Downloaded from YTS.MX
Dzień dobry.
Official YIFY movies site: YTS.MX
To jest człowiek
wybrany przez muzykę.
Możemy raz to zagrać?
Oczywiście.
Jeszcze raz.
- Dobrze. To jest ten akord? - Tak.
Tak.
To Daiki Tsuneta.
Jest liderem japońskiej kapeli rockowej King Gnu
i geniuszem kreatywnym jej twórczości muzycznej.
TSUNETA, GITARA I WOKAL
Jakie to trudne.
Rzadki geniusz o nieokiełznanym talencie,
nawet dla uniwersytetu.
RZUCIŁ KIERUNEK – WIOLONCZELA
Gra na ponad dziesięciu instrumentach.
Nie ma dla niego barier muzycznych.
Tu wybija się instrument zwany rogiem.
Dobrze.
Tsuneta przekracza granice ekspresji.
Jak zmienić muzykę konwencjonalną?
Przyciąga mnie ten aspekt artystycznej ekspresji.
Można powiedzieć, że to proces destrukcji i tworzenia.
NISZCZENIE I TWORZENIE
Po prostu pracuję dalej.
Kreatywność Tsunety obejmuje też wizualizacje,
współpracuje z innymi twórcami z branży.
Nowatorskim projektem otwiera nowy rozdział muzyki.
Millenium Parade.
Z Tokio wkracza na arenę międzynarodową.
Nagrywam.
Jesteś przed kamerą.
Powitajmy go ciepło!
Przez trzy miesiące podążaliśmy za Tsunetą.
Obserwowaliśmy proces twórczy
geniusza muzyki
od początku do końca jednego projektu.
Nazywa się „2992”.
Nie byłoby ciekawie,
gdyby moja muzyka przetrwała do 2992 roku?
Dlatego muszę dać z siebie wszystko.
Nie!
Co Tsuneta wyobraża sobie
w odległej przyszłości?
Nie w ten sposób.
Jeszcze raz.
Chcę stworzyć dzieło, które afirmuje
punkty widzenia i perspektywy różnych ludzi z całego świata.
Wreszcie ukończyłem
czyste, dopracowane dzieło.
Teraz pora je zdekonstruować.
Daj spokój.
Jeszcze nie skończyłem. Wciąż można je ulepszyć.
Czemu zawsze się tak spieszę?
To prawdziwy geniusz urodzony
w chaotycznym świecie, jakim jest Tokio.
Obserwowaliśmy niekończący się proces niszczenia i tworzenia.
14 WRZEŚNIA 2020 ROKU
Cześć.
- Dzień dobry. - Miło mi.
Nagrania rozpoczęły się
we wrześniu 2020.
Teraz nagrywamy.
Dobrze.
Przed chwilą nagraliśmy partię basową.
Dzień dobry.
Ale zbliżenie.
Duża kamera, prawda?
Chcecie posłuchać?
Tego dnia
nagrywają
swój debiutancki album Millennium Parade.
NARRACJA: TOBBY UEHARA
Ich pasja i innowacyjność
są uosobieniem chaosu w Tokio.
- Lepiej? - Cóż,
na wszelki wypadek.
Po moich prośbach.
Chcesz prościej?
Jasne, czemu nie?
Tak mi się podoba.
Mógłbyś przedstawić nam zespół?
Dobrze.
To basista King Gnu.
Jestem Kazuki Arai.
Miło mi.
- To Arai. - Jestem Arai.
To Ezaki Ayatake.
Gra dla innych zespołów takich jak WONK.
Ayatake gra też na klawiszach King Gnu.
W tym sensie
mamy kluczowych członków.
Gramy utwory Daikiego Tsunety.
Dobrze.
Zagracie nam coś?
Jasne.
- Gotowe. - Dobrze.
Cudownie.
Ciekawy kawałek.
To może pasować
na ostatnią część improwizacji.
La, si, do, re, mi, sol, mi.
Tak.
- Ciekawa skala dźwięków. - Zgadzam się.
Ale to może być nijakie.
- Chcesz zachować tę wersję? - Tak.
- Spróbuję jeszcze raz. - Dobrze.
Zazwyczaj
producent prowadzi sesje nagraniowe.
Ale nie w tym studiu.
Tu wszystkie decyzje podejmuje Tsuneta.
Mogę powiedzieć…
- To ma swój urok. - Zgadzam się.
Zapomniałem, czego słuchałem.
Możemy też wyostrzyć
najlepsze części nagrań.
Tsuneta, wydaje się,
że nie reżyserujesz tej sceny.
Zwykle nie.
Finalnie
on wybiera ostateczną wersję,
ale daje każdemu muzykowi
przestrzeń do wyrażania własnej kreatywności.
To, co tu widziałeś, jest tego świetnym przykładem.
Nie gram na basie tak swobodnie
- na innych nagraniach. - Nie, nigdy.
Rzadko prosi się muzyków,
żeby byli aktywnymi graczami.
Dlatego mój projekt
pozwala muzykom wydobyć z siebie to, co najlepsze.
- Tak. - Być może.
Tak.
Tutaj możemy wyrazić naszą muzyczną kreatywność.
Tak.
- Dobre? - Brzmi dobrze.
Zaczyna mieć instrumentalny klimat.
- Dobrze. - Tak.
Niech tak będzie.
15 WRZEŚNIA 2020 ROKU
Następnego dnia
weszliśmy do prywatnego studia Tsunety.
Po raz pierwszy
wpuszczono kamerę
na proces twórczy zespołu.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dobrze cię widzieć.
Nad czym teraz pracujesz?
To dla King Gnu.
To z grudniowego nagrania.
To nasza nowa piosenka.
„STAR OF THE SHOW” KING GNU
Pracował nad
demo nowej piosenki King Gnu.
Innymi słowy, projektował piosenkę.
Prowadzi do tego.
Co powiesz
- na dodanie klawiszy? - Tak.
Tsuneta słucha tego samego fragmentu
i dopracowuje brzmienie każdego instrumentu.
Robię to bez końca.
Na przykład…
To są utwory
- na nowy album King Gnu. - Tak.
- To „A Cheap Novel”. - Tak.
Składa się z 52 indywidualnych ścieżek.
Te części składają się na jedną piosenkę.
Najpierw komponujemy linię melodyczną basu.
Zgadza się. Stąd ten surowy klimat utworu.
Rozumiem.
Na przykład, włączam akordy.
Po akordzie E
następuje akord otwarty.
Brzmi tak.
Trudno to opisać.
W ten sposób tworzę cały nastrój piosenki.
Zaczynam czuć tę piosenkę.
Podczas tego procesu
eksperymentuję z melodią.
Ta linia melodyczna
jest włączana w ten sposób.
I nie słychać strun.
Gdzie ścieżka smyczków?
Jest tutaj.
Łączę melodię z demo.
Tak to działa.
W ten sposób
wszystko się łączy.
To niekończący się proces.
Skąd czerpie inspiracje
do swojego gustu muzycznego?
- Książki o sztuce. - Tak.
Stąd czerpię inspirację.
- Tak. - To zbiór różnych artystów.
Kto to?
To Kosuke Kawamura.
Tworzy kolaże.
Materiały, z którymi pracuje,
- kolaże, to coś, z czym się utożsamiam. - Tak.
Pokażę ci.
Jasne.
Samplowałem orkiestrę.
Dobrze.
Potem dodałem bity.
Wykorzystałem technikę kolażu w mojej muzyce.
- Tak. - Tworzę wyjątkową muzykę.
Niszcząc
gotowy utwór i odbudowując go od zera,
można tworzyć zupełnie inną muzykę.
To sposób na stworzenie całkiem nowego dzieła.
Można powiedzieć, że takie podejście jest podstawą mojej pracy.
Tak.
- Wyjaśniłeś to w zrozumiały sposób. - To zrozumiałe? Miło to słyszeć.
Tak myślę o muzyce.
Rany. Tak.
- Spójrz na to krzesło. - Dobrze.
Prawda, że wyjątkowe?
Ze skóry wychodzą kolce.
Robione na zamówienie.
- To także kolaże. - Rany.
Kolce przeszkadzają.
To samo z laptopem na podłodze.
Tak.
Och,
- to laptop. - Tak. Długo go używałem,
ale niedawno kupiłem nowy komputer.
- Rozumiem. - Pochlapany lakierem do paznokci,
- cały. - Dobrze.
Keiichi Tanaami miał ogromny wpływ na moją pracę.
Rozumiem.
Ten artysta też.
- Reprezentuje sztukę wielogatunkową. - Tak.
- Niesamowite. - Tak.
„Tokyo Chaotic”
to koncepcja, na której często opieram swoją pracę.
Są ludzie
z różnych kultur i środowisk.
Chcę przedstawić perspektywy
różnych idei.
To dotyczy też mojego obecnego projektu.
Próbuję świadomie
w mojej muzyce tworzyć miejsce komunikacji z ludźmi,
których wartości różnią się od moich.
Nie chcę nikogo odtrącać.
Mam nadzieję akceptować ludzi takimi, jacy są.
22 WRZEŚNIA 2020 ROKU
Dziś było nagranie King Gnu.
To pierwszy utwór
King Gnu w tym roku.
Czuję na plecach oczekiwania fanów.
Pandemia wybuchła w trakcie przygotowań do trasy.
Nie mogę się doczekać końca pandemii.
Wciąż wierzę, że odbędziemy jesienną trasę.
Tak.
Jego styl gry ewoluował z jego fryzurą.
Jest bardziej dojrzały!
PERKUSISTA YU SEKI
Ostatnio nagrywali razem pół roku temu.
Kiedy ściąłeś włosy?
- Wczoraj. - Rany.
Przód wygląda interesująco.
Zgadzam się, jest trochę długi.
Muszę je układać.
A boki?
Normalne, gdy je schowam.
To na pewno nie wygląda normalnie.
Nie są do zniesienia?
Co piszesz?
Piszę rymy.
Rozumiem.
W tej piosence słowa lecą jak z karabinu maszynowego.
Nieważne, ile słów wymyślę,
będzie ich za mało.
Słowa do piosenki, którą nagrywają,
jeszcze nie są napisane.
Pierwszy werset przekroczył moje oczekiwania.
„Pragnienie życia”,
„iskra życia”. To są motywy.
Teraz mi wstyd.
No cóż.
Taka jest idea.
Naprawdę.
- O to chodzi. - Wstyd mi.
Zaczyna mi wyjaśniać ostatnią linijkę.
„Dajcie mi przeciwciała”.
Musimy wypracować odporność.
Życie będzie coraz trudniejsze.
Mam nadzieję, że badacze
ciężko pracują.
Serio.
Nie mamy na to wpływu.
To szczera prośba.
Nie wymyśliłbyś tego,
- gdyby nie pandemia. - Tak.
„Dajcie mi przeciwciała, bym mógł żyć”.
Co wy na to?
- Jest lepiej - Na to wygląda.
To na pewno.
Ryzykowne jest sprzedawanie zbyt wielu biletów.
A jak sprzedamy bilety
- i skoczy liczba zachorowań? - Wszystko odwołają?
A jak któryś z nas się zarazi?
Ta linijka ma podwójne znaczenie: „Dajcie mi przeciwciała”.
Stworzyliśmy piosenkę o szczerej prośbie.
Wpada w ucho.
Wszystko gra.
- Skończyliśmy? - Tak, to koniec.
- Skończyliśmy wcześnie. - Tak.
Tak.
Jak nigdy.
Podwieźć cię?
Pada.
Cały dzień było pochmurno.
- Tak. To koniec lata. - Tak.
Samochód Tsunety
to krajowy model z lat 70.
- Pierwsze auto dostałem w wieku 20 lat. - Tak.
- To był Rasheen. - Rasheen?
Gdy byłeś nastolatkiem?
- Znasz je? - Oczywiście.
- Mamy taki sam gust! - Tak.
Był drogi w utrzymaniu, więc go sprzedałem.
Tak.
- Potrzebował przeglądu. - Tak.
To smutne pozbywać się auta.
Chcę więcej zarabiać.
- Mam kolejny samochód. - Tak.
- Kupiony w tym roku. W samą porę. - Tak.
Zawsze chciałeś zajmować się muzyką?
Nie wyobrażam sobie niczego innego.
Nie myślałem o niczym innym.
Co powiesz na coś do jedzenia?
W porządku?
Chodźmy w jakieś tanie miejsce.
- Mogę sprawdzić. - Jeśli możesz.
- Dobrze. - Dobrze.
Dziękuję za jedzenie.
Tsuneta najbardziej lubi ryż z jajkiem.
- Mogę go wziąć? - Jasne.
Nie umiem trzymać pałeczek.
W życiu nie nauczyłem się manier.
- Twoja rodzina nie była surowa. - Ani trochę.
- Pewnego razu jedliśmy bento… - Tak.
…podczas nagrania dla Kenshiego Yonezu.
Yonezu był zszokowany. Pytał, czy jestem cywilizowany.
Tak kiepski jestem.
Odkąd mi to wytknął,
uważam, jak trzymam pałeczki.
Tak.
Ćwiczę to.
Od tego musiałem zacząć.
Godzina 22,00.
Tsuneta nie wraca do domu,
ale do swojego studia.
Znów zaczyna pracować nad tekstem.
Znowu niszczy
melodię, którą stworzył.
Powtarzając przypadkową grę
Stale zmuszają mnie do knucia Naprawiania życia
Koniec labiryntu to dopiero początek
Melodia B wymaga dopracowania.
- Tak. - Myślę o zmianie melodii.
A tekst?
- To też. - Tak.
Tania powieść
26 WRZEŚNIA 2020 ROKU
To trudne.
WOKALISTA: SATORU IGUCHI
Teraz tańcz i śpiewaj, jakbyś oszalał
To ciężkie. Trudno osiągnąć perfekcję.
- Zacznijmy… - Teraz tańcz i śpiewaj
- …refren na B. - Dobrze.
Tsuneta mówi, że skończył tekst
dzisiaj rano.
„STAR OF THE SHOW”
Chcę, byśmy się kochali
Biznes sprzedawania tego, czego pragniesz Żal to nic więcej jak ból
Dajcie mi przeciwciała Bym mógł żyć prostym życiem
Ale szybko.
Bardzo szybko.
Co do tej linijki.
Może ją zmienimy
na „surowym i prostym życiem”?
„Surowym i prostym życiem”?
Zmień tekst.
Tak, dodaj „surowym i prostym”.
Dobrze.
„Surowym i prostym”.
Spróbuj śpiewać bardziej dynamicznie niż zwykle.
Dobrze.
Tak.
Biznes sprzedawania tego, czego pragniesz Żal to nic więcej jak ból
Dajcie mi przeciwciała Bym mógł żyć tym surowym i prostym życiem
Dajcie mi przeciwciała
Bym mógł żyć tym surowym i prostym życiem
Lepiej?
Nic więcej jak ból
Chcesz zmienić?
Mogę to zaśpiewać.
Żal to nic więcej jak ból
- Proszę. - Dobrze.
Biznes sprzedawania tego, czego pragniesz Żal to nic więcej jak ból
Dajcie mi przeciwciała Bym mógł żyć tym surowym i prostym życiem
Możesz mocniej zaakcentować?
No nie wiem.
Dobrze.
Tego, czego pragniesz Żal to nic więcej jak ból
Dajcie mi przeciwciała Bym mógł żyć tym surowym i prostym życiem
- To było dobre. - Tak.
Może to będzie refren?
- Zatrzymasz tytuł. - Tak.
„A Cheap Novel”, „Star of the Show”.
Łączy je tematyka.
Jak by to ująć?
To radosne piosenki.
Są bardzo ważne dla King Gnu.
Nasz zespół gra koncerty.
Piosenki, które lepiej brzmią na żywo.
To główna cecha naszego zespołu.
To dla nas bardzo ważne.
Wierzę, że ten utwór spodoba się fanom.
Chcę usłyszeć, jak mówisz jak Yosui.
Możesz to zrobić?
Twój brzuch
jest pełny maminego jedzenia?
- Wystarczy ci? - Och.
Zmieniłeś głos.
Wykorzystasz tę ścieżkę?
Czy to nagranie nie jest bez sensu?
- Na pewno się nam przyda. - Szczerze wątpię.
To wydarzyło się podczas przerwy.
Musimy skrócić trasę.
Dlaczego?
- Sytuacja się pogarsza? - Nie, ale
- ryzyko jest większe. - Tak.
Pojedziemy do Tokio, Nagoi i Osaki.
Tokio, Nagoja i Osaka?
Nie gramy w Sapporo.
Nie zagramy w Sapporo, Fukuoce i Sendai.
W żadnym z nich?
Jakieś 40 tysięcy ludzi.
W normalnej sytuacji
sprzedalibyśmy 100 tysięcy biletów.
To połowa.
Połowa?
Połowa.
Rany.
Do bani.
Szkoda.
No cóż.
Zobaczymy.
W tym roku
- mieliśmy być na fali. - Tak.
W każdym razie
możemy tylko się starać.
Powtarzając przypadkową grę Stale zmuszają mnie do knucia
Koniec labiryntu to dopiero początek Wiszący most i puste ręce
Ślizgam się w upojeniu alkoholowym
Jeden zły ruch i koniec Martwi nie opowiadają historii
Piosenki są już napisane
i można ich słuchać w domu.
To trend w japońskiej muzyce.
Gdy tworzę takie mocne utwory,
słuchacze wyobrażają sobie, że słuchają ich na koncercie.
Moi fani łakną muzyki.
Pandemia zmieniła
nasz sposób postrzegania czasu pod każdym względem.
Czuję, jakbyśmy w 2020 roku zapadli w kriogeniczny sen.
Gdybyśmy powtórzyli
rok 2020 w 2021, to już nie byłoby dziwne.
Wydawałoby się to normalne.
Prawda?
Napisałem te potężne piosenki,
by świat poszedł do przodu.
Robię to instynktownie.
Robię, co mogę…
by zegar tykał.
Do tego dążę.
Na scenie życia nie liczy się Czy jesteś sławny czy nie
Spraw, bym poczuł ekstazę Chcę, byśmy się kochali
Biznes sprzedawania tego, czego pragniesz Żal to nic więcej jak ból
Dajcie mi przeciwciała Bym mógł żyć tym surowym i prostym życiem
- Powtórz. - Dobra.
Dajcie mi przeciwciała Bym mógł żyć tym surowym i prostym życiem
Jeszcze raz!
Dajcie mi przeciwciała Bym mógł żyć tym surowym i prostym życiem
Jest miejsce, z którego pochodzi.
Chodźmy.
Gdy miał 18 lat, przeprowadził się z Nagano, gdzie się urodził.
Przez siedem lat mieszkał tu z babcią.
JEGO BABCIA JUŻ NIE ŻYJE.
TEN DOM STOI PUSTY OD TRZECH LAT.
Ładne obrazy, prawda?
Babcia była artystką.
Projektowała stroje.
Niezłe było z niej ziółko.
Chyba najbardziej mnie przypomina.
Nagroda dla dziadka.
Robił telewizory.
Kolorowe.
JEGO DZIADEK BYŁ INŻYNIEREM.
Nie wiedziałem, że to mamy.
Mogę to tu zostawić?
Jakie posiłki z nią jadłeś?
Czasami przez pomyłkę dawała mi puszki dla kotów.
Myliła je z puszkami tuńczyka
i kupowała je w sklepie.
Mówiłem jej, że to kocia karma.
Nie możemy jej zjeść.
Ale i tak ją jedliśmy. Nie była taka zła.
Ta okolica zawsze była…
Tak.
Jak to ująć?
Wszyscy się znają.
Grałem dla nich.
Grałem dla nich wszystkich.
Tak.
Przychodzili moi przyjaciele
i mieliśmy tu próby.
Robiliśmy takie rzeczy.
To było długo przed powstaniem King Gnu.
Tak.
Ciekawe, czy to tutaj zacząłem tworzyć muzykę na serio.
Tak.
Kiedyś chyba mieszkał tu mój ojciec.
Widzę to po raz pierwszy.
To zdjęcia ze ślubu moich rodziców.
To moi rodzice.
To moja babcia.
MATKA, OJCIEC, BABCIA, DZIADEK
- Mieszkałeś tu z babcią. - Zgadza się.
Wyglądam jak mój dziadek.
Jego rodzice grają na pianinie.
Jego dom był pełen instrumentów, jak gitara czy basy.
Nie potrzebował lekcji.
Tsuneta uczył się gry na kolejnych instrumentach.
Nie zmienił się,
odkąd poznałem go w gimnazjum.
Zawsze dążył do doskonałości w swojej muzyce.
To było jak klub muzyczny.
Rozumiem.
Był liderem. Był surowy.
Nawet jeśli gotowa piosenka
była niemal idealna, usuwał mankamenty.
Nie lubi zostawiać niedokończonych spraw.
Może brzmieć surowo,
ale to uczciwy człowiek.
Z nikim się nie dogadywałem.
Miałem kilku przyjaciół, ale to wszystko.
Założyliśmy zespół, uczyłem ich gry na instrumentach.
Nawet na perkusji.
Wystąpiliśmy na festiwalu szkolnym.
Graliśmy własne utwory.
Ale nie zdobyłem wtedy serca widowni.
Nie pasowaliśmy tam.
Poszedł na Tokijski Uniwersytet Sztuki,
by dążyć do kariery muzycznej.
Tsuneta był wiolonczelistą
w orkiestrze Seijiego Ozawy, znanego dyrygenta.
To był punkt zwrotny dla Tsunety.
To było poruszające doświadczenie.
Nigdy nie zapomnę tego uczucia.
Sala koncertowa wypełniona była dźwiękiem i publicznością.
Wyraz twarzy dyrygenta.
Dźwięk niósł się po sali.
To ukształtowało coś,
co uważam za piękną muzykę.
Jednak
zawsze fascynowała mnie sztuka,
bo chodzi o zmianę konwencji.
To proces destrukcji i tworzenia.
Odszedł z uniwersytetu po roku.
Spójrz na to.
Została tylko lustrzana kula.
STARY POKÓJ TSUNETY
Chciałem ożywić mój pokój.
Nauczył się tego procesu
destrukcji i tworzenia w tym pokoju,
znajdując swój własny styl muzyczny.
Tak.
Znaleźliśmy demo, które Tsuneta wysłał do wytwórni.
MUZYKA TSUNETY, GDY MIAŁ 19 LAT.
Myślałem, że ten dźwięk był ostry.
MINORU TAGUCHI, SONY MUSIC
To ostatni nieposkromiony krzyk młodości.
Ale wytwórni nie było łatwo
przekuć jego talent w zysk.
Gdy miałem jakieś 20 lat,
wysłałem swoją muzykę do wytwórni.
Mówili, że brzmi świetnie,
ale jest nieopłacalna.
Tak mi powiedzieli.
Moja muzyka nie pasowała do J-popu.
Tak mówili w wytwórni.
Pamiętam,
że nie mogłem się z tym pogodzić.
Poważnie zbadałem historię muzyki.
Myślałem o instrumentach.
Zadałem sobie pytanie:
„Czemu nikt nie docenia mojej muzyki?”.
Też miałem dumę jako muzyk.
Nie uważałem, że opinia publiczna
definiuje moje zdolności artystyczne.
I wiedziałem,
że nie okłamałbym mojej muzyki.
To moja filozofia.
Dlatego
musiałem to zrobić po swojemu.
Musiałem zyskać aprobatę opinii publicznej.
Nie chce tworzyć muzyki, jakiej inni oczekują.
Dlatego
chce uznania swojego wyjątkowego stylu.
To powłoka bębna.
Jego górna część.
Chciałem go pomalować
i narysować na nim logo.
Zostałem zrugany za to, że ubrudziłem farbą dom.
Z czasem inni, którzy mają takie same marzenia,
zebrali się u boku Tsunety.
„LOW LOVE”
Chciałem tworzyć świetną muzykę.
Poświęca się dla muzyki.
Może to nic poważnego,
ale brzmiało fajnie.
I jest super.
Nigdy kogoś takiego nie poznałem.
Dlatego chciałem w to wejść.
Ślad po zardzewiałym pierścieniu
Ukrywając siniaki, dzielimy nasz ból
Gdy dalej żyjemy Ostrza ukryte za racjonalizmem
„Jesteś dorosły, prawda?” Z nutką sarkazmu
Przyciągamy się
Zostań na trochę
Tylko tu jest twoje miejsce
Zabierz wszystkie te niegustowne rzeczy
I zniszcz je podczas „napadu”
Podczas „napadu”
Mimo wszystko
Sięgam dłonią do kwiatu marzeń
2019, DEBIUT KING GNU
Wiem, że to sztuczne
Mimo to poddaję się
WYWIAD DO FILMU A FAMILY
TSUNETA NAPISAŁ PIOSENKĘ.
GŁÓWNY AKTOR: GO AYANO
Dobrze wyglądasz.
Przestań.
Dlaczego nagle zrobiłeś mu zdjęcie?
To nie jest normalne,
że chcesz zdjęcie ukochanej osoby?
Prawda?
To to samo.
Lubię go poza pracą.
Jesteśmy jak gang przestępców.
Jasne.
Jeśli chodzi o mnie, był czas,
kiedy potrzebowałem nabrać siły.
Tworzy rodzinę.
Robi to od dawna ze swoim gangiem.
Nie ma wielu,
który angażują się w takie sprawy przez lata.
Tak.
To mnie do niego przyciągnęło.
Dziękuję.
Pochwaliłem cię.
Rok 2020.
Tsuneta pracuje nad nowym projektem.
Chce połączyć orkiestrę z muzyką współczesną.
To kompilacja
jego całego życia.
Rekonstruuje piosenkę, którą kiedyś napisał, „DURA”.
Byłoby ciekawie,
gdybyśmy stworzyli innowacyjny, nieznany dotąd dźwięk.
Piosenkę, która łączy piękno
i nieprzyjemne dźwięki.
Chciałbym włączyć je wszystkie.
Nie takie jest życie?
Coś obrzydliwego, ale pięknego.
Oby tak się stało.
NAGRYWA TO ZDALNA KAMERA
TSUNETA DODAJE WIOLONCZELĘ
Cholera.
KOMPONUJE PARTIĘ BASOWĄ
KOMPONUJE BASY
Dobrze.
Jeszcze raz.
Nie to.
Dobrze. Raz, dwa, trzy.
Nie potrzebuję tego.
Podczas procesu komponowania
Tsuneta idzie do drugiego pokoju.
A ten strój?
Super.
Pasuje do tematu „A Cheap Novel”.
Tak.
To grupa kreatywna PERIMETRON.
Często ze sobą współpracowali, odkąd zaczął tworzyć muzykę.
Tsuneta tworzy muzykę.
PERIMETRON tworzy większość teledysków.
Zaprojektowali też
okładki płyt i występy na żywo.
Która strona?
DYREKTOR DS. WIZUALNYCH, OSRIN.
Raz, dwa, trzy.
Liczy się ostatnia strona.
Kiedy założyliśmy King Gnu,
edytowaliśmy w knajpach jak Gusto.
Siedzieliśmy w Gusto.
- Do rana. - Do 5,00 rano,
gdy je zamykali, szliśmy do Manga Cafe.
To było piekło.
Potem wracaliśmy do Gusto.
Gdy tylko je otwierali.
Z perspektywy czasu
przebyliśmy długą drogę.
Naprawdę.
Ciągle jedliśmy krewetki i pomidorowe spaghetti.
- Dam ci znać. - Dobrze.
Czas wracać.
12 PAŹDZIERNIKA 2020 ROKU
Zacznijmy od początku.
Tsuneta reguluje równowagę dźwięku „DURY”.
Chwila.
Jak brzmi, gdy jest umieszczana w łańcuchu?
- W dramie. - W dramie?
Od teraz
Tsuneta dostosuje poszczególne instrumenty.
Chcę inny kawałek.
Co mogę dodać?
Cała sekcja
będzie katorgą.
Ile instrumentów jest już w użyciu?
Ile?
Ile jest ścieżek?
Około 150.
To dla ciebie normalne?
Nie, skądże.
To niezwykłe.
To rzadkość.
Góra mnie wkurza, ale podoba mi się dół.
Pozbędę się tej góry.
Możemy zamienić efekty.
Teraz chce zmienić nagraną muzykę.
To jest ładne.
Proszę.
- Dzięki. - Już prawie.
Nie mielibyśmy tego przy tamtym montażu.
Podoba mi się stepowanie i echo.
Co teraz?
Może po prostu puśćmy melodię?
Zawsze tworzyłem tego rodzaju muzykę.
Ale trudno ją udoskonalić.
Nie było wielu przypadków,
gdy byłem zadowolony z rezultatu.
Jeśli jeden dominuje,
drugi jest stłumiony.
To dosyć pracochłonne.
W takim razie
może inna piosenka?
Przepraszam.
Zbliża się termin oddania pierwszego albumu Millennium Parade.
21 PAŹDZIERNIKA 2020, „A CHEAP NOVEL”
Nastał koniec października.
Kręcą teledysk.
On mnie uratował
Dobrze.
Sprawdźmy.
- Nie ma czasu. - Dobrze.
Co dalej?
OSRIN współpracuje
z Tsunetą od lat, reżyseruje teledysk.
Podczas przerwy
Tsuneta dzieli się swoją opinią o nagraniu.
Chodzi o złote konfetti.
- Co? - Konfetti.
- Złote konfetti? - Tak.
Chcę złote konfetti na koniec.
Osrin chciał użyć złotego konfetti podczas momentu kulminacyjnego teledysku.
Co ty na to?
Teledysk miał być prosty.
Konfetti nie pasuje.
Daj spokój.
Jak zrzucicie konfetti?
Mam plan.
Możemy to wykorzystać.
Mamy sprzęt.
To może się przydać.
Mimo sprzeciwów Tsunety
OSRIN trzyma się złotego konfetti.
Dziękuję.
Jak to ująć?
Mówi rzeczy w stylu:
„Nie używajmy złotego konfetti”.
Większość reżyserów uległaby sprzeciwom artysty,
ale nie ja.
To dlatego,
że mamy dobre relacje.
Choć każdy gra inną rolę,
w pracy wszyscy jesteśmy samotni.
Nie pomogę mu z muzyką,
a on nie może nam pomóc z filmem.
Wszyscy się wspieramy.
Ta piosenka to ballada
o mężczyźnie, który pisze książki, które się nie sprzedają,
ale jego żona w niego wierzy.
Dobra,
kręcimy.
Słowa Tsunety
wyrażają jego przekonanie
i pozostają tak nieugięte jak ich proces twórczy.
Nawet jeśli to życie
Skończyłoby się jak tania powieść
Nie mam zamiaru go wyrzucać
Napiszę je od nowa Tyle razy, ile będzie trzeba
By stawić czoła prawdzie
Czasem nie mamy wyboru Samotność czeka nas
Chociaż wiem, że to błąd
Jest historia Którą wciąż chcę opowiedzieć
Scenariusz pełen bzdur
Opowiedziany kiepskim aktorstwem Niczego więcej mi nie trzeba
Te twoje nieporadne miny
I dziwne słowa
Ocaliły mnie
Stojąc samotnie tamtego dnia
Plecy skulone ze wstydu
Teraz byłyby proste jak struna
Bez względu na moje głupie miny
Czy dziwne słowa
Wciąż jesteś obok mnie, uśmiechasz się
Dziękuję!
To było wspaniałe! Dziękuję!
Mam wielkie szczęście,
że jest zespół,
który ceni moją pracę,
nie w taki sposób jak publiczność,
ale z artystycznego punktu widzenia.
Tak.
Nie mają ukrytych motywów, cenią sobie moją pracę.
Nie chodzi o zysk, jaki przynosi moja muzyka.
Nie cenią mojej pracy dla pieniędzy.
Chcę tworzyć i robić niesamowite rzeczy.
To nas łączy.
To mój skarb i moja nadzieja.
Tak czuję.
Gdyby było inaczej,
nie dałbym rady tego ciągnąć..
Zaczął ujawniać
swoje plany co do „DURY”.
Dziękuję.
- Do jutra. - Dobrze.
Jutro ważny dzień.
- To prawda. - Co do „DURY”,
zmieniliśmy tytuł na „2992”.
Dla urodzonego w 1992…
to całe milenium, tysiąc lat.
Bylibyśmy w roku 2992.
Stąd ten tytuł.
Ten tytuł, „2992”,
czyli co by było, gdyby twoja praca przetrwała do 2992?
Dlatego ciężko pracuję.
I zgubiliśmy drogę
22 PAŹDZIERNIKA 2020 ROKU
Czuję, jakbyś
nie wyrażał w pełni emocji tekstu.
Dodałam „wszystkich” do tych słów.
Jak my wszyscy
Nie o to chodzi.
Tsuneta przejrzał każde słowo z Ermhoi,
która pisała tekst „2992” do ostatniej chwili.
- Jak my wszyscy? - Jak my wszyscy.
Urodziliśmy się w 1992 roku.
To piosenka o tysiącu lat od teraz.
Taki jest plan.
Tak wyobrażamy sobie ludzi,
którzy będą żyli za tysiąc lat.
Naprawdę?
Tsuneta wysyła muzykę i dźwięki
z obecnego chaosu.
Dobrze.
Za tysiąc lat od teraz.
Nie uwierzysz, co widziałam
Żadne słowa nie pomogą ci w to uwierzyć
Widziałam, że gwiazdy
Rozpadły się na kawałki i zgubiliśmy drogę
Tak.
I jak?
Do czego zmierzasz?
Chcesz,
żebym brzmiała jak narratorka?
- Czy bohaterka? - Tak, tego się trzymaj.
Bohaterka, jasne.
Nie uwierzysz, co widziałam
Żadne słowa nie pomogą ci w to uwierzyć
O rany.
- Nie rozumiem tej piosenki. - Nie?
O rany.
Widziałam, że gwiazdy
Rozpadły się na kawałki i zgubiliśmy drogę
Coś jest nie tak.
Piosenka cię nie wciągnęła.
Właśnie.
- Wiem, bo tak brzmisz. - Prawda?
Nie rozumiem.
Jakie jest najlepsze podejście?
Nie do końca najlepsze,
ale nie czuję jej klimatu.
- Ja jej… - Zbyt abstrakcyjna?
…nie rozumiem.
Zobaczmy.
Rozumiem słowa, bo je napisałam.
Ale sama muzyka i ogólna równowaga są,
powiedzmy…
Zwiększa atmosferę.
Tak, nie chodzi o emocje.
Prawda.
Nie wiem, jak to interpretować.
Zobaczmy.
Tak czuję. Trudna sprawa.
Tak.
Trudno to wyjaśnić słowami, więc wybierzmy dźwięk,
który pasuje do jej klimatu.
- Dobra. - Tak.
To trudne.
To trudna piosenka.
No cóż.
Dla mnie już brzmi dobrze.
Jest za czysto.
Wersja instrumentalna
jest bardzo czysta.
Dźwięk jest czysty. To jak popowa aranżacja.
Odświeżający dźwięk.
Orzeźwiający dźwięk. Nie jest mętny.
Chcę, żeby był mętny.
Chyba szybko nie skończymy.
Do północy będzie po wszystkim.
2 LISTOPADA 2020 ROKU
ZBLIŻAŁA SIĘ TRASA KING GNU
PŁYTA MILLENNIUM PARADE JEST W KOŃCOWEJ FAZIE
Gdy będzie gotowe,
sprawdź resztę w sieci.
Oby tak dalej.
To?
To do kamery.
Włożę to do lodówki.
Są grube.
Długo stały.
To już noc.
Nie pij zupy.
Rozmontowali monitor.
- Nosiłeś to przez ostatnie trzy dni. - Tak.
Kąpię się codziennie,
ale nie chce mi się wybierać ubrań.
A bielizna?
Skoro jest tu Yu, zróbmy „Bon dance”.
PÓŁNOC
4 LISTOPADA 2020 ROKU
Początek listopada.
Sprawdzają miks do „2992”.
To ostatni krok przed ukończeniem.
Daj spokój.
Wykorzystajmy fajerwerki
z pierwszego refrenu w „Familii”.
- Tak. - Zróbmy to. Nie podobało mi się to.
Nawet na tym etapie
nalega na użycie innego audio.
Chce też wykorzystać nagranie fajerwerków.
Ta część z werblami nie pasuje.
Dobrze, zamieńmy werble.
Cudownie.
Znajdźmy także stopę.
Znowu zaczynamy kolejne ciężkie zadanie.
Fajne echo pierwszego strzału.
Wykorzystam w intro dźwięk fajerwerków, lecących do nieba.
Chcę mieć czysty dźwięk.
Nowy świat narodził się
w chaosie muzyki.
Muzyczny proces Tsunety
się nie kończy.
Zapiszesz ten drugi kawałek?
Super.
Jest obrzydliwie dobry.
Ale to ohydne.
Bas brzmi ciężko.
Co robić.
Hej.
O rany.
Co to?
Zawsze przychodzi w najgorszej chwili.
1,30 NAD RANEM
Dobrze.
- Jeszcze raz? - Jasne.
- Jeszcze raz. - Jasne.
Obudzę cię, jak skończę.
Dobrze.
Zrobiło się zimno.
Jesteś bardzo sumienny.
No pewnie.
Zgadzam się.
Jeszcze nie skończyłem. Wciąż można je ulepszyć.
Czuję, że
muszę pracować.
Tak tylko pomyślałem.
Czemu zapędzam się w kozi róg?
Jakby ktoś mnie gonił.
Skąd ten pośpiech?
Tak.
Jest 4,08.
Może wstąpimy do biura?
- Czemu nie? - Zróbmy to.
Dzień dobry.
Spodziewałem się tego.
Co to?
Wiedziałem, że przyjdziesz zjeść.
Kto to napisał?
- Cofnęło się. - Chłodny charakter pisma.
Jest spokojniej.
To dopiero niechlujstwo.
Pracowaliśmy.
Naprawdę.
Dzięki.
Do jutra.
Dużo nam brakuje.
Dopiero się rozkręcam.
To nie koniec.
MIESIĄC PÓŹNIEJ „2992” JEST UKOŃCZONY
Nie uwierzysz, co widziałam
Żadne słowa nie pomogą ci w to uwierzyć
Widziałam, że gwiazdy
Rozpadły się na kawałki
Wkrótce rozpętamy wojnę
W tym naszym życiu
Wszyscy są zdezorientowani
Chcę się wyzwolić i zobaczyć
Jak wszyscy radziliśmy sobie
W dawnych czasach
Z tym jest coś nie tak
Mówią, jakby nie znali miłości
Pewnie kręcą ich inne rzeczy
Nie rozumiem tego
Kosmos jest teraz samotnym miejscem
W mojej wizji
Byliśmy liczbami unoszącymi się W czasie i przestrzeni
Chcę uciec od tej manipulacji
Dopóki wciąż myślę
Dla siebie
Odczytuję wszystkie wskazówki Ukryte w czasie i przestrzeni
Od czasu, gdy wszystko straciło sens
Rozpocznę ten lot w kosmos
Dopóki mam w głowie plan
Dziękuję za nagranie.
Bardzo dziękuję!
Dziękuję członkom orkiestry.
Personel orkiestry i orkiestra.
Jest tu tylu
różnych ludzi.
Mamy zróżnicowaną ekipę.
To bardzo bliskie
- ideału, jaki sobie wyobrażałem. - Tak.
Widziałem dziś piękną scenerię.
- Tak. - Piękną scenerię?
A to nie był
- piękny widok? Był. - Z pewnością.
MILLENNIUM PARADE 3D LIVE 2020 23 GRUDNIA 2020 ROKU
Dobrze.
I po wszystkim.
Dobra robota.
- Świetnie. - Dobra robota.
- Dziękuję. - Dobra robota.
Napisy: Anna Jasiewicz