Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Νομίζω… Όλα καλά, φίλε μου; Ωραία.
Θα κάνω μια μικρή εισαγωγή και μετά θα ξεκινήσουμε.
Βρισκόμαστε στο σπίτι του δρα Χένρι Κολμ.
Ήρθαμε να συζητήσουμε με τον κύριο Άλφρεντ Μπόμπεργκ.
Μιλάμε με τον πρέσβη Τζον Γκάνθερ Ντιν,
έναν βετεράνο που υπηρέτησε στο PO Box 1142.
Δεν ξέρω σε ποιο βαθμό είναι ακόμα απόρρητο.
Άλλωστε, βρισκόμασταν εν καιρώ πολέμου.
Το πήρα πολύ σοβαρά κι απλώς δεν μιλούσα γι' αυτό.
Σαφώς όχι στην οικογένειά μου.
Χρειάστηκε να ορκιστούμε.
"Μην πείτε σε κανέναν πού είστε ή τι κάνετε.
Ούτε στη σύζυγο, ούτε στους γονείς σας.
Η ζωή του έθνους εξαρτάται από το να τηρήσετε αυτό το απόρρητο".
ΣΤΟΝ Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΙ ΗΠΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΣΑΝ ΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ
ΠΟΥ ΠΑΡΕΜΕΙΝΕ ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 50 ΧΡΟΝΙΑ.
ΤΟ 2006 Η ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΑΡΚΩΝ ΜΙΛΗΣΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΒΕΤΕΡΑΝΟΥΣ ΤΟΥ…
Η πρώτη μου ανάμνηση είναι να μας λένε
ότι θα μας πάνε σ' αυτό που κατέληξε να είναι το 1142.
Μας έβαλαν σε ένα λεωφορείο.
Όλα τα παράθυρα ήταν σκεπασμένα με σανίδες.
Δεν έβλεπες το παραμικρό.
Ξαφνικά είπαν
"Θα σας στείλουμε σε μια απόρρητη αποστολή".
Όλοι περίμεναν να πάνε στην Ευρώπη,
αλλά εμάς μας ξεχώρισαν και κανείς δεν ήξερε πού θα πηγαίναμε.
Ξεκινάμε νότια της Ουάσινγκτον.
Και σκέφτομαι "Τι συμβαίνει εδώ;"
Όλα ήταν λες και προσπαθούσαν να μου αποκρύψουν τις πληροφορίες.
Προχωρούσαμε, λοιπόν,
και διέκρινα ένα άνοιγμα στα δέντρα.
Νομίζω ότι υπήρχε ένας χωματόδρομος.
Απορούσα τι… Πού με πήγαιναν;
Μετά βγήκαμε από τον κεντρικό δρόμο
και φτάσαμε σε μια μικρή
στρατιωτική εγκατάσταση.
Εν τέλει φτάσαμε σε ένα μέρος και ο διοικητής είπε
"Φτάσαμε, παιδιά. Δεν θα πάτε στην Ευρώπη.
Θα μείνετε εδώ".
Ένας από εμάς έγειρε από το παράθυρο και ρώτησε τον στρατονόμο
"Πώς το λένε αυτό το μέρος;"
Και ο στρατονόμος απάντησε "Τίποτα!"
Δεν είμαι σίγουρος ότι τα άτομα που έστησαν αυτό το πρόγραμμα
είχαν ιδέα τι διάολο έκαναν.
Δεν υπήρχε προηγούμενο για κάτι τέτοιο. Υπήρχε;
Λοιπόν, ξεκινάμε εδώ σήμερα το πρωί.
Τζορτζ, αν γίνεται, ας ξεκινήσουμε με τις πιο βασικές πληροφορίες.
Μπορείτε να μας πείτε πώς σας λένε και πού γεννηθήκατε;
Με λένε Τζορτζ Γουάιντινγκερ.
Γεννήθηκα στη Βιέννη της Αυστρίας το 1923
και δραπέτευσα στις Ηνωμένες Πολιτείες
με το τελευταίο πλοίο που έφυγε από την Ευρώπη τον Δεκέμβριο του 1939.
Σίγουρα ήταν κάτι πολύ τρομακτικό για μένα.
Είχαν κάψει όλες τις συναγωγές στη Βιέννη.
Πολλοί είχαν σταλεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Ο Χίτλερ είχε την ιδέα να εξοντώσει τους Εβραίους.
Να μας ξεφορτωθεί τελείως.
Με το που ήρθα σ' αυτήν τη χώρα
έκανα αίτηση για πολιτογράφηση.
Έτσι δικαιούσαι να ενταχτείς στον Στρατό.
Ήμασταν εκατοντάδες άτομα εκεί.
Εβραίοι που είχαν κληθεί στον Στρατό.
Η πρώτη τους ερώτηση ήταν
"Είστε προετοιμασμένος να πολεμήσετε για τη νέα σας πατρίδα, την Αμερική;"
Κι εσύ απαντούσες "Ναι, κύριε πρόεδρε!"
Ήμουν απόλυτα με το μέρος αυτών που θα τσάκιζαν τους Γερμανούς.
Οφθαλμός αντί οφθαλμού.
Δεν νομίζω ότι κάποιος είχε καλύτερο λόγο από εμένα να μπει στον στρατό.
Εγώ ήξερα για τι πολεμάμε.
Τελειώσαμε την εκπαίδευση.
Φώναξαν τα ονόματα όλων εκτός από το δικό μου.
Ένα βήμα μπροστά.
Στροφή αριστερά.
Κι όλοι τους αναχώρησαν.
Έμεινα μόνος σε εκείνο το πεδίο.
Με κάλεσε ο συνταγματάρχης.
Βάις, πες κάτι στα γερμανικά.
Τους είπα ένα διάσημο ποίημα του Γκαίτε.
"Ποιος τα μεσάνυχτα στο δάσος ιππεύει;
Πάει ο γονιός…"
Είπε "Εντάξει. Φτάνει. Θα πας στο 1142".
Το λεωφορείο σταμάτησε.
Κατευθείαν πρόσεξα ότι το στρατόπεδο δεν έμοιαζε και πολύ στρατιωτικό.
Έμοιαζε με εξοχική λέσχη.
Είχε πισίνα και γήπεδα τένις.
Για κάποιον λόγο δεν φαινόταν αληθινό.
Δεν ξέραμε τι διάολο είναι.
Μου είπαν αμέσως
"Εδώ δεν έχετε ούτε βαθμό ούτε τίτλους. Δεν μπορείτε να πείτε πουθενά τι κάνετε".
Ήταν μια πολύ μεγάλη μυστική επιχείρηση.
Ήταν στρατόπεδο αιχμάλωτων πολέμου. Σωστά;
Καλά, αν θέλετε να το πείτε έτσι.
Εκείνοι σίγουρα δεν το έλεγαν έτσι. Το έλεγαν PO Box 1142.
Χρειάστηκαν αρκετές βδομάδες
για να μας πουν ότι όλοι αυτοί οι Ναζί θα ήταν εκεί.
Εκείνη την εποχή ένας Ναζί ήταν Ναζί.
Ένας Γερμανός θεωρούνταν Ναζί, και να τους φέρει κανείς εδώ, έλεος!
Αν αιχμαλωτίζεις Γερμανούς αξιωματικούς, δεν θα έπρεπε να τους φέρνεις στις ΗΠΑ.
Για όνομα, τι γίνεται εδώ;
Οι στρατιώτες ήταν από όλα τα σώματα. Πυροβολικό, Πεζικό, Ες-Ες.
Πολλοί μεταφέρθηκαν απευθείας από το μέτωπο όπου είχαν αιχμαλωτιστεί.
Έφτασαν στο 1142 χωρίς καν να αλλάξουν ρούχα.
Δεν αισθανόμασταν και πολύ άνετα.
Κάποιοι ήταν πραγματικοί Ναζί
και θα σε σκότωναν επί τόπου αν μπορούσαν.
Είμαι Εβραίος, ξέρετε. Το ήξεραν κι αυτοί.
Τι ρόλο σάς είπαν ότι θα έχετε εκεί, ποια θα ήταν η δουλειά σας;
Να αποσπάσουμε πληροφορίες που θα βοηθούσαν τις ΗΠΑ.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Καθώς μαίνεται ο πόλεμος στην Ευρώπη, οι Σύμμαχοι αντιμετωπίζουν κι άλλη απειλή.
Το μυστικό όπλο του Χίτλερ, οι πύραυλοι V-2.
Οι πύραυλοι V-2 έχουν τρομοκρατήσει το Λονδίνο
σκοτώνοντας πάνω από 50.000 άτομα.
Ο Βέρνερ φον Μπράουν, ο επικεφαλής ανάπτυξης πυραύλων του Χίτλερ,
σκοπεύει η επόμενη γενιά πυραύλων να φτάνει σε ακόμα μεγαλύτερες αποστάσεις.
Η γερμανική τεχνολογία πυραύλων ήταν στην ακμή της.
Και το μεγαλύτερο ρίσκο ήταν μήπως ο Χίτλερ αναπτύξει έναν πύραυλο
αρκετά ισχυρό ώστε να φτάσει στη Νέα Υόρκη ή την Ουάσινγκτον.
Αυτό θα άλλαζε όλη την πορεία του πολέμου.
Μας είπαν με τα γερμανικά μας να ανακρίνουμε τους Γερμανούς αιχμαλώτους.
Οι διαταγές ήταν
"Αν αναφερθούν ποτέ οι πύραυλοι, καταγράψτε όλα όσα λέγονται".
-Πώς ονομάζεστε; -Μπούλερ.
Πείτε μου πού είναι κρυμμένοι οι πύραυλοι V-2.
Στον κώλο μου!
Θυμάμαι μια ανάκριση από τον Σεπτέμβριο του '44.
Ο κρατούμενος λέει "Δεν μπορώ να μιλήσω!
Είμαι αξιωματικός της Βέρμαχτ. Πρέπει να δηλώσω μόνο όνομα και αριθμό μητρώου".
Κι εγώ είπα
"Τυχαίνει να είμαι ένας Γερμανοεβραίος που εκδιώχθηκε από τη Γερμανία.
Έτσι και δεν μιλήσετε,
έχουμε μεθόδους να κάνουμε διάφορα σε εσάς και την οικογένειά σας".
Για έναν Εβραίο πρόσφυγα από την Ευρώπη
αυτή είναι μια άκρως παράξενη αποστολή.
ΑΠΟΡΡΗΤΟ
Σε μια περίσταση, κάποιος από τη Βάφεν Ες-Ες δεν μιλούσε.
Ο Ρολφ είπε "Θα τον κάνω να μιλήσει".
Τον έβαλε σε ένα ασθενοφόρο
και οδήγησε τριγύρω στη βάση μαζί του για καμιά ώρα.
"Είστε έτοιμος να μιλήσετε;
Γιατί αλλιώς θα σας ρίξουμε αέριο".
Όμως αυτός δεν μίλησε. Έτσι, αμπάρωσαν την πόρτα.
Ο Ρολφ είπε "Ιβάν, κι άλλο αέριο".
Έβαλε μπρος την ηλεκτρική σκούπα κι έριχνε σκόνη στον αεραγωγό.
Εκείνος νόμιζε ότι του ρίχνει αέριο γιατί αυτό έκαναν οι Γερμανοί.
Μετά από λίγο ο Ρολφ τον άφησε κι είπε "Τώρα είστε έτοιμος να μιλήσετε;"
Και εκείνος μίλησε.
Ένα από τα σπουδαία επιτεύγματα του PO Box 1142
ήταν ότι ανακαλύψαμε μια εγκατάσταση
όπου ο Χίτλερ έφτιαχνε τους πυραύλους V-2.
Ο Βέρνερ φον Μπράουν και η επιστημονική ομάδα του
δούλευαν σε ένα μυστικό υπόγειο εργοστάσιο
ονόματι "Πενεμούντε".
Οπότε εξετάσαμε τις εναέριες φωτογραφίες κι ανακρίναμε αιχμαλώτους.
Κι αυτοί μας τα είπαν όλα.
Ο εντοπισμός του Πενεμούντε, οδήγησε στον βομβαρδισμό της εγκατάστασης.
Ένιωσα πολύ καλά γνωρίζοντας
ότι αυτό είναι ένα από τα επιτεύγματα του PO Box 1142.
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Σ' όλον τον κόσμο τα πλήθη χαιρετούν το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη.
Πάνε πέντε χρόνια από τότε που ο Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία.
Χρόνια γεμάτα πόνο και θάνατο.
Πλέον κερδίσαμε τον πόλεμο κατά της Γερμανίας.
Ως συμβολική πράξη, Αμερικανοί στρατιώτες καταστρέφουν το έμβλημα των Ναζί.
Η ακολουθία των γεγονότων, για να μην μπερδευτεί η χρονολογία,
είναι ότι ο στρατηγός Μπίσελ μας συγκάλεσε στο Πεντάγωνο
και είπε "Κύριοι, πρέπει να αναλάβω μια δράση
που είναι παράνομη κι ίσως με οδηγήσει στη φυλακή".
Υπάρχουν εκατοντάδες Γερμανοί επιστήμονες.
Αν δεν τους φέρουμε στη χώρα, θα χάσουμε όλη αυτήν την τεχνολογία.
Άρα δεν ήταν επισήμως καταγεγραμμένοι;
Όχι, ήταν αλλοδαποί εχθροί
που απαγορευόταν να μπουν εν καιρώ πολέμου.
Ο Μπίσελ είπε "Θα καταλάβουμε ένα νησί στο λιμάνι της Βοστόνης
και θα φέρουμε παράνομα αυτούς τους επιστήμονες στο νησί,
προτού η Υπηρεσία Μετανάστευσης δει το σκάφος".
Άρα αυτά τα άτομα ήρθαν με στρατιωτικά σκάφη.
Φέραμε παράνομα εκατοντάδες άτομα στο νησί.
Θυμάμαι ξεκάθαρα τη στιγμή που μαζέψαμε τον Βέρνερ φον Μπράουν
και τους πρώτους από τους 300 της ομάδας του. Μαινόταν μια καταιγίδα.
Μέσα στη νεροποντή και τη φουρτούνα,
τους κατέβασαν στη σκάλα σε μια θύελλα που ήταν υπερβολική για την πλοηγίδα.
Κατέβηκαν από το σκάφος κι ήρθαν στο νησί.
Όλοι χάζευαν αυτούς τους αστείους τύπους με δερμάτινα πανωφόρια και αστεία καπέλα.
Αν θέλετε να δείτε το στερεότυπο του Πρώσου,
είναι ψηλός, ξανθός, γαλανομάτης. Διάολε, ήταν ο Βέρνερ φον Μπράουν!
Ήταν ένα κλιμάκιο ανθρώπων που είχαμε σε υπόληψη.
Δεν ξέρω πόσο προχωρημένοι ήμασταν, αλλά απ' όσα καταλαβαίνω,
είχαμε ελάχιστες πληροφορίες για την τεχνολογία πυραύλων.
Χωρίς αμφιβολία.
Οι επιστήμονες πυραύλων
που ήταν καίριας σημασίας για την πολεμική εκστρατεία των Ναζί
απέκτησαν σημασία για τη δική μας πολεμική εκστρατεία.
Ξαφνικά αυτό που έπρεπε να κάνω άλλαξε.
Άρχισε αυτό που ήταν ο πραγματικός σκοπός
της παρουσίας μου εκεί.
Ένα είδος συνοδού, υπεύθυνου για τις δημόσιες σχέσεις.
Να νιώσουν άνετα αυτά τα άτομα.
Αποφασίστηκε να διοριστώ υπεύθυνος ηθικού.
Που είναι ένας γελοίος τίτλος.
Όμως κάποιος θεώρησε ότι ίσως εξυπηρετήσει κάποιον σκοπό
να είμαστε καλοί μαζί τους.
Και τότε προέκυψε το ερώτημα, μια και μισούσα πολύ τους Γερμανούς.
Θα μπορούσα όντως να το κάνω, με ευαισθησία και τα λοιπά;
Όχι μόνο να εκτελώ στα τυφλά το καθήκον.
Σ' αυτό το σημείο απάντησα
"Δεν μπορώ να απαντήσω επειδή δεν το έχω ξανακάνει".
Μας είπαν ότι θα έπρεπε να ανακρίνουμε κόσμο
με τη φιλική πρόφαση ενός παιχνίδι σκακιού ή πινγκ πονγκ ή τένις.
Παίζαμε βόλεϊ. Λάτρευαν το βόλεϊ.
Το παιχνίδι με ρίψη πετάλων ήταν άγνωστο στη Γερμανία. Τους το έδειξα.
Υπήρχε μια τακτική ρουτίνα
όπου τους έφερνα εφημερίδες, περιοδικά, λίγο ουίσκι.
Τι στο καλό; Δεν πίστευα ότι θα πολεμούσα τους Γερμανούς,
τους οποίους μισούσα ολόψυχα,
ότι θα καταντούσα έτσι. Θέλω να πω, ήταν τρελό.
Πώς ήταν να μιλάτε με έναν Γερμανό αιχμάλωτο;
Γελούσα μαζί τους, έλεγα ανέκδοτα μαζί τους.
