Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
CZYM JEST TO, CO NAS SPOTKAŁO?
TO JEST WIRUS, TAK. SAM W SOBIE NIE MA MORALNEGO UZASADNIENIA.
LECZ TO ZDECYDOWANIE COŚ WIĘCEJ NIŻ WIRUS.
SĄ TACY, CO TWIERDZĄ, ŻE TO BÓG PRZEMAWIA NAM DO ROZSĄDKU.
ARUNDHATI ROY „PANDEMIA TO WROTA”
NETFLIX — ORYGINALNY FILM DOKUMENTALNY
Chińskie organy służby zdrowia wciąż próbują zidentyfikować wirus,
który jest odpowiedzialny za epidemię zapalenia płuc w Wuhan.
Mamy to pod kontrolą. To jedna osoba, która przyleciała z Chin.
Jesteśmy gotowi. Mamy najlepszych specjalistów na świecie.
Choroba coraz bardziej się rozprzestrzenia,
rośnie liczba zgłaszanych przypadków.
Świat musi zachować czujność.
Świat musi zacząć działać
i przygotować się na to, co nastąpi.
Mówimy ludziom, żeby myli ręce, jak zwykle w takich sytuacjach.
WHO przez cały czas ocenia skalę tej epidemii
i jesteśmy wielce zaniepokojeni
tempem rozprzestrzeniania i nasilania się choroby,
jak i zatrważającym brakiem przeciwdziałań.
W związku z tym stwierdziliśmy,
że COVID-19 można uznać za pandemię.
9896 – ZAKAŻENI, 213 – ZGONY STYCZEŃ
WUHAN CHINY
Kiedy się zbudziłem dziś rano,
znalazłem informacje, że medycy w Wuhan
pilnie potrzebują ochotników,
którzy będą ich dowozić do pracy.
Po lockdownie rząd nie rozwiązał problemów z dojazdami.
Tak więc od razu się zgłosiłem.
To mój pierwszy kurs. Jadę po lekarkę.
Choć to chiński Nowy Rok,
w mieście jest bardzo cicho.
Nie czuć, że to Nowy Rok.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Tak wcześnie musiał pan wstać.
O której poszedł pan spać?
Spałem wczoraj tylko godzinę.
Bardzo dziękuję.
Nie wiem, kiedy się to skończy,
bo sytuacja wciąż się pogarsza.
- Pogarsza się? - Tak.
Rośnie liczba potwierdzonych zachorowań.
Rośnie liczba zgonów.
Właśnie sobie przypomniałam, że przyniosłam panu maskę N95.
- Zostawię ją tu. - Dziękuję.
To tutaj. Dziękuję. I proszę odpocząć.
Nie ma sprawy.
- Dziękuję. - Do widzenia.
To alkohol.
Jadę do przyjaciółki,
ponieważ nie możemy spędzić Nowego Roku z naszymi rodzinami w Wuhan.
Szczęśliwego Nowego Roku! Wznieśmy toast!
Oto jak ludzie w Wuhan jedzą uroczysty noworoczny obiad.
Unikalne.
Naprawdę pyszne.
TEHERAN IRAN
To przerażający czas.
Dbajcie o siebie i o wasze rodziny.
Nie liczcie na rząd. Oni się wami nie przejmują.
I nie mają infrastruktury ani pieniędzy, żeby wam pomóc.
Co się dzieje? Dostaniesz tylko owoce.
Lekarz jest gotów do operacji.
Proszę mi udostępnić swoje serce.
SARA KHAKI I MOHAMMAD REZA EYNI
- Co za sytuacja! - Nic nie może się z niczym stykać!
Ile muszą pozostać na zewnątrz?
Musimy sprawdzić. Nie wiem.
Farah napisała:
„Ludzi tu ogarnęła panika z powodu wirusa”.
- Jest w Libanie? - „Mamy zachorowania
i oczywiście rząd nie jest przygotowany na sytuację kryzysową”.
- W Iranie podobnie. - Wiem.
Dziś przez łącze wideo papież poprosił o modlitwy za tych,
którzy zachorowali i o to, by wirus przestał się rozprzestrzeniać.
Papież również modlił się za lekarzy i pielęgniarki w szpitalach,
którzy są na pierwszej linii tej walki.
To tak, jakby coś przemykało ci koło nosa,
a ty miałbyś to złapać.
Brakuje mi ludzi.
Bardzo.
Wszystko jest takie niepewne, nie widać końca.
Nikt nie wie, jak długo mamy pozostać w kwarantannie.
Ale…
mimo wszystko…
wiem, że to minie.
Jakoś przez to przebrniemy.
LONDYN WIELKA BRYTANIA
Jest surrealistycznie.
Dystopijnie.
TWÓRCA FILMÓW DOKUMENTALNYCH
Weź to zielone.
- Farah, spójrz na to piękne drzewo. - Takie piękne.
Niewiele to da, ale…
no wiesz…
próbujemy.
Ludzie wykupili wszystkie maski.
- To jest lepsze niż nic. - Lepsze niż nic.
NOWY WSPANIAŁY ŚWIAT
LOCKDOWN WIELKA BRYTANIA
KRAJ POTRZEBUJE CIĘ DO WALKI Z WIRUSEM
Londyn mierzy się z czwartym dniem ogólnokrajowego lockdownu
i niepokojącą wiadomością, że premier ma pozytywny wynik testu na koronawirusa.
Mam łagodne objawy koronawirusa.
Mam temperaturę i uporczywy kaszel.
Minister Zdrowia ujawnił, że on również ma objawy.
Chcę pomóc, bo…
Bo czuję, że mogę to zrobić. To nie pierwsza sytuacja kryzysowa.
Wysłałem ponad 100 aplikacji do wszystkich firm, które wciąż działają.
Właśnie złożyłem podanie o pracę jako personel pomocniczy w szpitalu.
Największe zapotrzebowanie jest na szpitalnych sprzątaczy.
To jest mocne. Salowy w szpitalu.
Taka osoba przewozi ciała do kostnicy i z kostnicy.
Ale…
za nic nie mógłbym tego robić.
Sprzątanie…
dezynfekowanie i przecieranie powierzchni…
to byłoby w porządku.
O, właśnie dostałem odpowiedź.
Na żywo.
To szalony czas, zobaczymy, co będzie.
- Hassan, kocham cię. - Ja też cię kocham.
Właśnie zgłosiłem się do sprzątania w szpitalu.
Nie. Masz zostać rolnikiem.
- To fajniejsze. - Cóż…
wiem, ale wezmę pracę od tych, którzy pierwsi odpowiedzą.
Lepiej, żebyś był rolnikiem, moglibyśmy…
jeść owoce i żyć na farmie.
To lepsze niż sprzątanie.
Kto pierwszy oddzwoni,
- to wezmę. - Jasne.
FAWELA PARAISÓPOLIS SÃO PAULO, BRAZYLIA
Panika narasta wśród mieszkańców faweli, którzy żyją w strachu
przed spustoszeniem, jakie pandemia może spowodować
w ich społecznościach od dawna ignorowanych przez rząd.
Jedziemy!
Szybko!
ORGANIZATOR IMPREZ
Druga przecznica w prawo, tak?
Paraisópolis to jedna z największych faweli w Sao Paolo.
Żyje w niej 100 000 osób.
To tutaj, ktoś macha.
Dotychczas nie mieliśmy tu pogotowia, na którym moglibyśmy polegać.
Tlen!
Spokojnie.
Od razu podłączę go do tlenu.
Wiem, że się denerwujesz,
ale musisz zachować spokój.
Daj, proszę, jego dokumenty, bo go zabieramy.
Igor, zachowaj spokój.
Ciesz się, że wdychasz tlen.
Kiedy pandemia wybuchła w Paraisópolis,
siedziałam w domu z zapaleniem zatok i brałam lekarstwa.
Zła byłam, że siedzę w domu i nic nie robię.
- Mogę iść? - Tak. Proszę zaczekać.
Najpierw jedna stopa!
I tak zostałam nawigatorką GPS w karetce.
Bo znam tu wszystkie alejki, zaułki i ulice.
I znam tu ludzi, ponieważ pracuję z tą społecznością.
Mam 87-letniego pacjenta.
Jest bardzo słaby i obolały.
Już jadę.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Myślę, że nikt nie nadaje się do tej pracy lepiej niż ja.
MIAMI STANY ZJEDNOCZONE
Cześć. Jakieś sprawy w toku?
- Jeden pacjent na łóżku nr 17. - Dobra.
Dzień dobry, jak się mamy? Jestem dr Henderson.
LEKARZ – SYSTEM OPIEKI ZDROWOTNEJ UNIWERSYTETU MIAMI
Brak tchu? Trudności w oddychaniu?
Nie. To dobrze.
Całe moje życie
było treningiem przed tą katastrofą,
która nas spotkała.
Czuje pan ból?
- Brak tchu? - Tak.
Pandemia nauczyła mnie,
że jeśli pozostajesz w gotowości, nie musisz się przygotowywać.
UNIWERSYTET SZPITAL I KLINIKA
Ponieważ jako lekarz mierzę się z kryzysem
i znam nierówności, które istnieją w naszym systemie,
całkiem dobrze przygotowałem się na najgorsze z możliwych scenariuszy.
Pewnie będzie wymagał operacji. I to dość szybko.
Tak.
Chciałem się tylko upewnić, że ci to przekazałem.
Dziękuję.
Dobrego dnia.
Do widzenia.
Skala kryzysu rośnie.
Rząd musi się tym zająć, bo wymyka się to spod kontroli.
Jeśli dalej tak pójdzie, skończymy jak szpital Elmhurst w Nowym Jorku.
Ledwo podjęto kroki…
Staram się zostawiać w pracy to, co się z nią wiąże,
ale kiedy widzę, jak reaguje rząd,
bierze mnie złość.
Przychodzi tu przerażająca liczba ludzi…
- I teraz przychodzą młodsi? - Młodsi, słabsi…
W naszym szpitalu leczymy raka…
PRZYJACIEL ARMENA
To jest szpital okulistyczny i przychodnia,
więc dużo się tu działo.
Ale wstrzymano to, bo zaczęło przybywać pacjentów z COVID-em.
To szaleństwo nie skończy się w najbliższej przyszłości.
- Tato? Patrz! - W pracy najbardziej mnie stresuje
stwierdzanie zgonu. Wchodzisz do sali i widzisz.
Pierwszy raz na rezydenturze masz z tym kontakt. „Mój Boże”.
Tak, to najtrudniejsze.
Ta osoba przed minutą jeszcze żyła.
A teraz nie żyje. I ty tam wchodzisz.
Musisz stwierdzić zgon… Sprawdzasz oznaki życiowe.
Klatka piersiowa się nie podnosi, źrenice nie reagują, brak pulsu.
Brak reakcji na ból. Bardzo smutne jest to,
że ta osoba umarła w samotności z dala od rodziny.
Przed tym wszystkim rzadko stwierdzałem zgony.
A teraz stwierdzam jeden lub dwa co noc.
W niedzielę stwierdziłem chyba cztery zgony.
Koszmar. Nie chcę na to zobojętnieć.
- Rozumiesz? - Myślę podobnie.
Prosimy o uwagę.
Z powodu wybuchu epidemii koronawirusa wprowadzono
stan zagrożenia epidemicznego.
Stacja kolejowa w Wuhan podczas lockdownu.
Spaceruję sobie
Jak science-fiction.
Niewiele ostatnio mówię
Boże, to wygląda jak koniec świata.
Ostatnimi czasy
Trudno by określić, jakie to wszystko nienormalne.
Ostatnimi czasy dużo myślę
o rzeczach, których zapomniałam zrobić
Wygląda jak miasto duchów.
Proszę, nie przypominajcie mi o moich porażkach
RAZEM PRZEZ TO PRZEJDZIEMY
Nie zapomniałam o nich
ŚWIATOWA ORGANIZACJA ZDROWIA GENEWA, SZWAJCARIA
- To jest pierwszy wywiad. - Tak!
Dobrze, że udzielam go komuś z mojego kontynentu.
Wiem, obserwowałam to.
DYREKTOR GENERALNY ŚWIATOWEJ ORGANIZACJI ZDROWIA
Panie doktorze, czy Światowa Organizacja Zdrowia
jest w stanie pomóc światu w walce z pandemią?
Ogłosiliśmy stan globalnego zagrożenia,
najwyższy poziom zagrożenia, już 30 stycznia.
Większość krajów jeszcze nie ucierpiała, a te, które…
Bardzo się niepokoiłem, bo po mojej wizycie w Chinach pod koniec stycznia
stwierdziłem, że wirus to wróg publiczny numer jeden.
To niebezpieczny wirus,
ale jest szansa, by go powstrzymać. Postarajmy się.
W lutym i na początku marca.
Ale jesteśmy…
tam, gdzie jesteśmy.
Sytuacja jest groźna. Ludzie powinni pozostać w domach.
Mówiliśmy wiele razy: „Zostań w domu, jak jesteś chory”.
Zmieniliśmy to na: „Zostań w domu,
jeśli źle się czujesz. Zadzwoń do lekarza”.
Powiedz, co mam mówić.
„Zostań w domu”. Jeśli masz symptomy.
O to tu chodzi.
Czy będzie szczepionka?
Zrobimy wszystko, żeby mieć szczepionkę, ale…
Trzeba spełnić wiele warunków, żeby ją mieć?
Wszyscy chcemy szczepionki. Ale brak gwarancji, że będziemy ją mieli.
Możemy sprawdzić pierwszą część?
„Wszyscy chcemy, by to się skończyło i byśmy mogli dalej żyć.
Lecz w rzeczywistości nawet nie zbliżamy się do końca”.
- Mocne. Wszyscy zadowoleni? - Dość mocne.
Niektórzy ludzie mówią: „Jesteśmy w oku cyklonu”.
To prawda, ponieważ koordynujemy reakcję.
Jedynym sposobem rozwiązania problemu jest opracowanie szczepionki.
UNIWERSYTET OXFORDZKI WIELKA BRYTANIA
Dotychczas najszybciej stworzono szczepionkę na świnkę.
Zajęło to cztery lata.
WAKCYNOLOG, UNIWERSYTET W OXFORDZIE
Presją nie są poszukiwania.
Wyzwaniem jest upewnienie się, że uda nam się ominąć przeszkody,
które nas spowolnią, że damy radę robić wiele rzeczy jednocześnie
i nie zabrniemy w ślepą uliczkę.
Zaczęliśmy od znanej technologii, o której wiemy, że jest bezpieczna.
Wiemy już, jak wyprodukować szczepionkę
i jakie dawki trzeba zastosować,
by wywołały dobrą reakcję immunologiczną. Zyskaliśmy tym na czasie.
STOJAK DO PRZYSZŁOŚCI
Witam wszystkich. Dziś mieliśmy dzień pełen wyzwań.
PRÓBY KLINICZNE
Mamy kilka problemów w klinice i w produkcji. Musimy je omówić.
Moim zadaniem jest rozpocząć cały proces.
I znaleźć fundusze.
Brak środków na rozwiązywanie problemów zdrowotnych.
Mieliśmy dziś dwa przypadki silnej reakcji.
Jedna osoba 48 godzin po szczepieniu miała 40 stopni i 5 kresek temperatury.
Stanowczo ma to związek ze szczepionką.
Trudnością dla twórców szczepionek jest to,
że nie wiemy, jak silna ma być reakcja immunologiczna,
aby chronić przed tą infekcją,
bo nie mamy szczepionek przeciwko innym koronawirusom.
Ten proces w przypadku innych chorób może trwać lata, prawda?
- Tak. - A my redukujemy to…
- Do dni. Godzin. - Tak.
Przeszliśmy od stanu niewiedzy do etapu poznawania wirusa.
Smutne jest to, że kiedy zawodzi polityka,
to nawet wiedza techniczna się nie sprawdza.
Nie powstrzymamy pandemii, jeśli nie będziemy wiedzieć, kto jest zarażony.
Mamy proste przesłanie do wszystkich krajów.
Róbcie testy – bez przerwy.
3 110 786 – ZAKAŻENI, 229 579 – ZGONY KWIECIEŃ
Sprawdź, czy rzeczywiście mam gorączkę, jak ci się wydawało.
Ciało zaczęło się rozgrzewać po śniadaniu.
Kiedy się przytuliliśmy, miałam wrażenie, że masz gorączkę.
Od pewnego czasu czuję się rozgrzany.
Czujesz to, kiedy mnie przytulasz.
To idzie od środka.
Pogotowie ratunkowe w Teheranie.
Jeśli macie państwo pytania związane z koronawirusem, proszę wcisnąć jeden.
Czuję, że coś się dzieje.
Panie doktorze, chcę omówić z panem moje symptomy.
Wczoraj w nocy być może miałem atak paniki,
przez kilka minut czułem się tak, jakbym nie mógł oddychać.
Czy miał pan gorączkę?
Nie, nie miałem.
- Kaszel? - Żadnego kaszlu.
Większość tych symptomów wiąże się
z refluksem przełykowo-żołądkowym.
A z tego, co pan powiedział, reszta symptomów
wynika ze stresu i napięcia.
- I jak? - Doskonale. Nie ruszaj się!
Pięknie!
To twój prezent noworoczny.
Naprawdę piękny.
Pocałuj mnie
Po raz ostatni
I na zawsze
Bo ruszam na poszukiwanie mojego przeznaczenia
Od rana leżą tu ciała trzech zmarłych osób.
Niektóre z nich zmarły w środku nocy.
Ale nikt nie przyszedł się nimi zająć.
Lekarze i pielęgniarki pracują w takich warunkach.
Martwię się o moją rodzinę i przyjaciół,
i o wszystkich mieszkańców tego miasta.
Widziała go pani. Proszę przejść dalej.
Właśnie przeczytałem wiadomości w czacie mojej grupy ochotników,
że ktoś w grupie Han Yang został zarażony.
W tej chwili
nadal nie wiemy, czy to kierowca czy lekarz.
Ale zostanie wstrzymane podwożenie…
personelu medycznego, żeby uniknąć rozprzestrzeniania się choroby.
Proszę bardzo. Identyfikator Narodowej Służby Zdrowia – NHS.
Tak!
Sprzątacz.
Wygląda na podróbkę, ale to prawdziwy identyfikator.
Patrzcie. Nigdy w życiu nie byłem aż tak dumny z żadnego identyfikatora.
Zobaczymy, jak pójdzie.
SZPITAL KLINICZNY W WHIPPS CROSS
Gdzie jest Louise?
Oddział COVID-19. Zakaz wstępu dla odwiedzających.
STREFA COVID-19
Straszne. Samo wejście na oddział przeraża.
Pierwszym moim zadaniem jest wywiezienie skażonych śmieci.
To niewidzialny wróg. Jestem więc przerażony.
To wszystko jest po pacjentach.
- I trzeba to wszystko wyczyścić? - Tak.
Wyczyść to.
Weź to.
A jak skończysz, odłóż to tam.
Dobrze.
Albert bardzo mi pomaga.
Co dzień powtarza mi: „Hassan, chroń siebie i swoją rodzinę.
Noś kombinezon. Myj ręce”.
Muszę dobrze wykonywać moją pracę. Dbając o czystość,
chronię lekarzy i pielęgniarki.
Dbam też o to, żeby pacjenci
przebywali w czystej i zdezynfekowanej przestrzeni.
Do tej pory byłem na trzech zmianach w szpitalu.
To masakra. Chyba to słowo najlepiej to odda.
Dowiedziałem się, że 400 osób z personelu zachorowało.
I dosłownie wszyscy wokół kaszlą.
Pielęgniarki są przeciążone.
Pielęgniarki na moim oddziale…
pracują po 60 godzin na tydzień.
Są sfrustrowane, zmęczone…
i nie mają pojęcia, co się dzieje.
Czekamy od 23:00.
Tylu z nas tu czeka, a oni mówią, że nikt nam nie pomoże.
Powiedzieli, że nie ma lekarzy.
Jesteśmy…
Jest okropnie. To nie fair, co tu przeżywamy.
To bardzo trudna sytuacja. Przepraszam.
Najgorzej jest, jak pukają do drzwi ze słowami: „Jestem!”.
Myślę, że strach wywołuje trzy reakcje.
Pierwsza to paraliż.
Druga to ucieczka.
Ostatnia – zmierzenie się z problemem.
Mój kostium Teletubisia gotowy.
Jestem stara.
ORDYNATOR OIOM-U W SZPITALU W ALMENARZE
ODDZIAŁ INTENSYWNEJ OPIEKI COVID-19
Musimy odłączyć ją od respiratora
i podłączyć do tlenu przez wąsy.
- Z tej strony jest czterech pacjentów. - Tak.
Wśród nich młoda mama, którą odłączyliśmy od tlenu.
Wiem która.
Musimy przenieść ją na tę stronę.
Bo tu kładziemy stabilnych pacjentów,
a tam wymagających respiratora.
Do przeniesienia potrzeba więcej personelu.
Dobrze, więc…
Mam młody zespół, ale sama nie jestem taka młoda.
Mam 55 lat, w tym roku skończę 56, a mimo to…
przepracowuję pełne zmiany.
Nie mogę im powiedzieć, że ja zostanę, a oni mogą iść do domu.
Ale jest już 11.00 rano.
Znasz wszystkie materiały, które mogą zarazić personel?
Robisz tu ważną robotę.
Bardzo ważną. Dlatego cię tu potrzebujemy.
Wiem, że się boisz. My też. To oczywiste.
Wszyscy, którzy tu pracują, się boją. Bo wszyscy mają rodziny.
A ty się boisz bardziej, bo straciłaś kolegę.
Dlatego chcemy się chronić.
Ale nie możesz spóźniać się trzy godziny.
W ciągu trzech godzin wszystko może się tak skończyć.
A teraz twoje spóźnienie naraża wszystkich.
Ciebie i nas.
A jeśli będziemy chorzy
lub ktoś inny zachoruje, nie będzie komu was leczyć.
W tej grze, jeśli nie odegramy naszych ról,
będziemy skazani na porażkę. Tak? Dobrze.
Nigdy nie mieliśmy aż tylu pacjentów.
Wczoraj się pogorszyło.
Gdyby krzywa się spłaszczyła, nie byłoby takiej sytuacji.
Ludzie powinni tu przychodzić, żeby zobaczyć, co się dzieje,
jeśli nie stosują się do poleceń i nie zostają w domu.
Nigdy nie widziałam, żeby tylu ludzi naraz umierało. Nie w takim tempie.
A także tego, jak szybko ich stan się pogarsza.
Tak szybko. Nie ma sposobu, by ich uratować.
Bo przede wszystkim ta pandemia obnażyła błędy w edukacji społecznej
i ochronie zdrowia.
Lepiej wyedukowani ludzie byliby ostrożniejsi.
To jest mankament Peru.
Cześć.
Cześć, Aldair!
Jak on się ma?
Można podnieść go wyżej.
Za nisko leży. Pomóc?
Podnieść go?
Cześć, Aldair.
Jak się masz?
Tak sobie?
Tak? Rozumiem. Dobrze.
Trochę wyżej.
Odepchnij się nogami. Raz, dwa, trzy. Bardzo dobrze.
Gotowe.
- Miał gorączkę? - Słucham?
- Miał gorączkę? - Tak. Rano.
SZPITAL NARODOWY „ZDROWIE”
DELHI INDIE
Wobec jednej z najniższych liczb testów na świecie,
eksperci medyczni obawiają się, że dane rządowe
zaniżają liczbę zgonów z powodu koronawirusa w Indiach.
W miarę jak zbliżają się dni…
- Proszę się nie spinać. - Denerwuję się.
Tym, co się wydarzy, i obecną sytuacją w Delhi.
NUPUR UPADHYAY I MOHIT AGGARWAL
Jak się pani ma?
Dobrze. Czasem dobrze, czasem znośnie.
A co z dzieckiem?
Dziecko się rusza. W dzień mniej, nie czuję ruchu.
- Ale w nocy tak. - Czyli jest aktywne.
Tak, jest aktywne.
To dobrze. Dziecko mogło być ułożone do góry nogami.
- Tak. - To położenie miednicowe.
Będziemy musieli powtórzyć USG
i zobaczyć, czy dziecko się nie obróciło.
Dobrze.
I wtedy zadecydujemy, jaka będzie metoda porodu.
Myślę, że podczas następnej wizyty
zobaczymy, jak to wygląda.
- Proszę unikać wychodzenia z domu. - Dobrze.
Proszę nie narażać się na zakażenie.
- Dziękuję. - Proszę uważać na siebie.
- Mamy przyjść za tydzień? - Tak, z wynikami badań.
Wszystko dobrze?
Bardzo się boję.
Proszę odebrać paczkę.
Proszę zamknąć drzwi. Dziękuję.
Nie możemy już przewozić personelu medycznego,
teraz dostarczam leki potrzebującym.
Mam nadzieję, że to bezpieczniejsze.
Jadę do szpitala Wugang, to już blisko.
Będę czekać przed bramą.
Dam znać, jak dotrę do bramy.
Do widzenia.
Czy pani jest żoną Hu Zhigou?
Dla kogo ten lek?
- Dla mojego męża. - Jest zarażony?
W stanie ciężkim.
- Jest w stanie ciężkim. - Tak?
A reszta rodziny zdrowa?
W porządku.
Mąż jest w szpitalu?
Tak.
Podwieźć panią?
To już blisko.
Ale mimo to jest trudno.
Jak przebiega leczenie?
Ma się trochę lepiej. To jest wcześniejsza tomografia.
To zainfekowane miejsca w płucach. W czterech miejscach jest problem.
Mój Boże!
Jak jest teraz leczony?
Stosują antybiotyk i terapię hormonalną.
Czy zaraził się, bo pracuje w szpitalu?
Tak. W przychodni.
- OK. - Bardzo dziękuję.
Nie ma sprawy.
Musi mu być ciężko. Proszę dbać o rodzinę.
Proszę uważać na siebie.
Jej mąż jest w poważnym stanie.
Ale widzę, że ona ma pozytywne nastawienie.
Jak to wszystko się skończy?
Martwię się teraz o resztę świata.
Cokolwiek się zdarzy, dopóki do naszego miasta nie powróci normalne życie,
będę się zgłaszał na ochotnika do różnych prac.
W nocy jestem lekarzem.
Za dnia jestem działaczem społecznym i organizatorem.
Dużo robię. Za dużo, jak twierdzi moja żona.
CENTRUM SZTUK WIDOWISKOWYCH OVERTOWN
- Czy jest pan lekarzem? - Tak.
- Jaki szpital? - Kliniczny.
Chyba przyjmował mnie pan do szpitala.
Możliwe.
Dziękuję.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Większość ludzi, którym pomagaliśmy na zewnątrz
w związku z wybuchem pandemii, to czarni mężczyźni w średnim wieku.
Wrócę tu.
- Dobrze, doktorze. - OK.
Widzimy teraz, jak bardzo zaniedbano te społeczności.
Kryzys to tylko uwypuklił.
HISTORYCZNA DZIELNICA OVERTOWN WITA ZAŁOŻONA W 1896
Jak tam?
ZESPÓŁ WSPARCIA KRYZYSOWEGO
- Jestem Armen. - Tasha. Miło mi.
Jesteś woluntariuszką.
Otworzyliśmy ten punkt, bo ludzie narzekali,
że nie mają dostępu do umywalek.
Że mają daleko do łazienki.
CENTRUM HIGIENY
Otworzyliśmy to centrum, by im pomóc
i pokazać zaniedbania rządu.
W porządku?
COVID to bardzo trudny test.
Człowiek traci mieszkanie i to jest najtrudniejsze.
Masz mój ręcznik?
Mam, proszę. Masz przybory do mycia.
Musisz zmienić tę maskę. Jest stara, nie działa.
Ta jest z materiału. Lubisz kwiaty?
- Tak. - Nawet pasuje.
Dziękuję.
- Ludzie liczą, że w cudowny sposób… - To się naprawi.
Tak naprawdę robimy to, co miasto powinno zrobić.
Powinni traktować ludzi po ludzku.
Powiem taką ciekawostkę. Tam jest centrum Miami.
To trzy kilometry od miejsca, w którym stoimy,
lecz mieszkańcy centrum Miami żyją dosłownie
o 15 lat dłużej niż ludzie po tej stronie,
w Overtown.
To będzie tylko ukłucie w palec.
Jak mówiłem, ten test pokaże nam…
W porządku?
…czy miał pan kontakt z wirusem w ostatnich dwóch tygodniach.
Mam cienki palec, proszę go nie przebić.
Ma pani jakieś objawy?
- Tak. - Jakie?
Ból gardła, kaszel, biegunka.
- Piętnaście minut, OK, Renato? - OK.
Pocierpię teraz przez 15 minut.
Jeśli to ciąża, pan jest ojcem.
Moje kondolencje.
Jest coraz trudniej, wyobrażam sobie, jak się czujesz.
Mój telefon stał się gorącą linią dla całej społeczności.
Negatywny.
Uff.
Mam cholerne szczęście.
Może pan odetchnąć, doktorze. Nie jestem w ciąży.
Miał pan szczęście. Tym razem nietrafiony.
Musieliśmy ściągnąć prywatną karetkę,
bo rządowe pogotowie tutaj nie dojeżdża.
To było możliwe, ponieważ ludzie zebrali pieniądze
i nam pomogli.
Wcześniej rząd nie pomagał
i nie zamierzał pomóc podczas pandemii.
Niech ktoś na nas czeka, już prawie dojeżdżamy.
Musi znaleźć parking.
Kiedy otwierają przed nami swoje domy,
dociera do nas, że dla niektórych rodzin COVID to najmniejszy problem.
Obróćcie ją.
W którą stronę głowa?
Dobrze, weźcie to. Tu jest uchwyt.
Uwaga, żeby prześcieradło się nie porwało.
Ostrożnie…
Uwaga na jej stopy.
Wszystko będzie dobrze. Zajmiemy się pani dziećmi.
Powoli.
- Do karetki. - Gdzie nosze?
Nie, nie przełożymy jej na nosze.
To nie żarty. COVID to nie żarty.
- Ciągnij. - Czekaj!
Przejdź tam dla równowagi.
Gdzie jej dokumenty? Nie ma ich tu.
Są tam. Uspokój się.
- Bardzo ci dziękuję, Renato. - Jakby co, proszę dzwonić.
Mamo, jestem tu. Przyszłam ci pomóc.
ZOSTAŃ W DOMU CHROŃ NHS
Zmieniłem zdjęcie profilowe na: „Zostań w domu, chroń NHS”.
A to jest tweet:
„Mam zaszczyt dezynfekować oddziały covidowe.
Londyn to mój dom, odkąd opuściłem Syrię.
Robię to, by mieć pewność, że moi sąsiedzi
i pracownicy służby zdrowia są bezpieczni”.
61 tysięcy. Coś około tego.
Nie chodzi o liczby, tylko o to, że dotarłem do tylu ludzi
z ważnym hasłem: #ZostańWDomuOcalŻycie.
Wstawiłem link do szpitala, w którym sprzątam…
Żeby ludzie robili dotacje. Zebrała się spora sumka.
Wrzuciłem też link do wpłat na „Wybierz miłość”.
- Fundacja, w której pracuje Farah? - Tak.
To się nigdy nie zdarzyło.
Jest coś, co mnie łączy z moimi kolegami. Nie urodziliśmy się w Wielkiej Brytanii.
Mieszkamy tu jako uchodźcy i imigranci i pochodzimy z ponad 10 krajów.
Dzięki tym ludziom szpitale funkcjonują, a moja historia obiegła internet.
Chcę, by ludzie dowiedzieli się o moich kolegach,
dlatego fotografuję ich i zamieszczam ich historie.
To moja koleżanka, Gimba.
To najlepsza kobieta, jaką kiedykolwiek spotkałem w życiu.
Twoja dziewczyna odetnie ci głowę.
Pracuje w szpitalu od lat,
przygotowuje posiłki dla pacjentów.
Wie pan, gdzie jest mój telefon?
Mój telefon. Jest mi potrzebny.
Tu jest.
I otwarte okno.
Otworzę okno za panią.
Mam naładować pani telefon?
- Nie, jest naładowany. - To dobrze.
Dziękuję.
Gdzie moja herbata? Wypiję ją.
- Rozlałaś ją. - Przepraszam.
Zabrudziłaś podłogę, którą wymyłem.
Chcesz, żebym się zakrztusiła? Piję herbatę.
Nie, Gimba, proszę.
- Gimba zamilkła. - Nie jest łatwo.
Znaleziono ciało pielęgniarki z Nigerii. Zmarła na COVID-19,
- w Brooklynie. - Pielęgniarka z Nigerii?
Tak. Ale pracowała w Nowym Jorku.
Mówią, że zachorowała na COVID-19 i zmarła w domu.
Nie wierzę w tę historię, którą zamieszczono na Facebooku.
Nie wierzę w nią.
W USA jest inaczej niż tu.
W Nigerii nie możesz się leczyć, jeśli nie masz pieniędzy.
Kiedy koronawirus pojawił się w Nigerii,
rząd nigeryjski ogłosił, że aby wyzdrowieć,
można iść do szpitala. Za darmo.
W Syrii rząd bombarduje szpitale.
Nie. Dlaczego?
Bo w szpitalach są ludzie, którzy są przeciwni reżimowi…
Tam się ich leczy.
I dlatego rząd bombarduje szpitale.
Dlatego zawsze powtarzam: „Boże, zmiłuj się,
wybacz nam. Zlituj się nad swoimi dziećmi.
Zlituj się nad swoim światem”. Bo to wszystko jest okropne.
Nigdy w życiu nie słyszałam o takiej chorobie.
Nigdy o takiej nie słyszałam.
- Rozchmurz się, nie smuć się. - Nie smucę się, jestem zła.
Dlaczego jesteś zła?
Jestem bardzo zła. To, co się dzieje, nie jest dobre.
Zważywszy na to, że pandemia ma wpływ
na nasze zdrowie psychiczne, powiedzcie,
czy zaczęliście bardziej dbać o siebie?
Mam dużo obowiązków w naszej społeczności.
I mam pełny etat w szpitalu klinicznym w Miami.
Jestem też organizatorem w fundacji „Dream Defenders”.
Mam do czynienia z tyloma sytuacjami kryzysowymi jednocześnie,
że trudno mi ocenić,
kiedy należy zacząć się martwić o własne zdrowie psychiczne.
Ale psychicznie czuję się najlepiej,
gdy przebywam w gronie rodziny.
Z żoną i dziećmi.
Bardzo smaczne.
Mogę się uśmiechać, śmiać i po prostu zapomnieć
o problemach choć na chwilę.
- Skończyłam? - Tak.
Co zrobiłaś? Zjadłaś?
Powiedziała, że tak.
Gdy społeczeństwo przeżywa kryzys, tak jak teraz,
mamy szansę zbudować coś lepszego.
Ale są też siły, które ciągną w drugą stronę.
Doświadczyłem dyskryminacji rasowej.
Uważam, że próbował mnie sprowokować,
i bardzo się cieszę, że nie zareagowałem tak, jak oczekiwał.
Bo mógł użyć paralizatora albo strzelić.
Nie miał maseczki. Był wyraźnie zirytowany.
Pluł mi w twarz. Wymachiwał palcem przed nosem.
Wyszła moja żona i udało się jej rozładować sytuację.
Pokazała swój dowód i udowodniła, że tu mieszkamy.
Córka oglądała kreskówki na komputerze.
Obok mamy podgląd z monitoringu. Wszystko widziała.
Teraz, kiedy jedziemy samochodem
i widzimy policjanta, córka się chowa.
Nie chce, by ją zauważył.
Myśli, że może ją aresztować.
I…
Kiedy sześciolatka robi coś takiego,
chowa się, żeby policja jej nie skrzywdziła,
to znaczy, że odebrano jej beztroskę dzieciństwa.
Z początku bolało mnie to niesamowicie.
Przejmowałam się tym, jak ludzie na mnie patrzą,
kiedy dowiadują się, kim jestem.
Ale to było dawno, zaraz po tym, jak wyszłam z więzienia.
I wtedy coś odkryłam.
Ludzie nie chcą widzieć, że inni robią coś dobrego.
Jesteś napiętnowany.
Jeśli zrobisz coś złego, chcą, byś pozostał złą osobą,
którą mają w pamięci. Rozumiesz?
Inaczej stanowisz wyzwanie.
Jak to możliwe, że była więźniarka teraz komuś pomaga?
Niemożliwe.
To nie pasuje. Nie łączy się w całość.
Ludzie tego nie akceptują.
Szczególnie, gdy ktoś pochodzi z faweli i żył na krawędzi.
Nie mogę być Matką Teresą, bo siedziałam w więzieniu.
To minimum, żeby zarobić na mieszkanie.
To nie ma związku z moją odsiadką.
To samo dotyczy tego, skąd pochodzi Andy.
Andy jest pielęgniarzem, jest czarnym homoseksualistą
w związku małżeńskim z mężczyzną.
Zaraz się rozpłacze.
Wiesz, jak łatwo się wzruszam.
Nie udaję.
Czasem się zastanawiam, co będzie, kiedy to się skończy.
- Kiedyś się skończy? - Naprawdę?
Jak to będzie wrócić do normalności?
To nie będzie możliwe. Co to jest normalność?
Nie pamiętam, co robiłam, gdy usłyszałam:
- „Pandemia! Zatrzymać wszystko!”. - Właśnie.
Kto pomoże? Potrzeba trzech chirurgów.
Ja nadzoruję respiratory.
Łącznik do tracheostomii.
Doktorze López, słyszy mnie pan?
Pilnie potrzebuję łącznika do bronchoskopii.
Jak się czujesz, Aldair?
Jak się czujesz?
Pomożemy ci, bo nie możesz kaszleć.
Zrobimy coś, co ułatwi ci oddychanie, zgoda?
Rozmawiałeś z jego rodziną?
Tak. Rozmawiałem z jego mamą.
- Biedna mama. - Biedna.
To musi być straszne. On ma tylko 15 lat.
Co chcesz zrobić?
- Chce to zdjąć. - Nie.
Nie!
Opuść rękę.
Dziękuję.
Aldair, której drużynie kibicujesz?
Alianza Lima?
- Universitario? - Universitario?
Universitario? Daj spokój. Serio?
Tak.
Chwilami liczba zgłoszeń przytłacza.
To potworne.
To jakby…
oglądać „Titanica”,
scenę, kiedy odpływają łodzie ratunkowe…
a my wiemy, co się stanie z tymi, którzy zostali.
Cześć, kochanie.
Cześć, Shohreh. To ja, Sara.
Sara, kochanie. Co u ciebie?
Moja kochana. Tylu ludzi dzwoni.
Widziałaś, jak odfrunął? Jak ptak.
Widziałaś, jak lekko?
- Moja kochana. - Wujek, taki spokojny, łagodny.
Ten dobry wujek, spokojny i łagodny.
Nigdy nikogo nie skrzywdził.
Nikogo nie skrzywdził.
Nigdy. Odszedł bez żadnego…
Zostawił nas same, bezradne.
Opuścił ten świat i to wszystko…
Świat oszalał. Rzucił nas wszystkich na kolana.
Odpoczywa w pokoju, w lepszym świecie.
Do widzenia, kochana.
Naprawdę poczciwy, dobry człowiek.
- Do widzenia, kochana. Uściski. - Do widzenia.
Moja kochana.
Tylko ty
Sprawiasz, że świat wydaje się dobry
Tylko ty
Umiesz rozproszyć mrok
Tylko ty i więcej nikt
Potrafi mnie tak poruszyć
Przez waszą miłość i oddanie…
Ogłaszam was mężem i żoną.
Może pan pocałować swoją wybrankę!
URODZINY W CZASIE KWARANTANNY:
Smakuje?
Tak.
Tylko ty
Dobrze!
Sprawiasz, że się zmieniam
Bo to prawda
Jesteś moim przeznaczeniem
KOCHAM CIĘ MOCNO I CHCEMY POWIEDZIEĆ…
Taka słodka. Taki skarb.
Brakuje mi cię tak bardzo… Słowa nie są w stanie tego wyrazić.
Kocham cię, kochanie. Kocham cię.
Jesteś spełnieniem moich snów
Mój jedyny, tylko ty
Proszę się ustawić w dużym kręgu
i pozwolić na poranne ogłoszenia.
Szczepienie dla Grupy Czwartej poniżej 55. roku życia.
Będą przychodzić grupy pacjentów po pięć osób
co dwadzieścia minut, począwszy od 8.30.
II FAZA BADAŃ KLINICZNYCH SZCZEPIONKI ASTRAZENECA, SOUTHAMPTON, UK
W tym badaniu porównujemy…
PIELĘGNIARKA NADZORUJĄCA BADANIE
…szczepionkę przeciw koronawirusowi z placebo,
którym jest szczepionka przeciw zapaleniu opon mózgowych.
Dzisiaj pewien procent uczestników
otrzyma szczepionkę przeciw koronawirusowi.
Pozostali otrzymają szczepionkę przeciw zapaleniu opon mózgowych.
- Tak. - 1-1-9-7-3-3-8.
Otrzyma pani szczepionkę. Dobrze pani reaguje na szczepionki?
Chyba tak.
- Tak? Dobrze. - Tak.
- Dobrze się dziś pani czuje? - Tak.
- Jakieś alergie? - Nie.
Może się pojawić ból.
Może wystąpić zaczerwienienie, opuchlizna.
- To nic niepokojącego. - Dobrze.
- W porządku? - Tak.
- Dobrze. - W porządku.
Czy jest szansa, że będziemy mieli szczepionkę do końca roku?
Konieczne jest przeprowadzenie III fazy badań klinicznych.
Trzeba czekać, aż uczestnicy się zarażą, by sprawdzić, czy szczepionka działa.
To pierwszy krok na drodze do skutecznej szczepionki.
Zatem to możliwe, ale nie mamy żadnej gwarancji.
Sytuację zmieni zastosowanie szczepionki,
nie sam fakt, że ją posiadamy i znamy jej skuteczność,
ale zaszczepienie dużej liczby ludzi.
Na świecie jest 7,5 miliarda ludzi,
większość potrzebuje szczepionki.
Najambitniejszy program dostaw ma AstraZeneca, która planuje
dostarczyć dwa miliardy dawek w ciągu 12 miesięcy.
Dwa miliardy dawek to wciąż za mało.
Dla uniwersytetu to bardzo ważne,
że pracujemy z partnerem,
który chce zaopatrzyć w szczepionkę cały świat,
a nie tylko kilka bogatych krajów.
Szczepionka i szczepienie to dwie różne sprawy.
Najważniejsze to stworzyć struktury i plan…
KIEROWNIK BADAŃ NAD COVID-19, WHO
…aby szczepienia mogły się odbyć.
By uzyskać lepszy rezultat, nie należy działać w pojedynkę,
ale zebrać do wspólnej pracy wszystkich, którzy mogą coś wnieść.
Ludzie muszą to widzieć. Jeśli mówimy, że będzie sprawiedliwie, to tak ma być.
DYREKTOR WYKONAWCZY PROGRAM RATOWNICTWA ZDROWOTNEGO WHO
To będzie sprawdzian dla całego świata.
Działają również inne siły.
Gdy ktoś ciągle podważa autorytet instytucji,
które mają ludzi wspierać,
trzeba zadać pytanie, kto to robi?
Liczba przypadków rośnie,
a Donald Trump zwrócił swój gniew przeciw WHO,
oskarżając ją o pogłębiający się w USA kryzys.
Dziś wydałem polecenie,
by wstrzymać finansowanie WHO
i przeprowadzić dochodzenie w celu oceny
roli tej instytucji w nieprawidłowym zarządzaniu…
Doświadczam ataków na tle rasowym.
Moim kolegom grożono śmiercią.
Nawet wczoraj.
Nie przejmujemy się tym. Nie chodzi tu o nas.
Troszczymy się o nasz świat, bo ludzie umierają.
Wie pan, co mówimy w WHO?
Że staramy się o szczepionki przeciw COVID-19,
a nie mamy szczepionek przeciwko nacjonalizmowi,
przeciwko nierówności, przeciwko biedzie.
Chyba że zajmiemy się problemami,
które WHO już zidentyfikowała.
Brak jedności narodowej, brak światowej solidarności.
Wirus pogłębi podziały.
By go pokonać, musimy walczyć ramię w ramię.
5 950 947 – ZAKAŻENI, 384 060 – ZGONY, MAJ
Skręć tutaj.
Tam, gdzie są ci ludzie. Zejdź z drogi, dziecko!
Tutaj. Wchodzimy.
Przynieś nosze.
- Była przytomna? - Tak.
- Straciła przytomność w tej chwili? - Dziesięć minut temu.
- Gdzie są nosze? - Już idą.
Bierzemy ją. Potrzebne są jej dokumenty.
Odsuńcie się!
Ostrożnie.
- Kto z nią jedzie? - Ona. Jej siostra.
Szybciej!
Wrócimy, żeby zajrzeć do jej matki, a potem… Dobrze?
- Powinno przyjechać pogotowie. - A my co?
- Za dużo czekania. - To nasza działka.
Przyjeżdżają i odjeżdżają.
Patrz, pogotowie odjeżdża.
Mówiłam. Przyjechali i zawracają.
- Odjechali? - Oczywiście.
Pogotowie nam nie pomaga.
- Gdzie? - Odjechali.
- Była bardzo zdenerwowana. - Miała bardzo złe ciśnienie.
- Ma pani telefon, żeby wpisać mój numer? - Ładuje się.
Zapiszę na kartce.
Dzień dobry. Wróciliśmy.
- To na uspokojenie. - Ma pani nadciśnienie, cukrzycę?
Mam cukrzycę.
Moja siostra niedawno zmarła
i mój siostrzeniec.
W ciągu ostatnich miesięcy.
W dwa miesiące straciłam siostrę i siostrzeńca.
- Trzeba dbać o siebie. - A teraz to.
Z Bogiem. Musi się pani uspokoić.
- Dobrze, moja kochana. - Wszystko będzie dobrze.
Dobrze.
Matka była dla mnie całym światem.
Zmarła osiem miesięcy po moim bracie.
To było straszne, byłam tam z nią.
Zachorowała, a ja wezwałam pomoc.
Długo nie przyjeżdżali, bo to był weekend.
Czas karnawału. Zamknięte ulice.
Zbyt długo to trwało.
Nie twierdzę, że mama zmarła z powodu spóźnionej pomocy,
ale możliwe, że by nie umarła.
To nie jest łatwe. Wciąż o tym myślę.
Nie chcę, by inni tracili bliskich.
To trudne, skomplikowane.
Jest to powód, dla którego robię to, co dziś robię.
COVID-19 ZESPÓŁ PIERWSZEJ LINII 2020
Jak się masz, moja droga?
Nie za dobrze. Ja…
Nie mogłam spać.
Co powiedział pani syn, gdy dzwonił?
Jest zdenerwowany.
Zdenerwowany?
Tak, bardzo.
Wiadomo. Chce się widzieć z mamą.
Też chcę go zobaczyć, ale nie wiem, kiedy wrócę do domu.
Rozumiem.
Nie wiem, czy wyjdę.
KOCHAMY NASZ NHS
- Cześć, jak się masz? - Cześć.
Co słychać?
Wszystko dobrze. A u ciebie?
Dzięki Bogu wszystko u nas dobrze. Jak się masz?
U nas w porządku.
Co porabiacie?
Twoja mama robi fatteh.
Marzę o fatteh!
Łatwo je zrobić.
Zrobiłem wczoraj maklubę. Była pyszna.
- Smakowała ci? - Tak, dobra była.
Cieszę się.
Farah zjadła tyle, że padła z przejedzenia.
Ryż nie był zbyt tłusty. Miałem nadzieję, że wciągnie więcej tłuszczu.
Do tego potrzeba ghee.
Gdzie mama? Daj mi z nią pogadać.
- Cześć, kochanie. - Jak się masz?
Smacznego.
Tęsknię za tobą.
Ja też.
Co u ciebie?
- Wszystko dobrze. - Dzięki Bogu.
Niech cię Bóg błogosławi.
I ciebie też.
Moja kochana. Jak się masz?
Nic nowego. Wszyscy dziś pracują.
Odwiedzamy dziś twoją siostrę. Zanosimy jej atayef.
Właśnie do niej idziemy.
Dobrze, idźcie. Nie będę was zatrzymywać.
- Kochany, zadzwonię do ciebie. - Dobrze, moja kochana.
- Do widzenia. - Do widzenia.
- Do widzenia, synu. - Pa, tato.
Cześć, jesteśmy na wiadukcie przy 11. ulicy.
Władze miasta Miami burzą stojące tu namioty.
Zgodnie z wytycznymi Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorób,
ze względu na ochronę zdrowia publicznego,
obozowiska nie powinny być naruszane.
Hej. Dotarło do nas, że usuwają wasze namioty.
- Jutro będziemy mieli namioty. - Jemu się przyda.
Chcesz coś powiedzieć na konferencji prasowej?
- Tak. - Dobrze.
- Jak się nazywasz? - Keith Williams.
Nagrać cię teraz na wideo?
- Do mediów społecznościowych? - Jasne.
Dobra. Powiedz nam, co się stało.
Umieścili nas w schronisku.
- Może dwudziesty raz. - Tak.
- Nie ma pomocy. - Rozumiem.
Na ulicy spotykam wciąż tych samych ludzi.
Widzę w nich mego tatę i mego brata.
Po rozstaniu z moją mamą tata spędził większość lat
bez stałego domu.
I mój brat podobnie.
Wszystko w porządku? Powiedzieli, że masz wstrząs mózgu?
- Jak się czujesz? - W porządku.
- Mam na to spojrzeć? - No…
Pokaż.
Czym cię uderzyli?
Wygląda na to, że się goi.
- Kiedy ostatnio brałeś prysznic? - Przedwczoraj.
Przyjdź do nas, zmienimy ci opatrunek.
- Masz ubrania? - Tak.
No to jak? Możesz dziś przyjść?
Przypilnujesz, żeby przyszedł do nas?
COVID-19 spotęgował wszystko, co złe w Ameryce.
Na pewno dobrze się czujesz?
Chyba nigdy nie przyszłoby nam do głowy, że znajdziemy się w takim położeniu.
Uprzedzali was o huraganie?
Nie wiedzieliście?
Ta kryzysowa sytuacja i spowolnienie gospodarcze
wpływają na życie ciemnoskórych obywateli. Następny mogę być ja.
„A jeśli stracę dom?” Wciąż mam te niepokojące pytania…
z tyłu głowy.
Chcę zadbać o to, by nie znaleźć się w podobnej sytuacji, ale też…
chcę mieć pewność, że jestem przygotowany na każdą ewentualność.
Gdzie są pacjenci z COVID-em?
Na siódmym piętrze?
Porodówka też jest na siódmym?
- Nie, na piątym. - Piąte piętro.
- Chcesz usiąść? - Co z dystansem?
USG
Brakuje mi tchu.
Proszę się odprężyć.
Spokojnie. Wzrost, waga i…
Mam palpitacje.
Widzi pan jakieś skrzepy?
Widzi pan? Nie ma tu żadnych skrzepów.
Łożysko jest w porządku,
skrzep musiał się rozpuścić.
Od zeszłego tygodnia robię wszystko w zwolnionym tempie.
Martwię się o przyrost płodu.
Jest pani opóźniona o tydzień i trzy dni.
Tak więc przyrost… Trochę się nim martwimy.
KOSTNICA
Nigdy nie sądziłem, że to spotka mojego ojca.
Choroba zabrała mojego ojca.
Dla mnie i mojej rodziny stanie się aniołem.
Proszę, dbajcie o siebie. Naprawdę bądźcie ostrożni.
Trzeba intubować Arévala.
- Kogo? - Arévala.
- Trzeba ich poinformować. - Już to zrobiłam.
Dr. Ceci, chcę się skonsultować w delikatnej sprawie,
bardziej ludzkiej niż technicznej.
Mój kolega, dr Vázquez…
To tragiczna sytuacja.
On umiera.
I chcemy dać jego rodzinie szansę, żeby go zobaczyli.
Przynajmniej z daleka.
To bardzo bolesne. On jest jednym z nas.
Taki młody. Ma 43 lata.
Albert powiedział: „Pacjentki nr 18 już nie ma”, a ja na to:
„Nie ma jej! Nie wiedziałem…”.
Ucieszyłem się, bo dzielnie walczyła o życie. I dodałem:
„Dobrze, że wróciła do domu”.
A on na to: „Powinieneś to już wiedzieć.
Gdy mówimy, że kogoś nie ma, znaczy, że umarł”.
Musiałem tam wejść po wózek na brudne rzeczy.
Można poznać, że ktoś nie żyje,
bo zasłaniają wokół tej osoby zasłony…
I słyszałem…
Słyszałem…
jak pielęgniarki zawijają jej ciało w folię.
Ona umarła. Nie żyje.
Widziałem znaki, widziałem oznaki kryzysu.
Nie byliśmy na to gotowi.
Bo poświęciliśmy czas i energię na walkę ze sobą nawzajem.
Mam fobię na punkcie szpitali.
Nie znoszę…
Kiedyś byłem torturowany w więzieniu. Przez wydział 215.
215 to wywiad wojskowy.
Jeden z najbardziej osławionych wydziałów tajnej policji w Syrii.
Po trzech dniach pobytu w więzieniu miałem spuchnięte ręce,
bo zmiażdżono mi oba nadgarstki, a tę rękę złamano tutaj.
Tu miałem to złamanie.
Moja lewa noga też była poturbowana, ponieważ…
Zostałem porażony prądem i pobity, więc noga spuchła
i bardzo pociemniała. Była czarna.
Po trzech dniach uznali, że potrzebny mi szpital.
Założyli mi worek na głowę, zakleili go taśmą
i wsadzili mnie do auta, ale ponieważ znam Damaszek…
Znam go dobrze, więc wiedziałem, gdzie jestem.
Wiedziałem, dokąd mnie wiozą. To był szpital wojskowy.
Jak tylko mnie tam wprowadzili,
ze wszystkich stron padły na mnie razy,
także ze strony lekarzy, bo byłem jednym z protestujących,
a więc byłem tym złym.
Wyprowadzili mnie i umieścili w jakimś innym pokoju.
Byłem bardzo obolały. Poprosiłem: „Zbadajcie moją lewą nogę”.
Spojrzeli na nią i powiedzieli…
Powiedział to pielęgniarz. Dokładnie te słowa.
Powiedział: „Och…
Abu Ali, przynieś narzędzia do amputacji”.
W tamtym czasie biegałem w maratonach, więc…
nie chciałem stracić nogi.
Tak więc…
zacząłem wiercić się bardzo nerwowo.
I powiedziałem…
„Przemyślmy to, zanim cokolwiek mi obetniecie.
Proszę, porozmawiajmy o tym”.
Chciałem ze wszystkimi rozmawiać.
A w końcu po pięciu minutach mojego płaczu i błagania, żeby nie odcinali mi nogi,
powiedzieli mi: „Tylko żartowaliśmy”.
I podali mi antybiotyk.
Gdy mnie wypisano, lekarz operujący mi nogę powiedział:
„Gdybyś trafił do nas tydzień później, straciłbyś nogę”.
Tak więc nie znoszę szpitali.
Powiedzieli, że umarł.
Kiedy?
Musimy znaleźć za niego zastępstwo.
A jutro kolejny lekarz będzie nieobecny.
Nino. Ponieważ zachorował.
Panie doktorze, mogę prosić o pomoc? Jestem na oddziale covidowym.
Mógłby pan zadzwonić do Belén, żeby znalazła za nich zastępstwo?
Bo zabraknie nam jutro personelu.
Lekarz. Lekarz.
Lekarz. A tam kolejny lekarz.
Mamy tu razem siedmiu intubowanych lekarzy.
To paskudztwo nas wszystkich dopadnie.
Jak się nazywa ten zaułek?
Tavares Alley.
- Masz astmatyczne zapalenie oskrzeli? - Tak.
- Używasz inhalatora? - Nie.
Co stosujesz podczas ataku?
Mama obiecała, że kupi mi inhalator, ale nie stać jej na niego.
Nie martwię się, kiedy się skończy pandemia,
tylko kiedy pokończą się wszystkie inne pandemie.
Teraz jestem w Overtown.
Tropikalna burza została uznana za huragan.
Są ostrzeżenia przed tornado.
Nikt z władz miasta Miami ani z okręgu
nie przyszedł, by zaoferować im schronienie, jak mnie tu poinformowano.
Ani tymczasowego miejsca schronienia, ani planu ewakuacji.
Mam dzieci. Narażam się na wirusa.
Kiedy rozmawiałam z ochroniarzem,
powiedział, że wszyscy mamy wirusa i umrzemy.
To jest ich ochroniarz.
Mamo.
Boli mnie głowa,
gardło i mam gorączkę.
Boję się.
Śmierć każdej osoby przypomina nam, że musimy trwać w naszych postanowieniach.
KORONAWIRUS: ODPRAWA NA DOWNING STREET
Niestety, dane na temat zgonów dotyczą również pracowników NHS
i pracowników opieki społecznej.
Poświęcili oni swoje życie opiece nad innymi.
Dziś pragnę ogłosić,
że rząd tworzy program ubezpieczeń na życie dla pracowników NHS
i opieki społecznej, którzy walczą z COVID-em.
Chcemy zrobić wszystko, co w naszej mocy, by wesprzeć rodziny dotknięte żałobą.
Rząd oznajmił, że w przypadku śmierci pracowników NHS,
ich rodziny dostaną pozwolenie na stały pobyt w Wielkiej Brytanii.
- Otrzymają stały pobyt. - Będą nietykalni.
Z wyjątkiem sprzątaczy, salowych,
osób od posiłków i z opieki społecznej.
Tak więc, jeśli pracownik-imigrant umrze, walcząc z pandemią,
jego rodzina nic nie dostanie, będzie jej grozić deportacja.
Nie mówimy o jednej lub dwóch osobach,
są ich tysiące, może nawet kilkadziesiąt tysięcy.
Jesteśmy fundamentem NHS.
Szczerze, robię wszystko, by zobaczyć tu sprawiedliwość.
To nie jest miłe.
Źle, że lekarzy i pielęgniarki traktuje się inaczej.
Pracujemy jak oni.
Bez salowych nie mogliby operować.
Jeśli nie wyczyścisz sali, będzie to czuć.
Jesteśmy bliżej choroby niż lekarze i pozostali,
ponieważ czyścimy łóżka, usuwamy wszystkie…
zarazki, które mają pacjenci.
To smutne, że o nas nie dbają.
Jesteśmy najniżej w hierarchii. Nie dbają o nas. To nie fair.
Dla rządu nie istniejemy.
Jesteśmy tanią siłą roboczą i tyle.
Brazylia odnotowała najwyższą liczbę zgonów
z powodu koronawirusa w ciągu doby.
Łączna liczba zakażeń to prawie pół miliona.
Pandemia nie jest problemem.
To tylko kolejny czynnik,
który spotęgował to, z czym nieuprzywilejowani zmagają się od dawna.
Byłam w szpitalu, mój mąż też.
Wróciłam do domu, ale niestety mój mąż nie dostał takiej szansy
i umarł.
Było mi bardzo ciężko.
Nasi najbliżsi przegrywają walkę.
Nie jesteśmy źli. Jesteśmy wściekli.
- Sprawdź jego… - Nie, sprawdź puls.
- Wracaj na chodnik. - Ten człowiek się nie rusza.
- Czy oddycha? - Jest w kajdankach! Nie rusza się!
Setki ludzi wychodzą na ulice Minneapolis po tym,
jak w sieci ukazało się nagranie, na którym policjant
klęczy na szyi George’a Floyda podczas aresztowania.
Wciąż mi to chodzi po głowie
i zadaję sobie pytanie, co mogę zrobić. Muszę coś zrobić.
ŻYCIE CZARNYCH MA ZNACZENIE
W Minnesocie człowiek stracił życie.
Ktoś przez osiem minut stał na jego szyi.
Przez osiem minut!
Podnieś prawą pięść.
- Powiedz: „Jestem z czarnej dzielnicy”. - Jestem…
Jestem… fawelą!
- Jestem… fawelą! Jestem czymś więcej! - Jestem czymś więcej!
Więcej niż zwycięzcą!
Wierzę, że wygramy!
Tyle się mówi o higienie, sprzątaniu i myciu rąk.
Ale nam nadal co wieczór zakręcają wodę.
Są miejsca w naszej dzielnicy, gdzie po 20.00 nie ma wody.
Włączają ją dopiero o 6.00 rano.
I jak tu wirus może się nie rozprzestrzeniać?
COVID-19 zabija ludzi.
Zabija więcej czarnych niż ludzi innych ras.
Czarni giną też z innych powodów.
Policjanci zabijają czarnych.
System opieki zdrowotnej zabija czarnych.
- Życie czarnych! - Ma znaczenie!
Życie czarnych!
Od miesięcy opiekujemy się
najbardziej bezbronną ludnością z okręgu Miami-Dade.
Tak jest.
I gdy się tym zajmowałem, aresztowano mnie.
Powiem wam, co się stało.
Na policjanta, który potraktował mnie w dyskryminujący sposób
i mnie aresztował, było 12 skarg o użycie siły.
I sześć skarg cywilnych.
Kto za to odpowie?
- Nikt! - Nikt!
Muszą ponieść odpowiedzialność!
My musimy pociągnąć ich do odpowiedzialności. Jak to zrobić?
Musimy wybrać całkiem nowy rząd i wymiar sprawiedliwości.
- Życie czarnych! - Ma znaczenie!
Raz, dwa, trzy…
PONAD 13 MLN ZAPOMNIANYCH MIESZKAŃCÓW FAWELI
My tworzymy G10 faweli w Brazylii.
Mamy pokojową demonstrację.
Dziękuję wam za wasze starania.
- Mamy prawo iść dalej. - To niemożliwe, taki był rozkaz.
Chcemy się spotkać z gubernatorem. Musi nas przyjąć.
Nie przejdziecie.
Stójcie. Zatrzymajcie się tu.
Kiedy więc mówimy, że cię zobaczymy!
To cię zobaczymy!
Dostaliśmy odpowiedź.
Gubernator jest zbyt zajęty i nie będzie miał czasu z nami mówić!
Dzień dobry, panie premierze.
Nazywam się Hassan Akkad i z dumą pracuję jako sprzątacz
w szpitalu 16 km od szpitala, w którym pan przebywał.
W tym samym czasie się zatrudniłem,
bo chciałem pomóc krajowi pokonać pandemię.
Jednakże dziś poczułem się zdradzony, ugodzony nożem w plecy.
Zaszokowała mnie pańska decyzja,
decyzja rządu, żeby wykluczyć mnie i moich kolegów,
którzy pracują jako sprzątacze, salowi i pracownicy opieki społecznej…
Zarabiamy minimum.
A pan nas wykluczył z programu wsparcia dla osieroconych rodzin.
Jeśli więc zginę, walcząc z koronawirusem, moja partnerka
nie będzie mogła zostać tu na stałe.
W ten sposób mówi nam pan „dziękuję”.
Proszę to przemyśleć. Liczę na pańską odpowiedź. Dziękuję.
To nieludzkie zostać zatrzymanym w pół drogi
przez faszystowski rząd, który chce, by jego obywatele zginęli.
Dziękuję.
Kuzyni.
Jest wcześnie.
„Upomnieni przez sprzątacza…”
Dlaczego to napisali?
Bo wczoraj po mojej wiadomości do Borisa Johnsona zmieniono zasady.
UPOMNIENI PRZEZ SPRZĄTACZA
„Uchodźcy obiecano zabezpieczenie rodziny, jeśli on zginie, walcząc z COVID-em”.
Artykuł miał pięć milionów odsłon.
Udostępniono go kilkadziesiąt tysięcy razy.
Cztery godziny po ukazaniu się mojego listu rząd zmienił decyzję.
Ogłosili, że program opieki nad osieroconymi obejmie wszystkich.
Sprzątanie nie jest
dla ciebie stałą pracą. Jest pracą tymczasową.
A dla mnie to całe życie.
Praca, którą wykonuję przez cały czas.
Ale bardzo doceniam to, co zrobiłeś.
Zrobię tak.
- Wiem, bo nie możemy… - …się uścisnąć.
Oby było lepiej.
W 140 amerykańskich miastach trwają protesty
po śmierci aresztowanego nieuzbrojonego czarnego mężczyzny.
Tylko czarni wiedzą, jak jest trudno
codziennie udowadniać ludziom swoją wartość.
Musisz udowadniać, że jesteś dobry, prawy,
że jesteś czysty i masz czyste włosy,
że sam kupiłeś sobie ubrania
i że masz fajny telefon, za który zapłaciłeś.
I słowa: „Nie mogę oddychać”, muszą ustąpić słowom:
„Jestem tu i oddycham”.
- Podajcie ich nazwiska! - Dante Parker!
Wypowiedzcie nazwisko mojego syna: Marcus Brown!
Walczymy teraz o ludzkość
i prosimy wszystkich na całym świecie, żeby wraz z nami stanęli do walki.
RAZEM JESTEŚMY SILNIEJSI
PRZEPRASZAMY ZA NIEDOGODNOŚCI PRÓBUJEMY ZMIENIĆ ŚWIAT
Łączymy się w walce o to, żeby cała ludzkość mogła się rozwijać.
Potrzebujemy dużych zmian.
NIGDY WIĘCEJ
Chcemy sprawiedliwości dla wszystkich, w Kenii i na całym świecie.
- Czy to sprawiedliwość? - Nie ma sprawiedliwości, nie ma pokoju!
Jesteśmy garstką spośród wielu, którzy powstaną.
- Idźcie dalej! - Idźcie dalej!
Mówimy całemu światu, że mamy dość.
Jesteśmy razem!
W przełomowym momencie w walce z pandemią koronawirusa
brytyjski regulator rynku leków zatwierdził szczepionkę
opracowaną przez AstraZeneca i naukowców z Uniwersytetu Oksfordzkiego.
Dzień dobry.
Temat szczepionki wzbudza ogromną ekscytację.
Tylko szczepionka może nas z tego wyciągnąć.
Wiemy o tym od początku.
Czy to chwila, w której skaczecie z radości?
Nie. To było bardziej uczucie ulgi.
To jeszcze nie koniec procesu.
Trzeba się skupić na tym, że są trzy szczepionki,
które wykazały skuteczność. I to świetna wiadomość.
Ale potrzebujemy ich więcej, jeśli chcemy ochronić świat.
Czy ta szczepionka może dużo więcej zdziałać na świecie,
niż inne opracowane do tej pory?
Koszty produkcji tej szczepionki nie są zbyt wysokie,
poza tym można ją rozprowadzać bez konieczności zamrażania.
Można do tego wykorzystać istniejące sieci dystrybucji szczepionek…
Teraz życzyłabym sobie,
aby uznano fakt, że to podejście się sprawdza.
Możemy to robić szybciej niż w przeszłości i nie musi to wcale drogo kosztować.
Chciałabym zastosować to podejście do rozwiązania wielu innych problemów.
Nadal bardzo wierzę w naukę, mimo że pandemia
pokazała, że nauka to tylko część
rozwiązania sytuacji zagrożenia zdrowia publicznego.
Dla mnie COVID-19 jest wyraźnym wezwaniem.
Wezwaniem, aby zachowywać się właściwie
jako globalna społeczność.
COVID-19 tak dużo nam odebrał.
Ale też daje nam możliwość zerwania z przeszłością
i odbudowania wszystkiego lepiej.
Chcę, byśmy widzieli to wszystko jako możliwość.
To jest kryzys.
Ale z kryzysu rodzą się możliwości.
82 654 704 – ZAKAŻENI, 1 870 924 – ZGONY, GRUDZIEŃ
Weź z tej strony.
Patrz, jak ładnie to teraz wygląda.
Potrzeba tu gości.
Ona prosi o gości.
- Wszystko w porządku? Nie? - Boję się.
Daj mi rękę.
Mój nienarodzony mały aniołku.
Piszę do ciebie
tydzień przed twoim przybyciem na ten piękny i pęknięty świat.
Zabierz mnie stąd.
Zastanawiam się, czy mnie słyszysz.
Wiem, że ta podróż była dla ciebie trudna.
Teraz dostanie pani zastrzyk, który znieczuli dolną część ciała.
Są dni, kiedy bardzo się boję.
Boje się, że może nie zasłużyliśmy na ciebie
i że może to nie fair,
że sprowadzamy cię na świat, na którym jest tyle cierpienia.
Ma pani synka!
Proszę.
Pewnego dnia, kiedy podrośniesz,
twój tata i ja opowiemy ci o świecie, na który przyszedłeś.
Twoje narodziny to promyczek nadziei.
Masz szansę pomóc przebudować ten świat
miłością i współczuciem.
Dzień dobry, jak się pan ma?
Jesteśmy lekarzami. Dziękuję, to bardzo miłe.
- Nie martw się. - Jak tu się nie martwić?
Jak się macie, moje drogie?
Lepiej, ale jestem zmęczona.
Kilkorgu kolegom się pogorszyło.
Już było lepiej, potem się pogorszyło i teraz są w szpitalu.
Myślałam, że dziś już wrócę do pracy.
To nie takie proste: złapałam zapalenie płuc.
Czy to moja lista z OIOM-u, czy kogoś innego?
Bardzo cię brakowało na OIOM-ie.
Tylko ty jedna umiesz wszystko zorganizować.
Mąż też zachorował?
Zaraziłam go. Chociaż nie…
Zaraziliśmy się od naszej sprzątaczki.
Możesz sobie wyobrazić, co myślałam.
Jako ordynator OIOM-u
taki przykład daję innym pracownikom?
To mi nie dawało spokoju.
Żeby zarazić się w domu!
Ale już po wszystkim.
Cześć, dziewczyny. Dzięki.
Od pogrzebu mamy
przez długi czas unikałam tego miejsca.
To tutaj.
Działka wiśniowa, sektor 15.
Brat i mama są już tylko numerami.
Tabliczka z imieniem mojego brata.
Musimy zrobić taką dla mamy.
Ich nowy dom.
Zarówno mama, jak i Rogério…
Kiedy nabroiłam, brat zawsze mówił:
„Stało się. Ale się nie poddawaj. Nie patrz wstecz. Idź do przodu”.
A mama patrzyła na mnie i mówiła:
„Nie mogę uwierzyć, że to zrobiłaś, ale możesz na mnie liczyć”.
Dzięki nim jestem tym, kim jestem.
Odchodzę w pokoju,
z przekonaniem, że postępuję właściwie.
Zresztą tego po mnie oczekiwalibyście.
- Jaki piękny ptak! - Och, śliczny!
Jaki śliczny!
Odfrunęła lekko jak on.
Kiedy jesteśmy dziećmi,
wszystko wydaje się magiczne.
Chciałbym, żebyśmy…
odkryli na nowo zwykłe rzeczy.
Jak dotyk
rąk naszych rodziców.
Uściśnięcie ich.
Gdybym mogła uściskać jeszcze raz kochaną osobę…
Odwiozę cię do domu, ale…
- Ale co? - Chodzi o to…
Pojedziemy okrężną drogą. Chcę ci coś pokazać.
To nie zajmie długo, obiecuję.
- Przywiozłem cię tu… - Tak?
Bo chciałem, żebyś to zobaczyła.
O Boże. Jasna cholera.
Co?
Gimba.
Uwierzyłabyś?
Och, nie… Nie wierzę. Zaraz się rozpłaczę.
- Chciałabym cię wyściskać. - Wiem.
„Gimba od posiłków”.
Ten wirus był dla nas próbą.
Zmienił nas wszystkich.
Wiesz, kochanie, na początku tego roku
myślałem, że to będzie rok
spełnienia moich marzeń.
Teraz wiem, że to rok, w którym dziękuję za to, co mam.
Oddajmy głos ludziom, którym służymy w tej łaźni.
Chcą powiedzieć kilka słów.
Spotkało mnie tu więcej życzliwości niż w Overtown.
Teraz widzę światełko w tunelu.
Marzymy, żeby w społeczeństwie, w którym żyjemy,
nie było takich dysproporcji.
Te marzenia
pomagają mi być takim lekarzem, jakim dziś jestem.
Potrzebujemy więcej ludzi takich jak dr Armen Henderson.
Dziękuję, biskupie. Dziękuję.
Dziękuję wszystkim ochotnikom.
Robimy to z miłości,
a ochotnicy są tego świadectwem. To nie dobroczynność, a solidarność.
- Dziś jeszcze idziesz do pracy! - Dziś w nocy pracuję.
Podziękujmy Armenowi!
Tak jest!
Świadomość, że walczymy o coś,
czego efektów możemy nie zobaczyć, należy do tradycji.
Dzień dobry.
Cześć, Aldair! Jak się czujesz?
Lepiej? Możesz już jeść?
Tak? Mama cię odwiedziła?
Możemy zezwolić mamie na odwiedziny.
Bo możemy go wziąć na zewnątrz.
- On już nie zaraża. - Powiadomię ją.
Proszę się z nią umówić. Dobrze?
Niedługo wychodzisz, tak?
O tak.
Wspaniale.
Weźcie go na spacer.
Cześć, tu tata. Jestem w pracy.
Mam twoje rzeczy. Przyniosę ci je.
Przyjdzie o 19.00.
Tak się cieszę.
Byłem przy jego narodzinach.
Mój synku!
Jak się masz, skarbie?
Moje dziecko, jak się czujesz, synu? Wyglądasz lepiej.
Spokojnie, dziecko. Szybko dojdziesz do siebie.
Mama jest taka szczęśliwa.
Modliła się za ciebie.
I twój młodszy braciszek Mateo też.
Spokojnie.
Moje dziecko, bardzo cię kocham.
Już dobrze, synku. Bardzo cię kocham.
Spokojnie, synku. Tu są twoje rzeczy.
Czuję wielką satysfakcję, gdy widzę, jak ludzie z tego wychodzą.
Dobrze traktuję pacjentów,
bo chciałabym, żeby ktoś zrobił to samo,
gdy moja córka czy rodzice będą potrzebować pomocy.
Nie chcę żadnych pochwał.
Chcę lepszego systemu ochrony zdrowia.
Chcę, żeby ludzie w białych kitlach
wiedzieli, że to była nasza wojna, nasze pole bitwy.
Naszym przeznaczeniem było tu się znaleźć.
To wszystko.
Dobra. Przejdźmy na drugą stronę.
Luna!
Chcę budować świat, w którym moje dzieci będą mogły się rozwijać.
Inne dzieci również.
Idź przede mną, dobrze?
- Chcę cię widzieć. - Dobrze.
Idź dalej. Tak.
Będziemy walczyć i robić to, co mamy do zrobienia.
Idę.
Nie nieś jej. Postaw na ziemię. To pies.
Jest zmęczona.
Życie toczy się dalej, robimy swoje.
Robimy to, co umiemy najlepiej. Nie poddajemy się.
Świat jest taki mały.
Razem możemy sprawić, by stał się lepszy.
Postawmy na wspólne działanie.
Czy jesteśmy na to gotowi?
FILM DEDYKUJEMY WSZYSTKIM,
KTÓRZY UCIERPIELI PRZEZ WIRUS COVID-19.
Czasem w życiu
Spotyka nas cierpienie
Dotyka nas smutek
Ale mądry człowiek
Pamięta, że zawsze
Przychodzi kolejny dzień
Daj mi znać, bracie
Gdy będziesz w potrzebie
Wszyscy potrzebujemy wsparcia
Też mogę mieć problem
A ty mi pomożesz
Wszyscy potrzebujemy wsparcia
Gdy jakiś ciężar
Który masz dźwigać
Jest zbyt ciężki
Znajdziesz mnie na drodze
Pomogę ci go nieść
Tylko daj mi znać
Daj mi znać
Po prostu, daj mi znać
Daj mi znać
PAMIĘCI AMELII FRANKLIN
Napisy: Agata Deka