Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎(อะ เด เมนเซน โปรดักชัน)
‎แฟร์รี่
‎(สนับสนุนโดย สกรีน แฟลนเดอร์ส)
‎(โดยความร่วมมือกับ ‎แซลลี่ การ์ดเนอร์ แอนด์ ดอมม์)
‎แกอยู่ที่ไหน ไอ้เด็กเปรต
‎แฟร์รี่
‎เฮ้ย
‎เฮ้ย ไอ้เด็กเวร
‎ออกมานะ
‎แฟร์รี่
‎ออกมาหาพ่อแกเร็วเข้า
‎ถ้าปากเก่งนัก จะมัวแต่ซ่อนทำไม
‎แจ็ค
‎- กลับเข้าข้างในเถอะ ‎- หุบปากแกซะ
‎- แจ็ค ‎- แฟร์
‎- เดี๋ยวชาวบ้านก็ตื่นกันหมด ‎- มานี่
‎กลับเข้าบ้านก่อนเถอะ ‎คุณพูดถูก ฉันผิดเอง
‎อย่าเอามือมาแตะฉัน
‎คลาวเดีย ฟังนะ ฉันเอาอยู่ ‎เขาทำร้ายแม่ไม่ได้หรอก
‎เอามันทิ้งไป มันอันตราย
‎เฮ่ แจ็ค
‎คุณมันขาดสติ ‎คุณมันแค่ไอ้ขี้เมาน่าสมเพช
‎- ฉันไม่อยากข้องเกี่ยวกับคุณอีกแล้ว ‎- อีกะหรี่เนรคุณ
‎ตายซะ
‎- ไม่นะ ‎- หยุด
‎- แฟร์รี่ ‎- ปล่อยเธอนะ
‎แฟร์ วางปืนลง ลูกแม่
‎แกจะยิงพ่อตัวเองรึไง
‎ปล่อยเธอซะ
‎แฟร์รี่ กลับมาเถอะ
‎- แกจะทำอะไร ‎- แฟร์ลูกแม่
‎แฟร์รี่ กลับมา
‎ทีนี้ แกจะทำยังไงล่ะ
‎ไง แฟร์
‎- แจ็ค หยุด ‎- ยิงเลยสิ เก่งนักก็
‎- แจ็ค ‎- ยิงเลยสิวะ
‎แจ็ค
‎- ถ้าแกไม่ยิง ฉันจะยิงเอง ‎- หยุดนะ
‎แจ็ค อย่า
‎แจ็ค มองฉันสิ หยุดนะ
‎อย่าริขู่ใครถ้าแกปอดแหกยิงไม่ลง
‎ไอ้ขี้แพ้
‎ในลำคลองอัมสเตอร์ดัม
‎ฉันให้คำมั่นสัญญาใจนิรันดร์
‎อัมสเตอร์ดัมในห้วงคำนึงของฉัน
‎เมืองสุดงดงามในประเทศของเรา
‎ยินดีต้อนรับสู่อัมสเตอร์ดัม
‎หนึ่งในเมืองสุดเลิศเลอในโลก ‎สรวงสวรรค์ชั้นฟ้าของคนรักวัฒนธรรม
‎อัมสเตอร์ดัมไม่เคยหลับใหล ‎และมีทุกสรรพสิ่งให้ทุกผู้ทุกคน
‎คลับเปลื้องผ้า คาเฟ่ ร้านกาแฟ
‎บริงก์ นายของผมครองทุกอย่าง ‎เขาคือจักรพรรดิแห่งชีวิตราตรี
‎มีบ้านริมคลองในโอลด์อัมสเตอร์ดัม
‎บริงก์ร่ำรวยเกินหยั่งได้ไม่ต่างทะเลลึก ‎แต่เขายังคงทำตัวปกติทั่วไป
‎ชายอบอุ่นผู้แแสนธรรมดา ‎ที่คอยดูแลคนที่เขารัก
‎หวัดดี
‎ไง นายชอบไหมล่ะ
‎ฉันเมาเละ ส่วนเขาหล่ออย่างกับแบรด พิตต์
‎แต่ถ้าคุณโกงเขาล่ะก็ คุณซวยแน่ๆ
‎และผมคือคนที่คอยตามแก้ปัญหา
‎ในลำคลองอัมสเตอร์ดัม
‎พรุ่งนี้ฉันจะกลับมาใหม่ ‎แกเตรียมเงินเอาไว้ เข้าใจไหม
‎โอเค
‎อัมสเตอร์ดัมในห้วงคำนึงของฉัน
‎ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อบริงก์
‎เมืองสุดงดงามในประเทศของเรา
‎เขาช่วยเหลือผมตอนผมไร้ค่า
‎เขาคือผู้สอนงานผม
‎เหมือนกับที่เขาสอนเราทุกคน โอลาฟ ‎โรเบิร์ต ริโค่และมัตติจส์ ลูกชายของบริงก์
‎เราคือคลับที่รักกันแน่นแฟ้นราวครอบครัวเดียวกัน
‎เราลุยงานหนัก เราปาร์ตี้หนัก
‎ทุกคนในอัมสเตอร์ดัม
‎บริงก์ดูแลเรา และเราดูแลกันและกัน
‎ผมอยากได้ใครต้องได้ อยากได้อะไรต้องได้ ‎และได้เยอะเท่าที่ต้องการ
‎กว่าจะมาจากอัมสเตอร์ดัม
‎ผมคือชายที่มีความสุขที่สุดในโลก
‎โย่
‎ไง
‎- อาลี ‎- บาบ้า
‎บริงก์ แฟร์รี่
‎เฮ้ย อย่ามาแตะ
‎อร่อยดี นายเป็นเจ้าพ่อเคบับขั้นเทพได้เลยนะ
‎เราคิดถึงโคแมนว่ะ
‎พูดอะไรของนาย ‎หมอนั่นไม่เล่นบอลมาเป็นชาติ
‎ถ้ามีโคแมน ป่านนี้เราได้เป็นแชมป์ไปแล้ว
‎พูดจริงดิ นายนี่น่าไปเป็นกูรูบอล
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ทันเวลาพอดีครับหนุ่มๆ เกมเริ่มแล้ว
‎ไง เป็นยังไงกันบ้าง
‎- ไม่ยักรู้ว่าพ่อจะมา ‎- ก็แค่แวะมาดูว่าเป็นยังไงบ้าง
‎- ก็ไปได้สวยครับ ‎- เหรอ
‎- ฉันได้ยินว่ามาร็อกหมดแล้ว ‎- ใช่ ขายดีมาก
‎ใช่ ฉันไม่ได้บอกให้นายตุนของไว้เหรอ
‎ผมตุนแล้วแต่มันหมดอีก
‎ให้ผมจัดการธุรกิจ ‎คุณก็จัดการเรื่องคุณไปเถอะ
‎ที่นี่ผมเอาอยู่ อย่าก้าวก่ายดีกว่า
‎- พ่อก็ ไม่เอาน่า ‎- หมายความว่าไง ไม่เอาน่า
‎รู้ไหมเราเพิ่งเจอใครมา
‎เอเตียน เพื่อนสุดที่รักของแก
‎มันยังไม่จ่ายเงินใช่ไหม หือ
‎แกนี่มันหน้าโง่ให้ตัวเองโดนโกง ‎ไอ้เบื๊อก
‎- บริงก์ ‎- เพื่อเราทุกคน
‎แฟร์รี่กับฉันจัดการให้แกแล้ว ‎ดูเอาไว้เป็นตัวอย่างแล้วกัน
‎ไม่งั้นมีหวังแกร้องไห้ขี้มูกโป่งมาขอเงินอีก
‎พ่อครับ
‎ไปหยิบเบียร์ที เกมเริ่มแล้ว เร็วเข้า
‎การแข่งขันเริ่มแล้ว ‎เกมนี้สำคัญสำหรับอาแจ็กซ์
‎เปิด เปิดเกมรุกเลย
‎- เอามือไว้บนหัว ‎- ยกมือขึ้น
‎อย่าตุกติก
‎- ขืนขยับ พวกแกตายแน่ ‎- วิ่งไปข้างหลัง
‎เอามือไว้บนหัว
‎เอาใส่กระเป๋า เดี๋ยวนี้ เร็วเข้า
‎อย่าช้า
‎ยัดใส่เข้าไป อย่าหยุด
‎- เดี๋ยวนี้ ‎- เร็วเข้า อย่ามัวโอ้เอ้
‎ใส่ต่อไปอย่าหยุด
‎เฮ้ย ทำอะไรวะ ไอ้เวรตะไลเอ๊ย
‎- อยากตายรึไง ‎- มันอะไรกันเนี่ย
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- พ่อ
‎เฮ้ย เร็วหน่อยๆ
‎อย่าหยุดมือ
‎เร็วสิโว้ย
‎- อย่านะพ่อ ‎- จะเสร็จรึยัง
‎เฮ้ย จะเสร็จรึยัง
‎เขาช้าไปแล้วครับ กองหลังมองกันเอง
‎แต่ซัวเรซกะจังหวะได้ดีเหลือเกิน...
‎- แกเป็นใครวะ ‎- แม่ง
‎ระยำเอ๊ย
‎แฟร์รี่
‎ชักไม่ดีแล้ว
‎แฟร์รี่ แบบนี้ไม่ดีแน่
‎ไปเตรียมรถ
‎- เกือบถึงแล้ว ‎- ทำใจดีๆ ไว้ไอ้หนู แข็งใจไว้
‎(แผนกฉุกเฉิน)
‎- แผลถูกยิงที่หน้าอก ‎- พาเขาไปห้องผ่าตัดด่วนเลย
‎- ทุกคน จับชีพจร ‎- เริ่ม
‎เขาเสียเลือดมาก
‎นี่ห้องผ่าตัด
‎คุณเข้าไปไม่ได้นะคะ
‎ตั้งล้อเบรก นับสามแล้วยก
‎- หนึ่ง สอง สาม ‎- โอเค
‎- อาการเป็นยังไง ‎- ความดันเลือดต่ำเกินไป
‎ตอนเด็กๆ ฉันอยากฝึกให้เขาเป็นชายอกสามศอก ‎เขาจะได้ดูแลตัวเองได้
‎ถ้าเขาโดนแกล้งที่โรงเรียน...
‎...เขาจะได้มีหมัดเด็ดๆ จากฉันไว้ตอบโต้ ‎ให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้น
‎เขาแตกต่างมาตลอด
‎และฉันก็ปกป้องเขาไม่ได้เลย
‎ฉันไม่ทันสังเกตเอง
‎ฉันไม่ควรปล่อยให้พวกมันเข้ามาเลย ‎ความผิดฉันเอง
‎ไม่ละ ไม่ใช่ความผิดนาย
‎พวกมันรู้ว่าต้องไปไหน พวกมันรู้
‎พวกมันรอจนถึงเกมแข่งนั้น
‎ไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก แฟร์
‎คนใต้น่ะ
‎พวกมันมาจากทางใต้
‎ใช่ เป็นไปได้ทีเดียว
‎นายรู้จักย่านนั้นดี
‎นายรู้จักคนที่นั่นด้วย
‎ฉันไม่ได้ไปแถวนั้นเป็นชาติ ‎มันมีเหตุผลของมันนะ
‎ฉันอยากให้นายหาตัวคนบงการเรื่องนี้
‎และฉันอยากให้นายเก็บพวกมันซะ
‎ขืนขยับ พวกแกตายแน่
‎เอามือไว้บนหัว
‎ขืนขยับ พวกแกตายแน่
‎- นั่นใครน่ะ ‎- ไม่รู้สิ
‎ไปดูสิ
‎คุณเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่
‎- ฉันแวะมาเยี่ยม ‎- เยี่ยมใคร
‎จอห์นกับน้องสาวฉัน
‎ผมไม่เคยเห็นคุณมาก่อน ติดคุกมาเหรอ
‎มีแต่ไอ้งั่งที่ติดคุกหัวโต
‎- อ๋อเหรอ ‎- เออ
‎- พ่อผมติดคุก ‎- เวสลีย์
‎- เดี๋ยวเจอกูเจาะยางรถแน่ ไอ้เวร ‎- ไปซะ
‎แฟร์รี่
‎จอห์น
‎ไม่เจอกันนานนะ
‎ทำสีผมมาเหรอวะ
‎- เจอคลาวเดียรึยัง ‎- ฉันมาหานาย
‎เฮาส์เอ็กซ์ถูกปล้น พวกมันยิงมัตติจส์
‎- อาการไม่สู้ดี ‎- ชิบหายละ
‎- คุยกันหน่อยได้ไหม ‎-แกมาที่นี่ทำไม
‎ไงพี่
‎ผมแวะมาแถวนี้
‎เรื่องงานน่ะ
‎- เลยจะแวะมากินกาแฟสักหน่อย ‎- แค่แก้วเดียวนะ
‎เข้าบ้านกันเถอะ
‎อย่าถอดรองเท้าเลอะพรมฉัน
‎ไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ
‎เดี๋ยว ที่รัก
‎ยังงั้น
‎- ที่รัก ชงกาแฟให้หน่อยได้ไหม ‎- ได้
‎พี่ล้มเหรอ
‎ทำนองนั้น ใช่
‎ค่ายดูดีนะ
‎ตกลงมีเรื่องอะไร
‎- อะไร ‎- แกไม่ได้แค่แวะมาเฉยๆ แน่
‎ฉันกับจอห์นแต่งงานกันนานแค่ไหนแล้ว ‎สี่หรือห้าปีแล้วมั๊ง ว่าไง
‎- แวะมาขอโทษจนได้สินะ ‎- ขอนั่งคุยกันดีๆ ได้ไหม
‎ไม่ ฉันทนมองหน้าแกไม่ได้ ‎ถ้าแกไม่พูดขอโทษฉัน
‎- ทำไมต้องเป็นฉันที่ขอโทษ ทำไมไม่ใช่พี่ ‎- ฉันไม่มีเวลามาทะเลาะด้วย
‎- จอห์นช่วยฉันที ‎- คลาวเดีย...
‎- บอกให้ช่วยฉันที ‎- แฟร์เพิ่งมาถึงแท้ๆ
‎ให้เธอไปเถอะ เราจะได้คุยกัน
‎ไม่ รู้อะไรไหม
‎ฉันจะอยู่นี่แหละ แกน่ะลุกไป
‎ให้ตายสิ คลาวเดียไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ
‎- ไปตายซะ ไอ้เวร ‎- ช่วยเงียบปากสักแป๊บเหอะน่า
‎ทำเป็นอวดผมบลอนด์ปลอมๆ
‎- ฉันละอยากอ้วก ‎- หุบปากน่า พูดมากประสาทแดกไปได้
‎นี่คือที่ฉันคิดถึงแก ไอ้ลิงอุบาทว์
‎- ทำตัวยากตลอด ‎- ฉันเนี่ยนะ
‎- เออสิ ‎- ไอ้คราบเยี่ยวโสโครก
‎โตๆ กันแล้ว ‎ช่วยหุบรูบนหน้าสักห้าวินาทีไม่ได้รึไง
‎ตายๆ ไปซะไป
‎ที่รัก สงบสติอารมณ์ก่อน
‎ใจเย็นไว้
‎ไปให้พ้นหน้า แฟร์ ออกไปซะ ไปให้พ้น
‎ไสหัวไปซะ
‎ไม่เป็นไรนะ ผมอยู่นี่
‎- นี่ ‎- อืม
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เธอป่วยน่ะ แฟร์
‎มีเนื้องอกในหัวเธอ ก้อนโตซะด้วย
‎หา
‎มันทำเธออารมณ์แปรปรวนรุนแรง
‎อารมณ์ฉุนเฉียวตีโพยตีพาย อัมพาตที่ขา
‎พวกเขาพยายามเอาก้อนเนื้อออก ‎แต่ทำไม่ได้
‎แล้วไงต่อ
‎พวกเขาว่าเธออยู่ได้อีกสองเดือน
‎ฉันไปหาเธอได้ไหม
‎ช่างเถอะ เธอนอนพักอยู่
‎- ให้ฉันช่วยอะไรนายบ้าง ‎ - คือ...
‎บริงก์อยากให้ฉันหาตัวไอ้พวกนั้น
‎พวกนั้นเป็นชาวค่าย คิดว่าเป็นคนใต้
‎ผู้ชายสามคน โจรสองกับหนึ่งคนขับ
‎ฉันถอนตัวมาสักพักแล้ว แฟร์ ‎ฉันสัญญาพี่สาวนายไว้
‎ฉันรู้ แต่นายอยู่แถวนี้มาสักพัก ‎น่าจะพอได้ยินอะไรบ้าง
‎ฉันมีรูปพวกมันคนหนึ่ง
‎นายเคยอาจเห็นมันมาก่อน
‎อะไร
‎นั่นเจสัน ลูกชายของจอห์น คานต์ ‎เลวจากสายเลือด
‎เขาอยู่ที่ไหน
‎เขาหนีไปที่ตั้งค่ายในเบลเยียมปีก่อน
‎ที่ตั้งค่ายไหน
‎(ค่ายซอนเนดอว์)
‎ซอนเนดอว์
‎โทษทีครับ ผมตามหาเจสัน คานต์อยู่
‎เจสัน คานต์เหรอ
‎- รู้จักเจสัน คานต์ไหมครับ ‎- ไม่ค่ะ
‎- ขอบคุณครับ ‎- เจสัน คานต์ รู้จักไหมพวก
‎ไม่ เราไม่รู้จักครับ
‎โทษทีครับ รู้จักเจสัน คานต์ไหม
‎รู้จัก ฉันว่าเขาพักที่นั่นนะ ‎ในกระท่อมที่มีธงอเมริกัน
‎- ตรงนั้นเหรอ ‎- ใช่
‎- ขอบคุณครับ ‎- ครับ
‎มิชา
‎มิชา สาวน้อย
‎ได้เวลากินแล้ว
‎มิชา
‎บ้าจริง
‎มิชา
‎โอ้ อยู่นี่เอง
‎แกก็รู้ว่าแกห้ามออกไปข้างนอก ‎มานี่มา
‎แกจะออกไปข้างนอกไม่ได้นะ ‎ไม่ ออกไปไม่ได้
‎มานี่มา จุ๊บแม่หน่อย
‎กินซะ
‎บาย ที่รัก บ๊ายบาย
‎อร่อยไหมล่ะ มิชา
‎ไอ้เหมียวเอ๊ย
‎แม่ก็รู้ว่าเข่าผมไม่ดี วิ่งเร็วไม่ได้
‎- หวัดดีครับ ‎- แม่จงใจทำหรือว่ายังไงครับ
‎- อ่อ คุณคือคุณ... ‎- แฟร์รี่
‎คุณแฟร์รี่ ใช่
‎- คุณเป็นเจ้าของเหรอ ‎- ใช่ 20 ปีแล้ว
‎ผมชื่อฟิลิป
‎ทำเลดีนะ
‎ฉันรู้ว่านายมีแผนอะไร ไอ้โรคจิต
‎แม่ครับ นี่ไม่ใช่เอ็ดดี้ นี่ผู้ชายคนใหม่
‎ครับ ขอโทษที เรามีปัญหากับผู้เช่าคนก่อน
‎พวกเขาถ่ายทำหนังลามกอุบาทว์ที่นี่ ‎แต่เราทำความสะอาดหมดแล้ว
‎แต่มันไม่ดีเลย ไม่ดีเลย...
‎เอาละ ส่งกุญแจมาครับแม่
‎เร็วเข้า ส่งกุญแจมา
‎เฮ้อ...
‎แก่แล้วเพี้ยน
‎เรียบร้อย
‎เชิญเลยครับ
‎ใจเย็นๆ นะ โอเค ดี
‎อย่างที่เห็น ไม่ใหญ่มาก ‎แต่มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบ
‎มีตู้เย็น เตาผิง และถ้าอากาศร้อนเกินไป
‎เรามีพัดลมให้คุณเช่าครับ
‎เท่าไหร่ครับ
‎สัปดาห์ละ 200 ครับ
‎- เงินสดเหรอ ‎- จะอะไรอีกล่ะ
‎โอ้โฮ
‎โอเค ขอบคุณครับ ‎อ๋อจริงสิ ซูเปอร์มาร์เก็ตจะปิดในอีกชั่วโมง
‎และถ้าคุณจะไปข้างนอกเพื่อดื่มด่ำวัฒนธรรมล่ะก็
‎มีงานแฟร์จัดอยู่ที่ศูนย์กลางเมือง
‎ครับ ผมรู้ว่ามันไม่ใหญ่โตอะไร ‎แต่ลองไปดูก็ไม่เสียหายนี่ครับ จริงไหม
‎งั้นผมวางกุญแจไว้ตรงนี้นะ
‎วางตรงนี้แหละดี กุญแจไม่หายหรอกครับ
‎เอาละ บายนะครับ ‎แม่ หันรถ เราจะกลับกันแล้ว
‎ว่าไง
‎ไง ฉันเอง เป็นยังไงบ้าง
‎ระดับเลือดเขาสูงขึ้น ‎แต่ฉันไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร
‎- ระดับเลือดสูงต้องดีใช่ไหม ‎- แน่นอน
‎ดี แล้วนายล่ะ
‎ก็ดี ฉันเจอพวกมันหนึ่งคนที่ค่ายในเบลเยียม
‎ฉันนั่งอยู่ในบ้านคาราวานเหม็นๆ ‎รอให้มันกลับมาบ้าน
‎- โห เร็วดีจัง ‎- ใช่
‎จอห์นช่วยน่ะ
‎- อดทนไว้นะ ‎- นายด้วย
‎โอ๊ย
‎- ช่วยฟังก่อนสิ ‎- ปล่อยฉันนะ
‎- แค่สองนาที ไม่เอาน่า ‎- แบร์ พอสักที
‎เอามือนายออกไปนะ ‎ฉันไม่มีอารมณ์
‎ตำรวจอยู่ที่นี่เต็มไปหมด ฉันจะเรียกตำรวจนะ
‎- นายทำฉันเจ็บนะ ‎- แล้วไง
‎- เฮ้ย ‎- อย่าแส่เรื่องชาวบ้าน โอเคปะ
‎เขากวนใจคุณเหรอ
‎ใช่ เขากวนใจฉันค่ะ
‎ปล่อยเดี๋ยวนี้
‎ฉันจะขอดีๆ อีกครั้ง โอเคปะ
‎อย่าเอามือสกปรกแตะต้องเธออีก ‎ไม่งั้นฉันหักกระดูกนายแน่
‎เข้าใจไหม
‎ทีนี้ก็ไสหัวไปซะ ไอ้กร๊วก
‎ไปให้พ้น
‎อีร่าน
‎- คุณโอเคไหม ‎- ค่ะ ฉันโอเคดี ขอบคุณค่ะ
‎ไอ้กร๊วกนี่เหลือเกินจริงๆ
‎ตื๊อไม่เลิก
‎แฟนเก่าน่ะค่ะ
‎หรือเรากลับมาคบกันก็ไม่รู้สิ ‎งงไปหมด
‎- บ้าจริง ข้าวของพังหมด ‎- ผมช่วยเอง
‎ไม่ค่ะๆ คุณไม่ต้องช่วยหรอก ‎คุณช่วยมามากพอแล้ว
‎- ของพวกนี้ขายไม่ออกแน่ ‎- ค่ะ เป็นขยะไปแล้ว
‎คุณใจดีมากค่ะ ขอบคุณนะคะ
‎- ฉันชื่อดาเนี่ยลล์นะคะ ‎- แฟร์รี่
‎หวัดดีค่ะ
‎ให้ตายสิ ฉันตัวสั่นไปหมด
‎ผมเคยเจอคุณมาก่อนไหม
‎- ไม่รู้สิคะ ‎- ค่ายซอนเนดอว์รึเปล่า
‎- ฉันอยู่ที่นั่นค่ะ ‎- เหรอครับ
‎- ผมเช่าบ้านคาราวานที่นั่น ‎- บังเอิญจังนะคะ
‎คุณอยู่กระท่อมที่มีธงอเมริกันหรือเปล่า
‎- เปล่าค่ะ ‎- อ๋อ ผมเห็นคุณออกมาจากกระท่อมนั้น
‎เปล่าค่ะ ฉันไปทำความสะอาดน่ะ ‎บ้านเพื่อนบ้านฉันเอง
‎อ๋อ แต่ผมไม่เคยเห็นใครที่นั่นเลย
‎ใช่ค่ะ เขาชอบไปขลุกอยู่บ้านแฟน
‎เขาจะอยู่ที่นั่นนานไหม
‎คุณเป็นแฟนเขาเหรอคะ
‎ขอโทษที ผมถามมากไป
‎แค่อยากรู้จักย่านนี้ให้มากขึ้นหน่อย
‎- ผมอยู่คนเดียว ‎- คุณมาจากไหนคะ
‎- อัมสเตอร์ดัม ‎- สำเนียงการพูดไม่น่าใช่
‎- ครับ ที่จริงผมมาจากบราแบนต์ ‎- แล้วคุณมาที่นี่อีกทำไม
‎พี่สาวผมน่ะ
‎เธอป่วย
‎มะเร็ง
‎แย่จังค่ะ
‎โทษที ให้ฉันเลี้ยงเครื่องดื่มคุณหรือ...
‎...บุหรี่สักตัวไหม
‎ผมต้องขอตัวก่อน พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าครับ
‎โอเคค่ะ
‎งั้นคงได้เจอกันที่ค่ายนะคะ
‎- ไว้เจอกันค่ะ ‎- ครับ
‎(ว่าไงพี่ สบายดีไหม)
‎แกมาทำอะไรที่นี่
‎มานี่มา
‎เจ้านายไม่อยู่บ้านสินะ
‎ชากีร่า มานี่ เร็วเข้า
‎- ไงครับ ‎- ไงคะ
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎- โทษที ผมปลุกคุณรึเปล่า ‎- ฉันตื่นสักพักแล้วค่ะ
‎- คุณมาทำไมที่นี่คะ ‎- ผมได้ยินเสียงจากบ้านข้างๆ
‎เห็นประตูเปิดอยู่ ‎คิดว่าโจรขึ้นบ้านซะอีก
‎- ไม่หรอกน่า ‎- เราน่าไปดูสักหน่อยนะครับ
‎- แล้วโทรหาพ่อหนุ่มนั่น ‎- ค่ะ รอเดี๋ยวนะ
‎ฉันพาเธอไปห้องนอนก่อน
‎โทษทีค่ะ เธอยังเล็ก ‎ฉันไม่อยากให้เธอหลุดออกไป
‎โอเค พร้อมแล้วค่ะ
‎- คุณตื่นเช้าตลอดเหรอ ‎- ไม่ครับ
‎ผมสะดุ้งตื่นเพราะ...
‎ความเงียบน่ะ คิดว่านะ
‎แปลกแฮะ
‎- โอ้ ไม่นะ มิชา ‎- เธอไม่อยู่
‎บ้าจริง
‎โอ้ ดูแย่ชะมัด
‎ตายแล้ว
‎บ้าจริง ไม่ๆๆ อย่าแตะต้องอะไรทั้งนั้น
‎อย่าทิ้งรอยนิ้วมือไว้ค่ะ
‎- รอยนิ้วมือเหรอ ‎- ค่ะ สำหรับตำรวจไง
‎ตำรวจเนี่ยนะ
‎คุณไม่ควรโทรหาไอ้หนุ่มนั่นรึไง ‎เขาชื่ออะไรนะ
‎- โทรหาเจสัน ‎- ใช่ คุณว่างั้นเหรอ
‎- บ้านเขานี่ ‎- จริงด้วย
‎คุณรู้ได้ยังไงว่าเขาชื่อเจสัน
‎ก็คุณพูดเอง
‎เมื่อวาน
‎เฮ่ นี่ฉันเองนะ
‎ใช่ ขอโทษที
‎ค่ะ เรื่องสำคัญมาก ‎มีขโมยขึ้นบ้านน่ะ
‎- ที่ไหน ‎- บ้านนาย
‎เฮ้ย เมื่อไหร่
‎ฉันก็ไม่รู้ ประตูเปิดอ้า ข้าวของถูกรื้อเละเทะ
‎- ให้ตายสิวะ ‎- บอกให้เขามาที่นี่
‎ฉันว่านายน่าจะแวะมาดูด้วยตัวเองนะ
‎- เดี๋ยวฉันไป ‎- ดี
‎- อย่าแตะต้องอะไรนะ ‎- โอเค
‎- เขาจะมาไหม ‎- คนเฮงซวย
‎- เขาจะมาไหม ‎- ค่ะ
‎- ฉันไม่เคยทำอะไรถูกใจเขาเลย ‎- งั้นจะทำงานให้เขาทำไม
‎ค่ะ ฉันต้องการเงินนี่นา
‎โอ้
‎คุณไม่ทำลายข้าวของแบบนี้แน่ แย่จริงๆ
‎คุณคงคิดว่าที่นี่เป็นแบบนี้ตลอด
‎เรื่องเมื่อวาน ไหนจะเรื่องนี้อีก
‎ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
‎ค่ะ ปกติที่นี่เงียบสงบ...
‎น่าอยู่จะตายไป
‎เป็นวันหยุดพักผ่อนทั้งปีก็ว่าได้
‎ให้ฉันพาคุณเดินชมทั่วๆ ไหม ‎บ่ายนี้เป็นไง
‎ไม่ดีกว่าครับ
‎- โอเค ‎- ผมต้องไปหาพี่สาว
‎โอเค บายค่ะ
‎นายปล้นผิดบ้านแล้ว
‎ขับไป
‎แม่งเอ๊ย
‎เราจะไปไหนกัน
‎จอดทางซ้ายตรงนั้นก็ได้
‎รู้ได้ยังไงว่าพวกเราอยู่ไหน
‎- เราถูกจ้างมา ‎- ใครจ้าง
‎ฉันไม่รู้
‎แกรักไข่แกไหมล่ะ
‎ฉันไม่รู้จริงๆ
‎- เพื่อนฉันจัดการทุกอย่าง ‎- เพื่อนแกเป็นใคร
‎ไปตายซะไป
‎ลงไป
‎เราจะเล่นเกมกัน เกมหนึ่งในหก
‎ไอ้คนเสียสติ
‎เฮ้ย
‎พับผ่าสิวะ
‎แม่ง
‎ให้ตายเหอะ
‎ทำอะไรของแกวะ
‎เพื่อนแกเป็นใคร
‎- เพื่อนแกเป็นใครวะ ‎- ไปตายซะ
‎เลิกแหกปากซะที ไอ้เวรอีกสองตัวเป็นใคร
‎- ไปตายซะ ‎- ได้แค่นี้เหรอ
‎- เออ ‎- แค่นั้นเหรอ
‎เออ
‎บริงก์ฝากทักทายว่ะ
‎ไอ้เยี่ยวหมา
‎(กล่องข้อความ)
‎(ฉันไม่ได้คิดถึงนายในห้องน้ำ ‎อย่ามายุ่งกับฉัน)
‎(ไงพวก วันนี้แย่ว่ะ ทุกอย่างเป็นไง)
‎(เราจะไปอัมสเตอร์ดัมกันกี่โมง)
‎ไงคะ
‎พระเจ้า ดูคุณสิ
‎เกิดอะไรขึ้นคะ
‎- ผมล้มน่ะ ‎- ล้มเหรอ ล้มลงมาจากเขามารึไง
‎- แผลนั่นต้องฆ่าเชื้อนะคะ ‎- ไว้ค่อยทำทีหลัง
‎ไม่ แฟร์รี่ ไม่งั้นติดเชื้อแน่ ‎คุณจะติดเชื้อสแตฟิโลคอคคัสได้นะ
‎- ผมคุณจะร่วง ‎- จริงเหรอ
‎ค่ะ พูดจริง
‎เราต้องทำอะไรสักอย่างนะคะ
‎มากับฉัน คุณเคยช่วยฉันไว้ ‎ทีนี้ถึงตาฉันช่วยคุณบ้าง
‎คุณปล้นร้านขายยามารึไงเนี่ย
‎ฉันไม่ชอบทนปวดน่ะ
‎คุณน่าจะถอดเสื้อออกนะคะ ‎ขาดวิ่นซะขนาดนั้น
‎ให้ตายสิ
‎เอาละ ฉันจะพยายามเบามือนะ
‎ค่ะ โทษที
‎พี่สาวคุณเป็นไงบ้าง
‎ก็ดี
‎ไปล้มที่นั่นมาเหรอ
‎- คุณสองคนไม่ได้สนิทกันใช่ไหม ‎- หมายความว่ายังไง
‎ฉันพูดถึงเธอทีไร คุณดูเครียดทุกที
‎เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น
‎เป็นแบบนั้นมาตลอดเหรอ
‎คนเราเปลี่ยนไปน่ะ
‎ก็ดีไม่ใช่เหรอคะ
‎ไม่ว่าจะยังไง คุณก็ยังอยู่เคียงข้างเธอ ‎นั่นละที่สำคัญที่สุด
‎ฉันว่าเรียบร้อยดีแล้ว
‎ฉันจะหยิบเสื้อให้ ‎จะได้ไม่เดินโทงๆ ออกไปแบบนั้น
‎ฉันซื้อให้เบเรนด์ แต่เขาไม่ชอบ
‎ฉันยกให้คุณค่ะ
‎ฉันมีของที่ช่วยเรื่องปวดแผลได้
‎มันทำจากเฮเซลนัท ‎ฉันเอาไปไว้ไหนนะ
‎อยู่นี่เอง
‎ตอนนั้นซื้อสองแถมหนึ่ง
‎คุณเอาไปให้พี่สาวคุณได้นะ มันอาจช่วยได้
‎- ขอบคุณครับ ‎- ด้วยความยินดีค่ะ
‎ฉันอยากคุยนะ ‎แต่ชากีร่ายังไม่อึเลย
‎แถมฉันต้องเปิดร้านตอนสี่โมงเย็น
‎โอเค
‎ที่รัก มานี่มา
‎มาเถอะ
‎งานแฟร์จัดคืนนี้คืนสุดท้ายแล้ว
‎ถ้าคุณอยากหาอะไรสนุกๆ ทำกับพี่สาว
‎จะมีการจุดพลุ มีปาร์ตี้ด้วยนะคะ
‎เดี๋ยวฉันให้สายไหมคุณฟรี โอเคไหม
‎เอาละ หายไวไวนะคะ ‎รู้นะว่าเจอฉันได้ที่ไหน
‎- แล้วเจอกัน ‎- บาย
‎ขอบคุณครับ
‎- บริงก์ ‎- ไง แฟร์ เป็นยังไงบ้าง
‎จัดการเจสันเรียบร้อย ‎ฉันว่าฉันรู้จะตามตัวอีกสองคนนั่นยังไง
‎- แล้วนายล่ะ ‎- มัตติจส์ยังอาการโคม่า
‎ฉันนอนเฝ้าข้างเตียงเขาเมื่อคืน ‎อะไรๆ ยังไม่แน่นอน
‎ประตูไม่ได้ล็อก
‎- อ่อ แกน่ะเอง ‎- โคล
‎รองเท้า
‎โทษที
‎เป็นไงบ้าง
‎ไม่ยักรู้ว่าพี่สูบบุหรี่
‎หัดสูบเมื่อสองเดือนก่อน ‎มีปัญหาหรือไง
‎สัปดาห์หน้า ฉันจะลองโคเคนกับเฮโรอีน
‎ขอโทษ
‎เรื่องพี่
‎เรื่องฉันเหรอ
‎ที่พี่ป่วย
‎ไม่ต้องชวนคุยเรื่องนั้น
‎ฉันมีอะไรจะให้
‎- น่าจะช่วยแก้ปวดกล้ามเนื้อได้ ‎- ฉันพูดจริง ฉันไม่ได้น่าสมเพช
‎ฉันตั้งใจเอามาให้พี่นะ
‎ดูสายตาที่แกมองฉันสิ
‎อะไรเนี่ย
‎ยาทางเลือกตามธรรมชาติงี่เง่ารึไง
‎ขอบใจ
‎จอห์นอยู่ไหน
‎ที่ร้าน
‎เขาจะกลับมาเมื่อไหร่
‎อ๋อ อย่างนี้เอง
‎- อะไร ‎- แกถึงถ่อมาถึงนี่
‎อะไรกันเล่า
‎ฉันแวะเอาของมาให้พี่ต่างหาก
‎- แกทำทุกอย่างเพื่อตัวเองทั้งนั้น ‎- ให้ตายสิวะ
‎ฉันจะพยายามไปเพื่ออะไร
‎- พยายามเหรอ ‎- ใช่
‎เห็นกันอยู่ว่าพี่ไม่ชอบขี้หน้าฉัน
‎แกหนีหน้าฉันมาห้าปี
‎แล้วคิดว่าจู่ๆ ทุกอย่างจะดีแบบเดิมอีกรึไง
‎ตกลงเป็นความผิดฉันสินะ ‎ที่พี่ไม่บอกฉันว่าเป็นมะเร็ง
‎รู้อะไรไหม ฉันไปดีกว่า ‎อีกสิบปีค่อยเจอกันใหม่แล้วกัน
‎- ไม่ต้องลำบากหรอก เดี๋ยวฉันก็ตายแล้ว ‎- ดีสิ ค่อยโล่งใจหน่อย
‎แม่งเอ๊ย
‎อีบ้า
‎นี่ แฟร์
‎- ทุกอย่างโอเคไหม ‎- เยี่ยม
‎เมียนายนั่นก็ด้วย
‎จะไปอีกแล้วเหรอ
‎ไม่เคยเช็กโทรศัพท์เลยรึไง
‎ฉันมีคำถาม นายพอรู้จักตำรวจ ‎ที่อยากรับจ๊อบเสริมไหม
‎ฉันอาจรู้จักคนที่พอแนะนำคนให้นายได้
‎ฉันได้เบอร์โทรจากไอ้หนุ่มที่ชื่อเดวี่
‎- ฉันอยากรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน ‎- เบอร์โทรศัพท์เหรอ
‎- มีค่าใช้จ่ายนะพวก ‎- ไม่สำคัญ บริงก์เป็นคนจ่าย
‎- เดี๋ยวฉันจัดการให้ ‎- เยี่ยม
‎เสื้อสวยนะ
‎ไง เพื่อนบ้าน
‎เฮ่ คุณมาจนได้
‎แถมมาคนเดียวอีก
‎ครับ
‎คือพี่สาวผมรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ก็เลย...
‎แหม น่าเสียดายจัง
‎อีกเรื่องคือคุณทำงานที่นี่ ‎เดาว่าคุณน่าจะเห็นอะไรบ้าง
‎และคืนนี้มีปาร์ตี้ใหญ่
‎ผู้คนอาจเยอะวุ่นวายไปหมด
‎พวกเขาอาจพี้ของดีเพิ่มความสนุก ถูกไหม
‎คุณรู้ว่าผมพูดเรื่องอะไร
‎ยาเสพติดสินะ
‎อยากได้ยา ไม่เห็นต้องมาถึงงานแฟร์นี่คะ
‎คุณมองหาอะไรอยู่เหรอ
‎โคเคน
‎คุณเพื่อนบ้าน ‎ชักจะรู้จักกันมากขึ้นแล้วสินะ
‎ของคุณเองเหรอ
‎เจอมาเยอะสิวันนี้ ฉันว่า
‎คุณนี่พูดน้อยนะคะ
‎อยากผ่อนคลายอารมณ์สินะ
‎ใช้โคเคนตลอดเหรอ
‎ครับ
‎ฉันบอกความลับให้เอาไหม
‎บางทีคุณน่าจะให้สมองคุณได้พักร้อนบ้าง
‎ยาอีเหรอ
‎พกติดตัวไว้ตลอดเลยเหรอ
‎พรุ่งนี้ฉันหยุดงาน ยังว่างอยู่
‎เราแบ่งกันได้นะ
‎คุณเพื่อนบ้าน...
‎คุณนี่เต็มไปด้วยเซอร์ไพรส์
‎เหมือนยาพวกนี้
‎เต็มไปด้วยเซอร์ไพรส์ ความสุขสงบและความรัก
‎คุณเลือกได้นะ ถ้าอยากได้โคเคน ‎ฉันก็จัดให้ได้
‎หรือจะมาแจมวันหยุดพักร้อนกับฉัน
‎ยานี่สุดยอดกว่าที่คุณเคยลองมาเลยละ ‎ฉันสาบาน
‎น่าตื่นเต้นจัง ตอนนี้เรารอจนกว่ามันจะออกฤทธิ์
‎เริ่มรู้สึกอะไรบ้างรึยัง
‎พี่สาวคุณไม่ค่อยดีเหรอคะ
‎- ต้องคุยเรื่องนั้นที่นี่ด้วยเหรอ ‎- ไม่ๆๆ ถ้าคุณไม่อยาก
‎เราคุยกันได้แค่ห้านาที ‎แล้วก็กัดกัน รุมทึ้งหัวกัน
‎โอ้ ไม่ๆๆ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น ‎คุณบอกว่าเธอไม่สบายนี่นา
‎- อ๋อ คุณทะเลาะกันน่ะเอง ‎- ห้าปีแล้วครับ
‎- ไม่มีทาง ‎- ครับ
‎ห้าปีเลยเหรอ
‎เล่าให้ฟังที
‎เธอแต่งงานกับเพื่อนผม ‎และตามธรรมเนียมครอบครัวเรา
‎เราให้เกียรติคนตาย ‎ด้วยการดื่มหน้าหลุมศพพวกเขา
‎พ่อแม่ผมตายไปหลายปีแล้ว
‎- โอ้ แย่จัง ‎- ไม่เลยครับ ไม่
‎แม่ตายน่ะ แย่ ‎แต่พ่อตายน่ะ ไม่
‎- เขามันสารเลว ‎- แย่จังนะคะ
‎ผมย้ายไปอยู่อัมสเตอร์ดัมสองสามปีแล้ว ‎ก็เลยไม่เคยกลับบ้าน
‎คุณทำอะไรในอัมสเตอร์ดัม
‎- ธุรกิจ ‎- ลึกลับจัง
‎หลังจากพิธีเสร็จ เราก็ไปที่หลุมศพ
‎จู่ๆ ผมก็เห็นชื่อพ่อผมสลักบนป้ายหลุมศพ
‎คลาวเดียสลักชื่อพ่อผมลงไป
‎- ไม่ ‎- ใช่ และผมโกรธมาก
‎- พ่อผมควรอยู่ในกองขยะ ‎- แล้วไง
‎แล้วผมก็โวยวายใหญ่โต
‎ผมทะเลาะกับเธอและเธอไล่ผมออกมา
‎- ผมอาจเป็นไอ้งั่ง ‎- ไม่
‎คุณไม่ใช่ไอ้งั่ง ฉันเห็นว่าคุณเป็นคนยังไง
‎คนที่ออกตัวช่วยเหลือผู้หญิงที่เขาไม่รู้จัก
‎ไม่ใช่ไอ้งั่งหรอกค่ะ เชื่อฉันสิ ไม่ใช่แน่
‎และผมก็รักเธอมากด้วย
‎มันสำคัญจริงๆ ฉันก็ด้วย ‎ฉันรักน้องชายฉันมาก
‎ฉันมีน้องชายคนนึง ‎ฉันเคยบอกไหมว่าฉันมีน้องชาย
‎คุณมีน้องชายเหรอ คุณไม่ได้บอก ไม่ครับ
‎หรือว่าบอก ไม่รู้สิ
‎- ผมชักพูดมากไปแล้ว ‎- มันเริ่มออกฤทธิ์แล้วใช่ไหมล่ะ
‎ใช่ เริ่มจะออกฤทธิ์แล้ว
‎- ดีใช่ไหม ‎- ใช่ ยาแรงชะมัด
‎ไง
‎ฉันกรนดังไปไหม
‎ตอนฉันดื่ม ฉันจะกรน อายจัง
‎- ผมได้ยินอะไรเลย ‎- โชคดีไป
‎โอ้ บ้าจริง ฉันไม่ควรดื่มเลย
‎- ผมบอกแล้วไม่ใช่รึไง ‎- ใช่ ฉันรู้
‎ตายละ เธอต้องฉี่
‎อุ๊ย ไม่นะ ความคิดแย่มาก
‎คุณพามันออกไปฉี่ข้างนอกได้ไหม
‎- ผมไม่รู้ต้องทำยังไง ‎- แค่เดินไปสุดถนน
‎ไม่งั้นเธอเห่าไม่หยุด ‎ส่วนหัวฉันแทบจะระเบิดอยู่แล้ว
‎ขอร้องละ
‎อย่ามองผมแบบนั้นสิ
‎- คุณน่ารักจัง ‎- แหงละ
‎ถุงอึอยู่ใต้อ่างล้างจาน
‎ไง เร็วเข้า
‎- ว่าไง ‎- ฉันเอง
‎ฉันได้ที่อยู่ของเดวี่แล้ว ‎เดี๋ยวส่งข้อความหานาย
‎โอเค ขอบใจ
‎มาเถอะ
‎ไงคะ
‎- มานี่มา ฉันปลดโซ่ให้แกเอง ‎- ไง ลูกรัก
‎มานี่มา
‎ไงลูกรัก หวัดดีจ้ะ
‎ว่าไงจ๊ะ ว่าไง
‎คุณดีขึ้นแล้วใช่ไหม
‎ก็อ้วกแตกไปสองรอบ
‎กินไข่ซะบ้าง ดีต่อตับนะ
‎ฉันยังไม่มีอารมณ์กินอะไรหรอก ‎คุณล่ะ
‎อยากกินมื้อเช้าที่นี่ไหมคะ
‎ผมต้องไปแล้ว
‎โอเค
‎ค่ะ เมื่อคืนฉันสนุกมากจริงๆ
‎ผมด้วย
‎ไว้เจอกันนะคะ
‎แล้วเจอกัน
‎ค่ะ ฉันอยากจูบคุณ แต่ฉันเพิ่งอ้วกมา
‎คุณนี่ประหลาด
‎ครับ
‎พัสดุของเดวี่ โมลส์ครับ
‎วางไว้ที่ประตู เดี๋ยวผมไปหยิบเอง
‎ไม่ครับ ทำยังงั้นไม่ได้
‎ผมต้องขอลายเซ็น
‎- แกทำงานให้ใคร ‎- แกคิดว่าใครล่ะ
‎คนของแกเองน่ะแหละ
‎ใคร
‎มัตติจส์
‎- ตอแหล ‎- เขากำลังแย่
‎เขาต้องการเงิน เขาโดนพ่อลอยแพ
‎จริงๆ นะ
‎- แล้วทำไมเขาถูกยิง ‎- อุบัติเหตุ ฉันสาบาน
‎ฉันเห็นปืน ฉันเลยยิง
‎- คนที่สามคือใคร ‎- ผู้ชายจากค่ายแคมปิ้ง
‎- คนของเจสัน ‎- ชื่อ
‎ลาร์ส
‎ลาร์ส แวน มาร์เคน
‎ขอละพวก ฉันไม่อยาก...
‎ไง
‎เขาตายแล้ว
‎แฟร์...
‎- มัตติจส์ตายแล้ว ‎- อะไรนะ
‎มันเริ่มส่งเสียงดัง เสียงบี๊บ
‎พวกเขาพยายามทุกทางแล้ว
‎- นายเจอรายที่สองหรือยัง ‎- เจอ
‎จัดการเรียบร้อย
‎รู้ไหมว่าใครคือรายที่สาม
‎รู้
‎ลาร์ส แวน มาร์เคน
‎ให้แม่งทรมาน
‎เข้ามาสิ
‎- เป็นยังไงบ้าง ‎- ก็...
‎- อย่าพูดถึงมันเลย ‎- อ๋อ งั้นเหรอ วันนี้หนักสินะคะ
‎- คุณเป็นยังไงบ้าง ‎- ก็ดีขึ้นเยอะค่ะ
‎นอนพักสักหน่อยแล้วอาบน้ำ ‎ตอนนี้สร่างเมาเป็นคนใหม่
‎ฉันจะปิ้งขนมปังและนั่งดูดบุหรี่ดูทีวี
‎- แจมกับฉันไหมล่ะ ‎- ครับ
‎โอเค งั้นนั่งก่อนค่ะ
‎- เบียร์ไหม ‎- ครับ
‎- นี่ค่ะที่รัก ‎- ขอบคุณ
‎ว่างๆ ฉันอยากไปอัมสเตอร์ดัม
‎เราไปด้วยกันได้นะ
‎ไม่รู้สิ มันไม่เคยเกิดขึ้นเลย
‎ใช่ ฉันเพิ่งเห็นอะไรสักอย่าง ‎เกี่ยวกับสะพานมาเกเรอในนิตยสาร
‎- มันต้องสวยแน่ๆ คุณรู้จักไหม ‎- มันสวยมาก
‎ส่วนตัว ผมมักพักใจกลางเมือง
‎มันจะมีม้านั่งตรงนั้น ‎แล้วผมจะสั่งแซนด์วิชกับเบียร์มากิน
‎นั่งอยู่ตรงนั้น ตามลำพังคนเดียว
‎- อะไร ‎- ดีจัง
‎ฉันเห็นตัวตนของคุณ
‎ภายใต้รูปลักษณ์หยาบกร้านคือหัวใจแสนอ่อนโยน
‎หวัดดี
‎- ไง ‎- โอ้ หวัดดี ไง
‎ขอโทษที่ขัดจังหวะ
‎ผมแวะเอาไข่มาส่ง ‎แถมมีเซอร์ไพรส์ให้ด้วย
‎ให้ฉันเหรอ โอ้ จากสวนสัตว์เลี้ยง
‎ดีจัง พุดดิ้งข้าว ‎นายน่ารักจริงๆ น้องชาย
‎ให้ตาย เสียงพี่ในโทรศัพท์เหมือนยังเมาไม่สร่าง ‎แต่พอผมเห็นหน้าพี่
‎แฟร์ นี่น้องชายฉันค่ะ
‎ครับ เห็นแล้ว
‎- หวัดดีครับ ‎- หวัดดี
‎- ได้ยินเรื่องนายเยอะเลย ‎- เรื่องดีรึเปล่า
‎- ไม่ดีอยู่แล้ว ‎- โชคดีซะจริง
‎- แฟร์รี่ ‎- แฟร์รี่
‎ผมไม่เคยได้ยินเรื่องคุณเลย
‎รู้แล้ว ล้อเล่นน่ะ
‎ผมชื่อลาร์ส
‎- ลาร์สเหรอ ‎- ครับ
‎คนคิดว่าชื่อผมตั้งตามลาร์ส อุลริค ‎แต่เขาเพิ่งสิบขวบเอง
‎แฟร์
‎- นี่อร่อยมาก คุณต้องลองชิม ‎- อะไร ไม่ละ
‎- มีอะไรหรือเปล่า ‎- เปล่า
‎- เอาไข่ใส่ตู้เย็น ‎- ได้
‎แต่ในอากาศแบบนี้…
‎(แดเนียล แวน มาร์เคน)
‎เฟอร์รี่ คุณเพิ่งย้ายมานี่เหรอครับ
‎- ถาวรหรือว่า... ‎- ไม่
‎เขามาเยี่ยมพี่สาวที่ป่วยน่ะ
‎ใช่ เขากลับมาที่นี่จากอัมสเตอร์ดัมเชียวนะ
‎- น่ารักสุดๆ ‎- อัมสเตอร์ดัม
‎- คุณอยู่นี่นานแค่ไหนแล้ว ‎- สองสามวัน
‎เขาจะคิดยังไงกับเราล่ะ
‎ไหนจะเบเรนด์หาเรื่องทะเลาะ ‎ไหนจะกระท่อมเจสันถูกขโมยขึ้น
‎จริงด้วยๆ บังเอิญชะมัด
‎หาเจอไหมครับ
‎ใช่ ฉันได้ยินเสียงก็เลยไปดูซะหน่อย
‎- ได้ข่าวเจสันไหม ‎- พี่โทรไปบอกเขาแล้ว
‎- ไม่ หลังจากนั้นน่ะ ‎- ไม่ เขาน่าจะอยู่บ้านแฟนล่ะมั๊ง
‎ไม่รู้สิ
‎ผมต้องคุยกับเขา แต่เขาไม่รับสาย
‎อาจจะดีก็ได้ แกก็รู้ว่าพี่คิดยังไง
‎คุณเห็นเจสันบ้างไหม แฟร์รี่
‎คุณจะอยู่นานแค่ไหนครับ
‎ขึ้นอยู่กับว่าจะเสร็จธุระตอนไหน
‎- ธุระแบบไหนเหรอครับ ‎- ลาร์ส อย่าถามซักไซร้น่า
‎ผมถามเรื่องงานเขาไม่ได้รึไง
‎เขาทำแบบนี้กับเพื่อนใหม่เสมอ
‎- จัดเลี้ยง ‎- พอใจรึยัง ลาร์ส
‎- กลับมาสนุกกันต่อดีไหม ‎- ผมไปก่อนละ
‎นี่ ไม่เอาน่า
‎ไม่ได้ ผมต้องไปจริงๆ
‎ผมแค่แวะเอาของมาส่ง ต้องไปก่อน
‎- ยังกับแกต้องรีบไปที่อื่นยังงั้นแหละ ‎- ใช่ บาย ดานต์เจ
‎แฟร์รี่ ไว้เจอกันครับ
‎- แน่นอน ‎- ค่ะ จู่ๆ ก็เป็นอะไรของเขาไม่รู้
‎- โทษทีนะคะ ‎- ไม่เป็นไร
‎ลาร์สเป็นคนพิเศษ ‎แต่ฉันไม่รู้จะทำยังไงถ้าไม่มีเขา
‎ผมลืมกระเป๋าเงินไว้ที่บ้านพี่สาว ‎ผมต้องกลับไปเอาก่อน
‎โอเค
‎นี่ แฟร์
‎เราโอเคกันใช่ไหม
‎ไอ้ชาติชั่ว
‎- แกทำอะไรกับพี่สาวฉันวะ ‎- ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นพี่สาวแก
‎ฉันเสียใจเรื่องเพื่อนแก ‎ถ้าฉันรู้ ฉันไม่เข้าไปเอี่ยวด้วยแน่
‎ฉันไม่อยากให้ใครตกเป็นเหยื่อ
‎อย่าริขู่คนอื่นถ้าแกปอดแหกไม่กล้ายิง
‎- ขอร้องละ ‎- เข้าไปในป่า
‎- ได้โปรด ‎- เดินไป
‎- ขอร้องละ ‎- เดินไป
‎ได้โปรด เดินแล้วๆ
‎ขอละ แกต้องเชื่อฉัน แกเข้าใจผิด
‎ฉันแค่ทำไปเพื่อดาน
‎ฉันอยากช่วย
‎- เธอทำงานสายตัวแทบขาด ‎- หุบปาก
‎- เธอทำงานหนักแทบตาย โอเคไหม ‎- หุบปาก
‎ฉันอยากตอบแทนเธอ ‎เรามีกันแค่สองคนพี่น้อง โอเคไหม
‎เรามีกันแค่สองคน
‎ฉันขอโทษ
‎คุกเข่าลง
‎แกต้องเชื่อฉันนะ
‎มันแค่ครั้งเดียว ‎ขนาดเงินฉันยังไม่ได้จากพวกนั้นเลย
‎ฉันเป็นแค่คนขับรถ
‎นี่
‎- คุณจะไปแล้วเหรอ ‎- ใช่
‎จะไปอยู่บ้านพี่สาวเหรอคะ
‎- สำคัญด้วยเหรอ ‎- ก็ไม่รู้สิ
‎เรายังไม่ได้แลกเบอร์กันเลย จริงไหม
‎- อยู่ๆ คุณก็จะไปปุบปับแบบนี้เหรอ ‎- ผมเสร็จงานแล้ว
‎แล้วเราจะได้เจอกันอีกไหม
‎เรารู้จักกันสองวัน เอากันครั้งนึง
‎คุณคิดว่าเราจะแต่งงานกันรึไง
‎คุณอายุเท่าไหร่
‎- ฉันนึกว่าเราเข้ากันได้ซะอีก ‎- ใช่ มันก็สนุกดี
‎ลาก่อน
‎ไง
‎ไง แฟร์
‎ให้ตายสิ
‎ดีใจที่นายกลับมา
‎เรียบร้อยดีไหม
‎มาเถอะ
‎ผลงานนายเหรอ
‎นั่นหมายเลขหนึ่ง
‎หมายเลขสองจะโผล่ในไม่ช้า
‎แล้วหมายเลขสุดท้ายล่ะ แวน มาร์เคน
‎เขาด้วย
‎อาศัยอยู่ที่ค่าย ‎ไม่มีคนเห็น ไกลหูไกลตาผู้คน
‎ฉันตามเขาเข้าไปในป่าและยิงเขาที่นั่น
‎ง่ายเหมือนปอกกล้วย
‎แน่ละว่ามันไม่ช่วยให้มัตติจส์ฟื้นกลับมา
‎เขามันประสาท เราต่างรู้ดี
‎แต่ก็ใช่...
‎ใช่ เขาเป็นเด็กดี
‎นายรู้ไหมใครหักหลังเรา
‎ไม่
‎พวกมันบอกว่าเฝ้าดูเรามาสักพัก ‎พวกมันตามรถขนสินค้ามา
‎เราต้องเปลี่ยนระบบซะใหม่
‎- ระวังให้มากขึ้น ‎- จัดการแล้ว
‎ปลอดภัยไว้ก่อน ดีกว่าเสียใจภายหลัง
‎โอเค ดีมาก
‎ริโค่จัดการเรื่องธุรกิจตอนนายไม่อยู่
‎งั้นก็
‎มาดื่มกัน
‎เอาละพวก
‎ขอบใจ
‎- โทรมาดึกแบบนี้ตลอดเหรอ ‎- ไง
‎ไง แฟร์รี่
‎คลาว ฉัน...
‎...อยากพูดอะไรหน่อย
‎ฉันอยากขอโทษพี่ ‎กับสิ่งที่เกิดขึ้นที่งานแต่งงานของพี่
‎ไม่เป็นไร
‎แล้วเป็นยังไงบ้าง
‎ฉันกำลังจะตาย
‎แต่ฉันมีวันเวลาที่ดี ไม่เจ็บปวดเท่าไหร่
‎ของที่แกให้ฉันมาช่วยได้มาก
‎จอห์นกับฉันปั่นจักรยานด้วยกันนิดหน่อย
‎เรากินสเต๊กกัน มันดีมาก
‎ดีแล้ว
‎ดีมาก
‎ถ้าฉันต้องขอบคุณอะไรสักอย่าง ‎มันคือการที่ฉันได้รู้จักจอห์นผ่านแก
‎ถ้าปราศจากเขา มันคงไม่มีค่าอะไรเหลือ
‎โอเค
‎- แกกลับไปอัมสเตอร์ดัมแล้วเหรอ ‎- ใช่
‎งานเสร็จแล้วเหรอ
‎แกทำในสิ่งที่ต้องทำแล้วใช่ไหม
‎ใช่
‎โอเค
‎งั้นฝันดีนะ
‎ฝันดี พี่
‎ฉันรักน้องชายฉันมาก
‎ฉันเป็นแค่คนขับรถ
‎ห่าเอ๊ย
‎แม่ง
‎หัวหน้าฉันจะรู้ไม่ได้
‎ถ้าเขารู้ เขาจะเผาที่นี่ราบ
‎ฉันจะปิดปากสนิท ฉันสาบาน
‎นายจะมาสายทุกวันเลยใช่ไหม
‎พี่สาวแก...
‎...จะไม่มีวันรู้เรื่องนี้
‎- แกกับฉันจะไม่มีวันเจอกันอีก ‎- สาบานได้
‎แฟร์ นายออกไปแล้วเหรอ
‎ริโค่บอกว่านายทำตัวแปลกๆ ‎ทุกอย่างโอเคไหม
‎แฟร์รี่ นายอยู่ไหน ‎ฉันอยู่คนเดียวอีกแล้ว นายจะมาไหม
‎(สองเดือนต่อมา)
‎มัวทำอะไรอยู่ เรามีนัดกับพวกโมร็อกกัน
‎ขอโทษพวก ฉันหลับลึกไปหน่อย กำลังไปเดี๋ยวนี้
‎ช่างเถอะ
‎มาที่สนามอารีน่าเลย
‎แหม ตรงเวลาเป๊ะนะ ไอ้เวร
‎โทษที
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- คิดว่าไงล่ะ
‎เราเจรจาเสร็จแล้ว ‎ริโค่จัดการให้ ได้ราคาดีด้วย
‎พวกเขาจะมาส่งทีหลัง
‎นายเป็นอะไรไปวะ
‎เปล่านี่
‎แปลว่าอะไร เปล่าเนี่ยนะ ‎ถ้าไม่ทำตัวเพี้ยน นายก็เมา ไม่ก็มาสาย
‎กลับบ้านไปซะ พักร้อน หาวิชาลงเรียน
‎ฉันไม่สน แต่ช่วยทำอะไรหน่อยเหอะ ‎หัดมีสมาธิซะบ้าง
‎สารรูปแบบนี้ แกทำงานให้ฉันไม่ได้
‎เดี๋ยวก็ดีเองน่า
‎- ของมาส่งกี่โมง ‎- ห้าโมงเย็น ฉันมารับนายเอง
‎แถวม้านั่งตัวโปรดของนาย
‎เราจะซื้อชุดแฮปปี้ มีล
‎เราอยากเห็นไอ้จ้อน
‎อีกครึ่งชั่วโมงเจอกัน
‎ไม่ อีกครึ่งชั่วโมงเจอกันที่โรงแรม
‎- ไม่ อย่าทำแบบนั้น ‎- เธอน่าเบื่อชะมัด
‎- เธอน่าเบื่อจริงๆ ‎- อย่าทำแบบนั้น
‎- บาย เที่ยวให้สนุกนะ ‎- ขอบใจ
‎เราอยากเห็นไอ้จ้อน
‎แฟร์รี่
‎- ไง ‎- ไง
‎- เป็นยังไงบ้าง ‎- ค่ะ ก็ดี
‎- แล้วคุณล่ะ ‎- ครับ
‎คุณมาอัมสเตอร์ดัม
‎ในงานเลี้ยงสละโสดน่ะ ‎เพื่อนร่วมงานของฉันกำลังจะแต่งงาน
‎- เพื่อนพนักงานทำความสะอาดเหรอ ‎- เปล่าๆ ตอนนี้ฉันทำงานร้านซาลอน
‎- คุณชอบอัมสเตอร์ดัมไหม ‎- ค่ะ ที่นี่สุดยอดมาก
‎คือมัน...
‎- เป็นที่ที่ดีจริงๆ ‎- ครับ
‎- ดีใจที่ได้เจอคุณนะ ‎- ค่ะ
‎- พี่สาวคุณเป็นไงบ้าง ‎- ดี ก็ดี
‎- เหรอ ‎- ครับ
‎ครับ เราปรับความเข้าใจกัน ‎โทรหากันบ่อยๆ
‎เธอสบายดีครับ
‎เธออาการทุเลาขึ้นจนหมอประหลาดใจ
‎ดีแล้วค่ะ
‎- ขอโทษนะ ‎- ให้ตายสิ เป็นคำลาที่ห่วยบรม
‎ใช่
‎ค่ะ ฉันว่ามันใจร้ายมากเลย ฉันหมายถึง...
‎ฉันอาจเพ้อเจ้อไปเอง
‎เราเพิ่งเจอกันแท้ๆ
‎แต่ก็นะ สำหรับฉัน...
‎ค่ำคืนนั้นและที่เราเข้ากันได้ ‎มันพิเศษกับฉันจริงๆ
‎ก็ใช่ค่ะ ฉันคิดถึงมันตลอดเลย
‎ผมก็ชอบเหมือนกัน
‎แต่คุณคู่ควรกับคนที่ดีกว่าผม
‎คนที่ให้สิ่งที่คุณต้องการได้
‎- ฉันขอตัดสินใจเองได้ไหม ‎- ไงพวก อะไรเนี่ย
‎นายมีแฟนที่ฉันไม่รู้มาก่อนเหรอ
‎ให้ตายสิ ริโค่
‎หวัดดีค่ะ
‎ริโค่เป็นเพื่อนร่วมงาน ‎เรามีนัดกัน
‎โอ๊ย เวลาถมเถไป ฉันมาไวน่ะ
‎ผมริโค่ เพื่อนร่วมงานคนโปรดของเขา
‎- คุณชื่ออะไรครับ ‎- ฉันดาเนี่ยลล์ค่ะ
‎- เราเป็นแค่คนรู้จักกัน ‎- อ๋อ แค่คนรู้จักสินะ
‎รู้แล้ว ดาเนี่ยลล์จากตอนใต้สินะ
‎ดูออกเลยเหรอคะ ปิดไม่มิดจริงๆ
‎ฉันมานี่เพื่อร่วมงานเลี้ยงสละโสดกับเพื่อนๆ น่ะ
‎นั่นสิ นึกแล้วเชียวว่าคุณดูไม่เหมือนแม่ชีจริงๆ
‎- ขอโทษนะดาน แต่เราต้องไปแล้ว ‎- นายอายเหรอไง
‎นี่ฟังนะ ดาน...
‎คุณสองคนเจอกันได้ยังไง
‎เรารู้จักกันจากค่ายแคมปิ้งค่ะ
‎แฟร์รี่แวะไปดูแลพี่สาวที่ป่วย ‎ส่วนฉันอยู่ที่นั่นกับน้องชาย
‎- ไปกันเถอะ ‎- แฟร์ เราพักกันที่โรงแรมพาร์คเลน
‎ถ้าคุณอยากดื่มกาแฟพรุ่งนี้ บอกฉันนะ
‎ฉันจองไว้ในชื่อฉันค่ะ แวน มาร์เคน
‎แต่คุณส่งข้อความมาหาฉันก็ได้
‎ฉันชักจะตื่นเต้นอีกแล้ว
‎ขอให้สนุกในเมืองหลวงอันงดงามของเรานะ ‎ดาเนี่ยลล์
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- มาเถอะ
‎แต่แฟร์ คุณไม่มีเบอร์ฉันนะ
‎ผมจะหาคุณเอง
‎บายค่ะ
‎- บายครับ ‎- ค่ะ
‎ทุกอย่างดูดี
‎ขนได้เลย
‎แฟร์ นายช่วยหน่อยได้ไหม
‎- ทำเองสิ ‎- ฉันต้องโทรศัพท์
‎ใช่ เรียบร้อยดี เรากำลังไป
‎เราต้องไปหาบริงก์
‎- ทำไม ‎- สำคัญด้วยเหรอ
‎ทุกท่าน ด้วยความยินดีเช่นเคย
‎ขอบใจ ไว้เจอกัน
‎นายจะไปไหมพวก
‎- บริงก์ ‎- แฟร์รี่
‎นี่อะไรกัน
‎นั่งก่อน
‎มาคุยเคลียร์ใจอะไรกันหน่อยสิ
‎ริโค่จะได้มั่นใจ
‎เขาบอกว่านายหักหลังเรา ‎ฉันว่าเป็นไปไม่ได้
‎เป็นไปไม่ได้ ฉันเชื่อใจแฟร์รี่ด้วยชีวิตฉัน
‎ริโค่ต้องเข้าใจผิดแน่ๆ
‎แต่เรายังมีคำถามนิดหน่อย ‎เกี่ยวกับลาร์ส แวน มาร์เคน
‎บอกฉันอีกทีสิว่า...
‎...ว่านายจัดการหมอนั่นยังไง
‎ให้ตายเหอะ เอาจริงสิ ‎ไม่อยากจะเชื่อ
‎คือว่า...
‎เดวี่บอกว่าลาร์สคือรายที่สาม ‎เขาอยู่ที่ค่ายแคมปิ้ง
‎ฉันไปที่นั่น รอเขาอยู่
‎เขาวิ่งเข้าไปในป่า ฉันตามไปและยิงเขา
‎ข่าวเจสันกับเดวี่ลงหนังสือพิมพ์ ‎แต่ไม่มีข่าวแวน มาร์เคน
‎ไม่ ป่ามันกว้างจะตาย
‎บางทีพวกเขาอาจยังไม่พบศพ
‎ผู้หญิงเมื่อตอนบ่ายเป็นใคร
‎- ดาเนี่ยลล์ ‎- อ๋อ ใช่
‎ก็แค่ผู้หญิงจากค่ายแคมปิ้ง
‎ตกกลางคืนฉันเบื่อนี่นา
‎ดาเนี่ยลล์ แวน มาร์เคน
‎ใช่
‎ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎เราไม่ได้คุยกันมากนัก ‎นายเข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม
‎งั้นเหรอ
‎- ให้ตายสิ บริงก์ ‎- ฉันห่วงนาย
‎ฉันคิดไปว่าต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นทางใต้ ‎ที่ทำนายเปลี่ยนไป
‎แต่อะไร นายไม่ใช่คนพูดเยอะ เราต่างรู้ดี
‎แล้วพอริโค่โทรมา ทุกอย่างมันลงตัวไปหมด
‎นายโกหกเรื่องลาร์สใช่ไหม
‎- เปล่า ‎- นายบอกฉันได้นะ
‎- เปล่า ‎- ฉันไม่โกรธหรอก
‎- แต่ฉันต้องรู้ ‎- ฉันไม่ได้โกหก
‎ต้องให้เราไปถามแม่สาวคนนั้นไหม
‎อย่ายุ่งกับเธอน่า
‎นี่มันเรื่องลูกชายฉันนะ
‎ฉันจำเป็นต้องรู้
‎นายอยากรู้เหรอ ‎อยากรู้จริงๆ ใช่ไหม
‎นายอยากรู้ความจริงใช่ไหม
‎มัตติจส์น่ะแหละ
‎มัตติจส์อยู่เบื้องหลังการปล้น
‎- พูดอะไรของนาย ‎- มัตติจส์เป็นคนบงการ
‎เขาโกรธนายที่ไม่ยอมช่วยสะสางปัญหาให้เขา
‎เหลวไหล นายพูดเองว่าเราโดนสะกดรอย
‎ฉันพูดเพื่อปกป้องนาย
‎- หุบปากซะ ไร้สาระสิ้นดี ‎- ถ้าเผื่อฉันพูดออกไปล่ะ
‎- นายโกหก ‎- ลูกชายนายปล้นนายเอง
‎ฉันยิงพวกมันตายไปสอง ‎ไอ้คนที่สามไม่ควรตาย
‎นั่นละความจริง
‎นายทำแบบนี้ทำไม แฟร์
‎นี่
‎ฉันรักนายนะพวก
‎และฉันเสียลูกชายไปแล้ว
‎จบมันซะ
‎ขอร้องละ
‎ทำเพื่อฉัน และเรื่องนี้รู้กันแค่เรา
‎ฉันทำไม่ได้
‎ถ้านายไม่บอก ‎ว่าจะหาตัวไอ้แวน มาร์เคนได้ที่ไหน...
‎เราคงต้องถามจากผู้หญิงคนนั้นแทน
‎ไม่มีทางเกิดขึ้นแน่
‎งั้นก็โทษที
‎ไปจับยัยนั่นมา
‎อย่าให้มันยุ่งยากกว่านี้เลยน่า แฟร์
‎แฟร์รี่ ใจเย็น
‎ใจเย็นไว้ แฟร์ ‎เราไม่ให้ยัยนั่นทรมานหรอก
‎- ไอ้ห่ารากเอ๊ย ‎- อะไร
‎เราจะร้องไห้งั้นเหรอ
‎นายเป็นเหมือนพ่อฉัน
‎ฉันจะไม่ยอมโดนหักหลัง
‎นายจะทำอะไรได้ถ้าไม่มีฉัน
‎ไม่มีฉัน นายก็ไร้ค่า
‎ไม่มีฉัน นายมันก็แค่ไอ้คนใต้โสโครก ‎ไร้หัวนอนปลายตีน
‎เดี๋ยวก็รู้
‎ไม่ซะหน่อย น่าเกลียดน่า
‎ขยะแขยงจะตาย
‎เกิดอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย
‎พวกเขาว่าเป็นรังมาเฟีย ‎ต้อนรับสู่อัมสเตอร์ดัม
‎อาจมีผู้ชายน่ารักๆ เธอโดดใส่ได้เลยนะ
‎- ทำแบบนั้นไม่ได้นะ ‎- ทำไม
‎พวกเรา...
‎นี่ พูดจริงนะ
‎- ดาน เร็วเข้า ‎- รู้แล้ว ไปกันก่อนเลย
‎ไงคะ
‎ผมมีกาแฟนะถ้าคุณอยากได้
‎ไม่ค่ะ
‎ฉันไม่ชอบกาแฟด้วยซ้ำ ‎ไม่รู้ว่าฉันพูดแบบนั้นทำไม
‎แก้วนี้เย็นชืดหมดแล้ว
‎ดาน ผมขอโทษ
‎สำหรับทุกอย่าง
‎ผมคิดถึงคุณมากและผม...
‎คุณอยากได้อย่างอื่นไหม
‎ซุปไก่
‎- ซุปไก่เหรอ ‎- ค่ะ ฉันเที่ยวมาทั้งคืน
‎- อยากกินซุปไก่จะแย่ ‎- งั้นไปกินซุปไก่กัน
‎- ฉันไม่ชอบอัมสเตอร์ดัมเลย ‎- ผมด้วย ไม่อีกต่อไป
‎แค่วันสองวัน
‎ผีเสื้อในหัวฉัน
‎แค่วันสองวัน
‎ใจเฉยชาจนชินสบาย
‎จนเกือบลืมไปว่าตกหลุมรักเป็นเช่นไร
‎มาเถอะ คุณดูดีมาก
‎ฉันมองไปรอบๆ
‎ผ่านกระจกสีกุหลาบระเรื่อ
‎แฟนสวยนะ
‎ว่าไง
‎ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าโลกฉันช่างแสนเล็กจ้อย
‎ใช่ ฉันพาคนมาแนะนำให้พี่รู้จัก
‎- โอเค ‎- นี่ดาเนี่ยลล์
‎แฟนฉันเอง
‎- หวัดดีค่ะ ‎- หวัดดีค่ะ
‎ฉันเอาเค้กมาฝากด้วยค่ะ
‎พายครีมกล้วย ‎แฟร์รี่บอกว่าของโปรดคุณ
‎ค่ะ ใช่แล้ว ‎ที่รักคะ ช่วยชงกาแฟให้ทีสิ
‎ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวนะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- เจ้าโง่
‎ยังไง...
‎เจ้าบ้า คราวนี้จะอยู่นานหน่อยใช่ไหม ‎นั่งก่อน ลากเก้าอี้มา
‎ที่รัก เอาแชมเปญมาดื่มกันค่ะ
‎โดนห้ามดื่ม แต่ฉันดื่มทุกวันน่ะแหละ
‎- ยังหนังเหนียวไม่ตายมาได้ตั้งสามเดือน ‎- ลองโคเคนรึยัง
‎ครั้งนึง ไม่ชอบเลย
‎ดานมียาแรง เราใช้ด้วยกันได้นะ
‎- ยาอะไร ‎- ยาอี
‎เหรอ น่าสนนะ
‎ยังมีอยู่ไหม
‎- เป็นของน้องชายฉันน่ะ ‎- เขายังมีอยู่ไหม
‎- เขาทำเอง ‎- จริงเหรอ
‎ไว้จะโทรหาเขาแล้วกัน
‎หวัดดี
‎อยู่นี่เอง
‎แหม...
‎ผลิตเองเลยสินะ
‎กับเพื่อนๆ ผมน่ะ
‎เฮ่ ทุกคน
‎นี่แฟร์รี่
‎คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์