Downloaded from YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪ปัดโธ่ ไม่มีสัญญาณเลย
‪- เขาทำบ้าอะไรอยู่ ‪- ไม่รู้สิ
‪เป็นไง
‪น่าจะไม่ได้เรื่อง
‪ให้ตายเถอะ
‪(อัลบั้มรูปครอบครัว)
‪ไง ผมฟราน ผมเป็นส่วนหนึ่ง ‪ของครอบครัวชาวซานมิเกล ที่ซึ่งสิ่งสำคัญ…
‪- ถอยไป ไอ้เวร ‪- พ่อ
‪สวัสดี สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‪ฉันชื่อเซร์วันโด มานูเอล กัวดาลูเป ‪บีเยกาส เด ลา การ์ซา
‪และนี่คือครอบครัวของฉัน
‪คือว่า…
‪เมื่อไม่กี่ปีก่อน ฉันต้องย้ายมาอยู่กับฟราน
‪หลังจากถูกไอ้เส็งเคร็งบางคน ‪ไล่ออกจากบ้านพักหลังเกษียณ
‪ในแบบที่ไม่เป็นธรรม ‪ทั้งที่ฉันก็อยู่ร่วมกับทุกคนอย่างกลมเกลียว
‪พ่อโดนไล่ออกเพราะเอาไม้เท้าไปหวดพยาบาล
‪ประเด็นก็คือพวกนั้นไล่ฉันออก
‪ฉันเลยลงเอยด้วยการต้องมาอยู่กับคนกลุ่มนี้
‪ซึ่งเข้ากับฉันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย
‪ไม่ ไม่ใช่แบบนั้นเลย
‪โอเค ทุกคนเข้ากับฉันได้ดีหลังจากผ่านไปพักหนึ่ง
‪และฉันได้เรียนรู้ที่จะรัก
‪(ข้าวใหม่ปลามัน)
‪ตั้งแต่นั้น มีบางคนจากไป ‪และบางคนก็เข้ามาอยู่กับเราแทน
‪ครอบครัวสมัยใหม่ก็เป็นแบบนี้แหละ
‪แล้วบิลกับเมโม่ก็รับอุปการะเด็ก
‪(รถโรงเรียน)
‪แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เรามาที่นี่
‪เรื่องมีอยู่ว่าฟรานกับอัลม่าเอาแต่ทะเลาะกัน
‪ตลอดเวลา
‪อะไรของพ่อเนี่ย พ่อพูดแบบนั้นไม่ได้
‪ก็มันจริง
‪แล้วตอนนี้
‪เราก็กำลังไปบ้านป้าของเธอ ‪เพื่อใช้เวลาช่วงคริสต์มาสด้วยกัน
‪เพราะงั้นคราวนี้
‪ฉันจะทำทุกอย่างที่ต้องทำ
‪เพื่อให้ครอบครัวฉันได้มีคริสต์มาสที่ดีที่สุด ‪ไม่ว่ามันจะต้องแลกด้วยอะไร
‪โอเค พร้อมจะไปหรือยัง
‪มีเรื่องเล็กๆ เรื่องหนึ่ง
‪อะไรอีกล่ะ
‪เครื่องปรับอากาศมันไม่ทำงาน ‪ข้างในเลยจะอุ่นหน่อย
‪(รถโรงเรียน)
‪ระวัง
‪เอานี่ รับกระเป๋า
‪อย่างนั้นแหละ
‪- ขอบคุณ ‪- ยินดี
‪- อยากว่ายน้ำจังเลย ‪- เหมือนกัน
‪เหมือนกัน
‪นี่ๆ ทุกคน
‪เดี๋ยวก่อนๆ
‪อัลม่ารอเราอยู่กับป้าของเธอ
‪ฉะนั้นเราต้องสร้างความประทับใจแรกที่ดี
‪คุณอลิซ…
‪เธอเป็นคนใจดีมาก ‪แต่เธอก็หัวโบราณมากเหมือนกัน
‪เธอชอบให้อะไรๆ เป็นอย่างที่เธอต้องการ
‪เราเป็นแขกของเธอ ฉะนั้นทำตัวดีๆ
‪รักษามารยาท ‪และเหนือสิ่งอื่นใด ห้ามสบถ โอเคไหม
‪สรุปสักที ไอ้เวร ปวดฉี่จะตายอยู่แล้ว
‪ทุกคน การเดินทางเป็นไงบ้าง
‪- ห้องน้ำอยู่ไหน ‪- เซร์วันโด มันอยู่ข้างหลัง
‪- ที่รัก ‪- ไง
‪สวัสดี ยินดีต้อนรับ
‪ดีใจที่ได้เจอนะ
‪พ่อหนุ่มของฉัน หล่อเหมือนเดิมเลย
‪คุณป้า หนูจะแนะนำ ‪ครอบครัวของหนูจากซานมิเกลนะคะ
‪นี่คือเรนาโต้ ‪เขาเรียนหมออยู่และมาอาศัยกับเรา
‪- ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- นี่กาล่า
‪เรียนด้านเกษตรแบบยั่งยืน
‪- ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- ยินดีจ้ะ
‪นี่คือเอ็ด เขาเกษียณแล้ว
‪- สวัสดีครับ ‪- ยินดีที่ได้รู้จัก
‪ส่วนนี่บิล
‪นี่พ่อผม
‪กับเมโม่
‪นี่พ่อผมอีกคน
‪แล้วเธอเป็นใครกันจ๊ะ
‪ผมวิลลี่
‪ยินดีที่ได้รู้จักนะ วิลลี่
‪และนี่คือ…
‪เซร์วันโด มานูเอล กัวดาลูเป บีเยกาส…
‪เด ลา การ์ซา
‪พร้อมรับใช้ครับ คุณผู้หญิง
‪อลิเซีย วิดาอูร์รีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก เฟร์นันโด
‪เซร์วันโด
‪อ้อ เซร์วันโด ซ.โซ่นี่เอง
‪โอเคค่ะ แต่เฟร์นันโดก็เป็นชื่อที่เพราะนะ
‪แล้วคนอื่นๆ ล่ะจ๊ะ
‪ภรรยาผม จีน่า เธอมาไม่ได้ ‪เพราะต้องทำงานอยู่ที่บ้านครับ
‪แย่จังเลย
‪เรเน่ ลูกชายผม ‪เขาอยู่ที่โรงเรียนศิลปะในลอนดอน
‪ส่วนจีโอกับออร์ลันโด นักดนตรี ‪ก็กำลังตระเวนเดินสาย
‪เสียดายจังที่ป้าจะไม่ได้เจอพวกเขา
‪ส่วนนี่คือซีรีลากับปรีมิติโว
‪- สวัสดี ‪- ต้องการอะไรก็บอกพวกเขาได้เลย
‪- ด้วยความยินดี ‪- ขอบคุณ
‪- ด้วยความยินดี
‪มาเถอะ ฉันจะพาเดินดูรอบๆ
‪นี่คือสระทั้งหมดของเรา
‪- ทั้งหมด แปลว่ามีเยอะ ‪- ใช่ค่ะ มีสอง
‪มีห้องนอนอยู่ทางโน้น บางคนจะนอนทางโน้น…
‪คุณอยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ
‪ใช่จ้ะ ที่รัก
‪น่าเบื่อจัง
‪- วิลลี่ ‪- ไม่เป็นไร เขาพูดถูก
‪ส่วนท่าเรือก็ไปทางนั้นค่ะ
‪- ยอดเลยเนอะที่ป้าฉันยังมีเรือใบอยู่ ‪- สุดยอดเลย
‪ขอบคุณที่มานะ
‪ฉันรู้ว่าระยะหลังมานี้เราเหินห่างกัน
‪แต่มันสำคัญสำหรับฉัน ที่เราจะ…
‪ฟราน
‪ฟราน ฉันเจอใครบางคนและตกหลุมรัก
‪เยี่ยมเลยที่รัก
‪ฟรานซิสโก คุณไม่ฟังฉันเลย
‪โทษที คือ…
‪- งานเอ็กซ์โปน่ะ ‪- ใช่ ฉันรู้ เอ็กซ์โป
‪แต่เราตกลงกันว่าคุณจะไม่ติดต่อเรื่องงาน ‪ตอนที่เรามาพักร้อน
‪ไม่นะ นี่กี่โมงแล้ว
‪ถึงเวลาบำบัดของคู่รัก
‪แล้ว…
‪ฟรานรับปากว่าจะไม่ติดต่อเรื่องงาน
‪แต่เขาไม่วางมือถือเลย
‪ก็มันสำคัญ
‪งั้นคุณจะมาที่นี่ทำไมถ้าใจคุณไม่ได้มาด้วย
‪คุณพูดถูก ผมสัญญา ผมจะใส่ใจคุณให้มากขึ้น
‪ไม่ ไม่ใช่ฉัน เราต่างหาก
‪ใส่ใจเรา
‪อย่าแม้แต่จะคิด
‪ดูน่ากินจัง
‪ดูสิ
‪- นี่ก่อน ‪- ข้าวโพด ชีสแล้วก็…
‪นั่นแหละ
‪ปิดปากหน่อยครับ เดี๋ยวแมลงวันก็บินเข้าไปหรอก
‪ทุกอย่างดูน่าอร่อยมากครับ อลิเซีย
‪ขอบคุณค่ะ เซร์วันโด
‪เอาล่ะ มาขอบคุณพระเจ้ากัน
‪ขอบคุณพระองค์สำหรับขนมปังในทุกๆ วัน
‪และข้าวและทาโก้หมู
‪และขอบคุณที่ให้ลูกได้มีเวลาร่วมกับอัลม่า
‪และได้แบ่งปันช่วงเวลาที่งดงามนี้ ‪กับเธอและครอบครัวเธอ
‪- อาเมน ‪- อาเมน
‪- ทานให้อร่อย ‪- ผมขอ…
‪สลัดก่อน
‪แล้วผมก็อยากได้…
‪นี่น้ำสลัด ราดแล้วส่งต่อนะ
‪- ช่วยส่งสลัดไปรอบๆ ได้ไหม ‪- เอาไหม
‪นอนไม่หลับเหรอคะ
‪ดื่มชาหน่อยไหม
‪ไม่ล่ะครับ ขอบคุณ อลิเซีย
‪เดี๋ยวพอสูบบุหรี่หมดตัว ผมก็จะไปนอนแล้ว
‪คุณไม่ควรสูบนะ เซร์วันโด ‪มันไม่ดีต่อสุขภาพของคุณ
‪อายุปูนนี้ ยังมีอะไรที่ดีบ้างล่ะ
‪นี่
‪ผมเห็นสวนของคุณสวยมากเลย
‪ฟราน ลูกชายผม เขาเชี่ยวชาญเรื่องต้นไม้
‪ไม่ได้
‪อย่าได้ไปแตะต้องมันเชียวนะ
‪ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
‪ลองดูสิ
‪มันงดงามมาก
‪มันสวยมากเลย
‪ใช่ไหมล่ะ สวยจริงๆ
‪ใช่
‪ใช่เลย
‪แต่ที่นี่ยังขาดอะไรไปอย่าง
‪อะไรคะ
‪คุณไง
‪โธ่ เอ็ด
‪ฉันจำเป็นต้องอยู่ที่นี่
‪แต่คุณก็รู้ว่าฟรานกับอัลม่าต้องการเวลานี้ร่วมกัน
‪แย่หน่อย
‪ใช่ ผมรู้ๆ
‪แต่ถึงอย่างนั้น…
‪- คุณป้าคะ ‪- หือ
‪จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอคะ
‪หมายถึงเรื่องอะไรจ๊ะ
‪จะเรื่องอะไรซะอีก
‪เรื่องครอบครัวหนูไง
‪อ้อ เรื่องพวกเขา
‪ป้าจะพูดอะไรได้ หลานเลือกถูก
‪พวกเขาวิเศษมากเลย
‪- ใช่ไหมล่ะคะ ‪- ใช่จ้ะ
‪แต่พ่อสามีของหลานเขาแปลกๆ นิดหน่อย
‪ว่าแล้วเชียวว่าป้าต้องไม่ชอบเขา
‪ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น
‪ไม่ใช่ว่าป้าไม่ชอบเขา
‪เขาแค่สอดรู้สอดเห็น
‪พ่อครับ เห็นอัลม่าไหม
‪ฉันไม่มีวันใช้ของพวกนี้เป็นแน่ๆ
‪ขอผมลองหน่อย
‪ที่นี่สวยเนอะ
‪อือ
‪อลิเซียก็นิสัยดีมากเลย ว่าไหม
‪อะไร พ่อไม่ชอบเธอเหรอ
‪ชอบ เธอ…
‪นิสัยดี
‪แต่ว่า…
‪- แต่ว่าอะไร ‪- ฉันไม่รู้
‪เธอดูมีอะไรแปลกๆ
‪หนูจะขอป้าแค่เรื่องเดียวเท่านั้น
‪อย่าก่อเรื่องดราม่า
‪ทำตัวดีๆ นะพ่อ
‪อย่าสร้างปัญหาให้พวกเรา
‪ป้าเนี่ยนะ
‪"ป้าเนี่ยนะ" อะไร หนูรู้ว่าป้าชอบเรื่องดราม่า
‪ขอให้เขารู้ว่าอะไรควรไม่ควรแล้วกัน
‪- หลานรัก ‪- คิดถึงป้าจัง
‪ป้าก็ด้วย
‪ผมคือนางเงือกนินจา
‪ลงน้ำล่ะนะ หนุ่มๆ
‪ไม่ ยังลงไม่ได้
‪แล้วก็ให้พูดว่า "แก๊งเป็ด"
‪ใช่เลยลูกพ่อ
‪ลูกเป็นได้ทุกอย่างที่อยากเป็น
‪รวมทั้งนางเงือกนินจา
‪ไม่เอาน่า เมโม่ ‪ห้ามบอกเขาว่าเขาเป็นนางเงือกนินจาได้
‪ทำไมล่ะ หนังสือเล่มไหนบอกว่าไม่ได้เหรอ
‪คุณอาจจะพูดเล่น
‪แต่หมอมูนเฟร์มันพูดไว้ชัด
‪เราห้ามปลูกฝังมโนทัศน์เรื่องเพศภาวะ ‪ให้กับเด็กในวัยนี้
‪ที่คุณทำจะทำให้เขาสับสน
‪กีย์เยร์โม
‪ครับ
‪ไม่ใช่คุณ พ่อหนูนั่นน่ะ มาสิ กีร์เยร์โม
‪หมอที่ว่าเป็นใคร
‪หนุ่มน้อย ช่วยฉันเก็บหญ้าแห้ง ‪เอาไว้ใช้ในฉากประสูติหน่อยสิจ๊ะ
‪- ฉากประสูติเหรอ ‪- ใช่ แบบสมจริงด้วย
‪และถ้าเธอทำตัวดีๆ ‪เธอจะได้เล่นบทพระเยซูวัยแรกเกิด
‪- มาสิ มาช่วยฉัน ‪- จะมีต้นคริสต์มาสไหม
‪ไม่มีจ้ะ ที่นี่ชายหาด เราไม่มีต้นคริสต์มาส
‪งั้นซานต้าจะวางของขวัญของผมไว้ที่ไหน
‪ฉันไม่คิดว่าซานต้าจะเอาของขวัญมาที่นี่นะ
‪อย่าร้องไห้สิจ๊ะ หนูน้อย
‪อะไรวะนั่น
‪- ลูกรัก มีอะไร ‪- ลูกรัก เกิดอะไรขึ้น
‪อลิเซียบอกผมว่า
‪มันจะไม่มีต้นคริสต์มาส
‪และซานต้าจะไม่เอาของขวัญมาให้ผม
‪ไม่ใช่ๆ เข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น
‪ฉันแค่บอกว่าซานต้าอาจจะ…
‪บิล บางทีนี่อาจเป็นเวลาที่ดี ‪ที่จะบอกวิลลี่ว่าซานต้าไม่มีจริง
‪ทั้งที่คุณรับได้เรื่องที่ลูกชายคุณ ‪จะเป็นโลมาคาราเต้น่ะนะ
‪นางเงือกนินจา
‪แต่ไม่เชื่อในซานต้าคลอสเนี่ยนะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ป้าเธอ แม่ยายลูกชายคุณ หรืออะไรก็ช่างเถอะ
‪เธอบอกลูกชายเราว่ามันจะไม่มีต้นคริสต์มาส
‪และซานต้าจะไม่เอาของเล่นมาให้เขา
‪แถมสามีผมยังอยากให้ลูกชายมีหางปลา
‪เปล่านะ เขาแค่ถามฉัน
‪- และ… ‪- คุณพูดอะไร
‪มันต้องมีต้นไม้แน่นอน
‪แล้วซานต้าก็จะมาด้วย
‪และมันจะไม่ใช่แค่นั้น
‪แต่ฉันต้องให้พวกนายช่วย ตกลงไหม
‪ฉันไม่อยากให้พวกนายนั่งเฉยตอนที่ฉันทำทุกอย่าง
‪ผมคือนางเงือกนินจา
‪เด็กๆ พวกนี้
‪ไม่สิ นี่ๆ
‪ขอโทษนะ เซร์วันโด
‪เมื่อกี้ฉันได้ยินถูกใช่ไหม
‪เมื่อกี้คุณบอกพวกเขาว่า ‪เราจะฉลองคริสต์มาสกันยังไง
‪ในบ้านฉันงั้นเหรอ
‪ใช่แล้ว
‪คุณมีปัญหากับเรื่องนั้นเหรอ
‪ค่ะ มีแน่นอน
‪ที่คุณยัดเยียดความตั้งใจอันสูงส่งให้คนอื่น ‪ใครเป็นคนมอบอำนาจให้คุณมิทราบ
‪อายุผมไง
‪ธรรมเนียมที่คงอยู่มาหลายร้อยปี
‪และเรื่องที่ว่าในครอบครัวผม ‪เพราะว่านั่นคือครอบครัวผม
‪เราทำอะไรๆ กันอย่างถูกหลัก
‪เพราะงั้นผมถึงมีสิทธิ์ทำอะไรตามใจ คุณผู้หญิง
‪และเพื่อให้เข้าใจตรงกัน
‪ความตั้งใจของผมมันไม่ได้สูงส่ง
‪ฉันเข้าใจ แต่ในบ้านหลังนี้
‪และเพื่อให้เข้าใจตรงกัน
‪นี่บ้านฉัน
‪เราจะทำอะไรๆ ในแบบที่ฉันเห็นว่าควรทำ
‪เข้าใจไหมคะ
‪โอ้ เตือนครั้งที่หนึ่ง…
‪ดีใจที่ได้คุยกับคุณนะ
‪ฉันหิวจัง
‪ฉันว่าฉันรักเธอ
‪- หือ ‪- หือ
‪- นายว่าไงนะ ไม่ ‪- ฉันหมายถึง…
‪อย่าพูดมันนะ
‪บ้าจริง
‪ถ้าเธอถามล่ะก็ ความจริงก็คือ…
‪มันไม่สำคัญ ‪เราเป็นเพื่อนกัน ไม่สิ เป็นครอบครัว
‪เราไม่ใช่ครอบครัว
‪เราเจอกันเมื่อหกเดือนก่อน
‪มันไม่สำคัญ แต่เราอยู่บ้านเดียวกัน
‪นายก็รู้ว่ามันต้องเป็นยังไง เราคือครอบครัว
‪โศกนาฏกรรมกรีกเฮงซวย
‪- กาล่า ‪- หือ
‪ฉันเอง อยากไปที่หาดกันไหม
‪ไปสิ ฉันเพิ่งหยิบชุดว่ายน้ำพอดี
‪รีบแต่งตัว
‪กาล่า มองตาฉัน ‪แล้วบอกฉันสิว่าเธอไม่ได้รู้สึกอะไร
‪ไม่ เงียบซะ รีบแต่งตัว
‪(มาม่า เบลูก้า)
‪(โตนี ลิซกาโน)
‪ตายแล้ว ปรีมิติโว ตกใจหมดเลย
‪เร็วๆ นี้ฉันคงได้ตายเพราะเธอแน่
‪ยกโทษให้ผมด้วยนะครับ คุณผู้หญิง
‪แต่คุณเซร์วันโดบอกว่า ‪เราพร้อมแล้ว ให้เริ่มได้เลย
‪เริ่มอะไร
‪เขาบอกแค่ว่าเราพร้อมแล้ว ให้เริ่มได้เลย
‪ไม่เป็นไร ไปเถอะ
‪เดินไป
‪ทุกคนจะได้กระดาษคนละใบ
‪ในนั้นจะมีชื่อของคนที่พวกนาย ‪ต้องให้ของขวัญในคืนคริสต์มาสอีฟ
‪ห้ามพูดเด็ดขาดว่าจับได้ใคร มันเป็นเซอร์ไพรส์
‪ขอให้ไม่ใช่กาล่า
‪ฉันเองก็ไม่อยากได้นาย
‪สายไปแล้วล่ะ
‪เธอได้ใคร
‪เซอร์ไพรส์ค่ะ
‪มันก็เห็นๆ กันอยู่
‪(เรนาโต้)
‪เธอบอกความลับกับฉันได้
‪ฉันไม่อยากสลับ ขอบคุณ
‪ไงคะ ทำอะไรกันอยู่
‪เรากำลังรอให้คุณมาจับฉลากแลกของขวัญ
‪ไม่ล่ะจ้ะ ขอบคุณ
‪เราขอไม่ร่วมในธรรมเนียมของพวกเธอดีกว่า
‪คุณจะเสียดายเอานะ
‪เพราะคุณจะได้รับของขวัญ
‪ไม่มีของขวัญไหนจะดีไปกว่าเพื่อนๆ ที่ดี
‪และปรารถนาดีที่จริงใจ
‪ลองบอกวิลลี่ว่าเขาจะได้เล่นกับเพื่อนที่ดี ‪และความปรารถนาดีที่จริงใจสิ
‪- พอเลยนะพ่อ ‪- ใจเย็นๆ ไม่มีอะไรหรอก
‪เราไว้ค่อยคุยกันคืนนี้ก็ได้ อย่าเปลืองอากาศเลย
‪คืนนี้จะมีอะไรงั้นเหรอ
‪ขอต้อนรับสู่คืนหารือ ฉบับคริสต์มาสริมหาด
‪อลิเซียอยู่กับเราด้วย เพราะฉะนั้น
‪ช่วยทำตัวมีอารยะ สลับกันพูดทีละคน
‪ใครอยากเริ่ม
‪- ผมอยากพูด… ‪- ขอเริ่มนะ
‪ผมไม่เข้าใจ เมโม่บอกเขาว่าซานต้าไม่มีจริง…
‪เมโม่รู้ดี…
‪- ไม่เห็นเป็นไรเลยถ้าเขา… ‪- นี่
‪ถ้าเด็กสับสนอยู่แล้ว เขาจะยิ่งสับสนเข้าไปใหญ่
‪เฮ่ย
‪อลิเซียเกลียดคริสต์มาส ‪และเธออยากทำให้คริสต์มาสของเราล่ม
‪สถานการณ์ตึงเครียดขึ้นไวมาก
‪ขอโทษนะ มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย
‪ฉันไม่ได้อยากทำลายคริสต์มาสของใคร
‪- ไม่เหรอ ‪- ไม่เลย
‪งั้นทำไมถึงไปบอกวิลลี่ว่าซานต้าคลอสไม่มีอยู่
‪เดี๋ยว ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น
‪มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด
‪สิ่งที่ฉันพูด ซึ่งฉันจะย้ำให้คุณฟัง
‪คือฉันไม่ยอมให้คุณมาออกคำสั่งในบ้านฉัน
‪หรือบอกฉันว่าฉันต้องทำอะไรยังไง
‪เอาล่ะ ใจเย็นๆ ทุกคน
‪ทำไมไม่มาคุยกันล่ะว่า ‪เราอยากให้คริสต์มาสเป็นแบบไหน
‪แล้วก็มาตกลงกัน
‪เราหาทางออกได้
‪ตกลง
‪โอเค มาจัดการกัน
‪เริ่มกันเลยนะ
‪ฟราน ฉันไม่รู้ว่าคุณอยากให้คริสต์มาสเป็นยังไง ‪แต่ขอร้อง วางโทรศัพท์
‪เอาล่ะๆ เปลี่ยนเรื่องเถอะ
‪ฉันอยากให้มื้อเย็นเป็นปลาค็อดกับโรเมรีโตส
‪ปลาค็อดเหรอ
‪- ปลาค็อดมันเค็มเกินไป ‪- ดี มันถูกธรรมเนียม…
‪ไก่งวง
‪- ไก่งวงยัดไส้เหรอ ‪- แล้วเอาพิซซ่าแบบไหน
‪วิลลี่ชอบกินผัก
‪กับสลัดคีนวา
‪- ป้าล่ะคะ ‪- โรเมรีโตสกับปลาค็อด
‪- ฉันไม่เคยกินเลย ‪- ข้าว แล้วก็อาจจะไก่งวง
‪- แล้วจะมีการแสดงคริสต์มาสไหม ‪- มี
‪มีต้นไม้หรือไม่มี
‪- มี ‪- ต้นคริสต์มาสเหรอ
‪- ป้าไม่เอา ‪- ใช้เสียงข้างมาก
‪- ผมเอา แต่ขอเป็นต้นไม้จริง ‪- ไม่เอาต้นไม้ปลอม มันเป็นขยะ
‪- มันควรเป็นต้นไม้พลาสติก ‪- พลาสติก ถามจริง
‪- ใช่ ‪- ไม่ธรรมชาติ
‪- เราจะจำลองฉากประสูติ ‪- แน่นอน
‪- วิลลี่จะเป็นพระเยซูวัยประสูติ ‪- น่ารัก
‪และเซร์วันโดเล่นเป็นลา
‪จำลองฉากประสูตินี่ไร้สาระชะมัด
‪เราไม่ได้อยู่ที่เบธเลเฮมนะ
‪คุณเห็นอูฐบนชายหาดไหมล่ะ
‪จริงด้วย
‪งั้นการที่ตาแก่อ้วนๆ นั่งเลื่อนบินได้
‪ซึ่งลากด้วยกวางเรนเดียร์ ‪มาจากขั้วโลกเหนือเพื่อปีนลงปล่องไฟ
‪ไปแจกคุกกี้กับของขวัญ
‪มันสมเหตุสมผลมากกว่าเนอะ
‪ทุกคนใจเย็นๆ
‪ตกลงเราจะมีการแสดงคริสต์มาส
‪แน่นอนต้องมี
‪- มันสำคัญ ‪- และสุดท้าย…
‪ป้าอลิเซีย ปรีมิติโวและซีรีล่า ‪จะร่วมแลกของขวัญด้วย
‪- ตกลงไหม ‪- เดี๋ยวก่อน
‪ทุกอย่างฟังดูวิเศษ
‪แต่เธอลืมซานต้าคลอสไป
‪เพราะสุภาพสตรีเจ้าของบ้าน ‪ไม่อยากให้เขามาสินะ
‪ไม่
‪อภัยให้ผมด้วยแล้วกัน
‪แต่ตาแก่อ้วนมีเคราจะมา
‪เรื่องนี้ผมไม่ยอมอ่อนข้อ
‪ดูนั่นสิ ฉันเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน
‪งั้นเราก็มาดูกันว่ามันจะเป็นยังไง
‪คิดว่าต้องทำอะไรก็ทำเลย
‪ฉันเองก็จะทำสิ่งที่ฉันต้องทำ
‪- ขออีกครับ ‪- โอเค
‪ขอสองเลย
‪แน่ใจเหรอ
‪- ไม่มีไข่เหรอ ‪- อยู่นี่
‪เพิ่มน้ำเชื่อมด้วย
‪- เอานี่ กินสตรอเบอร์รี่ ‪- ทำไมต้องสตรอเบอร์รี่
‪ว้าว วิลลี่ เธอเจริญอาหารมากเลย
‪คุณเองก็เหมือนกันนะ ที่รัก
‪ให้ตายเถอะ
‪พ่อ เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‪ยุงมันรุมกัดฉัน
‪คุณเปิดม่านกันยุงทิ้งไว้เหรอ
‪คุณต่างหาก
‪ใจเย็น อย่าโทษเธอเรื่องยุงสิ
‪เธอจะต้องชดใช้
‪เธอถอดผ้าปูที่นอนฉันออกด้วย
‪ใจเย็นๆ พ่อ คิดก่อน
‪พ่อคิดว่าคนอย่างอลิเซียที่ดีกับเราจะตาย
‪จะย่องเข้าห้องพ่อเพื่อเปิดม่านกันยุงเนี่ยนะ
‪ใช่ไง ทำไมเธอถึงจะไม่ทำล่ะ
‪โอเค พอแล้ว…
‪มันจะไม่จบแค่นี้หรอก
‪ยกสอง
‪(ปิด)
‪จุ๊ๆ มานี่สิ
‪คุณนายคะ
‪ทำไมใจร้ายกับเซร์วันโดจัง
‪ฉันเปล่าใจร้าย
‪แต่ฉันจะไม่ยอมให้เขามาเจ้ากี้เจ้าการ ‪ทั้งที่อยู่ในบ้านของฉัน
‪ฉันไม่ยอมแน่
‪คุณเกลียดซานต้า ‪กับธรรมเนียมพวกนั้นจริงๆ เหรอ
‪ไม่อยู่แล้ว
‪ฉันไม่ได้บ้านะ จริงๆ แล้วฉันชอบมัน
‪แต่เซร์วันโดจะมาทำอะไรตามใจเขาที่นี่ไม่ได้
‪อัลม่า…
‪อัลม่า
‪- โอเคไหม ‪- อือ ก็ดี
‪วิวสวยใช่ไหมล่ะจ๊ะ หลานรัก
‪ค่ะป้า มันสวยมาก
‪ฉันไม่รู้จะเอาอะไรมาใส่ในนี้
‪ว่าไง
‪โอเคหรือเปล่า
‪มันถูกยกเลิก
‪- อะไรถูกยกเลิก ‪- จอห์น เมน
‪ศิลปินหลักของงานเอ็กซ์โป เขาถอนตัว
‪สองเดือน…
‪เราเจรจากับเขามาสองเดือน…
‪แต่พองานจะจัดสัปดาห์หน้า ‪เขากลับยกเลิก มันจบแล้ว
‪แถมอัลม่ายังโกรธผมอีก
‪เธอบอกว่าผมเอาแต่ทำงาน
‪มันก็ถูกของเธอ
‪ตอนนี้คุณจะมีเวลาให้ใช้กับเมียเพิ่มขึ้นแล้ว
‪ก็ใช่
‪แต่อย่าบอกอัลม่านะว่างานเอ็กซ์โปถูกยกเลิก
‪ถ้าเธอคิดว่างานยังจัดอยู่ ‪แต่ผมให้ความสำคัญกับเธอก่อน
‪อย่างน้อยผมก็น่าจะทำคะแนนได้บ้าง
‪กับผู้หญิงนี่มันยากจัง…
‪ถ้าเราใส่ใจ มันก็ไม่ดี ‪แต่ถ้าไม่ มันก็ไม่ดีเหมือนกัน
‪ผมไม่เข้าใจพวกเธอเลย
‪คุณเองก็ด้วย เซร์วันโดยิ่งแล้วใหญ่
‪ผู้หญิงต้องการอะไร
‪- ทำลายเราไง ‪- ความรัก
‪จริงๆ นะ นั่นแหละที่พวกเธอต้องการ
‪รักและถูกรัก
‪เหมือนกับเราและใครๆ
‪- ให้ตายเถอะ ‪- ใช่เลย
‪- บ้าไปแล้ว ‪- เขาตกหลุมรักง่ายมาก
‪คุณไม่เห็นเหรอ
‪ผมกำลังทำคะแนน
‪นี่มันอะไรกัน
‪คุณกำลังรอใครอยู่เหรอ
‪ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกไง
‪คุณทำอะไรลงไป
‪อะไรนะ
‪ฉันรู้จักคุณนะ คุณทำอะไรลงไป
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ
‪ผมจะทำดีกับเมียบ้างไม่ได้เลยเหรอ
‪ผมจะอยากอยู่กับคุณบนหาดตามลำพังไม่ได้หรือไง
‪และมีความสุขกับปัจจุบัน
‪เสียความรู้สึกจัง
‪ผมเสียความรู้สึก
‪ก็ได้ๆ ฉันขอโทษ
‪ก็แค่…
‪คุณทำให้ฉันเซอร์ไพรส์
‪ขอบคุณนะที่รัก
‪อยากลองหน่อยไหม
‪ตาแก่โสโครก
‪อยากเจอจีน่าจะตายอยู่แล้ว
‪เขาว่าไงนะ
‪เหมือนเขาบอกว่าผู้หญิงชื่อจีน่ากำลังจะตาย
‪ผมว่าเธอน่าจะไม่รอด
‪ไปทางขวา ขึ้นหน่อย
‪ไม่สิ ขวาของคุณ
‪ทางนี้ มันดีขึ้นแล้ว บนนั้นแหละ
‪ผมเองก็สับสนเหมือนกัน
‪- นี่ ‪- ครับ
‪ช่วยเอากระสอบหลังรั้วมาให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ
‪- ได้เลยครับ ‪- ขอบคุณ
‪ผมไม่เข้าใจเลย ผมเกลียดคริสต์มาส
‪- ใจเย็น ‪- อะไร
‪เรนาโต้
‪นายมาช่วยฉันย้ายเตียงหน่อยได้ไหม
‪กำลังไป
‪มีอะไร
‪นี่นาย
‪เหงื่อแตกพลั่กเลยนะ
‪ฉันเพิ่งแบกของมา
‪- เธออยากให้เตียงอยู่ตรงไหน ‪- มานี่
‪เดี๋ยว ฉันไม่ใช่ของเล่นของเธอ
‪ใช่สิ นายเป็นของเล่นของฉัน
‪โทษนะ กาล่า แต่ไม่
‪เราเป็นอะไรกัน
‪ให้ตายเถอะ เรนาโต้
‪ทำไมนายต้องคิดมากนัก ‪ทำไมต้องแปะป้ายทุกอย่าง
‪- เพราะฉันชอบเธอ ‪- ให้ตายเถอะ
‪และเธอไม่ชอบฉัน
‪- เพราะงั้น… ‪- อะไร
‪จะเอาอย่างนี้ใช่ไหม
‪เอาอย่างนี้แหละ
‪- จะเอาอย่างนี้เหรอ ‪- ใช่ไง
‪ถามจริง นายแน่ใจเหรอ
‪ฉันจะเอาอย่างนี้แหละ กาล่า
‪คุณกำลังทำอะไรอยู่
‪คุณทำให้ผมกลัวแทบแย่
‪คุณก็ทำผมกลัว
‪มีอะไรให้ผมช่วยไหม
‪คุณอลิเซียไม่ชอบให้ใคร ‪แตะอุปกรณ์ทำสวนโดยไม่ได้รับอนุญาต
‪จริงเหรอ
‪ครับ
‪นี่ กาล่า ขอแปดหน่อย
‪- จะเอาใบไหน ‪- แดง
‪พร้อมหรือยัง ถึงเวลามื้อค่ำแล้ว
‪ได้เวลากินข้าว
‪- ดีเลย หนูกำลังหิว ‪- ป้าด้วย แล้วพ่อสามีหนูล่ะ
‪อลิเซีย นี่บ้านคุณ ไม่ต้องรอเขาหรอก
‪ก็ได้ เขาพลาดเอง
‪ครอบครัวฉัน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪มาเร็ว
‪พ่อทำอะไรอีกเนี่ย มาเถอะ
‪ไปเร็ว
‪พวกเขาจะไม่กินมื้อค่ำเหรอ
‪นี่ปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์คริสต์มาส
‪- อะไรอีกล่ะพ่อ ‪- ว้าว
‪ลูกต้องชอบแน่ โดยเฉพาะเธอ วิลลี่
‪ไหนดูซิ
‪ทีนี้เราก็มีคริสต์มาสจริงๆ ได้แล้ว
‪ทุกคนต้องชอบแน่
‪ต้นไม้ของฉัน
‪- แต่นแต๊น ‪- ว้าว
‪เป็นไงล่ะ
‪- เยี่ยม ‪- ต้นไม้ของฉัน
‪มันไม่ใช่ต้นสน มันยังไม่ตาย
‪และไม่ใช่ต้นไม้ปลอม
‪ขอให้สุขใจในวันคริสต์มาส
‪ขอให้สุขใจในวันคริสต์มาส…
‪ต้นไม้ของฉัน
‪เป็นอะไรไปคะ คุณป้า
‪คุณไม่ชอบเหรอ
‪เป็นอะไรไปคะป้า โอเคไหม
‪- พาเธอไปที่ห้องเถอะ ‪- ไปกัน
‪ระวัง
‪เธอปลูกต้นไม้ต้นนั้นกับพี่สาว
‪ครั้งนี้คุณทำพลาดอย่างจัง
‪ให้ตายเถอะ
‪ระวังนะ
‪- จะเอาอะไรอีกไหมคะ ‪- เราควรตามหมอไหม
‪ไม่ต้องๆ ไปเถอะ
‪ป้าแค่อยากพักหน่อย
‪ถ้าต้องการอะไรให้บอกเราเลยนะคะ
‪อลิเซีย
‪อลิเซีย คุณตื่นอยู่หรือเปล่า
‪คุณจะขอบคุณผมทีหลัง เพื่อนเอ๋ย
‪อลิเซีย
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪อลิเซีย
‪ผมตามหาคุณอยู่
‪- ผมอยากถามคุณว่า… ‪- ไปให้พ้น
‪แต่…
‪ฉันบอกให้ออกไป
‪ผมขอโทษ
‪ออกไป ไปซะ
‪ดูนี่สิ
‪อลิเซีย
‪คุณได้บังเอิญแก้มัดเรือหรือเปล่า
‪เพราะถ้าไม่ใช่ว่าหาดกำลังเคลื่อนห่างเราไป
‪ก็เป็นเรานี่แหละที่เคลื่อนห่างจากหาด
‪พระเจ้า คุณทำอะไรเนี่ย
‪อะไร ผมไม่ได้ทำอะไรเลย
‪คุณมีโทรศัพท์ให้ใช้โทรหาเด็กๆ ไหม
‪หรือพลุไฟฉุกเฉิน
‪- เหมือนในหนัง ‪- ไม่ ฉันไม่มี
‪แล้วคุณจะนั่งหายใจเข้าออกอยู่ตรงนั้นเหรอ
‪นึกว่าคุณล่องเรือลำนี้เป็นซะอีก
‪นี่ไม่ใช่เรือ มันคือเรือใบ
‪ก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไร
‪ทำไมคุณไม่พาเรากลับเข้าฝั่งล่ะ
‪เพราะมันเป็นเรือใบ และตอนนี้ไม่มีลม
‪ถ้าจะติดตั้งเครื่องยนต์ไว้ก็น่าจะง่ายๆ นะ
‪มันมีเครื่องยนต์ แต่มันพัง
‪ช่วยเงียบๆ ได้แล้ว ให้ตายเถอะ ‪เงียบซะ ตาแก่บ้า
‪ปัดโธ่เว้ย
‪นี่ อย่าแตะต้องมัน
‪คุณหูหนวกเหรอ ฉันบอกว่าอย่าแตะต้องมัน
‪เลิกเครียดได้แล้ว
‪เรายังต้องติดอยู่ที่นี่ไปอีกสักพักนะ
‪ไม่ได้ๆ ห้ามสูบในนี้
‪เพื่อตัวคุณเองด้วย
‪คุณไม่เห็นค่าชีวิตตัวเองหรือไง
‪อลิเซีย
‪ด้วยอายุปูนนี้น่ะ ถ้าผมจะตาย
‪ผมน่าจะตายเพราะฟ้าผ่ามากกว่าเพราะบุหรี่นะ
‪มันเป็นระเบิดเวลา
‪ชีวิต…
‪เริ่มต้นช้าๆ
‪ราวกับ…
‪ราวกับมันจะไม่มีวันหมด
‪จากนั้นทุกอย่างก็เร่งความเร็วขึ้น
‪จนเวลามันเหมือนจะไม่พอ
‪แล้วอย่างกะทันหัน
‪วันหนึ่ง โดยที่ไม่ทันตั้งตัว
‪ในเสี้ยววินาที…
‪ตูม
‪ฉันเป็นโรคหลอดเลือดโป่งพอง เซร์วันโด
‪มันทำให้คุณหายใจแบบนั้นสินะ
‪มันช่วยให้ฉันใจเย็นลง
‪โฮเมโรบอกว่า…
‪นักปรัชญากรีกโฮเมอร์น่ะเหรอ
‪โฮเมโรคือขี้ยาเม็กซิกัน
‪โฮเมโรบอกว่า
‪การกลัวตายมันเลวร้ายกว่าตายจริงๆ
‪และการกลัวที่จะมีชีวิต ‪ก็เลวร้ายยิ่งกว่าการกลัวตาย
‪ตอนนี้พวกเขาน่าจะมีช่วงเวลาที่ดีด้วยกันแล้วล่ะ
‪นี่ เห็นพ่อผมไหม ผมหาเขาไม่เจอ
‪อือ…
‪ชักจะน่าสนใจแล้ว
‪อัลม่า
‪มานี่หน่อย
‪จะให้โทรหายามชายฝั่งไหม
‪หรือเราควรทิ้งพวกเขาไว้ที่นั่น
‪นี่ ฉันถามอะไรหน่อยสิ
‪คือว่า…
‪ทำไมคุณถึงดื้อรั้นเรื่องคริสต์มาสนัก
‪ก็แค่…
‪เมื่อนานมาแล้ว สมัยที่ฟรานกับพี่น้องยังเด็กอยู่
‪เราฉลองคริสต์มาสด้วยกันทุกปี
‪ที่บ้าน
‪และแม่ของฟรานก็ทำอาหารเหมือนเดิมทุกปี
‪ไก่งวงยัดไส้ลูกพลัม
‪รสชาติแย่มาก
‪และผมก็จะแต่งตัวเป็นซานต้าคลอส
‪ผมจะเอาของขวัญมาแจกให้ทุกคน
‪น่ารักมาก น่ารักจริงๆ
‪ผมเกลียดมันมาก
‪จริง ผมเกลียดที่ต้องแต่งตัว…
‪เกลียดทุกอย่างเกี่ยวกับคริสต์มาส
‪แต่ภรรยาผมบังคับให้ผมทำ
‪แล้วพอเธอตาย
‪ผมถึงตระหนัก
‪ว่าสิ่งที่ผมคิดว่าผมเกลียด
‪มันคือช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตผม
‪แต่ลูกๆ ของผมไม่ใช่เด็กอีกแล้ว
‪และเราคงพูดได้ว่า
‪ผมไม่ใช่พ่อที่ดีที่สุด
‪นั่น
‪และตอนนี้เมื่อผมแก่แล้ว
‪ผมก็อยากจะย้อนความหลังเหล่านั้นอีกครั้ง
‪แต่ทำไมต้องเป็นตอนนี้
‪เพราะด้วยอายุของผม
‪ทุกวันสามารถเป็นวันสุดท้าย
‪คริสต์มาสไหนๆ
‪ก็สามารถเป็นคริสต์มาสสุดท้าย
‪และตอนนี้ผมก็อยากรู้สึกแบบนั้นอีกครั้ง
‪ความสงบนั้น
‪ความรักนั้น
‪มันแข็ง
‪หือ
‪หัวใจผมหยุดเต้น อลิเซีย
‪คุณโรแมนติกเกินเยียวยาจริงๆ เซร์วันโด
‪ผมพูดจริง
‪จริงเหรอ
‪จริงเหรอเนี่ย ช่วยด้วย
‪- พ่อ ‪- เซร์วันโด
‪พ่อ
‪เซร์วันโด
‪พ่อจะไม่เป็นไร พ่อ ไม่ต้องห่วงนะ
‪เบาๆ
‪นึกถึงชั้นเรียนโยคะของเมโม่ไว้
‪เขาจะไม่เป็นไรใช่ไหม
‪เขาไม่เป็นไรแน่ รอดูเถอะค่ะ
‪พระเจ้า…
‪ญาติของคุณเซร์วันโด บีเยกาส
‪เขาเป็นพ่อผมเอง
‪ผลออกมาแล้วครับ
‪เขามีอาการแพนิกขั้นรุนแรง
‪ซึ่งน่าจะเพราะอารมณ์ที่รุนแรงไม่ก็ความเครียด
‪อ้อ ครับ
‪โอเค
‪ผมอยากให้เขานอนที่นี่สักคืนเพื่อสังเกตอาการ
‪โอเค
‪แต่ไม่ต้องห่วง เขาปลอดภัย
‪เราเจอเขาได้ไหม
‪ได้ เชิญเลย
‪- ใคร ‪- ผมเองครับพ่อ
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪ห่วยแตก แต่…
‪มันอาจแย่กว่านี้ก็ได้ จริงไหม
‪หมออยากให้พ่อนอนที่นี่สักคืน
‪จะได้แน่ใจว่าพ่อไม่เป็นไร
‪พ่อทำเรากลัวแทบแย่
‪บ้าจริง ฉันนึกว่าฉันจะตายซะแล้ว
‪มันแค่อาการแพนิก
‪ฉันก็ต้องแพนิกสิ
‪นานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้
‪ที่ฉันไม่ได้ใกล้ชิดผู้หญิง
‪ผมจะไปหาอะไรดื่ม จะเอาอะไรไหม
‪ขอวิสกี้
‪เดี๋ยวผมมา
‪พ่อเป็นไงบ้าง
‪ฉันหยุดคิดถึงแม่แกไม่ได้เลย
‪มันไม่ใช่เรื่องของแก แต่…
‪ตั้งแต่เธอตาย พ่อก็ไม่เคยคบกับใครอีก
‪ก็เพราะอย่างนั้นพ่อถึงได้แพนิก
‪นั่นสิครับ
‪แล้วเซร์วันโดก็ถูกพาไปโรงพยาบาล
‪ว้าว เรื่องไม่ธรรมดาเลย
‪ใช่ ตอนนี้เขาปลอดภัยแล้ว เขาแค่แพนิก
‪แต่ว่านะ จีน่า ผมกำลังคิดว่า
‪ในเมื่องานเอ็กซ์โปยกเลิกไปแล้ว
‪คุณก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่แกลเลอรี
‪ทำไมไม่มาฉลองคริสต์มาสกับเราล่ะ
‪ฉันก็อยากไป แต่ฉันไปไม่ได้
‪นี่เรื่องด่วน ฉันต้องคุยกับฟราน
‪ผมคิดถึงคุณมากเลย
‪เอ็ด…
‪ไง จีน่า ผมยุ่งมากเลย
‪มีอะไร
‪อะไรนะ
‪โอเค ฉันต้องไปแล้ว
‪แกจะทิ้งฉันไว้กับไอ้โง่นี่น่ะเหรอ
‪นี่คุณ
‪เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมกลับมาหา
‪อย่าทำอะไรโง่ๆ ล่ะ ฟรานซิสโก
‪โอกาสแบบนี้จะเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียวในชีวิต
‪อัลม่าจะเข้าใจ เชื่อเถอะ
‪ขับรถดีๆ นะ
‪ทีนี้นายก็เอาวิสกี้มาให้ฉันได้แล้ว
‪หลังจากที่คุณเรียกผมว่าไอ้โง่น่ะเหรอ
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ‪แต่เรากลับมาดีกันอีกครั้งแล้ว
‪เยี่ยมเลยใช่ไหมล่ะ
‪ตอนรู้จักฟราน ‪เธอรู้ทันทีเลยไหมว่าเขาคือคนที่ใช่
‪พูดตามตรงนะ ไม่
‪ฉันหมายถึง
‪ฉันชอบเขา เขานิสัยดี
‪แต่ไม่ ตอนแรกเราเป็นแค่เพื่อนกัน
‪น่าสนใจ
‪เดี๋ยวฉันมานะ
‪เอ็ด คุณยังอยากสลับชื่อไหม
‪ผมซื้อของขวัญให้เรนาโต้แล้ว เพราะงั้น…
‪ไม่เอาน่า
‪ผมจะลองคิดดูแล้วกัน
‪เข้าไปได้ไหมคะ
‪เข้ามาสิ หลานรัก
‪เป็นไงบ้างคะป้า
‪สงบลงเยอะแล้วจ้ะ
‪ป้าดีใจนะที่เขาก็แค่กลัว
‪ป้า…
‪ป้ากับเซร์วันโดนี่ยังไงกันแน่คะ
‪อะไร
‪ไม่เห็นเป็นไรเลย มันไม่ใช่เรื่องแย่
‪เปล่าหรอก
‪ถ้ามันเป็นแบบนั้น…
‪ป้าทำไม่ได้
‪ทำไมล่ะคะ
‪เพราะหลอดเลือดโป่งพองเหรอ
‪ป้าจะใช้ข้ออ้างนั้น ‪เพื่ออยู่เป็นโสดไปเรื่อยๆ เนี่ยนะ
‪ป้าคบกับใครไม่ได้
‪ป้าจะตายตอนไหนก็ได้
‪ใช่ ป้าพูดถูก เราทุกคนจะตายตอนไหนก็ได้
‪แต่แล้วไงล่ะ
‪ป้าจะไม่ให้โอกาสตัวเองได้อยู่กับใครเลยเหรอ
‪ให้โอกาสความรักหน่อย ให้โอกาสตัวเอง
‪ฟราน ทำอะไรน่ะ
‪ฉันเอาเสื้อผ้าไปให้ที่โรงพยาบาลก็ได้
‪เปล่า คือ…
‪จำจอห์น เมน ‪ศิลปินที่จะมาเปิดตัวงานเอ็กซ์โปได้ไหม
‪- เขาขอยกเลิกคิวเมื่อสัปดาห์ก่อน ‪- อะไรนะ
‪แต่เดาสิว่าผมจะได้ใครมาแทนเขา
‪แดน เบลมอนโด
‪แดน เบลมอนโดจะมาที่แกลเลอรีเรา ‪เหลือเชื่อไหมล่ะ
‪ฟราน ฉันมีเรื่องต้องบอก
‪เราโชคดี จริงๆ นะ นี่มันสุดยอด
‪แต่นี่เรื่องสำคัญ
‪เราจะมีเงินจ่ายค่าเทอมเรเน่ ผมแน่ใจ อัลม่า
‪คุณจะโกรธผมแค่ไหนถ้าผมไปซานมิเกลพรุ่งนี้
‪ฉันเข้าใจแล้ว
‪ที่ช่วงนี้คุณทำตัวโรแมนติก ‪เป็นเพราะศิลปินคุณบอกยกเลิกคิวนี่เอง
‪เปล่าสักหน่อย
‪เราจะทานมื้อค่ำกัน ‪พรุ่งนี้เช้าผมจะขับรถไปซานมิเกล
‪อย่างมากที่สุดก็คงแค่สองหรือสามวัน
‪ผมจะกลับมาฉลองปีใหม่ ผมสัญญา
‪หวังว่านะ
‪นั่นคุณโกรธระดับเจ็ดใช่ไหม
‪เก้าแน่ๆ
‪และนั่นสิบ
‪"แด่วิลลี่ จาก…"
‪วิลลี่
‪เธอทำอะไรน่ะ
‪แอบดูของขวัญเหรอ วิลลี่ ฉันเห็นนะ
‪ซีรีล่า
‪ปรีมิติโว
‪ครับ คุณผู้หญิง
‪เอาของขวัญไปซ่อน ห้ามให้ใครหาเจอ
‪เธอก็รู้ว่าเด็กๆ เป็นยังไง
‪- ไม่ต้องห่วง คุณผู้หญิง ‪- ซีรีล่า
‪(วอร์ดฉุกเฉิน)
‪ฟรานซิสโกอยู่ไหน
‪เจ้านั่นบอกว่าจะมา
‪ฉันไม่เข้าใจเลย
‪คุณเลือก 25 ธันวาคมเป็นวันเปิดงานได้ไงกัน
‪คริสต์มาสเป็นฤดูกาลท่องเที่ยวของซานมิเกล ‪คุณก็รู้นี่ อัลม่า
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณไม่เห็นคุณค่า ‪ของความพยายามและความเสียสละที่ผม…
‪เสียสละเหรอ
‪การใช้เวลาอยู่กับฉันและครอบครัว ‪ในช่วงคริสต์มาสคือการเสียสละเหรอ
‪ผมไม่ได้พูดแบบนั้น
‪คุณไม่ฟังเลย ฟราน
‪ฉันพยายามจะบอกเรื่องสำคัญกับคุณอยู่
‪อัลม่า ผมรักคุณ
‪ผมรักคุณ แต่ผมต้องไปที่งานเอ็กซ์โปพรุ่งนี้
‪ถ้าตัดสินใจดีแล้ว ทำไมไม่ไปซะเลยล่ะ
‪- อัลม่า ‪- นี่…
‪โอเค
‪เรากลับมาแล้ว
‪ดีจังที่คุณกลับมา
‪สวัสดี อลิเซีย
‪โรงพยาบาลดูแลคุณดีจัง
‪คุณดูดีขึ้นเยอะเลย
‪ขอบคุณ
‪เดี๋ยวฉันจะไปดูว่า ‪มีใครต้องการอะไรไหม ขอตัวนะคะ
‪ใช่ ผมเองก็จะไปดูว่า…
‪ผมจะไปดูให้แน่ใจว่า…
‪อลิเซีย
‪ผมอยากคุยกับคุณ
‪ยกโทษให้ผมด้วยนะ
‪ถ้าเกิด…
‪ผมทำเกินไป
‪ผมไม่ควรทำเลย
‪ผมอยากให้เราลืมเรื่องที่เกิดขึ้นซะ ขอร้องล่ะนะ
‪ไหนคุณบอกว่าการกลัวที่จะมีชีวิต
‪มันแย่ยิ่งกว่ากลัวตายไง
‪ผมรู้
‪แต่ผมทำไม่ได้
‪ฉันไม่น่าต้องมารู้จักคุณเลย
‪แกจะไปไหน
‪ไปซานมิเกล
‪ให้ตายสิ ฟรานซิสโก ‪ฉันบอกแล้วว่าอย่าทำอะไรโง่ๆ
‪อีกสองสามวันผมก็กลับมาแล้ว
‪ฉันจะไปกับแกด้วย
‪อะไรกัน แต่…
‪พ่อต้องทานมื้อค่ำคริสต์มาสกับทุกคน
‪นั่นไม่ใช่คำถาม
‪ฉันไม่มีธุระอะไรที่นี่
‪ฉันควรเคารพอลิเซียด้วยการไปจากที่นี่
‪งั้นก็รีบซะ ไปเร็ว
‪(รถโรงเรียน เห็นไฟแดงให้จอด)
‪พวกเขาเอารถเมล์ไปเหรอ
‪ไม่ใช่แค่นั้นด้วย
‪ไม่อยากจะเชื่อ
‪พ่อแห่งปีของแท้ ต้องเป็นความคิดเซร์วันโดแน่
‪พวกเขาไปไหน
‪ไปซานมิเกล
‪- อัลม่า ‪- ปล่อยเธอไป
‪เธอต้องการพื้นที่
‪พวกเขาควรจะพาฉันไปด้วย
‪แต่เรามาที่นี่เพื่อใช้เวลาด้วยกันนะ
‪สิ่งที่ชีวิตสอนผมก็คือถ้าเราฟันหัก
‪ยิ้มยังไงก็ดูแย่
‪เจ้าบทเจ้ากลอน
‪นี่แปลว่าเราจะไม่มีคริสต์มาสหรือเปล่า
‪ต้องมีสิจ๊ะ
‪เย่
‪- พ่อจะกินนั่นจริงๆ เหรอ ‪- ฉันน่าจะอยู่กินข้าวกับครอบครัวมากกว่า
‪ไม่ ไม่ต้อง
‪ไม่เหรอ
‪ราคา 15 เปโซ
‪มีบูร์ริโตโรสแมรีด้วยนะ เผื่ออยากกิน
‪ล้อเล่นน่ะพ่อ ไปกันเถอะ
‪ดูดีมากเลย
‪เป็นภาพที่น่ารักจริงๆ
‪นี่
‪- คุณรับบทใคร ‪- ไม่รู้สิ คนฉลาดๆ สักคนมั้ง คุณล่ะ
‪บัลธาซาร์หรือเปล่า
‪อัลม่าต้องเป็นมารีย์ไม่ใช่เหรอ
‪ใช่จ้ะ แต่เธอไม่ค่อยสบาย
‪กาล่าเลยรับบทพระแม่พรหมจรรย์แทน
‪โอเค โพสท่านะ
‪เด็กๆ เป็นอะไรไป
‪ทำไมหน้าเศร้ากันอย่างนั้น
‪ด้วยความเคารพนะครับคุณนาย
‪แต่นี่มันไม่ถูก
‪ใช่ เขาพูดถูก
‪เดี๋ยววิลลี่จะมีภาวะร้อนเกิน
‪ถ้าทุกคนไม่อยากทำ เราไม่ทำก็ได้
‪รู้ไหม ในเมื่อไม่มีใครเอาของขวัญมาให้ผม
‪การเล่นบทเยซูนินจาก็ห่วยแตก
‪มื้อค่ำพร้อมแล้วบอกด้วยนะ
‪ไอ้เด็กซังกะบ๊วย
‪นี่คุณ
‪ที่รัก…
‪(โฮเมโร "เส้นทางชีวิต")
‪เราจะได้กินมื้อค่ำตอนไหน
‪ถ้ากินแบบไม่คิด รสชาติมันจะดีขึ้น
‪นี่เป็นมื้อค่ำคริสต์มาสที่ห่วยแตกที่สุดของฉันเลย
‪ผมจำมื้อค่ำคริสต์มาสที่ห่วยแตกกว่านี้ได้
‪ปีหลังจากแม่ตาย
‪พ่อจำไม่ได้เหรอ
‪พ่อทำอาหาร
‪มันเป็นครั้งแรกของพ่อ
‪พ่อทำไก่งวงไหม้
‪ผมต้องใช้ค้อนทุบมันให้แบะ
‪ขนาดโซโลวิโนยังไม่กินเลยสินะ
‪มันพยายามแล้วด้วย
‪แต่พ่อคิดว่าพายแอปเปิ้ลมันแย่กว่าเยอะ
‪พายนั่นโคตรน่าขยะแขยง
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าพ่อจะผสมเกลือกับน้ำตาล
‪แต่ผมก็ยังกินมันเพื่อไม่ให้พ่อรู้สึกแย่
‪รู้ไหมว่าส่วนไหนของคริสต์มาสที่ดีที่สุด
‪ถั่วเหรอ
‪ไม่ใช่
‪การได้อยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว
‪ก็ไม่ได้เลวร้ายนัก
‪แล้วถ้า…
‪ใช่แล้ว ลูกพ่อ…
‪ดีกว่าเนอะพ่อ
‪กลับไปกันเถอะ
‪โอเค เราจะกลับกัน
‪("เส้นทางชีวิต")
‪ให้ตายสิ
‪พ่อ ส่งเครื่องมือมาให้ผม มันอยู่ข้างหลัง
‪ฟรานซิสโก
‪มีอะไรอีกล่ะพ่อ
‪มานี่เร็ว
‪ไม่นะ
‪เราต้องหาทางกลับไปให้ได้
‪ได้โปรดเถอะ
‪นี่ๆ
‪ใครเป็นคนคิดให้เอาของขวัญไปซ่อนในนั้นเนี่ย
‪จะไปรู้ได้ไงล่ะ
‪มาอีกคันแล้ว
‪ขอร้องล่ะ
‪คุณครับ ขอร้อง ทางนี้ นี่
‪บ้าเอ๊ย
‪จะไม่มีใครพาผู้ชายสองคนไปส่ง ‪ในคืนคริสต์มาสอีฟเลยหรือไง
‪ไม่ครับพ่อ ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว
‪ขอร้องล่ะ
‪วิเศษ
‪เค้กผลไม้
‪ดี
‪น่ากินจัง
‪ตรงนั้นแหละที่รัก
‪วางมันฝรั่งโรสแมรีไว้ตรงนี้
‪ไอ้นี่ไว้ตรงนี้ก็ได้
‪ตามใจเลย
‪โรเมรีโตสไว้ตรงนั้น
‪ขยับนี่ไปนิดๆ ได้ไหม นั่นแหละ
‪เยี่ยม
‪โอเคแล้ว
‪มากล่าวขอบคุณกัน
‪ขอบคุณพระองค์สำหรับขนมปังในทุกๆ วัน…
‪และปลาค็อดกับโรเมรีโตส
‪และ…
‪ไม่ไหว ฉันทำไม่ได้ ขอโทษด้วย
‪ฉันรู้สึกไม่ดี ฉันทำไม่ได้
‪ไม่ได้
‪ขอผมพูดอะไรได้ไหม
‪คืนนี้ผมอยากจะขอบคุณ
‪สำหรับโอกาสที่พวกเราทุกคน
‪ได้อยู่ร่วมกันที่นี่
‪และได้ทานอาหารแสนอร่อยมื้อนี้
‪ถึงแม้ตั้งแต่ที่พวกคุณมา ‪มันจะมีความยุ่งยากบางอย่างเกิดขึ้น
‪แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่า
‪คุณได้นำชีวิตใหม่
‪ซึ่งเปี่ยมด้วยแสงสว่างและความสุข
‪มาสู่บ้านหลังนี้
‪ขอบคุณมาก
‪ผมยังอยากจะขอบคุณคุณผู้หญิงด้วย
‪ที่เห็นผมกับซีรีล่าเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว
‪ขอบคุณนะ
‪ดิฉันเองก็อยากจะขอบคุณ
‪ทุกๆ คน
‪ถึงจะไม่ได้ตั้งใจ
‪แต่คุณก็สอนให้เรารู้ว่า ‪วิธีฉลองคริสต์มาสมันไม่สำคัญ
‪จะมีไก่งวงหรือโรเมรีโตสหรือไม่ไม่สำคัญ
‪จะมีทุกอย่างหรือไม่มี มันไม่สำคัญ
‪ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่สำคัญคือเราได้อยู่ด้วยกัน
‪ได้ฉลองกับคนที่เรารัก
‪และคืนนี้
‪ฉันอยากขอบคุณสำหรับเรื่องนั้น
‪แล้วก็ทานให้อร่อย
‪เมอร์รี่คริสต์มาส
‪- เมอร์รี่คริสต์มาส ‪- เมอร์รี่คริสต์มาส
‪ดูสิ มาอีกคันแล้ว ฟรานซิสโก
‪ช่างมันเถอะพ่อ อย่าเสียเวลาเลย ‪ไม่มีใครจอดหรอก
‪คริสต์มาสของเรามันล่มไปแล้ว
‪- จะไปที่หาดเหรอ ‪- ใช่
‪ขึ้นมาสิ ผมไปส่ง
‪- ขอบคุณ ‪- ขอบคุณ
‪เอาล่ะนะ
‪พร้อมหรือยัง
‪เร็วเข้า ฟรานซิสโก
‪มาแล้วพ่อ
‪ไปเลยครับ
‪หนูไม่น่าบอกให้เขาไปเลย
‪มันไม่ควรเป็นคริสต์มาส
‪ตอนนี้หนูหวังแค่ให้เขาอยู่
‪โธ่ หลานรัก
‪ฟราน
‪เซอร์ไพรส์
‪จีน่า ดีใจจังที่เจอคุณ
‪ฉันเองก็ดีใจ แล้วเอ็ดล่ะ
‪ทางนั้นค่ะ เข้ามาเลย
‪เอ็ด คุณอยู่ไหน ที่รัก ฉันมาแล้ว
‪- เมอร์รี่คริสต์มาส ‪- จีน่า
‪จีน่า วิเศษจริงๆ
‪- จีน่า เซอร์ไพรส์จัง ‪- ยินดีต้อนรับ
‪จีน่า เราคิดถึงคุณมาก
‪ฉันไม่ยอมพลาดคริสต์มาสนี้หรอก
‪แล้วเรื่องงานเอ็กซ์โปล่ะ
‪จัดการเรียบร้อยไปแล้ว
‪เรื่องนี้สำคัญกว่า
‪ฉันเชื่อว่าฟรานจะเข้าใจ ใช่ไหมฟราน
‪ฟรานล่ะ
‪- ฉันว่าฉันทำหนักไป ‪- เธอต้องทำเท่าที่รับไว้
‪ในคาบสุดท้ายเธอทำได้ดี
‪เด็กคนนั้นเหลือเกินจริงๆ
‪ฉันไม่ควรบอกให้เขาไป
‪อย่างน้อยฉันก็ควรบอกเขาก่อนว่าฉันท้อง
‪หือ
‪- คุณท้องเหรอ ‪- หือ
‪หือ
‪เธอท้อง
‪หลานท้องเหรอ
‪โธ่ ที่รัก
‪นี่เป็นคริสต์มาสที่ดีเหลือเกิน
‪เดี๋ยวๆ ฉันขอเป็นแม่ทูนหัวนะ
‪- ได้เลย ‪- ดีใจด้วย ที่รัก ช่างเป็นเรื่องดีจริงๆ
‪ยินดีด้วย ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪ในที่สุดก็จะมีคนที่เข้าใจผม
‪ลูกรัก เราเข้าใจลูกนะ
‪ถึงบางครั้งมันจะดูไม่เหมือนก็เถอะ
‪พ่ออยากให้ลูกรู้ว่า ‪ลูกสามารถเชื่ออะไรก็ได้ที่อยากเชื่อ
‪ลูกสามารถเป็นอะไรก็ได้ที่อยากเป็น
‪ครับ
‪- ผมเปิดเอง ‪- ฟราน
‪บัลธาซาร์
‪- หือ ‪- สวัสดี
‪- จีโอ
‪สวัสดี
‪- เมอร์รี่คริสต์มาส ‪- ไง เมอร์รี่คริสต์มาส
‪เซอร์ไพรส์จัง ไม่อยากเชื่อเลย
‪คอนเสิร์ตเราถูกยกเลิก เราเลยมาที่นี่
‪- เยี่ยมเลย เข้ามาสิ ‪- เราตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์ ไง
‪คุณจีโอ
‪- จีโอ ‪- ไง เป็นไงบ้าง
‪นี่ป้าฉัน อลิเซีย นี่จีโอกับออร์ลันโด
‪ไง ยินดีที่ได้รู้จักนะ ยินดีต้อนรับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪แล้วไหนฟรานล่ะ
‪กับเซร์วันโด
‪เอาผ้าคลุมไปเถอะ ผมไม่ค่อยได้ใช้
‪ขอบคุณ
‪ก้าวระวังๆ นะพ่อ อย่างนั้นแหละ
‪ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ ‪คุณรักษาคริสต์มาสเอาไว้
‪นี่
‪คุณจะพบทางกลับบ้านเสมอ
‪เมอร์รี่คริสต์มาส
‪ฉันมีความคิดดีๆ แล้ว
‪- พ่อครับ นี่คือของประดับคริสต์มาส ‪- นั่นใคร
‪ให้ตายสิ
‪บ้าจริง คุณเป็นบ้าอะไรเนี่ย
‪คุณโผล่มาเหมือนผีตลอดเลย
‪คุณเองก็ทำผมกลัว ผมก็มีความรู้สึกนะ
‪บางทีมันก็มักจะมีคนเข้ามาขโมยเครื่องมือ
‪และคุณอลิเซียก็จะโทษผม
‪มีอะไรให้ช่วยไหม
‪ไหนๆ คุณก็พูดมาแล้ว…
‪อะไรนะ
‪คุณกำลังจะมีลูกเหรอ
‪ฉันเป็นแม่ทูนหัวได้ไหม
‪ไม่ได้ สายไปแล้ว
‪สายเกินไปแล้ว
‪- ผมจะได้เป็นลุง ‪- ฉันจะได้เป็นป้าแล้ว
‪นี่ วิลลี่
‪เธอขออะไรซานต้าคลอส ‪กับเยซูวัยประสูติสำหรับคริสต์มาสจ๊ะ
‪ผมไม่ได้ขอให้ตัวเอง
‪ผมขอให้ครอบครัวของเรา ‪ได้อยู่ด้วยกันในวันคริสต์มาส
‪- น่ารักจัง ‪- หนุ่มน้อย น่ารักจริงๆ
‪หิมะตก
‪ที่ชายหาดไม่มีหิมะ…
‪หิมะตกที่ชายหาด
‪มาเร็ว หิมะ นั่นหิมะ
‪นี่มันอะไรกัน
‪ไม่จริงน่า
‪มาเร็ว เร็วเข้า
‪- สุดยอด ‪- หิมะ
‪นี่มันอะไรกัน
‪- อ้อ ‪- ปรีมิติโว
‪คุณโดนฉันจัดการแน่
‪ได้ยินหรือเปล่า
‪นี่
‪ช่วยฉันย้ายเตียงหน่อยได้ไหม
‪ได้สิ
‪ไง ครอบครัวของฉัน
‪พอมีที่ให้กับนักแสวงบุญสองคน ‪ที่ไม่ได้ศักดิ์สิทธิ์เท่าไรบ้างไหม
‪ของขวัญ
‪ขอบคุณพระเจ้าที่คุณกลับมา ฟราน
‪- จีน่า ‪- เซร์วันโด
‪จีโอ ออร์ลันโด มาทำอะไรที่นี่
‪คริสต์มาสดีกว่าเสมอเมื่ออยู่กับครอบครัว
‪ฉันดีใจที่คุณเอาของขวัญกลับมานะ เซร์วันโด
‪ขอบคุณ
‪ผมไม่ได้กลับมาเพราะของขวัญ อลิเซีย
‪ไม่เหรอ
‪ไม่
‪ผมพบว่ามันยังมีหลายสิ่งที่รอให้ผมประสบ
‪และแบ่งปัน
‪โดยปราศจากความกลัว
‪และโดยปราศจากความกลัว
‪อัลม่า
‪ผมขอโทษ
‪ไม่มีแกลเลอรีแล้ว ไม่มีศิลปินแล้ว ‪ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าคุณทั้งนั้น
‪ยกโทษให้ผมด้วย
‪ฟราน คุณตั้งชื่อลูกว่าวิลเลียมได้ไหม
‪วิลลี่ ฟรานยังไม่รู้
‪ขอโทษที่ไม่ได้บอกให้เร็วกว่านี้นะ
‪ไม่อยากให้คุณต้องมารู้เพราะแบบนี้เลย
‪เดี๋ยว…
‪ผมกำลังจะเป็นพ่อคนเหรอ
‪ใช่
‪- ผมจะได้เป็นพ่อเหรอ ‪- ใช่
‪ผมจะได้เป็นพ่อแล้ว ผมจะได้เป็นพ่อ
‪ฉันกำลังจะได้เป็นปู่
‪- ฉันจะได้เป็นย่าใหญ่ ‪- ปู่
‪- ปาร์ตี้ ‪- ผมจะได้เป็นพ่อ
‪ไชโย
‪ปาร์ตี้
‪- ไม่นะ อีกแล้วเหรอ ‪- เดี๋ยวก่อน
‪ใจเย็น
‪พวกเขาไม่เป็นไรหรอก
‪เขากินไวอากร้าไปแล้ว
‪(จาก: เซร์วันโด ‪ถึง: อลิเซีย)
‪คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์