Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪พอเป็นเรื่องของคุณตาคุณยาย
‪มันมักจะเป็นการตามตื๊อแสนกุ๊กกิ๊ก
‪ที่พวกท่านได้ลงเอยกัน
‪คุณถามคุณยายว่า "เจอคุณตาได้ยังไงคะ"
‪มักจะเป็นเรื่องว่า "ตอนแรกยายไม่ได้ชอบหรอก
‪แต่ตาชอบแวะมาหาบ่อยๆ ‪แล้วตอนนี้เราก็อยู่ด้วยกัน"
‪ไม่เคยมีใครถามคุณยายว่า ‪"ทำไมคุณยายถึงไม่ชอบคุณตา"
‪ยายคงบอกว่า "จะบอกอะไรให้ ‪ตาเขาทำให้ยายรู้สึกขนลุกขนพอง"
‪"ชอบจ้องยาย แล้วเลียริมฝีปาก"
‪"ยายไม่ชอบเลย ตาเขาทำยายอึดอัด"
‪"แต่สามีของยายตายในสงคราม ‪แล้วตาก็ชอบแวะมาหามาตลอด"
‪"เก้าเดือนต่อมาลุงเท็ดก็เกิด"
‪มันมีสวิตช์อยู่ในสมองของผู้หญิง
‪เราจะคิดว่า "เขาต้องรักฉันแน่ๆ ‪เพราะเขาวอแวฉันไม่เลิก"
‪"เขาชอบดึงผมฉันตอนเด็กๆ เขาชอบฉันแน่นอน"
‪ในทางกลับกันมันไม่เป็นแบบนั้น
‪มันไม่เคยให้ผลลัพธ์แบบเดียวกันกับผู้หญิง
‪คุณจะถูกจัดเป็นสาวน่าสยองเลยทันที
‪คุณส่งข้อความหาผู้ชายสองครั้งจะกลายเป็น ‪"ใจเย็นๆ นะไอ้โรคจิต"
‪"ไอ้โรคจิตเอ๊ย"
‪ไอ้โรคจิตเอ๊ย
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪มาถึงชาร์ลสตันแล้ว
‪เย้!
‪ที่นี่ย่านชานเมืองแดลลัส นี่เรียกว่ามุกจีบเสี่ยวๆ
‪ฉันตด
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- อนุญาตให้บีบ...
‪เราอยู่กองถ่ายกี่ชั่วโมงแล้ว
‪ที่รัก ดื่มช็อต
‪ขอบใจนะทุกคน
‪ใช่
‪ตัวที่สามแนวขวาง คำนำหน้าตัวเลข...
‪ทุกคน หลีกหน่อย
‪จบแล้วอาทิตย์นี้
‪ซีราคิวส์หนาวมาก
‪คุณบอกว่าจะเรียนจบกฎหมาย ‪แต่คุณไม่ได้จบนะแจ็ค
‪คุณบอกว่าจะเปิดกิจการของตัวเองแจ็ค ‪แต่คุณทำไม่ได้
‪เอาจริงๆ นะ เช้านี้คุณยังกินอาหาร ‪ไม่หมดเลยด้วยซ้ำแจ็ค
‪คิดว่าตัวเองฉลาดกว่าฉันเหรอ
‪"ฉลาดกว่าตัวฉัน" ต่างหากและฉันรู้ว่าตัวดี
‪เยี่ยมครับ ขอบคุณ
‪ขำอะไรครับ
‪คุณน่าจะไล่ให้เร็วขึ้นกว่านี้
‪"ไม่ได้จบกฎหมาย ไม่ได้เปิดกิจการ"
‪"กินอาหารเช้ายังไม่หมดเลยด้วยซ้ำ" ‪กฎสามส่วนต้องทำอย่างรวดเร็ว
‪และเราพูดว่าแจ็คเป็นพันล้านครั้ง ‪นี่พิมพ์ผิดเหรอ
‪ผมว่ามุกดีอยู่แล้ว
‪เราใช้คำว่า "มุก" ได้เปลืองมาก
‪คุณเป็นนักแสดงเดี่ยวใช่ไหม ‪เป็นมือใหม่การแสดงเหรอ
‪- เปล่า ‪- คุณอาจจะแก่ไปหน่อยสำหรับบทนี้
‪- เธอควรจะอายุ 35 ‪- ใช่
‪ฉันอายุ 34 นะ...
‪อุ้ย
‪ผมว่าเราได้แล้ว
‪- ขอบคุณที่มานะครับ ‪- ใช่
‪- โอเค... ‪- ขอบคุณ
‪- ขอบคุณมากค่ะ ‪- ขอบคุณ
‪ขอบคุณครับ
‪- เอาละผมมีไอเดีย ‪- เหรอ
‪ถ้าเราเปลี่ยนมุกเป็นแบบที่เธอพูดล่ะ
‪ดีเลย ผมชอบเวลาคุณพูดเอง ‪เธอหยาบคาย แต่คุณพูดถูก
‪- ขอบคุณ ‪- ขอบคุณ
‪โอ๊ยตายแล้ว แอนเดรีย!
‪- สวัสดีเซเรน่า ‪- สวัสดี
‪- ไง ‪- เธอดูเจ๋งมากเลยในนั้น
‪- โชคดีนะ ‪- ขอบคุณ
‪กอดหน่อยสิ ดีใจจังที่เจอเธอ
‪- ตกอับในวงการทีวีเหรอ ‪- โอ๊ยตายแล้ว
‪นึกออกไหมเวลามักจะผู้หญิงคนหนึ่ง
‪ที่คุณไม่อยากเจอเตอนคุณรู้สึกแย่ที่สุด
‪หรืออะไรก็ช่างนี่นั่นโน่น
‪เซเรน่า ฮัลสเตด หนึ่งในคนโปรดของฉัน!
‪- สวัสดี! ‪- บายแอนเดรีย
‪เซเรน่ากับฉันย้ายมาแอลเอไล่ๆ กัน
‪พอฉันเริ่มแสดงเดี่ยว ‪เธอได้แจ้งเกิดในวงการแสดง
‪แล้วแม่นี่ก็โดนจองตัวไปเล่นทุกเรื่อง
‪เวลาหล่อนพูดทำหูฉันแสบไปหมด
‪ลูกคุณในไอจีน่ารักมาก
‪- ปากหวานจัง ‪- คุณใส่ชุดสุดเริ่ดด้วยนี่ อยากมีชีวิตแบบนี้บ้าง
‪ฉันก็รู้ว่ามันไม่ดีที่ผู้หญิงมาตัดสินกันเอง
‪แต่ช่างเถอะ ใครๆ ก็ทำทั้งนั้น
‪เพื่อนบ้านสุดฮอต
‪ฉันไม่ได้สมบูรณ์แบบ แถมหล่อนก็น่ารำคาญ
‪แต่เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับยัยนั่น
‪ฉันแย่มากมาร์โกต์
‪ช่องให้ฉันบินเฟิร์สคลาส ‪มาทดสอบหน้ากล้องห้านาที
‪แล้วฉันทำพัง ฉันจะกินทุกอย่างบนเครื่องบิน
‪ฉันจะเทแครนแอปเปิลทั้งแกลลอนลงท้อง ‪ตามด้วยคุกกี้อีกปอนด์
‪อยากรู้เรื่องที่เจ๋งที่สุดไหม
‪ฉันอยู่ที่จุดตรวจค้นผู้โดยสารตั้ง 45 นาที
‪เพราะผู้หญิงคนข้างหน้าทำบอร์ดดิ้งพาสหาย
‪ตรงร่องเช็กอินกับเครื่องตรวจจับโลหะ ‪เธอทำหายซะงั้น
‪ขอแนะนำให้โหลดแอป
‪ไม่ก็หากระเป๋าที่มีแม่กุญแจ
‪ไม่ก็กระเป๋าคาดเอว ‪หรือไม่ก็อย่าออกจากบ้าน
‪ที่จริงมันควรต้องเป็นยังไงรู้ไหม ถ้าคุณแช่อยู่ ‪ที่จุดตรวจค้นผู้โดยสารคุณคือผู้ก่อการร้าย
‪นี่ คุณทำตกไว้
‪อุ๊ยซาบซึ้งใจมากค่ะ
‪ถ้าให้เริ่มตั้งแต่แรกฉันขอบอกตามตรงว่า
‪เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องรักแรกพบ
‪ตอนแรกฉันนึกว่า ‪เขาเป็นผู้จัดการร้านบรู๊คส์บราเธอร์ส
‪ขอบคุณค่ะ
‪เวร
‪อะไร เปล่าฉันทำกางเกงหลุด
‪เที่ยวบิน 1212 ไปลอสแอนเจลิสขึ้นเครื่องได้ ‪เที่ยวบิน 1212 ขึ้นเครื่องได้แล้วค่ะ
‪- ขอโทษนะ ฉันขอ... ‪- ไม่ได้ค่ะ คุณได้น้ำผลไม้สามแก้วแล้ว
‪พอได้แล้วค่ะ
‪พระเจ้า
‪สวัสดีครับ
‪"เทียบระดับความรุนแรง..."
‪สวัสดี
‪ความได้สัดส่วน
‪เดี๋ยว ไม่ เดี๋ยว ใช่ ราสเบอร์รี่ ตัวพี
‪- ตัวพีที่ซอนอยู่ ‪- ตัวพีที่ซ่อนอยู่
‪ตัวพีที่ซ่อนอยู่
‪ผมเดนนิสครับ
‪ฉันแอนเดรียค่ะ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- ไงแอนเดรีย ยินดีที่ได้รู้จัก
‪ใช่ "แล้วคุณล่ะ" มันเป็นคำที่อีกคนควรตอบ
‪ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ‪และขอบคุณเรื่องบอร์ดดิ้งพาสนะคะ
‪ไม่รู้ว่าคนโง่แบบไหนถึงทำบอร์ดดิ้งพาสหาย
‪ทันทีที่ได้รับ แต่มันก็เรื่องน่าหัวเราะเยาะเลย
‪สนามบินส่งผลเสียกับผู้คน ‪ดึงด้านที่เลวร้ายที่สุดออกมา
‪ฉันว่าส่วนที่ร้ายที่สุด ‪อยู่ในเทปคัดตัวแสดงสักที่ในมิดทาวน์
‪เดี๋ยวนะคุณเป็นนักแสดงตลกใช่ไหม ‪แอนเดรีย ซิงเกอร์
‪- ไม่แจกลายเซ็นนะ ‪- ผมเคยเห็นคุณมาก่อน เจ๋งดี
‪ขอโทษด้วย ฉันอารมณ์ไม่ดี
‪ฉันทดสอบบทได้แย่ที่สุดในชีวิต ‪และรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นขยะ
‪คุณก็รู้ว่าอาชีพในธุรกิจการแสดง
‪ประสบความสำเร็จได้ยากนะแอนเดรีย
‪- ใช่เดนนิส ฉันรู้ ‪- คุณควรภูมิใจ
‪สัดส่วนของคนที่เรียนตัวว่าเป็นนักแสดง ‪กับคนที่สามารถหารายได้จากการแสดง
‪ผมว่ามันไม่สมสัดส่วนกันอย่างไม่น่าเชื่อ
‪พูดถึงความได้สัดส่วน
‪ประเด็นนี้ฟังขึ้น
‪แล้วคุณทำงานอะไร
‪เฮดจ์ฟันด์
‪สนุกไหมคะ
‪ก็เหมือนการแสดง คุณต้องให้คนเชื่อในตัวคุณ ‪เพื่อนำเสนอคุณลักษณะของตัวเอง
‪ผมต้องให้คนเชื่อในตัวผม ‪ว่าผมทำเงินให้พวกเขาได้
‪- เหรอคะ ‪- ขึ้นอยู่กับว่าผมดื่มมากแค่ไหน
‪ไม่หรอกครับ ถ้าคุณพูดเก่งและจบมหาวิทยาลัยดีๆ
‪คนส่วนใหญ่ก็จะควักเงินให้คุณ
‪หา! ไม่จริงน่า
‪นั่นคือเหตุผลที่ไม่ควรไว้ใจใคร ฉันไม่ไว้ใจคุณ
‪ตัดสินใจเฉียบขาด ‪สัญชาตญาณตลกของคุณใช้การได้ดีมาก
‪ขอโทษนะครับ
‪ฮัลโหล
‪ปกติฉันไม่คุยกับใครบนเครื่องบิน ‪แต่เขาดูเป็นคนดี
‪ดูปกติ เหมือนนักบัญชีที่ชอบทำท่ามิชชันนารี
‪ไว้คุยกัน บาย รักนะ
‪- แฟนผมคาสซานดร้า เธอเป็นนางแบบ ‪- หยอดกันแบบนี้เลยเหรอ
‪เธอตามมาเจอไม่ได้เพราะคิวถ่ายโดนเลื่อน
‪- อีกแล้ว ‪- ไม่ชอบอะไรแบบนี้เลย
‪- ดื่มอะไรดีคะ ‪- วิสกี้เพียวครับ
‪ถ้าคุณมีบลูเลเบลผมเอานะ ‪ถ้าไม่มีก็รินมาแล้วไม่ต้องบอกผม
‪- แอนเดรีย ‪- น้ำแครนแอปเปิล
‪ได้ค่ะ
‪ไม่ดื่มก่อนห้าโมงเหรอ คุณตลกดีนะ
‪- คุณมีสามีหรือแฟนหรือเปล่า ‪- ว้าว เปลี่ยนเรื่องได้เนียน
‪ฉันขอให้คนมารับที่สนามบินแล้ว
‪เดี๋ยวก็รู้ว่าเคย์เดนจะเคลียร์ตารางงานได้ไหม
‪เคย์เดน ชื่อเหมือนนักพูดแสนเร้าใจ เคย์เดน
‪ใช่ คู่ต่อสู้ที่น่ากลัว ‪ของนางแบบชื่อคาสซานดร้าแน่นอน
‪ยุติธรรมดี
‪- คุณจะแสดงเดี่ยวอีกเมื่อไหร่ ‪- คืนนี้ที่ร้านเดอะคอมเมดี้สตอร์
‪อ้าว คืนนี้เหรอ
‪ผมมีงานศิษย์เก่าเยล
‪- เยลคืออะไร ‪- อ๋อ เยลคือมหาวิทยาลัยชื่อดัง...
‪ฉันอำคุณ
‪ฉันรู้น่าว่าเยลคืออะไร ‪ญาติฉันเบรตต์ คอร์แครนเคยเรียนที่นั่น
‪- คุณอายุไล่ๆ กัน คุณรู้จักเขาไหม ‪- ฟังดูคุ้นๆ นะ
‪มหาวิทยาลัยใหญ่มาก
‪แถมผมใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับ ‪การตีกอล์ฟและดื่มเหล้า
‪- นี่ค่ะ ‪- ขอบคุณมากครับ
‪- แล้วนี่ของคุณค่ะ ‪- ว้าวทั้งขวดเลย
‪เอาล่ะ คุณเล่นครอสเวิร์ดไปถึงไหนแล้ว
‪โอเค
‪แล้วมันก็ยากที่จะเจอผู้ชายธรรมดา
‪ฉันโดนตราหน้าไปแล้วว่าห้าวเกิน
‪แต่ว่าทำไมฉันถึงห้าวเกินไปล่ะ
‪ก็เพราะฉันไม่ได้เดินล้มกลางถนน
‪แล้วโพสในอินสตาแกรมว่าชีวิตพังงั้นเหรอ
‪เพราะฉันไม่ได้เช็คดวงหาคำแนะนำชีวิต ‪ฉันน่ากลัวงั้นเหรอ
‪น่ากลัว
‪ฉันน่ากลัวเหรอ
‪อะไรที่น่ากลัวกว่ากันสำหรับคุณ
‪ฉันที่เป็นแบบนี้ ‪หรือภาพการโกนเคราที่คอของคุณจนเกลี้ยง
‪นั่นทำให้คุณกลัวใช่ไหม
‪"แต่เดี๋ยวพวกเขาก็จะรู้" "ว่าฉันอ่อนแอ"
‪ยินดีต้อนรับสู่การเป็นผู้หญิงและทำอะไรก็ได้
‪(ดิออริจินัลรูม ‪แอนเดรีย ซิงเกอร์ - สามทุ่ม)
‪(เซเรน่า ฮัลสเตด ‪เพื่อนบ้านสุดฮอต - เข้าฉาย 4 กรกฎาคม)
‪คืนนี้เธอเป็นอะไร
‪เธอควรอยู่ในคลับหาคอนเนคชั่น ‪ตีซี้กับพวกนักเขียน
‪ไม่ใช่มาหงอยอยู่ที่บาร์ของฉัน ปล่อยพลังงานลบ
‪ฉันไม่อยากหาคอนเนคชั่น ‪ฉันชอบเธอ ชอบบาร์ของเธอ
‪ฉันชอบทำตัวเละเทะที่บาร์ของเธอ
‪- นี่ ผมเลี้ยงเอง ‪- ขอบคุณ
‪เขาฮอตมากจนทำฉันปั่นป่วน
‪- เขาห่วยแตก ฉันจะไล่เขาออก ‪- นั่นไง
‪เธอต้องเปลี่ยนการวางตัวใหม่
‪เลิกทำตัวปากร้ายใส่ทุกเรื่องที่เข้ามาในชีวิต
‪รู้ไหมว่าฉันนับถือเธอตรงไหน
‪เธอไม่ได้หมกมุ่นกับเรื่องแต่งงาน
‪ไม่เป็นไรหรอกที่เธอยังไปไม่ถึงทุกเป้าหมาย ‪ตอนอายุ 35
‪ว้าว คำชมเริ่มได้สวยแล้วมันก็...
‪ฉันบอกเธออยู่เนี่ยว่าไม่เป็นไร
‪แถมเธอบอกว่าฉันอายุ 35
‪- ใช่ ‪- ฉัน 34
‪เหรอ เพราะเธอดูอายุ 35
‪ยัยปากร้ายวัย 35
‪- หยุดพูดเลย ‪- ฉันพูดความจริงเสมอ
‪- เธอพูดความจริงเพราะเธอเมา ‪- ใช่เลย
‪ขอบคุณนะกัปตัน ‪ไม่ว่าเธอจะเรียกตัวเองว่าอะไร
‪ท่านพลเรือตรี ฉันรักคุณ ฉันจะไปขึ้นโชว์แล้ว
‪...พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ
‪ขอบคุณค่ะ หมดเวลาของฉันแล้ว ‪ขอให้คืนนี้มีความสุขนะคะ
‪(เดอะเฮดไลน์เนอร์เบลลี่รูม ‪แอนเดรีย ซิงเกอร์)
‪นี่
‪- โทษที ผมชินเวลาผู้หญิงทำแบบนี้ ‪- ไม่ ขอ... ไม่...
‪- เดนนิสครับ ‪- เดนนิสบนเครื่องบิน ใช่แล้ว
‪- คุณมาด้วย ‪- คุณชวนผมมา
‪- ใช่... ‪- ใช่
‪ฉันชวนคนเยอะแยะ พวกเขาไม่ค่อยมา
‪- ดีใจที่เจอนะ ‪- เช่นกัน
‪- เฮ้ ‪- ยินดีต้อนรับ
‪- แฟนคุณมาด้วยไหม ‪- คืนนี้เธอถ่ายงานดึก
‪เธออยากตามมาดื่มด้วย ‪ระหว่างนี้ผมเลี้ยงเหล้าคุณได้ไหม
‪- โอเคได้เลย มาร์โกต์ออนซันเซ็ต ‪- เยี่ยม
‪- เคย์เดนเป็นยังไงบ้าง ‪- ฉันเดตกับหลายเคย์เดนเลย
‪- คุณต้องระบุหน่อย ‪-โอเค…
‪แอนเดรียผมจะบอกให้นะ
‪จนไจล์สฟาดเงินใส่หมอนั่น
‪เขาพูดว่า "ใครสน ฉันจะเอาทั้งคู่"
‪ไม่นะเพื่อนมันไม่น่าจะเป็นไปได้
‪แฟนผมปล่อยผมรอเก้อเรียบร้อย เยี่ยม
‪จริงเหรอ น่าจะบอกคุณตั้งแต่ชั่วโมงที่แล้ว
‪แด่การมีทุกอย่างและหวังว่าจะมีมากกว่านี้อีก
‪- โอเค ‪- ก็ได้
‪- ดื่ม ‪- คำฉลองประหลาด
‪- คุณมีบรีแย็ก น่าประทับใจ ‪- ขอบคุณที่สังเกต
‪พ่อกับผมใช้เวลาคริสต์มาสครั้งสุดท้ายด้วยกัน
‪ไปทัวร์โรงกลั่นเหล้าเจมสันในไอร์แลนด์
‪ให้ตายสิเศร้าจัง
‪ครับ
‪แอนเดรียบอกว่าคุณทำงานเฮดจ์ฟันด์ ‪ฉันอยากเล่นหุ้นด้วยตัวเอง
‪ฉันได้คำแนะนำว่าวันเวิลด์คอมมิวนิเคชั่นส์...
‪คุณไม่อยากได้หรอก มันมีลักษณะของ ‪บริษัทที่ประสบความสำเร็จก็จริง
‪แต่ผู้จัดจำหน่ายหลักทรัพย์มันเลว ‪ทำแค่เพื่อรักษาหน้าเท่านั้น
‪มีบางอย่างในตัวเขา เขามีเสน่ห์
‪ฉันไม่เคยเห็นใครที่ทั้งขี้โม้ ‪และถ่อมตัวในเวลาเดียวกัน
‪เขาต้องเป็นคนติดเหล้าที่ทำงานไหวแน่ๆ
‪ผมส่งข้อมูลที่เพื่อนๆ กับผมถกกันให้ได้นะ
‪- ได้เหรอ ‪- ผม...
‪- ผมว่าได้ ‪- โอเค
‪- ผมค่อนข้างมั่นใจ ‪- ฉันว่าเขามั่นใจนะ
‪- บ้านคุณอยู่ไหน ‪- ผมกำลังหาซื้อบ้าน
‪ที่เบเวอร์ลีฮิลส์
‪เยี่ยมเลย
‪- นั่นป้ายโฆษณา 'ไปตายซะ' ‪- อันนั้นเนี่ยนะ
‪ใช่ มันเป็น... ป้ายโฆษณาที่ดีที่สุด
‪อยู่ใจกลางฮอลลีวูด ขนานกับถนน
‪ไม่ว่าจะขับมาจากทางไหน คุณก็จะมองเห็น
‪แล้วพอคุณได้ป้ายโฆษณานั่น ‪ทุกคนก็จะรู้จักคุณ จริงไหม
‪- ฉันจะต้องได้ป้ายโฆษณานั่น ‪- ผมนึกภาพออกเลย
‪ฉันชอบอยู่ผิดที่หรือว่าพวกเขาอยู่ผิดฝั่งถนนกันแน่
‪- ผมเดาว่าน่าจะเป็นคุณ ‪- เอาล่ะ ราตรีสวัสดิ์
‪บอกคาสซานดร้าด้วยว่าเธออดเมา
‪- ได้เลย ‪- ราตรีสวัสดิ์
‪ได้เลย
‪- ราตรีสวัสดิ์ ‪- โอเค
‪อันนี้ล่ะ
‪ฉันไม่เคยได้เจอคาสซานดร้า เขาเลิกพูดถึงเธอ
‪ฉันเดาว่าเธอห่วยแตก ไม่ก็ทิ้งเขาไปแล้ว
‪และเขาไม่อยากพูดถึงมัน ‪เราใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น
‪ฉันมีความสุขที่มีเพื่อนนอกจากมาร์โกต์ ‪ที่ฉันเป็นตัวของตัวเองได้
‪มีเรือดีและเรือไม่ดี แต่เรือที่ดีที่สุดคือมิตรภาพ
‪ประทับใจ
‪ดื่ม
‪เขาไม่เหมือนผู้ชายคนไหนที่ฉันเจอในแอลเอ
‪เขาดูสง่างาม ประณีตและไม่เหมือนใคร
‪แทบจะเรียกว่าของแปลก ‪ถ้านับคนขาวว่าเป็นของแปลกนะ
‪ใช่เลย สุดยอดมาก
‪ฉันเป็นนักแสดงตลก เวลาของฉันไม่ปกติเท่าไร่
‪ยากที่จะหาเพื่อนที่ว่างไม่เป็นเวลาเหมือนกับฉัน
‪และเขาอดทนกับฉันมาก
‪"คนดีจากที่ดีๆ นึกออกไหม"
‪บางทีคราวนี้มาร์โกต์ให้คำแนะนำที่ดีกับฉัน
‪บางทีฉันต้องเปลี่ยนการวางตัวใหม่
‪ยิ่งใช้เวลากับเดนนิสมากเท่าไหร่ฉันก็ยิ่งรู้สึกดี
‪เราอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
‪แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันอยู่ตรงนี้เสมอ
‪- คุณเป็นคนออสเตรเลียหรือคนอังกฤษกันแน่ ‪- ไม่ใช่ทั้งคู่
‪โอเคในคำอธิบาย
‪บอกว่าคุณควรเป็นคนน่ารัก ‪แบบเซเรน่า ฮัลสเตด
‪งั้นให้เขาจ้างเธอไปเลยสิ
‪เราสนุกกันเสมอ
‪เราชอบกันและกัน
‪แต่การบอกว่าฉันไม่ได้ชอบรูปร่างของเขา
‪ยังน้อยเกินไป
‪ไม่ใช่ว่าเขาขี้เหร่นะ
‪เขามีเสน่ห์เวลาที่ใส่เสื้อผ้า
‪เหมือนฉันกำลังทำคุณงง จะพูดเรื่องนี้ยังไงดี
‪เขาสูง ไม่ถึงกับร่างเผละ แต่ก็ไม่ได้หุ่นดี
‪เขาแค่... ไม่รู้สิ ไม่หล่อ
‪นั่นอาจฟังดูรุนแรง ‪แต่ผู้ชายก็ตัดสินผู้หญิงตลอดเวลา
‪ด้วยมาตรฐานเดียวกันทุกวินาที
‪สิ่งที่ฉันชอบเกี่ยวกับเดนนิสก็คือเดนนิส
‪ไม่ต้องกล่าวหาพวกเราหรอก ‪เราเป็นเพื่อนกัน แค่เพื่อน
‪รายการนี้เกี่ยวกับอะไรนะ
‪- คุณเกลียดมัน ‪- ไม่ ผมแค่พยายามทำความเข้าใจ
‪โอเค มันเกี่ยวกับนักเรียนนายร้อย ‪เธอเป็นคน แต่เธอโกหกเพื่อพาตัวเอง
‪เข้าไปในโรงเรียนอวกาศของมนุษย์ต่างดาว ‪และกลายเป็นนักเรียนที่เก่งที่สุด
‪เป็นเรื่องของพวกไก่รองบ่อน ‪ในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย
‪แถมฉันจะได้ต่อสู้ในอวกาศ
‪เป็นการต่อสู้แบบสโลว์โมชั่น ‪สมเหตุสมผล
‪รายการชื่อว่า "นายร้อยอวกาศ"
‪มีคนเขียนเรื่องนี้
‪แล้วขายให้คนที่คิดว่าเรื่องนี้มันเจ๋งเหรอ
‪ใช่ ได้สร้าง 30 ตอน
‪ฉันรู้ว่ามันเห่ย แต่ฉันอยากได้บทจริงๆ
‪มันจะเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่าง
‪ฉันจะได้ย้ายไปถ่ายที่แวนคูเวอร์ห้าเดือน
‪จะได้ไปจากที่นี่ ไปอยู่กับนักแสดงคนอื่นๆ
‪ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน
‪ไม่ต้องโดดเดี่ยว มันต้องเจ๋งมากแน่ๆ
‪เราทำอีกครั้งได้ไหม ฉันไม่รั้งคุณไว้ทั้งคืนหรอก
‪ครับ ผมอยู่นานขนาดนั้นไม่ได้ ผมมีเดต
‪เยี่ยมเลย สุดยอด ฉันก็มี
‪เราจะไปจากที่นี่กัน เราจะทำมันอีกทีนะ
‪และขอบคุณจากใจจริงนะเดนนิส ‪ขอบคุณที่ทำเรื่องนี้
‪แน่นอน โอเค เทคสอง
‪คำถามโหด
‪มันโอเคไหมที่จะไปไหนมาไหนกับผู้ชาย
‪โดยรู้แก่ใจว่าคุณไม่คิดจะนอนกับเขา
‪- ไม่ ‪- ไม่
‪- ไม่มีทาง ‪- คุณบอกว่ามันผิด
‪แต่ผู้ชายทุกคนจะแบบว่า "ตอนนี้ฉันแข็งแล้ว
‪"จะให้ฉันทำยังไง"
‪สาวที่นั่งกลัวอยู่ด้านหลังบอกว่า ‪"มันโอเคที่จะทำแบบนั้น"
‪มันโอเคนะ
‪เพราะในทางกลับกัน หนุ่มๆ ก็เดตสาว
‪โดยไม่คิดจะแต่งงานกับพวกเธอ ‪ยินดีที่จะเสียเวลาตัวเอง
‪ถ้าคุณตกลงกัน ถ้าคุณซื่อสัตย์ แบบว่า
‪"ฉันไม่ได้อยากเห็นคุณเปลือย ‪ฉันไม่เอาด้วยหรอก"
‪แล้วเขายังจะอยากไปไหนมาไหนกับคุณไหม
‪เราเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ถูกไหม
‪ตราบใดที่คุณซื่อสัตย์ มันก็ยุติธรรม
‪แล้วคืนหนึ่งจู่ๆ คุณเกิดเมาสุดๆ
‪คุณพูดว่า "ฉันจะนัวเนียกับคุณ"
‪ปรากฏว่าเขาเป็นคนจูบเก่ง แต่คุณก็ยังขัดข้องอยู่
‪ขอบคุณที่ทำให้ฉันดูดีในเดตแรกของเรา
‪มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ฉันยังกังวล
‪ไม่ใช่เรื่องคนดูแย่ๆ
‪เราจองโต๊ะไว้ พวกเธอจะไปไหนกัน
‪มันมีร้านอาหารเป็นร้านของเพื่อน
‪- เขาซื้อร้านใช่ไหม ‪- ผมไปมาตอนเลี้ยงมื้อค่ำศิษย์เก่าเยล
‪คนหนึ่งในนั้นเป็นนักลงทุน เขาขอร้องให้เราไป
‪เราต้องไปแล้ว
‪- ผมต้องไปแล้ว ‪- เพื่อนเขาน่ะ
‪เฮ้ย
‪- เธอคือผู้หญิงบนเวทีใช่ไหม ‪- ใช่
‪ตลกใช้ได้นะสำหรับผู้หญิง
‪นั่นไง ไปเอามาจากเว็บเรดดิทสินะ
‪- ขอบคุณที่มานะ ‪- ไสหัวออกไปเลย
‪- ไปเถอะ ‪- ห้าวนั่นเหรอ
‪- ลุยฉันเลยสิแม่สาวห้าว ‪- มีปัญหาอะไรเหรอครับ
‪- จวนจะมีแล้ว ‪- รู้อะไรไหม
‪เธอมีแฟน ‪แล้วคิดว่าตัวเองฮามากสินะ
‪- เขาไม่ใช่แฟนฉัน ไปตายซะ ‪- ไปตายซะงั้นเหรอ
‪- นายมีปัญหาอะไรเนี่ย ‪- จะเอาใช่ไหม! หรือจะเอา!
‪- มาร์โกต์! หยุด ‪- ฉันจะสู้ ฉันชอบสู้!
‪- ไม่คิดว่าฉันจะได้สายดำสินะ ‪- ไม่ไหวเลย
‪พระเจ้าทุกคืนเลย
‪- ฉันกินเรียบเลย ‪- ต้องการอะไรเพิ่มไหมครับ
‪- เราทานอิ่มแล้ว คิดเงินเลยครับ ‪- ได้ครับ
‪- อย่าเพิ่งเก็บนะเพราะฉันตะกละ ‪- ได้เลยครับ
‪ขอโทษจริงๆ กับเรื่องเมื่อกี๊
‪คนไปคลับตลกแล้วเมาจนลืมมารยาท
‪ไม่ก็ลืมว่าฉันก็คน
‪ผมอยากให้คุณเป็นแฟนผม
‪- เดนนิส... ‪- ผมคิดเรื่องนี้มาแล้ว
‪ผมคือส่วนเติมเต็มที่ยอดเยี่ยมในชีวิตคุณ
‪ผมจะไม่คบใครอีก
‪และผมว่าคุณก็ควรเลิกคบคนอื่นแล้วมาคบกับผม
‪- ผมทำรายการผลดีผลเสียไว้ ‪- คุณทำตารางเลยเหรอ
‪- แล้วไง ‪- เดนนิส ฉันไม่ได้รู้สึกแบบนั้น
‪- ยัง ‪- แม้แต่น้อย
‪ผมรู้จักคุณมากกว่าตัวคุณเองอีก
‪ผมจะไม่ยอมแพ้เพื่อมีคุณมาร่วมชีวิต
‪เพราะคุณอาจจะซื่อบื้อเกินจนมองไม่เห็นว่า ‪ผมคือคนที่ใช่ของคุณ
‪คุณไม่ใช่คนที่ตัดสินว่าอะไรคือสิ่งที่ดีสำหรับฉัน
‪- เพราะคุณคิดว่าตัวเองฉลาดกว่าตัวฉัน ‪- กว่าฉัน
‪"ฉลาดกว่าตัวฉัน" ต่างหาก
‪แล้วคุณก็เปล่า ไม่เคย
‪ก็อาจจะไม่ แต่ผมมีคุณสมบัติดีกว่า ‪ผู้ชายคนไหนๆ ที่คุณเคยเดตด้วย
‪หนุ่มคนสุดท้ายที่คุณออกเดตด้วย
‪มาไม่ถึงประตูด้วยซ้ำตอนเขามารับคุณ
‪เขาทิ้งจักรยานไว้บนถนนไม่ได้ต่างหาก
‪ผมรู้ว่าผมทำให้คุณมีความสุขได้
‪ผมเหมาะสมกับคุณ ผมมีของขวัญให้คุณด้วย
‪เดนนิสไม่ฉันรับของขวัญไม่ได้
‪โชคดีที่คุณยังไม่ได้ของตอนนี้
‪เพราะตอนผมไปรับกำไลข้อมือที่คาร์เทียร์...
‪- อะไรนะ ‪- ...พวกเขาใช้โลหะผิด
‪แต่มันแก้เรียบร้อย
‪ถ้าฉันอยากได้กำไลแพงๆ ฉันซื้อเองได้
‪ไม่ก็ซื้อของปลอมเกรดเอ
‪ผมรู้ แล้วมันเป็นข้อดีของคุณ ‪คุณทำทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง
‪คุณส่งตัวเองเรียนมหาวิทยาลัย ‪สร้างหน้าที่การงานจากศูนย์
‪ใช่ เห็นผลด้วย
‪คุณมีไหวพริบดีและเซ็กซี่สุดๆ
‪ถ้าผมจะทำอะไรสักนิดให้คุณได้ ‪ผมอยากจะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตคุณ
‪คุณช่างงดงาม
‪ขอบคุณ
‪คุณมีเศษ...
‪- เวร ‪- ไม่เป็นไร
‪- ขอผมดูหน่อย ‪- ขอโทษนะครับ
‪ขอเดานะ บัตรของผม
‪ผมใช้บัตรธนาคารดอยซ์แบงก์ที่ยุโรป ‪ปกติผมจะแจ้งธนาคารว่าผมกลับมาแล้ว
‪- ใช้บัตรนี้ ‪- เอานี่ไป
‪อย่ามาแย่งฉัน ไม่งั้นฉันจะร้องไห้เล่นใหญ่แน่
‪ได้ยินเธอแล้วนะ
‪ขอบคุณครับ
‪ไปเดตกับเกรซมาเป็นไง
‪ฉันไม่ไปเจอเธออีกแล้ว บางอย่างมันไม่ใช่
‪ใช่ ฉันเข้าใจ เดนนิสขอฉันให้เป็นแฟนเขา บรื๋อ
‪- นั่นไง ‪- เรายังเป็นแค่เพื่อน ไปไหนมาไหนด้วยกัน
‪ทำไม ถ้าเธอยังไปไหนมาไหนกับเขา ‪เขาจะนึกว่าตัวเองมีโอกาส
‪ฉันแค่ไปไหนมาไหนกับเดนนิส แถมเขาก็ไปเดต
‪เมื่อไหร่ พวกเธออยู่ด้วยกันตลอดเวลา
‪ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่ได้สน
‪ฉันจะไปกับผู้ชายคนไหนก็ได้ ‪แล้วก็ไปไหนมาไหนกับเดนนิส
‪ตราบใดที่ฉันทำอย่างตรงไปตรงมา ‪มันยุติธรรม มันคือเฟมินิสต์
‪โอ๊ยอย่าเริ่มเชียวนะ
‪อย่ามาบอกว่ามันเป็นเฟมินิสต์ ‪เพราะเธอทำสิ่งที่ฉันไม่เห็นด้วย
‪เดี๋ยวแป๊บนะ ตัวแทนฉันโทรมา ฮัลโหล ค่ะ
‪โอเค ขอบคุณค่ะ ไว้ฉันโทรกลับนะคะ
‪- ฉันได้บท! ‪- เธอได้บท!
‪ฉันได้เล่นเรื่องนายร้อยอวกาศ!
‪พระเจ้าช่วย
‪เก้าปี! เก้าปีที่ทดสอบบท! สุดยอดโว้ย!
‪ในที่สุดก็มีคนต้องการฉัน!
‪โอ๊ยตาย... เดี๋ยวนะ เดนนิสโทรมา
‪ฉันเปิดออกลำโพงนะ ฉันได้บทแล้ว!
‪จากเทปทดสอบบทที่ผมช่วยคุณเหรอ
‪ใช่เลย ฉันจะได้ย้ายไปแวนคูเวอร์ ‪ไปเป็นดารา!
‪- ผมว่าเราจะไปแวนคูเวอร์กัน ‪- อะไรนะ
‪ผมว่าคุณจะไปแวนคูเวอร์ โทษทีสัญญาณไม่ดี
‪โทรกลับตอนมีสัญญาณด้วยนะ
‪- น่าเซ็งชะมัด ‪- มาฉลองกัน วันศุกร์นี้ไหม
‪วันศุกร์ฉันไปไม่ได้เพราะ...
‪เพราะฉันมีเดต
‪- เขาแซบมาก ‪- ดีแล้ว
‪ฉันว่าเขาสายหลุดไปแล้ว
‪ใครสนล่ะ ฉันได้บทแล้ว!
‪บลูเลเบลเพียวสำหรับคุณผู้หญิง
‪- ขอบคุณ ‪- ผมไม่นึกว่าคุณจะเป็นสายวิสกี้
‪- ฉันไม่เคยเป็นหรอก ‪- นี่ของคุณค่ะ
‪โอ้พระเจ้า
‪- ผมว่าผมสั่งวอดก้า ‪- นี่ไงคะ
‪ช่วยเอาแขนล่ำๆ มาข้างหน้าได้ไหม
‪- ให้ฉันอวดคุณหน่อย ‪- ไม่เอาน่า
‪ทีนี้เบ่งกล้าม โชว์ให้ชัดๆ
‪เครื่องดื่มสวยมาก มันทำให้คุณดูน่ารัก
‪ไม่อยากดูน่ารักเหรอ ฉันลงรูปได้ไหม
‪เหตุผลเดียวที่ผมยอมก็เพราะคุณน่ารัก
‪ขอบคุณค่ะ
‪ผมขอวอดก้าอีกแก้วที่ไม่ใช่แบบนี้ได้ไหม
‪สักครู่นะคะ สวัสดี
‪ไม่ คุณไม่ได้กวนฉัน
‪มีอะไร
‪นี่
‪- เขาเจอมันเร็วใช่ไหม ‪- เขายังตรวจกันอยู่
‪- แม่คุณเป็นมะเร็งแบบไหน ‪- มันมี...
‪ชื่อประหลาด น่าจะ ต่อมใต้... ใต้ต่อม...
‪- เนื้องอกต่อมใต้สมอง ‪- ...ต่อมใต้สมอง
‪- ใช่ คุณรู้ได้ยังไง ‪- ขอโทษนะ ไม่ได้ตั้งใจจะยิ้ม
‪ฉันเคยเป็นพยาบาลในรายการช่องเอบีซี ‪เกี่ยวกับความผิดปกติทางการแพทย์
‪- รายการชื่อหน่วยแพทย์พิเศษ ‪- ไม่นะ
‪มันห่วยมาก
‪ห่วยทีเดียว
‪คุณรู้วิธีทำให้วันของผมสดใสเสมอ ‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าผมร้องไห้ต่อหน้าคุณ
‪รู้ไหมครอบครัวผมไม่เคยแสดงออกความรู้สึก ‪เป็นไอริชคาทอลิกน่ะครับ
‪ไม่เลย ฉันเป็นยิว เราชัดเจนเรื่องอารมณ์สุดๆ
‪ใช่เลย
‪นี่มันงี่เง่าจัง
‪ผมรู้ว่าคืนนี้คุณกำลังเดตอยู่ ผมไปแล้วนะ
‪อย่า อย่าเพิ่ง...
‪- ผมควร... ‪- นั่งเลย
‪อยู่นี่
‪คุณอยู่เคียงข้างฉันเสมอ
‪ทุกครั้งที่ฉันโทรหา ไม่ก็เวลาที่ฉันอยากไปเที่ยว
‪หรือเวลาที่ฉันหาคนคุยด้วย ‪หรือเวลาทดสอบหน้ากล้องบ้าบอไม่สิ้นสุด
‪คุณเป็นเพื่อนที่ดีมาก พูดแค่ไหนก็ยังไม่พอ
‪ฉันไม่มีเงินเท่าคุณ
‪หรือคำแนะนำหรูเลิศสไตล์ดาวน์ตันแอบบีย์
‪แต่ฉันรู้วิธีหาความสุขและนี่คือสิ่งที่ฉันทำให้คุณได้
‪ดื่มนี่ กินนี่
‪ผมว่าเราไม่ควร...
‪ตามฉันให้ทัน ไม่งั้นฉันจะเมา
‪แล้วออกไปปาร์ตี้ ทิ้งคุณไว้ที่นี่
‪- ดี ทีนี้กินนี่ ‪- กินเห็ดทั้งก้อนเหรอ
‪คุณพระ ไม่ ไม่ใช่กินทั้งก้อน
‪ไหนคุณบอกว่าเรียนมหาวิทยาลัย ‪นิดเดียว เร็วเข้า
‪เราจะไปดาวน์ทาวน์
‪อาจเป็นเพราะมนุษย์อยากเป็นที่ต้องการ
‪บางทีจุดพลิกผันก็คือสิ่งที่เขาบอกฉันเมื่อคืนก่อน
‪แต่ตอนนั้นฉันไม่อยากอยู่กับใครอื่นนอกจากเขา
‪เฮ้
‪ไง
‪ฉันอยากเป็นแฟนคุณ
‪ได้เลย
‪ฉันรู้สึกผิดนิดหน่อย
‪ทำไม เพราะเธอออกกำลังกาย ‪แต่ไม่มีแรงแขนหรือไง
‪เปล่า เพราะหลังจากดิ้นรนมาเป็นสิบปี
‪ฉันก็ได้งานแสดงจริงๆ ไม่มีอะไรให้บ่นแล้ว
‪ฉันมีแฟนปกติ
‪เขาไม่ปกติ
‪เสียงเหมือนนกเลย
‪แอนเดรียบนนี้ ดูสิแบบนี้ ดูนะ
‪หล่อนคำนับใครน่ะ
‪และดีใจกับคุณแม่ด้วย เรื่องนายร้อยอวกาศ
‪ฉันก็ไปทดสอบด้วยเหมือนกัน ‪แต่สตูดิโอบอกว่ามันขัดแย้ง
‪กับบทดราม่าหดหู่หนักๆ ที่ฉันรับอยู่ ก็เลย...
‪- หล่อนเรียกฉันว่าคุณแม่เหรอ ‪- เธอเพิ่งเดตกับเขาไม่เท่าไหร่
‪มองไม่เห็นข้อเสียหรอก
‪เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลยสินะ
‪เธอรู้ว่าแม่เขาป่วยและเรียนจบเยล
‪เคยสังเกตไหมว่าเขามักมีคำตอบ ‪ที่สมบูรณ์แบบสำหรับทุกเรื่อง
‪งั้นเธอไม่ชอบเขาเพราะเขาฉลาดงั้นเหรอ ‪คำถามพวกนี้มันอะไรกันเนี่ย
‪ดีมาก! วิธีเข้าถึงความเป็นนักรบในตัว!
‪- เธอได้ยืดเส้นไหม ‪- ฉันยืดตลอด ฉันเป็นนักกีฬาขั้นเทพ
‪ต้องผ่อนคลาย ไม่สามารถกลับเข้าสู่โลกปกติได้ ‪ถ้าร่างกายยังร้อนอยู่
‪ฉันไม่เคยยืด
‪เธอซื้อรถใหม่เหรอ
‪ฉันขับพาเธอมาที่นี่ เพิ่งจะสังเกตเหรอ
‪ใช้พลังงานแรงม้าจากไหน
‪ฉันไม่สน ฉันจะพาเดนนิส ‪ไปซานตาบาร์บาร่าสุดสัปดาห์นี้
‪- ใช้น้ำมันหรือว่าไฟฟ้า ‪- เลิกพูดเรื่องรถได้แล้ว
‪เขาจะไปเจอครอบครัวฉัน ไปเจอเบรตต์ญาติฉัน
‪ก้าวสำคัญเลยนะ
‪- ก้าวสำคัญเลย ‪- ใช่
‪นี่อะไรเนี่ย
‪แอนเดรียมันสวยเริ่ดมาก
‪ราคา 500 ดอลลาร์
‪หา!
‪ได้มาเมื่อเช้า ยี่ห้อบัคคาร่าต์
‪เดนนิสเคยเล่าว่า ‪พ่อเขาเคยดื่มวิสกี้จากแก้วพวกนี้
‪แต่ 500 ดอลลาร์
‪มันเป็นของขวัญที่เขาน่าจะให้ฉัน ‪แต่ฉันซื้อให้เขาก่อน
‪เธอไปกับฉัน เอาแก้วไปให้เขา ‪ที่อะพาร์ตเมนต์ด้วยกันได้ไหม ตอบตกลงสิ
‪ฉันนึกว่าเขาซื้อบ้านเมื่อเดือนที่แล้ว
‪ใช่ เขายังไม่ย้ายเข้า ผู้รับเหมาไม่ดี
‪แย่มาก
‪เธอยังไม่เคยไปอะพาร์ตเมนต์ของเขา ‪แต่เขาเข้าด้ายเข้าเข็มกับเธอแล้ว
‪อะพาร์ตเมนต์ของเขามันแคบ ‪มีไว้แค่นอนกับเก็บของ
‪- เขาเลยมาที่บ้านฉันตลอด ‪- ก็ได้
‪ทำไมเราไม่ไปที่นั่นตอนนี้เลย
‪จะได้เซอร์ไพรส์เขา
‪เราจะไม่โทรหา เขาจะได้อยู่ที่นั่นตอนเราไปถึง
‪สนุกแน่ๆ รีบไปกันเถอะ
‪- ก็ได้ ‪- ลุยกันเลย
‪- เยี่ยม สุดยอด ‪- โอเค
‪เขาบอกว่าอยู่บนถนนวิสต้า หลังสีขาว
‪หรืออะพาร์ตเมนต์สีเขียว หรือเขาบอกว่าอิฐนะ
‪- เราจะหามันเจอ ไปกันเถอะ ‪- โอเค เยี่ยม
‪เลขที่ 2005 วิสต้า
‪ไม่น่าจะใช่
‪ฉันนึกว่าเขาบอกว่าเป็นอะพาร์ตเมนต์
‪- ไม่มีใครเลย ‪- นี่
‪อะไร เรากำลังตามรอยหมีเหรอ
‪เธอกินดินเหรอ
‪ตามฉันมา
‪ทำตัวเหมือนคนดีๆ ได้ไหม
‪- อย่าแอบส่องหน้าต่าง ‪- เราอาจจะอยู่ผิดบ้าน
‪ส่องให้ไว มองหาของจากมหาวิทยาลัย ‪อย่างนกเป็ดน้ำ ไม่ก็วอลเปเปอร์ลายสก็อต
‪- พระเจ้าช่วย คุณคือแอนเดรีย ‪- เข้ามาแล้ว
‪แอนเดรียเหรอ ตื่นเต้นจังเลย ไง
‪พวกคุณเป็นเมียน้อยของเดนนิสเหรอ
‪อะไรนะ เปล่าเราเป็นเพื่อนร่วมห้องเขา ‪ ฉันชื่อแม็กกี้และนี่...
‪เลสลี่
‪ดีจริงๆ ในที่สุดก็ได้เจอกัน
‪งั้นเหรอ
‪สวัสดี ฉันมาร์โกต์
‪- สวัสดี ‪- หล่อนไม่ใช่แฟนฉัน
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪เพื่อนช่วยฉันด้วย
‪เรามีของขวัญให้เดนนิส
‪คุณฝากไว้กับพวกเราได้เลย
‪- เยี่ยม ‪- เยี่ยม
‪- ยอด
‪สนุกมากเลย ขอบคุณมากค่ะ
‪โอเค
‪อะไรวะเนี่ย
‪ผู้หญิงพวกนั้นเป็นใครกันวะเดนนิส
‪- ผมไม่เอาด้วยกับคุณหรอก ‪- ไม่เอาอะไร
‪บอกมาสิว่าทำไมคุณถึงมีเพื่อนร่วมห้อง ‪ทำไมต้องมีเพื่อนร่วมห้อง
‪ใช่ทำไมนายถึงมีเพื่อนร่วมห้องสุดฮอต
‪ผมไม่ยอมโดนซักฟอกนี่หรอก ลาก่อน
‪- เขาวางหูใส่ฉันเหรอ ‪- เขาวางหูใส่เธอเหรอ
‪ฉันว่าแล้วว่าหมอนี่แปลก ตอนนี้ชัดเลย
‪ไม่ เขาไม่พูดกับฉันแบบนี้
‪แม่เขาอาจเพิ่งเสีย ‪แล้วพอฉันโทรไป ฉันรับมือผิดวิธี
‪รับมือผิดวิธีเหรอ
‪เธอซื้อแก้วให้หมอนั่น 500 ดอลลาร์ ‪แล้วมารู้ว่าเขามีเพื่อนร่วมห้อง
‪ที่หน้าตาใช้ได้ด้วย
‪เดี๋ยว เธอพูดเรื่องนี้ ‪เพราะเธออยากจะนอนกับหล่อนเหรอ
‪หรือกำลังเสี้ยมว่าเขานอกใจ
‪ฉันหมายถึงตัวเอง ‪เธอก็รู้ว่าเขาไม่นอนกับใครหรอก
‪- ฉันไม่รู้หรอก ‪- ให้ตายสิ เขาอัปลักษณ์จะตาย
‪- เธอคิดว่าผู้ชายทุกคนอัปลักษณ์ ‪- แล้วไง
‪เธออคตินั่นแหละ
‪- คุณเก็บของแล้ว พร้อมหรือยัง ‪- บ้าไปแล้วเหรอ
‪- อะไรครับ ‪- ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรือไง
‪ฉันจะไม่ใช้เวลาสุดสัปดาห์กับคุณ ‪หลังเจอเรื่องนั้น
‪- ที่รักคุณทำให้ผมอึดอัด ‪- อย่าเรียกฉันว่าที่รักได้ไหม
‪อย่าพูดเหมือนฉันเป็น ‪ภรรยาไฮโซสุดที่รักของคุณมา 50 ปีได้ไหม
‪รู้ไหมว่ามันน่าอับอายแค่ไหน
‪ที่เจอผู้หญิงสองคนที่คุณอยู่ด้วย ‪โดยที่คุณไม่เคยบอกฉัน
‪ถูกของคุณ
‪โอเค
‪ผมโกหกคุณเรื่องบ้านของผม
‪ผมมีบ้าน ผมมีหลังนี้มานานแล้ว
‪คุณแต่งบ้านประหลาด ‪แล้วไม่อยากให้ฉันเห็นเหรอ
‪วอลเปเปอร์ไม่สวย ท่อประปาแตกหรือไง
‪เปล่า
‪คือแม่ผม...
‪เอาล่ะ เข้ามาก่อน มาเถอะน่า
‪ผมย้ายแม่มาอยู่บ้าน
‪ผมไม่อยากเป็นผู้ใหญ่ที่ยังอยู่กับแม่
‪แต่นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะดูแลแม่
‪- ผมต้องอยู่เคียงข้างแม่ ‪- แน่นอน
‪แต่แม่ไม่อยากรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนป่วย ‪ผมเลยออกจากบ้านไปเพื่อแม่
‪แค่พูดเรื่องนี้ออกมา มันก็ฟังดูบ้า
‪ไม่ๆ ฉันเข้าใจ
‪แม็กกี้เป็นเพื่อนที่เยล ดิ้นรนเรื่องเงินมาตลอด
‪เธอไม่เคยประสบความสำเร็จเลย ‪ไม่เหมือนคุณหรือเรา
‪ผมจ้างให้เธอเฝ้าของที่นั่น ผมกำลังช่วยเพื่อนอยู่
‪เธอทำให้ชีวิตผมง่ายขึ้น ‪ขอโทษที่เธอไม่ได้อธิบายเอง
‪ส่วนเลสลี่ เลสลี่เป็น...
‪คนแปลก
‪แปลกมาก
‪ฉันขอโทษที่ทำตัวงี่เง่าและไม่จริงใจกับคุณ
‪ผมมันไอ้ซื่อบื้อจริงๆ
‪ไม่ๆ ไม่เป็นไรค่ะ
‪บางทีตอนนี้ที่แม่คุณอยู่นี่ถาวรแล้ว
‪- ฉันน่าจะได้พบท่าน เพราะฉัน... ‪- แม่ต้องชอบแน่
‪- จริงเหรอคะ ‪- ครับ
‪- ฉันเอาดอกไม้ไปฝากท่าน ‪- ครับ
‪ฉันจะได้ไปบ้านคุณซะที มันอยู่ที่ไหนคะ
‪เบเวอรี่ฮิลส์
‪- แต่ตรงไหน ‪- แถวๆ โดฮีนี่
‪- งั้นก็แถวเวสต์ฮอลลีวูด ‪- ไม่ เบเวอร์ลีฮิลส์
‪แล้วพิกัดตรงไหนเป๊ะๆ ล่ะ
‪- โดฮีนี่กับซานตาโมนิกา ‪- นั่นคือเวสต์ฮอลลีวูด
‪ปาล์ม 1360 ปาล์มอเวนิว เบเวอร์ลีฮิลส์ ‪รับรองได้เลย
‪- เอาล่ะ ใจเย็นนะ ‪- ครับ
‪- ไปกันเลย เราจะแวะไปเดี๋ยวนี้ ‪- จริงเหรอ
‪- ครับ ‪- ตื่นเต้นจังเลย
‪ปกติแม่ตื่นอยู่แล้ว ไม่งั้นเราก็ปลุกท่านได้
‪แม่จะชงชาทำโน่นนี่สารพัดให้เรา ‪แม่ชอบความเป็นทางการ
‪ฉันไม่อยากไปรบกวนคนป่วย
‪นี่ แม่เข้าใจแน่ว่าผมรักคุณ ‪และเรื่องนี้สำคัญสำหรับคุณ
‪ความต้องการของคุณต้องมาก่อน ‪เดี๋ยวรถติดแน่ๆ ไปกันเถอะ
‪ไม่ หยุด ฉันไม่ใช่คนนิสัยเสียเอาแต่ใจ ‪ที่จะไปกวนแม่ของคุณที่ป่วย
‪เราจะไปหลังกลับจากเที่ยว
‪- อีกอย่างรถน่าจะติดมาก ‪- คุณพูดถูก
‪ทีนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว คุณไปเก็บของไหม
‪- ฉันเก็บแล้ว ‪- อะไรกัน
‪ฉันเก็บของได้ตั้งนานแล้ว ฉันแค่อยากรู้ว่า ‪คุณจะรับมือกับเรื่องนี้ยังไง
‪พระเจ้า ผมรักคุณ
‪- ผมจะเอากระเป๋าไปไว้ในรถ ‪- โอเค
‪เดี๋ยว เดนนิส
‪คุณได้แก้วน้ำแล้วใช่ไหม
‪ครับ ขอบคุณมาก สวยมากเลย
‪- เหมือนที่พ่อคุณมีหรือเปล่า ‪- ใช่เลย
‪- ว่า ‪- นี่ เธอยู่ใกล้เดนนิสหรือเปล่า
‪เปล่า มีอะไร
‪ก่อนที่ฉันจะบอกเธอ ‪อยากให้เธอรู้ไว้ว่าฉันรักเธอ
‪และแค่อยากให้เธอมีความสุข
‪- ฉันเลยโทรหานายทะเบียนที่เยล ‪- ทำไม
‪เดนนิส เคลลี่คนสุดท้าย เรียนจบปี 1980 ‪และไม่เล่นกอล์ฟ
‪แต่เขาถูกฟ้องข้อหาฉ้อโกง
‪หยุด โอเคขอโทษนะ
‪ฉันรักเธอนะ ใช่ ฉันยอมรับว่า ‪เรื่องทั้งหมดนี่แปลกมาก
‪เรื่องบ้านก็แปลก แต่เขาอธิบายแล้ว
‪จริงเหรอ ยังไง
‪มันเกี่ยวกับแม่ของเขา
‪- และมันเป็นความพยายามที่น่ารัก ‪- นี่ที่รัก
‪เป็นอะไรไหม
‪- พร้อมไหม ‪- ค่ะ
‪จ้ะ ไว้โทรกลับนะ
‪- ไปกันเถอะ ‪- โอเคค่ะ
‪- ครับ ‪- โอเค
‪ผมว่าเราเอากระเป๋ามาไว้ตรงนี้
‪ขอบคุณครับ
‪ดีจังเลย ที่นี่ได้รีวิวดีมากในเยลป์
‪ญาติคุณชื่ออะไรนะ
‪ใช้ชื่อดร. คอร์แครน แต่เขาชื่อเบรตต์
‪เขาคือคนที่จบเยลที่ฉันเคยเล่าให้คุณฟัง
‪เขาเป็นเหมือนพี่น้อง ไง
‪ดีด็อก ใช่เลย
‪- นี่ ‪- ลุยบูลด็อก
‪- ยินดีที่ได้รู้จักนะ ‪- ใช่เลยเพื่อน
‪- แก๊งบูลด็อกมาแล้ว ‪- ใช่ไหมล่ะ
‪ยินดีที่ได้รู้จัก แอนเดรียโคตรรักนายเลย
‪เบรตต์นายอายุสิบขวบหรือไง
‪- นี่อัลลี่ ‪- สวัสดี
‪สวัสดี
‪พวกนายอยากทำอะไร ‪เราจะไปชิมไวน์แบบพวกคนแก่ก็ได้
‪- ไม่ก็ไปบาร์จริงๆ กัน ‪- เขาเป็นหมอเหรอ
‪ที่จริงฉันมีเซอร์ไพรส์ให้ทุกคน
‪ฉันจองกอล์ฟไว้ ฉันซื้อรอบกอล์ฟไว้แล้ว
‪ญาติจ๋า สนามที่นี่สวยสุดๆ ฉันน่าจะช่วยออกด้วย
‪ไม่ได้ ฉันได้เงินตั้งเยอะจากงานแสดงนะ
‪อีกอย่างฉันอยากให้มันเป็นเซอร์ไพรส์
‪แน่นอน น่ารักจังที่รัก
‪อัลลี่ ฉันไม่ได้ชอบกอล์ฟ
‪ฉันเลยไปซื้อแชมเปญขวดจิ๋ว ‪กับโดริโทสมาให้พวกเรา!
‪- ฉันรักกอล์ฟ ‪- ฉันก็รักกอล์ฟด้วย!
‪- ไปดูกัน ‪- เอาเลย
‪เดี๋ยวนะ
‪มันราบรื่นมาก
‪แอนเดรียบอกว่านายเคยเล่นที่เยล
‪- นายเรียนปีไหน ‪- ปี 05
‪โอเค ฉันปี 07 รู้จักนักกอล์ฟบางคนด้วย
‪ผมไม่ได้เล่นให้เยล
‪- อะไรนะ ‪- ผมเล่นที่เยลในทีมชมรม
‪ฉันจำทีมชมรมไม่ได้
‪พวกเราไม่ได้น่าภาคภูมิใจอะไร
‪อวดเรื่องแฮนดิแคปไม่ได้
‪พอไปอยู่ในทีมตัวจริงก็ดูเป็นคนพิการไปเลย
‪ให้ตายสินั่นเหยียดผู้พิการนะเพื่อน
‪นายเรียนที่วิทยาเขตไหน
‪เยลสิเพื่อน
‪หมอนี่ตลกดี ฉันเรียนที่ดาเวนพอร์ต
‪- ฉันเรียนที่เจอี ‪- ใช่ แต่มันห่วยแตก
‪ผมด้วย และพวกเขาก็ห่วยแตก
‪ว่าแล้วว่าฉันชอบหมอนี่
‪ฉันว่าฉันจำทีมชมรมได้แล้ว
‪พวกเขาห่วยแตก
‪ใช่เลย รอบนี้ผมเลี้ยงเอง คุณครับ
‪งั้นฉันรอบต่อไป
‪สวัสดี
‪- รับอะไรดีคะ ‪- เราขอสี่ช็อต...
‪เราไม่เสิร์ฟเหล้าแรงๆ มีแค่เบียร์ค่ะ
‪ขวดเหล้านายอยู่ไหน ใช่ไหม
‪- เราขอเบียร์ไอพีเอสี่แก้ว ‪- เยี่ยม
‪ท้ายรถไม่มีเหล้าฮิบิกิเลยเหรอ
‪- คุณโอเคไหม ‪- แน่นอน
‪- คุณทำตัวแปลกๆ ‪- อะไรนะ...
‪- แน่ใจนะ ‪- นี่ค่ะ
‪- ขอบคุณ ‪- ของคุณค่ะ
‪- ขอบคุณ ‪- ดีเลย
‪- นี่ค่ะ ‪- มาดื่มกัน
‪แด่การศึกษาขั้นสูง ‪และคะแนนกอล์ฟที่สูงลิ่วกว่าแสนน่าสมเพชของผม
‪- คุณนี่ติงต๊องจริงๆ ‪- ดื่ม
‪- ดื่ม
‪รสดี
‪ไม่เอาน่า
‪ทำไมล่ะ
‪ใช่เลยเพื่อน!
‪เดนนิส นายอยากตีช็อตแรกมั้ย
‪เอาเลยที่รัก โชว์ให้ดูหน่อย
‪หลังผมเจ็บตอนขับขึ้นมา ‪ไม่แน่ใจว่าวันนี้จะตีวงสวิงได้ไหม
‪อ๋อ ทีอย่างนี้หลังเจ็บเหรอ
‪จะว่ายังไงถ้าเราทำให้มันน่าเร้าใจขึ้น ‪หลุมละร้อยเหรียญ
‪เบรตต์นั่นเสร่อมาก
‪- เอาน่า ฉันมั่นใจว่าเขาจ่ายไหว ‪- แน่นอน สัก 200 ไหมล่ะ
‪- แน่ใจนะ ‪- แน่นอน
‪แต่ไม้ตีพวกนี้อย่างกับโดนขโมย ‪มาจากสนามไดรฟ์กอล์ฟสาธารณะ
‪อุ๊ยแสบมาก
‪ร้อนจัง ใครก็ได้เริ่มตีเสียที
‪แค่จะบอกว่ามันอาจไม่ใช่เกม ‪ที่ดีที่สุดของใคร แค่พูดลอยๆ
‪- โชคดี ‪- ขอบคุณ
‪- เขารักกอล์ฟ ‪- ใช่ ใช่เลย
‪เราทำยังไงดี
‪- พระเจ้าช่วย ‪- บ้าเอ๊ย
‪- เดนนิส!
‪พระเจ้า เขาแก่มากเลยนะ
‪- น่าขายหน้าชะมัด ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪ผมกระชากโดนอะไรสักอย่าง ‪บอกแล้วไงว่าผมเจ็บหลัง
‪- ขอฉันดูหน่อย ‪- เธอเป็นหมอ
‪- คุณเป็นหมอทั้งคู่เหรอ ‪- ใช่
‪- ไม่ ผมเคยเป็นแบบนี้มาก่อน ‪- เคยเป็นเหรอ
‪พ่อผมหลังไม่ดี
‪- หลังผมไม่ดี ‪- หลังไม่ดีไม่ใช่กรรมพันธุ์
‪- เราโดนอุบัติเหตุทางรถยนต์ด้วยกัน ‪- คุณไม่เคยบอกผมเลย
‪คุณสองคนเจ็บหลังจุดเดียวกันเลยเหรอ
‪เราทั้งคู่เจ็บหลังจุดเดียวกันก่อนที่พ่อจะตาย
‪ด้วยโรคมะเร็ง
‪โอเค เราช่วยพยุงคุณขึ้นมานะ
‪แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
‪แน่นอน ขอบคุณ
‪ครั้งล่าสุดเป็นแบบนี้ ผมอยู่กับพื้นสามชั่วโมง
‪ผมไหวอยู่
‪- ผมจะกลับห้องไปนอนพัก ‪- ก็ได้
‪ผมควรจ่ายค่าแพ้ออกจากการแข่งไหม
‪- พระเจ้าช่วย ‪- อะไร
‪เดิมพันยกเลิก แค่สนุกๆ เองเพื่อน
‪ไม่ ผมพูดจริง
‪- ไม่ เอาไว้คราวหน้านะ ‪- ก็ได้
‪ถ้าไม่ดูแปลกจนเกินไป ผมขอติดรถไปกับ...
‪ชานเทอเรล
‪- ก็ได้ ‪- ไม่ ผมไหวจริงๆ ขอบคุณ
‪ครับ ผมสบายดี
‪พวกเขาดูนิสัยดีนะ
‪พรุ่งนี้เราอาจมีเวลาคุย ‪กับพวกเขามากกว่านี้ตอนทานมื้อสาย
‪เกิดอะไรขึ้นกับกำไลฉัน
‪กำไลอะไร
‪ก่อนหน้านี้คุณบอกว่ามีกำไลให้ฉัน
‪ใช่
‪เอาเป็นว่าผมจะไม่ไปซื้อของที่คาร์เทียร์อีกแล้ว
‪ผมเข้าๆ ออกๆ ร้านหลายรอบ ‪จนเกินงามมาเป็น...
‪โอเค ไม่เป็นไร ไม่มีกำไล
‪ไม่ พวกเขาทำพลาดตั้งสามรอบ
‪- เขาทำ... ‪- ตัวเคลือบ
‪...ตัวเคลือบผิด
‪- คุณเคยบอกว่าโลหะนะ ‪- โลหะ ผมหมายถึงโลหะ
‪คุณขัดจังหวะผมนะแอนเดรีย
‪ผมจะซื้อของจากร้านอื่นให้คุณ
‪ไม่ ฉันไม่สนกำไลราคาแพงหูฉี่ ‪ฉันไม่เคยอยากได้
‪ก็ได้
‪ขอดูใบปริญญาได้ไหม
‪แน่นอนมันน่าจะอยู่ในรถ ‪พร้อมใบขับขี่และป้ายทะเบียน
‪คุณยังเก็บไว้ใช่ไหม
‪แหงสิ ที่ไหนสักที่ ผมไม่แน่ใจ
‪ขนาดใบปริญญาจากเทกซัสของฉันอยู่ในตู้เสื้อผ้า
‪และฉันว่าใบปริญญาจากเยล ‪คือของที่คุณจะแขวนผนังบ้าน
‪ที่รัก ผมไม่ใช่หมอฟันนะ แล้วผมก็ไม่ใช่ไอ้งั่งด้วย
‪ผมไม่มีทางเอาใบปริญญาแขวงผนังแน่ ‪โดยเฉพาะปริญญาตรี
‪- นี่มันเรื่องอะไรกัน ‪- ไม่รู้สิ
‪- ทุกอย่างมันแปลกๆ ... ‪- นี่ใช่เรื่องบ้านอยู่หรือเปล่า
‪ใช่ค่ะ
‪ผมขอโทษ ไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมโกหก ‪แต่รวมถึงเรื่องการวางตัว
‪ชัดเลยว่าคุณไม่ไว้ใจผม โทษคุณไม่ได้หรอก
‪ผมขอโทษจริงๆ จะไม่เกิดเรื่องแบบนี้อีกแล้ว
‪- ก็ได้ ‪- โอเคนะ
‪- หลังเป็นไงบ้าง ‪- ผมอาบน้ำร้อนแล้ว
‪ดีขึ้นเยอะเลย ทุกอย่างยิ่งดีเมื่อมีคุณอยู่ใกล้ๆ
‪ที่จริงผมพาคุณไปที่บ้านอาทิตย์นี้ดีไหม
‪- ค่ะ ‪- เราขุดใบปริญญาของผมกัน
‪ดูใบสูติบัตร สมุดพกเล่มแรก
‪- ไม่ก็พาแม่คุณไปทานมื้อกลางวัน ‪- แน่นอน
‪- ใช่ เอาให้หมดข้อสงสัย ‪- ค่ะ
‪ฉันจะเอาป้าย "อย่ารบกวน" ไปแขวนประตู
‪อะไรคะ
‪เดนนิส
‪แอนเดรียอันที่จริงผมอยากบอกอะไรบางอย่าง
‪โอเค อะไรคะ
‪มันพูดยากสำหรับผม เพราะมันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด
‪โอเค คุณทำฉันกลัวนะ
‪ในที่สุดทุกอย่างในชีวิตฉันที่กำลังไปได้สวย
‪และฉันก็อยากให้เรื่องนี้ไปรอด
‪ฉันชอบที่เราเป็นคู่รักคนละขั้ว
‪มาสิ
‪มันเป็นแหวนที่น่าเกลียดที่สุดที่ฉันเคยเห็น
‪น่ารักจังเลย
‪มันหน้าตาเหมือนจู๋
‪มันเป็นของขวัญจากพ่อผม
‪แม่บอกว่าอยากให้คุณรับไว้
‪ฉันรับไว้ไม่ได้
‪ผมอยากให้สักวันคุณเป็นภรรยาของผม ‪นี่เป็นการจองไว้ก่อน
‪เป็นแหวนคำสัญญาจากแม่ผมที่ให้คุณ
‪ที่คุณเป็นคุณ
‪ฉันรักคุณ
‪ผมรักคุณ
‪จริงๆ ผมอยากให้คุณรู้ ไม่ว่าจะยังไง
‪คุณคือสิ่งที่จริงแท้ที่สุดในชีวิตผม
‪ทีนี้ สวมมันนะ
‪ที่นี่ตอนนี้เหรอ
‪- บางทีเราน่าจะเก็บมันไว้ตอนที่... ‪- มาสิ
‪ช่างสวยงาม
‪มันอยู่บนนิ้วฉัน
‪ใช่เลย
‪และเราหมกมุ่นกับการบอกผู้หญิง ‪ว่าอย่าเลือกเยอะใช่ไหม
‪แบบว่า "อย่าเลือกเยอะ" ‪"รับๆ อะไรที่ร่วงลงมาบนตัก
‪จากปากของผู้หญิงคนอื่นไปเถอะ "
‪"แล้วหัดสำนึกบุญคุณคนที่ให้แหวนรูปจู๋กับเธอด้วย"
‪มันเป็นวิธีที่สังคมตอกย้ำ
‪ให้รู้สึกว่าไม่สำคัญเวลาที่เขาบอกว่า ‪คุณควรรู้สึกอย่างไรเมื่อรู้สึกว่าตัวเองไม่สำคัญ
‪เป็นการเล่นคำ แต่ฉันพูดถูกนะ
‪(นายร้อยอวกาศ ‪ที่จอดรถของแอนเดรีย ซิงเกอร์)
‪ใจเย็นๆ
‪จงขอบคุณ
‪อย่าเป็นนางมารร้ายเวลามุกฝืด
‪จะเป็นจะตายเหรอ
‪ทำไมเธอไม่รับโทรศัพท์เลย
‪เพราะฉันทำงาน
‪- แอนเดรีย ‪- มาร์โกต์
‪- แอนเดรียฉันมีเพื่อน ‪- ขี้อวด
‪ฉันมีเพื่อนในยิมที่ทำงานที่ไทนี่โอทิปส์
‪เธอบอกว่ามีขี้เมาเที่ยว แล้วบัตรโดนระงับ
‪เขาคุยโวไปทั่ว ‪ว่าคู่หมั้นเขาได้เล่นเรื่องนายร้อยอวกาศ
‪แล้วเธอจะเป็นคนมาจ่าย
‪พระเจ้าช่วย
‪เพราะหมอนั่นเป็นผู้ช่วยที่ธนาคาร
‪ไม่ได้ทำเฮดจ์ฟันด์
‪และรับรองเลยว่า ‪เขาไม่ได้เป็นเจ้าของบ้านนั่นอย่างที่พูดไว้
‪หยุดๆ นี่มันบ้าเกินไปแล้ว
‪แน่นอนว่าเขาเป็นเจ้าของบ้าน ‪ฉันจะไปดูในอีกหนึ่งชั่วโมง
‪ก็แล้วแต่
‪มาร์โกต์!
‪(นายร้อยอวกาศ ‪ตอนที่หนึ่ง - ทดลองออกอากาศ)
‪ไง เป็นยังไงบ้าง
‪ไงคะ
‪ไงทุกคน ขอโทษที่ให้รอนะ
‪เราได้แขกรับเชิญคนสุดท้ายมาร่วมแสดงด้วย
‪วันนี้บ้าบอมากเลย! สวัสดีค่ะ!
‪ไงคะ
‪โอ๊ย ฉันขอโทษมากๆๆ
‪วันนี้รถติดสุดๆ เลย
‪โจนาธาน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪สคริปต์เขียนได้น่าทึ่งจริงๆ
‪สุดยอดเลยค่ะ
‪ฉันถึงขั้นขอบทกับโจนาธานเลยนะ
‪ฉันบอกว่า "ฉันเป็นเด็กเสิร์ฟ ตอไม้ อะไรก็ได้"
‪เราดีใจมากที่คุณมาที่นี่นะเซเรน่า
‪- สุดยอด ฉัน... ‪- ตื่นเต้นมากเลย!
‪ฉันก็ตื่นเต้นเหมือนกันโจนาธาน
‪งั้นเยี่ยมเลย
‪โอเค ใช่ เยี่ยมเลย
‪และซาบซึ้ง ซาบซึ้งใจมากที่ได้มาอยู่ที่นี่
‪งั้นมาเริ่มกันเลย!
‪สุดยอด!
‪ทุกคนเชิญนั่ง พร้อมแล้วนะ
‪ไงคะ
‪ไงจ๊ะคุณแม่
‪- ดีใจจังที่เจอ ‪- ดีใจที่ได้เจอนะทุกคน
‪- ดีใจที่ได้เจอ ‪- เยี่ยมเลยฉันตื่นเต้นมาก
‪- เอาล่ะ ‪- ลุยกันเลยนะ
‪สุดยอด เอาละคุณ...
‪- เซเรน่า ขอบคุณมากที่มาอ่านบท ‪- ขอบคุณค่ะ
‪- ทานมื้อเที่ยงไหม ‪- ค่ะ
‪- เอาเลย ‪- โจนาธาน
‪ไง
‪- นี่ ‪- ตอแหลจริงๆ เซเรน่า
‪เธอได้เล่นหนังเป็นล้านเรื่อง ได้ออกทีวี
‪ทำไมต้องเจาะจงมาเล่นเรื่องเดียวที่ฉันเล่นด้วย
‪โอเค เอาอะไรมาพูดเนี่ย
‪เอาอะไรมาพูดเหรอ ก็ที่เธอเป็นสายเฟคไง
‪ใครนะเดินพล่านกอดคนโน้นคนนี้ไปทั่ว
‪"อุ๊ยขอบคุณ" "อุ๊ยบทดี"
‪- โอเค ‪- แค่เห็นเธอ ฉันก็จะอ้วกแล้ว
‪- พอได้แล้ว เธออยากให้ฉันทำยังไง ‪- ฉันอยากให้เธอทำยังไงน่ะเหรอ
‪ไปให้พ้นหน้าฉันสักห้านาทีไง!
‪ไปเล่นเรื่องอื่นในจักรวาลไป!
‪เธอต้องการความช่วยเหลือนะที่รัก
‪นั่นมันคำพูด ‪ของคนที่ต้องการความช่วยเหลือจริงๆ ชอบพูด!
‪"นี่ที่รัก ต้องรีบพาแม่ไปโรงพยาบาลยูซีแอลเอ"
‪"แม่ไม่ค่อยสบาย" "ไว้เดี๋ยวโทรหานะ"
‪"เราไปดูบ้านกันวันหลัง"
‪อ๋อ เราจะดูบ้านคืนนี้
‪เวร!
‪นี่
‪- ให้ช่วยไหม ‪- ไม่ เธอต่างหากที่ต้องให้คนช่วย
‪ไม่ เดี๋ยว เอาสิ ‪ไม่ ฉันต้องการให้ช่วย ขอติดรถหน่อย
‪ฉันหมายถึงรปภ.หรืออะไรทำนองนั้น
‪- ไม่ได้หมายความว่าฉันจะช่วยเธอ... ‪- ให้ฉันติดรถไปด้วย!
‪คาดเข็มขัดด้วย
‪แม่งเอ๊ย!
‪โอเค โชคดีนะ
‪นี่ไม่ใช่บ้านฉัน
‪อะไร นี่คือที่อยู่ที่เธอให้ฉันนะ
‪- ก็ได้ ฉันเลือกจะไม่พูดต่างหาก ‪- ฮัลโหล
‪มาร์โกต์ ฉันอยู่ที่หน้าร้านเธอแล้ว เธออยู่ไหน
‪จะบอกอะไรให้ มีบางอย่างไม่ปกติ
‪ฉันพยายามปกป้องเธอ แต่ฉันก็มีงานต้องทำนะ
‪มาร์โกต์ฉันต้องการเธอ
‪ฉันจะไปดูบ้านเขาตอนนี้ เธอพูดถูกเรื่องเขา
‪โอเค เธอพูดถูก ‪และฉันต้องไปเห็นกับตาตัวเอง
‪อย่าให้ฉันไปคนเดียว
‪เธอต้องไม่เชื่อแน่ๆ ว่าใครขับพาฉันไป
‪ขอโทษนะแอนเดรีย ฉันต้องไปแล้ว
‪- เธอจะต้องไปไหน ‪- ไปประชุม
‪ประชุมเหรอ ที่ไหน พูดเร็ว ก่อนเธอจะโม้อีก
‪- ฮอลลีวูด ‪- เยี่ยม
‪- นั่นคือที่ที่เราต้องไป ‪- แล้วฉันก็ต้องไปเบเวอร์ลีฮิลส์
‪เยี่ยม เพราะบ้านเขาก็อยู่เบเวอร์ลีฮิลส์
‪ลงตัวสุดๆ เยี่ยมไปเลย
‪ว้าวเซเรน่า ฮัลสเตด แฟนตัวยง
‪- ใช่เธอเก่งมาก ‪- ไปกันเถอะ
‪ขับไปเลย
‪เขาบอกว่าเรียนที่เยล แถมเคยบอกว่า ‪จะให้เครื่องประดับฉัน แต่ฉันไม่เคยได้เห็น
‪งั้นเธอก็ไม่รู้เลยว่าเขาโกหกหรือเปล่า
‪- อ๋อฉันรู้ ‪- หรือเขาโกหกเรื่องอะไรบ้าง
‪ไม่ พวกเราถึงต้องทำแบบนี้ไง
‪แถมอุปกรณ์ครบมือ พร้อมปฏิบัติการ
‪พระเจ้าช่วย เธอเอาจริงเหรอ
‪มีอาหารพร้อมทานกับกล้องส่องทางไกล
‪- ใช่ แบบจิ๋ว ‪- นี่มันอุปกรณ์สายลับ
‪- และขนม ‪- ฉันมีคู่มือเอาตัวรอดทุกเรื่อง
‪ไหนดูสิ "วิธีกลั่นปัสสาวะให้เป็นน้ำดื่ม"
‪นี่เธอคิดว่าเราจะอยู่ในรถนานแค่ไหน
‪ฉันมีคั่นหน้าเอาไว้ให้เธอด้วย อ่านสิ
‪"ปลาหมึกตัวผู้ที่มีเสน่ห์น้อยกว่า ‪สามารถหลอกตัวผู้จ่าฝูง
‪ให้คิดว่ามันคือตัวเมีย ด้วยการปลอมเป็นตัวเมีย"
‪ปลาหมึกตัวผู้จ่าฝูง ‪จะไม่ทันสังเกตการปรากฏตัวของมัน
‪ปล่อยให้มันเข้ามา ทำให้ปลาหมึกตัวเล็กกว่า
‪ได้โอกาสผสมพันธุ์กับตัวเมียระหว่างที่แฝงตัว
‪เดนนิสเป็นไอ้ปลาหมึก
‪เขาไม่ได้ทำตัวเป็นผู้หญิงเพื่อจีบฉัน
‪แต่เขาปลอมเป็นคนอื่น
‪เหมือนพวกหลอกจีบออนไลน์แต่แย่กว่า ‪เพราะเธอนอนกับไอ้เวรนั่นแล้ว
‪โดนหมึกตก ฉันชอบจัง
‪โอเคพอได้แล้ว เรากำลังมองหา 1360...
‪นั่นไง
‪เดี๋ยว ถ้าที่นี่เป็นบ้านเขาจริงๆ ‪และเขาอยู่ที่บ้านล่ะ
‪หรือแย่กว่านั้น ถ้าแม่เขาอยู่บ้าน ‪แล้วเธอเห็นเราล่ะ
‪ทำไมฉันถึงกลัว
‪เพราะเราอยู่ในพื้นที่ที่ไม่มีใครรู้จัก ‪อารมณ์เรากำลังพุ่งพล่าน
‪นี่เป็นเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจฉันมาก
‪ขอฉันจดได้ไหม
‪นี่ต้องดีสำหรับบทของฉันแน่ๆ
‪มันช่างดิบ สมเหตุสมผล นึกออกไหม
‪มันเหมือนความฝันที่แสนน่าเบื่อ
‪และดำเนินต่อไปเรื่อยๆ จนโงหัวไม่ขึ้น
‪เป็นความฝันที่จบลงด้วยความตายของเรา
‪ตายเพราะอะไร ความจริงเหรอ
‪ใช่ เราตายเพราะความจริง!
‪- เธอไปก่อนเลย ‪- ทำไมฉันต้องไปก่อน
‪เพราะฉันต้องใช้หน้าเพื่อทำมาหากิน
‪ฉันก็เหมือนกัน เธอนี่โคตรเห็นแก่ตัวเลย
‪มาร์โกต์ได้โปรด เธอแข็งแรงกว่านะ
‪เธอแข็งแกร่งกว่า ดูมือฉันสิ ‪เธอบอกว่าฉันอ่อนแอ เธอไปนะ
‪ส่งข่าวมานะเจ้าแขนน้อยๆ
‪- ไม่มีมือถือเหรอ ‪- พวกมันอาจโดนจับได้
‪- เธอสนุกใช่ไหม ‪- นิดหน่อย
‪บ้าเอ๊ย ฉันไปล่ะ
‪- ฉันจะลุยเอง ‪- โอเค
‪เอาล่ะ
‪ดูไม่เหมือนบ้านที่เจ้าของอายุไม่เยอะเลย
‪ก็เขาทำตัวแก่
‪ก็จริง
‪(ระวังปอมเมอเรเนียน)
‪"ระวังปอมเมอเรเนียนเหรอ‪"
‪ไม่ใช่หลังนี้
‪ไม่น่าใช่หลังนี้
‪แอนเดรียดูประตู!
‪คุณคือแม่ของเดนนิสเหรอคะ
‪โอเค...
‪แม่เขาอาจพูดภาษาสเปน ‪อย่าเพิ่งด่วนสรุปเชื้อชาติ
‪นี่เธอช่างเทศน์แบบนี้ตลอดเหรอ
‪เดน... เดนนิสอาศัยอยู่บ้านนี้หรือเปล่าคะ
‪เดนีสเหรอ
‪ค่ะ เดนนิส
‪- เดนีส ‪- ใช่!
‪เดนิส
‪เดนีส
‪ฉันชื่อเดนิส
‪อาศัยเดนนิส เคลลี่อยู่ เวร! คุณคะ..
‪ไม่ คุณมาผิดบ้านแล้ว
‪บ้าเอ๊ย ฉันไม่รู้ว่านี่มันอะไร นี่ไม่ใช่บ้านเขา!
‪พระเจ้า ไปเถอะ
‪- โอเคไปเลย! ‪- ให้ตายสิฮัลสเตด!
‪- ทีนี้เอายังไงต่อ ‪- ฉันไม่รู้
‪ฉันไม่รู้อะไรเลยด้วยซ้ำ
‪แบบว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ไม่มีบ้าน โกหกเรื่องงาน ‪โกหกเรื่องมหาวิทยาลัย
‪ไม่รู้สาวไปได้ถึงไหน ‪เขาชื่อเดนนิส เคลลี่จริงหรือเปล่า
‪เขาบอกฉันว่าเรียนจบเยลวันที่ฉันเจอเขา
‪- หลอกมานานมาก ‪- ใช่เลย หลอกนานโคตร
‪ใช่
‪"นี่ที่รัก ผู้ช่วยกลับเร็ว ผมเลยยังติดงานอยู่"
‪"บัตรเอทีเอ็มผมก็หาย..." อีโมจิรูปอึ
‪"...แม็กกี้ขอยืมเงิน ผมเลยต้องแวะธนาคาร"
‪"ไว้ส่งข้อความหานะ" "รักคุณ บาย"
‪แม็กกี้คือคนที่เราต้องคุยด้วย
‪แม็กกี้ เธออยู่กับหมอนั่น เธอจะรู้ทุกอย่าง
‪เราจะไปบ้านเธอและเค้นคำตอบ
‪เราจะถีบประตูนั่นแบบ...
‪แล้วบอกว่า "นี่แม็กกี้ ไปเที่ยวกันไหม"
‪ทำไมเธอไม่ตามส่องเธอ ‪ในอินสตาแกรมเหมือนคนปกตินะ
‪ฉันมีความคิดดีกว่านั้น
‪- รุนแรงน้อยกว่า ‪- เธอพูดถูก
‪- นี่สาวๆ ‪- อะไร
‪ถึงฉันจะรู้สึกซึ้งกับเรื่องที่แสนเจ็บปวด ‪ที่เติมเต็มภายในของฉันวันนี้
‪ฉันต้องเข้างานตอนตีห้า
‪- เจ๋ง เราจะนั่งอูเบอร์ ‪- ใช่
‪โอเค ฉันขอแค่สิบชั่วโมงเพื่อให้หน้าดูสดใส
‪เราเข้าใจ เธอทำงาน
‪ฉันแสดงนำ ฉันคุมภาพรวม
‪หนึ่งในความรู้สึกขัดแย้งที่แปลกที่สุดที่คุณจะมี
‪คือการอยากเป็นคนที่ผิด
‪มันขัดกับทุกอย่างที่อยู่ในธรรมชาติของมนุษย์
‪คุณอยากเป็นคนถูก อยากพิสูจน์ตัวเองว่า
‪สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของคุณถูกต้อง
‪คุณถูกสอนมาตลอดชีวิตว่า ‪"อยู่ให้ห่างจากผู้ชายบางประเภท"
‪ถูกสอนให้ "เชื่อสัญชาตญาณตัวเอง"
‪มันทำให้คุณไม่ก้าวหน้า ‪และเป็นโสดตอนอายุ 30 กลางๆ
‪คุณเลยแบบว่า "ฉันคงทำทุกอย่างผิดมาตลอด"
‪"ฉันน่าจะให้โอกาสพวกแก๊งแว้นมอเตอร์ไซด์"
‪"ฉันอาจจะเป็นแม่เลี้ยงให้ลูกสามคนของเขาได้"
‪"ฉันอาจจะสายตาสั้นเกินไป"
‪"สเกตบอร์ดทำเองเหรอ" "เยี่ยม"
‪"เราจะให้เธอใส่แวนส์"
‪"เราจะให้แม่นายไปส่งที่ห้าง"
‪"ฉันอาจจะคิดผิด" คำตอบคือคุณไม่ผิด
‪สิ่งเหล่านี้เป็นสัญชาตญาณ ‪ที่คุณพัฒนาขึ้นเพื่อให้คุณปลอดภัย
‪แค่อดทนอีกหน่อย เพราะคุณไม่ผิด
‪เราเจอเดนนิสออนไลน์ ‪เมื่อไหร่นะ สองปีก่อนใช่ไหม
‪ฉันไม่มีทรัพย์สินเพียงพอ ‪จะหาที่ซุกหัวนอนที่เหมาะสม
‪การแสวงของฉันนำพามาสู่อาณาจักรอันมืดมิด
‪เธอหมายถึงเครกส์ลิสต์ ‪เราเจอเดนนิสในเว็บเครกส์ลิสต์
‪เครกส์ลิสต์เหรอ
‪งั้นนี่ก็คือสตูดิโอศิลปะศาสตร์มืดของคุณเหรอ
‪ฉันวาดสิ่งที่เห็นในฝัน
‪ความฝันของคุณมืดมน
‪ทุกความฝันของฉันคือฝันร้าย ‪และฉันขายฝันร้ายในเว็บเอ็ตซี่
‪มันเป็นโปรเจกต์แห่งความรัก
‪เดนนิสไม่ได้ช่วยคุณเรื่องค่าเช่า ‪เพราะคุณขัดสนเงินเหรอ
‪ไม่ เขาโกหก
‪เหมือนตอนที่เราเจอกัน เขาบอกว่า ‪เขาจะเริ่มตั้งเฮดจ์ฟันด์ของตัวเอง
‪แต่เขาไม่เคยสอบ
‪และมันมีการสอบด้วย สอบใหญ่
‪ไม่ใช่ว่าพูดเก่งและจบมหาวิทยาลัยดีๆ
‪คนเขาจะควักเงินให้คุณ
‪- ฉันเป็นนักบัญชีของบริษัท ‪- คุณเนี่ยนะ ขอโทษ
‪ฉันไม่คิดว่าเขาเรียนจบมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ ‪เขามาจากไหนนะ ฟลอริดาเหรอ
‪ฟังดูมีเหตุผลมาก
‪เขาชอบจ่ายค่าเช่าช้า ขอเงินตลอดเวลา
‪เพราะความหื่นกระหายที่จะบริโภค ‪น้ำทิพย์แห่งความโลภของทุนนิยม
‪เขาอยากเป็นคนสำคัญมาตลอด
‪เขาชอบโม้เรื่องสาวๆ ที่เดตด้วย
‪ฉันเลยแบบว่า ‪"นายเอาเงินไปเลี้ยงสาวๆ ได้ยังไง
‪ทั้งที่ยังจ่ายค่าเช่าห้องตัวเองไม่ได้"
‪เขาน่าจะเป็นหนี้สองแสนดอลลาร์
‪ฉันก็ไม่เชื่อว่าเขาคบกับคุณ ‪จนเมื่อคุณโผล่มาที่หน้าประตูบ้านเรา
‪นึกภาพที่เขากำลังทำการร่วมรัก ‪ช่างน่าสยองเหลือเกิน
‪ฉันต้องไปวาดรูป
‪ใช่ เขาโม้ว่าคบกับคุณอย่างน้อยก็ปีหนึ่งแล้ว
‪หนึ่งปีเหรอ
‪เขาบอกว่าคุณเข้าหาเขาบนเครื่องบิน ‪และขอเบอร์เขา
‪แหวะ น่าขยะแขยงๆ
‪ฉันเสียวิสกี้ชั้นดีไปให้หมอนั่นตั้งเยอะ
‪วิสกี้เหรอ คุณคือมาร์โกต์แห่งมาร์โกต์ออนซันเซ็ต
‪ฉันอยากไปที่นั่นมาตลอด
‪คุณแวะมาสิ ได้ตลอด
‪ไม่จีบผู้หญิงคนนี้ในบ้านของเธอเองได้ไหม
‪ขอดูห้องเดนนิสหน่อยได้ไหม ‪ฉันจะทำแบบในหนัง
‪ตอนที่ขอไปเข้าห้องน้ำแล้วมาเดินเพ่นพ่าน
‪แต่โกหก ถึงจุดนี้รู้สึกว่าช่างหลอกลวงจริงๆ
‪อีกอย่างบ้านคุณทำให้ฉันอึดอัด
‪เจิดจรัสใช่ไหม
‪ฉันจะพาไป
‪คนโตแล้วแบบไหนกันที่ยอมนอนเตียงเดี่ยว
‪ฉันมั่นใจว่าเขาจะบอกเรา ‪ว่าเขาได้เตียงมาจากฝรั่งเศส
‪นี่ฉันนอนกับใครกันแน่
‪เพื่อน ช่างหัวมันเถอะ
‪หมอนี่มันกาก ไปกันเถอะ ‪ถล่มเตียงมันแล้วไปกันเถอะ
‪ไม่นะ เราปล่อยให้คุณไปไม่ได้
‪อะไรนะ
‪เธอล้อเล่น เราจะเดินไปส่งคุณ
‪ฉันแค่ล้อเล่น
‪เป็นไปได้ไหมว่าเขาโกหกเพื่อปกป้องแม่
‪ตอนนี้ฉันไม่คิดว่าแม่เขาเป็นมะเร็งด้วยซ้ำ
‪พระเจ้าช่วย!
‪เขาโกหกว่าแม่เป็นมะเร็ง
‪เพื่อให้ฉันรู้สึกผิดกับเขา
‪- ให้ตายสิ ‪- นี่
‪มองแง่ดีหน่อยไหม แม่เขาอาจจะเป็นมะเร็งก็ได้
‪- อะไรนะ ‪- ฉันว่านั่นก็โลกสวยเกินไป
‪ว่าแล้วเชียว! ฉันไม่ได้ชอบเขา!
‪ฉันไม่ชอบเขาตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ ‪มีบางอย่างแปลกๆ เกี่ยวกับเขา!
‪แล้วเธอยังมาปรามฉันอีกว่าไม่ให้ปากร้าย
‪และให้ซาบซึ้งทุกสิ่งทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิต
‪เห็นคุณค่าทุกอย่างที่ฉันมี แล้วดูฉันตอนนี้สิ!
‪โคตรน่าขายหน้าเลย!
‪ฉันคบกับไอ้คนโกหกต่อเนื่อง!
‪ฉันแค่พยายามจะช่วยเธอให้พ้นจากวงจรเดิมๆ!
‪ไม่ได้หมายความว่า ‪เธอต้องเลิกฟังสัญชาตญาณตัวเอง!
‪ไม่ได้หมายความว่า ‪เลิกฟังเพื่อนที่พยายามเตือนเธอ!
‪เธอก็หลงหัวปักหัวปำ
‪แล้วเขาก็ทำเธอโงหัวไม่ขึ้นเลย
‪มีแต่ฉันเท่านั้นที่คอยเป็นห่วงเธอ!
‪- ไม่จริง! ‪- ได้ งั้นเธอก็อยู่คนเดียวละกัน
‪เธอห้ามเดินหนีฉันนะ
‪มาร์โกต์รอด้วย
‪มาร์โกต์! หยุดก่อน!
‪โลกเป็นแค่มุมที่เธออยากเห็น
‪เธอแข่งกับเซเรน่า ฮัลสเตด ‪หล่อนไม่เห็นเธออยู่ในสายตาด้วยซ้ำ
‪แล้วตาเธอก็มืดบอดเพราะเดนนิสคอยป้อยอเธอ
‪และตอนนี้เธอหันมาเล่นงานฉัน ‪พันธมิตรเพียงคนเดียวของเธอ
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันชอบที่เธออยู่เคียงข้างฉัน ‪และฉันอยากอยู่เคียงข้างเธอ
‪เธอเป็นเพื่อนรักคนเดียวของฉัน
‪- แล้วก็ช่างหัวมันซะ ‪- ใช่ ช่างหัวเดนนิส
‪- เขาต้องชดใช้ ‪- เขาต้องชดใช้
‪- ใช่เลย
‪เธอจะให้เขาชดใช้ยังไง
‪เธอจะบ่นเรื่องเขาใส่ฉันไปตลอดชีวิตเหรอ
‪ไม่ ฉันจะควบคุมชีวิตตัวเอง
‪- เธอจะทำยังไง ‪- ควบคุมชีวิตฉันเอง!
‪ไปอมจู๋ซะเถอะคุณ!
‪- ฉันจะต้องทำอะไรสักอย่าง ‪- เธอต้องเข้าไปในนั้น...
‪ฉันว่าฉันจะโพสต์เรื่องเขา ‪ในอินสตาแกรมกับเฟซบุ๊ก
‪เธอต้องเผชิญหน้ากับเขา
‪เราต้องทำมากกว่านั้น เธอต้องไปเจอหน้าเขา
‪เธอต้องถามเขาว่าเพราะอะไร
‪เราต้อง... เราต้องมอมเหล้าเขา
‪เราต้องมอมเหล้า ให้เขาสารภาพ
‪ให้เขาเอากับแพะแล้วถ่ายรูปเอาไว้
‪หา!
‪ก็ถ่ายรูปเขาตอนเอากับแพะไง
‪เธอจะทำแบบนั้นเหรอ ฉันบอกว่าให้มอมเขา ‪แล้วเธอจะให้เอากับแพะเหรอ
‪- ไม่รู้สิ ‪- พิสดารเกิน
‪- ฮัลโหล ‪- นี่คุณแม่
‪เพื่อนของเธอ มาร์โกต์ ‪ทิ้งถุงยังชีพซอมบี้อะไรก็ไม่รู้ไว้ในรถฉัน
‪กลิ่นเหมือนเนื้อวัว
‪- ฉันเป็นวีแกน ‪- อย่าเปิดกระเป๋าหน้า!
‪- ทำไมล่ะ ‪- ล้อเล่นน่า ไม่มีอะไรในนั้นหรอก
‪- แจ๋ว ให้ใครมารับไปได้ไหม ‪- ได้
‪- ได้ ฉัน... ‪- งั้นเธอจะมาเหรอ
‪- ฉันจะไปเอาเอง ‪- โอเค เจ๋ง...
‪พาเขามาหาฉัน ฉันจัดการให้เอง
‪จัดให้!
‪"นี่ที่รัก ฉันมีข่าวดี"
‪"มาฉลองให้เมาปลิ้นที่บาร์ของมาร์โกต์กัน"
‪"รักนะ"
‪อีโมจิรูปน้ำแฉะๆ
‪(วันเวิลด์คอมมิวนิเคชั่นส์)
‪ไอ้สารเลว
‪ป่านนี้ฉันก็รวยไปแล้ว นี่มันเรื่องส่วนตัว
‪เรื่องส่วนตัวอะไร
‪ไม่มีอะไร แค่ฉลอง
‪อยากเมาไหม
‪ผมเพิ่งมาจากการประชุมนักลงทุน เพิ่งกินสเต็ก
‪ผมคงเมายากหน่อย
‪ฉันมีเอเวอร์เคลียร์
‪เอเวอร์เคลียร์เหรอ ‪เราอยู่ปาร์ตี้เปิดท้ายที่ฟลอริดาหรือไง
‪ไม่รู้สิ คุณอยู่หรือเปล่าล่ะ
‪- อะไรนะ ‪- คุณอยู่ฟลอริดาหรือเปล่า
‪ผมอยู่ฟลอริดาเหรอ ผมไม่เข้าใจ
‪งั้น เดี๋ยวก็รู้
‪โอเค
‪- รินเครื่องดื่มให้ไหม ‪- ได้โปรด ผมดื่มเหมือนคุณ
‪บรีแย็ก
‪สุดยอดมาก เอาล่ะ เทเยอะๆ เลย
‪ลื่นมาก
‪เติมให้ไหม
‪เอาเลย ผมฝึกกระเพาะเหล็ก ‪มาตั้งแต่สมัยเรียนที่เยล
‪ก็ได้
‪ดื่มหนักมาก
‪- ฉันมาเอาถุงใส่เนื้อ ‪- ฉันว่าฉันได้ยินเสียงนาฬิกา
‪พระเจ้าช่วย
‪ฉันร้ายใส่เธอ
‪และฉันรู้แล้วว่าเป็นเพราะฉันโกรธตัวเอง
‪เธอมีทุกอย่างที่ฉันต้องการ
‪ทุกครั้งที่ฉันมองเห็นป้ายโฆษณาของเธอ
‪มันเตือนฉันว่าที่จริงมีสาว
‪ที่เริ่มต้นเหมือนฉันและอายุเท่ากัน...
‪เราอายุไม่เท่ากัน
‪ฉันแค่อยากขอบคุณที่เธอขับรถให้ก่อนหน้านี้
‪เพราะเธอไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นก็ได้
‪ด้วยความยินดี แต่ในขณะที่เธอเปิดตัว ‪ในฐานะแอนเดรีย ซิงเกอร์
‪นักแสดงตลกชื่อดังระดับชาติ
‪ระดับข้ามชาติ ฉันเคยไปแสดง ‪ที่แคนาดาครั้งหนึ่งเมื่อปีที่แล้ว เพราะฉะนั้น...
‪ที่จริงเวลาที่ฉันเห็นเธอ ฉันอิจฉานิดๆ
‪เธอเป็นตลก เธอจะพูดอะไรก็ได้
‪ฉันทำไม่ได้
‪ฉันแค่ดังพอที่จะมีคนสนใจเฉพาะเวลาฉันทำพัง
‪เธอเลือกอะไรได้ด้วยตัวเอง
‪ฉันมีทั้งทีมคอยดูว่าจะไปคัดตัวอะไรบ้าง
‪ออกกำลังกายแบบไหน แบบว่า...
‪อย่าโกรธนะ ฉันไม่ได้อยากเล่น ‪เรื่องนายร้อยอวกาศ
‪- จริงเหรอ ‪- ไม่เลย
‪ฉันสัญญาว่าจะไม่ระรานเธอ
‪ฉันขอโทษนะที่หลายครั้งฉันชูนิ้วใส่ป้ายโฆษณาเธอ
‪ฉันชูบ่อยมาก
‪เธอมีป้ายโฆษณาเยอะมาก ‪และฉันเห็นมันบ่อยเหลือเกิน
‪ฉันขอโทษจริงๆ
‪ฉันปลื้มนะ
‪เธอมีชัยชนะอีกมากมายรออยู่ข้างหน้า
‪พยายามอย่าสูญเสียความเป็นตัวเอง ‪และความจริงมีความหมายกับเธอ
‪ฉันอยากให้มีคนพูดแบบนั้นกับฉันสมัยเริ่มต้น
‪ฉันไม่ได้เพิ่งเริ่มต้น เพราะฉะนั้น...
‪รู้อะไรไหม ที่ฉันพูดมาก็เพราะรู้สึกผิด ‪และฉันขอโทษ
‪ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่ทำตัวประหลาดอีกแล้ว
‪เธอเป็นคนดีคนหนึ่ง
‪ขอบใจนะคุณแม่
‪ฉันต้องไปแล้ว
‪อัดเขาเลย
‪ได้เลย
‪เธอสวยจริงๆ ฉันต้องไปแล้ว
‪- ฉันทนมดูเธอไม่ไหว ‪- ฉันรู้
‪มาร์โกต์!
‪ให้ตายสิ!
‪ฉันไม่ได้อยากให้เขาเมาขนาดนี้
‪ฉันเอาเสื้อนอกเขามาทำหมอนแล้ว
‪แล้วคลุมด้วยกระดาษลัง ‪คนอื่นจะได้ไม่พาตัวเขาไป
‪พาเขาไปเหรอ ใครจะพาเขาไป
‪ฉันคิดว่าในเมื่อเขาอยู่ที่นี่ เราก็น่าจัดการได้
‪เขาหมดสติ
‪กฎแรกของสงคราม ประกบศัตรูไว้ใกล้ตัว
‪เขาจะตื่นและหนีไป
‪ฉันอยากให้เขานั่งนิ่งๆ แล้วจับมัดเอาไว้
‪แล้วให้สารภาพอะไรออกมา
‪อ๋อ เธอหมายถึงลักพาตัวเหรอ
‪- เปล่า ฉันไม่ได้หมายถึงลักพาตัว ‪- เพราะฉันได้ยินว่าลักพาตัว
‪เปล่า เดี๋ยวนะนั่นแผนของเธอเหรอ
‪ไม่ใช่แผน แต่เป็นกลยุทธ์ต่างหาก
‪สวัสดี ราตรีสวัสดิ์! เราปิดแล้ว!
‪ช่วยฉันพาเขาขึ้นมา
‪พระเจ้าช่วย
‪ทำไมตัวหนักขนาดนี้
‪เพราะคำโกหกมันหนัก
‪ฉันรักภารกิจนี้สุดๆ
‪ฉันอยากลักพาตัวใครสักคนมานานแล้ว
‪ไม่ใช่ลักพาตัว เราไม่ได้ลักพาตัว ‪ไม่ใช่การลักพาตัวแน่นอน
‪รู้ไหมสาวๆ บางคนฝันถึงวันแต่งงานไว้แบบไหน
‪หุบปากไปเลยมาร์โกต์!
‪ฉันเกือบจะได้เงินมาซ่อมประตูนี้
‪ถ้าวอลล์สตรีตไม่ให้คำแนะนำทางการเงินห่วยๆ
‪รู้ไหมว่าหุ้นที่เขาบอกไม่ให้ฉันซื้อ
‪มันขึ้นไปตั้ง 40 เปอร์เซ็นต์ ‪ในสองอาทิตย์ที่ผ่านมา
‪- ประตู! ‪- ช่วยด้วย
‪เขาติดมาร์โกต์! เขาติด!
‪- โอเค ‪- เกิดอะไรขึ้น!
‪- ประตู พระเจ้าช่วย ‪- นั่นอะไร
‪- ร่างของเขา
‪พระเจ้าช่วย ส่วนไหน!
‪ร่างของเขา ฉัน... ฉันจะแปะคืน
‪โอเค
‪- หา! ‪- ฉันกำลังแปะคืน
‪อย่า เขาจะติดเชื้อ
‪เขาจะป่วย!
‪- พระเจ้า ช่วยฉันหน่อย เขาตัวหนักมาก ‪- โอเค
‪ฉันเคยเห็นเพื่อนดึงมีดพกออกมาจากรูก้น
‪ตอนไปทริปตั้งแคมป์ นี่มันแย่กว่า
‪- เอาล่ะวางเขาลง ‪- โอเค
‪ดีมาก
‪โอ้พระเจ้า เราต้องห้ามเลือด
‪เราต้องใช้ไฟจี้แผล
‪ใช่เลย นั่นแหละที่ฉันพูดถึง
‪ไปเรียนวิธีมาจากไหน
‪จากเรื่องหน่วยแพทย์พิเศษที่ฉันเคยเล่น ‪เป็นพยาบาลในเทปทดลองออกอากาศ
‪บทฉันคือ
‪"เราต้องจี้แผลก่อนที่เขาจะเสียเลือดมาก"
‪ผู้กำกับบอกว่า "ทำให้มันตลกได้ไหม"
‪ฉันบอกว่า "ไม่ได้ มันไม่ใช่บทตลก
‪จับแขนเขาไว้ ฉันจะทำให้ดู
‪เราต้องจี้แผลก่อนที่เขาจะเสียเลือดมาก
‪เห็นไหม ไม่ตลกเลย
‪ระวังระเบิด
‪- เขาไม่ตื่นได้ยังไง ‪- ไม่รู้สิ เขาอาจจะช็อกก็ได้!
‪ให้ตายสิฉันได้เรียนรู้อะไรเพียบเลย ‪จากการเล่นเป็นพยาบาลในทีวี
‪ตรวจชีพจรเขา ดูให้แน่ว่าเขายังหายใจ
‪ห้างเจซีเพนนีย์ฉันว่าแล้วเชียว
‪นั่นคือหลักฐานที่เธอต้องการพิสูจน์ ‪ว่าเขาเป็นไอ้สารเลวเหรอ
‪- พระเจ้า ไม่ ‪- เราต้องจับเขาให้นั่งตรง
‪เราต้องมัดเขาไว้กับเก้าอี้ ‪ใช้เสื้อนอกของเขาแบบนี้
‪- ยกหัวให้สูง ‪- ได้
‪เขาน่าจะมึนนะ
‪มันจะดีกว่าถ้าเขาไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
‪ฉันยังคิดว่าเราควรถ่ายคลิปเขานะ
‪เพื่อที่เธอจะได้สารภาพ ‪เผื่อว่าเขายังจะตอแยเธออีก
‪ถ้ามีคนดูก็จะเห็นว่าเขาถูกมัด
‪แล้วไง เราจะถ่ายเขาเหนือไหล่ขึ้นมาสิ
‪เร็วเข้าฮอลลีวูด ช่วยฉันจับผ้าใบนี่
‪บ้าเอ๊ย
‪มาร์โกต์ เธอใช้ผ้าใบสีดำไม่ได้
‪มันจะดูเหมือนวิดีโอตัวประกันของไอเอส
‪เขาก่อกวนเธอถูกไหมล่ะ
‪โอ๊ยคมเนอะ
‪โอเคเราตั้งกล้องไว้ตรงนี้
‪- ไม่มาร์โกต์ ทำไม่ได้ ‪- ฉันทำอะไรไม่ได้
‪ไม่ได้...
‪เธอตั้งกล้องไว้ต่ำกว่าระดับสายตาเขาไม่ได้
‪- เขาจะดูน่าเกลียด ‪- แล้วไง
‪ฉันไม่อยากให้คนคิดว่าฉันคบกับ ‪คนที่มีคางบานเป็นอึ่งอ่าง
‪เธอต้องตั้งกล้องไว้ตรงนี้ ‪แล้วเข้าไปที่ระดับสายตา
‪แล้วใช้แสงหลัก เห็นไหม
‪- ดีขึ้นเยอะเลย ‪- ใช่แล้วดูสิ
‪- เขาดูดีนะ ‪- ใช่สำหรับคนโกหก
‪- เธอควรทำงานกำกับให้มากขึ้นนะ ‪- ฉันก็ว่าอย่างนั้น ฉันว่า...
‪นี่ฉันพูดเรื่องอะไรเนี่ย
‪ฉันไม่อยากทำแบบนี้ ฉันไม่อยากถ่ายคลิปเขา ‪ฉันไม่ต้องการแบบนี้ ฉัน...
‪- ทีนี้เราจะทำยังไง ‪- เรารอ
‪โอเค ฉันจะไปฉี่ อยู่ข้างล่างคนเดียวได้ใช่ไหม
‪อยู่ข้างล่างนี่กับศพน่ะเหรอ ได้
‪เดี๋ยวฉันมานะ
‪นั่นทำคุณตื่นเหรอ
‪เกิดอะไรขึ้น ผมอยู่ที่ไหน เกิด...
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪- เดนนิส ‪- อะไร
‪- ฉันมีเรื่องจะถามคุณ ‪- ให้ตายสิคุณขโมยไตผมไปเหรอ
‪- ทำไมคุณถึง... ‪- หุบปาก
‪ไม่มีใครอยากได้ไตอ้วนๆ น่าขยะแขยง ‪ของคุณหรอกไอ้ขี้เมาเอ๊ย
‪คุณล้ม
‪เหรอ
‪ไม่ ให้ตายสิคุณมันไอ้คนโกหก ‪และทุกคนก็รู้แล้ว
‪- อะไร ‪- คุณเมาไม่ได้สติ
‪มาร์โกต์กับฉันบังเอิญทำสีข้างคุณโดนประตูหนีบ
‪แล้วจู่ๆ คุณก็ไฟลุก
‪- ผมจะตายไหม ‪- ก็ไม่แน่
‪ใช่ ถ้าวันหนึ่งคุณโกหกใส่ผิดคน
‪พวกเขาจะฆ่าคุณจริงๆ แน่
‪แต่วันนี้ยังไม่ถึงวันนั้น
‪โชคร้ายหน่อย ฉันแค่อยากได้คำตอบ
‪ก็ได้
‪คุณทำแบบนี้ทำไม คุณโกหกทำไม
‪โกหกเรื่องอะไร
‪ทำไม! ฉันทำอะไรให้ถึงต้องเจอเรื่องแบบนี้
‪อะไร ผมไม่ได้ทำอะไรเลย
‪- ทุกอย่างเลย ‪- หน้าแข้งผม!
‪ฉันแคร์คุณมากและคุณก็พูดเรื่องแต่งงาน
‪แล้วตอบจบเป็นยังไง
‪- นี่มันอะไร ‪- ก็ได้ๆ พอได้แล้ว
‪- แล้วมันจะเป็นยังไง ‪- โอเคหยุด หยุดเถอะ
‪ผมรักคุณ ไม่ใช่เรื่องโกหก
‪และผม... ใช่ ผมโกหกคุณ
‪ตั้งแต่วันที่ผมเจอคุณ
‪ฉันจะกินทุกอย่างบนเครื่อง
‪ฉันจะเทแครนแอปเปิลทั้งแกลลอนลงท้อง ‪ตามด้วยคุกกี้อีกปอนด์
‪อยากรู้ช่วงที่แย่ที่สุดไหม
‪ฉันอยู่ที่จุดตรวจค้นผู้โดยสารตั้ง 45 นาที
‪เพราะผู้หญิงคนข้างหน้าทำบอร์ดดิ้งพาสหาย
‪นี่ คุณทำตกไว้
‪อุ๊ยซาบซึ้งใจมาก
‪เที่ยวบิน 1212 ไปลอสแอนเจลิสขึ้นเครื่องได้
‪- เที่ยวบิน 1212 ขึ้นเครื่องได้ค่ะ ‪- สวัสดีครับ
‪- ค่ะ ‪- แฟนผม แอนเดรีย ซิงเกอร์นั่ง 2 เอ
‪ผมอยากไปนั่งกับเธอที่ชั้นเฟิร์สคลาส ‪ผมอยู่ในรายชื่ออัปเกรด เดนนิส เคลลี่
‪โชคไม่ดีที่คุณอยู่ในรายชื่อลำดับที่ 23 ‪และเราเรียงตามสถานะ เพราะฉะนั้น...
‪- ค่าอัปเกรดราคา 1,360 เหรียญ ‪- โอเค ได้เลยครับ
‪- คุณต้องทำผ่านแอป ‪- โอเค แอป ให้ตายสิ ก็ได้
‪- แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นใคร ‪- ผมไม่รู้
‪ฉันสืบค้นคุณ
‪เดี๋ยวนะคุณเป็นนักแสดงตลกใช่ไหม ‪แอนเดรีย ซิงเกอร์
‪ไม่แจกลายเซ็นนะ
‪วันนั้นคุณได้รับโทรศัพท์จากแฟนคุณ นั่นใคร
‪- ขอโทษนะครับ ‪- ค่ะ ได้เลย
‪ฮัลโหล
‪นี่คาสซานดร้า
‪คุณบาร์นส์อยากรู้ว่า ‪รายงานประจำไตรมาสอยู่ไหน
‪คุณส่งอีเมลมาหรือเปล่า
‪ช่วยส่งมาใหม่ได้ไหม เขาหงุดหงิดแล้ว
‪แน่นอน
‪ฉันจะปริ๊นต์ออกมา แต่...
‪ฟังดูดีมาก
‪ฉันไม่ควรต้องทำงานของคุณนะ
‪ไว้อีกเดี๋ยวเจอกันนะ
‪ฉันจะไม่อยู่ที่นี่ ฉันมีนัดกับแฟน
‪ไว้คุยกัน
‪บาย รักนะ
‪เธอเป็นแค่ผู้หญิงที่ออฟฟิศผม
‪ผมรู้
‪ผมแค่คิดว่าคุณสวยมาก
‪และในอีกล้านปีผมไม่คิดว่าคุณจะคุยกับผม
‪แต่แล้วคุณก็คุย
‪คุณทำตัวติดดินและนิสัยดีมาก
‪ผมไม่คิดว่าคุณจะชอบผม ผมเลยโกหก คุณแค่...
‪คุณเหมือนผู้หญิงประเภทที่ไม่น่าจะชอบผู้ชาย...
‪ไม่น่าจะชอบผู้ชาย... อะไร ‪ที่ทำดีกับเธองั้นเหรอ
‪ที่ใจดี ฉลาด ทำไม
‪ทำไม เพราะฉันผมบลอนด์และไม่ขี้เหร่ ‪ฉันเลยสมควรโดนตัดสินแบบนี้เหรอ
‪เพราะฉันชอบอะไรแค่ผิวเผิน เลยคบแต่ผู้ชาย
‪ที่จบมหาวิทยาลัยดีๆ รวยๆ งั้นเหรอ
‪หรือคนที่ตัวใหญ่กว่าและดูดีกว่า ไร้แก่นสาร
‪คุณน่ะไร้แก่นสาร
‪คุณเป็นบ้าอะไร
‪ทุกอย่าง
‪แต่เมื่อผมเป็นเดนนิสจากเยล ผู้คนเคารพผม
‪เวลาผมเป็นผู้จัดเงินกองทุนเฮดจ์ฟันด์ ‪คนทำดีกับผม
‪ฉันไม่สน
‪คุณมันไร้ค่า
‪คุณเป็นแค่ผู้ชายจากที่ไหนสักที่
‪ฉันอายที่เสียเวลากับคุณ
‪เขายังไม่ตาย!
‪คุณจะแก้มัดตัวเองเมื่อไหร่ก็ตามใจ
‪เธอจะปล่อยหมอนี่หนีไปเหรอ
‪ฉันอยากให้เขาไปให้พ้นจากชีวิตเรา
‪ฉันไม่อยากแก้แค้น ฉันไม่อยากได้อะไรแบบนี้
‪ฉันแค่อยากให้มันจบ
‪ลาก่อนแอนเดรีย
‪และ...
‪หวังว่าคราวหน้าที่เราเจอกัน
‪มันคงเป็นสถานการณ์ที่น่าอภิรมย์กว่านี้
‪เธอโอเคไหม
‪ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว
‪ฉันรู้สึกเหมือนคนโง่
‪ไม่สนใจสัญชาตญาณและเพื่อนรักของฉัน
‪เพื่อโอกาสในชีวิตกับผู้ชาย ‪ที่ฉันคิดว่าฉันควรคบด้วย
‪ฉันยอมหลับหูหลับตาเพื่อให้มีความสุข
‪และติดผู้ชายที่ลึกๆ แล้ว
‪ก็แค่จะพิสูจน์ว่าจีบฉันได้
‪หรือคนแบบฉัน
‪มันเจ็บสุดๆ เลย
‪แต่ฉันจะเดินหน้าต่อ เชิดหน้าขึ้น
‪- คุณคือแอนเดรีย ซิงเกอร์ใช่ไหม ‪- ค่ะ
‪คุณถูกตั้งข้อหาทำร้ายร่างกายและลักพาตัว ‪คุณต้องไปกับเรา
‪และนั่นคือวิธีที่ไอ้เวรนั่นเอาคืน
‪ผมวิ่งหนีสุดชีวิต
‪ผมไม่คิดผู้หญิงที่ผมรักจะทำอะไรแบบนี้ได้
‪อย่าว่าแต่การทรมานผมเลย
‪แผลเป็นจากการถูกกระทำแบบนี้...
‪จะคงอยู่ไปตลอดชีวิต
‪คุณเคลลี่ คุณมองความสัมพันธ์ของคุณ ‪กับคุณซิงเกอร์ว่าเป็นยังไง
‪ผมเป็นห่วงแอนเดรีย เธอสิ้นหวัง
‪อาชีพนักแสดงเดี่ยวของเธอล้มเหลว
‪อาชีพการแสดงของเธอก็เอาแน่เอานอนไม่ได้
‪เป้าหมายในชีวิตเธอคือ ‪การมีป้ายโฆษณาบนถนนซันเซ็ต
‪มันไม่ใช่เป้าหมายหลัก
‪เธอหมกมุ่นกับคนที่ได้ดีกว่าเธอ
‪และเธอเห็นผมเป็นที่ระบาย ‪สร้างความกดดันให้ผมมาก
‪เธอเป็นนักแสดงที่ล้มเหลว
‪ตอนที่เธอได้แสดงรายการทีวี
‪ผมดีใจกับเธอมาก
‪ในที่สุดเธอก็มีเรื่องอื่นให้สนใจ
‪ผมแค่อยากเป็นกำลังใจ
‪คุณเคลลี่ จริงหรือเปล่าที่คุณโกหกลูกความฉัน
‪เรื่องเข้าเรียนที่เยล
‪เรื่องนั้นผมผิดเอง
‪ครับ
‪ผมยอมรับ
‪ผมมีปัญหาเรื่องการเคารพตัวเอง
‪ผมนึกว่าเธออาจจะยอมคุยกับผม ‪ถ้าผมดูมีค่า
‪กฎหมายไม่ได้ห้ามใช่ไหมครับ ‪โกหกสาวสวยตอนดื่มเหล้า
‪ขอค้านครับ ศาลที่เคารพ
‪นี่คือการพิจารณาคดีที่ลูกความของผม ‪ถูกลักพาตัวและโดนทรมาน
‪มันสำคัญด้วยที่เหรอเขาพูดว่าเรียนจบจากไหน
‪เขาจะบอกว่าเขาเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ ‪และใครก็ไม่มีมีสิทธิ์ที่...
‪รับฟังคำค้าน
‪คุณทนาย ศาลขอบอกว่าคุณต้องมีอะไรที่มากกว่า ‪คำโกหกเล็กๆ น้อยๆ เพื่อว่าคดีนี้
‪ฉันมาถึงจุดนี้ได้ยังไง
‪ผมขอโทษ
‪เดนนิส
‪เดนนิส ฉันเอง
‪แอนเดรีย
‪คุณโกรธมากที่ผมเป็นผู้ชายที่คุณชอบ
‪แต่ไม่ใช่ผู้ชายที่คุณต้องการ
‪ที่ผมเป็นผู้ชายที่คุณต้องการ ‪และกลายเป็นคนที่คุณไม่ชอบ
‪คุณเป็นอะไร เดอะริดเลอร์หรือไง ‪คุณเป็นใครกันแน่
‪ใครเป็นใครอีกงั้นเหรอ
‪พวกเขาเป็นเหมือนในอินสตาแกรมไหมล่ะ ‪เป็นอย่างพ่อแม่เขาอยากให้เป็นหรือเปล่า
‪พวกเขาเป็นตามที่คาดหวังไว้ไหม
‪ย้อมผมและทำผิวสีแทนปลอมๆ หรือเปล่า
‪คุณชินกับการได้ทุกสิ่งที่ต้องการ
‪- คุณพูดเรื่องอะไรเนี่ย ‪- หุบปาก!
‪คุณก็เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ในเมืองนี้
‪ที่คิดว่าเธอติดหนี้เพราะคุณโผล่เข้ามา
‪พวกผู้หญิงได้อะไรมาง่ายเหลือเกิน ‪ผู้ชายอย่างผมสมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้
‪วิธีคิดบ้องตื้นเหลือเกินนะไอ้โรคจิต
‪กล้าดียังไงมาตัดสินผม
‪เราเหมือนกัน
‪ก็ไม่เหมือนกันเสียทีเดียวหรอก
‪ผมเป็นนักแสดงที่เก่งกว่า
‪นี่คือเหตุผลที่ผมจะไม่เป็นไร ส่วนคุณต้องติดคุก
‪เดนนิส
‪ผมขอโทษ
‪คุณซิงเกอร์โปรดขึ้นให้การด้วย
‪การทรมานตามนิยามทางกฎหมาย
‪คือการจงใจสร้างความเจ็บปวด ‪ทางร่างกายหรือจิตใจ
‪เพื่อเติมเต็มความปรารถนาบางอย่าง
‪ยอมรับซะเถอะ คุณพาเขาเข้าไป
‪มอมเหล้าไม่ให้รู้เนื้อรู้ตัว ‪และจงใจที่จะสร้างความเจ็บปวด
‪เราเห็นภาพร่างกายของเขา ‪มันน่าสยดสยองมาก
‪งั้นลองอยู่ใต้เขาสิ
‪ศาลที่เคารพโปรดสั่งให้พยาน
‪ตอบให้ตรงคำถามด้วยได้ไหมครับ
‪คุณซิงเกอร์นี่คือห้องพิจารณาคดี ‪ไม่ใช่เดอะกิ๊กเกิลฮัท
‪- โปรดตอบคำถามค่ะ ‪- ขออภัยค่ะศาลที่เคารพ
‪ฉันจงใจสร้างความเจ็บปวดเหรอ
‪เปล่า ฉันไม่ได้จงใจทำร้ายเขา
‪งั้นคุณคิดจะทำอะไร
‪ฉันไม่รู้ แต่ฉันไม่อยากทำร้ายเขา
‪ทั้งหมดนี้ไม่ได้มีเจตนา
‪ถ้าคุณอยากพูดถึงการจงใจพยายามทำร้ายใคร
‪บางทีเดนนิสน่าจะเป็นคนที่ควรถูกพิจารณาคดี
‪แต่คุณก็มาอยู่ตรงนี้
‪คุณยังจะเดตกับลูกความผมไหมถ้าชีวิตคุณจะดีขึ้น
‪ขอค้านค่ะ
‪เรื่องเล่าที่ว่าชีวิตฉันไม่ก้าวหน้าและฉันเป็นบ้า
‪ทั้งหมดก็เพื่อทำให้เดนนิสไม่ดูน่าสมเพชไปกว่านี้
‪และนั่นไม่ใช่สิ่งที่ผู้ชายที่โดนดูถูกจะทำเหรอ
‪เวลาที่เขาไม่ได้สิ่งที่ต้องการจากผู้หญิง
‪พวกเขาหาว่าหล่อนบ้า
‪ฉันจะเดตกับเขาไหม ฉันไม่รู้ ‪ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
‪แต่คุณก็เคยเดตกับเขา
‪ใช่
‪และเรื่องที่บ้าก็คือ ทุกสิ่งที่ฉันชอบเกี่ยวกับเดนนิส
‪คือสิ่งที่เขาไม่ได้โกหก
‪ฉันชอบที่เขาฉลาด
‪และฉันชอบที่เขาทำดีกับฉัน
‪และทำดีกับเพื่อนๆ ของฉัน ‪ฉันว่ามนุษย์คนไหนก็ต้องคิดแบบนั้น
‪คุณซิงเกอร์นี่ไม่ใช่เวทีของคุณ
‪ช่วยคุมบทพูดคนเดียวให้ไม่เกินหนึ่งชั่วโมง
‪ขอโทษทีค่ะ
‪- ขอพูดบทคนเดียวอีกหน่อยได้ไหมคะ ‪- ศาลที่เคารพ
‪เชิญคุณตอบคำถามต่อได้คุณซิงเกอร์
‪ฉันขอโทษจริงๆ แต่มันเด็ดแน่นอน
‪เดนนิสกับฉันคล้ายกัน
‪ตรงที่เราทั้งคู่หงุดหงิดกับจุดยืนในชีวิต
‪เราทั้งคู่รู้สึกว่า ‪เราควรทุ่มเทได้มากกว่าที่เราเคยเป็น
‪แต่แทนที่เดนนิสจะตื่นเช้าขึ้นมา
‪แล้วลงมือทำอะไรสักอย่าง
‪หรือพยายามเป็นคนที่ดีขึ้นกว่าเดิม
‪เขาเอาแต่โกหก
‪เห็นได้ชัดว่าเขาสามารถทำเรื่องเลวร้าย ‪อย่างการโกหกโดยไร้สำนึก
‪ดูแขนเขาสิ ทำไมต้องมีสายพยุง
‪ไม่มีใครตรวจสอบอะไรแบบนี้เลยเหรอ
‪ฉันอาจจะไม่สมบูรณ์แบบ
‪และฉันก็หงุดหงิดเรื่องงาน
‪และฉันก็โมโหใส่คนอื่น
‪และฉันเดตกับผู้ชายผิดคน
‪แต่สุดท้ายแล้วฉันก็ยืดอกรับมัน
‪ฉันซื่อสัตย์กับตัวเอง ‪และฉันไม่อายกับสิ่งที่ตัวเองเป็น
‪คุณจะตราหน้าฉัน
‪ใส่ความฉันยังไงก็ได้เอาที่คุณสบายใจ
‪แต่อย่าลืมตราหน้าเดนนิสอย่างที่เขาเป็นด้วย
‪ว่าเป็นไอ้ขี้ขลาดไร้ความสามารถตลอดชีวิต
‪- ไม่มีคำถามแล้วครับ ศาลที่เคารพ ‪- งั้นเราจะพักห้านาที
‪- แอนเดรีย ‪- นี่
‪สวัสดี เธอเป็นยังไงบ้าง
‪ไม่อยากเชื่อว่ามันจะลากยาวขนาดนี้
‪ฉันรู้ ไอ้เศษสวะ
‪ว่าแต่เธอเล่นนายร้อยอวกาศได้ดีมากเลยนะ
‪- ฉันเสียใจจริงๆ ที่มันมีแค่ซีซี่นเดียว ‪- ขอบคุณ
‪และฉันเสียใจที่พวกเขาฆ่าเธอด้วยเพลิงดวงดาว
‪หน้าเธอละลายเละเลย เธอดูน่ากลัวมาก
‪โอเค ขอบคุณนะที่มาที่นี่
‪โอ้พระเจ้าแน่อยู่แล้ว
‪- เจอกันข้างใน ‪- โอเค
‪สู้ๆ นะแอนเดรีย
‪ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีแห่งคณะลูกขุน ‪ได้คำตัดสินหรือยัง
‪ได้แล้วครับศาลที่เคารพ
‪คุณโฟร์แมนคุณว่ายังไงเรื่องคดี ‪ระหว่างคุณเคลลี่กับคุณซิงเกอร์
‪ความไม่มั่นใจมันเป็นเรื่องส่วนตัว
‪การแพร่ระบาดในหมู่...
‪ไม่ได้เหมารวม ใจเย็นค่ะ
‪...ผู้ชายประเภท
‪ที่ไม่มั่นใจในตัวเองอยู่ลึกๆ
‪และแทนที่จะออกไปทำอะไรให้ดีขึ้น
‪คุณกลับทำให้ผู้หญิงที่คุณหมายตาไว้
‪ชดใช้ความไม่มั่นใจของคุณเอง
‪มันไม่ใช่ปัญหาของคุณ ‪แต่อีกเดี๋ยวมันจะกลายเป็นปัญหาของคุณ
‪ความจริงก็คือเขายังหาผู้หญิงมาดูจู๋ตัวเองไม่ได้
‪จนอายุ 36 เพราะอาทิตย์ที่แล้วคือวันเกิดเขา
‪และทีนี้มันมาลงที่คุณ
‪ฉันยังคิดว่ามันไร้สาระ ‪ที่เราโดนคำสั่งห้ามเข้าใกล้
‪ไม่จริงน่า อย่างกับฉันอยากจะเจอเขาอีก
‪มันเป็นกฎที่ง่ายที่สุดที่ฉันต้องทำตาม
‪หนึ่งพันฟุตมันยังอยู่ในระยะการยิง
‪หยุดเลย
‪มันบ้าเนอะที่ผู้พิพากษาก็เรียนจบเยล
‪ฉันรู้สึกว่าท่านอยู่ข้างพวกเรา ‪เหมือนมันเป็นเรื่องส่วนตัวสำหรับท่าน
‪เธอได้เจอเขาอีกไหม
‪ไม่ เขาย้ายออกไปสองสามวันหลังจากนั้น ‪ทิ้งของเอาไว้ทุกอย่าง
‪หายวับ
‪ยังไงเสียมันก็เป็นวันสำคัญ
‪ฉันภูมิใจในตัวเธอมาก
‪ขอบคุณ
‪ฉันยังไม่ได้ถามเธอเลย ‪ว่าเธอทำอะไรกับแหวนอุบาทว์นั่น
‪ฉันเอาไปตีราคาและขายมัน
‪แล้วเอาเงินมาซื้อนี่
‪(นี่คือเดนนิส เคลลี่)
‪(เขาเป็นจอมโกหกและไม่ได้จบเยล ‪อย่าไปเดตด้วย)
‪ไปตายซะ
‪และท้ายที่สุด
‪ฉันก็มีป้ายโฆษณา 'ไปตายซะ' เสียที
‪ขอบคุณที่ออกมากันนะคะ ‪นั่นคือเรื่องราวของฉัน นี่คือช่วงเวลาของฉัน
‪คำบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล