Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
WE MOETEN DE BEESTEN OP AFSTAND EN OP HUN PLAATS HOUDEN.
DAAROM STELLEN WE ZE ZELDEN VRAGEN...
...UIT ANGST DAT ZE ANTWOORDEN EN ONZE OVERTUIGINGEN AFBREKEN.
'Ik probeer een gesprek te voeren.' Daar komt het in feite op neer.
Ik praat via een speaker in de oceaan met een walvis en hoop dat hij terugpraat.
Als het werkt...
...wordt dat de eerste keer dat we een gesprek voeren met een bultrug.
MICHELLE PROBEERT CONTACT TE MAKEN MET BULTRUGGEN.
EEN ANDERE WETENSCHAPPER ONTCIJFERT HOE VER HUN CONTACTEN REIKEN...
...DOOR DE RUIMTE EN TIJD.
UNIVERSITEIT VAN ST. ANDREWS SCHOTLAND
We bestuderen het gezang van bultruggen al 40, 50 jaar.
Maar niemand weet echt waarom ze zingen.
Vogels zingen.
Andere walvissen zingen.
Maar het gezang van bultruggen is nog diepgaander.
Ze hebben ritme.
Getimede ademhaling.
Rijm en herhaling.
Uren van patronen binnen patronen.
Zonder duidelijk begin of eind.
Het gezang van bultruggen is een complexe communicatie...
...die nergens mee te vergelijken valt.
Alleen met ons.
M'n stiefvader was klassiek pianist.
UNIVERSITEIT VAN CORNELL ITHACA, NEW YORK
Als hij me pianoles gaf...
...moest ik één noot spelen en met m'n ogen dicht luisteren...
...tot het geluid ophield.
Ik moest het geluid begrijpen door het te ervaren.
Dit gaat veel beter aan land.
Dan stel je de timer in.
BIOAKOESTISCHE ENGINEERING EN WERKPLAATS
Wordt dat aangesloten op deze doos?
Er is tien jaar over het grondwerk gedaan...
...voor we de playbackbestanden konden maken om voor de walvissen te spelen.
Mooi. Hij doet het. -Fijn.
O, ja. -Doet hij het?
Staat hij aan? -Ja.
Daar heeft hij 't moeilijk mee.
Dat is het. Dat is het playbackgezang.
Dat gaan we spelen...
Of een andere.
We moeten het een beetje aanpassen. -We kunnen het wat zachter doen.
Misschien...
Het is vervormd. Je moet het aanpassen.
Dat komt van de opname.
Ja. Dat komt van de opname.
De opnames zijn niet gefilterd, ze zijn totaal niet aangepast.
Dat is mooi.
Er klopt iets niet helemaal. -Nee, dat is zo.
Ik wil de walvis bedriegen.
Daar moet ik duidelijk in zijn.
Ik wil de bultrug ervan overtuigen dat er een andere walvis aan het zingen is.
We waren wat aan het brainstormen en we hebben iets...
BIOAKOESTIEKLAB CORNELL
Eerdere playbackexperimenten maakten vreselijke geluiden.
Zo werkt het. Het halve vers is echt gezang.
De vorige playbackpoging klonk als een bultrug met helium op.
Hier is het gereconstrueerd.
Natuurlijk reageerden ze niet.
Je haalt alles weg. -Al het lawaai.
Dit is de golfvorm.
Blauw is de input en rood is waar we nu naar luisteren.
Werk je alleen met signaal? Heb je geen problemen met het spectrogram?
Alle klikken en zo worden er zo uitgehaald.
Dat is een goed idee.
Het is wel zo dat het meeste gezang van bultruggen niet tonaal is.
Het gezang is amplitudegemoduleerd.
En het is kort. Dus vaak klinkt het...
...niet harmonisch en tonaal.
Ongelooflijk.
Wat doe je dat goed.
Het moet, denk ik, gewoon helder zijn.
Laten we het proberen.
Als je naar alle walvissen ter wereld tegelijk luistert...
...zijn de meeste geluiden noten.
Soms verandert de volgorde van de noten.
Soms hoor je ze één voor één.
Maar ze zijn kort.
We begrijpen er heel weinig van.
Maar van alle noten van de bultruggen...
...is dit de belangrijkste:
De whup.
Die noot maken ze allemaal, geloven we.
Dit dier kan oneindig veel soorten noten voortbrengen.
Waarom is deze noot uniek?
Waarom is deze bijzonder?
De beste manier om daarachter te komen...
...is door te kijken hoe een walvis erop reageert.
Aan die vraag werk ik nou.
Daar vocht ik voor op m'n 25ste, toen ik hieraan begon.
Daar heb ik me voor ingezet toen ik aan m'n proefschrift begon.
De wetenschappelijke methodologie moet perfect zijn.
Dit is het begin van ons inzicht...
...in de manier waarop bultruggen de wereld waarnemen.
En hoe ze elkaar waarnemen door geluid.
MICHELLE GAAT IN ALASKA KIJKEN OF BULTRUGGEN VIA DE WHUP-NOOT...
...CONTACT MET ELKAAR MAKEN.
M'n moeder hield van de oceaan.
Ze wilde oceanograaf worden, maar vrouwen mochten de boot niet op.
Dus werd ze geograaf.
Ze is altijd van de oceaan blijven houden...
...en heeft me dat meegegeven.
ONDERZOEKSEENHEID ZEEZOOGDIEREN
Precies. Dat is belangrijk.
Noteer wat gek en anders is, dat kun je het beste doen.
Want dat valt je op. Als je die individuele verschillen ziet...
...noteer het dan.
Er werd gedacht dat ze alleen zongen om te paren.
Wat een mooi patroon. Dus, een viool, een blaf...
...en dat wordt vast een whup.
Dit zijn dus drie perfecte voorbeelden...
In die tien jaar opnames in de Stille Oceaan...
...zag ik dezelfde liederen in populaties honderden mijlen van elkaar vandaan.
Het is belangrijk dat we die structuur zien.
Hier zit een grote piep, dan een lagere frequentie...
...dan de grote piep en een lage frequentie.
Als je het als een structuur ziet...
Ze zongen duidelijk niet alleen om te paren.
Het lied verandert hier en daar.
Daarna nemen alle zangers dat over en ontwikkelt het lied zich.
Het loopt door.
Dan geven ze het lied door aan verre populaties.
Dit herhaalt zich...
...en neemt de vorm aan van de klank van duizenden walvissen tegelijk.
Dit is een cultureel fenomeen.
Vanuit Australië...
...reist het naar Nieuw-Caledonië, 800 mijl verderop.
Ze leren het lied in een paar maanden.
Het is belachelijk dat dieren zo'n lang, ingewikkeld lied zo snel kunnen leren.
De liederen gaan altijd van west naar oost...
...en verbinden een oceaan vol walvissen via cultuur.
Ik wil 'n landkaart maken van waar ze in de Stille Oceaan liederen doorgeven.
Om de grenzen te vinden.
En te zien waar de bultruggencultuur ophoudt.
ELLEN BEREIDT ZICH VOOR OP EEN REIS NAAR FRANS-POLYNESIË...
...OM TE KIJKEN OF DE WALVISSEN DAAR OOK HET LIED ZINGEN DAT ZIJ GEVOLGD HEEFT.
MATT LILLEY MAN VAN ELLEN
Genoeg? Vast niet. -Dat is wel genoeg. Doe er maar in.
Vooruit, Zin. Wat is dit?
Hier, boven.
Wat denk je, Zin?
Is dat goed?
Veldwerk is altijd zwaar. Je bent ver weg van je geliefden.
Ik dacht...
Het is een paar keer gelukt om Matt mee te laten komen.
Maar hij wordt zeeziek. Dus dat was geen succes.
Zet het vuur uit.
Weet ik. -Zie je die rook?
Is dat open? -Ellen laat altijd het rookalarm afgaan.
Gaat het?
Bedankt, joh.
Ik weet niet eens waar ik moet beginnen. -Delegeren, Ellen.
Delegeren. Aan mij.
Goed.
Kun je alle kleren van de lijn halen die droog zijn?
Ja, dat kan ik.
We kunnen straks amper communiceren, en dat is rot.
Dat is heel zwaar. En voor jou nog meer dan voor mij...
...omdat ik constant mensen, het team, om me heen heb.
En je hebt iets te doen.
Je rust niet echt bij veldwerk.
Als je ergens helemaal in opgaat, wil je dat natuurlijk heel graag doen.
Ik hou van veldwerk.
Ik word er heel blij van en ik ben er echt dol op.
Ik zou er echt niet mee willen ophouden, maar het is wel zwaar om weg te gaan.
Je kunt er maar beter niet over nadenken.
Goed.
Kom hier.
Even knuffelen.
DE EERSTE TWEE WEKEN KRIJGT MICHELLE HULP VAN EEN MEDE-ONDERZOEKER EN EEN STUDENT.
Vier hydrofoons. Check. Afstandsbediening. Check.
Vier waterdichte zakken met band en gps-apparaat. Check.
Tracker, check. Kleine zwarte waterdichte zak met boot-gps-apparaat, check.
iPad, check. Groene handdoek zit in de rugzak.
De batterij met oplader en zonnepaneel van Goal Zero zitten in de rugzak.
Zwarte Pelican-koffer. -Check.
Met camera. Dat heb ik gecheckt.
Camera, verrekijker, camerabatterij van negen volt en AA-batterijen.
Grote gele waterdichte zak, regenjassen, snacks voor de lunch.
Check, check, check.
Goed. Playbackspeaker. Vier reddingsvesten.
Twee radio's. -Check.
Persoonlijke zakken, waterflessen. -Water.
Mijn flessen zijn gevuld.
Zonnebrand.
Die had ik op de lijst gezet.
Die zit in de zak. We moeten het op ons gezicht doen.
We doen eerst onderzoek in het zuiden, daarna gaan we noordwaarts.
Goed.
Als het ergens heel mooi is, vergeet je weleens...
...dat ze ons kunnen doen kapseizen. En we zouden sterven in 't ijskoude water.
Daar zit er een.
Zeker.
De vorige keren zag ik soms in weken geen walvis.
Dit jaar moeten we er in een maand minstens 30 onderzoeken.
Goed, hydrofoons, het is twee voor half elf, op 11 augustus.
Wij zijn dr. Leanna Matthews en Michelle Fournet.
Ik klap drie keer.
Elke playback duurt een uur.
We traceren akoestisch een walvis met hydrofoons...
...terwijl onze speaker whups afspeelt.
Playback begint.
We noteren alles wat we een walvis zien doen.
Dit heet een focal follow.
Door oppervlaktegedrag te koppelen met opnames onder water...
...kan ik zien hoe de walvis reageert op onze playbacks.
De eerste die we zien.
Ze komt vast naast ons boven.
Beginnen.
Eerste walvis. Zuidwest, 76.2.
Spuit.
Laat maar. Dat is hem niet.
Dat is hem niet.
Spuit. West.
Op 50.1.
Spuit. Noordwest.
Duik, 36.3.
En 150.
Dat is de onze. -Ja, dat is de onze.
Goed. Een beetje wit op de rugvin.
Rechts?
Door die staart voel ik me beter. Die andere had ook een zwarte.
Dat had ik ook gezien.
Maar het is de onze. -Met de goede staart.
Zwarte staart met spikkels. Zeepokken bovenaan.
Goed. Dat was het onderzoek.
EERSTE PLAYBACK AFGEROND
Contact.
Mag ik die met kaas? -Goed, hoor.
Vinden jullie het jammer dat we niet duiken?
Nee. -Goed.
Dat is met opzet.
Er zitten hier te veel walvissen. -We moeten hier niet duiken.
Dat zou verwarrend werken.
TWEEDE PLAYBACK
Dat is hem niet. -Correct.
Dat is hem niet.
Die twee ook niet. -Correct.
Maar die plonzende? Dat is hem.
Oppervlakte. Eerste keer, 185.2.
En 200.
Dat is vast onze walvis.
Ik zoek hem met de verrekijker.
Spuit.
Zuid, 178.5.
Op 350 meter, dichterbij?
Dat is hem niet. -Nee.
Delete dat allemaal maar.
Dit onderzoek kan heel makkelijk mislukken.
Het is verre van eenvoudig.
Bij meerdere walvissen is het moeilijk om er één te traceren.
MOOREA FRANS-POLYNESIË
Ik hoop te kunnen bijdragen aan wat we ervan afweten.
Dat mijn stukje kan helpen bij de puzzel.
Zelfs in het zwaarste veldseizoen of op de slechtste dag...
...heb ik er daardoor zin in.
Ik ben een nerd.
Ik wil de aarde en alle dieren op aarde begrijpen voor ze verdwijnen.
Is je uitgelegd hoe een hydrofoon werkt?
Niet echt. -Oké, cool.
Dit deel mag niet nat worden, en dat deel moet het water in.
Ze reageren heel langzaam in deze stand.
Juist, ja.
Ik hoor dat daardoor.
Ja, die is zeker in orde.
Je moet er een touw omheen wikkelen.
Wind het er vrij strak omheen, maar niet té.
Goed. -Wurg het snoer niet.
Goed.
Zo verlaag je het geluid van de frequentie van het water?
Het verlaagt die vibraties.
Dit komt via de supervisor van mijn supervisor...
...naar hem, naar mij, en nu geef ik het door aan ons lab.
Het is de Australische techniek, zeg maar.
Ja. Dat is perfect.
Nu de walvissen nog.
Leuk om je weer te zien.
Fijn dat we mee mogen. -Lang niet gezien.
Heel lang, inderdaad.
In een paar weken moet ik opnames van hoge kwaliteit van meerdere walvissen maken...
...zodat ik weet wat ze zingen.
Sorry. Wat denk je?
Probeer het daar. Voor het geluid is dat beter.
Goed. -Daarna kunnen we...
Dat is het beste.
Gaat hij erin? -Ja, toe maar.
Afwikkelen. Ja, goed zo. -Ziezo.
Goed, nu gaan we luisteren.
Ik luister op niveau 95.
Het is op de rand tot waar ik het kan horen.
Het is een akoestisch verstoppertje.
Ja, de hele kabel moet erin.
Want hij ligt niet verticaal en ik ga liever zo diep mogelijk.
Onder water kunnen walvissen tientallen mijlen verderop een lied horen.
Maar mijn hydrofoon haalt met moeite een mijl of twee.
Goed, ik hou er nu mee op. Bestand 001.
Ik voel dat hij daar zit.
De walvissen zingen buiten het rif.
Maar het water kan zo diep en wild worden dat de boot erdoor kan zinken.
Laten we het daarginds proberen.
Het water is een raam, maar ook een muur.
We bevestigen dat we gezang horen. Maar het is amper te horen.
Hij zit dus heel ver. Daar kunnen we helaas niets mee.
5 VAN 30 PLAYBACKS AFGEROND NOG 24 DAGEN
In tien jaar in Alaska heb ik nog nooit zoveel walvissen gezien.
We bewijzen de playback een slechte dienst als we geen scan doen.
We doen een focal follow en een playback bij dit dier.
Maar hij is niet de enige die het hoort.
Het betekent dat z'n gedrag gaat veranderen.
Een gesprek tussen jou en mij of een gesprek met een groep mensen...
...verandert hoeveel we bijdragen. En hoeveel we opletten.
We willen hem niet loslaten.
Precies. We hebben er weken... Ik heb maanden, jaren...
Heel lang. -...aan deze focal follows gewerkt.
En als je ze dan uitvoert... -Verandert het.
...en al die andere dingen ziet...
Het maakt niet uit hoelang ik eraan gezeten heb.
Wat is de meest elegante manier om zeker te weten dat we iets zien...
...zonder het te overdrijven en erop te hopen?
En ik vind dat wat die vraag betreft...
Een scan is de eenvoudigste manier om de reactie op een playback vast te leggen.
Heel andere wending.
Zeg dat wel.
Ik denk dat we... -Maggie.
We veranderen het protocol.
We doen scans. -Alleen scans?
Precies.
Ik dacht dat ik één walvis zou zien...
...dus had het zin om te kijken wat één walvis deed.
Maar het zijn er heel veel, waar ik niet op gerekend had.
Dus moet ik weten of het aantal whups van elke walvis wel of niet...
...omhooggaat bij een whup van mij.
Dat gaat het beste door scans te doen.
Ik markeer elke walvis die ik zie.
Als het aantal whups van elke walvis omhooggaat als ik er een laat horen...
...dan is dat sterk bewijs dat ze met whups contact maken.
EERSTE PLAYBACK VOOR MEERDERE WALVISSEN
Playback begint.
Goed.
We gaan die kant op om ze ruimte te geven.
En dan draaien we om. En dat doen we langzaam.
Nog 30 seconden tot de playback. -Goed.
Groep van vier. Op 131, 500.
Groep van twee. Op 154, 1000.
Op 145. Groep van twee.
Kan het wat langzamer? -Niet echt.
Afstand, 180 meter.
Herhaal het azimut. -Dat is 142.
Groep van twee...
...230 meter.
Op 185. Groep van één.
Kun je dat herhalen? -Op 185. Groep van één, 230 meter.
Op 180 meter. Groep van één, op 256.
Ik ben bij groep van vier op 1000.
Wat was het azimut? -Weet ik niet.
Goed. We beginnen opnieuw.
Hij is heel snel. Ik heb geen tijd gehad om ernaar te kijken.
Weet ik. We deleten alles en beginnen opnieuw.
Dat was rot, maar wel eenvoudiger.
Dan om één dier met focal follow te volgen?
Kijk die jongens. Moet je zien.
Goed, begin het onderzoek.
Goed. Groep van drie. Op 159.
Ik wil ons zien.
Hoe laat begon de playback? -Om 11.32.
Dat klopt wel. -Dat zijn wij. Het is stil.
Maar het sluit aan. -Inderdaad. Het klinkt heel echt.
Dat zijn wij niet. Wij zitten hier. Dat zijn wij.
Ik denk dat de whup 'hallo' betekent.
Zo van: Hallo, ik ben...
Dat schept de vraag:
Als elke walvis z'n eigen whup heeft...
...herkennen ze elkaar er dan aan?
Daarom speel ik dit geluid.
Voor je een gesprek gaat voeren...
...zeg je eerst wie je bent.
Wat hebben we er nog meer in gevonden?
We wilden zien of zij whupten voor wij dat deden.
Dat zijn wij. -Precies.
We horen weinig whups vóór de onze.
Ze blijven terugzingen.
Dat kan gewoon toeval zijn.
Daar gaan ze weer.
Leanna. -Wat is er?
Hier, kom hier.
Maggie. Duw even. -O, god.
O. -We zitten op de grond.
Hij kraakt.
Ik help niet. Ik hoor hier niet bij. Kun je me ook niet aanklagen.
Zitten we op de grond? Ik geloof van wel.
Je bakt er niets van. -We kunnen het best.
Meer die kant op is er minder grond, toch?
Klaar? -Ik huil gewoon.
Ik plas bijna in m'n broek.
O, ja. O, Maggie.
Voorzichtig. -Laten we dat maar niet doen.
Krijg je je voeten daarop? -Vast.
Als je hem hoger vasthoudt. -Je moet gewoon springen.
Zit schrijlings.
Als ze maar niet tegen de boom vliegt.
Ik neem mooie dingen van deze plek mee naar huis.
Zoals?
Ik heb geen internet. -Heb je dat niet thuis?
Dat heb ik niet thuis.
Het is thuis heel stil.
Ik zit ver weg van alles, dus als ik buiten kom, klinkt het een beetje...
Het is 's morgens net alsof ik in een tent lig.
Dit hier achterlaten wordt een stuk moeilijker.
Het duurt dagen om terug te schakelen...
...naar de werkelijkheid en de echte wereld.
Ik heb juist niet het gevoel dat dat de werkelijkheid is.
Dit is de werkelijkheid. Dit is de echte wereld.
Maar niet de echte wereld waarin we altijd leven.
Dus moeten we ons weer instellen op het dagelijks leven dat we hiervoor leidden.
En dat is moeilijk.
We doen niet alles uit onszelf.
We leren dingen.
Waaruit blijkt met wie we verbonden zijn.
En waar we thuishoren.
We hebben goed samengewerkt vandaag.
We hebben voor elkaar gezorgd.
We hebben veel gelachen. -Nou zeker.
Zal ik je haar knippen?
Die dingen noemen we cultuur.
De oudste culturen zijn niet menselijk.
Maar van de oceaan.
Generaties lang dachten onderzoekers dat ze solitair waren...
...als we ze niet samen zagen.
Maar ze zijn al heel lang niet meer alleen.
Hun hersenen begonnen zich 40 miljoen jaar geleden heel sterk te ontwikkelen.
Voor wij rechtop liepen.
Of vuur maakten.
Hun bewustzijn bloeide op, omdat ze sociaal werden.
Gebieden die te maken hadden met henzelf en hun gemeenschap...
...ontwikkelden zich meer dan in alle andere hersenen.
Waaronder de onze.
Het gezichtsvermogen en het gehoor werden één.
Zo konden de walvissen elkaar zien via geluid.
Het werd mogelijk om relaties in het donker op te bouwen.
Een staart. -Staart links.
Ik heb er een daar en daar.
Goed. Opname begint om 13.50 uur.
Goed, we hebben een zanger.
Dat gekreun is...
Je hoort alle details, geweldig.
Dat is precies wat we willen. Dit is hem.
Dit is hem. We houden de kabel een uur vast.
Dit is ons goud. Dit is de goede voor het seizoen.
Dit lied dat we hebben opgenomen is anders dan het vorige.
Ik heb dit nieuwe lied nog niet eerder gehoord.
Ik neem al 20 jaar liederen op in heel de Stille Oceaan...
...maar nu zie ik dat pas voor het eerst gebeuren.
Maar het is geen anomalie.
Het lied heeft een complexe structuur en volledig gevormde thema's.
Misschien houdt het niet op bij Frans-Polynesië.
13 VAN DE 30 MULTI-WALVISPLAYBACKS AFGEROND
NOG 20 DAGEN
Over een week moet ik Leanna en Maggie afstaan aan hun gewone baan.
Maar we krijgen het net onder de knie.
Nu we er niet één, maar tientallen traceren...
...is het afstand schatten het lastigst.
Dus oefenen we daar elke ochtend op.
Nu ik.
Ik... -Jij eerst.
Ik denk...115 meter.
Ik zei 135. -Ik zag 135.
155 meter. Ik dacht 135 tot 180. Dat gokte ik.
Echt? Ik dacht 90 tot 140.
Goed. -Ik zit ernaast.
Nou, 135 tot 180. -Ik zeg 135 tot 180.
O, god, niet bewegen.
Het is 120 meter.
Net eronder.
We overschatten de afstand.
Klaar?
70. -Denk ik ook.
Eerder dan 90. -Of 65.
Goed, het gaat beter.
Het is warm. -Ik vind dat zo ongemakkelijk.
Je ziet er ook precies uit als een Frans meisje aan het werk.
Dat knotje, en je zwarte kleren.
Dan zie je m'n zweetvlekken niet op het zwart.
En m'n haar kan onder een hoed.
Functionele mode. -Zo is dat.
Ik heb al zes dagen hetzelfde shirt aan.
Ze zijn spectaculair. Er zijn er zo veel.
Gewoon daar, daar en daar...
Nee, hè?
Leanna, er komt benzine uit.
We gaan naar huis.
Hij doet het.
Ik weet niet precies waar hij lekt, daar moet ik achter komen.
Maar als ik er benzine in doe, gaat alles goed.
Maar er is iets mis.
Ik zeg nog niets. Maar ik ben ermee bezig.
Maar voor een aantal uren heb ik geen extra bandwijdte...
...en blijf ik het oplossen tot het is opgelost.
IN DE RESTERENDE DAGEN DAT MAGGIE EN LEANNA NOG VELDWERK DOEN...
...KAN HET TEAM GEEN PLAYBACKS DOEN OMDAT DE MOTOR KAPOT IS.
We naderen de 20 minuten.
Spuit.
Hij verplaatst zich.
En nog een keer.
Spuit.
Waar? Spuit? -Spuit?
Het luisteren begint nu.
Hij zingt niet.
Hij zingt niet. Ik weet het, ik weet het.
Hij zit pal daar, maar... Ik weet het.
Dat is een naald in een hooiberg.
Je moet gewoon... Ze zitten er en ze zingen, of niet.
Hij zegt, vier uur, half vijf bij de Marina de Vaiare.
Morgen?
Dat is goed. Doen we.
Vier, twee...
Ik zei net dat we geen goed lied hadden. Maar we zijn eropuit en blijven oefenen.
En nu komt het belangrijkste. -De hydrofoon. Als hij aan de kabel zit...
...staat hij rechtop en zit de staart beneden.
Met een gewicht op de grond en een boei?
Ja. We zetten hem op het rif, dus er zwemt veel vis omheen.
Die flink lawaai maakt.
Dat zul je veel horen.
Garnalen die kraken.
Maar als er dichtbij gezongen wordt, hoor je dat het duidelijkst.
Ik doe alles om ongewone dingen vast te leggen.
Goed.
Het is 10 september.
We zitten pal bij het rif in Moorea.
Voor de vinder: dit is de soundtrack van dr. Ellen Garland...
...van de Universiteit van St. Andrews.
We zetten hydrofoons op de bodem en hopen dat er een zanger dichtbij komt.
Goed. Hij gaat erin.
We noemen onze communicatie 'taal'.
We denken dat de walvissen iets anders doen.
Onder water komen sommige geluiden na een halfuur aan bij de horizon.
Of ze sterven binnen een paar seconden na een meter al uit.
Er komen constant geluiden aan...
...van andere plaatsen en tijden.
Bultruggen ontcijferen op een of andere manier een akoestische wereld...
...waar het verleden en het heden allemaal tegelijk aankomen.
Net alsof je weet wanneer elke ster geboren is...
...met je oren.
TERWIJL ZE WACHTEN OP EEN ANDERE MOTOR KOMT MICHELLE'S VRIENDIN EN COLLEGA...
...HET SEIZOEN HELPEN AFMAKEN.
Hoeveel heb ik er gemarkeerd? -Zes.
Zes. Walvissen, walvissen...
Groep van twee, groep van drie en eentje alleen, toch?
Dat gebeurt vaak.
Goed.
-Drie minuten pauze?
Springende walvis.
We werken nu niet. -Maar we kunnen wel kijken.
Het is snackpauze. Pak de snacks.
Broodje gesmolten kaas. -Helemaal goed.
Hoe ver gaan we voor het volgende onderzoek?
Een uur, vier mijl. -Vier mijl. Uitstekend.
Hoeveel onderzoeken doen we in een dag? -Vier.
Hoeveel honger hebben we straks thuis? Zoveel honger.
Er gebeurt veel in dit bestand.
Er zitten hier ook veel walvissen.
Dit is een halve feeding call.
Dat heet een arches en dat een droplet.
Whup, feeding call, droplet.
Droplet, droplet, droplet.
Feeding call, droplet, droplet, droplet. -Hoeveel heb je er benoemd?
Die allemaal.
Weet je hoe we die noemen?
Olifant.
Bijna. Wat voor dier maakt dat geluid? Misschien dood.
Mammoet. -Bijna goed.
Wolharige mammoet.
Nee, hij heet de brontosaurus.
'Misschien' dood?
Dood, zeker weten.
Je hebt me gefopt.
Ze doen me aan brontosaurussen denken.
Brontosauri. -Ja.
Dat klinkt als een brontosaurus.
Nog drie dagen, dan komt de nieuwe motor.
We proberen te bepalen of de whup een contactnoot is.
We hebben weinig tijd over.
We leggen het vast.
Zodat we de wereld en de volgende generaties kunnen laten zien...
...hoe mooi dit was.
Om deze vragen te beantwoorden moet ik uit de maatschappij stappen.
En in een wereld leven waar de dieren heersen.
Dat ervaar ik niet als een zelfopoffering.
Maar als een bevrijding.
Ik kom straks als een ander mens thuis. En ik weet niet of die past...
...in m'n vorige rol.
Ik ging een keer voor een maand naar Antarctica...
...en kwam thuis bij een hond en een partner...
...waar ik niet meer bij paste.
Ik moest ze verlaten.
Ik ben heel bang dat dat weer gebeurt.
Weet je?
Ik ben bang dat ik niet in de rol pas die ik hiervoor had.
Je moet het achterlaten, zowel lichamelijk als geestelijk.
Je hebt zeven seizoenen veldwerk gedaan.
Heb je een manier gevonden om thuis te komen?
Nee.
In plaats daarvan...
...doe ik het tegenovergestelde, ik pak wat me dierbaar is...
...zoals jij, en neem dat mee hiernaartoe.
Dat is veel logischer.
Hier is het veel veiliger voor een mens.
Ik heb er nog nooit zo laat in het seizoen zo weinig gezien.
We hebben maar één duidelijke opname.
Goed. Hydrofoon zakt.
Dat gaat goed. -Uitstekend.
Ik schrijf de data op, we moeten hier niet langer blijven dan nodig is.
Hoe laat is het? Ik luister nu.
Het is 8.29 uur.
Goed, we nemen op.
Wat frustrerend.
Het water maakt zo veel lawaai. En het spat zo veel.
We moeten het bij 25 houden. Het wordt...
Dit wordt echt lastig.
Ik ben overal zo uitgeput van.
Aangeven dat het zwaar is, een beproeving is...
...is soms een teken van zwakte.
Zeker als vrouw in dit arbeidsveld wil je geen zwakte tonen.
Ik zou dit jaar maar twee weken veldwerk gaan doen.
Ik mis Matt.
Het lijkt zo lang geleden dat we elkaars gezicht konden zien.
19 VAN 30 PLAYBACKS AFGEROND NOG 6 DAGEN
Het is dinsdag, 27 augustus.
Ik ben dr. Michelle Fournet, samen met bijna-maar-nog-niet dr. Natalie Mastick.
Oké.
Is hij dichterbij dan de rest?
Veel, veel, veel walvissen. Er zijn er veel.
Goed. -Dat is m'n lievelingsprobleem.
Het is een goed probleem. Kijk ze dan.
Perfect.
Goed, blauw zit vast aan het anker.
Blauw ligt nu in het water. -In het water.
Staat het volume op de iPad zo hard mogelijk?
Ja. -Echt?
Speel het nog eens. Speelt hij? -Ja.
Hij ligt niet in het water.
Goed, zet stil.
Goed. Ben je klaar?
Dat was stressen.
Ja, klaar. -Goed. Toe maar.
Eén. Twee. Drie, vier, vijf.
Zes, zeven, acht, negen, tien, elf.
Klaar? Begin maar.
We hebben een groep van twee.
Drie in hun eentje. Een groep van vier. En twee.
Precies hier. Ik denk dat er hier een zit.
Onderzoek nummer 26.
Tijd is om.
Groep van drie. Op 145.6.
Groep van twee. Op 356.1.
Groep van één.
Op 129.6.
Op 200 tot 500.
Ik ben me bewust van m'n leeftijd.
En ik wil een baby.
Wat doe je met je baby bij het veldwerk?
Je neemt hem mee.
Dat is een lastige vraag. Het hangt af van het veldwerk.
En van de partner die ik dan heb.
Als ik een partner heb die mee kan, ja. Als ik een steungroep heb.
Dat meen ik serieus. Het veldseizoen duurt een maand.
Iemand plukt bosbessen met de kids, maakt pannenkoeken, doet de was...
...kookt maaltijden en wast af voor het ontbijt.
Dan komen wij terug van onze onderzoeken en neem ik de kiddo's de dag erna.
Je zet er een hier neer en houdt twee handen vast en pakt ze op als ze vallen.
En dan draaien we het weer om en blijf jij thuis.
Ja. Dat klinkt geweldig.
Maar besef je wel hoe uitgeput je zult zijn?
Het is maar één maand.
Waarin je negen uur op de boot zit, thuiskomt en geen slaap krijgt.
Er zijn daar weinig goede voorbeelden van in ons veld.
Die hebben we niet nodig.
Oké.
Deze kant op, zei hij. -Een zanger?
Ja? -Hij zingt.
Als we erheen gaan, en ze niet meer zingen...
Goed. Dan gaan we. -Goed.
De vorige keer begon hij weer.
Dat verklaart veel, want we hoorden dat er flink werd gezongen, dus hij zit daar.
Goed.
Hij gaat erin.
We gaan de goede kant op.
Hij is luider.
Ja, we gaan nu zeker de goede kant op.
Goed.
Dit lied hoorden we ook in Australië.
Dat traceren we al het hele seizoen.
Dus zijn er minstens twee verschillende liederen.
Een culturele kruising.
Deze walvis zingt het lied van het westen.
Het andere lied moet ergens anders vandaan komen.
En de volgende populatie zit bij Ecuador.
Dat is 5000 mijl naar het oosten.
Wat een niet eerdere overdracht van een lied in de Stille Oceaan leek...
...is misschien één deel van een mondiaal cultureel netwerk.
Duizenden hersenen leren uiterst complexe akoestische patronen en geven deze door.
Het resultaat van een evolutie die miljoenen jaren ouder is dan de onze.
De bestudering van de walviscultuur laat misschien ook iets over onszelf zien.
Zoals een andere vorm van contact...
...over een miljoen jaar.
We zien zo...
...of het gelukt is.
Die begint daar.
In de eerste ervoor zitten een, twee...
...drie growls.
Geen whups.
In de tweede ervoor zitten een, twee, drie whups.
En tijdens de playback zitten een, twee...
...drie, vier, vijf, zes, zeven...
...acht, negen, tien, elf...
...twaalf, dertien.
Het zijn er 13.
Dat is best cool, toch? -Nou.
Ze praten terug.
Ik blijf denken dat het niet gaat lukken.
Ik ben zo blij, zo blij.
Het is zo moeilijk om de taal van de natuur te interpreteren.
Om te luisteren en begrijpen wat ze zegt tegen zichzelf.
Dat is even omvangrijk als het richten van al onze satellieten op de hemel...
...om een teken vanuit de ruimte te horen.
DR. FOURNETS EERSTE ANALYSE LAAT ZIEN DAT BULTRUGGEN VIA WHUPS CONTACT MAKEN...
...EN ONTHULLEN WIE ZE ZIJN. HAAR DOORBRAAK TOONT...
...HOE WALVISSEN LEVENSLANGE RELATIES ONDERHOUDEN.
DR. GARLAND BESTUDEERT MET INTERNATIONALE WETENSCHAPPERS...
...HET LIED VAN BULTRUGGEN. SAMEN MAKEN ZE EEN LANDKAART...
...VAN HOE WALVISLIEDEREN RONDOM DE AARDE WORDEN OVERGEDRAGEN.
DR. FOURNET EN GARLAND BLIJVEN HET WAARSCHIJNLIJK OUDSTE MONDIALE SYSTEEM...
...VAN CULTUUR EN COMMUNICATIE TER WERELD DECODEREN.
Vertaling: Marc de Jongh