1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:17,642 --> 00:00:20,729
‎(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

4
00:00:29,988 --> 00:00:31,906
‎ผมว่า… พร้อมหรือยัง โอเค

5
00:00:31,990 --> 00:00:35,243
‎ผมจะแนะนำตัวสั้นๆ จากนั้นเราจะเริ่มกันเลย

6
00:00:35,910 --> 00:00:39,289
‎เราอยู่ที่บ้านของดร.เฮนรี่ โคล์ม

7
00:00:39,372 --> 00:00:42,500
‎เรากำลังสัมภาษณ์คุณอัลเฟรด บอมเบิร์ก

8
00:00:42,584 --> 00:00:45,420
‎เรากำลังสัมภาษณ์ท่านทูตจอห์น กุนเธ่อร์ ดีน

9
00:00:45,503 --> 00:00:48,339
‎ทหารผ่านศึกที่เคยประจำการที่ตู้ปณ. 1142

10
00:00:50,091 --> 00:00:53,553
‎ผมไม่รู้ว่าเรื่องนี้ยังคงเป็น
‎ความลับของราชการอยู่มากน้อยแค่ไหน

11
00:00:54,220 --> 00:00:56,848
‎เพราะยังไงซะนี่ก็เป็นเหตุการณ์ยามสงคราม

12
00:00:58,099 --> 00:01:02,145
‎ผมจริงจังกับมันมาก และผมไม่เล่าให้ใครฟัง

13
00:01:02,228 --> 00:01:03,938
‎ไม่เล่าให้คนในครอบครัวฟังเลย

14
00:01:04,813 --> 00:01:06,691
‎เราต้องสาบาน

15
00:01:06,775 --> 00:01:11,279
‎"ห้ามบอกใครว่าคุณอยู่ที่ไหนหรือทำอะไร"

16
00:01:11,362 --> 00:01:13,865
‎"ห้ามบอกแม้แต่ภรรยาหรือพ่อแม่"

17
00:01:13,948 --> 00:01:18,953
‎"ชีวิตของคนทั้งชาติ
‎ขึ้นอยู่กับการที่คุณเก็บความลับนั้นไว้"

18
00:01:20,205 --> 00:01:21,706
‎(ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง)

19
00:01:21,790 --> 00:01:23,917
‎(สหรัฐฯ มีค่ายทหารลับใกล้วอชิงตัน ดีซี)

20
00:01:24,000 --> 00:01:26,086
‎(มันถูกเก็บเป็นความลับของราชการกว่า 50 ปี)

21
00:01:26,169 --> 00:01:29,380
‎(ปี 2006 กรมอุทยานแห่งชาติ
‎ได้ทำการสัมภาษณ์ทหารผ่านศึกที่เกี่ยวข้อง…)

22
00:01:31,716 --> 00:01:34,594
‎(ปี 1942)

23
00:01:36,346 --> 00:01:39,641
‎ความทรงจำแรกที่ผมมีคือตอนที่เราได้รับแจ้ง

24
00:01:39,724 --> 00:01:44,104
‎ว่าเราจะถูกพาไปยังสถานที่
‎ที่ปรากฏว่าเป็น 1142

25
00:01:44,938 --> 00:01:47,148
‎และพวกเขาให้เราขึ้นรถบัส

26
00:01:48,900 --> 00:01:51,820
‎หน้าต่างทุกบานถูกตอกปิดไว้ด้วยไม้

27
00:01:52,403 --> 00:01:54,447
‎มองไม่เห็นอะไรเลย

28
00:01:56,449 --> 00:01:57,575
‎อยู่ๆ พวกเขาก็บอกว่า

29
00:01:57,659 --> 00:02:01,538
‎"เราจะส่งพวกนายไปทำภารกิจ
‎ซึ่งเป็นความลับของราชการ"

30
00:02:02,872 --> 00:02:05,458
‎ตอนแรกทุกคนคิดว่าจะไปยุโรป

31
00:02:05,542 --> 00:02:10,630
‎แต่พวกเราถูกจับแยกออกมา
‎และไม่มีใครรู้ว่าเราจะไปที่ไหนกัน

32
00:02:15,760 --> 00:02:18,221
‎เราเริ่มเดินทางจากทางใต้ของวอชิงตัน

33
00:02:18,304 --> 00:02:21,224
‎แล้วผมก็คิดในใจ "นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

34
00:02:21,808 --> 00:02:23,893
‎มันเหมือนกับพวกเขากำลังพยายาม

35
00:02:23,977 --> 00:02:26,312
‎ปิดบังข้อมูลนี้จากผมเลย

36
00:02:28,439 --> 00:02:30,150
‎รถวิ่งไปเรื่อยๆ

37
00:02:30,233 --> 00:02:34,612
‎แล้วผมก็เริ่มจะเห็นแนวป่าแหวกออก

38
00:02:34,696 --> 00:02:37,782
‎และผมคิดว่ามันมีถนนลูกรัง

39
00:02:38,950 --> 00:02:41,327
‎พวกเขากำลังพาผมไปที่ไหนเนี่ย

40
00:02:44,914 --> 00:02:48,501
‎แล้วเราก็เลี้ยวออกจากถนนหลักของอุทยาน

41
00:02:48,585 --> 00:02:51,921
‎และเข้าไปยัง

42
00:02:52,005 --> 00:02:55,884
‎ค่ายทหารเล็กๆ

43
00:02:58,386 --> 00:03:01,973
‎ในที่สุดเราก็ไปถึงที่นั่น แล้วผู้บัญชาการก็พูดว่า

44
00:03:02,056 --> 00:03:05,518
‎"ถึงแล้วทุกคน
‎พวกนายจะไม่ได้ข้ามน้ำข้ามทะเล"

45
00:03:05,602 --> 00:03:07,145
‎"พวกนายจะอยู่ที่นี่"

46
00:03:08,271 --> 00:03:14,068
‎พวกของเราคนหนึ่งชะเง้อหน้า
‎ออกไปทางหน้าต่างแล้วถามสารวัตรทหารว่า

47
00:03:14,152 --> 00:03:16,321
‎"ค่ายนี้มีชื่อว่าอะไรครับ"

48
00:03:16,404 --> 00:03:20,200
‎สารวัตรทหารก็ตอบว่า "ไม่มีชื่อ!"

49
00:03:23,995 --> 00:03:28,082
‎ผมคิดว่ากลุ่มคนที่จัดตั้งโครงการนี้

50
00:03:28,166 --> 00:03:30,126
‎คงไม่รู้ว่าต้องทำอะไรยังไง

51
00:03:30,919 --> 00:03:33,630
‎เรื่องแบบนี้มันไม่เคยมีมาก่อนซะหน่อย จริงไหม

52
00:03:44,515 --> 00:03:46,893
‎(ปี 2006
‎คลิปเสียงบทสัมภาษณ์ของกรมอุทยานแห่งชาติ)

53
00:03:46,976 --> 00:03:49,562
‎โอเค เช้านี้เราจะมาเริ่มกันเลย

54
00:03:49,646 --> 00:03:53,942
‎จอร์จ กรุณาเริ่มต้นด้วยการ
‎บอกข้อมูลพื้นฐานที่สุดก่อนเลย

55
00:03:54,025 --> 00:03:57,445
‎ช่วยบอกชื่อเต็มและสถานที่เกิดด้วยครับ

56
00:03:58,446 --> 00:04:00,406
‎ผมชื่อจอร์จ ไวดิงเงอร์

57
00:04:00,490 --> 00:04:05,119
‎ผมเกิดที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย ปี 1923

58
00:04:05,703 --> 00:04:08,039
‎และได้หนีมาที่สหรัฐอเมริกา

59
00:04:08,122 --> 00:04:13,378
‎บนเรือลำสุดท้ายที่ออกจากยุโรป
‎เมื่อเดือนธันวาคม ปี 1939

60
00:04:16,297 --> 00:04:19,466
‎สำหรับผมแล้วมันน่ากลัวมากจริงๆ

61
00:04:20,176 --> 00:04:23,054
‎โบสถ์ยิวทุกหลังที่เวียนนาถูกเผาทำลาย

62
00:04:23,680 --> 00:04:27,392
‎หลายคนถูกส่งไปค่ายกักกัน

63
00:04:28,059 --> 00:04:32,563
‎ฮิตเลอร์มีความคิดที่จะกวาดล้างชาวยิว

64
00:04:32,647 --> 00:04:34,482
‎ให้สิ้นซากไม่เหลือสักคน

65
00:04:38,069 --> 00:04:40,780
‎ทันทีที่ผมมาถึงประเทศนี้

66
00:04:40,863 --> 00:04:44,701
‎ผมก็ยื่นใบสมัครขอเป็นพลเมือง

67
00:04:44,784 --> 00:04:49,289
‎ซึ่งทำให้มีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมกองทัพได้

68
00:04:51,416 --> 00:04:53,334
‎ที่นั่นมีพวกเราหลายร้อยคน

69
00:04:53,418 --> 00:04:56,004
‎ชาวยิวที่เพิ่งถูกเรียกตัวไปเป็นทหาร

70
00:04:56,629 --> 00:04:59,090
‎และคำถามแรกที่พวกเขาถามคือ

71
00:04:59,173 --> 00:05:03,469
‎"คุณพร้อมที่จะต่อสู้
‎เพื่ออเมริกา แผ่นดินใหม่ของคุณหรือไม่"

72
00:05:03,553 --> 00:05:05,555
‎ซึ่งเราก็ตอบว่า "พร้อมครับท่าน"

73
00:05:05,638 --> 00:05:06,472
‎(อาร์โน เมเยอร์)

74
00:05:06,597 --> 00:05:10,268
‎และผมก็เทหมดใจให้กับ
‎ฝ่ายที่จะอัดพวกเยอรมันจนน่วม

75
00:05:11,894 --> 00:05:13,229
‎ตาต่อตา

76
00:05:16,024 --> 00:05:19,277
‎ผมคิดว่าไม่มีใครคนไหนที่มีเหตุผล

77
00:05:19,360 --> 00:05:21,904
‎จะเข้าร่วมกองทัพมากไปกว่าผมอีกแล้ว

78
00:05:22,864 --> 00:05:26,409
‎ใครจะไปรู้ว่าเราต่อสู้เพื่ออะไร

79
00:05:28,619 --> 00:05:30,371
‎เราฝึกฝนจนเสร็จ

80
00:05:30,455 --> 00:05:33,583
‎ทุกคนถูกเรียกชื่อยกเว้นผม

81
00:05:33,666 --> 00:05:35,001
‎ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

82
00:05:35,501 --> 00:05:36,669
‎ซ้ายหัน

83
00:05:37,170 --> 00:05:39,088
‎และทุกคนก็เดินแถวออกไป

84
00:05:39,172 --> 00:05:42,884
‎ในสนามนั้นเหลือผมยืนโด่อยู่คนเดียว

85
00:05:44,802 --> 00:05:47,680
‎ผู้พันเรียกผมไปพบ

86
00:05:48,389 --> 00:05:50,516
‎"ไวส์ พูดอะไรก็ได้เป็นภาษาเยอรมันทีสิ"

87
00:05:51,351 --> 00:05:55,438
‎ผมก็เลยท่องกลอนที่โด่งดัง
‎ของเกอเธ่ให้พวกเขาฟัง

88
00:05:55,521 --> 00:05:58,566
‎"ผู้ใดขี่ม้าฝ่าสายลมดึกดื่นยามค่ำคืน"

89
00:05:58,649 --> 00:05:59,692
‎"นั่นคือบิดา…"

90
00:05:59,776 --> 00:06:01,569
‎เขาบอกว่า "โอเค พอแล้ว"

91
00:06:01,652 --> 00:06:03,738
‎"นายจะถูกส่งไปที่ 1142"

92
00:06:16,793 --> 00:06:18,669
‎รถบัสจอด

93
00:06:19,545 --> 00:06:24,425
‎และสิ่งแรกที่ผมเห็น
‎มันดูไม่ค่อยเหมือนค่ายทหารเลย

94
00:06:31,099 --> 00:06:33,101
‎มันเหมือนคันทรีคลับ

95
00:06:35,269 --> 00:06:39,273
‎ที่นั่นมีทั้งสระว่ายน้ำ สนามเทนนิส

96
00:06:41,234 --> 00:06:44,278
‎ผมว่ามันดูไม่เหมือนจริงยังไงไม่รู้

97
00:06:45,405 --> 00:06:47,073
‎เราไม่รู้ว่ามันคืออะไรกันแน่

98
00:06:48,408 --> 00:06:50,868
‎ผมได้รับแจ้งโดยทันทีว่า

99
00:06:50,952 --> 00:06:53,746
‎"อยู่ที่นี่นายไม่มียศ ไม่มีตำแหน่ง"

100
00:06:53,830 --> 00:06:56,249
‎"ห้ามเอาเรื่องที่ทำไปเล่าให้ใครฟัง"

101
00:06:56,332 --> 00:06:58,835
‎นี่เป็นปฏิบัติการลับสุดยอด

102
00:07:03,256 --> 00:07:05,425
‎ที่จริงแล้วมันเป็นค่ายเชลยใช่ไหม

103
00:07:05,508 --> 00:07:08,302
‎คุณจะเรียกมันว่าอย่างนั้นก็ได้

104
00:07:08,386 --> 00:07:11,931
‎แต่พวกเขาไม่ได้เรียกชื่อนั้น
‎พวกเขาเรียกมันว่าตู้ปณ. 1142

105
00:07:12,598 --> 00:07:14,809
‎ผ่านไปตั้งหลายสัปดาห์กว่าจะมีใครบอกเรา

106
00:07:14,892 --> 00:07:17,770
‎ว่าจะมีพวกนาซีไปอยู่ที่นั่นกันด้วย

107
00:07:36,789 --> 00:07:39,500
‎ในยุคนั้น นาซีเป็นนาซี

108
00:07:39,584 --> 00:07:43,379
‎คนเยอรมันเป็นนาซี
‎แล้วการพาพวกมันมาที่นี่ ให้ตายเถอะ

109
00:07:44,672 --> 00:07:48,217
‎เมื่อเราจับนายทหารเยอรมันมาได้

110
00:07:48,301 --> 00:07:50,094
‎ก็ไม่ควรพาพวกมันมาที่สหรัฐฯ

111
00:07:50,178 --> 00:07:52,221
‎คือว่า คิดจะทำอะไรกันเนี่ย

112
00:07:53,556 --> 00:07:55,892
‎ทหารเหล่านี้มาจากทุกกรมเลย

113
00:07:55,975 --> 00:07:59,228
‎ปืนใหญ่ ทหารราบ เอสเอส

114
00:07:59,312 --> 00:08:04,901
‎หลายคนถูกส่งตรงมาจากแนวหน้า
‎ที่ซึ่งพวกเขาถูกจับเป็นเชลย

115
00:08:04,984 --> 00:08:09,405
‎ถูกส่งมาถึง 1142 ในเสื้อผ้าชุดเดิมนั่นแหละ

116
00:08:10,490 --> 00:08:12,909
‎มันไม่ใช่ความรู้สึกที่น่าอภิรมย์เท่าไรนัก

117
00:08:13,951 --> 00:08:16,329
‎พวกมันบางคนเป็นนาซีแท้

118
00:08:16,412 --> 00:08:19,332
‎และอาจฆ่าเราเดี๋ยวนั้นเลยถ้าทำได้

119
00:08:19,916 --> 00:08:23,586
‎ผมเป็นชาวยิว และพวกมันก็รู้ด้วย

120
00:08:25,338 --> 00:08:28,549
‎คุณได้รับแจ้งเรื่องบทบาทของคุณที่นั่นว่ายังไง

121
00:08:28,633 --> 00:08:30,009
‎มีหน้าที่ทำอะไรครับ

122
00:08:30,092 --> 00:08:33,679
‎หาข่าวกรองที่จะมีประโยชน์ต่อสหรัฐฯ

123
00:08:37,183 --> 00:08:38,183
‎(ยูไนเต็ดนิวส์)

124
00:08:38,267 --> 00:08:40,602
‎ขณะที่สงครามในยุโรปยังคงดำเนินต่อไป

125
00:08:40,686 --> 00:08:43,188
‎ฝ่ายพันธมิตรก็ต้องเผชิญหน้ากับอีกภัยคุกคาม

126
00:08:43,272 --> 00:08:46,526
‎อาวุธลับของฮิตเลอร์ จรวดวี-2

127
00:08:47,068 --> 00:08:50,154
‎จรวดวี-2 ได้สร้างความหวาดกลัว
‎ไปทั่วทั้งลอนดอน

128
00:08:50,238 --> 00:08:53,074
‎คร่าชีวิตประชาชนไปกว่า 50,000 คน

129
00:08:55,451 --> 00:08:58,663
‎แวร์นแฮร์ ฟอนเบราน์
‎หัวหน้านักพัฒนาจรวดของฮิตเลอร์

130
00:08:58,746 --> 00:09:03,084
‎ตั้งใจจะสร้างจรวดรุ่นต่อไป
‎ให้ยิงไปได้ไกลกว่านี้อีก

131
00:09:05,002 --> 00:09:08,339
‎วิทยาการจรวดของเยอรมนีถึงจุดสูงสุด

132
00:09:08,422 --> 00:09:11,425
‎และแน่นอนว่ามีความเสี่ยงสูงที่ฮิตเลอร์จะพัฒนา

133
00:09:11,509 --> 00:09:15,888
‎จรวดที่ทรงพลังมากพอ
‎ที่จะพุ่งไปถึงนิวยอร์กหรือวอชิงตันได้

134
00:09:16,597 --> 00:09:19,600
‎นั่นจะเปลี่ยนทิศทางของสงครามอย่างสิ้นเชิง

135
00:09:22,812 --> 00:09:27,066
‎เราได้รับคำสั่งให้ใช้ภาษาเยอรมัน
‎ในการสอบสวนเชลยชาวเยอรมัน

136
00:09:28,067 --> 00:09:29,068
‎คำสั่งคือ

137
00:09:29,151 --> 00:09:33,155
‎"ถ้ามีใครพูดถึงจรวด
‎บันทึกทุกคำพูดของเขาเอาไว้"

138
00:09:33,990 --> 00:09:36,367
‎- ชื่ออะไร
‎- บอลเลอร์

139
00:09:36,450 --> 00:09:39,161
‎บอกมาว่าซ่อนจรวดวี-2 ไว้ที่ไหน

140
00:09:39,245 --> 00:09:40,705
‎ในตูดฉันไง

141
00:09:40,788 --> 00:09:45,710
‎ผมจำการสอบสวนครั้งหนึ่ง
‎ในเดือนกันยายน ปี 1944 ได้

142
00:09:45,793 --> 00:09:47,295
‎นักโทษคนหนึ่งพูดว่า

143
00:09:47,378 --> 00:09:49,255
‎"ฉันพูดไม่ได้"

144
00:09:49,755 --> 00:09:51,424
‎"ฉันเป็นนายทหารของกองทัพเยอรมัน"

145
00:09:51,507 --> 00:09:54,510
‎"ฉันไม่จำเป็นต้องบอกอะไรแก
‎เกินกว่าชื่อและรหัสประจำตัว"

146
00:09:55,219 --> 00:09:56,596
‎ผมเลยพูดว่า

147
00:09:56,679 --> 00:10:02,393
‎"บังเอิญว่าฉันเป็นชาวยิวเยอรมัน
‎ที่ถูกบีบออกจากประเทศเยอรมนี

148
00:10:02,476 --> 00:10:04,520
‎และถ้าแกไม่ยอมพูด

149
00:10:04,604 --> 00:10:09,233
‎เราก็มีมาตรการที่สามารถใช้กับแก
‎และครอบครัวแก"

150
00:10:10,901 --> 00:10:13,821
‎ในฐานะผู้ลี้ภัยชาวยิวจากยุโรป

151
00:10:14,530 --> 00:10:18,701
‎นั่นเป็นงานที่แปลกประหลาดที่สุด
‎ที่ใครจะมอบหมายให้เราทำได้เลย

152
00:10:22,455 --> 00:10:24,040
‎(ความลับของราชการ)

153
00:10:25,875 --> 00:10:29,754
‎ครั้งหนึ่ง มีทหารกรมวัฟเฟิน-เอสเอสที่ไม่ยอมพูด

154
00:10:30,796 --> 00:10:32,798
‎รอล์ฟบอกว่า "ฉันจะทำให้มันพูดเอง"

155
00:10:33,507 --> 00:10:35,384
‎เขาจับหมอนั่นขึ้นรถพยาบาล

156
00:10:35,468 --> 00:10:38,554
‎แล้วขับไปรอบๆ ค่ายอยู่ประมาณชั่วโมงหนึ่ง

157
00:10:40,222 --> 00:10:42,058
‎"พร้อมจะเปิดปากหรือยัง"

158
00:10:42,141 --> 00:10:44,226
‎"เพราะถ้ายังไม่พร้อม เราจะรมแก๊สแก"

159
00:10:45,603 --> 00:10:48,898
‎แต่มันก็ยังไม่ยอมเปิดปาก
‎พวกเขาเลยปิดประตูดังปัง

160
00:10:50,316 --> 00:10:53,569
‎แล้วรอล์ฟก็พูดว่า "อิวาน เพิ่มแก๊สอีก"

161
00:10:53,653 --> 00:10:58,574
‎เขาเปิดเครื่องดูดฝุ่น
‎แล้วเป่าฝุ่นเข้าไปทางช่องระบายอากาศ

162
00:10:58,658 --> 00:11:02,244
‎เชลยคนนั้นนึกว่ากำลังโดนรมแก๊ส
‎เพราะพวกเยอรมันใช้วิธีนั้นกัน

163
00:11:02,828 --> 00:11:04,747
‎ผ่านไปสักพัก รอล์ฟปล่อยมันออกมาแล้วถาม

164
00:11:04,830 --> 00:11:07,291
‎"ทีนี้พร้อมจะคุยกับเราหรือยัง"

165
00:11:07,375 --> 00:11:09,001
‎แล้วมันก็ยอมเปิดปาก

166
00:11:16,300 --> 00:11:21,055
‎หนึ่งในความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของตู้ปณ. 1142

167
00:11:21,138 --> 00:11:25,559
‎คือการที่เราได้ค้นพบสถานที่

168
00:11:25,643 --> 00:11:28,938
‎ที่ฮิตเลอร์ใช้ผลิตจรวดวี-2

169
00:11:29,647 --> 00:11:32,983
‎แวร์นแฮร์ ฟอนเบราน์
‎กับทีมนักวิทยาศาสตร์ของเขา

170
00:11:33,067 --> 00:11:35,861
‎ทำงานในโรงงานลับใต้ดิน

171
00:11:35,945 --> 00:11:37,738
‎ชื่อว่า "พีเนมุนเดอ"

172
00:11:38,280 --> 00:11:43,411
‎เราจึงไล่ดูภาพถ่ายทางอากาศ
‎และสอบปากคำเชลยศึก

173
00:11:43,494 --> 00:11:45,329
‎แล้วพวกมันก็เล่ามาหมดเลย

174
00:11:46,205 --> 00:11:48,457
‎การค้นพบพีเนมุนเดอ

175
00:11:48,541 --> 00:11:51,544
‎ได้ทำให้มีการทิ้งระเบิดใส่ที่ตั้งของมัน

176
00:11:53,879 --> 00:11:58,092
‎ผมรู้สึกดีมากที่ได้รู้ว่า
‎นั่นเป็นความสำเร็จอย่างหนึ่ง

177
00:11:58,175 --> 00:12:00,636
‎ของตู้ปณ. 1142

178
00:12:03,305 --> 00:12:05,558
‎(สงครามในยุโรปสิ้นสุดลงแล้ว)

179
00:12:10,479 --> 00:12:14,775
‎ผู้คนมากมายทั่วโลกต่างโห่ร้องอวยชัย
‎ที่สงครามในยุโรปสิ้นสุดลงแล้ว

180
00:12:14,859 --> 00:12:18,404
‎เป็นเวลาห้าปีกว่าแล้ว
‎ที่ฮิตเลอร์เดินทัพเข้ายึดโปแลนด์

181
00:12:18,487 --> 00:12:21,240
‎ช่วงเวลาหลายปีแห่งความทุกข์และความตาย

182
00:12:21,323 --> 00:12:23,909
‎บัดนี้ เราได้ชนะสงครามกับเยอรมนีแล้ว

183
00:12:24,785 --> 00:12:29,373
‎เพื่อเป็นการแสดงเชิงสัญลักษณ์
‎ทหารอเมริกันได้ทำลายตราของพรรคนาซี

184
00:12:44,847 --> 00:12:48,768
‎เพื่อให้ไม่มีความสับสนเรื่องลำดับเหตุการณ์

185
00:12:48,851 --> 00:12:52,271
‎นายพลบิสเซลเรียกตัว
‎พวกเราทุกคนไปที่เพนตากอน

186
00:12:52,897 --> 00:12:57,443
‎แล้วกล่าวว่า "สุภาพบุรุษ
‎ผมต้องกระทำสิ่งที่ผิดกฎหมาย

187
00:12:57,526 --> 00:12:59,445
‎ซึ่งอาจทำให้ผมติดคุก"

188
00:13:01,322 --> 00:13:03,616
‎มีนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมันหลายร้อยคน

189
00:13:03,699 --> 00:13:05,951
‎ซึ่งถ้าเราไม่พาพวกเขาเข้ามาในประเทศนี้

190
00:13:06,035 --> 00:13:08,370
‎เราจะสูญเสียเทคโนโลยีนั้นไปทั้งหมด

191
00:13:08,454 --> 00:13:11,081
‎งั้นพวกเขาก็ไม่มีชื่อ
‎ในบันทึกหรือในทะเบียนอะไรเหรอ

192
00:13:11,165 --> 00:13:13,000
‎ไม่มี พวกเขาเป็นต่างด้าวฝ่ายศัตรู

193
00:13:13,083 --> 00:13:15,461
‎ที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าประเทศช่วงสงคราม

194
00:13:16,712 --> 00:13:20,966
‎นายพลบิสเซลบอกว่า
‎"เราจะยึดพื้นที่เกาะที่ท่าเรือบอสตัน

195
00:13:21,550 --> 00:13:24,720
‎และเราจะนำเข้า
‎นักวิทยาศาสตร์เหล่านี้อย่างผิดกฎหมาย

196
00:13:24,804 --> 00:13:25,971
‎แล้วพาไปที่เกาะนั้น

197
00:13:26,055 --> 00:13:29,058
‎ก่อนที่เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองจะเห็นเรือ"

198
00:13:29,141 --> 00:13:32,061
‎คนกลุ่มนี้ก็เลยเข้ามากับเรือกองทัพ

199
00:13:32,144 --> 00:13:35,773
‎เราพาคนหลายร้อยคน
‎เข้ามาที่เกาะแห่งนี้อย่างผิดกฎหมาย

200
00:13:37,107 --> 00:13:41,237
‎ผมจำได้ชัดเจนว่า
‎ตอนที่เราไปรับตัวแวร์นแฮร์ ฟอนเบราน์

201
00:13:41,320 --> 00:13:46,116
‎กับทีมงาน 300 คนของเขา
‎กลุ่มแรกจากพีเนมุนเดอ ตอนนั้นมีพายุเข้า

202
00:13:46,659 --> 00:13:49,370
‎ท่ามกลางพายุฝนฟ้าคะนอง

203
00:13:49,453 --> 00:13:54,416
‎พวกมันเดินลงบันไดเรือ
‎กลางพายุที่โหดเกินไปสำหรับเรือบรรทุกคน

204
00:13:54,500 --> 00:13:57,461
‎พวกมันลงจากเรือขึ้นมาบนเกาะ

205
00:13:58,045 --> 00:14:00,339
‎ทุกคนต่างจ้องคนพวกนี้ที่ดูพิลึก

206
00:14:00,422 --> 00:14:03,801
‎ใส่เสื้อคลุมทำจากหนังกับหมวกหน้าตาตลก

207
00:14:06,011 --> 00:14:10,516
‎ถ้าคุณอยากเห็นชาวปรัสเซีย
‎ที่ตรงตามภาพเหมารวมจริงๆ

208
00:14:10,599 --> 00:14:14,603
‎สูง ผมทอง ตาฟ้า ให้ตายเถอะ
‎คุณต้องไปเห็นแวร์นแฮร์ ฟอนเบราน์

209
00:14:18,065 --> 00:14:22,444
‎พวกนั้นเป็นคนที่อยู่ในระดับที่เราเคารพนับถือ

210
00:14:23,028 --> 00:14:26,699
‎และผมไม่รู้นะว่าตอนนั้น
‎เทคโนโลยีเราล้ำหน้าแค่ไหน แต่เท่าที่ผมเข้าใจ

211
00:14:26,782 --> 00:14:30,035
‎เรามีข้อมูลน้อยมากเกี่ยวกับวิทยาการจรวด

212
00:14:30,786 --> 00:14:32,288
‎อันนี้แน่นอนอยู่แล้ว

213
00:14:32,913 --> 00:14:35,082
‎นักวิทยาศาสตร์จรวด

214
00:14:35,165 --> 00:14:40,212
‎ที่มีบทบาทสำคัญต่อการยุทธ์ของนาซี

215
00:14:40,296 --> 00:14:44,633
‎กำลังหันมามีบทบาทสำคัญต่อการยุทธ์ของเรา

216
00:14:47,136 --> 00:14:52,224
‎จู่ๆ มุมมองเกี่ยวกับสิ่งที่ผมต้องทำก็เปลี่ยนไป

217
00:14:52,308 --> 00:14:56,520
‎และเราก็ได้ทำสิ่งที่ผมคิดว่า
‎เป็นเป้าหมายที่แท้จริงของผมที่นั่น

218
00:14:56,604 --> 00:14:59,648
‎เป็นคนคุ้มกัน ฝ่ายประชาสัมพันธ์

219
00:15:00,441 --> 00:15:02,651
‎ดูแลให้คนกลุ่มนี้อยู่อย่างสุขสบาย

220
00:15:04,236 --> 00:15:07,823
‎ได้มีการตัดสินใจแต่งตั้ง
‎ให้ผมเป็นเจ้าหน้าที่สร้างขวัญกำลังใจ

221
00:15:07,907 --> 00:15:10,284
‎ซึ่งเป็นตำแหน่งที่น่าขันสิ้นดี

222
00:15:10,367 --> 00:15:15,831
‎แต่มีบางคนที่คิดว่า
‎การทำดีกับพวกมันอาจเป็นประโยชน์

223
00:15:16,332 --> 00:15:20,461
‎แต่แล้วก็เกิดคำถาม
‎เพราะผมเกลียดพวกเยอรมันเข้ากระดูกดำ

224
00:15:20,544 --> 00:15:24,757
‎ผมจะสามารถทำหน้าที่นี้
‎อย่างมีความเข้าอกเข้าใจ

225
00:15:24,840 --> 00:15:27,134
‎และไม่หลับหูหลับตาทำงานได้ไหม

226
00:15:27,217 --> 00:15:29,011
‎ซึ่งผมก็ตอบไปว่า

227
00:15:29,845 --> 00:15:33,057
‎"ผมตอบคำถามนั้นไม่ได้
‎เพราะผมไม่เคยทำมันมาก่อน"

228
00:15:36,644 --> 00:15:40,064
‎เราได้รับคำสั่งว่าให้สอบปากคำเชลย

229
00:15:40,564 --> 00:15:45,569
‎ระหว่างทำกิจกรรมที่ดูเป็นมิตร
‎อย่างเล่นหมากรุก เล่นปิงปอง หรือเล่นเทนนิส

230
00:15:46,779 --> 00:15:49,406
‎เล่นวอลเลย์บอล พวกเขาชอบเล่นวอลเลย์บอล

231
00:15:50,491 --> 00:15:56,497
‎ชาวเยอรมันไม่รู้จักเกมโยนเกือกม้า
‎ผมก็เลยสอนพวกเขาเล่นเกมนั้น

232
00:15:56,580 --> 00:15:58,707
‎เรามีกิจวัตรประจำวัน

233
00:15:58,791 --> 00:16:03,128
‎ผมจะเอาหนังสือพิมพ์
‎นิตยสาร และเหล้าวิสกี้ไปให้

234
00:16:04,838 --> 00:16:09,009
‎อะไรวะเนี่ย ผมไม่นึกเลยว่า
‎จะมาต่อสู้กับพวกเยอรมัน

235
00:16:09,093 --> 00:16:11,387
‎ที่ผมเกลียดเข้าไส้

236
00:16:11,470 --> 00:16:15,432
‎ด้วยการต้องมาทำแบบนั้น มันบ้าไปแล้ว

237
00:16:17,142 --> 00:16:21,146
‎การพูดคุยกับเชลยศึกเยอรมันเป็นยังไงเหรอครับ

238
00:16:21,230 --> 00:16:24,525
‎ผมก็หัวเราะกับพวกมัน หยอกล้อเล่นกัน

239
00:16:24,608 --> 00:16:29,780
‎ผมอยากให้พวกมันคิดว่า
‎ผมอยู่ข้างเดียวกันเพราะเกิดที่เยอรมนี

240
00:16:29,863 --> 00:16:33,283
‎และทำให้คิดว่าผมอาจเข้าข้างเยอรมันมากกว่า

241
00:16:34,118 --> 00:16:36,495
‎แต่ผมก็แค่อยากให้พวกมันตายใจ

242
00:16:38,455 --> 00:16:42,710
‎ตอนที่ไฮนซ์ ชลิคเคอมาถึง
‎เขายังหนุ่มยังแน่น ชอบเล่นกีฬา

243
00:16:42,793 --> 00:16:46,046
‎ต้องมีใครสักคน
‎ไปทำกิจกรรมร่วมกับเขา ผมก็เลยไป

244
00:16:46,714 --> 00:16:51,135
‎เขาเป็นนาซีหรือเปล่า ก็เป็นน่ะสิ
‎เขาอยู่ที่พีเนมุนเดอด้วย แล้วไง

245
00:16:51,218 --> 00:16:54,972
‎หน้าที่ของผมคือการสืบดูว่า
‎เขาทำอะไรเพื่อสหรัฐอเมริกาได้บ้าง

246
00:16:57,016 --> 00:16:59,643
‎เรามีกองทุนลับ

247
00:16:59,727 --> 00:17:02,938
‎เมื่อถึงเวลาที่เราต้องพา
‎นักวิทยาศาสตร์ไปสังสรรค์

248
00:17:03,022 --> 00:17:07,067
‎ผมก็จะไปเบิกงบจากนายพลดีน
‎มา 50 ถึง 100 ดอลลาร์

249
00:17:07,151 --> 00:17:08,777
‎แค่นั้นก็พอใช้แล้ว

250
00:17:09,528 --> 00:17:14,282
‎เราจะขับรถบัสของกองทัพ
‎ไปที่ไนต์คลับหรือไปกินข้าว

251
00:17:14,366 --> 00:17:16,201
‎และผมจะเป็นคนจ่ายทุกอย่าง

252
00:17:18,704 --> 00:17:23,709
‎ตอนนั้นมีการฉายภาพยนตร์
‎และเชลยที่ให้ความร่วมมือ

253
00:17:23,791 --> 00:17:25,461
‎ก็ได้รับอนุญาตให้ไปดูหนังได้

254
00:17:26,045 --> 00:17:29,840
‎และผมเดาว่าพวกเขาคงชอบใจที่ได้มีโอกาส

255
00:17:29,923 --> 00:17:32,718
‎ไปดูหนังอเมริกัน

256
00:17:32,801 --> 00:17:36,889
‎พวกเขาชอบเรียนรู้เกี่ยวกับอเมริกา
‎และชอบถามถึงอเมริกา

257
00:17:36,972 --> 00:17:39,975
‎เราอยากให้พวกเขาได้รู้จักวัฒนธรรมอเมริกัน

258
00:17:41,977 --> 00:17:46,231
‎คุณมีหน้าที่สืบข่าวกรองจากพวกเขา

259
00:17:46,315 --> 00:17:51,361
‎หรือว่ามีหน้าที่พาพวกเขาไปเที่ยว
‎และคอยดูแลให้มีความสุขกันแน่

260
00:17:51,445 --> 00:17:52,988
‎ทั้งสองอย่าง

261
00:17:57,868 --> 00:18:00,287
‎เดือนธันวาคมนั้น แวร์นแฮร์ ฟอนเบราน์บอกว่า

262
00:18:00,370 --> 00:18:04,083
‎"ฟังนะ ช่วงฤดูหนาวในยุโรปจะลำบากมาก

263
00:18:04,166 --> 00:18:08,545
‎และเราอยากส่งของไปให้ครอบครัว

264
00:18:08,629 --> 00:18:10,214
‎สำหรับช่วงเทศกาล"

265
00:18:11,632 --> 00:18:14,927
‎ผมบอกว่า "แล้วจะถามให้"
‎และผมก็ไปหาผู้บัญชาการค่าย

266
00:18:15,719 --> 00:18:18,055
‎เขาโทรไปที่เพนตากอนแล้วออกมาบอกว่า

267
00:18:18,138 --> 00:18:19,473
‎"เราต้องทำให้พวกเขาพอใจ"

268
00:18:21,975 --> 00:18:24,770
‎เช้าวันต่อมา พวกนั้นเดินออกมา

269
00:18:26,480 --> 00:18:30,859
‎สวมเสื้อคลุมยาวที่ทำจากหนัง

270
00:18:30,943 --> 00:18:33,320
‎ที่ชาวเยอรมันใส่ในช่วงฤดูหนาว

271
00:18:33,904 --> 00:18:35,823
‎อีกทั้งยังสวมหมวกทีโรลด้วย

272
00:18:36,406 --> 00:18:38,408
‎และหมวกใบหนึ่งมีขนนกอันเล็กๆ

273
00:18:38,992 --> 00:18:44,081
‎ผมพูดว่า "ให้ตายเถอะ
‎ไม่ควรมีใครรู้ว่าพวกคุณอยู่ที่นี่

274
00:18:44,164 --> 00:18:47,751
‎เพราะฉะนั้นกรุณากลับไปเปลี่ยนชุดอื่นมาได้ไหม"

275
00:18:48,836 --> 00:18:50,963
‎คำตอบคือ "เราไม่มีชุดอื่น"

276
00:18:51,046 --> 00:18:53,298
‎"เราจะใส่ชุดที่ใส่อยู่นี้"

277
00:18:53,382 --> 00:18:57,010
‎ผมก็ไปถามผู้บัญชาการ
‎ซึ่งให้ไฟเขียว "โอเค พาไปเถอะ"

278
00:18:58,303 --> 00:19:00,264
‎(แลนสเบิร์ก)

279
00:19:01,056 --> 00:19:02,850
‎ผมได้รับเงินมาหนึ่งพันดอลลาร์

280
00:19:03,725 --> 00:19:06,270
‎และเรานั่งรถไปที่แลนสเบิร์กบราเธอร์ส

281
00:19:07,271 --> 00:19:11,150
‎แลนสเบิร์กบราเธอร์ส
‎เป็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่สุด

282
00:19:11,233 --> 00:19:14,444
‎ในวอชิงตัน ดีซี และผมรู้ว่ามันเป็นห้างยิว

283
00:19:15,112 --> 00:19:18,115
‎ผมเลยแอบสะใจนิดๆ

284
00:19:18,198 --> 00:19:22,161
‎ที่ได้พาเชลยพวกนี้
‎ไปซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าของยิว

285
00:19:22,244 --> 00:19:23,704
‎(สุขสันต์เทศกาลฮานุกกะห์)

286
00:19:23,787 --> 00:19:25,956
‎ซื้ออะไรกันก่อนดีล่ะ กาแฟ

287
00:19:26,039 --> 00:19:27,207
‎ชา

288
00:19:27,291 --> 00:19:28,709
‎ช็อกโกแลตสำหรับเด็กๆ

289
00:19:29,209 --> 00:19:30,586
‎ผมถามว่า "ซื้ออะไรอีก"

290
00:19:31,962 --> 00:19:32,921
‎ชุดชั้นใน!

291
00:19:33,839 --> 00:19:35,465
‎ตอนนั้นผมอายุ 17 เองมั้ง

292
00:19:35,549 --> 00:19:37,634
‎ไม่เคยซื้อชุดชั้นในมาก่อนเลย

293
00:19:37,718 --> 00:19:40,637
‎แต่ภาพตรงหน้าคือชายชาวเยอรมันสี่คน

294
00:19:41,221 --> 00:19:44,099
‎ที่กำลังสั่งซื้อกางเกงในให้ภรรยา

295
00:19:45,225 --> 00:19:47,102
‎ในที่สุดพนักงานสาวก็เดินมาหา

296
00:19:47,728 --> 00:19:52,191
‎แล้วชูกางเกงในไนลอนที่งดงามประณีตขึ้นมา

297
00:19:52,733 --> 00:19:54,276
‎ถึงวันนี้ผมก็จำได้แค่

298
00:19:55,277 --> 00:19:57,571
‎แวร์นแฮร์ ฟอนเบราน์ ที่พูดว่า

299
00:19:57,654 --> 00:20:02,075
‎"ไม่ได้! ต้องทำจากขนแกะ

300
00:20:02,159 --> 00:20:04,036
‎แล้วก็มีขายาวๆ"

301
00:20:04,620 --> 00:20:08,123
‎และแน่นอนว่าทุกคนต่างหันมาจ้องชายสี่คนนี้

302
00:20:08,207 --> 00:20:11,210
‎ที่พูดภาษาเยอรมันและแต่งตัวแปลกประหลาด

303
00:20:12,127 --> 00:20:14,129
‎ผมถามว่า "ซื้ออะไรอีก"

304
00:20:14,213 --> 00:20:15,422
‎"ยกทรง"

305
00:20:15,505 --> 00:20:19,551
‎คือว่าผมไม่เคยซื้อยกทรงมาก่อน

306
00:20:21,094 --> 00:20:23,847
‎ระหว่างที่เรากำลังเลือกซื้อยกทรงอยู่

307
00:20:25,474 --> 00:20:28,685
‎ถึงตอนนั้นผู้คนก็ทำท่าทางกันไปต่างๆ นานา

308
00:20:30,520 --> 00:20:32,606
‎สารวัตรทหารมาที่ห้าง จับกุมตัวเรา…

309
00:20:35,108 --> 00:20:38,487
‎แล้วเราก็ถูกพากลับไปส่งที่ตู้ปณ. 1142

310
00:20:39,196 --> 00:20:41,865
‎อย่างสมเกียรติ

311
00:20:45,202 --> 00:20:47,996
‎ก็นั่นแหละนะ เรื่องแบบนี้มันลืมไม่ลงหรอก

312
00:20:48,622 --> 00:20:50,666
‎แล้วก็แต่งขึ้นมาเองไม่ได้ด้วย

313
00:20:54,628 --> 00:20:57,923
‎เราพาพวกนั้นไปนั่งรถเล่นและใช้ชีวิตอย่างปกติ

314
00:20:58,006 --> 00:21:01,510
‎เข้าเมืองไปกินเค้กกับกาแฟ

315
00:21:01,593 --> 00:21:02,928
‎ทำให้ชีวิตเหมือนปกติ

316
00:21:03,011 --> 00:21:06,515
‎พวกเขาไม่ใช่นักโทษที่ถูกลงทัณฑ์ทำร้าย

317
00:21:07,140 --> 00:21:09,559
‎แต่ตรงกันข้ามเลย เราอยากชนะใจพวกเขา

318
00:21:15,440 --> 00:21:19,820
‎แวร์นแฮร์ ฟอนเบราน์ พัฒนาจรวดวี-2

319
00:21:19,903 --> 00:21:23,865
‎ซึ่งคร่าชีวิตคนไปมากมายนับไม่ถ้วน

320
00:21:24,658 --> 00:21:26,994
‎และตอนนี้มันจะทำงานให้เรา

321
00:21:27,744 --> 00:21:31,581
‎มันได้รับการปฏิบัติดูแลแทบจะเหมือนเป็นวีรบุรุษ

322
00:21:35,544 --> 00:21:40,757
‎เวอร์เนอร์เป็นผู้มีวิสัยทัศน์
‎แล้วเขาเป็นนาซีหรือเปล่า ผม…

323
00:21:43,093 --> 00:21:46,763
‎เขาทำสิ่งที่นาซีอยากทำ
‎ซึ่งก็เป็นผลดีอย่างมากต่อเขา

324
00:21:46,847 --> 00:21:50,851
‎ตามอุดมการณ์ของเขา เขาสนใจ
‎เรื่องจรวดกับการเดินทางไปดวงจันทร์

325
00:21:50,934 --> 00:21:53,312
‎เขาไม่ได้สนใจเรื่องการทำสงครามเลย

326
00:21:53,854 --> 00:21:58,191
‎ใช่ เขาสร้างจรวดวี-2
‎ที่ใช้ระเบิดลอนดอน แต่ว่า…

327
00:21:59,067 --> 00:22:03,864
‎เขาดูเสียใจกับจรวดวี-1 และวี-2 หรือเปล่า

328
00:22:04,698 --> 00:22:08,994
‎ทัศนคติที่เขามีคือนี่เป็นความก้าวหน้าที่สำคัญ

329
00:22:09,077 --> 00:22:11,913
‎ในแง่ของการเดินทางไปอวกาศ

330
00:22:17,336 --> 00:22:22,507
‎ในโรงงานแห่งหนึ่ง
‎ที่พวกมันใช้พัฒนาอาวุธพวกนี้บางชนิด

331
00:22:22,591 --> 00:22:26,386
‎พวกมันใช้แรงงานชาวยิว
‎ที่ถูกตำรวจลับเกสตาโปจับมา

332
00:22:27,429 --> 00:22:29,139
‎มันรู้ว่ามีการทำแบบนั้น

333
00:22:30,349 --> 00:22:35,228
‎แวร์นแฮร์ ฟอนเบราน์รู้ว่ามีค่ายกักกันเอาชวิตซ์

334
00:22:36,104 --> 00:22:39,149
‎(โรงงานฆ่าคนของพวกนาซี!)

335
00:22:39,232 --> 00:22:42,361
‎(ภาพยนตร์ข่าวม้วนแรก
‎เกี่ยวกับความโหดร้ายในค่ายฆ่าคนของนาซี)

336
00:22:42,444 --> 00:22:45,072
‎(นักโทษไร้ทางสู้
‎ถูกศัตรูป่าเถื่อนทรมานจนตาย…)

337
00:22:45,155 --> 00:22:46,198
‎(นี่คือความจริง!)

338
00:22:46,281 --> 00:22:48,992
‎เป็นครั้งแรกที่อเมริกาไม่อยากจะเชื่อ

339
00:22:49,076 --> 00:22:51,661
‎ในสิ่งที่นึกว่าเป็นโฆษณาชวนเชื่อที่เป็นไปไม่ได้

340
00:22:51,745 --> 00:22:55,290
‎นี่คือหลักฐานของการฆาตกรรมหมู่ที่แท้จริง

341
00:22:55,874 --> 00:22:59,544
‎นายพลไอเซนฮาวร์ ชายผู้ด้านชา
‎เพราะเห็นเลือดและสิ่งน่าสะเทือนใจมามาก

342
00:22:59,628 --> 00:23:02,756
‎ดูตกใจเมื่อได้เห็นภาพที่เหลือเชื่อเหล่านี้

343
00:23:04,216 --> 00:23:07,594
‎ค่ายที่เลวร้ายที่สุดอยู่ที่บูเคนวัลท์

344
00:23:07,677 --> 00:23:11,431
‎ที่ซึ่งมีผู้รอดชีวิตเพียง 20,000 คน
‎จากทั้งหมด 80,000 คน

345
00:23:11,515 --> 00:23:14,267
‎แรงงานทาสทำงานสร้างจรวดวี-2

346
00:23:14,351 --> 00:23:17,145
‎หมายเลขประจำตัวถูกสักที่หน้าท้องของพวกเขา

347
00:23:17,771 --> 00:23:20,023
‎การฆาตกรรมหมู่โดยแท้

348
00:23:20,107 --> 00:23:22,275
‎การฆาตกรรมที่จะทำให้ชื่อของเยอรมนีหม่นหมอง

349
00:23:22,359 --> 00:23:25,153
‎ไปจนกว่าโลกจะเลิกบันทึกประวัติศาสตร์

350
00:23:29,199 --> 00:23:32,702
‎เรายังไม่รู้เรื่อง

351
00:23:32,786 --> 00:23:38,583
‎ความชั่วช้าสามานย์ของสิ่งที่เกิดขึ้น

352
00:23:39,084 --> 00:23:41,545
‎ภายใต้ระบอบนาซี

353
00:23:42,170 --> 00:23:44,673
‎ณ ตอนนั้นผมยังไม่รู้

354
00:23:44,756 --> 00:23:50,512
‎แต่คุณปู่ คุณลุง คุณป้า

355
00:23:51,513 --> 00:23:55,183
‎ลูกพี่ลูกน้อง และญาติคนอื่นๆ ของผม

356
00:23:56,435 --> 00:23:58,854
‎ต่างสูญเสียชีวิตในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยิว

357
00:24:03,150 --> 00:24:05,902
‎เช่นเดียวกับชาวยิวอีกมากมาย

358
00:24:09,823 --> 00:24:12,159
‎พวกเราทุกคนต่างช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

359
00:24:12,701 --> 00:24:15,454
‎หลังได้รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นที่เอาชวิตซ์

360
00:24:15,537 --> 00:24:17,956
‎ก็ไม่มีอะไรที่จะทำให้ช็อกไปกว่านั้นได้อีกแล้ว

361
00:24:19,082 --> 00:24:23,044
‎ผมว่ามันคงจะไม่ช่วยอะไร
‎ถ้าผมระบายความรู้สึกให้ทุกคนฟัง

362
00:24:23,128 --> 00:24:24,463
‎แล้วก็ร้องห่มร้องไห้

363
00:24:24,546 --> 00:24:25,964
‎(จงทำงานเพื่ออิสรภาพ)

364
00:24:26,047 --> 00:24:28,049
‎ที่แน่ๆ มันไม่ชุบชีวิตพ่อแม่ผมขึ้นมาหรอก

365
00:24:30,177 --> 00:24:34,973
‎พวกเราแทบจะทุกคนต่างเป็นผู้ลี้ภัยจากนาซี

366
00:24:36,016 --> 00:24:39,769
‎เราอยากปฏิบัติกับพวกมัน

367
00:24:39,853 --> 00:24:43,565
‎เหมือนอาชญากรสงครามตามความจริง

368
00:24:45,025 --> 00:24:49,196
‎แต่เมื่อทำงานให้กองทัพ เราก็ต้องทำตามคำสั่ง

369
00:24:50,989 --> 00:24:54,201
‎ผมข่มความโกรธแค้นไว้ในใจ

370
00:24:54,284 --> 00:24:59,080
‎เพราะผมคงไม่มี
‎ประสิทธิภาพในการทำงานเท่าไร

371
00:24:59,164 --> 00:25:02,125
‎ถ้าแสดงออกว่าอยากฆ่าพวกมัน

372
00:25:04,002 --> 00:25:07,047
‎มันไม่น่าพอใจ ใช้คำนี้ถือว่าเบาแล้วนะ

373
00:25:07,130 --> 00:25:09,925
‎คือว่า ผมแทบจะอยากอาเจียนออกมา

374
00:25:10,008 --> 00:25:12,719
‎เพราะขยะแขยงที่ต้องทำดีกับพวกนี้

375
00:25:13,386 --> 00:25:16,306
‎และคำถามเดียวที่ผมถามตัวเองคือ

376
00:25:16,389 --> 00:25:18,433
‎"พวกมันทำอะไรช่วงสงคราม"

377
00:25:24,105 --> 00:25:29,611
‎เรามาคุยเรื่องบทบาทของคุณในฐานะ
‎เจ้าหน้าที่สร้างขวัญกำลังใจอีกหน่อยได้ไหม

378
00:25:29,694 --> 00:25:34,908
‎มีแต่เจ้าหน้าที่ขวัญกำลังใจ
‎ที่จะแปลคำเทศนาในวันคริสต์มาสให้

379
00:25:41,414 --> 00:25:45,544
‎พวกมันบอกว่า "นี่วันคริสต์มาส
‎และเราอยากร่วมพิธีมิสซาวันคริสต์มาส"

380
00:25:46,711 --> 00:25:49,339
‎พวกมันได้ห้องที่เป็นส่วนตัวมาก

381
00:25:49,422 --> 00:25:50,590
‎มากันทุกคน

382
00:25:51,341 --> 00:25:54,427
‎มีการเทศนาของนิกายแคทอลิกก่อน

383
00:25:54,511 --> 00:25:57,264
‎จากนั้นก็ของนิกายโปรเตสแตนต์

384
00:25:57,347 --> 00:25:58,890
‎แล้วก็ตกเป็นหน้าที่ผม

385
00:25:58,974 --> 00:26:02,269
‎ที่แม่งต้องแปลไอ้คำเทศนาทั้งสองบท

386
00:26:02,352 --> 00:26:04,312
‎จากภาษาอังกฤษเป็นภาษาเยอรมัน

387
00:26:05,021 --> 00:26:06,481
‎พวกมันพึงพอใจอย่างมาก

388
00:26:06,565 --> 00:26:10,235
‎อันที่จริงแล้วพอใจมากจนเอ่ยปากชวนผม

389
00:26:10,318 --> 00:26:12,445
‎ไปดื่มด้วยกัน

390
00:26:13,029 --> 00:26:14,823
‎ผมโมโหจนแทบบ้า

391
00:26:17,617 --> 00:26:21,288
‎ผมมีมนุษยธรรมกับพวกมันไม่ได้เลย ผมทำไม่ได้

392
00:26:22,789 --> 00:26:26,626
‎ลับหลังผม พวกมันเรียกผมว่า
‎"เดอร์ไคลเนยูเด็นบูเบอ"

393
00:26:27,335 --> 00:26:28,628
‎เด็กน้อยชาวยิว

394
00:26:29,921 --> 00:26:33,216
‎ไม่ว่าจะในฝันดีหรือฝันร้าย

395
00:26:33,300 --> 00:26:37,137
‎ไม่มีใครคาดคิดหรอกว่า
‎จะต้องมาเป็นเจ้าหน้าที่สร้างขวัญกำลังใจ

396
00:26:37,762 --> 00:26:39,639
‎ให้เดรัจฉานชั้นสูงพวกนี้

397
00:26:41,057 --> 00:26:45,604
‎ความเกลียดชังในใจผม
‎มันรุนแรงจนไม่อาจต้านทานได้

398
00:26:46,146 --> 00:26:47,856
‎เพราะในความคิดผม

399
00:26:47,939 --> 00:26:50,275
‎พวกมันเป็นสัตว์นรกและผมอยากให้มันตาย

400
00:26:53,778 --> 00:26:56,281
‎ตอนนั้นคุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคนกลุ่มนี้

401
00:26:56,865 --> 00:26:59,034
‎พวกมันส่งเราไปวอชิงตัน

402
00:26:59,117 --> 00:27:03,246
‎เพื่อไปซื้อของขวัญวันคริสต์มาสให้ญาติๆ

403
00:27:04,664 --> 00:27:09,961
‎มีแนวโน้มสูงมากที่พวกมันจะไม่ถูกดำเนินคดี

404
00:27:13,131 --> 00:27:18,261
‎บางครั้งตอนเข้านอนผมคิดในใจว่า

405
00:27:18,845 --> 00:27:20,930
‎"ฉันมาทำอะไรที่นี่เนี่ย"

406
00:27:22,932 --> 00:27:27,187
‎ผมก็แอบคิดนะว่าผมจะไปหา

407
00:27:27,270 --> 00:27:30,148
‎ผู้พันที่คุมค่ายนี้แล้วบอกเขาได้ไหมว่า

408
00:27:30,231 --> 00:27:32,525
‎"ผมทำงานนี้ไม่ไหวจริงๆ"

409
00:27:33,943 --> 00:27:38,198
‎แต่เวลาเป็นทหารในกองทัพ
‎เราทำอะไรแบบนั้นไม่ได้น่ะสิ

410
00:27:40,200 --> 00:27:42,702
‎อีกทั้งยังทำแบบนั้นไม่ได้

411
00:27:42,786 --> 00:27:47,540
‎เพราะผมเพิ่งลี้ภัยมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน

412
00:27:54,673 --> 00:27:58,510
‎เราพยายามช่วยให้รัฐบาลสหรัฐฯ ได้ข่าวกรอง

413
00:27:58,593 --> 00:28:00,679
‎ซึ่งก็ได้มาในหลายรูปแบบ

414
00:28:01,721 --> 00:28:03,765
‎บางที 1142 อาจเป็นจุดเริ่มต้น

415
00:28:04,349 --> 00:28:08,728
‎ของวิธีการทางการทูตเพื่อให้ได้มาซึ่งข่าวกรอง

416
00:28:11,606 --> 00:28:13,024
‎ผมจะพูดอะไรบางอย่าง

417
00:28:13,108 --> 00:28:16,361
‎ที่คุณจะเก็บบันทึกไว้หรือว่าลบทิ้งก็แล้วแต่

418
00:28:18,863 --> 00:28:22,409
‎เราไม่ได้สนใจแค่ในสิ่งที่พวกเยอรมันทำได้

419
00:28:22,492 --> 00:28:27,247
‎แต่เราก็อยากรู้
‎เรื่องพันธมิตรของเราในตอนนั้นด้วย

420
00:28:27,872 --> 00:28:29,290
‎สหภาพโซเวียต

421
00:28:30,041 --> 00:28:33,503
‎และนั่นได้กลายมาเป็นองค์ประกอบสำคัญ

422
00:28:34,754 --> 00:28:37,257
‎ความระแวง

423
00:28:38,216 --> 00:28:41,845
‎ที่โลกตะวันตกและโลกรัสเซียมีต่อกัน

424
00:28:42,887 --> 00:28:47,142
‎ที่มีมาก่อนจะเกิดสงครามโลกครั้งที่สองซะอีก

425
00:28:48,143 --> 00:28:52,814
‎นโยบายใหม่ของทางการสหรัฐฯ

426
00:28:52,897 --> 00:28:56,860
‎คือการป้องกันไม่ให้คนที่มีประโยชน์

427
00:28:56,943 --> 00:29:00,905
‎ตกไปอยู่ในมือของสหภาพโซเวียต

428
00:29:01,656 --> 00:29:04,451
‎มันเป็นศึกระหว่างรัสเซียกับสหรัฐฯ

429
00:29:04,534 --> 00:29:07,579
‎ว่าใครจะแย่งตัว
‎นักวิทยาศาสตร์เยอรมันไปได้มากที่สุด

430
00:29:07,662 --> 00:29:10,123
‎เราได้ตัวแวร์นแฮร์ ฟอนเบราน์มาแล้ว

431
00:29:10,206 --> 00:29:12,625
‎ซึ่งก็เป็นประโยชน์มาก

432
00:29:13,918 --> 00:29:16,087
‎ตอนที่พ่อแม่ผมถามว่า "ทำหน้าที่อะไรอยู่เหรอ"

433
00:29:16,171 --> 00:29:19,758
‎ประโยคที่ผมใช้ซ้ำแล้วซ้ำอีก

434
00:29:19,841 --> 00:29:22,385
‎คือ "ผมกำลังเตรียมพร้อม
‎รับมือกับสงครามโลกครั้งที่สาม"

435
00:29:25,722 --> 00:29:27,348
‎ในความคิดของผม…

436
00:29:30,018 --> 00:29:31,186
‎ผมว่า…

437
00:29:33,271 --> 00:29:34,230
‎เหตุการณ์…

438
00:29:36,191 --> 00:29:40,528
‎สงครามเย็นเริ่มขึ้นมานานมาก
‎ย้อนไปไกลกว่าที่คนยุคนี้คิดกันเยอะ

439
00:29:41,362 --> 00:29:45,825
‎แต่ผมทำมันไปโดยไม่รู้ตัว ซึ่งนั่นคือเป้าหมาย

440
00:29:49,871 --> 00:29:52,957
‎เราได้รับแจ้งว่าพวกมันไม่ใช่เชลยศึก

441
00:29:53,041 --> 00:29:54,709
‎แต่ว่าเป็นลูกจ้างของเรา

442
00:29:54,793 --> 00:29:57,253
‎ที่จริงแล้วได้อัตราเหมาจ่ายตามงาน

443
00:30:00,048 --> 00:30:04,594
‎ทางรัฐบาลสัญญาพวกมันว่า
‎จะให้สัญชาติอย่างรวดเร็วมาก

444
00:30:04,677 --> 00:30:08,139
‎อีกทั้งยังสัญญาว่าจะให้ครอบครัวตามมาอยู่ด้วย

445
00:30:08,973 --> 00:30:11,267
‎เราดูแลครอบครัวของพวกมัน

446
00:30:11,351 --> 00:30:15,313
‎และในหลายกรณี
‎ได้มีการส่งเสริมให้มีการอพยพมาอยู่ถาวร

447
00:30:15,396 --> 00:30:18,066
‎หรือพูดได้ว่าให้มาเป็นพลเมืองอเมริกัน

448
00:30:19,484 --> 00:30:21,903
‎เราเสนออนาคตให้พวกมัน

449
00:30:22,529 --> 00:30:26,783
‎แต่พวกมันหลายคนมีภูมิหลังเป็นนาซีที่สุดโต่งมาก

450
00:30:27,325 --> 00:30:30,453
‎และเราไม่ค่อยจะสบายใจนัก

451
00:30:30,537 --> 00:30:34,374
‎ที่พวกมันจะได้รับโอกาสมากมาย

452
00:30:34,457 --> 00:30:36,084
‎ที่จะประสบความสำเร็จในสหรัฐฯ

453
00:30:36,668 --> 00:30:39,337
‎น่าจะมากกว่าหลายๆ คนเลยด้วย

454
00:30:41,130 --> 00:30:42,841
‎(นาซา)

455
00:30:42,924 --> 00:30:46,177
‎อีก 15 วินาที เครื่องนำทางอยู่ภายใน

456
00:30:46,261 --> 00:30:49,681
‎สิบสอง สิบเอ็ด สิบ เก้า…

457
00:30:49,764 --> 00:30:53,351
‎คนพวกนี้จำนวนมากถูกส่งไปเท็กซัส

458
00:30:53,893 --> 00:30:57,021
‎เพื่อไปทำงานในโครงการสร้างจรวด

459
00:30:57,814 --> 00:31:01,109
‎ซึ่งก็ได้กลายมาเป็นโครงการอะพอลโล

460
00:31:01,192 --> 00:31:04,821
‎ทำให้อเมริกาได้ส่งมนุษย์คนแรก
‎ขึ้นไปลงจอดบนดวงจันทร์

461
00:31:04,904 --> 00:31:07,156
‎เริ่มต้นกระบวนการจุดเครื่องยนต์

462
00:31:07,240 --> 00:31:13,413
‎หก ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ศูนย์

463
00:31:13,496 --> 00:31:15,582
‎เครื่องยนต์ทั้งหมดทำงาน

464
00:31:15,665 --> 00:31:20,086
‎ทะยาน จรวดทะยานขึ้นไปแล้ว
‎เวลา 9.32 นาฬิกา

465
00:31:20,169 --> 00:31:21,546
‎ยานอะพอลโล 11 ขึ้นไปแล้ว

466
00:31:21,629 --> 00:31:23,256
‎หอคอยปลอดภัย

467
00:31:23,339 --> 00:31:25,049
‎โอเค เรามีขั้นตอนการหมุน

468
00:31:26,593 --> 00:31:31,764
‎มันก็ย้อนกลับไปที่คำถามที่ว่า
‎เราสามารถทำสิ่งที่เลวร้าย

469
00:31:31,848 --> 00:31:34,851
‎เพื่อผลลัพธ์ที่ดีได้หรือไม่

470
00:31:36,227 --> 00:31:40,899
‎และผมว่าถ้าเราทำแบบนั้น

471
00:31:40,982 --> 00:31:44,027
‎งั้นผลลัพธ์ที่ได้มา

472
00:31:44,110 --> 00:31:46,404
‎ก็ไม่คุ้มเสีย

473
00:31:50,909 --> 00:31:52,535
‎(พุ่งไปดาวอังคารเลย ฟอนเบราน์)

474
00:31:55,455 --> 00:31:58,291
‎(นักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน
‎กว่า 1,600 คนถูกพาเข้าสหรัฐฯ)

475
00:31:58,374 --> 00:32:00,376
‎(หลายคนถูกจ้างโดยซีไอเอและนาซา)

476
00:32:05,089 --> 00:32:08,009
‎(พวกเขาไม่ถูกดำเนินคดี
‎ที่ร่วมก่ออาชญากรรมสงครามกับนาซี)

477
00:32:08,134 --> 00:32:10,178
‎ด้วยการสนับสนุนอย่างต่อเนื่องจากทุกท่าน

478
00:32:10,261 --> 00:32:13,973
‎ผมจะช่วยให้เราส่งสถานีอวกาศใหม่เข้าวงโคจร

479
00:32:14,474 --> 00:32:17,310
‎และสักวันหนึ่งเราอาจส่งคน
‎ไปดาวอังคาร ขอบคุณครับ

480
00:32:31,032 --> 00:32:33,493
‎(ตู้ปณ. 1142 ถูกทำลายทิ้งในปี 1946)

481
00:32:33,576 --> 00:32:37,705
‎(เอกสารและบันทึกทั้งหมดถูกทำลาย
‎ไม่ก็ถูกจัดให้เป็นความลับของราชการ)

482
00:32:38,831 --> 00:32:42,335
‎(ทหารชาวยิวถูกสั่งให้สาบานว่าจะเก็บความลับ)

483
00:32:42,418 --> 00:32:44,629
‎(หลายคนเก็บความลับนั้นไปจนวันตาย)

484
00:32:46,297 --> 00:32:51,511
‎(อาร์โนกับปีเตอร์มีชีวิตอยู่เล่าเรื่องราวของตน)

485
00:34:42,455 --> 00:34:47,460
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล