Downloaded from YTS.MX
สวัสดีครับ
Official YIFY movies site: YTS.MX
ชายคนนี้
คือผู้ถูกเลือกโดยเสียงดนตรี
ขอเล่นสักรอบนะครับ
ได้ครับ
ขอใหม่
- โอเค อันนี้คอร์ดเหรอครับ - ใช่ครับ
ครับ
สึเนตะ ไดกิ
เขาเป็นผู้นำของวงร็อกยอดนิยม King Gnu
และสร้างสรรค์งานดนตรีทั้งหมดของวง
(สึเนตะ มือกีตาร์และนักร้อง)
ยากจัง
แม้แต่ม.ศิลปะแห่งโตเกียว
ก็ยังไม่ตอบโจทย์เขา
(ลาออกกลางคันจากม.ศิลปะแห่งโตเกียว วิชาเอกเชลโล)
เขาเล่นเครื่องดนตรีได้มากกว่าสิบชนิด
ไม่มีกำแพงทางดนตรีสำหรับสึเนตะ
คิดว่าจะใช้เครื่องดนตรี ที่เรียกว่าฮอร์นเป็นส่วนสำคัญครับ
ครับ
เขาคอยบุกเบิกหาแนวทางใหม่ๆ เสมอ
การเอาเสียงดนตรีที่เคยมีมาปรับเปลี่ยนนั้น
ผมรู้สึกว่าเสน่ห์ในจุดนั้นเป็นศิลปะ
มันคือการทำลายแล้วสร้างใหม่ซ้ำไปซ้ำมา
(การทำลายและสรรค์สร้าง)
ผมทำงานอยู่ครับ
สึเนตะยังถ่ายทอดความรู้สึกออกมาเป็นภาพ
ร่วมกับเพื่อนครีเอเตอร์ของเขาด้วย
เกิดเป็นโปรเจกต์แนวใหม่สุดสร้างสรรค์
millennium parade
สายตาเขามุ่งมาจับจ้องที่ระดับโลกแทนโตเกียว
ถ่ายอยู่ๆ
ถ่ายอยู่นะ
ขอเสียงปรบมือต้อนรับครับ
เราเกาะติดอยู่ใกล้ชิดพวกเขาถึงสามเดือน
พวกเราได้ติดตาม
ขั้นตอนการผลิต
เพลงเพลงหนึ่งโดยละเอียดทุกซอกทุกมุม
ชื่อของเพลงนั้นคือ 2992
ถ้ามันยังอยู่ถึงปี 2992
ก็คงเจ๋งน่าดูนะครับ
ผลงานชิ้นนี้ต้องเต็มที่หน่อยแล้ว
โอ๊ย
ในอนาคตอีกยาวไกลของโลก
สึเนตะวาดภาพอะไรเอาไว้นะ
ไม่ใช่แบบนี้
เอาใหม่ๆ
ใช้คอนเซปต์ของการมีผู้คนหลากหลาย
มีค่านิยมมากมายและเราก็ยอมรับมันได้
ผมเคยสร้างสิ่งที่งดงาม
สำเร็จไปครั้งหนึ่งแล้ว
ทีนี้ต้องหาทางทำลายมัน
โอย
ยังไหว ยังไหวได้อีกเรื่อยๆ
นี่เรารีบร้อนอะไรขนาดนั้น
อัจฉริยะผู้เกิดจากโลกอันยุ่งเหยิงอย่างโตเกียว
สึเนตะ ไดกิ
เราได้ติดตาม คืนวันแห่งการสร้างสรรค์ไม่สิ้นสุดของเขา
(วันที่ 14 กันยายน 2020)
ดีครับ
- หวัดดีครับ - ฝากตัวด้วยครับ
การถ่ายทำเริ่มขึ้น
เมื่อเดือนกันยายนปี 2020
นี่เริ่มแล้วเหรอครับ
โอเคครับ
เพิ่งอัดพาร์ทเบสเสร็จเมื่อกี้เลย
โอ้
รู้สึกใกล้ชิดสุดๆ เลยว่าไหม
กล้องตัวเบ้อเริ่มเลยนะครับ
ลองฟังไหมครับ
วันนี้
เป็นวันอัดเพลง
สำหรับอัลบั้มแรกของ millennium parade
(ผู้บรรยาย โทบี้ อุเอฮาระ)
แรงผลักดันและผลงานแนวใหม่ที่ราวกับสื่อถึง
เมืองอันยุ่งเหยิงที่ชื่อว่าโตเกียว
- แบบนั้นดีกว่าเหรอ - อืม
ก็เผื่อไว้
แย่แล้วสิ
แบบเรียบๆ ดีกว่าเหรอ
ก็ใช่
ฉันชอบแบบนั้นมากเลยนะ
รบกวนแนะนำสมาชิกในวงหน่อยครับ
ได้ครับ
คนนี้มือเบสของวง King Gnu ครับ
อาราอิ คาสึกิ
ฝากตัวด้วยครับ
- ชื่ออาราอิ - อาราอิครับ
ส่วนคนนี้ชื่อเอซากิ อายาทาเกะ
เล่นให้วงอื่นๆ เช่น WONK อยู่ด้วยครับ
อายาทาเกะก็เป็นมือคีย์บอร์ด ให้ King Gnu อยู่ด้วย
หมายความว่า
ทั้งหมดนี่ก็สมาชิกหน้าเดิมๆ ครับ
เหมือนเป็นผลงานของสึเนตะ ไดกิ
ใช่
งั้นขอหนึ่งเพลงครับ
ได้
- พร้อมครับ - โอเค
ก็ดีนะ
ก็เจ๋งดี
ตรงท่อนสุดท้ายมันแบบว่า
น่าจะปรับให้เข้ากันนะ
ตรง ลา ที โด เร มี ซอล มี เหรอ
ใช่
- แบบว่าไล่เสียงขึ้นไปก็น่าจะดีนะ - เห็นด้วย
มันดูเป็นแบบแผนไปหน่อยเนอะ
- เอาแบบนี้เลยไหม - อืม
- งั้นอีกรอบนะ - โอเค
ปกติแล้ว
โปรดิวเซอร์จะต้องเข้ามาควบคุม
แต่ไม่ใช่กับที่นี่
สึเนตะเป็นคนตัดสินใจทุกอย่างเอง
มันแบบว่า…
- ก็มีจุดที่ดีนะ - ใช่
ลืมแล้วว่าฟังอะไรไป
หรือไม่ก็เอาที่อัดไว้
มารวมๆ กันก็น่าจะได้นะ
รู้สึกว่าคุณสึเนตะไม่ค่อยสั่ง
ให้ทำแบบนั้นแบบนี้เลยนะครับ
ก็ไม่นะ
ไดกิเขา
เป็นคนตัดสินใจด้วยตัวเองในขั้นสุดท้าย
แต่ก็เป็นครีเอเตอร์ที่คอยดึงเอาข้อดี
ของนักดนตรีแต่ละคนออกมาได้ดีน่ะครับ
อย่างตอนนี้ก็เป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัด
ถ้าเป็นที่อื่นคงไม่มีทาง
- ได้เล่นเบสแบบนี้ - ไม่มีแน่
มันไม่ค่อยมีโอกาสขอให้นักดนตรี
ได้แสดงฝีมือกันน่ะครับ
มันจึงเป็นโปรเจกต์
ที่ทำให้นักดนตรีได้เฉิดฉายจริงๆ
- อืม - นั่นสินะ
อืม
คงเหมือนเป็นที่ที่ปลดปล่อยได้เต็มที่
อืม
- ก็ดีนี่ - รู้สึกว่าดีนะ
รู้สึกเท่ดี
- โอเคไหม - อืม
เอาเท่านี้ก่อน
(วันที่ 15 กันยายน 2020)
วันถัดมา
เราได้รับอนุญาตให้เข้าสตูดิโอส่วนตัวของสึเนตะ
นี่เป็นครั้งแรก
ที่เขาอนุญาตให้ถ่ายทำการทำเพลง
ในห้องนี้
- สวัสดีครับ - หวัดดีครับ
หวัดดีครับ
ตอนนี้ทำเพลงอะไรอยู่เหรอครับ
เพลงนี้ของ King Gnu ครับ
จะอัดช่วงต้นเดือนธันวาคม
เป็นเพลงใหม่ครับ
(Star of the Show)
สิ่งที่เขาทำอยู่
คือเพลงตัวอย่างเพลงใหม่ของ King Gnu
กล่าวคือการออกแบบเพลง
อย่างท่อนต่อไป
สมมติผมอยากจะเพิ่มอะไรหน่อย
- ด้วยคีย์บอร์ด - ครับ
เขาฟังท่อนเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
และคอยกำหนดเสียงเครื่องดนตรีแต่ละชิ้น
ผมทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่มีสิ้นสุด
ตัวอย่างเช่น
นี่คือแทร็กในเพลง
- A Cheap Novel ของ King Gnu - ครับ
- ที่กำลังจะปล่อยเป็นเพลงต่อไป - ครับ
มีแทร็กซ้อนกันอยู่แบบนี้ราว 52 แทร็ก
รวมเป็นเพลงหนึ่งเพลงครับ
อย่างแรกคือแต่งทำนองเบส ที่เป็นพื้นฐานที่สุดใช่ไหมครับ
ใช่ครับ ขั้นนั้นก็จะทำขึ้นมาคร่าวๆ ก่อน
ครับ
ตัวอย่างเช่นคอร์ดนะครับ
นี่คอร์ดอี
แล้วตามด้วยคอร์ดเปิด
ประมาณนี้ครับ
มันอธิบายค่อนข้างยาก
เราจะกำหนดมู้ดโดยรวมของเพลง
ด้วยการทำแบบนี้
ระหว่างนั้น
ก็ลองคิดว่าจะแต่งทำนองยังไง
อะไรประมาณนั้น
แล้วเอามารวมกันเป็นแบบนี้
ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้ยินเสียงเครื่องสายเลยก็…
แทร็กเครื่องสายอยู่ไหนนะ
อันนี้
มันก็จะไปอยู่ในนี้
ประมาณนี้
แบบว่า
เอามารวมกันเรื่อยๆ เป็นเพลงขึ้นมา
เป็นขั้นตอนที่ไม่รู้จบจริงๆ
โลกของดนตรีอันยุ่งเหยิง
ถูกสร้างขึ้นมาได้อย่างไร
- หนังสือศิลปะหมดนี่เลย - ครับ
เรียกว่าเป็นแรงบันดาลใจ
- ครับ - รวมผลงานของศิลปินหลายคน
ตอนนี้ดูแนวไหนอยู่ครับ
คนนี้ชื่อคาวามุระ โคสึเกะ
เป็นศิลปินภาพตัดปะ
เทคนิคการตัดปะนี่
- ผมเอามาใช้ในงานเพลงบ่อยมาก - ครับ
ตัวอย่างเช่น
ครับ
ผมทำแซมพลิงออร์เคสตร้าไว้
ครับ
แล้วใส่จังหวะเข้าไป
ใช้เทคนิคแบบการตัดแปะ
- ครับ - ทำให้ได้ดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์ขึ้นมา
การทำลายอะไรสักอย่าง
แล้วนำกลับมาสร้างใหม่มันทำให้…
สร้างผลงานที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิงได้
เป็นวิธีสร้างโลกแบบอื่นขึ้นมา
ผมว่าผมได้แรงบันดาลใจจากจุดนี้ค่อนข้างมาก
อย่างนี้นี่เอง
- คำอธิบายเมื่อกี้นี้เข้าใจง่ายมากครับ - งั้นเหรอครับ ค่อยยังชั่ว
ผมทำเพลงด้วยวิธีแบบนั้นบ่อยมาก
โห
- อย่างเก้าอี้ตัวนี้ - ครับ
มีเอกลักษณ์มาก
มันมีหนามอยู่บนหนัง
ผมสั่งทำน่ะครับ
- ก็เป็นการเอามาผสมกัน - โห
เกะกะพอสมควรเลยครับ
แล็ปท็อปที่พื้นเองก็เหมือนกัน
ครับ
โอ้
- นั่นแล็ปท็อปหรอกเหรอครับ - ใช่ ผมใช้มาตลอด
แต่ช่วงนี้เลิกใช้งานแล้ว
- ครับ - ผมใช้ยาทาเล็บ
- ทาทั่วเลย - ครับ
ผมได้รับอิทธิพลจากคุณทานาอามิมาเยอะเลย
โห
นี่ก็เหมือนกัน
- เป็นวัฒนธรรมการผสมผสานมากๆ - ครับ
- สุดยอดเลยนะครับ - ใช่
"Tokyo Chaotic"
ผมใช้มันเป็นคอนเซปต์ในผลงานค่อนข้างเยอะ
พวกวัฒนธรรมที่หลอมรวมปนกัน
หรือการที่มีผู้คนหลากหลาย
มีค่านิยมมากมาย
และเราก็ยอมรับมันได้
ผมว่ามันคงเป็นจุดร่วมกับโปรเจกต์ที่กำลังทำอยู่
เพราะฉะนั้น
ผมจึงตั้งใจที่จะสื่อสาร
แม้แต่กับคนที่มองโลกต่างไปจากเราด้วย
อยากรับความเห็นเข้ามา
โดยที่ไม่ปิดกั้นคนอื่นน่ะครับ
(วันที่ 22 กันยายน 2020)
วันนี้เป็นวันอัดเพลงของ King Gnu
นี่เป็นการปล่อยเพลงครั้งแรก
สำหรับ King Gnu ในปีนี้
รู้สึกได้เลยว่าแฟนๆ คงคาดหวังกันมาก
โควิดก็มาระบาดตอนกำลังจะเริ่มทัวร์พอดี
ต้องลุ้นหลังปีใหม่แล้วล่ะครับ
คิดว่าทัวร์ช่วงฤดูใบไม้ร่วงจะยังจัดอยู่นะ
อืม
เท่ว่ะ สไตล์การเล่นดูคูลขึ้นมา
เข้ากับทรงผมเลย
(มือกลอง เซกิ ยู)
พวกเขาเพิ่งเริ่มกลับมาอัดเพลงในรอบครึ่งปี
ตัดผมมาตอนไหน
- เมื่อวาน - โห
ผมด้านหน้าดูดีมากนะ
ใช่ ด้านหน้ายาวอยู่ที่เดียว
ปล่อยผมแล้วดูแย่สุดๆ
ด้านข้างล่ะ
ทัดหูก็ดูปกติแล้ว
ไม่ปกติเลยสักนิด
อ้าว ไม่ปกติเหรอ
เขียนอะไรอยู่เหรอครับ
กำลังจดคำที่เสียงคล้องจองกันออกมาอยู่
ครับ
เพลงนี้ใช้จำนวนคำเยอะเหมือนยิงปืนกล
ต่อให้หาคำมาได้สักเท่าไร
ก็ไม่พอสักที
เนื้อเพลงของเพลงที่กำลังอัดอยู่นี้
ยังแต่งไม่เสร็จ
เพราะท่อนฮุกแรกดันออกมาดีเกินเนี่ยสิ
"ความปรารถนาต่อชีวิต"
"ประกายแสงแห่งชีวิต" ธีมเพลงคือประมาณนั้นครับ
น่าอายชะมัด
เอาเถอะๆ
โดยรวมก็ประมาณนั้น
จริงๆ นะ
- ดูตอบส่งๆ นะครับ - รู้สึกอายขึ้นมาเลย
เขาเริ่มพูดถึงท่อนสุดท้ายของท่อนฮุก
"ขอแอนติบอดี้ให้ฉัน"
ถ้าไม่รีบสร้างแอนติบอดี้
พวกเราก็จะลำบากมากเหมือนกัน
อยากให้บรรดานักวิทยาศาสตร์
พยายามให้เต็มที่
มากๆ
ก็พวกเราทำอะไรไม่ได้เลยนี่นะ
เป็นเนื้อเพลงที่ใกล้ตัวเลยล่ะครับ
ไม่ใช่ยุคนี้คงแต่งเนื้อเพลงนี้
- ไม่ได้นะครับ - ใช่ครับ
"ขอแอนติบอดี้ให้ฉันมีชีวิตต่อไป"
คิดยังไงกับสถานการณ์ช่วงนี้ครับ
- ดูเหมือนจะดีขึ้นนะ - น่าจะอย่างนั้น
เหมือนจะดีขึ้น
แต่ก็คิดว่าเสี่ยงที่จะขายตั๋วเยอะๆ นะ
ถ้าเราขายตั๋ว
- แล้วเกิดโควิดระบาดตั้งแต่รอบแรก - อาจจะยกเลิกกลางคันเนอะ
ถ้าเกิดเราติดเชื้อขึ้นมาล่ะ
เพราะงั้นเพลงนี้จึงร้องว่า "ขอแอนติบอดี้ให้ฉัน"
เราแต่งเพลงจากใจจริงขึ้นมาแล้วล่ะครับ
คิดว่าท่อนแรกติดหูสุดนะ
เยี่ยม
- จบยัง - จบแล้วแหละ
- จบเร็วนะ - อืม
ใช่
เร็วสุดเลยมั้ง
มานั่งรถผมไหมครับ
ฝนตกลงมาแล้ว
วันนี้สภาพอากาศแย่ทั้งวันเลย
- เนอะ แบบว่าหมดฤดูร้อนแล้วเนอะ - ใช่ครับ
รถคู่ใจของสึเนตะ
เป็นรถญี่ปุ่นยุคปี 70
- ผมซื้อรถครั้งแรกตอนอายุราวๆ 20 - ครับ
- รุ่นราชีน - ราชีนเหรอ
สมัยวัยรุ่นเนอะ
- รู้จักเหรอครับ - รู้จักครับ
- เรานี่รสนิยมเหมือนกัน - ใช่ครับ
ผมทิ้งมันไปตอนที่ค่าบำรุงรักษาแพงขึ้น
ครับ
- ตอนที่ต้องเช็กสภาพ - ครับ
ตอนที่ต้องทิ้งรถไปมันเศร้ามากเลยนะครับ
แบบว่าอยากหาเงินขึ้นมาเลย
- ในที่สุดพอเข้าปีนี้ - ครับ
- ผมก็คิดว่าคงหาอะไรมาขับได้บ้างแล้ว - ครับ
ว่าแต่คิดอยากเป็นนักดนตรีมาตลอดเลยเหรอครับ
ขนาดที่ว่าไม่มีหนทางอื่นนอกจากนั้นเลยครับ
ไม่เคยคิดถึงอย่างอื่นนอกจากดนตรีเลย
หาอะไรกินหน่อยไหมครับ
ได้นะครับ
แต่อยากได้ที่ที่ดูไม่แพงมากจัง
- เดี๋ยวผมลองหาดูไหมครับ - รบกวนด้วยครับ
- ได้ครับ - ครับ
ทานแล้วนะครับ
ดูท่าว่าอาหารที่ชอบจะเป็นข้าวราดไข่ดิบ
- คีบไปเลยครับ - ครับ
ผมจับตะเกียบไม่เป็นเลย
ไม่เคยได้รับการอบรมมารยาททำนองนั้นเลยด้วย
- ที่บ้านไม่ค่อยเคร่งเหรอครับ - ไม่เลยครับ
- ตอนไปอัดเพลงของโยเนสึ เคนชิ - ครับ
ทุกคนกินข้าวกล่องกัน
แต่มารยาทผมแย่มากจนโยเนสึตะลึง
ถึงขั้นถามผมว่าโตมาแบบนี้ได้ไงเนี่ย
ตั้งแต่มีคนบอกแบบนั้น
ผมเลยคอยระวังวิธีจับตะเกียบของตัวเอง
ครับ
ผมฝึกมา
ฝึกมาตั้งแต่ตอนนั้น
เวลาสี่ทุ่มตรง
เขาไม่ได้กลับไปที่บ้าน
แต่กลับไปที่สตูดิโอ
และเริ่มเผชิญหน้ากับเนื้อเพลงต่อ
ทำนองที่แต่งเสร็จแล้วหนหนึ่ง
เขาก็รื้อมันทิ้งอีก
เล่นละครไร้สาระซ้ำไปซ้ำมา
ฝืนโครงเรื่องไปทุกที รวบรวมชีวิตเข้าด้วยกัน
ปลายทางเขาวงกตเป็นจุดเริ่มต้นทุกครั้ง
ผมไม่ค่อยชอบทำนองท่อนก่อนฮุก
- ครับ - เลยคิดจะเปลี่ยนทำนองอยู่
โดยที่ดูเนื้อเพลง
- คู่กันไปด้วย - ครับ
เดิมพันด้วยชีวิต…
(วันที่ 26 กันยายน 2020)
ยากจัง
(นักร้อง อิงุจิ ซาโตรุ)
ช่วยร้องรำดุจคลุ้มคลั่งที
ยากนะถ้าจะให้เป๊ะ
- เอาเป็นว่า - ช่วยร้องรำ…
- ลองท่อนฮุกที่สองเป็นหลัก - โอเค
สึเนตะแต่งเนื้อเพลงเสร็จ
เมื่อเช้าของวันนี้
(Star of the Show)
อยากให้เราสองคนนั้นรักกัน
อยากค้าขายอะไรก็ได้เท่าที่ใจอยาก ความเสียใจนี่มันช่างน่ารำคาญ
ขอแอนติบอดี้ให้ฉันมีชีวิต ที่เฉิ่มเชยและอ่อนหัดนี้ต่อไปที
เร็วชะมัด
เร็วมาก
ซาโตรุ ถ้าตรงนี้
เปลี่ยนเป็น "ชีวิตที่อ่อนหัดและงุ่มง่าม"
แบบนี้ได้ไหม
งุ่มง่ามเหรอ
เอา "อ่อนหัด" ขึ้นมาก่อน
แล้วต่อไปเปลี่ยนเป็น "งุ่มง่าม" แทน
โอเค
งุ่มง่าม
ร้องตามสไตล์ตัวเองมากกว่าปกติก็ได้
ได้
โอเค
อยากค้าขายอะไรก็ได้เท่าที่ใจอยาก ความเสียใจนี่มันช่างน่ารำคาญ
ขอแอนติบอดี้ให้ฉันมีชีวิต
ที่อ่อนหัดและงุ่มง่ามนี้ต่อไปที
แบบนี้ร้องง่ายกว่าไหม
มันช่างน่ารำคาญ
อยากเปลี่ยนไหม
ไม่เป็นไร ได้อยู่
ความเสียใจนี่มันช่างน่ารำคาญ
- โอเค - ครับ
อยากค้าขายอะไรก็ได้เท่าที่ใจอยาก ความเสียใจนี่มันช่างน่ารำคาญ
ขอแอนติบอดี้ให้ฉันมีชีวิต ที่อ่อนหัดและงุ่มง่ามนี้ต่อไปที
ดูยังเน้นเสียงได้อีกนิดนะ
เน้นเสียงเหรอ ยากจัง
โอเค
ความเสียใจนี่มันช่างน่ารำคาญ
ขอแอนติบอดี้ให้ฉันมีชีวิต ที่อ่อนหัดและงุ่มง่ามนี้ต่อไปที
- ดีอยู่นะ - อืม
ใช้ตรงนี้เป็นท่อนฮุกเลยก็น่าจะได้
- ชื่อเพลงเจ๋งดีนะ จาก "A Cheap Novel" - ใช่มั้ย
เป็น "Star of the Show"
มันธีมเดียวกัน
แต่จะว่าไงดี
เพลงจังหวะสนุกๆ แบบนี้
King Gnu เราให้ความสำคัญกับมันมาก
เราเป็นวงที่เน้นคอนเสิร์ตด้วย
ยังไงเพลงเด่นๆ ในคอนเสิร์ตมันก็
เป็นหัวใจหลักที่มีความสำคัญ
อย่างหนึ่งเลย
คิดว่าคงจะเป็นเพลงที่ทำหน้าที่นั้นครับ
อยากฟังเสียงคุณโยซุยจัง
ลองดูไหม
อิ่มท้อง
อิ่มท้องกันไหม
- ได้กินข้าวเยอะหรือเปล่า - โอ้
เปลี่ยนเสียงแล้วๆ
จะใช้จริงๆ เหรออันนี้
นี่เราอัดเสียงที่ไม่ได้ใช้อยู่หรือเปล่า
- คงใช้อะไรได้บ้างแหละ - ไม่ๆ จะเอาไปใช้อะไรล่ะ
ระหว่างที่กำลังพักกันอยู่
ต้องลดสเกลลง
ทำไมนะ
- สถานการณ์แย่ลงเหรอ - ไม่เชิง
- หลายอย่างมันเสี่ยง - อืม
เหลือแค่โตเกียว นาโงยะ โอซาก้า
โตเกียว นาโงยะ โอซาก้า
ไม่ไปซัปโปโร
ไม่ไปซัปโปโร ฟุกุโอกะ เซนได
ตัดทิ้งหมดเลย
น่าจะราวๆ 4 หมื่นคน
ถ้าสถานการณ์ปกติ
น่าจะขายตั๋วได้ 1 แสนใบ
ครึ่งหนึ่งเลย
ครึ่งเหรอ
ครึ่งหนึ่ง
ให้ตาย
แย่ชะมัด
น่าเสียดาย
อืม
น่าเสียดายนะ
เพราะทีแรก
- ปีนี้ก็ดูจะไปได้สวย - ใช่
ยังไงก็แล้วแต่
เราก็ทำเท่าที่ทำได้น่ะครับ
เล่นละครไร้สาระซ้ำไปซ้ำมา ฝืนโครงเรื่องไปทุกที
ปลายทางเขาวงกตเป็นจุดเริ่มต้นทุกครั้ง เดินข้ามสะพานแขวนอย่างเปิดเผย
ด้วยฝีเท้าโซซัดโซเซ
ถ้าพลาดก็จบกัน คนตายพูดไม่ได้หรอก
ทุกวันนี้
เพลงที่เอาไว้ฟังคนเดียวที่บ้านมีเยอะขึ้นมาก
ก็เป็นเทรนด์น่ะนะ
คนที่ฟังเพลงพวกนี้ก็จะจินตนาการถึงคอนเสิร์ต
พอเป็นเพลงที่มีพลังก็เหมือนอยู่คอนเสิร์ตได้
เรียกได้ว่าแฟนเพลงก็โหยหาดนตรีน่ะครับ
แต่โควิดมันก็
คงทำให้การรับรู้เวลาของทุกคนเปลี่ยนไปมาก
เหมือนปี 2020 ถูกแช่แข็งไว้น่ะครับ
ถ้าปีหน้าเป็นปี 2020 อีก
ก็คงไม่รู้สึกแปลกอะไร
ผมว่าแบบนั้นดูจะถูกต้องกว่าอีก
ว่าไหมครับ
ที่ผมแต่งเพลงแบบนี้ออกไป
เพื่อผลักดันให้สังคมก้าวไปข้างหน้า
ก็คงเป็นการทำไปตามสัญชาตญาณ
พยายามจะผลักดัน
เท่าที่ทำได้
ผมพยายามทำแบบนั้นอยู่ครับ
นี่คือเวทีใหญ่ครั้งเดียวในชั่วชีวิต จะมีชื่อหรือไร้นามก็ไม่สำคัญ
ขอแค่ทำให้ฉันรู้สึกสดชื่นก็พอ อยากให้เราสองคนนั้นยังรักกัน
อยากค้าขายอะไรก็ได้เท่าที่ใจอยาก ความเสียใจนี่มันช่างน่ารำคาญ
ขอแอนติบอดี้ให้ฉันมีชีวิต ที่อ่อนหัดและงุ่มง่ามนี้ต่อไปที
- ขอใหม่ - ครับ
ขอแอนติบอดี้ให้ฉันมีชีวิต ที่อ่อนหัดและงุ่มง่ามนี้ต่อไปที
เอาใหม่ๆ
ขอแอนติบอดี้ให้ฉันมีชีวิต ที่อ่อนหัดและงุ่มง่ามนี้ต่อไปที
มีสถานที่แห่งหนึ่งที่เป็นจุดเริ่มต้นของสึเนตะ
ไปกันเลยครับ
เขาย้ายเข้ากรุงจากบ้านเกิด ที่นางาโนะตอนอายุ 18 ปี
และอาศัยอยู่ที่นี่กับย่าเป็นเวลาเจ็ดปี
(ย่าของเขาจากไปแล้ว)
(บ้านหลังนี้ไม่มีคนอยู่มาตั้งแต่สามปีก่อน)
ภาพวาดพวกนี้ใช้ได้เลยนะ
ย่าผมวาดภาพเก่ง
ออกแบบเสื้อผ้าด้วย
เป็นย่าที่แปลกกว่าชาวบ้าน
น่าจะใกล้ชิดกับผมทางสายเลือดมากสุดแล้ว
โอ๊ะ รางวัลเกียรติยศของปู่
แกสร้างทีวีน่ะ
ทีวีสี
(ปู่ของเขาเป็นช่างเทคนิคพัฒนาทีวีสี)
สุดยอดเลยนะเนี่ย
ทิ้งไว้แบบนี้ได้เหรอ
ตอนกินข้าวก็กินกับย่าเหรอครับ
แกเคยหยิบผิดเอาอาหารกระป๋องของแมวให้ผม
คงหยิบผิดสลับกับทูน่ากระป๋อง
แกซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อ
ผมเลยบอกว่านี่ของแมวนะ
กินไม่ได้
ก่อนหน้านั้นก็เคยเผลอกินไป รสชาติก็ไม่แย่ขนาดนั้นหรอก
เพื่อนบ้านแถวนี้นี่น่าจะ…
ครับ
เรียกว่าไงดี
รู้จักกันมานานแล้ว
ผมเคยเล่นเพลงให้พวกเขาฟัง
เล่นให้ฟังอยู่บ่อยๆ เลย
อืม
ตอนเพื่อนมา
ผมก็นั่งซ้อมตรงนี้
ก็เคยทำอะไรแบบนั้น
น่าจะก่อนตั้งวง King Gnu นานพอสมควร
อืม
ที่นี่น่าจะเป็นที่แรกที่ผมเริ่มทำเพลงจริงจัง
อืม
ถ้าจำไม่ผิดพ่อผมเคยมาอยู่ที่นี่อยู่พักหนึ่ง
เพิ่งเคยเห็นเลยนะเนี่ย
เหมือนจะเป็นรูปตอนวันแต่งงาน
นี่แม่ ส่วนนี่พ่อ
นี่ย่าผม
(แม่ พ่อ ย่า ปู่)
- เคยอยู่ที่นี่กับคุณย่าสินะครับ - ใช่ๆ
หน้าเหมือนปู่นะ
ทั้งพ่อและแม่ต่างเล่นเปียโน
ที่บ้านก็มีเครื่องดนตรี อย่างกีตาร์หรือเบสเต็มไปหมด
ไม่มีใครสอนสึเนตะให้เล่นมัน
เขาเพียงแต่หัดเล่นเองไปทีละอย่าง
เขาไม่เปลี่ยนไปเลย
ตั้งแต่รู้จักกันสมัยม.ต้น
เป็นคนที่จะพยายามไปให้สุด กระตือรือร้นมาก
พวกเราอยู่ชมรมดนตรีอะไรประมาณนั้น
อ้อครับ
เขาเป็นหัวหน้าแล้วก็เข้มงวดมาก
ต่อให้คุณภาพจะเกือบเต็มร้อยแล้ว
แต่ก็ไม่ยอมปล่อยเพลงเด็ดขาด
เขาไม่ชอบอะไรครึ่งๆ กลางๆ น่ะครับ
ได้ยินแบบนั้นแล้วอาจฟังดูเป็นคนน่ากลัว
แต่เขาเป็นคนตรงมากครับ
ผมเข้ากับคนอื่นไม่ได้เลย
แน่นอนว่าก็พอมีเพื่อนอยู่บ้าง
เราตั้งวงดนตรีด้วยกัน ผมสอนเล่นเครื่องดนตรี
สอนตีกลองด้วย
แล้วก็แสดงในงานโรงเรียน
เป็นเพลงออริจินัลครับ
แต่ผมเอาชนะใจคนดูไม่ได้เลยสักนิด
ลอยเท้งเต้งสุดๆ
เขาศึกษาต่อที่ม.ศิลปะแห่งโตเกียว
เพื่อต่อยอดด้านดนตรีให้สุดทาง
อีกทั้งร่วมวงออร์เคสตร้า
ของวาทยากรระดับโลกอย่างโอซาวะ เซจิด้วย
นั่นคือจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตเขา
ความประทับใจในตอนนั้น
ถึงตอนนี้ก็ยังรู้สึกได้ดีเลยครับ
ทั้งสภาพฮอลล์ บรรยากาศของผู้ชม
สีหน้าของวาทยากร
เสียงที่ดังอยู่ในนั้น
เหมือนมันกลายเป็น
มาตรฐานของความงดงามสำหรับผม
แต่ว่า
การเอาเสียงดนตรีที่เคยมีมาปรับเปลี่ยนนั้น
ผมรู้สึกว่าเสน่ห์ในจุดนั้นเป็นศิลปะ
มันคือการทำลายแล้วสร้างใหม่ซ้ำไปซ้ำมา
เขาลาออกจากมหาวิทยาลัยหลังผ่านไปหนึ่งปี
ใช้ได้เลย
เหลืออยู่แค่ดิสโก้บอล
(ห้องที่สึเนตะเคยอยู่)
ผมคงอยากสร้างบรรยากาศครื้นเครงน่ะครับ
ณ ห้องนี้
เขาทำลายและสร้างใหม่ซ้ำไปซ้ำมา
เพื่อเริ่มหาแนวดนตรีของตนเอง
ใช่เลย
เราพบตัวอย่างเพลงที่เขา เคยส่งให้ค่ายเพลงในตอนนั้น
(ตัวอย่างเพลงที่สึเนตะวัย 19 ปีทำขึ้นมา)
รู้สึกว่าเพลงฟังดูคมดี
(ทากุจิ มิโนรุ อดีตแมวมองของโซนี่มิวสิก)
เหมือนเสียงร่ำร้องครั้งสุดท้ายของวัยรุ่น
แต่มันยากที่จะเอาความสามารถนั้น
มาหาทางทำเงินได้
ตอนอายุประมาณ 20
เขาบอกว่าเพลงที่ผมส่งไป
มันก็เจ๋งดีนะ
แต่มันทำเงินไม่ได้หรอก
เขาบอกผมแบบนั้น
เพราะผมไม่ได้ใช้รูปแบบ แบบเพลงเจป๊อปสมัยนี้เลย
แล้วเขาก็ตัดสินไปแบบนั้น
ซึ่งตอนนั้น
ผมรู้สึกว่าตัวเองรับไม่ได้เลย
ผมกลับไปดูประวัติดนตรีแบบจริงจังมาก
หันหน้าเข้าหาเครื่องดนตรี
ถามตัวเองว่า
ทำไมโลกถึงไม่ให้ค่าเพลงเราขนาดนี้
เพราะผมก็มีทิฐิในฐานะศิลปินเหมือนกัน
ผมไม่เคยคิดเลยว่าความเห็นคนอื่น
จะเป็นตัวกำหนด ความสามารถในฐานะศิลปินของเรา
และก็มองว่า
ยังไงผมก็โกหกดนตรีไม่ได้
ผมใช้ชีวิตแบบนั้นล่ะครับ
เพราะแบบนั้น
ถึงมีบางสิ่งที่ต้องคว้ามันมาให้ได้
ต้องได้รับการยอมรับจากคนอื่น
เขาไม่อยากทำดนตรีตามที่คนอื่นบอก
ดังนั้น
เขาจึงอยากทำให้คนอื่นยอมรับดนตรีของเขา
นี่คือหน้ากลองของผม
หรือก็คือด้านหน้าของกลอง
ตอนนั้นผมน่าจะอยากวาดโลโก้
ทับลงไปตรงนี้
พอเอาสเปรย์ไปพ่นที่บ้านก็โดนดุเลยล่ะครับ
เหล่าคนที่มีความฝันเหมือนกัน
เริ่มมารวมตัวกันรอบตัวสึเนตะมากขึ้นเรื่อยๆ
(LOW LOVE)
ผมรู้สึกว่ามันเท่เป็นบ้าเลย
แบบว่า ทุ่มเทสุดชีวิต
ไม่สิ ก็ไม่เชิง
แต่มันดูน่าสนุกดี
แล้วก็เท่ด้วย
เขาเป็นคนประเภทที่ชีวิตนี้ผมไม่เคยเจอมาก่อน
ก็เลยอยากลองเข้าไปรู้จักดู
ร่องรอยจากแหวนที่ขึ้นสนิม
"เหมือนแบ่งเบาความเจ็บปวดเนอะ" เราคงต้องมีชีวิตต่อไป
โดยที่ซ่อนรอยช้ำเอาไว้ เหตุผลปกคลุมคมมีดที่ซ่อนไว้
"เธอเป็นผู้ใหญ่จังเลย" เราคงดึงดูดเข้าหากัน
อย่างน่าตลกร้าย
"หยุดพักอยู่ที่นี่ต่อเถอะ"
"ไม่มีที่ให้อยู่นอกจากที่นี่อยู่แล้วนี่"
อยากจะทำลายทุกสิ่ง
ที่ไม่งดงามทิ้งไป
เป็น "อาการกำเริบ"
แต่ทว่า
ยื่นมือออกไปหาดอกไม้ที่ราวกับความฝัน
(ปี 2019 เปิดตัวแบบทางการ ในฐานะ King Gnu)
รู้ทั้งรู้ว่าเป็นดอกไม้ประดิษฐ์
แต่ก็ปล่อยตัวปล่อยใจไปแล้ว
(บทสัมภาษณ์ภาพยนตร์เรื่อง "ตระกูลยากูซ่า")
(สึเนตะเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ)
(นักแสดงนำ อายาโนะ โก)
ดูดีนะ
อะไรเนี่ย
จู่ๆ ถ่ายรูปเขาทำไมเหรอครับ
มันก็ปกติไม่ใช่เหรอครับ
ถ้าเราจะอยากถ่ายรูปคนที่ชอบขึ้นมา
เป็นเหมือนกันไหม
เป็นเหมือนกัน
ถ้าไม่ใช่ตอนทำงาน
เราเหมือนเป็นพวกแก๊งซิ่งน่ะครับ
ใช่
สำหรับผมแล้ว บางที
ก็ต้องพยายามเข้มแข็งขึ้นด้วยตัวเอง
เขาสร้างครอบครัวขึ้นมาเอง
แล้วก็ทำผลงานกับพรรคพวก มาเป็นเวลานานแล้วด้วย
ซึ่งผมว่า
คนที่ทำแบบนั้นได้คงมีไม่เยอะนัก
อืม
ผมว่านั่นคือเสน่ห์ของเขาครับ
ขอบคุณครับ
ชมเลยนะเนี่ย
ปี 2020
สึเนตะพยายามทำความฝันอย่างหนึ่งอยู่
นั่นก็คือการทำเพลงที่รวมออร์เคสตร้า กับดนตรียุคปัจจุบันเข้าด้วยกัน
มันคือทั้งชีวิต
ที่สึเนตะได้ก้าวเดินมา
เขานำเพลง "DURA" ที่เคยแต่งให้ millennium parade มาทำใหม่ตั้งแต่ต้น
ถ้ามันออกมาดีและแปลกใหม่ได้อย่างลงตัว
ก็คงจะเจ๋งดีครับ
ทั้งสิ่งที่สวยงาม
และสิ่งที่น่าเกลียด
ผมอยากใส่มันลงไปให้หมด
เพราะชีวิตคนเราก็เป็นแบบนั้น
อยากให้ออกมาเป็นเพลงที่ไม่ประสีประสา
ทว่าก็ยังงดงามน่ะครับ
(ถ่ายทำบรรยากาศการทำเพลง ด้วยกล้องควบคุมระยะไกล)
(เขาเพิ่มท่อนเชลโลเข้าไป)
โอ๊ย
(แต่งซาวด์เบสไฟฟ้า)
โอเค ดีๆ
ขออีกรอบ
ไม่ใช่แบบนี้
โอเค หนึ่ง สอง สาม
อันนี้ไม่เอา
ระหว่างที่ลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆ
จู่ๆ สึเนตะก็เดินไปยังห้องข้างๆ
ชุดแบบนี้ก็น่าจะดีนะ
เห็นภาพชัดเลย
ดูเป็น "A Cheap Novel" ดี
ใช่เลย
คนเหล่านี้คือกลุ่มครีเอเตอร์ที่ชื่อเพริเมทรอน
เคยร่วมงานกันมาตั้งแต่สมัยแรกเริ่ม
พวกเขาคือผู้ที่ทำมิวสิกวิดีโอ
แทบทั้งหมดให้เพลงที่สึเนตะแต่ง
อีกทั้งมีส่วนในการออกแบบซีดี
และการแสดงในคอนเสิร์ตด้วย
ตอนนี้กี่รูปแล้ว
(ผู้กำกับภาพ โอสึริน)
หนึ่ง สอง สาม
เราต้องกำหนดจำนวนแล้ว
ช่วงแรกๆ ที่ตั้งวง King Gnu ขึ้นมา
เราตัดต่องานกันที่ร้านกัสโต้เนอะ
ตัดงานที่กัสโต้
- เอาคอมฯไป - ตัดจนถึงตีห้าก็ยังไม่เสร็จ
จนกัสโต้ปิดเลยต้องไปคาเฟ่มังงะแถวนั้น
นรกมากจริงๆ
แล้วค่อยกลับมาที่กัสโต้ใหม่
ตอนที่กัสโต้เปิดแล้ว
พอนึกย้อนไปแล้วก็รู้สึกว่า
เราพยายามกันมาหนักมากเลยเนอะ
หนักมากจริง
เพราะไดกิกินสปาเก็ตตี้กุ้งมะเขือเทศตลอดเลย
- เดี๋ยวอัปเดตอีกที - โอเค
งั้นก็กลับกันเถอะ
(วันที่ 12 ตุลาคม 2020)
งั้นเริ่มตั้งแต่ต้นเลยนะ
ถึงเวลาเริ่มงานปรับแต่งเสียงในเพลง DURA
แป๊บนะครับ
ถ้าเอาไปใส่ไซด์เชนแล้วจะออกมาเป็นยังไงนะ
- เสียงกลองโดยรวมน่ะ - เสียงกลองเหรอ
จากนี้ไป
จะเป็นการเรียบเรียงทำนอง เครื่องดนตรีแต่ละชนิดเพิ่ม
อยากได้อีกสักแทร็กจัง
ทำไงดี
ถ้าทำหมดทุกพาร์ท
คงกลายเป็นงานช้างแน่
ใช้เครื่องดนตรีไปกี่ชนิดแล้วเหรอครับ
กี่ชนิดเหรอ
มีแทร็กทั้งหมดเท่าไร
ราวๆ 150
ประมาณนี้คือปกติเหรอครับ
ไม่ปกติเลย
ไม่ปกติเลยครับ
นานๆ ทีจะมี
อันบนน่ารำคาญ แต่อันล่างดูดีนะ
เดี๋ยวลองตัดอันบนดู
งั้นเปลี่ยนเสียงที่ใช้ไปเลยก็น่าจะดีนะ
คราวนี้เขาขอให้เปลี่ยน เสียงที่เคยอัดไว้แล้วเป็นเสียงอื่น
อันนี้ดีนี่
เอาไป
- เหนื่อยหน่อยนะ - เกือบแล้วๆ
แต่ถ้าจัดแบบนั้นก็ไม่ได้ออกมาแบบนี้สินะ
ว่าไงดี มู้ดกลองใหญ่กับความกระหึ่มมันดีนะ
ยังไงดี
หรือเอาแค่ท่อนฮุกไหม
ผมเคยทำเพลงแบบผสมผสานแนวๆ นี้มานานแล้ว
แต่สุดท้ายก็มักออกมาไม่ค่อยดีนัก
ยังไม่มีอันไหนเลย
ที่รู้สึกว่าออกมาเป็นแบบที่หวัง
ถ้าฝั่งไหนหนักไป
อีกฝั่งก็จะโดนกลบ
อืม งานยากเลยครับ
งั้นเอาเป็นว่า
ทำเพลงอื่นก่อนแล้วกัน
โทษทีครับ โอเค
อัลบั้มแรกของ millennium parade ก็ใกล้ถึงกำหนดเข้ามาแล้ว
(วันที่ 21 ตุลาคม 2020 "A Cheap Novel")
ช่วงสิ้นเดือนตุลาคม
วันนี้เป็นวันถ่ายทำมิวสิกวิดีโอ
เธอก็ยังคงยิ้มแย้มให้กัน
โอเค
มาดูกัน
- ไม่มีเวลาให้พัก - โอเค
ต่อไปอะไรนะ
ผู้กำกับคือโอสึริน
จากเพริเมทรอนซึ่งร่วมงานกับสึเนตะมานาน
ระหว่างที่พักอยู่
สึเนตะก็เริ่มพูดถึงการถ่ายทำขึ้นมา
จะถามเรื่องผงทอง
- หืม - ผงทอง
- ผงทองเหรอ - ใช่
อยากใช้ผงทองตอนจบ
โอสึรินคิดจะใช้ผงทองโปรยลงมา
ช่วงไคลแม็กซ์ของเพลง
คิดว่าไง
แต่ถ้าโปรยแล้วโดยรวมมันดูเรียบๆ ธรรมดา
ก็อาจจะไม่เข้า
ก็ใช่
จะโปรยลงมายังไง
ที่คิดไว้คือ
เราใช้นั่นก็ได้
มีพวกอุปกรณ์บนเวทีอยู่
ใช้พวกนั้นน่าจะดี
แม้สึเนตะจะไม่เห็นด้วย
แต่โอสึรินก็ยังจะใช้ผงทองต่อไป
ขอบคุณครับ
จะว่าไงดีล่ะ
ที่เขาพูดทำนองว่า
อย่าใช้ผงทองเลย
ปกติแล้วคนอื่นคงยอมไม่ใช้ถ้าศิลปินไม่เห็นด้วย
แต่ผมไม่ใช่แบบนั้น
เพราะว่า
ผมว่าเราสองคนก็สนิทกันดี
คงเพราะทุกคนมีจุดยืนที่ต่างกัน
ก็เลยมีความสันโดษเหมือนๆ กัน
ผมช่วยเขาแต่งเพลงไม่ได้
เขาก็ช่วยผมทำวิดีโอไม่ได้
ทุกคนก็เลยต้องคอยสนับสนุนกัน
นี่คือเพลงบัลลาด
ที่พูดถึงสามีที่จะแต่งนิยายต่อไปแม้จะขายไม่ออก
กับภรรยาที่เชื่อมั่นและสนับสนุนเขา
งั้นเริ่มเลยนะครับ
หมุนกล้องหน่อย
เนื้อเพลงของสึเนตะนั้น
ราวกับสะท้อนภาพเส้นทางของพวกเขา
ที่เชื่อมั่นในเซนส์ของตน และคอยสร้างสรรค์ผลงานตลอดมา
ต่อให้ชีวิตของพวกเรา
จะเป็นอย่างนิยายราคาถูกก็ตาม
ฉันก็ไม่เคยคิดจะขายมันทิ้งไป
จะอีกกี่ครั้งฉันก็จะเขียนมันขึ้นมาใหม่
การจะเผชิญหน้าความเป็นจริงนั้น
บางครั้งเราก็จำเป็นต้องอยู่ตัวคนเดียว
แม้จะรู้ว่าเป็นความผิดพลาด
แต่ก็มีเรื่องราวที่ฉันอยากจะเขียนต่อไป
ทั้งตัวบทที่เขียนไม่ได้เรื่อง
และการแสดงที่ดูไร้ราคา ฉันอยากจะอยู่กับมันต่อไป
เพราะถึงแม้สีหน้าเธอจะเซ่อซ่า
หรือคำพูดจะฟังดูเงอะงะก็ตาม
มันก็เป็นสิ่งที่ช่วยฉันเอาไว้
แผ่นหลังที่หยุดยืนนิ่ง
ไร้ที่พึ่งพิงในวันนั้น
ตอนนี้ฉันจะเป็นแรงผลักมันให้เธอได้เห็น
เพราะถึงแม้สีหน้าฉันจะดูงี่เง่า
หรือคำพูดจะฟังดูเงอะงะก็ตาม
เธอก็ยังคงยิ้มแย้มให้กัน
เอ้า คัท
ถ่ายเสร็จแล้วครับ ขอบคุณมากครับ
สิ่งที่ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากๆ ก็คือ
การที่ผมมีทีมที่คอยดูและเห็นคุณค่า
ในผลงานของผม
จากมุมมองของพวกเขาเอง
ไม่เกี่ยวกับว่าสังคมจะมองอย่างไร
อืม
ไม่ใช่เพราะผลประโยชน์
หรือเพราะเรื่องเงิน
เราไม่ได้มีจุดร่วมกันในเรื่องพวกนั้น
แต่เราอยากทำหรือสร้างอะไรเท่ๆ ขึ้นมา
จุดนั้นแหละที่เหมือนกัน
สำหรับผมแล้วนั่นคือทรัพย์สมบัติที่แท้จริง และเป็นเหมือนสิ่งที่ช่วยชีวิตเอาไว้
ผมรู้สึกแบบนั้น
เพราะถ้าไม่ใช่แบบนั้น
ผมก็คงไม่หนักแน่นขนาดนี้เหมือนกัน
แล้วเขาก็เริ่มเล่าเรื่องที่คาดไม่ถึง
เกี่ยวกับเพลง DURA ให้ฟัง
ขอบคุณมากครับ
- งั้นก็ไว้เจอกันพรุ่งนี้ครับ - ครับ
ยังไงพรุ่งนี้ก็เป็นวันสำคัญล่ะนะครับ
- จริงด้วยครับ - สำหรับ DURA
จริงๆ เปลี่ยนชื่อเป็น "2992" แล้ว
ถ้าคนที่เกิดปี 1992
ผ่าน millennium parade ก็จะเป็นพันปีให้หลัง
ก็เลยเป็น 2992
นั่นคือที่มา
แต่ถ้าผลงานชิ้นนี้
ยังอยู่ถึงปี 2992 ก็คงเจ๋งน่าดูนะครับ
ต้องเต็มที่หน่อยแล้ว
และเราก็หลงทาง
(วันที่ 22 ตุลาคม 2020)
ตรงนี้มัน
รู้สึกขาดคำว่าอะไรไป
ฉันเพิ่มคำว่า "ทุกคน" เข้าไปตรงนี้
เหมือนที่เราทุกคน
อ้าว ไม่ใช่
เขาคิดเรื่องเนื้อเพลงไปเรื่อยๆ จนวินาทีสุดท้ายร่วมกับเอิร์มฮอย
ผู้แต่งเนื้อเพลงให้เพลง 2992
- เหมือนที่เราทุกคน - เหมือนที่เราทุกคน
พวกเราเกิดปี 1992
เพลงนี้ก็เป็นเรื่องในอีกพันปีข้างหน้าจากจุดนั้น
นี่คือคอนเซปต์
แบบว่าเรามองคนที่ จะมีชีวิตอยู่ในตอนนั้นเป็นแบบนี้
ว่าเราคิดแบบนี้อยู่
ประมาณนั้น
ถักทอเสียงเพลงและถ้อยคำ
จากปัจจุบันอันยุ่งเหยิง…
โอเคครับ
สู่อนาคตอีกพันปีให้หลัง
เธอคงไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันเห็น
ไม่มีคำพูดใดจะทำให้เธอเชื่อฉันได้
ฉันเห็นเหล่าดวงดาว
แตกออกเป็นเสี่ยงๆ และเราก็หลงทาง
โอเค
เป็นไงบ้าง
ไม่รู้จะว่ายังไง
อยากให้เป็นแนวไหน
ให้เป็นแบบผู้เล่าเรื่องมากกว่านี้
- หรือแบบเป็นตัวเอก - เป็นตัวเอก
แบบเป็นตัวเอกนะ
เธอคงไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันเห็น
ไม่มีคำพูดใดจะทำให้เธอเชื่อฉันได้
โอ๊ย
- ไม่ค่อยเข้าใจเพลงนี้เลย - ไม่หรอก
อืม
ฉันเห็นเหล่าดวงดาว
แตกออกเป็นเสี่ยงๆ และเราก็หลงทาง
มันยังไงไม่รู้
รู้สึกเหมือนเข้าถึงเพลงได้ไม่เต็มที่
ใช่เลย
- ฟังแล้วรู้สึกได้ - ใช่ไหมล่ะ
รู้สึกไม่ค่อยเข้าใจเลย
ว่าแบบไหนดีสุดน่ะเหรอ
อืม ไม่เชิงว่าแบบไหนดีสุด
แต่แบบว่าบรรยากาศของเพลงนี้
- รู้สึกว่าตัวเอง… - นามธรรมไปเหรอ
ไม่ค่อยเข้าใจมัน
จะว่าไงดี
เราแต่งเนื้อเพลงเองมันก็เข้าใจดีอยู่หรอก
แต่กับตัวเพลง
มันบอกไม่ถูก
เพราะช่องว่างมันกว้างเนอะ
ถูก ไม่ใช่เรื่องของอารมณ์หรอก
มันแค่
ไม่รู้จะเรียกว่าอารมณ์ไหนดี
แบบว่า…
ใช่แหละ เพราะงั้นมันเลยค่อนข้างยาก
อืม
อธิบายด้วยคำพูดมันยาก
เลยอยากได้แบบที่เข้ากับเพลงได้ดีที่สุดเนอะ
- ใช่ - อืม
ยากจังเนอะ
ฉันว่าเพลงนี้ยากมากเลย
อืม
แต่มันก็ฟังดูดีแล้วนะ
แค่รู้สึกว่ามันเรียบไปหน่อย
แบบว่า
ดนตรีเปล่าทำออกมาดีเกิน
เสียงมันใสเนอะ เรียบเรียงแบบเพลงป๊อป
ให้ความรู้สึกสดชื่น
รู้สึกว่าบรรยากาศไม่อุดอู้
อยากทำให้มันอุดอู้นะ
วันนี้ดูน่าจะอีกยาวเลย
จะพยายามให้จบในเที่ยงคืนครับ
(วันที่ 2 พฤศจิกายน 2020)
(ทัวร์คอนเสิร์ตทั่วประเทศ ของ King Gnu ใกล้เข้ามา)
(การทำอัลบั้มของ millennium parade ก็ใกล้ถึงไคลแม็กซ์แล้ว)
ถ้าเสร็จแล้ว
รบกวนเช็กที่เหลือทางออนไลน์นะครับ
เร่งมือหน่อยดีกว่า
อันนี้เหรอ
นั่นของกล้องครับ
ให้ใส่ตู้เย็นไหมคะ
รสชาติเข้มข้นมาก
น่าจะแช่ไว้นานแล้ว
มันกลางคืนแล้วก็น่าจะนานแล้วนะ
อย่าซดน้ำจะดีกว่า
เหมือนจะแยกส่วนหน้าจอแล้วครับ
- ใส่ชุดเดิมมาสามวันติดแล้วนะครับ - ใช่ ชุดเดิม
แต่ก็อาบน้ำนะครับ
พอดีผมขี้เกียจเลือกน่ะ
แต่เปลี่ยนกางเกงในแล้ว
ยูอยู่นี่พอดี มาฟัง Bon Dance กัน
(เวลาเที่ยงคืน)
(วันที่ 4 พฤศจิกายน 2020)
ต้นเดือนพฤศจิกายน
วันนี้เป็นวันเช็กการมิกซ์เพลง 2992
กล่าวคือขั้นสุดท้ายก่อนเสร็จสมบูรณ์
โอย
ท่อนฮุกแรกของ FAMILIA
มีดอกไม้ไฟกับกลองเล็ก
- ใช่ - เอามาใช้ซะ มันฟังดูหม่นหมอง
แม้ถึงขั้นนี้แล้ว
เขาก็ยังจะเปลี่ยนเสียงที่ใช้
และเสียงที่จะใช้ก็คือเสียงดอกไม้ไฟ
เปลี่ยนตรงท่อนที่เสียงกลองเล็กมันไม่ค่อยเข้า
ใช่ เอาไปแทนเสียงกลองเล็ก
โอ้
หาเสียงกลองใหญ่ด้วยแล้วกัน
เหมือนเริ่มงานช้างอีกแล้วเลย
ชอบความทุ้มของนัดแรกจัง
อยากใช้เสียงปิ้วตรงอินโทรแฮะ
เลยอยากได้เสียงปิ้วที่ดีๆ ด้วย
สิ่งที่ถือกำเนิดจากเตาหลอมแห่งดนตรีอันยุ่งเหยิง
คือโลกใบใหม่
การสร้างสรรค์ของสึเนตะ
ไม่มีคำว่าสิ้นสุด
เก็บแทร็กอื่นไว้ด้วยนะ
เท่ว่ะ
เจ๋งแบบแปลกๆ
ถึงจะทุเรศก็เถอะ
ส่วนเบสก็ดูจะยากนะเนี่ย
เอาไงดี
เอ้านี่
เอาแล้ว
อะไรเนี่ย
เจ้านี่ชอบโผล่มาตอนกำลังแย่ตลอดเลย
(เวลา 01:30 น.)
โอเค
- อีกรอบไหม - อืม
- ขอใหม่ - ได้
นอนไปก็ได้ เสร็จแล้วเดี๋ยวปลุก
โอเค
เริ่มหนาวขึ้นมาแล้ว
ไม่ยอมง่ายๆ จริงๆ เลยนะครับนี่
ว่างั้นแหละครับ
จริงๆ เลย
ยังไหว ยังไหวได้อีกเรื่อยๆ
เหมือนผมหมกมุ่น
รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
คิดๆ ดูแล้ว
ก็ไม่รู้ทำไมต้องฝืนตัวเองขนาดนี้
เหมือนโดนไล่ตามอยู่
นี่เรารีบร้อนอะไรขนาดนั้น
อืม
ตอนนี้เวลา 04:08 น.
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วลองแวะเข้าไป
- ที่ออฟฟิศดูไหมครับ - เอาสิครับ
หวัดดี
อยู่จริงด้วย
ว่าไงนะ
ตกใจหมดเลยเมื่อกี้
อันนี้ฉันเขียนเอง
- เริ่มถดถอยแล้ว - เส้นมันยึกยือๆ นะ
ไม่เหมือนเดิม
มันยึกยือกว่าเดิมอีก
ทำงานอยู่จริงๆ
ทำงานอยู่จริงด้วยครับ
หวัดดีครับ
แล้วเจอกัน
ยังไม่ใกล้จบเลยสักนิด
จากนี้ไปต่างหาก
ยังจบไม่ได้หรอกครับ
(หนึ่งเดือนถัดมา 2992 ก็เสร็จสมบูรณ์)
เธอคงไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันเห็น
ไม่มีคำพูดใดจะทำให้เธอเชื่อฉันได้
ฉันเห็นเหล่าดวงดาว
แตกออกเป็นเสี่ยงๆ
และเราก็หลงทาง
เราใช้ชีวิตอยู่ในช่วงชีวิตนี้
ทุกคนถูกทำให้สับสน
ฉันแค่อยากเป็นอิสระและมองเห็น
เหมือนที่เราทุกคนเคยทำ
ในวันวาน
มีอะไรบางอย่างผิดปกติ
วิธีที่พวกเขาพูดฟังดูเหมือนไม่รู้จักความรัก
ฉันเดาว่าพวกเขาคงสนใจอย่างอื่น
ที่ฉันไม่เข้าใจ
ตอนนี้อวกาศเป็นเพียงสถานที่อันเดียวดาย
สิ่งที่ในสายตาฉันเห็น
คือเราเป็นตัวเลขที่ล่องลอยในเวลาและอวกาศ
ฉันอยากหนีไปให้พ้นจากการควบคุมนี้
ในระหว่างที่ฉันยังสามารถคิด
เพื่อตัวเองได้
ฉันตามหาคำใบ้ทั้งหมด ที่ซ่อนอยู่ในเวลาและอวกาศ
เพราะความหมาย มันกระจัดกระจายไปจากเราแล้ว
ฉันจะก้าวไปต่อและเริ่มวิ่งไปสู่ความว่างเปล่า
ในระหว่างที่ฉันยังมีแผนในใจอยู่
ขอบคุณที่มาร่วมถ่ายทำวันนี้ครับผม
ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณสมาชิกวงออร์เคสตร้าทุกท่านครับ
การที่มีสตาฟจากทางวงและจากทางออร์เคสตร้า
มีคนที่
หลากหลายเชื้อชาติ
หลากหลายประเภทมาอยู่รวมกันมันเจ๋งมาก
เรียกว่าเป็นอะไรที่
- ตรงกับในอุดมคติผมเลย - ครับ
ได้เห็นภาพที่วิเศษมากเลยครับ
- ครับ - ภาพที่วิเศษเหรอครับ
มัน…
- ไม่วิเศษเหรอครับ วิเศษเนอะ - วิเศษครับ
(millennium parade ทรีดี ไลฟ์ 2020 วันที่ 23 ธันวาคม 2020)
เอาล่ะ
เรียบร้อย
ทำดีมาก
- ยอดเยี่ยม - เหนื่อยหน่อยนะคะ
- ขอบคุณนะครับ - สุดยอดเลย
คำบรรยายโดย: ภาณุวัชร ธนาพรภัทร์