Downloaded from YTS.MX
NETFLIX BELGESELİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Karton kutuların içinde bırakılırlar,
köprü yakınında ya da kaldırımda bulunurlardı.
Sayıları çoktu. Bir vardiyada 30'u aşkın bebek vardı.
Biz dadıların farklı görevleri vardı.
Kimi bebeklere süt verir, kimi çamaşır yıkardı.
Ben bebeklere bakardım.
Çoğunu hatırlıyorum.
O bebekleri ben büyüttüm.
Kendi evladım gibi kollarıma alıp özenle doyurdum.
Ne zaman bir bebeği yollasam içim sızlardı.
Çok uzaklara gönderilirlerdi.
Onlara ne olacaktı?
KUDÜS, İSRAİL
Sonic'e hoş geldiniz, siparişiniz?
Ne sosu istersiniz?
Toplam 8,75 dolar. İyi günler.
50'lik banknotlarımız mı var? Nasıl ya?
Hayır! Daha önce hiç görmemiştim.
Evet.
-Merhaba, nasılsınız? -İyiyim.
İşte orta boy, şekersiz çayınız. Güzel günler dilerim.
Merhaba!
-Merhaba, iş nasıldı? -İyiydi.
-Bir şey yedin mi? -Peynir çubuğu yedim.
-O kadar mı? -Evet.
2018 YILI MEZUNLARI KATOLİK LİSESİ
İşte başlıyor. Hadi bakalım.
Danielle Bates.
Lily Catherine Bolka.
Hanımlar ve beyler, huzurlarınızda 2018 sınıfı.
Mezunlar, püsküllerinizi çevirin!
Bir, iki… Şimdi!
Merhaba.
-Merhaba anne. -Merhaba tatlım.
-Ağlayacak mısın? -Evet.
-Neden ağlıyorsun? -Seninle gurur duyuyorum.
Çin, 1979 - 2015 arası nüfus artışını kontrol etmek için
her ailede tek çocuğa izin veren bir yasa uyguladı.
Tahminlere göre çoğu kız olan 150.000'i aşkın Çinli çocuk
ailelerince bırakılarak yurt dışına evlatlık verildi.
Bize birçok kişi "Şanslı kızmış" dedi.
Belki öyle. Bunu söylemek bana düşmez.
Bize sevgiye açık ve hazır olarak geldin. Biz şanslıydık.
Kolayca güldün ve güvendin. Şanslı olan biziz.
Çin'de eşleştiğimiz o odada neler olduğunu kimse bilmiyor.
Ama İbranice göbek adının dediği gibi "Tanrım dualarıma cevap verdi."
Seni kucağıma aldığım andan itibaren dünyanın en şanslı kadını gibi hissettim.
O bunları söylerken diğer annemi düşündüm.
Burada olsaydı nasıl olurdu,
onunla büyüseydim hayatım ne kadar farklı olurdu?
Farklı bir ailede olmak nasıl olurdu?
Çinli tarafımı daha yakından tanımak istiyorum.
Mandarin öğrenmek ve Çin'e gidip her yeri görmek istiyorum.
Her şey sanırım yedinci sınıftayken
babamın "23andMe diye bir web sitesi var" demesiyle başladı.
"Bir tüpe tükürüğünü koyuyorsun."
Bilimsel deney gibi.
23andMe testini yaptık çünkü doktora gittiğimizde
aileyle ilgili sağlık sorunları kısmının üzerini çizmek zorunda kalıyoruz.
Chloe'ye herhâlde 20 kere filan Çin danslarına gitmesini teklif ettim.
Hiç ilgilenmedi.
Ama Tennessee'de yaşayan…
CHLOE'NİN ANNE BABASI
…onun yaşlarında bir kuzeni olduğu öğrenince…
-İşte bu ilgisini çekti. -Evet.
Hem o hem de Yo-Yo Ma'yla uzaktan akraba olması.
Evet.
Sadie'yi böyle buldum.
Birkaç aydır Snapchat'te sohbet ediyoruz.
-Selam! -Merhaba!
Gerçekten çok şaşırdım.
Dünyada o kadar insan varken Sadie'yle bağlantı kurunca şoka uğradım.
Hayvanlara bayılıyorum. Çok tatlılar.
-Evet, yavru köpek istiyorum. -İyi olur.
Hep arada kalıyorum, mesela bir gün yavru köpek istiyorum,
sonra da ne bileyim, bir kuş.
Kirpi.
Küçük yardımcılarım gibi olsunlar istiyorum
ama hiç olmuyor…
Bana bu kuzenlerden niye bahsetmedin?
Sanırım bahsettim ama dinlemedin.
Pekâlâ, Lily var.
Sekiz ortak akrabanız var.
Sevgili Lily, benim adım Sadie.
Tennessee'de yaşıyorum
ve Guangdong Eyaleti'nden
evlat edinildim.
Şöyle yazılıyor.
-Göndereyim mi? -Gönder bakalım.
Sadece Chloe var sanıyordum.
-Merhaba! -Selam!
-Nihayet tanıştığımıza inanamıyorum ya! -Ben de, süper bir şey bu.
-Kolyeni beğendim. -Sağ ol!
Kolyelerimin hepsini sürekli takıyorum.
Hiç çıkarmıyorum. Evet, şimdi…
Fotoğrafları göster. Yeni kuzenlerini. Eskileri değil.
LILY'NİN TEYZESİ
Bu Sadie. Benziyor muyuz?
-Sanki biraz. -Sanki.
Biraz andırıyor sanırım.
DNA testi yaptırmaya karar verdim
çünkü kim olduğum ve geçmişim hakkında daha çok şey öğrenmek istedim.
Sadie'den haber alınca
evlat edinilmemizle ilgili aklımda yeni fikirler uyandı.
CHLOE ARANIYOR
LILY ARANIYOR
Çalışıyor mu?
-Oldu. -Selam!
Merhaba!
-Merhaba! -Selam!
İnanmıyorum, süper. Hangouts'ta hiç böyle konuşmamıştım.
-Hayat nasıl gidiyor? -Cumayı iple çekiyorum.
Çok uzun bir hafta oldu ve bu hiç hoşuma gitmiyor.
Takma, ben de zorlandım. Sanırım hepimiz yorgunuz.
"Hayat hikâyeme nereden başlayayım?" diye düşündüm.
-Sanırım şeyden başlayabiliriz… -Evet.
Evet, hepimiz Çin'in güneyindeki bir yetimhanedeymişiz.
Sanırım Guanco'da. O bölgede olabilir.
Guanco. Evet.
Aynı yetimhanede miymişiz?
Evet Chloe. Sen ve ben.
Evet, biraz acayip. Biraz değil, bayağı acayip.
Evet.
Eskiden beni neden terk etmiş olabilirler diye düşünürdüm.
Çin'deki tek çocuk kuralı yüzünden olduğunu düşündüm.
Gerçek sebebini tam olarak bilmiyorum. Sadece öyle tahmin ediyorlar.
Öyle mi?
Bu senin büyük büyük büyükbaban.
Sam amca. Herhâlde orduya katıldığında.
Mezarına çiçek koymuştuk.
Bu büyük büyükannenin bebekliği.
İrlanda'dan gelmiş. 1840'ta yaptığı bir yorgan bende.
Ne güzel.
James Franklin.
O da büyük büyük büyükbaban oluyor.
Babamın tarafını neredeyse 900'e kadar biliyoruz.
SADIE'NİN ANNESİ
Annemin tarafı biraz daha dağınık
ama sanırım 1600'lere kadar biliyoruz.
Bu da tüberkülozdan ölen Anna Fulton.
Onlarla aramda bir bağ hissetmiyorum.
Ailemin bir parçası olduklarını biliyorum ama aslında hiçbir kan bağımız yok.
Bunlar annem ve teyzem.
Yetimhane, anneme işlek bir yol yakınında bir kutuda bırakıldığımı söylemiş.
SOYADI - CHUN ADI - HUAFENG
Herhâlde sabahın çok erken saatlerinde.
Biri beni bulup yetimhaneye götürmüş.
Bazen "Orada bir yerdeler. Kardeşlerim olabilir" diye düşünüyorum.
Hayatımın ne kadar farklı olacağını düşünmek tuhaf.
Sadie iki ya da üç yaşlarındayken ona DNA testi yaptırmaya karar verdim.
Biyolojik ailesini bulmak istedim
çünkü en azından geçmişini tanıma fırsatı olsun istedim.
Ama olmadı.
Sadie sanırım bazen ikileme düşüyor,
bir yandan bunları bilmek, bir yandan sıradan bir genç olmak istiyor.
Vişneli keçi peynirliyi deneyebilir miyim?
Bence evlatlık olmak benim kimliğimi belirlemiyor.
Tıpkı göbek adın gibi birçok kişi bunu da bilmiyor
ama böyle bir gerçek var.
Telefonunu havada tutuyordun…
Çince biliyor musun?
Orada yaşamışsın sonuçta.
Sen aslen nerelisin? Nereden…
Hispaniğim.
-İki yıl Ekvador'da yaşadım. -İspanyolca biliyor musun?
Bir arkadaşımın babası Çinli.
Benimle Çince konuşmaya başladı.
"Üzgünüm, Çince bilmiyorum" dedim.
Hayal kırıklığına uğrayıp benden uzaklaştı.
Konuşmayı tamamen kesti. "Ben de memnun oldum" dedim.
Önceleri evet…
Açıkçası kendimi Çinli gibi hissetmiyorum.
Arkadaşlarım bana "muz" diye takılır. "Sadie, aynen beyaz gibi davranıyorsun."
"Tanıdığım en beyaz Çinli insansın."
Ne bileyim, kendimi hep Amerikalı olarak gördüm.
Merhaba, sekizinci sınıf İbranice oyununa hoş geldiniz!
Chloe, Yahudi eğitimi aldığına memnun ama artık istemiyor.
Bundan böyle Yahudi okuluna gitmeyeceğini açıkça söyledi.
Gelecek ay Phoenix'e taşınıyoruz ve liseye gideceğim.
Okulda Mandarin dersi olmasını istedim. Başka şartım da yoktu.
Galiba dokuz yıl kadar Yahudi Gündüz Okulu'na gittim.
Teoloji dersim vardı.
Hocamız "Tanrı'ya inanıyor musunuz? İnananlar el kaldırsın" dedi.
Ben elimi kaldırmadım.
Evet, anlıyorum. Bu zor.
Hep kiliseye falan gittim
ama son zamanlarda Tanrı'ya inancımdan uzaklaştım.
Gerçi inanıyorum
ama aklımın bir köşesinde hep bir şüphe var.
Tanrı'ya inanıyorum çünkü çevremde beni seven ve destekleyen insanlar var.
Bence Tanrı'yı başkaları üzerinden görebilirsin.
Galiba ben hâlâ kim olduğumu çözmeye çalışıyorum.
SATILDI
BANYO MALZEMELERİ
-Tamam, hadi… Hazır mısın? -Evet.
İçinde bulunduğum topluluklardaki tek Asyalılardan biri olduğumu
pek düşünmemiştim.
"Alışverişe gitti" nasıl dersin?
Ama büyüdükçe dünyada daha fazlası olduğunu fark ettim.
Bağ kurabileceğim ve bana benzeyen daha çok insan bulmak istedim.
Çocukken mükemmel küçük fanusunda büyüyorsun.
Beyazların arasında büyüyorsun ve kendini onlar gibi sanıyorsun.
Sonra farklı olduğunu anlıyorsun.
Çok yakın bir arkadaşım vardı.
Ortaokuldaydık. Tek Asyalı çocuk bendim.
Bana çok kırıcı şeyler söyledi…
Şey hakkında…
Biyolojik anne babamın
belki de beni istemedikleri için bıraktıklarını söyledi.
Bunu beklemiyordum ve bana çok ağır geldi.
Lütfen tekrar et.
Basketbol ve voleyboldan kazandığım tüm madalyalarım burada.
Son sınıfta arkadaşlarım beni son sınıf temsilcisi olarak seçti.
Arkasında adım var.
OU, OSU, UCO ve Creighton'a başvurdum.
OSU'dan cevap geldi bile. Şu…
KOVBOY AİLESİNE HOŞ GELDİNİZ! TEBRİKLER!
OKLAHOMA EYALET ÜNİVERSİTESİ'NE KABUL EDİLDİNİZ
Çene ameliyatım yüzünden ilk yılımda eyalet dışına çıkamam.
Haziran ayında çene ameliyatı olacağım.
Çenemi kırıp geriye itecekler.
Sanırım dönüşüm süreci garip olacak çünkü kendime benzemeyeceğim.
Ama aynı zamanda yine kendim olacağım.
Ey Rabb'im, İsa Mesih aracılığıyla bahşettiğin nimetler için şükürler olsun.
Âmin!
Büyük bir Katolik ailesi olan
bekâr bir annenin tek çocuğuyum
ve 15 kuzenim var.
Annem New York, Nikaragua, Connecticut gibi birçok yerde yaşamış.
LILY'NİN ANNESİ
Bir yaşına geldiğimde beni büyütmek için anneannemle dedemin yanına taşınmış.
Bunu unutmadım.
Bu senin içindi.
"Evlat edinildiğini ne zaman öğrendin? Ne zaman açıklandı?" diye soruyorlar.
Hiçbir zaman açıklanmadı.
Ben küçükken annemde kitaplar vardı.
Bana hep kitap okurdu.
İşte biri bu. Çin'de Doğduysan.
Küçükken onu çok severdim. Hatta "Anne, yine okur musun?" derdim.
AMELİYAT GÜNÜ
-Merhaba tatlım. -Merhaba.
Gitmeliyiz.
-Tamam mı? -Tamam, gidelim.
Genetik bir şey.
Teşekkürler.
Doktorların dediğine göre
birinin çenesi kısa, birinin uzun olan bir anne baba bir araya gelince
böyle olurmuş.
Laurie teyzenle Mike dayın da geliyor.
-Mike dayın işten sonra gelecek. -Tamam.
Çenem bir güvensizlik kaynağıydı ama aynı zamanda beni ben yapan bir şey.
Bir parçam, biyolojik ailemden bana kalan bir şey.
Küçükken Çin'deki hayatımın nasıl geçtiğine dair bir sürü sorum var.
Lily?
13 ay pek uzunmuş gibi gelmiyor ama…
Benim için uzun.
Kesinlikle hayatımın büyük bir parçası…
Hiç öğrenemeyeceğimi hissettiğim bir gizem gibi.
Annem benim en büyük dayanağım.
Annemin onu sevmediğimi hissetmesini istemiyorum
çünkü seviyorum.
Güle güle tatlım.
Ona çok iyi bakacağız. Teşekkürler.
Biyolojik ailemin kim olduğunu öğrenmeden ölmek istemiyorum.
İKİ AY SONRA
Yeni yüzümle daha büyük görünüyormuşum.
İş için havuza gittim, birçok arkadaşım cankurtaranlık yapıyor.
Beni tanıdılar ama emin olamadılar.
Merhaba. Parmak tavuk menü ve gazoz alabilir miyim?
Bakın, önce ve sonra.
Bundan nefret ediyorum.
Çocukluğum boyunca benzerlikler var mı diye düşündüm…
Derdini anlıyorum.
Herkes "Ailenden birine benzemiyor musun?" diyor.
"Ailem beyaz canım."
Evet.
Biyolojik ailenizi aramak, tanışmak ister misiniz? Ben istemem.
Çok acayip olur.
Bilmiyorum.
Bence gerçek ebeveynlerimizin kim olduğunu bilmek,
doğduğumuz yere gidip nereli olduğumuzu görmek güzel olurdu.
Her şeyin sebebini öğrenmek güzel olurdu.
Çok doğru.
Ne göstereceksin?
Bakalım.
Bir tarih ve seyahat grubu.
Kızların çıktığı soy keşfi turlarının Çin versiyonuna…
LILY'NİN TEYZESİ
…çok benziyor.
Yani seni dâhil ediyorlar…
Gidip kültürü öğreniyor ve köyüne geri dönüyorsun.
Sanırım biyolojik aileni bulmana da yardım ediyorlar.
-Bu konuda ne düşünüyorsun? -Artı ve eksileri var.
Ama her hâlükârda çok duygusal olacak.
Evet.
Konuştuğum kişi…
O muydu?
"Liu Hao, Batı Guangdong Eyaleti'nden olup
Hakka, Kantonca, Mandarin ve İngilizce biliyor."
"Asırlık zupu'ların sayfalarını çevirip ipucu aramaktan
ve bulunması zor ataların izini sürmekten arta kalan zamanlarda
meditasyonu, roman okumayı ve riskli macera filmleri izlemeyi sever."
Bu gece onunla mı konuşacaksın?
Evet.
Alo?
-Selam. -Selam.
-Sizi duyuyorum. -Merhaba!
-Çok güzelsin. -Teşekkürler.
