Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
İster çok iyi bir insan olun,
ister çocuklarınıza çok iyi bakın.
Bunların bir önemi olmuyor.
Kafayı bulmakla meşgul olduğun için farkında bile olmuyorsun.
Her şeyi kaybettim.
Anlatılması gereken bir hikâye bu.
Bu elimdeki taş kokain.
80'lerin klas uyuşturucusu mu sizce?
Büyük miktarda para ve uyuşturucu madde ticareti dönüyor.
Haberciler bu klişeleri ve hikâyeleri anlat anlat bitiremediler.
Bu bebek, kokain bağımlısı olarak doğdu.
Okul çağına gelmiş durumdalar.
Koca bir nesil ölüme mahkûm edildi.
Yalnızca çocuk çetelerinden ibaret değiller.
Acımasız avcılar.
Toplumun, kokuşmasına göz yumup
yüzleşmek istemediği tüm durumların suçu uyuşturucuya atıldı.
Uyuşturucu kullanımına ve satıcılarına müsamaha yok.
Size sözüm olsun,
bu musibet son bulacak!
Bugün hâlâ 80'lerin sorunlarını çözüyoruz.
Neden?
Çünkü o zaman yapılan müdahaleler
sorunlu insanlara yardım etme amacı gütmüyordu.
Hayır deseniz yeter.
Hiç fark etmez.
O uyuşturucuyu kendisi temin eden de
başkası temin ederken görmezden gelen de
eşit derecede suçlu.
Taş kokain, siyahi camiayı kökten değiştirdi
ve sonunda Amerika'yı da kökten değiştirdi.
CUMHURİYETÇİ GRUP TOPLANTISI
Sizlerin güveniyle bahşedilmiş derin bir sorumluluk bilinciyle
Amerika Birleşik Devletleri başkanlığı adaylığını kabul ediyorum.
Reagan herkese variyet ve yaşam şartlarını geliştirmeyi vadetti.
Bilhassa da inancını yitirmiş beyaz seçmenlere karşı.
Birlikte yeni bir başlangıç yapalım.
Bunun için de insanları yoksulluktan kurtaracak
serbest pazarı harekete geçirmek amacındaydı.
İş imkânı olmayanlar için yeni imkânlar yaratacağız.
Bilhassa da yoksul mahallelerde.
Umudunu kaybetmiş olanların
umutlarını tekrar yeşertecek ve Amerika'yı yeniden muhteşem kılmak için
ulusal bir mücadele vereceğiz.
BİRLİKTE… YENİ BİR BAŞLANGIÇ
80'lerde para akışını görmeye başladık.
Wall Street'le Michael Douglas'ın oynadığı Gordon Gekko gelir aklıma.
Açgözlülük, daha iyi bir kelime bulamadım, iyidir.
BİRİNCİ BÖLÜM AÇGÖZLÜLÜK İYİDİR
Şehrin geri dönüşü başlamıştı.
O iyimserlik havasını seziyordunuz.
Kulüpler yeniden doluyordu.
Şölen havasında bir yaşam tarzı hâkimdi ve koko da bunun bir parçasıydı.
İlk kez kokain çektiğimde…
ESKİ BAĞIMLI
…şöyle hissetmiştim:
"Aman Tanrım!
Daha önce nerelerdeydi bu?"
Havalı bir uyuşturucuydu. Sürekli dans ettirirdi.
Bazen üç gün uyumadığım olurdu.
Su içip devam ederdik.
Kabul görmüştü.
Caz dünyasında da pop dünyasında da kabul görmüştü.
Seçkinlerin sosyal uyuşturucusuydu.
Bizim sektörde çok kullanan var. Çok baskı var ve çok para kazanıyorlar.
-Hiç denediniz mi? -Birkaç kez.
Kokaine bayılırım.
O yaşam tarzı için bir an önce mezun olup para kazanmak istiyordum.
Scarface kokain kullanmayı çok popüler hâle getirmişti.
Kulüplere gidip yüzlük banknotlarımızla Scarface'i taklit ederdik.
Böyle yapmak havalı gelirdi
çünkü paralı insanlar böyle yapıyordu.
Kokain o zamanlar lükstü.
Kokain çekenler, Mercedes Benz
veya BMW kullanan kişilermiş gibi bir intiba vardı.
Bilhassa toz kokain çok pahalı olduğundan
yoksul mahallelerdeki beyaz olmayanlar için
erişilmez durumdaydı.
Paramız yetmezdi.
Reagan, çoğunluk zarar görürken
küçük bir azınlığın servetini çoğalttı.
Reagan hükûmeti yarım milyon kişiyi sosyal yardımdan,
bir milyon kişiyi gıda yardımından
ve 2,6 milyon Amerikalı çocuğu öğle yemeği yardımından çıkarttı.
Milyonlarca insan daha aşırı yoksulluğa düşmüş oldu.
İş ve İşçi Bulma Kurumu'nun önünde
üç blokluk bir sıra oluşmuştu bu sabah.
Neredeyse sekiz buçuk milyon Amerikalı işsiz.
1982'de Birleşik Devletler'deki en yüksek işsizlik oranlarından biri mevcuttu.
Siyahi camiadaki işsizler her daim beyaz camiadakilerin iki katıydı.
İnsanlar buna çok öfkeliydi.
Her yerde kırık camlar
Merdivenlere işiyorlar Hiçbir şeyi takmıyorlar
Koku çekilmiyor Gürültü çekilmiyor
Taşınacak param yok Sanırım başka seçeneğim yok
Grandmaster Flash ve Melle Mel, yoksul mahallelerde yaşananlarla ilgili
mükemmel bir tablo çizdiler.
Tam bir keşmekeş bazen
Merak ediyorum Nasıl dibe düşmem
Tam bir keşmekeş bazen
Merak ediyorum Nasıl dibe düşmem
Çok yoksul bir mahallede büyüdüm.
Oradaki aileler gıda pulu alıyordu.
Yemeği gerçek parayla bile alamıyordu.
Kahverengi, mor kâğıt bir paraydı.
Parayla yemek almaya gittiğinizde
üçüncü dünya ülkesinde gibiydiniz.
Paramız yoktu.
Çoğu zaman evde çocuk başımıza kalırdık.
Markete girip çalardık.
Ya da insanların aldıklarını taşıyarak para kazanmak için Safeway'e giderdik.
Bazen birilerinin aldıklarını evlerine taşırken
poşetleri alıp kaçardık.
Derdimiz hayatta kalmaktı.
Bazen ablamdan kalma kotları giymek zorunda kalırdım.
Beşinci sınıftan unutamadığım bir fotoğrafım vardır.
Arkadaşlarla birlikte önde bağdaş kurup oturmuşum.
Herkesin eli kucağındayken benim ellerim delik olan ayakkabılarımın üzerindeydi.
Bazen elektriğimiz, gazımız olmazdı.
Evde hamam böcekleri, fareler olurdu.
Çok kötüydü.
Bence yoksulluğun travmasını tam anlamıyoruz.
Ve bence meteliksiz ve ezilmiş olduğumuz gerçeğinden kaçmak için
her türlü yola, her türlü şeye, her türlü yönteme başvurabiliriz.
1982 ve 1984 yılları arasında
Amerika'ya giren kokain oranı yüzde 50 arttı.
Kokain, gemiyle Philadelphia'ya oradan kamyonla New York'a gönderiliyor.
Güney Florida'dan tonlarca geldi.
Tüm ülkeye uyuşturucu yağıyor.
Neredeyse tarihimizdeki en yoğun kokain miktarı günümüzde mevcut.
Amerika'ya 63 ton kokain girdiğini biliyorduk.
Bu büyük miktardaki kokain akınının sonucu
kokain fiyatları düştü.
Tüm çabalarımıza rağmen
yasa dışı kokain ülkemize endişe verici seviyelerde giriş yapıyor
ve dört ila beş milyon kişi düzenli kullanıyor.
Bir tane Küba purosu Amerika'ya sokulamıyordu.
Minik bir Küba purosu.
Ama tonlarca kokainin girişini engelleyemiyor muydunuz yani?
Bu olay kesinlikle ufak çaplı bir şey değildi.
Bu akşamki konumuz sınırdan geçirilen yüksek miktardaki uyuşturucu.
ABD bunun mücadelesi için kaynaklarını pek seferber etmiyor.
Orta Amerika üzerinden,
Bahamalar üzerinden
birden çok rotadan, birden çok yöntemle geliyordu.
Uçaktır, teknedir vesaire. Her yerden, her şekilde geliyordu yani.
Bu işte herkesin parmağı vardı.
Sonra tüm ülkeyi etkileyen bomba bir haber patladı.
Dün gece sağlık ekipleri
yazar ve komedyen Richard Pryor'ı Los Angeles'taki evinin yakınlarında
vücudundaki ağır yanıklarla afallamış şekilde gezinirken buldu.
Richard Pryor'ın pipoyla yandığına dair bir haber çıktı.
Kokain ve eter karışımı olan serbest baz kullanmış.
Sigaraya mı sardı bilmiyoruz ama yaktığında
eter patlamış ve giysilerinin alevler içinde kalmasına neden olmuş.
Benimle ilgili göt göt esprileriniz oluyor.
"O da ne?" "Richard Pryor caddede koşuyor."
Serbest baz nedir bilmezdim.
Richard Pryor'ın
GAZETECİ
kendini bununla yakması
kokainin başka bir şekilde de kullanımının olması açısından
herkesi uyandıran bir şey oldu bir bakıma.
Kokain bir moleküldür.
Adı "kokain hidroklorür".
Hidroklorür parçası tuzdur.
O hidroklorür parçası mevcutken onu içemezsiniz.
Tuzdan arındırmanız gerekir.
Serbest baz sayesinde tuzdan arındırmayı çözdük
ve elimizde bazı kaldı. Buna "serbest baz" dedik.
Baz temizlendi ve içilebilir oldu. Taş kokain de aynı hesap.
Çoğu kişi toz kokain aldığında kendi pişirir.
Neredeyse bir bilim insanı gibi bazı işlemlerden geçirirsin.
Karışımlar…
…ölçümler falan.
