Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
We erkennen de beheerders en traditionele eigenaren van het land
waarover deze film is gemaakt.
We erkennen hun voortdurende relatie met land, water en cultuur,
en betuigen respect aan hun voorouders, vroeger, nu en in de toekomst.
Bedankt.
'We zijn in de greep van een enorme wereldwijde crisis
'en jullie laten het aan kinderen over om je rotzooi op te ruimen.'
Schoolkinderen hebben vandaag de klas verlaten
om te protesteren tegen klimaatverandering.
Ze eisen het ontslag van de premier
en geen fossiele brandstoffen meer.
ScoMo moet weg.
Handel nu
Meer dan 11.000 wetenschappers uit de hele wereld
hebben vandaag een noodtoestand voor het klimaat uitgeroepen.
Australië maakt dit jaar de warmste en droogste zomer ooit door.
Er is vanmorgen gewaarschuwd voor het naderende bosbrandseizoen
waarvan de autoriteiten vrezen dat het het ergste ooit kan worden.
Extreme omstandigheden komen eraan,
veroorzaakt door klimaatverandering.
Australië is een distillaat van het werelddilemma
als het om klimaatverandering gaat.
Maar het verhaal snijdt geen hout
tenzij je begrijpt hoe Australië eigenlijk is.
Vanaf het allereerste begin
is het land afhankelijk geweest van fossiele brandstoffen.
We zijn de grootste exporteur van steenkool,
de grootste exporteur van gas en je hoort steeds weer hetzelfde:
'Zonder fossiele brandstoffen hebben we niks.'
We zijn ook een heel vlak, droog continent
dat enorm kwetsbaar is voor klimaatverandering.
We wisten dat we de gevolgen eerder zouden meemaken.
En we hebben dat grotere plaatje genegeerd ten koste van onszelf.
Nu de catastrofale bosbranden in Australië.
Er woeden meer dan 200 branden in twee van de dichtstbevolkte staten.
Volgens klimaatwetenschappers zijn de branden
een waarschuwing voor wat er over de hele wereld kan komen.
Dit kan het nieuwe normaal worden.
De grootste tragedie van dit vreselijke Black Summer-bosbrandseizoen
was dat we het zagen aankomen.
Mijn eerste grote brand was in 1971. Ik was pas 12 jaar oud.
Vrienden belden dat het vuur de heuvel op naar ons toe kwam
en daar gingen we met bijlen, harken en jutezakken.
Geen mitsen en maren. Je deed het gewoon.
In Australië zijn branden een constante.
HÉ - jouw vuur
Brandjes in de Blue Mountains, aangewakkerd door de wind,
troffen steden en dorpen met verbazende snelheid.
BRANDEND BOS
Elk jaar zijn er bosbranden.
Sommige jaren zijn heel erg.
Andere jaren zijn minder erg.
Maar elk jaar zijn er branden.
Help ons.
Het was in de beginjaren erg rudimentair.
Takken pakken van bomen om het vuur mee uit te slaan.
Natte zakken, harken.
Dat was mijn eerste grote brand
en toen wist ik wat ik wilde worden.
Ik was verkocht.
GREG MULLINS VOORMALIGE SECRETARIS-GENERAAL BRANDWEER
Ik wilde niet per se de baas zijn,
maar achteraf gezien was het een honger naar kennis.
De regering vond mij toen het meest geschikt voor de baan
en het was een groot voorrecht en een eer.
Ik was gewend aan een lange aanloop naar een ernstig brandseizoen.
Mijn vader zou zeggen:
'Die acacia bloeit een maand te vroeg.
'Dan is het echt droog.
'Kijk naar de bladkleur van de banksiaboom.
'Die moet dieper gaan voor water. Hij laat zijn bladeren vallen.
'Let op de mieren. Welke kevers kwamen wanneer?'
In 1994 werd het plotseling heet, winderig en droog.
Het regenwoud in Queensland droogt uit
en dieren verhongeren na de droogste drie maanden in meer dan 80 jaar.
Ik realiseerde me dat er iets niet goed zat.
Pak ze allemaal, maat.
New South Wales werd getroffen door enorme gelijktijdige branden.
O, mijn god.
O, jee.
Vuur. Het is vuur.
Over deze brand hebben bosbrandweermannen nachtmerries.
Elke hectare van dit bos heeft veel gortdroge brandstof die zo kan ontploffen.
Er is grote angst over hoe ver de verwoesting zal reiken.
Bewoners strijden om hun huizen te beschermen,
maar voor sommigen werd de strijd te veel.
Het is de beangstigendste ervaring die je je kunt voorstellen.
In 1994 verloor ik mijn huis door een bosbrand die alles wegnam.
Ik liep weg in de korte broek die ik droeg
en wilde het vuur blussen.
Mijn familie heeft het overleefd, maar we verloren buren.
We verloren vier mensen bij die brand.
Ik heb de klimaatwetenschap zich de afgelopen 30 jaar zien ontwikkelen.
WETENSCHAPPER
Hij staat bekend als invloedrijk klimaatwetenschapper.
Zijn naam: Tim Flannery.
2007 AUSTRALIËR VAN HET JAAR-AWARDS
We naderen een drempel van gevaarlijke klimaatverandering.
We moeten snel handelen.
De wetenschappers zijn heel duidelijk geweest over wat er gebeurt.
Op de afbeelding van de aarde zie je brandende lichten.
Stel je al die fossiele brandstoffen voor.
Die broeikasgassen houden warmte dicht bij het aardoppervlak vast.
Ze gedragen zich als een deken op een bed.
De temperatuur blijft maar stijgen.
Een nieuwe klimaatstudie in Oost-Australië levert
het sterkste bewijs tot nu toe dat het broeikaseffect bestaat.
Dit is de stijging van het kooldioxidegehalte
in de atmosfeer in die periode.
Er is echt iets aan de hand.
Ik begon te lezen en te studeren en vragen te stellen
en ontdekte een aantal vroege artikelen over klimaatverandering en dacht:
misschien hebben ze een punt. En in de jaren daarna
realiseerde ik me dat ze dat hadden.
Je zou aannemen dat er ongeveer eens per decennium
een zeer verwoestende brand zou zijn in New South Wales.
Maar na 1994 kregen we steeds meer van dit soort zware branden.
Drie jaar later, in 1997, raakten we huizen kwijt.
Eerste kerstdag 2001, enorme branden.
2002, nog meer branden.
2003, de stad Canberra, brandweermannen ontsnapten ternauwernood aan de dood.
Ga.
2009, Victoria.
We kregen regelmatig buitensporig brandgevaar,
wat allemaal te maken had met klimaatverandering.
De branden werden steeds erger
en ik wist dat dit
precies was wat wetenschappers hadden voorspeld voor Australië:
langere brandseizoenen en hevigere brandseizoenen.
Dat was helaas wat ik zag.
De gemeenschap is enigszins bezorgd dat
opwarming van de aarde kan leiden tot langdurige droogte.
Vooral...
Of dat een legitieme zorg is,
is een zaak waarover veel wordt gedebatteerd.
Ik heb de afgelopen 14 jaar de klimaatoorlogen in Australië gevolgd.
MARIAN WILKINSON - JOURNALIST/AUTEUR
Er zijn enorme plannen om de kolenindustrie uit te breiden.
Er is gezamenlijke inspanning geleverd om de klimaatwetenschap
te ondermijnen.
DONKER ZONDER KOMPELS
Kooldioxide heeft geen invloed op de temperatuur.
Precies het omgekeerde van wat deze mensen beweren.
Hun leugens en hun bedrog.
Je vindt klimaatverandering onzin.
Wat ik zei, was dat het idee van de gevestigde klimaatwetenschap
wat aromatisch is.
TONY ABBOTT - VOORMALIGE PREMIER
Ik was de eerste en tot op heden enige secretaris-generaal Klimaat van Australië.
Ik heb drie jaar gediend,
het woord klimaatverandering bekendgemaakt
en complexe wetenschap voor iedereen begrijpelijk gemaakt.
Extreem weer zal vaker voorkomen en heftiger worden,
volgens het rapport van de Klimaatcommissie.
Maar de media werden helemaal gek.
Critici noemden de Klimaatcommissie 'alarmistische onzin'.
Deze mensen zijn wanhopig. Klimaatverandering is een hoax.
Eruit. Leugens.
Toen werd de conservatieve regering gekozen
en hun allereerste actie was ons ontslaan. Ze deden niet iets economisch.
Ze wilden de Klimaatcommissie kwijt.
FLANNERY'S LEUGENS
We ontmaskeren hem.
Het was net een stripverhaal.
PARLEMENTSGEBOUW
Mensen wilden eerder ingrijpen, maar er zijn veel gevestigde belangen.
SCOTT MORRISON - PREMIER
Scott Morrison, die nu onze premier is,
stond op in het parlement en hield een brok steenkool omhoog.
Voorzitter, dit is steenkool. Wees niet bang.
Rustig, het doet geen pijn.
De minister kent de rekwisietenregel.
Het is steenkool.
Natuurlijk was dit
geen vuil, stoffig brok steenkool.
Dit brok steenkool was afkomstig van de Minerals Council,
dus het was netjes schoongemaakt voor
in wezen een marketingpresentatie.
Voorzitter, de tegenstanders hebben een ideologische,
pathologische angst voor steenkool.
Er is geen officieel woord voor kolenfobie, voorzitter,
maar dat is de ziekte van de tegenstanders.
Banen en lichten uitschakelen,
airco's uitschakelen
en Australische gezinnen dwingen om in het donker te koken
ten gevolge van hun donkere jaren-politiek, voorzitter.
Banen gaan verloren. Baby's sterven in het ziekenhuis als de stroom uitvalt.
Dat is het constante refrein.
We kunnen geen kinderen uit school laten komen
zonder een broodrooster in huis,
VOORMALIGE VICEPREMIER
zonder stroom, zonder koelkast.
Maar een dieptepunt was het debat over elektrische auto's.
De reactie daarop van Scott Morrison was
een spervuur van gespreksonderwerpen, waarin onder andere werd gezegd...
Hij zal je aanhanger niet trekken. Hij zal je boot niet slepen.
Hij brengt je niet naar je favoriete campingplek met je gezin.
Om zo'n infantiel debat te voeren in een politieke campagne,
bewees voor mij dat we in 2019 geen steek verder waren gekomen.
Duizenden scholieren in het hele land
laten politici weten dat ze het zat zijn.
Ze eisen dat er wat tegen klimaatverandering wordt gedaan en morgen
zullen ze de school uitlopen.
Ik was 16 toen ik ermee begon.
Als men dat hoort, zegt men: 'Dat is heel jong.'
Veel volwassen zeggen:
'Je bent nog jong. Je hebt veel gedaan. Ik ben trots op je.'
'Je geeft me hoop', wat... Laat me daar niet over beginnen.
#DIT IS KLIMAATVERANDERING
DAISY JEFFREY - KLIMAATACTIVIST
Ik ontdekte dat er in Sydney een klimaatprotest zou zijn en dacht:
ik moet erbij zijn en mijn vrienden ook.
We moeten zo veel mogelijk mensen van school meenemen.
Ik weet nog dat we naar het plein liepen waar het werd gehouden
en de hoek om kwamen.
Het was gewoon een zee van bezwete
tieners, weet je.
Word wakker mensen Jullie worden ook bedreigd
Sydney is stilgezet door mensen die woedend zijn over klimaatverandering.
Miljoenen uit de hele wereld nemen deel aan
het grootste protest over onze planeet.
We staan aan de rand van de grootste catastrofe
die de mensheid ooit heeft meegemaakt en onze regering doet niks.
Het is alsof je een orkest dirigeert.
We willen een veilige toekomst. Mee eens?
Dat publiek wordt de muziek, de energie
in die impuls, die golf van hoop.
Die golf bleef maar over de menigte beuken.
Iedereen was erg opgewonden.
De bijeenkomst was nog niet eens begonnen. Ons werk zat erop.
De reactie van onze premier kreeg veel publiciteit.
We steunen het idee niet dat kinderen niet naar school gaan
om deel te nemen aan zaken die buiten school kunnen worden aangepakt.
Op scholen moet meer worden geleerd en er moet minder activisme zijn.
We dachten: rot toch op.
Tegen deze volwassenen zeggen we: 'Lach ons maar uit,
'val ons aan, doe met ons wat jullie willen,
'want jullie staan aan de foute kant van de geschiedenis.'
Er gingen meer dan 300.000 mensen de straat op,
wat je zult begrijpen als je een Australiër bent.
Australiërs protesteren niet.
Beste dag van mijn leven. Hier kan niks tegenop.
Ik herinner me dat ik thuiskwam en dacht: shit.
We willen klimaatactie. Wanneer willen we die? Nu.
Laat me niet UITSTERVEN
Het is hier warm. Er zit te veel koolstof in de atmosfeer.
Er was radiostilte vanuit het parlement.
Maar de Murdoch-media waren opeens niet stil.
De zogenaamde activisten, eerder anarchisten,
protesteren tegenwoordig op straat.
Leugens, desinformatie.
Kinderen, volledig gehersenspoeld,
zeggen precies het tegenovergestelde van de waarheid.
Het was de eerste keer dat ik klimaatangst voelde
omdat de mensen die de afgelopen 30 jaar hadden geregeerd
van deze crisis afwisten en er bewust voor hadden gekozen
om er niks aan te doen
en te vechten tegen mensen die er wel wat aan willen doen.
Ik wil dat kinderen die hier opgroeien positief denken over de toekomst.
Maar ik wil niet dat onze kinderen bang zijn voor dit soort problemen.
Elke uitdaging bieden we het hoofd, zoals we dat altijd hebben gedaan.
Het voelt alsof we slaapwandelen naar een ramp.
Alle waarschuwingssignalen zijn er.
Greg Mullins, onze meest ervaren SG Brandweer,
kwam in april naar ons toe en zei: 'We staan voor een ongekende ramp.'
Twee jaar op rij, het droogste jaar ooit
voor Oost-Australië.
En dit jaar lijkt het warmste jaar ooit te gaan worden.
Hoe gaan we de brandsituatie beheersen?
Dus we wilden dat Greg met onze premier zou praten,
want deze kwestie is een nationale ramp.
We schreven de premier in april 2019 en zeiden:
'Premier,
'we zijn bang dat er een bosbrandramp op ons afkomt.
'We zouden u graag ontmoeten.
'Dit wordt schokkend. Dit jaar hebben we zo veel mogelijk nodig.
hulpdiensten zijn niet voorbereid op extreem weer.
'Het leger moet de brandweer ondersteunen.
'Meer geld voor blusvliegtuigen.
'Maar u moet hiervan op de hoogte zijn, premier.'
Hij was niet geïnteresseerd.
In 2019 is het een sneeuwbal die van de heuvel rolt.
Hij wordt steeds groter.
Er was gewoon geen vocht meer over. We zagen de bossen doodgaan.
Je had het vreselijke gevoel
dat het ons allemaal inhaalde.
Maar ik moet zeggen
dat ik niet had voorspeld hoe meedogenloos de branden zouden zijn
naarmate de zomer vorderde.
Australië was diep geschokt door wat er in de Black Summer gebeurde.
Ken je dat lage geluid
van een drone als je film kijkt?
Het volume neemt alleen maar toe.
Je weet dat er iets komt en dat het fout gaat.
Zo was het. Het was een zeer langzame brand.
En toen was hij ineens enorm.
De aanloop ernaartoe was beangstigend.
Heel Victoria en New South Wales werden heel erg droog.
Het leek net een dreigende aanwezigheid.
Ik ging het bos in
omdat ik wilde vastleggen wat ik kon zien.
BRUCE PASCOE - AUTEUR / MALLACOOTA
Ik was echt bezorgd omdat de bomen zo dicht op elkaar groeien.
Driehonderd tot vijfhonderd bomen per hectare.
Het is een zeer licht ontvlambaar bos.
Elke brand daar gaat gewoon af als een bom.
Slechts 13 dagen na de winter
zijn er minstens 40 bosbranden in de staat.
De boodschap van de overheid is duidelijk. 'Bereid je voor.'
Ik werkte bij de kranten aan de kust.
We begonnen al over branden te rapporteren
in september.
ERGSTE OOIT
BRANDDREIGING
Iedereen was weg om branden te fotograferen.
ANGST VOOR BOSBRANDEN
Ze begonnen overal. De telefoon bleef maar gaan...
'Kijk, weer een brand.'
En dus heerste het gevoel dat er iets kon gebeuren.
Hier was het echt heel droog.
Tijdens mijn dagelijkse wandelingen
merkte ik dat de planten begonnen te verwelken en dood te gaan.
Tegen november
leek de grond wel beton, serieus.
Ieders gazon was dood.
Mallacoota ligt erg afgelegen.
Veel oude lokale bewoners waren heel bang
dat dit het jaar zou worden.
Maar de grootste alarmbel ging af toen het regenwoud in brand stond.
Die bossen hebben nooit in brand gestaan.
We zijn direct getuige van zo veel veranderingsprocessen
die om ons heen spelen.
We zitten eigenlijk midden
in dit stuk van een van de oudste bossen op aarde.
ECOLOOG
Onveranderd gedurende tientallen miljoenen jaren.
Tijdens continenten die uiteenvielen en asteroïden die de wereld raakten
zijn die bomen als een boog door tijd en ruimte geweest.
Maar ten gevolge van de klimaatveranderingen
drogen ze uit.
Het is een proces van een ver verleden afwikkelen,
van een tapijt uittrekken onder deze soorten,
die altijd de voorwaarden hadden die ze nodig hadden
vanaf de tijd van de dinosauriërs.
De branden van Black Summer woedden in dit oude toevluchtsoord voor dieren.
Er zijn momenteel 51 actieve brandzones in de staat,
waarvan 23 niet bedwongen.
De aanhoudende bosbranddreiging valt samen met een gevaarlijke hittegolf
die de plaatselijke brandweer dwingt om een ongekende noodsituatie af te kondigen.
Ik werk al 60 tot 65 jaar bij de plattelandsbrandweer...
-Zo'n 60 jaar. -65.
Ik heb branden bestreden in New South Wales en Victoria
en had nog nooit zoiets gezien.
Die brand begon en hield nooit op.
Ze bestreden hem met bommenwerpers.
Grote tankvliegtuigen.
Wat ze ook deden, het vuur baande zich een weg naar de kust.
Grote vlammenzeeën vormen samen
één grote brand en iedereen is zeer alert.
We wisten dat wij vroeg of laat aan de beurt zouden zijn.
Ik herinner me dat ik tegen mensen zei: 'Dit is serieus.
'Deze brand zal Cobargo treffen.'
Ik wist niet dat dat binnen enkele uren zou zijn.
Om ongeveer 4.00 uur...
Het was om 3.00 uur.
Om 3.00 uur werd ik wakker en ging ik naar buiten. Het voelde onwerkelijk.
De hele westelijke skyline had zo'n griezelige rode gloed.
Ja.
Ik kwam binnen, maakte Mary wakker en zei:
'Sta op, schat. Ga ontbijten. Dit vuur gaat toeslaan.'
O, het is veel donkerder.
Mama.
O, het is veel donkerder.
Op 30 december riep de brandweer een spoedvergadering bijeen.
Er waren nog ongeveer 7000 toeristen in de stad.
Er werd aangekondigd dat men moest vertrekken.
Velen gingen niet weg.
Ik ging het caravanpark rond en vroeg mensen
wat ze dachten van die dreigende lucht.
Ik denk echt dat er een gevoel was van:
ik ben hier op vakantie en het komt wel goed.
Op dat moment dacht iedereen nog dat het niet zou gebeuren.
Je denkt niet dat het echt gaat gebeuren.
Op een gegeven moment maakte ik mijn auto nat
en een domme vrouw zei tegen me:
'Waarom verspil je water? Je hebt je auto niet nodig.
'Waarom was je je auto?'
Ik zei: 'Zo vat hij geen vlam door de sintels.'
Ik zei: 'Woon je hier?'
Ze zei: 'Ik ben op visite.' Ik zei: 'Ga naar huis.'
Op vakantie terwijl er thuis brand is.
Scott Morrison ontspant zich op Hawaï
terwijl het land een ongekende bosbrandramp doormaakt.
Toen ik Scott Morrison op vakantie naar Hawaï zag gaan
tijdens deze ramp waartegen we heel veel hadden kunnen doen
om het minder erg te laten zijn dan het was, moest ik bijna huilen.
PREMIER - Vrolijk kerstfeest
Hij breekt zijn vakantie af,
die zijn kantoor dagenlang niet heeft willen bevestigen of ontkennen.
Ik denk dat het vanaf het begin duidelijk was
dat toen de branden serieus begonnen te worden
Scott Morrison de ernst van de situatie niet begreep.
Ik snap dat mensen boos werden toen ze hoorden
dat ik vakantie vierde met mijn gezin
terwijl hun gezinnen onder grote druk stonden.
Ze weten dat ik daar geen slang ga staan vasthouden.
Ik ben geen brandweerman.
Hij zag het door een puur politieke lens, denk ik.
De branden mochten geen probleem vormen,
een groot nationaal probleem, want hij vreesde
dat het de klimaatkwestie zou blootleggen.
Australië bestrijdt al hevige branden zolang
Australië een natie is en zelfs lang daarvoor.
Hij werd erg beïnvloed door de macht van de Murdoch-media.
Branden zijn onlosmakelijk verbonden met ons landschap. Dat was altijd al zo.
Mensen in de politiek namen deze jongens,
deze vrouwen heel serieus.
Veroorzaakt klimaatverandering deze branden? Nee.
De leugens.
We weten dat iemand de bosbranden aansteekt.
Ja, brandstichting. Ze zeiden: 'Deze branden zijn aangestoken.'
Klimaatverandering kan geen branden veroorzaken,
want vele worden opzettelijk aangestoken.
Feit is dat Australië een brandstichtingsprobleem heeft
dat niet gelinkt is aan opwarming van de aarde
of hoe je de boeman tegenwoordig ook noemt.
#Brandstichtingsalarm geen #klimaatalarm
Klimaatontkenners, word wakker. #Brandstichtingsalarm
Walgelijk dat mensen dit doen. God zegene Australië.
Wat een flauwekul.
Ze konden niet accepteren dat we de ergste branden ooit hadden,
die duidelijk kwamen door klimaatverandering.
Tot aan de tragedie van oudejaarsavond
snapte de overheid het niet echt.
Mensen, gemeenschappen worden afgesneden. Ze zitten in de val.
Het vuur naderde hier vanuit elke hoek.
Als je ging slapen, zag je het vuur
en als je opstond, was het er nog,
dichterbij dan het was
en het matte je gewoon af.
Je moet geluk hebben
en Mallacoota had geen geluk.
Waar zijn mijn sleutels? Heeft iemand ze gezien?
Geen zorgen. We zetten u in deze auto.
-Dat is mijn auto. -Geen zorgen.
-Ik krijg hem niet open. -Maakt niet uit.
Ga.
Er ging een sirene af. En onze telefoons rinkelden.
Het was: 'Nu evacueren.'
Ik draaide me om en daar kwam het op me af.
Ga.
Die rode gloed.
Ga.
Het was oranje en rokerig.
Er was bliksem in de lucht.
Er reden auto's naar Bastion Point Beach.
Mensen maakten zich klaar op de kade
en anderen gingen naar de Hall.
Er is een foto van een lokale vrouw die haar hondje vasthoudt.
Ze wilde weg, maar ze wilde ook blijven.
'Ik wil blijven, ik woon hier, ik hoor hier thuis.'
En daar waren we.
We moesten beslissen of we gingen of bleven,
alsof er een monster op ons afkwam.
En de wind. Ik kan niet meer tegen wind.
Ik kan er niet in zijn. Dan denk ik aan
dat gehuil dat langs mijn oren gaat.
Je kon het horen. Er was een...
Het was als een draak...
En toen werd alles pikzwart.
Dit is Mallacoota om 9.13 uur.
Absoluut ongelooflijk. Pikzwart.
Er vallen sintels uit de lucht.
Een vriendin van mij sms'te me en zei: 'Gaat het met je?'
Ik maakte wat foto's om naar haar te sturen.
Ze zei tegen me: 'Is deze gisteravond gemaakt?'
Ik zei: 'Nee, het is nu.'
Dit is nu echt eng.
Je kon geen hand voor ogen zien.
De wind steekt op en duwt het vuur recht op ons af.
De reden dat de lucht echt pikzwart wordt,
is omdat al het roet dat ontstaat door het vuur
eigenlijk voor het vuurfront uit gaat.
Dus dat is wat je als eerste raakt.
En dan, als het vuurfront dichterbij komt,
trekt het roet weg en krijg je een intens rode lucht.
Ik zat buiten bij de Hall.
Ik wilde zo veel mogelijk zien.
Maar een CFA-vrijwilliger tikte me op de schouder en zei:
'Je moet naar binnen.'
In de Hall was het echt claustrofobisch.
Je kon niet naar buiten kijken door de verduisterde ramen.
Je kon alleen het vuur zien door de dakramen.
Dus je kon de rode gloed en het flikkeren zien.
En we gingen gewoon liggen.
Ik herinner me dat ik gewoon ging liggen
en dacht: hoe komen we hieruit?
Hoe komen we hier nou uit?
Toen besefte ik ook dat ik mijn kind in deze situatie had gebracht, dus...
Misschien is mijn fantasie groot, maar het was echt...
Wat je echt niet wist,
was of je het er levend van af zou brengen,
want het had erger kunnen worden. Ja.
Het was alsof je in een neerstortend vliegtuig zat.
Zo voelde het.
De zijkant van ons huis was heel erg heet
en de sintels raakten me, kleine rode sintels.
De hitte was enorm, dus ik spoelde mezelf af.
Ik was geschokt door de hevigheid ervan.
Na slechts een half uur hadden we geen water meer.
U moet evacueren.
We hadden geen water meer, geen stroom
en we hadden geen brandweerauto's.
Alle communicatie viel uit. Onze radio's deden het niet meer.
De stad was in groot gevaar.
Ik zei tegen Mary: 'Daar gaat het huis.
'Daar gaat de winkel.'
Het was bijna surrealistisch.
Jezus.
Het gebrul en het lawaai ervan was verschrikkelijk.
Ik noemde het een wreed monster.
Wauw.
Ja.
Voor een individu dat wordt geconfronteerd met een bosbrand,
gedraagt het vuur zich bijna als een dier, een roofdier dat met je speelt.
Je ziet het langzaam en ongevaarlijk voortkruipen.
Wauw. Kangoeroe. Oké, hij komt deze kant op.
Binnen een uur verandert het.
Het huis van buren brandt af en jouw huis niet.
Of jouw huis kan afbranden en alles eromheen niet.
Die stress is psychisch erg schadelijk.
Als de brand komt, is dat natuurlijk een ramp.
Normaal komen flashbacks vaker voor op nevelige dagen,
wanneer het niet zo helder is
en je omhoogkijkt naar de bergkam.
Het triggert iets. Ik zie alleen maar vlammen.
Het gebrul van het vuur was...
Er zijn geen woorden voor om het te beschrijven.
We moesten gewoon schreeuwen.
We konden niet met elkaar praten.
We gebruikten handgebaren en schreeuwden in elkaars oor.
De bomen zijn zo'n twee tot drie etages hoog.
De vlammen kwamen er drie etages bovenuit,
sloegen om zich heen en gedroegen zich als een wervelwind boven ons.
Alles werd gewoon meegenomen.
Takken, zo dik als je arm, landden naast ons.
Ik probeerde te ademen
en deed mijn masker af, maar toen kon ik niet ademen.
Ik kon niks doen.
Ik was op dat moment helemaal in paniek.
Ik zag vogels uit de lucht vallen.
Ja, de valkparkieten stonden in brand en vielen uit de lucht.
Je kon er niks tegen doen.
Het was gewoon overleven.
Ik wist dat er veel verloren zou gaan.
Naar het zuiden waren bosbranden. Naar het westen.
Naar het noorden.
Alle wegen werden afgesloten.
WEG AFGESLOTEN
Gezinnen zitten vast op het strand, terwijl het vuur hen omringt.
De dikke rook verstikt de hele kust,
waardoor ademhalen moeilijk is.
De branden bereikten me pas echt toen de rook Sydney binnenkwam.
Je maakte een ochtendwandeling,
je ontmoette je vrienden,
en dan moest je zo zwaar ademhalen.
Het was echt ontmoedigend voor mij.
Ik schreef over klimaatverandering
en toen moest ik het ervaren in mijn dagelijkse leven.
De rookpluim die wordt gegenereerd door het inferno
beslaat 5,5 miljoen vierkante kilometer.
Dat is de grootte van Europa.
De psychologische impact was verstikkend.
Ze zeggen: 'Sluit ramen en deuren af.'
DR. REBECCA MCGOWAN - HUISARTS
Dat houdt de rook niet tegen.
Het was gewoon verraderlijk.
In het verleden kon je in het bosbrandseizoen
een week rook hebben en dat was dan een ernstige brand.
Dit was drie maanden lang de allerdikste rook.
Het was gewoon overal. Je kon er niet uitkomen.
En ik was zo moe. Echt ongewoon moe.
Mensen bleven maar tegen me zeggen:
'Je bent zwanger en hebt een peuter,
'dus daar word je moe van.'
Maar je wordt moe van de hitte
en je wordt moe van het dieper moeten ademen.
Bij een zwangere vrouw draait het hele systeem op volle toeren.
Dus ze ademt sneller en haalt dieper adem.
Ze inhaleert die giftige rook.
De kleine rookdeeltjes reizen door haar lichaam
en komen vast te zitten in de placenta,
het filtersysteem, waar we allemaal door zijn gegroeid.
Mijn vriendin die in de verloskunde werkte, zei:
'Het klinkt niet goed.'
Dus ik ging naar het ziekenhuis.
'Deze baby moet binnen 24 uur komen,
'want het risico op doodgeboorte is reëel.'
Dat is behoorlijk confronterend nieuws.
Op het moment dat Saga werd geboren, stond het dorp Cobargo,
op slechts 200 kilometer afstand, in brand.
De lucht was vol rook.
Mensen vierden nieuwjaar
buiten het ziekenhuis.
Het was echt een bizarre tijd.
Met een gewicht van iets minder dan twee kilogram
werd Saga Snow met 36 weken te vroeg geboren,
want ze wilde geen van de festiviteiten missen.
De baby was klein, te vroeg
en had ademhalingsproblemen.
Leuk kastje met temperatuurregeling.
De verloskundige vroeg meteen: 'Rookt u?'
'Rookt u? Hebt u ooit gerookt?'
Ze zei: 'Nee, ik heb nooit gerookt. Waarom vraag je me dat steeds?'
De placenta die aan de baby vastzat,
was grijs en kruimelig en zag er walgelijk uit.
We hebben allemaal wel foto's gezien van de longen van rokers.
Ze staan op Australische sigarettenpakjes. Zo zag die placenta eruit.
Ze lag 17 dagen op de ic.
Je houdt je baby niet vast. Je bent...
Je steekt je hand in de couveuse en houdt haar hand vast.
Ik krijg haar nog steeds in slaap door haar hand vast te houden,
want dat heeft ze geleerd in die eerste weken.
Ze zat ruim onder het eerste percentiel in geboortegewicht
en het duurt lang om de achterstand in te lopen.
Als ze met 18 maanden nog steeds achterloopt,
overwegen ze om haar groeihormonen te geven.
De jonge vrouwen die met hun baby's bij me komen,
zeggen dat zij niet de enigen zijn en dat in hun moedergroep
meer baby's getroffen zijn door de rook
en te vroeg geboren zijn.
Vrouwen moeten na de bevalling terugkomen
om die kruimelige, door rook aangetaste placenta's eruit te laten schrapen.
Je kunt zien hoe klein ze daar is.
De oorsprong van het leven is nu eigenlijk een waarschuwing.
Baby's worden blootgesteld aan het effect
van de opwarming van de aarde, de klimaatverandering.
Welterusten, Saga.
In Australië is weer dat bosbranden kan veroorzaken altijd lastig geweest,
maar wat deze zomer anders was, was dat meerdere branden
hun eigen weersysteem vormden.
Met enorme branden drijft de toenemende hitte
de rookkolom tien, 12, 13 kilometer de stratosfeer in.
De waterdamp in de rook vormt een wolk.
De branden creëren hun eigen onweersbuien.
Ze zijn erg gevaarlijk en eng als je je daaronder bevindt.
Ongelooflijke wind uit alle richtingen.
Brand en rot op, alsjeblieft.
De vonken in de convectiekolom
gaan tot acht tot 12 kilometer hoogte.
Ze schieten vonken tot 30 kilometer vanaf de bliksem,
maar er is geen regen.
Zie je de wind draaien?
Ja, toch?
Mijn vader zei eens: 'Ik denk dat ik er een zag tijdens de hittegolf van 1939.'
Ik dacht dat ik er een zag in 1975.
Dat was een mythe bij de brandweer.
Weinig mensen hebben ze gezien.
Ik zag er vorige zomer een stuk of tien.
Het klopt: brand kan eigen weer genereren,
want dit ziet eruit als een enorme donderkop.
Het lijkt alsof er een atoombom is afgegaan.
Hij is enorm.
Pyroconvectieve stormen...
'Zeldzaam.' Nou, nu niet meer.
Ik bluste branden als vrijwilliger, maar ik was overal.
Ik hou hier niet van. Nee.
-Uit. -Ja.
Ik had me in het verleden nooit
bijna machteloos gevoeld,
zoals afgelopen voorjaar en zomer.
Schiet op. Iedereen eruit.
Ik was in Batemans Bay.
We wachtten op instructies en kwamen even op adem.
Je kon niet ver kijken door de oranje rook.
Alles was donker.
Het was waarschijnlijk 14.00 uur, maar het leek wel nacht.
Toen zag ik iets bewegen langs de kant van de weg.
Ik liep ernaartoe. Het was een kudde kangoeroes.
De snelheid van dat vuur met zijn pyroconvectieve storm
dreef ze alle kanten op.
Ze konden nergens heen en kwamen brandend uit het bos
en vielen dood neer op de weg.
Dat sloeg alles.
Kangoeroes weten wat te doen bij brand. Ze zijn snel.
Ik...
Wat doe je... Ik weet het niet.
Ja, de wereld is veranderd.
De afgelopen 25, 26 jaar is er elk jaar
een conferentie geweest van de partijen.
Daar nam men besluiten, zoals het Kyoto-protocol
en het klimaatakkoord van Parijs.
In 2019 was het de COP25.
De COP25-klimaatconferentie is bezig in Madrid.
Volgens een rapport is het vorige decennium
zeker het heetste ooit geweest.
VN-secretaris-generaal António Guterres roept op tot onmiddellijke actie.
Greenpeace had me uitgenodigd om bij de conferentie aanwezig te zijn.
Ik had geen spijkerbroek en ging naar de Europese winter.
Ik dacht: ik ga er maar een kopen.
Ik weet nog dat ik in de stad was met mijn moeder
en dat er as naar beneden viel en de lucht oranje was.
We dachten: er moet iets uitkomen.
We moeten voor verandering zorgen.
Ik nam het vliegtuig naar Madrid
en verbleef in een hostel met andere kinderen uit de hele wereld.
Wat willen we?
Gerechtigheid.
-Wanneer willen we het? -Nu.
We waren er van 8.00 uur tot 20.00 uur.
Fossielebrandstofbedrijven financierden de conferentie.
Hun namen stonden overal.
Elk land had zijn eigen paviljoen.
Men probeerde te tonen wat men deed wat betreft het klimaat.
Wat had Australië?
Australië had geen paviljoen, weet ik nog.
Onze minister van Energie, Angus Taylor,
stond op voor de hele wereld
terwijl zijn eigen land in brand stond en zei dat Australië een bijdrage leverde.
We zijn al op schema om de doelen
te halen die gesteld zijn voor 2030,
net zoals de Kyoto-doelstellingen.
Het was beschamend. Het was...
Het was vernederend.
Deze regering doet niks voor het klimaat,
ook al staat ons land in brand door hun passiviteit.
Lobbyisten van fossiele brandstoffen konden de regeringscabines inlopen
terwijl autochtone activisten en jongeren werden buitengesloten.
Jullie moeten je schamen.
We zagen die onderhandelingen stuklopen.
We zijn teleurgesteld dat we weer geen akkoord hebben bereikt.
Dit wordt echt heel zorgelijk voor veel landen.
Toen we terugkwamen in Australië, hadden we niet veel hoop meer.
De branden waren overal.
Het was gewoon verschrikkelijk en ik was echt opgebrand.
De wanhoop sloeg toe.
Bij mij ook, maar ik ging toch door.
Ik huilde drie dagen lang.
Ik was zeer geschokt door de omvang.
Als je me voor de branden had gevraagd
hoe groot het percentage verbrand bosgebied zou zijn,
zou ik maximaal 5% hebben gezegd.
Maar om 21% verbrand te zien,
is alsof er een drempel overschreden is.
Een nieuw tijdperk is begonnen.
Die branden hadden tien keer meer verbrand dan ooit tevoren.
De impact was niet te bevatten.
Je rijdt honderden kilometers in New South Wales
en ziet alleen zwartgeblakerde aarde.
Drie miljard dieren kwamen om.
Jij pakt hem op en ik...
O, mijn god. We gaan er zo vandoor.
Ja.
Oké. Godzijdank.
We zagen plekken branden die nooit eerder hadden gebrand.
Miljoenen jaren oude bossen waar dinosauriërs vroeger liepen,
die altijd te nat en te koud waren geweest om te branden, branden nu.
Meestal krijg je bij een brand zwartheid en grijsheid.
Maar de bomen waren zo heet verbrand
dat het leek alsof het had gesneeuwd toen de brand voorbij was
omdat de as sneeuwwit was.
Zo zag het eruit.
Het was bijna alsof je de apocalyps inliep of zo.
Iedereen was wat verdwaasd.
Het eerste wat we zagen, was dat alle huizen in de stad gewoon weg waren.
Dus ik begon met fotograferen.
In januari waren er mensen die op vakantie waren
en moesten worden gered door het leger, de marine.
Ongelooflijke taferelen voor een land als dit.
Ik heb mensen zonder huis gezien.
We hebben op tv gezien dat ze werden geïnterviewd en zo.
Maar totdat het je overkomt, heb je vast geen idee hoe het is.
Het is laag op laag op laag van...
Van ermee omgaan. Het is niet...
Je hebt de eerste schok,
de wanhoop dat je alles kwijt bent wat je bezat.
Ik heb geen foto's.
Ik heb niks van mijn moeder, mijn vader, mijn grootouders, niks.
Alsof een heel deel van mijn leven is weggevaagd.
De voormalige SG Brandweer van New South Wales Greg Mullins
eist maatregelen om toekomstige rampen te voorkomen.
We moeten praten over klimaatverandering
omdat onze bosbrandsituatie in Australië
voorgoed is veranderd.
Wat de ex-brandweercommandant zegt, is overduidelijk absurd.
EX-COMMANDANTEN ZEGGEN DAT PREMIER HEEFT GEFAALD ALS LEIDER
Ze zeiden dat ik niet had moeten praten
over klimaatverandering toen mensen leden tijdens de branden.
Zover zijn we gekomen.
Met hysterie en volkomen feitenloze tirades
kun je worden verheven tot een heroïsche status.
Het boeit me niet.
Ik doe dit werk en weet dat wanneer mensen een verlies lijden,
ze meteen willen weten waarom.
Ze willen weten wat er is gebeurd. Meteen.
Ik wil er nu niet naar kijken.
COBARGO - HISTORISCH DORP
Ze zijn van originele bedrijven in Cobargo.
Brian Ayliffe van de overkant woonde hier 48 jaar.
Dat was een familiebedrijf. Weg.
COBARGO - 2 JANUARI 2020
We hoorden een gerucht dat er een aantal auto's door de stad reden.
Waarom rijden er vier geblindeerde SUV's door de stad?
Een belangrijk iemand met beveiliging.
Dus we zeiden allemaal: 'De premier is er.'
Het was geen leider die zei:
'Dit is een noodgeval. Wat moeten we doen?'
Hij stapte uit en begon selfies te maken met mensen.
Een glimlach. Deze kant op kijken. Goed zo. Hartelijk dank.
-Bedankt. -Goed van je.
Hij zei: 'Hoe gaat het? Niet goed. Volgende.
'Hoe gaat het? Niet goed. Volgende.'
Dat deed mijn bloed koken. Echt waar.
Mijn huis lag in puin
en hij maakt glimlachend selfies met mensen.
Ik vond dat buitengewoon tactloos.
Hij kwam naar me toe en vroeg: 'Hoe gaat het met je?'
Ik was vreselijk boos.
Hallo. Hoe gaat het?
Ik schud alleen uw hand als u meer geld geeft aan de brandweer.
Zo veel mensen hier zijn hun huis kwijt.
We hebben bedden nodig. Die zijn er niet genoeg.
Meer hulp graag.
Dat begrijpen we.
Waarom hadden we maar vier wagens om onze stad te verdedigen, premier?
Verdomme, je bent een idioot, man.
Je krijgt hier geen stemmen.
Je bent gek dat je mensen meeneemt hiernaartoe. Donder op.
Hoe zit het met de mensen die nu dood zijn, premier?
Je bent hier niet welkom, eikel.
Bent u van de media?
Zeg tegen de premier dat hij moet oprotten van Nelligen.
We vinden het erg leuk om die...wat aan te doen.
Hartelijk bedankt.
De bosbrandencrisis ontbrandt op straat.
WIJ NEGEREN MULLINS NIET
Ons land staat in brand.
JANUARI 2020
We vertellen het de politici al tien jaar
en ze luisteren niet.
Onze premier ontkent klimaatverandering. Dit is echt.
We zullen opstaan.
AUSTRALIË BRANDT
Australiërs begonnen de straat op te gaan
op zo'n korte termijn om echt verandering te eisen.
Mensen waren boos, bang voor hun leven.
Dit laat zien hoe woest iedereen is hier in Australië.
SCHIET OP, SLOME
Naar schatting 20.000 eisen actie op het gebied van klimaatbeleid.
Mensen namen een standpunt in.
Mensen voor wie het klimaat niet echt prioriteit had.
Ik zal beleid maken dat strookt met wat de regering
en ik denken dat in het belang is van Australië.
Is dat niet veranderd?
Ik was iemand die het waarschijnlijk
met u eens was toen we naar de stembus gingen.
Ik denk nu echter zoals steeds meer mensen
dat er meer moet gebeuren. Tijd voor actie.
Het is geen tijd om te kletsen
en te zeggen dat we dit later wel bespreken.
Toen het grote besef begon door te dringen
dat we niet zomaar broeikasgassen kunnen uitstoten
in de atmosfeer was dat een grote schok.
Sleutelfiguren van de National Party hebben de Morrison-regering gedwongen
om een CO2-uitstoot van nul te beloven in 2050.
Waarom niet ambitieus zijn? Waarom geen moedig doel?
Maar net toen men dacht
dat we eindelijk een serieus debat zouden krijgen
over het klimaatveranderingsbeleid in dit land, kwam COVID.
BLIJF STERK VICTORIA
Ik keek met grote verbazing toe
hoe de regering Morrison de COVID-crisis aanpakte.
Nu luisterden ze naar de gezondheidsfunctionaris.
Australië riep zelfs een pandemie uit
12 dagen voor de WHO dat deed.
HET IS OORLOG
Hotelquarantaine voor alle reizigers naar Australië
is in gang gezet
terwijl het leger de strikte, verplichte isolatie handhaaft.
Strikte liefdesregels - GEEN LOL MEER
We hadden een strenge lockdown die grote economische impact had.
De regering werd opeens socialistisch
door het subsidiëren van de lonen van mensen.
De uitgaven als reactie op het coronavirus zijn historisch.
Elke regering moest hard werken,
maar van een rechtse regering verbaasde me dat.
Australië op schema om een ramp te voorkomen
Ik dacht: dit is geweldig.
Er komt vast ook actie wat betreft klimaatverandering,
want de bosbranden hadden iedereen geschokt.
We zagen hoe de regering optrad. Nu weten we dat het kan.
We krijgen een snapshot van onze postcoronaviruseconomie.
En opzienbarend nieuws: de cijfers wedijveren met die van na WOII.
economie 35 miljard verloren
Australië deed iets heel interessants
als men naar het economische herstel keek.
Wat gaat de wereld doen om uit de COVID-recessie te komen?
Niet te laat om klimaat centraal te stellen
Men begon te praten over een groen COVID-herstel.
Premier: 'groen' herstel
We kunnen niet vanuit de COVID-koekenpan het klimaatvuur in.
De economie van onze generatie zal moeten herstellen
en voor velen is de grote vraag:
waar halen we de energie vandaan? Waar vinden we nieuwe banen?
Er hadden 76.000 banen kunnen worden gecreëerd in de duurzame energie.
Men had zoveel kunnen doen.
In plaats daarvan sprak de premier over een door gas geleid herstel.
Heel erg bedankt.
Er is geen serieus energietransitieplan voor een economie
zoals die van Australië waarbij geen gas wordt gebruikt.
Dus, ja, dames en heren, mama's en papa's,
jongens en meisjes,
laten we meer methaan winnen.
We moeten gas hebben. We moeten nieuwe voorraden aanboren.
We moeten meer gas zo efficiënt mogelijk op de markt krijgen.
Ik keek naar de toespraak op tv
en wachtte tot de premier het woord 'klimaatverandering' uitsprak.
Ik waardeer uw geduld vanmorgen.
Ik wachtte tot hij uitlegde hoe klimaatverandering paste in
dit door gas geleide herstel.
Zijn toespraak ging maar door tot het einde.
Hij gebruikt het woord 'klimaatverandering' niet.
Hij noemt nooit het woord 'klimaatverandering'.
We moeten het gas krijgen.
Hij gaf een boodschap af.
'We gaan onze inzet op fossiele brandstoffen verdubbelen.'
Mike Cannon-Brookes... Het is niet goed genoeg, toch?
Het zijn de geijkte gesprekspunten.
Ik vind het lachwekkend als politici...
Darren, met alle respect.
...zeggen niet van plannen te houden. Dat is hun werk.
We proberen te plannen voor de komende 20 tot 30 jaar.
Ik denk dat we het gesprek moeten aangaan.
Er is een bredere visie nodig voor Australië.
We kunnen een duurzame supermacht worden.
Het is nieuws dat binnenkwam vanaf de zijlijn van de VN-klimaattop in New York.
ONDERNEMER
Mike Cannon-Brookes bevestigt
dat hij gaat investeren in 's werelds grootste zonnepark.
Australië heeft het exporteren van energie in zijn DNA.
Zo moeten we het verhaal vertellen.
Waarom exporteren we energie?
OLIE - KOLEN - GAS
We hebben veel grondstoffen.
In plaats van ze uit te graven, kunnen we ze uit de lucht halen.
We hebben een landmassa die groter is dan de VS.
We zijn het zonnigste land buiten Sub-Saharaans Afrika.
Je zou de hele aarde vijf keer van stroom kunnen voorzien.
-Je bent een kenner van mondiale markten. -Ja.
Waar moet steenkool naartoe, volgens jou?
Nou, het moet weg.
Heel eenvoudig. Luister...
Het boeit me niet wat u van het klimaat vindt.
We moeten een ommekeer maken
van de export van kolen en gas naar de export van duurzame energie,
want de rest van de wereld zal dit ontdekken.
Dan blijven wij dingen exporteren die niemand nodig heeft.
Dat zien we aankomen,
maar we hebben dat verhaaltje nog niet door
wat betreft de mythe dat Australië fossiele brandstoffen nodig heeft.
Dat is een uitdaging voor onze nationale psyche.
In Australië kun je niet praten
over het opwekken van elektriciteit en kolen negeren.
Steenkool blijft een belangrijke rol spelen
in onze economie voor de komende decennia.
Dat betekent banen.
Gemeenschappen staren in de loop van een geweer.
Politici aan beide kanten van het parlement
zeggen op te komen voor gemeenschappen,
maar ik betwijfel dat. Ik denk dat ze tegen die gemeenschappen liegen.
Mijn grootvader was mijnbouwingenieur.
Hij kwam hier in de jaren 70 met zijn vrouw. Dramatische echtscheiding.
In de jaren 80 werd hij ontslagen.
Zo zat hij ineens zonder werk.
Iets waar zijn familie al generaties lang in werkte.
Iets wat een integraal onderdeel van zijn identiteit was geweest.
We waren heel close en hij vertelde verhalen
over zijn tijd in de mijnen, over zijn vrienden,
wat het voor hem betekende.
Ik heb het geluk gehad om van deze ervaringen te leren,
om te leren over de economische afhankelijkheid van deze industrie
en over de afhankelijkheid van een stad ervan.
Ik zou graag een weg zien uit die fossiele brandstoffen voor hen.
Trots zijn op die industrie is geen probleem.
Mijnbouw is geen slechte zaak.
We hebben mijnbouw nodig in Australië.
Als je batterijen en panelen wilt maken
en windturbines, dan heb je staal, goud, koper,
nikkel, zeldzame aardmetalen, lithium en ook zilver nodig.
We hebben veel in Australië.
Daarom vertellen we het verhaal:
'Het gaat over energie die we exporteren.
'Dat kunnen we blijven doen.'
Maar we moeten bewijzen dat we duurzame energie kunnen exporteren,
in grote hoeveelheden.
Het exporteren van zon en wind lijkt moeilijk.
We zetten geen spiegel neer en sturen het ergens heen.
We blazen de wind geen andere kant op, zodat ze die elders kunnen opvangen.
We moeten nog bedenken hoe.
Dat is een probleem dat Australië moet oplossen.
Het beste gedeelte:
het kost ongeveer 22 miljard Australische dollar
en het is mogelijk.
Miljardair Mike Cannon-Brookes
heeft plannen voor het grootste zonnepark...
Het moet stroom gaan opwekken die naar Singapore wordt overgebracht.
We hebben het over een enorme hoeveelheid stroom
die een enorme afstand van 3500 kilometer moet afleggen
door behoorlijk lastige wateren.
Dus behalve 's werelds grootste zonnepark
en 's werelds langste onderzeese hoogspanningskabel
moeten we ook 's werelds grootste batterij bouwen.
Als dit werkt, en dat zal het, zullen er 50 kabels vanuit Australië
grote hoeveelheden energie naar Azië exporteren.
We hebben een van de beste bronnen
voor de toekomst van de aarde zonder ons DNA te veranderen.
De hele aarde wordt uitgedaagd.
Het is de existentiële crisis voor de mensheid.
Klimaatverandering raakt de economie.
Het raakt bedrijven, particulieren.
Het bedrijfsleven moet het probleem niet negeren
en moet zich uitspreken in het regeringsvacuüm.
Er bestaat geen twijfel over dat we
op een keerpunt staan wat betreft klimaatverandering.
Sommige bedrijven maken vorderingen met een grote energietransitie.
Maar mensen begrijpen niet echt de absolute urgentie hiervan.
De gemiddelde temperaturen op aarde
ligt nu 1,1 graad boven wat men het pre-industriële gemiddelde noemt.
Dus eigenlijk waar ze 200 jaar geleden waren.
Australië, dat zo gevoelig is voor klimaatverandering,
is echter bijna 1,5 graad warmer.
We wisten dat we de gevolgen eerder zouden voelen dan anderen.
We krijgen in Australië te maken met een beangstigende toekomst: bosbranden.
Black Summer-omstandigheden kwamen in het verleden eens in de 400 jaar voor.
Vanaf nu verwachten we het eens in de acht jaar.
Ons klimaat is voorgoed veranderd.
Het wordt nooit meer zoals toen ik een kind was.
We krijgen nu weer dat geen mens
ooit op dit continent heeft gezien.
In 2019 was er één brand nabij de grens van Victoria,
waar een pyroconvectieve storm een brandweerauto van acht ton oppikte
en op zijn dak liet vallen, waarbij een jonge brandweerman over...
Ja, hij kwam om het leven, dus...
Sorry, het is zwaar om aan andere brandweermannen te denken
die het leven lieten tijdens hun werk.
Dat is negen van hen recentelijk overkomen.
Ik heb over de hele wereld bosbranden bestudeerd. Hoe we handelen.
We kunnen de slechtste jaren niet meer aan.
Er zijn branden op plaatsen als Groenland,
de poolcirkel, waar ze voorheen nooit voorkwamen.
En ik kijk naar Californië.
Twee keer zo veel verbrand als in hun ergste brandseizoen.
Oregon stond in brand. De staat Washington.
De hele westkust.
Er is iets mis.
Er is echt iets mis.
Klimaatverandering maakt me bang.
De opwarming die in het systeem zit, is niet te stoppen.
Er is verandering die onvermijdelijk is.
Het is uiterst belangrijk dat mensen dat begrijpen,
ook wat de gevolgen daarvan zijn.
We zijn nu dicht bij een aantal kantelpunten
die ik jaren geleden in The Weather Makers beschreef
en waardoor de wereld moet inzetten op 1,5 graad opwarming in 2030.
Hoe ziet anderhalve graad Celsius eruit?
Anderhalve graad is een wereld waarin
we de gevolgen hebben van hittegolven, megabranden
en andere dingen.
Maar de Groenlandse ijskap smelt relatief langzaam
en we krijgen een zeespiegelstijging,
maar op een lager niveau. Geen geweldige wereld.
De wereld die we achterlieten bij één graad opwarming
of minder dan één graad was beter.
Maar daarmee vergeleken is twee graden zeer ernstig.
Dus we moeten zorgen dat we die anderhalve graad halen.
Hoe ziet een wereld van twee graden eruit?
Een wereld van twee graden is een catastrofe.
Het is een wereld waarin de Groenlandse ijskap snel smelt
en de West-Antarctische ijskap vergaat.
Daardoor stijgt de zeespiegel.
In die wereld sterft het Amazoneregenwoud
en verandert het in een savanne of een bos.
Waar de permafrost zo snel wegsmelt
dat er hoeveelheden methaan in de atmosfeer terechtkomen.
Dan zal de temperatuur
blijven stijgen, wat we ook doen.
Het is een wereld van enorme ontwrichting.
Onze economie, onze voedselzekerheid, onze waterzekerheid,
onze vrede zullen worden bedreigd door ongekende verandering.
Dus wat moeten we doen?
Zet zonnepanelen op je dak en verminder je uitstoot. Dat is geweldig,
maar de fossielebrandstofindustrie
of een ander mag niet zeggen dat dat genoeg is.
Het is niet mijn probleem.
Het probleem is collectief. We moeten
samen een oplossing vinden.
Dat zien we niet.
Staten opereren afzonderlijk, bedrijven opereren afzonderlijk,
en we kunnen niet garanderen wat het oplevert.
Dit moment heeft leiderschap nodig.
Echt. We kunnen handelen en ons deel doen,
maar zonder regeringsleiderschap komt het niet goed.
De premier voelt de hitte van klimaatverandering,
voorafgaand aan een VN-top van wereldleiders.
De druk op Scott Morrison neemt toe
om de netto-nul-emissiedoelstelling te halen in 2050.
Houdt u Australië aan het behalen van de netto-nul-emissiedoelstelling in 2050?
Het is ons beleid om dat in de tweede helft van de eeuw te halen.
Zoals ik al heb geschetst, streven we naar netto nul.
Het liefst zien we dat in 2050 gebeuren, zoals ik al zei.
Het kan eerder met belangrijke technologische verandering.
Maar zonder technologische verandering
is het maar een stukje papier.
Het is alsof het deze regering niks interesseert.
Ik snap het niet, want wat mij motiveert,
is aan de toekomst denken.
Ik heb jarenlang voor de overheid gewerkt.
Je brengt veel offers en wordt er niet rijk van.
Dus het is een beetje een roeping en het gaat om het grotere goed.
Mijn beroep was het oplossen van andermans problemen.
...van ongeveer 50 kilometer afstand te zien.
De vlammen waren 15, 20 meter hoog.
Wanneer er problemen zijn, bellen ze de brandweer.
We komen opdagen en verhelpen problemen.
Ik weet nog dat ik 's nachts naar een brandend magazijn ging
met een oude, ervaren brandweerman.
Ik was nog jong en zei: 'Wat moeten we doen?'
Hij zei: 'Hoe eet je een olifant, knul? Je begint met de eerste hap.
'Begin gewoon. We komen er wel uit.'
Zo denk ik dus. Dat moeten we doen met klimaatverandering.
We wachten niet op de klimaatontkenners.
Als ze het niet snappen, zullen ze dat vast nooit.
We moeten een wereld redden en dat gaan we doen.
We hebben 20 tot 30 jaar opwarming
en zolang we de uitstoot verminderen
tot nul in 2050, zal de opwarming volgens klimaatwetenschappers stabiliseren
en daarna langzaam verminderen.
Ik zal het niet zien, maar mijn kleinkinderen wel en ik wil ze beschermen.
Het is niet oké.
Deze mensen en bedrijven verbranden letterlijk onze toekomst.
De klimaatcrisis raakt iedereen.
De opmerking die ik het vaakst van andere volwassenen kreeg, was:
'Je geeft me hoop' en: 'Jouw generatie gaat ons redden.'
Ik dacht: geweldig. Bedankt. We zouden dit niet moeten hoeven doen.
Als kinderen zijn we niet toegerust om met deze scenario's om te gaan.
We zouden ons druk moeten maken om school,
onze volgende opdracht of identiteitscrisis.
Nu proberen we de wereld te redden.
Ben je boos op ons?
Ik ben niet boos op de oudere generaties.
Ik ben boos op machthebbers die opzettelijk leugens verspreiden,
opzettelijk onjuiste informatie geven, zodat men niet kan eisen wat juist is.
Ik ben boos op mensen die ongelooflijk rijk zijn
en tientallen jaren kennis hebben over deze broeiende crisis
en er niet alleen niks tegen doen,
maar die exploiteren voor eigenbelang en gewin.
Dit is het grootste obstakel waarmee mijn generatie te maken krijgt
wat betreft een veilige toekomst en zelf kinderen kunnen krijgen.
Dat is iets waar ik bang voor ben. Zelf kinderen krijgen.
Want ik wil ze niet geboren laten worden in een onveilige wereld,
waarin ze geen goede toekomst zullen krijgen,
zoals ik het geluk heb gehad te hebben.
Twee, één. Ga.
Mensen vinden het ongelooflijk.
Jongeren gebruiken hun macht, hun stem.
SCHOOLSTAKING VOOR HET KLIMAAT
-Wanneer? -Nu.
-Wat willen we? -Klimaatactie.
-Wanneer willen we het? -Nu.
-Wat willen we? -Klimaatactie.
-Wanneer willen we het? -Nu.
Ik deed mee uit een gevoel van noodzaak in plaats van het te willen.
SLUIT ZE - KOLEN ZIJN NIET SCHOON
Ik vind het vooral
tragisch dat ik de pech heb er deel van uit te moeten maken.
Mijn moeder leerde me over land.
BRUCE PASCOE - AUTEUR / MALLACOOTA
We identificeren ons als Aboriginal vanwege dit en dat.
Deze familie, die familie.
Het is duidelijk dat het overgrote deel van mijn genen uit Cornwall komt.
Ik ben in Cornwall geweest, maar mijn hart maakte geen sprongetje.
Ik kwam terug naar Australië en weet
dat dit in mijn bloed zit.
Ik heb steeds geschreven. Ik heb 33 boeken over het land geschreven.
De aarde is de moeder van alle Aboriginals.
We behandelen de aarde als onze moeder. Dat is onze wet.
Als we de aarde allemaal zo zouden respecteren,
dan zouden we die niet zo beschadigen als nu.
Ik denk dat we hier al 250 jaar naartoe groeien.
Europeanen hadden zo weinig respect voor Aboriginals.
Toen de eerste Europeanen hier kwamen, troffen ze een lief en open land aan.
Het was aangenaam.
Ze zeiden dat het op een vriendelijk park leek.
Dat was het ook
omdat de mensen hier vriendelijke mannen en vrouwen waren.
Maar de Europeanen stopten met de methode die het zo had gemaakt.
Inheemse Australiërs beheerden dit land minstens 40.000 jaar.
Het werd zorgvuldig beheerd.
Toen kwamen de Europeanen.
We pakten de vuurstok af van de Aboriginals
en veranderden het landschap drastisch.
Nu hebben we te maken met de gevolgen van deze bosbranden
door klimaatverandering. We moeten erkennen
dat het land echt veranderd is.
Dat de oude praktijken in het nieuwe regime misschien niet zo effectief zijn.
We moeten samen weer leren hoe we dit land moeten beheren
op die zeer grote schaal.
Dit is het kritieke moment voor de mensheid.
Ik laat de toekomst van mijn kinderen
niet verpesten door laksheid.
Wat ik ook vanbinnen voel, het zal daar blijven,
want ik zal vechten tot het laatst.
Je kunt nooit zeggen dat je genoeg hebt gedaan.
Dit is een lang gesprek.
We gaan elkaar pijn doen, elkaar kwetsen.
We moeten het dragen.
Er zal teleurstelling zijn, hoop.
Dat zal allemaal gebeuren. We moeten geduldig blijven.
Deze strijd is zo'n grote strijd.
Maar ik heb gezien dat er belangrijke dingen zijn gedaan
in omstandigheden waarin niemand verwachtte dat het zou gebeuren.
Dus natuurlijk kunnen we het.
In 2019 is in het Amazonegebied 890.000 hectare regenwoud verbrand
In 2020 is in Californië 1,8 miljoen hectare bos verbrand
Tijdens de Australische Black Summer is 24 miljoen hectare bos verbrand
Premier Scott Morrison
wilde niet worden geïnterviewd voor deze film.
Ondertiteld door: Anja Frederiks-Konings
Creatief Supervisor Maaike van der Heijden