Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ NETFLIX
Κυρίες και κύριοι, υποδεχτείτε τον Μπράιαν Ρίγκαν!
ΜΠΡΑΪΑΝ ΡΙΓΚΑΝ: ON THE ROCKS
Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ όλους.
Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ας ξεμπερδέψω πρώτα με τα γκρίζα μαλλιά.
Γιατί αν δεν το κάνω, δεν θα ακούτε λέξη επί μία ώρα.
Θα λέτε "Ήξερες τίποτα για το γκρίζο μαλλί;"
"Έχω μείνει κι εγώ άναυδος".
Ούτε εγώ ξέρω τι συνέβη.
Ήρθε ο κορωνοϊός, έπεσα σε χειμερία νάρκη και ξύπνησα άτομο τρίτης ηλικίας.
Πάλι καλά.
Δεν ένιωθα ποτέ άνετα στον διάδρομο με τις βαφές.
Πρέπει πάντα να προσποιείσαι ότι ψωνίζεις για κάποιον άλλο.
"Γυναίκες!"
Μ' αρέσει η διαφορά στα ονόματα μεταξύ γυναικείων και ανδρικών βαφών.
Οι γυναικείες βαφές έχουν ονόματα όπως κόκκινο Βουργουνδίας.
Έντονο δαμασκηνί.
Καραμελί.
Βαφή μαλλιών για άντρες: καφέ!
Μαύρο!
Ανοιχτό καφέ!
Σκούρο μαύρο!
Για τους άντρες, αυτό είναι το φάσμα των χρωμάτων.
Δεν ξέρω. Είμαι σε μια ηλικία όπου όταν ξυπνάω,
προσπαθώ να θυμηθώ σε ποιον γιατρό έχω να πάω.
Α, ναι, στον δερματολόγο.
Για την κηλίδα στην πλάτη μου.
Δεν θέλω να φανεί ότι καυχιέμαι,
αλλά βάζω φάρμακο στην πλάτη μου με σπάτουλα.
Έχει πλάκα όταν σε ρωτούν στο φαρμακείο
"Ψάχνετε κάτι;"
Και λέω "Ναι, μια σπάτουλα, μια αντιμυκητιακή κρέμα κι έναν καθρέφτη".
Σε έχω ιντριγκάρει τώρα;
Έχω πάρει και το καλαθάκι μου σαν την Κοκκινοσκουφίτσα,
οδηγήστε με στον σωστό διάδρομο, παρακαλώ.
Ο δερματολόγος μου είπε ότι έπρεπε να κάνει βιοψία σε μια μικρή ελιά
στην άκρη της μύτης μου και είπα
"Μου φαίνεται ότι θα πονέσει".
Είπε "Μην ανησυχείς.
Πρώτα θα τη μουδιάσουμε με παυσίπονο".
Είπα "Πώς;"
Είπε "Τρυπώντας με μια αιχμηρή βελόνα την άκρη της μύτης σου".
Άρα, δεν εξαλείφεις τον πόνο.
Τον επαναπρογραμματίζεις.
Πάω στον γιατρό μου και με ρωτάει "Τι συμβαίνει;"
Λέω "Εσύ θα μου πεις. Πάνω από το δεξί μου γόνατο
υπάρχει μια περιοχή γύρω στα οχτώ εκατοστά.
Έχει το μέγεθος γροθιάς.
Σ' αυτό το σημείο δεν πονάω.
Πολύ περίεργη αίσθηση.
Έχεις κάνα χάπι που να κάνει όλα τα υπόλοιπα σαν αυτό;
Θέλω ένα 'κάνε όλα τ' άλλα σαν αυτό' χάπι".
Ο γιατρός μου με κοίταξε και είπε "Μπράιαν, είσαι πολύ νωχελικός".
Κι εκείνη τη στιγμή ορκίστηκα
να πάρω ένα λεξικό.
Καταρχήν, δεν βρήκα χρόνο ακόμα γιατί τεμπέλιαζα.
Ή μήπως λέμε "καταρχάς";
Οι γιατροί εξειδικεύονται.
Τον περασμένο μήνα πήγα σε έναν ωτορινολαρυγγολόγο.
Την περασμένη βδομάδα πήγα σε έναν γιατρό για το πέλμα, τη μέση
και τον αυχένα.
Έχω πλατυποδία, λουμπάγκο και αυχενικό.
Στον κόσμο των ανθρώπων υπάρχει γιατρός για κάθε μέρος του σώματος.
Στον κόσμο των ζώων, όμως, ο κτηνίατρος φροντίζει όλα τα ζώα
και τα μέρη του σώματός τους.
Πρέπει να 'ναι η πιο δύσκολη δουλειά στον κόσμο.
Πού είναι οι γιατροί για το γόνατο του μεγάκερου προβάτου;
Οι γαστρεντερολόγοι των γκνου;
Οι γιατροί για τον λαιμό και τον λαιμό των καμηλοπαρδάλεων;
Λένε ότι το σύστημα υγείας των ΗΠΑ είναι το καλύτερο στον κόσμο.
Θα μου κάνει εντύπωση όταν πλέον δεν θα μου δίνουν ντοσιέ
όταν πηγαίνω στο ραντεβού με τον γιατρό.
Παλαιολιθικά πράγματα.
Ζούμε στον κόσμο των κωδικών και των μικροτσίπ.
Τι το θες το ντοσιέ;
Έχω ραντεβού στις 10:00.
Ορίστε το ντοσιέ σας. Έχει 257 σελίδες.
Ορίστε κι ένα στιλό με λουλουδάκι.
Καθίστε εκεί με τους υπόλοιπους
και μη διανοηθείτε να επιστρέψετε εδώ
αν δεν έχετε συμπληρώσει όλο το ντοσιέ.
Είμαι ασθενής εδώ και πολλά χρόνια. Έχετε ήδη αυτές τις πληροφορίες.
Πολιτική μας είναι να το κάνουμε κάθε χρόνο. Σας δίνουμε άλλο ντοσιέ.
Έτσι, μπορείτε να βιώσετε άγχος, ένταση
θυμό και υπερβολική οργή να κατακλύζει το σώμα σας.
Και μετά θα πάρουμε την πίεσή σας.
Δεν μπορείτε να διορθώσετε αυτό και θα διορθώσετε εμένα;
Ο γιατρός μού είπε να κάνω θεραπευτικό μασάζ για τον αυχένα.
Είναι παράξενα τα μασάζ.
Ποτέ δεν νιώθω άνετα.
Κοιτάζω μέσα από αυτήν την παράξενη τρύπα-ντόνατ.
Και κάνω περίεργες σκέψεις.
"Άραγε χωράει να περάσει το κεφάλι μου από δω;
Κι αν κολλήσω κάτω από το κρεβάτι;
Τότε θα είμαι σαν ανάποδο περισκόπιο.
Ας κάτσω στ' αυγά μου καλύτερα,
θα μείνω από αυτήν την πλευρά της τρύπας-ντόνατ".
Σκέφτομαι διάφορα. "Πρέπει να έχω τα μάτια ανοιχτά;"
Νιώθω λες και κρυφακούω. Βλέπω τα πόδια της να κουνιούνται.
Έκανα περίεργες σκέψεις.
"Αν το ένα παπούτσι πήγαινε από δω και το άλλο από κει;
Θα ήμουν απίστευτα περίεργος να μάθω τι συνέβαινε.
Απίστευτα περίεργος".
Μετά από δέκα λεπτά είπα "Δεν γνωρίζω το πρωτόκολλο,
μήπως πρέπει να πω 'μπορείς να ξεκινήσεις';"
Και είπε "Έχει δέκα λεπτά που ξεκίνησα".
Είπε "Κάνουμε μασάζ ρέικι.
Στην ουσία, δεν σε αγγίζω.
Τα χέρια μου βρίσκονται από πάνω σου, πρόκειται για ενεργειακή θεραπεία".
Όταν τελείωσε, είπα "Στην ουσία, δεν αγγίζω το πορτοφόλι μου.
Το χέρι μου βρίσκεται από πάνω του.
Θα λάβεις μια ενεργειακή πληρωμή…
με την οποία θα πληρώσεις τον λογαριασμό ενέργειας. Να δούμε πώς θα τους φανεί".
Μαθαίνω πράγματα για τον εαυτό μου.
Έμαθα ότι βασανίζομαι από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.
Ευχαριστώ.
Το "βασανίζομαι" είναι πολύ βαριά λέξη.
Ο κόσμος λέει ότι βασανίζεται από κάτι όταν απλώς έχει κάτι.
Σας φαίνομαι να βασανίζομαι;
Νομίζω πως η λέξη "βασανίζομαι" πρέπει να λέγεται για κάποιον
που σφαδάζει από πόνο πεσμένος στο έδαφος.
Αυτός βασανίζεται.
Μπορώ να πάω να του μιλήσω;
Τώρα κάτι μας είπες!
Εγώ πρέπει να τα βάζω όλα σε αλφαβητική σειρά.
Μη στριφογυρνάς. Προσπαθώ να μετρήσω τα πλευρά σου.
Είμαι μετρητής πλευρών.
Αυτό με την αλφαβητική σειρά δεν ισχύει. Στην περίπτωσή μου τουλάχιστον.
Ο κόσμος πιστεύει ότι είμαι πιο περίεργος απ' ό,τι είμαι.
Με ρωτούν "Λόγω της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής σου,
πρέπει να βάζεις σε αλφαβητική σειρά τα βιβλία σου;"
Κι εγώ λέω "Όχι".
Τακτοποιώ τα βιβλία μου στο πάνω ράφι βάσει του πότε τα πήρα.
Δεν βάζω σε αλφαβητική σειρά τα βιβλία μου. Δεν είμαι λαλημένος.
Και το κάτω ράφι είναι για τα βιβλία που έχω διαβάσει.
Σε χρονολογική σειρά βάσει της ημερομηνίας που τα τελείωσα.
Δεν χρειάζεται να μπουν σε αλφαβητική σειρά.
Και το μεσαίο ράφι…
είναι για τα βιβλία που διαβάζω τώρα.
Όταν αρχίζω ένα βιβλίο,
το μεταφέρω από το πάνω ράφι στο μεσαίο ράφι
και τα ταξινομώ χρονολογικά με βάση το πότε τα ξεκίνησα.
Ξέρω πολύ καλά τι αναρωτιέστε.
Σκέφτεστε "Η ανάγνωση του τίτλου του βιβλίου
θεωρητικά δεν σημαίνει ότι έχεις αρχίσει να διαβάζεις το βιβλίο;
Πώς, λοιπόν, διαφοροποιείς το πάνω από το μεσαίο ράφι;"
Αυτό που κάνω εγώ είναι…
να διαβάζω όλη την πρώτη σελίδα προτού προβώ σε αλλαγή ραφιού.
Δεν μετράω την εισαγωγή, τον πρόλογο ή το εξώφυλλο του βιβλίου.
Τα διαβάζω όλα αυτά λέξη προς λέξη,
αλλά μετά διαβάζω και όλη την πρώτη σελίδα μέχρι κάτω.
Εκτός κι αν τελειώνει στη μέση μιας πρότασης.
Τότε, γυρίζω τη σελίδα.
Τελειώνω την πρόταση για να ολοκληρωθεί το νόημα
και γυρίζω τη σελίδα.
Σημειώνω την ημερομηνία που άρχισα το βιβλίο.
Το μεταφέρω στο μεσαίο ράφι, τέρμα δεξιά.
Δεν βάζω σε αλφαβητική σειρά τα βιβλία μου. Δεν τρελάθηκα.
Γιατί τη διατήρηση της τάξης να την αποκαλούν διαταραχή;
Στην αρχή γκούγκλαρα τι είναι η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.
Τα συμπτώματα ποικίλουν.
Κάποια τα έχω, και κάποια όχι.
Και από αυτά που έχω, κάποια είναι πιο έντονα από άλλα.
Είπα να φτιάξω ένα γράφημα με χρωματική κωδικοποίηση.
Μακάρι να το 'βγαζα απ' το μυαλό μου.
Κατέγραψα τα συμπτώματα.
Θα βαθμολογούσα από το μηδέν ως το δέκα πόσο έντονο είναι το κάθε σύμπτωμα.
Θα αθροίσω και θα διαιρέσω με τον αριθμό των συμπτωμάτων.
Αν βγει πάνω από πέντε, θα ζητήσω επαγγελματική βοήθεια.
Αν βγει κάτω από πέντε, θα βγάλω από μόνος μου διάγνωση ότι είμαι καλά.
Νούμερο ένα: είσαι από αυτούς που ελέγχουν τον φούρνο επανειλημμένα
για να δεις ότι είναι σβηστός;
Και λέω "Μηδέν. Αυτά είναι κουλαμάρες".
Νούμερο δύο: είσαι από αυτούς που πλένουν τα χέρια τους
ξανά και ξανά;
Και είχα την ενοχλητική αίσθηση…
ότι είχα ξεχάσει να απαντήσω στην πρώτη ερώτηση.
Κοιτάω πιο πάνω. "Ναι, σημείωσα μηδέν. Εντάξει.
Πλύσιμο χεριών.
Έξι.
Μπα, δεν ισχύει". Το μουτζουρώνω.
Χύθηκε λίγο μελάνι στα χέρια μου. Πάω να πλύνω τα χέρια μου.
Όσο πλένω τα χέρια μου, σκέφτομαι "Γιατί ανέφεραν τον φούρνο;"
Πήγα να τσεκάρω τον φούρνο.
Ήταν αναμμένος. Σκέφτηκα "Δεν θα ξανακάνω το ίδιο λάθος".
Γύρισα και άλλαξα το "πλύσιμο χεριών" σε δύο.
Έκανα όλο το τεστ και ο μέσος όρος μου βγήκε 5,0.
Σκέφτηκα "Εξακολουθώ να μην ξέρω".
Κι αποφάσισα να αγοράσω ένα σχετικό βιβλίο.
Μπαίνω στο βιβλιοπωλείο και ρωτάω την υπάλληλο
"Πού μπορώ να βρω το τμήμα αυτοβοήθειας;"
Και μου απαντάει "Γιατί δεν προσπαθείτε να το βρείτε μόνος σας;"
Τελικά βρήκα το τμήμα. Ήταν τόσο ανοργάνωτο,
που σπατάλησα τρεις ώρες προσπαθώντας να τακτοποιήσω τα βιβλία
αντί να μάθω αν έχω ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή όχι!
Θα σας πω έναν περίεργο τρόπο με τον οποίο εκδηλώνεται.
Κάθε χρόνο, όταν παίρνω νέο ημερολόγιο,
κοιτάω παρακάτω, γιατί δεν μ' αρέσει που σε κάποιους μήνες
δύο μέρες μοιράζονται το ίδιο τετράγωνο.
Το μυαλό μου δεν το αντέχει αυτό.
Ωχ, όχι, ο Οκτώβρης θα είναι μήνας με μοιρασμένο τετράγωνο.
Γιατί το κάνουν αυτό;
Οι μέρες δεν θέλουν συγκάτοικους.
Δεν θες η 31η να συμπίπτει με την 24η.
"Μπορώ να στριμωχτώ εδώ μαζί σου;"
"Πάρε δρόμο από δω!
Υπάρχουν κενά τετράγωνα στην επόμενη σελίδα".
Φαίνεται τρελό,
εκτός κι αν πρόκειται για καμιά σημαντική μέρα.
Αν είναι τα γενέθλιά σου, δεν θες να στριμωχτείς στη γωνιά ενός τριγώνου.
"Χρόνια πολλά, αν και κάπως στριμωγμένα εδώ πέρα".
Και δίπλα από τη διαγώνιο λέει "Να πετάξω τα σκουπίδια".
Ανέκαθεν με ενδιέφεραν τα ημερολόγια και ο χρόνος.
Μεγάλωσα σε Ανατολική Ζώνη Ώρας.
Τώρα μένω σε Ζώνη Ώρας Ειρηνικού.
Και το περίεργο είναι
ότι όταν κάποιος από την Ανατολική Ζώνη Ώρας αφήνει ηχητικό μήνυμα,
θεωρεί ότι πρέπει να υπολογίσει τη διαφορά ώρας.
Λαμβάνω τέτοια μηνύματα: "Γεια, Μπράιαν, είναι 4:00 δική μου ώρα.
Δηλαδή, 1:00 δική σου ώρα".
Ξέρω τι ώρα είναι εκεί που βρίσκομαι.
Έχω έναν φίλο που το κάνει αυτό συνέχεια.
Πρόσφατα άφησε το εξής μήνυμα:
"Μπράιαν, κάνε μου μια χάρη. Πάρε με.
Θα βγω έξω για 20 λεπτά, δική μου ώρα, δηλαδή…
Καλά, πάρε με".
Πότε; Ποια είναι η διαδικασία;
Όταν ήμουν παιδί, μάθαινα για τις ζώνες ώρας.
Έμαθα ότι υπάρχουν 24 σε όλο τον κόσμο.
Κοιτούσα την υδρόγειο και έβλεπα τις γραμμές που ενώνονταν ψηλά
και σκεφτόμουν "Τι ώρα είναι εκεί πάνω;"
Φαντάσου να γυρνάς γύρω από έναν στύλο
"Είναι 1:00, 2:00, 3:00, 4:00, 5:00, 6:00!"
Τι προγραμματισμό να κάνεις εκεί πάνω;
"Ραντεβού στις 5:00".
"Πού ήσουν;"
"Λίγο πιο νότια".
Εκτός από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, έχω και λίγο κοινωνικό άγχος.
Αλλά πιέζομαι να πηγαίνω σε πάρτι.
Υπάρχουν όμως πράγματα που κάνουν οι άλλοι και μ' ενοχλούν.
Δεν μ' αρέσει όταν κάποιος προφέρει μια λέξη διαφορετικά από τους άλλους
για να το παίξει έξυπνος.
Πες το όπως όλοι οι άλλοι.
Είμαι σ' ένα πάρτι και πλησιάζω κάτι αγνώστους.
Το πρώτο που ακούω είναι έναν τύπο να λέει
"Κάτι ακόμα σχετικά με τον 'Τζένγκους' Χαν…"
Και σκέφτομαι "Έλεος.
Τον αντιπάθησα κιόλας αυτόν εδώ".
Λέω "Τζένγκις Χαν;"
"Στην πραγματικότητα λεγόταν 'Τζένγκους'".
Μάλλον θα ζούσες εκείνη την εποχή.
Εσύ κι ο Τζενγκ αράζατε παρέα στην πόλη.
Ήθελα να το παίξω έξυπνος.
Και είπα "Α, ναι, ο Τζένγκους Χαν, ο 'Μογγολιανός' αυτοκράτωρ.
Αυτός δεν κατέκτησε την 'Τσίνα';"
Ένιωσα αυτήν τη μικρή παρέα να στενεύει.
Μόλις με εξοστράκισαν.
Πάω σε μια άλλη παρέα.
Δεν ξέρω τι να κάνω όταν κάποιος λέει κάτι με το οποίο δεν συμφωνώ.
Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω ως άνθρωπος.
Ανέκαθεν ζοριζόμουν με αυτό.
Προχωράω κι ακούω μια γυναίκα να λέει
"Τα ζώα είναι πιο έξυπνα από τους ανθρώπους".
Σκέφτηκα "Αχ, έλεος.
Μόλις ήρθα".
Κοιτάω τους άλλους και σκέφτομαι "Θέλει να μιλήσει κανείς;"
Ευκολάκι.
Εγώ πριν λίγο θυσιάστηκα σ' εκείνο το παρεάκι.
Μπορεί να αναλάβει κανείς άλλος
ώστε να κάτσω λίγο παραπάνω από δύο λεπτά;
Αλλά κανείς δεν σηκώνει το βλέμμα, σέρνουν τα πόδια τους…
προσπαθώντας να κόψουν κίνηση.
Μάλλον δουλεύουν γι' αυτήν. Κάτι τρέχει.
Δεν γινόταν να μην πω κάτι.
Αλλά ούτε ήθελα να το κάνω και θέμα.
Δεν τους ξέρω.
Κι αποφάσισα να κάνω ένα ανάλαφρο αστειάκι.
Είπα "Πώς τα πάνε τα ζώα στις εισαγωγικές εξετάσεις;"
Για να ευθυμήσουμε λίγο.
Κανείς δεν ευθύμησε.
Ένιωσα μια ξαφνική ψύχρα.
Και γυρίζει αυτή, με κοιτάει και λέει
"Τα ζώα είναι πιο έξυπνα από τους ανθρώπους".
Πάει, έκλεισε η υπόθεση.
Δεν μπορώ να το ανεχτώ αυτό.
Αλλά πριν μπορέσω να πω οτιδήποτε, εκείνη είπε "Και οι κάστορες;"
Κι αναγκάστηκα να ρωτήσω "Και οι κάστορες;"
Δεν είχα κάποια άλλη ατάκα να πω σ' εκείνο το σημείο.
Τίποτα δεν μπορεί να ακολουθήσει μετά το "Και οι κάστορες;"
Εκτός από ένα ακόμα "Και οι κάστορες;"
Και οι κάστορες;
Και μου το εξηγεί.
Λέει "Οι κάστορες είναι πιο έξυπνοι από τους ανθρώπους.
Ξέρουν πώς να μπαίνουν στο νερό και να μαζεύουν κλαδιά,
να τα συγκεντρώνουν όλα μαζί,
ξέρουν να βάζουν λάσπη στις ουρές τους,
να ενώνουν με αυτήν τα κλαδιά, και μπορούν να επηρεάσουν τη ροή ενός ποταμού".
Φράγμα Χούβερ.
Έξυπνοι. Βλάκες.
Ανθρώπινη μηχανική. Σωρός από λασπωμένα κλαδιά.
Και τη ρωτάω
"Αν προσλάμβανες μια εταιρεία για να χτίσει ένα φράγμα…
κι έβγαιναν από τα φορτηγά τους…
κι άρχιζαν όλοι να μπαίνουν στο ποτάμι,
να μαζεύουν κλαδάκια και…
να τα μεταφέρουν στην επιφάνεια με τις μύτες τους,
θα έλεγες από την όχθη του ποταμού
'Κοίτα πόσο έξυπνοι είναι';"
Ξαφνικά επικράτησε σιωπή.
Κι αυτή επέμεινε.
Είπε "Και οι μέλισσες;"
Κοίταξα τις ατάκες μου.
Και οι μέλισσες;
Τι τρέχει μ' αυτές;
Και οι μέλισσες;
Και είπε…
"Οι μέλισσες είναι πιο έξυπνες από τους ανθρώπους.
Ξέρουν ότι αρκεί μόνο μία να διαγράψει με την κίνησή της ένα νοητό οχτάρι
και να λικνιστεί,
ώστε όλες οι άλλες μέλισσες να καταλάβουν πού είναι τα λουλούδια".
Κι αν ο θείος σου ο Λάρι έπρεπε να κάνει το ίδιο για να δείξει πού είναι το ψυγείο;
Κανείς δεν θα μπορούσε να ξεδιψάσει αν δεν εμφανιζόταν ο θείος Λάρι.
Με τις πρωτοποριακές του τεχνικές επικοινωνίας.
Αυτή η μικρή παρέα με πέταξε σαν φελλό σαμπάνιας.
Ο "Τζένγκους" Χαν με κοιτάει.
Μου λέει "Δεν ξέρεις να κάνεις φίλους, ε;"
Απαντώ "Δεν το νομίζω".
Άνθρωπος δίχως πατρίδα.
Κατευθύνομαι προς μια τρίτη παρέα.
Και προσπαθώ να μάθω πώς θα γίνω καλύτερος ακροατής.
Οπότε, αποφάσισα να μην πω τίποτα.
Ήταν ένας τύπος εκεί που έλεγε μια ιστορία
για τους αριθμούς του λόττο που είχε επιλέξει πρόσφατα.
Φοβερή ιστορία.
Θα προσπαθήσω να την αναπαραγάγω,
αλλά θα είναι δύσκολο, γιατί ο τύπος την είχε απογειώσει.
Τους είχε μαζέψει όλους γύρω του κι έλεγε
"Αγόρασα τέσσερα δελτία.
Στο πρώτο δελτίο, επέλεξα το δύο,
το τέσσερα, το εφτά, το είκοσι ένα, το τριάντα έξι.
Στο δεύτερο δελτίο…
έβαλα το δύο, το πέντε… Είχα βάλει το τέσσερα στο πρώτο
κι έβαλα το πέντε στο δεύτερο.
Δύο, πέντε.
Το 16 και το 17 τα έβαλα στο δεύτερο δελτίο.
Συνεχόμενα, το 16 και το 17…
το 28, το 31.
Το 31 ήταν το τελευταίο νούμερο στο δεύτερο δελτίο".
Αυτήν την ιστορία μοιράζεται με άλλους ανθρώπους.
"Τρίτο δελτίο.
Έβαλα το δύο. Πάντα βάζω το δύο.
Με ξέρετε, το δύο δεν το παραλείπω ποτέ.
Ήξερα ότι είχα το τέσσερα στο πρώτο και το πέντε στο δεύτερο,
οπότε έβαλα το έξι στο τρίτο. Δύο, έξι, δεκαεφτά, δεκαεννιά.
Αποφάσισα να πηδήξω το δεκαοχτώ.
Πήδηξα και προσγειώθηκα στο δεκαεννιά.
Το 43 ήταν το τελευταίο νούμερο στο τρίτο δελτίο.
Τέταρτο δελτίο.
Έβαλα το δύο. Εννοείται.
Δεν ξέρω γιατί σας κουράζω με το δύο.
Με ξέρετε, στο δελτίο μπαίνει πάντα το δύο.
Με βλέπετε μ' ένα λόττο στο χέρι,
και ξέρετε ότι έχω βάλει το δύο.
Τέλος πάντων.
Είχα βάλει τέσσερα, πέντε και έξι στο άλλο δελτίο,
και τα έβαλα όλα στο τέταρτο. Δύο, τέσσερα, πέντε, έξι.
Και κάτι μου είπε 'Βάλε το τρία.
Πήγαινε να βάλεις το τρία'.
Κάτι μου είπε 'Άρπαξε το τρία'. Κάτι μου είπε 'Κάρφωσε το τρία'.
Οπότε, βάζω και το τρία. Έχουμε 2, 3, 4, 5, 6, 17 και 44.
Και η σκέψη μου για το 44 ήταν…
Βάλε το 44".
Όπως φαντάζεστε, όλοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό.
Ήθελα να πετάξω τη σωστή ατάκα για να διατηρήσω το φλογερό ενδιαφέρον.
Όταν έχεις μια τέτοια φλόγα,
δεν ρισκάρεις να την αφήσεις να σβήσει.
Θέλεις να διατηρήσεις το ίδιο κλίμα. Οπότε, είπα
"Φοβερό!
Και τι έγινε μετά;"
"Κανένα δελτίο δεν κέρδισε".
Φοβερή ανατροπή στο τέλος.
Πολύ απρόσμενο φινάλε.
Θα ορκιζόμουν ότι κάπου θα κατέληγε όλο αυτό.
Θα το ορκιζόμουν. Αλλά ανέτρεψες τα δεδομένα.
Κατάφερες να μην οδηγηθείς πουθενά.
Η αποτυχία στο λόττο θέμα συζήτησης σε πάρτι.
Δεν ταίριαξα με καμία παρέα.
Οπότε, μετά πήγα και τακτοποίησα κάτι βιβλία.
Όταν είμαι σε πάρτι, θέλω να στέκομαι.
Πρέπει να μπορώ να ξεφεύγω από καταστάσεις.
Μπα, δεν πάει καλά.
Μπα, δεν είναι για μένα.
Μπα, με τίποτα!
Το να κάθεσαι είναι πολύ κλειστοφοβικό.
Όπως σε ένα δείπνο.
Δεν ξέρεις ποιος θα κάθεται δίπλα σου.
Μπορεί να πάρει δύο ώρες. Είναι ρίσκο.
"Μπράιαν, θα κάτσεις δίπλα στον Ντόνι Ντόλντρουμς".
"Γεια. Πώς πάει;" "Γεια χαρά. Πώς είσαι;
Έχασες την αρχή. Έλεγα σε όλους
ότι στο γραφείο μας στο Ντε Μόιν έγινε συνέλευση του διοικητικού συμβουλίου.
Ως αποτέλεσμα αυτής της συνέλευσης,
συνειδητοποιήσαμε ότι η παραγωγή του εργοστασίου στα βορειοανατολικά
ήταν κατώτερης ποιότητας και δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μας
μετά και τη συνδρομή μιας συμβουλευτικής ομάδας από την Πεόρια".
Η φάτσα μου είναι μέσα στον πουρέ
και κάνει καφέ μπουρμπουλήθρες με τη σάλτσα.
Όχι, μη με επαναφέρετε στη ζωή.
Αυτή είναι η βούλησή μου. Αφήστε με.
Δεν μ' αρέσουν τα δείπνα.
Ούτε τα εστιατόρια μ' αρέσουν.
Ένας λόγος είναι ότι δεν μ' αρέσουν τα μανιτάρια.
Δεν μ' αρέσουν τα μανιτάρια.
Μου λένε "Σιγά το πράγμα.
Φρόντισε να μην παραγγείλεις μανιτάρια".
Λοιπόν, θα σας εξηγήσω το πρόβλημα.
Δεν υπάρχει τρόφιμο στον πλανήτη που να μπαίνει πιο συχνά μέσα και πάνω
σε άλλα τρόφιμα χωρίς καν να το ζητήσει κανείς…
από τα μανιτάρια.
Έχει συμβεί αμέτρητες φορές.
"Ορίστε το κοτόπουλο που παραγγείλατε.
Και με χαρά θα προσέξατε…
ότι είναι πνιγμένο…
στα μανιτάρια".
"Όντως το πρόσεξα.
Δεν παρήγγειλα μανιτάρια. Στο μενού δεν γράφει μανιτάρια".
"Μην ανησυχείτε γι' αυτό.
Δεν ευθύνεστε εσείς γι' αυτό.
Πήραμε την απόφαση μόνοι μας
όσο ήμασταν στην κουζίνα,
χωρίς τη δική σας γνώμη.
Αποφασίσαμε μονομερώς να κατακλύσουμε
ό,τι αγαπάτε σ' αυτήν τη ζωή
με μανιτάρια".
Δεν ξέρω αν το κατέστησα σαφές, δεν μ' αρέσουν τα μανιτάρια.
Ούτε οι σταφίδες μ' αρέσουν.
Όχι στον ίδιο βαθμό με τα μανιτάρια. Οι σταφίδες απλώς δεν μ' αρέσουν.
Εκπλήσσομαι όταν οι άλλοι προσπαθούν να μου αλλάξουν γνώμη για τις σταφίδες.
Λες κι είναι ψυχολογικό ελάττωμα.
Με ρωτούν "Μπράιαν…
σου αρέσουν τα σταφύλια;"
Να τα μας.
"Ναι. Μ' αρέσουν τα σταφύλια".
"Λοιπόν…
οι σταφίδες…
είναι απλώς αποξηραμένα σταφύλια!"
Άρα, ανέκαθεν μου άρεσαν.
Αλλά δεν το ήξερα.
Και μ' αρέσει να τους απαντάω
"Σ' αρέσουν τα σάντουιτς με ζαμπόν;
Σ' αρέσουν, ε;
Λοιπόν…
θα σου άρεσε να βγάλω ένα έξω
για τρεις βδομάδες
κάτω από τον καυτό ήλιο
πάνω σε ένα τραπέζι για πικνίκ,
έως ότου ζαρώσει σε σημείο που να μην αναγνωρίζεται πλέον
και να το βάλω σ' ένα πιάτο
και να σ' το δώσω;
Θα το ήθελες;
Λοιπόν;
Είναι απλώς ένα σάντουιτς με ζαμπόν!"
Δεν είναι σταφύλι πλέον.
Η μαγιονέζα μ' αρέσει.
Η μαγιονέζα μ' αρέσει σε τέτοιο σημείο
που τη συμπεριέλαβα στους στόχους μου για τη νέα χρονιά.
Ως στόχο για τη νέα χρονιά
είχα βάλει να μην παραγγέλνω επιπλέον μαγιονέζα στα σάντουίτς μου.
Μπορούσα να παραγγέλνω μαγιονέζα, αλλά όχι "επιπλέον".
Και πολύ γρήγορα ανακάλυψα ότι δεν μου έβαζαν αρκετή μαγιονέζα.
Αλλά δεν ήθελα να παρεκκλίνω του στόχου μου. Οπότε, να πώς παράγγελνα φαγητό.
"Γεια σας.
Θα ήθελα ένα σάντουιτς με γαλοπούλα,
τυρί έμενταλ, μαρούλι και…
μαγιονέζα!
Ακούσατε τι είπα;
Θέλω μαγιονέζα!
Κεφαλαίο Μ, Α, Γ…
και τα υπόλοιπα γράμματα που χρειάζονται για να σχηματίσουν τη λέξη 'μαγιονέζα'".
Είδα κάτι ενδιαφέρον σήμερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Κάποιος ανέβασε μια πολύ ισχυρή πολιτική άποψη.
Και κάποιος απάντησε
"Εύστοχη επισήμανση. Άλλαξα γνώμη".
Όχι, συγγνώμη. Είδα έναν μονόκερο.
Είδα έναν μοβ γυαλιστερό ιπτάμενο μονόκερο.
Να κάτι που έμαθα για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η έκφραση "απλά λέω"…
ποτέ δεν ακολουθεί μετά από κοπλιμέντο.
Όταν τουιτάρω, δεν προσπαθώ να ακουστώ πολύ νέος.
Αλλά ούτε και πολύ γέρος. Και πήγα σε συναυλία των Metallica.
Είναι φοβεροί.
Και ήθελα να τουιτάρω ότι είναι φοβεροί,
αλλά δεν ήθελα να με περάσουν για παλιομοδίτη.
Ούτε για ψευτόμαγκα ήθελα να με περάσουν.
Οπότε, έγραψα "Ρε φίλε, αυτοί οι τύποι ξέρουν να τη βρίσκουν".
Νομίζω έπεσα διάνα.
Όλοι οι ακόλουθοί μου θεώρησαν ότι είμαι γάτα με πέταλα.
"Γάτα με πέταλα", αστεία έκφραση.
Μ' αρέσουν οι λέξεις.
Ποιο είναι μικρότερο; Το μικράκι, το μικρούλι,
το μικρούτσικο,
το μικρουλάκι,
το τοσοδούλι,
ή το κούτσικο;
Με τέτοια ξαγρυπνώ τα βράδια.
Οι επιστήμονες πρέπει να ξέρουν όταν εξετάζουν κάτι στο μικροσκόπιο.
"Θα περιέγραφα αυτήν την αμοιβάδα…
ως μικρούτσικη.
Καθηγητά, ελάτε λίγο. Δείτε κι εσείς.
Συμφωνείτε ότι αυτή η αμοιβάδα είναι μικρούτσικη;"
"Για να δω.
Δεν είναι μικρούτσικη.
Είναι κούτσικη".
Γιατί μόνο τα μικρά πράγματα έχουν χαριτωμένα παρατσούκλια;
Γιατί δεν λέμε ότι ο πλανήτης Δίας είναι μεγαλούτσικος;
Ότι το σύμπαν είναι τεραστιούλι!
Μ' αρέσει το διάστημα.
Είδα έναν επιστήμονα στην τηλεόραση να λέει ότι ξέρουν
πως αν φτιάξουν έναν διαστημικό ανιχνευτή για να εξερευνήσουν γαλαξίες
και τον εκτοξεύσουν,
σε εκατό χρόνια από τώρα
θα φτιάξουμε έναν καλύτερο, γρηγορότερο διαστημικό ανιχνευτή
που θα προφτάσει και θα περάσει τον πρώτο πριν καν φτάσει κάπου.
Το μήνυμα είναι σαφές.
Ό,τι κάνουμε σήμερα
είναι χάσιμο χρόνου.
Στέλνουμε ρομποτικά οχήματα στον Άρη.
Εξετάζουν πετρώματα.
Μερικοί επιστήμονες θεωρούν ότι κάποια πετρώματα είναι από ηφαίστεια.
Μάλιστα.
Αν περιμένουν να πιστέψω ότι κάποια ηφαίστεια
ξέρασαν πετρώματα…
μέχρι τον Άρη…
Ακόμα και ο Βεζούβιος στις δόξες του δεν είχε τέτοια ορμή.
Ψάχνουμε νερό στον Άρη.
Τριγυρνάμε γύρω γύρω προσπαθώντας να βρούμε νερό.
Τη Γη την παρατήσαμε;
Θα φωνάξω τους επιστήμονες στον νεροχύτη της κουζίνας μου.
Δείτε τι ανακάλυψα.
Όταν σηκώνω αυτό,
πετάγεται νερό από αυτό το πράγμα.
Πώς πάει στον Άρη;
Γιατί αυτό εδώ φαίνεται ανεξάντλητο.
Φέρτε καμιά επιστημονική κανάτα και γεμίστε την
γιατί έχω χτυπήσει τρελή φλέβα νερού.
Ψάχνουν νερό για να δουν αν υπάρχει ζωή στον Άρη.
Πάντα αναρωτιόμουν, κι αν υπάρχει ζωή στον Άρη,
αλλά είναι κούτσικη;
Κι εμείς τη συνθλίβουμε με τα ρομποτικά οχήματά μας.
Η μπροστινή κάμερα
"Όλα φαίνονται ξερά και έρημα".
Κάτω από τις ρόδες…
Κάνουμε τους Αρειανούς πουρέ.
Τι είναι αυτή η πράσινη μουτζούρα;
Ήμουν 11 ετών όταν πατήσαμε στη Σελήνη.
Όλη η οικογένεια μαζεύτηκε γύρω από την τηλεόραση.
Οι γονείς μου μεγάλωσαν καλά παιδιά. Δεν ακολούθησα τον δρόμο του εγκλήματος.
Ένας λόγος είναι η εξής έκφραση που θυμάμαι από παιδί:
"Το έγκλημα δεν αποδίδει".
Το έγκλημα δεν αποδίδει; Γι' αυτό δεν πρέπει να το κάνουμε;
"Κάνεις εγκλήματα;" "Α, λατρεύω τα εγκλήματα.
Μ' αρέσει ό,τι έχει να κάνει με έγκλημα. Το έγκλημα είναι φανταστικό.
Δεν χρειάζεται να με πείσεις γι' αυτό".
"Ο λόγος…
Ο λόγος που δεν ασχολούμαι με το έγκλημα…
τα έχω βάλει κάτω και τα 'χω υπολογίσει…
είναι επειδή δεν αποδίδει!
Αν απέδιδε, θα έκανα εγκλήματα συνεχώς.
Αλλά το έγκλημα δεν αποδίδει, γι' αυτό δεν κάνω εγκλήματα".
Άλλη μία ό,τι να 'ναι φράση για το έγκλημα:
"Μην εγκληματείς…
αν την ποινή δεν μπορείς".
Καλό.
Μου κάνει εντύπωση που η φράση δεν λέει "Μην εγκληματείς…
επειδή δεν είναι σωστό".
Πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο εγωιστικές επιλογές;
Αυτό το έγκλημα; Θέλω να το κάνω!
Είναι τέλειο έγκλημα. Θέλω να το κάνω.
Το πρόβλημα, όμως, με το συγκεκριμένο έγκλημα,
είναι ότι επισύρει ποινή 15 ετών σε ομοσπονδιακή φυλακή.
Δεν έχω τόσο χρόνο!
Μακάρι να μπορούσα, αλλά έχω οικογένεια και όνειρα.
Δεν έχω αρκετό χρόνο για να κάνω αυτό το έγκλημα.
Αυτό το έγκλημα, από την άλλη,
έχει ποινή φυλάκισης ενός μήνα;
Θα το κάνω!
Έχω αρκετό χρόνο γι' αυτό το έγκλημα.
Αποφασίζω για το αν θα εγκληματήσω βάσει του διαθέσιμου χρόνου μου.
Αυτό μου έχουν μάθει.
Αυτό διδάσκουμε.
Αν και είμαι κατά του εγκλήματος,
θεωρώ άδικα κάποια πράγματα που κάνουμε στους εγκληματίες.
Θεωρώ άδικο η παραποίηση στοιχείων
να θεωρείται επιπρόσθετο έγκλημα πέρα από το βασικό έγκλημα.
Αυτό θα πει φόρτωμα.
Ό,τι γίνεται με φυσικό τρόπο στο πλαίσιο του εγκλήματος
πρέπει να αποτελεί μέρος του εγκλήματος.
Παραποίηση στοιχείων.
Το έχει λάβει ποτέ υπόψη του κανένας εγκληματίας
όταν το σκάει από τον τόπο του εγκλήματος;
"Άντε, πάμε να φύγουμε από δω!
Τόμπι, τι κάνεις;"
"Σκουπίζω τα αποτυπώματα και ξεφορτώνομαι όλα τα στοιχεία".
"Τρελάθηκες;
Αυτό είναι έγκλημα!
Θες να μας μπλέξεις;"
Δεν επιτρέπεται να παραποιείς στοιχεία μετά τη διάπραξη εγκλήματος.
Δεν επιτρέπεται.
Υπάρχει εγκληματίας που δεν παραποίησε στοιχεία
και κέρδισε κάτι από αυτό;
"Κρίθηκες ένοχος για το εν λόγω έγκλημα.
Η ποινή σου είναι ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αναστολής.
Αλλά…
θέλουμε να σημειώσουμε ότι ήσουν καλός και δεν παραποίησες στοιχεία.
Μάλιστα, ο επικεφαλής της έρευνας είπε ότι ήταν ο πιο άθικτος τόπος εγκλήματος
που έχει συναντήσει σε όλη τη λαμπρή καριέρα του.
Ως αναγνώριση αυτού, μπορείς να επιλέξεις
πάνω ή κάτω κουκέτα".
Είδα κάτι στις ειδήσεις.
Είπαν ότι ένας δικαστής απέρριψε μια υπόθεση με κάθε επιφύλαξη.
Δεν ήταν σίγουρος δηλαδή;
Πού βασίστηκε για την απόφαση;
"Η υπόθεση απορρίπτεται.
Επειδή είσαι λευκός σαν εμένα.
Πάρε δρόμο τώρα, μπουμπούνα".
Αν ο κατηγορούμενος δεν καταθέσει κατά τη διάρκεια της δίκης,
ο δικαστής οφείλει να δώσει οδηγίες στους ενόρκους σχετικά:
"Θα προσέξατε
ότι ο κατηγορούμενος επέλεξε να μην καταθέσει.
Δεν επιτρέπεται να το λάβετε αυτό υπόψη
κατά την εξέταση των υπόλοιπων στοιχείων".
Καταλαβαίνω την ανάγκη για οδηγίες, αλλά πρέπει να τις βελτιώσουν λίγο.
Νομίζω ότι ο δικαστής πρέπει να λέει "Θα προσέξατε
ότι ο κατηγορούμενος επέλεξε να μην καταθέσει.
Θέλουμε να ξέρετε ότι αυτό σημαίνει…
πως το παρκάρισμα είναι δωρεάν".
Δεν μπορώ καν να φανταστώ ότι δεν θα κατέθετα
αν ήμουν αθώος για κάτι.
Φαντάσου τον δικηγόρο σου να ρωτάει
"Θες να πας να του πεις ότι δεν το έκανες;"
"Είμαι τρομερά ντροπαλός".
"Ναι, το ξέρω, αλλά σκέφτονται και την ηλεκτρική καρέκλα,
καλό θα ήταν να καταπολεμήσεις αυτό το αίσθημα".
"Θα το ρισκάρω".
"Βάλτε μπρος την καρέκλα, κύριε δικαστά.
Εγώ τι να κάνω;"
Άκουσα ότι σε κάποιες πολιτείες εκτελούν τη θανατική ποινή στις 7:00 το πρωί.
Αυτό κι αν είναι σκληρό.
Λέτε να κοιμηθεί καθόλου την προηγούμενη νύχτα;
"Ναι, λέω να την πέσω.
Να πάρω έναν υπνάκο.
Ναι, έχω άδεια μέρα αύριο".
Θα σας πω εγώ ποιοι είναι εγκληματίες.
Όσοι επιβιβάζονται σ' ένα αεροπλάνο φορώντας σακίδια πλάτης.
Αν είστε από αυτούς που το κάνουν, μια προειδοποίηση:
τα σακίδιά σας χτυπάνε κόσμο στα μούτρα.
"Μόνο ό,τι είναι μπροστά μου με νοιάζει!
Χέστηκα για ό,τι αφήνω στο διάβα μου!"
Όταν κάθεσαι δίπλα στην έξοδο κινδύνου
και συμφωνείς να τους σώσεις όλους…
γιατί δεν σ' ευχαριστεί κανείς όταν ολοκληρώνεται η πτήση;
Σοβαρά τώρα.
Είναι απίστευτο αυτό που μπορεί να έκανες.
Περιμένεις κάποιος να το αναγνωρίσει αυτό.
"Άκουσα τι έγινε πριν την απογείωση.
Ευχαριστούμε.
Το γεγονός ότι προθυμοποιήθηκες να ρισκάρεις τη ζωή σου
για να σώσεις εμένα, την οικογένειά μου και όλες τις άλλες ψυχές
είναι καθόλα αξιέπαινο.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ".
Μπα, τρως μόνο ένα σακίδιο στο κεφάλι.
Ήμουν παραλίγο διασώστης!
Μ' αρέσει να μου λένε ευχαριστώ.
Γι' αυτό ξέρω ότι δεν θα ήμουν καλός στη διάσωση ζώων.
Δεν θα 'μουν καλός σ' αυτό.
Έχετε δει ποτέ στις ειδήσεις άγριο άλογο παγιδευμένο σε φαράγγι;
Χρειάζεται να φέρουν φορτηγά, αλυσίδες και ιμάντες,
να βρουν τρόπο να κατέβουν το φαράγγι,
να τυλίξουν τους ιμάντες γύρω από το αφηνιασμένο άλογο,
να το τραβήξουν ενώ κλοτσάει έξαλλο,
να βγάλουν τους ιμάντες χωρίς να τραυματιστούν,
και μόλις τελειώσουν, αυτό χάνεται στο δάσος.
"Για κάτσε!"
Θα ήθελα να σταματήσει το άλογο πριν μπει στο δάσος.
Κλοπ-κλαπ, κλοπ-κλαπ.
"Ευχαριστώ".
Και μετά να σηκωθεί στα πίσω πόδια.
Και μετά να χαθεί στο δάσος.
Τόσα πολλά ζητάω;
Απλώς λέω ότι αν τρίψω μια πάπια με οδοντόβουρτσα για να φύγει το πετρέλαιο…
θα θέλω να ακούσω ένα κουακ-στώ.
Γύρνα το παπίσιο κεφαλάκι σου και πες "Ευχαριστώ".
Μόνο αυτό θέλω από σένα.
"Δεν θα τα κατάφερνα χωρίς εσένα".
"Ναι, το ξέρω".
Οι άνθρωποι είναι πιο έξυπνοι από τα ζώα.
"Με όλο τον σεβασμό,
εξαιτίας των ανθρώπων έχω γεμίσει πετρέλαιο.
Απλά λέω".
Ας κάνει κάποιος αυτήν τη βρομόπαπια να σκάσει.
Ηλίθια πάπια που μιλάει.
Τι όμορφος χώρος. Δείτε.
Καταπληκτικός.
Εμφανίζομαι σε ορισμένους πολύ ωραίους χώρους.
Σε κάποιους υπάρχει και χώρος για ορχήστρα.
Αλλιώς θα έπρεπε να λέγεται.
"Λάκκος ορχήστρας!"
Οι άνθρωποι εκεί είναι εκθαμβωτικοί.
Έρχονται με φορέματα και σμόκιν.
Ρε φίλε, είστε απίθανοι.
Α, είστε στην ορχήστρα.
Μπείτε μέσα στον λάκκο!
Γρήγορα μέσα στον λάκκο!
Μπείτε στον λάκκο!
Γιατί ντύνονται τόσο επίσημα; Αφού ούτε που τους βλέπεις.
Στο τέλος της παράστασης σηκώνονται και υποκλίνονται.
Το πολύ πολύ να δεις τα φρύδια τους. "Ευχαριστούμε.
Σας ευχαριστούμε πολύ.
Ευχαρ… Φοράω κάλτσες 90 δολαρίων για κάποιον λόγο. Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε".
Ξέρετε τι με ξεπερνά;
Όταν πας σε μια παράσταση με ορχήστρα,
πώς γίνεται να κάνουν πρόβα όταν μπαίνεις μέσα;
Ποτέ δεν το κατάλαβα αυτό.
Μπαίνεις μέσα και ακούς…
Ακούστε…
οι πόρτες άνοιξαν.
Πλήρωσα πολλά γι' αυτά τα εισιτήρια.
Δεν μπορείτε να κάνετε πρόβα πριν έρθουμε;
Είμαι σίγουρος ότι θα το ξανακούσουμε αυτό μετά.
Βάζω στοίχημα ότι κάτι θα πετάξει.
Τι είναι αυτά;
Δεν θες να βλέπεις τον ηθοποιό να κάνει πρόβα καθώς μπαίνεις μέσα.
Να ζει κανείς ή να μη… Όχι, πολύ έντονο. Πιο χαμηλά.
Να ζει κανείς… Όχι, πολύ ήπιο. Κάπου στη μέση.
Να ζει κανείς… Ωχ, μπαίνουν.
Κι αναρωτιέσαι,
έτσι τρέχει ο ηθοποιός ή ο ρόλος;
Δεν καταλαβαίνω τις παρελαύνουσες μπάντες.
Καταλαβαίνω τις μπάντες.
Δεν καταλαβαίνω τις παρελαύνουσες μπάντες.
Υπάρχουν πολλά επαγγέλματα στον κόσμο.
Γιατί κανένα άλλο επάγγελμα δεν έχει αναλάβει αυτό το επιπλέον καθήκον;
Δεν υπάρχουν παρελαύνοντες ταριχευτές.
Πρέπει να βαλσαμώσεις την ενυδρίδα
Να τη βαλσαμώσεις καλά
Βαλσάμωσε την ενυδρίδα Σε ξύλο πάνω με καρφιά
Καθίστε εκεί να βαλσαμώσετε την ενυδρίδα.
Ίσως είναι πιο εύκολο αν κάθεστε.
Ναι, είναι γελοίο.
Γιατί είναι φυσιολογικό για τις μπάντες;
Ποια ομάδα μουσικών καθόταν και…
Μη με ρωτάτε τι μουσικό όργανο είναι αυτό.
"Έχω μια ιδέα.
Τι λέτε να δώσουμε μια κλοτσιά στις καρέκλες,
να αρχίσουμε να περπατάμε και να σχηματίζουμε λέξεις με τα σώματά μας…
ώστε ο κόσμος στα αερόπλοια να ξέρει ποια ομάδα υποστηρίζουμε;"
Ο τουμπίστας θα ξετρελάθηκε με την ιδέα.
"Τέλεια.
Υπέροχη ιδέα, φλάουτο".
Η παρελαύνουσα μπάντα ήταν ιδέα του φλαουτίστα.
"Πάμε, ας παρελάσουμε.
Ελάτε".
"Σταθείτε! Θέλουμε λουριά και τέτοια".
"Ελάτε. Εύκολο είναι".
"Περιμένετε! Χρειαζόμαστε ιμάντες!
Δεν είμαστε έτοιμοι!"
Όποιος εφηύρε τον άσκαυλο…
δεν νομίζω ότι έχει τελειώσει.
Έχετε δει αυτό το τερατούργημα;
Θα νόμιζε ότι υπάρχει προθεσμία στο γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.
Μάλλον μπήκε τρέχοντας και το παράτησε στον γκισέ.
"Άργησα πολύ;"
"Τι στην ευχή είναι αυτό;"
"Είναι ένας ασκός με κάτι αυλούς κολλημένους πάνω!
Κόλλησα αυλούς σ' έναν ασκό!
Άσκαυλος".
"Ναι, το βλέπω.
Αλλά γιατί;
Τι κάνει;"
"Τι κάνει; Είναι ένας ασκός με αυλούς!
Που ξεπετάγονται από μέσα του!
Τι κάνει;
Τι…"
Αλήθεια, τι κάνει;
Πώς καταλαβαίνεις αν κάποιος παίζει καλά αυτό το όργανο;
Αυτός ο τύπος εδώ…
Είναι ο καλύτερος.
Ο άλλος…
"Δεν ξέρει να παίζει.
Χώσε πιο πολύ τον αγκώνα στον ασκό. Όλοι το ξέρουν αυτό".
Είστε υπέροχοι.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ. Είστε υπέροχοι.
Να είστε καλά. Καληνύχτα.
Υποτιτλισμός: Δέσποινα Πασσαλή