Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
TO NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Καλημέρα, γεια σας.
Εδώ Ραδιόφωνο Ξωτικών, την πιο πυρετώδη μέρα του χρόνου.
Έξω επικρατεί η ευχάριστη θερμοκρασία των -32 με σφοδρή χιονόπτωση.
Καλή δουλειά!
ΓΗ
Ξεκινήστε την παραγωγή!
Άλμπερτ!
-Ωραίο όχημα. -Έκανα συμφωνία με τη Νεράιδα των Δοντιών.
Έπαιρνε νομίσματα στην τράπεζα κάθε εβδομάδα.
Δύναμη 120 ταράνδων, αυτόματο κιβώτιο.
-Θερμαινόμενα καθίσματα. -Και χειμερινά λάστιχα.
ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Εδώ έχουμε τον νεαρό Τσάρλι Τσάπλιν με ένα στρόγγυλο καπέλο.
Αρκετά χρόνια αργότερα, έγινε διάσημος ηθοποιός.
Εδώ, ο νεαρός Άλφρεντ Νόμπελ κρατάει ένα σπίρτο,
και λίγες δεκαετίες μετά, εφηύρε
τον δυναμίτη.
-Πώς λένε τη γυναίκα του Αϊ-Βασίλη; -Μαίρη Κρίστμας.
Μπορούσες να μην το πεις.
-Παιδιά! -Άλμπερτ!
-Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις; -Εγώ; Το καλύτερο ξωτικό στον κόσμο!
Όπως εσύ.
Όχι ο Αϊ-Βασίλης;
Δεν έχει νόημα.
Τόσο πέταγμα με τόσα δώρα και κανείς δεν πιστεύει ότι υπάρχει.
Μπορεί.
Θα σου πω ένα μυστικό. Ούτε εγώ θέλω να γίνω ο Αϊ-Βασίλης.
-Ξέρεις γιατί; -Όχι.
-Εσείς ξέρετε; -Όχι.
Έχετε μιλήσει ποτέ με τη γυναίκα του;
Ποιος θέλει μπλουζάκι Άλμπερτ;
ΥΨΗΛΑ ΤΑΤΡΑ
Οι ποιμένες ήρθαν στη Βηθλεέμ
-Το λέω πολύ ψηλά; -Πιο χαμηλά.
Δεν μπορείς να τραγουδήσεις.
-Δεν μπορώ; -Φυσικά και όχι.
Πιότρεκ! Τι κάνεις;
Όχι τόσο δυνατά. Στα κάλαντα τραγουδάμε,
δεν κάνουμε σαν άγρια ζώα.
Κι εσύ ήσουν μικρός κάποτε.
Κάζιο…
Ντάβιντ, έλα εδώ! Πες τα κάλαντα στον παππού.
Δεν μπορώ, κυνηγάμε έναν τάρανδο. Ο μπαμπάς θέλει να μας σταματήσει.
Ποιον τάρανδο;
Είναι αόρατος. Μαγικός.
Ναι.
Αγάπη μου, δεν ξέρω πώς θα είναι στη Βαρσοβία.
Μαμά, δεν είναι τόσο μακριά.
Ο Ντάβι είναι τόσο χαρούμενος εδώ.
Το ξέρω, αλλά η εξέλιξή του;
Εκεί έχουν καλά σχολεία, πολιτισμό.
Εδώ, δεν βρίσκεις ποτέ θέση στο μοναδικό σινεμά.
Μα είναι τόσο όμορφα.
Καθαρός αέρας. Τι άλλο να ζητήσεις;
Η πιο κοντινή όπερα είναι στην Κρακοβία.
-Ίσως ωριμάσει επιτέλους. -Είναι μόνο δέκα.
Δεν μιλάω για τον Ντάβιντ.
Εδώ το ξωτικό Τοσίρο Γουακαμπαγιάσι.
Κυρίες και κύριοι, φέτος, όπως και πέρσι,
για πέμπτη συνεχή φορά, ο υπάλληλος του έτους είναι
ο Άλμπερτ το Ξωτικό.
Πώς το κάνεις; Πού βρίσκεις αυτό το χριστουγεννιάτικο πνεύμα;
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους θαυμαστές μου
και τον κόσμο στη Γη.
Ο θαυμασμός και η αγάπη σας μου δίνουν δύναμη.
Συγγνώμη, Άμπερτ.
Είναι περίεργο, αλλά ο κόσμος δεν βλέπει τη δική μας τηλεόραση.
Όχι;
Αυτοί χάνουν, τότε. Θα πω κάτι. Δεν ήταν η τελευταία μου λέξη.
Καλή τύχη, λοιπόν.
Πώς τα πήγα;
Δεν ήταν όλα αλήθεια.
Όλα έγιναν χάρη σε σένα.
Ναι, ήθελα να είμαι μετριόφρων.
Κανείς δεν σε αγαπάει όσο εσύ ο ίδιος.
Μη ζηλεύεις, εντάξει; Μη ζηλεύεις.
Σκέφτομαι τον κόσμο κάθε μέρα.
Οι Τρελές Περιπέτειες της Φρουράς Αϊ-Βασίλη.
-Σοβαρά; -Υπέροχο βιβλίο.
Με πολύ ωραία εικονογράφηση.
Το έχω διαβάσει όλο. Κι εσύ πρέπει.
Πιότρεκ, πιστεύει όλες αυτές τις ανοησίες.
Εξαιτίας σου, τα παιδιά θα τον κοροϊδεύουν.
Δεν είναι ανοησίες και δεν φταίω εγώ, αλλά ο Αϊ-Βασίλης.
Εγώ απλώς τύλιξα το δώρο.
Πού να δεις το δικό σου.
Φοβάμαι ήδη.
Καλά κάνεις.
Για μια φορά, μπορώ να πάρω ένα κακό δώρο, όπως όλες οι άλλες;
Ας πούμε, έναν καθαριστή κερασιών, αντρικές κάλτσες…
Δεν το επιτρέπει η μαγεία των Χριστουγέννων.
-Αλλά επιτρέπει αυτό; -Ναι.
Νέα Υόρκη, χιονισμένη.
Προσοχή στα νησιά της Καραϊβικής. Πιθανότητα τυφώνα.
Λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου, δεν υπάρχει χιόνι στην Ευρώπη.
Εκτός από τις βουνοκορφές και τη Μαζούρια.
Φυσιολογική ατμοσφαιρική πίεση.
Η πίστη στη μαγεία των Χριστουγέννων σε παιδιά ως 10 ετών είναι σταθερή.
Όμως, το πνεύμα είναι μόνο στο 90%.
Ξέρεις αν δουλεύουν καλά αυτοί οι μετρητές;
Οι ελβετικοί ήταν μια χαρά.
Προσοχή!
Το καμπανάκι είναι ενοχλητικό.
-Αφεντικό… -Αυτό εδώ…
-Μπορείς να μην κουνιέσαι; -Τι συμβαίνει;
Τι κάνεις;
Μια μαύρη τρίχα. Δεν πρέπει να τη δουν.
Μα είμαι αόρατος. Πώς θα τη δουν;
Λοιπόν…
-Χο χο, αφεντικό! -Χο χο!
Το σύστημα προσγείωσης ελέγχθηκε. Οι τάρανδοι γέμισαν βιοκαύσιμο.
Ο Κόμετ παραπονιέται για πιτυρίδα και ο Ρούντολφ για τα πέταλα.
Θα τα συνηθίσει. Κάτι άλλο;
Ο Άλμπερτ…
-Βασίλη! -Τίποτα.
Βασίλη!
Αγάπη μου! Όχι, περίμενε.
Ξέχασες το δεύτερο βραδινό σου.
-Δεν θα προλάβουμε να φάμε. -Θα τα φας.
Σέλινο, μπρόκολο στον ατμό.
Όχι φαστ φουντ. Έχεις χοληστερίνη.
-Άλμπερτ, πρόσεχέ τον. -Μάλιστα.
Να προσέχετε.
Όλοι σας.
Ξωτικά μου.
-Χο χο! -Χο χο!
Εντάξει, ας απογειωθούμε!
Καλά Χριστούγεννα!
-Καλά Χριστούγεννα! -Καλά Χριστούγεννα!
Χρόνια πολλά, κορίτσια. Για σένα, Κασιούλα, εύχομαι
να τα βρεις με τον Μασίεκ.
Ξέρω ότι είσαι θυμωμένη, αλλά είναι ταύρος. Έτσι είναι η φύση.
Παππού, τα ζώα θα μιλήσουν απόψε;
Φυσικά, όπως πάντα.
Μετά το φαγητό, θα κάνω μια κουβέντα με την Κασιούλα.
-Τι λέει; -Κάθε χρόνο τα ίδια.
Θέλει να μετακομίσει στην πόλη, για να είναι κοντά σε όπερα.
Πολύ αστείο.
Η Κασιούλα δεν λέει τέτοιες βλακείες.
Της αρέσει εδώ.
Σωστά, Κασιούλα;
Ελάτε, η γιαγιά λέει ότι θα κρυώσουν τα πιερόγκι.
-Ερχόμαστε. -Τι ωραία!
Τι να ευχηθώ για σένα, αγάπη μου;
Δεν ξέρω. Να βγάλει το καπέλο ο Πιότρεκ.
Μπαμπά, λες ο Αϊ-Βασίλης να έφερε κιόλας τα δώρα;
Εκατό τοις εκατό.
Περίμενε.
Το ακούς αυτό;
Καμπανάκια.
Βλέπεις το αόρατο έλκηθρο του Αϊ-Βασίλη;
Είναι όντως αόρατο.
Κοίτα. Μπροστά είναι ο Ρούντολφ και πίσω του ο Ντόνερ.
Ο Κόμετ.
Ο Αϊ-Βασίλης είναι στο έλκηθρο. Δεν βλέπω ποιος οδηγάει.
Κάποιο ξωτικό;
Ο Άλμπερτ!
Ναι, ο Άλμπερτ!
Καλά Χριστούγεννα!
Χο χο!
Τι κάνεις, μα τους ταράνδους;
Δεν μπορούν να μας δουν.
Και γιατί χαιρετάνε;
Κουνάνε τα χέρια για να ξεμουδιάσουν από το κρύο.
Πάμε!
Οι ποιμένες ήρθαν στη Βηθλεέμ
Παίζουν λύρα για τον Ιησού Χριστό
Οι ουρανοί αγάλλονται
Ας έρθει στη Γη η ειρήνη
Οι ουρανοί αγάλλονται
Ας έρθει η ειρήνη στη Γη
Μπράβο!
-Μπράβο, παιδιά. -Ας καθίσουμε.
Ελάτε στο τραπέζι.
Όχι!
Κρατάμε τη θέση για τον περιπλανώμενο.
Μα δεν έρχεται ποτέ.
-Ποτέ δεν ξέρεις. -Ντάβιντ. Έλα εδώ.
Έλα.
Η αλήθεια είναι ότι η θέση είναι για τους νεκρούς.
-Τι; Σε παρακαλώ. -Πάντα έρχονται με χαρά.
-Ναι. -Ορίστε η θεία Αουρέλια.
Είδα και τον θείο Κόρνελ.
-Κι εγώ. -Ο Κόρνελ.
Ως συνήθως, πίσω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο…
είναι η κυρία Ποπιελάκ!
Πιότρεκ, μη λες τέτοια πράγματα στα παιδιά.
Μετά, δεν μπορεί να κοιμηθεί.
Ούτε κι εγώ.
-Εσύ κοιμάσαι. -Χάνια!
Καλησπέρα σας
Το θείο παιδί γεννιέται
Στη Βηθλεέμ
-Μιέτσιο! -Καλά Χριστούγεννα!
Ευχαριστώ.
Ορίστε.
-Ήρθε ο περιπλανώμενος. -Ναι.
Κάθισε.
Χάνια, Πιότρεκ, είναι αλήθεια αυτό που λένε;
-Είναι. -Ναι.
-Ως τα Θεοφάνια, θα είμαστε Βιλάνοβ. -Στο Βιλάνοβ.
Ένα ξωτικό μού πρότεινε δουλειά στην εταιρεία του.
Δεν μπορούσα να αρνηθώ.
Κι εγώ δέχτηκα πρόταση για δουλειά.
Ναι!
Είναι λυπηρό, αλλά…
-Συγχαρητήρια. -Ευχαριστούμε.
Παραμονή στη Βαρσοβία του χρόνου.
-Ναι, βέβαια. -Φυσικά.
Ναι, βέβαια δεν ξέρω αν χωράμε όλοι.
Θα χωρέσουμε. Μιέτσιο, κάτσε.
-Δεν μπορώ. -Τι;
-Με περιμένουν σε άλλα τέσσερα σπίτια. -Μιέτσιο.
-Καλά Χριστούγεννα. -Επίσης, Μιέτσιο. Ευχαριστούμε.
Ας φάμε. Ελάτε, σας παρακαλώ.
Περίμενε.
Σε ένα λεπτό.
-Ποιος ήταν καλό παιδί; -Εγώ!
-Τι έκανες εκεί; -Πού;
Ξέρεις πού. Σε εκείνο το σπίτι.
Εγώ; Τίποτα.
Μην το ξανακάνεις, Άλμπερτ.
Ποτέ ξανά.
Έλα, Ρούντολφ! Έλα, Κόμετ!
-Αυτό είναι για σένα. -Τέλεια!
Έχω και κάτι για τον Ντάβιντ.
Χάνια, πού είναι το βιβλίο;
Ο Άλμπερτ το ξωτικό. Τέλειο!
Φοβερό!
Άλλαξες τα δώρα;
Όχι. Θα ήταν ο Αϊ-Βασίλης.
-Πολύ αστείο. -Μαγεία.
ΒΑΡΣΟΒΙΑ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ
Καθαριστής κερασιών, όπως είπες.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΧΑΝΙΑ
Ναι, αφεντικό.
Πώς πάει;
-Έτοιμα τα πιερόγκι; -Βασικά…
Πολύ καλά.
Τα Χριστούγεννα είναι μεγάλη υπόθεση. Δεν χωράνε λάθη.
Όμως, υπάρχει ένα θέμα. Η παρουσίαση ξεκινά στις 12 ακριβώς.
Είναι μεγάλη ευκαιρία για σένα.
-Εντάξει. Γεια. -Γεια…
Παλιοσπουργίτια.
Να πάρει!
Τι κάνεις; Σου είπα να μην αγγίξεις το τηλεσκόπιο!
Αφεντικό, ειλικρινά, γιατί απαγορεύεται η επαφή με ανθρώπους;
Χρειάζεται προσοχή με τους ανθρώπους. Είναι απρόβλεπτοι.
Μας λατρεύουν! Τους δίνουμε δώρα. Μας στέλνουν πολλά γράμματα.
Έχεις γνωρίσει άνθρωπο; Μου έχει τύχει κάποιες φορές.
Είναι παράξενο να λένε κάτι τόσο απαίσιο σε κάποιον που φέρνει δώρα.
Κλέφτης!
Ελάτε γρήγορα!
Είναι επικίνδυνες καταστάσεις. Για τους ανθρώπους, φυσικά.
Το σπίτι είναι περικυκλωμένο. Σε βλέπω, κόπανε. Βγες έξω τώρα.
Για μένα, είναι απογοητευτικές.
Όσες φορές με είδε στη σκεπή κάποιος περαστικός,
άκουσα το ίδιο πράγμα.
Εκεί πάνω! Κλέφτης! Πιάστε τον!
Ομολογώ ότι η στιγμή που αφήνεις τα δώρα είναι ιδιαίτερη.
Όμως, κάποιες φορές η κατάσταση αλλάζει δραστικά.
Σ' έπιασα, κάθαρμα.
Γιατί είσαι στο δωμάτιο της κόρης μου;
Θα σου δείξω εγώ!
Ένα θα σου πω. Η μαγεία βοηθάει.
Όπου και να 'σαι, όποτε κι αν πας,
συμβαίνει το ίδιο πράγμα.
Πιάστε τον!
Πιο πολύ απ' όλα, με απογοήτευσε η Εμιλί.
Χρόνια πολλά, μικρή μου Εμιλί!
-Φαινόταν αξιαγάπητο παιδί. -Θεέ μου.
Εντάξει, είχαν περάσει λίγα χρόνια.
Ογδόντα χρόνια!
Γι' αυτό…
Με βάζο, όμως;
Εμένα με λατρεύουν.
-Εσένα; -Όλοι μου γνέφουν εγκάρδια.
Όλοι; Δύο ήταν. Και δεν σου έγνεφαν. Δεν σε έβλεπαν.
Το έλκηθρο είναι αόρατο. Πόσες φορές θα σ' το πω;
-Αλήθεια; -Ναι.
Και γιατί χαιρετάνε και κοιτάνε ψηλά;
Αν δεν έβλεπαν, δεν θα χαιρετούσαν.
Δεν συζητάω άλλο.
Το πιο έξυπνο ξωτικό μερικές φορές είναι τόσο ανόητο.
Πήγαινε για ύπνο. Είναι Χριστούγεννα. Αύριο έχουμε πολλή δουλειά.
Καληνύχτα.
Χο χο, αφεντικό.
Αγοράκι μου.
Τι συμβαίνει;
Στη Βαρσοβία δεν έχει ούτε χιόνι.
Άκου. Όταν ήμουν στην ηλικία σου,
μόνο στα όνειρά μου έβλεπα σπίτια σαν αυτό. Σωστά;
Τέτοιο σαλόνι. Και…
έβοσκα πρόβατα.
Έβοσκα κριάρια.
Άρμεγα αγελάδες.
Έκοβα ξύλα για το τζάκι.
Και περπατούσα πέντε χιλιόμετρα για το σχολείο.
Ακόμα και τον χειμώνα. Δεν υπήρχαν ούτε λεωφορεία.
Δεν σ' αρέσει καθόλου εδώ;
-Μ' αρέσουν κάποια πράγματα. -Όπως;
Είναι κοντά η όπερα.
Με την κουβέντα,
ξέχασα να πω ότι σου παρήγγειλα τη στολή του βασιλιά για τη γιορτή.
-Ξέρεις από ποιον; -Ναι.
Σωστά.
Ο μαγικός ράφτης.
Ο καλύτερος στις βασιλικές στολές σε ολόκληρο το σύμπαν.
Έντυσε τον Βασιλιά Ματ τον Πρώτο, από το παραμύθι.
-Όλοι το ξέρουν αυτό. -Ναι;
Τέλεια.
Εννοείται.
Κάτσε. Μήπως είσαι άρρωστος;
Όχι, μαμά.
Να δω το μέτωπό σου.
Να βάλουμε θερμόμετρο.
Πας καλά;
Θα βάλω και σε σένα.
Χο χο, Άλμπερτ.
Τι γίνεται;
Τίποτα.
Δεν μοιάζει με τίποτα. Γιατί έχεις τέτοιο ξινό ύφος;
Ξωτικό είμαι. Έτσι είμαστε πάντα.
Έρβιν, γιατί τα κάνουμε όλα αυτά;
-Δεν καταλαβαίνω την ερώτηση. -Ούτε κι εγώ.
Απ' ό,τι φαίνεται, ούτε ο Αϊ-Βασίλης.
Λέει για τη μαγεία των Χριστουγέννων,
ενώ απλώς περιφέρεται με τον σάκο και δεν έχει ζήσει ποτέ γιορτές.
Έχεις μόνο 62%.
Θα χάλασε.
Η ζωή μου χάλασε.
Πού να το βρω το πνεύμα;
Τι εννοείς;
Αγαπάμε τους ανθρώπους.
Γι' αυτό τους δίνουμε δώρα. Μας αγαπούν.
Δημιουργείται αυτή η μαγεία, που μας δίνει…
Πώς γίνεται να με αγαπούν χωρίς να με βλέπουν;
Δουλεύω όλη μέρα.
Δεν κάνουμε τίποτα όλο τον χρόνο, δουλεύουμε μόνο τη μέρα των Χριστουγέννων.
Αυτό είναι το πρόβλημα! Αυτή η μέρα.
Και να μη δουλεύεις όλο τον χρόνο, πρέπει να πάρεις ρεπό.
Αυτό είναι το νόημα των Χριστουγέννων, να μην κάνεις τίποτα.
Χριστούγεννα χωρίς δουλειά.
Έλα.
Πάμε να φάμε μπορστ.
Θα πούμε για γέρικα ξωτικά.
Πάμε στο σπίτι μου, να φάμε πιερόγκι και αν δούμε το Μόνος στο Σπίτι.
Δεν θέλω.
Φεύγω.
Μα…
Τώρα;
Πού πας;
Να βελτιώσω την υγεία μου και να ζήσω πραγματικά Χριστούγεννα.
Όμως…
Πού πας στην πραγματικότητα;
Εκεί που όλοι με χαιρετάνε.
Κάνε στην άκρη.
Μικάλ, την μπάλα.
Καινούργιε. Πιάσε.
Κότα.
Αφεντικό.
Τι;
Τι έγινε;
Λέγε επιτέλους.
Ο Άλμπερτ.
Τι με τον Άλμπερτ;
Το έσκασε.
Δεν το έσκασε, δηλαδή.
Αποφάσισε να πάρει ρεπό.
Δηλαδή, δεν πήρε ακριβώς ρεπό. Απλώς πήγε…
Να βρει τους ανθρώπους;
Τι;
Γεια σας!
Χο χο.
Με αναγνωρίζεις.
Μοιάζετε με τον Άλμπερτ το ξωτικό.
Μπίνγκο. Όμως, μπορείς να με λες Άλμπερτ.
Έλα.
-Ξενάγησέ με. -Συγγνώμη.
Εμένα λέτε;
Το φορτηγό.
Ναι.
Ένα φορτηγό. Είναι μια χαρά.
Έκανε μεγάλη επιτυχία το 2015. Ο κόσμος σκότωνε για πάρει ένα.
Πού είναι το φορτηγό μου;
Να το.
Είναι δώρο.
Μια χριστουγεννιάτικη αγκαλιά;
Φυσικά.
Χρόνια πολλά. Καλά Χριστούγεννα.
Γιατί είσαι τόσο ήσυχος;
Μπορείτε να τσιμπήσετε, κύριε;
Φυσικά, Όμως, συμφωνήσαμε να αφήσεις τον πληθυντικό.
Ναι.
Καλή τσιμπιά;
Πόνεσε λιγάκι.
Η πρώτη μου τσιμπιά. Μάλλον έχω ταλέντο.
Είχε χαμηλό πνεύμα. Συμβαίνουν αυτά.
Γιατί δεν μου μίλησε γι' αυτό;
Τι θα του έλεγες;
Δουλειά, δουλειά, δουλειά.
Έχεις δίκιο.
Όσο πιο πολλά δώρα, τόσο μεγαλύτερο πνεύμα.
Έτσι πάει.
Βλακείες.
Συγγνώμη;
Ο Άλμπερτ είναι νέος, θέλει να δει τον κόσμο.
Δεν καταλαβαίνεις;
Με τους ανθρώπους, δεν είμαστε αόρατοι.
Και τι μ' αυτό;
Αν θες να κρύψεις την κοιλιά σου, αθλήσου.
Μην πνίγεις το στρες στα γλυκά. Φοβάσαι να σε δουν.
Δεν είναι η κοιλιά μου. Είναι…
Αγάπη μου, ξέρω τι είναι.
Ο κόσμος μάς φοβάται.
Όχι, Βασίλη.
Εσύ τους φοβάσαι. Πηγαίνεις μες στη νύχτα σαν τον κλέφτη.
Είναι παράδοση.
Ναι, είναι παράδοση να μπαίνεις από την καμινάδα.
Είναι παράλογο και καθόλου πρακτικό. Ας μη μιλήσω για την ασφάλεια.
Βροχή αντί για χιόνι.
Μάλλον σου έλειψα, έτσι;
Πολύ.
Σε σκεφτόμουν όλη τη χρονιά.
Όλα είναι όπως τα φανταζόμουν.
Πρέπει να γνωρίσεις τον μπαμπά μου. Σε λατρεύει.
Το ξέρω. Με χαιρέτησε πέρσι από το βουνό.
-Το είδες; -Φυσικά.
Όλοι με χαιρετάνε.
Θυμάμαι τον μπαμπά σου κι εσένα, γιατί…
Γιατί; Γιατί θυμάσαι εμένα;
Επειδή έχω καλή μνήμη.
Ο Αϊ-Βασίλης νομίζει ότι το έλκηθρο είναι αόρατο.
Όμως, εσύ μας είδες.
Ο μπαμπάς σάς έδειξε.
Βλέπει τα πράγματα όπως κανένας άλλος.
Νιώθει τη μαγεία με τη μύτη και το αυτί.
Και με την καρδιά. Είναι σημαντική.
Έξυπνος ο μπαμπάς σου. Τον συμπαθώ όλο και περισσότερο.
Κι η μαμά βλέπει πράγματα που δεν βλέπουν οι άλλοι.
Πλάκα κάνεις!
Βλέπει ταράνδους;
Όχι, άλλα πράγματα.
Μπορεί να πει ότι η κούπα δεν είναι καθαρή.
Εσύ! Σταμάτα αμέσως!
-Χο χο! -Τρέχα.
-Πού είναι το φορτηγό; -Γιατί; Ας παραβγούμε.
Πιάσε με!
Πρόσεχε αυτό.
Σταμάτα!
Έλα! Πιάσε με!
Περίμενε να σε πιάσω.
Έλα!
Θα σε πιάσω.
Θεέ μου.
Το κρύο νερό κάνει καλό! Καλά Χριστούγεννα!
Οι χαρούμενοι άνθρωποι μου δίνουν χαρά.
Όταν με αγαπούν, το πνεύμα μου αυξάνεται.
Χωρίς το φορτηγό του, δεν μπορεί να δουλέψει.
Κανείς δεν δουλεύει τα Χριστούγεννα.
Πες το στους γονείς μου αυτό. Δουλεύουν συνεχώς.
Συγγνώμη.
Ο μπαμπάς είναι.
Γεια σας, Μεγαλειότατε.
Ένα ταχυδρομικό περιστέρι μόλις παρέδωσε το μήνυμα
ότι η φορεσιά σας είναι έτοιμη.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Ανησυχώ που είσαι μόνος.
Δεν είμαι μόνος. Είναι μαζί μου ο Άλμπερτ.
Το αγαπημένο μου ξωτικό!
Δώσ' του χαιρετίσματα.
Δεν θα βαρεθείς μαζί του.
-Θα μου τα πεις όλα μετά. Εντάξει; -Ναι, θα σου πω.
-Γεια. -Γεια.
Υπέροχος άνθρωπος. Με συμπαθεί ενώ δεν με ξέρει;
Μου έδειξε το έλκηθρο στον ουρανό.
-Αλήθεια; -Είπε ότι το οδηγούσες εσύ.
Κι εγώ σε είδα, αλλά εκείνος μπορεί να νιώσει τη μαγεία.
-Με το αυτί του. -Ακριβώς.
-Λοιπόν; -Διασκεδάζουν.
-Δεν του έφεραν βάζο στο κεφάλι; -Βασίλη, μόνο εσύ τα παθαίνεις αυτά.
Μόνο εγώ έχω δει ανθρώπους.
-Είπε ποιος είναι; -Κάτι μου βρομάει εδώ.
Τίποτα δεν βρομάει. Ρωτάω αν κρατά χαμηλό προφίλ.
Δεν είμαι σίγουρη. Ένα φορτηγό το έκανε παιχνίδι.
Τρελάθηκε;
Τα ξωτικά είναι βαρετά και προβλέψιμα. Εσύ μπορείς να γίνεις φίλος μου.
-Σοβαρά; -Αν θες, φυσικά.
Ναι, πολύ.
Πέρσι, όταν σε χαιρέτησα και μετά βρήκα τη φιγούρα…
-Την πήρες; -Ναι.
Μ' αρέσουν οι φιγούρες με μένα, αλλά δεν ήξερα…
Τη λατρεύω!
Θα έδινα όλα μου τα παιχνίδια μόνο γι' αυτή.
Της έχω φτιάξει και σπίτι.
-Θες άλλη μία; -Ναι.
Κοίτα.
Έκδοση XXL.
Τι;
Δεν σ' αρέσει;
Θεέ μου. Το δέντρο της μαμάς.
Δεν σ' αρέσει;
Όχι, είναι ωραία.
Ωραία; Απλώς ωραία;
Εννοούσα ότι είναι τέλεια.
Απίστευτη. Όμως…
Όμως, μου αρκεί μία.
Εσύ του το έμαθες αυτό.
Εγώ;
-Ποιος λέει ότι ο κόσμος λατρεύει τα δώρα; -Δεν ισχύει;
Ξέρεις πόσα γράμματα παίρνω;
-Μόνο από την Κίνα… -Έχεις απαντήσει έστω ένα;
"Αγαπητέ άνθρωπε, πέρνα από το σπίτι, η γυναίκα μου θα μαγειρέψει".
Ποια γυναίκα;
Πόσες έχεις;
Όχι! Θες να καλέσουμε κόσμο εδώ;
Γιατί όχι; Νομίζεις ότι ένα δώρο τα λύνει όλα;
Αφήνεις κινητό στο παιδί και τέλος;
Κι ο Άλμπερτ αυτό πιστεύει. Είσαι κακό παράδειγμα.
Κάτι βρομάει εδώ.
-Οι τάρανδοι; -Οι τάρανδοι.
Σίγουρα.
Ντάβιντ.
Είμαστε φίλοι.
Φυσικά!
Οπότε, μην ντρέπεσαι.
Αν θες, όλο το σπίτι θα γεμίσει φιγούρες. Απλώς πες το.
Αλήθεια, αρκούν.
-Δεν με εμπιστεύεσαι. -Φυσικά και σε εμπιστεύομαι.
Είσαι το πιο έξυπνο ξωτικό που έχω δει.
Δεν χρειάζομαι τηλεόραση για να πραγματοποιήσω ευχή.
-Μόνο ένα μανταρίνι ή… -Έχουμε μανταρίνια.
-Τέλεια. -Πολλά μανταρίνια.
Περίμενε, θα φέρω.
Τα μανταρίνια είναι καλύτερα από τον καναπέ.
-Γεια, μαμά. -Αγάπη μου, τι γίνεται;
-Τέλεια. -Είσαι χαρούμενος.
Ναι, είχα πολλές περιπέτειες σήμερα.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Μαμά;
Έχεις κάποια ευχή;
-Τι ευχή; -Οποιαδήποτε.
-Τι εννοείς; -Απλώς ρωτάω.
Αν τύχαινε να γνωρίσω ένα ξωτικό
που θα μετέτρεπε το δέντρο σε…
-Τι έπαθε το δέντρο; -Όχι, δεν έγινε τίποτα.
Αγάπη μου, άκου. Μην πειράξεις το δέντρο.
Ούτε τα στολίδια. Είναι ακριβά.
-Εντάξει. -Δεν θέλω να πέσει πάνω σου.
Πρέπει να κλείσω. Σ' αγαπώ, γεια.
Δεν μπορούσα να αντισταθώ.
-Ντραμς; -Ναι.
-Τι χρησιμοποίησες; -Έναν ξηρό καρπό. Κρίμα που δεν το είδες.
-Ξηρό καρπό; -Ναι.
Είσαι ιδιοφυΐα.
Όντως.
Ήξερες ότι τα ήθελε ο μπαμπάς σου;
Είσαι σίγουρος ότι…
Ναι, έλεγξα τα αρχεία του Αϊ-Βασίλη.
Δεν ξέρω την τελευταία του ευχή λόγω του νόμου για τα προσωπικά δεδομένα.
Σίγουρα δεν μπέρδεψες τον μπαμπά με κάποιον…
-Πάλι δεν με εμπιστεύεσαι. -Σε εμπιστεύομαι.
-Εντάξει. -Απλώς φοβάμαι ότι η μαμά…
Τι θα κάνει;
Η μαμά άρμεγε αγελάδες και περπατούσε πέντε χιλιόμετρα μέχρι το σχολείο.
Ακόμα και τον χειμώνα.
Και τώρα λέει ότι ο μπαμπάς πρέπει να μεγαλώσει.
Δεν το εννοεί. Πίστεψέ με.
Να ένα δώρο για εκείνη.
Ευχαριστώ.
Κι εσύ τι θα ήθελες;
Τίποτα.
Τι; Κανένα δώρο;
Θέλω μια στολή για τη γιορτή.
Θα το φροντίσει ο μαγικός ράφτης.
Μεγάλο πρόβλημα στη δουλειά μου. Οι μαγικοί ράφτες και τα online μαγαζιά.
-Πόσα; -Δώσε μου δέκα.
Η στολή του βασιλιά είναι;
Όχι!
-Τι κάνεις; Δώσ' το μου! -Ξέρεις κάτι;
-Πάρε τη στολή χιονονιφάδας. -Πάρ' την εσύ.
-Είναι πιο αναγνωρίσιμη. -Τι λες;
Δώσ' την πίσω. Εγώ την είδα πρώτος.
Σε ικετεύω. Το ξέχασα, είναι για τον γιο μου.
Λες να τη θέλω για μένα εγώ;
-Να το συζητήσουμε. -Όχι.
-Θα σε πληρώσω. -Πόσα;
-Πόσα θες; -Πενήντα ζλότι.
Εντάξει.
-Έχω μόνο εκατό. -Εντάξει. Καλά Χριστούγεννα.
Κορόιδο.
Οι ποιμένες ήρθαν στη Βηθλεέμ
Παίζουν λύρα για τον Ιησού Χριστό
Οι ουρανοί αγάλλονται
Ας έρθει η ειρήνη στη Γη
Οι ουρανοί αγάλλονται
Ας έρθει η ειρήνη στη Γη
Τον δοξάζουν…
-Γιατί δεν τραγουδάς; -Είναι τα πρώτα μου κάλαντα.
Όχι, είπαμε άλλα δύο.
Ναι, σωστά.
Όμως, έχεις να μάθεις πολλά ακόμα. Την Παραμονή, τραγουδάμε όλο το βράδυ.
Χάρη σε σένα, νιώθω ότι…
είναι ωραίο να είσαι κοντά σε κάποιον.
Σταμάτα.
Αλήθεια. Τώρα νιώθω ότι θέλω να έρθω κοντά με πολλούς ανθρώπους.
-Με πολλούς φίλους. -Τέλεια ιδέα.
Ακριβώς. Θα τους δώσω δώρα, και θα με αγαπούν.
Φυσικά.
Εντάξει, μικρέ.
Να προσέχεις.
Και μην ξεχάσεις τον φίλο σου.
Όταν με σκέφτεσαι, το πνεύμα μου υψώνεται.
Θα σε σκέφτομαι.
Εντάξει, δώσε χαιρετίσματα στους γονείς σου. Φεύγω.
Δεν έχεις αλλάξει καθόλου!
Συγγνώμη, αλλά…
Μη ζητάς συγγνώμη. Απλά χαμογέλα. Να σε τσιμπήσω.
Τι κάνεις στο σπίτι μου; Προωθείς συνδρομητική;
Όχι, κατέβηκα. Εκπλήσσεσαι; Τι είναι αυτό;
-Μη. Δεν σε έχω ξαναδεί ποτέ. -Μη μου πεις ότι δεν με αναγνωρίζεις.
Πέρσι, στο βουνό.
Με κοίταξες και σε κοίταξα.
Όχι, είμαι παντρεμένος. Κάνετε λάθος.
Όχι, με κοίταξες. Μετά, με χαιρέτησες. Το θυμάσαι;
Δεν θυμάμαι να χαιρετάω κάποιον…
Άκου.
Μη χρησιμοποιείς λάστιχα. Το μούσι πέφτει προς τα. κάτω.
-Είναι ιδιωτικός χώρος. Φύγετε, αλλιώς… -Φίλε, ηρέμησε.
Χαλάρωσε. Χριστούγεννα είναι αύριο.
Χαρά, μαγεία… Κοίτα τι ωραία!
Φίλε, φύγε, αλλιώς θα καλέσω αστυνομία.
Τι πλακατζής! Καλά Χριστούγεννα.
Μπαμπά, μάντεψε. Γνώρισα τον Άλμπερτ.
Ποιος ήταν αυτός;
Ο Άλμπερτ. Σου το είπα.
Άφησες τον ξένο να μπει;
Ντάβι, σου το έχω πει πολλές φορές. Συμφωνήσαμε κάτι.
Είπες ότι αν έρθει τάρανδος ή νάνος, μπορώ να…
Ναι, αλλά αυτός δεν ήταν ούτε τάρανδος ούτε νάνος.
Ήταν ένας άγνωστος με στολή ξωτικού από μαγαζί.
Μπορεί να ήταν κλέφτης.
Μα ήταν ξωτικό, σου το είπα.
Τι μου είπες;
Ότι ήμουν μαζί του!
Είπες να δώσω χαιρετίσματα.
Έφτιαξε και ντραμς ειδικά για σένα.
Τι;
Τι είναι αυτό;
Προσπαθώ να σου πω.
Γνώρισα ένα ξωτικό και δημιούργησε τα ντραμς…
Όχι. Απλή ερώτηση, απλή απάντηση.
Πες μου τι δουλειά έχουν εδώ τα ντραμς.
Πάντα έλεγες ότι θέλεις ντραμς.
-Το έλεγα; Πότε; -Μα…
Δεν ξέρω πότε. Τα έχει ο Αϊ-Βασίλης.
Τι είναι αυτός ο κλόουν;
Ήταν δώρο με τα ντραμς.
Χαλίνκα, δείξε τα χρυσά σκουλαρίκια που σου πήρα.
Γεια σας.
Όχι τώρα, βγαίνουμε φωτογραφία.
Ας βγούμε. Ωραίο μπουφάν, Χαλίνκα.
-Τον ξέρεις; -Όχι.
-Πού ξέρει πώς σε λένε; -Δεν έχω ιδέα.
-Έξυπνε, πού την ξέρεις; -Σας επισκεφθήκαμε με τον Βασίλη.
Είπες ότι δεν θα ξαναδείς τον Βασίλη!
Και το έκανα. Μόνο μια φορά ήρθε.
Θα ξανάρθει αύριο.
-Κάθαρμα! -Τι κάνεις;
Αποκαλύφθηκαν όλα!
-Αυτό ήταν. Θα σε πιάσω, θα δεις. -Ηρέμησε.
Πώς γίνεται να μην ξέρεις τον Άλμπερτ;
-Τον χαιρέτησες πέρσι. -Εγώ;
Ναι, μου έδειξες το έλκηθρο του Αϊ-Βασίλη και είπες ότι το οδηγεί…
Ντάβιντ.
Είμαστε νευριασμένοι, ενώ δεν πρέπει.
Ας ηρεμήσουμε. Άλλη μια φορά, από την αρχή,
πες μου πώς ξέρεις αυτόν τον τύπο.
Τον είδαμε στον ουρανό.
Βασικά, εσύ τον είδες.
Σήμερα έπεσε από τον ουρανό και τον χτύπησε ένα φορτηγό.
Ευτυχώς, το μετέτρεψε σε παιχνίδι.
Ο οδηγός νευρίασε πολύ.
Πού είναι το δέντρο;
-Μπάσκα; -Ζουστίνα; Έχω να σε δω αιώνες.
-Πάρε με. -Δεν έχω το νούμερό σου.
Κάτσε…
Γεια, μπορώ να έχω το νούμερό σου;
-Γιατί; -Ξέρεις, για να γίνουμε φίλοι.
Να νιώσουμε τη μαγεία των Χριστουγέννων.
Στον τόπο μου, επικοινωνούμε παραδοσιακά, αλλά…
Μα τι είπα;
Μιας και δεν είχαμε άλλα επείγοντα έξοδα, αγόρασες ντραμς;
Για δέκατη και τελευταία φορά, δεν τα αγόρασα.
-Ήρθε ένας τύπος… -Ο Άλμπερτ το ξωτικό.
Ντάβιντ.
Απ' ό,τι φαίνεται, πήρε το δέντρο και άφησε τα ντραμς.
Ο Άλμπερτ το ξωτικό; Ξέρω ότι ήθελες ντραμς.
Αλήθεια, μπαμπά; Τα ήθελες;
-Όχι, δεν τα ήθελα. -Γιατί λες ψέματα;
Πριν από δύο…
Πριν από δύο χρόνια, είπα πως, όταν πάρω σύνταξη…
Μάλιστα, δηλαδή θέλεις να πάρεις σύνταξη τώρα;
Μπορώ να ανεχτώ τα πάντα.
Όμως, πρέπει να μου πεις την αλήθεια.
-Πόσο έκαναν; -Δεν ξέρω.
-Τόσο, που πούλησες το δέντρο; -Δεν το έκανα.
Το ξωτικό το έκανε! Μετέτρεψε το δέντρο σε φιγούρα
και έναν ξηρό καρπό σε ντραμς. Τα ξωτικά πρέπει να…
-Ο μπαμπάς σού το είπε. -Όχι!
Το είπες!
Τα ξωτικά πάντα χρειάζονται κάτι,
για να το μετατρέψουν σε κάτι άλλο.
Δεν ξέρω τι έγινε.
Στην πόρτα, είδα έναν περίεργο τύπο, ο οποίος…
Κουβαλούσε το δέντρο.
Όχι!
Το πήρε, όμως.
Πού το είχε; Στην τσέπη;
Μπορεί να ήταν η τσέπη των οκτώ χιλιομέτρων!
Ο μπαμπάς είπε ότι στο χωριό του Αϊ-Βασίλη…
Θεέ μου, φτάνει με τις ιστορίες του μπαμπά.
-Έχει δίκιο. -Μην πας με τα νερά μου.
Πες την αλήθεια.
Και βγάλε αυτό το μούσι.
Ποιμένες, πηγαίνετε στη φάτνη Το θαύμα σας καλεί
Ο Υιός του Θεού στη φάτνη
Ο καημένος.
Τη σωτηρία φέρνει στην ανθρωπότητα
Ψάλλετε, άγγελοι και ποιμένες
Ελάτε!
Έρχονται τα Χριστούγεννα!
Ο Άλμπερτ το ξωτικό ήρθε από τη μαγική χώρα.
Ελάτε, σας έφερα δώρα. Τι; Δεν σας αρέσουν τα δώρα;
-Μαμά! -Μην κοιτάς, μωρό μου.
Θες κούκλα που μιλάει;
Ή ηλεκτρικό σκούτερ; Εσείς; Τι θέλετε;
Εισιτήριο, παρακαλώ.
Μίρεκ, δεν υπάρχει πιο απλή εξήγηση.
Έχω πηγούνι από τότε που γεννήθηκα. Όλοι έχουν.
-Το θέμα είναι ότι κάποιος… -Μπαμπά!
-Κάποιος του κόλλησε ένα μούσι. -Μπαμπά!
Τρίχες, εννοώ.
Τι δεν κατάλαβες;
Πάμε πάλι. Απλή ερώτηση.
Να χρησιμοποιήσω διαλύτη για να βγάλω το μούσι από το πηγούνι μου;
Μα είναι…
Να το βουρτσίσω;
Ξέρεις τι; Βλάκα.
Είναι αληθινό μούσι. Εσύ το έβγαλες.
Γιε μου, σκέψου λιγάκι.
Πώς γίνεται; Ξέρεις πόσον καιρό θέλει;
Και γιατί είναι άσπρο, αφού δεν έχω άσπρα μαλλιά;
Μα η Νεράιδα των Δοντιών…
Δεν υπάρχει. Μεγάλωσες, πρέπει να το μάθεις.
Δεν υπάρχει Αϊ-Βασίλης και ξωτικά;
Όχι, συγγνώμη.
Τότε, πώς είδες το έλκηθρο;
Δεν το είδα.
-Μα είπες… -Το επινόησα.
Θα τρελαθώ.
Ντάβιντ, θέλω βοήθεια. Έλα εδώ.
Θα κλείσω τα μάτια μου.
Μέτρα ως το τρία και τράβα το μούσι όσο πιο δυνατά μπορείς.
Εντάξει.
-Αν το έκανε ξωτικό… -Δεν έχουμε χρόνο για κουβέντες, Ντάβιντ.
Με το τρία. Έτοιμος; Ένα, δύο, τρία!
-Θες να με αποκεφαλίσεις; -Γιατί λες ψέματα;
-Είδες το έλκηθρο. -Πιότρεκ.
Εδώ!
Τι…
Πήρες μακαρόνια;
Ναι, στην τσάντα είναι.
Ναι; Βλέπω μόνο σοκολάτες. Όλες σε σχήμα ξωτικού.
Πρέπει να ανησυχήσω;
Μήπως κάποιος πήρε την τσάντα;
-Πόσα είναι αυτά; -Τέσσερα;
Δεν ξέρεις;
Μήπως ο κλέφτης πήρε και τη στολή του Ντάβιντ;
Τι έπαθε η στολή;
Εντάξει.
Τι; Έβαλε λουκέτο στο ψυγείο;
Για να μη φάω τα χριστουγεννιάτικα.
Μετά, θα λέει "Φάε, Στέφαν. Μη χαραμιστεί.
Για σένα το έφτιαξα".
Κάθε χρόνο.
Ή που θα λιμοκτονείς ή που θα πεθαίνεις από το πολύ φαγητό.
Δεν μπορείς να περνάς όπως θες τις διακοπές;
-Όπως θέλω; -Ναι.
Πλάκα κάνεις;
Ξέρεις τι θα ήθελα να κάνω;
Όχι, μόνο ο Αϊ-Βασίλης ξέρει τις επιθυμίες.
Ο Αϊ-Βασίλης;
Όχι.
Εντάξει. Αν υπήρχε ο Αϊ-Βασίλης,
δεν θα ήμουν εδώ, θα ήμουν σε μια βάρκα.
Σε μια μικρή βάρκα για ένα άτομο. Χωρίς οικογένεια.
Θα ψάρευα. Μόνος μου.
Θα έπινα μια μπίρα μόνος και θα απολάμβανα την ησυχία.
Αυτή είναι η επιθυμία σου;
Ναι, ακριβώς.
Στέφαν!
Συγγνώμη, κύριε. Είδατε τον…
Στέφαν, πού είσαι;
-Αγάπη μου; -Κλειδώθηκες στην τουαλέτα;
Όχι, κάτι χειρότερο. Πολύ χειρότερο.
-Θα με περίμενες εδώ. -Πάω να αφήσω τη βάρκα.
-Έπιασες τίποτα -Θα με βοηθήσεις;
Ωραία βάρκα.
Ευχαριστώ.
-Την ανταλλάζεις με το μπουφάν σου; -Είσαι τρελός;
Τη βάρκα για το μπουφάν.
Πάρ' το.
-Είσαι σίγουρος; -Όσο ποτέ.
Κύριε!
Πού πήγε;
Πόσο;
Σαράντα και συνεχίζει να πέφτει.
Έχασε το μυαλό του.
Άλμπερτ, μην το κάνεις. Δεν είναι καλή ιδέα.
Θέλει να δώσει αμάξι σε κάτι τύπους.
Καλύτερα από σίδερο.
Τι εννοείς; Ήθελες σίδερο.
Το ανέφερα μία φορά, πριν από 134 χρόνια. Από τότε, παίρνω συνεχώς.
Έπρεπε να μου το πεις.
Μα τι να κάνω 134 σίδερα; Αγάπη μου, πού θα τα βάλω;
Τώρα πρέπει να το συζητήσουμε;
-Τι; Όχι, δεν το θέλω. -Τι νομίζεις ότι κάνεις;
Θέλατε πέντε δολάρια για εισιτήριο. Το αμάξι είναι πιο γρήγορο.
Βλακείες. Δείρτε τον.
Περίμενε. Κι αν είναι γουρούνι; Δες αυτιά.
Δεν είμαι γουρούνι. Είμαι ξωτικό.
Πού το ψάρεψες αυτό;
Το δημιούργησα.
Και γιατί δεν έδωσες πέντε για εισιτήρια;
Δεν ξέρω μαγεία για λεφτά.
Κάτσε.
-Είσαι τρελός; -Έλα τώρα.
Μήπως να το πάμε μια βόλτα;
Κοιτάξτε! Πού πήγε;
Σου είπα να τον δείρουμε.
-Ναι, το είπες. -Τι θα το κάνουμε;
Θα το δώσουμε.
Στην εκκλησία.
Φίλε! Το σπίτι των παππούδων σαν αληθινό.
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη.
Εκνευρίστηκα, ενώ δεν έπρεπε.
Δεν θα το ξανακάνω, αλλά πες μου την αλήθεια.
Ποιος ήταν αυτός;
Μεγάλωσες πια. Νομίζω ότι πρέπει να μάθεις κάτι.
Δεν υπάρχει Αϊ-Βασίλης.
Ούτε ξωτικά.
Άρα, δεν θα κάνουμε Χριστούγεννα;
Τι; Γιατί να μην κάνουμε;
Χριστούγεννα χωρίς Αϊ-Βασίλη και ξωτικά;
Θα πάρεις δώρο, μην ανησυχείς.
Τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο τα δώρα.
Εσύ μου το είπες.
Έγινε και κάτι ακόμα.
Δεν είναι καλό.
Δεν ξέρω πώς, αλλά έκανα λάθος.
Για αύριο, σου πήρα στολή κουνελιού.
Ο μαγικός ράφτης δεν κάνει λάθη.
Δεν υπάρχει μαγικός ράφτης.
Ντάβιντ,
εγώ πήρα τη στολή.
Ο μαγικός ράφτης έφτιαχνε τις πιο ωραίες στολές.
Όχι.
Εγώ κι η μαμά τις φτιάχναμε.
Απλώς δεν είχαμε χρόνο φέτος.
Λοιπόν,
μην κοιμηθείς αργά.
Δεν καταλαβαίνω. Μου μυρίζει ταρανδίλα παντού.
Τι κάνεις;
Φτιάχνω τη θέρμανση.
Και τι κάνεις τώρα;
Χάσαμε τον Άλμπερτ, κι έγινες μάστορας; Να πας να τον βρεις.
-Πού; -Στον κόσμο των ανθρώπων.
Δεν βλέπεις ότι έχω δουλειά;
Δεν το βλέπεις;
Αν δεν το φτιάξω, θα παγώσουμε.
Τι γίνεται αν ένα ξωτικό χάσει το πνεύμα του;
Μεταμορφώνεται σε παιχνίδι, μικραίνει συνεχώς,
μέχρι να εξαφανιστεί.
Δεν μπορώ να είμαι σε δύο μέρη.
Μα…
Και τώρα;
Φτιάξ' το αμέσως!
-Δεν θέλω να χρησιμοποιώ μαγεία. -Αύριο θα πάμε στους ανθρώπους.
-Πού το ήξερες; -Τι πράγμα;
Τι έκανα πάλι;
Μ' αρέσει το ανέκφραστο ύφος.
Τι είναι αυτό;
-Τα γράμματά μου. -Φυσικά.
Πώς ανοίγει;
Δεν ξέρω.
Και…
-Έχει έναν χάρτη μέσα; -Τι χάρτη;
Ο μπαμπάς μού έδινε χάρτες, για να βρω κάποιον θησαυρό.
Θεέ μου. Τι θησαυρό;
Των πειρατών!
Μην κάνεις ότι δεν ξέρεις τι έχει μέσα.
Χάνια.
Σ' αγαπώ, αλλά…
Να ο χάρτης!
Πώς ανοίγει;
Ξαναπές το.
-Τι να πω; -Αυτό που είπες.
-Πες το. -Είπα ότι σ' αγαπώ…
Είσαι ο καλύτερος, ο πιο υπέροχος,
ο πιο μαγικός άνθρωπος που έχω γνωρίσει.
Κι εγώ σ' αγαπώ πολύ.
Έλεγα να επαναφέρουμε
το κάρβουνο, για δώρο στα κακά παιδιά.
Μπορεί να είναι αμφιλεγόμενο ζήτημα πλέον,
αλλά ήταν μια χαρά παλιά.
Σταμάτα, δεν γίνεται να δώσεις κάρβουνο.
Γίνεται. Πρέπει να δεις τι δώρα παίρνουν ο ένας στον άλλον.
Τους αξίζει το κάρβουνο.
Εξάλλου,
είδες πώς φέρονται στον Άλμπερτ.
Ο Άλμπερτ έχει τον μεγαλύτερο εγωισμό από όσα ξωτικά ξέρω.
Έγινε πετυχημένος, και τον νοιάζει μόνο ο εαυτός του.
Όμως, προσπαθεί. Δίνει δώρα…
Γιατί; Επειδή θέλει να τον αγαπάνε.
Έγινες ειδικός στο πνεύμα;
Για να ξέρεις, είμαι ειδικός. Νιώθεις το πνεύμα μόνο όταν αγαπάς.
Ποιον; Τους ανθρώπους;
Μα τους ξέρεις.
Κάνουν πολέμους, καταστρέφουν τη φύση.
Βλέπουν τον Αϊ-Βασίλη και τον χτυπάνε!
Πέσε για ύπνο.
Το σκέφτομαι και τρέμω ολόκληρος.
Κοιμήσου, έχουμε ταξίδι αύριο.
Ήμουν ανόητη. Συγγνώμη.
Ήμουν αγχωμένη.
Ξεχάσαμε να ονειρευόμαστε, να περνάμε καλά.
Γίναμε τόσο βαρετοί.
Τόσο συνηθισμένοι.
Καλά έκανες και αγόρασες τα ντραμς.
Ένα πεύκο, ένα έλατο, ένας μικρός φράχτης…
Τα ζωγράφισες όλα με λεπτομέρεια.
Τι έκρυψες εκεί;
Δεν ξέρω.
Αύριο, πάμε στο βουνό να δούμε τους γονείς μου,
να τους ευχηθούμε.
Έχω παρουσίαση, κι εσύ έχεις σύσκεψη.
Απελπισία.
Δεν θα πάει κανείς μας στη γιορτή του Ντάβιντ.
Γιατί μετακομίσαμε στη Βαρσοβία;
Εσύ το ήθελες.
Για τη δουλειά.
Κι εκεί δουλεύαμε.
-Δεν θα βγάζαμε τη δόση του δανείου. -Ποιου δανείου;
Για να μετακομίσουμε στη Βαρσοβία.
Δεν είναι λίγο χαζό;
Είμαστε κοντά στην όπερα.
Πιότρεκ…
Τι συμβαίνει;
Ξαναβγαίνει το μούσι;
Όχι.
Ήσουν πολύ ωραίος με το μούσι.
Ναι;
Ευχαριστώ.
Τέλεια.
Τώρα το στέμμα και το σκήπτρο.
Να κόψουμε τα αυτιά;
Όχι, δεν χρειάζεται.
Αν δεν θες να πας στη γιορτή,
δεν πειράζει. Θα σου γράψω χαρτί.
Μα θέλω να πάω.
Θέλει να πάει.
Θα γίνει και του χρόνου γιορτή.
Μα τη στολή την έφτιαξε μαγικός ράφτης.
Ναι, εκείνος που έραβε τα ρούχα του Βασιλιά Ματ.
Και είσαι τόσο…
Είσαι υπέροχος!
Είσαι ιδιαίτερος και μοναδικός.
Η μαμά σ' αγαπάει πολύ. Καλή τύχη.
-Πες ευχαριστώ στον μπαμπά για τη στολή. -Ευχαριστώ.
Τίποτα. Θα με περιμένεις στο αμάξι;
Πήγαινε. Έρχομαι.
Ψηλά το κεφάλι!
Θα το πάρω εγώ.
-Θες να τον κοροϊδεύουν; -Αν έχει φαντασία, όλα είναι εντάξει.
-Ξέρεις πώς είναι τα παιδιά. -Πιότρεκ. Μια χαρά ήμασταν.
Πάλι γίνεσαι πολύ κρύος.
-Μπορεί να το έφτιαξε ένας μαγικός ράφτης. -Ο γιος του Αϊ-Βασίλη και της Νεράιδας…
Γεια, μπαμπά.
Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μου στη δουλειά;
Θα σου φτιάξω σοκολάτα με πολλή σαντιγί, όπως σ' αρέσει.
Όχι, θα είμαι μια χαρά.
Ο μαγικός ράφτης ήξερε τι έκανε.
Γιε μου.
Εγώ αγόρασα τη στολή. Δεν υπάρχει μαγικός ράφτης.
Ούτε ξωτικά.
Ούτε μαγεία.
Δεν ξέρω γιατί το λες αυτό, αλλά εξακολουθώ να σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
-Καλή τύχη. -Ευχαριστώ.
Καινούργιε, μπέρδεψες τις γιορτές.
Ωραία αυτιά. Θέλω κι εγώ.
Καλό Πάσχα.
Πού είναι τα κόκκινα αβγά;
Δεν είχε στολή βοδιού; Θα σου ταίριαζε καλύτερα.
Δεν χρειάζεται στολή γι' αυτό.
Παιδιά, σταματήστε. Αρκετά.
Ξεκινάμε.
Έτοιμοι;
Αυτή είναι η στολή σου;
Είμαστε οι επισκέπτες σου Οι καλαντιστές
Σας φέρνουμε καλά νέα. Διαδώστε τα σε όλη την πλάση.
-Θα τα καταφέρουμε. -Πώς;
Έρχονται οι τρεις μάγοι.
Να τοι, ήρθαν.
Καλώς ορίσατε, βασιλείς, μεγάλοι μονάρχες.
Καλώς ήρθατε. Γιατί έχετε τόσο μεγάλα αυτιά;
Για να ακούτε καλύτερα, φαντάζομαι. Και η ουρά; Σίγουρα για…
Τη στολή την έφτιαξε ο μαγικός ράφτης!
Πού είναι;
Του είπα τρεις φορές ότι η παρουσίαση είναι στις 12.
-Το έκανα ή όχι; -Το έκανες.
-Το αμάξι του είναι εδώ. -Δεν παρουσιάζει το αμάξι.
-Μπορεί να έπρεπε… -Τι να κάνει;
-Να καθυστερήσει τον πελάτη μας; -Να πάει τουαλέτα.
Θα τον απολύσω.
Έχει ξοφλήσει.
Κύριε Κοσμάλα!
Συγγνώμη, αφεντικό.
Χθες, ένας τύπος έβαλε κάτι στο πηγούνι μου.
Κάτι για να βγάλω μούσι, φαντάζομαι.
Είναι πολύ δυνατό. Δεν φεύγει.
Φεύγει, δηλαδή, αλλά επιστρέφει.
Δεν ξέρω πώς ακούγεται. Θα παραιτηθώ αύριο.
Εκείνος ο τύπος…
Ποιος;
-Αυτός που… -Ναι.
Εκείνος. Έχει τίποτα για το κεφάλι;
Για το μυαλό, δηλαδή;
Όχι. Για τη φαλάκρα.
-Νομίζω… -Εντάξει.
Ξυρίσου γρήγορα. Θα τα πούμε μετά τη σύσκεψη.
Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Δεν ήταν τίποτα. Γι' αυτό είναι οι φίλοι.
Δεν περίμενα να ξανάρθεις.
Σε αγαπούν και σε χρειάζονται πολλοί.
Αμφιβάλλω. Στον κόσμο. μου, είναι αλλιώς.
Βγήκα Ξωτικό της Χρονιάς πέντε συνεχόμενα χρόνια.
Θα τα καταφέρουν χωρίς εσένα εκεί;
Αμφιβάλλω. Με συμπαθείς πραγματικά;
Πολύ. Όλοι σε συμπαθούν.
"Όλοι σε συμπαθούν".
Τι να σου δώσω για να με συμπαθείς περισσότερο από αυτούς;
Τίποτα άλλο, υποθέτω.
Δεν κάνουμε καμία πρόοδο έτσι.
Κάτι θα υπάρχει. Δεν ξέρω.
Θέλω απλώς να σε βλέπω. Μου αρκεί να είμαστε μαζί.
Είσαι λίγο περίεργος.
Η μαμά λέει ότι είμαι ιδιαίτερος, όχι περίεργος.
Για πού ετοιμάζεσαι; Σε χορό θα πας;
Βασίλη.
Αγάπη μου, ψάξε μου τον Ντάβιντ.
Τι νομίζεις ότι κάνω;
Ντάβιντ Κοσμάλα.
-Να τος! -Και;
Έγραψε ότι θέλει το σκυλί του γείτονα νεκρό.
Βλέπεις;
Έτσι είναι οι άνθρωποι.
Περίμενε. Δεν είναι αυτός.
"Κοσμάλα Ντάβιντ, τρία κουτιά πούρα".
Πούρα; Είναι μόνο 11!
Όχι, κάτσε. Ντέιβιντ Κοσμάλα,
Νιου Τζέρσεϊ, 64 ετών.
Τι φοράς;
Τι; Είναι στολή.
-Δεν μπορώ να πάω ως Αϊ-Βασίλης. -Γιατί όχι;
Για να μου φέρουν βάζο στο κεφάλι;
Δώσ' το μου. Για να δω.
Κοσμάλα…
-Για δες. -Τι έγραψε;
Όλα έτοιμα, αφεντικό.
Χο χο!
Ψεύτικο!
Ευχαριστώ.
Κοίτα.
-Σ' αρέσει; -Πάρα πολύ.
Χο χο χο! Καλά Χριστούγεννα!
-Είναι στο 16%. -Γαμώτο. Πάμε!
Μη λες "γαμώτο". Είσαι η γυναίκα του Αϊ-Βασίλη!
Δεν είμαι γυναίκα υδραυλικού;
Αφεντικό, ξέρεις από υδραυλικά;
Είναι κάτι που ξέρει καλά.
-Πάντα ήθελε να γίνει υδραυλικός. -Αλήθεια;
Είναι το χόμπι μου.
Από τότε που εφευρέθηκαν οι σωλήνες.
Λοιπόν, ας πηγαίνουμε.
Έχεις πυρετό;
Όχι, καλά είμαι.
Δεν νιώθεις καλά;
Έχω χαμηλό πνεύμα Χριστουγέννων.
Μα γιατί;
Επειδή ήθελα να περάσω πραγματικά Χριστούγεννα μαζί σου.
-Είπες ότι με συμπαθείς, ότι σου έλειψα. -Σε συμπαθώ.
Χωρίς πνεύμα, θα γίνω παιχνίδι και θα εξαφανιστώ.
Περίμενε, κάτι θα σκεφτώ.
Μήπως θα βοηθήσει ο μπαμπάς;
Ναι, αυτό είναι.
-Του άρεσαν τα ντραμς, έτσι; -Ναι!
Πολύ.
Ναι, πάρα πολύ.
Είπες ότι νιώθει τη μαγεία,
αλλά όταν τον γνώρισα, δεν φάνηκε χαρούμενος.
Είναι επειδή ο μπαμπάς δεν φαίνεται συχνά χαρούμενος.
Όμως, ξέρει πώς να είναι χαρούμενος.
Τέλεια.
Νιώθω καλύτερα. Ο μπαμπάς σου είναι η ελπίδα μας.
Αφεντικό, να προσγειωθούμε στο κέντρο;
Είσαι τρελός; Θα μας αναγνωρίσουν.
-Πού, τότε; -Ας πηδήξουμε σε καμινάδα.
Όχι, Βασίλη, εγώ δεν πηδάω σε καμινάδα.
Αποκλείεται.
Είναι ο πιο ασφαλής τρόπος. Εμπιστεύσου με.
Σε παρακαλώ, Βασίλη!
Πού είναι;
-Πήδηξε, απ' ό,τι φαίνεται. -Το βλέπω.
Ένας υδραυλικός σε καμινάδα. Τι περίεργος κόσμος!
Θα με τρελάνει.
Εντάξει.
Στολές Αϊ-Βασίλης. Παρακαλώ.
Λέτε να μπορώ να σας δώσω κάτι αύριο;
Τηλεφωνήστε μετά τα Θεοφάνια.
Γιατί φωνάζετε;
Δεν έχετε τρόπους; Θέλετε στολή Αϊ-Βασίλη τα Χριστούγεννα;
Δεν έχουμε.
Εσύ; Από πού ήρθες;
-Είμαι… -Το βλέπω. Έχω μάτια.
Ντυμένος υδραυλικός.
Παραμονή Χριστουγέννων είναι! Όνομα;
-Βασίλης. -Πού είναι η στολή;
Έχεις μούσι. Καπέλο;
-Ορίστε. -Θεέ μου. Ποιος σε προσέλαβε;
-Δεν κάνεις για Αϊ-Βασίλης. -Χο χο…
Τα "χο χο" δεν πιάνουν εδώ. Πάρε το κοστούμι του Ηρώδη.
-Μα ο Ηρώδης ήταν πιο κοντός… -Συγγνώμη.
Είναι ο άντρας μου. Ένας υδραυλικός.
-Ζητήσατε υδραυλικό; -Όχι.
-Φεύγουμε. -Καθίστε! Και το μούσι;
Έχετε δει καλό υδραυλικό χωρίς μούσι;
Έλα, αγάπη μου.
Περιμένετε!
Αν ήσουν ντυμένος Αϊ-Βασίλης, δεν θα μας κοιτούσε κανείς.
Το μούσι είναι της εταιρείας! Δώστε το πίσω!
-Τι κοιτάτε; Πηγαίνετε στη δουλειά. -Εντάξει.
Ωραία.
Θέλεις να καλέσεις τον τύπο που έκλεψε το δέντρο μας.
-Περίμενε… -Τι "περίμενε";
Ένα λεπτό…
Χάνια! Κόντεψα να απολυθώ γι' αυτό το μούσι.
-Το ξέρω. -Εγώ άλλαξα το δέντρο.
Πώς το άλλαξες;
Το μεταμόρφωσα σε ντραμς.
Ο Άλμπερτ είναι αθώος.
Και δεν είναι ξωτικό.
-Μη λες ψέματα. -Άσ' τον να μιλήσει.
Πώς το έκανες αυτό;
Βρήκα ένα ξόρκι στο ίντερνετ και…
έπιασε.
Όμως, δεν θα ξαναγίνει. Το υπόσχομαι.
Ντάβιντ, σε παρακαλώ. Δεν υπάρχουν ξωτικά ούτε ξόρκια.
Σταμάτα. Κύριοι.
Πρώτος, ποιος είναι αυτός;
Δεν έχει πού να περάσει τα Χριστούγεννα.
Είναι φτωχός και άστεγος.
Γι' αυτό πήρε το δέντρο;
Δεν το πήρε.
Εγώ το πέταξα και μετά έκλεψα τα ντραμς.
Τα έκλεψες;
Φυσικά. Έχασα τα λογικά μου και τα έκλεψα από ένα μαγαζί.
Αυτός ο φίλος σε ανάγκασε;
Όχι, είναι αθώος. Δεν ήξερε τίποτα.
Εγώ έβαλα το μούσι στον μπαμπά.
-Περιμένεις κάποιον; -Όχι.
Άκου.
Ο φίλος σου είναι ξωτικό;
-Τι; Μαμά! -Μπορείς να μου πεις.
Είναι ένα αγόρι, ένα ορφανό.
Το σπίτι του κάηκε, έχασε τα κλειδιά του και δεν έχει ρεύμα.
Είναι ο ορισμός του περιπλανώμενου.
Κρατούσαμε θέση στο τραπέζι γι' αυτόν παλιά.
-Γεια σας. -Γεια σας.
Ορίστε.
Ορίστε τι έκανε ο Ντάβιντ στον γιο μου.
-Του τράβηξε το αυτί. -Με έσπρωξε.
Το σπρώξιμο δεν δικαιολογεί τα αυτιά.
Θα τα τράβηξε πολύ δυνατά.
Δεν θα το αφήσω έτσι.
Εντάξει οι μελανιές. Όλοι ήμασταν παιδιά.
Αλλά να τραβήξεις τόσο αυτιά;
-Σου αρέσει; -Πρέπει να τρέξεις.
Τους είπες ότι είμαι ξωτικό από το Χωριό του Αϊ-Βασίλη;
Τα έκανα θάλασσα. Καταλαβαίνεις;
Μπορείς να βοηθήσεις;
-Θέλει κι άλλα ντραμς ο μπαμπάς σου; -Όχι!
Πήγε στην αστυνομία και η μαμά έρχεται σύντομα.
Δεν είναι τόσο ψηλά. Μπορείς.
Και πού να πάω; Είσαι ο μοναδικός μου φίλος.
Όλοι σε αγαπούν!
Κανείς δεν μ' αγαπάει. Ξέρεις πόσο κακοί είναι;
-Γύρνα στο Χωριό του Αϊ-Βασίλη. -Δεν μπορώ. Το πνεύμα μου τελείωσε.
Μα είσαι το καλύτερο ξωτικό!
Ήμουν το καλύτερο ξωτικό.
Πήρα την πρωτοβουλία να φτιάξω αυτό το σκίτσο.
Πανομοιότυπο.
Μόνο που…
Το μουστάκι ήταν πιο οριζόντιο και το μούσι είχε σχήμα "U".
-Εντάξει. Για τα αυτιά… -Ναι;
Προτείνω να δείτε έναν…
-Πώς λένε τον γιατρό για τα αυτιά; -Δεν ξέρω.
-Ωτορινολαρυγγολόγο. -Ωτορινολαρυγγολόγο.
Όχι. Κατ' αρχήν, αυτός ο άνδρας…
Όχι αυτός, ο γιος του,
τράβηξε τα αυτιά του γιου μου.
Βασικά, ήταν ένας περίεργος τύπος, όχι ο γιος μου.
Τον ανέφερα πριν, που μιλούσαμε για τα ντραμς.
Θα πρότεινα ιατροδικαστική μελέτη από ωτορινολαρυγγολόγο.
Τώρα, το μούσι.
Ευχαριστώ. Για το μούσι,
θα πρότεινα έναν…
Πώς λένε τον γιατρό για το μούσι;
Ξέρω.
Δερματολόγος.
-Κομμωτής. -Κομμωτής. Μπαρμπέρης, καλύτερα.
Αν ήμουν στη θέση σας, θα περίμενα να βγει ξανά το μούσι,
γιατί δεν βλέπω κάποιο πρόβλημα.
Δεν βλέπετε, επειδή το ξύρισα.
Όμως, θα βγει ξανά. Βγαίνει συνεχώς.
Και όχι σιγά σιγά. Βγαίνει ξαφνικά.
Είναι τεράστιο κατευθείαν.
Ντάβιντ.
Ντάβιντ;
Πιότρεκ.
Πρέπει να φτάσουμε στους παππούδες μου.
Δεν θα βοηθήσει. Το πνεύμα μου χάθηκε.
Μην κάνεις σαν μωρό!
Θα δεις πραγματική Παραμονή.
Η μαγεία των Χριστουγέννων θα επαναφέρει το πνεύμα σου.
Μακάρι να έφτιαχνα ένα ελικόπτερο
ή ένα τζετ με κάθετη απογείωση και σύστημα προσγείωσης.
-Κάν' το, λοιπόν! -Δεν μπορώ!
Είδες;
Πρέπει να κάνουμε ό,τι κάνουν οι άνθρωποι.
-Έλα. -Τι να κάνουμε;
Έλα. Θα κάνουμε ωτοστόπ!
"Αγαπητοί γονείς, πρέπει να βοηθήσω τον Άλμπερτ.
Πάω να βρω μια αληθινή Παραμονή. Μην ανησυχείτε. Ντάβιντ".
Εγώ φταίω. Του είπα όλες αυτές τις ανοησίες.
Εσύ φταις που δεν τον άκουγες. Είναι έξυπνος, λογικός. Αν έλεγε…
Χάνια, δεν υπάρχουν ξωτικά.
Εντάξει, αλλά πρέπει να του δείξουμε εμπιστοσύνη.
-Δεν τον άκουσες καν. -Τι να ακούσω;
Για τον Αϊ-Βασίλη;
Εκείνος πίστευε τις ιστορίες σου.
Πιότρεκ.
Πάλι;
Εγώ τον πιστεύω.
Ναι, καλά.
Χο χο.
Είμαι υδραυλικός.
Συγγνώμη για την ενόχληση, αλλά ψάχνουμε ένα ξωτικό.
Δηλαδή…
Ο γιος μας
λέει ότι είναι ξωτικό, αλλά είναι κι εκείνος υδραυλικός.
Πριν από δύο μέρες, έφυγε για Βαρσοβία και απ' όσο ξέρω…
Τι ωραίο μούσι. Ακριβώς σαν…
υδραυλικού.
Οι νιφάδες με λάτρευαν. Μη μιλήσω για τα μωρά ξωτικά.
Ήμουν το Ξωτικό της Χρονιάς πέντε φορές.
Για πέντε χρόνια! Κι εσείς;
Άλμπερτ, μην κουράζεις τον κύριο. Συγγνώμη για τον φίλο μου.
Πιστεύετε στα ξωτικά;
Πολύ.
Τόσο καλό έχω κάνει για τους ανθρώπους.
Τόσο καλό!
-Σταμάτα εδώ! -Τι έγινε;
Βοήθησα αυτόν τον άντρα!
Του άλλαξα τη ζωή. Στέφαν!
-Φεύγουμε. -Περίμενε.
Στέφαν; Με αναγνωρίζεις;
-Όχι. -Στέφαν!
Στέφαν, περίμενε.
Μη φοβάσαι.
Στέφαν!
Έλα, σταμάτα.
Κύριε, μισό λεπτό!
Θεέ μου, σταμάτα!
Πολύ ευγνώμων.
-Θα βρούμε άλλο μέσο. -Ναι, καλά.
Γιατί με χαιρέτησες; Αν δεν το είχες κάνει…
Εσύ φταις για όλα. Το ξέρεις;
Ο Άλμπερτ είναι γιος τους. Μάλλον ο Ντάβιντ είναι μαζί του.
-Αυτά για εσάς. -Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ανησυχούμε. Ορίστε.
Βασίλη, ηρέμησε, αγάπη μου.
Ο άντρας μου έχει μια τραυματική εμπειρία…
Νομίζω ότι ξέρω πού πηγαίνουν.
Πού;
Στους παππούδες του. Σκέψου το.
Στο γράμμα, αναφέρει ότι θέλει πραγματικά Χριστούγεννα.
Οι καλύτερες διακοπές του πάντα ήταν με τους γονείς μου.
-Είναι μακριά; -Στο βουνό.
Έλεγε τα κάλαντα, μοιραζόταν το φαγητό του με τα ζώα.
Πέρσι, είδαν το έλκηθρο του Αϊ-Βασίλη με τον άντρα μου.
Δεν είδαμε τίποτα. Σου το είπα.
-Όχι τώρα! -Ούτε εγώ είδα.
Ούτε αυτός είδε.
Πώς θα πάμε να τους βρούμε;
Πρέπει να πάρουμε το έλκ… Δεν ξέρω τι.
Το αμάξι. Μετά χαράς, να πάμε μαζί.
Το αμάξι, τέλεια. Χο χο.
Φτάσαμε σχεδόν.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Συνέχισε. Οι άνθρωποι δεν τα παρατάνε.
Δεν είμαι άνθρωπος και κρυώνω.
Κοίτα τι φοράω!
Το έφτιαξε μαγικός ράφτης;
Αυτός που ξέρει ο μπαμπάς σου, ο ξάδερφος της Νεράιδας των Δοντιών.
Ωραία. Θα κάνουμε δική μας Παραμονή.
Περίμενε εδώ.
Έρχομαι αμέσως.
Είναι…
Είναι ξωτικό ο Άλμπερτ;
Γιατί ο άντρας σας δεν μοιάζει πολύ με υδραυλικό.
Τα υδραυλικά είναι το αγαπημένο του χόμπι. Όμως, επαγγελματικά…
-Ειδικεύεται… -Στα χριστουγεννιάτικα δώρα.
Κάπως έτσι.
Ναι.
Δύσκολη δουλειά.
Μια φορά τον χρόνο. Έχει πολύ ελεύθερο χρόνο.
Δεν φαντάζεσαι πώς είναι να έχεις άντρα στο σπίτι όλο τον χρόνο.
Τα υδραυλικά είναι ευλογία.
Είστε ο Αϊ-Βασίλης;
Εγώ;
-Όχι. Γιατί το λες αυτό; -Αναγνώρισα το μούσι.
Κι αυτός έχει μούσι.
Ναι, αλλά είναι υδραυλικός.
Άσε τους ανθρώπους.
Όχι, δεν πειράζει.
-Ευχαριστούμε. Καλά Χριστούγεννα. -Και σε σας. Πάμε.
Καλά Χριστούγεννα.
Το πέντε, παρακαλώ.
Κύριε Αϊ-Βασίλη!
Σ' αγαπώ.
Ευχαριστώ.
-Κάτι άλλο; -Αυτό μόνο.
Έρχεστε…
συχνά εδώ;
Εδώ στη Γη.
Μαζί…
Έχουμε να έρθουμε από το '86.
Προ Χριστού.
Ο άντρας μου ήρθε κι άλλες φορές. Φοβάται λίγο.
Γι' αυτό οι καμινάδες και το αόρατο έλκηθρο.
Είναι ευαίσθητος.
Μα νόμιζα ότι αγαπάει τους ανθρώπους. Κυρίως τα μικρά παιδιά.
Ναι, τους αγαπάει όλους. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Χωρίς την αγάπη του, δεν θα υπήρχε η μαγεία των Χριστουγέννων.
Από τη μεγάλη αγάπη του προέρχεται.
Έχω μια ερώτηση.
Το μούσι βγαίνει ξαφνικά λόγω κάποιου ειδικού μείγματος;
Θα πρότεινα κρέμα σπουργιτιού.
-Είναι ένα πουλί. -Ναι, το ξέρω.
Άρα, από τις κουτσουλιές;
Ναι, από τις κουτσουλιές φυσικά.
Ρωτάω για τη φαλάκρα του αφεντικού μου.
Δεν είναι μαγεία.
Όχι, δεν εννοούσα αυτό.
-Όχι; -Όχι, είναι ειδικότητα της γυναίκας μου.
-Μεταξύ μας, έτσι; -Ναι.
Πρόσφατα, άρχισε να πιστεύει στον Αϊ-Βασίλη.
Ναι.
Μπορείς να βοηθήσεις.
Πώς; Δεν έχω δυνάμεις πια.
Δεν εννοώ με μαγεία.
Δεν γίνεται να βασίζεσαι μόνο στη μαγεία στη ζωή σου.
Όλα θα ήταν εύκολα.
Εύκολα;
Κρυώνω.
Θα ζεσταθούμε σε λίγο.
Άλμπερτ, συγκεντρώσου.
Φαντάσου ότι…
Όχι.
-Σήκω. -Γιατί;
Θα μοιραστούμε ένα opłatek.
Σοκολάτα είναι.
Όχι, είναι χριστουγεννιάτικο opłatek.
Εύχομαι
να είσαι χαρούμενος.
Υγιής, πλούσιος και τυχερός στην αγάπη.
Και ό,τι άλλο επιθυμείς.
Τι υπέροχη Παραμονή!
Θεέ μου, έχει τόσο κόσμο!
Να η θεία Αουρέλια. Είδα και τον θείο Κόρνελ στον διάδρομο.
Πίσω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, είναι η κυρία Ποπιελάκ.
Έχουν πεθάνει, αλλά είναι μαζί μας τα Χριστούγεννα.
Με συμπαθείς πολύ.
Φάε.
Σε λίγο έρχεται ο κυπρίνος και μετά η κουτιά.
Και μετά το επιδόρπιο.
Μετά το φαγητό, θα πούμε και κάλαντα.
Θυμάσαι; Σου τα έμαθα.
Μικρό μωρό
Μικρό σαν γάντι
Ή ίσως
Ακόμα πιο μικρό
Τραγουδήστε γι' Αυτόν
Για το μικρό μωρό
Τραγουδήστε γι' Αυτόν
Για το μικρό μωρό
Κάσκα! Η αγάπη μου επέστρεψε.
Αγάπη μου.
Αγάπη μου, συγγνώμη. Άκου.
Άκου τι έπαθα.
Συγγνώμη, είμαι εξουθενωμένος.
Με συγχωρείτε. Πώς μπορώ να βγω από εδώ;
-Τι; Φύλακες! -Μπορείτε να με βοηθήσετε;
Βασίλη.
-Ναι; -Το μούσι.
Το βλέπω.
Συγγνώμη. Είσαι καλά;
Κρατήσου.
Είναι πίσω από τον λόφο.
Πραγματικό δείπνο Παραμονής.
Όχι μια σοκολάτα.
Απλώς κρατήσου.
Άλμπερτ.
Παππού!
Παππού.
Παιδί μου, τι κάνεις εδώ;
Μπαμπά! Πιότρεκ, ο Ντάβιντ!
-Ναι; -Ντάβιντ!
-Παππού! -Γιε μου!
Ντάβιντ!
Είναι μόνος του.
Το βλέπω.
Πού είναι το χριστουγεννιάτικο δέντρο; Τα γκι; Τα πιερόγκι;
Αγάπη μου, πού ήσουν; Ανησύχησα πάρα πολύ!
-Τι σκεφτόσουν; -Μην του φωνάζεις.
Δεν φωνάζω. Διέσχισε όλη την Πολωνία.
Ντάβιντ!
Περίμενε.
Το φαγητό;
Τα γκι;
Ντάβι, αγάπη μου!
Τα πιερόγκι; Το άχυρο κάτω από το τραπεζομάντιλο;
Το δέντρο; Τα γκι;
-Όχι. -Γιατί;
Ντάβιντ!
-Θεέ μου. -Ντάβιντ.
Αγάπη μου, πού είναι ο Άλμπερτ;
Τι θα κάνουμε τώρα;
-Καλά Χριστούγεννα. -Χο χο.
Είσαι τόσο μικρός.
Όλα θα πάνε καλά.
Πώς εξαφανίστηκε ο Άλμπερτ;
Δεν γίνεται. Να πάρουμε την αστυνομία.
Πήγαμε ήδη εκεί.
-Θες να το αφήσουμε έτσι; -Όχι, απλώς ηρέμησε.
Ο Άλμπερτ θα γυρίσει. Είμαι σίγουρος.
Δεν μαγείρεψα φέτος. Θα ήμασταν οι δυο μας.
Αν κόβαμε δέντρο μόνο για εμάς, θα πήγαινε χαμένο.
Μαμά, σταμάτα.
Όχι, ευχαριστούμε. Πρέπει να φύγουμε.
-Μας καλεί το καθήκον. -Μα είναι Χριστούγεννα.
Κάποιοι από εμάς δουλεύουν.
Κάντε κάτι!
Μπαμπά, φέρε τα γκι.
Γιαγιά, φτιάξε πιερόγκι.
-Ντάβιντ… -Πρέπει να κάνουμε Χριστούγεννα.
Σταμάτα να περιφέρεσαι. Ντάβιντ!
Πιότρεκ, περίμενε. Εμπιστεύσου τον.
Κύρια και κύριε Βασίλη.
Δεν γίνεται να αφήσετε τον Άλμπερτ.
Ήδη χάθηκε.
Ποιος χάθηκε;
Το ξωτικό.
Δεν βλέπεις ότι είναι ο Αϊ-Βασίλης;
Τι λες, μαμά; Υδραυλικός είναι.
Απλώς τυχαίνει να τον λένε Βασίλη. Κι εσάς…
Συγγνώμη, ξέχασα.
-Κυρία Βασίλη. -Η κυρία Βασίλη, η γυναίκα του.
Φυσικά.
Βαρύ το δέντρο.
Άλμπερτ!
Δεν θέλω να σε αφήσω.
Κι εγώ δεν θέλω να φύγεις.
Όμως, τα παιδιά περιμένουν τα δώρα τους.
Τα δώρα δεν είναι σημαντικά.
Θα με χαιρετήσεις;
Άλμπερτ!
Μα…
Βασίλη.
Άλμπερτ, πού ήσουν;
Απλώς χάθηκε ο κος Άλμπερτ.
-Το ήξερα ότι θα γυρίσει. -Είναι τόσο όμορφος!
Κι εγώ μπορώ να έχω τέτοια αυτιά. Δείτε.
Λοιπόν, θέλω να σας ευχαριστήσω όλους.
Γι' αυτό, υπάρχει κάτι…
Μπορεί και όχι, γιατί… Δεν ξέρω.
Βασίλη, πες το επιτέλους.
Είμαι…
Πίστευα ότι δεν θα το πω, αλλά η γυναίκα μου φτιάχνει ωραία γλυκά.
-Βασίλη… -Ξέρω τι λέω!
Γι' αυτό, αν θέλετε μια μέρα…
επισκεφτείτε μας.
-Μετά τα Χριστούγεννα. -Θα σας υποδεχτούμε με χαρά.
-Θα στείλουμε έλκηθρο. -Ναι.
Τι; Έλκηθρο!
Πού μένετε;
-Όχι μακριά. -Στην Μπουκοβίνα;
Σταμάτα.
Όπου θέλουν μένουν. Γιατί ρωτάς;
-Από περιέργεια. -Αγάπη μου…
Έγραψες γράμμα στον Αϊ-Βασίλη;
Τον Νοέμβριο.
Θα σου δώσω το δώρο αυτοπροσώπως.
Καλύτερα πες πώς επανήλθε το πνεύμα σου.
Χάρη σε σένα!
Δηλαδή, χάρη στον εαυτό μου, αλλά στην πραγματικότητα…
-Θέλω να πω… -Άλμπερτ, φεύγουμε.
Πρέπει να φύγουμε.
-Καλά Χριστούγεννα! -Καλά Χριστούγεννα!
Ευχαριστούμε. Καλά Χριστούγεννα.
Μια μέρα θα σου τα πω όλα.
Πρέπει να φύγω. Γεια.
-Χο χο! -Χο χο!
Χο χο.
Ελάτε μέσα να τα ετοιμάσουμε όλα.
Εντάξει.
Δεν θα μείνουν να φάνε;
Όχι, πρέπει να φύγουν.
Να τους πάω εγώ.
Όχι, θα τους κάνει καλό ο καθαρός αέρας.
Καθαρός αέρας… Κι αν ξαναχαθούν;
Πρόσεχε το κεφάλι σου.
Συγγνώμη!
Μα έφυγαν.
Φυσικά έφυγαν.
Με ακούτε;
-Χάνια, πάμε. -Εντάξει.
Μην αργήσεις να έρθεις.
Μπορώ; Μια τελευταία φορά.
Όχι. Αρκετά έκανες.
-Μα είναι δώρο για τη Χάνια. -Όχι.
Κάν' το.
Να φύγουμε τώρα;
Και για τον Ντάβιντ.
Έκανε τόσα για μένα, κι εγώ δεν του έδωσα τίποτα.
Του έδωσες. Προχωράμε.
Δεν του έδωσα. Τον ρωτούσα συνεχώς, και έλεγε ότι έχει τα πάντα.
-Πήρε το δώρο του πριν. -Ναι.
-Ποιο δώρο; -Έγραψε… Θα του πεις;
Στο γράμμα του,
έγραψε ότι η μεγαλύτερη ευχή του είναι να δει
ένα ξωτικό.
Είδες;
Λοιπόν; Προχωράμε.
Θεέ μου.
Πάρα πολύ αστείο.
Πάρα πολύ.
Λοιπόν, 46 βήματα μπροστά. Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Ίσως δεν πρέπει να πάμε εκεί.
-Οι γονείς σου περιμένουν. -Έλα.
-Πόσα; -Είκοσι ένα.
Είκοσι δύο, είκοσι τρία, είκοσι τέσσερα…
Είναι υπέροχο.
Είκοσι έξι…
Χάνια! Ακούστε. Θα ήθελα πολύ να είναι εκεί το δώρο.
Δυστυχώς, δεν είναι. Ξέχασα να το φέρω από τη Βαρσοβία.
Αλήθεια; Ο μπαμπάς είναι κολπατζής.
-Μας κάνει πλάκα. -Τι;
Εντάξει. Πού είμαστε;
Τριάντα; Τριάντα ένα, τριάντα δύο, τριάντα τρία, τριάντα τέσσερα…
Τρία έλατα…
"Στροφή και άλμα".
Εδώ θα είναι.
Κοίταξα. Δεν έχει τίποτα. Πάμε.
Εκεί!
"Για την αγαπημένη Χάνια".
Είναι τα γράμματά σου.
Μπορεί να είναι δικά μου, αλλά… Ναι, είναι δικά μου.
Μα πως;
Καθαριστής κερασιών.
Ναι.
Είσαι ο καλύτερος, ο πιο υπέροχος, και σ' αγαπώ.
Αγαπώ και τον Αϊ-Βασίλη.
Είσαι ο πιο υπέροχος,
ο πιο μαγικός μπαμπάς του κόσμου.
Καθαριστής κερασιών!
Πού είστε, κατεργάρικα;
Γέρζι, τι κάνεις;
-Ταΐζω τα σπουργίτια. -Έχεις τρελαθεί;
Θα χέσουν παντού!
Άφησέ τα. Είναι παραμονή Χριστουγέννων. Καιρός για καλοσύνη.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Πρέπει να είσαι μαζί με κάποιον. Χωρίς αυτό, δεν υπάρχουν Χριστούγεννα.
Αυτό είναι όλο. Τα δώρα δεν βοηθάνε.
Πώς επανέφερες το πνεύμα σου; Βοήθησε ο Ντάβιντ;
Μόνος το έκανα.
-Αδύνατον. -Είναι ο μόνος τρόπος.
Νόμιζα ότι θα με βοηθήσει κάποιος. Έδινα συνεχώς δώρα, αλλά τίποτα.
Ο Ντάβιντ με αγαπούσε, αλλά το πνεύμα…
Έπρεπε να τον αγαπήσω κι εγώ.
Δεν μπορεί να το κάνει άλλος.
Πώς το έκανες;
Απλώς το ένιωσα.
Είχα μια μικρή σκέψη, μικροσκοπική.
Όσο ήμουν κι εγώ μικροσκοπικός.
Σχεδόν αόρατος.
Ήταν η τελευταία μου σκέψη.
Ότι δεν θα ξαναδώ τον Ντάβιντ.
Ούτε εσένα.
Ούτε την κυρία Βασίλη.
Ούτε…
Δεν ξέρω πώς το έκανα.
Όμως, σας αγαπώ όλους.
-Σ' αγαπώ, Έρβιν. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
Ντάβιντ, αγάπη μου.
Έγραψες στον Αϊ-Βασίλη να στείλει ξωτικό;
Ήθελα να κάνει ένα θαύμα, για να είμαστε όλοι μαζί.
Επειδή η Παραμονή…
Ήταν αρκετά καλά στη Βαρσοβία.
Ο μπαμπάς προσπάθησε.
-Κι η μαμά. -Ναι.
Όμως, αν δεν είμαστε μαζί,
δεν είναι πραγματικά Χριστούγεννα.
Και τώρα έχω έναν φίλο.
-Έναν φίλο, που είναι ξωτικό. -Και μάλιστα τον Άλμπερτ.
Πουθενά δεν είναι σαν στο σπίτι σου.
Και το σπίτι είναι εκεί που είναι οι αγαπημένοι σου.
Ας τραγουδήσουμε.
Είναι ώρα για κάλαντα
Τραγουδάμε όλοι μαζί
Δύο μπάμπκες Φουσκώνουν κάτω από το σεντόνι
Δύο αφράτες μπάμπκες
Όλο το βράδυ θα τρώμε Παπαρουνόσπορους από το μπολ
Όλο το βράδυ θα τρώμε
Κάτω από το δέντρο Με σκυμμένο το κεφάλι
Ένα γαϊδουράκι και μια αγελάδα
Το τραπέζι είναι έτοιμο
Όλα είναι κάτασπρα
Και το γκι γελά πάνω από το τραπέζι
Ας φιληθούμε
Ιησού Χριστέ Το τραπεζομάντιλο πρέπει να πλυθεί
Μέχρι να σταματήσουν τα κάλαντα Τα Χριστούγεννα θα περάσουν
Θα περάσουν
Υποτιτλισμός: Ελένη Πρατσινάκη