Downloaded from YTS.MX
‎(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎เด็กพวกนั้นถูกทิ้งไว้ในกล่องกระดาษ
‎ถูกพบใกล้สะพานบ้าง หรือไม่ก็บนทางเท้า
‎ที่นั่นเคยมีเด็กเยอะมาก ‎ในหนึ่งกะต้องดูแลเด็กมากกว่า 30 คน
‎พี่เลี้ยงอย่างเรามีหน้าที่ต่างกันออกไป
‎บางคนมีหน้าที่ป้อนนมเด็ก บางคนก็ซักผ้า
‎ส่วนฉันมีหน้าที่ดูแลเด็กๆ
‎ฉันจำได้หลายคนเลย
‎เด็กพวกนี้น่ะ ฉันเลี้ยงมากับมือ
‎ฉันอุ้มเด็กไว้ แล้วค่อยๆ ป้อนนม
‎เหมือนเป็นลูกในไส้แท้ๆ
‎ฉันรู้สึกปวดใจทุกครั้งที่ต้องส่งเด็กไป
‎เด็กพวกนั้นต้องถูกส่งไปไกลมาก
‎จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้
‎(กรุงเยรูซาเล็ม ประเทศอิสราเอล)
‎สวัสดีค่ะ โซนิคยินดีต้อนรับ สั่งอะไรดีคะ
‎รับซอสอะไรดีคะ
‎(แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี)
‎ทั้งหมด 8.75 ดอลลาร์ค่ะ ขอให้มีวันที่ดีนะคะ
‎มีแบงก์ 50 ดอลลาร์ด้วยเหรอ อะไรเนี่ย
‎ไม่ ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
‎จริงๆ
‎- สวัสดีค่ะ สบายดีไหมคะ ‎- ครับ
‎ชาไม่หวานแก้วกลางได้แล้วค่ะ ‎ขอให้มีวันที่ดีนะคะ
‎มาแล้วค่ะ
‎- ไงจ๊ะ ทำงานเป็นยังไงบ้าง ‎- ก็ดีค่ะ
‎- กินข้าวหรือยัง ‎- กินชีสมอสซาเรลลาทอดแล้ว
‎- แค่นั้นเหรอ ‎- ค่ะ
‎(โอคลาโฮมาซิตี รัฐโอคลาโฮมา)
‎(พิธีจบการศึกษาปี 2018 ‎ม.ปลายคาทอลิกเมาต์เซนต์แมรี่)
‎เอาแล้วไง เริ่มแล้ว เอาละนะ
‎แดเนียล เบตส์
‎ลิลลี่ แคทเธอรีน โบลก้า
‎สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีคะ ‎นี่คือนักเรียนม.หก ที่จบการศึกษาในปี 2018
‎นักเรียนผู้สำเร็จการศึกษา ปัดพู่ได้เลยจ้ะ
‎หนึ่ง สอง เอาเลย
‎ไง
‎- ไงคะ แม่ ‎- ว่าไง ลูกรัก
‎- จะร้องไห้เหรอ ‎- ใช่
‎- ร้องไห้ทำไม ‎- เพราะแม่ภูมิใจในตัวลูกมาก
‎(ในปี 1979 ถึง 2015 จีนบังคับใช้กฎหมาย ‎อนุญาตให้มีลูกได้ครอบครัวละหนึ่งคน)
‎(เพื่อควบคุมการเติบโตของประชากร)
‎(มีการประมาณการว่า ‎เด็กชาวจีนมากกว่า 150,000 คน)
‎(ส่วนใหญ่เป็นเด็กผู้หญิง ‎ถูกยกให้ครอบครัวอุปถัมภ์ในต่างประเทศ)
‎หลายคนพูดกับเราว่า "เด็กคนนี้โชคดีนะ"
‎ก็อาจจะใช่
‎แม่คงตอบไม่ได้
‎ลูกมาหาเราอย่างเปิดกว้าง ‎และพร้อมที่จะได้รับความรัก
‎เราโชคดีมาก
‎ลูกเป็นเด็กช่างหัวเราะและเชื่อใจพ่อแม่
‎เราต่างหากที่โชคดี
‎ไม่มีใครรู้ว่าเหตุอะไรดลใจ ‎ในห้องจับคู่ในประเทศจีน
‎แต่ความหมายชื่อกลางภาษาฮีบรูของลูกคือ ‎"พระเจ้าตอบคำรับอธิษฐานของข้าแล้ว"
‎ตั้งแต่วินาทีแรกที่แม่ได้กอดลูก
‎แม่ก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก
‎พอแม่พูดแบบนั้นก็ทำให้หนูคิดถึงแม่อีกคน
‎ถ้าท่านอยู่ที่นี่ด้วย หรือ…
‎(โคลอี้)
‎ชีวิตหนูจะแตกต่างจากเดิมยังไง ‎ถ้าหนูโตมากับท่าน
‎และการอยู่กับครอบครัวอื่นจะเป็นยังไง
‎หนูอยากรู้จักตัวตน ‎ด้านที่เป็นคนจีนของตัวเองให้มากกว่านี้
‎หนูอยากเรียนภาษาจีนกลาง
‎และหนูก็อยากไปประเทศจีน ‎อยากไปเห็นสถานที่ต่างๆ
‎ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น…
‎หนูว่าหนูน่าจะอยู่ชั้นม.หนึ่ง
‎พ่อบอกว่า "มีเว็บไซต์ที่ชื่อทเวนตี้ทรีแอนด์มี
‎ที่ให้ถุยน้ำลายใส่หลอด"
‎เหมือนการทดลองวิทยาศาสตร์เลย
‎เราลองทำทเวนตี้ทรีแอนด์มี ‎เพราะเวลาไปหาหมอ
‎เรากรอกข้อมูลปัญหาด้านสุขภาพ ‎ของคนในครอบครัวไม่ได้เลย
‎ฉันชวนโคลอี้ไปงาน ‎เต้นระบำชาวจีนสัก 20 ครั้งได้มั้ง
‎แกไม่เคยอยากไปเลย
‎แต่พอเรารู้ว่าแกมีลูกพี่ลูกน้อง…
‎(ซารีและจีน ‎พ่อแม่โคลอี้)
‎ลูกพี่ลูกน้องร่วมสายเลือด ‎อยู่ในเทนเนสซี อายุพอๆ กับแก…
‎- เรื่องนี้สิที่แกสนใจ ‎- แกสนใจเรื่องนี้
‎- เรื่องนี้และเรื่องที่แกเป็นญาติห่างๆ โยโยมา ‎- ใช่
‎หนูได้รู้จักเซดี้ก็เพราะเหตุนี้แหละ
‎เราติดต่อกันทางสแนปแชตมาหลายเดือนแล้ว
‎- ไง ‎- หวัดดี
‎ตอนนั้นหนูก็รู้สึกแปลกใจมากๆ
‎มีคนตั้งมากมายบนโลกนี้ ‎แต่การที่หนูได้รู้จักกับเซดี้
‎เป็นเรื่องที่หนูคาดไม่ถึงเลยจริงๆ
‎ฉัน… ฉันชอบสัตว์มากเลย พวกมันน่ารักจริงๆ
‎- ใช่ ฉันอยากเลี้ยงลูกหมาสุดๆ ‎- ลูกหมาก็ดีนะ
‎ฉันมักจะมีความรู้สึก ‎อยากเลี้ยงลูกหมาเป็นพักๆ หรือไม่ก็…
‎ไม่รู้สิ นก
‎เม่น
‎แต่ฉันอยากให้พวกมัน ‎เป็นเหมือนคู่หูตัวน้อยๆ แบบ…
‎แต่ก็ไม่เคยสำเร็จหรอก
‎(แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี)
‎ทำไมแม่ไม่เคยบอกหนูเรื่องลูกพี่ลูกน้องเลยล่ะ
‎(เซดี้)
‎แม่ว่าแม่บอกแล้วแต่ลูกไม่ฟัง…
‎โอเค นี่ลิลลี่
‎มีญาติร่วมกับแปดคนด้วยแน่ะ
‎สวัสดี ลิลลี่ ฉันชื่อเซดี้
‎ฉันอยู่รัฐเทนเนสซี
‎และฉันเป็นเด็กที่ถูกรับเลี้ยง
‎มาจากมณฑลกวางตุ้ง
‎สะกดแบบนี้จ้ะ
‎ส่งเลยไหมคะ
‎ส่งเลยจ้ะ
‎นึกว่ามีแต่โคลอี้ซะอีก
‎- สวัสดี ‎- ไง
‎ตายแล้ว ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้เจอจริงๆ
‎ใช่ไหมล่ะ เยี่ยมไปเลย
‎ฉันชอบสร้อยเธอจังเลย
‎ขอบใจนะ
‎ฉันสวมสร้อยทุกเส้นไว้ตลอดเวลาเลย
‎ไม่เคยถอดเลย นั่นแหละ แล้วก็…
‎- ขอดูรูปหน่อยสิ ‎- นี่ค่ะ
‎ลูกพี่ลูกน้องคนใหม่นะ ไม่ใช่คนเก่า
‎(ลอรี ‎ป้าของลิลลี่)
‎นี่เซดี้ค่ะ หน้าเหมือนหนูไหม
‎- ก็คล้ายๆ อยู่ ‎- คล้ายๆ นะ
‎ป้าว่าก็เหมือนอยู่นะ
‎หนูตัดสินใจตรวจดีเอ็นเอ
‎เพราะอยากรู้เกี่ยวกับตัวเองและอดีตให้มากขึ้น
‎ตอนที่เซดี้ติดต่อมา
‎ทำให้เกิดความคิดใหม่ๆ เรื่อง…
‎การอุปถัมภ์พวกเรา
‎(เซดี้)
‎(กำลังโทรหาโคลอี้)
‎(กำลังโทรหาลิลลี่)
‎ได้ไหม
‎- ได้แล้ว ‎- หวัดดี
‎สวัสดี
‎- สวัสดี ‎- ไง
‎โอ้โฮ เจ๋งดีเนอะ ‎ฉันไม่เคยใช้กูเกิ้ลแฮงเอาต์แบบนี้เลย
‎ทุกคนเป็นยังไงกันบ้าง
‎ฉันอยากให้ถึงวันศุกร์เร็วๆ
‎อาทิตย์นี้เหนื่อยสุดๆ
‎ฉันไม่ชอบเลย
‎ไม่เป็นไร ฉันก็เหนื่อยเหมือนกัน ‎ฉันว่าเราเหนื่อยกันทุกคนแหละ
‎แล้วฉันก็คิดเหมือนกันนะว่า ‎"โอเค ฉันจะเริ่มเล่าเรื่องชีวิตตัวเองยังไงดี"
‎- เริ่มจากตอนแรกสุดเลยก็แล้วกัน… ‎- อืม
‎ใช่ พวกเราเคยอยู่ ‎สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าทางตอนใต้ของจีน
‎ฉันว่าน่าจะเป็นกวางเจานะ ‎น่าจะเป็นแถบนั้นแหละ
‎กว่างโจว ใช่
‎เดี๋ยวนะ เรามาจาก ‎บ้านเด็กกำพร้าที่เดียวกันเหรอ
‎ใช่ โคลอี้ เธอกับฉันมาจากที่เดียวกัน
‎ใช่ ก็เจ๋งอยู่นะ
‎เจ๋งมากเลยแหละ
‎ใช่
‎แต่ที่ผ่านมาฉันก็เคยคิดหาสาเหตุ
‎ว่าทำไมพ่อแม่ถึงทิ้งฉันไป
‎- และฉันว่าคงเพราะกฎหมายลูกคนเดียวในจีน ‎- ใช่
‎ฉันรู้สึกว่าฉันไม่รู้เหตุผลจริงๆ ‎พวกเขาคิดเอาเองว่าเป็นเพราะแบบนั้น
‎เหรอ
‎(แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี)
‎นี่คือคุณเทียดของลูก
‎ส่วนนี่ลุงแซม ‎น่าจะเป็นตอนที่เพิ่งเข้าไปเป็นทหาร
‎เราเคยเอาดอกไม้ไปวางบนหลุมศพเขา
‎ส่วนนี่เป็นรูปคุณย่าทวดของลูกสมัยยังเด็ก
‎ท่านมาจากไอร์แลนด์ ‎แม่ยังมีผ้านวมที่ท่านทำเมื่อปี 1840 อยู่เลย
‎เจ๋งดีนะคะ
‎เจมส์ แฟรงคลิน
‎น่าจะเป็นคุณปู่ของคุณทวดอีกที
‎(เจมส์ แฟรงคลิน เบรนตส์ ‎มาลิสซ่า เจ เบรนตส์)
‎ฝั่งพ่อฉันน่าจะย้อนกลับไปได้ ‎เกือบถึง ค.ศ. 900 เลย
‎(วิกตอเรีย ‎แม่ของเซดี้)
‎ส่วนฝั่งแม่…
‎ค่อนข้างกระจายตัวกันออกไปในหลายที่
‎แต่ก็น่าจะย้อนไปได้ถึงประมาณ ค.ศ. 1600
‎ส่วนคนนี้คือแอนนา ฟูลตัน ที่ตายเพราะวัณโรค
‎หนูไม่รู้สึกผูกพันกับพวกเขาสักเท่าไร
‎หนูรู้ว่าพวกเขาคือส่วนหนึ่งของครอบครัว ‎แต่จริงๆ แล้วพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับหนูเลย
‎นี่ยายของลูกกับป้าของแม่
‎บ้านเด็กกำพร้าบอกแม่ว่า
‎หนูถูกทิ้งไว้ในกล่อง ใกล้ถนนที่ผู้คนพลุกพล่าน
‎หนูคิดว่าน่าเป็นตอนเช้ามืด
‎(ชุนหัวเฝิง)
‎มีคนเจอหนูและพาหนูไปบ้านเด็กกำพร้า
‎บางครั้งหนูก็คิดว่า "พวกเขาอยู่ที่ไหนสักที่
‎ฉันอาจจะมีพี่น้องอยู่บนโลกนี้ก็ได้"
‎(ชิลเดรนส์โฮปอินเทอร์แนชันแนล)
‎หนูรู้สึกแปลกๆ เวลาคิดว่า ‎ชีวิตหนูจะแตกต่างจากตอนนี้แค่ไหน
‎ตอนที่เซดี้อายุสองหรือสามขวบ
‎ฉันก็คิดว่าอยากให้แกตรวจดีเอ็นเอ
‎ฉันอยากตามหาครอบครัวทางสายเลือดของลูก
‎เพราะอย่างน้อยฉันก็อยากให้ลูก ‎ได้มีโอกาสรู้ที่มาที่ไปของตัวเอง
‎แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำ
‎เซดี้น่ะ… บางทีแกก็สองจิตสองใจว่า ‎"ฉันอยากรู้เรื่องทั้งหมดนี้"
‎หรือ "ฉันแค่อยากเป็นวัยรุ่นทั่วไป"
‎ขอชิมรสชีสนมแพะกับเชอร์รี่แดงได้ไหมคะ
‎หนูรู้สึกว่าการเป็นเด็กที่ถูกรับเลี้ยง ‎ไม่ใช่ตัวตนของหนู
‎เหมือนชื่อกลางของคนเรา ‎ที่คนอื่นไม่ค่อยรู้แต่มันก็มีอยู่
‎เธอชูโทรศัพท์ขึ้นแบบนี้…
‎เธอพูดภาษาจีนได้ไหม
‎เธอเคยอยู่ที่นั่นนี่
‎แล้วเธอล่ะ มีเชื้อสายอะไร…
‎ฉันเป็นฮิสแปนิก
‎- ฉันเคยอยู่เอกวาดอร์สองปี ‎- แล้วพูดภาษาสเปนได้ไหม
‎มีพ่อของเพื่อนคนหนึ่ง เขาเป็นคนจีน
‎เขาเข้ามาหาหนูแล้วก็พูดภาษาจีน
‎หนูก็แบบ "ขอโทษนะคะ หนูไม่รู้ภาษาจีน"
‎เขาดูผิดหวังอย่างแรงแล้วก็เดินจากไป
‎เขาหยุดคุยกับหนูไปเลย ‎หนูก็แบบว่า "โอเค ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกันค่ะ"
‎เราทำกันอยู่ช่วงแรก…
‎หนูไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนจีนจริงๆ
‎เพื่อนหลายคนบอกว่าหนูเป็น "กล้วย" ‎บอกว่า "เซดี้ เธอทำตัวเหมือนคนขาวมาก
‎เธอเป็นคนจีนที่ทำตัวเหมือนคนขาว ‎มากที่สุดที่ฉันเคยเจอมาเลย"
‎ไม่รู้สิ หนูมักจะมองว่าตัวเองเป็นคนอเมริกัน
‎สวัสดีค่ะ ขอต้อนรับสู่ ‎การแสดงละครภาษาฮีบรูของชั้นม.สอง
‎(โรงเรียนสอนศาสนายิว ‎การศึกษานำไปสู่การปฏิบัติ)
‎(โคลอี้)
‎(จีน พ่อของโคลอี้)
‎ผมว่าโคลอี้ดีใจที่ได้เรียนศาสนายิวนะ ‎แต่แกคงเบื่อเต็มทีแล้ว
‎เธอพูดอย่างชัดเจนว่าต่อไปนี้ ‎จะไม่ไปโรงเรียนสอนศาสนายิวอีก
‎เดือนหน้าเราจะย้ายไปฟีนิกซ์ ‎และหนูจะเข้าเรียนชั้นมัธยมปลาย
‎หนูอยากให้โรงเรียนมีภาษาจีนกลาง
‎นอกจากนี้ก็ไม่ต้องการอะไรอีก
‎ฉันเรียนที่โรงเรียนสอนศาสนายิว ‎มาได้เก้าปีแล้วมั้ง
‎ฉันเคยเรียนวิชาเทววิทยา ‎แล้วครูถามว่า "พวกเธอเชื่อในพระเจ้าไหม
‎ใครเชื่อในพระเจ้า ยกมือขึ้น"
‎และฉันไม่ได้ยกมือ
‎อืม ฉันเข้าใจ มันน่าลำบากใจ
‎ฉันเองก็ไปโบสถ์มาตลอด
‎แต่พักหลังมานี้ ฉันไม่ค่อยอิน ‎กับความศรัทธาพระเจ้าสักเท่าไร
‎ฉันว่าฉันยังเชื่อในพระองค์อยู่นะ
‎แต่มันเหมือนลึกๆ แล้ว ‎ฉันยังมีความคลางแคลงใจบางอย่างอยู่
‎ฉันเชื่อในพระเจ้า เพราะรอบตัวฉัน ‎มีแต่คนที่รักและให้การสนับสนุนฉัน
‎ฉันเลยคิดว่าเราสามารถ ‎มองเห็นพระเจ้าผ่านคนอื่นๆ ได้
‎ฉันรู้สึกว่าฉันยังพยายามค้นหาตัวตนอยู่
‎(ขายแล้ว)
‎- สวัสดี โคลอี้ ‎- สวัสดีค่ะ
‎(เครื่องอาบน้ำ - ฟีนิกซ์)
‎- โอเค เริ่มกันเถอะ พร้อมไหม ‎- ค่ะ
‎หนูไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้สักเท่าไร
‎เรื่องที่หนูเป็นหนึ่งในคนเอเชียไม่กี่คน ‎ในชุมชนที่หนูเคยอยู่
‎ถ้าจะพูดว่า "เธอไปซื้อของ" ล่ะ
‎แต่พอโตขึ้น
‎หนูก็รู้ว่าโลกนี้มีอะไรมากกว่านั้น
‎และหนูก็อยากเจอคนอีกมากกว่านี้
‎ที่มีอะไรคล้ายๆ หนู และหน้าเหมือนหนู
‎ตอนเด็กๆ เราโตมาในฟองสบู่เล็กๆ ที่สวยงาม
‎โตขึ้นมาท่ามกลางคนขาวมากมาย ‎จนทำให้คิดว่านี่คือสิ่งที่เราเป็น
‎แต่แล้วกลับพบว่าเราแตกต่างจากพวกเขา
‎เพื่อนสนิทของหนู… เราสนิทกันมาก
‎สมัยมัธยมต้น หนูเป็นเด็กเอเชียคนเดียว
‎และเธอก็พูดในสิ่งที่ฟังแล้วทิ่มแทงใจ เรื่อง…
‎เรื่องที่…
‎พ่อแม่ที่ให้กำเนิดคงไม่ต้องการหนู ถึงได้ทิ้งหนูไป
‎หนูไม่นึกเลยว่าจะได้ยินแบบนั้น มัน…
‎มันเกินไปจริงๆ
‎พูดตามครูนะ
‎(โอคลาโฮมาซิตี)
‎ตรงนี้แหละค่ะ ที่ที่หนูเก็บเหรียญทั้งหมดไว้
‎จากบาสเกตบอล วอลเลย์บอล
‎เพื่อนร่วมชั้นม.หก เลือกให้หนู
‎เป็นตัวแทนนักเรียนชั้นม.6
‎ก็เลยมีชื่อหนูอยู่ด้านหลังด้วย
‎หนูสมัครเข้าโอยู โอเอสยู ยูซีโอ แล้วก็เครตัน
‎หนูได้จดหมายจากโอเอสยูแล้ว ผลคือ…
‎(ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวคาวบอย)
‎(ขอแสดงความยินดี ‎คุณได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต)
‎หนูไปอยู่รัฐอื่นไม่ได้ในปีแรก ‎เพราะต้องผ่าตัดขากรรไกร
‎หนูจะผ่าตัดขากรรไกรในเดือนมิถุนายน
‎หมอจะทุบขากรรไกรแล้วดันเข้าไป
‎หนูคิดว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้คงจะแปลกน่าดู
‎เพราะหนูรู้สึกว่าหนูจะดูไม่เหมือนตัวเอง
‎แต่ก็จะรู้สึกว่า… นี่คือตัวเองด้วย
‎ขอพระองค์โปรดประทานพร ‎กับของขวัญที่เรากำลังจะได้รับ
‎ด้วยความกรุณาของพระองค์ ‎ผ่านพระเยซูคริสต์ เอเมน
‎หนูเป็นลูกคนเดียวของแม่เลี้ยงเดี่ยว
‎ที่มีครอบครัวใหญ่ นับถือนิกายคาทอลิก
‎และหนูมีลูกพี่ลูกน้อง 15 คน
‎แม่หนูเคยอยู่มาหลายที่ ‎นิวยอร์ก นิการากัว คอนเนตทิคัต…
‎(เดบอราห์ ‎แม่ของลิลลี่)
‎แต่ตอนหนูอายุหนึ่งขวบ
‎แม่ย้ายมาอยู่กับคุณตาคุณยาย ‎เพื่อช่วยกันเลี้ยงดูหนู
‎ไม่ได้ลืมนะ
‎นี่ของหนูจ้ะ
‎บางคนถามว่า ‎"เธอรู้เมื่อไหร่ว่าเธอเป็นเด็กถูกรับเลี้ยง"
‎"เฉลยความจริงครั้งแรกเมื่อไหร่"
‎ไม่มีการเฉลยความจริงอะไรหรอก
‎ตอนที่หนูยังเด็ก แม่หนูมีหนังสืออยู่หลายเล่ม
‎แม่มักจะอ่านหนังสือให้หนูฟังตลอด
‎เล่มนี้แหละค่ะ "ตอนที่หนูเกิดในประเทศจีน"
‎ตอนเด็กๆ หนูชอบมาก
‎หนูมักจะขอแม่ว่า ‎"แม่คะ อ่านให้ฟังอีกรอบได้ไหม" นั่นแหละ…
‎(วันผ่าตัด)
‎- ไง ลูกรัก ‎- ค่ะ
‎ได้เวลาไปแล้ว
‎- โอเคไหม ‎- ค่ะ ไปกันเถอะ
‎เป็นเพราะพันธุกรรม
‎ขอบคุณค่ะ
‎หมอบอกว่าเป็นเพราะพันธุกรรมที่ได้มาจากพ่อแม่
‎บางคนก็กรามสั้น บางคนก็กรามยาว
‎มันก็เลยเป็นแบบนี้แหละ
‎ป้าลอรีกับลุงไมค์จะมาด้วยนะ
‎- ลุงไมค์จะมาหลังเลิกงาน ‎- ค่ะ
‎กรามของหนูเป็นสิ่งที่ทำให้หนูขาดความมั่นใจ
‎แต่มันก็เป็นตัวตนของหนูด้วย
‎มันเป็นส่วนหนึ่งของ… ‎มันคือสิ่งที่พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดให้หนูมา
‎หนูมีคำถามมากมายเกี่ยวกับ ‎ชีวิตของหนูในประเทศจีน ตอนที่หนูยังเด็ก
‎ลิลลี่
‎สิบสามเดือน ฟังดูเหมือนไม่นานเท่าไร แต่มันก็…
‎สำหรับหนูมันค่อนข้างนานนะ
‎มันเป็นส่วนที่สำคัญของ…
‎เป็นเหมือนปริศนาที่หนูคงไม่มีวันรู้
‎แม่เป็นที่พึ่งของหนู
‎หนูไม่อยากให้แม่รู้สึกว่าหนูไม่รัก เพราะหนูรักแม่
‎บายจ้ะ ลูกรัก
‎เดี๋ยวพวกเราจะดูแลแกอย่างดีเลยค่ะ ‎ขอบคุณนะคะ
‎หนูไม่อยากตายไปโดยที่ไม่รู้ว่า ‎พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดตัวเองเป็นใคร
‎(สองเดือนต่อมา)
‎มีคนบอกว่าใบหน้าโฉมใหม่ทำให้หนูดูแก่ขึ้น
‎หนูไปทำงานที่สระว่ายน้ำ
‎เพื่อนหนูหลายคนทำงานเป็นไลฟ์การ์ดอยู่ที่นั่น
‎พวกเขารู้ว่าเป็นหนู แต่ก็ไม่มั่นใจ
‎สวัสดีค่ะ ขอคอมโบไก่ทอดสามชิ้น ‎กับด็อกเตอร์เป็ปเปอร์ค่ะ
‎ดูสิ ก่อนและหลัง
‎หนูเกลียดรูปนี้
‎ตอนที่โตขึ้นมา พอมานึกดูแล้ว ‎ถ้ามีความคล้ายคลึงอยู่บ้าง…
‎ฉันเข้าใจดีเลยแหละ
‎เพราะทุกคนชอบพูดแบบว่า
‎"เธอหน้าไม่เหมือนใครในครอบครัวเลยเหรอ"
‎แล้วคือแบบ ‎"ครอบครัวฉันเป็นคนขาวทั้งบ้านนะยะ"
‎นั่นแหละ
‎เธออยากเจอครอบครัวที่ให้กำเนิด ‎หรืออยากตามหาพวกเขาไหม ฉันไม่
‎ฉันว่ามันน่ากลัว
‎ไม่รู้สิ ฉันว่าคงจะดีถ้าได้รู้ว่า ‎พ่อแม่ที่แท้จริงของตัวเองคือใคร
‎ได้ไปเยี่ยมบ้านเกิด ได้เห็นว่าตัวเองมาจากไหน
‎มันคงจะดีถ้าได้รู้เหตุผลของทุกสิ่งทุกอย่าง
‎ก็จริงนะ
‎อะไรน่ะ
‎ไหนดูซิ
‎เป็นกลุ่มทัวร์เดินทางย้อนรอยอดีตน่ะค่ะ
‎ฟังดูเหมือนเป็นทัวร์ย้อนรอย ‎ประวัติครอบครัวเวอร์ชั่นจีนเลยนะ…
‎(ซูซี่ ป้าของลิลลี่)
‎ที่สาวๆ ชอบไปกันน่ะ
‎แปลว่าคนพวกนี้จะ…
‎ใช่ จะได้ไปเรียนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรม ‎แล้วก็กลับไปเยี่ยมบ้านเกิด
‎และหนูคิดว่าพวกเขาน่าจะช่วย ‎ตามหาพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดให้ด้วย
‎แล้วหนูคิดว่าไงบ้าง
‎มันก็มีทั้งข้อดีและข้อเสีย
‎แต่ไม่ว่าผลจะออกมายังไง
‎- ก็คงรู้สึกสะเทือนอารมณ์อยู่ดี ‎- จ้ะ
‎หนูกำลังคุยกับ…
‎คนนี้หรือเปล่านะ
‎"หลิวห่าว มาจากมณฑลกวางตุ้งตะวันตก
‎พูดภาษาจีนแคะ จีนกวางตุ้ง ‎จีนกลาง และภาษาอังกฤษได้"
‎"นอกจากจะชอบเปิดอ่าน ‎หนังสือลำดับวงศ์ตระกูลอายุหลายร้อยปี
‎เพื่อแกะรอยอันเลือนลางของบรรพบุรุษแล้ว
‎หลิวห่าวยังชอบนั่งสมาธิ ‎อ่านนิยาย และดูหนังเขย่าขวัญขยี้ปม"
‎คืนนี้หนูจะลองคุยกับเธอดูเหรอ
‎ค่ะ
‎สวัสดีค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎ได้ยินแล้วค่ะ
‎- ค่ะ สวัสดี คุณสวยมากเลย ‎- สวัสดีค่ะ
‎(หลิวห่าว เจ้าหน้าที่มายไชน่ารูตส์)
‎ขอบคุณค่ะ
‎เรื่องนี้มีความหมายกับฉันมากเลย
‎หนูเป็นผู้หญิงคนแรก…
‎(ปักกิ่ง ประเทศจีน)
‎ที่ฉันรู้ว่ามาจากพื้นเพเดียวกันกับฉัน
‎บ้านเกิดเดียวกันกับฉัน
‎คุณก็มาจากที่นั่นเหรอ
‎ใช่ค่ะ
‎- ใช่แล้ว ‎- เจ๋งจังเลย
‎งั้นเรามาเริ่มที่เป้าหมาย ‎ของการค้นหาครั้งนี้กันดีกว่า
‎หนูอยากตามหาพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด
‎และอีกเป้าหมายคือ
‎อยากตามหาคนที่อยู่ในชีวิตหนูตอนเพิ่งเกิดให้เจอ
‎อย่างเช่นพี่เลี้ยงที่พาหนูไปกว่างโจว
‎ค่ะ
‎โอกาสที่จะได้เจอพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด
‎เป็นไปได้น้อยมากๆ
‎คุณคิดว่าที่มีโอกาสน้อยมาก เป็นเพราะ…
‎พ่อแม่กลัวที่จะ… ออกมายอมรับ
‎เพราะ… แล้วพวกเขาจะมีปัญหาอะไรไหมคะ
‎ฉันว่าไม่ใช่เพราะปัญหาอะไรหรอก
‎แต่หนูก็รู้ว่าเรื่องจิตใจ… คือมัน…
‎ความจริงเจ็บปวดเสมอ เพราะพ่อแม่ที่ถูกบังคับ
‎ให้ทิ้งลูกไป อาจจะรู้สึกละอายใจ
‎แล้วหนูอยากเห็นอะไรบ้างล่ะ
‎อยากไปที่ไหนบ้าง
‎ถ้าได้ไปดูสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าก็คงจะดี
‎ผู้หญิงคนนั้นถามเธอเหรอว่าอยากทำอะไรบ้าง
‎หมีแพนด้า ฉันอยากไปดูหมีแพนด้า
‎เออ เนอะ เธอว่าเราจะลูบหัวแพนด้าได้ไหม
‎เราอยากไปจีนในฐานะ ‎"นักท่องเที่ยว" มากกว่า
‎ไปเรียนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมและอาหาร
‎หนูไม่ได้อยากเจอ ‎พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดนักหรอกค่ะ เพราะฉะนั้น…
‎แล้วอยากเจอพวกพี่เลี้ยงที่ช่วยดูแลลูกไหม
‎ในบ้านเด็กกำพร้าน่ะเหรอ
‎เอาสิคะ ก็ดีนะ
‎ทีแรกเราว่าจะไปประเทศจีนกันเอง
‎แต่พอคิดว่าลิลลี่กับเซดี้จะเดินทางไปด้วยกัน
‎ฉันคิดว่ามันช่วยให้ส่วนที่ยากของการเดินทาง
‎ง่ายขึ้นเยอะเลย
‎ฉันเรียนภาษาจีนกลางช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ‎เพราะงั้นฉันคงพอพูดได้บ้าง
‎ดีเลย ฉันน่าจะเรียนด้วยนะ ‎ไหนๆ เราก็จะไปเมืองจีนกัน
‎พวกหนูมีสถานที่ที่อยากไปเป็นพิเศษไหม
‎หนูอยากไปกำแพงเมืองจีนค่ะ
‎หนูว่ายังไงเราก็ต้องไปแน่ๆ
‎ฉันกำลังช่วยลิลลี่ตามหาพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดอยู่
‎หนูอยากให้ฉันช่วยหาพ่อแม่หนูด้วยไหม
‎อยากค่ะ
‎ฉันชอบงานนี้มากเลย
‎ฉันเชื่อว่าการตามหาอดีต ‎ที่หายไปของคนเราเป็นเรื่องสำคัญ
‎เมื่อได้รู้ประวัติครอบครัวของตัวเอง ‎เมื่อได้รู้ว่าเราเป็นใครมาจากไหน
‎เมื่อนั้นใจเราจึงพบความสงบสุข
‎ฉันโตมาในเมืองเล็กๆ ในกวางตุ้ง
‎ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ฉันเลือกเรียน ‎เศรษฐศาสตร์และการพาณิชย์ระหว่างประเทศ
‎หลังจากนั้นฉันก็ย้ายไปปักกิ่ง ‎และเป็นเจ้าหน้าที่สืบค้นวงศ์ตระกูล
‎หน้าที่ของฉันคือการตามหาคน
‎ที่อาจเกี่ยวข้องกับลิลลี่ เซดี้ และโคลอี้
‎จะว่าเราเป็นนักสืบก็คงได้
‎เพราะเราหาเบาะแสใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา
‎แถมงานแต่ละครั้งก็แตกต่างกันมาก
‎ฉันลงประกาศในเว็บเบบี้คัมโฮม…
‎(มายไชน่ารูตส์)
‎โซเชียลมีเดีย โทรทัศน์
‎ฉันตั้งตารอดูว่าจะมีใครตอบกลับมาบ้าง
‎แกถูกพาไปที่สถาบันสังคมสงเคราะห์ฮั่วโจว ‎ประมาณเดือนธันวาคม ปี 1999
‎ต้องมีข้อมูลที่เจาะจงกว่านี้นะครับ
‎ฉันรู้ว่าคงเหมือนงมเข็มในมหาสมุทร แต่…
‎ก็ต้องหาไม่เจออยู่แล้วครับ
‎ค่ะ ฉันรู้นะคะว่ามันยาก
‎เรียกว่าเป็นไปไม่ได้เลยเถอะ ‎นี่มันผ่านมานานมากแล้วนะครับ
‎พวกเขาบอกว่าไม่มีประวัติอะไรเลยใช่ไหม…
‎ไม่ใช่ค่ะ ตอนนั้นมีประวัติ
‎เราไม่เก็บประวัติอะไรพวกนั้นไว้หรอก
‎มีคนบอกแม่ฉันว่ามีรูปเด็กในอินเทอร์เน็ต ‎ที่หน้าเหมือนฉันกับน้องสาวค่ะ
‎เธออาจเป็นพี่สาวของลิลลี่
‎บ้านของเธออยู่ใกล้กับสถานที่ที่พบลิลลี่
‎ฉันต้องแอบคลอดไม่ให้คนรู้
‎ไม่รู้ว่าหมอตำแยส่งเด็กไปที่ไหน
‎นี่คือพี่เลี้ยงที่ว่า มากับผู้อำนวยการ
‎เห็นแล้วค่ะ ขอบคุณนะ
‎มาดูกันซิว่าจะจำพี่เลี้ยงในรูปได้ไหม
‎(ฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนา)
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอเป็นคนยิว
‎หลายคนไม่รู้หรอก ‎ฉันเคยบอกโค้ชเทนนิสว่าฉันเป็นยิว
‎เขาบอกว่า "อย่ามาโม้ เธอเป็นคนเอเชีย" ‎ฉันก็ว่า "หนูเป็นยิวเชื้อสายเอเชียไงคะ"
‎เหรอ
‎แม่ฉันเป็นกรีกออร์ธอด็อกซ์
‎เวลาฉันบอกว่าฉันเป็นคนกรีก ‎เลยไม่สมเหตุสมผลเท่าไร
‎ว่าแต่เธอถูกเจอยังไงเหรอ ‎มีคนพาเธอไปส่งหรือเปล่า
‎คนเจอฉันอยู่บนถนนที่พลุกพล่านน่ะ ‎ฉันมีรูปด้วยนะ แต่ฉันไม่…
‎มีคนถ่ายรูปไว้ด้วยเหรอ
‎- ใช่ เพราะพวกเขาไปเที่ยวกว่างโจวพอดี ‎- เหรอ คนเจอฉันบนม้านั่งแหละ
‎- ม้านั่งเหรอ ‎- ในตลาดที่คนพลุกพล่าน
‎อุ๊ยตาย
‎- เธอรู้วันเกิดจริงๆ ของตัวเองไหม ‎- บอกตามตรงนะ ไม่รู้
‎ฉันนึกว่าฉันมีป้ายห้อยคอเล็กๆ ติดมาด้วย ‎แต่แม่ฉันน่ะ
‎บอกว่า "พวกเขาแค่เดาเอา"
‎และฉันรู้สึกเศร้ามาก เพราะ…
‎ฉันคิดเสมอว่า "ฉันเกิดวันที่ 2 พ.ย. ‎หลังวันฮัลโลวีนสองวัน ฉันราศีพิจิก"
‎ฉันจะแบบว่า…
‎แต่แล้วก็คิดได้ว่า "อาจจะไม่ใช่ก็ได้"
‎มันก็คงไม่ผิดจากความจริงมากหรอก
‎ฉันรู้ แต่ก็อดคิดไม่ได้… ‎เพราะฉันก็ทำทเวนตี้ทรีแอนด์มีเหมือนกัน
‎แต่ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย ‎แต่ก็เจ๋งดีนะที่เธอได้เจอสองคนนั้น
‎ใช่ เซดี้พยายามตามหาพ่อแม่ ‎ลิลลี่ก็พยายามตามหาพ่อแม่
‎แต่ฉันไม่
‎เธอไม่อยากลองดูเหรอ
‎ไม่ละ
‎- เพราะไม่อยาก หรือ… ‎- ทั้งอยากและไม่อยาก
‎แล้วเริ่มหาจากไหนน่ะ
‎คนที่ทำทัวร์นี้บอกว่า "พวกเราทำกันเป็นประจำ"
‎พวกเขาจะเอารูปไปแปะไว้ตามถนน ‎แล้วคนก็จะโทรเข้ามา
‎- บอกว่า "นั่นลูกฉัน" ‎- แต่ยังแบเบาะอยู่เลย
‎- อะไรนะคะ ‎- จะไปเจอแม่เหรอ
‎หนูไม่ได้จะตามหาพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดค่ะ
‎แต่ลูกพี่ลูกน้องกำลังตามหาอยู่
‎- จริงเหรอเนี่ย ‎- จริงค่ะ
‎ลุยเลย ไปกันเถอะ ไปเลยๆ
‎บางครั้งหนูก็นึกอยากเจอพ่อแม่ แต่…
‎แต่ส่วนใหญ่ก็… ไม่อยาก
‎เพราะหนูคิดว่ามันคงน่ากลัว ก็เลย…
‎- น่ากลัวยังไงเหรอ ‎- ไม่รู้สิคะ การไปเจอหน้าพ่อแม่ แล้วก็…
‎ไม่รู้สิคะ
‎ไม่รู้สิ มันรู้สึก… แปลกพิกล
‎เหมือนกับว่ามันไม่ควรเกิดขึ้น แบบ…
‎นั่นแหละค่ะ
‎ตอนนี้แกยังไม่อยาก
‎ตามหาพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด เพราะถ้าแกทำแบบนั้น
‎แกก็จะต้องเริ่มเปิดใจ
‎และทำให้ตัวเองต้องอ่อนไหว ‎กับเรื่องที่แกเองก็ยังไม่รู้
‎แกก็เลยไม่สนใจ
‎ฉันว่าคำถามหลักๆ ก็ยังเหมือนเดิมนั่นแหละ
‎"ทำไมหนูถึงถูกทิ้ง"
‎และฉันคิดว่าลูกรู้สึกว่า ‎มันไม่ใช่สิ่งที่แกอยากจะเผชิญ
‎แกไม่อยากไปถึงจุดนั้น
‎มันทำให้ฉันเครียด ฉันไม่อยากรู้สึกแบบนั้น
‎ฉันเข้าใจ มันเป็นเรื่องที่หนักอยู่เหมือนกัน
‎แล้วเธออยากรู้ไหม
‎ฉันก็อยากรู้ให้ลึกกว่านี้
‎บนพื้นฐานความคิดที่ว่า "ฉันอาจจะได้เจอพ่อแม่"
‎เหรอ
‎แต่มันคุ้มค่าจริงๆ เหรอ
‎ฉันว่าคุ้มค่านะ หรือ…
‎ไม่รู้สิ ในเมื่อเธอไม่อยาก…
‎ถ้าฉันกับเซดี้หาพ่อแม่เจอ ‎มันก็จะเชื่อมโยงเราด้วยกันอยู่ดี
‎ใช่
‎แต่ก็ต้องดูก่อนว่าจะเป็นยังไง
‎(สุดเขตเมืองเบรนต์วู้ด)
‎สวัสดีค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- วันนี้เป็นไงบ้าง
‎- ดีค่ะ ‎- ค่ะ
‎ค่ะ คือว่ามีคนตอบกลับมาหาฉันบ้างแล้ว
‎และฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้นิดหน่อย ‎ที่พวกเขาอาจจะ…
‎มีความเกี่ยวข้องกับหนู
‎เห็นผู้ชายคนนี้ไหม
‎เขากับภรรยาเป็นชาวไร่
‎พวกเขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ในชนบท
‎พวกเขาทิ้งลูกสาวคนที่สองไป ‎ซึ่งเกิดวันเดียวกันกับเซดี้
‎ฉันเลยอยากขอให้หนูอัดวิดีโอ ‎แนะนำตัวเอง เผื่อฉันจะเอาไปใช้ได้
‎เพราะบางคนไม่เชื่อว่าหนูมีตัวตนจริงๆ…
‎- ได้ค่ะ เดี๋ยวเราทำให้ ‎- ค่ะ
‎- ขอบคุณที่ช่วยนะคะ ‎- ขอบคุณที่ส่งรูปพวกนี้มาให้
‎- บาย ‎- บาย
‎บาย
‎โห มีเรื่องให้กลับไปคิดเยอะจริงๆ
‎ลูกรู้สึกโอเคกับทุกเรื่องไหม
‎ค่ะ
‎สวัสดีค่ะ หนูชื่อเซดี้ แมงเกลส์ดอร์ฟ
‎อาศัยอยู่ในรัฐเทนเนสซี
‎ชื่อภาษาจีนของหนูคือชุนหัวเฝิง
‎หนูหวังว่าจะได้รู้เกี่ยวกับ ‎ครอบครัวที่ให้กำเนิดมากกว่านี้
‎และหนูรู้ว่านี่อาจเป็นเรื่องยาก
‎แต่หนูหวังว่าจะได้รู้ ‎เรื่องราวของตัวเองจากทุกฝ่าย
‎(หยางชุน มณฑลกวางตุ้ง)
‎ฉันกำลังเดินทางไปยังหมู่บ้านถังเหวย ‎เพื่อไปพบกับคนที่อาจเป็นครอบครัวของเซดี้
‎นี่คือส่วนที่ฉันชอบที่สุดของงานนี้
‎ฉันชอบไปยังหมู่บ้านและไปคุยกับคนในพื้นที่
‎บางครั้งพวกเขาจะพูดคุยอย่างเปิดอก ‎และเราก็จะมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน
‎ฉันชอบการที่ได้รู้ว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้
‎เราปลูกพริกแดงในไร่นี้
‎ฉันทำไร่มาตั้งแต่สมัยวัยรุ่น
‎- ใครเป็นคนสอนให้ทำไร่คะ ‎- แม่
‎- คุณแม่สอนเหรอคะ ‎- ใช่
‎(หวงลี่ ผู้ที่อาจเป็นแม่ผู้ให้กำเนิดเซดี้)
‎บ้านรกหน่อยนะ
‎ตรงนี้คืออะไรเหรอคะ
‎- นี่ค่ะ ‎- นั่นเหรอ สมัยที่นโยบายลูกคนเดียวเคร่งมาก
‎ทางการแจกเอกสารพวกนี้มา
‎อ๋อ เอกสารเกี่ยวกับการคุมกำเนิด
‎หลังจากที่ฉันคลอดลูกสาว ฉันก็กลับไปทำงาน
‎แล้วพวกเขาก็ให้ฉันไปใส่ห่วง
‎- ห่วงอนามัยคุมกำเนิดเหรอคะ ‎- ใช่
‎ต้องไปตรวจร่างกายทุกสามเดือน
‎สมัยนั้นเข้มงวดมาก ไม่เหมือนสมัยนี้
‎เคยคิดไหมคะว่าลูกที่ยกให้เขาไปจะมีชีวิตยังไง
‎เคยสงสัยไหมว่าลูกจะมีชีวิตที่ดีหรือเปล่า
‎คิดสิ ฉันจะไม่คิดเรื่องนั้นได้ยังไงล่ะ
‎ลูกคนที่สองใช่ไหมคะ ที่ถูกส่งไป
‎- ตอนกลางดึก ‎- ประมาณเที่ยงคืน
‎มีคนมาเอาเด็กไป
‎ใครเหรอคะ
‎เราถามเพื่อนบ้านแล้ว
‎เขาบอกว่าจะไปหาคนรับเลี้ยงให้
‎เราเอาผ้าห่มผืนเล็กๆ มาห่อตัวลูกไว้
‎คุณได้คุยกับเขาหลังจากนั้นไหมคะ
‎เขาไม่ยอมบอกเราว่าเอาลูกไปให้ใคร
‎กลัวว่าเราจะอยากได้ลูกคืน
‎ฉันรู้ว่ามันคงเป็นอดีตที่เจ็บปวดสำหรับคุณ
‎ไม่ใช่เรื่องที่ทำใจได้ง่ายๆ
‎นี่ค่ะ หลอดที่ว่า
‎ถุยน้ำลายใส่ลงไปให้ถึงขีดสีดำนะคะ
‎แบบนั้นแหละค่ะ
‎ไม่ว่าดีเอ็นเอจะตรงกันหรือไม่ ‎เราก็จะส่งผลการตรวจมาให้คุณนะคะ
‎เวลาฟังผู้คนเล่าเรื่อง
‎เหตุการณ์ที่พวกเขาผ่านมา
‎มันทำให้เราเข้าใจพวกเขาได้ในหลายๆ เรื่อง
‎ที่ไม่เคยคิดว่าจะเข้าใจมาก่อน
‎พวกเขารักลูกและอยากตามหาลูก
‎น่าเศร้ามากเลย
‎เซดี้ เป่าเร็ว แล้วเอาไปไว้ในอ่างล้างจาน
‎ปักเทียนบนเค้กเยอะเกินไปแล้ว
‎- เย่ ‎- ควันโขมงเลย
‎- เอาชิ้นใหญ่แค่ไหนดีคะ แม่ ‎- เล็กๆ
‎เค้กอร่อยมากเลยค่ะ
‎ชอบเหรอ เค้กโปรดของแม่สมัยเด็กๆ
‎(วิลเลียมกับเพเนโลปี ‎น้องๆ ของเซดี้)
‎- หรืออยากกินไอศครีม ‎- ตายแล้ว เซดี้ เอาจริงเหรอ
‎ก็หนูหิวจริงๆ นี่ ท้องร้องโครกครากเลย
‎โอเค เด็กๆ ไปใส่รองเท้าเลย…
‎เร็วสิ ลูก
‎กำลังใส่รองเท้ากันอยู่ แป๊บหนึ่งนะ
‎เจอกันพรุ่งนี้จ้ะ
‎- ไปก่อนนะคะ ‎- บายจ้ะ
‎- มาจ้ะ ‎- บายค่ะ แม่
‎- ลาก่อน รักลูกนะ ‎- รักแม่นะคะ สุขสันต์วันเกิด
‎ขอบใจจ้ะ เจอกันพรุ่งนี้บ่ายนะ
‎- รับทราบค่ะ ‎- ไง ลูกรัก
‎สวัสดีค่ะ
‎เป็นไงบ้าง ลูก
‎ไปเอาเสื้อไคโอเมกามาจากไหน น่ารักมากเลย
‎- เคยพูดเรื่องเสื้อไปแล้วไง ‎- พ่อรู้
‎ขอนั่งริมหน้าต่าง
‎เราหย่ากันมาเกือบสี่ปีแล้ว
‎มันเป็นช่วงที่ยากลำบาก
‎เพเนโลปี…
‎ฉันรู้ว่าลูกๆ ก็คงลำบากใจกับเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย
‎แต่ถ้าเราเป็นแม่ที่มีแต่ความทุกข์ ‎เราจะเป็นแม่ที่ดีได้ยาก เพราะฉะนั้น…
‎คริสต์มาสปี 2004
‎อายุขั้นต่ำในการดื่มสุราในจีนถูกปรับลดลงมา…
‎เหลือหนึ่งขวบและต่ำกว่า
‎หนูน้อยน่ารักจังเลย
‎สาวน้อยเซดี้ของพ่อทำอะไรอยู่นะ
‎ตอนนั้นเรามีความสุขกว่านี้
‎เรามีความสุขกว่าตอนนี้มากเลยละ
‎มันไม่ใช่ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ ‎แต่ฉันไม่คิดว่ามีช่วงที่สมบูรณ์แบบจริงๆ หรอก
‎แต่มันก็ดีกว่าตอนนี้มาก
‎แต่แล้วก็ไม่ใช่
‎แม่เหรอ แม่หนูอยู่ไหน
‎การบ้านเสร็จหมดไหม หรือยังเหลือที่ต้องทำอีก
‎การบ้านเยอะมากเลยค่ะ
‎รู้ใช่ไหมว่าพอเสร็จแล้วต้องทำอะไร
‎ตั้งแต่พ่อแม่หย่ากัน
‎หนูก็ชินกับการทำทุกอย่างแยกกัน
‎อย่างการฉลองวันเกิดแยกกัน ‎ฉลองวันคริสต์มาสแยกกัน วันหยุดแยกกัน
‎แต่พูดตามตรง
‎หนูจำช่วงเวลาที่พ่อแม่ ‎อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขไม่ได้เลย…
‎อาจจะมีสักครั้งสองครั้ง แต่ก็นั่นแหละ
‎- โอเค ขอให้สนุกนะ พ่อรักลูกนะ ‎- หนูก็รักพ่อค่ะ
‎(ศูนย์สักการะพระเจ้า)
‎ผมไม่เข้าใจหรอกว่าคุณกำลังเผชิญเรื่องอะไร
‎ผมไม่รู้ว่าสถานการณ์ของคุณเป็นยังไง ‎ผมไม่รู้ว่าคุณมีปัญหาอะไร
‎แต่ผมรู้ว่าพระเยซูทรงเข้าใจ
‎ใครบ้างที่อยากมีพื้นที่ ‎ในการสัมผัสความรักของพระเจ้าคืนนี้
‎ผมอยากเชิญชวนให้คุณทำแบบนั้น
‎คือพระคุณอัศจรรย์
‎ความรักมั่นคงนิรันดร์
‎ที่ทรงแบกรับบาปของข้า
‎(หยางชุน มณฑลกวางตุ้ง)
‎เราอยู่บนสะพานสอง ที่มีคนพบเซดี้
‎สวัสดีค่ะ
‎มีใครแถวนี้เคย…
‎- เจอเด็กไหมน่ะเหรอ ‎- ค่ะ คุณเคยเจอบ้างไหมคะ
‎- ไม่เคยนะ ‎- ไม่เคยเหรอคะ
‎ฉันแค่มาขายของเฉยๆ
‎พวกเขามักจะวางเด็กไว้ในที่ที่คนพลุกพล่าน
‎เพื่อให้แน่ใจว่าจะมีคนผ่านไปผ่านมาเยอะๆ
‎และคนจะได้เห็นเด็ก
‎ฉันรู้เรื่องนโยบายลูกคนเดียวมาตลอด
‎เพราะญาติของฉันหลายคน
‎ก็… ยกลูกให้คนอื่นไปเหมือนกัน
‎ลูกสาวทั้งหมดเลย
‎พ่อแม่ฉันก็เกือบยกฉันให้คนอื่น
‎เพราะไม่อยากจ่ายค่าปรับ
‎แต่ฉันโชคดีมาก เพราะตากับยายฉัน
‎บอกว่า "ไม่ พวกเราอยากเก็บเด็กเอาไว้"
‎ความสัมพันธ์ของฉันกับพ่อไม่ค่อยดีเท่าไร
‎ฉันจำได้ว่าครั้งหนึ่ง
‎พ่ออยากพาพี่ชายฉันไปร้านอาหารหรูๆ
‎ที่มีติ่มซำก้อนเล็กๆ น่ารักๆ
‎ซึ่งฉันชอบมาก
‎แต่พ่ออยากพาพี่ไปคนเดียว
‎ฉันก็ถามพ่อว่าฉันขอไปด้วยได้ไหม
‎แต่พ่อกลับผลักฉันออกจากลิฟต์
‎บอกว่า "ไม่ให้ไป"
‎เป็นเรื่องที่ฉันทำใจลำบากมาก ‎เพราะรู้ว่าตัวเองไม่เป็นที่ยอมรับ
‎ฉันเกิดมาผิดเพศ ‎ไม่เป็นที่ต้องการ และฉันก็รู้ตัวดี
‎น่าเจ็บปวดใจมาก
‎ฉันถึงได้รู้สึกเชื่อมโยงกับเด็กๆ พวกนั้น
‎ฉันคงพูดได้ไม่เต็มปากว่าฉันเข้าใจพวกแก
‎แต่ส่วนหนึ่ง ฉันก็…
‎พวกเรามีความรู้สึกบางอย่างที่เหมือนกัน
‎(วันพ่อ มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต)
‎(ประเพณีอเมริกัน วันพ่อ ปี 2019 ‎"ความสำเร็จมีพ่อหลายคน")
‎ไงจ๊ะ
‎เป็นไงบ้าง
‎ขอบคุณที่มานะคะ
‎(ไมค์ ลุงของลิลลี่)
‎- หนูเล่าให้ลุงฟังหรือยัง ‎- ยัง
‎หนูคุยอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งในปักกิ่ง
‎และหนูว่าเธอกำลังพยายาม ‎ตามหาพ่อแม่ที่ให้กำเนิดหนูอยู่
‎เธอบอกว่า "บอกตามตรงนะ
‎มีโอกาสน้อยมาก"
‎ลุงว่ามันก็น่าตื่นเต้นดีนะ หวังว่าจะโชคดี
‎ลุงอยากให้หาเจอนะ
‎แล้วห้องเรียนอยู่ที่ไหนบ้างล่ะ
‎- ตึกวิศวะเหนือ ทางนั้นค่ะ ‎- เหรอ
‎มีวิชาหนึ่งเรียนในนั้น น่าจะเป็นวิชาบัญชี
‎- ลุงว่าลุงก็เรียนตึกนั้นนะ ‎- ไม่ วิชาบัญชีเรียนที่…
‎- จริงเหรอคะ ‎- ใช่
‎หนูพาลุงไปปาร์ตี้เปิดท้ายได้นะ ถ้าลุงอยากไป
‎อยากพาไปไหนก็ตามใจเลย
‎ตอนที่ลิลลี่ขอให้ผมมาร่วม ‎กิจกรรมสุดสัปดาห์พาพ่อเที่ยวมหา'ลัย
‎แน่นอนว่าผมรู้สึก
‎ยินดีมากที่ได้มา
‎ตอนแกยังเด็ก เพื่อนๆ แกคิดว่าผมเป็นพ่อแก
‎แกเลยเรียกผมว่า "พ่อ"
‎และแกบอกว่าบางครั้ง ‎ไม่คิดจะแก้ด้วยซ้ำเวลาคนเข้าใจผิด
‎เพราะจะแก้ไปเพื่ออะไรล่ะ
‎"ฉันอยากมีพ่ออยู่แล้ว ก็ให้ลุงเป็นพ่อฉันซะเลย"
‎ฉันจำได้ ตอนที่ลิลลี่ยังเล็กมากๆ
‎ลูกมักจะพูดเรื่องการตามหาครอบครัวที่แท้จริง
‎และเคยเขียนจดหมายถึงพ่ออยู่เรื่อยๆ ‎ตอนที่แกอายุสามขวบ
‎แกจะเอาไปใส่ไว้ในตู้จดหมาย
‎ลิลลี่มีช่วงเวลาที่ยากลำบากมากๆ ‎ตอนที่แกอยู่ชั้นม.ห้า
‎(ร็อกเก็ต)
‎หนูรู้ว่าหนูต้องไปหาหมอ ‎เพราะหนูร้องไห้ตลอดเวลา
‎บางทีเรียนอยู่ดีๆ ก็เกิดเศร้าขึ้นมา
‎บางทีตื่นขึ้นมาในวันหยุดก็ร้องไห้
‎แต่สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับหนูก็คือ
‎หนูพูดเรื่องนี้กับเพื่อนได้ทั้งวัน
‎แต่เหมือนกับว่าพวกเขาคงไม่มีวันเข้าใจ
‎เพื่อนบ้านผมเห็นใบประกาศนั้น เขาเห็นรูป
‎แล้วเขาก็บอกผมว่า ‎"เด็กคนนี้เหมือนลูกนายมากเลย"
‎(เฉินมูซิง ‎ผู้ที่อาจเป็นพ่อผู้ให้กำเนิดลิลลี่)
‎อยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้วคะ
‎- ผมเหรอ ‎- ค่ะ
‎อยู่มาตั้งแต่เกิดแล้ว
‎ผมทำงานในไร่นานี่แหละ
‎คุณตัดสินใจยกลูกให้คนอื่น
‎ก่อนหรือหลังลูกเกิดคะ
‎ผมตัดสินใจหลังจากที่ลูกเกิด ‎เพราะพวกเจ้าหน้าที่ในหมู่บ้านรู้เข้า
‎ถ้าเราเก็บลูกไว้ ‎ก็ต้องจ่ายอย่างน้อย 8,500 ดอลลาร์
‎เราถูกสถานการณ์บีบบังคับ ไม่มีทางเลือกเลย
‎ผมเอาลูกไปวางไว้ที่โรงพยาบาลกลาง ‎ตรงหน้าทางเข้าประตูใหญ่เลย
‎ตอนนั้นประมาณตีสี่หรือตีห้าได้
‎เพราะ… มันหนาวเกินกว่าที่ ‎จะทิ้งลูกไว้ตรงนั้นทั้งคืน
‎ผมจดวันเดือนปีเกิดแกใส่กระดาษทิ้งไว้
‎ผมเอาเงิน 300 เหรินหมินปี้ใส่ไว้ในเสื้อผ้าลูก
‎แค่นั้นแหละ แค่ทิ้งเงินไว้ในเสื้อผ้า
‎เรื่องก็มีอยู่แค่นั้น
‎ผมก็ต้องรู้สึกแย่มากอยู่แล้ว
‎ที่ลูกทั้งคนต้องถูกคนอื่นเอาไปเลี้ยง
‎จะลูกชายหรือลูกสาวก็เป็นลูกผมวันยังค่ำ
‎ภรรยาคุณรู้ไหมคะว่าคุณคิดจะยกลูกให้คนอื่นเลี้ยง
‎รู้ครับ เธอรู้ว่าผมคิดจะทำอะไร
‎ภรรยาผมร้องไห้
‎เธอปวดใจจนทนไม่ได้
‎เธออยากให้ผมไปเอาลูกคืนมา ‎แต่ผมไม่รู้หรอกว่าใครเอาไป
‎แม่ หั่นหอมใหญ่ให้หนูหน่อย
‎แค่นั้นแหละ
‎หั่นเป็นแว่นๆ
‎(เฉินชุนเจียว ‎ผู้ที่อาจเป็นพี่สาวแท้ๆ ของลิลลี่)
‎ใครสอนทำอาหารคะเนี่ย
‎ฉันหัดทำเองตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ
‎แม่ฉันทำอาหารไม่เป็น
‎ฉันได้แต่ขอให้แม่ช่วยเป็นลูกมือนิดๆ หน่อยๆ
‎แล้วไปทำนาด้วยหรือเปล่าคะ
‎เคยค่ะ แต่ไม่ได้ทำแล้ว
‎ฉันทำไม่ไหว งานมันหนักนะ
‎คุณรู้เมื่อไหร่ว่าคุณมีน้องสาว
‎น่าจะสักตอนป.สี่ หรือไม่ก็ป.ห้า
‎บางทีแม่ก็จะคุยกับคนอื่นๆ
‎เรื่องเด็กที่ถูกรับไปเลี้ยง
‎แม่จะชอบไปถามคนอยู่เรื่อยๆ
‎แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยพูดเรื่องนี้แล้ว
‎ฉันมีโอกาสได้โตมากับพ่อแม่
‎ฉันเลยรู้สึกว่าตัวเองโชคดี
‎แต่น้องไม่ได้มีโอกาสเหมือนอย่างฉัน
‎ฉันเลยรู้สึกผิดมาก
‎พ่อแม่ฉันเป็นคนตัดสินใจที่จะทำแบบนั้น
‎แต่ถึงยังไง เราก็เป็นพี่น้องกันอยู่ดี
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎- สบายดีไหม ‎- สบายดีค่ะ
‎เราพบข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจมาก
‎มีผู้ชายโทรมาหาฉัน
‎เขาบอกว่าบ้านของเขาอยู่ใกล้จุดที่พบลิลลี่มาก
‎ห่างกันแค่สิบนาที
‎ชายคนนี้ชื่อเฉินมูซิง
‎เขามีลูกทั้งหมดหกคน ‎ลูกชายสามคนและลูกสาวสามคน
‎ฉันได้คุยกับลูกสาวของชายคนนี้
‎เธอหน้าเหมือนหนูเลย
‎ฉันเลยคิดว่ามันเป็นไปได้ ‎ที่พวกเขาจะเป็นพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดหนู
‎อยากเห็นรูปผู้ชายคนนั้นกับครอบครัวไหม
‎อยากดีไหมนะ
‎แล้วแต่ลูกเลยจ้ะ
‎ร้องไห้ทำไม
‎ไม่รู้สิคะ
‎ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมาก
‎เราเคยคุยกันเรื่องนี้ตอนลูกยังเด็กๆ
‎พวกเขายากจนมาก
‎และพวกเขาก็ไม่มีทางเลือก
‎และไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่รักลูก
‎หรือไม่คิดถึงลูก
‎ไว้คราวหน้าละกันค่ะ
‎ได้จ้ะ
‎ขั้นตอนทั้งหมดของการรับเลี้ยงบุตรบุญธรรม
‎มันน่าเศร้ามาก
‎พวกเขาต้องมาถึงจุดที่ ‎สามารถรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เสียไปได้
‎ขอพระผู้เป็นเจ้าโปรดสดับรับฟัง
‎ปวงข้าขอสวดสรรเสริญในนามของพระเยซูคริสต์
‎พระผู้อยู่เหนือสรรพสิ่ง ในวันอีสเตอร์นี้
‎วันที่เราเฉลิมฉลองสุสานว่างเปล่า
‎และของขวัญแห่งชีวิตใหม่ของพระองค์ ‎ผู้พิชิตความตาย
‎พระบิดาแห่งสรวงสวรรค์ ‎ขอบคุณที่ประทานพระบุตรมาเป็นของขวัญ
‎ขอบคุณสำหรับวันอีสเตอร์
‎ขอขอบคุณพระเจ้า ‎ที่ให้ครอบครัวมาอยู่พร้อมหน้ากันในวันนี้
‎ขอจงอำนวยพรแด่อาหารที่เรากำลังจะกิน
‎โมเสสมีแม่สองคน
‎แม่ผู้ให้กำเนิดกับแม่บุญธรรม
‎ถึงแม่อีกคนของลูกสาวฉัน ขอบคุณมากนะคะ
‎เราคงไม่มีวันได้รู้จักกัน
‎แต่เราต้องการกันและกันในการสร้างเด็กคนนี้ ‎ให้ความรัก และอบรมสั่งสอนแก
‎(ปักกิ่ง)
‎ขอถามหน่อยได้ไหมคะว่า
‎เห็นประกาศนี้จากที่ไหนเหรอคะ
‎ฉันเห็นในโทรศัพท์สามี
‎ฉันยกลูกสาวให้คนอื่นไปเมื่อปี 2001
‎แล้วก็ยกลูกสาวอีกคนให้ไปเมื่อปี 2003
‎จำได้ไหมคะว่าลูกคุณมีตำหนิที่ไหนบ้าง
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจดูเท่าไร
‎เห็นแต่หน้า ก็ไม่มีตำหนิอะไรนะ
‎ฉันคิดว่าเธออาจเป็นแม่ของเซดี้ แต่ฉันไม่แน่ใจ
‎เธอเป็นเจ้าของร้านเสื้อผ้าในหยางชุน
‎เธอบอกว่าเคยยกลูกสาวสามคนให้คนอื่นไป
‎เยอะเหมือนกันนะคะ
‎สวัสดีค่ะ ฉันชื่อหลิวห่าวค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
‎ฉันไม่ออกกล้องนะ
‎ไม่ถ่ายหรอกค่ะ
‎ถ้านั่งอยู่ข้างหลังก็ถ่ายไม่เห็นหน้าแล้วค่ะ
‎ฉันรู้ว่าได้ลูกสาว
‎ฉันไม่อยากทำแท้งอีก ‎ก็เลยตัดสินใจอุ้มท้องจนคลอด
‎- คุณคลอดลูกในโรงพยาบาลเหรอคะ ‎- ใช่ ฉันรู้จักหมอที่นั่น
‎เขาบอกให้ฉันรอจนกว่าจะถึงเวลาคลอด
‎แล้วเขาก็จะช่วยทำคลอดให้
‎เพราะถ้าไปโรงพยาบาลเร็วเกินไป
‎หมอจะรู้ว่าฉันมีลูกเกินที่กฎหมายกำหนดแล้ว
‎ตอนที่พวกเขาเอาลูกไป ‎ฉันก็เป็นลมล้มลงไปกองกับพื้น
‎ฉันไม่รู้ว่าเขาเอาลูกฉันไปไหน
‎ฉันรู้ว่าลูกคงไม่เข้าใจ ‎และไม่ให้อภัยฉันอยู่ดี ถึงจะตามหาจนเจอ
‎ลูกคงไม่คิดดีกับฉันหรอก
‎ถ้าคุณเป็นลูกฉัน
‎คุณจะยกโทษให้ฉันไหมล่ะ
‎ฉันก็ถามคำถามนี้กับตัวเอง
‎พ่อกับย่าฉันไม่ต้องการฉัน ตอนที่ฉันเกิดมา
‎ถ้าลูกอยากให้อภัยฉัน แกก็คงให้อภัย ‎แต่ถ้าไม่อยากก็ตามนั้น
‎ตอนที่ฉันได้ฟังเรื่องราวของเธอ ‎ฉันรู้สึกว่ามันเจ็บปวดมาก
‎และฉันก็รู้สึกเสียใจไปกับเธอจริงๆ
‎ฉันแค่รู้สึกว่าเธอเหมือนแม่ฉันเลย
‎แม่ฉันก็เจอเรื่องแบบเดียวกัน
‎พ่อฉันอยากทิ้งแม่ไป ‎เพราะฉันไม่ได้เกิดมาเป็นผู้ชาย
‎(ฮั่วโจว มณฑลกวางตุ้ง)
‎ฉันเพิ่งไปเมืองฮั่วโจวที่เป็นบ้านเกิดของโคลอี้มา
‎ค่ะ แล้วฉันก็ไปสถานที่ที่คนพบเธอ
‎เธอถูกพบอยู่บนถนน
‎เป็นถนนที่มีผู้คนพลุกพล่านมาก ‎ชื่อถนนหมิงจู่โร่ว
‎ผมพอจะจำได้ว่า
‎ที่นั่นเป็นที่ที่คนเอาลูกมาทิ้งเป็นปกติ ‎จริงหรือเปล่าครับ
‎ฉันว่าค่อนข้างปกติจริงๆ ค่ะ
‎เพราะคนมักจะเอาเด็กไปทิ้งไว้ ‎ตามสถานที่ที่คนพลุกพล่าน
‎เพราะหวังว่าจะมีคนมาเจอเด็ก
‎- โห ‎- โห
‎- หนูถูกทิ้งไว้ที่นี่เหรอ ‎- บนถนนนี้แหละ
‎สุดยอด ไม่ใช่เรื่องดีหรอก แต่ก็เจ๋งดีเหมือนกัน
‎ดูเป็นเมืองใหญ่มากกว่าที่แม่คิดนะ
‎นี่คือการออกนอกบ้านครั้งแรกของหนู
‎ที่แรกที่หนูไปตั้งแต่เกิด
‎แม่ว่าหนูถูกทิ้งไว้ที่ไหน ตรงนั้นหรือตรงนั้น
‎ไม่รู้สิ
‎ฮัลโหล สวัสดีค่ะ
‎คุณบอกว่ารู้จักพี่เลี้ยงของเซดี้เหรอคะ
‎อ๋อ ใช่ครับๆ
‎ผมเห็นรูปเธอในอินเทอร์เน็ต
‎ผมเป็นเพื่อนกับพี่เลี้ยงคนนั้นน่ะครับ
‎ดีเลยค่ะ
‎เธอทำงานที่บ้านเด็กกำพร้า 20 กว่าปี
‎ขอเบอร์เธอหน่อยได้ไหมคะ ฉันจะได้ติดต่อเธอ
‎คนไม่เคยพูดถึงผู้หญิงเหล่านี้ ‎ที่ดูแลเด็กเป็นพันๆ คน
‎ฉันว่าพวกเธอเปรียบเสมือน ‎นักรบด่านหน้าของบ้านเด็กกำพร้าเลย
‎เพราะพวกเธอต้องรับ ‎ภาระอันหนักอึ้งในการดูแลเด็ก
‎ตอนที่เราไปประเทศจีน ‎เราได้เจอพวกพี่เลี้ยงของเซดี้
‎เราเหมารถตู้ไปที่บ้านเด็กกำพร้า
‎มีเด็กทารกอยู่เต็มไปหมด
‎แต่ละห้องน่าจะมีเด็กอยู่สัก 20 คน
‎และมีพี่เลี้ยงประจำห้องละคน
‎พวกเธอจะชงนมไว้เต็มขวด ‎แล้วก็ป้อนนมเด็กไล่ไปตามแถว
‎เด็กๆ จึงต้องดูดให้มากและเร็วที่สุด ‎เพราะนี่คือโอกาสเดียว
‎เซดี้มีรอยที่ข้อเท้าและข้อมือ
‎ตอนนั้นฉันก็โกรธมาก ‎คิดว่าใครกันนะที่ทำเรื่องแบบนี้ได้
‎และฉันก็ได้รู้ว่าในบ้านเด็กกำพร้า ‎ไม่มีการปรับอุณภูมิห้องให้อุ่นหรือเย็น
‎พวกเธอเลยต้องผูกข้อมือเด็กๆ ไว้ ‎แล้วห่มผ้าให้ตอนกลางคืน
‎เพื่อให้อุ่น
‎เพราะมีเด็กเยอะมาก แต่มีพี่เลี้ยงแค่ไม่กี่คน
‎พวกเธอพยายามอย่างเต็มที่แล้ว
‎ฉันก็เลยรู้สึกเจียมตัวขึ้นมา
‎เมื่อได้รู้ว่าพวกเธอต้องพยายาม ‎หนักมากแค่ไหนทั้งๆ ที่มีทรัพยากรจำกัด
‎อยากรู้จังว่าพวกพี่เลี้ยงจะรู้สึกผูกพัน ‎กับเด็กแต่ละคนได้มากแค่ไหน
‎เพราะมีเด็กเยอะมาก
‎ฉันอยากรู้แค่ว่าพวกเขารู้สึกยังไง
‎กับการที่ต้องดูแลเด็กๆ โดยที่รู้ว่า… นั่นแหละ
‎นั่นสิ อยากรู้ว่ามีความสัมพันธ์ ‎ที่ลึกซึ้งกับเด็กแต่ละคนหรือเปล่า
‎หรือรู้ว่าไม่ควรรู้สึกผูกพันจนเกินไป
‎คือฉันไม่เข้าใจเลยว่า
‎พวกเขาจะรู้จักเรา
‎- หรือจำได้ไงว่าเราเป็นใคร ‎- นั่นสิ
‎(หยางชุน มณฑลกวางตุ้ง)
‎- จำเด็กคนนี้ได้ไหมคะ ‎- จำได้ ฉันเป็นคนเลี้ยงเอง
‎ตอนนี้เธอหน้าตาแบบนี้ค่ะ
‎ตัวสูงไหม
‎- ค่ะ ตัวสูง ‎- เห็นในรูปก็รู้แล้ว
‎(หลี่ซวี่หยิน ‎พี่เลี้ยงของเซดี้)
‎ไว้ผมยาวเหมือนเด็กต่างชาติเลยนะ
‎ใช่ค่ะ แกไว้ผมยาว
‎ตอนคุณเป็นเด็ก ‎เคยคิดไหมคะว่าโตขึ้นอยากทำอะไร
‎ไม่ได้คิดนะ
‎คนบ้านนอกไม่ค่อยมีความฝันกันหรอก
‎ฉันเขียนหนังสือไม่เป็น
‎เลิกเรียนตั้งแต่อยู่ป.2
‎ทำไมถึงเลิกเรียนเหรอคะ
‎ที่บ้านยากจน มีลูกหลายคน
‎ก็เลยไม่มีเงินเรียนหนังสือ
‎แต่เดี๋ยวนี้ชีวิตดีขึ้นเยอะแล้ว ‎มีข้าวเหลือทิ้งด้วยซ้ำไป
‎จำเด็กคนนี้ได้ใช่ไหมคะ
‎จำได้หลายคนเลย
‎ตอนแรกที่มาถึง ตัวผอมนิดเดียวเอง
‎วันนั้นอากาศหนาวมาก
‎มีคนเดินบนทางเท้าแล้วไปเจอเด็กเข้า
‎ก็เลยพาเด็กมาหาเรา
‎ฉันอุ้มเด็กไว้ในอ้อมแขนและค่อยๆ ป้อนนม ‎อย่างกับเป็นลูกฉันเอง
‎ฉันเลี้ยงมากับมือ แต่แล้วก็ต้องส่งให้คนอื่นไป
‎พี่เลี้ยงอย่างพวกฉันไม่ใช่พระอิฐพระปูนหรอก
‎ฉันรู้สึกปวดใจทุกครั้งที่ต้องส่งเด็กให้เขาไป
‎เด็กพวกนั้นต้องถูกส่งไปไกลมาก ‎ฉันจะคิดอยู่เสมอว่า "จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้"
‎(ปักกิ่ง)
‎ผลตรวจดีเอ็นเอเพิ่งออกค่ะ
‎น่าเสียดายที่ไม่ตรงกันเลยสักคน
‎ฉันรู้ว่าเรื่องแบบนี้ต้องใช้เวลานาน
‎แต่ก็ยังรู้สึกผิดหวังอยู่ดี
‎จากผลการตรวจดีเอ็นเอ ‎ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แม่ผู้ให้กำเนิดหนู
‎ฉันเชื่อว่าสักวันหนูจะหาพ่อแม่เจอ
‎- ค่ะ ฉันก็คิดอย่างนั้น ‎- ค่ะ
‎พ่อแม่เหล่านี้ต้องอยากรู้ว่า ‎ลูกๆ ของพวกเขาเป็นยังไงบ้าง
‎ผู้หญิงที่เป็นเจ้าของร้านขายเสื้อ
‎- กับ… ‎- กับช่างตัดผม ใช่ไหมคะ
‎ค่ะ ผลการตรวจดีเอ็นเอออกมาว่า
‎ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่แม่ผู้ให้กำเนิดหนู
‎น่าเสียดายที่ตอนนี้ฉันยังทำไม่สำเร็จ แต่…
‎ฉันจะหาต่อไป
‎ฉันจะพยายามค้นหาพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดหนูต่อไป
‎หนูเคยดูซีรีส์เรื่องเฟรชออฟเดอะโบ๊ท
‎หนูเลยจินตนาการว่าพ่อแม่หน้าตาประมาณนั้น
‎บางครั้งหนูก็จะนึกภาพ ‎เหตุการณ์ดราม่าเป็นฉากๆ เลย
‎หนูรู้ว่าหนูทำแบบนั้นบ่อย
‎และหนูก็เคยคิดอยู่หลายครั้ง
‎เรื่องการเจอพ่อแม่คนจีนของหนู
‎มันก็คงจะดีถ้าพวกท่านมาหา
‎ก็เหมือนมันคงจะดีถ้าถูกล็อตเตอรี่
‎แต่… มันก็คงไม่เกิดขึ้น
‎(หยางชุน มณฑลกวางตุ้ง)
‎ฉันกำลังไปหาคู่สามีภรรยา ‎ที่ฉันเคยคิดว่าอาจเป็นพ่อแม่ของเซดี้
‎สวัสดีค่ะ
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ กินข้าวเช้าหรือยังคะ
‎ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องสำคัญ ‎ที่ฉันควรไปบอกครอบครัวด้วยตัวเอง
‎สวัสดีค่ะ คุณซิว ยินดีที่ได้เจอกันอีกนะคะ
‎ฉันมาที่นี่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่นะคะ
‎- เดือนตุลาคม ‎- เดือนตุลาคมเหรอคะ
‎วันนี้ฉันเอาผลการตรวจดีเอ็นเอมาให้ดูค่ะ
‎ผลออกมาว่าดีเอ็นเอของพวกคุณ
‎ไม่ตรงกับเด็กคนนั้น
‎นี่ค่ะ เอาไปดูได้
‎แต่ฉันจะไม่หยุดตามหาลูกสาวคุณหรอกนะคะ
‎เพราะดีเอ็นเอคุณอยู่ที่แล็บแล้ว
‎ในอนาคต ถ้าลูกสาวคุณทำการตรวจดีเอ็นเอ
‎ก็จะเจอตัวนะคะ
‎ไม่เป็นไรนะคะ พวกเราจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด
‎ฉันรู้นะคะว่าคุณเจ็บปวดใจ
‎ฉันจะพยายามหาต่อไปนะคะ
‎- ไง สบายดีไหม ‎- สบายดี แล้วเธอล่ะ
‎ฉันก็สบายดี พร้อมหรือยัง
‎ฉันเหรอ… คิดว่านะ
‎คงพร้อมแหละมั้ง
‎ฉันว่ามันคงทำให้ว้าวุ่นใจไปตามๆ กันเลยนะ
‎เนอะ ใช่ไหมล่ะ
‎อีกหกวันฉันจะเดินทางแล้ว
‎เออใช่ มีอะไรจะบอก
‎ฉันว่าจะทำเล็บก่อนไปจีนแหละ
‎เพราะฉันมักจะทำเล็บก่อนเหตุการณ์สำคัญๆ
‎ฉันเรียนคำว่า "สวัสดีปีใหม่" ภาษาจีนแล้ว ‎ต้องพูดว่า "ซินเหนียนห่าว"
‎ว้าว
‎ต้องสนุกมากแน่ ๆ
‎ฉันว่ามันก็ตลกดีนะ ‎เพราะเราไม่เคยเจอกันจริงๆ
‎เรารู้จักกันก็จริง
‎แต่เราจะได้เจอกันครั้งแรก
‎ซึ่งมันรู้สึกแปลกๆ
‎ไม่รู้ว่าอยู่ห้องไหนกันบ้าง ไหนดูซิ
‎- ตายแล้ว สวัสดี ‎- ไง
‎ตายแล้ว โทษที
‎เกือบกลับเข้าห้องตัวเองไม่ได้ซะแล้ว
‎- ไหน… ‎- ไม่มีห้อง 2403
‎- แล้วทางนั้นล่ะ ‎- อ๋อ นั่นไง
‎- สวัสดีจ้ะ ‎- สวัสดี
‎- เป็นไงบ้าง ‎- สวัสดี
‎สบายดี
‎- อืม ‎- เที่ยวบินเป็นไงบ้าง
‎- ก็ดีนะ ‎- เมื่อคืนมาถึงกันตอนกี่โมง
‎ประมาณสี่ทุ่มครึ่งมั้ง
‎- สวัสดีจ้ะ เซดี้ ‎- สวัสดีค่ะ ดีใจจังที่ได้เจอกันซะที
‎ใช่ ในที่สุดก็ได้เจอตัวจริงซะที
‎นั่นสิคะ
‎มะเฟืองรสชาติเป็นยังไงเหรอ
‎- ลองชิมของฉันดูไหม ‎- เอาสิ
‎- ตายแล้ว นั่นน่ะเหรอ สุดยอดเลย ‎- ใช่ ดูสิ นั่นไง
‎แด่งานฉลอง "คริสมานุกกะห์" ‎กับลูกพี่ลูกน้องเป็นครั้งแรก
‎อย่างพร้อมหน้าพร้อมตา
‎- ไชโย ‎- โอเค เดี๋ยวเรา…
‎ลิลลี่
‎ตอกไข่ใส่หัว ให้ไข่แดงหยดย้อย
‎ตอกไข่ใส่หัว ให้ไข่แดง…
‎สุขสันต์วันเกิด
‎บันไดเยอะจัง
‎มาแข่งกัน
‎- คำนับยังไงคะ ‎- แบบนี้
‎ฉันไม่มีแฟน แต่ฉันมีเพื่อนเป็นผู้ชาย
‎โดนบอกให้เป็นแค่เพื่อนน่ะ
‎- โดนบอกให้เป็นแค่เพื่อนเหรอ ‎- ใช่
‎จู่ๆ เขาก็เดินมาหาฉัน ‎แล้วพูดว่า "เราเป็นแค่เพื่อนกันเถอะนะ"
‎ฉันก็แบบว่า "โอเค"
‎- แล้วเธอล่ะ ลิลลี่ ‎- ไม่มี
‎โคลอี้ล่ะ
‎ฉันไม่มีแฟน
‎หมายความว่ายังไง
‎เธอพูดว่าไงน่ะ
‎เธอพูดว่า "ฉันไม่มีแฟน"
‎หนูถูกพบบนสะพานสอง
‎เดี๋ยว แล้วหนูล่ะคะ ฮั่วโจวเหรอ
‎ฮั่วโจว
‎- แล้วคนนี้ล่ะ ‎- เดี๋ยวนะ หนูไม่ได้…
‎หนูกับเธออยู่บ้านเด็กกำพร้าที่เดียวกันใช่ไหม
‎ดูสิ ใส่เสื้อน่ารักเชียว
‎- นั่นใครน่ะ โคลอี้นี่ ‎- ฉันเอง
‎- ใช่ ‎- น่ารักจัง
‎ตายแล้ว โคลอี้ ‎เธอหน้าเหมือนเจมส์ ชาร์ลส์เลย
‎- เดี๋ยว นั่นใบประกาศของเธอเหรอ ‎- โธ่ ไม่นะ เอารูปอะไรใส่ไปเนี่ย
‎ตลกจัง
‎นั่นสิ พอเห็นรูปแบบนั้น ‎เป็นฉันก็คงไม่อยากได้ตัวเองคืนหรอก
‎พระเจ้า
‎ทำประกาศใบใหม่ให้ได้ไหมคะ
‎พระเจ้า
‎(สุขสันต์วันคริสต์มาส)
‎- ชอบมากเลย ดูนุ่มนิ่มดีจัง ‎- สวยจัง
‎- นี่ของฉันเหรอ ‎- เคยเห็นนี่ไหม…
‎- ขอบคุณนะคะ ‎- สวยจังเลย
‎- น่ารักมากเลย ‎- โอ้ พระเจ้า
‎พระเจ้า
‎- วันนี้เป็นวันสำคัญของพวกคุณสินะ ‎- ใช่ วันนี้เป็นวันสำคัญ
‎พร้อมไหมคะ
‎คิดว่าพร้อมนะ ฉันรู้ว่าคงเป็นวันที่ ‎เปี่ยมไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกต่างๆ
‎- เซดี้ รู้สึกยังไงบ้างจ๊ะ ‎- ตื่นเต้นนิดหน่อยค่ะ
‎หนูว่าหนูคงแค่รู้สึกตั้งตารอที่จะได้เจอกับพี่เลี้ยง
‎ขอบคุณนะ
‎แค่มาอยู่ตรงนี้ ฉันก็รู้สึกอะไรมากมายหลายอย่าง
‎ตอนนี้อะไรๆ มันต่างจากที่ฉันคิดไว้ ‎ตอนที่ฉันได้เซดี้มาเลี้ยง
‎เรื่องที่ฉันไม่ใช่ครอบครัว ‎ที่ฉันหวังว่าจะเป็นให้กับลูกได้
‎แล้วฉันก็กังวลว่าฉันได้มอบชีวิต ‎ที่ฉันเคยสัญญาไว้ให้กับลูกหรือยัง
‎เพราะฉันคิดว่าถึงแม่ของเซดี้ ‎จะยกลูกให้คนอื่นเลี้ยง
‎แต่ก็คงไม่อยากให้ลูกอยู่กับครอบครัวที่แตกแยก
‎เข้าใจใช่ไหม
‎ฉันรู้สึกเหมือนแม่คนนั้นต้องสงสัยว่า ‎ตอนนี้ลูกอยู่ที่ไหน มีความสุขไหม
‎ลูกหน้าตาเป็นยังไง ชอบกินอะไร
‎โอเค ไม่เป็นไร
‎(สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าหยางชุน)
‎ที่นี่ยังเหมือนเดิมไหมคะ
‎- คุณว่า… ตรงไหนคือ… ‎- มันก็… ค่ะ ดูเหมือนตอนนั้นมาก
‎เซดี้อยู่ในตึกสีขาวตรงนั้น
‎ตึกสีขาวเป็นตึกเก่า
‎นั่นไง พี่เลี้ยง
‎สวัสดีค่ะ
‎- พี่เลี้ยงหลี่ ‎- นี่คุณเหรอคะ
‎พี่เลี้ยงหลี่ ใช่ เดี๋ยวนะ
‎ฉันเองแหละ ทีแรกฉันก็จำไม่ได้
‎เธอบอกว่ามันนานมาแล้ว ‎แต่เธอเห็นประกาศที่ฉันโพสต์ในอินเทอร์เน็ต
‎เธอเห็นรูปนี้แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า ‎เป็นรูปของเธอกับหนู
‎เธอกำลังอุ้มหนูอยู่
‎ทีแรกฉันมีหน้าที่ซักผ้าอ้อม
‎จากนั้นฉันก็เริ่มดูแลเด็กๆ ‎ตั้งแต่ปี 2001 ถึงปี 2005
‎เซดี้มาที่บ้านเด็กกำพร้าเมื่อไหร่คะ
‎ต้นเดือนธันวาคม
‎แกไม่ได้ใส่เสื้อผ้าสวยๆ เหมือนเด็กคนอื่น
‎หนักไม่ถึงสองโลครึ่งด้วยซ้ำไป
‎เธอรู้เรื่องพวกนี้เกี่ยวกับหนู
‎เธอเคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตหนูจริงๆ
‎รู้สึกเหมือนเป็นอีกชีวิตในอดีตเลย
‎ถึงแกจะไม่ใช่ลูกฉัน ‎แต่ฉันก็เลี้ยงแกจนกระทั่งมีคนรับไปอุปการะ
‎หนูน่ารักจังเลย
‎น่าเสียดายที่หนูหาแม่ไม่เจอ
‎ขอฝากคุณน้าช่วยเป็นหูเป็นตาให้หน่อยนะคะ
‎ถ้ามีใครติดต่อมาก็ช่วยบอกเราด้วย
‎เซดี้เคยอยู่ที่นี่เหรอคะ
‎ใช่ ในห้องนี้แหละ
‎เตียงเด็กวางเรียงรายรอบห้องแล้วก็ตรงกลาง
‎ห้องนี้มีเด็กอยู่กี่คน ‎จำได้ไหมคะ ตอนที่คุณมาที่นี่…
‎ในห้องนี้มีอย่างน้อย 12 คน
‎- อย่างน้อย 12 คนเหรอคะ ‎- ค่ะ
‎ขออุ้มน้องได้ไหมคะ
‎- โอเค ‎- ระวังหัวนะ เซดี้
‎อุ้มให้หัวสูงขึ้นมาหน่อย
‎ต้องเอาแขนช้อนหัวไว้ อย่างนั้นแหละจ้ะ
‎รู้สึกเหมือนเป็นความฝันยังไงไม่รู้ ‎ที่หนูมาจากที่นี่ พูดตรงๆ นะ
‎ทุกคนบอกว่านี่คือบ้านเกิดของหนู
‎แต่หนูจำอะไรไม่ได้เลย
‎คือหนูแค่ไม่อยากเชื่อว่า ‎หนูก็เคยเป็นเหมือนเด็กๆ พวกนี้
‎หนูรู้สึกเหมือนว่า ‎ตัวเองกำลังเดินอยู่ในหนังสักเรื่อง
‎แต่ก็คิดขึ้นได้ว่า ‎"เดี๋ยวก่อน ไม่ใช่สิ นี่มันชีวิตจริง"
‎เป็นอะไรที่เหลือเชื่อมาก ‎พอมาคิดว่าหนูเคยถูกพามายังถนนนี้
‎และถูกพากลับออกไป ‎ผ่านไป 16 ปีก็กลับมาที่นี่อีก
‎บ๊ายบาย
‎บาย
‎พวกเขาบอกเราว่า ‎เซดี้ถูกทิ้งไว้ในกล่องกระดาษ
‎ฉันจำไม่ได้ว่าตอนนั้นมีพุ่มไม้นี่หรือเปล่า
‎เพราะเรายืนกันอยู่ข้างๆ ต้นไม้ต้นนี้แหละ
‎- ต้นไหน ต้นนั้นเหรอคะ ‎- ต้นนั้น
‎- ค่ะ ‎- เซดี้ถูกพบอยู่ตรงนั้นเหรอ
‎ข้างต้นไม้ต้นนี้ ในกล่องกระดาษ
‎ไม่ว่าจะพ่อหรือแม่ที่เอาแกมาวางไว้ ‎คงจะคอยเฝ้าดู รออยู่ใกล้ๆ
‎แบบ… ลูกก็รู้นี่ ใช่ไหม พวกเขา…
‎เพราะคนมาเจอลูกตอนเช้าตรู่ ก่อนเจ็ดโมง
‎ตอนที่ยังไม่ค่อยมีคน แต่พวกเขาเอาลูก ‎มาวางไว้ตรงนี้ เพราะพอคนเริ่มออกมา…
‎จะได้มีคนเจอลูกทันที
‎ลูกจะได้ไม่ต้องทนนอนหนาวนาน ‎รู้สึกว่าจะมีเสื้อโค้ทห่อไว้ด้วยนี่
‎- ค่ะ ‎- ใส่เสื้อกันฝนของผู้ใหญ่หรืออะไรแบบนั้น
‎ได้เห็นอะไรเยอะมากในหนึ่งวัน
‎ตอนที่หนูยังเด็ก ตอนป.สี่
‎หนูมักจะเขียนความรู้สึกตัวเอง ‎ลงบนกระดาษแผ่นเล็กๆ
‎แล้วใส่ลงไปในขวด
‎จนกว่าจะถึงวันที่หนูพร้อมที่จะทุบขวด
‎นั่นคือวิธีที่หนูรับมือกับมัน
‎หนูเก็บความรู้สึกตัวเองเอาไว้ ‎เหมือนที่เก็บกระดาษโน้ตไว้ในขวด
‎ไม่รู้สิคะ หนูแค่ไม่รู้ว่า ‎จะรับมือกับมันยังไง ณ ตอนนี้
‎เรากำลังเดินทางไปบ้านเด็กกำพร้าฮั่วโจว
‎ซึ่งเป็นที่ที่เคยรับเลี้ยงลิลลี่กับโคลอี้
‎และเราจะได้พบกับพี่เลี้ยงของโคลอี้ที่เด็กกำพร้า
‎เธอจะพาเราเดินดูรอบๆ
‎ค่ะ
‎(สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าเมืองฮั่วโจว)
‎ขอบคุณที่เอาของขวัญมาให้เด็กๆ ตั้งเยอะแยะ
‎(หลี่หลาน ‎พี่เลี้ยงโคลอี้/ผู้อำนวยการบ้านเด็กกำพร้า)
‎หลี่หลานเป็นคนที่วิเศษมาก
‎เธอเป็นคนเลี้ยงดูหนู ‎ในช่วงหนึ่งปีครึ่งแรกของชีวิตหนู
‎ไงจ๊ะ หนูน้อย
‎และเธอก็ยังทำงานที่นั่นจนถึงทุกวันนี้
‎นี่คือตึกที่เด็กๆ อยู่
‎สวัสดีจ้ะ เด็กๆ
‎ทักทายพวกพี่ๆ สิ
‎เธอไปเรียนหมอช่วงวันเสาร์อาทิตย์
‎และเป็นพี่เลี้ยงเด็กช่วงวันธรรมดา
‎และตอนนี้เธอเป็น ‎ผู้อำนวยการสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
‎หนูแปลกใจมากที่หลี่หลานจำหนูได้
‎เพราะเธอต้องดูแลเด็กหลายคน
‎จนถึงตอนนี้ก็ยังดูแลเด็กๆ อยู่
‎หนูเลยไม่รู้ว่าเธอจำได้ยังไง
‎ตอนนั้นคุณต้องดูแลเด็กกี่คนคะ
‎หลังปี 2001 เป็นช่วงที่ ‎มีเด็กมาเยอะที่สุด มากกว่า 200 คน
‎บ้านเด็กกำพร้าไม่ได้อยู่ในสภาพ ‎ที่พร้อมที่สุดในตอนนั้น
‎เรามีพยาบาลแค่สองคนและไม่มีหมอ
‎มีเด็กอยู่ที่นี่เยอะมาก
‎พอเด็กป่วยก็ไม่ใช่ว่า ‎จะพาไปโรงพยาบาลได้ตลอด
‎เพราะไม่มีหมอ ‎ก็เลยใช้ยาที่หมอต้องสั่งจ่ายไม่ได้
‎ฉันเลยเข้าเรียนแพทย์ในปี 2002
‎เธอเป็นคนฉีดวัคซีนให้หนู
‎ฉันฉีดเองแหละ ฉันฉีดวัคซีนให้เด็กทุกคน
‎- หนูขี้แยไหมคะ ‎- ไม่
‎จริงเหรอคะ
‎ร้องไห้แค่ตอนฉีดวัคซีนเท่านั้นแหละ ‎แต่ปกติไม่ร้องไห้เลย
‎เป็นเด็กที่เข้ากับคนอื่นง่ายและร่าเริงอยู่เสมอ
‎โคลอี้อายุเท่าไรคะ ตอนที่มาบ้านเด็กกำพร้า
‎พวกเราคิดว่าแกน่าจะเพิ่งเกิดวันนั้นแหละ
‎ใครเป็นคนพาแกมาที่นี่คะ
‎น่าจะเป็นตำรวจในท้องที่นี้
‎ร้องไห้ทำไม ลูก
‎สะเทือนใจนะ
‎อยากให้แม่กอดไหม ลูก
‎เธอเป็นคนที่ใกล้เคียงกับแม่หนูที่สุดในตอนนั้น
‎มันเหมือนกับ…
‎หนูรู้สึกดีจริงๆ ที่ได้รู้ว่าเธอเคยรักหนู
‎และสามารถเลี้ยงดูหนูได้ในตอนนั้น
‎ในบ้านเด็กกำพร้าที่มีเด็กเป็นร้อยๆ คน
‎หนูรู้สึกว่ามันกว้างใหญ่เหลือเกิน
‎และเธอก็ดูแลหนู
‎และหนูก็ไม่รู้ว่ามันเป็นยังไงที่จะ…
‎ไม่รู้สิคะ
‎ลิลลี่อยู่ในนี้หรือเปล่า
‎ไม่เป็นไรนะ หนูน้อย
‎หนูดีใจที่ได้เผชิญเรื่องนี้ไปพร้อมกับเซดี้และลิลลี่
‎เพราะเราต่างก็มีกันและกัน
‎ถึงหนูจะเพิ่งรู้จักสองคนนี้
‎แต่มันมีความรู้สึกที่… ไม่รู้สิ
‎มันไม่มีเงื่อนไข เหมือนหนูรู้ว่า ‎พวกเธอเข้าใจความรู้สึกหนูจริงๆ
‎ไม่ต้องอธิบายอะไรให้ฟังด้วยซ้ำ
‎ไม่เป็นไรนะ
‎เช็ดให้
‎น้าหยางคะ
‎เธอชื่อหยางมูตี้
‎- หยางมูตี้ ‎- หยางมูตี้
‎พี่เลี้ยงหยาง
‎สวัสดีค่ะ
‎สวัสดีค่ะ น้าหยาง
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีจ้ะ
‎- เหม่ย์เปาค่ะ ‎- จำได้
‎- จำได้ไหมคะ ‎- จำได้สิ
‎นี่คุณแม่ของลิลลี่ค่ะ
‎(หยางมูตี้ ‎พี่เลี้ยงของลิลลี่)
‎เหม่ย์เปาอยู่ที่นี่นานแค่ไหนคะ
‎ฉันเลี้ยงแกจนกระทั่งมีคนมารับไปเลี้ยงนั่นแหละ
‎ตอนที่เด็กล้นบ้านเด็กกำพร้า
‎พวกฉันก็เอามาเลี้ยงที่บ้านจนถึงวันที่ถูกส่งไป
‎มีเด็กมาอยู่ที่นี่กี่คนคะ
‎บางทีก็สิบกว่าคน บางทีก็แค่ไม่กี่คน
‎ตอนนั้นหนูอยู่ห้องนี้แหละ
‎เธอบอกว่าหนูเคยอยู่ห้องนั้น
‎- ห้องนี้เหรอ ‎- หนูเคยอยู่ห้องนั้น
‎หนูเคยอยู่ในนี้แหละจ้ะ
‎แกเป็นเด็กขี้เล่น ซนหน่อยๆ
‎ยายฉันชอบมาเล่นจั๊กจี้กับแก ‎แล้วก็เรียกแกว่าขนมปัง
‎คุณยายของพี่เลี้ยงชอบมาหยอกหนูเล่น
‎ชอบมาล้อหนูอยู่เรื่อย
‎เธอบอกว่าหนูหน้ากลมๆ ‎แล้วก็ชื่อเหม่ย์เปาใช่ไหม
‎แต่ในภาษาจีน มันออกเสียง ‎คล้ายคำว่า "เมี่ยนเปา" ที่แปลว่าขนมปัง
‎แล้วคุณยายก็จะเรียกหนูว่า ‎"เจ้าขนมปังก้อนโต" ตอนที่หนูร้องไห้
‎แล้วคุณยายก็จะ…
‎รู้สึกยังไงบ้างคะ ตอนที่ต้องบอกลาเหม่ย์เปา
‎ฉันเศร้าที่เห็นแกร้องไห้
‎ตอนที่ฉันส่งให้แม่บุญธรรมอุ้ม ‎แกร้องไห้ใหญ่เลย
‎ฉันเลี้ยงมากับมือ ก็ต้องรู้สึกผูกพันอยู่แล้ว
‎เหม่ย์เปากับคุณแม่อยากให้ของขวัญคุณค่ะ
‎ขอบใจมากนะจ๊ะ
‎เปิดดูเลยสิคะว่าเป็นอะไร
‎ช่วยใส่ให้ป้าได้ไหม
‎- ขอโทษนะคะ ‎- ใส่ให้หน่อย
‎นี่เป็นของที่มีค่ามากสำหรับฉัน
‎ฉันอยากให้คุณเก็บมันไว้ค่ะ
‎ของชิ้นนี้มีค่ามากสำหรับเธอ
‎เข้าใจแล้ว ฉันจะสวมไว้ตลอดเวลาเลย
‎เธอบอกว่าจะสวมทุกวันเลย
‎จะสวมไว้ตลอดเวลาเลย
‎ฉันอยากขอขอบคุณที่ดูแลลูกสาวเป็นอย่างดี
‎และขอบคุณที่มอบลูกให้กับฉัน
‎เพราะลูกทำให้ฉันมีความสุขมาก
‎ฉันก็รู้สึกขอบคุณคุณแม่ ‎ที่เลี้ยงให้แกโตมาเป็นเด็กดีขนาดนี้
‎เธอขอบคุณคุณที่เลี้ยงดู…
‎เลี้ยงดูลิลลี่และทำให้แก…
‎เป็นเด็กดี และโตมาขนาดนี้ได้
‎หนูเห็นว่าป้าน้ำตาคลอ ‎หนูก็เลยรู้สึกหวั่นไหวไปด้วย
‎เพราะมันแสดงให้เห็นว่าป้าคิดถึงหนูจริงๆ
‎หนูรู้เลยแหละ
‎ก็เลย…
‎หนึ่ง สอง สาม
‎หนูไม่เคยรู้เกี่ยวกับเดือนแรกๆ ของชีวิต
‎หนูคิดว่าการมาที่นี่ช่วยได้มากเลย
‎ขอบคุณนะคะ
‎เรากำลังมุ่งหน้าไปยังเมืองหยางเหมย
‎คนเจอหนูที่ตึกของหน่วยงานรัฐในเมืองนั้น
‎เราจะไปที่นั่นก่อนแล้วก็เดินดู
‎แล้วค่อยไปหาครอบครัวที่เคยคิดว่า ‎อาจเป็นครอบครัวทางสายเลือดของหนู
‎ฉันจะไปแจ้งผลการตรวจดีเอ็นเอของพวกเขา
‎- ว่าผลไม่ตรงกัน ‎- ค่ะ
‎ครอบครัวนั้นอยากเจอลูกของพวกเขาจริงๆ
‎และพี่สาวคนนั้นที่ฉันคุยด้วย
‎ก็อยากตามหาน้องสาวจริงๆ
‎ผู้หญิงคนนั้นน่ะ
‎อยากไปด้วยกันไหม
‎ถ้าไม่อยากก็ไม่เป็นไรนะ แต่…
‎ไม่รู้สิคะ นี่เป็นเรื่องใหญ่เหมือนกันนะ
‎ใช่
‎หนูไม่รู้ จริงๆ นะ หนูคิดไม่ออกเลย
‎เอางี้ดีไหม
‎ฉันว่าครอบครัวนั้นคงจะดีใจ ‎ถ้าได้เจอ… พวกเราทุกคน
‎และโดยเฉพาะเธอ
‎เพราะถึงเธอจะไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของพวกเขา
‎พวกเขาจะรู้สึกผูกพันกับเธอ ‎เพราะครอบครัวของเราทุกคน
‎ผ่านเรื่องราวและความกดดันในสังคมที่คล้ายกัน
‎ที่ต้องยกลูกสาวให้คนอื่นไป ‎ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ใช่ลูกสาวของพวกเขา
‎แต่ก็ยังมีความผูกพันกับคน ‎ที่รู้เรื่องราวอีกครึ่งหนึ่งของตัวเอง
‎ใช่
‎ถ้างั้นก็ไปกัน
‎- แต่สองคนนี้จะไปกับหนูด้วยใช่ไหม ‎- ไปสิ พวกเราจะไปกับเธอด้วย
‎เดี๋ยวนะ ตึกนี้เหรอคะ
‎นี่แหละ ตึกของหน่วยงานรัฐที่ว่า
‎หนูถูกทิ้งไว้บนบันไดหน้าทางเข้าตึก
‎ครอบครัวเฉินอยู่บ้านตรงนั้น ‎ฉันจะเข้าไปคุยกับพวกเขาก่อนนะ
‎สวัสดีค่ะ
‎ทำอาหารอยู่เหรอ เชินกิว ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
‎ทำไมวันนี้ทำอาหารเยอะจัง
‎เพราะเดี๋ยวจะมีคนมา 20 กว่าคน
‎- วันนี้คนงานมาเหรอ ‎- ใช่
‎คุณเฉินคะ
‎เดี๋ยวฉันเอาผลตรวจให้ดูนะคะ
‎- นั่งก่อนสิ ‎- ไม่เป็นไรค่ะ
‎ปรากฏว่าดีเอ็นเอไม่ตรงกันค่ะ
‎- เหรอ ไม่ตรงกันเหรอ ‎- ค่ะ
‎นี่ เชินกิว
‎ผลตรวจดีเอ็นเอออกมาว่าไม่ตรงกัน
‎ไม่ตรงกันเหรอ
‎ใช่ เหม่ย์เปาไม่ใช่น้องสาวของเธอ
‎ไม่ใช่สินะ
‎ฉันรู้ว่ายังไงก็ต้องหาเจอแน่นอน
‎ถึงจะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ‎แต่ฉันว่ามีโอกาสที่จะหาเจอแน่นอน
‎เพราะเทคโนโลยีพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ
‎การตรวจดีเอ็นเอก็จะเป็นเรื่องธรรมดามากขึ้น
‎ผมไม่อยากคิดมาก เพราะทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว
‎มันก็เป็นแบบนี้แหละ
‎แต่วันนี้เหม่ย์เปามาที่นี่กับลูกพี่ลูกน้องสองคน
‎- ให้แกมาพบพวกคุณได้ไหมคะ… ‎- งั้นก็พามาเจอเลยสิ
‎แกเองก็คิดว่าโชคชะตานำพาแกมาที่นี่
‎- พามาเจอกันก็ได้ ‎- ดีเลยค่ะ
‎งั้นเดี๋ยวฉันไปบอกแกนะคะ
‎มีเด็กน้อยน่ารักอยู่ด้วย
‎น่ารักจัง
‎- นี่เหม่ย์เปาค่ะ ‎- จำหน้าได้
‎สวัสดี นี่คุณเฉินนะจ๊ะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎นี่ลูกสาวคุณเฉิน
‎หน้าเหมือนกันจริงๆ
‎หน้าเหมือนผมไหม
‎พอมีเค้าอยู่นะคะ
‎ไงจ๊ะ
‎ว่าไง
‎เธออยากแบ่งน้ำผึ้งให้
‎- ขอบคุณนะคะ ‎- ถ้าอยากได้เพิ่มอีกก็บอกนะ
‎- น้ำผึ้งน่าอร่อย ‎- กลับมาเที่ยวเมืองจีนได้ทุกเมื่อนะ
‎นี่คือภรรยาของคุณเฉิน คุณแม่
‎หน้าเหมือนลูกสาวฉันในรูปนั้นเลย
‎ตาเหมือนฉันใช่ไหมล่ะ ตาน่ะ
‎แต่เขาว่าไม่ใช่ ก็คงทำอะไรไม่ได้
‎ฉันมีกลุ่มเพื่อนที่รับอุปการะเด็กจากเมืองจีน
‎เด็กๆ ทุกคนได้รับความรักอย่างเต็มเปี่ยม ‎มีพ่อแม่ที่รักพวกแกสุดหัวใจ
‎ผมแอบหวังว่าแกจะเป็นลูกผม ‎แต่ก็คงได้แค่หวังแหละ
‎ถ้ามันไม่ใช่ มันก็ไม่ใช่อยู่ดี ถูกไหมล่ะ
‎พวกเราต้องไปกันแล้วค่ะ
‎- ไปเถอะ ‎- ขอบคุณมากนะคะ คุณเฉิน
‎ยินดีครับ
‎ลาก่อนค่ะ
‎ไปก่อนนะคะ
‎บ๊ายบาย
‎ดูออกเลยว่าเขาเสียใจ
‎น้ำตาคลอ
‎ใช่ ฉันว่าเขาคงกลั้นน้ำตาไว้ ‎เพราะเขาเป็นผู้ชาย
‎ร้องไห้ไม่ได้
‎หนูคิดว่าการไปพบคุณเฉิน…
‎เป็นสิ่งที่ยากที่สุดที่หนูเคยทำ
‎หนูรู้เลยว่าเขาเสียใจมาก
‎ที่ดีเอ็นเอเราไม่ตรงกัน
‎แต่หนูก็ดีใจที่ได้ไปหาพวกเขา
‎หนูได้เข้าใจพ่อแม่ที่ให้กำเนิดมากขึ้น
‎หนูเข้าใจได้จากมุมมองของพวกเขา
‎ไม่มีพ่อแม่คนไหนอยากยกลูกให้คนอื่นหรอก
‎และ…
‎หนูว่ามันก็ช่วยได้เหมือนกันนะ
‎หนูได้เห็นว่าครอบครัวนั้นอยากเจอลูกมากแค่ไหน
‎และเสียใจแค่ไหนที่ยังหาลูกไม่เจอ
‎หนูหวังว่าพ่อแม่ที่แท้จริง ‎กำลังตามหาหนูเหมือนกับครอบครัวนี้
‎หนูคิดว่ามันเป็นประสบการณ์ ‎ที่ส่งผลกับจิตใจทุกคนมาก
‎หนูคิดว่าทุกคนควรรู้ว่าพ่อแม่รักเรามาก
‎และหัวใจสลายที่ต้องยกเราให้คนอื่นไป…
‎(ปักกิ่ง)
‎นี่เรายังไม่ถึงกำแพงเลยด้วยซ้ำ ‎แค่เดินขึ้นไปเองนะเนี่ย
‎ดูซิว่าจะก้าวพร้อมกันได้ไหม
‎- พร้อมไหม ขวา ซ้าย ‎- พร้อมกัน
‎ขวา ซ้าย
‎โคลอี้ไปเอาแรงมาจากไหนเนี่ย
‎มานี่กันเร็ว วิวสวยมาก
‎- โพสต์รูปหน่อย ‎- ได้
‎สวยจังเลย
‎ฉันภูมิใจในตัวพวกหนูมากเลย
‎ที่มาจนถึงที่นี่
‎ค่ะ
‎พวกหนูต้องมีความกล้ามากๆ ‎ถึงกลับมาค้นหาเรื่องราวของตัวเองได้
‎ฉันรู้ว่ามันยากแค่ไหน
‎ค่ะ ขอบคุณนะคะ พี่หลิว
‎ขอบคุณนะคะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎เซดี้ เพิ่งเคยเห็นหิมะครั้งแรกใช่ไหมเนี่ย
‎- เอาจริงๆ ก็ใช่แหละ ‎- ดูออกเลย
‎(โอเคลาโฮมาซิตี รัฐโอคลาโฮมา)
‎(ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ลิลลี่)
‎(ฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนา)
‎มาเริ่มเรียนกันเลยนะ
‎คุณเป็นคนที่ไหน
‎หนูเป็นคนจีน
‎ครอบครัวหนูมีสี่คน
‎พ่อหนูเป็นนักธุรกิจ
‎แม่หนูไม่ได้ทำงาน
‎พี่สาวหนูเป็นนักศึกษา
‎จ้ะ เก่งมากๆ
‎(แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี)
‎เราต้องทำข้อ 54 ถึง 58 ในบี
‎ไม่รู้ถึงข้อไหนแล้ว
‎เซดี้ แมงเกลส์ดอร์ฟ
‎เรียงความแบบคำจำกัดความ ‎วิชาภาษาและการเขียนระดับมหาวิทยาลัย
‎ตอนฉันอายุแปดขวบ
‎ฉันจำได้ว่าดูหนังเรื่องแทงเกิลด์เป็นครั้งแรก
‎ในหนัง เด็กน้อยต้องพลัดพราก ‎จากพ่อแม่ตั้งแต่ยังเล็ก
‎และในตอนจบ เธอก็ได้พบกับครอบครัว ‎และอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาอย่างมีความสุข
‎เฉกเช่นมนุษย์ทุกคน
‎เราต่างก็หวังว่าจะมีตอนจบ ‎แบบเทพนิยายเหมือนที่เห็นในหนัง
‎แต่แล้วฉันกลับพบว่า
‎นั่นอาจไม่ใช่ครอบครัวที่ฉันควรจะตามหา
‎(ปักกิ่ง)
‎ครอบครัวคือคนที่พยายามที่จะอยู่เคียงข้างเรา
‎- ไง ตายแล้ว นี่ฉันไม่ได้เจอเธอตั้ง… ‎- ไง
‎พวกเขารู้จักฉัน รักฉัน และยอมรับในสิ่งที่ฉันเป็น
‎เพราะฉะนั้น บางทีมันก็อาจจะดี ‎ที่เราทิ้งให้บางเรื่องเป็นเทพนิยายต่อไป
‎ฉันทดลองย้อมผมมาหลายสี
‎กลายเป็นสีชมพูอีกแล้ว
‎แต่พอฉันสระผม
‎มันก็จางลง แล้วเลยกลายเป็นสีแดงอมส้ม
‎(มณฑลกวางตุ้ง)
‎สวัสดีค่ะ
‎นี่ค่ะ ผลตรวจ
‎คงจะไม่ใช่อีกแล้วสินะ
‎ไหนล่ะ ชื่อฉัน
‎ชื่ออยู่ตรงนี้ค่ะ
‎นี่ค่ะ
‎ผล "ตรงกัน"
‎ดีเอ็นเอคุณไม่ตรงกับเซดี้ ‎แต่ตรงกับเด็กอีกคนที่เกิดปี 2000 ค่ะ
‎แกชื่ออแมนด้า ฟิลลิปส์
‎หน้าเหมือนฉันไหม
‎คิดว่าเหมือนนะคะ
‎คงจะพูดภาษาอังกฤษสินะ
‎ว่าไงนะคะ
‎แกคงพูดภาษาอังกฤษสินะ
‎ฉันไม่รู้ภาษาอังกฤษเลย
‎สวัสดีค่ะ ฉันชื่อหลิวห่าวนะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีจ้ะ
‎หนึ่งในผู้หญิงที่เรานำดีเอ็นเอไปตรวจ ‎ผลออกมาว่าเธอเป็นแม่ผู้ให้กำเนิดหนู
‎- เหรอคะ ‎- ว้าว
‎โอเค
‎ฉันเข้าใจว่าหนูคงมี ‎คำถามเป็นร้อยเป็นพันอยู่ในหัว
‎แม่มีลูกสาวหมดเลยหรือเปล่าคะ ‎เป็นผู้หญิงหมดเลยไหม อายุเท่าไรกันบ้าง
‎คนที่สองอายุ 23 ส่วนคนโต…
‎คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์