Ήθελα να νιώθουν ότι είμαι με το μέρος τους
επειδή είχα γεννηθεί στη Γερμανία
κι έτσι ίσως έτρεφα συμπάθεια προς τους Γερμανούς.
Αλλά προσπαθούσα μόνο να τους χειραγωγώ.
Όταν ήρθε, ο Χάιντς Σλίκε ήταν νεαρός, με έφεση στα αθλήματα.
Κάποιος έπρεπε να κάνει πράγματα μαζί του, οπότε το έκανα.
Ήταν Ναζί; Ναι, ήταν Ναζί. Ήταν στο Πενεμούντε, και τι μ' αυτό;
Η δουλειά μου ήταν να δω τι μπορεί να κάνει για τις ΗΠΑ.
Είχαμε ένα απόρρητο ταμείο.
Όταν ήταν σειρά μου να ψυχαγωγώ τους επιστήμονες,
πήγαινα στον συνταγματάρχη Ντιν και έπαιρνα 50 ή 100 δολάρια.
Αυτό κάλυπτε τα έξοδα.
Χρησιμοποιούσαμε ένα στρατιωτικό λεωφορείο για να πηγαίνουμε σε κλαμπ, για δείπνο,
κι εγώ τα πλήρωνα όλα.
Εκείνη την εποχή είχε προβολές ταινιών
και όσοι συνεργάζονταν δικαιούνταν να τις βλέπουν.
Μάλλον εκτιμούσαν την ευκαιρία
να δουν μια αμερικανική ταινία.
Τους άρεσε να μαθαίνουν για την Αμερική και ρωτούσαν για την Αμερική.
Θέλαμε να γνωρίσουν τον αμερικανικό πολιτισμό.
Η δουλειά σας ήταν πιο πολύ να τους αποσπάτε πληροφορίες
ή να τους συνοδεύετε και να φροντίζετε να είναι ευχαριστημένοι;
Και τα δυο.
Τον Δεκέμβριο ο Βέρνερ φον Μπράουν είπε
"Ο χειμώνας θα είναι πολύ δύσκολος στην Ευρώπη.
Θα θέλαμε να στείλουμε δέματα στις οικογένειές μας
για τις γιορτές".
Είπα "Θα δω τι μπορώ να κάνω" και πήγα στον διοικητή.
Κάλεσε το Πεντάγωνο, ξαναβγήκε κι είπε "Πρέπει να είναι ευχαριστημένοι".
Έτσι, το επόμενο πρωί εμφανίστηκαν
ντυμένοι με τα μακριά δερμάτινα πανωφόρια
που φορούν οι Γερμανοί τον χειμώνα.
Φορούσαν και ένα τιρολέζικο καπέλο και σε ένα από αυτά υπήρχε ένα φτερό.
Είπα "Για όνομα του Θεού, κανείς δεν θα έπρεπε να ξέρει πως είστε εδώ.
Μπορείτε να γυρίσετε και να αλλάξετε ρούχα;"
Απάντησαν "Δεν έχουμε άλλα ρούχα. Θα κρατήσουμε αυτά που φοράμε".
Πήγα στον διοικητή κι αυτός είπε "Εντάξει. Πήγαινέ τους".
ΛΑΝΣΜΠΕΡΓΚ
Μου είχαν δώσει χίλια δολάρια
και μας πήγαν στο Λάνσμπεργκ.
Ήταν το μεγαλύτερο πολυκατάστημα στην Ουάσινγκτον.
Ήξερα ότι είναι εβραϊκό.
Μου προσέφερε μια μοχθηρή χαρά
να τους πάω σε ένα εβραϊκό πολυκατάστημα.
Με τι θα ξεκινήσουμε; Καφέ, τσάι, σοκολάτα για τα παιδιά.
Είπα "Τι ακολουθεί;"
Εσώρουχα!
Ήμουν περίπου 17 ετών. Ποτέ δεν είχα ξαναγοράσει εσώρουχα.
Και αυτοί οι τέσσερις Γερμανοί
παράγγελναν κιλοτάκια για τις γυναίκες τους.
Εν τέλει βγήκε μια γυναίκα και έδειξε ένα λεπτεπίλεπτο νάιλον κιλοτάκι.
Ακόμα θυμάμαι μόνο
τον Βέρνερ φον Μπράουν που είπε
"Όχι! Μάλλινο και με μακριά μπατζάκια".
Φυσικά οι άνθρωποι χάζευαν σαν τρελοί αυτούς τους τέσσερις
που μιλούσαν γερμανικά κι ήταν ντυμένοι παράξενα.
Τους ρώτησα "Τι ακολουθεί;"
"Στηθόδεσμοι".
Δεν είχα αγοράσει ποτέ στηθόδεσμους.
Ήμασταν λοιπόν στη μέση της αγοράς στηθόδεσμων.
Ο κόσμος είχε αρχίσει να κάνει ορισμένες χειρονομίες.
Ήρθε η στρατονομία, μας συνέλαβε…
και μας πήγε πίσω σε όλο μας το μεγαλείο
στο PO Box 1142.
Τι στο καλό; Δεν μπορούσες να το ξεχάσεις ούτε να το σκαρφιστείς.
Τους έβγαζες έξω για μια βόλτα, να έχουν μια κανονική ζωή.
Πήγαιναν στην πόλη για ένα κομμάτι κέικ και καφέ.
Να είναι φυσιολογικά.
Δεν είναι φυλακισμένοι που υφίστανται σωματική τιμωρία.
Αντιθέτως, προσπαθήσαμε να τους κερδίσουμε.
Ο Βέρνερ φον Μπράουν ανέπτυξε τον πύραυλο V-2
που σκότωσε αμέτρητους ανθρώπους.
Και τώρα θα δουλέψει για εμάς.
Του φέρονταν σχεδόν σαν σε ήρωα.
Ο ίδιος ο Βέρνερ ήταν οραματιστής. Ήταν Ναζί; Εγώ…
Έκανε ό,τι ήθελαν οι Ναζί και ήταν προς όφελός του.
Οι πύραυλοι και το ταξίδι στο φεγγάρι τον ενδιέφεραν ιδεολογικά.
Δεν τον ενδιέφερε ο πόλεμος.
Ναι, έφτιαξε τους V-2 που βομβάρδισαν το Λονδίνο, αλλά…
Έδειξε οποιαδήποτε μεταμέλεια για τους V-1 και V-2;
Η στάση του ήταν ότι αυτό αποτελούσε σημαντική πρόοδο
για τον σκοπό μας να πάμε στο διάστημα.
Σε ένα από τα εργοστάσια όπου ανέπτυξαν ορισμένα απ' αυτά τα όπλα
χρησιμοποιούσαν Εβραίους που είχαν συλληφθεί από την Γκεστάπο.
Ήξερε τι συνέβαινε.
Ο Βέρνερ φον Μπράουν γνώριζε για την ύπαρξη του Άουσβιτς.
ΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΩΝ ΝΑΖΙ! ΕΝΤ ΧΕΡΛΙΧΙ
ΠΡΩΤΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΤΗΝΩΔΙΕΣ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ.
ΑΒΟΗΘΗΤΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΒΑΣΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ…
ΝΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ!
Για πρώτη φορά η Αμερική αδυνατεί να πιστέψει
όσα θεωρούσε μια απίθανη προπαγάνδα.
Ορίστε τα πειστήρια για έναν ξεκάθαρο μαζικό φόνο.
Ο στρατηγός Αϊζενχάουερ που ξέρει από αιματοχυσίες πολέμου
μοιάζει συγκλονισμένος από αυτές τις απίστευτες εικόνες.
Το πιο φριχτό στρατόπεδο ήταν στο Μπούχενβαλντ
όπου μόνο 20.000 από τους αρχικούς 80.000 επέζησαν.
Οι εργάτες σκλάβοι δούλευαν στη βόμβα V-2.
Στην κοιλιά είχαν τατουάζ τους αριθμούς τους.
Ένας ξεκάθαρος μαζικός φόνος που θα αμαυρώσει το όνομα της Γερμανίας
για το υπόλοιπο της ιστορίας.
Ακόμα δεν είχαμε αντιληφθεί πλήρως το πόσο τεράστιο
ήταν αυτό που είχε συμβεί
υπό το ναζιστικό καθεστώς.
Εκείνη την εποχή δεν το γνώριζα,
αλλά ο παππούς,
ο θείος, η θεία,
ο ξάδερφος και άλλοι συγγενείς μου
είχαν όλοι πεθάνει στο Ολοκαύτωμα.
Όπως τόσοι άλλοι.
Όλοι είχαμε σοκαριστεί με όσα συνέβησαν.
Άπαξ και μάθεις τι συνέβη στο Άουσβιτς,
δεν υπάρχει κάτι άλλο να σε σοκάρει πιο πολύ.
Δεν νομίζω ότι θα βοηθούσε αν είχα μιλήσει για τα αισθήματά μου,
αν στέναζα και αν έκλαιγα.
Δεν θα βοηθούσε τους γονείς μου.
Σχεδόν όλοι ήμασταν πρόσφυγες από τους Ναζί.
Θα προτιμούσαμε να τους αντιμετωπίζαμε
ως τους εγκληματίες πολέμου που ήταν,
αλλά όταν είσαι στον στρατό, ακολουθείς τις διαταγές.
Προσπάθησα να καταπνίξω την οργή
διότι δεν θα ήμουν ιδιαίτερα αποτελεσματικός
αν φερόμουν λες και ήθελα να τους σκοτώσω.
Ήταν δυσάρεστο, για να το θέσω ευγενικά.
Μου ερχόταν σχεδόν να ξεράσω
επειδή έπρεπε να είμαι ευγενικός μαζί τους.
Το μόνο που αναρωτιόμουν είναι
"Τι έκαναν στον πόλεμο;"
Να μιλήσουμε λίγο περισσότερο για τον ρόλο σας ως αξιωματικός ηθικού;
Μόνο ο αξιωματικός ηθικού μετέφραζε τη λειτουργία τα Χριστούγεννα.
Είπαν "Είναι Χριστούγεννα. Θα θέλαμε χριστουγεννιάτικη λειτουργία".
Τους έδωσαν έναν ιδιωτικό χώρο.
Όλοι τους ήρθαν.
Πρώτα έγινε η καθολική λειτουργία
και μετά η προτεσταντική.
Μετά μου ανατέθηκε
να μεταφράσω αυτές τις δύο γαμημένες λειτουργίες
από τα αγγλικά στα γερμανικά.
Ευχαριστήθηκαν πολύ.
Μάλιστα, ευχαριστήθηκαν τόσο που με κάλεσαν
να πάω για ένα ποτό μαζί τους.
Αυτό με τρέλανε.
Δεν μπορούσα να έχω οποιαδήποτε ανθρώπινη σχέση μαζί τους.
Πίσω από την πλάτη μου με αποκαλούσαν "Der kleine Judenbube".
Το μικρό Εβραιόπουλο.
Ούτε στα καλύτερα όνειρα ή στους εφιάλτες σου δεν θα περίμενες
να γίνεις ο αξιωματικός ηθικού
αυτών των υψηλόβαθμων κτηνών.
Το μίσος μέσα μου ήταν τόσο δυνατό που δεν μπορούσα να του αντισταθώ.
Διότι για μένα προσωπικά ήταν καθάρματα κι ήθελα να πεθάνουν.
Τι πιστεύατε ότι θα τους συνέβαινε;
Αν μας έστελναν στην Ουάσινγκτον
για να αγοράσουμε χριστουγεννιάτικα δώρα για τους συγγενείς τους,
ήταν μάλλον απίθανο να κατηγορηθούν για εγκλήματα.
Καμιά φορά πήγαινα για ύπνο και σκεφτόμουν
"Τι γυρεύω εδώ;"
Πραγματικά αναρωτιόμουν αν θα μπορούσα να πάω
στον επικεφαλής συνταγματάρχη και να πω
"Ειλικρινά δεν μπορώ να το κάνω αυτό".
Όμως δεν μπορούσες να κάνεις κάτι τέτοιο στον στρατό.
Και δεν μπορούσες να κάνεις κάτι τέτοιο
όταν πρόσφατα έχεις έρθει ως πρόσφυγας.
Προσπαθούσαμε να βοηθήσουμε τις ΗΠΑ να αποκτήσουν πληροφορίες.
Αυτό γινόταν υπό διάφορες μορφές.
Ίσως το 1142 ήταν οι απαρχές
μιας διπλωματικής προσέγγισης.
Θα πω κάτι κι εξαρτάται από εσάς αν θέλετε να το κρατήσετε εδώ.
Δεν μας ενδιέφεραν μόνο όσα μπορούσαν να κάνουν οι Γερμανοί,
αλλά θέλαμε να μάθουμε και για τον σύμμαχό μας εκείνη την εποχή,
τη Σοβιετική Ένωση.
Κι αυτό έγινε ένα σημαντικό στοιχείο.
Η αμοιβαία καχυποψία
ανάμεσα στον δυτικό κόσμο και τον ρωσικό κόσμο
προϋπήρχε ακόμα και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η νέα πολιτική που ερχόταν από την Ουάσινγκτον
ήταν να προφυλάσσουμε όσους ήταν χρήσιμοι
από το να πέσουν στα χέρια της Σοβιετικής Ένωσης.
Ήταν μια μάχη ανάμεσα στη Ρωσία και τις ΗΠΑ
για το ποιος θα πάρει πιο πολλούς Γερμανούς επιστήμονες.
Εμείς πήραμε τον Βέρνερ φον Μπράουν.
Ήταν ένα πολύ καλό απόκτημα.
Όταν οι γονείς μου με ρωτούσαν τι κάνω, η φράση που έλεγα ξανά και ξανά
ήταν "Προετοιμάζω τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο".
Κατά την κρίση μου…
θα έλεγα…
πως…
ο Ψυχρός Πόλεμος ξεκίνησε πολύ νωρίτερα απ' όσο νομίζουν όλοι σήμερα.
Αυτό που έκανα χωρίς να το ξέρω, ουσιαστικά αυτό ήταν το ζητούμενο.
Μας είπαν ότι δεν ήταν αιχμάλωτοι πολέμου. Στην πραγματικότητα, ήταν υπάλληλοί μας.
Μάλιστα, έπαιρναν μεροκάματο.
Τους υποσχέθηκαν μια γρήγορη πολιτογράφηση
και ότι οι οικογένειές τους μπορούν να τους ακολουθήσουν.
Φροντίζαμε τις οικογένειές τους.
Σε πολλές περιπτώσεις τους ενθάρρυναν να μεταναστεύσουν.
Δηλαδή να γίνουν Αμερικανοί πολίτες.
Τους προσφέραμε το μέλλον.
Όμως πολλοί απ' αυτούς είχαν ένα ισχυρό ναζιστικό υπόβαθρο
και λίγο μας ενοχλούσε
το ότι θα τους έδιναν τεράστιες ευκαιρίες να τα πάνε καλά στις ΗΠΑ.
Μάλλον καλύτερα από πολλούς άλλους.
ΝΑΣΑ
Απομένουν 15 δευτερόλεπτα, εσωτερική πλοήγηση.
Δώδεκα, έντεκα, δέκα, εννιά…
Πολλοί από αυτούς εστάλησαν στο Τέξας
όπου θα δούλευαν στο πρόγραμμα πυραύλων.
Κι αυτό μετατράπηκε στο πρόγραμμα Απόλλων,
με το οποίο η Αμερική έστειλε τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι.
Έναρξη της ακολουθίας ανάφλεξης.
Έξι, πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα, μηδέν.
Πλήρης λειτουργία κινητήρα.
Απογείωση! Απογείωση στις και 32 λεπτά. Το Απόλλων 11 απογειώθηκε.
Έφυγε από τον πύργο ελέγχου.
Μανούβρα ανάκτησης πορείας.
Επανερχόμαστε στο ερώτημα αν μπορείς να κάνεις άσχημα πράγματα
για να πετύχεις καλούς σκοπούς.
Και θα έλεγα ότι αν το κάνεις αυτό,
τότε ο σκοπός που πετυχαίνεις
δεν αξίζει.
ΧΩΣ' ΤΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΦΟΝ ΜΠΡΑΟΥΝ
ΠΑΝΩ ΑΠΟ 1.600 ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ.
ΠΟΛΛΟΙ ΠΡΟΣΛΗΦΘΗΚΑΝ ΣΤΗ CIA ΚΑΙ ΤΗ ΝΑΣΑ.
ΔΕΝ ΔΙΩΧΘΗΚΑΝ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ.
Με τη συνεχή υποστήριξή σας
θα σας ξαναδώ σε τροχιά με αυτόν τον νέο διαστημικό σταθμό.
Ίσως κάποτε στείλουμε άνθρωπο και στον Άρη. Ευχαριστώ.
ΤΟ PO BOX 1142 ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΤΗΚΕ ΤΟ 1946.
ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΚΙ ΟΙ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΑΝ Ή ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟΡΡΗΤΑ.
ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΘΗΚΑΝ ΝΑ ΤΗΡΗΣΟΥΝ ΤΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟ.
ΠΟΛΛΟΙ ΠΗΡΑΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ.
Ο ΑΡΝΟ ΚΑΙ Ο ΠΕΤΕΡ ΖΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΦΗΓΗΘΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ.
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα