Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Jezu, tu nie ma zasięgu.
- Co on robi? - Nie mam pojęcia.
Więc?
Chyba nie zadziała.
Cholera!
ALBUM RODZINNY
Cześć, jestem Fran, należę do uroczej rodziny z San Miguel, w której…
- Ruszaj się, dupku! - Tato!
Dzień dobry, panie i panowie.
Nazywam się Servando Manuel Guadalupe Villegas de la Garza.
To moja rodzina.
Widzicie…
Kilka lat temu musiałem wprowadzić się do Frana
po tym, jak zostałem niesłusznie wyrzucony przez bandę drani
z domu starców, w którym mieszkałem w idealnej harmonii.
Wyrzucili cię za uderzenie pielęgniarki laską.
Chodzi o to, że mnie wyrzucili.
I tak mieszkam teraz z tą grupą ludzi,
z którymi się świetnie dogaduję.
Nie! To nie było tak.
Okej, z którymi po jakimś czasie świetnie się dogaduję
i których nauczyłem się kochać.
NOWOŻEŃCY
Od tego czasu niektórzy wyjechali, a inni zamieszkali z nami.
Takie są współczesne rodziny.
Bill i Memo adoptowali dziecko.
AUTOBUS SZKOLNY
Ale nie po to tu jesteśmy.
Fran i Alma cały czas się kłócą.
Co z tobą, tato? Nie możesz tak mówić.
Ale to prawda.
Teraz idziemy do domu jej ciotki,
żeby spędzić razem Święta.
Dlatego tym razem zrobię wszystko,
by moja rodzina
miała najlepsze Święta, bez względu na wszystko.
Dobra. Gotowi na wyjazd?
Jedna mała rzecz.
Co teraz, do kurwy nędzy?
Klimatyzacja nie działa. W środku może być ciepło.
AUTOBUS SZKOLNY
Ostrożnie.
Weź torbę.
Proszę bardzo.
- Dzięki. - Witam!
- Chcę popływać. - Ja też.
Ja też!
Hej! Wszyscy!
Czekajcie.
Alma czeka na nas z ciocią.
Musimy zrobić dobre pierwsze wrażenie.
Pani Alice jest…
Jest bardzo miła, ale też bardzo konserwatywna.
Lubi, gdy wszystko idzie po jej myśli.
Jesteśmy jej gośćmi, więc bardzo proszę się zachowywać.
Uważajcie na dobre maniery, żadnych przekleństw, okej?
Do brzegu, dupku, muszę się wysikać.
Rodzinko, jak minęła podróż?
- Gdzie jest łazienka? - Cześć, Servando. Jest tam.
- Kotku. - Cześć.
Witajcie.
Cieszę się, że cię widzę!
Przystojniak.
Ciociu, pozwól, że przedstawię ci rodzinę.
To Renato. Studiuje medycynę i mieszka z nami.
- Miło cię poznać. - To Gala.
Studiuje permakulturę.
- Miło poznać. - Wzajemnie.
To Ed. Jest na emeryturze.
- Cześć. - Miło poznać.
To Bill.
To mój tata.
I Memo.
To mój drugi tata.
A ty kim jesteś?
Jestem Willy!
Miło cię poznać.
A to jest…
Servando Manuel Guadalupe Villegas…
De la Garza.
Do usług.
Alicia Vidaurri. Miło cię poznać, Fernando.
Servando.
Okej, Servando, z S.
Ale Fernando to takie fajne imię, prawda?
Nie było was więcej?
Moja żona Gina nie mogła przyjechać, bo pracuje w domu.
Szkoda.
René, mój syn, studiuje w Londynie.
A muzycy Gio i Orlando są w trasie.
Szkoda, że ich nie poznam.
Oto Cirila i Primitivo.
- Witajcie. - Pomogą wam we wszystkim.
- Z radością. - Dzięki.
- Dziękuję. - Witajcie.
Chodźcie. Oprowadzę was.
Oto baseny.
- Baseny, w liczbie mnogiej? - Tak, dwa.
Tam są sypialnie, niektórzy będą tam spać…
Mieszkasz tu sama?
Tak, skarbie.
Nuda.
- Willy. - Nie, ma rację.
Tam jest droga do przystani.
Czy to nie wspaniałe, że ciocia wciąż ma łódź?
Niesamowite!
Dzięki, że przyjechałeś.
Wiem, że ostatnio dzieli nas pewien dystans,
ale to dla mnie ważne, żebyśmy…
Fran?
Poznałam kogoś i zakochałam się.
Super, kochanie.
Nie słuchasz!
Przepraszam…
- To targi. - Tak. Wiem, targi.
Ustaliliśmy, że nie będziesz pracować, gdy będziemy na wakacjach.
O nie! Która godzina?
Czas na terapię dla par!
A więc…
Fran obiecał, że nie będzie pracował.
Cały czas wisi na telefonie.
To było ważne.
Po co tu jesteś, skoro cię tak naprawdę nie ma?
Racja. Obiecuję, że poświęcę ci więcej uwagi.
Nie mi, nam.
Dla nas.
Nawet o tym nie myśl.
Wygląda pysznie.
Patrzcie!
- Najpierw to. - Kukurydza, ser i…
To wszystko!
Niech pan zamknie usta, bo mucha wleci.
Wszystko wygląda pysznie.
Dziękuję, Servando.
Złóżmy podziękowanie.
Dzięki, Panie, za nasz chleb powszedni.
I za tacos z ryżem i wieprzowiną.
Dziękuję za ten czas z Almą,
i za to, że mogę go dzielić z nią i jej rodziną.
- Amen. - Amen.
- Smacznego. - Chcę…
Najpierw sałatka.
Chcę też…
To sos. Wezmę trochę i podam dalej.
- Możemy podać sałatkę? - Chcesz?
Nie możesz spać?
Napijesz się herbaty?
Nie, dziękuję.
Dokończę papierosa i pójdę spać.
Nie powinieneś palić, Servando. To szkodzi zdrowiu.
W moim wieku?
Hej.
Zauważyłem, że masz piękny ogród.
Mój syn, Fran, jest specjalistą od roślin.
Nie!
Nie waż się ich dotykać!
Dobrej nocy.
Spójrz na to.
Wspaniale!
Pięknie!
Prawda? Ależ pięknie!
Tak.
Zgadza się.
Czegoś brakuje.
Czego?
Ciebie.
Ed.
Musiałam zostać.
Ale wiesz, że Fran i Alma potrzebują tego czasu razem.
Trudno.
No tak, wiem.
Ale i tak…
- Ciociu. - Tak?
Nic nie powiesz?
Co masz na myśli?
O czym?
O mojej rodzinie.
A, o nich!
Co mam powiedzieć? Miałaś rację.
Wszyscy są super.
- Są, prawda? - Tak.
Ale twój teść jest trochę dziwny.
Wiedziałam! Wiedziałam, że go nie lubisz.
Nie o to chodzi.
To nie tak, że go nie lubię.
Jest wścibski.
Tato, widziałeś Almę?
Nie potrafię tego ogarnąć.
Pozwól mi, tato.
Ładne miejsce, co?
Tak.
Alicia jest miła, prawda?
Co? Nie lubisz jej?
Jest…
miła.
Ale…
- Ale co? - Nie wiem.
Jest w niej coś dziwnego.
Poproszę cię tylko o jedną przysługę.
Proszę nie szukaj dramy.
Zachowuj się, tato.
Nie wszczynaj awantur.
Ja?
„Ja?” Wiem, jak bardzo kochasz dramaty.
Okej, o ile zna swoje miejsce.
- Skarbie! - Tęskniłam.
Ja też.
Jestem syreną ninja!
Do wody!
Nie możesz jeszcze wejść.
I to „kaczki”.
Tak, synu!
Możesz być, kim chcesz.
Nawet syreną ninja.
Daj spokój. Nie mów mu, że może być syreną ninja.
Czemu nie? Która książka mówi, że nie?
Możesz sobie żartować,
ale dr Moonferman twierdzi,
że nie można ustalać koncepcji płci w tak młodym wieku.
Mącisz mu tylko w głowie.
Guillermo!
Tak?
Nie ty, chłopiec. Chodź, Guillermo.
Co to za gość?
Pomóż mi zebrać to siano do szopki.
- Szopka bożonarodzeniowa? - Tak, prawdziwa!
Bądź grzeczny, to będziesz Jezusem.
- Pomóż mi. - Gdzie jest choinka?
Nie, na plaży nie mamy choinek.
To gdzie Mikołaj zostawi moje prezenty?
Wątpię, by Mikołaj je przyniósł.
Nie płacz, skarbie.
Co do cholery?
- Skarbie, co się stało? - Co się stało?
Alicia powiedziała,
że nie będzie choinki,
a Mikołaj nie przyniesie mi prezentów.
Nie, to nieporozumienie. Nie powiedziałam tego.
Powiedziałam tylko, że Mikołaj prawdopodobnie…
Bill, może to dobry moment, żeby wyjawić, że Mikołaj nie istnieje.
Nie przeszkadza ci, że twój syn jest delfinem karate?
Syrenką ninja.
Ale nie wierzyć w Świętego Mikołaja?
Co się stało?
Jej ciocia, teściowa twojego syna, czy kim ona jest,
powiedziała mojemu synowi, że choinki nie będzie
i prezentów też nie będzie.
Poza tym mój mąż chce, żeby jego syn miał rybi ogon.
Nie. Po prostu mnie o to poprosił.
- I… - O czym ty mówisz?
Oczywiście, że będzie choinka.
Oczywiście, że Święty Mikołaj przyjdzie.
Będzie dużo więcej.
Ale potrzebuję twojej pomocy.
Nie chcę, żebyś siedział, kiedy ja robię wszystko.
Jestem syreną ninja!
Dzieciaki!
Nie, czekaj.
Przepraszam, Servando.
Dobrze słyszałam?
Powiedziałeś im, jak obchodzić Święta
w moim domu?
Dokładnie.
Masz z tym problem?
Tak, mam.
Kto dał ci prawo narzucać swoją wolę?
Mój wiek.
Wielowiekowa tradycja i fakt,
że w mojej rodzinie, bo to jest moja rodzina,
robimy rzeczy właściwie.
To daje mi prawo robić, co chcę.
Dla jasności,
moja wola nie jest święta.
Rozumiem, ale w tym domu,
i dla jasności,
to mój dom,
rzeczy robimy tak, jak ja tego chcę.
Zrozumiano?
Oho! Pierwsze ostrzeżenie…
Miło się rozmawiało.
Chyba jestem głodna.
Chyba cię kocham.
- Co? - Co?
- Co powiedziałeś? - Znaczy…
Nie mów tego!
Kurwa!
Jeżeli pytasz, to…
To bez znaczenia, jesteśmy przyjaciółmi. Rodziną!
Nie jesteśmy rodziną.
Poznaliśmy się pół roku temu.
To bez znaczenia. Mieszkamy w jednym domu.
Wiesz, jak to działa.
Cholerna grecka tragedia.
- Gala? - Tak?
Chcesz iść na plażę?
Idę. Założę tylko strój kąpielowy.
Ubieraj się.
Gala, spójrz mi w oczy i powiedz, że nic nie czujesz.
Nie. Cicho! Ubierz się.
MATKA BIAŁUCHA
Ojej! Primitivo, przestraszyłeś mnie!
Kiedyś mnie zabijesz!
Musi mi pani wybaczyć,
ale pan Servando powiedział, że jesteśmy gotowi i możemy zaczynać.
Zaczynać co?
Powiedział tylko, że jesteśmy gotowi i możemy zaczynać.
Dobrze. Chodźmy.
Idź dalej.
Każdy weźmie kartkę papieru.
Jest na niej imię osoby, której podarujecie prezent w Wigilię.
Nikomu nie mówcie, bo to niespodzianka.
Nie chcę Gali.
Ja ciebie też nie chcę.
Trochę za późno.
Kogo masz?
To niespodzianka.
To dosyć jednoznaczne.
Twój sekret jest bezpieczny.
Nie chcę się zamieniać. Dzięki.
Cześć, co robicie?
Czekamy na ciebie, żeby wylosować imiona.
Nie, dziękuję.
Wolimy nie brać udziału w waszych tradycjach.
Twoja strata.
Miałaś dostać prezent.
Nie ma lepszego prezentu niż dobre towarzystwo
i szczere życzenie.
Powiedz Willy'emu, że będzie się bawić dobrym towarzystwem i szczerym życzeniem.
- Dość, tato. - Wszystko gra.
Porozmawiamy o tym wieczorem. Spokojnie.
Co się dzieje wieczorem?
Witajcie na wieczorze dyskusji, edycja wigilijna na plaży!
Alicia tu jest, więc proszę was,
zachowujcie się, mówcie po kolei.
Kto chce zacząć?
- Chciałbym… - Ja chcę zacząć.
Nie rozumiem, Memo mówi mu, że Mikołaja nie ma…
Memo wie najlepiej, że…
- W porządku, jeśli on… - Hej!
Jeśli jest zdezorientowany, to będzie jeszcze bardziej, prawda?
Hej!
Alicia nienawidzi świąt i chce wszystko spieprzyć.
Ciśnienie szybko rośnie.
Przepraszam. To nieprawda.
Nie chcę psuć nikomu świąt.
- Nie? - Nie.
To dlaczego powiedziałaś Willy'emu, że Święty Mikołaj nie istnieje?
Tego nie powiedziałam.
To było nieporozumienie.
Powiedziałam, i powtórzę to,
że nie pozwolę na to, żebyś rozkazywał mi w moim domu
i mówił mi, co mam robić.
Uspokójcie się.
Może powiemy, co chcemy na Święta,
i się dogadamy?
Rozwiążmy ten problem.
Dobra.
Zróbmy to.
Zaczynamy?
Fran, nie wiem, co chcesz na Święta, ale proszę, odłóż telefon.
No dobrze. Zmieńmy temat.
Chcę dorsza i romeritos na kolację.
Dorsza?
- Dorsz jest zbyt słony. - Tak, to tradycyjny…
Indyk!
- Nadziewany indyk? - Jaką pizzę?
Willy kocha warzywa.
Z sałatką z komosy.
- Ciociu? - Romeritos i dorsz.
- Nigdy tego nie jadłam. - Ryż i może indyk.
- Zrobimy konkurs świąteczny? - Tak!
Choinka czy bez choinki?
- Tak. - Choinka?
- Ja nie. - Większość głosów.
- Tak, ale żywa. - Żadnych sztucznych, to śmieci.
- To powinna być plastikowa choinka. - Serio?
Tak!
- Zrobimy szopkę. - Oczywiście.
- Willy będzie Dzieciątkiem. - Urocze!
Servando będzie osłem.
Szopka jest niedorzeczna.
Nie jesteśmy w Betlejem.
Widzisz na plaży jakieś wielbłądy?
Racja.
Bardziej ma sens, żeby jakiś stary grubas
leciał saniami ciągniętymi przez renifery z Bieguna Północnego
i schodził po kominach,
by zostawić ciastka i prezenty.
Uspokójcie się.
Urządzimy konkurs świąteczny.
Oczywiście.
- To ważne. - Na koniec…
Ciocia Alicia Primitivo i Cirila wezmą udział w wymianie prezentów.
- W porządku? - Czekaj.
Wszystko brzmi świetnie,
ale pominęłaś Świętego Mikołaja.
Bo pani domu nie chce, żeby przyszedł.
Nie.
Musisz mi wybaczyć,
ale brodaty grubas nadchodzi.
Nie zrezygnuję z tego.
Co ty nie powiesz, ja też nie.
Poczekamy, zobaczymy.
Rób, co musisz,
a ja zrobię to, co muszę.
- Chcę jeszcze jednego. - Dobra.
Niech będą dwa.
Jesteś pewien?
- Nie ma jajek? - Tutaj są.
Więcej syropu.
- Zjedz truskawkę. - Dlaczego truskawkę?
Wow, Willy! Masz niezły apetyt.
Ty też kochanie.
Jasna cholera!
Tato, co ci się stało?
Komary rzuciły się na mnie.
Zostawiłeś otwartą moskitierę?
Ty to zrobiłaś!
Uspokój się. Nie wiń jej za komary.
Zapłaci za to.
Nawet zdjęła pościel z łóżka.
Uspokój się, tato. Pomyśl o tym.
Myślisz, że ktoś taki jak Alicia, taka miła osoba,
zakradłaby się do twojego pokoju żeby otworzyć moskitierę?
Ja bym to zrobił. Czemu nie ona?
Dobra, dość…
Nie zostawię tego tak.
Runda druga.
WYŁĄCZONE
Cicho. Chodź tu.
Proszę pani?
Czemu jesteś wredna dla Servando?
Nie jestem wredna.
Ale nie pozwolę mu rządzić w moim domu.
Nie pozwolę na to.
Naprawdę nienawidzisz Mikołaja i tradycji?
Oczywiście, że nie.
Nie jestem szalona. Uwielbiam je.
Ale Servando nie będzie tu przychodzić i się panoszyć.
Alma…
Alma!
- Jesteś cała? - Tak. Świetnie.
Piękny widok, prawda?
Tak, ciociu.
Nie mogę znaleźć części.
Co tam?
Wszystko w porządku?
Został odwołany.
- Co zostało? - John Maine.
Wycofał się z wystawy.
Przez dwa miesiące…
Negocjowaliśmy z nim…
A na tydzień przed imprezą odwołał występ, to koniec.
Poza tym Alma jest na mnie zła.
Mówi, że ciągle pracuję.
Ma rację.
Teraz będziesz miał więcej czasu dla żony.
Owszem.
Ale nie mówcie Almie, że targi zostały odwołane.
Jeżeli będzie myśleć, że impreza się odbędzie,
To przynajmniej zapunktuję u niej.
Ciężko żyć z kobietami ponieważ…
Źle, jak spędzasz z nimi czas, źle, jak tego nie robisz.
Nie mogę ich rozgryźć.
Ty też nie, tym bardziej Servando.
Czego chcą kobiety?
- Żeby nas wykiwać. - Miłości.
Naprawdę. Tego chcą.
Kochać i być kochanym,
tak jak my i wszyscy inni.
- Ja pierdolę! - Zgadza się.
- Ogarnij się! - On łatwo się zakochuje.
Nie widzisz?
Zbieram punkty.
Co to?
Na kogo czekasz?
Na najpiękniejszą kobietę na świecie.
Coś ty zrobił?
Słucham?
Znam cię, powiedz, co zrobiłeś.
Nie wierzę.
Naprawdę.
Nie mogę być miły dla żony?
Nie mogę chcieć być z tobą sam na plaży?
Cieszyć się tym co jest?
Jestem urażony.
Urażony, mówię ci.
No dobra, przepraszam.
Po prostu…
zaskoczyłeś mnie.
Dzięki, kochanie.
Chcesz spróbować?
Brudny staruszek.
Chcę zobaczyć Ginę.
Co powiedział?
Powiedział, że jakaś Gina umiera.
I nie sądzę, że przeżyje.
Na prawo, w górę.
Nie, wasze drugie prawo.
Tędy. Tak jest lepiej! Tam.
Też się pogubiłem.
- Hej. - Tak?
Możesz mi przynieść worek za płotem?
- Oczywiście. - Dzięki.
Nie rozumiem, nienawidzę Świąt.
- Spokojnie. - Co?
Renato!
Pomożesz mi przenieść łóżko?
Już idę!
Co tam?
Hej, ty.
Jesteś spocony.
Niosłem rzeczy.
- Gdzie chcesz postawić łóżko? - Chodź tu.
Hej! Nie jestem twoją zabawką.
Oczywiście, że jesteś.
Wybacz, Gala, ale nie.
Kim jesteśmy?
Do cholery, Renato!
Czemu wszystkiego się czepiasz?
- Bo cię lubię. - Daj spokój.
A ty mnie nie lubisz.
- I… - Co?
Tak to wygląda?
Dokładnie.
- Tak to wygląda? - Zgadza się.
Naprawdę?
Tak to już jest, Gala.
Co tutaj robisz?
Przestraszyłeś mnie.
Też mnie wystraszyłeś.
Mogę ci w czymś pomóc?
Pani Alicia nie lubi, gdy ktoś dotyka jej narzędzi bez pozwolenia.
Naprawdę?
Tak.
Gala, daj mi swoje ósemki.
- Które? - Czerwone.
Gotowi? Czas na kolację!
Szamanko!
- Umieram z głodu. - Ja też. Gdzie twój teść?
Alicia, ty mówisz, kiedy ma być kolacja.
Dobra, to jego strata.
Rodzina!
Co się dzieje?
Chodź!
Co robi mój tata? Chodźmy.
Chodźmy.
Nie mieli iść na kolację?
To cud! Świąteczny cud!
- Tato? - O rany!
Spodoba wam się, tobie szczególnie Willy.
Zobaczmy.
Teraz możemy mieć prawdziwe Święta.
Spodoba wam się.
Moje drzewo.
- Tadam! - Wow!
Co wy na to?
- Nieźle! - Moje drzewo.
To nie sosna, nie jest martwa,
ani syntetyczna.
Życzymy wam Wesołych Świąt
Moje drzewo!
Coś nie tak, ciociu?
Nie podoba ci się?
Ciociu? Wszystko w porządku?
- Zabierzmy ją do pokoju. - Chodźmy.
Ostrożnie.
Zasadziła to drzewo z siostrą.
Tym razem naprawdę nawaliłeś.
Cholera jasna!
Ostrożnie.
- Potrzebujesz czegoś? - Wezwać lekarza?
Nie, po prostu wyjdźcie.
Chcę tylko odpocząć.
Daj znać, jeśli będziesz czegoś potrzebować.
Alicia?
Alicia, śpisz?
Podziękujesz mi później.
Alicia?
Co tutaj robisz?
Oh, Alicia.
Szukałem cię.
- Chciałem cię zapytać… - Wynoś się!
Ale…
Won stąd!
Przepraszam.
Won! Wynocha!
Spójrz na to.
Alicia!
Może odwiązałaś swoją łódź?
Bo albo plaża się oddala,
albo my oddalamy się od niej.
Boże! Coś ty zrobił?
Co? Nic nie zrobiłem!
Masz telefon, żeby zadzwonić do dzieci?
Albo race awaryjne?
- Jak w filmach. - Nie mam!
Będziesz tam tak siedzieć i wzdychać?
Myślałem, że umiesz żeglować.
To nie łódź, tylko żaglówka.
Wszystko jedno.
Możesz nas sprowadzisz na ląd?
Bo to żaglówka i nie ma wiatru.
Łatwo byłoby dodać silnik czy coś.
Ma silnik, ale jest zepsuty!
I bądź cicho, na litość boską! Bądź cicho! Szalony starzec.
Mój Boże!
Zostaw to.
Jesteś głuchy? Kazałam ci to zostawić.
Wyluzuj.
Trochę tu posiedzimy.
Och, nie. Proszę nie pal tutaj.
To dla twojego dobra.
Nie cenisz własnego życia?
Alicio,
w moim wieku,
raczej trafi mnie piorun, niż umrę od palenia.
To bomba zegarowa.
Życie…
zaczyna się powoli.
Jakby…
Jakby nie miało mieć końca.
Potem wszystko nabiera tempa
i wydaje się, że brakuje czasu.
I nagle,
pewnego dnia, znienacka,
w ułamku sekundy…
Bum.
Mam tętniaka, Servando.
To wyjaśnia oddychanie.
Pomaga mi się uspokoić.
Homero powiedział…
Homer, grecki filozof?
Homero, meksykański ćpun.
Homero powiedział,
że strach przed śmiercią jest gorszy od śmierci.
A strach przed życiem jest gorszy niż strach przed śmiercią.
Do tego czasu powinni już dobrze się bawić.
Widziałeś tatę? Nie mogę go znaleźć.
Cóż…
To może być ciekawe.
Almo!
Chodź tu, proszę!
Mam wezwać straż przybrzeżną?
Może powinniśmy ich tam zostawić?
Mogę cię o coś spytać?
Dlaczego…
tak upierasz się przy Świętach?
Wiele lat temu…
kiedy Fran i jego rodzeństwo byli młodzi,
świętowaliśmy razem każde Boże Narodzenie.
W domu.
Mama Frana zawsze gotowała to samo.
Indyka faszerowanego śliwkami.
To było okropne.
Ja przebierałem się za Świętego Mikołaja.
Przychodziłem i dawałem wszystkim prezenty.
To było urocze.
Nienawidziłem tego.
Nienawidziłem się przebierać…
Nienawidziłem Świąt.
Ale żona mnie zmuszała.
A kiedy umarła,
zrozumiałem,
że to, czego nienawidziłem,
to były najlepsze chwile mojego życia.
Ale moje dzieci nie były już dziećmi.
Możemy powiedzieć,
że nie byłem najlepszym ojcem.
Tam!
Teraz, gdy jestem stary,
chcę przeżywać te chwile jeszcze raz.
Ale dlaczego teraz?
Bo w moim wieku każdy dzień
może być moim ostatnim dniem.
Każde Święta
mogą być ostatnimi.
Teraz chciałbym poczuć to jeszcze raz.
Ten spokój.
Tę miłość.
Chyba mi stanęło.
Co?
Moje serce się zatrzymało.
Och! Jesteś niepoprawnym romantykiem, Servando.
Mówię poważnie.
Serio?
Naprawdę! Pomocy!
- Tato! - Servando!
Tato!
Servando!
Będzie dobrze, tato. Nie martw się.
Łatwizna.
- Pamiętaj… - Pomagaj, Memo.
Wyjdzie z tego, prawda?
Oczywiście, że tak.
Boże…
Krewni Servando Villegasa?
To mój tata.
Mam wyniki.
Miał silny atak paniki.
Wywołany silnymi emocjami lub stresem.
Rozumiem.
Racja.
Chciałabym go zatrzymać na noc na obserwacji.
Dobrze.
Bez obaw, nic mu nie jest.
Możemy go zobaczyć?
Tak. Śmiało.
- Kto tam? - To ja, tato.
Jak się czujesz?
Do dupy, ale…
mogło być gorzej, prawda?
Lekarz chce cię zatrzymać na noc.
Dla pewności, że jesteś zdrowy.
Narobiłaś nam stracha, tato.
Kurwa, myślałem, że już po mnie.
To był tylko atak paniki.
Oczywiście, że spanikowałem.
Bycie z kobietą
po nie wiadomo jak długim czasie.
Muszę się napić, chcesz coś?
Whisky.
Zaraz wracam.
Jak się masz?
Wciąż myślę o twojej mamie.
To nie twoja sprawa, ale…
nie byłem z nikim, odkąd odeszła.
Pewnie dlatego miałem atak paniki.
Na pewno.
Servando trafił do szpitala.
Rany! Co za historia.
Tak. Nic mu nie jest, to był atak paniki.
Tak czy inaczej, Gina, pomyślałem,
że skoro targi zostały odwołane, nic cię nie trzyma w galerii.
Może przyjedziesz do nas na Święta?
Chciałabym, ale nie mogę.
Muszę pilnie porozmawiać z Fran.
Tęsknię za tobą.
Ed…
Cześć, Gina. Byłem zajęty.
Co tam?
Co?
Muszę lecieć.
I zostawiasz mnie tu z tym idiotą?
Proszę pana!
Jutro po ciebie wrócę, dobra?
Nie rób niczego głupiego.
Takie możliwości pojawiają się tylko raz w życiu.
Alma zrozumie, przysięgam.
Jedź ostrożnie.
Teraz możesz załatwić mi whisky.
Po tym, jak nazwałeś mnie idiotą?
Nie rozumiem.
Naprawdę nie wiem, co się stało, ale między nami znów jest okej.
To świetnie, prawda?
Kiedy poznałaś Frana, od razu wiedziałaś, że to ten?
Szczerze, nie.
To znaczy,
lubiłam go, był bardzo miły.
Na początku była przyjaźń.
Interesujące.
Zaraz wrócę.
Ed, nadal chcesz się wymienić imionami?
Już kupiłem prezent dla Renato, więc…
No weź.
Przemyślę to.
Mogę?
Wejdź, skarbie.
Jak się masz, ciociu?
Jestem spokojniejsza.
Cieszę się, że nic się nie stało.
Ciociu…
co z tobą i Servando?
Co?
W porządku. To nic złego.
Nic.
Jeżeli tak było…
Nie mogę.
Czemu nie?
Z powodu tętniaka?
Będziesz nadal używać tej wymówki?
Nie mogę być w związku.
Mogę umrzeć w każdej chwili.
Każdy z nas może umrzeć w każdej chwili.
Co z tego?
Nie chcesz dać sobie szansy na życie z kimś?
Daj sobie szansę.
Fran, co jest?
Mogłam zabrać ci ubrania do szpitala.
Nie, więc…
Pamiętasz Johna Maine'a, miał zagrać na targach?
- Odwołał w zeszłym tygodniu. - Co?
Ale zgadnij, kto go zastąpi?
Dan Belmondo!
Dan Belmondo z naszej galerii. Dasz wiarę?
Muszę ci coś powiedzieć.
Mamy szczęście. Naprawdę. To niesamowite.
Ale to ważne.
To pokryje koszty szkoły René. Jestem tego pewien.
Byłabyś zła, gdybym jutro pojechał do San Miguel?
Teraz rozumiem.
Byłeś romantykiem dlatego, że twój artysta zrezygnował.
Oczywiście, że nie.
Zjemy kolację, a rano pojadę do San Miguel.
Na dwa lub trzy dni.
Wrócę na Nowy Rok, obiecuję.
Mam nadzieję.
To siódemka w skali gniewu, co?
Dziewiątka.
A to dziesiątka.
„Dla Willy'ego, od…
Willy'ego!"
Co robisz?
Przeglądasz prezenty, Willy! Widziałam!
Cirila!
Primitivo!
Tak?
Ukryj prezenty, żeby nikt ich nie znalazł.
Wiesz, jakie są dzieci.
- Proszę się nie martwić. - Cirila!
ODDZIAŁ RATUNKOWY
Gdzie jest Francisco?
Miał przyjść.
Nie rozumiem.
Jak możesz mieć inaugurację 25 grudnia?
Święta to sezon turystyczny w San Miguel. Wiesz o tym, Almo.
Nie wierzę, że nie doceniasz mojego wysiłku i poświęcenia…
Poświęcenia?
Spędzanie czasu ze mną i twoją rodziną to poświęcenie?
To nie moje słowa.
Nie słuchasz, Fran.
Próbuję ci powiedzieć coś ważnego.
Kocham cię, Almo.
Ale jutro jadę na targi.
Jedź dziś, skoro nie zmienisz zdania.
- Almo… - Słuchajcie…
No dobrze.
Jesteśmy!
Cieszę się, że tu jesteś.
Cześć, Alicio.
Szpital dobrze ci zrobił.
Wyglądasz dużo lepiej.
Dziękuję.
Sprawdzę, czy ktoś czegoś potrzebuje. Przepraszam.
Pójdę sprawdzić, czy…
Upewnię się…
Alicio,
chcę z tobą porozmawiać.
Wybacz mi,
jeśli…
posunąłem się za daleko.
Nie powinienem był.
Mam nadzieję, że zapomnimy o tym, co się stało. Błagam.
Mówiłeś, że strach przed życiem jest gorszy
niż strach przed śmiercią.
Wiem.
Ale nie mogę.
Żałuję, że cię poznałem.
Dokąd jedziesz?
Do San Miguel.
Cholera, Francisco! Mówiłem, żebyś nie robił nic głupiego.
Wrócę po ciebie za kilka dni.
Jadę z tobą.
Co, ale…
Masz kolację wigilijną z wszystkimi.
To nie było pytanie.
Nie chcę tu być.
Powinienem wyjechać z szacunku dla Alicii.
To pospiesz się. Chodźmy.
AUTOBUS SZKOLNY ZATRZYMAJ SIĘ, GDY MIGAJĄ CZERWONE ŚWIATŁA
Co? Wzięli autobus?
To nie wszystko.
Nie do wiary!
Ojciec roku. Założę się, że to pomysł Servando.
Dokąd pojechali?
Do San Miguel.
- Almo! - Zostaw ją.
Potrzebuje przestrzeni.
Mogli mnie zabrać.
Ale chodziło o to, żeby być razem.
Życie nauczyło mnie, że jeśli stracisz ząb,
stracisz uśmiech.
Co za poezja.
Czy to znaczy, że nie będzie Świąt?
Oczywiście, że będą!
Tak!
- Naprawdę to zjesz? - Wolę jeść z rodziną.
Nie.
Nie?
Piętnaście pesos.
Są burrito z rozmarynem.
Żartuję, tato. Chodźmy.
Świetnie wyglądacie!
Piękne zdjęcie!
Hej.
- Kim jesteś? - Nie wiem. Chyba mędrcem. A ty?
Baltazarem?
Czy Alma nie miała być Marią?
Tak, ale źle się czuje.
Teraz Gala jest Maryją.
Okej, ustawcie się do zdjęcia.
Dzieciaki, co się stało?
Skąd te smutne miny?
Z całym szacunkiem, proszę pani.
Tak nie wolno.
Tak. Ma rację.
Willy dostanie udaru cieplnego.
Nie zrobimy tego, jeśli nie chcecie.
Wiecie co? Nikt nie przyniósł mi prezentów,
więc bycie ninja Jezusem jest do bani.
Daj znać, jak kolacja będzie gotowa.
Pieprzony dzieciak.
Hej.
Kochanie…
HOMERO „DROGI ŻYCIA”
Kiedy zjemy kolację?
Nie myśl o tym, to będzie lepiej smakować.
To najgorsza świąteczna kolacja, jaką jadłem.
Pamiętam o wiele gorszą świąteczną kolację.
Rok po śmierci mamy.
Nie pamiętasz?
Gotowałeś.
To był mój pierwszy raz.
Przypaliłeś indyka.
Musiałem go otworzyć młotkiem.
Nawet Solovino go nie zjadł?
Nie, żeby nie próbował.
Ale szarlotka była gorsza.
Szarlotka była ohydna.
Nie wierzę, że pomieszałem sól z cukrem.
Ale zjadłem ją, żeby nie było ci przykro.
Wiesz, co było wtedy najlepsze?
Orzeszki?
Nie.
Bycie razem jako rodzina.
Nie jest tak źle.
A jeśli…
Tak, synu…
Prawda, tato?
Wracajmy.
Okej, zróbmy tak, tato.
Do diabła!
Tato, podaj mi narzędzia, są tam.
Francisco!
Co jest, tato?
Chodź!
Nie.
Musimy jakoś wrócić.
Proszę.
Hej, hej!
Kto wpadł na to, żeby schować tu prezenty?
Skąd mam wiedzieć?
Jedzie kolejny.
Proszę.
Proszę pana! Proszę! Tutaj! Hej!
Cholera!
Czy w Wigilię nikt nie podwiezie dwóch facetów?
Nie, tato. Czasy się zmieniły.
Proszę!
Idealnie.
To ciasto owocowe.
Dobrze.
Wygląda pysznie.
Proszę, kochanie.
Połóż tu ziemniaki.
Mogę postawić tu.
Gdzie chcesz.
Romeritos tam.
Możesz to trochę przesunąć? O tak.
Idealnie.
Dobra.
Podziękujmy.
Dziękujemy ci, Panie, za chleb powszedni…
oraz za dorsza i romeritos.
I…
Nie mogę, przepraszam.
Źle się czuję, nie mogę tego zrobić.
Nie potrafię.
Mogę coś powiedzieć?
Dziś dziękujemy
za możliwość bycia
tu razem.
I za ten pyszny posiłek.
Choć, odkąd przyjechaliście, pojawiły się pewne trudności,
wnieśliście też nowe życie,
pełne światła i radości,
do tego domu.
Muchos dziękuję.
Chciałabym też podziękować pani za uczynienie
mnie i Cirili częścią rodziny.
Dziękuję.
Chciałabym podziękować
wam wszystkim.
Choć nieświadomie,
nauczyliście nas, że nieważne, jak obchodzisz Święta,
nieważne, czy jest indyk, czy romeritos,
albo czy jest wiele rzeczy, czy nie ma nic.
Liczy się tylko to, że będziemy świętować razem,
z ludźmi, których kochamy.
Dziś
dziękuję za to.
Smacznego!
Wesołych Świąt!
Wesołych Świąt.
Patrz! Jedzie kolejny, Francisco.
Zapomnij o tym, tato. Nie trać czasu. Nikt się nie zatrzymuje.
Święta zostały odwołane.
- Jedziecie na plażę? - Tak.
Wsiadajcie, zabiorę was!
Dzięki.
Proszę bardzo!
Gotowi?
Pospiesz się, Francisco!
Idę, tato.
Jedziemy!
Nie powinnam była kazać mu odejść.
Nie w Święta.
Chciałabym, żeby tu był.
Skarbie.
Fran!
Niespodzianka!
Gina! Miło cię widzieć.
Też się cieszę, że cię widzę. Gdzie Ed?
Tam. Wejdź.
Ed! Gdzie jesteś?
- Wesołych Świąt! - Gina!
Gina? Fantastycznie!
- Co za niespodzianka! - Witajcie!
Tęskniliśmy za tobą.
Nie mogłam przegapić Świąt.
A co z targami?
Wszystko załatwione.
To jest ważniejsze.
Fran na pewno zrozumie. Prawda, Fran?
Gdzie Fran?
- Chyba przesadziłam. - Idź własnym tempem.
Ostatnio było okej.
Ten dzieciak, przysięgam.
Niepotrzebnie kazałem mu odejść.
Nie przed powiedzeniem mu, że jestem w ciąży.
Co?
- Jesteś w ciąży? - Co?
Co?
Ona jest w ciąży.
Jesteś w ciąży?
Kochanie!
Co za szczęśliwe Święta!
Hej! Będę matką chrzestną.
- Oczywiście. - Gratulacje, co za błogosławieństwo!
Gratulacje! Nie wierzę!
Ja też nie!
Wreszcie ktoś, kto mnie zrozumie.
Kochanie, my rozumiemy cię.
Nawet jeżeli czasem wygląda na to, że nie.
Wiedz, że możesz wierzyć, w co chcesz.
Zawsze możesz być, kim chcesz.
Hurra!
- Otworzę! - Fran!
Baltazar?
- Co? - Hej!
- Cześć. - Gio!
Cześć!
- Wesołych Świąt! - Wesołych Świąt!
Ale niespodzianka. Nie do wiary!
Nasz koncert został odwołany, więc oto jesteśmy.
- Super! Wejdźcie. - Myśleliśmy, że cię zaskoczymy. Cześć!
Pani Gio!
- Gio! - Hej! Jak się masz?
To moja ciocia Alicia. To Gio i Orlando.
Miło mi. Zapraszam.
Dziękuję.
Gdzie jest Fran?
I Servando?
Weź koc, ledwo go używam.
Dzięki!
Uważaj, tato. O tak.
Dzięki za wszystko. Uratowałeś Święta.
Hej!
Żebyś zawsze znalazł drogę powrotną.
Wesołych Świąt!
Wesołych Świąt.
Mam pewien pomysł.
- Tato, to są ozdoby świąteczne. - Kto tam jest?
Jasny gwint!
Kurwa mać! Co z tobą nie tak?
Zawsze pojawiasz się jak duch.
Też mnie wystraszyliście, ja też mam uczucia.
Czasem ludzie kradną narzędzia.
Pani Alicia obwinia mnie.
Jak mogę pomóc?
Skoro o tym wspomniałeś…
Co?
Będziesz miała dziecko?
Mogę być matką chrzestną?
Nie, za późno.
O wiele za późno.
- Będę wujkiem. - Będę ciocią.
Cześć, Willy.
O co poprosiłeś małego Jezuska i Mikołaja na Święta?
Nic dla mnie.
Tylko o to, żeby cała rodzina była razem na Święta.
- Jak słodko! - Moje dziecko! Jesteś taki słodki!
Pada śnieg!
Na plaży nie pada…
Na plaży pada śnieg!
Och! Chodźcie! Śnieg! Pada śnieg!
Co to jest?
Niemożliwe.
Szybciej!
- Niesamowite! - Śnieg!
Co to jest?
- Och! - Primitivo!
Dopadnę cię za to!
Słyszycie to?
Hej.
Pomożesz mi przenieść łóżko?
Tak.
Hej, rodzino!
Czy jest miejsce dla tych dwojga grzesznych pielgrzymów?
Przyszli!
Dzięki Bogu, że wróciłeś! Fran!
-Gina! -Servando!
Gio! Orlando! Co tu robicie?
Święta są lepsze z rodziną!
Cieszę się, że wróciłeś z prezentami, Servando.
Dziękuję.
Nie wróciłem tylko z powodu prezentów, Alicio.
Nie?
Nie.
Zdałem sobie sprawę, że jest jeszcze tyle
do przeżycia.
Bez strachu.
Bez obaw.
Almo.
Przepraszam.
Żadna galeria, żaden artysta, nic nie jest ważniejsze od ciebie.
Wybacz mi.
Fran, możesz nazwać swoje dziecko William?
Willy, Fran jeszcze nie wie.
Wybacz, że cię nie uprzedziłam.
Nie chciałam, żebyś tak się dowiedział.
Czekaj…
Będę tatą?
Tak.
- Będę tatą? - Tak.
Będę tatą!
Będę dziadkiem!
- Będę świetną ciocią. - Dziadkiem!
- Impreza! - Będę tatą!
Hurra!
Impreza!
- O, nie! Znowu? - Nie, czekaj.
Uspokój się.
Nic im nie będzie.
Wziął Viagrę.
OD SERVANDO DLA ALICII
Napisy: Paulina Korzeniewska