Downloaded from YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
DETROIT'TEN CANLI
Teşekkürler.
Herkes otursun, rahatlayıp gevşesin.
Başlayalım artık.
Teşekkürler.
Bir şeyi bilmenizi istiyorum.
Size gerçeği söyleyeceğim ve sakın korkmayın.
Bu bir dakikalığına son özel gösterim olacak.
Her şey yolunda. Beni dinleyin.
Bunu bu yüzden Detroit'te yaptım.
Bu doğru.
Niye mi?
Çünkü ilk bölümde Detroit hakkında çok boktan konuştum.
Ben de son özel gösteriyi burada yapabilirim diye düşündüm.
Bu arada bunun için üzgünüm.
İlk önce, ben zengin ve ünlüyüm, diyerek başlayayım.
Ve bunu söylememin tek sebebi
son 17 ayın cehennem olması ve herkesin neler yaşadığını
düşünemiyorum.
Sizi gördüğüme
ve iyi olmanıza sevindim. Umarım tüm sevdikleriniz iyidir.
Beni merak etmeyin. Ben...
Ben aşılıyım.
Johnson & Johnson aşısı oldum.
İtiraf edeyim,
Siyahilere en çok yakışacak karardı
Doktora gidip en iyi üçüncü seçeneği istedim.
Evsizlerde olan bende de olacak.
Şimdilik fena değil.
Ve muhtemelen haberlerde duydunuz. Korona kaptım.
Ve başka bir şeydi.
Doktor Korona kaptığımı söylediğinde
içimdeki hislere şaşırdığımı söylemeliyim.
Kendimi kirli hissettim.
Pis hissettim.
Çünkü Teksas'ta kapı kollarına falan
dokunarak dolaşıyordum, ellerim ıslaktı.
Millete para veriyordum. "Al, bunu ailene götür."
Binlerce insanı öldürmüş olmalıyım.
Bu geceki şov içindi,
umarım takdir edersiniz
çünkü bu gösteri uğruna bir sürü insan öldü.
Uzun zamandır böyle kirli hissetmemiştim.
En son bu kadar kirli hissettiğimde
küçük bir çocuk falandım.
Bir vaiz beni taciz ediyordu.
Ama üzülmeyin, hoşuma gitti.
O adamların yüzüne boşalmaktan zevk alırdım.
Bunu yapmamı o istemişti.
Karantinaya alınıyorsun.
En az on gün karantinadaydım.
"Odada kal" dediler, bir yere gitmedim.
Kafayı yiyecektim çünkü tüm gün odada oturup
video izliyordum.
Ne izledim biliyor musunuz?
Bunu söylemekten nefret ediyorum
ama Siyahilerin Asya'lıları
sebepsiz yere patakladığı videolardı.
Bu saldırılar sebepsizdi, inanamadım.
Odada bu boku
izlemek beni gerecekti.
Zaten gergindim
çünkü Koronanın ilk beş günü
hastalığın boyutunu bekliyor ve görüyorsun.
Ortaya çıkıyor ve bu gerçek.
Hiç hastalanmadım.
Ne öksürük ne balgam ne ateş. Hiçbir şey olmadı.
Bana bakın.
Koronanın Magic Johnson'ıyım.
Sadece yatıp hafta boyunca enerji topladım.
Ama stresliydim çünkü Siyahi kardeşlerim
videolarda Asya'lıları acımasızca dövüyorlardı.
Onları izlediğim süre boyunca berbattı
ama yardım edemezdim.
Kardeşlerimi Asya'lıları döverken gördüğümde...
Bedenimde de aynısı oluyordu.
Hastalanmadım.
Bir sürü UFO videosu da izledim.
Burada ne haltlar oluyor diye.
Elemanlar burada.
UFO'lar gelmeye devam ediyor
ve aklıma bir film fikri geldi.
Aptalca ama dinleyin.
Film fikrimde
bu uzaylıların aslen
Dünya'dan olduğunu öğreniyoruz.
Yıldızlar arası seyahati keşfedip binlerce yıl önce
Dünya'yı terk eden eski bir uygarlıktan geldiklerini.
Başka gezegendeler
ve o gezegende işler berbat gidiyor.
Dünya'ya geliyorlar
ve buranın kendilerinin olması gerektiğine karar veriyorlar.
Çok iyi bir olay örgüsü.
"Uzay Yahudileri" koydum adını.
Uzay Yahudileri.
-Buna bayıldık! -Pekâlâ.
Bundan daha kötüsü var, bekle.
Bundan daha kötüsü var.
Sonra aklıma bir çocuk kitabı fikri geldi.
Aslında yazdım, yakında çıkıyor.
Kitap, ebeveynler için çocuklarına ırkçılık eğitimi amacıyla
tasarlandı ve anne baba iseniz
bu kavramı çocuğa öğretmek imkânsız.
Ama ben yapıyorum.
Kitap büyük, güçlü, güzel bir Siyahi ile
sıradan iyi huylu bir Beyaz hakkında.
Ve o bir Beyaz gibi konuşuyor.
Bu şerefsiz ne zaman rezervasyon için restoranı arasa
rezervasyonu kapıyor.
O isme ve sese kim karşı koyabilir ki?
Söylemeliyim ki Siyahi adamsa tam anlamıyla bir dev.
Güçlü bir herif.
Ve onlar restorana gidince bu büyük Siyahi adamı görüyorlar
ve onu içeri almayıp polisi arıyorlar.
Polis de kitabın her bölümünde
mutlaka gelip onu vuruyor.
Ama unutmayın. Bir dakika. Bu adam bir dev.
Bu mermilerle ölmez. Onu yaralayamazlar bile.
Sadece kalbi kırılır.
Ona Clifford derler, Dev Siyahi, bilen var mı?
Bu son özel gösterim çünkü bu gece bir hedefim var.
Bu gece geldim
çünkü bu Netflix için yaptığım paket bir işti.
Bunu tamamlayacağım.
Son birkaç yılda
yaptığım şaklar hakkında aklınızdaki tüm soruları
bu gece cevaplamayı umuyorum.
Ve LGBTİ topluluğuna hitap ederek başlamak istiyorum. Evet.
Ve onlara bu gece
barış içinde olduğumu söylemek istiyorum.
Ve DaBaby hakkında pazarlık yapmayı umuyorum.
Çok talihsiz bir hikâye!
DaBaby, birkaç hafta önce
en çok dinlenen sanatçıydı.
Florida konseri sırasında LGBTİ bireyler hakkında
ipe sapa gelmez, kötü laflar
sarf etti.
Anlatmakta zorlanıyorum
ama ben bile gördüm ki "Lanet olsun, Dababy."
Düğmeye bastı, değil mi?
Düğmeye bastı.
AIDS'in tam ortasında, LGBTİ topluluğunu zımbaladı.
Bunu yapamaz.
Ama inanıyorum, daha sonra çocuğun
çok korkunç bir hata yaptığına değineceğim.
Bunu kabul ederim.
Ama çoğu LGBTİ birey DaBaby'yi tanımıyor.
O çılgın bir adam.
Daha önce Walmart'ta bir zenciyi vurup öldürdü.
Doğru, Google'da var.
Kuzey Carolina Walmart'ta bir zenciyi vurup öldürdü.
Kariyerine kötü bir şey olmadı.
Nereye varacağımı anladınız mı?
Ülkemizde bir zenciyi vurup öldürebilirsin
ama bir eşcinseli kırmazsan iyi olur.
İşte tartışmak istediğim eşitsizlik tam da bu.
İzleyicilere bir sorum var.
Gerçek bir soru. Şaka yapmıyorum.
Bir eşcinselin ırkçı olması mümkün mü?
-Evet. -Evet!
-Öyle mi düşünüyorsunuz? -Evet!
Tabii ki mümkün. Mike Pence'e bakın.
Tahminim bu ama eşcinsel olduğuna eminim.
-Evet. -Tanrım.
Onur Haftası eşcinseli de değil de üzgün eşcinsellerden.
Onun için üzülüyorum.
Buna karşı dua eden eşcinseller gibi.
Tanrı'm, lütfen bu kirli duyguları kalbimden sök.
Lütfen bu popo deliklerini bana çirkin göster.
Sik yalamak istemiyorum.
Komik.
Duygularınız karıştı. Eşcinsellerden nefret ettiğimi sanıyorsunuz
ama aslında gördüğünüz şey
eşcinselleri kıskanıyor olduğum.
Kıskanıyorum.
Böyle hisseden tek Siyahi ben değilim.
Biz eşcinsellere bakıp
"Vay be! Hareketleri ne güzel de gidiyor.
Nasıl da iyi yaptılar.
Biz de yüzlerce yıldır bu çıkmazda sıkışıp kaldık.
Nasıl böyle ilerleyebildiniz?"
Kölelerin bebek yağı
ve kısa şortları olsaydı 100 yıl önce falan
özgür olabilirdik diye düşünüyorum.
Anladınız mı?
Luther şöyle deseydi:
"Onur Haftası'nda süslü arabalarla geçin.
Vücutlarınız güzel ve parlak olsun."
Geylerden nefret etmiyorum. Yaptıklarına saygılıyım.
Tabii hepsine değil.
Bu yeni eşcinselleri o kadar sevmem.
Fazla hassas ve kırılganlar.
Bunlar birlikte büyüdüğüm, eski toprak eşcinselleri özledim.
Stonewall göstericilerine misal, saygı duyarım.
Kimseye zarar vermediler, özgürlükleri için savaştılar.
Buna saygı duyuyorum. Eşcinsel değilim
ama onlar gibi olmak isterdim.
Eski haydut eşcinseller.
Zevk deliği zencileri, sevdiklerim onlar.
Yeni eşcinseller zevk deliği nedir bilmez bile.
Duvardaki o deliği eşcinsel bir inşaatçı yapmıştır.
Neden biliyor musunuz?
Hoş bir şekilde anlatamam.
Çünkü biraz eğlenmek için
penislerini o deliğe sokup
en iyisini umarlar.
Buna saygı duyarım ben.
O deliğinin iki tarafı da cesaret ister.
Eşcinsel olmamama rağmen
o deliği denemek isterim.
Luther, o zevk deliğini konuşmasına ekleseydi?
"Dudaklarının siyah veya beyaz olması umurumda değil.
Ağız ağızdır.
Sıcak, ıslak bir ağız."
Sonuna kadar gidiyorum.
Bir kavgaya karıştım.
Neredeyse edecektim. Karmaşık.
Austin'de eşimle bardaydım.
Kovid dönemiydi. Masamıza bir kadın yaklaşıyordu.
Maske takmıyordu ve karı bize doğru geliyor.
Ağzını açarak "Selam, nasılsınız?"
Ağzından damlalar saçılıyor.
İçkilerimizi kapattık. Bebeğim ne yapıyorsun?
Geldiği masaya baktım ve oyunu görüverdim.
Masadaki adamlar kamerayla beni çekiyordu.
Ünlüyseniz bu olur.
İnsanlar gelip sizi kasten kızdırır
ve aptalca şeyler söyletir,
bir arkadaşı sizi çeker
ve utanacağınız bir video oluşur.
Ve açıkça "Olan bu" dedim.
Ve bu şerefsiz enayiler beni çaylak sandı.
Ne yazık ki işe yaradı.
Hemen oraya koştum ve kameraya doğru
"Kancık herif, bunu nasıl yaparsın?" dedim.
Bunu söylediğimde çok şaşırdı. "Ha?" dedi.
Böyle yapınca tüm tırnaklarını gördüm.
Ojeliydi. O an kafama dank etti.
"Bu herif eşcinsel."
Ben herkese "kancık herif" derim.
Anlıyor musunuz?
Ama bu lafı bir eşcinsele söylemek doğru olmaz.
Ve başım belaya girmişti
ve sadece bu değil, eleman kocamandı.
Ayağa kalktı, tepeme dikildi.
Büyük beyaz mısırla beslenmiş, Teksas'lı bir eşcinsel,
1,95 falan boyunda ve kavgaya hazırdı.
Ve bana havlamaya başladı ama ben dimdik durdum, korkmadım.
Nasıl korkabilirim?
Şerefsizin gömleği şu şekilde ilikliydi.
Sıçarım bu herife. Hadisene. Hadi
Kapışacağımızı düşündüm.
Hazırdım ve sonra... Tam kavga edecekken
bilin bakalım ne yaptı?
Telefonunu aldı ve polisi aradı.
Ve size anlattığım bu olay,
o toplulukla yaşadığım büyük bir sorun.
Eşcinseller azınlıktır, ta ki Beyaz olmaları gerekene kadar.
Bu sorunu çözebilmemiz için çok dürüst davranıyorum.
Size söylüyorum,
Siyahi bir eşcinsel bunu bana asla yapmazdı.
Çünkü Siyahi bir eşcinsel, polis geldiğinde
onları arayanın kim olduğuna bakmaz.
"Siz zencilerden hanginiz Clifford?" diye sormazlar.
Hepimiz Clifford'ız.
Bu çok sık oluyor.
Yaklaşık altı yıl önce, benimle ilgili bir hikâyeyi
TMZ'ye satmaya çalışan lezbiyen bir kadın vardı.
Şükürler olsun ki TMZ bu hikâyenin gerçek yüzünü görebildi.
Bu kadın onu bir gece kulübünde
lezbiyen olduğu için dövdüğümü iddia etti. Bu çok çılgınca.
Kadın olduğunu bile bilmiyordum.
Neyse ki TMZ buna inanmadı.
Çünkü onu dövdüm. Yalan söylemeyeceğim.
Onun suçuydu. Bana seçenek bırakmadı.
Kendi hâlimde kulüpte takılıyorum.
Kadın geldi.
"Tanrım, Dave Chappelle" dedi.
İyi bir şekilde karşıladım. "Selam hanımefendi, nasılsınız?"
Hoşbeş konuşuyoruz ve bir anda
bu lezbiyen aramıza girdi.
"Hey, o kadın benim!"
"Dostum, geri bas" dedim.
"Kahretsin, geri basmıyorum, bu benim kadınım!"
"Kardeşim, bana bir metreden fazla yaklaşma" dedim.
"Bana erkekmişim gibi hitap etme adi köpek" dedi.
-"Ben kadınım." -"Ne?" dedim.
Ve elemanın elmacık kemiklerine baktım.
"Tanrım, sen kadınsın" dedim.
Kafamı toparlamam bana bile zor geldi
ama söyleyeyim, yumruğumu hemen gevşettim
ve onun için tehdit olmadığımı gösterme adına
duruşumu gevşettim.
Hatta sesimi bile değiştirdim.
Tatlı ve sevecen bir dille konuştum, aynı kadın tüccarı gibi.
"Bana bak, seni pataklarım" dedim.
Yapmalıydım.
Keşke söylemeseydim.
Ayağını geri attı. Mükemmel bir sol kroşe pozisyonundaydı.
Omuzları düzgün açılıydı,
baş hareketi iyiydi ve dedim ki: "A, olamaz!
Bu karı gerçekten yumruk atacak."
Bir kroşe savurdu
ve önceden fark edip geriye eğildim...
Başka çarem yoktu, işe gitmem gerekiyordu.
O yumruğu saldıktan sonra beni görmeliydiniz.
Memelerini tavuk pirzolası gibi yumuşattım.
Karının içindeki toksik erkekliği ortaya çıkardım.
Bu yüzden dışarı çıkmam.
Sakin, huzurlu bir hayat sürdürmeye çalışıyorum.
Bu yüzden Ohio'da küçük bir kasabada yaşıyorum.
3,700 kişinin yaşadığı küçük bir hippi kasabası.
Kültürel olarak kendinizi Ann Arbor gibi hissedebilirsiniz.
Anladınız mı? Bir grup hippi falan yani.
Millet hep soruyor:
"Niye bir hippi kasabasında yaşıyorsun?"
Ve onlara gerçeği söylemekten utanırım.
Niye oradayım biliyor musunuz?
Dünyanın en güzel kadınları
Ohio, Yellow Springs'te.
Çoğu kişi bana katılmayabilir
ama kendiniz görmelisiniz. Muhteşemler.
Ama neye ilgi duyduğuna göre değişir bu.
Kirli ayaklı Beyaz kadınları seviyorum.
Yellow Springs'te striptiz kulübüm açsam adı "Strippies" olurdu.
Her yerde çıplak hippiler olurdu.
Sadece uzun memeli
ve üstüne yatılmış gibi duran uzun vajinalı kızları işe alırdım.
Sahnenin hemen yanına bir çuval toprak dökerim.
Karılara "Ayaklarınızı burada kirletip yukarı çıkın
ve onlara istediklerini verin" derdim.
"Kirlet kendini."
Birkaç yıl önce Ohio'da bir alışveriş merkezindeydim.
Yaşlı bir Beyaz kadın. Cidden
alışveriş merkezinde beni takip ediyordu.
Kulağa paranoyakça geliyor ama eminim beni takip ediyordu.
Sevimsiz de.
Yüzünde çizikleri olan bir kadın gördünüz mü?
Şöyle diyeyim,
gülümsese bile yüzündeki kasları
sizi yaralayacakmış gibi.
Takip ediyordu, biliyordum.
Hiç işi olmayacak
Gamestop, Footlocker gibi benim sevdiğim
yerlerde ne işi vardı?
Her seferinde sevimsizce bakıyordu.
Ve sonunda onu unuttum.
Alışveriş bitti,
dışarı çıkıp park yerine gittim
ve arkada arabamın
kapısını açar açmaz bir ses duydum.
"David Chappelle."
Böyle bir şeydi.
Bakmama gerek yoktu. O olduğunu biliyordum.
Dönüp baktım ve işte o surat karşımdaydı.
Aslında o kadar yaşlı da değildi.
Benim yaşlarımdaydı.
Ama Beyaz bir kadındı ve berbat görünüyordu.
Tam gaz devam ediyorum.
Sakinliğimi korudum, kibardım. "Merhaba hanımefendi" dedim.
Ve hiçbir şey söylemedi, tek söylediği
"Komedi şovunu izliyorum" oldu.
Ah, dedim.
Ve sonra bana şöyle dedi:
"Bana öyle geliyor ki...
Kadınlardan nefret ediyorsunuz."
Buna sanat denir hanımefendi, dedim.
Bu sanatı istediğiniz gibi yorumlamakta özgürsünüz
ama bu sanatın yaratıcısı olarak
böyle hissetmediğimi söyleyebilirim.
"Bence..." diyecek bulundu.
Ben de "Kapa çeneni lan! Zırvalama!"
"Seni öldürüp bagaja koymadan uza.
Etrafta da kimse yok."
Şaka. Öyle demedim.
Öyle hissettim ama demedim.
Ondan daha zekiydim. Ne dedim peki?
Şöyle dedim:
"Lafınızı bitirmeden bir soru sorayım.
Beni nerede gördünüz?"
Bir konser bileti alıp geldiğinden şüpheliyim.
Ya da Netflix'te özel bir gösterimi izlediğinden de.
Yoksa seni arabana kadar takip edip rol mu yaptım?"
"Ne?" dedi.
"Yorumlarını kendine sakla, burası gerçek hayat" dedim.
Sonra da binip gittim.
Ve size söylemeliyim.
Buradaki bazı insanlar şaşıracak ama herkes değil.
İnsanlar bana hep bir şeyler söyler
ama bilmediğiniz şey beni etkilediği.
Bunu düşünüyorum.
Beni çok rahatsız etti. Eve giderken kadının
dediklerini düşünmeden edemedim
çünkü bunu diyen ilk kadın o değildi.
Kafamı karıştırdı, anladınız mı?
Ne demiş olabilirim ki...
...bu karılar beni böyle sanıyorlar?
Çözemedim.
Sonra ne yaptım?
Google'dan feministin sözlük anlamına baktım.
Doğru şeyden mi bahsediyorum, emin olmak için.
Biliyor musunuz,
feministin sözlükteki tanımı nedir?
Bunu ben yazmadım, dinleyin.
Webster's, feministi, kadınların eşit haklara
sahip olduğuna inanan
bir kadın değil, bir insan olarak tanımlar.
Şok oldum çünkü anlamı buydu
ve anlamını bilseydim
kendimi bugüne kadar feminist diye adlandırırdım. Haberim yoktu.
Bunca yıl deli lezbiyenlere öyle sesleniyoruz sandım.
Tulum giymiş bir kadın kadının
"Erkekler bize tecavüz ediyor" demesiydi.
"Sana değil be, lütfen..."
Dinleyin, feminist hareketi destekliyorum,
kendi yöntemlerimle.
Kadınlar yürüyüş yaptınız, ben de size destek olmaya çalıştım
ve hiçbir arkadaşım benimle gelmedi.
Arkadaşlarıma sordum, istemediler.
Her şeyi denedim: "Orada karılar olacak."
"Yok" dediler.
Ben de arkadaşım Anj'ı aradım.
Anj komedi yazarı Siyahi bir kadın.
Harikadır. Aslında eski kocasına
nafaka ödeyen şahsen tanıdığım
tek kadın o.
Bunu yaparken de aynı erkek gibi.
"Sikerler o çulsuzu" gibi şeyler söylüyor.
Ona bir mesaj attım.
Şöyle bir mesajdı.
"Anj, kadınlar yürüyüşüne geliyor musun?"
Ve bana cevap yazdı ve gerçekten şöyle yazıyordu...
"Umarım o Beyaz karılara gaz sıkarlar."
Bu feminist harekette bir sorun var, değil mi?
Amerika'daki başlangıcından beri
hep ırksal bir bileşen olmuştur.
Susan B. Anthony o toplantıyı yaparken
Siyahi Sojourner Truth ortaya çıktı.
Tarih kitaplarını okuyun.
Bütün Beyaz kadınlar Sojourner Truth'dan konuşmamasını istedi.
Kadın hakları ve kölelik konularını birbirinden ayrı tuttular.
Ama Siyahi kadınları bilirsiniz, Sojourner Truth yine de gitti.
Ve o ünlü konuşmayı yaptı. "Ben bir kadın mıyım?"
-Doğru. Ve dinleyin. -Bravo!
"Me Too" hareketini destekledim ama bütün zaman boyunca
bunu ele alma şekillerinin aptalca olduğunu düşündüm.
Çok Beyaz bir şeydi...
Altın Küre'ye gitmek gibi bir şeydi.
Sanki şunun gibi "Siyah elbiselerimizi giyip
Altın Küre'ye gidelim ve şu adamlara
ağızlarının payını verelim."
Yavrum, bu işe yaramaz.
Martin Luther King'in
"Herkes otobüse binsin ve uyumlu kıyafetler giysin" demesi gibi.
Otobüsten inip yürümelisin.
Gerçeği konuşalım.
Bu aptalca bir hareket.
"Ciddi olduğumuzu anlamaları için herkesin tığ işi
kedi şapkaları takmasını istiyorum."
Ne sikim yapıyorsunuz?
Sonra bir gösterimde bununla ilgili bir şeyler dedim
ve tüm bu kadın aktrisler peşime düştü.
Dedim ki, "Siktirin, sildim sizi,
bir daha fotoğraflarınıza bakıp asılmayacağım."
"Kimsin ki böyle konuşuyorsun?" dediler.
Size kim olduğumu söyleyeyim.
Otobüsten inip 50 milyon doları
otobüse bırakıp yürüyen bendim.
Bu kadınlarla hemfikirim.
Sadece bu konuda yaptıklarına katılmıyordum.
Doğru, feci hâlde can sıkıcıydı...
Bu kadınlar ciddi olsaydı ne yaparlardı sizce?
Menajerlerini kovardı.
Ve büyük bir ajansın
posta odasında kendine parçalayan
kadının yanına gidip "Bizimle konuşmak istiyorsan önce
onunla konuşmalısın" derlerdi.
Böyle yapsalardı
o büyürdü, onlar büyürdü
ve kimse Harvey Weinstein'e yem olmazdı.
Bunu yaptılar mı?
-Evet. -Hayır!
Bu onların fikri miydi? Hayır.
Şaşırtıcı ama benim fikrimdi.
Feminist hareketin çok başarılı olması gerektiğini düşünüyorum...
Erkek bir liderle.
Bunu yapacağım.
Kadınları vadedilmiş topraklara götüreceğim.
Eşit işe eşit ücret almanızı sağlayacağım.
Kimse sizi taciz etmeyecek veya işte aşağılamayacak.
Tüm çıkarlarınızı koruyacağım.
Ve karşılığında istediğim tek şey...
Sikimi emmeniz.
Ve şimdi en başa döndük, değil mi?
Şimdi de krizin özüne geliyoruz.
Kadın...
Kadın nedir?
Ne demek bu zamanda?
Kadın, erkek ya da başka bir şey diye bir şey var mı?
Günümüzün sorusu gibi duruyor.
Bakın, kadınlar bana kızıyor,
geyler kızıyor, lezbiyenler kızıyor
ama doğru söylüyorum,
bu translar...
Ölmemi istiyor.
Çok ileri gittim, çok şey söyledim.
Söylemeliyim ki endişeliyim.
Şaka yapmıyorum.
Sahneye her çıktığımda korkuyorum.
Kalabalığa bakıp inceliyorum.
Parmak eklemleri ve adem elmasına
tehditlerin nereden geleceğini görmek için.
Geçen gün biri yanıma geldi
ve "Dikkat et Dave, onlar peşinde" dedi.
"Ne?" dedim.
"Bir tane onlar mı yoksa çok fazla onlar mı?"
O toplulukla ilgili konuşmadan önce
bilmelisiniz ve umarım siz de
böyle hissedersiniz, ben başkasının acılarına
kayıtsız kalmam.
Ülkemizde yasalar var, kötü yasalar.
Kuzey Carolina'da bir yasa çıkmıştı.
Kuzey Carolina'daki bir kişinin doğum belgesinde belirtilen
cinsiyete karşılık gelen tuvaleti
kullanması gerektiğini söylediler.
Hayır.
Hayır, bu iyi bir yasa değil, kötü bir yasa.
Kuzey Carolina'da DaBaby'nin bir şerefsizi öldürdüğü yerde
hiçbir Amerikalı Greensboro'daki Walmart'a sıçmak için
doğum belgesi sunmak zorunda olmamalı.
Düşünürseniz sormalısınız, bu yasalar
kimi korumak için tasarlanmıştır?
Diyelim ki bu yasayı beni, çıkarlarımı,
transfobik komedyen Dave Chappelle'i korumak için tasarladılar.
Diyelim ki ailemle küçük bir alışveriş için Walmart'tayım.
Size söyleyeyim.
Eğer bu gerçek hayatta olursa hayalimdeki gibi
olmayacağını bilin.
Diyelim ki bir şeyler feci şekilde ters gidiyor
ve ben ucuz mal ve hizmet için koşturan
fakir Beyazlarla Walmart'tayım.
Tuvalete gitmem gerekiyor.
Bu yüzden ailemden özür dilerim. Erkekler tuvaletine gidiyorum.
Pisuvarda durup işemeye başlıyorum.
Sonra yasanın işleyeceği an.
-Aman tanrım... -Aniden bir kadın
erkekler tuvaletine giriyor.
Tuhaf gelir.
Sonra pisuvara gelip yanıma duruyor
"Derdin ne senin lan?" diyorum.
Sonra eteğini yukarı sıyırıyor
ve gerçek ortaya çıkıyor, etli bir sik dışarıda.
Ne diyeceğimi sanıyorsun?
Çok şükür, o burada benimle.
En azından artık ailemin güvende olduğunu biliyorum.
Hayır, öyle değil, kendimi çok rahatsız hissedeceğim.
Yanımda pisuvara kadar uzanan vajinalı bir erkek olsa
daha iyi hissederdim.
Düşünmezdim bile. Sadece "Bu çok komik" derdim.
"Bu adam niyeyse kıçından işiyor."
"Tanrım, o bir gazi olmalı, hizmetleri için müteşekkirim."
İnsanların acılarına kayıtsız kalmam çünkü kim olursan ol, zordur.
Bizler, uzun zamandan sonra ilk büyük tatilimizi yaptık.
Siyahilerin geçmiş kölelikten kurtuluş günleri kutlu olsun.
Bu 19 Haziran tuhaf bir bayram, değil mi?
-Evet. -Ülkede
Texarkana'daki Siyahilerin ilk kez özgür olduklarını
öğrenmeleri anılır.
Ama unutmayın, öğrendiklerinde özgürdüler.
Sadece daha öğrenmemişlerdi.
Çok ilginç bir bayram.
Bir şey öğrendim.
Çok acayip bir hikâye.
Geçen bayramda öğrendim, bu gerçek.
Kölelik sırasında Güney Carolina'da yaşayan
ve bir şekilde
efendisi tarafından azat edilen Siyahi bir adam varmış.
Efendisi ona özgürlüğünü verince
aynı zamanda bir de arazi vermiş.
Yetenekleri ortaya çıkmış.
İşten anlayan, hünerli bir çiftçiymiş.
Ve o araziyi çok verimli bir şekilde işlemiş.
Çok para kazanınca hikâye çok bir ilginç hâl alıyor.
Parası olunca
bu herif, köleler getirmiş.
Hiç duydunuz mu? Bu gerçek bir hikâye.
Sadece kölesi yokmuş, köle de yetiştiriyormuş.
Beyaz köle sahiplerini bile şaşırtan
acımasız taktikler uyguluyormuş.
Acımasızmış ama o zamanlar
başarılı insanlar bunu yapıyor diye yapmış.
O kaybolmak istemiş. Ne büyük bir trajedi.
Kölelikten gelen bir insan,
kendine benzeyen birine
nasıl aynı kötülüğü yaşatabilir?
Anlaşılmaz.
Ve şok edici bir şekilde, onun hakkında bir film yapıyorlar.
İronik bir şekilde adı "Uzay Yahudileri."
"Uzay Yahudileri."
Hikâye bu kişinin
bir yapıya bağlı olmasıyla ilgili.
Bu başarılı insanların yapısıydı
ve o da sadece onların yol haritasını izledi.
Onların dediklerine uydu. "Motivasyon."
Herkes mücadele ediyor
ama ben cinsiyet yapısına
şahsen çok bağlıyım.
Çünkü ben eşi ve çocukları olan bir erkeğim.
Karımdaki o sıcak, ıslak ve yumuşak am çok hoşuma gidiyor.
Bu, başka bir bakış açısının var olamayacağını düşündüğüm
anlamına gelmez.
16 yıl önce Oakland'da bir gece kulübündeydim
ve bu, transların
bana ilk kez kızdığı zamandı.
Sonra bir hiçtim, Chappelle şovunu bırakmıştım.
Kulüp duvarında bir delik gibi.
Oakland'ta 16 yıl önce trans şakaları yapıyordum.
Cinsel yönelim oyunum bugünkü kadar iyi değildi.
Söylediklerimde ileri gittim.
Bazı kelimelerin anlamı bilmiyordum. Sonra bir kadın
kalkıp beni azarladı.
Bana çığlık atarken onun kadın olduğundan emindim.
Ve bana transfobik demeye devam etti ve ben bu saçmalıkları
daha önce duymamıştım. Bu çok garipti.
Tökezlemedim, sadece güvenliğe
"Çıkar şu karıyı" der gibi baktım.
Devam ettim.
Sonra basına gitti.
Ertesi gün bir eşcinsel gazetede
benim hakkımda onun söylediklerinin aynısını yazıldı.
Şakalarım çarpıtılmıştı ve bana transfobik diyorlardı.
Daha önce hiç duymamıştım
ama o topluluktan biriyle ne zaman konuşsam
o yazıdan kimi noktaları hatırlatırlar.
Pek sevmediğim, nefret ettiğim o ifade.
Onları zımbalıyormuşum.
Zımbalamak mı? O da ne lan?
Şimdi hızla ileri sarıyorum.
2019'du.
Ohio'da çok hoş bir restorandayım.
Şükran Günü haftası.
Aslında çok da hoş bir yer değil ama...
Daha önce hiç güzel bir restoran görmemiş
Ohio'lu bir beyazsanız öyle.
Picture Chili's.
Barda oturuyordum, tek başıma içki içiyordum
ve bardaki diğer tek kişi bir kadın, birkaç tabure ötede.
Yalnız ve yaşlıydı. Bu da beni üzdü.
Çünkü tatil haftasıydı.
Barmene söyleyip kadına bir içki gönderdim.
Sadece keyif katmaya çalışıyordum ama keşke yapmasaydım.
Kadın konuşmak istedi.
Kibar davranıyordu ama konuşmak istiyordu.
Sadece sarhoş olmak istiyorum.
Karının banyo tadilatından bana ne.
Orada oturup nazik olmaya çalışıyordum.
O, fayanslar mı? Doğru.
Sonra asıl konuya geldi.
İlgimi çekti.
"Kızım tatil için eve geliyor" dedi.
Yalnız olmayacağı için sevindiğimi söyledim.
Sonra kızının harika olduğunu anlatmaya başladı.
Sanırım kızı Hollywood'daydı ve yeni bir menajeri vardı.
Film, dizi ve televizyon işlerindeydi.
Kadın bana bunu anlatırken onun tatlı biri olduğunu düşündüm.
Muhtemelen kim olduğumu bile bilmiyordu.
Ya da yaşamak için ne yaptığımı.
Ben onun kızının
Hollywood'da ne yaptığını biliyordum.
"Fotoğrafını görmek ister misin?" dedi.
Kızının fotoğrafını görmek istemiyorum
ama ne yapacaktım ki?
Sonra "Tabii görmeyi çok isterim" dedim.
Fotoğrafı aldım ve şöyle söyledim.
"Ah...
O çok güzel."
Resmi kaldırırken aniden
gözüme kötü göründü. Sanki beni tuzağa düşürmüş gibiydi.
"Bu yüz ne anlama geliyor?" dedim. "O bir trans" dedi.
Sonra düşündüm. "Bu karı beni tanıyor."
Bu tuzağa çok içerledim
çünkü bu dürüst olmama izin vermiyor.
Olsaydım, buna düşmezdim.
Resme bakıp derdim ki
"Şu büyük keskin çene hatlarına, büyük Joe Rogan boynuna bak.
Bu bir erkek mi?
Kızınız bir erkek mi?"
Bunu söyleyemedim.
Gerçekten sinir bozucu.
Hızla ileri sarıp birkaç gün sonraya gidelim.
Çarşambaydı.
Perşembeden önceydi. Şükran Günü.
Ben farklı bir bardayım.
İnanın bana, burası iyi bir yer değil.
Pis. Üst rafların lavabo altına daha çok yakışacağı
barlardan biri.
Fakir, Nazi kafalı Beyazların içtiği barlardan.
Biliyorsunuz değil mi? Hani kehanetlere inanan
ve Trump'ı tutan Michigan Beyazları gibi.
Çok komik!
Bir keresinde böyle bir barda olduğumu hatırlıyorum.
Çok sarhoşum
ve bardakilere dönüp
"herkese benden bir içki" dedim.
Şerefsizler sevinçle bağırdı.
Barda çalışan kız sarhoş olduğumu bildiğinden beni kenara çekti.
"Bay Chappelle, emin misiniz?" dedi.
"Bu 16 dolar eder."
Beyazlar için zor dönem.
Ve bu bir hafta sonu tatiliydi. Anladınız mı?
Bu piçler çok coşkuluydular.
Orada parti ve gürültü yapıyorlardı.
Beyazların linçten önce çıkardıkları
sesleri falan bilirsiniz.
Sarhoştum.
Omzumun üzerinden baktım, tökezlediğimi sandım.
Barda kim vardı?
Bir şeyler gördüğümü sanıp karşı tarafa baktım
ve resimdeki
o trans karıyı gördüm.
Gözlerime inanamadım.
Böyle bir yerde transın ne işi var, dedim.
Bu çok tehlikeli bir davranıştı.
Ve iki büyük, kaslı, eşcinsel Siyahi adamla birlikteydi.
Tanımıyordum ama gey olduklarını anladım.
Ağızlarında sik olsaydı orada otururken göründükleri kadar
gey gibi görünmezlerdi.
80'lerin gey yüzü. Bunu bilir misiniz?
80'leri hatırlayın.
Gey insanlar hep şaşkın görünürdü.
Ağzını kapat lan, niye şaşırıyorsun?
Ama dev gibidirler, Jussie Smollett'in eğitmenleri gibi.
"Bu şerefsizlerin başı dertte" diye düşündüm.
Ayağa kalktım.
Bardakiler beni seviyordu. Herkesin beni duyacağı
bir gösteri yaptım.
O kadına doğru yürüyordum.
"Hey! Geçen gece annenle tanıştım
ve Hollywood'daki başarılarından bahsetti
ve bunları böyle önemsiz bir yerden çıkıp başarman
inanılmaz. Seninle gurur duyuyorum.
Eve hoş geldin."
Sonra tüm bar sevinçle bağırdı.
Ve "Of" dedim.
"Bu ona biraz zaman kazandırır."
Anlıyor musunuz?
Birkaç içkiden sonra oradaki adamlar
onun amını isteyecek ama o veremeyecek.
Ve o çok nazikti.
"Çok teşekkürler" dedi, tokalaştık
ve elimi sıkarken yüzü annesininki gibi kötüleşti.
"İnsanlarımı zımbalasan olur mu?" dedi.
Bu hoşuma gitmedi.
Normalde takmazdım ama sarhoştum.
"Ne demek istiyorsun kaltak?" dedim.
Özellikle kaltak dedim, kimliğini açık etmek istemedim.
Saklanmadığı ortaya çıktı.
Dışarıdaydı ve gururluydu.
Bunu herkesin önünde yapmama izin verdi.
Bana o yazıdaki ifadelerle bağırıyordu.
Seni transfobik falan.
Ellerini yüzümde çırpıyordu.
"Sana bir şey söyleyeyim."
"Bunu nereden öğrendin, Siyahi karılardan mı"
"Sana bir şey söyleyeyim tatlım."
Rahatsız edici.
Transseksüeller, insanlarım demeye devam etti.
Bu garip değil mi? "İnsanlarım şöyle, insanlarım böyle."
"Ne demek insanların?" dedim.
Transilvanya'da kaçırılıp buraya köle olarak mı getirildiniz?
"İnsanlarım onlarca yıldır mücadele ediyor tatlım" dedi.
Ben de o gey siyahi adamlara baktım.
"Siz zencilerin bu karıya bir şey demesi gerekmiyor mu?
Clifford, Clifford?"
Abartıyorum aslında çok iyi biri
ve şimdi aramız iyi ama of, bu bok sinirlerimi bozdu.
Sinirlerimi bozdu çünkü biri bana böyle deyince
bana bakmadan sadece duyduklarını
tekrarlıyorlar.
Beni izleyenler trans bireylerle hiçbir zaman
bir sorunumun olmadığını bilir.
Söylediklerimi dinlerseniz, açıkçası
benim sorunum her zaman Beyaz insanlarla olmuştur.
Kariyerim boyunca Beyazlarla tartıştım.
Tam sizi köşeye sıkıştırdığımı düşünürken
tüm kuralları değiştirdiniz.
"Öyle mi?"
-Evet, piç kurusu! -"Peki."
"Ben şimdi bir kızım, bana öyle davranmalısın zenci."
Zenci, bana kız de.
Deli gibi sinir bozucu.
Hayır, gösteriden sonra
eve git ve Netflix'teki her gösterimi izle.
Onlar hakkında söylediğim her şeyi dinle.
Onlarla konuşurum.
"Senin imajına ne kadar ortak olmalıyım?"
"Bunu Siyahilerin yanında konuşmamalısın."
"Brooklyn'de sırf güvende olmak için topuklu giyen zenciler tanıyorum."
Sana sordum "Neden Bruce Jenner'ın
cinsiyetini değiştirmesi
Cassius Clay'in ismini değiştirmesinden daha kolay?"
Farkındaysan onlardan bahsetmiyorum bile.
Bizim hakkımızda konuşuyorum ve onlar dinlemiyor.
Çok rahatsız edici.
Ve benden daha güçlü insanları sildiler.
J.K. Rowling'i sildiler.
J.K. Rowling, Harry Potter kitaplarını tek başına yazdı.
Çok kitap sattı. İncil'i bile endişelendirdi.
Sildiler çünkü o bir röportajında
tam olarak böyle söylemese de,
cinsiyet tartışılmaz, dedi.
Translar ona öfkelendi.
Ona TARF dediler.
Ne olduğunu bile bilmiyordum.
Biliyorum ki translar tartışmayı kazanmak için sözler uyduruyor.
Ben de baktım.
TARF bir kısaltma.
Trans ayrımcısı radikal feminist, demek.
Bu gerçek bir şey. Bazı kadınlar...
Transları sevmez.
Trans kadınlardan nefret etmiyorlar
ama trans kadınlara
biz Siyahilerin siyah yüze baktığı gibi bakıyorlar.
"Kaltak benim üstümde bir tesir yaratıyor" gibi bir rahatsızlık.
Şimdi bunu konuşmamalıyım
çünkü ben kadın da trans da değilim.
Ama karar verdiğimiz gibi
ben feministim.
Bu doğru.
TARF takımındayım.
Kabul ediyorum.
Cinsiyet tartışılmaz,
buna kadın gözüyle bakmalısınız.
Şuna bakın, tanıştığım
Caitlyn Jenner, harika insan.
Caitlyn Jenner yılın kadını seçildi.
Bir kadın olarak ilk yılı.
Bu bir şey değil mi?
Detroit'teki her karıyı yendi, o hepinizden daha iyi.
Hiç regl olmadı, değil mi?
Kadın olsaydım deli olurdum. Ben olsam çıldırırdım.
BET ödüllerinde olsaydım misal
"Ve yılın zencisi ödülü Eminem'e gidiyor." deselerdi...
Adamım.
Cinsiyet tartışılmaz.
Buradaki, dünyadaki her insan, burada olmak için
bir kadının bacakları arasından geçmek zorundaydı.
Bu tartışılmaz.
Şimdi...
Bunu trans kadınların kadın olmadığını söylemek için demiyorum.
Sadece diyorum ki sahip oldukları o amcıklar...
Anlıyor musunuz?
Amcıkları yok demiyorum ama onlarınki
amcık ötesi, amcık olması mümkün olmayan türden.
Tadı amcık gibi ama tam da değil.
Kan değil, pancar suyu.
Dostum, şimdi başım belada.
Gitmeden bunu anlatmak istiyorum
çünkü bu noktada önemli.
Topluluğunuzun, tanıdığımı en havalı insanın bir transeksüel
olduğunu bilmesini isterim.
Onunla erkek olduğu zaman değil
trans bir kadın olduğunda tanıştım.
San Francisco'da yaşıyordu. Adı Daphne Dorman.
Bay Area'da Oakland ve Dirty Hood gece kulübünde
on sekiz gösteri yaptım ve o orada olurdu,
beyaz trans kadın, yüksek sesle, sert bir şekilde
söylediğim her şeye gülerdi.
Özellikle trans şakalara. Kafa karıştırıcı
çünkü trans olduğu çok belli.
Ve bir şovumda gece onunla tanıştım.
Ve ortaya çıktı ki
hep komedyen olmayı hayal etmiş.
Onun kahramanıydım.
Duygulandım. Benim hakkımda böyle hisseden birinden
nefret edemezdim. Hemen arkadaş olduk.
Sticks and Stones gösterilerini
yaptığımda San Francisco'daydım.
Bir gösteri yapmak istedim.
Ama bir açılış gösterisi gerekiyordu
ve o trans kadını hatırladım, aradım.
Bizzat kendim aradım.
"Daphne, ben Dave Chappelle."
İnanamadı.
"San Francisco'dayım" dedim.
Sonra bir sürü şey zırvalamaya başladı.
"Sakin ol, am istemiyorum. Ben...
Bir şovumda bir açılış gösterisi gerektiği için aradım.
Acaba açılışı sen yapar mısın?" dedim.
"Yapmaz mıyım be!" dedi.
Şimdi... O zamanlar bunu bilmiyordum
ama bu kadın hayatında sadece sekiz kez stand-up yapmıştı.
Bu çok az bir deneyim
ama çoğuna göre tüm zamanların en iyisi bir gösteriyi açacak.
O bir amatör
ama pratikte çok profesyoneldi.
Erkenciydi ki bu hoşuma gitti
çünkü dakik insanları severim.
Çok acayip şık giyinmişti.
Transfobiğim ama ben de beğendim.
Tam bir profesyonel gibi sahneye çıktı.
Mikrofonu kapıp ortaya yürüdü.
İnsanlara bir bakış baktı. Of, işini yapmasını görmeliydiniz.
Bu karı 45 dakika boyunca sıvadı.
Ve abartmıyorum gençler. O gösteri korkunçtu.
İğrenç.
Sonra beni çağırdı.
Bir avuç tuzdan sonra bir bardak su gibiyimdir.
Kalabalık beni görünce mutlu oldu.
Çok iyiydim.
Ama beni etkileyen şuydu.
Herhangi bir komedyen onun kadar kötü bir şov yapsaydı
salonun arka kapısından kaçar ve eve gidip ağlardı falan
ama o böyle yapmadı.
Sadece gitti,
önlerde bir yer buldu.
Yeni bir komedyenin deneyimli bir komedyeni izlemesi
bir nevi ders almaktır.
Ve bu karı bütün dersim boyunca orada oturup
sanki hiç kötü bir şey olmamış gibi
sürekli, deli gibi güldü.
Ve ben onun şovunu gördüm. Kötü bir şey oldu.
Sarhoştu.
Sahnede benimle konuşurken
sanırsınız televizyona bakarak konuşuyor.
Benimle böyle konuşuyordu.
Rahatsız olmadım, onu tanıyordum.
Ama kalabalık gösterisini beğenmedi. Feci kötüydü.
Arkalarda bir adam ayağa kalktı.
Daphne o ara saçlarını sarıya boyamıştı.
Adam bağırmaya başladı. Korkunç bir enerjisi vardı.
"Hey Daphne!" dedi. Herkes kasıldı.
Gerildiler.
Kimin saldırgan sözler edeceği belli olmaz.
Dedi ki
"Halılarınla perdelerin de böyle uyumlu mu?"
Berbattı.
Kalabalıktan uğultu yükseldi çünkü bu çok kabaydı.
Daphne hariç herkes sızlanıyordu.
Tuhaf bir gülüş yaptı.
Ve arkasına bile bakmadı.
Dedi ki. "Bayım, halım yok,
yerler ahşap parke döşemeli" dedi.
Aynen böyle.
Bunu söylemesi mekânı kırdı geçirdi.
Tek bir şakayla tüm tansiyonu düşürdü.
45 dakikalık kötü bir şovu telafi etmişti.
Ve bundan sonra, yanlış yapamazdı.
Ben devam ettim, o da benimle konuşmaya devam etti.
Ve sonra gösteri olduğundan daha havalı bir şey oldu.
Bu, Siyahi bir adamla
Beyaz ve trans bir kadının sohbetine dönüştü.
Sonra iyice dibine vurduk.
Sormaktan korkabileceğin her şeyi
ona soruyordum,
o da cevaplıyordu. Yanıtları acayip komikti.
Millet sandalyelerden düşüyordu.
Gösterinin sonunda "Peki Daphne" dedim.
"Çok komikti.
Seni çok seviyorum ama söylediklerinle ilgili
en ufak bir fikrim yok."
Daphne hariç
tüm salon güldü.
Bana artık onun arkadaşı değilmişim gibi baktı.
Sanki olduğumdan büyük bir şeymişim, tüm dünyaymışım gibi.
Sonra "Beni anlamana ihtiyacım yok" dedi.
"Ne?" dedim.
Dedi ki, "Sadece inanmana ihtiyacım var."
Sonra "Bir insan olduğuma inanmana" diye devam etti.
Ve bunu söylediğinde
herkes âdeta nefesini tuttu.
Bir Dövüş Kulübü bakışı attım.
"Sana inanıyorum be" dedim.
Çünkü kişiler hakkında hiçbir şey söylemedi.
Başımın belada olduğunu söylemedi.
"İnsan olduğuma inanan, ben öyle yaşıyorum" dedi.
Sana inandığımı biliyorum. Çünkü bunun için insan olman yeterli.
İnsanlara "İyi geceler" dedim. Ortalık yıkıldı,
deli gibi alkışlar koparken
"bu açılış şovunu unutma Daphne" dedim.
Ve kalabalık kalktı.
Ve ona baktım. Ağlıyordu.
Bunun olduğuna inanamıyordu.
İnanamıyordu çünkü şovu berbattı.
Harika geceydi.
Ve hatırlıyorum rahmetli usta Paul Mooney de
bir sürü zenci komedyenle oraya gelmişti.
Sahne arkasına geçtik,
bir şeyler içiyor, sadece konuşup gülüyorduk
ve Daphne odayı ele geçirdi. Herkes gülmekten yarılıyordu.
Abartılı bir şekilde bize saçma hikâyeler anlatıyordu.
Hepimiz çok gülüyorduk.
O anlatıyor, herkes gülüyordu.
Etrafa bakıp "Tanrım, o çok komik" dedim.
Onu çektim dedim ki: "Çok komiksin
ama sahnedeyken ne oldu, bilmiyorum."
"Bir şeyleri yanlış yapıyorsun, yardım edebilirim" dedim.
"Her San Francisco'ya geldiğimde benim için açılış gösterisi yap
ve sana bazı tüyolar vereyim.
Çözebilecek misin, bir bak."
"Ciddi misin?" dedi.
"Evet" dedim.
Bana sımsıkı sarıldı. Beni kolları arasında sıktı.
Onu şiddetle ittim çünkü transfobiğim.
"Sınırı aşma sürtük!" dedim.
Sticks and Stones'a geldiğimde
trans birçok insan bana çok kızgındı.
Twitter'da çok linç etmiş olmalılar.
Sikimde değil çünkü Twitter gerçek değil.
Bir insan için en zor şey aynı fikirde olmadığı
kabilesine karşı
çıkmaktır ve bunu benim için Daphne yaptı.
Çok güzel bir tweet yazdı ve yazdıkları tam olarak
şu şekildeydi:
"Birini zımbalamak onun hakkında daha az düşünmek gerektirir
ve ben onu tanıyorum ve bunu yapmıyor.
Kimseyi zımbalamıyor.
İşini yapıyor ve bunda da usta." Dediği buydu.
Güzel tweet, güzel arkadaş. Beni bu şekilde savunmak
yürek isterdi ve bunu yaptığı için trans karılar
ona Twitter'da saldırıya geçti.
Günlerce saldırdılar, kendini tuttu
çünkü komik biri.
Ama anlattığım o harika geceden altı gün sonra
arkadaşım Daphne kendini öldürdü.
Evet, gerçek bir hikâye. Çok üzgünüm.
Evet, şaka değil.
Onu yıprattılar mı,
neler yaşadı bilmiyorum
ama yaptıkları fayda getirmedi.
Onlara, ona çok kızgındım.
Daphne sanki bana yalan söyledi.
Kendini hep kadın olarak gördüğünü söylerdi.
Ve sonra bir gün evinin çatısına çıkıyor,
atlıyor ve kendini öldürüyor.
Açıkçası...
Sadece bir erkek böyle bir saçmalık yapar.
Dinleyin.
Böyle bir şakayı dinlemek çok zor olsa da,
anlatacağım, Daphne bu şakayı çok severdi.
Bu yüzden o benim arkadaşımdı.
Ölüm ilanını okuyordum
ve bir kızının yaşadığını öğrendim.
Bunu öğrenince CNN'den Anderson Cooper
bana mesaj attı.
Hoş bir şekilde
"Başın sağ olsun" dedi.
Sonra ona geri döndüm. "Telefon yeni, sen kimsin?" dedim.
"Anderson Cooper" dedi.
"Anderson, bak ailesini bulmam lazım" dedim.
O da bana tüm bilgileri
ve telefon numaralarını gönderdi.
Bir eşcinsel hakkında bilmek istediğiniz her şey
CNN'den Anderson Cooper'da var.
O herif Google'dan daha hızlı.
Ailesiyle iletişime geçtim
ve kızı için bir vakıf fonu kurdum çünkü onun
umursadığı tek şeyin bu olduğunu biliyorum.
Translar onun için ne yaptı bilmem
ama umurumda değil çünkü o
onların değil, benim kabilemdendi.
Onun ruhunda bir komedyen vardı.
Kızı çok küçük ama 21 yaşına geldiğinde
umarım hayatta olup
parayı kendim veririm.
Ve o zamana kadar
bugün yapmaya hazır olmadığım konuşma için
hazır olacağım.
Ona diyeceğim ki "Genç bayan,
babanı tanıyordum.
Muhteşem bir kadındı."
Empati eşcinsel değildir. Empati Siyahi değildir.
Empati biseksüeldir. Her iki yönde de olmalı.
Unutmayın, bir adamın geçimini engellemek onu öldürmek gibidir.
Size yalvarıyorum, lütfen DaBaby'yi silip atmayın.
Kevin Hart, tüm ömrü boyunca Oscar'da sunucu olmayı hayal etti.
Sonra işi aldı ve gittiler, ondan geri aldılar.
Bu adil değil.
Onu öldürmediler, Kevin güçlü bir adam.
Ama eminim bu yaşlı Clifford'un kalbini kırmıştır.
Bitti.
LGBTİ, UÜVYZ, bitti.
İkimizin de aynı anda güleceğinden
emin olana kadar senin hakkında hiçbir şaka yapmayacağım.
Bu iş bitti. Bunun hakkında konuşmayı bitirdim.
Topluluğunuzdan tüm samimiyetimle tek istediğim
lütfen insanlarımı
zımbalamayı bırakır mısınız?
Çok teşekkürler ve iyi geceler.
BAĞLI OLDUĞUNUZ BAYRAĞIN BAĞLILIK GÖSTERMEMESİ
SİZİ ÇOK ŞAŞIRTACAK
SİYAHİ TRANS HAYATI DEĞERLİ
SİYAHİLERİ ÖLDÜRMEYİN ARTIK
ADINI SÖYLE
NEFES ALAMIYORUM
NORM İÇİN
Alt yazı çevirmeni: Doğan Özcan