ARAŞTIRMA GÖREVLİSİ
Benim için anlamı büyük.
PEKİN, ÇİN
Sen benimle aynı yerden gelen ilk kızsın. Aynı memleketteniz.
-Senin soyun da mı oraya dayanıyor? -Evet. Aynen öyle.
-Aynen öyle. -Süpermiş.
Araştırma hedeflerimizle başlayalım.
Biyolojik aileni bulmak istiyorsun.
Bir diğer hedefimiz ise
hayatının ilk yıllarında yanında olan kişilerin yerini saptamak,
seni Guanco'ya götüren dadı gibi.
Evet.
Biyolojik ebeveynlerini bulma ihtimalimiz
çok ama çok düşük.
Sizce ihtimallerin düşük olmasının sebebi
ebeveynlerin ortaya çıkmaya korkması mı?
Başları derde girer mi?
Bence başlarının derde girmesinden çok buna duygusal olarak hiç…
Gerçek her zaman acı verici
çünkü çocuklarını bırakmak zorunda kalan anne babalar utanç duyabiliyor.
Neleri görmek istersin, nerede vakit geçirmek istersin?
Yetimhaneme gitsem fena olmaz.
Kadın sana ne yapmak istediğini sordu mu?
Panda. Pandaları görmek istiyorum.
Evet! Sizce panda sevebilir miyiz?
Biz daha çok Çin'de "turist" olmak, kültürünü, yemeklerini öğrenmek istiyoruz.
Biyolojik anne babamı bulmak istemiyorum.
Sana bakan hanımlarla tanışmak ister misin?
-Yetimhanede? -Evet, iyi olur.
Çin seyahatine kendimiz gidecektik
ama bunu Lily ve Sadie'yle yapma fikri
benim için seyahatin zor gelebilecek kısımlarını çok daha kolaylaştırdı.
Berbat konuşmamak için yaz boyu Mandarin dersi alacağım.
Güzel. Çin'e gideceğimiz için Mandarin öğrensek iyi olur.
Gitmek istediğiniz özel yerler var mı?
Çin Seddi'ni ziyaret etmek istiyorum.
Bunu kesin yapacağız.
Lily'nin biyolojik ailesini aramasına yardım ediyorum.
Sana da bu konuda yardım etmemi ister misin?
Evet.
Bu işi seviyorum.
Birinin kayıp geçmişini aramanın önemli olduğuna inanıyorum.
Aile geçmişinizi, nereden geldiğini bilirseniz
kalbiniz huzura erer.
Guangdong'da küçük bir kasabada büyüdüm.
Üniversitede Uluslararası Ekonomi ve Ticaret okudum.
Sonra Pekin'e taşınıp soyağacı araştırmacısı oldum.
Şu anki görevim Lily, Sadie ve Chloe'yle bağlantısı olabilecek insanları bulmak.
Bence kendimize dedektif diyebiliriz
çünkü hep yeni ipuçları arıyoruz
ve her proje çok farklı.
Baby Come Home'a, sosyal medyaya ve televizyona ilanlar koydum.
Kimin cevap vereceğini görmek için sabırsızlanıyorum.
Aralık 1999'da Huazhou Yardım Enstitüsü'ne götürülmüş.
Daha fazla detay lazım.
Samanlıkta iğne aramaya benziyor, bunun farkındayım ama…
Tabii ki. Onları bulmak imkânsız.
Evet, zor olduğunu biliyorum.
Hayır, imkânsız. Çok eski tarihlerden bahsediyorsunuz.
-Kayıtları olmadığını mı söylediler? -Hayır, o sırada kayıtları vardı.
Hayır, böyle kayıtlar tutmuyoruz.
Anneme internetteki bir bebek fotoğrafının
bana ve kız kardeşime benzediğini söylemişler.
Lily'nin ablası olabilir.
Evleri Lily'nin bulunduğu yere çok yakın.
Gizlice doğum yapmak zorunda kaldım. Ebe bebeği nereye gönderdi bilmiyorum.
İşte bakıcı abla. Müdürle beraber gelmişti.
Gördüm. Teşekkürler.
Bakalım fotoğraftaki dadıyı tanıyan çıkacak mı?
-Yahudi olduğunu bile bilmiyordum. -Bilmeyen çok.
Tenis koçuma Yahudi olduğumu söyledim.
"Değilsin, sen Asyalısın" dedi. Ben de "Yahudi bir Asyalıyım" dedim.
Evet.
Annem, Rum Ortodoks.
Rum olduğumu söylediğimde mantıksız geliyor.
Peki nasıl bulunmuşsun? Biri mi getirmiş?
İşlek bir sokakta bulunmuşum. Bir fotoğrafım var. Ama bende yok.
Fotoğraf mı çekmişler?
-Evet. Guanco'yu gezerken. -Olabilir tabii. Ben bankta bulunmuşum.
-Bankta mı? -İşlek bir pazarda.
Tanrım!
-Gerçek doğum gününü biliyor musun? -Açıkçası hayır.
Üstümde küçük bir etiket var sanıyordum ama annem "Tahmin yürüttüler" dedi.
Çok üzülüyorum çünkü…
"2 Kasım doğum günüm,
Cadılar Bayramı'ndan iki gün sonra, Akrep'im" diyorum
ama bu gerçek olmayabilir.
-O kadar uzak bir tarih olamaz. -Evet ama olsun.
Ben de 23andMe testi yaptırdım. Ama hiçbir şey yapmadım.
-Birbirinizi bulmanız süper. -Evet.
Sadie ve Lily ailelerini bulmaya çalışıyorlar
ama ben değil.
Denemeyecek misin?
Hayır.
-İstemediğin için mi? -İstiyorum da istemiyorum da.
-Nereden başlanır ki? -Tur görevlileri bunu hep yapıyormuş.
Sokağa fotoğrafını asıyorlar, sonra birileri arayıp
-"Bu benim bebeğim" diyor. -Ama bebekliğin.
-Ne? -Annenle mi buluşacaksın?
Ben biyolojik ebeveynlerimi aramıyorum.
Ama kuzenlerim arıyor.
-Hadi ya. -Evet.
Hadi! Hadi çocuklar! Hadi!
Bazen onlarla tanışmak istiyorum ama çoğu zaman istemiyorum.
Çünkü korkutucu geliyor.
-Nesi korkutucu geliyor? -Bilmem, sırf onlarla tanışmak ve…
Bilmiyorum.
Bilmiyorum. Sadece garip geliyor.
Olmaması gerekiyormuş gibi.
Öyle işte.
En azından şimdilik biyolojik ailesini bulmakla ilgilenmiyor
çünkü bunu yaparsa
içini açmaya başlaması
ve bilmediği bir şeye karşı kendini savunmasız bırakması gerekecek.
Bunu istemiyor.
Bence temel soru değişmiyor.
"Beni neden bıraktılar?"
Sanırım bununla baş etmek istemediğini hissetti.
O konuya girmek istemiyor.
Beni strese sokuyor. Bunu ister miyim bilmiyorum.
Anlıyorum. Sindirmesi zor.
Sen istiyor musun?
"Anne babamla tanışabilirim" kafasına girince
derinlere inmek dert değil.
Evet.
-Ama buna gerçekten değer mi? -Bence değer.
Ne bileyim, sen istemiyorsun ama…
Sadie ve ben bulursak aileyle bir bağlantı kurmuş oluruz.
Evet.
Ama ne olacak göreceğiz.
BRENTWOOD ŞEHİR SINIRINDAN AYRILIYORSUNUZ
Merhaba!
-Merhaba! -Gününüz nasıl geçti?
-İyiydi. -Evet.
Birkaç kişi ilanıma cevap verdi
ve bence az da olsa seninle akraba olma ihtimalleri var.
Bir adamın yüzünü görüyorsunuz.
Karısıyla ikisi çiftçi.
Çok küçük ve ücra bir köyde yaşıyorlar.
Sadie'yle aynı tarihlerde doğan ikinci kızlarını bırakmışlar.
Kullanmam için kendinle ilgili bir video hazırlamanı istiyorum.
Çünkü senin gerçek olduğuna inanmayanlar var…
-Tamam, size ulaştırırız. -Evet.
-Yardım için sağ ol. -Fotoğraflar için sağ ol.
-Görüşürüz! -Görüşürüz!
Görüşürüz!
Biraz ağır geldi.
-Her şey içine siniyor mu? -Evet.
Merhaba! Ben Sadie Mangelsdorf.
Tennessee'de yaşıyorum.
Çince ismim Chun Hua Feng.
Biyolojik ailemi tanımayı ümit ediyorum ve bunun zor olabileceğini biliyorum
ama hikâyeyi herkesin açısından öğrenmeyi umuyorum.
Sadie'nin potansiyel biyolojik ailesiyle tanışmak için Tangwei Köyü'ne gidiyorum.
İşimin en sevdiğim kısmı bu.
Köye gidip halkla konuşmayı seviyorum.
Bazen bana içlerini açıyorlar ve bir bağ kuruyorsun.
Bunun mümkün olduğunu görmeyi seviyorum.
Kırmızı biber yetiştiriyoruz.
Genç kızlığımdan beri çiftçilik yapıyorum.
-Kim öğretti? -Annem.
SADIE'NİN POTANSİYEL BİYOLOJİK ANNESİ
Ev biraz dağınık.
Bu nedir?
O mu?
Tek çocuk politikasının katı olduğu dönemde
bunları almamız istenirdi.
Doğum kontrolü belgesi.
Kızımı doğurduktan sonra işe döndüm.
Beni "spiral kontrolü"ne sokarlardı.
-Spiral mi? -Evet.
Üç ayda bir muayeneye girmek şarttı.
O zamanlar çok katıydı, şimdiki gibi değildi.
Bıraktığınız kızınızın hayatını hiç düşündünüz mü?
Acaba güzel bir hayat yaşıyor mu yaşamıyor mu?
Tabii. Düşünmez olur muyum hiç?
İkinci çocuğunuzu mu bıraktınız?
-Gece geç saatteydi. -Gece yarısıydı.
Biri bebeği alıp götürdü.
Kimdi o?
Bir komşudan rica ettik.
Evlat edinecek birini bulacağını söyledi.
Onu küçük bir battaniyeye sardık.
Sonra o komşuyla konuştunuz mu?
Bebeği kime verdiğini söylemedi.
Onu geri isteyeceğimizden korktu.
Sizin için acı verici bir anı olmalı. Hiç kolay değil.
Evet. İşte tüp bu.
Şu siyah çizgi gereken tükürük miktarını gösteriyor.
Tamam, güzel.
DNA eşleşmese bile size bir rapor göndereceğiz.
Başkalarının hikâyelerini,
neler yaşadıklarını dinlerken
asla anlamayacağınızı düşündüğünüz birçok şeyi anlayabiliyorsunuz.
Çocuklarını seviyorlar, bebeklerini bulmak istiyorlar.
Çok üzücü.
Sadie! Üfle, lavaboya koy.
Pastaya çok mum koydunuz.
Dumana bak.
-Sana ne kadar keseyim anne? -Küçük!
Çok güzelmiş.
Beğendin mi? Çocukken en sevdiğim pastaydı.
KARDEŞLERİ
-Dondurma ister misin? -Sadie, ciddi misin?
Çok açım! Midem gurulduyordu.
Hadi, ayakkabılarınızı giyin…
Hadi çocuklar!
Ayakkabılarını giyip geliyorlar.
Yarın görüşürüz.
-Görüşürüz. -Güle güle.
-Hadi. -Hoşça kal anne.
-Seni seviyorum. -Ben de. Mutlu yıllar!
-Sağ ol. Yarın görüşürüz, tamam mı? -Tamamdır.
-Selam tatlım. -Merhaba!
Nasılsın canım? Chi Omega tişörtü nereden? Çok tatlı.
-Bunu konuşmuştuk. -Biliyorum.
Cam kenarı!
Boşanalı neredeyse dört yıl oldu.
Zor bir dönemdi.
Penelope…
Çocuklar için birçok açıdan zordu ama mutsuzken iyi anne olmak zor.
2004 Noel'i.
Çin'de içki içme yaşı düştü…
Bir yaş ve altına.
Ne tatlı bir bebek.
Benim küçük kızım Sadie ne yapıyormuş?
O zaman daha mutluyduk. Çok daha mutluyduk.
Mükemmel olduğunu söyleyemem ama zaten hiçbir zaman öyle olmuyor.
Ama evet, çok daha iyiydi.
Sonra bitti.
Anne? Anne nerede?
-Ödevlerin bitti mi, daha var mı? -Çok var aslında.
Bitirince ne yapacağını biliyoruz, değil mi?
Sanırım boşanmadan beri her şeyin ayrı olmasına alıştım.
Doğum günleri ayrı, Noeller ayrı, tatiller ayrı.
Ama dürüst olmak gerekirse
birlikte mutlu olduklarını da hiç hatırlamıyorum.
Belki zaman zaman olmuşlardır ama öyle işte.
-İyi eğlenceler canım. Seni seviyorum. -Ben de seni.
İBADET MERKEZİ
Neler yaşadığınızı anlayamam.
Şartlarınız nedir bilmiyorum. Sıkıntılarınızı bilmiyorum.
Ama İsa'nın anladığını biliyorum.
Kaçınız bu gece Tanrı'nın sevgisini hissetmek ister?
Sizi buna davet ediyorum.
Muazzam bir lütuf bu
Eksilmeyen bir sevgi
Benim yerime kendini feda etmen…
Sadie'nin bulunduğu yer olan İki Köprü'deyiz.
Merhaba abla.
Buralarda şey bulan oldu mu hiç…
-Bebek mi? -Evet, hiç gördün mü?
-Hayır, görmedim. -Görmedin mi?
Yok, sadece bir şeyler satıyorum.
Bebekleri hep çok hareketli bölgelere koyuyorlarmış ki
bir sürü insan oradan geçsin ve onları görsün.
Tek çocuk politikasını hep bilirdim
çünkü birçok akrabam da
çocuklarını, kızlarını bıraktı.
Annemle babam da beni neredeyse bırakacaklarmış
çünkü cezayı ödemek istememişler.
Ama çok şanslıyım çünkü büyükannem ve büyükbabam
"Hayır, onu tutmak istiyoruz" demişler.
Babamla aram pek iyi değil.
Bir keresinde babam erkek kardeşimi çok şık bir restorana götürmek istemişti.
Çok tatlı bir dim sum menüleri vardı.
Ona bayılırdım.
Sadece erkek kardeşimi götürmek istedi.
Ben de gidebilir miyim diye sordum.
Beni asansörden dışarı itti, "Hayır, gelemezsin" dedi.
Benim için çok zordu çünkü istenmediğini biliyorsun.
Yanlış cinsiyetle doğmuşsun, seni istemiyorlar ve bunu biliyorsun.
Çok zor.
Bu yüzden o kızlarla aramda bir bağ hissediyorum.
Onları tamamen anladığımı söyleyemem ama kısmen…
Aynı hisleri paylaşıyoruz.
BABALAR GÜNÜ OKLAHOMA EYALET ÜNİVERSİTESİ
AMERİKAN GELENEĞİ - BABALAR GÜNÜ 2019 "BAŞARININ BABASI ÇOKTUR."
Selam.
-Nasılsın? -Geldiğin için sağ ol.
LILY'NİN DAYISI
-Bundan bahsetmiş miydim? -Hayır.
Pekinli bir kızla konuşuyorum.
Biyolojik ailemi bulmaya çalışıyor.
"Dürüst olayım, düşük bir ihtimal" dedi.
Bence çok heyecan verici. Umarım şansları yaver gider.
Bunu isterim.
Dersler nerede yapılıyor?
-Mühendislik fakültesinde, şurada. -Evet.
Orada bir tane var. Muhasebecilik dersim orada.
-Yok, Muhasebe… -Galiba benimki de oradaydı.
-Öyle mi? -Evet.
İstersen seni bir etkinliğe götürebilirim.
Sen nasıl istersen.
Lily, Babalara Özel Hafta Sonu için gelmemi istediğinde elbette…
Seve seve geldim.
Çocukken tüm arkadaşları beni babası sanıyordu.
O da bana "baba" derdi.
"Bazen onları düzeltmiyorum bile, ne gereği var?" derdi.
"Bir baba istiyorum, babam o olsun."
Lily çok küçükken ailesini bulmaktan bahsederdi.
Üç yaşındayken babasına mektuplar yazardı.
Onları posta kutusuna atardı.
Lise üçüncü sınıftayken çok zor bir dönem geçirdi.
Yardıma ihtiyacım olduğunu biliyordum çünkü sürekli ağlıyordum.
Derslerdeyken üzgün oluyordum.
Hafta sonları uyanır uyanmaz ağlamaya başlıyordum.
Sanırım en zoru da,
bütün gün arkadaşlarımla konuşsam da beni anlamıyorlardı.
Bir komşum ilanı görmüş. Fotoğrafı görmüş.
"Bu, senin kızına çok benziyor" dedi.
LILY'NİN POTANSİYEL BİYOLOJİK BABASI
Ne zamandır burada yaşıyorsunuz?
-Ben mi? -Evet.
Doğduğumdan beri.
Pirinç tarlalarında çalışıyorum.
Doğumdan önce mi sonra mı
bebeği bırakmaya karar verdiniz?
Ben doğduktan sonra karar verdim çünkü köy yetkilileri öğrendi.
Bebeği tutarsak bize en az 8.500 dolara mal olacaktı.
Şartlar bizi buna zorladı. Başka seçeneğimiz yoktu.
Onu Halk Hastanesi'nde ana girişin yanında bıraktım.
Saat sabahın dördü ya da beşiydi.
Çünkü gece boyu dışarıda kalsa çok üşürdü.
Doğum tarihini yazdığım bir not bıraktım.
Kıyafetlerinin içine 300 yuan bıraktım.
O kadar. Sadece para.
İşte öyle oldu.
Tabii ki çok kötü oldum. Evladımı başkası alacaktı.
Kız ya da erkek fark etmez, o benim evladım.
Eşiniz bebeği bırakacağınızı biliyor muydu?
Ne yapacağımı biliyordu.
Hüngür hüngür ağlıyordu.
İçi elvermedi.
Bebeği geri almamı istedi. Onu kimin aldığını bilmediğimi söyledim.
Anne, bana bir soğan kesiver.
Sadece onu.
Dilimle.
LILY'NİN POTANSİYEL BİYOLOJİK ABLASI
-Yemek yapmayı öğretti? -Küçük yaştan itibaren kendim öğrendim.
Annem yemek yapmaz.
Sadece basit işlerde yardım isterim.
Tarlada çalışıyor musun?
Eskiden çalışırdım ama artık değil.
Altından kalkamadım. Zor bir iş.
Kız kardeşin olduğunu ne zaman öğrendin?
Dördüncü veya beşinci sınıftayken sanırım.
Annem zaman zaman
evlat edinilen bebekler hakkında birileriyle konuşurdu.
Sorup soruştururdu.
Artık eskisi kadar bahsetmiyor.
Ben anne babamla birlikte büyüyebildim.
Kendimi şanslı hissediyorum.
Ama o benimle aynı fırsata sahip olamadı.
Suçluluk duyuyorum.
Bu kararı veren annemle babamdı.
Ama sonuçta biz kardeşiz.
-Merhaba. -İyi akşamlar.
-Nasılsın? -Harika.
Çok ilginç bir şey bulduk.
Bir adam beni aradı.
Evi Lily'nin bulunduğu yere çok yakın.
Sadece 10 dakika mesafede.
Adamın adı Chen Muxing.
Toplam altı çocuğu olmuş, üç oğlu ve üç kızı.
Adamın kızıyla konuştum.
Sana benziyor.
Yani bence onlar senin biyolojik anne baban olabilir.
Adamla ailesinin fotoğraflarını görmek ister misin?
-İster miyim? -Karar senin tatlım.
Niye ağlıyorsun?
Bilmiyorum.
Sorun değil. Merak etme.
Bunu bebekliğinden beri konuşuyoruz.
Çok yoksullardı
ve başka şansları yoktu.
Seni sevmediklerinden ya da umursamadıklarından değildi.
Belki bir dahaki sefere.
Tamam.
Evlat edinilme süreci yas tutmayı da kapsıyor.
Kaybettikleri şeyin yasını tutabilecekleri bir noktaya gelmek zorundalar.
Sesimizi duy, ey Rab.
Bu Paskalya gününde
her şeyin efendisi İsa adına duamızı ediyor,
boş mezarını ve onun ölümü fetheden yeni yaşam armağanını yüceltiyoruz.
Cennetteki Babamız, oğlunun hediyesi için şükrediyoruz.
Paskalya için şükrediyoruz.
Tanrım, ailem yanımda olduğu için şükürler olsun
ve yiyeceğimiz nimeti kutsa.
Musa'nın iki annesi vardı, onu doğuran ve evlat edinen anneleri.
Kızımın diğer annesine teşekkür ederim.
Birbirimizi hiç tanımayacağız ama onu dünyaya getirmek,
sevmek, yetiştirmek için birbirimize ihtiyacımız vardı.
PEKİN
Size şunu sorayım,
ilanı nerede gördünüz acaba?
Kocamın telefonunda gördüm.
2001'de bir kızımı bırakmıştım.
2003'te bir tane daha gönderdik.
Doğum lekesi olup olmadığını hatırlıyor musunuz?
Dikkat etmedim.
Sadece yüzüne baktım, hiçbir iz yoktu.
Bence Sadie'nin annesi olabilir ama emin değilim.
Yangchung'da bir giyecek mağazası var
ve üç kızını bıraktığını söyledi.
Çok fazla.
Merhaba. Benim adım Liu Hao. Memnun oldum.
Beni videoya almanızı istemiyorum.
Videoya almayacağız.
Bunun arkasında oturursanız sizi göremezler.
Kız olduğunu biliyordum.
Bir kürtaja daha dayanamazdım, ben de bebeği doğurdum.
-Bebeği hastanede mi doğurdunuz? -Evet. Orada bir doktor tanıyordum.
Doğum anına kadar beklememi, o zaman doğuma yardım edeceğini söyledi.
Çünkü hastaneye erken gidersen
doktorlar fazladan bir çocuğun olduğunu öğrenirdi.
Kızımı götürdüklerinde fenalaşıp yere yığıldım.
Nereye gittiğini bilmiyorum.
Onu bulursam beni anlamayacağını ve affetmeyeceğini biliyorum.
Bana iyi davranmaz.
Sana sorayım. Beni affeder miydin?
Kendime bu soruyu soruyorum.
Babam ve onun annesi doğduğumda beni istememişler.
İsterse affeder. İstemiyorsa da affetmesin.
Yaşadıklarını duyduğumda çok acı çektiğini hissettim.
Onun için çok üzüldüm.
Tıpkı annem gibi olduğunu hissettim.
Annem de bunları yaşamıştı.
Erkek olmadığım için babam onu terk etmek istemiş.
Chloe'nin doğduğu Huazhou'ya döndüm.
Onu buldukları yere gittim.
Caddede bulunmuş.
Çok işlek bir cadde. Adı Mingyue Caddesi.
Yanlış hatırlamıyorsam
oraya bebek bırakılması çok da sıra dışı bir durum değilmiş.
Doğru mu?
Sanırım oldukça yaygınmış
çünkü insanlar başkaları görür umuduyla
bebeklerini hep hareketli bölgelere bırakırmış.
-Buraya mı bırakılmışım? -Bu cadde.
Süpermiş. Yani süper değil ama bayağı güzel.
Düşündüğümden çok daha şehir içi.
Ev dışındaki ilk gezintim.
Hayatta gittiğim ilk yer.
Sence nereye bırakıldım? Buraya mı, buraya mı?
Bilmiyorum.
Merhaba!
Merhaba. Sadie'nin dadısını tanıdığınızı mı söylediniz?
Evet, evet.
Fotoğrafını internette gördüm. Dadının arkadaşıyım.
Harika.
20 yılı aşkın bir süre yetimhanede çalıştı.
Ona ulaşmam için numarasını verebilir misiniz?
İnsanlar binlerce bebeğe bakan bu kadınlardan hiç bahsetmez.
Bence onlar yetimhanenin ön cephesindeki savaşçılar
çünkü bebeklere bakmak için ağır işleri onlar üstleniyor.
Çin'deyken Sadie'nin bakıcı ablalarıyla tanıştık.
Bir minibüs kiralayıp yetimhanesine gittik.
Odalarca, sıra sıra bebek vardı.
Her odada yaklaşık 20 bebek vardı ve her odaya bir bakıcı abla düşüyordu.
Biberonları doldurup sırayla içiriyorlardı.
Ne kadar hızlı emersen yanına kâr kalıyordu.
Sadie'nin el ve ayak bileklerinde izler vardı.
Buna kızmıştım. Böyle bir şeyi kim yapardı?
O dönemde yetimhanelerde ısıtma ve soğutma olmadığını öğrendim.
Bu yüzden ısınmaları için geceleri bileklerini bağlayıp
battaniye örtüyorlarmış.
Bebek çok, bakıcı az olduğu için ellerinden gelenin en iyisini yapmışlar.
Ellerindeki çok az imkânla bu kadar sıkı çalıştıklarını öğrenince
kendimi mahcup hissetmiştim.
Acaba her bebekle ne kadar yakınlaşabiliyorlardı?
Çünkü çok bebek varmış.
Ben o bebeklerin hâlini bile bile onlara bakarken
neler hissettiklerini merak ediyorum. Anlıyor musun?
Evet, her bebekle anlamlı bir ilişkileri var mıydı
yoksa bağlanmaktan kaçınıyorlar mıydı?
Anlayamıyorum.
-Bizi nasıl ayırt edip de hatırlayacaklar? -Evet.
-Onu hatırlıyor musun? -Evet, ona baktım.
Şimdi böyle görünüyor.
Boyu uzun mu?
-Evet. Uzun boylu. -Fotoğrafından anladım.
SADIE'NİN DADISI
Çoğu yabancı genç kız gibi saçları uzun.
Evet. Uzun saçlı.
Çocukken ileride ne yapmak istediğini düşünür müydün?
Pek değil.
Taşralıların hayalleri olmaz.
Yazma bilmem.
İkinci sınıfta okulu bıraktım.
Neden bıraktın?
Çok çocuklu yoksul bir aileydik. Okuyacak para yoktu.
Hayat artık çok daha iyi. Hatta artan yemekleri bile atıyoruz.
-Demek onu hatırlıyorsun -Evet, çoğunu hatırlıyorum.
İlk geldiğinde zayıftı.
Buz gibi bir gündü.
Yoldan geçen biri onu kaldırımda bulmuş
ve bize getirmişti.
Kendi evladım gibi kollarıma alıp özenle doyurdum.
Onu büyüttüm ve uzaklara yolladım.
Biz dadılar katı yürekli değiliz.
Ne zaman bir bebeği yollasam içim sızlardı.
Çok uzaklara gönderilirlerdi. "Onlara ne olacak?" diye düşünürüm.
PEKİN
DNA sonuçları geldi.
Maalesef kimse uyuşmuyor.
Düşük bir ihtimal olduğunu biliyordum, yine de büyük hayal kırıklığına uğradım.
DNA raporlarına göre, kadın senin biyolojik annen değil.
Günün birinde onları bulabileceğinize inanıyorum.
-Evet, bence de. -Evet.
Bu ebeveynler çocuklarına ne olduğunu bilmek istiyor.
Giyecek mağazasının sahibi olan kadın.
-Ve… -Evet, berber mi?
Evet. DNA şirketine göre
bu kadınlar senin biyolojik annen değil.
Bunu şimdi başaramamış olmam çok yazık.
Ama aramaya devam edeceğim,
biyolojik anne babanı bulmak için araştırma yapmaya devam edeceğim.
Fresh Off The Boat diye bir dizi izlerdim.
Annemle babamın onlara benzediğini hayal ederdim.
Bazen kafamda senaryolar kuruyorum, büyük dramatik anlar mesela.
Bunu çok sık yapıyorum.
Çin'deki anne babamla tanışmayı düşünürken de birkaç kez yaptım.
Ortaya çıksalar çok güzel olurdu.
Bu, piyangoyu kazanmak güzel olurdu demeye benziyor
ama muhtemelen öyle bir şey olmayacak.
Sadie'nin anne babası olabileceğini düşündüğüm çifte gidiyorum.
Merhaba.
Günaydın. Kahvaltı ettiniz mi?
Bence aileye şahsen söylemek önemli.
Merhaba. Sizi görmek güzel Bay Xu.
Buraya en son ne zaman geldim?
-Ekimde. -Ekimde mi?
Size test sonuçlarını göstermeye geldim.
Burada.
Sizin DNA'nızın
kızın DNA'sıyla uyuşmadığını gösteriyor.
İsterseniz bakın.
Kızınızı aramaktan vazgeçmeyeceğim.
DNA'nız artık laboratuvarda olduğu için
ileride kızınız test yaptıracak olursa
sizinkiyle eşleşecektir.
Merak etmeyin. Bundan vazgeçmeyeceğiz.
Senin için zor olduğunu biliyorum abla.
Aramaya devam edeceğim.
-Merhaba, nasılsın? -İyiyim. Sen nasılsın?
Gayet iyiyim. Buna hazır mısın?
Aslında sanırım evet.
Sanki hazırım.
Eminim çok karışık duygular uyandıracak.
Evet, hem de nasıl.
Yarından bir hafta sonra yola çıkıyorum!
Baksanıza, Çin gezisinden önce tırnaklarımı yaptırmaya karar verdim
çünkü sadece büyük olaylardan önce tırnaklarımı yaptırırım.
Çince "Mutlu Yıllar" demeyi öğrendim, "Xīnnián kuàilè."
Çok eğlenceli olacak.
Ayrıca çok acayip geliyor çünkü sizinle yüz yüze tanışmadık.
Birbirimizi tanıyoruz ama ilk kez karşılaşacağız, çok garip.
Odamızı bilmiyorum. Tamam.
-Tanrım, merhaba! -Merhaba!
Affedersin.
Az kalsın dışarıda kalacaktım.
-Neresi? -2403 yok.
-Ya o tarafta? -Evet, var.
-Tanrım! Merhaba! -Merhaba!
-Nasılsın? -Selam!
İyiyim.
-Evet. -Uçuş nasıldı?
-İyiydi. -Dün gece kaçta geldiniz?
22.30 gibi.
-Selam Sadie! -Selam! Nihayet tanıştığımıza sevindim.
-Evet. Nihayet yüz yüze tanıştık. -Aynen!
Yıldız meyvesinin tadı nasıl?
-Benimkini ister misin? -Evet.
-Tanrım, bu mu? İnanılmaz. -Evet, bakın. İşte orada.
Kuzenlerle ilk "Noel-hanuka" kutlamamız şerefine.
Hep beraber.
-Şerefe! -Hadi bakalım.
Lily!
Kafanda yumurta kır Aksın sarısı
Kafanda yumurta kır Aksın…
Mutlu yıllar sana!
Çok basamak var!
Yarışalım!
-Nasıl selamlıyoruz? -Böyle.
Erkek arkadaşım yok. Erkek olan bir arkadaşım var.
Platonik takılıyorum.
-Platonik takılıyorsun. -Evet.
Öylece yanıma gelip "Sadece arkadaş olalım" dedi.
"Olur, sorun değil" dedim.
-Ya sen Lily? -Kimse yok.
Chloe?
Erkek arkadaşım yok.
-O ne demek? -Ne dedi?
"Erkek arkadaşım yok" dedi.
İki Köprü'de bulunmuşsun.
-Ya ben, Huazhou'da mı bulunmuşum? -Huazhou.
-O nerede bulunmuş? -Galiba ben…
Aynı yetimhanedeydik, değil mi?
Şu şirin kıyafetlere bakın.
-Kim bu? Bu Chloe. -Bu benim.
-Evet. -Çok tatlı.
İnanmıyorum Chloe, resmen James Charles'a benziyorsun!
-Bu onun ilanı mı? -Olamaz! O fotoğraftaki tipim ne?
Çok komik.
Bu fotoğrafları görünce ben de kendimi istemezdim. Tanrım!
Yeni bir ilan yapabilir misin?
Tanrım!
MUTLU NOELLER
-Bayıldım. Yumuşacıklar. -Ne güzel.
-Bu benim mi? -Şunu gördün mü…
-Teşekkürler! -Ne güzel!
-Çok tatlı! -Tanrım.
Vay canına.
-Bugün sizin için büyük bir gün. -Evet, büyük bir gün.
Hazır mısın?
Sanırım hazırım. Çok duygusal geçeceğini biliyorum.
-Sadie, sen nasılsın? -Biraz gerginim.
Sanırım dadımla tanışacağım için heyecanlanıyorum.
Teşekkür ederim.
Burada olmak bile başlı başına çok duygusal.
Sadie'yi aldığımda hayal ettiğim gelecek bundan çok farklıydı.
Ona vereceğimi düşündüğüm aile ortamını veremedim.
Ona söz verdiğim gibi bir hayat vermediğimden endişeleniyorum.
O anne onu bırakmış olsa da boşanmış bir ailede olmasını istemezdi.
Anladınız mı?
Bence o anne de merak ediyordur. O nerede? Mutlu mu?
Neye benziyor? Ne yemeyi sever?
Tamam. Toparlanacağım.
YANGCHUN YETİMHANESİ
Hâlâ aynı mı?
-Siz acaba… Hangisi… -Evet. Çok benziyor.
Sadie bu beyaz binadaydı.
Beyaz olan orijinal binaydı.
İşte dadı!
Merhaba!
-Dadı Li. -Bu sen misin?
Dadı Li. Evet, bekle.
O benim. Başta fark etmedim.
Uzun zaman önce olduğunu söylüyor ama koyduğum ilanları görmüş.
Bu fotoğrafı da görünce tanıyıp "Bu benim, o da sensin" demiş.
Seni kucağında tutuyor.
Önceleri bez yıkardım.
Sonra 2001'den 2005'e kadar bebeklere bakmaya başladım.
Sadie yetimhaneye ne zaman geldi?
Aralık ayında. Aralık ayının başında.
Üstünde diğer bebekler gibi güzel kıyafetler yoktu.
İki buçuk kilo bile değildi.
Hakkımda bir sürü şey biliyordu.
Evet, hayatımın bir parçasıydı.
Sanki geçmişten bambaşka bir hayat gibi.
Kızım olmasa da evlat edinilene kadar onu büyüttüm.
Çok tatlısın.
Anneni bulamadığına çok üzüldüm.
Lütfen bizi aklınızdan çıkarmayın. Biri ulaşmaya çalışırsa haber verin.
-Sadie burada kalıyordu, değil mi? -Evet, bu odada.
Beşikler çepeçevre uzanıyordu, ortaya kadar.
Siz buradayken bu odada kaç çocuk vardı, hatırlıyor musunuz?
-Sırf bu odada en az 12. Evet. -En az 12 mi?
Bir bebeği kucağıma alabilir miyim?
-Gel. -Başını tut Sadie.
Başını kaldır.
Başının altından tutmalısın. İşte böyle.
Açıkçası buradan çıkmış olmam gerçek gibi gelmiyor.
Herkes doğduğum yer olduğunu söylüyor ama hiç hatırlamıyorum.
Evet, o çocuklardan biri olduğuma inanamıyorum.
Bir filmdeymişim gibi geliyor
ama sonra "Hayır, bu gerçek hayat" diyorum.
Bu sokağa getirildiğimi, sonra çıkarıldığımı
ve 16 yıl sonra döndüğümü düşünmek inanılmaz.
-Hoşça kalın! -Hoşça kalın.
Bize bir karton kutuda bırakıldığını söylediler.
Bu çalılar var mıydı hatırlamıyorum.
Çünkü bu ağacın yanında durmuştuk.
-Hangisi? Bu ağaç mı? -Şu ağaç.
-Evet. -Sadie orada bulunmuş.
Bu ağacın yanında karton kutudaymış.
Onu bırakan ebeveyn muhtemelen uzaktan izliyor, bekliyormuş.
Anlıyor musunuz?
Çünkü çok erken saatlerde, yediden önce, kalabalığa kalmadan bulunmuşsun.
İnsanlar gelip geçmeye başlayınca
hemen bulunman ve üşümemen için buraya koymuşlar.
-Sanırım yağmurluğa sarmışlar. -Evet.
Bir yetişkin yağmurluğuna.
Bir günde tüm bunları görmek çok ağır.
Küçükken, dördüncü sınıftayken bir şişem vardı.
Duygularımı küçük not kâğıtlarına yazıp şişenin içine atardım.
Ta ki bir gün kırmaya hazır olana kadar.
Böyle başa çıktım.
Duygularımı gerçek ve mecaz anlamda bir şişeye hapsettim.
Şimdi nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum.
Lily ve Chloe'nin geldiği
Huazhou Yetimhanesi'ne gidiyoruz.
Yetimhanede Chloe'nin dadısıyla buluşacağız.
Bize orayı gezdirecek.
Evet.
HUAZHOU ŞEHİR YETİMHANESİ
Çocuklara bu kadar çok hediye getirdiğiniz için teşekkürler.
CHLOE'NİN DADISI/YETİMHANE MÜDÜRÜ
Li Lan inanılmaz.
Hayatımın ilk bir buçuk yılında bana bakmış.
Merhaba bebeğim.
Ve hâlâ orada çalışıyor.
Çocuklar burada kalıyor.
Herkese merhaba.
Ablalara merhaba deyin.
Hafta sonları tıp fakültesine gitmiş,
hafta içi de dadılık yapmış.
Şimdi yetimhanenin müdürü.
Li Lan'ın beni hatırlamasına şaşırdım
çünkü bir sürü bebeğe bakmak zorundaymış
ve hâlâ da bebek bakıyor.
Hepsi nasıl hatırlanır bilmiyorum.
O zamanlar kaç bebeğe bakıyordunuz?
2001'den sonrası en yoğun zamanlardı. 200'den fazla çocuğa baktım.
Yetimhanedeki şartlar ideal değildi.
Sadece iki hemşiremiz vardı ve doktorumuz yoktu.
Çok sayıda bebek vardı.
Hasta olduklarında onları hastaneye götüremezdik.
Doktor yoktu, reçeteli ilaç kullanamazdık.
Ben de 2002'de tıp fakültesine gittim.
Aşımı o mu yapmış?
Ona bu aşıyı ben yaptım. Tüm bebeklere ben yapardım.
-Çok ağlar mıydım? -Hayır.
Gerçekten mi?
Sadece aşı olunca ağladı. Genelde ağlamazdı.
Dışa dönük ve hareketliydi.
Chloe yetimhaneye ilk geldiğinde ne kadarlıktı?
O gün doğduğunu düşünüyoruz.
-Onu yetimhaneye kim getirdi? -Yerel polis teşkilatı getirmiştir.
Neden ağlıyorsun bebeğim?
Ağır geldi.
Sarılmamı ister misin?
O zamanlar benim için bir anneye en yakın insanmış.
Sanki…
Beni sevmiş olduğunu bilmek çok güzel.
Yetimhanedeki yüzlerce bebeğin arasında bana bakabilmiş olması da öyle.
Yaptığı şey öyle muazzam ki.
Bana bakmış.
Nasıl bir şey bilmiyorum…
Bilmiyorum.
Lily burada mı?
Yok bir şey küçüğüm.
Bunu Sadie ve Lily'yle yaşadığımız için mutluyum
çünkü birbirimizi kolluyoruz.
Onları uzun zamandır tanımıyorum ama aramızda bir…
Bilmiyorum.
Koşulsuz bir şey var. Ne hissettiğini bildiklerini biliyorsun.
Açıklamana bile gerek yok.
Yok bir şey.
Hadi bakalım.
Yang Mudi!
Adı Yang Mudi.
-Yang Mudi mi? -Yang Mudi.
Dadı Yang.
-Merhaba! -Merhaba abla.
-Bu Lily. -Tanıdım.
-Onu tanıdın mı? -Evet.
Bu onun annesi.
LILY'NİN DADISI
Lily burada ne kadar kaldı?
Evlat edinilene kadar onu büyüttüm.
Yetimhanede çok bebek olunca evlat edinilene kadar evde büyütürdük.
Burada kaç bebek kalıyordu?
Bazen 10'dan fazla, bazen birkaç tane.
Sen şu odada kalıyordun.
Sen o odada kalıyormuşsun.
-Bunda mı? -O odada kalıyormuşsun.
Buradaydın.
Haylaz bir kızdı. Biraz yaramazdı.
Büyükannem onu hep gıdıklar ve "Pofuduk ekmeğe bak hele" derdi.
Büyükannesi seninle hep şakalaşıyor, seni dalgaya alıyormuş.
Büyük ve yuvarlak bir yüzün varmış. Adın da Mei-Bao, değil mi?
Ama Çincede "Miànbāo" gibi söyleniyor, o da ekmek anlamına geliyor.
O da sen ağlarken "Pofuduk ekmeğe bak" dermiş.
Yani büyükannesi…
Mei-Bao'ya veda etmek nasıldı?
Ağladığı için üzüldüm.
Onu annesinin kollarına verdiğimde çok ağladı.
Onu büyütmüş ve ona bağlanmıştım.
Lily ve annesi sana bunu getirmiş.
Çok teşekkürler.
Abla, lütfen hediyeyi aç da bak.
Yardım eder misin?
-Pardon. -Takar mısın?
Bana ait çok özel bir şey.
Sizin olmasını istedim.
Bu hediye onun için çok anlamlıymış.
Hiç çıkarmayacağım.
Her gün takacak.
Her zaman.
Ona böyle iyi baktığınız için size çok teşekkür ederim.
Onu bana verdiğiniz için de.
Çünkü o benim neşe kaynağım.
Ben de onu mükemmel bir kız olarak yetiştirdiği için annesine minnettarım.
O da ona baktığınız için size teşekkür ediyor.
Böyle iyi bir kız olarak büyütüp bu yaşa getirdiğiniz için.
Gözlerinin dolduğunu fark ettim. İşte o zaman duygulandım.
Çünkü beni önemsediğinin göstergesiydi.
Beni önemsediğini biliyorum.
Öyle yani.
Bir, iki, üç.
Hayatımın ilk ayları bir gizemdi.
Bence buraya gelmemizin çok yardımı dokundu.
Teşekkürler.
Yangmei Kasabası'na gidiyoruz.
O kasabanın bir hükümet binasında bulunmuşsun.
O yüzden önce oraya gidip dolaşacağız.
Sonra biyolojik ailen olabileceğini düşündüğümüz aileye gidip
sonucu söyleyeceğim.
-Eşleşmediğinizi. -Tamam.
O aile çocuklarını bulmayı çok istiyordu.
Konuştuğum o kız da kız kardeşini bulmayı çok istiyordu.
O kız.
Benimle gelmek ister misin?
İstemiyorsan gelmene gerek yok ama…
Bilmiyorum. Zor bir soru.
Evet.
Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum.
Ben derim ki
bence bu aile hepimizle, özellikle de seninle tanıştığına
çok minnettar olacaktır.
Biyolojik kızları olmasan da seninle bir bağ hissedeceklerdir
çünkü hepimizin aileleri benzer hikâyeler yaşamış
ve toplum baskısı yüzünden kızlarını bırakmak zorunda kalmışlar.
Sen kızları olmasan da
hikâyelerinin diğer yarısını bilen biriyle bağlantı kurmuş olacaklar.
Evet.
Bence gidelim.
-Ama onlar da benimle gelecek, değil mi? -Evet, geleceğiz. Yanında olacağız.
Bu bina mı?
İşte bu hükümet binası.
Binanın girişindeki merdivenlere bırakılmışsın.
Chen'ler burada yaşıyor. Önce ben gidip onlarla konuşayım.
Merhaba!
Burada yemek mi yapıyorsun Chuniao? Görüşmeyeli çok oldu!
-Neden bu kadar çok yemek yapıyorsun? -Çünkü bugün 20'den fazla kişi gelecek.
-İşçiler mi geliyor? -Evet.
Bay Chen!
Size raporu göstereyim.
-Oturun. -Gerek yok.
Görünüşe göre DNA'nız eşleşmedi.
Eşleşmedi demek.
Chunjiao?
-Test sonuçlarına göre DNA'nız eşleşmedi. -Eşleşmedi mi?
Yani Lily kız kardeşin değil.
Değilmiş demek.
İleride onu bulacağınızı biliyorum.
Ne zaman olacağından emin olmasam da bence bir şans var.
Çünkü teknoloji zamanla geliştikçe
DNA testleri daha da yaygınlaşacak.
Üzerinde durmak istemiyorum. Yapacak bir şey yok.
Elden bir şey gelmez.
Ama Lily bugün kuzenleriyle beraber burada.
-Acaba gelmesini ister misiniz? -Onunla tanışalım.
Kaderin onu buraya getirdiğini düşünüyor.
-Onunla tanışabiliriz. -Tamam.
Ona haber vereyim.
Tatlı bir bebek var.
Çok tatlı.
-Lily. -Tanıdım.
Merhaba. Bu Bay Chen.
Merhaba!
-Bay Chen'in kızı. -Gerçekten benziyorsunuz.
Bana benziyor mu?
Biraz.
Merhaba küçük hanım.
Sana bal vermek istiyor.
-Teşekkürler. -İstersen daha veririm.
-Bal güzel görünüyor. -İstediğiniz zaman Çin'e gelin.
Bay Chen'in eşi, kızın annesi.
Kızıma benziyor, tıpkı fotoğraftaki gibi.
Gözleri bana benziyor, değil mi? Gözleri.
Ama o değil. Yapabileceğim bir şey yok.
Çin'den evlat edinen bir grup arkadaşım var.
Hepsi çok seviliyor, ebeveynleri onlara tapıyor.
Onun kızım olmasını umuyordum. Ama ne yaparsın?
Bizim dememizle olmuyor, değil mi?
Gitmemiz gerek Bay Chen.
-Tamam. -Sağ olun Bayan Chen.
Teşekkür ederiz.
Hoşça kalın.
Hoşça kal Chen.
Hoşça kalın!
Hoşça kalın.
Üzüldüğü belliydi.
Gözleri doldu.
Evet, kendini tuttuğunu hissettim çünkü erkek olduğu için ağlayamaz.
Sanırım Bay Chen'i ziyaret etmek hayatımda yaptığım en zor şeydi.
Eşleşmediğimiz için…
…çok üzüldüğü belliydi.
Ama bunu iyi ki yaptım.
Biyolojik ailemi daha iyi anladım.
Durumu onların gözünden gördüm.
Hiçbir anne baba isteyerek bebeklerinden vazgeçmez.
Ve…
Bana yardımı olduğunu söyleyebilirim.
O ailenin çocuklarını bulmayı ne kadar istediğini
ve onu bulamadıklarında ne kadar yıkıldıklarını gördüm.
Umarım benim biyolojik ailem de beni bu aile gibi arıyordur.
Bence herkes için çok etkileyici bir deneyimdi.
Bence herkes ebeveynlerinin onları muhtemelen çok sevdiğini
ve onları bıraktıkları için içlerinin sızladığını bilmeli.
PEKİN
Çin Seddi'ne gelmedik bile! Daha çıkıyoruz.
Senkronize çıkmaya çalışalım.
-Hazır mısın? Sağ, sol. -Senkronize.
Sağ, sol.
Chloe nasıl bu kadar enerjik?
Buraya gelin! Çok güzel!
-Bir şey paylaş. -Evet.
Çok güzel.
Sizinle gurur duyuyorum. Bu işi başardınız.
Evet.
Hikâyeni aramak için geri dönmek büyük cesaret gerektirir.
-Ne kadar zor olduğunu biliyorum. -Evet. Sağ ol Liu.
-Teşekkürler. -Sağ ol.
Sadie, ilk kez mi kar görüyorsun?
-Açıkçası öyle sayılır. -Belli.
EVİNE HOŞ GELDİN LILY
Ders başlıyor.
Milliyetin nedir?
Ben Çinliyim.
Ailemde dört kişi var.
Babam bir iş adamı.
Annem çalışmıyor.
Kız kardeşim bir üniversite öğrencisi.
Tamam. Mükemmel.
B'de 54'ten 58'e kadar yapmamız lazım.
Kaldığım yeri kaybettim.
Sadie Mangelsdorf.
Deneme yazısı, İleri Düzey Dil ve Kompozisyon.
Sekiz yaşındayken
ilk kez Karmakarışık filmini izlediğimi hatırlıyorum.
Filmdeki bebek küçük yaşta anne babasından ayrılıyor.
Sonunda uzun süredir ayrı olduğu ailesine mutlu bir şekilde kavuşuyor.
Her insan gibi,
hepimiz bu filmlerde izlediğimiz masal gibi sonlara kavuşmayı umarız.
Sonra bir şeyi fark ettim.
Belki de yanlış aileyi arıyordum.
Aile, yanında olmak için çabalayan insanlardır.
-Merhaba! Tanrım, çok zaman oldu. -Merhaba!
Beni olduğum gibi tanır, sever ve kabullenirler.
Yani belki de bazı şeylerin masallarda kalması daha iyi.
Saçımı farklı renklere boyuyorum.
Yine pembeye döndü
ama yıkadığımda biraz aktı ve sanırım kızılımsı oldu!
GUANGDONG EYALETİ
Merhaba abla.
İşte rapor.
Olumsuz çıkmıştır.
Adım nerede?
İşte. Adın burada.
Bak.
"Eşleşti" yazıyor.
Sadie'yle eşleşmedin ama 2000 doğumlu başka bir kızla eşleştin.
Adı Amanda Phillips.
-Bana benziyor mu? -Bence benziyor.
-İngilizce konuşuyor. -Efendim?
İngilizce konuşuyor. Ben bilmiyorum.
Merhaba! Selamlar. Ben Liu Hao.
-Merhaba! -İyi akşamlar.
Test ettiğimiz kadınlardan birinin biyolojik annen olduğu ortaya çıktı.
Peki.
Peki!
Aklında binlerce soru olabileceğini biliyorum.
Hep kız mı doğurmuş? Hepsi kız mı? Yaşlarını biliyor musunuz?
İkincisi 23, ilki…
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya