Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(เราต้องทำให้สัตว์ อยู่รอดปลอดภัยในที่ของมัน)
(เราจึงแทบไม่ถามคำถามมันเลย)
(ด้วยเกรงว่ามันจะตอบให้เราหวาดกลัว โดยการทำลายความเชื่อของเรา)
(ชาร์ลส์ โบว์เดน)
(เฟรดเดอริกซาวนด์ อะแลสกา)
(ดร.มิเชลล์ โฟร์เนต์)
"ฉันพยายามจะเริ่มบทสนทนา"
คือวิธีอธิบายที่ง่ายที่สุด
ฉันจะเอาลำโพงไปไว้ในมหาสมุทร เพื่อคุยกับวาฬ
และหวังว่ามันจะคุยตอบ
ถ้างานนี้ประสบความสำเร็จ
มันจะเป็นการทดลองครั้งแรก
ที่เราได้มีส่วนร่วมอย่างแข็งขัน ในบทสนทนากับวาฬหลังค่อม
(ในขณะที่มิเชลล์ พยายามหาทางติดต่อกับวาฬหลังค่อม)
(นักวิทยาศาสตร์อีกคน ก็กำลังถอดรหัส)
(ว่าความเชื่อมโยงระหว่างพวกเขา กับพวกมันทอดยาวไปไกลแค่ไหน)
(ในปริภูมิเวลา)
(มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูว์ส สกอตแลนด์)
(ดร.เอลเล็น การ์แลนด์)
มีคนศึกษาบทเพลงของวาฬหลังค่อม มา 40-50 ปีแล้ว
แต่ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้จริงๆ ว่าทำไมพวกมันถึงร้องเพลง
พวกนกก็มีบทเพลง
วาฬชนิดอื่นๆ ก็มีบทเพลง
แต่บทเพลงของวาฬหลังค่อม… มันละเอียดซับซ้อนกว่ามาก
พวกมันมีจังหวะจะโคน
การหายใจเป็นช่วงๆ
เสียงที่คล้องจองกัน และการร้องเสียงเดิมซ้ำๆ
รูปแบบในรูปแบบที่ยาวนานหลายชั่วโมง
โดยไม่มีจุดเริ่มต้น หรือจุดจบที่ปะติดปะต่อกัน
ฉันคิดว่าบทเพลงของวาฬหลังค่อม คือการสื่อสารที่ซับซ้อน…
ในระดับที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงได้ เท่าที่เรารู้จัก
ยกเว้นตัวเราเอง
พ่อเลี้ยงของฉัน เป็นนักเปียโนแนวคลาสสิก
(มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ อีทากา นิวยอร์ก)
เวลาที่เขานั่งสอนเปียโนฉัน
เขาบอกให้ฉันเล่นโน้ตหนึ่งตัว แล้วหลับตาและฟังเสียง…
จนกว่าเสียงนั้นจะเงียบหายไป
เขาอยากให้ฉันเข้าใจเสียง ด้วยการสัมผัสรับรู้ถึงมัน
อยู่บนบกแล้วง่ายกว่าเยอะเลย
แล้วคุณก็ตั้งนาฬิกาจับเวลา
(โรงฝึกการประดิษฐ์และวิศวกรรม ชีวสวนศาสตร์คอร์เนลล์)
ระบบนี้สื่อสารกับกล่องนี้ใช่ไหม
ใช้เวลาสิบปีในการวางรากฐานงานนี้
ก่อนที่เราจะเริ่มสร้างไฟล์เล่นเสียง เพื่อเปิดให้วาฬฟังได้ซะอีก
- ดีเลย ใช้การได้ - เยี่ยม
อ้อ ได้แล้ว
- ใช้ได้ไหม - ได้ ดีมากด้วย
- เยี่ยม ดีเลย - โอเค
- เปิดรึยัง - เปิดแล้ว
แจ๋ว
ใช่ เสียงนี้แหละ ที่ต้องพยายามกันหน่อย
นี่ไง นี่คือ… นี่คือเสียงร้องที่เปิดให้ฟัง
เสียงร้องนี้แหละที่เราจะเปิด…
ไม่ก็เสียงร้องหนึ่งในนั้น
ใช่ เราต้องปรับเปลี่ยนมันนิดหน่อย
ครับ ผมว่าเราลดระดับเสียงลงได้
อาจจะ…
บางส่วนมันเพี้ยนไป คุณอาจต้องปรับตรงนั้น
- มันเพี้ยนมาจากการอัดเสียง - อ้อ โอเค
ใช่ เสียงเพี้ยนนั่นมาจากการอัดเสียง
เสียงบันทึกพวกนี้ยังไม่ผ่านการกรอง มันยังไม่ได้ปรับแต่งอะไรเลย
ดีเลย
- บางอย่างไม่ค่อยถูกต้อง - ใช่ มีบางอย่างไม่ถูกต้อง
ฉันพยายามจะหลอกวาฬ
เรื่องนี้ฉันควรบอกตามจริง
ฉันพยายามจะโน้มน้าววาฬหลังค่อม
ให้เชื่อว่ามีวาฬอีกตัวในทะเล ที่กำลังร้องเพลงอยู่
เรากำลังระดมความคิดกัน และเหมือนเราจะสะดุดอยู่ที่…
(ห้องแล็บชีวสวนศาสตร์คอร์เนลล์)
การทดลองเปิดเสียงสมัยก่อนนั้น ทำให้ได้เสียงห่วยๆ มากมายโดยบังเอิญ
มันต้องเป็นแบบนี้แหละ ครึ่งนึงของท่อนนี้คือเพลงจริงๆ
ครั้งล่าสุดที่พวกเขาเปิดเสียง
ปรากฏว่าได้เสียง เหมือนวาฬหลังค่อมสูดฮีเลียม
นี่คืออันที่ปรับโครงสร้างใหม่แล้ว
แล้วพวกเขาก็สงสัย ว่าทำไมไม่มีตัวไหนตอบเลย
- ลบเสียงแทรกออกให้หมด - ใช่ ไม่มีเสียงซ่าแล้ว
แล้วคุณก็จะได้รูปแบบของคลื่น
สีน้ำเงินคือที่ใส่ไป ส่วนสีแดงคือที่เราได้ยินอยู่ตอนนี้
- สีแดงคือเสียงที่เราได้ยินตอนนี้ - ใช่
หลักๆ แล้วคุณทำงานกับสัญญาณใช่ไหม
คุณไม่มีปัญหาอะไรกับสเปกโตรแกรมเนอะ
เสียงกริ๊กๆ ทั้งหมดจะถูกตัดทิ้ง
ความคิดเข้าท่าดี
ปัญหาเดียวที่เห็นคือเสียงส่วนใหญ่ ของวาฬหลังค่อมไม่มีท่วงทำนอง
มันคือเสียง ที่ผ่านการมอดูเลตทางแอมพลิจูด
เสียงมันเลยสั้น มีหลายส่วนที่เป็นแบบนี้…
เสียงที่ไม่ประสานกัน และไม่มีท่วงทำนอง
วิเศษไปเลย
คุณทำได้เหมือนมาก
เหมือนเดิม ฉันคิดว่า มันเป็นเรื่องของความชัดเจน
- ฉันว่าเราน่าจะลองดู - ใช่
ถ้าคุณได้ฟังเสียงของวาฬทั่วโลก ไปพร้อมๆ กัน
เสียงส่วนใหญ่จะเป็นเสียงร้องเรียก
บางทีก็เกิดขึ้นเป็นชุดๆ ที่เปลี่ยนลำดับไป
บางทีก็เกิดขึ้นทีละเสียง
(เสียงร้องบุ๋งๆ)
แต่มันเป็นเสียงสั้นๆ
(เสียงร้องแกวกๆ)
และเราเข้าใจเสียงพวกนี้น้อยมาก
(เสียงร้องคำราม)
แต่จากเสียงร้องทั้งหมด ของวาฬหลังค่อม…
(เสียงร้องหว่าวๆ)
ฉันคิดว่ามีหนึ่งเสียงที่สำคัญที่สุด
เสียงร้องวุบๆ
เราคิดว่าทุกตัวสร้างเสียงแบบนี้
นี่คือสัตว์ที่มีศักยภาพ ในการสร้างเสียงร้องจำนวนนับไม่ถ้วน
ทำไมมันถึงมีเอกลักษณ์
ทำไมมันถึงพิเศษ
และวิธีที่ดีที่สุดในการเริ่มหาคำตอบ
คือการเปิดเสียงให้วาฬฟัง และดูว่าวาฬจะตอบสนองยังไง
ฉันเตรียมตัวมาเพื่อไขข้อสงสัยนี้
นี่คือสิ่งที่ฉันให้การสนับสนุน ตอนที่ฉันอายุ 25 และฉันเริ่มงานนี้
และนี่คือสิ่งที่ฉันสานต่อ ตอนเริ่มเรียนปริญญาเอก
และฉันต้องแน่ใจให้ได้ ว่าวิทยาศาสตร์ไม่มีข้อบกพร่อง
นี่คือจุดแรกเริ่ม ของวิธีที่เราทำความเข้าใจ
ว่าวาฬหลังค่อมรับรู้ถึงโลกนี้ยังไง
และวาฬหลังค่อมรับรู้ซึ่งกันและกัน ผ่านเสียงได้ยังไง
(มิเชลล์จะเดินทางไปอะแลสกา)
(เพื่อทดสอบว่าวาฬหลังค่อม ใช้เสียงร้องวุบๆ)
(เพื่อติดต่อกับตัวอื่นๆ ใช่หรือไม่)
แม่ฉันรักมหาสมุทรมาก
และท่านอยากเป็นนักสมุทรศาสตร์มาตลอด
แต่สมัยนั้น ผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้ออกเรือ
ท่านจึงหันมาเป็นนักภูมิศาสตร์แทน
ท่านไม่เคยหมดรักที่มีให้มหาสมุทรเลย และแน่นอนว่าท่าน…
ส่งผ่านความรักนั้นมาที่ฉัน
(หน่วยวิจัยสัตว์ทะเล ที่เลี้ยงลูกด้วยนม)
ถูกเผง นั่นแหละที่สำคัญ
การสังเกตเสียงแปลกๆ เสียงที่แตกต่าง คือวิธีที่ดีที่สุดที่คุณสามารถทำได้
เพราะมันจะปรากฏให้คุณเห็นชัดๆ
ถ้าเราสังเกตเห็นความแตกต่าง ของแต่ละระดับเหล่านี้
และจดบันทึกไว้
นักวิทยาศาสตร์เคยคิด ว่าเสียงเพลงนั้นใช้เพื่อการหาคู่
เราได้รูปแบบที่ดีมาก
เสียงเหมือนไวโอลิน เสียงเหมือนเห่า
และฉันค่อนข้างมั่นใจ ว่าจะต้องมีเสียงวุบแน่
นี่คือสามตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบ…
แต่ที่ฉันฟังเสียงบันทึก จากแปซิฟิกใต้มานานนับทศวรรษ
ฉันเห็นว่ามีเสียงเพลงแบบเดิมโผล่มา
ในหมู่ประชากรวาฬ ที่อยู่ห่างกันหลายร้อยไมล์
แต่มันสำคัญ ที่เราต้องมองให้เห็นถึงโครงสร้าง
เราได้ยินเสียงร้องที่แหลมและดัง จากนั้นก็เสียงความถี่ต่ำ
แล้วก็เสียงร้องที่แหลมและดัง และเสียงความถี่ต่ำต่อ
ดังนั้นถ้าคุณคิดในเชิงโครงสร้าง…
ฉันได้รู้ว่าเสียงเพลง เป็นมากกว่าแค่การหาคู่
มีการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ เกิดขึ้นในเสียงเพลง
นักร้องตัวอื่นๆ ก็เรียนรู้เสียงใหม่ และเพลงก็วิวัฒนาการต่อไป
มันพัฒนาไปข้างหน้า
จากนั้นเสียงเพลงจะถูกส่งผ่าน ไปยังประชากรวาฬที่อยู่ห่างไกล
และในขณะที่มีการร้องซ้ำๆ แบบนี้
มันจึงกลายเป็นลักษณะของเสียง ของวาฬนับพันตัวเมื่ออยู่รวมกัน
ทั้งหมดนี้คือปรากฏการณ์เชิงวัฒนธรรม
จากออสเตรเลีย
ครั้งแรกมันแพร่ไปถึงนิวแคลิโดเนีย ที่อยู่ห่างออกไป 1,300 กิโลเมตร
พวกมันทุกตัวเรียนรู้เพลงได้ ภายในเวลาไม่กี่เดือน
มันตลกดีที่สัตว์สามารถเรียนรู้
รูปแบบเสียงยาวๆ ที่ซับซ้อนนี้ ได้อย่างรวดเร็ว
ทุกครั้งเสียงเพลงจะเดินทาง จากตะวันตกไปตะวันออก
เชื่อมโยงมหาสมุทรของเหล่าวาฬ ด้วยวัฒนธรรม
ฉันพยายามวาดแผนที่ให้สมบูรณ์
ที่ระบุจุดที่พบการแบ่งปันเสียงเพลง ในแปซิฟิกใต้
เพื่อค้นหาขอบเขตของมัน
เพื่อหาคำตอบว่าวัฒนธรรม ของวาฬหลังค่อมนี้ไปจบลงที่ไหน
(เอลเล็นเตรียมเดินทาง ไปเฟรนช์โปลินีเซีย)
(เพื่อดูว่าวาฬที่นั่น)
(ร้องเพลง ที่เธอติดตามมาตลอดด้วยหรือไม่)
(แมตต์ ลิลลีย์ สามีของเอลเล็น)
- พอไหม ไม่น่าพอ - ไม่ ฉันว่าพอแล้ว ยัดเข้าไปเลย
มานี่มา ซิน นี่อะไรเหรอ
ขึ้นมานี่
คิดว่าไง ซิน
นั่งสบายไหม
งานภาคสนามคือความท้าทายอยู่เสมอ
เพราะเราต้องอยู่ห่าง จากคนที่เราห่วงใย
แต่ผมว่า…
บางทีฉันก็พาแมตต์ มาที่ไซต์งานภาคสนามด้วยกันได้
แล้วเราก็ค้นพบว่าเขาเป็นคนเมาเรือ
ก็เลย… ไปได้ไม่สวยเท่าไร
คุณต้องปิดเตาก่อน
- รู้แล้ว รู้แล้วๆ - เห็นควันไหม
คุณได้เปิด… ใช่
ข้อหนึ่ง เอลเล็นมักปิดสัญญาณ เครื่องตรวจจับควัน
- คุณโอเคไหม - ค่ะ
ขอบคุณมากพวก
ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี โอเค
- มอบหมายมา เอลเล็น - ว่าไงนะคะ
มอบหมายมา มอบหมายหน้าที่ให้ผมทำ
โอเค
คุณช่วยไปเก็บผ้าที่ตากไว้ ที่แห้งแล้วทั้งหมดมาให้ฉันหน่อย
ได้เลย
ต่อจากนี้ เราจะสื่อสารกันได้น้อยมากจริงๆ
และแบบนั้นมันแย่จัง
และมันยากมากด้วย
ฉันคิดว่ามันยากสำหรับคุณ มากกว่าสำหรับฉันซะอีก
เพราะฉันยังมีคนอยู่รอบตัว… มีทีมงาน
อีกอย่าง คุณมีงานต้องทำนี่นา ใช่ไหม
งานภาคสนามมันไม่มีหยุดพักเลย
เวลาที่คุณสนใจสิ่งใดจริงๆ และหลงใหลมันจริงๆ
มันคือสิ่งแน่ชัดที่คุณอยากทำ
ฉันชอบออกภาคสนาม
มันทำให้ฉันมีความสุขมาก และฉันรักมันเข้าเต็มเปาเลย
ฉันไม่อยากหยุดทำงานนี้แน่ๆ
แต่มันลำบากใจที่ต้องอยู่ห่างบ้าน
ผมว่าวิธีที่ดีที่สุด คือพยายามไม่นึกถึงมัน
โอเค
มานี่มา
ค่อยยังชั่ว
(โฮบาร์ตเบย์ อะแลสกา)
(สำหรับสองสัปดาห์แรก ของงานภาคสนาม)
(มิเชลล์จะได้รับความช่วยเหลือ จากเพื่อนนักวิจัย)
(และนักศึกษาหนึ่งคน)
ไฮโดรโฟนสี่อัน พร้อม รีโหมต พร้อม
กระเป๋ากันน้ำสี่ใบพร้อมสายสะพาย และเครื่องจีพีเอส พร้อม
เครื่องติดตาม พร้อม กระเป๋ากันน้ำ ใบเล็กกับเครื่องจีพีเอสเรือ พร้อม
ไอแพด พร้อม ผ้าขนหนูสีเขียวอยู่ในเป้สะพายหลัง
แบตเตอรี่โกลซีโรกับสายชาร์จ
และแผงโซลาร์โกลซีโร ทั้งสองอย่างอยู่ในเป้สะพายหลัง
- กล่องเพลิแคนสีดำ - พร้อม
พร้อมกล้อง… ฉันตรวจดูเมื่อเช้าแล้ว
กล้องถ่ายรูป กล้องส่องทางไกล แบตเตอรี่กล้องเก้าโวลต์อีกก้อน
และถ่านสองเออยู่ในนั้นทั้งหมด
แจ๋ว กระเป๋ากันน้ำใบใหญ่ สีเหลือง ชุดกันฝน ขนมขบเคี้ยว
(แมกกี้ ไนต์ นักศึกษาผู้ช่วยวิจัย)
พร้อมๆ เอามาแล้ว
โอเค ลำโพงเปิดฟังเสียง เสื้อชูชีพสี่ตัว
(ดร.ลีแอนนา แมตธิวส์ นักนิเวศวิทยาทางทะเล)
- วิทยุสองอัน - พร้อม
- กระเป๋ากันน้ำและขวดน้ำส่วนตัว - น้ำ
ฉันเติมน้ำมาเต็มขวดของฉันแล้ว
ครีมกันแดด
อ๊ะ ครีมกันแดด ฉันเขียนไว้ในรายการแล้ว
อยู่ในกระเป๋า เราควรเอามาทาหน้าหน่อย
เราจะออกสำรวจครั้งแรกทางตอนใต้ แล้วค่อยๆ ไล่มาทางเหนือ
โอเค
เมื่อคุณอยู่ในสถานที่ที่สวยงาม ขนาดนั้น มันง่ายมากที่จะลืม…
ว่าวาฬอาจทำให้เรือเราล่มได้
และน้ำก็เย็นมากพอที่จะทำให้เราตาย
มีใครอยู่ตรงโน้นแน่ะ
แน่นอน
หลายฤดูที่ผ่านมา ฉันใช้เวลา หลายสัปดาห์โดยไม่เจอวาฬสักตัว
ปีนี้เรามีเวลาแค่เดือนเดียว ในการสำรวจวาฬอย่างน้อย 30 ตัว
โอเค ไฮโดรโฟน เวลา 10.28 น. วันที่ 11 สิงหาคม
ฉัน ดร.ลีแอนนา แมตธิวส์ อยู่กับ ดร.มิเชลล์ โฟร์เนต์
ฉันจะปรบมือสามที
การเปิดเสียงแต่ละครั้ง ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง
เราจะใช้ไฮโดรโฟนใต้น้ำ เพื่อติดตามการใช้เสียงของวาฬตัวนึง
ระหว่างที่ลำโพงของเราเล่นเสียงวุบๆ
เริ่มเล่นเสียง
ส่วนข้างบนนี้ เราจะบันทึกทุกอย่างที่เราเห็นวาฬทำ
วิธีนี้เรียกว่า การติดตามสัตว์เฉพาะตัว
เมื่อเชื่อมโยงพฤติกรรมที่เราเห็น บนผิวน้ำเข้ากับเสียงที่เปิดใต้น้ำ
ฉันจะเข้าใจภาพรวม ว่าวาฬตอบสนองต่อเสียงของเรายังไง
- เริ่มจากตอนขึ้นสู่ผิวน้ำครั้งแรก - ได้
รู้สึกเหมือนมันจะโผล่มาข้างๆ เรา
ใช่
เริ่มการสำรวจ
ขึ้นสู่ผิวน้ำครั้งแรก ตะวันตกเฉียงใต้ 76.2 องศา
พ่นน้ำ
ไม่สิ ช่างมัน ไม่ใช่วาฬตัวของเรา
- ไม่ใช่วาฬของเรา - ไม่ใช่
พ่นน้ำ ตะวันตก
50.1 องศา
พ่นน้ำ ตะวันตกเฉียงเหนือ
ดำลงไป 36.3 องศา
150 หลา
- ตัวนี้วาฬของเรา - ใช่ นั่นวาฬของเรา
โอเค มีแต้มขาวเล็กๆ ที่ครีบหลัง
- เหรอ - ใช่
ใช่ แพนหางของมัน ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
เพราะวาฬอีกตัว ก็เป็นวาฬที่มีแพนหางสีดำ
ฉันก็เห็น และฉันคิดว่า "โอ้โฮ"
- แต่ไม่ใช่ ตัวนี้วาฬของเรา - และนั่นแพนหางด้านขวา
- นั่นแพนหางด้านขวา - ใช่
แพนหางสีดำ มีจุดด่าง มีเพรียงเกาะด้านบน
- ใช่ๆ - อือ
โอเค จบการสำรวจของเราแล้ว
(เสร็จสิ้นการเล่นเสียงครั้งแรก)
- ได้แล้ว - ได้แล้ว
ได้แล้ว
มีใครว่าอะไรไหม ถ้าฉันจะกินชิ้นรสเชดดาร์
ตามสบายเลย
พวกคุณผิดหวังไหม ที่ฉันไม่ได้พาเราลงไปถึงนั่น
- ไม่นี่ - โอเค
ฉันตั้งใจน่ะ
แถวนั้นมีวาฬเยอะเกินไป
ฉันไม่คิดว่าเราควรลงไปถึงนั่นหรอก
ไม่งั้นมันจะงงมากๆ
(การเล่นเสียงครั้งที่สอง)
- นั่นไม่ใช่วาฬของเรา - ถูกต้อง
ไม่ใช่วาฬของเรา
- สองตัวนี้ไม่ใช่วาฬของเรา - ถูกต้อง
อ๊ะ แล้ววาฬตัวที่กระโดดน้ำนั่นล่ะ
- ใช่ - นั่นวาฬของเรา
ผิวน้ำ ขึ้นสู่ผิวน้ำครั้งแรก 185.2 องศา
200 หลา
ค่อนข้างมั่นใจว่าตัวนั้นวาฬของเรา
ฉันจะลองใช้กล้องส่องทางไกลส่องดู
พ่นน้ำ
ใต้ 178.5 องศา
- 400 หลา ตัวใกล้ๆ ใช่ไหม - ใช่
- นั่นไม่ใช่วาฬของเรา - ไม่ใช่วาฬของเรา
ลบตอนที่ขึ้นสู่ผิวน้ำ ครั้งล่าสุดให้หมดเลย
การศึกษานี้ มีความเป็นไปได้สูงที่จะล้มเหลว
ระบบโลจิสติกส์มันซับซ้อนจริงๆ
เวลาที่มีวาฬหลายตัว มันยากจริงๆ ที่จะติดตามแค่ตัวเดียว
(โมโอเรอา เฟรนช์โปลินีเซีย)
มันคือความคิดที่ว่า ฉันอาจมีส่วนช่วยในการศึกษานี้ได้
มันอาจเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นเล็กๆ ของฉัน ที่ช่วยไขปริศนานี้
แม้แต่ในฤดูออกภาคสนามที่ลำบากที่สุด หรือวันที่เลวร้ายที่สุดก็ตาม
มันคือสิ่งที่ทำให้ฉันตื่นนอนทุกเช้า
ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์จอมเนิร์ด…
ที่พยายามทำความเข้าใจโลกของเรา
พยายามทำความเข้าใจสัตว์ทุกตัว ที่อยู่ในโลกนี้
ก่อนที่พวกมันจะสูญพันธุ์จนสิ้น
คุณยังไม่ค่อยรู้ วิธีใช้ไฮโดรโฟนมาก่อนใช่ไหม
- ไม่ครับ ไม่มาก - โอเค ไม่เป็นไร
หลักง่ายๆ คือห้ามให้ส่วนนี้เปียกน้ำ ส่วนตรงนี้จะเป็นส่วนที่จุ่มลงในน้ำ
(อเล็กซ์ เซาธ์ นักศึกษา ป.เอก สัตวดนตรีวิทยา)
ตอนเปิดโหมดสตามินา มันใช้เวลานานมากกว่าจะติด
อ้อ ครับ
ฉันได้ยินเสียงผ่านทางเครื่องนั้นเลย
นี่แหละ ใช้ได้ดีทีเดียว
วิธีใช้คือคุณเอาเทปมาชิ้นนึง
แล้วพันมันรอบๆ ให้แน่น แต่ต้องไม่แน่นเกินไป
- ครับ - อย่าให้มันบีบรัดสาย
โอเค
วิธีนี้คือเพื่อลดเสียงแทรก จากคลื่นความถี่ของเสียงน้ำใช่ไหม
- คุณหมายถึงแบบนี้ใช่ไหม - ใช่ มัน…
- ลดการสั่นสะเทือนความถี่ต่ำ - ครับ
ใช่ วิธีนี้ส่งต่อกันมา จากอาจารย์ของอาจารย์ฉันอีกที
ส่งต่อมาที่เขา และต่อมาที่ฉัน และฉันก็นำมาใช้ในห้องแล็บของเรา
มันคือ…
มันคือเทคนิคของคนออสเตรเลีย จะว่างั้นก็ได้
- ใช่ แบบนั้นเยี่ยมมาก - โอเค
ตอนนี้เราต้องการแค่วาฬ
(ริชมอนด์ แฟรงก์ กัปตันเรือ)
ค่ะ ดีใจมากๆ เช่นกันที่ได้เจอคุณ
- ดีที่เราได้ออกเรือกับคุณ - ไม่เจอกันนานเลย
ใช่ไหม ฉันรู้ค่ะ นานมาก ใช่ เพราะงี้…
ฉันมีเวลาแค่ไม่กี่สัปดาห์
และฉันต้องได้เสียงบันทึกคุณภาพสูง จากวาฬหลายๆ ตัว
ฉันจะได้รู้ว่ามันร้องว่าอะไร
ขอโทษที คุณคิดว่าไง
น่าจะไปลองทางโน้นกัน สำหรับเสียงแล้ว มันดีกว่า
- ได้ ฟังดู… - หลังจากนั้นเราค่อยไป…
ได้ ความคิดเข้าท่าดี
- พร้อมลงไปรึยัง - ค่ะ พร้อมแล้ว
- คลายม้วนออก… ใช่ ดีมาก - เรียบร้อย
- เอาละ เราจะเริ่มฟังแล้วนะ - โอเค
ตอนนี้ฉันฟังอยู่ที่ระดับ 95
มันอาจเป็นเสียงที่ได้ยินอยู่ไกลๆ
น่าจะนะ ใช่
มันคือเกมเล่นซ่อนหาเสียงกัน
เราปล่อย… ใช่ ปล่อยสายให้สุดเลย
เพราะมันไม่คงตัวอยู่ในแนวตั้ง
และฉันอยากลงไปให้ลึกที่สุด เท่าที่เราจะทำได้
ใต้ผิวน้ำนั้น วาฬตัวอื่น
ที่อยู่ไกลเป็นสิบกิโลเมตร จะได้ยินเสียงเพลง
แต่ไฮโดรโฟนของฉันบันทึกเสียงได้ชัด แค่ในระยะหนึ่งถึงสามกิโลเมตร
โอเค ฉันจะหยุดที่ตรงนี้ ไฟล์ 001
- รู้สึกว่ามาจากทางนี้ - ใช่
วาฬร้องเพลงนอกแนวปะการัง
แต่บริเวณที่น้ำลึกลงไปอีก อาจกว้างใหญ่ไพศาล
ถ้าเราไม่ระวังให้ดี มันอาจทำให้เรือล่มได้
เราลองไป… ทางโน้นดู
น้ำเปรียบดังทางเข้า แต่มันก็คือกำแพงกั้นด้วยเช่นกัน
เรายืนยันได้ว่า ตอนนี้มีเสียงร้องเพลงเกิดขึ้น
แต่คุณภาพเสียงแย่ถึงแย่มาก
แปลว่ามันอยู่ห่างไปไกลมาก เราเข้าไปถึงนั่นไม่ได้ น่าเสียดาย
(เล่นเสียงเสร็จแล้ว ห้าจาก 30 ครั้ง เหลือเวลา 24 วัน)
สิบปีที่อยู่อะแลสกา ฉันไม่เคยเห็นวาฬมากขนาดนี้มาก่อน
ฉันคิดว่าเราเล่นเสียง โดยเปล่าประโยชน์ ถ้าเราไม่…
ไม่สแกนหาคลื่นก่อน
เรากำลังติดตามสัตว์แบบเฉพาะตัว
และเปิดเสียงให้สัตว์ตัวนี้ฟัง
แต่มันไม่ใช่สัตว์ตัวเดียว ที่ได้ยินเสียงนี้
แปลว่าสิ่งที่สัตว์ทำ ก็จะเปลี่ยนไปด้วย
เช่น คุณกับฉันคุยกันสองคน
เทียบกับเวลาที่คุณกับฉัน คุยกับคนกลุ่มนึง
มันจะเปลี่ยนแปลงการมีส่วนร่วมของเรา
- จริงด้วย - และปริมาณความตั้งใจของเรา
ฉันคิดว่าเรามีปัญหา เรื่องยึดติดวิธีเดิมๆ
ใช่ เราใช้เวลาหลายสัปดาห์… ฉันเองใช้เวลาหลายเดือน… หลายปี…
- นานมาก - ออกแบบวิธีการติดตามสัตว์เฉพาะตัว
- แต่พอเราออกไปทำจริงๆ แล้ว… - มันเปลี่ยนไป
และเราได้เห็นอะไรอื่นๆ อีกมาก…
มันไม่สำคัญว่าฉันใช้เวลานานแค่ไหน ในการออกแบบมันขึ้นมา
แล้ววิธีไหนถือว่าเลิศที่สุด
ที่เราจะแน่ใจได้ถึงบางสิ่งบางอย่าง ที่เราเห็นในธรรมชาติ
โดยไม่พูดเกินจริง โดยไม่ต้องคาดหวังว่าจะได้เห็น
และฉันรู้สึกว่า สำหรับคำถามนี้…
การสแกนคือวิธีที่ง่ายที่สุด ในการรับรู้การตอบโต้ต่อเสียงที่เปิด
คนละทิศจากเดิมเลย
ต่างกันมาก
- ฉันว่าเรา… - เฮ้ แมกกี้
เราจะเปลี่ยนวิธีการกันหน่อย
- จะใช้การสแกนแทน - แค่สแกนเหรอ
- ใช่ - สแกนอย่างเดียวเหรอ
สแกนอย่างเดียว
ฉันนึกว่าฉันจะศึกษาวาฬแค่ตัวเดียว
มันฟังดูสมเหตุสมผลมาก ที่จะศึกษาว่าวาฬตัวนึงนั้นทำอะไร
แต่ฉันกลับได้ศึกษาวาฬจำนวนมาก ซึ่งเป็นเรื่องประหลาดใจเกินคาดเลย
ฉันต้องรู้ให้ได้
ว่าจำนวนเสียงวุบๆ ที่วาฬแต่ละตัวสร้าง
จะเพิ่มขึ้น หลังจากที่ฉันเปิดเสียงวุบไหม
และวิธีลงมือที่ดีที่สุด คือเริ่มสแกนหา
ฉันกำหนดเครื่องหมายให้วาฬทุกตัว ที่ฉันเห็นอยู่รอบๆ
ถ้าเฉลี่ยแล้วจำนวนเสียงวุบๆ ที่วาฬแต่ละตัวสร้าง
เพิ่มขึ้นหลังจากที่ฉันเปิดเสียงวุบ…
นี่คือหลักฐานที่ชัดเจนมาก ว่าพวกมันใช้เสียงวุบสื่อสารกัน
(เสร็จสิ้นการเล่นเสียงครั้งแรก ให้วาฬหลายตัวฟัง)
เริ่มเล่นเสียง
โอเค
เราจะไปอยู่ตรงโน้น เพื่อเว้นระยะห่างหน่อย
แล้วเราค่อยวนกลับมา ช้าๆ นะ เราจะไปแบบช้าๆ
- 30 วินาทีนับจากเปิดเสียง - ขอบคุณ 30 วินาที
ขนาดกลุ่มสี่ตัว 131 องศา 500 หลา
ขนาดกลุ่มสองตัว 154 องศา 1,000 หลา
145 องศา ขนาดกลุ่มสองตัว
- คุณพูดช้าลงหน่อยได้ไหม - ไม่น่าได้
ระยะ 200 หลา
ช่วยทวนมุมแอซิมัธหน่อยค่ะ
142 องศา
ขนาดกลุ่มสองตัว…
250 หลา
185 องศา ขนาดกลุ่มหนึ่งตัว
- ช่วยทวนอีกที ขอโทษค่ะ - 185 องศา กลุ่มหนึ่งตัว 250 หลา
200 หลา ขนาดกลุ่มหนึ่งตัว 256 องศา
ฉันยังอยู่ที่ขนาดกลุ่มสี่ตัว 1,000 หลาอยู่เลย
- มุมแอซิมัธเท่าไรนะ - ไม่รู้
เอาละ มาหยุดแล้วเริ่มกันใหม่
คุณพูดเร็วมากๆ ฉันไม่มีเวลามองข้อมูลอะไรเลย
ฉันรู้ และมัน…
ลบทั้งหมดนั่นแล้วมาเริ่มใหม่
ถึงมันจะยากแค่ไหน แต่มันก็ง่ายกว่าเดิม
ง่ายกว่าพยายาม ติดตามสัตว์เฉพาะตัวนั่นน่ะเหรอ
ใช่ ดูเจ้าพวกนี้สิ ดูสิ
เอาละ เริ่มการสำรวจ
โอเคนะ ขนาดกลุ่มสามตัว 159 องศา
ฉันอยากฟังเสียงของเรา
- เราเริ่มเล่นเสียงตอนไหน - 11.32 น.
- เสียงนี้ใช่เลย - ฉันว่านี่เสียงเรา มันเงียบน่ะ
แต่ก็อีกนั่นแหละ มันเข้ากันได้ดีเชียว
มันเข้ากันดีมาก โอ๊ยแน่นอน ฟังดูเหมือนของจริงสุดๆ
ใช่
- นั่นไม่ใช่เรา - อือ ไม่ใช่เรา
- ไม่ เราอยู่ตรงนี้ นี่เรา - ใช่
ฉันคิดว่าเสียงวุบ เป็นเหมือนการทักทายพวกมัน
อาจจะประมาณว่า "หวัดดี ฉันคือ…"
ซึ่งก่อให้เกิดคำถามว่า…
ถ้าวาฬแต่ละตัวมีเสียงวุบของตัวเอง…
มันใช้เสียงนั้นบ่งบอกตัวตน ของกันและกันได้ไหม
นี่คือเหตุผลที่ฉันเปิดเสียงนี้
ก่อนที่คุณจะเริ่มบทสนทนา…
มันช่วยให้คุณได้แนะนำตัวเองก่อน
เราเจออะไรในนี้อีกบ้าง
เราอยากรู้ว่าพวกมันร้องวุบ ก่อนที่เราจะเปิดเสียงวุบไหม
- นั่นเรา - นั่นเสียงเรา
เราไม่ได้ยินเสียงร้องวุบๆ ก่อนที่เราจะเปิดเสียงวุบเท่าไรเลย
พวกมันยืนกรานที่จะร้องตอบ
มันอาจสุ่มได้โดยบังเอิญก็ได้
พวกมันร้องอีกแล้ว
- เอ้อ ลีแอนนา - ว่าไง
- นี่ มานี่หน่อย - โอเค
- แมกกี้ มาผลักเราหน่อย - โอ๊ยตาย
- แย่แล้ว - เราแตะพื้นเลย
มันดังเอี๊ยดๆ
ฉันไม่ช่วยนะ ฉันไม่ขอมีเอี่ยวด้วย
ฉันไม่อยากโดนฟ้อง เผื่อเกิดอะไรผิดพลาด
เราแตะพื้นไหม ฉันว่าเราแตะพื้นแล้วนะ
ฉันจะยืนตัดสินพวกคุณอยู่บนนี้แทน
คุณว่าเราจะไกวไม่ได้งั้นเหรอ
ถ้าเราเขยิบไปตรงนั้น พื้นจะต่ำกว่านี้ใช่ไหม
- พร้อมนะ - โอ๊ยตาย น้ำตาไหลแล้ว
บ้าจริง ขำจนฉี่จะราด
โอ๊ย แมกกี้
- เอ้านี่ ระวังนะ - อู้ว ความคิดนี้ดูไม่ค่อยเข้าท่า
- ยกเท้าขึ้นมาบนนี้ได้ไหม - น่าจะได้
ฉันว่าถ้าคุณจับสายสูงขึ้นไปอีก… ใช่
ใช่ คุณแค่ต้องกระโดดไป
กระโดดขึ้นคร่อม ตายจริง
แย่แล้ว อย่าปล่อยให้เธอชนต้นไม้นะ
ฉันนำสิ่งที่ฉันรัก จากการใช้ชีวิตที่นี่
และนำกลับไปใช้ที่บ้าน
เช่นอะไร
เช่นฉันไม่มีอินเทอร์เน็ต
ค่ะ บ้านคุณไม่มีอินเทอร์เน็ตเหรอ
- ใช่ บ้านฉันไม่มีอินเทอร์เน็ต - ค่ะ
บ้านฉันเงียบมากๆ
อยู่ห่างไกลจากเสียงเอิกเกริก
เวลาที่ฉันก้าวเท้าไปข้างนอก มันก็พอมีเสียงบ้าง…
ค่ะ
เวลาที่ฉันตื่นนอนตอนเช้า ฉันรู้สึกเหมือนตื่นนอนจากในเต็นท์
ค่ะ การเปลี่ยนจากใช้ชีวิตแบบนี้ กลับกันมันยากกว่าหลายเท่า
ใช้เวลาหลายวันกว่าจะปรับตัว
ให้เข้ากับความจริง และโลกแห่งความจริงได้ และมันแค่…
เพราะงั้นฉัน… นั่นแหละประเด็น ฉันไม่รู้สึกว่าแบบนั้นคือความจริง
แบบนี้ต่างหากคือความจริง
นี่คือโลกที่แท้จริง
ใช่ แต่มันไม่ใช่โลกจริงๆ ที่เราอาศัยอยู่ตลอดเวลา
- ใช่ - เราจึงต้องรีเซ็ตตัวเอง
กลับไปสู่ชีวิตประจำวัน แบบที่เรามีก่อนมาที่นี่
และมันยากนะ
บางสิ่งที่เราทำไม่ได้มีมาแต่กำเนิด
แต่ต้องเรียนรู้
สิ่งเหล่านั้นบอกเรา ว่าเราเชื่อมโยงเข้ากับใคร
และที่ไหนที่เหมาะกับเรา
วันนี้เราทำได้ดี วันนี้เราเป็นทีมที่ดี
ใช่
เราดูแลกันเป็นอย่างดี
เราหัวเราะบ่อยมากด้วย
วันนี้เราหัวเราะบ่อยเลย
ไม่อยากให้ฉันตัดผมให้เหรอ
เราเรียกสิ่งเหล่านี้ว่าวัฒนธรรม
วัฒนธรรมที่เก่าแก่ที่สุด ไม่ใช่มนุษย์
แต่มาจากมหาสมุทรต่างหาก
เป็นเวลาหลายชั่วอายุคนมาแล้ว ที่นักวิจัยคิดว่าพวกมันรักสันโดษ
เมื่อเราไม่เห็นพวกมันอยู่ด้วยกัน
แต่พวกมันไม่ได้อยู่โดดเดี่ยว มาตั้งแต่ยุคโบราณ
เมื่อ 40 ล้านปีก่อน สมองของพวกมัน พัฒนาอย่างรวดเร็วและมีความซับซ้อน
ก่อนที่มนุษย์จะเดินตัวตรง
ก่อนที่เราจะค้นพบไฟ
ความตระหนักรู้พัฒนาขึ้น เพราะพวกมันกลายเป็นสัตว์สังคม
สมองส่วนที่เกี่ยวข้อง กับตัวเองและสังคม
ได้พัฒนาให้ซับซ้อนมากยิ่งขึ้น กว่าสมองของสัตว์ชนิดไหน
รวมทั้งพวกเราด้วย
สัมผัสการทางมองเห็นและเสียง ได้ผสมผสานเข้าด้วยกัน
ทำให้วาฬมองเห็นกันและกันได้ ผ่านทางเสียง
วาฬวิวัฒนาการ เพื่อสร้างความสัมพันธ์ในที่มืด
- หาง - ไหน… หางทางซ้าย
มีตรงนั้นตัวนึง ตรงนั้นอีกตัวนึง
โอเค บันทึกที่เวลา 13.50 น.
โอเค มีนักร้องมาแล้ว
เสียงครางมันช่าง…
ได้ยินรายละเอียดทั้งหมดของเสียงเลย เยี่ยมมาก
นี่แหละสิ่งที่เราต้องการ นี่แหละ ใช่เลย
แบบนี้เลย เราจะหย่อนสายลงไปสักชั่วโมง
เราจะ… นี่แหละข้อมูลเด็ดของเรา
- นี่คือชิ้นเด็ดของงานนี้เลย - ใช่
เพลงที่เราบันทึกได้นั้น แตกต่างจากเพลงที่ฉันติดตามอยู่
เพลงใหม่ที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน
ตลอดเวลา 20 ปี ของการบันทึกเสียงทั่วแปซิฟิกใต้
นี่คือครั้งแรก ที่ฉันได้เห็นอะไรแบบนี้
แต่ฉันไม่คิดว่ามันผิดปกติอะไร
เพลงนี้มีโครงสร้างที่ซับซ้อน และมีธีมที่สมบูรณ์เต็มที่
เฟรนช์โปลินีเซียอาจจะไม่ใช่ ปลายทางสุดท้ายของแผนที่
(เล่นเสียงให้วาฬหลายตัวฟังเสร็จแล้ว 13 จาก 30 ครั้ง)
(เหลือเวลา 20 วัน)
ในอีกหนึ่งสัปดาห์ ลีแอนนากับแมกกี้ต้องไปทำงานประจำ
แต่ฉันคิดว่า ในที่สุดเราก็เริ่มเข้าใจแล้ว
ตั้งแต่เราเปลี่ยนจากการติดตาม วาฬตัวเดียวไปเป็นนับสิบตัว
ส่วนที่ยากที่สุด คือการวัดระยะด้วยสายตา
เราจึงต้องฝึกฝนกันทุกเช้า
- โอเค ขอเดานะ - โอเค
- ฉัน… - โอเค คุณก่อน
ฉันว่า 125 หลา
- ฉันว่า 150 - ฉันเห็นว่าเป็น 150
ฉันคิดว่า 150 ถึง 200… ฉันเดาไว้ประมาณนั้น
จริงเหรอ ฉันคิดว่า 100 ถึง 150
- เอาละ โอเค - ฉันพลาดไปเยอะเลย
- 150 ถึง 200 - ฉันว่า 150 ถึง 200
โอเค ช่วงตั้งแต่… อ๊ะ ไม่นะ อย่าขยับ
คำตอบคือ 130
- เราเฉียดไปนิดเดียว - ใช่
เราคาดการณ์ระยะทางไว้มากเกินจริง
- พร้อมนะ - ค่ะ
- 75 - ฉันว่า 75
- ใกล้ๆ 100 - 70
- โอเค รู้สึกดีขึ้นแล้ว - เรา… ใช่
- วันนี้ร้อนจัง - ฉันไม่สบายตัวเลย
แล้วคุณยังดูเหมือน…
- เหมือนสาวฝรั่งเศสออกภาคสนามวันนี้ - จริงเหรอ
มัดมวยผมและใส่ชุดสีดำล้วน
อ้อ แหม ที่ใส่เสื้อผ้าที่ดำ คุณจะได้ไม่เห็นรอยเหงื่อไง
และฉันจะได้รวบผมไว้ในหมวกได้
แฟชั่นที่ใช้การได้จริง
- แฟชั่นที่ใช้การได้จริง - ใช่เลย
ฉันไม่ได้เปลี่ยนเสื้อมาหกวันแล้ว
มันน่าทึ่งจริงๆ เลย มีวาฬตั้งหลายตัว
มีตรงนั้น ตรงนั้น และตรงนั้น… ตรงนั้นด้วย และตรงนั้น และ…
จริงเหรอเนี่ย
ลีแอนนา มีน้ำมันรั่วออกมาจากท้ายเรือ
- โอเค กลับกันเถอะ - ได้
ได้แล้ว
ใช่ ใช่ๆ
ฉันไม่รู้แน่ชัด ว่ามันรั่วมาจากตรงไหน
ฉันต้องหาให้เจอ
แต่ฉันรู้ว่าเวลาที่เติมน้ำมันลงไป ช่องเติมก็ปกติดี
แต่มันต้องมีอะไรแน่ๆ ฉันว่านะ…
ยังคาดเดาอะไรไม่ได้ตอนนี้ แต่ฉันหาทางอยู่
โอเค
แค่รู้ไว้ว่า คงอีกหลายชั่วโมงต่อจากนี้
ฉันจะไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรอย่างอื่น
และฉันจะอยู่ในโหมดแก้ปัญหา จนกว่าจะแก้ปัญหาได้สำเร็จ
- เข้าใจแล้ว - โอเค
(ช่วงวันที่เหลือของงานภาคสนาม ของลีแอนนาและแมกกี้)
(ทีมงานไม่สามารถเล่นเสียงได้)
(เพราะเครื่องยนต์เรือขัดข้อง)
(สัปดาห์ที่สอง)
ใช่ เราใช้เวลาเกือบ 20 นาทีแล้ว
พ่นน้ำ
เคลื่อนไหวอยู่
อ้อ ใช่ อีกทีแล้ว
พ่นน้ำ
- ไหน พ่นน้ำเหรอ - พ่นน้ำเหรอ
ใช่ๆ
เริ่มฟังแล้วนะ
เจ้าตัวนี้ไม่ใช่นักร้อง
มันไม่ใช่นักร้อง รู้แล้วๆ
มันอยู่แค่ตรงนั้นเอง แต่ว่า… ฉันรู้แล้ว
- อย่างกับงมเข็มในมหาสมุทร - ใช่
และคุณต้อง…
มันอาจร้องเพลงอยู่ตรงนั้น หรือไม่ก็ไม่อยู่เลย
(ดร.ไมเคิล พูล นักนิเวศวิทยาทางทะเล)
เขาบอกว่า 4.00 ถึง 4.30 น. ที่มารีนาเดอไวอาเร
- พรุ่งนี้เหรอ - ใช่
เอาสิ ฉันเอาด้วย เยี่ยมเลย
สี่ สอง…
ฉันเพิ่งบอกว่า เราไม่มีเสียงเพลงดีๆ เลย
แต่ดีแล้วที่เราได้ออกเรือ ถือเป็นการฝึกฝนที่ดี
ส่วนนี้คือส่วนสำคัญของงาน นี่คือไฮโดรโฟน
ใช่ นี่คือไฮโดรโฟน วิธีทำคือเราใช้เคเบิลไทร์รัด
วางไฮโดรโฟนไว้ข้างบน และหย่อนปลายลงในน้ำ
แปลว่ามีน้ำหนักอยู่ที่พื้นและทุ่น หรือว่า… ครับ
ใช่ เราหย่อนมันลงไปในแนวปะการัง แถวนั้นจะมีปลาอยู่เยอะ
- จะได้ยินเสียงปลาเจ๋งๆ - ครับ
คุณจะได้ยินเยอะแยะเลย และ…
- มีกุ้งดีดขันด้วย แต่ว่า… - ครับ
ตราบใดที่คุณมีนักร้องอยู่ใกล้ๆ เสียงของมันจะกลบเสียงอื่นๆ หมด
ฉันทำทุกอย่างที่ทำได้
เพื่อเก็บข้อมูล หากว่ามีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นที่นี่
โอเค
ใช่
วันนี้วันที่ 10 กันยายน
และตอนนี้เราอยู่นอกแนวปะการัง ในโมโอเรอา
ถ้าเจอ เสียงประกอบเป็นของ ดร.เอลเล็น การ์แลนด์
ที่มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูว์ส
เราจะวางไฮโดรโฟนไว้ที่พื้นทะเล
หวังว่านักร้องจะว่ายน้ำมาใกล้มากพอ
เอาละ จะหย่อนลงไปละนะ เรียบร้อย
เราเรียกการสื่อสารของเราว่า "ภาษา"
เราคิดว่าสิ่งที่วาฬทำนั้นต่างออกไป
เสียงใต้น้ำใช้เวลาถึงครึ่งชั่วโมง ในการหักเหไปยังพื้นที่ระนาบรอบๆ
หรือแผ่วหายไปในไม่กี่วินาที หรือระดับความลึกที่ต่างกัน
เสียงจะเดินทางมาถึงอย่างต่อเนื่อง…
จากสถานที่และเวลาที่ต่างกัน
และด้วยเหตุใดก็ตาม วาฬหลังค่อม ถอดความหมายในโลกของเสียง
ซึ่งเสียงในอดีตและปัจจุบัน เดินทางมาถึงพร้อมๆ กัน
มันเหมือนกับการได้รู้ เรื่องกาลเวลาของดาวแต่ละดวง…
โดยใช้หูของเราเท่านั้น
(ระหว่างที่รอเปลี่ยนเครื่องยนต์)
(เพื่อนและเพื่อนร่วมงานของมิเชลล์ ได้มาร่วมวงด้วย)
(เพื่อช่วยทำงานในฤดูนี้ให้เสร็จ)
(นาตาลี แมสติก เจนเซน นักศึกษา ป.เอก นิเวศวิทยาทางทะเล)
- ฉันระบุวาฬไปกี่ตัวแล้ว - ทั้งหมดหกตัว
ทั้งหมดหกตัว วาฬและก็วาฬ…
ขนาดกลุ่มสองตัว กลุ่มสามตัว และตัวเดียวทางโน้น ใช่ไหม
ใช่
- แบบนี้เกิดขึ้นบ่อย - ค่ะ
โอเค
- โอเค - พักสักสามนาทีดีไหม
ได้
วาฬกระโดดน้ำ
- ตอนนี้เราไม่ได้ทำงาน - ก็ใช่ แต่เรายังดูได้นี่นา
พักกินขนมกัน ไปเอาขนมมา ไปเอาขนมมา
- นี่ ชีสพอดีคำ - แจ๋ว ขอบคุณค่ะ
ค่ะ
เราจะไปไกลแค่ไหนก่อนสำรวจอีกรอบ
- หนึ่งชั่วโมงหรือหกกิโลเมตร - หกกิโลเมตร
เยี่ยมมาก
เราพยายามสำรวจและลงมือทำ กี่ครั้งในหนึ่งวัน
- สี่ - สี่
เราจะหิวมากแค่ไหนตอนกลับถึงบ้าน
- มาก - หิวมาก
ไฟล์นี้มีอะไรหลายอย่างเลย
ฉันไม่แปลกใจหรอก เพราะมีวาฬอยู่รอบๆ ตั้งหลายตัว
นี่คือเสียงหอนสั้นๆ
นั่นเสียงระรัว แล้วก็เสียงบุ๋ง
วุบ หอน บุ๋ง
บุ๋ง บุ๋ง บุ๋ง
หอน บุ๋ง บุ๋ง บุ๋ง
คุณตั้งชื่อเรียกเสียงไว้กี่เสียง
ฉันตั้งชื่อให้ทุกเสียงเลย
รู้ไหมเราเรียกเสียงนี้ว่าอะไร
ช้าง
ไม่ ใกล้เคียงนะ คิดถึงสัตว์ชนิดอื่น ที่ร้องแบบนี้สิ มันอาจสูญพันธุ์แล้ว
- แมมมอธ - ใกล้เคียงกว่านั้น
แมมมอธขนยาว
ไม่ใช่ มันคือบรอนโตซอรัส
มัน "อาจ" สูญพันธุ์แล้วงั้นเหรอ
สูญพันธุ์สนิทเลยต่างหาก
คุณหลอกฉันนี่นา
แต่มันทำให้ฉันนึกถึงบรอนโตซอรัส
- บรอนโตซอรัส - เห็นด้วย
- เสียงเหมือนบรอนโตซอรัสเลย - ใช่ เหมือนจริงๆ
อีกสามวัน ฉันถึงจะได้เครื่องยนต์ใหม่
เราพยายามตอบคำถามว่า "วุบคือเสียงที่ใช้สื่อสารหรือไม่"
แล้วเวลาเราก็ใกล้หมดลงทุกที
เรากำลังสร้างเสียงบันทึก
อย่างน้อยเราจะได้สาธิต ให้คนทั้งโลกเห็น
รวมทั้งคนรุ่นลูกหลานในอนาคตด้วย
ว่าที่นี่มีสิ่งที่งดงามอยู่
การจะตอบคำถามนี้ให้ได้ ฉันต้องพาตัวเองออกมาจากสังคม
และใช้ชีวิตในโลกที่ มีสัตว์เป็นฝ่ายปกครอง
ซึ่งมันไม่รู้สึกเหมือนการเสียสละเลย
แต่มันรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อย
ฉันรู้ว่าฉันจะกลับบ้านไปเป็นคนอีกคน
และฉันไม่รู้ว่าฉันคนใหม่นั้น จะเข้ากับ…
บทบาทที่ฉันเคยมีได้ไหม
ฉันเคยไปอยู่แอนตาร์กติกาเดือนนึง
และกลับบ้านมาหาหมากับแฟน
ที่ฉันเข้ากับเขาไม่ได้อีกต่อไป
ฉันจึงต้องบอกลาพวกเขา
และฉันกลัวว่ามันจะเป็นแบบนั้นอีก
- รู้ไหม - อือ
ฉันกลัวว่าฉันจะเข้ากับบทบาท ที่ฉันมีก่อนจากมาไม่ได้
คุณต้องละทิ้งมัน
ไม่ใช่แค่ละทิ้งทางกายภาพ แต่ต้องละทิ้งทางจิตใจด้วย
คุณมาออกภาคสนามถึงเจ็ดฤดูแล้ว
คุณหาทางปรับตัวตอนกลับบ้านได้ไหม
ไม่
ไม่เลย
แต่กลับกัน…
ฉันทำตรงกันข้าม และฉันนำพา สิ่งที่ล้ำค่าที่บ้านสำหรับฉัน
อย่างเช่นคุณ และพามาที่นี่ด้วย
ซึ่งมันฟังดูสมเหตุสมผลมากกว่า
เพราะนี่เป็นที่ที่ปลอดภัยมากกว่า ในการเป็นมนุษย์
(สัปดาห์ที่สาม)
ฉันไม่เคยเห็นวาฬ ช่วงท้ายฤดูน้อยขนาดนี้เลย
และเราเพิ่งเก็บเสียงชัดๆ ได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น
เอาละ หย่อนไฮโดรโฟนละนะ
- ลงได้สวย - เยี่ยมมาก
ฉันจะเป็นคนเก็บข้อมูลเอง
เพราะเราไม่อยากอยู่ข้างนอกนี่ นานเกินจำเป็น
ระบุเวลาหน่อย ผมเริ่มฟังแล้วตอนนี้
8.29 น.
- โอเค กำลังบันทึก - ได้
น่าหงุดหงิดจัง
มีเสียงน้ำเยอะเลย เสียงน้ำซัดดังไปหมด
ฉันว่าเราอาจต้องหยุดที่ระดับ 25 ฉันแค่… มันยิ่ง…
มันยิ่งท้าทายมากขึ้นเรื่อยๆ
ฉันแค่เหนื่อยล้ากับทุกอย่าง
การพูดถึงมันว่าเป็นเรื่องยาก เป็นเรื่องท้าทาย
บางทีก็เป็นสัญญาณของความอ่อนแอ
โดยเฉพาะการเป็นผู้หญิงในงานภาคสนาม เราไม่อยากแสดงความอ่อนแอออกมา
ปีนี้ฉันสัญญากับตัวเองว่า จะออกภาคสนามแค่สองสัปดาห์เท่านั้น
ฉันคิดถึงแมตต์
รู้สึกเหมือนว่าเราไม่ได้เจอหน้ากัน นานเป็นชาติแล้ว
(เล่นเสียงเสร็จแล้ว 19 จาก 30 ครั้ง เหลือเวลาหกวัน)
วันนี้วันอังคารที่ 27 สิงหาคม
ฉัน ดร.มิเชลล์ โฟร์เนต์
อยู่กับนาตาลี แมสติก ผู้ที่กำลังจะเป็นด็อกเตอร์เร็วๆ นี้
โอเค เอาละ
มัน… ใกล้ตัวอื่นไหม
วาฬยั้วเยี้ยเลย วู้ มีวาฬเยอะไปหมด
- โอเค - ปัญหานี้ฉันชอบนัก
ถือเป็นปัญหาที่ดี ดูพวกมันสิ
ดูนั่น
วิเศษเลย
โอเค ส่วนสีน้ำเงินติดอยู่กับสมอ
ส่วนสีน้ำเงินอยู่ในน้ำแล้ว
สีน้ำเงินอยู่ในน้ำแล้ว
เพิ่มระดับเสียงที่ไอแพดจนสุดรึยัง
- เพิ่มแล้ว - เหรอ
- เล่นอีกทีซิ เล่นรึยัง - เล่นอยู่
- เราไม่ได้ใส่ลงไปในน้ำ - เวรกรรม
- เอาละ หยุดก่อน - โอย ไม่นะ
เอาละ พร้อมไหม
ไม่รู้สิ เครียดจังแบบนี้
- มา พร้อมแล้ว - โอเค ลุยเลย
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า
หก เจ็ด แปด เก้า สิบ สิบเอ็ด
พร้อมนะ เริ่มได้
มีกลุ่มขนาดสองตัว
มีสามตัวว่ายมาเดี่ยวๆ กลุ่มขนาดสี่ตัว และกลุ่มขนาดสองตัว
ตรงนี้ ฉันว่าตรงนี้มีอยู่ตัวนึง
การสำรวจหมายเลข 26
ได้เวลาแล้ว
ขนาดกลุ่มสามตัว 145.6 องศา
กลุ่มสองตัว 356.1 องศา
กลุ่มหนึ่งตัว
129.6 องศา
200 ถึง 500 หลา
เป็นครั้งแรก ที่ฉันรู้สึกถึงอายุตัวเอง
และฉันอยากมีลูก
คุณจะทำยังไงกับลูก ถ้าคุณต้องมาทำงานภาคสนาม
คุณจะพาเขามาด้วย
เป็นคำถามที่ยากนะ
ขึ้นอยู่กับว่างานภาคสนามที่ทำ คืองานประเภทไหน
ขึ้นอยู่กับว่าแฟนฉันเป็นคนยังไง เวลาที่ฉันมาออกภาคสนาม
ถ้าฉันมีแฟนที่สามารถมาออกภาคสนาม กับฉันได้ก็ดีเลย
ถ้าฉันมีกลุ่มคนที่คอยช่วยเหลือ
นี่ฉันจริงจังนะ
- เราออกภาคสนามนานหนึ่งเดือน - ใช่
และมีใครสักคน ไปเก็บบลูเบอร์รีกับเด็กๆ
ทำแพนเค้กเป็น ซักผ้าเป็น
ทำอาหารให้ทุกมื้อได้ และล้างจานหลังมื้อเช้า
จากนั้นพอเรากลับมาจากออกสำรวจ
วันต่อไปก็เป็นตาฉันที่อยู่กับเด็กๆ
คนนึงอยู่ทางนี้ และจับมือกันไว้
ถ้าล้มก็ล้ม ก็ช่วยให้พวกเขาลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง
ค่ะ
แล้วเราก็สลับหน้าที่กัน ทีนี้ก็ถึงตาคุณอยู่บ้านบ้าง
- ค่ะ ฟังดูดีทีเดียว - ใช่
คุณคิดไหมว่าคุณจะเหนื่อยขนาดไหน
แค่เดือนเดียวเอง
หนึ่งเดือนที่ต้องทำงานบนเรือ วันละเก้าชั่วโมง
กลับมาบ้าน อดหลับอดนอน
ฉันว่าในวงการของเรา ยังไม่มีแบบอย่างที่ดีมากเท่าไร
เราไม่ต้องการแบบอย่างหรอก
โอเคๆ
โอเค
- เขาบอกผมว่าทางนี้ - มีนักร้องเหรอ
- เหรอคะ - มันกำลังร้องเพลง
- หลังจากที่เราไป… - โอเค ได้ค่ะ
และพวกมันหยุดร้องเพลง…
- โอเค งั้นเราจะไป… ได้ - ได้ โอเค
- เพราะครั้งที่แล้วมันเริ่มร้องอีก - ได้ โอเค
โอเค ฉันว่า… ได้ แบบนี้ก็เข้าเค้า เพราะเราได้ยิน…
เราได้ยินเสียงเพลงเพราะๆ แปลว่ามันอยู่ทางนั้น ฉัน… ได้ค่ะ
ไปกัน
หย่อนลงไปละนะ
ฉันว่าเรากำลังไปถูกทาง
ฉันว่าตัวนี้เสียงดังกว่า
ใช่ เราไปถูกทางจริงๆ ด้วยตอนนี้
ครับ
โอเค
นี่คือเพลงแบบเดียว กับที่เราได้ยินที่ออสเตรเลีย
เสียงที่เราติดตามมาตลอดทั้งฤดู
แปลว่าเรามีเพลงที่แตกต่างกัน อย่างน้อยสองเพลง
การบรรจบกันของวัฒนธรรม
วาฬตัวนี้กำลังร้องเพลง จากฝั่งตะวันตก
แต่อีกเพลงต้องมาจากที่อื่นแน่ๆ
และประชากรวาฬกลุ่มที่อยู่ใกล้ที่สุด คือแถวเอกวาดอร์
ไปทางตะวันออก 8,000 กิโลเมตร
ที่ฉันคิดคือเพลงที่แบ่งปันกัน ข้ามแปซิฟิกใต้แบบที่ไม่เคยมีมาก่อน
อาจเป็นแค่ชิ้นส่วนเดียว ของเครือข่ายวัฒนธรรมทั่วโลก
สมองนับพันนับหมื่น ที่เรียนรู้และแบ่งปันกัน
บ้างก็เป็นรูปแบบของเสียง ที่ซับซ้อนที่สุดในโลก
ผลลัพธ์ของวิวัฒนาการ ที่มีอายุเก่าแก่กว่าเราหลายล้านปี
การศึกษาวัฒนธรรมของวาฬอาจช่วย ให้เราได้เข้าใจตัวเราเองมากขึ้น
วิธีที่เราจะเชื่อมโยงกัน ได้อย่างแตกต่าง
อีกล้านปีนับจากนี้
เรากำลังจะได้คำตอบ…
ถ้าชิ้นนี้ได้ผล
ชิ้นนี้เริ่มต้นจากตรงนี้ โอเค
ในช่วงแรกก่อนหน้านี้ มีเสียงคำรามหนึ่ง สอง…
สามครั้ง
ไม่มีเสียงวุบ
ในช่วงที่สองก่อนหน้านี้ มีเสียงวุบหนึ่ง สอง สามครั้ง
ในช่วงปัจจุบันนี้มีเสียงหนึ่ง สอง
สาม สี่ ห้า หก เจ็ด…
แปด เก้า สิบ สิบเอ็ด…
สิบสอง สิบสาม
มี 13 ครั้ง
- เจ๋งเนอะ ว่าไหม - เจ๋งทีเดียวเลย
พวกมันคุยตอบโต้กับคุณ
ฉันเอาแต่คิดว่ามันคงไม่ได้ผล
ฉันดีใจจัง มีความสุขจัง
มันยากมากที่จะแปลความหมาย ของภาษาในโลกแห่งธรรมชาติ
เพื่อฟังและทำความเข้าใจ ว่ามันพูดอะไรถึงกัน
นี่คือสัดส่วนแบบเดียวกัน กับการหันดาวเทียมของเราขึ้นฟ้า
และคอยฟังสัญญาณจากนอกโลก
(การวิเคราะห์เบื้องต้น ของ ดร.โฟร์เนต์)
(ชี้ว่าวาฬหลังค่อมใช้เสียงวุบ ในการสื่อสารกัน)
(และเปิดเผยตัวตนของมันเอง)
(การค้นพบที่ยิ่งใหญ่ของเธอ ได้เผยข้อมูลสำคัญ)
(ว่าวาฬรักษาความสัมพันธ์ตลอดชีพ ไว้ได้ยังไง)
(ดร.การ์แลนด์ทำงาน ร่วมกับนักวิทยาศาสตร์นานาชาติ)
(ที่ศึกษาเพลงของวาฬหลังค่อม)
(พวกเขาร่วมกันสร้างแผนที่)
(ว่าเพลงของวาฬ อาจถูกแบ่งปันไปทั่วโลกได้ยังไง)
(ทั้ง ดร.โฟร์เนต์และ ดร.การ์แลนด์ ยังคงเดินหน้าถอดรหัส)
(ของสิ่งที่ดูเหมือนเป็นระบบสากล ที่เก่าแก่ที่สุด)
(ของวัฒนธรรมและการสื่อสารบนโลกนี้)
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี