Downloaded from YTS.MX
We maakten ons geen zorgen. Het schip kon niet zinken.
Scherp naar bakboord.
Official YIFY movies site: YTS.MX
O, mijn God. Toen zei ik: 'We gaan allemaal dood.'
Mensen huilden. Het schip kantelde.
Een paar minuten na de botsing wist hij dat het schip verloren was.
Ja, het water blijft stijgen.
Hij wist zeker dat het schip de haven zou bereiken.
Zeg dat de stroom is uitgevallen.
Ik zag ons al in het water.
Ik keek Sandra aan en zei: 'Doe dit alsjeblieft niet.'
M'n overlevingsinstinct zei: spring op de reddingsboot.
Luister, Schettino.
Je hebt jezelf gered. Maar ik zal je ruïneren.
Stap in, verdomme.
Boven me: zo'n 20 centimeter lucht.
Ik probeerde in de luchtbel te blijven.
We zaten in een hopeloze situatie.
Waar je niet zomaar uit komt.
32 mensen kwamen om.
32 doden die...
...vermeden hadden moeten worden.
Giglio-eiland 14 januari 2012, 1.46 uur
- Hallo? - Ja?
Dit is De Falco. Spreek ik met de kapitein?
Ja, commandant De Falco.
Hoe heet je?
Dit is kapitein Schettino.
Luister, Schettino. Er zitten mensen vast aan boord.
Ga met je boot onder de boeg aan de stuurboordzijde.
Daar is een ladder.
Beklim die ladder en ga aan boord.
Vertel me hoeveel mensen er zijn.
Is dat duidelijk? Ik neem dit op, kapitein Schettino.
Commandant...
...het schip is aan het kantelen.
Er komen mensen via de loodsladder naar beneden.
Beklim die ladder.
Ga aan boord en vertel me of er kinderen zijn.
Of mensen die hulp nodig hebben.
En geef me exacte aantallen.
Is dat duidelijk?
Luister, Schettino. Je hebt jezelf nu gered...
...maar ik zal je ruïneren.
Stap in, verdomme.
Ik ben De Falco.
In 2016 was ik CEO bij de haven van Livorno.
Ik heb de reddingsoperatie van de Concordia geleid.
Contact gehouden met de kapitein en de schipper.
Ik heb alles geprobeerd...
...om die man op z'n rol te wijzen.
- Commandant, alstublieft. - Nee, ga aan boord.
Ik coördineer de reddingsoperatie.
Wat coördineer je vanaf daar?
Ga aan boord. Coördineer de redding aan boord.
- Weiger je? - Nee, ik weiger niet.
Ga aan boord. Dit is een bevel.
Ik ben nu de baas. Ga aan boord.
Is dat duidelijk?
- Prima, commandant. Ik ga nu. - Ga, nu.
Een kapitein verlaat het schip niet.
Ik spoorde hem aan om weer aan boord te gaan.
Als hij aan boord was gegaan...
...als hij z'n best had gedaan...
...om passagiers te redden...
...dan was het anders gelopen.
De Falco's bevel...
...is nu wereldberoemd.
Maar het was een onmogelijk bevel.
Dat alleen een doel had voor de media.
Mensen waren onder de indruk.
Het schiep...
...een sfeer van vijandigheid jegens Schettino.
De Falco deed het juiste.
Hij moest streng zijn.
Het kon niet anders.
De Falco was streng, maar...
...hij was wel competent.
Die avond was hij de enige...
...die Italië trots stemde.
Schettino maakte een slechte beurt.
Kapitein, hebben ze u gekruisigd?
Op die 13e januari stierf ik in zekere zin ook deels.
Vanaf de eerste uren na de schipbreuk...
...tot het einde van dit proces...
...lag mijn hoofd op het hakblok.
In een zaak waar een heel bedrijf bij betrokken had moeten zijn...
...gold ik als de enige verdachte.
Ik geloof dat Francesco Schettino...
...het slachtoffer was van een meedogenloze mediacampagne.
Aanvankelijk werd het proces...
...nogal symbolisch...
...in een theater gehouden.
Ik ben Saverio Senese, Francesco Schettino's advocaat.
Gedurende z'n hoger beroep.
Daarom kreeg ik niet de kans...
om hem te vertegenwoordigen tijdens het onderzoek...
...of bij het aanvankelijke proces.
Ik ben Francesco Verusio.
Ik was openbaar aanklager in Grosseto in 2012.
Mijn collega's van het OM en ik moesten vaststellen...
...wie verantwoordelijk was...
...voor het scheepswrak.
Toen ik Schettino interviewde...
...leek hij me iemand die...
...niet besefte wat er gebeurd was.
Hij besefte niet dat...
...hij 4200 passagiers aan hun lot had overgelaten.
Hij dacht alleen aan hoe hij z'n imago...
...kon beschermen. Tegen het volk en het bedrijf.
De Concordia? Een droom.
Ik was eerder op cruises geweest...
...maar dit was het mooiste cruiseschip ooit.
Je ziet die gigantische Costa Concordia liggen...
Je bent onder de indruk. Denkt: dit wordt een geweldige week.
We zouden veel mooie steden bezoeken.
Was er iets mooier dan dat?
Ik ben Matthias Hanke.
In 2012 was ik een passagier.
Samen met m'n maat Marcel.
Ik ben Marcel Zuhn.
Het was onze tweede cruise.
Bedankt dat u Costa Concordia koos...
...voor je vakantie op zee. We wensen u een prettige reis.
Nogmaals bedankt dat u er bent. Welkom aan boord.
Nog een applaus voor onze kapitein, Francesco Schettino.
Het was een wereld op zich.
Het was net een theater. Gemaakt van mooi versierd hout.
Enorme kroonluchters. Zelfs de liften waren prachtig.
Overal waar je keek.
- Waar ben je? - Bij de liften.
De liften? Waar?
M'n zoon nam ons die middag mee.
Hij zei: 'Mam.'
'Ga je het schip laten zinken of zo?'
- De zon is erg fel. - Kom hier.
Ons bed was mooi opgemaakt.
De badkamer was mooi en er was een kleine woonkamer.
Ik deed meteen het raam open.
Ik zag de zee en werd verliefd op het schip.
Kom kijken.
Ik ben Daniela Prestano.
Ik betrad de Costa Concordia...
...op 13 januari 2012.
Ik deed mee aan een kapperswedstrijd.
Ik ben Luigi Catalli.
Ik ben aan boord gegaan om m'n vrouw te vergezellen.
De bediening was perfect.
Alle shows waren perfect.
Het barpersoneel was altijd vriendelijk.
Het was een topvakantie.
We waren een dag in Rome.
En keerden's avonds terug naar het schip.
We fristen ons op en gingen uit eten.
We wilden even aan de bar zitten.
Om de week door te nemen.
En toen begon het allemaal.
- Goedenavond. - Goedenavond, kapitein.
Goed dan. Ga na welke snelheid nodig is...
...om hier weg te komen en langs Giglio te varen.
Ik moet langs Giglio. Prima.
Laten we een koers uitzetten.
- Zal ik het opschrijven? - Ja.
- Is 800 meter goed? - Oké.
Ja? Vanaf de haven. Er is toch een zeebedding.
Hoe lang duurt het als we om zeven uur vertrekken?
Een paar uur.
Aankomst rond 21.30 uur.
Oké, goed.
- Tot straks. - Tot straks.
Het 'langsvaren' was gepland.
We zouden het een week eerder doen.
Maar dat was niet gebeurd.
Dus hadden we bij de overdracht...
...de koers iets aangepast.
Om langs Giglio te varen.
Ik ben Stefano Iannelli.
Op de Costa Concordia...
...was ik leerling-dekofficier. Ik stond op het commandodek.
Het 'langsvaren' is een zeiltraditie.
Je vaart langs de kust...
...om een eresaluut te maken.
Aan een stad of een monument.
Het schip moest heel dichtbij komen.
Zodat iedereen het kon zien.
Het is voor de publiciteit.
We gingen om 18.30 uur eten.
We wachtten op onze tafelgenoten. Ze woonden in Berlijn.
En ze kwamen uit de Sovjet-Unie.
Wij kenden Russisch.
We zongen Russische volksliedjes.
Het avondeten was altijd leuk.
Saluut.
Santé, na zdorovie, proost.
21:19.26 min tot de botsing
- Ja? - Kapitein, het is Ciro.
- Ja? - Tien kilometer.
Tien kilometer. Oké, prima.
Om 21.44 uur zijn we bij Giglio.
21.44 uur, prima.
Ik ben Sandro Cinquini.
Ik ben al 30 jaar hoofdarts bij Costa Cruises.
Ik was getuige van de hele tragedie.
Op die avond van 13 januari.
Ik had gehoord dat ze van plan waren langs Giglio te varen.
Ik was in m'n hut.
Uit nieuwsgierigheid...
...keek ik uit het raam.
Het was rond negen uur.
Ik wilde Giglio zien.
Maar het was donker.
Ik vroeg me af waarom we erlangs gingen.
Goedenavond.
Ik ben toch niet te laat? Ik moet m'n dienst afmaken.
We wachten wel. Het eiland gaat nergens heen.
- Oké. - We hebben nog een half uur.
Antonello, uw ober.
- Aangenaam. - Wederzijds.
Nou...
Schettino wilde laten zien hoe goed hij was.
Hoofdkelner Tievoli had hem gevraagd...
...langs Giglio te varen.
Tievoli's moeder wooonde in Giglio.
Tievoli wilde gedag zeggen.
Daarom kwam Schettino dichterbij.
En dan was er Miss Cermotan.
Er speelde iets tussen die twee.
Misschien wilde Schettino...
...indruk maken op Miss Cermotan.
- Goedenavond. - Goedenavond, kapitein.
Wat is de huidige snelheid?
15,5 knopen.
Handbesturing.
Begrepen, handbesturing.
Rusli stond op de uitkijk.
Er was maar één iemand.
Die was stuurman én stond op de uitkijk.
Als we moesten overgaan op handbesturing...
...zette de matroos de automatische piloot uit.
Dan was het schip afhankelijk van het stuur.
Bevelen werden gegeven aan de stuurman.
- 278, bevestigd. - 278.
Hoeveel nu?
285.
Schettino heeft altijd beweerd...
...dat hij besloot voor handbesturing te gaan.
Hij dacht ver van de rotsen te zijn.
De traditie van het 'langsvaren'...
...was erg populair.
En het was goedgekeurd door het bedrijf.
- Heb je Palombo gebeld? - Nee, nog niet.
Bel hem.
Schettino ging de brug op.
En hij zei: 'Handbesturing.'
Wat hij had moeten doen...
...was een uitkijk op het dek plaatsen.
Om de nautische kaarten te volgen.
Maar hij voer er met de hand heen.
En ondertussen...
...belde hij Palombo, een ex-kapitein die hij kende...
...die op Giglio had moeten zijn.
Ja, natuurlijk.
Nee, hij is hier. Hier komt hij.
Mario?
Kapitein Palombo, goedenavond.
We varen zo langs Giglio.
Ah. Je bent niet op Giglio. Je bent in Grosseto.
Volgens Palombo was Schettino een goede aanvoerder.
Maar hij gedroeg zich arrogant...
...tegenover z'n bemanning en personeel.
Het moest op zijn manier.
Zelfs als we 0,3 of 0,4 halen, redt de diepte ons, toch?
We zitten op 290.
Oké, ik begrijp het.
Dan is het goed.
We maken wat bombarie en zeggen de mensen gedag.
Goed, ik spreek je later.
Ik neem het stuur.
De kapitein neemt het stuur.
Toen hij het schip overnam, was het al uit koers.
Toch vertelden de officieren op de brug...
...hem niet dat het schip uit koers was.
Dus zeilde hij naar de rotsen.
We gaan naar 16 knopen.
Hij negeerde de koers die Canessa had uitgezet.
En voer met een 300 meter-lang schip, met een snelheid van 16 knopen...
Hij bestuurde het schip als een speedboot. Zonder koers.
Of als een vlot. Het was waanzin.
Langzaam naar 310. Rustig.
310.
Waar moeten we heen? Naar de haven?
Ja.
Kapitein Schettino was erg streng.
Als hij de brug betrad, vielen we stil.
Het was geen angst.
Maar de sfeer was altijd gespannen.
Hij was autoritair.
Achteraf gezien...
Was het een blunder dat we niets zeiden.
Dat we niet zeiden: 'Kapitein, we gaan te snel.'
'Kapitein, we moeten nu stoppen.'
Want de snelheid was erg hoog.
Ik kende de feiten.
Dus vroeg het OM me...
...om mee te werken aan het onderzoek.
We gingen drie maanden lang elke dag naar Grosseto.
We spraken met de hoofdgetuigen.
Met het bedrijf, met iedereen.
Volgens artikel 295 van onze navigatiecode...
...is de kapitein verantwoordelijk voor...
...de supervisie van het schip.
Maar als de kapitein er niet is...
...of niet opgewassen is tegen de taak...
...dan moeten anderen zijn plaats innemen.
Het was eerder gebeurd. Op 17 december 2011.
Toen het schip Marseille verliet.
Hoewel de windsnelheid 60 of 65 knopen was...
...werd het besluit om de zee op te gaan...
...betwist door Ciro Ambrosio.
De kapitein was erg boos.
Want alles op de brug wordt opgenomen.
Daarom...
...kreeg Ambrosio de schuld.
De kapitein heeft de leiding. Hij is de baas.
Deze officials, die erg jong waren...
...hadden het lef noch de ervaring...
...om samen te werken en zelf kritisch na te denken.
Omdat dat niet mocht.
21:40:50 4 min 17 sec tot botsing
325.
- 315. - 325.
- 325.
1 min 22 seconde tot botsing
Ik was op m'n gemak. De officiers waren competent.
De kapitein was ervaren.
Ik kon me niet voorstellen wat er ging gebeuren.
350.
53 sec. tot de botsing
- 340. - 350.
350, anders knallen we op de rotsen.
Je zag dat de persoon die zelfverzekerd zou moeten zijn...
...bezorgd raakte.
Hij verhief z'n stem.
Dan denk je: het gaat niet zoals het hoort.
- 10 graden stuurboord. - Stuurboord 10.
20 naar stuurboord.
- Stuurboord 20. - Scherp naar stuurboord.
Scherp naar stuurboord.
Op links zijn we geblokkeerd.
Het achtersteven is geblokkeerd.
Dus kunnen we niet goed sturen.
Welke kant het schip ook op gaat, het gaat iets raken.
- Bakboord 10. - Bakboord 10.
-Dus niet stuurboord.
De kapitein gaf het bevel om tegen te sturen.
Je draait het stuur tegen de vaarrichting in.
Om het achtersteven vrij te krijgen.
De snelheid was zo hoog...
...dat het schip het niet redde.
20 naar bakboord. Scherp naar bakboord.
21:45:07 Tijdstip van de botsing
Kapitein, we moeten ons losmaken.
We moeten het achtersteven ontzien.
Hebben we iets geraakt?
- Sluit de waterdichte deuren. - Sluit de waterdichte deuren.
Mijn god, wat heb ik gedaan?
Het was ongeveer 21.30 uur. We zaten in de bar.
En opeens was er een schok.
Alles op de tafel begon te glijden.
Het was heel onwerkelijk.
Het was alsof je in een auto rijdt en opeens remt.
Waar moeten we heen?
Je kunt beter gaan zitten.
Ik hoorde 'brrm brmrm'. Toen een dreun.
Toen begon het schip te tollen.
Er vielen borden. Hij zei meteen: 'Laten we gaan.'
Hij wist dat er iets mis was.
Toen hoorde ik gekrijs.
Het klonk alsof de kiel in het zand stootte.
Ik dacht dat we Giglio te dicht waren genaderd.
Dat we de bedding hadden geraakt.
Ik had nooit gedacht dat er...
...zo'n groot gat in de kiel zat.
Mam, we gaan.
Er was een schok.
We lagen tv te kijken. Toen kwam die schok.
We keken elkaar aan en dachten: zijn we er al?
Dat kan niet.
We zouden er morgen pas moeten zijn.
Het gordijn hing scheef, zodat je duidelijk kon zien...
...dat het schip steeds uit balans was geweest.
Ik ben Sandra Birnstiel.
Ik was een passagier op de Costa Concordia.
Ik ben Bianca Ziggert.
In 2012 was mijn tweede keer op de Concordia.
We wachtten en deden wat de video ons had opgedragen.
Kleed je warm aan. Blijf kalm.
We liepen over de groene pier.
En keken naar de horizon.
We zagen een enorm schip.
Het kwam veel te dicht bij het eiland.
Ik ben Giorgio Fanciulli.
Op13 januari 2012 was ik de eerste...
...die de Costa Concordia het eiland zag naderen.
Een paar seconden nadat het de rotsen had geraakt.
Ze varen vast langs.
Maar dat hoort verder weg.
Normaal zou je lichten zien.
Geflits van camera's.
Die avond gebeurde dat niet.
Toen gingen alle lichten uit.
We verloren het schip uit het oog.
Het leek wel een spookschip.
Blijf kalm. We houden u op de hoogte.
Bedankt voor uw aandacht.
Alles donker.
Toen we naar boven liepen, ging het licht uit.
Het was 20 tot 30 seconden pikdonker.
Toen hoorde je de eerste schreeuwen.
Natuurlijk vielen er mensen om.
Toen sprongen de noodgeneratoren aan.
We waren gerustgesteld. En toen, op dek 8...
...keken we naar beneden...
Er waren bellen. Ik zag overal luchtbellen.
We konden het niet verklaren.
We maakten ons geen zorgen. Het schip kon niet zinken.
21:46:34 1 min 27 na de botsing
Alles wat kon piepen, piepte.
Alles.
We hadden iets geraakt.
Er was een botsing geweest.
Ik wist niet dat het zo ernstig was.
Zelfs mijn collega's beseften niet...
...hoe erg de schade zou zijn.
- Wat hebben we geraakt? - Een rots, net boven het water.
Los de stroomuitval op.
Er mag geen water naar binnen.
- Bakboord 10. - Bakboord 10.
Bakboord, niet stuurboord.
De stuurman, Rusli Bin...
...volgde de noodorders niet goed op.
Hij deed het tegenovergestelde.
Schettino zei: 'Tien graden naar links'.
Maar hij ging naar rechts.
Volgens Schettino...
...was het schip niet op de rotsen geslagen...
...als z'n bevelen zouden zijn opgevolgd.
Maar tijdens de hoorzitting...
...werd bewezen dat het schip...
...door de snelheid sowieso op de rots was geslagen.
Schettino had niet de middelen...
...om raadgevers te krijgen...
...die terug hadden kunnen vechten...
...tegen het leger van experts van het OM.
Hij had geluk met professor Neri.
Een vermaard expert.
Die boven alle vooroordelen stond.
Hij moest de feiten uiteenzetten.
Hier zien we wat er echt gebeurd is.
Hier wat er gebeurd was...
...als de stuurman vlak voor de botsing...
...naar links was gegaan, zoals Schettino beval.
Zie je?
Ze gaan langs de rotsen. Daarna varen ze door.
Zelfs al waren ze gebotst...
..dan was dat bij het achtersteven.
Dan waren er minder compartimenten bij betrokken geweest.
Handbesturing.
Voordat Rusli Bin stuurman werd...
...werkte hij als onderhoudsman en steward.
Schettino had een e-mail gestuurd...
...over de risico's...
...van zo'n incompetente bemanning.
Het bedrijf zei: dit is wat we hebben.
Je moet het ermee doen.
Zelfs als de stuurman het bevel had opgevolgd...
...en het schip de rotsen niet had geraakt...
...zelfs dan...
...had Schettino die manoeuvre niet mogen uitvoeren.
Het was interessant geweest om de stuurman te ondervragen.
Dit was niet mogelijk. Hij kreeg toestemming...
...om terug te gaan naar z'n land.
We hebben hem nooit meer kunnen vinden.
Start de generator.
Wat zei je?
De dieselmotor voor noodgevallen. Start de noodgenerator.
- Overste. - Ja?
- Is er water binnen gekomen? - Ja. We kunnen niet naar beneden.
- Waar? - In de machinekamer.
- Is het veel water? - Te veel. We kunnen er niet heen.
We nemen een andere route.
Ik start de motoren. Ik laat het je weten.
Kapitein? Moeten we de passagiers inlichten?
Ja. Zeg dat de stroom is uitgevallen.
Wat is er aan de hand? Waar ben je?
Ik ben in de machinekamer.
Dames en heren, mag ik uw aandacht?
Door technische problemen is de stroom uitgevallen.
Ik herhaal: de stroom is uitgevallen.
Er is geen reden tot paniek. Blijf rustig.
Onze technici werken aan een oplossing.
Ik herhaal: de stroom is uitgevallen.
Maar we werken aan een oplossing. Bedankt.
Opeens was er tumult in de gang.
We wilden die jongen wat vragen stellen.
Maar hij wist niets. Het was chaotisch.
We wilden onze spullen pakken en naar buiten gaan.
De eerste aankondiging was: 'Maak je geen zorgen.'
Maar dan in tig verschillende talen.
Dat was irritant. Toen hoorden we Duits.
We hoorden dat de black box niet meer werkte.
Wat ons niet veel zei.
We wisten niet wat dat betekende.
Toen we terugliepen...
...zagen we dat het schip scheef stond.
Er waren twee lampen op de hoofdbrug.
Die lichtten allebei rood op.
Dat betekent dat het schip onbestuurbaar is.
Het schip komt niet vooruit. Het roer werkt niet.
- Spreek je Spaans? - Ja.
Waarom draag je een reddingsvest als er niets aan de hand is?
Waarom? Als alles in orde is?
- Alles is in orde. - Waarom dan?
Voor het geval dat.
Getikt.
Het alarm ging af. Ik liep naar de ziekenboeg.
We zaten in een kamertje. De deur was open.
De ECG-kar reed langs.
Mijn verpleegster was scherp.
Ze zei: 'Het schip kantelt.'
'We moeten de situatie onder ogen zien.'
Toen zeiden ze dat het water steeg.
Gelukkig waren ze begonnen met de evacuatie van etages B en C.
Daar sliep de bemanning.
Overste. Kunnen we dan één motor starten?
We zijn nog niet beneden.
Via de stuurboord-kant halen we de machinekamer niet.
Het water raakt het schakelbord.
Dan zinken we. Ik begrijp het niet.
Eh, ja.
Het water raakt het schakelbord. Pardon, kapitein.
De motor start niet. De noodgenerator staat onder water.
Ik wil maar één ding weten. Kan het schip starten of niet?
Anders laat ik de ankers zakken.
We kunnen de motor niet starten. De generator is verzopen.
Een paar minuten na de botsing...
...wist hij: het schip is verloren.
Het schip zonk.
Je staat op een zinkend schip...
...en je laat geen reddingsboten te water?
Je evacueert het schip niet?
Roberto, ik heb het verpest.
Ik voer langs Giglio.
Kapitein Palombo zei: 'Kom maar langs.'
Dus ik ging. Maar ik kwam in ondiep water.
Ik ben dood. Zeg maar niks. Ik ga dood.
Roberto Ferrarini was de VCC van het bedrijf.
De Vloot Crisis Coördinator.
De VCC gaat vooral over...
...financiële problemen.
Stakingen. Personeelsproblemen. Kleine storingen.
Maar niets wat met passagiers te maken heeft.
Of met het milieu.
Het was een gunst van mij.
Ik voer langs en zag een kleine rots.
En nu hebben we een stroomstoring.
Volgens de procedure moet de leiding...
...zowel de autoriteiten als de eigenaar op de hoogte stellen.
Als de eigenaar het hoort, moet hij het ons laten weten.
Maar Costa Cruises heeft ons niet gebeld.
Ze vonden de situatie vast niet ernstig genoeg.
En lichtten de autoriteiten niet in.
Ik sta bij de ingang.
Zeg me welke afgesloten ruimtes zijn ondergelopen.
Aan boord wisten ze dat het schip verloren was.
Officier Iaccarino had de schade opgenomen.
Zeker drie aangrenzende compartimenten stonden onder water.
We gaan naar links.
Het water staat zo'n 1,5 meter van Dek 0.
Volgens de procedure moet het schip blijven drijven.
Met twee compartimenten die onder water staan, heet het nog 'veilig'.
Maar met drie moet het schip echt verlaten worden.
Het water stijgt niet. De waterdichte deuren houden het.
We staan op ca. 2 meter van Dek 0. Aan de linkerkant.
Rob, luister naar me.
We zinken niet.
Ik gooi het anker zo uit.
We blijven hier.
En wachten we op een sleepboot.
Tot op zekere hoogte wilde Schettino het schip redden.
Inclusief passagiers en bemanning.
Hij besefte niet hoezeer het schip was beschadigd.
Hij zei tegen Ferrariini: 'Stuur sleepboten en helikopters.'
Hij wist zeker dat hij de haven kon bereiken.
Er gelden regels op zee.
Bij zo'n ernstig ongeluk...
...heeft iedereen een specifieke taak.
Maar niemand hield zich daaraan.
Allereerst deed Schettino niets.
Hij belde Ferrarini maar.
Dat was onvergeeflijk.
Waar is de kapitein verdomme?
- Politie. - Hallo, politie?
- Ja. - Sorry, ik ben thuis met vrienden.
De moeder van een vriend vroeg ons om hulp.
Ze zijn op een Costa Cruiseschip.
En het schip raakte iets.
Ze dragen allemaal reddingsvesten.
- Wie moeten we bellen? - Wie..?
- Wat is er precies gebeurd? - O, jee.
Ergens rond 22.00 uur...
...werden we gebeld door een carabiniere uit Prato.
Hij had de kapitein uit Livorno ingeschakeld.
Omdat een dame van haar moeder...
...die op een cruiseschip zat, had gehoord...
...dat de stroom was uitgevallen.
Dat spullen van de tafels vielen.
Dat ze reddingsvesten moesten dragen.
Het bleek dat het schip stillag.
Ergens bij Giglio.
Het schip was op weg naar Savona. Maarde boeg wees naar het zuiden.
Dat was vreemd. Aan de ene kant wisten we...
...dat er wind stond. Dat er stroming was.
Maar het schip lag dicht bij het eiland.
Dat is een gevaarlijke situatie.
Costa Concordia?
Dit is de kustwacht.
Hoor je me op kanaal 16?
Costa Concordia hier, over.
Goedenavond, Costa Concordia.
Zijn er problemen aan boord?
Zeg dat er een stroomuitval is.
Er is een stroomuitval. We zijn ermee bezig.
Hebben jullie hulp nodig?
Of blijven jullie gewoon...
...bij Giglio liggen? - Roberto.
Ja, we blijven hier. Om de uitval te beoordelen.
Wat is het probleem? Is het de generator?
De politie in Prato werd gebeld.
Een familielid van een passagier...
...zei dat er van alles viel.
Nee, er is een stroomuitval. We beoordelen de situatie.
Hoe lang is de uitval al gaande?
Ongeveer 20 minuten.
Oké, hou ons op de hoogte.
We hoorden duidelijk...
...dat de kustwacht van Livorno de scheepsleiding had gebeld.
We hoorden geschreeuw.
Van mensen in reddingsvesten.
We hoorden dat werd omgeroepen...
...dat men kalm moest blijven.
Dat duidt niet op een stroomuitval.
Ik heb de kapitein zelf gebeld.
Om uit te leggen...
...dat wat de scheepsleiding zei...
...niet overeenkwam met wat er gebeurde.
Het schip nam die bocht omdat God het wilde.
Het schip zou gekanteld zijn...
...als de wind het niet opzij had geblazen.
Dan waren er 4200 mensen omgekomen.
De paniek op dat schip...
De mensen waren doodsbang.
Het was ieder voor zich.
Die avond hadden we veel geluk.
De Costa Concordia werd...
...naar Giglio geblazen.
En kwam daar stil te liggen.
Anders was de ramp veel groter geweest.
We zagen het gevaar in. Hij zei: 'We gaan naar boven.'
'Daar liggen reddingsvesten.'
We liepen de trap op. Acht verdiepingen.
Maar we waren zo nerveus. We vergaten het hutnummer.
Maar na een tijdje vonden we ze.
- We wisten niks. - Nee.
We pakten onze spullen. We trokken onze reddingsvesten aan.
En toen gingen we naar buiten.
Ik liep door het restaurant. Alles rammelde en rommelde.
Borden bleven maar kletteren.
Overal lagen scherven. Je kon nergens lopen.
Overal kapotte spullen. Het was gestoord.
Evacueer de bemanning en de passagiers.
Waarom geeft Ferrarini geen antwoord?
We gingen naar beneden.
Er waren meer mensen in reddingsvesten.
Ze zaten daar maar. Soms jankten ze. Soms schreeuwden ze.
Het was druk bij de verzamelplaats.
Er was geen rangschikking. Toen zeiden we:
'Misschien moeten we een reddingsvest kopen.'
Er waren veel kinderen aan boord.
Italiaanse kinderen met hun moeders.
We vroegen: 'waar gaan we heen?'
Eerst zeiden ze: naar de voorkant. Daarna: de achterkant.
We kregen niet te horen wat we moesten doen.
We dachten: allereerst moeten we naar buiten.
Om te zien waar we waren.
Hebben jullie pompen? Nee?
Kunnen we iets doen?
Als marinier heb ik op veel schepen gezeten.
We gingen naar de vierde verdieping.
Daar lagen reddingsboten.
Ik maakte een reddingsboot klaar.
Ik was alleen. Er was niemand.
Er waren zo weinig crewleden.
Er kwam er maar eentje naar de reddingsboot.
Om me te helpen.
Het was een puinhoop.
Gillende mensen die je vest stelen.
Want er waren er niet genoeg.
Ze zeiden: 'Ze liggen in je hut.'
Gillende mensen. Huilende kinderen.
Water op de vloer. Uitglijdende mensen.
Blijf in godsnaam kalm.
We maakten ruzie. We zagen hoe ernstig het was.
Dat het schip overhelde.
Mijn naam is Sabatelli Nada.
En op 13 januari 2012 zat ik...
...op de Costa Concordia.
Ik ben Grattagliano Valentina.
Ik heb m'n hutpasje nog.
Ik ben Giuseppe Miccoli.
Ik bracht de reddingsboten naar de kust.
Het schip helt over naar links.
Ik heb geen idee.
We gingen naar de kant die omhoog kwam.
Toen heb ik de politie gebeld.
Ze zeiden dat ik de kustwacht moest bellen.
Ik zei: 'Wacht. Ik vraag jou om hulp. Kun jij ze bellen?'
Hij gaf me 't nummer. Ik belde de kustwacht.
Ze zeiden: 'Er is een stroomstoring.'
Ik zei dat ik op militaire schepen had gewerkt.
En 'stroomuitval' betekent niet...
...dat het schip zeven tot acht graden gekanteld is.
Ze zeiden: 'We hebben drie boten gestuurd.'
Kustwacht
De adjunct-commissaris van Livorno had argwaan.
Hij zei: 'Baas, ze liegen.'
Ik heb de brug weer gebeld.
Opeens zegt Costa Concordia: het is niet zomaar een stroomuitval.
Er stroomt water naar binnen.
Dus er is ook een lek?
Ja, we hebben een lek.
Wil je een sleepboot of een ander soort hulp?
Zijn er gewonden?
We willen één sleepboot.
De passagiers dragen al reddingsvesten.
M'n eerste reactie was angst.
Amerikanen zeggen dat je je moet voorbereiden...
...op enorme reddingsoperaties.
En moet bidden dat die niet nodig zijn.
Want in dit soort situaties...
...betaal je altijd een prijs. In de vorm van mensenlevens.
De Guardia di Finanza-motorboot was niet ver weg.
Dus die ging naar de plaats delict.
Kapitein, we naderen u.
Zodra ze bij de Concordia aankomen...
...zien ze haar op 'r zij liggen.
Het achtersteven zit vast.
En het stuurboordanker was gelaten.
Ze konden dus reddingsboten laten zakken.
Waarom laten ze de reddingsboten niet zakken?
Het water blijft stijgen. Tot aan de achterste liften.
Het water stijgt tot een meter. Het komt door de nooddeuren.
Oké, Rob, het ziet er slecht uit.
22.31 uur 46 minuten na de botsing
Nog niet.
Het is ongeveer 22.30 uur.
Er is nog geen noodsignaal gegeven.
Het alarm aan boord is niet gegaan.
Hij heeft dus niet bevolen het schip te verlaten.
De bemanning stond voor de reddingsboten.
Ze lieten niemand naar binnen. Integendeel.
Toen kwam er een mededeling.
'Ga terug naar jullie hutten.'
'Geen paniek.'
Namens onze kapitein...
...vragen we u vriendelijk om terug te gaan naar uw hut.
U kunt ook naar de grote zaal gaan.
Alles is onder controle. Oké?
Kapitein. De passagiers gaan naar de boten.
Moeten we alarm slaan?
Wacht.
Velen zeiden: 'Sla alarm.'
Maar hij zei: 'Wacht.'
Hij bleef zoeken naar een manier om eronderuit te komen.
Hij wist: het schip is verloren.
- We moeten het schip verlaten. - Maak dat je wegkomt.
Beveel ze het schip te verlaten.
Goed. Maar laat me Ferrarini bellen.
22.33 uur 48 minuten na de botsing
Roberto, alles gaat mis.
Ik zit op 0,2 van het eiland.
Mag ik uw aandacht?
We vragen u kalm te blijven.
Kom naar de verzamelplaats op dek 4.
Met je reddingsvest aan.
Volg de instructies op.
Verzamelen bij de verzamelplaats.
Op het ontmoetingspunt op Dek 4.
Ik heb de steward gesproken.
Ze houden iedereen rustig. We liggen recht voor het eiland.
Geen foto's.
We kwamen aan op Dek 4. Alles zat vol.
Er deden zich vreselijke dingen voor.
Mensen renden rond.
Ze schreeuwden en duwden.
Niks geen 'vrouwen en kinderen eerst'.
Zo gedroegen ze zich.
Ik wil niemand demoniseren.
Dit was een bizarre situatie.
Maar het was schokkend om te zien dat het ieder voor zich was.
En de omstandigheden op Dek 4 waren erg slecht.
Costa Concordia, ik vraag u of u in nood bent.
- Bent u in nood? - Wat zal ik zeggen, kapitein?
We geven een noodsignaal.
Vertel het ze.
We geven nu het noodsignaal.
Op mijn verzoek geven ze het noodsignaal.
Anders waren de reddingsteams nog later gekomen.
Hij voer met een snelheid van 17 knopen tegen de rotsen.
Het is niet om te lachen. Er is geen excuus.
Maar het schip dreef nog.
Met 4000 mensen aan boord.
50 schepen zou nog onvoldoende zijn geweest.
Die mensen moeten van boord.
Hun lot ligt in de handen van de bevelvoerder.
Als de leiding niet meewerkt...
...dan lukt het niet.
Je kunt je voorstellen dat je even panikeert.
Maar na meer dan een uur...
...en het schip...
...je weet dat het schip gaat zinken...
Wanneer laat je de reddingsboten dan zakken?
Wanneer red je de passagiers?
Hij heeft niks gedaan.
Toen er betere informatie voorhanden was...
...sloeg Schettino meteen alarm.
Hij probeerde zo dichtbij mogelijk te komen.
Want als hij het bevel zou geven...
...wanneer het schip nog te snel ging...
...zouden de reddingsboten omvallen.
Honderden mensen zouden zijn omgekomen.
Er moest een professioneel onderzoek komen.
Met simulaties.
Ik ben Mario Pellegrini.
Op 13 januari 2012...
...was ik locoburgemeester van Giglio.
Ik was net terug van een cruise naar de VS.
Ik wilde net gaan slapen.
De avond ervoor had ik niet geslapen. Door de jetlag.
Ik werd gebeld door de politie van Giglio.
Er was een schip in nood. Net buiten de haven van Giglio.
Ik pakte m'n auto en reed erheen.
Ik nam de weg naar de oostkant van het eiland.
Ik kon m'n ogen niet geloven.
Een enorm schip op de rotsen. Overal lichten.
Ik bleef rijden. Ik kende de weg.
Of m'n auto kende de weg.
Ik bleef naar het schip kijken.
Adrenaline begon te stromen.
En opeens was ik niet meer slaperig.
Ik kwam aan op het plein. Ik liet m'n auto gewoon staan.
Ik sprak de burgemeester. Hij was vlak voor mij aangekomen.
Samen ondernamen we actie.
We belden iedereen die kon helpen.
We starten alle noodprocedures.
Meer konden we niet doen.
We begrepen nog steeds niet wat er was gebeurd.
Toen we de noodsignalen hoorden...
...zei m'n partner: 'Ik heb er genoeg van.'
Hij liep naar die vent toe...
...die iedereen buiten hield.
Hij schudde hem door elkaar en zei: 'Aan de kant.'
'We kunnen hier niet blijven.'
Het was een puinhoop op het dek.
Mensen ronden rond als kippen zonder kop.
Ze hadden geen idee waar ze moesten zijn.
Ze sprongen op de eerste de beste reddingsboot.
Ze worstelden. Sommigen gleden uit.
Dat was op zich al tragisch.
Ik zei dat we op 200 meter van Giglio lagen.
Ik dacht dat we op zee waren. Ik had geen eiland gezien.
We hadden nog niet in die richting kunnen kijken.
We zagen de open zee.
Waarom heeft niemand de passagiers gekalmeerd?
Als we de reddingsboten laten zakken...
...kan ik dan via de radio zeggen: verlaat het schip?
Wacht. We evacueren de passagiers.
Zeg: 'We evacueren de passagiers.'
We evacueren de passagiers. We brengen ze aan land.
De kapitein verdroeg het niet om de passagiers...
...op te dragen het schip te verlaten.
Het was een schande voor hem.
Hij vond zichzelf heel wat.
Dat zou hij nooit doen.
Nadat ik had gezocht naar informatie...
...zag ik haar naast de reddingsboot. Iedereen stond klaar.
Ze stond daar gewoon. Ik zei: 'Wat doe je?'
-'Ik wacht.' -'Waar wacht je op? Stap in.'
We stapten in. Er was nog maar één plekje vrij.
De steward begon af te duwen.
Het schip stond scheef. De reddingsboten waren hier.
Dus ze kwamen vast tegen het dek eronder.
We zwaaiden heen en weer.
We schommelden even. Toen begonnen we af te dalen.
Ik ben zo bang.
O, mijn God. Toen zei ik: 'We gaan allemaal dood.'
Hij viel van de derde verdieping. Pardoes in de reddingsboot.
Alsof je op het cement knalt. Het wordt je dood.
Ik dacht dat ik doodging. Ik ging bidden.
Achteraf schaam je je een beetje.
- Dat je laatste gedachten... - Nou en? Niemand kende je.
...naar de Heer uitgingen. Maar zo ging het.
De Guardia di Finanza scheen een lichtstraal.
Die toonde de scheur die alles naar binnen zoog.
Mijn god. Ik had nog nooit zoiets gezien.
Helemaal kapot.
Alsof met een scheermes opengesneden.
Men zei steeds: we moeten naar de voorkant.
Daar zouden nog boten zijn.
Toen klonk het: daar zijn ook geen boten meer.
We waren de angst voorbij. We deden wat we moesten doen.
Ik bleef denken: dit is niet echt.
Help me.
Het personeel deed z'n best...
...om de reddingsboten zeewaardig te krijgen.
Eerst haalden ze het anker op.
De kok, de ober, het kamerpersoneel...
Iedereen was er. Behalve de officiers.
Ze hebben ons teleurgesteld.
M'n carrière als kapitein is voorbij.
We zijn in ondiep water beland.
We volgen de juiste protocollen.
Ik red de passagiers.
Geen zorgen. Alles is onder controle.
Als leerling-dekofficier moet ik in geval van nood...
...een Tango-India-team leiden. Zij redden de gewonden.
Meteen na de klap verliet ik het dek om gewonden te zoeken.
Dankzij de adrenaline kon ik op m'n instinct varen.
De adrenaline hield me gaande. Totdat ik aan land kwam.
Roberto. We evacueren de passagiers.
Ik dobberde naar de beste plek.
Ik heb twee ankers uitgegooid.
We liggen in ondiep water.
Het schip gaat nergens heen.
Het kan nergens heen.
Wat zeg ik tegen de pers?
Dit is de kapitein van Livorno.
Hoeveel passagiers moeten nog geëvacueerd worden?
Volgens mij zijn ze allemaal geëvacueerd.
De marine moet het zeker weten.
Ze moeten de boel regelen.
- Zodat ze.. - 200 of 300...
200 of 300 mensen kunnen overzetten.
Zo'n 4000 mensen zijn geëvacueerd.
Gaat iedereen van boord?
Ik blijf. We zijn dicht bij de kust.
We liggen nu tegen de zeebedding.
Dankzij het water...
...zou het overhellen moeten stoppen. Toch?
- 'T mag geen probleem zijn. - Blijf jij alleen?
- Of blijft er nog iemand? - Alleen ik.
Alleen u. Goed, kapitein.
Pak de documenten. Kom mee naar Dek 4.
Verlaten we het dek?
Dat zei ik niet. Kom mee.
Als kapitein had Schettino op de brug moeten blijven.
Hij mocht niet vrij rondlopen.
Hij moest op de brug blijven.
Om de protocollen te begeleiden.
Hij mocht als laatste weg.
Er kwamen reddingsboten aan.
De eerste bereikte de haven.
De burgemeester en ik hielpen de mensen uitstappen.
We vroegen om informatie. Maar niemand zei iets.
Ik zei: 'Misschien moet ik aan boord gaan.'
Hij knikte en zei: 'Ja.'
Ik stond versteld van het schip.
Hoe dichterbij we kwamen, hoe groter en enger het werd.
Het torende boven je uit.
Alsof het op je kon vallen.
We stopten bij de scheepsboeg.
Daar hing een touwladder.
Het was moeilijk om die te beklimmen.
Eenmaal aan boord ging ik op zoek naar een officier.
Ik probeerde de brug te halen.
Ik heb 20 minuten rondgelopen.
Ik heb niemand gezien.
Toen ik weer aan de goede kant stond...
...zag ik bejaarden.
Ze hadden hulp nodig om in de reddingsboten te komen.
Die lagen onder het dek.
Al die mensen kwamen van de andere kant van het schip.
Dus ik zei tegen mezelf...
...dat ik naar de andere kant moest. Om mensen te halen.
Toen hielden ze de reddingsboten tegen.
Anders kwamen ze vast tegen de kiel.
Iedereen moest naar de andere kant.
Daar waren ze dichter bij het water.
Toen de reddingsboten weg waren, werden de boeien erin gegooid.
Je moest ze zelf opblazen.
Er was een soort minigat.
Je gaat het water in en dan moet je kruipen.
Ik zei tegen Sandra: 'Doe me dit niet aan.'
'Dat lukt me nooit.'
Laten we wachten tot we het water in kunnen lopen.
We weten niet wat eronder zit.
We hebben gewoon heel lang gewacht.
Ik zag ons voor me in het water.
Een boot kwam terug.
Hij kwam heel dicht bij het schip.
We hielden onze voeten droog.
Voorzichtig.
Jongens, alsjeblieft.
Misschien was het bijna middernacht. Of net erna.
Er kwam een boot aan. Ineens versnelde het kantelen.
Toen sprongen we op de boot.
Ik sprong. Salvatore sprong.
Kapitein Schettino sprong ook.
We stonden op het dak van de boot.
En ik zag dat de kapitein er was.
Dek 3 kwam vlak daarna onder water te staan.
We konden van die kant niet meer aan boord komen.
Iedereen die toen op het dek was...
...belandde in het water.
Er was een flinke onderstroom.
Er konden draaikolken zijn.
Onze overlevingskans was fifty-fifty.
M'n overlevingsinstinct zei dat ik op de reddingsboot moest springen.
Ik heb geluk gehad.
Zodra ik op Dek 4 stapte...
...aan de linkerkant...
...kantelde het schip helemaal.
Dit was de derde keer.
Het was tragisch. Die derde kanteling betekende...
...dat het dek aan één kant onder water stond.
Het geluid van het water was vreselijk.
Het kwam met zo veel kracht.
Angst had ons allemaal in z'n greep.
We waren bijna aan de overkant.
En toen kreeg het schip weer een schok.
Toen kwam het water op ons af. Er was een enorme overstroming.
Paniek brak uit. 'Terug, terug.'
We waren met twee bejaarden. We begeleidden hen.
Maar het werkte niet. Marcel en ik gleden steeds weg.
Uiteindelijk kwamen we vast te zitten.
Het water kwam tot m'n middel.
Toen gingen de liftdeuren open.
Ze barstten open.
Een van de twee bejaarden krijste kort maar hevig.
En toen waren ze weg.
Ze waren kansloos.
Iedereen die zich niet vasthield...
...is toen weggespoeld.
Ik dacht dat alleen wij het hadden overleefd.
Ik stond daar met een vrouw. Ze hield me stevig vast.
Ze zei: 'Ik wil niet dood.'
Ik zei: 'Je gaat niet dood. Je hebt een reddingsvest aan.'
'Je hoofd is boven water.'
'Wees niet bang.'
Ja, maar in de lift...
...of in de liftschacht...
Dat werkte niet.
Guardia Di Finanza.
We wisten niet wat er zou komen.
De andere kant was nu onbereikbaar.
Aan onze kant kwam het water steeds hoger.
En toen raakten wij ook in paniek.
We zaten in een hopeloze situatie.
We wisten: hier komen we niet uit.
Op een gegeven moment bewoog het schip niet meer.
Maar door een enorm geluk...
...begon de volle maan op ons te schijnen.
Er stonden zo'n 100 mensen op die brug.
Een grote groep.
Ik zag gezinnen. Mensen met kinderen.
Iedereen wilde van boord.
Ik zei: 'Gedraag je.'
'Vrouwen en kinderen eerst.'
'Gedraag je niet als beesten.'
Ik hoorde 'n stem achter me.
Die kalmerend werkte.
'Behandel ze niet zo. Ze zijn gewoon bang.'
Ik draaide me om. Daar stond een man van 60 jaar oud.
Hij was iets te zwaar. Hij had een baard.
Grote ogen en een grote glimlach.
Ik was in paniek.
Bij paniek verlies je je verstand.
Dat leren ze je ook.
Dat gold ook voor de kapitein. Hij verloor de controle.
Je weet nooit hoe iemand reageert bij paniek.
Zelfs een getrainde kapitein...
...kan in de paniekval trappen.
Ik ben Roberto Galli.
In 2012 stond ik aan het hoofd van de politie op Giglio.
Ik ben degene die Schettino vond.
Op de avond van de schipbreuk.
We bereikten de rotsen voor het Concordia-schip.
De mensen waren in zee gesprongen. Sommigen waren gewond.
Er was een gehandicapte bij.
Ze kwamen bij elkaar om zich te warmen.
Ook al was het een mooie avond, het was wel januari.
Ik vond vijf of zes mensen.
Een van hen stelde zich voor als een van de officieren.
Verderop stond Schettino te bellen.
Ik stelde me aan hem voor.
Ik zei: 'Ik kan je naar de haven brengen.'
'En vanaf daar weer naar het schip.'
Hij zag er niet nat uit.
Hij was dus niet in zee gevallen.
De andere officieren waren wel nat.
De kapitein zei: 'Ik moet hier blijven.'
'Ik moet de evacuatie coördineren.'
Ik was in de war en zei: 'Je kunt vanaf hier niks doen.'
Een paar officieren zeiden:
'Kapitein, ga naar de haven en keer dan terug.'
Maar hij wilde per se blijven.
Ik kon hem niet op andere gedachten brengen.
Dit is De Falco uit Livorno. Is dit de kapitein?
Goedenavond, kapitein De Falco.
Luister, Schettino. Er zitten mensen vast aan boord.
Ga met je boot onder de boeg aan de stuurboordzijde liggen.
Volgens mij...
...had kapitein Schettino niet door wat er was gebeurd.
Hij had de enorme schade nog niet verwerkt.
De enorme tragedie die plaatsvond.
Ik coördineer de redding.
Wat coördineer je?
Dat hij zei dat hij...
...de reddingsoperatie coördineerde...
...terwijl er vanaf die plek niks gedaan kon worden...
...laat zien hoe hij eraan toe was.
Toen kwam het beroemde telefoontje.
Met kapitein De Falco.
- Ga aan boord. - Kapitein, alstublieft.
Nee, nu ga je aan boord. Ga aan boord.
- Prima, kapitein. Ik ga. - Ga nu.
Schettino zei: 'Vanaf de rotsen hield ik contact...
...met de havenautoriteiten...
en de verantwoordelijke instanties.'
'Ik coördineerde de reddingsoperaties.'
'Ik zei van welke kant ze het schip moesten benaderen.'
'En waar de overlevenden waren.'
En toen beweerde hij...
...dat hij een boot met een lantaarn had gezien.
En dat hij aan hen had gevraagd hem terug te brengen naar het schip.
Ik ben Massimo Bancalà.
Op 12 januari 2012 was ik aan boord van de Aegilium.
We hebben 80 overlevenden uit de reddingsboten gehaald.
Ik ging later mee met de reddingsboot.
Om te zien of er overlevenden in het water waren.
En om mensen in nood te helpen op het Concordia-schip.
We kwamen aan via stuurboordzijde.
Twee mensen trokken onze aandacht. Ze gebruikten lampen.
We gingen naar ze toe.
Een van hen was kapitein Schettino.
Hij kwam aan boord.
Ze kwamen dichter bij het schip.
Toen kwam er water in de boot.
Ze stuurden de matrozen terug naar de haven.
Ze vergezelden Schettino dus niet.
Het was hobbelig.
Het geschommel van de boten zorgde voor nog meer golven.
Er kwam meer water binnen. We konden zinken.
Hij had nooit meer naar boven gekund.
Want de ladder aan de linkerkant..
..zat vol passagiers die probeerden weg te komen.
Het zou moeilijk zijn geweest om weer omhoog te klimmen.
De kapitein was erg stil.
Hij was van streek. Hij wist wat er aan de hand was.
Hij was gefrustreerd omdat hij niet aan boord kon komen.
Guardia di Finanza
Schettino is niet weggelopen.
Hij was niet 'Kapitein Lafaard' die het schip verliet.
Hij ging als laatste van boord.
En hij moest daar weg. Anders was hij zeker gestorven.
Hij probeerde weer aan boord te komen, maar dat lukte niet.
Dat was niet mogelijk.
Iedereen zegt dat wij aanklagers...
...heel gemeen tegen hem waren.
Maar we deden gewoon ons onderzoek.
We moesten alles natrekken.
En alleen Schettino...
...verdient schuld.
Wij waren als enige open die avond.
Twee gasten waren al naar bed.
Ik ben Paolo Fanciulli. Eigenaar van Hotel Bahamas.
Die avond ontvingen we honderden overlevenden.
En als laatste kapitein Schettino.
Ik zag het schip zinken en rende naar het hotel.
Ik deed de lichten aan en maakte de kamers klaar.
Ik zag een enorme oranje menigte.
Ze hadden hun reddingsvesten nog aan.
Niemand wilde ze uitdoen.
Het was niet erg koud.
Maar we waren allemaal licht gekleed.
We kwamen van het warme schip.
Dit is geen grap.
Overal mensen.
Een kerk vol met mensen in reddingsvesten.
De kerk zat vol. Kinderen in badpak. Mensen zonder schoenen.
Niemand had iets bij zich. Niets.
Ze kwamen de kamers binnen. Met 30 tot 40 man tegelijk.
Als sardientjes in een blik.
Ik kon ze niet ruimte meer bieden.
Maar ze bleven komen.
Een hotel, een apotheek.
De mensen van Giglio waren gewoon...
Ze deelden jasjes en jurken uit. Ze waren geweldig.
We gaven alles wat we hadden. We gaven ze te drinken.
Alles wat we hadden, was in een paar minuten op.
We wilden ze dekens geven. Maar we hadden niet genoeg.
Ze trokken gordijnen los, om zich te bedekken.
Ze namen dekens mee.
Er waren niet veel dekens. Een paar maar.
Toen we aankwamen, waren ze al weg.
We waren allang blij.
Sommigen waren nog op het schip.
Er schenen doden te zijn gevallen.
Dan denk je niet meer aan jezelf.
Hij aan de ene kant, ik aan de andere.
We keken elkaar aan en zeiden:
'Het is ieder voor zich.'
Die machteloosheid die we voelden, die angst voor de dood.
Het overweldigde ons.
Natuurlijk dachten wij ook...
...laten we op onszelf letten.
Want we komen hier niet weg.
Ieder voor zich.
En dat is echt wreed.
Het water stroomde binnen.
Het kwam tot mijn knieën.
En kwam daarna nog hoger.
Boven me zat zo'n 20 centimeter aan lucht.
Ik probeerde in de luchtbel te blijven.
En toen dacht ik:
'Hou je adem in en kijk waar het je brengt.'
Ik pakte de leuning.
En trok mezelf meter voor meter...
...naar het gangpad.
Na drie of vier meter ben je helemaal kapot.
Het was oneindig lang.
Tot ik op een gegeven moment...
...in de richting van het dek liep.
Ik dook en werd het restaurant in gespoeld.
Daar kon ik me ergens aan vasthouden.
Toen klom ik omhoog.
Ik hield me vast aan het bouwwerk.
Ik klom stap voor stap omhoog.
En toen lag ik op de buitenste romp.
En ik moet eerlijk zeggen...
...bij elk geluid dat ik hoorde...
...bij elke beweging van het schip...
...was ik bang...
...dat de Costa zou zinken.
Ik dacht niet aan gered worden.
Ik riep keer op keer: 'Help.'
Toen hoorde ik een stem.
'Hé, kom hier. Hier is een uitgang.'
Ik zag twee mensen en zwom hun kant op.
Met mijn laatste kracht probeerde ik uit het water te komen.
Toen kropen we door een schacht.
Als we omhoog keken, zagen we de lucht.
Maar je kon niet verder klimmen. Het was roestvrij staal.
En opeens keek iemand door het gat.
We zagen mensen om hulp schreeuwen.
Ik hoorde water uit de diepte komen.
Ik zocht meteen een touw.
We haalden negen mensen uit die tunnel.
Het was ontzettend vermoeiend.
Ik heb de laatste knul naar buiten geholpen.
Hij had het lijk van een kind en een volwassene gezien.
We begonnen over de tragedie te praten.
En vroegen ons af hoeveel lijken er waren.
Ik kroop over de buitenste romp.
Ik zag een ladder.
We klommen naar beneden.
En bereikten een kleine boot.
Ik zag de kustwacht.
Er waren daar lichten. Er was een eiland.
Ik kon mijn ogen niet geloven.
Niemand had ons dat verteld.
We hebben honderden mensen van het schip af geholpen.
De kustwacht haalde mensen uit zee.
Het viel niet mee om al die mensen naar beneden te krijgen.
Het was glad en nat.
En er kon één iemand tegelijk naar beneden klimmen.
Als iemand uitgleed...
...was het een vrije val van zo'n 50 meter.
We hielpen mensen naar beneden. We hielden ze rustig.
Maar door hun schrik, was dat niet makkelijk.
Om 16.30 uur kwam ik aan op het eiland.
Ik zag een zee van reddingsvesten.
De reddingsvesten lagen op een hoop.
M'n grootste zorg was natuurlijk: heeft Matthew het gered?
Elk gezicht zat vol angst.
Dat sommigen het niet hadden gered.
Natuurlijk voelde ik dat ook. Dus ik bleef kijken.
Zie ik hem ergens?
Toen zag ik hem op de brug staan.
Ik was zo blij.
Ik had knikkende knieën.
Ik stortte in.
We wachtten tot we aanmeerden.
Toen verliet ik de kustwachtboot.
Ik heb nog nooit zo hard gehuild.
Ja, het raakte me heel erg.
En als je daarna nadenkt over alles wat er gebeurd is...
...over hoe het nog erger had kunnen zijn...
Hoe dan ook, ik was dolblij.
Dat we er zo makkelijk vanaf kwamen. Dat we zo veel geluk hadden.
Anderen hadden minder geluk.
Tussen 20.00 en 21.00 uur ging iedereen weg.
Toen ze weg waren, kwam kapitein Schettino.
Hij vroeg om koffie met extra suiker.
Ik zag dat hij van streek was.
Hij zag er moe en ontmoedigd uit.
Ik was wel verbaasd.
Vanaf ons terras zag je het schip.
En hij beweerde: 'Die rots was niet gemarkeerd.'
Het probeerde het voor zichzelf goed te praten.
Ik kreeg er een slecht gevoel bij.
Hij stond op het punt in te storten.
Maar had ook iets zwierigs over zich.
Toen hij dat zei over die rots.
Alsof het de schuld van die rots was.
Schettino leek me gelijk iemand...
...die erg arrogant was...
...en nogal vol van zichzelf.
Soms had ik bijna medelijden met hem.
Maar hij was zo duidelijk schuldig.
Ik begrijp niet hoe hij dacht dat hij zich kon verbergen...
...achter al die scenario's van 'm.
Schettino deed er alles aan om zich eruit te redden.
Schettino was het slachtoffer...
...van een meedogenloze mediacampagne...
...die hem portretteerde...
...als laffe, incompetente kapitein.
Die zijn schip liet zinken.
En zijn bemanning en passagiers in de steek liet.
En die zijn wettelijke taak veronachtzaamde.
De jury was goed.
Maar ze zijn beïnvloed...
...vanaf de allereerste dag...
...door het beeld van een zondebok...
...bedacht door de wereldpers.
Hij wordt veroordeeld...
...tot 16 jaar gevangenschap.
En hij betaalt de proceskosten.
Destijds daagden we...
...zo'n 13 mensen voor het gerecht.
Iedereen behalve Schettino...
...schikte, of koos voor een verkorte procedure.
Was hij voor een snelprocedure gegaan...
...dan zou er een derde van z'n straf zijn afgehaald.
Onbegrijpelijk dat hij een proces wilde.
Misschien dacht hij vrijgesproken te worden.
Hij heeft nooit schuld bekend.
Hij hield zelfs vol dat hij het schip nooit had verlaten.
We gingen naar het Europese Hof.
We tekenden protest aan tegen...
...de invloed die media steeds...
...hadden gehad.
We vroegen het Europese Hof om ernaar te kijken.
Om te onderzoeken of...
...de sturende kracht...
...van deze mediacampagne...
...het leidmotief was...
...waarop iedereen zijn beeld van Schettino's proces baseerde.
Overlevenden dragen het met zich mee.
Je draagt het met je mee.
We zeggen nog steeds: 'Het is tien jaar geleden.'
'Wat kunnen we nog doen?'
Want je had die dag kunnen sterven.
Ik ben doorgegaan.
Ik heb gezeild. Ik wend deze erfenis aan...
...om mezelf te verbeteren...
...en om mensen te begrijpen.
De ergste ervaring van m'n leven heeft me doen groeien.
Als ik een helikopter hoor, denk ik er vaak aan.
En bij rammelende borden.
Dat is me echt bijgebleven.
Ik schrik dan niet meer. Maar als ik het hoor...
...verbind ik het aan de ramp.
De anderhalf jaar erna waren heel zwaar.
Ik heb een zwak immuunsysteem.
Dus ik kon minder hebben.
Ik was ook psychisch gehavend.
Maar er zijn tien jaar voorbij. Ik plaats het in z'n perspectief.
Vooral die twee vrouwen. Ze vertrouwden ons.
En ze haalden het niet.
Dat is een vreselijk gevoel.
We hebben ons best gedaan.
We waren bijna twee uur bij ze.
Stap voor stap gingen we door het schip.
We hebben ze opgevrolijkt en vermaakt.
We konden niet meer doen.
Niettemin heb je het gevoel...
...dat je gefaald hebt.
Soms doen zich vreselijke tragedies voor.
Zoals in dit geval.
Het was vreselijk.
Maar je kunt er altijd iets spiritueels uithalen.
Al die ongelukkige mensen.
Als de wind anders was geweest...
...zou het schip ver van het eiland zijn beland.
Dan was het volledig gezonken.
Als dat was gebeurd, hadden we de overlevenden geteld.
En niet de slachtoffers.
Costa Cruises wilde niet geïnterviewd worden voor deze documentaire.
In een verklaring betuigde het bedrijf...
...z'n medeleven met de slachtoffers.
Het wilde niets kwijt over het Italiaanse rechtssysteem.
De International Association of Cruise Lines...
...heeft veiligheidsprotocollen opgesteld...
...die verder gaan dan wat vereist is.
De protocollen aan boord zijn ook herzien.
Bij manoeuvres hebben alle officieren recht op inspraak.
Ter nagedachtenis aan de 32 mensen...
...die bij de ramp omkwamen.
Vertaald door: Daniel Vos Iyuno-SDI Group