Şunu anlamıştım ki…
…insanlar bu işlemlerle uğraşmak istemiyordu.
Taş olarak hazır istiyorlardı. Adını "taş kokain" koydular.
İKİNCİ BÖLÜM ADINI TAŞ KOKAİN KOYDULAR
TAŞ KOKAİN
Cam pipodan çekilen kokain dumanı direkt olarak beyne gidiyor.
Çok daha etkili.
Akciğerler geniş bir kan bölgesine sahip olduğundan
uyuşturucu anında kana karışıyor
ve etkileri de anında hissediliyor.
5 ila 15 saniye içerisinde taş kokain kullanan kafayı buluyor.
Şu an kalkıp Fizan'a kadar yürüyebilirim.
Tamam mı? Kalkıp Fizan'a kadar yürüyebilirim.
Şu an çok iyiyim, yaparım.
Kokain, taş kokain olarak
beş ila on dolar arasında satılmaya başlayınca
daha ulaşılabilir hâle geldi.
Artık yoksullar da
önceden zenginlerin uyuşturucusu denilen şeye ulaşabiliyordu.
Çok hızlı gelişti.
Pat diye 20 tane taş kokainman oluştu.
Hayatları boyunca
ilk hissettikleri etkiyi tekrar hissetmeye çalışırlar.
İlk defasındaki aynı hissi
sürekli yaşamaya çalışıp dururlar
ama asla yaşayamazlar.
O coşku seviyesi müthiş arttı.
Neredeyse anında etki gösteriyordu.
Dilim tutuldu
çünkü o noktada nasıl hissettiğimi ifade edemiyorum.
Bulutların üstünde uçuyordum sanki.
Orgazm olmak gibi.
İlk fırtı çektiğinizde…
ESKİ BAĞIMLI
…olay bitiyor.
O andan itibaren bağımlı oldum ve tek istediğim içmekti.
Her şey şöyle oluyor…
ESKİ BAĞIMLI
Bing!
Daha lisedeydim ve para kazanmam gerekiyordu.
Bir bebeğim olacaktı ve durumum zordu.
Annem "İş bul." deyip duruyordu.
Calvin değil mi bu?
Onu bir süredir görmedim.
İşe girdi diye duydum.
Calvin diye biriyle ilgili bir reklamda şöyle diyorlardı:
"Sen de Calvin gibi olabilirsin."
Sen bahsedince fark ettim, onda bir değişiklik var.
Sorumluluk ona yakışmış gibi.
Birinin, ona şans verecek kadar inanmasına çok sevindim.
Acaba nerede çalışıyor?
McDonald's'a hoş geldiniz. Yardımcı olayım.
O reklamı izleyince "Orada çalıştım." falan oldum.
Saatte sadece 3,35 dolar kazandırıyordu.
Asgari ücret saatte 3,35 dolardı.
Bir de devlet bundan vergi kesiyordu.
Sikmişim Calvin'ı.
Bu benim işime yaramazdı sonuçta.
Arkadaşım gelip "Para kazanman için bir yol buldum." dedi.
Sonra beni taş kokainle tanıştırdı.
Şişelerdeydi. Küçük şişelerde.
"Bu ne?" dedim. "Pişirilmiş kokain." dedi.
"İçince kafayı yiyorlar." falan oldu.
Bana 100 şişe verdi.
20-30 dakika olmadan hepsini sattım.
O cam boru konuşuyor. Ondan uzaklaşınca seni geri çağırıp
"Buraya gel.
Geri kalan paranı da harca." diyor.
İnsanlar bir avuç parayla gelip
"20 tane istiyorum." der ve 20 tane alırdı.
Artık işleri öğrendiğim için
"Tekrar gelecektir." derdim.
Ve nihayetinde, gecenin sonunda
son kuruşlarına kadar harcarlardı.
O ilk gün birkaç yüz dolar kazanmışımdır.
O andan sonra "Bunu satarak çabuk para kazanabilirim." oldum.
Nereye gitseniz taş kokain.
Artık esrar duyulmuyor bile. Koko lafı da pek geçmiyor.
İnsanlar sadece taş kokain satıp duruyor.
Taş kokain ortaya çıktığında "İşte budur." dendi.
Beklediğimiz şey buydu.
Mahallenin başına konan talih kuşu gibiydi.
Polisin umurunda değildi. Takmadılar.
Birçoğunda şu tavır vardı:
"Mesaimi tamamlayayım da bu insanlardan uzaklaşıp gideyim."
Başıboş bırakılmıştık sanki.
Tutuklanmayacağımızı biliyorduk.
Polisler umursamıyordu.
Banliyölüler, hafta sonuna mal almak için her cuma akşamı
New York'taki bu mahalleye geliyor.
Burada kaldırım servisi mevcut.
O zamanlar sokakta o kadar çok taş kokain alan vardı ki
inanılır gibi değildi.
Arabalardaki insanlar diğer kişiye hemen satsınlar da
sıra gelsin diye kornaya basardı.
Uyuşturucuyu almaya gelenler
bildiğiniz trafik yaratıyordu.
Bu insanlar nereden geliyordu?
Yüzde 99'u siyahi olan bir mahallede oturuyordum.
-Taş kokain var mı? -Evet ama gece olabilir.
Beyazlar geliyordu, İspanyollar geliyordu.
Bu harika uyuşturucuyu almaya her yerden geliyorlardı.
New Jersey'den falan uyuşturucu almak için buraya geliyorlar.
-Nereden geliyorlar? -New Jersey'den.
Bu taş kokain yoksul mahallelerin uyuşturucusu olarak görülüyordu sanırım.
Varoşların sorunu olarak görülüyordu.
Yani siyahiler ve Latinler bunu kullanıp satıyor gibi düşünülüyordu.
Taş kokain bağımlısıydım ve kendi yaşadıklarımdan biliyorum ki
bu bağımlılık her türlü sosyoekonomik çizgiyi aşıyordu.
HABER MUHABİRİ
Para paradır sonuçta.
Net bir gerçektir bu. Para paradır.
İki yaşında olsanız da takmam.
Bana taş kokain için 35 dolar veren herkese satarım.
Öz annelerine taş kokain satan insanlar gördüm.
Yani… "Bir yerden alacak sonuçta, değil mi? Ben vereyim bari." diye.
Sokak kapitalistliği yapıyorduk.
Aynen buyduk işte, sokak kapitalisti.
Para kazanmaktan başka hiçbir şey umurumuzda değildi.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM SOKAK KAPİTALİSTLERİ
Eroin ve diğer uyuşturucular popülerken o işe dâhil edilmen gerekirdi.
Mafya işin içindeydi.
Öyle kafanıza göre satamazdınız.
Ama taş kokainde aracı kişi yoktu.
Bunun için kimsenin iznine ihtiyaç yoktu. Anlatabildim mi?
Biraz koşturmak yeterliydi.
Biraz kafan varsa bu işi tek başına yapabilirdin.
Genç olsan bile kokaine yatıracak birkaç yüz doların varsa
taş kokainle iyi para kazanıp köşede ufak bir dükkân açabilirdin.
Birdenbire, özellikle de genç erkeklerden oluşan gruplar
kendilerini ve ailelerini geçindirip ayakta durabilmenin yolunu bulmuştu.
Yaşıtım çocuklardan oluşan küçük bir ekip oluşturdum.
İki apartmanı kendi bölgemiz yapmıştık.
Sonrasında bir noktada sosyal konutları da kattık.
Bizden alınmadığı sürece kimse sosyal konutlarda mal satamazdı.
O zamanlar gençtim daha, ergendim.
Miami'den 1984'te ayrıldım.
Hava Kuvvetleri'ne girdim.
Eve dönüp hepsi 18 ila 19 yaşlarında olan arkadaşlarımı
ziyarete geldiğimde gördüm ki
hepsi köşe başlarında mal satıyordu.
Taş kokainden nasıl para kaldırdıklarını anlatıyorlardı.
18,19, 20 yaşlarındayken kendini adamın dibi görüyorsun.
Herkes katılmak istiyordu.
Çocuklar bir gecede elebaşlarına dönüyordu.
Sosyal konutlardaki beş parasız,
okula abisinin kıyafetleriyle giden çocuklar şimdi BMW kullanıyordu.
Taş kokainin oluşturduğu büyük bir ekonomi vardı.
Araba sürecek yaşta bile değildim ama nakitle araba almıştım.
Sürmeyi bile bilmeden okula arabayla gidiyordum.
Sırf hava atmak, "Evet, arabam var." demek için.
Günde birkaç yüz dolar kazanırken binlerce dolar kazanmaya başladık.
Para, giysi, mücevher ve kızlar için bu işi yapıyordum.
Başta eğlenceliydi, çok eğlenceliydi. Çok eğleniyordum.
İstediğimi yapabilirdim.
Ne istersem alıyordum.
Ayakkabılarımı saydığımı hatırlarım. 75 çift spor ayakkabım vardı.
Hepsi yeni.
Bir iki kez giyip yenilere geçiyordum. Günümü gün ediyordum.
Yüz elli bin dolar, nakit!
Birlikleri atalım mı? Nasılsa 500.000 dolarımız var.
Ne yapabiliriz, biliyor musun? Yoksullara verebiliriz.
Ben de onu diyorum zaten.
O zamanlar…
…günde bir milyon dolar kazanıyordum.
Elime geçen brüt para o civardaydı.
O bir milyon dolarlık satıştan
benim kârım da 200-300 bin arası bir şey oluyordu.
LA'in en zenginlerinden biriydim.
Muhtemelen LA'in en genç en zenginiydim.
Motel aldım,
sinema salonu aldım,
tamirhane, hurdalık, ayakkabı mağazası, güzellik salonu, tekerlekçi aldım.
Yanımda milyoner olan 15-20 kadar da adam vardı.
İşi onlara ben öğrettim.
Uyuşturucu satışını moda hâline getirdim.
O zamanlar birçok insan para kazanıyordu
ve herkes zirvede olmak istiyordu.
Bağımlıların yanı sıra
paraya bağımlı olan torbacılar vardı.
Sorun da buydu.
Tabancalar, tüfekler, ok ve yaylar
ve hatta zırh delici mermileri olan 50 kalibrelik bir tüfek.
Polis, sokak çetelerinin Roosevelt'teki kokain ticaretini yönettiğini
ve artık liselerden, ortaokullardan adam topladıklarını söylüyor.
Bu gençlerin çoğu kendi bölgelerini elde etmek veya korumak için silahlandı.
Yarı otomatik tabancaları vardı.
Bazen de AK-47'leri.
Çok güçlü silahlar.
Bir çocuğa 100.000 dolar veriyorsun,
otomatik silah veriyorsun ve ona güç veriyorsun.
Sonra da "Bu beş bloku sen işletiyorsun." diyorsun.
16 yaşında çocuk ne anlar bundan?
Taş kokain sayesinde birçok kişi silahlandı.
Silah alacak paraları oldu. Ve…
…birçok kişi anlaşmazlıklarını silahla çözmeye başladı.
Ayakta kalmaya çalışmak yetmediği gibi
köpek balıklarıyla dolu havuzda başarı kovalıyorsun.
O yüzden en büyük, en kötü köpek balığı olmalısın.
Yine de nalları dikme ihtimalin var.
Uzi'leri vardı. Glock tabancaları vardı.
Tabii ki dikkatsiz davranıldı ve bunun sonucunda bir şeyler oldu.
İşte o noktada her şey boka sardı.
Çok para kazanıyorduk.
Eğlenceliydi.
Ama sonra…
…işin eğlencesi kalmadı.
Uyuşturucu ticareti arttıkça şiddet de artıyor.
Adeta her gece polis ceset topluyor.
Sabahın birinde altı el ateş sesi duyuldu.
Polisler olay yerine geldiğinde ortalık kan gölüne dönmüştü.
Kendi gözlerimle öldürüldüğünü gördüğüm insan sayısını
ellerimle gösteremem.
Normal geliyordu. Çok normaldi.
Yakın olduğumuz insanların
ölümüne karşı duyarsızlaşmaya başladık.
Kuzey Manhattan'da
cinayet oranındaki yüzde 63'lük artışa taş kokain sebep gösteriliyor.
Geçen yıl Los Angeles'ta kaydedilen 555 cinayet vakası vardı.
Los Angeles County'de 187 kişi öldü.
Columbia Bölgesi ülkenin cinayet başkenti oldu.
Polisler yoksul mahallelere girmezdi.
The Godfather'daki adamın söylediği söz gibiydi.
"Bırakalım birbirlerini öldürsünler. Hayvandan farkları yok."
Bu salgınla uğraşmak istemiyorlardı.
Öncesinde orada olmayan o zaman da olmadı.
Yetkililer kokainin ucuzladığını söylüyor.
Artan şiddet, para kazanmak için artan rekabetin bir sonucudur.
Birçok torbacı soyulup kaçırıldı. Park köşelerinde öldürüldü.
Onları koli bandına sarılmış hâlde bulurduk.
Bir savaş vardı.
Sırtımdan vuruldum. Omurgamın bir, iki santim aşağısından.
Kurşun göğsümden çıktı.
Öleceksem beyaz bir çarşafın altında olmak istemediğimi düşünmüştüm.
O yüzden kalktım, taksiye bindim ve hastaneye kendim gittim.
Orada kalsaydım boğularak ölecektim.
Çünkü iç kanamam vardı ve ciğerlerim kan doluyordu.
Uyuşturucu satmak beni çok katılaştırdı.
Kimse benden faydalanabileceğini düşünemesin diye
çizgimi bozmadan sert davranmam gerekiyordu.
Gerçek kişiliğinden çıkıyorsun çünkü sürekli sert biri olman gerekiyor.
Zayıflık gösteremezsin.
Ne zayıflık olarak görülür, diyorsun.
Espriye gülmek mesela. Kahkaha patlatacağın bir espride bile
böyle yapıp
gülmeni bastırman gerekiyor.
Partiye gidebilirsin.
Bir şarkıda dans etmek istesen de edemezsin
çünkü diğer katiller bakıp bunu zayıflık olarak görür.
"Çok duygusalmış."
Çok korkulan gençler vardı.
Ama ciddi anlamda korkulan böyle.
Polisler bile böyle gençlere bulaşmazdı
çünkü bu adamlar
tam bir canavardı.
Bu insanları daha birkaç sene öncesinde
kiliseye götürebilirdin, öyle tiplerdi aslında.
Kız kardeşinle çıkabilirdi. Sonra bir bakmışsın
ya onları kurşunla delik deşik olmuş hâlde yerde yatarken görüyorsun
ya da ofiste onların önünde oturuyorsun
çünkü biraz önce acımasızca birini öldürmüşler.
Öğrenme güçlüğü çeken 14 yaşındaki David Rosario
bisikletini sürerken göğsüne yediği bir kurşunla öldürüldü.
Polis, rakip torbacıların çapraz ateşinde öldüğüne inanıyor.
Bir sürü cenaze oluyordu.
Bir cenaze evinin yanından geçerken
kapıda gençleri görünce anlıyordunuz.
Uyuşturucu yüzünden bir zayiat daha olmuş diye.
Gençler için birçok tören düzenledim. Bazıları kilisede,
birçoğu da o camianın oralardaki yerel cenaze evlerinde.
Çok acıydı.
İnsan, doğru zamanda doğru cevabı olsun istiyor.
Ama genelde olmuyor bu.
Bir anne bana çok trajik bir şey söylemişti.
9 yaşındaki oğlunu bir cenazeye götürmüş ve oğlu ona
"Lütfen bana da arkadaşım gibi gömlekle kravat giydirme anne.
Öyle giyineyim ki arkadaşlarım beni tanısın." demiş.
9 yaşında bir çocuk annesiyle cenazesini planlıyor,
aynı okuldan bir arkadaşının cenazesine katılıyor.
Sanırım bu mahallelerde oturan insanlar için
korkunç bir dönemdi.
Birçoğunun yaşadıkları mahallelerle
uzun bir geçmişe dayanan bağları vardı.
Öylece bavullarını toplayıp gitme lüksleri yoktu.
Bu yüzden de bir savaş bölgesinde yaşamanın stresiyle yaşadılar.
İnsanlar evlerinden çıkmaya korkuyordu.
Evlerin önünde takılıp dedikodu yapmaya falan.
Mermiler havada uçuştuğundan bunu yapamıyorlardı.
Gece dışarı çıktığında korkuyor musun?
-Evet. -Neden?
Taş kokain torbacıları var. Ateş ediyorlar.
Evden çıkmayacağım.
Vurulmak istemiyorum.
Geceleri sokaklarda yürüyemiyorum bile.
İçeri girdiğimde kapımı kilitliyorum ve bir daha da çıkmıyorum.
Vatandaşlar müşkül durumda.
-Minnettar olurum… -Bir şey yapabilirseniz.
Hiç değilse arabayla geçin.
-Mahallelerine… -Geriliyorum.
…yardım edilmesi için yalvarıyorlar.
Aşağı baksana. Bir satış gerçekleşiyor ve polis görmezden geliyor resmen.
Bir gün işim bitmişti. 300 şişe taş kokain vardı.
Polis arabaları akın etti ve parkın içine girip yanıma geldiler.
Çantamı alıp "İçini göster." dedi.
Çantamı verirken "Of be, ömür boyu hapis yatacağım." dedim.
Hemen kaçsam mı diye düşünüyordum. Bitmiştim sonuçta. Sonra adam şöyle yaptı…
Polis çantama baktı. İki polis vardı.
Çantayı bana geri atıp bana baktı ve şöyle dedi:
"Patronuna bu kıyağımı anlat."
Koşarak patronun evine gittim. "Buna inanamayacaksın anasını satayım.
Az önce polisler beni zulamla durdurdu."
"Ne diyorsun ya?" dedi.
"Onlara para veriyoruz. İşinin başına dön hemen."
"Ciddi misin?" dedim.
"İşinin başına dön hadi. Para kaybediyoruz." dedi.
Polise para yedirdiğimizi böyle öğrendim.
Ortalıkta öyle bir para dönüyordu ki neredeyse herkesi bozdu.
Tüm mahalleyi bir şekilde bozdu.
New York Polis Teşkilatı'na dair kapsamlı soruşturma
çok derinlere uzanan bir yolsuzluk ağını ortaya çıkardı.
Yedi Miami polisi daha dava edildi.
Torbacılardan çaldıkları uyuşturucuyu satmakla suçlanıyorlar.
14 polis, torbacıları haraca bağlamak
ve esrarını çalıp satmakla suçlanıyor.
Ulusal çapta 351 emniyet görevlisi uyuşturucuya bağlı yolsuzlukla suçlanıyor.
-Ne çaldınız? -Para, uyuşturucu ve silah. Ne varsa.
Bir kutu dolusu kokain bulduğumda iki avuç dolusu alıp
cebime koymuş ve gitmiştim.
Bir torbacıdan para ve uyuşturucu almak pek zor değil.
Köşede duruyor.
Uyuşturucusu var. İstersen onu hapse atabileceğini biliyor.
Sen de hapse göndermek yerine uyuşturucusuyla parasını alıyorsun.
Polis arkadaşlarınızdan birinin sizi ihbar etmesinden korkmadınız mı?
Asla.
Neden?
Çünkü polisler birbirine sadıktır.
Polis polisi gammazlamaz.
Bu işe bulaştıklarını, bazen ödemeleri açıkça aldıklarını biliyorduk.
Onlara güvenilmeyeceğini, bunu ek iş olarak yaptıklarını biliyorduk.
Yani polise güvenmediği için siyahileri suçlayamazsınız.
4. BÖLÜM VİRÜS
Ne kadar lazım?
-Evet, ne kadar lazım? -Evet, bir tane ver. Bir tane ver.
İncil'de çekirgelerin istilasından
ve tüm buğdaylara saldırıp tüm ekini mahvettiklerinden bahsedilir.
-25'in var mı? -Ne kadar?
Taş kokain de bizim camiamızı mahvetti.
Al sana 20 dolar.
Taş kokain bir virüs gibiydi.
Bu duman ne?
Sanki havada bir şey vardı.
Ben de satıyordum.
Koca bir kültürü değiştirdi.
Bu taş kokain.
Bir dakika. Bir dakika.
Evet.
Bloklar perişan hâldeydi.
Her yer çöp olmuştu.
George Romero filminden fırlamış bir sahne gibiydi.
Yaşayan Ölüler gibi.
Tamam.
-Şişe… -Kaç tane istiyorsun?
Taş kokain kullanıyorum.
Taş kokain tüm karakterimi değiştirdi.
O ne istiyor?
İnsanları umursamaz oldum.
-Biliyorum. -20'ye iki tane olur mu?
Gittikçe daha da dibe çöktüğümü görüyordum ama durmuyordum, duramıyordum.
-O ne istiyor? -Ne lazım?
İyice kilo vermeye başladım.
Belim incelmeye, tişörtlerim çok bol gelmeye başladı.
-Kaç tane lazım? -25'in var mı?
Bazılarımız önce gizlemeye çalıştı
ama durum daha da beter olunca kimin gördüğüne takmaz olduk.
Ne lazım?
N'aber dostum?
Dört gündür eve uğramadım.
Dört gündür uyumadım. Yemek yesem de
43 kiloya düştüm.
-Çocuğun var mı? -Evet, bir tane. 11 yaşında.
11 yaşında mı?
Oğlan.
Nerede?
-Annemle birlikte. -Onu en son ne zaman gördün?
Bir buçuk yıl önce.
Adı ne?
Angelo.
-Onu özlüyor musun? -Evet, özlüyorum.
O uyuşturucu, insanları kendilerinden kopardı.
Hâl böyleyken, ailelerinden de kopardı.
GAZETECİ
Uyuşturucunun etkisi
kadınlar üzerinde daha yoğun gibiydi.
Bir oğlum vardı.
ESKİ BAĞIMLI
Beş yaşındaydı.
Ve öldürüldü.
Kederim ve öfkem…
…beni tüketti
ve taş kokain
bundan kaçmama yardımcı oldu.
Taş kokain kullandığımda
bir sessizlik hâli yaşadım.
Tüm o gürültü, tüm o acı, tüm o sızı,
tüm keder o an için…
…kaybolmuştu.
Kullanmaya başladığımda çalışıyordum.
İlk kızımı yeni doğurmuştum daha.
İlk kez kendi evimdeydim falan.
İşten eve gelir gelmez onu yedirirdim, elini yüzünü yıkayıp ödevlerine bakardım.
Sonra banyosunu yapardı ve uyurduk.
Taş kokain kullanmaya başlayana dek böyle bir rutinimiz vardı.
Öyle bir kontrolden çıktı ki sonunda çocuğumu kaybettim.
Çocuklarımı ablam almak zorunda kaldı.
Üçüncü kızımı yeni doğurmuştum. Daha yeni doğmuştu.
Ve…
…beni tanımıyordu bile.
Bir sürü annedir, teyzedir, taş kokain almak için her şeyi yapıyordu.
O uyuşturucuya bir kez başladıklarında dönüşü olmuyordu.
Bağımlı olunca para kazanmak gerekir.
Bir adam çıkıp birini dövebilir, soygun yapabilir.
Haneye tecavüzde bulunabilir.
Ama kadınlar yapamaz. En azından öyle düşünüyorlardı.
Kadınlar çocuklarının oyuncaklarını satabiliyordu.
Akla gelmez şeyler yapıyorlardı.
Taş kokain etkisi altında olmasalar
muhtemelen asla yapmayacakları şeyler.
Erkeklerle yatmak zorunda kaldım. Fahişelik yaptım.
Uyuşturucu yüzünden.
Kontrol sende olmuyor.
Aynı anda üç erkekle, dört erkekle, beş erkekle
seks yapan kadınlar gördüm.
Paran olmayınca, seninle yatmak için seni çatıya da çıkarıyorlar.
Asansörde de yapabiliyorsun.
Taş kokain istediğinden nerede derlerse orada yapıyorsun.
Bizim blokta sahipsiz bir minibüs vardı.
ESKİ TORBACI
Minibüsümüz vardı. Bazı torbacılar da…
Kadınlar gelip "Bir tane için ağzıma alırım." derdi.
Görünümlerine göre…
Cidden dağılmışlara hiç bulaşılmazdı.
Daha başlarında olanlara bir tane verip istediklerini yapıp giderlerdi.
Bunu yapan kadınlar vardı.
Bir keresinde ben de bu hatayı yaptım.
Olaya şey gibi baktım…
Biri yapacak nasılsa, dedim.
Bari faydalanan ben olayım, dedim.
Bir kadını uyuşturucuya kaptırınca…
…bir anneyi, ailenin bel kemiğini kaybedersiniz.
Kadınlar mahvolunca, toplum da mahvolur.
Anneciğim!
Annemi götürmeyin lütfen!
Anneciğim! Annemi götürmeyin ne olur!
Bu denli yıkıcı bir kimyasal
neden bizim toplumumuza nüfuz etmişti?
Kimyasal savaş derler ya hani.
Bu da siyahi camianın üzerine oynanan
kimyasal bir savaştı sanki.
Nereden çıkmıştı bu?
Hepsinden de ötesi, neden?
Karşınızda NBC Özel Haber.
5. BÖLÜM HAYIR DESENİZ YETER
Beyaz Saray'dan, Başkan Ronald Reagan ve eşinden uyuşturucuya dair mesaj var.
Uyuşturucular, çocukların kalplerindeki hayalleri alıp kâbusa çeviriyorlar.
Nancy, madde bağımlığıyla yoğun bir şekilde mücadele ediyor.
Kısa süre önce
bir grup çocuk bana "Bize uyuşturucu teklif ederlerse ne yapalım?" diye sordu.
Şöyle cevapladım: "Hayır deseniz yeter."
LA Lakers şöyle söylüyor
Uyuşturucular her gün can alıyor
Kokain ve taş kokain Hepsini yok etmeliyiz
Hayır deseniz yeter!
"Hayır Deseniz Yeter" kampanyası
etki alanı ve yoğunluğu açısından emsalsizdi.
Aynen öyle. Yaşamak için taş kokaine hayır de.
Bir şey uğruna ölecekseniz
bunun için olmasın.
Taş kokain basit bir hata değil. Ölümcül bir hata olabilir.
Kokain karşıtı kampanya, Amerikan tarihindeki
en büyük uyuşturucu karşıtı kampanyaydı.
-İhtiyacın yok -Hayır de
-İhtiyacın yok. -Hayır de
Uyuşturucuya hayır de Mat et onu
Bu beyniniz.
Bu da uyuşturucu.
Bu da uyuşturucu alınca beyniniz.
Sorusu olan?
Uyuşturucu teklif edilenlere ne diyoruz?
Hayır deseniz yeter!
Duyamıyorum. Daha yüksek!
Hayır deseniz yeter!
Muhteşem.
Şaka mısınız?
Sloganınız bu mu? "Uyuşturucuya hayır deyin."
Yoksul mahallelerdekilere yardım etseniz de
hayır diyecekleri bir durumla karşılaşmasalar.
Bizim camiamıza göre siyasiydi bu.
Nancy Reagan'ın uyuşturucuya "Hayır Deseniz Yeter" kampanyası…
GAZETECİ
…aşırı derecede riyakâr geliyordu
çünkü o dönemde ABD hükûmeti
ülkeye kaçak kokain sokulmasına göz yumuyordu.
Kokaini Nikaragualılar'dan alıyordum.
Çoğunu yani.
Kokain aldığım başka kaynaklar da vardı
ama asıl kaynağım Nikaragualılar'dı.
Orta Amerika o sıralar şiddetli iç savaşlar yaşıyordu.
Guatemala, Honduras, El Salvador ve Nikaragua'da.
ABD, Nikaragua'da diktatörlüğü destekliyordu.
O hükûmet, 1979'da Sandinista hareketi tarafından devrildi.
Solcular ve Marksistlerden oluşan düzensiz bir gruptu.
Nikaragua'nın Sandinista diktatörlüğü,
Küba-Sovyet Bloku'nun tam desteğiyle birlikte
yalnızca halkına ve kiliseye zulmetmekle veya özgür basını susturmakla kalmıyor,
silahlanıp komünist teröristlere üs sağlayarak
komşu devletlere saldırıyor.
ABD şöyle dedi:
"Orta Amerika'daki Marksistlere müsamaha göstermeyeceğiz."
Böylece gerilla gruplarıyla çalışmaya başladılar.
Onlara Nikaragua'daki Marksist hükûmetle savaşmaları için yardım ettiler.
Onlara Kontra deniyordu.
Yemelerini, içmelerini, finansmanlarını ABD hükûmeti sağlıyordu.
Başkan Reagan basın toplantıları düzenleyip
neredeyse her gün konuşmalar yapıyordu.
O özgürlük savaşçıları bugün Nikaragua'nın içinde
çünkü onlara bir söz verdik.
Kontralar'a
kurucularımızın
manevi dengiymişçesine muamele ediyordu.
Onlardan desteğimizi kesip savunmasız mı bırakalım şimdi?
Böyle yaparsak kim bir daha Amerika Birleşik Devletleri'ne güvenir?
Kongre, Orta Amerika'daki bir iç savaşı desteklemek istemiyordu.
Kontralar'a yapılan herhangi bir yardıma ve desteğe karşıyım.
Amerikan halkının bir savaş istemediğine inanıyorum.
Amerikan halkının barıştan yana olduğuna inanıyorum.
Bu yönetimin
Kontralar'ı destekleme politikasına son verme vakti gelmiştir.
Aldatmacayla, yalanlarla ve örtbaslarla doğmuş bir politikaydı bu.
Orta Amerika'ya bir kuruş daha yatırmadan önce
önce bu ülkede yaşayan insanlarla ilgilenelim.
Kongre, federal fonlarla Kontralar'ın desteklenemeyeceğini söyledi.
Onlara silah, üniforma, cephane alamazsınız dediler.
O noktada, Reagan hükûmeti finansman sağlamak için
başka kaynak arayışına girdi.
Bu kaynaklardan biri de İran'a yapılan silah satışından kâr elde etmek oldu.
BİRLEŞİK DEVLETLER FÜZELER - ROKETLER
Yasa dışı bir şekilde İran'a füze ve roket satmaya başladık
ve 15, 30 milyon dolar tutan kâr alınıp
Kongre'nin finansman sağlamadığı
yasa dışı bir Kontra savaşına aktarıldı.
Kontralar'a yardım eden pilotlarla çalıştık.
Amerikalı yetkililer bu durumu görmezden gelmekle kalmayıp
her türlü ahlaksız ve rezil kişilerle iş birliği yaptı.
ABD Haber Ajansı'nda çalışıyordum.
ABD'nin Nikaragua'daki Kontra asileriyle ilgisi hakkında haber yapıyorduk.
Kulağımıza bir şeyler geliyordu ve şahsen ben hiçbirine inanamıyordum.
Üç düzineden fazla kaynak
Nikaragualı Kontralar'ın her türden kokain kaçakçılığı yaptığını söylüyordu.
John Kerry senatoya yeni seçilmişti.
O sırada haberimiz yayınlandı
ve bunu araştırmak üzere ekibinden birilerini gönderdi.
Bugün Kontra'nın uyuşturucu olayından bahsetmekle başlayacağız.
Silahlar boşaltıldıktan sonra uçağa bir şey yüklendi mi?
Evet. Uçağa 17 kadar silindir çanta
ve beş veya altı tane
60 santimetrelik kare kutular koydum.
Çantalarda ne vardı?
Koko. Kokain.
Peki ya kutularda?
Kokain.
Bu çok büyük bir skandaldı.
Beyaz Saray, Orta Amerika'daki bir asi grubuna
gizlice silah aktarıyordu ve bunun finansmanını da
BİRLEŞİK DEVLETLER
İran'a füze satışından sağlıyordu.
Bu gizli ve yasa dışı savaşa finansman sağlamak için
Amerika'daki kokain kaçakçılığı en azından görmezden geliniyordu.
Uyuşturucu kaçakçılığı için mükemmel bir örnekti.
Orta Amerika'ya silah gönderdiğinizde silahları indirip
kokain dolu çantaları yerleştirebilir ve Amerika'ya geri gönderebilirdiniz.
Kontralar için de kârlıydı. Kaçakçılar için de kârlıydı.
Herkes için çok iyi bir anlaşmaydı bu.
Amerikan halkı dışında.
Reagan hükûmetinin ya bundan haberi vardı ve görmezden geldi
ya da Sandinista yönetimini devirmek için
uyuşturucu kaçakçılarıyla iş birliği yaptı.
Amacımız Orta Amerika'daki komünizmi çökertmekti
ve bu yüzden ülkeye uyuşturucu giriyor ve Amerikalı gençler bunu kullanıyorsa
varsın olsundu.
Bias topu çalıyor.
ALTINCI BÖLÜM MEDYA ÇILGINLIĞI
Lenny Bias'tan güzel bir hareket ve sayıyı yapıyor.
Büyük bir dönüm noktası da
Mary Üniversitesi'nin basketbol yıldızı Len Bias'la oldu.
Harika yakaladı. Adrian Branch. Bias'a mükemmel bir pas!
Washington'daki herkes Len Bias'ı tanırdı.
Halk onu çok severdi. Çekici ve efendi bir çocuktu.
Bias çizgide Hale'i geçip tersten bırakıyor.
-Tanrım! -Vay canına! Ne atış ama!
Ligdeki en büyük rakibi Kuzey Carolina'daydı.
Michael Jordan, Len Bias'ı savunuyor.
Büyük çekişme. Ve duble! Tek seferde başardı.
Ülkedeki en iyi sporculardan ikisi
Michael Jordan ve Bias karşı karşıya geliyor.
Üstün gelen Bias oluyor.
Hayali Celtics'te oynamaktı.
Boston Celtics'in seçimi
Maryland Üniversitesi'nden Len Bias.
İlk tercihleri Len Bias oldu.
Maryland Üniversitesi'ndeki yurduna geri dönüp
arkadaşlarıyla eğlenmeye başlamış.
Hemen birini gönderin.
Şaka yapmıyorum.
Suni teneffüs yapıyoruz.
Len Bias'tan bahsediyoruz.
Onu hayata döndürmelisiniz.
O ölemez.
Çabuk birini gönderin.
Yerel bir başarı hikâyesi bu sabah trajik bir hâl aldı.
Maryland Üniversitesi'nin basketbol yıldızı Len Bias
dünya şampiyonu Boston Celtics'te oynamak üzereyken
bugün geçirdiği kalp krizi sonucu Leland Memorial Hastanesi'nde öldü.
Len Bias'ın ani ölümü polis için şok olduysa
taştan kaynaklı oluşu da polis için bir o kadar şok olmuştur.
Polis, vakanın şüpheli olarak değerlendirildiğini söylüyor
ve halka başka bir açıklama yapmıyor.
NBC'den Jim Kazursky, Len Bias trajedisinin
herkese bir mesaj verdiğini belirtti.
Kokain öldürür.
POLİS "BIAS, ÖLÜMÜNDEN KISA SÜRE ÖNCE TAŞ KOKAİN KULLANMIŞ OLABİLİR." DİYOR
Medya bu haberi ele aldığında
vardıkları kanı, Len Bias'ın taş kokain içtiği…
BIAS UYUŞTURUCUYU SAF HÂLDE İÇMİŞ
…ve ölüm sebebinin bu olabileceğiydi.
Sonrasında Bias, taş kokainin simgesi oldu
ve yeni bir ulusal tartışma başladı.
Amerikan medyası şimdi de taş kokaini ele almıştı.
Farklı bir gidişatla, farklı bir anlatımla sunulmaya başlandı.
Sadece taş kokain içtiğini değil, ilk kez taş kokain içtiğini söylediler.
"Bu taş işte bu kadar güçlü ve tehlikeli." dediler.
Len Bias'ın cenazesinde Jesse Jackson şöyle dedi:
"Esrar, Ku Klux Klan'dan daha çok siyahi can aldı."
Ertesi hafta, Cleveland Browns'ın
köşe savunmacısı Don Rogers
kokainden ötürü öldü.
Taş kokain içtiğini ima ettiler.
Haberler böyleydi artık.
ROGERS VE BIAS VAKALARI BENZER
"Bu bir salgın! Siyahi erkekler…
…güçlü sporcular kokainden ölüyor."
Ülkenin dört bir yanındaki herkes kokaini konuşuyordu.
Medya buna taktı resmen.
Taş kokain sorunu krize dönüştü ve ülke çapında yayılıyor.
Taş kokain için sürekli aynı iki kelime kullanılıyordu.
"Salgın" ve "musibet."
"Uyuşturucu salgını, bir terörist kadar tehlikeli.
Ciddi bir mesele. Bu bir salgın ve can alabilir."
Meclis ve Senato komitelerine söylenenler…
İnsanları korkutmak için kullandılar.
Politikacılar da medya da halkı korkutmak için kullandı.
Ve işe yaradı.
Öyle etkili bir uyuşturucu ki cebinizdeki son kuruşa kadar alabilir,
kolunuzdaki saati veya sırtınızdaki giysinizi sattırır.
Veya annenizi öldürür.
Uyuşturucu sorununu göstermek istersem
kamera ekibimi Martin Luther King Bulvarı'na gönderirim.
Merdivende oturan
veya dükkân önünde duran genç siyahi adamları gösteririm.
"Alın taş kokain sorunu! İşte buradalar! Karşınızdalar!"
CBS'in tabiriyle Taş Kokain Sokağı
ülke çapında şehirlere ve kasabalara yayılmakta.
Los Angeles çeteleri taş kokain işini 25'ten fazla şehre genişletti.
Omaha, Kansas City, Denver gibi umulmadık yerlerde.
York, Pennsylvania'da bile. Amerika'nın sıradan yerlerinde.
Taş kokain ve etkilerine
ve kim nerede kullanıyor diye medyada bir çılgınlık hâkimdi.
Kansas City, Missouri polisi bu sabah
küçük oğlunu 20 dolarlık taş kokain karşılığında veren kadını arıyordu.
Dört aylık çocuk Sosyal Hizmetler'e verildi.
Siyahi kadınların, siyahi annelerin,
yoksul siyahi annelerin patolojilerinin
taş kokain yüzünden değiştiğine dair
klişe haberler görmeye başladık.
Taş kokain musibeti yeni ve korkutucu bir boyut kazanıyor.
Taş kokain bağımlılarının çocuklarının gördüğü zarar.
Bu akşamım özel haberi: Kokain çocukları.
Kokain bağımlısı annelerden doğan bebekler.
Doğum sırasında annesinin kafası öyle iyiydi ki
ertesi güne kadar doğum yaptığını fark etmedi.
Taş kokain bebeği olayı büyük ölçüde
yayınlanan tek bir makaleye dayanıyordu.
Ira Chasnoff adındaki Şikagolu bir pediyatristin yazdığı makale.
HAMİLELİKTE KOKAİN KULLANIMI
Ira Chasnoff'a göre
doğum öncesi kokain kullanımının aşırı ve emsalsiz zararları vardı.
Yaklaşık 23 bebeğe dayanarak yaptığı araştırma
asla ama asla yol böyle bir paniğe ve haber bombardımanına yol açmamalıydı.
-Uyuşturucu… -Koko bebekleri…
Taş kokain çocukları, okul çağına gelmiş durumdalar.
Deli gibi haber yapıyorlardı.
New York Times'tan tutun da
Time dergisindeki "Taş Kokain Çocukları"na kadar.
Şöyle manşetler atılıyordu:
"Taş Kokain Bebekleri: En Büyük Tehlike Anneleri."
Bu haberlerde siyahi çocukların fotoğrafları vardı.
Bunu konuşmak cidden zor çünkü saçmalıktan ibaretti.
Bunlar ciddi ciddi gerçek bilgi olarak ilan edildi.
Bu da "taş kokain bebekleri" kavramında büyük rol oynadı.
Tabii şu an bunun yalan olduğunu biliyoruz.
Artık biliyoruz.
Var olmayan bir salgındı.
Her yıl yüz bin tane taş kokain bebeği doğuyor.
Hepsi de kalıcı zararlar görmüş olabilir.
Bu çocukların okul çağına ulaşmaları korku hikâyesi gibi.
Birkaç yıl içinde bu çocuklar
yoksul mahallelerdeki sınıfların yüzde 60'ını oluşturabilir.
Gerçekte, bu dönemde doğan çocukların
sadece yüzde iki veya üçünün
vücutlarında kokaine rastlandı.
Annelikte yaşanan sorun daha çok
alkolden ve esrardan kaynaklanıyordu.
Ama Amerikan halkına bunu pompaladılar.
Bu da hâlihazırda hedef alınmış topluluklarda yaşayan
siyahi kadınların hayatına yeni bir tür suçlama getirdi.
Çocuklarımın babası beni terk etti ve kendimi yalnız ve bir başıma hissettim.
Buhran dönemimde
bir madde bağımlılığı sorunum olduğunu
doktorumla paylaştım.
O da gidip dosyamı polise teslim etmiş.
Uyuşturucu sorunu konusunda tamamen dürüst davranmış
ve sağlık çalışanlarının, sağlık sisteminin
onu ihtiyacı olan tedaviye yönlendireceğini ummuş.
Ama bunun yerine tutuklanıp
çocuk istismarı ve reşit olmayan birine uyuşturucu vermekle suçlanmış.
Bir uyuşturucu satıcısı veya torbacıymış gibi.
"BİR ANNEYİ DOĞMAMIŞ BEBEĞİNE KOKAİN VERMEKTEN TUTUKLAMAK."
Geçen sene Floridalı bir kadın,
cenine göbek bağı yoluyla kokain vermekten mahkûm edilmişti.
Birkaç eyalet daha aynı yolu deniyor.
Sanırım bir savcı ilk kez bir kadını,
bebeğin doğumundan sonraki
göbek bağının hâlâ bağlı olduğu 60 saniye içinde
yenidoğanına uyuşturucu vermekle suçlamıştı.
Bir transfer gerçekleştiğine dair
hiçbir kesin kanıtları yoktu.
Cezalandırılan neydi peki? Suç neydi?
İki sağlıklı bebek doğurdum.
O efsaneye ve yanlış bilimsel bilgilendirmeye rağmen.
Ama ailem bölünüyordu.
Çocuklarım eyalet dışında uzun süre koruyucu aileye verildi.
Yıkılmıştım.
Yargıcın bağımlılığa dair hiçbir fikri yoktu.
Kadının başka çaresi yoktu, kontrolden çıkmıştı.
İhtiyacı olan yardımı istedi.
Ama o yardımı alamadı.
Sunmadılar bile. İstediğinde öyle bir yardım yoktu.
Aynı dönemde Güney Carolina'daki Medical Üniversitesi'ndeki
Shirly Brown ismindeki beyaz bir hemşire
siyahi hastalarına uyuşturucu testi yapmaya başladı.
Gizli gizli hamile siyahi kadınların kokain kullandığına dair kanıt aramış.
Uyuşturucuları nasıl aldığını söyler misin?
Satın mı alıyorsun? Seks karşılığında mı alıyorsun?
Bu soruları kim için soruyorsun? Yani bu cevapları kime ileteceksin?
Kendi adıma soruyorum.
Bu cevapları polise vererek
polislerin kadınları yataklarından alıp tutuklamasına yardım etti.
Ya hâlâ hamilelerken ya da doğumdan kısa bir süre sonra
doğumdan ötürü hâlâ kanamaları mevcutken.
Siyahi kadınları suçlamak için ortak bir çabaydı bu.
Siyahi kadınları veya herhangi bir kadını
çocuklarına zarar verdiğini söyleyerek suçlayabilirsiniz.
Onlar da bunu yaptı.
Sheryl! Aç hadi!
Çocuğu sokakta bırakmasana.
Araba çarpacak en sonunda.
Kokainin var mı? Ya da taş kokainin? Sakso çekerim.
Bebeği sokağa bırakma.
Popüler kültür
taş kokaini asıl kullananların
çocuklarından çok taş kokaini seven
patolojik siyahi kadınlar olduğu fikrine yoğunlaştı.
Bu hikâyeyi aktarırken de
zerre kadar derinlik katmadı.
Aniden çıkar, eziktir, taş kokain kullanır,
çocuklarını başından atar. Kadına dair tüm bildiklerimiz bu.
Bir kızdan bahsedeyim size Sokaklarda salınır durur
Sizin anneniz de olabilir Güleyim demeyin
Annen taş kokain kullanıyor
Benim annem kullanmaz
Annen taş kokain kullanıyor
Yalan söylüyorsunuz
Taş kokain kullanan insanlar aşağılandı.
Tüm ülkeye öyle bir izlenim verildi ki
bu insanlar bu maddeyi kullandıkları için
kontrolden çıkmışlar gibi.
"Bu insanlar bu maddeyi kullandıkları için bizim yardımımızı hak etmiyor.
Bu insanları göz ardı edebiliriz."
İşte bu yüzden çok tehlikeliydi.
Annen taş kokain kullanıyor
Annemi tanımıyorsunuz siz
Annen taş kokain kullanıyor
Çünkü o bir kokainman
Birinin taş kullandığı söylendiğinde
başka bir şey bilmenize gerek yoktu.
Kaç tane iş kaybetmiş, önemi yok.
Cinsel istismara uğramasının ve kendini tedavi etmesinin hiç önemi yok.
Başka bilinmesi gereken bir şey yoktu.
Boş verin gitsin.
Halkın bir kesiminin boş verilmeyi hak ettiğini kabul etmiştik.
Bu, gözümüzün önünde yaşandı.
TAŞI BIRAK AKLINI BAŞINA TOPLA
Taş, sokaklara düştüğünden beri binlerce Bronxlu
torbacıları mahallelerinden defetmek için daha fazla polis talep etti.
Esrarı bırak! Umuda sarıl!
Florida sakinleri, emniyetten taraf olup
uyuşturucuyu protesto ederek torbacılara mesaj gönderiyor.
Esrarı bırak!
Siyahi camiada bir şey yapılması gerektiğini söyleyenler vardı.
Taş kokain öldürür!
Miami'de, kilise ve sivil grupların isteği üzerine
polis, taş kokain karşıtı motosikletli devriyeleri hayata geçirdi.
-Onları gördüğünüze memnun musunuz? -Evet.
Birileri bir şeyler yapmalı.
Bak bana torbacı! Sana diyorum!
Siyahi adamların gözü üzerinde.
Bak bana torbacı! Sana diyorum!
İnsanlar korkuyordu. Başka ne yapılır bilmiyorlardı.
Etrafta bu kadar şiddet, bu kadar çirkinlik varken
bu çılgınlığı durduracağını düşündükleri şeye sığındılar.
Elimde olsa Ringling Kardeşler'in kafeslerinden alıp
bu torbacıları kafese koyar ve çocuklar pislik nedir görsün diye
tüm mahallelerde gezdirirdim. Çünkü onlar birer pislik.
O sıralar Harlemli milletvekilimiz vardı, Charlie Rangel.
Ronald Reagan'a dedi ki: "Siyahiler için yaptıkların yetersiz.
Bizi umursamıyorsun."
Savaş kazanmak için kaynaklara sahip olmanız gerekir
ve kaynak için de para gerekir.
Ve şundan hiçbir şüphe yok ki
Amerikan halkı bunu ödemeye hazırdır.
Onları sokaklardan alıp tutukladılar.
O sıralar toplumun da bunu desteklediğine hiç şüphem yoktu.
Papazlar da…
…siyasilerle büyük bir hır çıkarıyordu.
"Sizi neden seçtik? Neden sokaklarımız daha güvenli değil?"
Süt alamazken taş kokain alabiliyorsunuz.
Onlara müebbet hapis verilmeli.
Taş kokaine hayır! Binamızı geri istiyoruz!
Uyuşturucuya hayır! Taşa hayır!
Çok acayipti…
Ebeveynler, çocukları hapse atılsın diye yalvarıyordu.
Sokaklarda uyuşturucu sattıkları için.
İnsanlar bizim gibi tavır almalı.
Mahallelerinde uyuşturucu istemiyorlarsa tavır almalılar.
Halk bunu yanlış buluyordu.
Siyasiler yanlış buluyordu, hem cumhuriyetçiler hem demokratlar.
Siyasiler zevkten dört köşeydi.
Milyonlarca para kazanan açgözlü ve adi suçlular söz konusu.
Çocuklarımız, taş kokain denen bu korkunç yeni karışıma
maruz kalmaya devam edecek.
Kokain eskiden zenginlerin özel eğlencesiydi.
Şimdiyse harçlıkla bile alınabiliyor.
1986 yılındaydık.
Bir seçim olacaktı.
Tüm Temsilciler Meclisi üyeleri yeniden aday olacaktı.
Ve şimdi,
uyuşturucuyla mücadele
ne kadar sert olduklarını kanıtlamak için fırsattı.
Meclis Sözcüsü Tip O'Neill'dı.
"Kapsamlı bir uyuşturucu karşıtı yasa tasarısı istiyorum." dedi.
Dört haftada hazırlansın istiyordu ki
üyeler seçim kampanyalarında ne başardıklarını gösterebilsinler.
Ne kadar sert olduklarını.
Bu musibeti nasıl durdurduklarını.
Elimde olsa tüm bu torbacıları alıp
Alcatraz'a gönderir
ve ziyaretçi kabulü olmadan ömür boyu hapse mahkûm ederim.
Bir tasarının ilk takdiminden,
Meclis ve Senato'dan geçip Başkan tarafından imzalanana kadar
geçen sürenin ne kadar sürdüğünü halkın takdir etmesi zordur.
Washington'da yıllarca sürebilir bu.
Ama Tip O'Neill bunu dört haftada istedi.
Bu süre zarfında,
daha ziyade son haftada olay şu noktaya geldi:
"Zorunlu minimumları yazıp
bu esrar satıcılarını mahkûm edelim."
Bugün, Amerikan halkının ve hükûmetinin
EKİM 1986
uyuşturucu musibetiyle kararlı mücadelesini yansıtan
yasayı imzalamaktan büyük bir memnuniyet duyuyorum.
UYUŞTURUCU İSTİSMARINA KARŞITLIK YASASI
Bugüne kadar yazılmış en hakkaniyetsiz federal yasaydı.
Belirli bir toz kokain oranı vardı.
100 gram kokaine verilen cezayla
bir gram taş kokaine verilen ceza aynı.
Restoranlarda gördüğünüz şeker paketleri bir gramdır mesela.
Çok ufak bir miktardır.
Bu ufak miktardaki beş paket taş kokain
minimum beş yıldan 40 yıla kadar hapis cezasına sebep oluyordu.
Geçirilen yasa göre böyleydi.
Beş gram taş kokain,
500 gram toz kokainle
aynı cezayı aldırıyordu.
Birçok kişi şöyle dedi:
"Bunun sebebi Kongre'nin
taş kokainin, toz kokainden
100 kat tehlikeli olduğunu düşünmesindendir."
Hayır.
Yazdıkları alelacele şeyden ötürü oldu bu.
O kadar hızlıydı ki
başarmaya çalıştıkları şeyi düzgünce düşünemediler.
Bu bir hataydı.
Üst üste yapılmış birçok hataydı.
Bunlar 1986'da oldu.
Bu yasa "kaçakçıları" hedef alıyordu.
Sonra 1988'de bu mevzuatı genişletip
taş kokain bulunduran herkesi dâhil ettiler.
1988 mevzuatında verilen kararla
az miktarda taş kokain bulundurmaya da
zorunlu minimum cezanın verilecek olması
Reagan hükûmetinin büyük tavır değişikliğini gösteriyordu.
Amaçları, madde bağımlılarını
ve özellikle de taş kokain bağımlılarını cezalandırabilmekti.
O zamanki inanış şöyleydi:
Taş kokain…
…uluorta şekilde…
…daha çok siyahi camiada kullanıyordu.
Toz kokain ise daha gizli bir uyuşturucuydu.
Orta sınıf insanlar kullanıyordu ve kimse bir zarar görmüyordu.
Gasbetmiyorlardı, öldürmüyorlardı, soymuyorlardı.
Ana fikir, topluma en çok zarar veren şeye yoğunlaşmaktı.
Ama çok abartılı oldu. Gereğinden fazla abartılı.
Tutulur bir yanı yoktu.
Sanırım durumu en iyi anlatan şey de…
…sık sık duyduğumuz şu sözdür:
"O zamanlar iyi bir fikir gibi gelmişti."
YEDİNCİ BÖLÜM KURALLAR DEĞİŞTİ
Ben George Herbert Walker Bush, ant içiyorum ki…
"Görevimi içtenlikle ifa edeceğim."
1989'da
anketlere göre
halkın en çok endişe ettiği konu uyuşturucuydu.
George H.W. Bush göreve geldiğinde
ülkenin yüzleştiği uyuşturucu salgınını çözme sözü verdi.
Yapacak işlerimiz var.
Bağımlılığın, uyuşturucunun,
ve varoşları etkisi altına almış ahlak çöküntüsünün esaretinden
kendini kurtaramayanlar mevcut.
Hatırlatırım, George H.W. Bush, Reagan'ın yardımcısıydı.
Reagan hükûmetinin ilk yıllarında, Beyaz Saray adına
uyuşturucu karşıtı operasyonlardan sorumluydu.
Yani herkesten daha sert tavır alacağını
göstermek için her türlü sebebi vardı.
Toplum olarak ayaklanıp
müsamahamız olmadığını göstermemiz gereken
belli başlı konular var.
En bariz olan ise uyuşturucu.
Ve yapılacak çok şey var.
Söylenecek de.
Ama size sözüm olsun,
bu musibet son bulacak!
Uyuşturucu ve taş kokain meselesine olan siyasi ilgi giderek artıyordu.
Uyuşturucu, Amerikan yaşam tarzının karşı tezine dönüşmüştü neredeyse.
Uyuşturucu, yok etmemiz gereken düşmandı.
Narkotik'le çalışıyordum.
Bir gün Beyaz Saray önünde uyuşturucu almam istendi.
Alışveriş yaptığım bir satıcıyı arayıp "Beyaz Saray'a gel." dedim.
"Orası nerede lan?" dedi.
Nasıl geleceğini anlatmam gerekti.
Oraya geldiğinde küçük bir bankta oturduk.
Bana uyuşturucuyu verdi, parayı verdim.
Arkamızda Beyaz Saray'a giren insanlar vardı.
Ülkemizin karşı karşıya olduğu
en büyük iç tehdidin uyuşturucu olduğunda hemfikiriz.
Bu, Başkan George HW Bush'un
ilk ulusal televizyon konuşmasıydı.
İzlediğimi hatırlıyorum da…
…Başkan'ın elinde…
…kimsenin beklemediği bir zımbırtı vardı.
Bu…
Bu, taş kokain.
Birkaç gün önce, Beyaz Saray'ın hemen karşısındaki bir parkta
Narkotik ajanları tarafından ele geçirilmiş.
İşe bakın, George Bush televizyonda benim aldığım uyuşturucu gösteriyor.
Küçük dilimi yutacaktım. Çok acayipti. İnanamadım. İnanamadım resmen.
Çünkü tezgâhtı.
Şeker kadar masum görünüyor.
Ama şehirlerimizi savaş alanlarına dönüştürüyor.
Ortada siyasi bir tiyatro dönüyordu.
Beyaz Saray, gerçek bir genç çocuğu
siyasi amaçlarla, siyasi bir başarı elde etmek için kullanmıştı.
Artık kurallar değişti.
Uyuşturucu satarsanız yakalanırsınız.
Yakalandığınızda da yargılanırsınız.
Hüküm giydikten sonra da hapse atılırsınız.
Bugün Beyaz Saray, Başkan Bush'un
uyuşturucuya savaş ilan ettiği konuşmasındaki dramatik anın
Narkotik'in tezgâhıyla sağlandığını doğruladı.
Gidip Beyaz Saray'ın önünde uyuşturucu sattı, değil mi?
Asıl önemli olan bu.
Adam böyle yaptı ve tutuklandı. Umarım tutuklanmıştır. Haberim yok.
Bu adam için üzülmüyorum.
Sabıkası veya herhangi bir şiddet suçu olmayan bir genç
hayatının neredeyse on yılını federal hapishanede geçirdi.
Uyuşturucuya karşı açılan savaşta şehirlerin kaybediyor oluşu
bugünkü New York polisinin cenazesiyle daha da açığa çıktı.
22 yaşındaki Edward Byrne cuma sabahı vurularak öldürüldü.
Eddie Byrne hikâyesi çok önemliydi.
Torbacıların öldürdüğü acemi bir polisten bahsediyoruz.
Öyle arabasında oturuyormuş. Hiçbir şey de yapmamış.
Oğlumuz Eddie polis arabasında oturup
bizi temsil edip korurken…
BABASI
…bir pislik tarafından…
…öldürülebiliyorsa…
…hiçbirimiz güvende değiliz.
Len Bias'a olanlar dikkat çekmişti sadece.
Polis adamakıllı bir tepki vermemişti.
Ama Edward Byrne, Queens'te öldürüldükten sonra
"Polislerimizden birini bunun için mi öldürdünüz?" falan oldular.
"Şimdi görürsünüz. Tüm ulus görecek."
Söz veriyorum.
Bu cinayetler durmalı ve duracak da.
Tamam! Bende bir şey yok dostum!
Tek cinayet Amerika'daki polis teşkilatlarını değiştirmişti.
Polis delirmişti.
Kafayı yemişlerdi.
ÖNE adını verdikleri yeni bir ekip kurdular.
Güney Manhattan Özel Narkotik Ekibi
parkta taş kokain alan bazı müşterileri tutukladı.
Bulabildikleri her polisi alıp
bu ekibe koydular
ve gün boyu satın alma baskını yaptılar.
Polis! Tutuklusun.
Taş kokain kullananların çoğunluğu beyazdı
ama işin ticaretindekiler çoğunlukla beyaz değildi.
Polis de bilhassa
bu yer altı ticaretine bulaşan beyaz olmayan insanları hedef aldı.
Polis, taş kokaine sıkı önlemler alıyor.
Büyük baskınlar yapıyorlardı.
Bir mahalledeki en büyük uyuşturucu baskını.
O baskınlar sırasında yakalanırsan
ve sende hiç yokken başka birinde 10 tane taş kokain varsa
onu beş beş aranızda bölüştürüyorlardı.
Polis!
Mahallelere intikam için geliyorlardı.
-Tamam! -Yüz üstü yat hemen!
Yere yat! Ellerinin üstüne çök!
O andan itibaren işler değişti.
Sana kelepçe taktıkları anda hapsi boyluyordun.
Çocukları sokakta durdurup üstlerini arıyorlardı.
Polis arabasına atabiliyorlardı.
Kimse nerede olduğunu bilmeden üç dört gün nezarette tutabiliyorlardı.
"Torbacıysan içeri girersin." diyorlardı. 15, 20, 30 yıl. Fark etmez.
Bilhassa da siyahiyseniz.
Polis…
…ne halt ettiklerini bilmiyordu.
Çünkü iyiyle kötünün ayrımını yapamıyorlardı.
Hepinizin tipi de davranışı da aynı öyleyse aynı muameleyi göreceksiniz.
Yasaklı madde bulundurmaktan tutuklanmıştım.
O madde de taş kokaindi.
Hatırlıyorum da sabahın üçünde bacaklarımdan çektiler.
Uyandım ve giyinip hapishaneye gönderildim.
Ben ve yaklaşık 70 kadın daha
büyük bir odaya koyulduk, giysilerimizi çıkarttırdılar.
Vücudumuzun her yerine baktılar.
Sonra hepimizi uzun bir zincirle zincirleyip bir otobüse bindirdiler.
Sabahın köründe.
Sonra daha önce hiç gitmediğim bir yere götürüldüm.
Nereye gittiğimi bilmiyordum.
Bu yolculuk sırasında atalarım geldi aklıma.
"Ne ilerleme kaydedebilmişiz ki?" dedim.
BILL CLINTON'IN GÖREVE BAŞLAMA TÖRENİ
Hanımlar ve beyler,
karşınızda Amerika Birleşik Devletleri Başkanı
William Jefferson Clinton.
Bush, zemin hazırlamada önemli bir rol oynamıştı
ama Clinton daha sert bir tavır almalıydı.
Bu iş böyledir. İnsanlar illa daha sert olacak.
SEKİZİNCİ BÖLÜM DAHA SERT
Cezaların çok daha kesin olacağını söyleyebilirim.
EYLÜL, 1984
Yüzde 20'lik bir artışla sahada 100 bin polis görevlendireceğiz.
Hadi! Yürü!
Uyuşturucu savaşı polisi askere çevirdi.
Tamam. Dur. Kıpırdama!
Kongre'den gelen on milyonlarca dolar
helikopterlere ve polisi askeri ekipmanlarla donatmaya harcandı.
Polis yeniden yapılandırıldı.
Sıradan devriye polislerinin yerine
finanse edilen, özel kaynaklar ve güçler verilen
elit birimler oluşturuldu.
Polis faaliyetleri ve gözetim konusunda
düşük gelirli beyaz olmayanları hedef alan yeni yatırımlar görmeye başladık.
Bu sırada da cezalar daha zalimce ve ağır veriliyordu.
Karım ve çocuklarım içeride.
İnanamıyorum ya!
Federal uyuşturucu karşıtı bütçe 12 milyar dolar kadardı.
Reagan'ın ilk bütçesinden altı kat fazlaydı ve hep yükseliyordu.
Bu yasa tasarısını imzalayarak
hep birlikte
memleketimizin kanunlarını
halkımızın değerleriyle eş tutabilmek adına
büyük bir adım atıyoruz.
1994'teki suç yasası sahadaki yeni polisleri destekliyordu.
Sırf New York ve Şikago gibi büyük şehirlerde değil,
Indiana, Flint ve Stockton, Kaliforniya gibi küçük şehirlerde de.
Hapishaneleri genişletmek için on milyonlarca dolar aktarılıyordu.
Hapishane nüfusundaki patlayışı işte o dönem görmeye başladık.
Clinton döneminde tutuklama oranları aşırı derece artmıştı.
Ama sonra
yine 94 döneminde insanlar, taş kokainden tutuklananların
neredeyse bilhassa siyahi olmasından
rahatsız olmaya başladı.
Taş kullananların üçte ikisi beyazdı.
Ama 1988'deki Uyuşturucu İstismarına Karşıtlık yasasıyla
1994'te Clinton'ın suç yasasına kadar geçen sürede
Los Angeles'taki tek bir beyaz kişi bile
taş kokaine dair federal yasadan hüküm giymedi.
FEDERAL SAVCI IRKIN BİR FAKTÖR OLDUĞUNU REDDEDİYOR
UYUŞTURUCU SUÇUNDAN YATAN SİYAHİ MAHKÛMLAR
YÜZDE 707 ARTIŞ
Afrikalı Amerikalılar camiasında kitlesel hapsedilmelere
ve taş kokain ekonomisinden kaynaklanan zarara karşı büyük bir öfke vardı.
Bu öfkenin büyük çoğunluğu CIA'ye
MUSİBETİN KAYNAĞI NİKARAGUA'DAKİ SAVAŞ
ve taş kokain krizi yaratmakta oynadığı roleydi.
Hiç fark etmez.
O uyuşturucuyu kendisi temin eden de
başkası temin ederken görmezden gelen de
eşit derecede suçlu.
Benim halkıma ve benim toplumuma yapılanları
birilerine ödeteceğim.
Bence CIA de işin içinde.
Son 20 ya da 30 yıldır yaşanan tüm çirkinlerin içinde CIA var zaten.
Gözünüzü açacağız!
Taş salgını toplumun yoksulluk seviyesini de
güvenlik seviyesini de etkiledi.
İnsanların sağlığı da etkilendi.
İnsanların hayatı son buldu veya değişti.
İnsanlar özgürlüğünü kaybetti.
Ülkeye uyuşturucuyu ben sokmuyorum. Büyük mevkilerde bunu yapan insanlar var.
Evet.
Dolayısıyla, bu denli orantısızca etkilenen bir topluluğun,
kendi topluluklarına sokulan uyuşturucuda
ABD'nin en ufak payı olduğu imasına karşı bile
tiksinti ve dehşet içinde ayaklanması
gayet anlaşılabilir bir durumdu.
Los Angeles 1980'lerde ve 1990'larda taş kokainin merkeziydi.
Los Angeles'taki öfkenin büyük kısmı ülkenin kalanına da yayıldı
ve LA bu örgütlenmenin merkez üssü oldu.
Bu örgütlenme en sonunda CIA başkanı John Deutch'u
Watts'taki bir lisede konuşmaya yapmaya Los Angeles'a gelmeye mecbur bıraktı.
CIA başkanı bugün Los Angeles'taydı.
CIA'in geçmişte Amerika'nın yoksul mahallelerine yayılan taş kokainle
ilgisi olduğu söylentilerini inkâr etmeye çalıştı.
O an, o topluluğun CIA'yle yüzleşme anıydı aslında.
Yaşadığım Baldwin kasabasında çocuklara hiç iş yok.
Çocuklarımız mal muamelesi görüyor.
Hapishane hapishane dolaştırılıyorlar.
Sokağa geri dönüyorlar
ve damgalanıp hayatları boyunca bunu taşıyorlar.
Yorulduk, yaralandık ve kızgınız.
Bize açıklama yapın.
Siz başkan olarak herkesten çok üzülüp şöyle demelisiniz:
"Bu kanser buraya nasıl geldi?
Nasıl oldu bu?"
Hepimiz biliyoruz ki ABD hükûmeti ve CIA 80'lerin ortasında
Nikaragua'daki Sandinista hükûmetini devirmeleri için
Kontralar'ı ve eylemlerini destekledi.
Şimdi de CIA'in,
Kontralar'ın silah parası toplamak adına
Kaliforniya'ya taş kokain sokmasına
yardım ettiği iddia ediliyor.
Bu korkunç bir suçlama.
Yanıtsız bırakılamayacak bir suçlamadır.
CIA Başmüfettişi'nden detaylı bir soruşturma yapmasını istedim.
Bence bu odaya
acı, öfke ve özellikle de güvensizlik hislerinin hâkim olduğu çok açık.
Maaşını devletten alan birinin
CIA'in yanlışı konusunda yaptığı soruşturmada
nasıl içimiz rahat olabilir ki?
Bunlar palavra dostum.
Bekle bir dakika.
CIA Başmüfettişi detaylı bir rapor hazırladı.
Hatta CIA'nin neleri bilip de görmezden geldiğine
veya Sandinista hükûmetini devirme çabaları sırasında
uyuşturucu kaçakçılarıyla ne ölçüde iş birliği yaptığına dair
yeni ifşaatlar içeriyordu.
Reagan hükûmeti ülkeye sokulan kokain konusunu,
Amerika Birleşik Devletleri'nin güvenliğine hiçbir tehdit oluşturmayan
Orta Amerika'daki küçük bir ülkeye karşı yürüttükleri
bir yasa dışı paramiliter savaş kadar umursamıyordu.
Uyuşturucu elbette bir tehdit oluşturuyor.
Madem uyuşturucuya savaş açtın
bu savaş onu temin edenlere karşı açılmaz mı?
Yoksa savaşın sadece onun kurbanlarıyla mı?
İkiyüzlülüktü bu.
Ve maalesef bunun üzerine hiç gitmedik.
İnsanlar öldü. Topluluklar yerle bir oldu.
Hiçbir şey yapılmadı.
Beyaz olmayan toplulukların mahvolmasına seyirci kaldık.
Ayrı ayrı altı kez hapse mahkûm edildim.
Biri de çıkıp şöyle der sanıyorsun:
"Senin cezai bir sorunun yok ki.
Senin alkol veya uyuşturucu sorunun var.
Buna yardım edebiliriz."
Ama bana hiç yardım teklif edilmedi.
Bugünün gazetelerini okuyorum da…
Opioid kullanımına yaklaşımlarına bakınca
tıbbi bir yaklaşım görüyorum.
Cezai yaklaşım değil.
21 yıldır ağzıma sürmedim.
Tedavisine yatırım yapılmasına değmez miydim?
Affedersiniz.
Son…
…20 küsur yıldır…
…TSSB ile yaşıyorum.
Vurulmamla birlikte başladı.
Arada bir de bipolar dönemden geçiyorum.
Ruh hâllerim çalkantılı oluyor.
Anksiyetem de var.
Yaptığım seçimler yüzünden bunlarla uğraşmak zorunda kaldım.
Evet.
1988'de vuruldum.
Beş kez.
Üç sene hapis yattım.
Silah ve uyuşturucu bulundurmaktan hapsedildim.
Kontrolümü kaybetmiştim.
Taş kokain döneminde…
…oynadığım rolden ötürü çok pişmanlığım var.
Bir sürü arkadaşımı kaybettim.
Bir sürü. Neredeyse hepsini.
İşimi kaybettim.
Evimden oldum.
Her şeyimi kaybetmeme sebep oldu. Her şeyimi. Ve…
…hiçbir şeyi umursamadığım bir noktaya geldim.
Özellikle de ablamdan kızlarımı almasını istedikten sonra.
Bu beni o zamanki hâlimden…
…şu anki hâlime dönüştürdü.
Aman Tanrım.
Aklıma kuzenlerim geliyor.
Arkadaşlarım…
…hapse atıldılar.
18'inde bile değillerdi.
Taş kokain dediğimiz bu şey yüzünden.
Bir kıssa vardır.
Eski mahalleme gidip "Arkadaşlarım nerede?" diye bağırdım.
Sesim yankı yaptı ve şöyle dedi:
"Arkadaşlarım nerede?"
UYUŞTURUCUYLA MÜCADELE ABD'YE YAKLAŞIK 1 TRİLYON DOLARA MAL OLDU
VE HAPİSHANE NÜFUSU 1980'DE 300.000'KEN BUGÜN 2 MİLYONDAN FAZLAYA FIRLADI
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna