Downloaded from YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Official YIFY movies site: YTS.MX
OCAK 2020'DE KAYDEDİLDİ
ÖNCEKİ ZAMANLARDA
Teşekkürler.
Çok teşekkürler.
Sağ olun.
Teşekkürler.
Çok sağ olun.
Ne güzel karşıladınız, sağ olun.
Biraz fazla bile sayılır, yani…
Yürüdüm sadece. Çok da…
Zor bir şey değil.
Hazır mısınız diye sormayacağım. Tamam mı?
Tamam mı? Harika.
Bence hazır olmak sizin işiniz değil.
Benim işim.
Bir sanatçı sorarsa şöyle deyin:
"Bu seni ilgilendirmez.
Daha yeni oturduk. Git başımızdan."
Bu gece bir seferlik, hazır olmanıza gerek yok.
İyi akşamlar.
Evet, iyi akşamlar.
Ben…
Sizi gördüğüme çok sevindim.
Bunu her gece, her sahnede söylüyorum.
Bir stand-up şovundan sonra
komedyenlere "Zor mu?" diye soruyorlar.
Ben de abartıp evet diyorum.
Bir gün Darfur belgeseli izlemiştim.
Bu yüzden bence komedyen olmak çok zor değil.
Gülmeseniz bile sorun değil.
Vurulmaktansa kötü espri yapmayı tercih ederim.
Galiba şimdi hiç hazır değilsinizdir.
Ama hallederiz.
Gösterimin tarzı böyle olacak. Uyarayım.
Mekânı dolu görmek güzel çünkü zor şeyler geçirdik.
Saldırılar, terör olayları oldu.
İnsanlar dışarı çıkmak istemedi, anlıyorum.
Kendi gösterilerime dahi gitmedim.
Bazıları katılmıyor. "Korkmadık" diyorlar.
Ama ben korktum işte.
Metroda korkan insanları gördüm.
Bir adam geldi. İhram giymiş, uzun sakalları vardı.
Biraz gerildim, söyleyeyim.
İnsanlar direğe sıkı tutunuyorlardı.
Korkmuşlardı. Hatta bir adam gelip bana soru sordu.
"Şuradaki adam şüpheli durmuyor mu?"
Hepimiz paranoyaklaştık.
Ben tam bir paranoyağım.
Öyle paranoyağım ki intihar yeleğiyle dolaşıyorum.
Otobüsteysem ve canlı bomba binerse
"Pardon, bu otobüs dolu" derim.
"Planları iyi kontrol et."
Gerçekten patlatacaksa da ondan önce ben patlatırım.
Bütün hurileri benim olur.
Ne sandınız?
Ama böyle şeyler ortamı tuhaflaştırdı.
Bir şey olunca hemen "IŞİD mi yaptı?" diyoruz.
Notre Dame yangını mesela.
Teröristler yaptı sandım.
Ama onlar bile emin değildi.
Haberleri takip eden elemanları vardır.
"Katedrali biz mi yaktık?"
"İnşaat alanında adamımız yok muydu?"
"Sorumluluğu üstlensek mi? Tamam, ben üstlenirim."
"Yakınlarda kebapçı var. Bağlantıyı kurarlar."
Vegas katliamını IŞİD üstlendi.
FBI, "Hayır" dedi.
"Ama iyi denemeydi beyler."
Sonra cevap verdiler. "Tamam, biz sizi ararız."
Şanslarını deniyorlar işte.
Kasırgaları da üstlenecekler.
Biraz şansla rüzgârdan Suriyeli pasaportu çıkar.
Johnny ölünce aramamalarına şaşırdım.
Tuhaf bir zaman. Cadılar Bayramı döneminde
zombi kıyafetleriyle insanları korkutmaya gerek yok.
Bir ihram giy, tamamdır.
Ben giyiyorum. Herkese de
"Şaka mı Allahüekber mi?" dedim.
Çok iyi işe yarıyor.
Domuz jelatiniyle yapılan şekerler aldım.
Ama önlemler de alınıyor.
Salah Abdeslam'ın hücresinde intihar etmesin diye kameralar var.
Bence harika bir TV programı olurdu.
Mikonos'ta Les Marseillais'ten sonra Fleury'de Cihatçılar iyi olur.
Madem konumuz toplumdan dışlananlar…
Size şunu söyleyeyim.
Öyle bir kameranın önünde olsam
"Salah!" derim.
"Ben dış sesinizim."
"Şaka yapıyorum 16,00'da ziyaretçin var!"
"Şimdilik
bu kadar."
Evet, biraz gülmek güzeldi.
Burada limonlu Perrier var.
Aslında pek sevmiyorum
ama işler tuhaflaşınca karıştırıyorum.
Bence yardımı oluyor.
"Komedyen misin? Komik misin?" diye soruyorlar.
Güçsüz olduğum için komedyenim.
Güçlü ve açık sözlüyseniz aynı fikirde olmayanlarla yüzleşirsiniz.
Benim gibi güçsüzseniz
ve insanlar size katılmıyorsa "Şaka yapıyorum" dersiniz.
Komedyen olmanın ilk adımı bu.
Ama buna siz karar veremezsiniz.
Toplum karar verir, siz değil.
Belki gösterinin sonunda
"İyi bir konferanstı" dersiniz.
Bu da mümkün.
Mümkün.
Aslında benim hayalim yıldız olmak.
Para için değil, Rendez-vous en terre inconnue için.
O programa bayılıyorum.
Programın konsepti, bir Fransız yıldızını uzaklarda bir kabileye gönderip
benzer olduğumuzu göstermek.
Hayır.
Adriana Karembeu'yu Maasai'ye yolladılar.
Hiçbir alaka göremiyorum.
Birbirlerine tamamen zıtlar.
Bir Maasaili, Adriana'ya "Ne iş yapıyorsun?" diye sordu.
Adriana da "Ben güzelim. İnsanlar bunun için para veriyor." dedi.
Sonra adam, "Cidden mi?
Ne kadar keçin var peki?" dedi.
Hayır, benzemiyorlar.
Kesinlikle hayır.
Yine de katılıp Quechua yerlileriyle tanışmak isterdim.
Kamera çekmiyorken kabile şefiyle konuşup ona derdim:
"Kültürümle ilgili ilginç bir şey öğreteyim.
Hani çekim yapıyoruz ya?
Bunun bütçesiyle köyünüz 20 yıl geçinir.
Ama biz hepsini tek gecede harcayacağız.
Tercüme et, çok önemli.
Niye tercüme etmiyor?" "Gerek yok.
Fransızca biliyorum. Bunlar yalan.
Ben Quechua değilim. Kamera çekmiyorken söyleyeyim.
Beni Barbès'ten buldular.
Yerli rolü yapmam için 50 avro teklif ettiler.
Beni kullanıp bir paçavra gibi atarlar sandım.
Ama gayet iyi gidiyor."
Dünya acımasız bir yer.
Hepimiz biliyoruz ama en kötüsü de buna katkıda bulunuyoruz.
Biraz da olsa.
Bir komedi gösterisinde olmak yerine
gönüllü işlerde bulunabilirdik.
Ama sıkıcı.
Boş verin, gelmişsiniz zaten. Kalın.
Oturun, sizi yargılamıyorum.
Ben bile biraz suçluluk hissediyorum.
Hamburgerden bir ısırık alan vegan gibi hissediyorsunuz.
Suçlu hissediyorsunuz ama keyif alıyorsunuz.
"Madem masaya kadar gelmiş, bir ısırayım."
Ben de suçlu hissediyorum.
Ama harika bir çözümüm var. Sosyal medya.
Çok korkunç bir şey yaşanınca
"Ben şuyum" diye paylaşıyorum.
Sonra hislerim temizleniyor.
İnanılmaz kullanışlı.
"Ben Charlie'yim" ve "Ben Brüksel'im" diye başladı.
Bir de "Evdeyim."
Kolay. Oturduğum yerden.
İnsanların sosyal medya ilgisi komik.
Bence Facebook'ta dert yanmak
trafikte korna çalmakla aynı.
Rahatsızlık veriyorsun
ve hiçbir şey değişmiyor.
Yapabileceğiniz en kötü şey de bu paylaşımları beğenmek.
Sanki yan arabadasınız da
korna çalanı başınızla destekliyorsunuz.
"Evet, gitmiyor."
Sosyal medya etkileşimi şaşırtıyor.
Amerikalı bir dişçinin aslanı öldürdüğünü görünce şok oldular.
Zimbabve'de aslanı öldürmek için 50,000 dolar vermiş.
İnsanlar çileden çıktı.
Bu bize iki şey öğretti.
Birincisi, dişçiler çok kazanıyor.
İkincisi de artık Zimbabve'nin yerini biliyoruz.
"Aslanınızı mı öldürdüler?" diye sormaya gittiler.
Adam da "Evet, çok üzücü" diyor.
"Ama artık insanlar Zimbabve'yi konuşuyor. Burada hayat zor."
"Aslan diyorduk."
Bir inek ölünce kimse takmıyor.
"Aslan çok daha nadirdir" diyebilirsiniz.
Yani aslan daha değerli olur.
Nadirlik ilkesi işte.
Doğru. Nadir olan daha değerlidir.
Mesela adın ne?
Bertrand. Yakışıklısın ama kızıl erkekler daha değerlidir.
Üzgünüm.
Amerikalı bir dişçi seni öldürürse sosyal medyada haber olmazsın.
Senin için "Ben Bertrand'ım" demeyiz.
Yeterince nadir değilsin.
Ama dişçilere dikkat et.
Avrupa'ya gelen mülteciler esmer değil de kızıl olsaydı…
Ucundan kaçırmışsın.
Ne yazık.
Görünüşle yargılıyoruz.
Herkese burka giymesini öneriyorum.
Erkekler, kadınlar, Bertrand. Burka giyin. Görünüşle yargılama biter.
Ama bunun da bazı sıkıntıları var. Suudi Arabistan'da insanlar
eşlerini nasıl buluyorlar?
Sonuçta hepsi burka giyiyor.
Penguenler gibi ayırt edici sesleri mi var?
"Oradasın işte!
Çabuk ol, Louis Vuitton kapanacak."
Şaşırabilirsiniz ama bazı ülkelerde
Araplar zengin oluyor.
Evet.
Uyarması benden,
Fransa'yı yavaş yavaş parayla alıyorlar.
Mağriplileri özleyeceksiniz.
Yardım için kim yalvaracak, göreceğiz.
Araplar, sosyal yardımlar. Neyi sevdiğinizi çözdüm.
Burkayla ilgili bir sorun da… Hadi üç eşin var,
eve gidiyorsun, maçoluk yapıp "Bir şey pişir. Acıktım." diyorsun.
"Kapa çeneni şişko."
"Sen mi dedin Fatma?
Cemile? Hayır.
Sen miydin Muhammed?"
Evet, bu şey orada da var.
Üçte bir gey olmanıza bir şey demezler.
Üçünden biri olur, değil mi?
Sekizden az yani.
Bazıları matematik sıkıntısı yaşıyor.
"Matematik mi? Ders çalışmadım ki."
Burka konusu sürekli çıkıp duruyor.
Son günlerde Müslümanlar hakkında olumlu bir şey yok.
Bir Müslüman'dan bu zamanı oylamasını istesen
bir yıldız verir.
Zor bir dönemdeyiz çünkü birisi Fransa'yı işgal etse
ve "Müslüman olanları verin" dese
bazı kişiler "Seve seve" der.
Bu bir gerçek.
Daha önce de böyle dönemler vardı.
Bu yüzden Müslümanlar Yahudilerle dost olmalı.
Tavsiye alırlar.
Şaka yapmıyorum.
"Kötü hissediyorum. Sen olsan ne yaparsın?" der.
"İlk olarak
trenlerden uzak dur
ve zorla duşa girme."
Evet.
Alkışlamaktan çekinenler oldu.
"Ne yapsak?"
Bu espriye şok olmuş olabilirsiniz.
Size bir şey söyleyeyim.
Daha yeni başlıyorum.
Buna şok olduysanız gitmeniz daha iyi.
Dava falan da açın. Kariyerimi yükseltirsiniz.
Aşırı sağın yükselişiyle Müslümanlar zor dönemde.
Aşırı sağa oy vereniniz var mı?
Evet, hiç görmeyiz zaten.
Başkanlık seçiminde 11 milyon oy aldılar
ama kimseyi görmedim.
Bir adama sorduğunda "Hayır, alakam yok" der.
Tabii ya.
Sonuçlar beni hep şaşırtıyor.
Her beş yılda bir oy vermeye çıkıyorlar.
"Burası bizim vatanımız!"
Sonra inlerine çekiliyorlar.
CNews izlemek için.
Aşırı sağcılar isim değiştirdiler. Artık FN değil, RN.
Ulusal Birlik. "Ulusal Hiçlik" ile karıştırmayın.
Her yerdeler. Rahatsız edici.
İsim değiştirmek geçmişten utanmak demektir.
Rezalet geçmişinizi unutturmak için isim değiştirirsiniz.
Tarık Ramazan bunu bir düşünsün.
"Kıza tecavüz ettin mi?" "Ben Jean-Luc. Budist'im."
İlginçtir, aşırı sağ destekçilerin %80'i
idam cezasını destekliyor.
"Birinin kızınızı öldürdüğünü düşünün" diyorlar.
"Katilini öldürmek isterdiniz."
Ben de "Belki istemezdim" diyorum.
"Belki kızım yaratığın tekiydi."
Mesela Jean-Marie Le Pen.
Hayır, durun.
Yargılamak istemiyorum
ama kızı, adamı kendi partisinde işe aldı.
Adam partiyi kurdu, kızı kovdu.
Çıldırırsınız.
Eve geliyorsunuz, kızınız kilidi değiştirmiş.
Çıldırırsınız.
Sadece yeteneklilere odaklanarak
mültecileri azaltmak istiyorlar.
Çok iyi fikir.
Ama Yetenek Sizsiniz: Mülteciler yapmak gerekebilir.
Evet.
Sınırdayken sorsunlar.
"500 kilometre mi yüzdün? Kötü.
Maalesef sınırı geçemezsin.
Keşke o sıra jonglörlük de yapsaydın.
Diğer türlü dene. Çok daha iyi, evet!"
O partide ırkçılığın azaldığını söylüyorlar.
Hiç sanmıyorum.
Bence diğer partiler de onlar gibi düşünüyor.
Bazıları tamamen salmış.
Mesela Castaner'e bakın.
Radikal Müslümanlar nasıl belirlenir diye açıklama yaptı.
"Sakallara dikkat edin."
Sağ ol Castaner.
İlerleme gösteriyoruz.
Onun sayesinde çok tedbirli, çok dikkatliyim.
Cezayir konsolosluğuna gittiğimde
sakallı adamlardan oluşan sıra vardı ve sordum:
"Radikal misiniz?"
Birisi, "Hayır. Yedi aydır bekliyoruz" dedi.
Yine de şikâyet ettim. Güvende olalım da.
Birinizin "Yaşasın Cezayir!" dediğini duydum.
Yürü be.
Sana birazdan döneriz.
Robert Ménard da salmış.
Kim olduğunu bilmiyorsanız araştırın.
Özellikle "Yaşasın Cezayir" diyeniniz.
Çünkü adam seni tanıyor.
Açıklayayım. Béziers'in belediye başkanı.
Marine Le Pen'i görünce
daha da sağda kalıyor.
Robert Ménard, Üçüncü Reich'ten öncesi.
Büyük açılışı bekliyor.
Bıyıklarını şimdiden uzatıyor.
Béziers'teki çocukların %65'ine Müslüman dedi.
İnsanlar şok oldu.
Çocukların nüfusu dinlerine göre sayılıyor.
"Bunu 1944'te bırakmıştık."
Şok edici kısım bu değil.
Çocukların %65'i Müslüman ise bu nüfusun çoğunluğu demektir.
Robert Ménard'ya kim oy verdi?
Evet.
Belli ki hainler var.
Bazı Müslümanlar seve seve iş birliği yapıyor.
Ménard mülteci posterleri bastırdı.
"Şehir merkezine geliyorlar."
The Walking Dead'le karıştırdı.
Ona göre mülteciler böyle yürüyor…
Isırırlarsa Suriyeli oluyorsunuz.
Sonra kimliğiniz alınıyor ve yüzme yeteneğiniz gelişiyor.
Ménard'ya "Merak etme, ısırmazlar" demek istiyorum.
"Helal değilsin."
Patrick Devedjian da azıtmış.
Eski bakan ve milletvekili.
"Almanlar Yahudilerimizi aldı ve Arapları verdi" dedi.
Pardon Patrick?
Bir de bunu basın toplantısında söyledi.
Yanındaki zavallı iletişim yöneticisini düşünün.
"Planımızda bu yoktu."
Güldürdü beni.
"Almanlar Yahudilerimizi aldı."
Yahudilerimiz mi?
Patrick Devedjian'ın Yahudileri mi varmış?
Evine gidiyor, "Kumandam nerede? Yahudilerim!
TV mi izlediniz siz? Şabat falan demeyin."
Dediğine göre Almanlar evine gelmiş ve Yahudilerini almış.
Ne kadar kabalar.
İnsanlardan Yahudilerini alamazsınız.
Patrick de üzülmüş.
"Yahudilerimi aldılar. Çok kötü bir durum.
Onları bulmak çok uzun sürmüştü.
Her biri ayrı bir Yahudi."
Yahudilerine değer veriyor.
Almanlara "Yahudilerimi geri verin!" demiş.
Almanlar da "Şey…
Hiç Yahudi kaldı mı?
Ben de öyle düşünmüştüm. Tamam, Arap verin.
Boş ver, aradaki farkı anlamaz.
Onlar da elleriyle konuşuyor ve sünnetli."
Patrick, Yahudilerini aldığını sanıp mutlu bir hâlde dönmüş.
"Kumandam nerede?
Televizyonum nerede?"
Güzel bir klişe her zaman rahatlatır.
Seyirciler "İşte bak bu komik" diyor.
Bence sebebi siyasetçiler ama ırkçılık her yerde.
TV'de bir kaçırılma haberi gördüm.
"Şüpheli kişi siyahi."
"Siyahi."
Sırada ne var? "Onu görürseniz kıpırdamayın,
635'i arayıp 'Ku Klux' deyin" mi?
"Sonrasını biz hallederiz."
Rapçiler de ırkçı olabiliyor.
"Zencilerim için" dendiğini duyuyorum.
O kelimenin anlamını biliyorlar mı?
Aşırı sağın yükselişiyle aşırı sağcı rapçiler çıkabilir.
"Bu şarkı kölelerime gelsin" derler.
"Evet, üçgen ticaret kanka.
Mücadeleye devam. Bordeaux, Benin, Louisiana.
Pamuklarımın parasını ödeyin."
Bazılarınız dansa başladı.
"Bordeaux, Benin, Louisiana." Ritmi güzel, değil mi?
Doğruya doğru. Hepimizin içinde
doğru anda çıkmayı bekleyen küçük bir ırkçı var.
Ben de biraz ırkçıyım.
Afrika'yı kurtaracaklarına inanan beyazlar beni rahatsız ediyor.
Rastalı saçı olan, şalvar pantolon giyenler.
Togo'da kuyu kazdığı için size ders verenler.
Hiç kazma kullanmamış
ama iki hafta önce dümbelek çalmaya başlamış.
"Babylon, Babylon" diye bağırıyor.
Afrika'dan önce ritim anlayışını kurtar.
Yalın ayak geziyor.
"Doğayı hissetmek istiyorum. Doğa budur işte" diyor.
Gel de trene yalın ayak bin.
"AIDS olursun işte.
Sana Afrika'yı hatırlatır."
Evet, en sevdiğim esprim.
Hepimiz biraz ırkçıyız. Kanıtlarım.
Fransa'da bir köyü keşfettiğinizi hayal edin.
Fazla kuytu bir yer. Mesela Cantal.
Cantallı var mı burada?
-Evet! -Essonne'de!
Durun, iki şey duydum.
-Öncelikle, burada Cantallı var mı? -Evet!
İki kişi mi?
İnanılmaz.
Bir gösteride iki Cantallı. Çıkışta fotoğraf çektirin.
Neyse, hoş geldiniz.
Şehre hoş geldiniz.
Umarım kolayca gelmişsinizdir.
At arabanız sorun çıkarmadı ya?
Faytoncu grev mi yapıyor?
Cantal'ın neresindensiniz?
-Aurillac. -Aurillac. Anladım.
Bir kasaba. Kaç nüfusu var?
Bilmiyorsunuz.
Orada nüfus sayımı yapılmıyor.
Bölgeyi daha keşfedememişler.
Ama gösteriye hoş geldiniz.
Cantallılara iyi bakın.
Modern dünya bazen boğucu olabilir.
Cantallı biri Puy du Fou parkına gidince şaşırıyor.
Mancınık mı? Vay!
Hayır.
Birinin "Essonne'de" dediğini duydum.
Eğer izlemediyseniz
bir gün bir video çektim.
77 ve Sénart Ormanı hakkında espri yapıyordum.
Orman, iki ilin arasında kalıyor. 77 ve 91, yani Essonne.
Birisi arka taraftan bağırdı, "Orası Esonne'de!"
Arka tarafta dışlanmış biri.
Ben de videoyu internete yükledim. Doğaçlama yapıyordum.
Şimdi insanları sık sık "Esonne'de" derken duyuyorum.
Her yerde sosyal dışlanmışları bulmama yardım ediyor.
Şunu söyleyeyim, bu dışlanmışlar olmadan bir yere gitmem.
Biz bir ekibiz. Sosyal dışlanmışlar ekibi.
İşaretimiz de var. Böyle.
"Esonne'de" der gibi.
Sosyal dışlanmışlar ekibi. Buradayız.
Neyse, çok ayrıntıya girdim. Cantal'dan insanlar gelmiş.
Toplam iki kişi.
Acaba şimdi Cantal'da kim kaldı?
Geri dönüp nöbet tutun.
Rusya her an bizi işgal edebilir ve bunun farkında bile değiliz.
Tehlikeli bir durum.
Bu köyde olduğunuzu hayal edin. Konuya geri dönelim.
Aurillac'ten biraz daha küçük bir köy.
Küçük bir kasaba, ufak bir köy.
Bir köy, bir mezra.
Yirmi kişi falan var.
Yürüyorsunuz, güneş vuruyor.
Çok güzel bir bölge.
Tatildesiniz, her şey yolunda.
Aniden bir siyahi görüyorsunuz.
İstisnasız herkesin düşüncesi,
"Burada ne yapıyor?
Kunduz görmeyi bekliyordum ama bu…"
Yani, adam evinden çok uzaklarda.
Kendin siyahi olsan bile orada ne yaptığını biliyorsun.
Ama o…
Burada ne yapıyor?
İki siyahi birbirini görecek.
Sonra diyecekler ki "Hayır, selam vermeyeceğim çünkü…"
"Merhaba."
Burada beyaz var mı?
Beyazlar buna cevap vermez.
Beyaz birine bundan gurur duyuyor mu diye sorsan
"Sayılmaz" der.
Soykırım, kölelik, Morano.
Hiç söylemeyiz.
"Siyahi olmak mı isterdin?
Neden?"
"Gururlu değilim ama aptal da değilim."
Bunu siyahi birine sorsan "Tabii gururluyum. Siyahi gücü." der
"Ama beyaz olmak ister miydin?" "Yani, evet."
"Olsan ne yapardın?"
"Öz geçmişime resmimi koyardım.
Sonra bir şeyi ihbar ederdim.
Polis tarafından vurulmadan onlarla konuşmak nasılmış,
görmek için."
Ksenofobi bir hastalıktır.
Ve bu her yerde var.
O kadar yaygın ki sorun bile çözebiliyor.
Bir örnek vereyim.
İsrail ve Filistin.
70 yıldır savaşıyorlar.
"Bölgemi bana ver." "Hayır! Sen bölgemi bana ver!"
"Sorunlarınızı çözün yoksa Çingeneleri size yollarız" desek
"Sorun yok" derler.
"Sadece tartışıyorduk.
Değil mi? Sadece kışkırtmaca işte.
Geçen günkü saldırınızı sevdim."
"Size ne demeli? Bıçaklama olaylarınız harikaydı!"
Savaş hakkında konuşmaktan yoruldum.
Savaş meraklısıysanız daha çok konu var.
Şu an Yemen'de partiler var.
Ama savaşları sevmeniz lazım.
Yoksa oraya gitmeyin.
Yemen gezi rehberi tek sayfalık. Sadece "Hayır" yazıyor.
İnce baskıda. "İlgi alanı, Fransız silahları."
Jeopolitik bir pembe dizi gibi olduğu için
İsrail-Filistin olayına takmışız.
Bir sürü şaşırtmaca var.
Geçenlerde Trump,
"Kudüs İsrail'in başkentidir" dedi.
Harika.
Yetmiş yıldır bir çatışma ortamı var
ama olaya bak.
Tek ihtiyacımız Donald'mış.
Jeopolitik konuda çok bilgili.
Hâlâ onu nasıl dinliyorlar, hayret ediyorum.
Trump'ın BM'deki hâli, aile toplantılarındaki amcalar gibi.
"Evet, çok iyi.
Sakın ağzını açtırmayın.
Hayır, sadece yemek verin.
Hoşuna gidiyor. Mutlu oldu.
Sevindi.
Ellerini kullanma istersen."
Florida olayından sonra öğretmenler silahlansın, dedi.
Öğretmenleri silahlandırmak mı?
Ne yapacaklar? "Bugünkü konumuz… Corentin.
Kalaşnikovunu doldurduğunu duydum.
Yere bırak yoksa seni vururum.
Sınavları kaçırırsın.
Uyarıyorum bak, sınıfta kalırsın.
Kosinüs…"
Sonuç olarak bu çatışmaya odaklanıyoruz.
Bazıları bunu dünyadaki acının kaynağı olarak görüyor.
Mesela bir arkadaşım "Sorunlarımızın sebebi İsrail" diyor.
Cezayirli. Onu neşelendirmeye çalıştım.
"Bak, bu 70 yıllık çatışma 50,000 ölüme sebep oldu.
Cezayir'de 10 yıl içinde 200,000 ölüm yaşandı."
"Doğru, çok iyiymişiz" dedi.
Evet.
Fazla gururlu biri. Onunla konuşamazsınız. Aynı siz.
Sürekli bayrak çıkarır.
Bazı Cezayirliler öyledir. Aynı Bretonlar gibi.
Her olayda Breton bayrakları görürsünüz.
Cezayir Dünya Kupası'nı kazansa Breton bayrağı olur.
"Bir, iki, üç. Yaşasın kouign-amann!
Bir iki üç…"
Bu arada, kouign-amann tereyağı ve şekerden yapılır.
Cezayir mutfağından bir hamur işi.
Hâlâ tarihsel bağlantılar arıyoruz ama…
Bazı şeyler var.
Araplar, Poitiers'te durduruldu, Cezayirliler de
Finistère'ye gitti.
Bir felsefeci "Irkçılık insanlığa mahsustur" demiş.
Heraktete. Yunan felsefeci.
Antik Yunanistan'dan bahsediyorum.
Çünkü şu an felsefeciler
McDonald's'ta çalışıyorlar.
Faturaları ödemeleri lazım.
Heraktete bir şey çağrıştırmayabilir.
Merak etmeyin çünkü demin ben uydurdum.
Daha inanılır olmak için bir felsefeci uydurdum.
Uydurma bir felsefeciden alıntı yaparsanız kimse size karşı çıkmaz.
Bilgin gibi olursunuz.
Montaigne'den alıntı yapabilirsiniz. Tüm eserlerini okuyan pek yoktur.
Montaigne "Kapa çeneni" demiş.
Ayrıca hayatında bunu illa demiştir.
Montaigne demiş, çeneni kaparsın.
Bir diğer teknik de
"Araştırmaya göre" diyerek cümleye başlamak
ve yüzde eklemek.
Tartışmayı böyle bitirebilirsiniz.
"Bir araştırmaya göre…" Harika.
Tuhaf araştırmalar var.
Bir araştırmaya göre Fransa halkının %5'i eş cinsel.
"Merhaba, eş cinsel misiniz?" mi diyorlar?
"Kimsiniz? Hanouna?"
İnanılır olmak için bir teknik de ihtimal ve bağlam kullanmaktır.
Kelimeleri birbirine bağlayarak mantığı ima edersiniz.
Bir feminist, "İki kadından biri taciz edildiyse
iki erkekten biri tacizcidir" demiş.
Dur ya, ne?
Mantıklı gibi ama sonuç tuhaf, değil mi?
İki erkekten biri. Çok fazla.
Mesela ben bir sapık değilim ama Bertrand…
Pardon.
Basit matematik. İki kişiden biri.
Retorik teknikler ilgimi çekiyor
çünkü siyasette çok kullanılıyor.
Siyasete girmek isterdim ama benden diktatör olur.
Başkalarıyla konuşmayı sevmem.
Siyasi tartışmalar. Kesinlikle hayır.
Mélenchon ile tartışmak mı? İmkânsız.
Hayatta olmaz. Adam şöyle…
Ne istersen olsun, yeter ki bağırma.
Biraz fısılda.
Hatta e-posta yolla.
Kanunları tamamen uygulardım.
Aşırı merkezci bir diktatör olurdum.
Konuşmak istemem.
Eş cinsellerin evliliğine izin veririm
ama sadece lezbiyenlere.
Gidin. Beni rahat bırakın!
Göçmenleri de düzene sokup evlerine yollarım.
Yurt dışındaki ülkelere entegre olan gurbetçilerimiz olurdu.
İfade özgürlüğüne de izin verirdim.
Herkes istediğini söyleyebilir. Benimle ilgili bile. Ama alakalı olsun.
Instagram'da kapkek fotoğrafı.
Hapis.
Davasız, doğrudan hapis.
Kimin umurunda ki?
Ördek dudaklı selfieler.
Paslı bir palayla
ellerinizi keserim. Anladınız mı?
Selfielere katlanamıyorum. Bu büyük bir sorun.
Daha iyi fotoğraflar çekmek için selfie çubukları bile var.
O kadar mı yalnızsınız?
Başka birine çektiremiyor musunuz?
Çubuğunuzla tatildesiniz.
"Hayır, insanlarla etkileşim kuramam. İğrençler. Hayır."
Evet, büyük bir sorun.
Selfie çekmeye çalışırken ölen var.
Selfie çekmeye çalışırken ölen mi var?
Güzel!
Ölsünler!
Narkissos efsanesi gerçekleşiyor.
Bizi uyarmışlardı.
Adamın teki tabancısıyla selfie çekmiş.
Yanlış tetiği çekmiş.
Üzücü. Adam için üzücü.
Cenazede insan düşünmeden edemez. "Hadi ama ya…"
"Biraz da aptalmış, değil mi?
Mezar taşına ne yazsak?
'Sevgili aptalımızın anısına' mı?"
Son olarak, diktatör olsam reklamlarda gerçekleri söyletirdim.
Neyse ki reklamlarda bunu yapmıyorlar yoksa hayat berbat olurdu.
"Tatlım, bu gece kantin yemeği yiyip öyle kokmak istiyorum.
Hadi Flunch'a gidelim!"
"GDO ile böcek ilaçlarını birleştirdik, Chocapic oldu!
Glifosatı yoğundur."
"Çocuk, buraya gel.
İyi çalış yoksa iyi maaş alamazsın
ve ailene bakamazsın. Bu yüzden tavsiyem,
Just do it."
Evet, biraz sert oldu.
Sonuncusu gerçekten sertti.
Bangladeş'te çocuklar günde 14 saat çalışıyorlar.
Düşünürseniz çok korkunç.
Düşünmezseniz sorun yok.
Düşünmediğinizde şaşırtıcı değil.
Televizyon izliyorsunuz.
"Günde 14 saat çalışıyorlar. Çok korkunç.
Onlar sadece çocuk.
Tamam, uyku vakti."
İndirimden aldığınız pamuk çarşaflı yatağa yatıyorsunuz.
"Vietnam'da üretilmiştir." Güzel.
Değil mi? Bundan bahsetmemişlerdi.
Bir yöntem biliyorum.
"Ben Vietnam'ım." Tamam!
İşe yarıyor.
Bazen bana diyorlar.
"Haroun, çok acımasızsın. Sence o kadar kolay mı?"
Diyorum ki "Hayır, bence…"
Ve soruyu unutmalarını umuyorum.
Evet, aynen böyle yapıyorum.
Unutturmak için içiyorum.
Reklama girmek için harika bir zamanlama olur, değil mi?
Bazen konuyu değiştiriyorum.
Théâtre Edouard VII çok güzel. Evet.
VII. Edward'ın salonunda olmaktan mutluyum.
Beş değil, altı değil, yedinci.
Buraya Edouard VII Sacha Guitry salonu da deniyor.
Son kısmı biz ekledik
çünkü onun oyunları genelde burada sergileniyordu.
Sacha Guitry, 20. yüzyılın başlarından bir yazar.
Hayatı boyunca 124 oyun yazmış.
Yüz yirmi dört. Çok fazla.
Aşırı fazla. Kim kariyeri için 124 oyun yazar ki?
Cidden. Bugünlerde çirkin bir kediyle selfie çek, bum, fenomen oldun.
Bum! Kariyerin başladı.
Yüz yirmi dört oyun. Ne ezik ama.
Birçok insan Sacha Guitry'ye modern yazar der.
Hayır, modern kalamadı. Sadece toplum evrilmedi.
Evrilmedik. Evrim bitti.
Evrim teorisi bir dönem işledi.
Artık geriye gidiyoruz.
Grev dönemlerindeki trafiğe bakın. Evrim bitmiş.
Arabaların tıkadığı kavşakları gördünüz mü?
Işık yeşil yanar. Şoförün önünde
sadece bir metre vardır ama "Gideyim" der.
Öne doğru sürer ve soldakinin önünü tıkar,
o da diğerini tıkar ve herkes sıkışır.
Birden herkes sıkışır. "Hayır, sıkıştık!"
Hadi ama!
Hayır, evrim kesinlikle bitti.
Neanderthal insanı Buz Devri'ni atlattı.
Biz ise bir kavşakta birine hakaret ederken
susuzluktan ölüyoruz. "İlerlesene geri zekâlı!"
Umarım Paris'te bir doğal afet olmaz.
Hepimiz ölürüz. "Paris'i boşaltın." "Boşaltamayız!
Öndeki ilerlemiyor ki. Ne yapacağız şimdi?"
Bittik, gerçekten. Bitti.
Gerçekle yüzleşelim. Bu…
Sacha Guitry pek modern değil. Üzgünüm.
124 oyun mu? Ben dört gösteri yazdım.
Geriye 120 kaldı. Ne gösterişçi bir herifmiş ya.
Genelde dünyayla ilgili sorular sorarım
ama hiç cevap bulamam.
Dünyayı anlamak zor.
Bir sürü cevapsız sorum var.
Mesela bazı insanlar hâlâ Çince sembolleri dövme yaptırıyor.
Tekrar trend olacağını mı sanıyorlar?
O dövmelerin anlamını biliyorlar mı?
"Güç, onur ve cesaret."
Yeter ya!
Sık sık Çinli bir dövme sanatçısını hayal ederim.
"Pardon, bir dakika. Alo? Evet, işteyim.
Market alışverişini yaparım. Ne lazım?
Bekle, yazayım. Bir saniye.
Seni dinliyorum. Salatalık…"
"Güç, onur, salatalık. Bulaşık deterjanı."
Bir soru daha. Braille kitap okuyan bir körle tanıştım.
Nasıl işlediğini anlatmaya çalıştı ama anlamak zor.
Sonra merak ettim. "Braille alfabesinde 'dokunmayın' yazabilir miyiz?"
Yazarsak da sonra "Artık çok geç" mi yazmalıyız?
Din konusundan da çok soru doğuyor.
Dinler homoseksüelliğe karşıdır. Nedenini anlamıyorum.
On Emir'de "Komşunun karısına göz dikmeyeceksin" diyor.
Komşuna göz dikmeni yasaklayan bir şey yok.
Not olarak ekleyin. "Komşuna da dikme ukala."
İnanılmaz.
Spesifik olmak lazım.
Sokakta bir Yehova Şahidi ile tanıştım.
İsa'nın dirileceğini söyledi.
Dedim ki "Pekâlâ ama eğer dirilirse
ayağındaki deliklerle suda nasıl yürüyecek?"
Evet.
Denemeden önce uyarın onu.
"Boş ver İsa.
Takma kafana, başka bir şey…"
Aman! Hayır!
İsa'yı öyle gördüğünüzü düşünün. Utanç verici.
Umalım da Musa yakınlarda olsun.
"Musa, o şeyi yapsana.
Evet, İsa gidiyor.
Hayır, yüzemez. Ellerinde de delikler var."
İnternette bir video gördüm.
Kolları ve bacakları olmayan bir Amerikalı.
Motivasyon konuşmacısı. "Minnettarım.
İyi ki yaşıyorum." Etkileyici.
Bir yerde "Minnettarım" diyor.
"Her gün Tanrı'ya şükrediyorum."
Kendimi tanrı olarak düşünüyorum.
Derdim ki "Kanka,
şükretmene gerek yok.
Bana inanmasan da sorun değil.
Cennete gideceksin zaten. Ne yapmak istersen yap.
İstediğin günahı işle. Hatta birini öldür.
Şaka yaptım, öldüremezsin ki.
Anca o kişiyi yiyerek öldürürsün, tuhaf olur.
Hayır, insanları yeme. Rahatsız edici olur, dur.
Hayır, sakın."
"Kötü bir tanrıyım ama affetmen için
seni yeni İsa yapıyorum.
Ama bu kez seni çarmıha gererken zorlanacaklar."
"Onu nasıl gereceğim ki?"
Gösteride insanların şöyle yapmaya başladığı zamanı seviyorum.
Haklısınız.
Daha hafif konulara geçelim.
Yahudi mezarları yağmalanmıştı.
Bunu nasıl yapıyorlar?
Ölüler musallat olur diye korkmuyorlar mı?
İnanmasan bile filmlerde görmüşsündür.
Ben yapmazdım.
Gece bir mezarlığa gitmezdim.
Korkunç. Bir de acaba bir Yahudi hayaleti nasıl görünür?
Filmlerde hiç Yahudi hayaleti görmedik. Ama aslında bir sürü var.
Belki her gece yarısı uçan bir kipa
mezar yağmalayan adamı takip ediyordur.
Musallat olmak, intikam almak, onu tokatlamak için.
Gece boyunca şey yapıyor…
"Bir mezar taşı kaç para biliyor musun?"
Söylemiştim. İyi bir klişeyle ortam rahatlar.
Ama acaba hayalet nasıl görünüyordur?
Peki ya burka giyen bir kadın hayaleti?
Onun üstüne başka çarşafa gerek var mı?
Bilemezsiniz.
Kadın ölünce hayalet "Kendiliğinden giyili, ne güzel!" der.
Son sorum.
Kutup ayılarının nesli tükeniyormuş.
Ne olmuş yani?
Sırf videolarını gördük diye üzülüyoruz.
Gerçekten tatlılar ve buzun üstündeler.
Solucanlar da ortadan kayboluyor ama takmıyoruz.
Çirkin ve iğrençler.
Ama onlar olmadan biz de olmayız.
İğrenç oldukları için umursamıyoruz.
Dinozorlar da tükendi. Şanslıyız yoksa burada olmazdık.
Yoksa hepimiz dinozordan evrilirdik
ve şu an bir dinozor stand-up'ı mı izlerdiniz?
Tuhaf, değil mi?
Bilmiyorum.
Tuhaf. Gerçekten öyle.
Evet.
Biri TV'de kanal gezerken görüp "Spielberg uyarlaması mı?" diyor.
"Spielberg filmini sahneye uyarlamışlar."
Şimdi bazılarınız "Yürüyebiliyormuş!" der.
"Tembel olduğu için duruyormuş."
Jim Carrey'yi böyle andım.
Dinozorları böyle taklit etmişti.
Çok severim. Huzur içinde yatsın.
Adam ölmedi.
Hayır, Jim Carrey ölmedi.
Uygun bir durum değil çünkü şimdi bu bir anma olmadı,
intihal oldu. Al işte.
Bu terimleri karıştıran tek ben değilim.
Boş ver, sonuçta serbest.
Yeni trend hayvanları kurtarmak.
Çünkü suçluluk hissediyoruz.
Zalimlik yaptığımız için vicdan azabı çekiyoruz.
Ama doğa da zalim.
Ginepigi ortaya çıkarmış.
Ginepiglerin savunma mekanizması ne?
Hareketsizlik.
Bukalemunu düşünün ama…
…bunu görebiliyorsunuz.
"Merak etme. Sabit kalırsan seni görmezler."
"Arkamdan bıçağını mı biliyor?"
"Hareket etme. Bana güven."
Bir de tüysüz kediler var. Pembe, kıvrımlı.
O şeyin amacı ne ya?
Tüysüz kedinin geçerliliği var mı?
Fareler bile saygı duymaz.
Şöyle yapsa…
Fareler bir düşünür.
"Bu şey de ne böyle?
Aç kalmış bir domuz mu? Ne bu?
Beyler, gelip baksanıza!
Gelin, suratına bakın. Selfie çubuğunuzu da alın."
Tüysüz kediye saygı duyulmaz.
Duyulmaz tabii. Dişsiz pitbull gibi.
"Bakın beyefendi. Bana pitbull saldırdı.
Öpücük izi oldu."
Aslında köpekleri pek sevmem.
İnsanlar hayvanlara karşı zalimdir.
Derilerini yüzüp test yaparız. Nazi gibiyiz.
Ama köpekler de iş birlikçimiz.
Köpekler bizden.
Bir insan, silahını alıp ormana tilki öldürmeye gitse
yanında köpeğini götürür.
Ormandayken köpek şöyle diyebilir,
"Hop kuzen. Kaç oğlum.
Seni arıyorlar. Güven bana. Kaç."
Ama onun yerine "Orada!" diyor.
"Orada! Vur şu piçi!
Ben getiririm. Merak etme.
Vur! Ben arkandayım.
Hadi.
Öldür onu. Bana benzediği için sinirlendim.
Şimdi gül bakalım.
Bir fahişeye atkı olunca gülemeyeceksin."
Bir ünlünün şivavasını kürk giyerken gördüm.
Doğanın paradoksu değil mi bu?
Bir şivava bir tavşanın kürkünü giyiyor.
Yine de şivava bir tavşanla kapışsa kaybeder.
Şivava hep kaybeder.
Çekirge mi? Kalp krizi.
Giyinmekle övünüyordu bir de.
Tavşanla tanışsa ne der, düşünsenize.
"Ne var? Ne?
Ne oldu? Ne var? Ne?
Tamam, dur.
Dur, insanlarlayız.
Ve bundan memnunuz çünkü insanlar bokumuzu topluyor.
Mükemmel bir şey.
Bugünkü hâlime bak.
Anneni giyiyorum."
Dünyadaki en tehlikeli hayvan sinektir.
Yılda iki milyona yakın insan öldürüyor.
Ama yılan, örümcek, köpek balığından korkarız.
Bir köpek balığını sinek ısırsa
kendini kaşıyamaz.
Sinek, köpek balığını yener.
Köpek balıkları yüzgeçlerini dışarıda tutar.
Sinek için fırsat.
Köpek balığı bunu niye yapar, bilmiyoruz. Gösterişi seviyor.
Gösterişi seven iki yaratık. Köpek balıkları ve modifiyeciler.
Ama köpek balığına köylü demek de… Neyse!
Ben yargılamam.
İşte köpek balığı. Yüzgeç yukarıda.
Ava çıkmış sanıyoruz ama aslında kaybolmuş.
Yön duygusu çok kötü.
"Hay grevinize!
Hop ahtapot! Okyanus ne tarafta?"
"Tarifi zor olacak.
Kolumu görüyor musun?
Hayır, diğeri.
Ne aptalmış ya.
Merak etme, arkanı dön ve kayaları geç.
Ne oluyor?"
"Isırıldım.
Isırıldım!
Kaşı beni ahtapot. Kaşı.
Üstüme sürtün ahtapot.
Her yerime sürtün. Hadi."
"Manyağa bak."
Tamam, bunu sevdiniz.
Ahtapot sizi güldürdü. Öğrendiğim iyi oldu.
Plan yapmakla niye uğraşıyorsam.
Aşırı sağı kim takar? Ahtapot taklidi yap.
Ama doğayla ilgili bir sıkıntı var. Evet.
Bunu inkâr edemeyiz. Küresel ısınma bir gerçek.
13 Kasım'da bu kadar çok insanın
Paris'te dışarıda olmasını tuhaf buldum.
Evet, çekindim.
Bundan emin değildim.
Ekoloji hakkında espri yapmayı bırakmalıyım.
İnsanlar çok hassas.
Barlarda sigara içmek yasaklandıktan sonra dış alanlara ısıtıcılar konuldu.
"Dışarısı soğuk. Biraz ısıtalım."
Sigara içenler kendilerini rahatça öldürebilsinler diye.
İçmeye devam etsinler. Ama kötü. Sigara öldürür.
"Hepimiz öleceğiz."
Görünüşe göre soğuktan değil.
Katar'da Dünya Kupası olacak.
Katar dediğin bir çöl.
"Maç yapalım mı?"
"Tabii, nerede? Çölde mi? Kalsın.
Çünkü ölmek istemiyorum."
Orada Dünya Kupası olacak.
FIFA bile "Katar'da Dünya Kupası düzenleyemeyiz" dedi.
"Orası çöl… Ne kadar?
Nakit mi?
İyi yönü, güneşli olacak."
Katar'da bir Dünya Kupası. Klimalı stadyumlar yapıyorlar.
Klimalı stadyum.
Sen de pet şişeyi geri dönüşüme atmayınca üzül.
Ne tatlısın öyle.
Ama emin olun doğa dostu klimadır.
Doğa dostu klima ne demek açıklayayım.
İnşaattan kurtulan Nepallileri alıyorlar.
Seyircilere birer tane veriyorlar. Sakız çiğneyip üflüyorlar.
Katar ve Suudi Arabistan'ın arası kötü.
Birbirlerini terör finansmanlığıyla suçluyorlar.
Bununla ilgili tartışma gördüm. Sonucunda
izleyiciler soru soruyordu. Bir kişi
"Bu krizden PSG etkilenir mi?" diye sordu.
Sorun bu mu?
"Katar terör finansmanlığıyla suçlanıyor."
"Evet, bu kötü bir şey.
Özellikle transferler için."
Benim de bencilce düşüncelerim var.
Yurt dışına gidiyordum ve uçağım
savaş bölgesinden geçecekti. Korktum.
"Qatar Airways ile gideyim" dedim.
"Sponsorlarını vurmazlar."
Bir düşününce, dünyanın sonu gelse kötü olmaz.
Neden mi? Öncelikle bunu hak ediyoruz.
İkincisi de kaçırılmayacak bir olay.
Düşünsenize. Yangınlar var, insanlar kaçışıyor.
Meteorlar var.
Sarı yeleklilerden iyidir, değil mi?
Belli bir ortam oluştu. Tanrı harika bir şey yapacak.
Biraz meteor, tsunami, kolera gönderecek.
Bizimle Candy Crush oynayacak.
Haiti zor bölüm olur.
Ölmek istemiyorlar.
Çok dirençliler. Meteor atsan yerleşim kurarlar.
Ama dünyanın sonuna tarih verilse ne yapardım acaba?
Meteorun çarpmasına son üç saat.
Ne yapardım bilmiyorum.
Yaşamak için son üç saatiniz olsa siz ne yaparsınız?
Eşimle sevişirim.
Kadın yaşıyor mu diye kontrol et.
Yani, bunu bilemezsiniz.
"Tatlım, sevişelim mi?"
"Son üç saatim var, boşa harcamayacağım."
Evet.
Yapılacak daha iyi şeyler olabilir.
Geçen sefer en öndeki bir çifte sormuştum,
adam "Eşimle sevişirim" dedi.
Kadın da "Kalan iki saat 55 dakikada ne yaparsın?" dedi.
"Ha siktir" dedim.
Başka fikri olan?
-Mangal. -Mangal mı?
Önemli bir şey.
Bu da sık söyleniyor.
Ne zaman sorsam yemek cevabı geliyor.
Raclette, tartiflette, mangal.
Kuskus, çikolata. Dünyanın sonunda kalori bol.
Kinoalı pizzayı söyleyen olmadı.
"Biraz da maydanozla uçacak kadar hafiflerim." Hayır.
Söyleyeyim, dünyanın sonu glutenli olacak.
Veganlar bile çıldırır.
"Et ver bana. Hayvan haklarını boş ver!
Hadi, hamburger ver. Ekmek yerine tavuk olsun.
Çabuk ol.
Her şeyi tadalım.
Yavru kedi. Pişirin, onu da tadalım."
Başka fikri olan?
-İçmek! -İçmek.
Ne içersin?
-Viski ve kola. -Vay, sert insanların içkisi.
Tam yükleniyor. Alkol koması.
Yanlış alarm mı? Siktir!
Başka?
Paraşütle atlama.
Bekle. Çok şey oldu…
Paraşütle atlama dedin, ya sen?
-Gösterine giderdim. -Bak bu güzelmiş.
Dünyanın sonunda da çalışıyorum galiba.
Pekâlâ millet.
Fark ettiniz mi bilmiyorum ama saçlarınız yanınca…
Bitti. Öldüm.
-Birisi paraşütle atlama mı demişti? -Evet.
Paraşüt kısmını çıkarabiliriz aslında.
Biraz daha eğlenceli olur.
Sadece atlama.
Başka fikri olan?
-Uzaya seyahat. -Uzaya seyahat mi?
Dünyanın sonundan kaçmak için mi? O anlamda mı diyorsun?
Her zaman illa bir zeki çıkar, değil mi?
"Bir dileğin olsa?"
"Bin dilek isterdim."
Tamam, sağ ol. Oyun bitti.
Uzaya seyahat.
Dünya'nın patlayışını görürsün.
Cantal'ı uçarken görürsün.
"Meteor bizi bulamaz ki.
Merhaba Ariège."
Başka fikri olan?
Pardon? Grev mi başlatırdın? Ya sen?
-Cantal'ı yerdim. -Cantal'ı mı yerdin?
Sonra?
Sence Cantal seni korur mu?
"Saklanacağım. Beni bulamayacaklar."
Grev başlatmak.
Ne iş yapıyorsun?
Söyle.
Hukukçu.
Ne iş yapıyorsun?
-Avukatım. -Anladım.
Greve katılamazsın. Anlayabiliyorum.
"Hay sikeyim, ne şanslılar.
Ben bilgisayarın önündeyim, onlar…
Polislerden dayak yiyorlar. Ne şanslılar.
Biber gazından ağlayamıyorum bile."
Başka fikri olan?
-Şarkı söylerim. -Ne? Şarkı mı?
Ne?
-Şarkı söylerim. -Şarkı.
Grubun gıcığı.
"Durun!"
"Dinleyin. Durun millet. Hayır…"
O sıra hepimiz meteorun çarpmasını umarız.
"Nerede kaldı?"
Sizinle konuşmayı seviyorum.
Bayılıyorum. Cevaplarınız beni hep şaşırtıyor.
Geçen sefer birisi çıtayı arşa çıkardı.
"Üç S'den yaparım."
Ne olduğunu sordum. "Seks, sigara, yemek" dedi.
Dur, ne dedin?
Dünyanın sonunda yazım hataları mı artıyor?
"Adın ne?" diye sordum.
"Jean-Marc ama JP diyebilirsin" dedi.
Size söylüyorum.
Dünyanın sonunu onunla geçirirdim.
"Hadi, bir şeyler yapalım. Evet!"
Bence ölmek güzel bir şey.
Dünya hakkında çok karamsarız.
Kötü bir durumda ama hep böyleydi.
Hep hoşnutsuzduk.
İyileştirmek için çözüm arıyoruz, bu güzel bir şey.
Ben çözümü buldum ama insanlar pek sevmedi.
Dünyada çok fazlayız ve herkesi doyurmak zor.
Bir fikrim var ama beğenmeyebilirsiniz.
Bazı ülkelerin nüfusu çok fazla.
Diğerleri de açlıktan ölüyor.
Protein geri dönüşümü iyi bir seçenek olabilir, değil mi?
Asyalıları Afrikalılarla doyurabiliriz.
Ama bazen Sudan'da "Yine mi Asya yemeği?" diyebilirler.
Hayır…
Yamyamlık konusuna baktığınızda
And Dağları'nda olan uçak kazasını okursunuz.
Bir ragbi takımı kaza yaptı ve hayatta kalabilmek için
ölenleri yediler. Korkunç.
Önce reddettiler ve uçağı yiyorlardı.
İşe yaramadı. Mideleri ağrıdı. "Acıyor!"
"Ne yedin?" "Sopa."
Kimi yiyeceklerini seçtiler.
Belki Survivor'daki gibi konsey yapmışlardır.
Ben Pablo'yu seçiyorum.
"Bana kötü oyuncusun dedin. Bakalım sen iyi misin?"
Dünyayı iyileştirmek için bir şey daha denedim.
İsrafı azaltayım diye kalmış ilaçları bitirdim.
Hiç önermiyorum.
Dozları bilmediğimden tuhaf karışımlar yaptım.
Müshille birlikte antidepresan aldım.
Çok tuhaf bir his.
Sancınız oluyor ama mutlusunuz.
Her 20 dakikada bir şöylesiniz…
Tuhaf. Sakın yapmayın.
Hasta olmasanız bile yan etkileri var.
Mesela bölünmüş kişilikle ilgili bir ilaç.
O kişiliklerden birini bitirmesi gerekir.
Ama böyle bir rahatsızlığınız yokken alıyorsanız
geriye hiçbir şey kalmaz.
Gurme kahve siparişleri verirsiniz.
Bazıları hiç gülmüyor.
"Ne diyor? Ben erkeğim, öyle sipariş vermem.
Erkek kahvesi içerim."
Gurme damar tıkanması veya kalp çarpıntısı.
Sonuç olarak pozitif kalmaya çalışmalıyız.
Çocuk yapmaya devam etmemiz, umutlu olduğumuzu
ve eğitimimizin dünyayı kurtaracağına güvendiğimizi gösterir.
Bir çocuğu eğitmek kolay değil. Kimi örnek alacağını düşünün.
Bazı çocuklar Robin Hood'a hayran ama adam hırsız.
Zenginden alıp fakire veriyor.
Ama herkes onu seviyor. Yayı olan Phillipe Poutou gibi.
Seçim zamanı değilse herkes onu seviyor.
Robin Hood'u desteklemiyorum
çünkü bu sistem fakirin hemen zenginleşmesi demek.
Hemen zenginleştikten sonrası da zor.
Yeşil Ferrari alırsınız.
Zevksizliğe bakın!
Havyar alırsınız ama krakerle yersiniz.
"Paramı geri ver. İğrenç." Futbolcu gibi davranırsınız.
Eğitim karmaşık konu.
Fransa'da genelde bu şikâyet edilir.
"Artık Fransa'da değerlerimiz kalmadı."
Hangi değerler?
Karınızı veya kocanızı anne babanızın seçmesi mi?
Bazı ülkelerde hâlâ böyle.
Anne babanız "Sana eş bulacağız" diye çıkıyor.
"Sütü unutmayın."
Baskıyı hayal etsenize.
Gençsiniz ve babanıza diyorsunuz.
"Bana yardım et lütfen.
Ama sizinki gibi olmasın."
Babanız "Aynaya baktın mı? Elimden geleni yaptım." diyor.
Gelin ve damadın düğünde tanışması var.
Sanki misafir gibi.
Adam duvağı kaldırıyor ve "Piçler!" diyor.
"Piçler!
Hayır ya!
Düğün gününde böyleyse…
Üzgünüm."
Artık çok geç, misafirler de gördü.
"Kızı gördünüz mü?" demeye başlıyorlar.
"Kesin bakiredir."
Sonra babanıza bakıyorsunuz. "Ne konuşmuştuk?"
"Neden ben?"
Çocuklarınızla ilgilenin.
Okumanın gereksiz olduğunu söyleyenlerden koruyun.
Sistemimiz kusurlu ama okumak iyidir.
Okumaya gereksiz diyenler bunu kanıtlamaya yetecek kadar
okumamışlar.
Adam 15 yaşında bırakmış, BMW'ye binip
"Kendim aldım" diyor. Evet ama mal satıyorsun.
Bunun riskleri var.
Bir gün vurulsa sizce okumamış bir doktora
gider mi?
Doktor der ki
"Okumak bence de gereksiz."
"5. sınıfta bıraktım."
"Neyse, n'aber? Biri mi vurdu?"
"Neresi? Orası mı? Alt çenen mi?"
"Evet."
"Krem sürmeyi denedin mi?
Tamam, ameliyata geçelim.
Viviane, YouTube'daki öğretici videoyu bul."
Adam hayatta kalırsa okumamış bir avukata mı gider?
Avukatın savunma şekli de şöyle: "Hop yargıç! Yargıç!
Hop yargıç!
Yargıç!
N'aber?
İyisin, değil mi?
Şey diyecektim…
Ne diyecektim?
Evet, o yapmamış.
Yapmamış ya.
Annesinin üstüne yemin ediyor.
Yetmez mi? Biz annene saygı duyuyoruz yargıç.
Sen de bizimkine duy.
Onun yaptığını mı düşünüyorsun? Adam oradaymış, sonra…
Bilirsin ya işte, şey…
Ya bilirsin işte. Adam şey…
İşte adam şöyle böyle yapmış…
Şunları falan yapmış ama sıkıntı yok.
Sonra her şey normalken hop, polis arabası gelmiş.
Oradan hop diye emniyete. Falan filan olmuş.
Falan filan, ne bileyim. Kimmiş? Ben değil.
Adam varmış işte. Manyaksın ha.
Manyaksın.
Hop yargıç, baksana. Defol.
Kafana saçı takmışsın ama işe yaramıyorsun.
Merak etme, hallediyorum.
Hop avukat!
Evet.
Hop avukat!
N'aber? İyi misin?
Kadın beni kesiyor.
Aptal değilim ben.
Avukat! Ayağa kaldırdın bak."
Okumak önemlidir.
Gerçekten.
Bitirirken kendimi takdim edeyim.
Benim adım Haroun ve beni tanımıyor olabilirsiniz.
Ben de kendimi tanımıyorum. Savaşta ne yapardım bilmiyorum.
Ama buna da güvenilmiyor ki.
Çünkü terör saldırıları sırasında bazıları "Savaştayız" diyor.
Merak ediyorum. "Hepimiz mi?"
"Çünkü benim işlerim var."
"Savaştan daha önemli. Mesela postaneye gitmek."
Adı Haroun olan pek fazla ünlü yok
ama Sudanlı bir mülteci ünlü oldu.
Manş Tüneli'nden İngiltere'ye kaçmaya çalıştı.
Tünel 50 kilometre uzunluğunda. Trenden kaçmanız lazım ve karanlık.
Yetenek Sizsiniz: Mülteciler'de kesinlikle bir şansı var.
Ama maalesef 48. kilometrede tutuklandı.
Üzücü bir şey.
Le Pen'e oy verseniz bile adama üzülmelisiniz.
Geçmesine izin verebilirlerdi.
Bence adamın uzun süredir orada olduğunu biliyorlardı.
Kesin şöyle düşünmüşlerdir: "Tek çıkış var.
Onu burada bekleyelim."
Adamı tutuklarken de şöylelerdir…
Esprimi tamamlamadan burada bitiriyorum ki
Sundalı Haroun'a destek olabileyim.
İyi akşamlar!
Gerçek sonu göreceksiniz ama göndermeli sözlerle bitireceğim.
İnsanlar genelde bunu sever.
Zenginler için bu bir şiir, fakirler için de rap gibi.
Bence pek de kötü değil.
Ne zaman dinlenmesi gerektiğini bilmiyorum.
Arabanda çalarsan insanlar,
"Niye böyle bağırıyor?" der.
Bir akşam yemeğinde çalarsan
misafirleriniz "Konuşan kim?" der.
"Duvarlarınız çok inceymiş. Ev sizin mi? Anladım."
Berbat bir akşam.
Eserimin adı "Bütün Suç Ortakları".
Bunlar ilk gösterimden son kalıntılar.
Dört kişinin önüne çıkmıştım.
Toplamda.
Kırk gösteri, dört kişi.
Fena değil.
Neyse, eserimin adı "Bütün Suç Ortakları".
Işık verin lütfen.
Güzel. Tam gönderme yapmalık.
Normal Bedendeki Sağlıklı Adam gibi hissettim.
Evet.
Anlamayanlara anlatın.
"Anladın mı?" "Tabii ki. Abd al Malik'i söylüyor."
Tekrar dene.
Neyse, eserimin adı "Bütün Suç Ortakları".
Riyakârlık kötü değil Kulak ver söylediklerime
Bana ne
İyi yazarlık başarı olsaydı bilirdim bunu Yapımcılar gö…
Gösterimiz burada bitiyor
Utanarak ayrılıyorum
Biraz üzgünüm Merkez partisi seçmeni gibi
Umarım izleyiciler mutlu gider Kendine zarar vermez
Biliyorum, kafiyeler kötü Ama bu da bir gerçek
Molière gibi konuşuyorum Mirastan çıkarılmış gibi
Neyin suç ortakları? Sahnede takip mi ediliyorum?
Vicdanıyla baş başa kalmış şu sürtük
İyi, kötü, sağlam ya da zayıf
Abbé Pierre ya da Sepp Blatter
Fakirdir ya da parayı sever
Bahçesini sularken Susamış birini görür
Bütün suç ortakları Hiçbir şeyin suç ortakları
Bizim yaptığımız şey bu Ne bilirsek ona dayanırız
İster siyah ister beyaz Sarı veya kara
Superman değiliz sanıyoruz Dünyayı kurtaramayacağız
Zaten kırmızı donumuz da yok Bu adam moralimi bozdu
Bütün suç ortaklarım Ne fazla ne az meraklı
Konuşan kişi hep aynı Gelecek geçmiştedir derler
"İşte onların" suç ortakları
Pişman olmak işe yaramaz
Bir CTRL-Z yok hayatında
Güzel kafiye.
Peki ne kaldı geriye?
Şeytan ne zaman sınasa Direnecek miyim orada?
Hayır ama söylemen lazım
Yüzünü göreceksin ve ona söyleyeceksin:
"Asıl şeytan benim"
Heraktete
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal