Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Günaydın, merhaba.
Burası Radyo Elf. Bugün yılın en yoğun günü.
Dışarıda hava eksi 32 derece ve yoğun kar yağışı var.
Hepinize kolay gelsin, ho ho ho!
DÜNYA
Üretime başlayın!
Albert!
-Güzel kızak. -Diş Perisi'nden ucuza kaptım.
Haftada bir bozuk para almaya bankaya gidiyormuş.
120 Ren geyiği gücü, otomatik vites.
-Koltuklar ısıtmalı. -Kış lastiği de var.
NOEL BABA
Burada melon şapka hediye edilen genç Charlie Chaplin var.
Yıllar sonra ünlü bir aktör oldu.
Buradaki küçük Alfred Nobel de kibrit aldı
ve 20, 30 yıl sonra ne icat etti?
Dinamit!
-Noel Baba'nın eşinin adı ne? -Noel Anne.
Bilmiyorum diyebilirdin.
-Çocuklar! -Albert!
-Büyüyünce ne olacaksın? -Ben mi? Bu diyarın en iyi elfi olacağım!
Senin gibi.
Ya Noel Baba?
Bence hiç mantıklı değil.
Hediyelerle uçup duruyor ama neredeyse kimse ona inanmıyor.
Haklı olabilirsin.
Sana bir sır vereceğim. Ben de Noel Baba olmak istemiyorum.
-Neden, biliyor musun? -Hayır.
-Siz biliyor musunuz? -Hayır!
Bayan Noel'le konuştunuz mu hiç?
Kim Albert tişörtü ister?
TATRA DAĞLARI
Çobanlar geldi Beytüllahim'e
-Çok yüksek değil mi? -Daha pes de olur.
Zaten olmuyor. Kulağın yok.
-Söyleyemiyor muyum? -Söyleyemiyorsun tabii.
Piotr! Ne yapıyorsun?
Hey!
Yavaş olun! Noel şarkıcıları şarkı söylemeli,
azgın hayvanlar gibi böğürmemeli.
-Sen de bir zamanlar gençtin. -Kazik.
David! Buraya gel! Deden için bir Noel şarkısı söyle.
Olmaz dede, Ren geyiği peşindeyiz! Babam bizi durdurmak istiyor!
Ren geyiği hani?
Görünmez. Sihirli.
Öyle mi?
Varşova nasıl olacak bilemiyorum kızım.
Anne, çok uzak gibi geliyor ama değil.
Ama David burada çok mutlu.
Peki ya kişisel gelişimi?
Orada harika okullar var, kültür var.
Buradaki tek sinemaya bilet bulunmuyor.
Ama burası çok güzel.
Hava temiz. İnsan daha ne ister?
En yakın opera binası ve filarmoni Krakov'da.
-Hem belki sonunda büyür. -Daha on yaşında.
David'i kastetmiyorum.
Ho ho! Ben Elf Toshiro Wakabayashi.
Hanımlar ve beyler, tıpkı geçen yıl olduğu gibi bu yıl da
arka arkaya beşinci kez Yılın Çalışanı…
Elf Albert!
Nasıl oluyor bu?
Bu Noel ruhunu neye borçlusun?
Tüm hayranlarıma ve dünyadaki insanlara içten teşekkürlerimi sunmak istiyorum.
Hayran olunmak ve beni sevdiğinizi bilmek bana güç veriyor, ho ho ho…
Kusura bakma Albert.
Maalesef insanlar bizim televizyonumuzu izlemiyorlar.
İzlemiyorlar mı?
Onlar kaybeder. Şunu söyleyeyim. Bu son sözüm değil!
Sana şans diliyorum öyleyse.
Nasıldım?
Tam doğru değildi.
Hepsi senin sayende oluyor.
Mütevazı olmak istedim.
Kimse seni senin kadar sevmez.
Kıskanma, tamam mı? Sakın.
Ben her gün insanları düşünüyorum.
Noel Baba Oymağı'nın Çılgın Maceraları.
-Cidden mi? -Harika bir kitap.
Sürükleyici, çizimler nefis.
Baştan sona okudum. Sen de okumalısın.
Piotr, oğlumuz tüm bu saçmalıklara inanıyor ama.
Senin yüzünden çocuklar ona gülecek.
Saçmalık değil. Ayrıca gönderen Noel Baba. Ben sadece paketliyorum.
Sana da var, bekle hele.
Korkutma beni.
Kork.
Bir kez olsun diğer kadınlar gibi kötü bir hediye alabilir miyim?
Ne bileyim, çekirdek çıkartıcı, erkek çorabı…
Noel'in büyüsü buna izin vermez.
-Ama buna izin veriyor. -Evet.
New York karla kaplı.
Karayip Adaları'nda dikkatli ol. Kasırga çıkabilir.
Küresel ısınma yüzünden bu yıl Avrupa'da kar yok.
Dağ tepeleri, Masuria ve Suwałki Bölgesi hariç.
Atmosfer basıncı normal.
On yaşına kadar olan çocuklar arasında Noel büyüsü inancı sabit.
Ama ruhun sadece yüzde 90 seviyesinde.
Bu aletlerin ne işe yaradığını biliyor musun?
İsviçre malı olanlar iyiydi.
Dikkat!
Çıngırağı çalmayı bırak, sinir bozucu!
-Şefim… -Bu. Ve bu. Bu…
-Şef, kıpırdamasana… -Ne oluyor?
Aman! Ne yapıyorsun?
Siyah kıl. Kimse görmemeli.
Ama ben görünmezim, nasıl görsünler?
Pekâlâ.
-Ho ho, şefim! -Ho ho!
İniş takımı kontrol edildi. Ren geyiklerine biyoyakıt dolduruldu.
Komet kepekten yakınıyor, Rudolph da yeni nallarından.
Alışması lazım. Başka bir şey var mı?
Albert…
-Noel'cik! -Yok bir şey.
Noel'cik!
Tatlım! Hayır, hayır. Bekle! Gece atıştırmalığını unuttun.
-Yemek için zamanımız olmayacak! -Bunu ye. Kereviz, buharda pişmiş brokoli.
Hazır yemek yasak! Kolesterolün var.
-Albert, ona dikkat et. -Tabii!
Dikkatli ol.
Siz de öyle.
Elflerim.
-Ho ho! -Ho ho!
Tamam, hadi uçalım!
Mutlu Noeller!
-Mutlu Noeller! -Mutlu Noeller!
Merhaba kızlar.
Kasiula, senin için dileğim
Maciek'le iyi geçinmen.
Biliyorum, öfkelisin. Ama o bir boğa. Doğanın kanunu bu.
Dede, bu gece hayvanlar insan sesiyle konuşacak mı?
Tabii, her zamanki gibi.
Gece yarısı ayininden sonra Kasiula'yla konuşacağım.
-Ne diyor ki? -Her yıl aynı şey.
Operaya yakın olmak için büyük bir şehre taşınmalıymış.
Çok komik.
Kasiula böyle saçma şeyler söylemez.
Burayı seviyor.
Değil mi Kasiula?
Hadi gelin! Ninem pieroginin soğuduğunu söylüyor.
-Geliyoruz. -Harika.
Senin için ne dileyeyim tatlım?
Bilmem. Piotr'ın o şapkayı çıkarmasını.
Baba, sence Noel Baba hediyeleri getirdi mi?
Yüzde yüz.
Bekle. Duydun mu?
Çıngıraklar.
Noel Baba'nın görünmez kızağını görüyor musun?
Gerçekten görünmez.
Bak. Rudolph önde. Arkasında Donner var.
Komet.
Noel Baba kızakta.
Kimin kullandığını göremiyorum. Bir elf mi?
Elf Albert!
Evet, Albert o!
Mutlu Noeller!
Ho ho!
Ren geyiği aşkına, sen ne…
İnsanlar bizi göremez ki.
-Niye el sallıyorlar peki? -Şey…
Elleri uyuşunca bileklerini esnetiyorlardır.
Gidelim!
Çobanlar geldi Beytüllahim'e
Lir çalarak İsa bebeğe
Övgüler düzülüyor cennete
Dünyada barış olsun diye
Övgüler düzülüyor cennete
Dünyada barış olsun diye
Aferin!
Aferin size!
Çocuklar, oturalım.
Masaya lütfen.
Hayır, hayır!
-Burası yolunu kaybeden bir gezgin için. -Evet.
Ama hiç gelmiyor.
-Hiç belli olmaz. -David. Buraya gel.
Buraya gel. Aslında o iskemle ölenler için.
-Ne? Lütfen. -Her zaman seve seve gelirler.
-Evet. -İşte…
Aurelia teyze.
Kornel amcayı koridorda gördüm.
-Gördüm. -Kornel.
Her zamanki gibi, Noel ağacının arkasındaki de…
İhtiyar Bayan Popielak!
Piotr, çocuklara böyle şeyler söyleme.
-Uyuyamıyor sonra. -Hania.
Ben de.
-Uyuyorsun. -Hania.
Selam sana, la la la
İlahi çocuk doğdu
Beytüllahim'de
-Mietek! -Mutlu Noeller!
Teşekkürler.
-İşte ölmüş gezgin geldi. -Evet.
Otur Mietek.
Hania, Piotr… Söylenenler doğru mu?
-Doğru. -Öyle.
6 Ocak yortusunda Wilanów'dayız.
Wilanów'da.
Yaşlı bir elf bana hukuk firmasında iş teklif etti.
Reddedilmeyecek bir teklif.
Ben de bir iş teklifi aldım.
-Evet! -Biraz üzücü. Ama…
-Tebrikler. -Sağ ol.
Gelecek yıl Noel'de Varşova'dayız!
-Evet. Yani… -Kesin.
Evet ama hepimiz sığamayabiliriz.
Sığarız. Mietek, otursana.
-Oturamam. -Ne?
-Gidilecek dört ev daha var. -Mietek.
-Mutlu Noeller. -Mutlu Noeller Mietek. Teşekkürler.
Hadi yiyelim. Hadi, buyurun.
Ama… Birazdan.
-Çocuklar, kim uslu durdu? -Ben!
-Orada ne yaptın? -Nerede?
Biliyorsun. Şu dağ kulübesinde.
Ben mi? Hiçbir şey.
Bir daha yapma Albert. Bir daha asla!
Hadi Rudolph! Yürü Komet!
-Bu senin için. -Tamam.
David için de bir şey var.
Hania, kitap nerede?
Elf Albert! Harika!
Müthiş!
Hediyeleri mi değiştirdin?
Hayır. Noel Baba yapmıştır.
-Çok komik. -Sihir.
VARŞOVA, BİR YIL SONRA
Çekirdek çıkartıcı. Tam istediğin gibi.
SEVGİLİ HANIA İÇİN
Evet patron?
Nasıl gidiyor?
-Pierogi hazır mı? -Şey, aslında…
Peki öyleyse.
Noel çok önemlidir, doğaçlama yapılmaz.
Ama bu başka bir konu. Sunum saat tam 12'de başlıyor.
Sizin için büyük bir fırsat.
-Tamam, görüşürüz. -Hoşça…
Adi kuşlar!
Alacağınız olsun!
Ne yapıyorsun? Teleskopa dokunma demedim mi?
Şefim, insanlarla temas kurmamız neden yasak?
İnsanlara karşı dikkatli ol. Ne yapacakları belli olmaz.
Bizi seviyorlar! Hediye veriyoruz, yığınla mektup alıyoruz.
Bir insanla tanıştın mı hiç? Birkaç kez başıma geldi.
Hediye getiren birine
söylenecek şey mi bu?
Hırsız! Millet, hırsız var! Hırsız! Çabuk olun!
POLİS
Bunlar tehlikeli durumlar. Tabii ki insanlar için.
Evin etrafı sarıldı. Seni görüyorum serseri. Hemen buraya gel!
Benim için daha ziyade hayal kırıklığı.
Ne zaman yoldan geçen biri beni çatıda görse
aynı şeyi duydum.
Yukarıda hırsız var! Hırsız! Yakalayın!
İtiraf edeyim, ağacın altına hediye koyma anı çok özel.
Ama bazen durum bambaşka bir hâl alabiliyor.
Yakaladım seni serseri!
Gece gece kızımın odasında ne işin var?
Sana göstereceğim!
Doğrusu sihir işe yarıyor.
Zaman ve mekân fark etmiyor.
Hep aynı şey oluyor.
Yakalayın onu!
Emilie olayı büyük hayal kırıklığıydı.
Mutlu Noeller benim küçük Emilie'm!
-Tanrım. -Sevimli bir çocuğa benziyordu.
Meğer aradan birkaç yıl geçmiş.
Seksen yıl!
Ama yani…
Hem de vazoyla!
Ama insanlar bana tapıyor.
-Sana mı? -Hepsi bana el salladı.
Hepsi mi? Sadece ikisi. Hem sana değildi. Seni görmediler.
Kızak görünmez. Bunu sana defalarca söyledim.
-Sahi mi? -Sahi.
Ya el sallayıp yukarı bakmalar?
Görmeselerdi el sallamazlardı.
Seninle uğraşamayacağım!
Sözde en zeki elfsin ama bazen çok aptallaşıyorsun.
Git yat. Noel'e az kaldı.
Yarın yoğun olacak.
İyi geceler.
Ho ho, şef.
Oğlum. Neyin var?
Varşova'da kar bile yok.
Dinle. Senin yaşındayken
böyle bir evi ancak hayal edebilirdim. Öyle değil mi?
Böyle bir salonu da. Ben…
Koyun güderdim.
Keçi güderdim.
İnek sağardım.
Odun keserdim.
Okula gitmek için beş kilometre yürürdüm.
Kışın bile. Biliyor musun? Evet. Otobüs yoktu.
Burayı hiç sevmiyor musun?
Bazı şeyleri seviyorum.
Ne gibi?
Opera binası yakın.
O kadar çene çaldık
ama sana gösteri için kral kostümü sipariş ettiğimi söylemedim.
-Kimden, biliyor musun? -Biliyorum.
Doğru.
Sihirli terziden.
Kâinatın bu kısmındaki en iyi kraliyet kostümü uzmanı.
Kral Birinci Matt'ı giydirirdi.
-Herkes bilir. -Gerçekten mi?
Bu harika.
Tabii, harika!
Yaşasın!
Bir dakika. Yoksa hasta mısın?
Hayır. Anne!
Alnına bakayım.
Ateşini ölçelim. Delirdin mi?
Seninkini de ölçeceğim.
Ho ho, Albert.
Ne oldu?
Hiç.
Bir şey olmuş. Niye somurtuyorsun?
Ben elfim. Yüz ifademiz böyle.
Erwin, tüm bunları niye yapıyoruz?
-Soruyu anlamadım. -Ben de.
Anlaşılan Noel Baba da anlamıyor.
Noel sihrinden bahsediyor
ama bayramı hiç yaşamadan o çuvalla gezip duruyor.
Seviyen %62.
Bozulmuş olmalı.
Bozuk olan hayatım.
Ruhum nerede?
Ne demek istiyorsun?
İnsanları seviyoruz.
Onlara hediyeler veriyoruz, bizi seviyorlar,
ortaya çıkan Noel büyüsü de bize…
İnsanlar beni görmeden nasıl sevebilir?
Bütün gün canım çıkıyor.
Ne? Bütün yıl hiçbir şey yapmıyoruz, sadece Noel'de bir gün çalışıyoruz.
Sorun da bu! Yılda bir kez.
Bütün yıl çalışmasan bile yılda bir kez izin alabilmelisin.
Noel böyle bir şey zaten, hiçbir şey yapmazsın.
Noel'de çalışılmaz.
Hadi gel, mantılı borş çorbası içelim.
İhtiyar elflerden bahsederiz.
Bana gidelim, lahanalı pierogi sipariş edip Evde Tek Başına'yı izleriz.
İstemem. Ben gidiyorum!
Ama şimdi mi?
Nereye?
Sağlığımı düzeltmeye, gerçek Noel'i ve bayram coşkusunu yaşamaya.
Ama gerçekten nereye gidiyorsun?
Of… Herkesin bana el salladığı bir yere.
Çekil.
Michał, top!
Sen, yeni çocuk. Yakala!
Sümsük.
Şefim.
Ne? Neler oluyor?
Ne var?
Söylesene.
Albert'le ilgili.
Ne olmuş ona?
Kaçtı.
Yani kaçmadı da Noel'de izin yapmaya karar verdi.
Yani izin almadı da… Gitti…
İnsanların yanına mı gitti?
SATILIK NOEL AĞAÇLARI
Ne?
Selam!
Ho ho! Beni tanıyorsun anlaşılan.
Elf Albert'e benziyorsunuz.
Tam isabet. Bana Albert diyebilirsin.
Hadi gel.
-Bana etrafı göster. -Bakar mısınız?
Moi?
Kamyon.
Evet. Sıradan bir kamyon. İyi görünüyor.
2015'te popülerdi. Millet bunlardan almak için can atıyordu.
Benim kamyonum nerede?
Burada. Hediye.
Noel kucaklaşması yok mu?
Tabii.
Kutlu olsun! Mutlu Noeller!
Neden bu kadar sessizsin?
Beni çimdikleyebilir misiniz?
Tabii ki. Hey! Sizli bizli konuşmayı bırakacaktık, değil mi?
Tamam.
Ah!
İyi çimdikledim mi?
Biraz acıdı.
İlk çimdiğim. Anlaşılan bu konuda yetenekliyim.
Ruhsal sorunları var. Olur öyle.
Ama neden benimle konuşmadı?
Ona ne söylerdin? Çalış, çalış, çalış.
Haklısın.
Hediye dağıtıldıkça bayram coşkusu artar.
İşler böyle yürür.
-Saçmalama. -Anlamadım?
Albert genç, dünyayı görmek istiyor.
Anlamıyor musun?
İnsanların yanında görünmez değiliz.
Ne olmuş yani?
Göbeğini saklamak istiyorsan spor yap.
Tatlı yiyerek stres atmayı bırak. Görülmekten korkuyorsun.
-Mesele göbeğim değil… -Meselenin ne olduğunu biliyorum.
İnsanlar bizden korkuyor.
Hayır, Noel. Hayır.
Onlardan korkan sensin. Geceleri hırsız gibi gizlice dolaşıyorsun.
Bu bir gelenek.
Evet. Hele evlere bacadan girmek.
Mantıksız ve elverişsiz. Güvenlik konusundan bahsetmiyorum bile.
Ah! Kar yerine yağmur yağıyor.
Beni özledin, değil mi?
Hem de çok. Bütün yıl seni düşündüm.
Tam hayal ettiğim gibi.
Babamla tanışmalısın. Sana tapıyor.
Biliyorum! Geçen yıl dağlarda bana el salladı.
-Gördün mü? -Tabii ki.
Herkes bana el sallıyor.
Ama babanla seni hatırlıyorum…
Niye? Beni niye hatırlıyorsun?
Çünkü belleğim kuvvetlidir.
Noel Baba, kızağının görünmez olduğunu sanıyor.
Ama yine de bizi gördün.
Babam gösterdi.
Kimsenin görmediği şeyleri görür o.
Burnu ve sol kulağı sihir algılıyor.
Ve yürek. Yürek de önemli.
Baban akıllı adam. Ona iyice kanım kaynadı.
Annem de bazen kimsenin görmediği şeyleri görür.
Ciddi misin? Ren geyiklerini görebiliyor mu?
Hayır, başka şeyleri görüyor.
Fincanın temiz olmadığını ya da…
Hey, sen! Orada kal!
-Ho ho! -Kaçalım!
-Kamyonum nerede? -Neden?
Onunla seve seve yarışırım. Yakala beni!
Hey! Şuna iyi bak.
Dur!
Hadi! Yakala beni!
Sen dur hele!
Hadi, hadi!
Bekle! Yakalayacağım!
Hop!
Tanrım.
Soğuk banyo sağlıklıdır! Mutlu Noeller!
Mutlu insanlar beni mutlu ediyor.
Beni sevdiklerinde ruhum hemen coşuyor.
Ama kamyoneti olmadan çalışamaz.
İyi ya, Noel'de kimse çalışmaz.
Gel de bunu annemle babama anlat. Sürekli çalışıyorlar.
Affedersin.
Babam.
Merhaba Majesteleri.
Bir posta güvercini az önce Majestelerinin kıyafetinin
hazır olduğuna dair bir mesaj gönderdi.
Sağ ol baba.
Yalnız olmana üzülüyorum.
Yalnız değilim. Elf Albert benimle.
En sevdiğim elf!
Selam söyle.
O yanındayken sıkılmazsın.
-Sonra bana her şeyi anlatırsın, tamam mı? -Tabii ki.
-Hoşça kal. -Sen de.
Sevimli adam. Daha tam tanışmasak da beni seviyor.
Bana gökyüzündeki kızağı gösterdi.
-Gerçekten mi? -Senin kullandığını söyledi.
Ben de gördüm seni ama o daha iyi görebiliyor çünkü sihri hissedebiliyor.
-Sol kulağıyla. -Aynen öyle.
-Durum ne? -Eğleniyorlar.
-Kimse ona vazoyla vurmadı mı? -Böyle şeyler sadece senin başına gelir.
İnsanlarla karşılaşan benim.
-Kimliğini açık etmedi ya? -Burası bir şey kokuyor.
Hiçbir şey kokmuyor. Dikkat çekmiyordur umarım.
Bilemem. Kamyonu oyuncak, ayakkabıları da skuter yaptı.
Delirmiş mi bu?
Elfler çok sıkıcı ve öngörülebilir. Seninle arkadaş olabiliriz.
-Cidden mi? -İstersen tabii.
Çok isterim!
Geçen yıl sana el salladım, sonra da heykelciği…
-Aldın mı? -Evet.
Kendi heykelciklerimi severim ama…
Ben de seviyorum!
Tüm oyuncaklarıma bedel.
Onun için bir ev bile yaptım.
-Bir tane daha ister misin? -Evet.
Bak. Bum!
XXL versiyonu.
Ne? Beğenmedin mi?
Tanrım. Annemin Noel ağacı.
Beğenmedin mi?
Beğendim, hoş.
"Hoş" mu? Sadece "hoş" mu?
Müthiş diyecektim.
İnanılmaz. Ama…
Bir tane yeter.
Ona bunu sen öğrettin.
Ben mi?
-İnsanlar hediye sever diyen kim? -Sevmiyorlar mı?
Kaç mektup aldığımı biliyor musun?
-Sadece Çin'den… -Hiç cevapladın mı?
"Sevgili insan. Nasılsın? Bize uğra, eşim pasta yapacak."
Hangi eşim?
-Kaç tane var? -Şey…
İnsanları davet etmek mi istiyorsun?
Neden olmasın? Sence bir hediye her şeyi halleder mi?
Bir çocuğa akıllı telefon ver, tamam.
Albert öyle sanıyor. Kötü örnek oluyorsun.
Burada bir koku var.
-Ren geyiği mi? -Ren geyiği.
Ren geyiği.
David.
Biz arkadaşız.
Tabii ki!
O yüzden çekinme.
İstersen bütün evi heykellerle doldurayım. Söyle.
Gerçekten bu kadar yeter.
-Bana güvenmiyorsun. -Tabii ki güveniyorum!
Gördüğüm en zeki elfsin.
Dilek gerçekleştirmek için televizyona ihtiyacım yok.
-Ceviz ya da mandalina yeter. -Mandalina var.
-Harika! -Bir sürü mandalinamız var.
Dur, getireyim.
Mandalina kanepeden çok daha iyi.
-Selam anne. -Selam tatlım. Nasıl gidiyor?
-Harika. -Keyfin yerinde galiba.
Evet, bugün çok macera yaşadım.
-İyi misin? -Evet.
Anne?
Bir dileğin var mı?
-Nasıl bir dilek? -Herhangi bir dilek.
-Nasıl yani? -Sadece soruyorum.
Diyelim ki bir elfe rastladım,
o da Noel ağacını…
-Ağaca bir şey mi oldu? -Hayır! Hiçbir şey olmadı.
Tatlım, dinle. Lütfen ağaca dokunma, tamam mı?
Süslere de. Çok para verdik onlara.
-Tabii. -Üstüne düşer falan sonra.
Kapatmam lazım. Seni seviyorum anne.
Dayanamadım ve işte burada.
-Bateri seti mi? -Evet.
-Ne kullandın? -Ceviz. Görmemiş olman çok kötü.
-Ceviz mi? -Evet.
Sen bir dâhisin.
Doğru. Babanın bundan istediğini biliyor muydun?
Emin misin?
Eminim. Noel Baba'nın kayıtlarına baktım.
Veri koruma kanunu yüzünden son isteğini bilmiyorum.
Babamı biriyle karıştırmadığına emin misin?
-Yine bana güvenmiyorsun. -Güveniyorum.
Tamam. -Sadece korkuyorum, annem…
Ne olmuş ona?
Annem inek sağarmış. Okula gitmek için beş kilometre yürürmüş.
Kışın bile.
Şimdi de babamın büyümesini istiyor.
Annen öylesine söylüyor. İnan bana.
Bu onun için bir hediye.
Teşekkürler.
Sen ne istersin?
Hiçbir şey.
Hediye istemez misin?
Gösteri için bir kostüme ihtiyacım var.
Babam ve sihirli terzi halledecek.
Bu tam bana göre bir iş! Sihirli terziler ve internet mağazaları.
-Ne kadar? -On kâğıt yeter.
Kral kostümü mü bu?
Hayır, hayır!
-Ne yapıyorsun? Ver şunu bana! -Bak ne diyeceğim.
-Kar Tanesi kostümü olur mu? -Kar Tanesi kostümünü sen al!
-Daha evrensel. -Evrensel mi?
Lanet olsun, geri ver! İlk ben gördüm!
Yalvarıyorum. Unutmuşum. Oğlum için.
Ben kendime mi alıyorum sence?
-Bunu konuşalım. -Hayır.
-Para versem? -Ne kadar?
-Ne kadar istiyorsun? -Elli.
Tamam.
-Sadece 100 var. -İyi. Mutlu Noeller.
Enayi.
Çobanlar geldi Beytüllahim'e
Lir çalarak İsa bebeğe
Övgüler düzülüyor cennete
Dünyada barış olsun diye
Övgüler düzülüyor cennete
Dünyada barış olsun diye
Taptılar ona…
-Neden söylemiyorsun? -İlk Noel şarkım.
Hayır, üçüncü. İki tane biliyordun.
Evet, doğru.
Ama daha çok öğrenmelisin. Noel arifesinde akşam hep şarkı söyleriz.
Sayende şunu hissettim ki…
Birine yakın olmak harika.
Dalga geçme.
Gerçekten! Artık birçok insana yakın olmak istiyorum.
-Çok arkadaşım olsun. -Harika fikir.
Aynen! Onlara hediyeler vereceğim ve beni sevecekler.
Tabii.
Pekâlâ evlat.
Kendine iyi bak.
Arkadaşını da unutma.
Sen beni düşündükçe ruhum coşuyor.
Seni düşüneceğim.
Peki. Ailene selam söyle. Ben gidiyorum. Ho ho!
Ho ho ho!
Hiç değişmemişsiniz!
-Affedersiniz ama… -Özür dilemeyin. Gülümseyin.
Çimdikleyeyim.
Evimde ne işiniz var? Kablo TV reklamı falan mı bu?
Hayır. Geldim işte. Şaşırdınız mı? Bu ne?
-Yapmayın. Sizi daha önce hiç görmedim. -Beni tanımadığınızı söylemeyin.
Geçen yıl dağlarda. Siz bana baktınız, ben de size baktım.
Hayır. Benim mutlu bir evliliğim var. Yanılıyorsunuz.
Bana baktınız. Sonra da el salladınız. Hatırladınız mı?
El salladığımı hatırlamıyorum.
Dinleyin.
Lastik bant kullanmayın. Sakal aşağı kayar.
-Burası özel mülk. Gidin yoksa… -Sakin olun.
Sakin olun. Yarın Noel.
Neşe, sihir falan. Bakın, ne güzel!
Dostum! Git yoksa güvenliği çağırırım!
Sizi gidi şakacı sizi. Mutlu Noeller!
Baba, Elf Albert'le tanıştım!
Kimdi o?
Elf Albert! Söyledim ya.
Bir yabancıyı eve mi aldın?
David, sana kaç kez söyledim. Anlaşmıştık.
Dedin ki bir Ren geyiği veya bir cüce gelirse…
Evet ama ne Ren geyiğiydi ne de cüce.
Bir yabancıydı. Marketten alınma Elf kostümüyle.
Hırsız ya da daha kötüsü olabilirdi.
Ama bir elfti, söyledim ya.
Ne söyledin?
Albert'leyim, dedim!
Sen de ona selam söyledin.
Sırf senin için bir bateri seti yaptı.
Ne?
Bu ne böyle?
Söylüyorum ya!
Bir elfle tanıştım ve sana bateri…
Hayır. Basit bir soruya basit bir cevap istiyorum.
Bu bateri setinin burada ne işi var?
Hep istediğini söylemişsin.
-Öyle mi? Ne zaman? -Şey…
Ne zaman bilmiyorum. Noel Baba her şeyi yazmış.
Bu palyaço kim?
Kutudaki.
Halinka, sana aldığım altın küpeler görünsün.
Ho ho! Merhaba.
Şimdi olmaz! Fotoğraf çekiyoruz.
Hadi yapalım. Güzel kamuflaj Halinka.
-Onu tanıyor musun? -Hayır.
-Adını nereden biliyor? -Hiçbir fikrim yok.
-Eşimi nereden tanıyorsun? -Noel'le size gelmiştik.
Onunla görüşmeyeceğine söz vermiştin!
-Sözümü tuttum! Sadece bir kere uğradı. -Yarın yine gelecek.
-Seni şerefsiz! -Ne yapıyorsun?
Anlaşıldı!
-Her şey ortada! Göreceksin sen! -Sakin ol.
Albert'i nasıl tanımazsın?
-Geçen yıl ona el sallamıştın! -Ben mi?
Evet! Bana Noel Baba'nın gökyüzündeki kızağını gösterdin, kullanan…
Tamam David.
İkimiz de gerildik. Böyle olmamalı.
Sakin olalım. Bir kez daha en baştan
o adamı nereden tanıdığını anlat.
Onu gökyüzünde gördük.
Hatta sen gördün.
Bugün de gökten düştü ve bir kamyon onu ezdi.
Neyse ki kamyonu küçük bir oyuncağa dönüştürdü.
Kamyon şoförü çok kızdı. Sonra…
Ağaç nerede?
Ho ho ho!
-Baśka? -Justyna? Ne zamandır görmedim seni!
-Ara beni. -Numaran bende yok.
Bekle.
Ho ho! Selam! Telefon numaranı alabilir miyim?
-Ne için? -Temas kurmak için.
Samimi olalım, bayram coşkusunu hissedelim.
Bizim orada geleneksel yoldan temas kurarız gerçi…
Ne dedim ki ben?
Daha acil masraflarımız yokmuş gibi bateri seti mi aldın?
Onuncu ve son kez söylüyorum, ben almadım.
-Bir adam gelmiş… -Elf Albert.
David…
Ağacı alıp yerine bateri seti bırakmış.
Elf Albert mi? Ama bateri seti istediğini biliyorum.
Sahiden mi baba? İstiyor muydun?
-İstemiyordum. -Niye yalan söylüyorsun?
İki yıl önce…
İki yıl önce demiştim ki emekli olunca belki…
Anlıyorum. Tamam. Şimdi de emekli olmak mı istiyorsun?
Her şeye katlanabilirim.
Ama yalanı bırakıp doğruyu söylemelisin.
-Kaça patladı? -Bilmiyorum.
-Ağacı satacak kadar pahalı mıydı? -Satmadım, inan.
Elf yaptı! Ağacı heykele dönüştürdü,
cevizi de bateri setine. Çünkü elfler…
-Çünkü baban öyle söylemiştir. -Söylemedim!
Söyledin!
Elfler sürekli bir şeyi başka bir şeye dönüştürür, dedin.
Ne olduğunu bilmiyorum.
Kapıda şüpheli bir adam gördüm.
Ağacımızı taşıyordu.
Hayır!
Ama aldı, değil mi? Ne yani, cebine mi koydu?
Baba, Dipsiz Cep denen şey olmalı!
Babam bana Noel Baba Diyarı'nda…
Tanrım, babanın hikâyelerinden bıktım.
-Annen haklı. -Bana yağ çekme!
Doğruyu söylemeye başla. Şu aptal sakalı da çıkar.
Çobanlar, hadi ahıra Gidip mucizeyi görün
Tanrı'nın oğlu yatıyor yemlikte
Zavallı adam.
İnsanlığı kurtarmak için
Şarkı söyleyin melekler ve çobanlar
Hadi millet!
Hey! Noel geliyor!
Elf Albert sihirli bir diyardan geldi.
Hadi! Size hediyeler getirdim. Hediye sevmez misiniz?
-Anne! -Bakma bebeğim.
Konuşan bebek ister misin?
Elektrikli skuter? İster misin? Ya siz?
Bilet lütfen.
Mirek, daha basit bir açıklaması yok.
Doğduğumdan beri çenem var. Herkesin vardır.
-Sorun şu ki biri… -Baba!
…çeneme sakal yapıştırmış.
Baba!
Sakal. Neyi anlamıyorsun?
Tekrar deneyelim. Basit bir soru.
Sence sakalı sökmek için bir çözücü kullansam…
-Çenemden çıkar mı? -Ama…
Ne? Fırçalayayım mı?
Aman ya… Budala.
Bu gerçek bir sakal. Uzatmışsın.
Oğlum, bir düşün. Düşün.
Nasıl olur? Sakal uzatmak ne kadar sürer?
Hem saçım beyaz değil, bu niye beyaz?
Ama Diş Perisi…
O gerçek değil. Bunu bilecek kadar büyüdün.
Noel Baba ve elfler yok mu?
Hayır, üzgünüm.
Noel Baba'nın kızağını nasıl gördün?
Görmedim.
-Ama dedin ki… -Uydurdum.
Aklımı kaçıracağım…
David, yardım et. Gel buraya.
Gözlerimi kapatacağım,
üçe kadar sayacağım, sen de sakalı var gücünle çekeceksin, tamam mı?
Tamam.
-Ama bunu bir elf yaptıysa… -Tartışacak vakit yok David.
Üç dediğimde. Hazır mısın? Bir, iki, üç!
-Kafamı mı koparacaksın? -Niye yalan söylüyorsun?
-Kızağı gördün. -Piotr!
Buradayım!
Neler…
Erişte aldın mı?
O torbada. Dört paket.
Öyle mi? Sadece çikolata görüyorum. Bir torba dolusu. Hepsi elf şeklinde.
Endişelenmeli miyim?
Belki biri torbamı almıştır.
-Kaç parmak var? -Dört mü?
Soruyor musun?
David'in kostümünü de hırsız mı aldı?
Kostümde sorun mu var?
Pekâlâ.
Ne? Buzdolabına asma kilit mi taktı?
Noel yemeğini yemeyeyim diye.
Sonra da "Ye Stefan, ye. Ziyan olmasın" diyecek.
"Senin için yaptım."
Her yıl aynı.
Açlıktan ölmezsen aşırı yemekten hasta olursun.
Bayramları istediğin gibi geçiremez misin?
-İstediğim gibi mi? -Evet.
Şaka mı bu?
Ne isterdim, biliyor musun?
Bilmiyorum. Dilekleri sadece Noel Baba duyar.
Noel Baba mı?
Şu Noel Baba mı?
Hayır.
Tamam o zaman. Noel Baba gerçek olsa…
Burada değil bir sandalda olurdum.
Tek kişilik küçük bir sandalda. Ailem olmadan.
Balık tutardım. Tek başıma.
Kendi kendime bira içip
huzurun tadını çıkarırdım.
Dileğin bu, öyle mi?
Evet, aynen bu.
Stefan!
Affedersiniz. Gördünüz mü…
Alo? Stefan, neredesin?
-Hayatım… -Kendini tuvalete mi kilitledin?
Hayır. Daha kötü. Çok daha kötü!
-Burada bekleyecektin. -Sandalı geri götürüyorum!
-Bir şey tutabildiniz mi? -Bana yardım eder misiniz?
Güzel sandal.
Teşekkür ederim.
-Karşılığında montunuzu verir misiniz? -Delirdiniz mi?
Monta karşılık sandal!
Alın!
-Emin misiniz? -Hiç olmadığı kadar.
Bayım!
Nereye gitti bu?
Kaç oldu?
Kırk. Düşmeye de devam ediyor.
Aklını kaçırmış.
Albert, yapma. Bu iyi bir fikir değil.
Birilerine araba vermek istiyor.
Ütüden iyidir.
Ne demek istiyorsun? Ütü istedin.
134 yıl önce bir kere söyledim. O zamandan beri hep ütü geliyor.
İstemediğini söyleseydin ya.
134 ütüyü ne yapayım? Hayatım, koyacak yer bile bulamıyorum.
Şimdi bunu konuşmanın sırası mı?
-Ne? Hayır, istemiyorum! -Senin derdin ne?
Eve gitmek için bilet parası istediniz. Araba daha hızlı olur.
Boguś, tokatla şunu.
Bir dakika. Ya polisse? Şu tipe bakın.
Polis değilim. Ben elfim.
Nereden arakladın onu?
Sihirle yaptım.
Bilet alacak parayı versen?
Para büyüsünü bilmiyorum.
Bir dakika…
-Hey! Delirdin mi sen? -Hadi ama.
Acaba bir tur atsak mı?
Bakın! Nereye gitti bu?
Onu tokatla, demiştim.
-Evet, dedin. -Bunu ne yapacağız?
Verelim.
Kiliseye.
Vay canına. Bu gerçekten dedenlerin evi.
Özür dilemek istiyorum. Sinirlendim. Sinirlenmemeliydim.
Bir daha olmayacak, söz veriyorum. Bana gerçeği söyle.
Kimdi o?
Artık kocaman oldun. Bence bilmen gereken bir şey var.
Noel Baba falan yok. Elfler de yok.
Yani bu yıl Noel yok mu?
Ne? Hayır. Neden olmasın?
Noel Baba ve elfler olmadan Noel olur mu?
Merak etme, hediyeni alacaksın.
Noel'de önemli olan hediyeler değildir. Bunu bana sen söylemiştin.
Bir şey daha var. Pek hoş değil.
Nasıl oldu bilmiyorum ama bir hata yapmışım.
Yarınki gösteri için sana tavşan kostümü almışım.
Sihirli terzi hata yapmaz.
Sihirli terzi gerçek değil. David, sana o kostümü ben aldım.
Sihirli terzi bana hep en güzel kostümü yapardı.
Hayır. Kostümleri annenle ben yapıyorduk.
Bu yıl vaktimiz olmadı.
Pekâlâ… Geç kalmadan uyu.
Çok ilginç, her yerde Ren geyiği kokusu alıyorum.
Ne yapıyorsun?
Isıtmayı tamir ediyorum.
Şimdi mi yapıyorsun?
Albert gitti, tamirci mi oldun? Sen de oraya gitmelisin.
-Nereye? -İnsanların dünyasına.
Meşgulüm, görmüyor musun? Sen gidemez misin?
Onarmazsam donarak ölürüz!
Bir elf, ruhunu kaybederse ne olur?
Bir oyuncağa dönüşür, gittikçe küçülür,
sonunda da gözden kaybolur.
İkiye bölünemem ya.
Ama…
Ne oldu şimdi? Hemen hallet şunu!
-Sihir kullanmaktan hoşlanmıyorum. -Yarın insan dünyasına gidiyoruz.
-Nereden bildin? -Neyi?
Yine ne yaptım?
Hiç belli etmemene bayılıyorum.
Bu ne?
-El yazım. -Deme yahu.
Nasıl açacağım?
Bilmiyorum.
-İçinde bir harita var, değil mi? -Ne haritası?
Babam bana hep harita verirdi, sonra bir hazine bulmam gerekirdi.
Tanrım. Ne hazinesi?
Korsan definesi!
İçindekini bilmiyormuş gibi yapma.
Hania.
Seni seviyorum ama…
İşte harita!
Nasıl açacağım?
Tekrar söyle.
-Neyi? -Söylediğin şeyi.
-Söyle. -Seni sevdiğimi söyledim ama…
Sen hayatımda gördüğüm en harika,
en muhteşem, en olağanüstü adamsın.
Ve seni çok seviyorum.
Düşünüyordum da, uslu olmayanlara yine kömür verebiliriz.
Bugünlerde biraz tartışmalı olabilir
ama eskiden çok işe yarıyordu.
Kes şunu. Kimseye kömür veremezsin.
Bal gibi veririm! İnsanların birbirine neler verdiğini görmelisin.
Kömürü hak ediyorlar.
Ayrıca Albert'e nasıl davrandıklarını gördün.
Albert, tanıdığım tüm elfler arasında en büyük egoya sahip.
Başarılı olduğundan beri sadece kendini düşünüyor.
Ama çaba gösteriyor. Hediye veriyor…
Peki neden? Sevilmek istiyor. Ruhuna bir faydası yok.
Ruh uzmanı mı kesildin?
Aynen öyle. Ruhu hissetmek için sevmek gerekir.
Kimi? İnsanları mı? Nasıl olduklarını biliyorsun.
Savaşıyorlar, doğayı yok ediyorlar.
Noel Baba'yı görünce vazoyla vuruyorlar!
Hadi uyu.
Aklıma geldikçe titriyorum.
Uyu, yarın önümüzde uzun bir yolculuk var.
Saçmaladım. Özür dilerim.
Çok stresliydim.
Hayal kurmayı, eğlenmeyi unuttuk ve çok…
Sıkıcı olduk. Sıradanlaştık.
O bateri setini alman harika.
Bir çam ağacı, bir ladin, küçük bir çit…
Her şeyi ayrıntısıyla çizmişsin.
Oraya ne sakladın?
Bilmiyorum.
Yarın dağlara gidelim, ailemi görelim,
mutlu Noeller dileyelim.
Bir sunumum var. Senin de toplantın var.
Hay aksi.
David'in gösterisine gidemeyeceğiz.
Neden Varşova'ya taşındık ki?
Sen istedin. İş için.
İş. Orada da çalışıyorduk.
-Krediyi ödeyemiyorduk. -Kredi mi? Ne için?
Varşova'ya taşınabilmek için.
Biraz saçma, değil mi?
Operaya yakın olmak için.
Piotr…
Ne oldu? Yine sakalım mı uzadı?
Hayır.
O sakalla harika görünüyordun.
Öyle mi?
Sağ ol.
Harika oldu. Şimdi sıra taçla asada.
Kulaklarını kessek mi?
Hayır, gerek yok.
Gösteriye gitmek istemezsen
sorun değil. İzin kâğıdı yazarım.
Ama istiyorum.
Gitmek istiyor.
Gelecek yıl da gösteri olacak.
Ama kostümümü sihirli terzi yaptı.
Evet! Kral Matt'ın kıyafetlerini yapan terzi.
Ve gerçekten… Harika görünüyorsun!
Sen özelsin ve eşsizsin.
Annen seni çok seviyor. Bol şans.
Kostüm için babana teşekkür et.
Sağ ol baba.
Bir şey değil. Arabada bekler misin?
Git. Hemen geliyorum.
Kulaklar yukarı!
Bana ver.
-Onunla alay mı etsinler? -İnandığı sürece sorun yok.
-Çocukları bilirsin. -Piotr. Her şey ne güzel olmuştu.
Yine oyunbozanlık ediyorsun.
-Belki sahiden sihirli terzi yapmıştır. -Doğru. Noel Baba ile Diş Perisi'nin oğlu.
Hoşça kal baba.
Benimle ofise gelmeye ne dersin?
Sevdiğin gibi bol kremalı sıcak çikolata yaparım.
Yok, istemem. Sihirli terzi işini bilir.
Oğlum.
O kostümü ben aldım.
Sihirli terzi falan yok.
Elfler yok.
Sihir de yok.
Bunu neden söylediğini bilmiyorum ama yine de seni seviyorum.
Ben de seni.
-İyi şanslar. -Teşekkürler.
Hey, yeni çocuk. Yanlış bayram.
Kulakların güzelmiş. Ben de isterim.
Çok komik!
Paskalya tavşanı!
İnek kostümü yok muydu? Daha şapşal görünürdün.
Bunun için kostüme ihtiyacı yok.
Çocuklar, dağılın! Yeter. Başlamak üzereyiz.
Hazır mısınız?
Kostümün bu mu?
Neşeli konuklarınız geldi Hey, Noel şarkıcıları
Size bir müjde getirdik. Dünyanın her yerine duyurun.
-Merak etme, hallederiz. -Ama nasıl?
Üç Kral geliyor. Bak, işte geldiler bile!
Hoş geldiniz krallar, büyük hükümdarlar.
Hoş geldiniz! Ekselanslarının kulakları neden bu kadar büyük?
Daha iyi duymak için herhâlde. Peki ya kuyruk? O da…
Bu kostümü sihirli terzi yaptı!
Nerede o?
Ona üç kere söyledim. Sunum tam sekizde, dedim.
-Dedim mi demedim mi? -Dediniz.
-Arabası burada. -Yani? Sunumu arabası yapmayacak.
-Belki de… -Belki de ne?
-Müvekkilimizin vaktini harcıyor. -Tuvalettedir.
Onu kovacağım. İşi bitti.
Bay Kosmala!
Çok üzgünüm patron.
Dün bir adam çeneme bir şey sürdü.
Sakal uzatmak için.
Güçlü bir şey. Kurtulamıyorum.
Yani kesiyorum ama yine uzuyor.
Durumun farkındayım. Sabah istifa ederim.
-O adam… -Hangi adam?
-Şu… -Evet.
Şu adam. Kafa için de bir çözümü var mı?
Akıl sağlığı için mi?
Hayır. Kellik için.
-Sanırım… -Tamam.
Hemen tıraş olun. Toplantıdan sonra konuşuruz.
Yardımın için sağ ol.
Önemli değil. Arkadaşlar böyle yapar.
Döneceğini sanmıyordum.
Seni seven, sana ihtiyacı olan onca insan var.
Emin değilim. Benim dünyamda durum farklı.
Beş kez üst üste Yılın Elfi oldum. Düşünsene.
Sensiz idare edebilirler mi?
Şüpheliyim. Beni gerçekten seviyor musun?
Hem de çok. Herkes seviyor.
"Herkes seviyor. Herkes seviyor."
Beni onlardan daha çok sevmen için sana ne vermeliyim?
Başka bir şeye gerek yok.
İlerleme kaydedemiyoruz.
Bir şey olmalı. Ne bileyim…
Seninle vakit geçirmek istiyorum. Birlikte olmamız yeterli.
Amma tuhafsın.
Annem tuhaf değil, özel olduğumu söylüyor.
Bir türlü hazırlanamadın. Baloya mı gidiyoruz? Noel!
-Hayatım, şu David'e baksana. -Ne yaptığımı sanıyorsun?
David Kosmala. Kosmala, David.
-Buldum! -Evet?
Komşusunun köpeğinin ölmesini istediğini yazmış.
Gördün mü? Al sana insan.
Hayır, dur. Bu o değil.
"Kosmala, David. Üç kutu puro."
Puro mu? Daha 11 yaşında!
Hayır, dur. David Kosmala,
New Jersey, 64. Üzerindeki ne?
Ne mi? Bu bir kostüm.
-Oraya Noel Baba olarak gidemem. -Neden?
Kafama vazoyla vururlar sonra.
Ver şunu. Bakalım.
Kosmala…
-Şuna bak. -Ne yazmış?
Her şey hazır şefim.
Ho ho!
Seni üçkâğıtçı!
Teşekkürler.
Bak!
-Beğendin mi? -Çok.
Ho ho ho! Mutlu Noeller!
-Yüzde 16'da. -Lanet olsun. Gidelim!
Lanet olsun deme. Ne de olsa Noel Baba'nın eşisin!
Tesisatçının eşi değil miyim?
Şefim, tesisattan anlar mısın?
Hem de çok iyi anlıyor.
-Hep tesisatçı olmak isterdi. -Gerçekten mi?
Hobim. Boruların icadından beri tabii.
Tamam, gidelim hadi!
Ateşin mi var?
Yok bir şeyim.
Kendini iyi hissetmiyor musun?
-Noel coşkum az. Ruhumu kaybediyorum. -Ama neden?
Çünkü seninle gerçek bir Noel geçirmek istedim.
-Beni sevdiğini, özlediğini söyledin. -Seviyorum.
Ruhumu kaybedince oyuncağa dönüşüp yok olacağım.
Ben bir çare düşünürüm!
Belki babam yardım eder.
Evet, işte bu!
-Bateri setini sevdi, değil mi? -Evet!
Hem de çok. Evet. Çok.
Sihri hissettiğini söylemiştin
ama onunla tanıştığımda mutlu görünmüyordu.
Çünkü babam pek mutlu görünmez.
Ama mutlu olmayı bilir.
Harika. Şimdiden daha iyiyim.
Umudumuz babanda.
Şefim, şehir merkezine inelim mi?
Delirdin mi? Bizi tanırlar.
-Nereye o zaman? -Bacadan atlayacağız.
Hayır, Noel. Ben bacadan atlamam. Söz konusu bile olamaz!
Hep söylüyorum, baca en güvenli yol. Güven bana.
Lütfen Noel. Noel!
Nerede o?
-Atladı galiba. -Atladığını görüyorum!
Bacadaki tesisatçı. Şu işe bak.
Beni deli edecek.
Pekâlâ.
Noel Baba Kiralama. Buyurun?
Yarına mı dediniz?
6 Ocak'tan sonra arayın.
Niye bağırıyorsunuz?
Ayıp! Noel'de Noel Baba mı istiyorsunuz? Hiç kalmadı.
Sen de nereden çıktın?
-Ben… -Görüyorum! Gözlerim var!
Tesisatçı kılığındasın.
Noel arifesi bu, su sıçratma günü değil! Adın ne?
-Noel. -Noel. Kostüm nerede?
Sakal tamam. Şapka?
-Burada. -Of, seni kim işe aldı acaba?
-Senden Noel Baba olmaz. -Ho ho…
"Ho ho" ile olmaz o işler. İçeri gir de Herod kostümü al.
-Ama Herod kısa boyluydu… -Pardon!
Pardon. Bu benim eşim. Bir tesisatçı.
-Arıyor muydunuz? -Hayır.
-Gidelim. -Durun bakalım! Sakal ne olacak?
Sakalsız iyi bir tesisatçı gördün mü hiç?
Hadi gel canım.
Bir dakika!
Noel Baba kostümü giysen kimse bize böyle bakmazdı.
O sakal şirketin malı! Geri ver!
-Ne bakıyorsunuz? İşinize dönün! -Tamam.
Harika. Adam ağacımızı çalıyor, sen onu eve davet ediyorsun, öyle mi?
-Dur… -Hayır. "Dur" mu?
Dur biraz…
Hania! O sakal yüzünden az kalsın kovuluyordum.
-Evet. -Ama ağacı ben dönüştürdüm.
Nasıl?
Bateri setine dönüştürdüm.
Albert masum.
Ayrıca o bir elf değil.
-Yalan söylemeyi bırak! -Bırak konuşsun.
Bunu nasıl yaptın?
İnternette bir sihir buldum
ve işe yaradı.
Ama bir daha olmayacak. Söz veriyorum.
David, lütfen.
Elf yok, sihir yok.
Bir dakika, dur. Beyler! Bir kere, o arkadaş kim?
Noel arifesinde gidecek yeri yok. Fakir, evsiz.
Yani ağacı mı aldı?
Almadı!
Ağacı çöpe attım ve bateri setini çaldım.
Çaldın mı?
Tabii. Moralim bozuktu, bir müzik dükkânından çaldım.
Arkadaşın mı yaptırdı bunu?
Hayır, o masum. Onun haberi yoktu.
Saç ilacını da babamın çenesine sürdüm.
-Birini mi çağırdın? -Hayır.
Dinle. Şu arkadaşın bir elf mi?
-Ne? Anne! -Bana söyleyebilirsin.
Sadece bir çocuk. Yetim.
Evi yanmış. Anahtarlarını kaybetmiş. Elektriği yok.
Sıradan bir yalnız gezgin,
eskiden onun için masada fazladan yerimiz olurdu ya.
-Merhaba. -Merhaba. Bakın.
David'in oğluma ne yaptığına bakın.
-Kulağını çekti. -Beni itti.
Tatlım, sadece itmekle kulakların uzamazdı.
Çok çekmiş olmalı.
Bu işin peşini bırakmam.
Çürükler, çizikler tamam. Hepimiz çocuktuk.
Ama kulak uzatmak ne?
-Sürpriz! Beğendin mi? -Gitmelisin.
Neden? Noel Baba Diyarı'ndan bir elf olduğumu söyledin mi?
Başım belada, anladın mı?
Yardım eder misin?
Yine bateri seti mi lazım?
Hayır! Babam karakola gitti. Annem de her an gelebilir.
Yapabilirsin.
İyi de nereye gideceğim? Sen benim tek arkadaşımsın.
-Herkes seni seviyor! -Kimse sevmiyor! İnsanlar çok kötü!
-Noel Baba Diyarı'na git. -Gidemem. Ruhum kalmadı.
Ama sen en iyi elfsin!
O eskidendi.
Anlattıklarınıza dayanarak şöyle bir eskiz çizdim.
Ta kendisi. Sadece…
Bıyığı daha yataydı, sakalı da "U" harfine benziyordu.
-Tamam. Kulaklara gelince… -Evet?
Bence şeye gidin…
-Kulak doktoruna ne deniyordu? -Bilmiyorum.
-Kulak Burun Boğaz. -KBB uzmanı.
Hayır. Bir kere bu adam,
yani o değil de oğlu,
oğlumun kulaklarını çekti…
Hayır. Aslında oğlum değil de yabancı bir adam.
Bateri setini anlatırken sözünü etmiştim.
Her neyse, bence adli KBB uzmanına gidin.
Sakala gelince…
Teşekkürler. Sakala gelince,
bence… Sakal doktoruna ne deniyordu?
Onu biliyorum. Dermatolog.
-Kuaför. -Kuaför. Daha doğrusu berber.
Ama yerinizde olsam
sakalın uzamasını beklerdim çünkü şu anda bir sorun göremiyorum.
Doğru! Çünkü tıraş ettim.
Ama tekrar çıkacak. Uzayacak. Hep uzuyor.
Yavaş yavaş da değil, aniden!
Kocaman oluyor! Bir anda!
David!
David?
Piotr…
Dedemin evine ulaşmalıyız.
Faydası olmaz. Hiç ruhum kalmadı.
Mızmızlanma!
Gerçek bir Noel arifesi göreceksin.
Noel'in büyüsünü hissetmek ruhunu geri getirecek.
Keşke bir helikopter
veya dikey kalkış ve iniş özelliği olan bir jet yapabilseydim.
-Yapsana! -Yapamam!
Gördün mü? İnsanların yaptığını yapmalıyız.
-Hadi gel. -Nereye?
Gel hadi! Otostop yapacağız.
"Sevgili anne ve baba, Elf Albert'e yardım etmeliyim.
Gerçek Noel'in peşindeyiz. Merak etmeyin. David."
Benim hatam. Bir sürü saçmalık anlattım.
Senin hatan onu dinlememen. O akıllı, mantıklı bir çocuk.
-Eğer… -Hania, elf diye bir şey yok!
Peki. Ama ona güvendiğimizi göstermeliyiz. Onu dinlemedin bile!
Ne dinleyeceğim? Noel Baba hikâyelerini mi?
O senin hikâyelerine inanıyordu.
Piotr.
Yine mi?
Ben ona inanıyorum.
Tabii canım.
Ho ho.
Ben tesisatçıyım.
Rahatsız ettik, özür dileriz ama bir elf arıyoruz.
Yani… Oğlumuz…
Elf olduğunu söylüyor… Aynı zamanda bir tesisatçı.
İki gün önce Varşova'ya geldi ve bildiğim kadarıyla…
Ne güzel bir sakal. Tıpkı bir
tesisatçı gibi.
Kar taneleri bana deli olurdu. Hele bebek elfler…
Beş kez üst üste Yılın Elfi oldum.
Beş yıl! Ya siz?
Albert, beyefendiyi sıkma artık. Arkadaşım adına özür dilerim.
Elflere inanıyor musunuz ki?
Epeyce.
İnsanlar için çok şey yaptım. Çok!
-Durun! Burada durun! -Ne oldu?
O adama yardım ettim! Hayatını değiştirdim! Stefan!
-Gitmeliyiz! -Bekle!
Stefan? Beni tanıdın mı?
-Hayır. -Stefan!
Stefan, dur!
Stefan, bekle!
Korkma!
Stefan!
Hey! Durun!
Bayım, bekleyin!
Tanrım, dursanıza! Hey!
Hepsi nankör!
-Başka bir araç buluruz. -Tabii canım.
Bana neden el salladın ki? Sallamasan…
Hepsi senin suçun.
Albert onların oğluymuş. David'le birlikte kaçmış olmalı.
-Bu size. -Çok teşekkürler.
Biz de çok endişeliyiz. Al.
Noel, sakin ol canım.
Eşim travmatik bir deneyim yaşadı da…
Galiba nereye gittiklerini biliyorum.
Nereye?
Dedesinin evine. Bir düşünelim.
Mektubunda gerçek bir Noel istediğini söylemiş.
En güzel bayramları ailemin yanında yaşadı.
-Uzak mı? -Dağlarda.
Şarkılar söylerdi, gofretini hayvanlarla paylaşırdı.
Geçen yıl eşimle birlikte gökyüzünde Noel Baba'nın kızağını gördü.
Bir şey görmedik, dedim ya.
-Sırası değil. -Görmedim.
Bak, o da görmemiş.
Yine de oraya gitmeliyiz. Ama nasıl?
Şeyle gideriz… Bizim şu…
Arabayla. Sizi de götürürüz.
Araba. Harika. Ho ho.
Neredeyse geldik.
Yapamayacağım.
Devam et! İnsanlar pes etmez.
Ben insan değilim ve üşüyorum.
Kıyafetime baksana!
Hepsini sihirli terzi mi yaptı?
Babanın tanıdığı terzi. Diş Perisi'nin kuzeni.
Tamam. Kendi Noel arifemiz olacak.
Burada bekle.
Hemen dönerim.
Yoksa…
Albert bir elf mi?
Eşiniz tesisatçıya benzemiyor da.
Tesisatçılık en sevdiği hobisi.
Ama mesleği…
-Uzmanlık alanı… -Noel teslimatı.
Öyle de denebilir.
Evet. Zor bir iş.
Yılda bir kez. Serbest zaman çok.
Bütün yıl evde olan bir koca ne demek bilemezsiniz.
Tesisat işi büyük nimet.
Siz Noel Baba mısınız?
-Ben mi? Hayır. Onu da nereden çıkardın? -Sakalınızı tanıdım.
Onun da sakalı var.
Ama o bir tesisatçı.
İnsanları rahat bırak.
Hayır, sorun değil.
-Teşekkürler. Mutlu Noeller. -Size de. Gidelim.
Mutlu Noeller.
Beş numara lütfen.
Bay Noel Baba!
Sizi seviyorum.
Teşekkür ederim.
-Başka? -Hepsi bu.
Siz buraya sık sık…
Yani Dünya'ya sık geliyor musunuz?
Birlikte…
86'dan beri ilk kez geliyoruz.
İsa'dan önce yani.
Eşim daha sık geliyor. Biraz korkuyor…
Bacalar, görünmez kızak.
Hassas biri.
Ama bütün insanları sevdiğini sanıyordum. Özellikle de küçük çocukları.
Evet, herkesi seviyor. Onun sorunu da bu.
Onun sevgisi olmadan Noel'in büyüsü olmazdı.
Hepsi onun sevgisinden kaynaklanıyor.
Sorum şu.
Aniden sakal çıkmasını sağlayan şey özel bir karışım mı?
Serçe kremi tavsiye ederim.
-Bir kuş. -Evet, biliyorum.
Dışkısı mı?
Evet, dışkısı. Tabii ki.
Kel olan patronum için soruyorum da.
Sihir falan yok.
Sihir demedim.
-Öyle mi? -O eşimin uzmanlığı.
-Aramızda kalsın. -Tabii.
Son zamanlarda Noel Baba'ya inanmaya başladı.
Evet ya.
Yardım edebilirsin.
Nasıl? Artık gücüm kalmadı.
Sihirden bahsetmiyorum.
Hayatın boyunca sihre güvenemezsin.
Öylesi fazla kolay olurdu.
Kolay mı?
Üşüyorum.
Birazdan ısınacağız.
Albert, odaklan.
Düşünsene…
Boş ver.
-Ayağa kalk. -Niçin?
Noel ekmeğini paylaşacağız.
Gofret o.
Değil! Noel ekmeği.
Mutlu olmanı diliyorum.
Ayrıca sağlıklı, zengin ve aşkta şanslı ol.
Her şey gönlünce olsun.
Ne harika bir Noel arifesi.
Tanrım, burada ne çok insan var!
İşte Aurelia teyze.
Kornel amcayı koridorda gördüm.
Ağacın arkasındaki de Bayan Popielak.
Öldüler ama Noel arifesinde hep yanımızdalar.
Beni sahiden seviyorsun.
Ye. Sırada balık var. Sonra da tahıl yemeği.
Ve haşhaş tohumlu kek.
Sonra Noel şarkıları söyleyeceğiz.
Hatırladın mı? Sana öğretmiştim.
Ufacık tefecik, minik bebeğim
Küçük bir eldiven gibi
Ya da belki, belki
Ondan bile küçük
Şarkı söyleyin ve saz çalın onun için
Ufacık tefecik
Şarkı söyleyin ve saz çalın onun için
Ufacık tefecik
Kaśka! Bebeğim geri gelmiş!
Bebeğim…
Hayatım, çok üzgünüm. Dinle.
Başıma neler geldi!
Affedersin… Yorgunluktan öldüm.
Pardon, buradan nasıl çıkabilirim acaba?
Ne? Güvenlik!
Yardım eder misiniz?
Noel.
-Efendim? -Sakal.
Gördüm.
Kusura bakma. İyi misin?
Dayan.
Şu tepenin üstünde.
Gerçek Noel arifesi yemeği.
Gofret değil.
Dayan.
Albert!
Dede!
Evladım, burada ne işin var?
Baba! Piotr, bu David!
-Ne? -David!
-Dede! -Torunum!
David!
Tek başına.
Gördüm.
Noel ağacı nerede? Ökse otu? Pierogi? Masa örtüsünün altındaki saman?
Hayatım! Neredeydin sen? Çok endişelendim!
-Delirdin mi? -Bağırma ona!
Bağırmıyorum. Polonya'yı yayan katetmiş!
David!
-Dur! -David!
Yemek hazır mı?
Ökseotu?
David, hayatım!
Pierogi? Örtünün altındaki saman?
Noel ağacı? Ökse otu?
-Yok. -Neden?
David!
-Tanrım! -David!
David, tatlım, Albert nerede?
Şimdi ne yapacağız?
-Mutlu Noeller. -Ho ho.
Ne kadar küçüldün.
Her şey düzelecek.
Bekle. Albert nasıl kaybolabilir?
Kimse öylece kaybolmaz. Polisi arayalım.
Polise gittin zaten.
-Pes mi ediyorsun? -Hayır. Sakin ol, tamam mı?
Albert. Geri dönecek. Mutlaka.
Bu yıl Noel arifesi yemeği yok. Sadece biz varız.
Sadece biz yaşlılar için ağaç kessek ziyan olurdu.
Anne, kes şunu.
Hayır, teşekkürler. Gitmeliyiz.
-İş bekler. -İş mi? Noel arifesindeyiz!
Bazılarımız çalışmak zorunda.
Bir şey yapın!
Baba, ökse otunu getir!
Büyükanne, biraz pierogi yap!
-David… -Noel yemeği yiyelim! Hadi!
Az kalsın… Etrafta dolaşma! David!
Piotr, bekle.
Ona güvenmelisin.
Bayan Noel ve… Bay Noel.
Albert'i öylece bırakamazsınız.
O çoktan gitti.
Kim gitti?
Elf.
Bu Noel Baba, görmüyor musun?
Ne? Anne, hadi ama. O bir tesisatçı.
Adı Noel. Sizinki de… Pardon, unutmuşum.
-Bayan Noel. -Bayan Noel, tesisatçının eşi.
Tabii. Ağaç epey ağır da.
Albert!
Seni bırakmak istemiyorum.
Gitmeni istemiyorum. Ama…
Diğer çocuklar hediyelerini bekliyor.
Hediyeler o kadar önemli değil.
Bana el sallar mısın?
Albert!
Sen… Sen!
Noel…
Albert! Neredeydin?
Demek Bay Albert sadece yolunu şaşırmış.
-Geri döneceğini biliyordum. -Ne kadar güzel!
Benim de öyle kulaklarım olabilir. Bak.
Pekâlâ, hepinize çok ama çok teşekkür ederim.
Bu vesileyle diyeceğim o ki…
Belki söylemesem daha iyi çünkü ne de olsa… Bilemedim.
Noel, söyle hadi.
Ama ben…
Tamam, bunu söyleyeceğimi sanmazdım ama eşim harika cheesecake yapar.
-Noel… -Hiç abartmıyorum!
Bu yüzden belki hepiniz bir gün bizi
ziyaret edersiniz.
-Belki Noel'den sonra. -Sizi ağırlamak isteriz.
-Eşim kızak gönderir. -Evet.
Ne? Kızak!
Nerede yaşıyorsunuz ki?
-Uzakta değil. -Bukowina'da mı?
Kes şunu.
Nerede yaşarlarsa yaşasınlar. Ne soruyorsun?
-Merak ettim. -Hayatım.
Noel Baba'ya mektup yazdın mı?
Kasımda.
Hediyeni kendi ellerimle vereceğim.
Ruhunu nasıl geri kazandığını söyle.
Sayende!
Yani kendi sayemde ama aslında senin… Yani…
-Demem o ki… -Albert, gitmeliyiz.
Gitmek zorundayız.
-Mutlu Noeller! -Mutlu Noeller!
Teşekkürler. Mutlu Noeller.
Bir gün her şeyi anlatacağım.
Gitmeliyim. Hoşça kal!
-Ho ho! -Ho ho!
Ho ho…
Gelin hadi! Her şeyi hazırlayalım!
Tamam.
Kalmıyorlar mı?
Hayır, gitmeleri gerekiyor.
Evlerine bıraksaydım.
Hayır, temiz hava iyi gelir.
Temiz… Ya yine kaybolurlarsa?
Başına dikkat et! Tamam.
Bakar mısınız?
Ama gittiler.
Tabii ki gittiler.
Hey!
-Hania, gidelim. -Tamam.
Birazdan gel, olur mu?
Son bir kez yapsam?
Hayır! Yeterince şey yaptın.
-Ama bu Hania için bir hediye. -Hayır.
Hadi yap.
Gidelim mi? Lütfen.
Ayrıca David için de.
Benim için çok şey yaptı, ben hiçbir şey vermedim.
Verdin. Yola devam!
Hayır. Sürekli sordum ama "Her şeyim var" dedi.
-Hediyesini aldı. -Evet.
-Ne hediyesi? -Yazmış… Söyleyebilir miyim?
Noel Baba'ya mektubunda
en büyük dileğini yazmış.
Bir elf görmek.
Gördün mü? Daha ne? İleri!
Aman.
Çok komik. Çok.
Tamam, 46 adım ileri. Bir, iki, üç, dört.
Gitmesek mi acaba?
-Ailen bekliyor. -Hadi.
-Kaç oldu? -21.
22, 23, 24.
Bu harika!
26, 27.
Hania! İkiniz de. O hediyenin orada olmasını çok isterdim.
Ne yazık ki yok. Varşova'dan getirmeyi unuttum.
Gerçekten mi? Baban çok şakacı.
-Bizi kandırıyor. -Ne?
Tamam, dur. Kaç oldu? 30 mu? 31, 32, 33, 34, 35.
Üç ladin ağacı.
"Bir kez dön ve sıçra."
Burada olmalı.
Baktım. Hiçbir şey yok. Gidelim.
İşte!
"Sevgili Hania için."
Senin el yazın.
El yazısı benim olabilir ama… Evet, benim.
Ama nasıl?
Çekirdek çıkartıcı.
Evet.
Sen ne harika, ne muhteşem birisin. Seni çok seviyorum.
Noel Baba'yı da seviyorum.
Sen dünyanın en harika,
en olağanüstü babasısın!
Çekirdek çıkartıcı!
Neredesiniz haylazlar?
Jerzy, ne yapıyorsun?
-Serçeleri besliyorum. -Aklını mı kaçırdın?
Her yere pisleyecekler!
Bırak pislesinler. Noel arifesi. Paylaşma zamanı.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Önemli olan birine yakın olmak. Yoksa Noel falan olmuyor.
Bu kadar basit. Hiçbir hediye işe yaramıyor.
Ruhunu nasıl geri kazandın? David mi yardım etti?
Kendim yaptım.
-İmkânsız. -Tek yolu bu.
Biri yardım eder sanıyordum. Hediye vermeye devam ettim. Olmadı.
David beni seviyordu ama ruh…
Benim de onu sevmem lazımdı.
Bunu kimse senin yerine yapamaz.
Sen nasıl yaptın?
Sadece hissettim.
Küçük bir fikirdi. Minicik.
Ben de ufacıktım.
Neredeyse görünmezdim.
Ve işte son düşünce.
David'i bir daha görememe düşüncesi.
Ya da seni. Ya da Bayan Noel'i.
Ya da…
Nasıl yaptım bilmiyorum.
Hepinizi seviyorum.
-Seni seviyorum Erwin. -Ben de seni.
David, canım.
Noel Baba'ya bir elf göndermesini mi yazdın?
Hep birlikte olmamız için ondan bir mucize diledim.
Güzel bir Noel arifesi…
Yani Varşova da güzeldi.
Babam çaba gösteriyordu.
-Annen de. -Evet.
Ama hepimiz bir araya gelmeyince
gerçek bir Noel arifesi olmuyor.
Artık bir arkadaşım var.
-Bir elf arkadaş. -Albert'ten başkası değil!
Her yer iyidir ama en iyisi kendi evindir.
Ve ev, yüreğin olduğu yerdir.
Şarkı söyleyelim.
Noel şarkısı vakti geldi
Birlikte şarkı söyleyelim
İki kek, iki kek Bezin altında kabarıp lezzetleniyor
Pofuduk iki kek
Bütün gece kâsedeki Haşhaş tohumlarını yiyebiliriz
Bütün gece yeriz
Ağacın altında Başları aşağıda
Temiz pak Bir eşek ve bir öküz
Kedinin gözleri kısılıyor Masa hazır
Her şey bembeyaz
Ve ökse otu, ökse otu Masanın üstünde gülüyor bize
Öpüşürüz altında
İsa, İsa Lekeli masa örtüsü yıkanmalı
Şarkılar söylendi Noel geldi geçti
Geldi geçti
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy