Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[filmin hüzünlü jenerik müziği]
[Sedat] Biz ne yapıyoruz burada ya? Şuraya bak.
Diğer Youtuber'lar Alaçatı’da bedava tatil yapıyor.
Üstüne bir de para alıyor.
Biz burada neyin peşindeyiz?
Neyse hadi. Çekelim, gidelim.
Abi video ne olacak?
Çekelim, gidelim zaten. Yapma.
Okey abi. Biz hazırız. Bekliyorum, hadi.
[Sedat] Hadi abicim. Hadi oyalanmayalım, yüzünü seveyim.
[devam eden müzik]
Gülseren Hanım hazırsanız başlayalım.
Başlayacaksanız hazırlanalım.
Evet.
Şimdi dilerseniz öncelikle kendinizi tanıtın.
-[Gülseren] Nereden duydunuz? -[müzik sonu]
[Sedat] Neyi?
Benim üstün yeteneklerimi.
Biz duyarız teyzecim.
Hmm, güzel cevap. Biz de duyarız da, söylendiği zaman.
Gerçekten dört basamaklı rakamları kafadan çarpabiliyor musunuz, teyze?
-Yani kâğıt kalem olmadan. -Evet çarpabiliyorum.
Hem de hiçbir şey kullanmadan. Sadece elimin tersini kullanarak.
Anlamadım.
Anlasaydın şaşardım.
Hanımefendi ben yaşınıza hürmeten...
Yaşınıza hürmeten... Ne yaşınıza hürmeten?
Tarihi eser miyim ben?
Bak sen en iyisi bana ne de biliyor musun? Gülseren.
Çünkü benim adım bu. Ben Gülseren'im.
Gülseren, yani gülleri bir yere dizen anlamına gelir.
Gül de bir çiçektir.
İşte bülbülün sevgilisi olarak isim yaptı. Oradan hatırlatayım ama.
Gülseren Hanım, akşama yetiştirmemiz lazım.
-Hazırsanız başlayalım. -Çok acele ediyorsun.
Çok... Ben, hayır, hazır değilim.
Ben zaten sana daha albümümü göstermedim.
Ne albümü?
Hah, dur. Hıh.
Hıh. Neredeydi?
[iç çeker]
İşte bu konakta doğdum ben.
Ve ilk defa onlarla burada tanıştım.
Kimlerle?
Ateş böcekleriyle.
[filmin jenerik müziği]
[mahalle sesleri]
Haydi selametle.
[kadın] 7 Kasım Çarşamba günü...
[müzik sonu]
[radyo cızırtıları]
[cızırtılar ve Arapça sesler]
Her yer Arap radyosu. Şu hale bak.
Al, bir tane daha.
Yedirin tabii petrolü emperyalistlere. Öyle cıkkıdı cıkkıdı oynarsınız.
Daha bunlar iyi günleriniz. Daha dur.
[darbuka sesleri]
Al bir tane daha.
[radyoda oryantal müzik]
[Hazım] Uzun dalgada bir yerde olması lazım bunun ama...
[devam eden oryantal müzik]
Merhaba.
[radyoda klasik rock]
Huuu.
-Merhaba. -Merhaba.
Oğlum kurcalamasana şu radyoyu. Ne arıyorsun?
Ajans saati.
[radyo cızırtısı]
Hah.
[radyoda Rusça konuşmalar]
Stalin dedi. Duydun mu? Stalin dedi.
Ne şanslı insanlar var.
Mesela bu spiker büyük ihtimal Stalin’i canlı canlı görmüştür.
Vallaha görmemiş olabilir. Onu gören herkes öldü, diye biliyorum ben.
Ne demek şimdi bu?
Oğlum sen ne dinliyorsun bunu? Manyak mısın? Sen Rusça biliyor musun?
SSCB radyosu Nazif abi.
Haa. Ee?
Eesi yalanların Türkçesini duymaktansa, gerçeklerin Rusçasını dinliyorum ben.
Peki Rusçasının gerçek olduğunu ne biliyorsun?
Deli misin sen ya? Allah’ım! Allah’ım!
Şu fani dünyanın en ebleh adamı neden benim kardeşim?
Ailemiz bunu hak edecek ne yaptı, bir söyle ya?
Nazif abi gerçekten tartışmak istemiyorum.
İstersen seninle Rusça tartışabiliriz.
Ne Türkçesini ne Rusçasını anlamıyorsun nasıl olsa.
[uydurma Rusça konuşur]
Lan, bırak oğlum şu komünistliği ya.
Şşt yavaş, yavaş ya. Her tarafta muhbirler var. Ne yapıyorsun?
Bana ne?
Ben Halk Partiliyim oğlum. İstediğim gibi bağırabilirim.
-Abi. -Millet!
-Burada komünist var! Komünist! -Abi. Abi. Abi yapma, ne yapıyorsun?
-Şakası... -Komünist var.
Şakası yapılacak şey mi bu?
Lan! Allah'ım!
-Allah'ım! -Hayret bir şey!
Tamam, uzatma.
Ya, işi gücü bırakıp amele sınıfının peşinden gideceğiz, öyle mi?
Ne yapacağız? Herkes senin gibi iğde mi satsın?
Akıntıya kürek çekiyorsun senelerdir.
Sana öyle geliyor. İğde işinde büyük istikbal var oğlum.
-Öyle mi? -Tabii. Bir kere dayanıklı mamul.
Akmaz, kokmaz, bozulmaz.
Bu devirde gıda işi yapacaksın, gıda. Millet aç, aç, aç.
Senin İsmet Paşa'n yüzünden o.
Nankör.
O olmasaydı şimdi aç değil, ölü olacaktın.
Biz harbe sokaydı, Allah bilir hangi cephede savaşıyorduk.
Ne yapacak millet? İğde mi yiyecek şimdi?
Evet. Yiyecek.
Ticaret cesaret ister Hazım Efendi.
Abi sen şeker işinde de böyle diyordun.
Öyleydi.
O kuş beyinli Kürşat, malları dükkanın önünde bırakıp camiye gitmeyeydi...
-[Hazım] Hı. -[Nazif] Ih.
Hadi bıraktı. O sırada yağmur yağmayaydı.
Hadi yağdı. Şekerler erimeyeydi.
-Bak atacağım ha. -Tamam, tamam, tamam, tamam.
-[İzzet] Hazım. -İzzet.
Hazım bana bak.
Hah. Nazif abi.
Yengem bu gece doğurabilir. Ona göre.
-Ana. -Sancısı başladı.
Hazım koş ebeyi çağır. Sürme Hanım’ı buraya getir. Çabuk, çabuk.
-Mümkün değil. Toplantım var benim. -Ne toplantısı oğlum?
Ay ne toplantısı olacak? Munzur işler peşindedir yine bu.
Senin aklın ermez böyle şeylere İzzet.
Oğlum, yengen doğuracak. Gitsene.
Ya büyütmeyin bu kadar bunu. Üçüncü dünya ülkelerinde oluyorr böyle.
-Doğuran doğurana. -Hazım.
Şu ebeyi çağır. Sonra nereye gidersen gidersin hadi.
Mümkün değil abi. Toplantım var.
[İzzet] Ay.
Selamünaleyküm ahali.
-Tünaydın. -Tünaydın? O nedir?
Ben adama Allah’ın selamını veriyorum. O bana "Tünaydın." diyor.
-Ablan doğuruyor Kürşat. -Ne diyorsun?
İşte Rabbimin fani aklına sığmaz bir mucizesi.
Zerre kadar bir tohuma can veriyor.
Kürşat uzatma. Alt tarafı doğum yapıyor kadın.
Enişte söyle şuna,
ben kendisiyle ömrü hayatımda hiç konuşmadım.
-Konuşmuyorum ve de konuşmayacağım. -Allah’ım sen bana sabır ver.
Bak sorunca ateistim diyor. Ama sabrı da yaradandan istiyor.
Ya kadın doğuracak diyorum. Biriniz çağırsanıza şu ebeyi.
[İclal uzaktan bağırır]
Eyvahlar olsun. Sancı başladı işte.
Oğlum koşsanıza biriniz.
-Ya yürüsene kardeşim. -Sen niye gitmiyorsun?
Toplantım var benim.
-Hadi oğlum, hadi. -Hadi.
-Kürşat! Çabuk sen ebeye git.
Hazım, sen de ebene git.
[hüzünlü fon müziği]
-[Hazım] Yürü. -[Kürşat] Hadi.
-[Hazım] Çık. --[Kürşat] Hadi.
Yürü.
Leş gibi parfüm kokuyorsun gene. Ne yaptın, gül suyunu içtin mi?
[Kürşat] Yahu Allah Allah, edepsiz, izansız, kıblesiz.
-Dır dır, vallaha kafamı şişirdin. -Abdestsiz.
[gerilim yansıtan fon müziği]
Hazım Biröz.
Benim.
Sen benimle geliyorsun.
-[Hazım] Gidelim. -Siz de içeriyi arayın.
-[polis] Siz de dağılın. -Ben size yardımcı olayım.
[Gülseren] O dönemde polis her yeri basmış.
Dernek, örgüt, ne bulurlarsa bütün insanları tutuklamışlardı.
-[hüzünlü fon müziği] -[polis sireni, panik sesleri]
[Gülseren] Ve ben de işte öyle bir gecede doğmuştum.
İzzet halamın dediğine göre ilk defa o zaman ortaya çıkmış ateş böcekleri.
[silah sesi]
[müzik sonu]
Sen hiç ateş böceği gördün mü?
Hayır, görmedim.
Hiç göremezsin ki. Göstermiyorlar. Öyle herkes de göremez zaten.
Anlamadım.
Kıymetini bil.
Anlasaydın çok yalnızlık çekerdin.
[İclal bağırır]
Ay, yetişemedik mi acaba?
-Yetişebildik mi? -Yetiştiniz. Geç, geç.
Hadi koş.
-[duygusal fon müziği] -[İclal'in bağırma sesleri]
-[devam eden müzik] -[İclal'in bağırma sesleri]
[kadın] Ay canım. Tamam, sakin ol.
Derin derin nefes al.
Tamam. Zaten bugünü bekliyorduk.
Tamam, hadi.
[bebek ağlar]
[kadınların sevinme sesleri ve dualar]
[kadın] İnanmıyorum. Geçmiş olsun.
[bebek ağlaması]
[filmin jenerik müziği]
[müzik sonu]
İşte çekirdek ailemizin ilk fotoğrafı.
[fotoğrafçı] Çekiyorum. Çekiyorum.
Çektim.
[deklanşör sesi]
Aman da çekilmiş mi benim kızım?
-Çekilmiş mi? -Evet Nazif Bey. Ne zaman alırız parayı?
Allah Allah, böyle yekten sorulur mu? Medeniyetsiz.
Aylardır çekiyoruz ama daha bir kuruş alamadık, Nazif Bey.
Bir çuval iğde verdim ya ben sana.
Nazif Bey, ben size benim yanımda bir daha iğde demeyin demiştim.
Ya ne biçim konuşuyorsunuz elin adamının yanında?
Bu son fotoğraf Nazif Bey. Ne yapalım yani?
Ay başında ev sahibine bir çuval iğde mi verelim?
Ver iğdelerimi geri o zaman. Nankör.
Bak hâlâ iğde diyor ya.
Sen canım memuriyeti bırak,
hiç bilmediğin abuk sabuk ticaret işlerine gir.
Vallahi delireceğim. Allah’ım sen bana sabır ver ya Rabbim.
Allah’ım ya Rabbim.
Hah, şu fuzuli fotoğraf işiniz bittiyse verin de çocuğu arabasına yatırayım.
Gel bakalım, gel, gel, gel, gel.
Sen bu fotoğraf işinden niçin devamlı surette kaçıyorsun İzzet ha?
Sen niçin zırt pırt fotoğraf çektiriyorsun?
-Çünkü unutulmak istemiyorum. -Ben de hatırlanmak istemiyorum.
Hadi, hadi.
Gel.
Ee?
Ne eesi?
Netice ne oldu? Netice?
Ne neticesi?
-Battın değil mi Nazif? -Yenge.
Ya olur mu öyle şey? Yani tam manasıyla battık diyemeyiz.
Ama işte bu iğde işi...
Bak hâlâ iğde diyor yahu. Delireceğim.
Yahu, ben nasıl iğde demeden iğdeyi anlatabilirim acaba?
Uzatma Nazif.
Ya işte en son bir adam vardı. Bütün elimizdekileri iğ...
İşte, mahmulün hepsini alacaktı.
[bebek mızırdanır]
Doğuya götürecekti. Erzurum’da büyük iğde sıkıntısı varmış.
Ya dünyanın herhangi bir yerinde iğdeyle ilgili bir sıkıntı olabilir mi acaba?
Ama vallaha konuşturmuyorsun ki sen adamı ya.
Yok, sen beni delirtmek için yapıyorsun. Hususi olarak yapıyorsun.
-Gerçekten. -Yeter, lütfen. Rezil olduk herkese.
Evet rezil olduk. Hakikaten rezil olduk.
Ee?
Enişte? Abla?
-Selamünaleyküm. -Aleykümselam.
[Kürşat] Bismillahirrahmanirahim.
[kepenk gürültüsü]
-Allah. Çocuk uyuyor yahu. -Ay.
-Hoş geldin Kürşat. -Hoş bulduk.
Neredesin oğlum?
Enişte neredeyim biliyor musun?
Diyebilirim ki hali hazırda,
yerden 30 veyahut 35 santim yüksekte, havada gezinmekteyim.
Ne oldu oğlum? Adam mı geldi?
Geldi enişte, geldi. Hem de ne gelmek.
Gelir gelmez de cemaati aldı, semaya çıkardı.
Semaya mı çıkardı? Kimden bahsediyorsun sen?
Enişte bizim camiye yeni bir imam geldi.
Nasıl mübarek bir adam.
Nasıl nurlu bir şahsiyet, anlatmak mümkün değil.
Düşününüz ki namaz bitiyor ama cemaat gitmiyor.
Aç şu dükkanı, aç. Adam geldi mi, adam? Onu söyle.
Enişte ne adamı, ne iğdesi ya? Allah Allah!
-Tek iğde dahi satılmadı. -Hah, bittik yani.
Ha şunu bileydin.
[kapı açılır]
Şu rezalete bak Allah'ını seversen.
-Çıkar, çıkar hadi. -[İclal] Delireceğim ya.
-İnanamıyorum. -Merhaba millet.
-[şaşırma nidaları] -[Hazım] Ben geldim.
Hazım.
Hazım, gözümüz aydın. Hoş geldin.
-Ay, hoş geldin. -Hoş geldin, hoş geldin.
[duygusal fon müziği]
Çok şükür ya Rabbi.
-Gel buraya. Gel, gel. -Abicim.
-[İclal] Ah benim canım. -[Nazif] Hoş geldin. Nasılsın?
-İyiyim. -Hoş geldin.
Hoş bulduk.
Geçmiş olsun Hazım Bey.
Hoş bulduk Kürşat Bey.
-[müzik sonu] -Hazım sen çok zayıflamışsın.
Mahpus hayatı yenge.
Bu yola baş koyduysan kilo vermeyi göze alacaksın.
Altı ay geçti, üslup hâlâ aynı üslup.
Bir şey mi dedin Kürşat?
Yok. Sevdiğim bir dua var. Onu mırıldanıyordum.
-Allah kabul etsin. -Hadi, hadi, hadi, hadi.
Kardeşim hapisten çıkmış.
Bu gece şöyle güzel bir rakı sofrası kurarız değil mi?
-Hanım? Hadi bakalım. -Kurarız, kurarız.
Kürşat koş bakkala. Sen bize rakı, çerez, bir şeyler alıver.
-Hadi bakayım. -Bu ne?
Rakı alayım?
Enişte, bir kürek marifetiyle kabrimi kazıp içine girmeyi tercih ederim ya.
Aa, oldu mu şimdi Kürşat? Niye öyle söylüyorsun?
-Niçin Hazım? -Şimdi şöyle düşün.
Sen mesela bir kabrin içine girdin. Toprağı birinin atması lazım.
La havle vela kuv...
-[polis sireni] -Hadi, bir kereden...
[İclal] Hayırdır inşallah.
[gerilim yansıtan fon müziği]
-[İclal] Ne oluyor? -[Kürşat] Ne oluyor abi?
[kapılar kapanır]
Hazım Biröz.
-Benim. -[devam eden müzik]
Memur Bey. Memur Bey, ne oluyor Allah aşkına?
-Bir yanlışlık oldu galiba. -Bir dakika. Hayır, suçlama nedir?
-Orada içersin şimdi rakıyı abdestsiz. -[araba çalışır]
-Memur Bey. Memur... -[Nazif] Bir dakika. Oğlum.
Nasıl bir iş ya?
[uzaklaşan araba]
[Sedat] Altı aylıkken konuşmaya başladınız ha?
[Gülseren] Benimki öyle bir konuşma safhası olmamış.
Ben direkt gevezeliğe geçmişim.
[Sedat] Sonra?
[Gülseren] Sonra, iki yaşında okuma yazmayı öğrendim.
Üç yaşında da matematik işlemleri yapmaya başladım.
Ben de isterdim problemsiz ortalama bir salak olarak doğmayı ama olmadı işte.
Okul hayatınız nasıl geçti peki?
İnsan o yaşlarında çok acımasız oluyor.
Ya da benim küstahlığımın altın çağıydı, bilemiyorum.
[Öğretmen] Söyle bakalım Gülseren.
Üç tarafı denizlerle çevrili kara parçasına ne ad verilir?
-Bilmem. Etrafın sarıldı, falan mı denir? -[öğrenciler güler]
[Öğretmen] Susun.
Peki, dört tarafı denizlerle çevrili kara parçasına ne ad verilir?
Bakalım bu soruya en küstah cevabı nasıl vereceksin?
Ona ada denir hocam. Burada küstahlığın lüzumu yok.
-[öğrenciler güler] -Yavrum senin amacın ne?
Sabrımın sınırını mı merak ediyorsun?
Ben bir şey merak etmiyorum hocam. Sürekli soru soran sizsiniz.
-[öğrenciler güler] -[Öğretmen] Şşt.
Mesela öğretmenler bize üçgenin iç açılarının toplamını soruyor.
Ben bir insanın iç acılarının toplamını merak ediyorum hocam.
Mesela sizin.
Kocanızın sizi aldattığını bütün okul biliyor.
Teneffüslerde gidip gizli gizli ağlıyorsunuz tuvalette.
Niye yapıyorsunuz bunu kendinize hocam?
Yapmayın ya.
Onu evde sözlüye kaldıramıyorsunuz diye gelip bizi burada sözlüye kaldırıyorsunuz.
Sen benim hayatımda gördüğüm en saygısız,
en küstah, en ahlaksız öğrencisin.
Seni disipline vereceğim. Hakaretlerinin hesabını vereceksin.
S... Sen.
Sen bir şeytansın.
Şeytan.
[öğrenciler güler]
Susun.
Terbiyesizler.
Gülmeyin diyorum size. Durun!
Ben kaç aldım şimdi sözlüden?
[öğrenciler güler]
Hocam.
[su kabarcığı sesleri]
-[kapıya vurulur] -Girin.
Hocam, beni emretmişsiniz.
-Hoş geldiniz Nazif Bey. -Hoş bulduk.
-[kapı kapanır] -Buyurun.
Kızım.
Efendim, coğrafya öğretmenimiz Mualla Hanım.
Matematik öğretmenimiz Hurşit Bey.
-Memnun oldum efendim. -Biz birazdan memnun olacağız efendim.
Anlamadım.
Müdür Bey izah edecek birazdan. O zaman anlayacaksınız efendim.
Efendim, müsaade buyurun efendim.
Buyurun efendim. Müsaade sizin.
Nazif Bey.
Bunca yıllık meslek hayatımın en önemli, en özel günlerinden birini yaşıyorum.
Zannederim meslektaşlarım için de öyle.
Katiyetle.
Ne oldu hocam? Hayırdır?
Efendin tevhid-i tedrisattan bu yana
milli eğitime en önemli katkıyı bugün yapıyoruz
ve kızınız Gülseren Biröz'ü okuldan atıyoruz efendim.
Bravo efendim. Bravo çok doğru bir karar.
-Bravo. -[alkış sesleri]
Bir dakika.
Kızımı okuldan atıyorsunuz. Neden?
[gülüşmeler]
Duydunuz değil mi? "Neden?" dedi.
[Hurşit güler]
"Neden?" dedi.
Efendim kızınız asi. Kızınız isyankâr.
Kızınız itaatsiz.
Kızınız kumral. Kızınız...
Saygısız, terbiyesiz.
Saldırgan, ısırgan.
Gülseren, bunlar doğru mu kızım?
Ne? Ne dediler babacım? Ben...
-O sırada başka bir şey düşünüyordum. -[filmin jenerik müziği]
[Nazif] Gülseren.
Ciddi insanları uzun süre dinleyemiyorum baba, biliyorsun.
Nazif Bey, efendim lütfen çıkın.
Odamdan da çıkın, okuldan da çıkın.
Uzun süre dinleyemiyormuş. Duydunuz değil mi hocam?
-Duydunuz değil mi? -Duyduk efendim.
-Sakin olun hocam, sakin olun. -[kapı açılır]
[okul zili]
[kapı kapanır]
-[müzik sonu] -Özür dilerim baba.
[mahalle sesleri]
Yok, ben şikâyet ettiler diye elbette kızımdan cayacak değilim.
Ama senin de şunu bilmen lazım, Gülseren, bu böyle yürümez.
Yani hayat boyu tepende hep birileri olacak yavrum.
Bir patron, bir hoca, hatta belki koca.
Biraz dilini tutmayı, insanları idare etmeyi öğrenmen lazım.
Dondurma yiyelim mi baba?
Aferin.
"Okuldan atıldık. Bunu dondurmayla kutlayalım." diyorsun, öyle mi?
Kutlama şeklinde değil. Üzgün bir şekilde yiyelim.
-Üzgün müsün? -Çok.
-Ne kadar? -Çok.
Niye dondurma yiyoruz o zaman?
Üzgünken dondurma çok güzel gidiyor baba.
[gülerler]
-Yiyecek miyiz? -Yürü hadi.
Sade.
[dondurmacı] Buyurun. Sade sizin.
Bana da elemli kederli bir babalı.
[hepsi güler]
Buyurun. Buyurun kızım.
[öpme sesi]
Buyurun. Buyurun.
-Ne kadar? -Elli kuruş yeter.
Sağ olasın.
-Baba. -[Nazif güler]
[Gülseren güler]
[Gülseren] Bir babanın en iyi dostun olması hayatta en büyük şanstır.
O benim en iyi arkadaşımdı.
Okuldan atıldığım gün bana dondurma ısmarlayan adamdı.
Bizde dayak işlerine annem bakardı.
[hareketli müzik]
Seni bana Allah ceza diye verdi, değil mi?
-Eşek sıpası. -[filmin jenerik müziği]
-Anne yapma ya. -Kimse seni elimden alamaz.
-Baba, baba, baba. -Öldürecek bu beni.
-Öğretmenlerine karşı gelmek ne demek? -Tamam. Kaç, kaç, kaç.
Okuldan atılmak ne demek? Vallahi geberteceğim.
-Bırak. Tutma beni. -Bana vur, bana vur.
Öldüreyim ben bunu.
-[kapı kapanır] -Ben doğurdum, ben öldüreyim.
Yapma gözünü seveyim. İzzet-i nefsi var. Koca kız oldu. Genç kız oldu.
Ne izzet-i nefsi? Rezil etti bizi.
-Bak nefes, nefes al gözünü seveyim. -Almayacağım nefes.
Ama!
[İclal ağlar]
[devam eden müzik]
[güler]
[müzik sonu]
Bu adam kim?
Beni istemeye gelen talihsiz bir gençti.
Başına gelecekleri bilse hiç öyle bir işe kalkışmazdı da...
[Sürme] Nasıl ama İclal’im? Şehzade gibi değil mi?
[çay koyma sesleri]
Ne bileyim vallaha Sürme? Pek bilemedim ben de.
Ne şehzadesi ayol? Salağın teki olduğu vesikalıktan belli.
-Aşk olsun komşu. -[İzzet güler]
Beypazarı’nın en köklü sülalesi bunlar.
Tipiyanoğulları dedin mi o civarda bilmeyen yok.
Haa, köklü bir aile diyorsun yani.
Tabii. Tüccar bir sülale.
Beypazarı’na ilk çatalı bunların dedesi getirmiş.
O zamana kadar elle yiyormuş herkes.
Aa! Marifetleri bu mu yani? Çatalı bulmuşlar.
Öyle deme komşum.
O beğenmediğin çatalla hanlar hamamlar dikmişler.
Akabinde işi ilerletmişler.
Önce kaşık, derken süzgeç, kevgir falan almış yürümüşler.
Ha, züccaciye diyorsun sen yani. Enteresan.
Gözün aydın İclal’im. Hadi yine iyisin.
Kızın zengin, mucit bir aileye gelin gidiyor.
[güler]
Hayırlısıysa bu hafta sonu hallolur bu iş.
Hafta sonu mu?
Hemen gelip, dönmek istiyorlar. İşi bitirip dönecekler.
[güler] Hey gidi günler. Hey gidi günler.
Ne çabuk büyüyorlar değil mi? Daha dün elime doğdu bu kız ya.
Bunda bir acayiplik yok Sürme. Sen onun ebesiydin.
Eline doğmayıp da ne yapacaktı, değil mi?
Yani şimdi bunlar Gülseren’i alıp Beypazarı’na mı götürecekler?
Evet. Öyle görünüyor.
Ee, ne edeceksin İclal'im? Yavru kuşlar uça uça.
Uça uça.
[kahkaha]
Bu niye bu kadar gülüyor?
Hayır, gören de gerdeğe bu girecek zanneder.
-Allah Allah. -Ee, yenge.
-[kapı açılır] -[Gülseren] Ben geldim.
Oo, mahallemizin gıybet cemiyet başkanı ve hepimizin ebesi Sürme Ebe gelmiş.
Hoş geldin ebem. Ver öpeyim.
Ne zaman geldi bu?
Hayır gidişine ne kadar kaldı, onu hesap etmek için soruyorum.
-Sus kız. -Anne sustum. Tamam.
Ee, son dedikodulardan ne haber Sürme teyze?
Bak, mahalledeki son olaydan geri kalma diye söylüyorum.
Tamamen iyi niyetimden.
Gelirken gördüm. Senin kız Zerzevatçı Abdi’ye
-memelerini gösteriyordu. -Ne?
Hemen endişelenme Sürme teyze. Abdi senin kızın memelere bayıldı.
-Ne? -Tabii canım, şimdi beğenmese eller miydi?
-Ne? -[İclal] Gülseren.
Ondan sonra kömürlüğe indiler. Tabii memeleri beğenince
gerisini de merak etti.
Amanın! Amanın!
[gülüşmeler]
-Ay yetişin komşular. -Eyvah eyvah.
-Namusumuz elden gidiyor. -Kömürlükte.
-Saliha! Saliha! -Namusunuz kömürlükte.
-[İzzet güler] -[Sürme panikler]
Eyvah.
[İzzet] Hi!
Anne çayımı içeyim.
Seni öldüreyim mi ben Gülseren?
-Yok ben öldüreyim artık. -Hayır yenge.
Niye ya? Ben ne yaptım? Ben mi gösterdim sanki memelerimi?
-[İclal] Bak hâlâ konuşuyor. -Kız sus.
Alma, bunu elimden alma.
-Yeter artık yahu. -Tamam, yok bir şey.
Onlar ne biçim,
-ne biçim laflar öyle? -[İzzet] Ay tamam.
Sen aklını mı kaybettin kızım?
Uydurdum annecim, uydurdum.
Sizi Sürme teyzeden kurtarmak için yaptım.
Ay nasıl yani? Yalan mıydı hepsi?
Yok canım, Abdi’nin memeleri beğendiği yalan.
Bak.
Bir Saliha’yla bir ineğin ortak noktası nedir?
Nedir?
İkisinin de memeleri bacaklarının arasındadır.
Gülseren bir daha meme dersen bak dayak atacağım sana.
O kadar iyi oldu ki.
Tiksiniyorum şu kadından. İşi gücü dedikodu.
Bravo İzzet. Hakikaten bravo.
Bu böyle terbiyesizlik etsin, sen de sürekli onu teşvik et olur mu?
Yenge.
Ya gündüz gözü senin elinde fenerin ne işi var, Allah aşkına?
Sonunda ateş böcekleriyle konuşmanın bir yolunu buldum.
Hala ben ne zaman bunu yakıp söndürsem dans ediyorlar. Biliyor musun?
Allah’ım sen benim kızıma akıl ver ya Rabbim.
Akıl ver.
Doğduğu günden beri bir ateş böceğidir tutturdu gidiyor.
Evladım insan ateş böcekleriyle konuşur mu?
Ne var anne? Bazısı köpekle konuşur. Bazısı çiçekle.
Siz mesela bazen Sürme teyzeyle konuşuyorsunuz.
[Gülseren ve İzzet güler]
Mesela ne konuşuyordunuz siz?
[gerilim yansıtan fon müziği]
Vallahi güzel bir soru.
Sana soruyor kız.
Ha, burada kesin benimle ilgili bir şey var.
[müzik sonu]
[boğazını temizler] Ne konuşuyordunuz hala?
Ee...
Ne konuşuyordunuz anne?
Ne konuşacağız yahu? Şey için gelmiş Sürme.
Ne için gelmişti?
Of!
Gülseren, seni istemeye gelecekler.
Beni istemeye mi gelecekler? Niçin isteyeceklermiş beni? Aman.
Niçin isteyeceklermiş beni.
-Evladım niçin olacak? Evlenmek için. -Nasıl yani?
Şimdi birileri gelip bize şey mi diyecek?
Kusura bakmayın, rahatsız ettik ama bizim oğlanın sevişme çağı geldi.
Aksi gibi evde de bir gram sevişecek kız kalmamış.
Acaba sizde fazla varsa...
Ay yani böyle mi diyecek?
Yok, yok. Benim kızım zır deli.
Bir zır deliyle ne konuşulur ki Allah aşkına?
Ne? Anne komik değil mi?
Allah aşkına komşudan şeker istersin, tuz istersin de kız istemek ne?
Gülseren seni istemeye gelecek aile, zengin bir aile.
Bunlar Samanpazarı'nın en köklü ailesiymiş çocuğum.
-Beypazarı’nın. -Ha işte, Beypazarı’nın.
Vallaha inanmazsın, Beypazarı’na kaşıkla süzgeci bunlar getirmiş.
Süzgeç mi?
-Çatal mıydı, neydi o? -Kevgiri de bu hafta bulacaklarmış.
Ne diyorsunuz siz hala? Ciddi ciddi beni istemeye mi gelecekler?
Bak Gülseren, artık yaşın da geldi. Senin evlenmen lazım.
Ne diyorsun kızım?
Ne diyeyim anne?
Büyüklerim karar vermiş. Bana laf etmek düşmez.
Aa? Hakikaten mi Gülseren?
[neşeli fon müziği]
Bravo Gülseren sana. Bravo.
Aferin benim akıllı kızım.
Hazırlık yapmak lazım.
[İclal güler] Bravo, bravo, bravo.
Gülseren. Kızım sen ciddi misin?
Bana bırak hala. Ben hallederim.
Ben halledeceğim.
[yaklaşan araba sesi]
[hafif korna]
-Hah geldiler, geldiler. -[müzik sonu]
Kalk Nazif kalk. Kalk çabuk, çabuk, çabuk.
Ceketini şurada giy.
-Çekil. Her tarafı bozdun yahu. -Tamam, tamam.
-[kapı kapanır] -Yavaş, yavaş.
-[kapı kapanır] -Yavaş.
Nerede bu kız?
Hadi bakalım, bismillahirrahmanirahim.
Hadi bakalım.
Aman. Yavaş. Önünü ilikle, önünü.
Buyurun kimi istemiştiniz?
Beni değil mi?
-Efendim? -Şakaydı ama artık değil.
[Gülseren güler]
[Nazif] Hoş geldiniz.
-Aman efendim buyursunlar. -Merhabalar efendim. Merhabalar.
-[İclal] İyi akşamlar. Hoş gelmişsiniz. -[kadın] Merhabalar.
[İzzet] Hoş geldiniz efendim.
-[Nazif] Hoş geldin evladım. -[İzzet] Buyurun, böyle geçin.
[İclal] Hoş geldin evladım. Gel. Gel bakayım.
Geç çocuğum. Geç, geç, geç. Hoş geldiniz.
[İzzet] Buyurun, buyurun, geçin. Böyle.
[İclal boğazını temizler]
Tekrar hoş geldiniz.
-Hoş geldiniz efendim. -Hoş bulduk.
-Maytap Hanım gördün mü büfeyi?
Şahane vallahi.
-Ha! -Kolay bulunmuyor böylesi.
Dut mu bu?
-Efendim? -Büfeyi diyorum. Dut mu?
Vallaha pek bilemiyorum efendim.
Bir dutun bakın isterseniz.
Dutsa duttur. Dut değilse şimdi dut diye dutturmanın da bir manası yok.
-Gülseren. -Ben de seni seviyorum anne.
-Buyurun ayakta kaldınız. -Aman efendim, rica ederim.
-Geçelim şöyle. Gel oğlum gel. -Geç çocuğum.
Alayım ben onları, alayım.
Verin, alayım.
Satarsanız haberim olsun. Çok para eder bu.
-Elbette efendim, elbette. Buyurun. -Evet.
[nezaket gülüşmeleri]
-Önce bir tanışalım Kafur Bey. -Hıh.
Efendim Sürme bizim eski aile dostumuzdur, ahbabımızdır.
Geçenlerde böyle hoş beş konuşurken, bizim oğlanın izdivaç meselesine geldik.
Ondan sonra ben şey...
Sürme Hanım'a danıştık, nereden kız bulabiliriz diye.
Ebe olduğu için, malın iyisi nerede bulunur,
çok iyi biliyor tabii.
Yani bizim oğlanın, bizim oğlanın izdivaç meselesini biz konuşuyorduk
Affedersiniz siz oğlunuza bir isim taktınız mı?
"Bizim oğlan, bizim oğlan." dediniz çünkü.
Yoksa herkes kafasına göre mi bir şey söylüyor?
Var, var. Adı var.
Adım Servet efendim. Ee, göbek adım da şey...
Anne, benim göbek adım neydi?
-Bekir evladım, Bekir. -Ne Bekir’i anne?
Bekir evladım. Sen benden daha mı iyi biliyorsun? Benim canımı sıkma.
Hayır anne Bekir değildi. Benim M ile başlıyordu.
Değil mi baba?
Ne bileyim oğlum? Ben sana direktman Suat diyorum.
Suat diyor.
Evet. Canım ismin ne ehemmiyeti var? Önemli olan soy isim.
Mesela ecnebiler birbirlerine hep soy isimleriyle hitap ediyorlar.
-Öyle değil mi Gaffur Bey? -Kafur beyefendi, Kafur.
Sizin adınız neydi?
-Nazif efendim. -Hah Nazif tabii.
Ne?
Benim göbek adım Nazif. Ya da Nazif gibi bir şey işte.
Oğlum senin göbek adın Bekir. Bekir.
Siz bu koltukları kaça aldınız Kazım Bey?
-Nazif efendim. -İyi, ucuza almışsınız.
Adama bak, fiyat soruyorum isim söylüyor.
Ne buyurduydunuz efendim?
Nazife aldıysanız ucuza almışsınız diyorum.
Şimdi bunu Mahmuttan aşağıya vermezler.
Ee hayır...
Yani siz Kazım dediniz de, ben o bakımdan şey ettim Gavur Bey.
Kafur, Kafur.
Sen iyice saçmalamaya başladın anne. O babamın adı.
-Biz ne dedik? -Ay!
Ay! Şu isim konusuna bir son mu versek artık?
Daral geldi de.
Daral kim?
-Kocam. -[İclal] Gülseren.
[Gülseren] Buyurun. Buyurun.
Buyurun.
-Kızım, Gülseren. -Canım sen de, nereden çıkardın?
-Baba, bu çocuk bir insan değil, eşya. -Hmm.
-Hatta bir konsol. -Hmm.
Mehtap Hanım, bu konsolu kaça aldınız?
Mehtap değil, canım benim. Maytap, Maytap.
Biliyorum, biliyorum.
İsminizi berbat buldum da düzelteyim dedim.
Gülseren sen misafirlerimize kahve mi yapsan artık?
Peki. Şöyle bırakayım.
Biz konuya mı girsek Kafur Bey?
Girelim, Maytap Hanım.
Evet.
Şimdi Rüstem Bey.
Evlilik müessesesi ticari müessese gibidir.
Zaten müessese tabiri oradan gelmektedir.
Eğer iyi bir yatırım yaparsanız mutlaka kâr edersiniz.
Ama bunun için öncelikle malı sağlam yerden alacaksınız.
Şimdi mesela gittiniz, boktan bir aileden dandik bir kız aldınız.
Ne oldu?
Zarar ettiniz. Değil mi efendim?
-Çok haklısınız. Öyle değil mi hanım? -Ne diyor bu kereste?
Sus, sus İzzet.
Sonra mal elinde kalır. Satamazsın da.
Nerene sokacaksın? Değil mi efendim?
Mesela şu halıyı...
[beğenme nidası] Halıya bak ha.
[beğenme nidası]
Halıya bak, halıya.
İran halısı değil mi bu?
Evet efendim. Antika bir İran halısı. Beyimin dedesinden kalma.
Ona da Sultan Abdülaziz hediye etmiş. Kendisi padişahın kürdancıbaşısıymış da.
Anlamadım. Necisi başısı?
Efendim biz böyle şeyleri açıktan söylemeye imtina ederiz ama
yani esasen soyumuz ta saraylara kadar dayanır.
Yani bir vakitler padişahın dişinin arasına ne zaman bir şey girse
hemen beyimin dedesini ararlarmış.
Kurcuklamak için.
Hah, öyle yapmak için.
Tabii o senelerde padişahın da mütemadiyen et yediği düşünülürse...
Kahveler de geldi.
Ay canım benim.
[Gülseren] Buyurun efendim.
Yalnız biraz daha köpük isterseniz içine tükürmek zorunda kalacağım.
Şaka, şaka, şaka. [zoraki gülüşmeler]
-Buyurun. -Şaka.
[Gülseren] Babacım.
[İclal] Ah benim kızım.
Siz bakmayın şimdi annemin babamın bana kızım dediğine.
-Ben kız değilim. -Kız.
[Gülseren güler]
İşte bu yüzden ben bu insanları takdir ettim baba.
Sonuçta bugün hangi doğru düzgün bir aile oğluna dul bir kadın ister ki?
-Dul mu? -Ne dulu ya?
Aa! Size daha önce söylemediler mi? Ben iki kez evlendim.
[şaşırma nidası]
Gülseren sen ne saçmalıyorsun çocuğum?
Tayfun Bey’cim siz onun ne söylediğine bakmayın.
O şu anda ne dediğini bilmiyor heyecandan.
Kafur hanımefendi, Kafur.
Lafınızı balla böldüm Sercan Bey.
Ben ikinci evliliğimi yaptığım sırada birinci kocamdan henüz daha ayrılmamışım.
Tabii açık açık da konuştum Salih'le
"Salih," dedim, “bak madem balayına çıkıyoruz,
ben Bedri’yi hâlâ çok seviyorum, o da bizimle gelsin.”
“Geniş bir oda da tutarız.” dedim.
Hatta o zamanlar çıplak fotoğraf çektirme zevkim de var.
E dedim "Çağır onu da. Üçümüz beraber çeşitli fotoğraflar çektiririz." dedim.
Ay anne vallaha hiç bayılma. En heyecanlı yerindeyim.
Aldım gidiyorum şimdi.
Neyse, biz balayına gittik. Odaya yerleştik.
Ondan sonra eski sevgilim Fuat çıkagelmesin mi?
Aa Fuat!
E, ben Salih’le evlendim. Bedri’yi hâlâ çok seviyorum.
Fuat’a karşı da kayıtsız değilim.
-[Gülseren güler] -Bey öldür şunu.
Kalk bey kalk.
Üstünüze alınmayın ne olur. Latife yapıyor kız.
Ben hayatımda böyle kepazelik görmedim. Yürü Servet yürü.
Hanımefendi durun ne olur. Senin gibi evladı Allah nasıl biliyorsa öyle...
Sakın misafirlerin önünde bayılma. Yakışmaz bize.
Ahlaksızlar.
Ayrıca bu büfe dut filan değil. Bildiğin meşe, Tezcan Bey.
-Nazif efendim. -Ne Nazif'i be? Şaban etmez bu.
Hadi ama yeter ha. Benim size verecek kızım yok.
Hadi hadi, hadi, hadi.
-Benim size verecek kızım yok. -Ay bu arada içimde kalmasın.
En son sevgilimin adı da Şaban’dı.
-Sus kız artık. -Duymadılar. Duysalardı keşke.
Ben artık bunu öldüreceğim.
-Dur. -Ya anne.
-Kimse beni tutmasın. -Anne, baba.
Sakın beni elleme.
-Tamam, tamam. -Ben doğurdum ben öldüreceğim bu çocuğu.
-Tamam Allah aşkına. -Ya nereye oturayım?
-Otur. -Tutmayın beni.
Tamam geçti tamam. Sakin ol, sakin ol.
Muharrem.
Buldum sonunda. Benim göbek adım Muharrem.
Siktir git ulan Allah’ın salağı.
Valla beynine!
[İclal ağlar]
[İclal] Öldüreceğim bu kızı diyorum size. Bırakın tutmayın vallaha...
Merhaba millet.
[sessizlik]
Sarılmak yok mu? Hapisten çıktık ya.
Ha, tekrar alırlar diye. Yok, yok, beraat ettim bu sefer.
-[İclal] Öldüreceğim ben bu kızı. -Ne oldu?
[İclal] Tutmayın beni diyorum ya.
-Ne oluyor? -Bırak, bırak, bırak.
-Yenge, iyi misin? -Tamam, tamam, tamam.
-Ne oluyor. -Geçmiş olsun. İyi misin?
[cırcır böceği sesleri]
[hüzünlü fon müziği]
[iç çeker]
Biz annenle konuştuk.
Ya okuyacaksın, ya evleneceksin.
Hem okuyup hem evlenemiyor muyuz babacım?
Kızım, kucağında çocukla okula mı gideceksin?
Hem doğurup hem okuyamıyoruz yani.
[iç geçirir]
Kadın olmak bir ceza mı baba?
[Gülseren] Hmm!
-Kızım. -Babam.
Bu kadar asi olmasan sen bu zekâyla her istediğini olabilirsin.
Gülmüyorlar baba.
Bir şaka yapıyorum.
Çocuklar gülüyor, öğretmenler gülmüyor.
İyi de yavrum sen okula öğrenmeye gidiyorsun, güldürmeye değil ki.
Hem eğlenip hem okuyamıyor muyuz baba?
[Gülseren güler]
-Canım kızım. Ne bileyim? -Hmm.
[devam eden müzik]
Bu ülkede zekâ neden hep dayak yer, ha?
Ciddiyete iman etmişiz.
Nerede görsek öldürüyoruz, yok ediyoruz neşeyi, sevinci.
Canım babam. Canım.
-Canım. -Ah kızım.
[devam eden müzik]
Baba sen de görüyor musun?
Neyi?
Ateş böceklerini.
Elbette.
Aslan babam.
[neşeli melodi]
Ne kadar çok çok.
[ıslık]
[şaşkınlık nidası] Yenge!
[devam eden neşeli müzik]
Bak, bak, görüyor musun? [güler]
-Canım babam! -Canım kızım!
[müzik sonu]
[Gülseren] Zavallı annem tam bir hafta hasta yattı.
[Gülseren güler]
Uzun süre konuşmadı bizimle.
Evde herkes benim delirdiğimi düşünmeye başlamıştı.
Ve Kürşat dayım beni kimin iyileştireceğini gayet iyi biliyordu.
[Gülseren güler]
-[cozurtu] -[hayret nidaları]
Bak, bak, bak, bak, bak, bak.
Sakin, sakin, sakin. Oturun, oturun, oturun.
Allah’ım sen bize yardım et ya rabbim.
Ya bunların hepsi zırvalık.
Bu kız deli değil ama böyle böyle delirteceksiniz. Bravo, devam.
İzzet sen bu işe karışma Allah aşkına.
Şş!
[hayret ve korku nidaları]
Evet yavrum, hazırız gel.
-Tükür yavrum tükür. -Ha?
Ne?
Tükür yavrum, tasın içine tükür.
Yapmam anne.
-Gülseren. Bak. -Gerçekten yapmam anne.
Hocanın asabını bozma.
-Gülseren tükür. -Niye tükürüyorum bu kadar insanın içinde?
Hoca efendi söyledi.
-Tövbe ya Rabbim! -[Hoca] Yavrum, bak.
Senin ağzından çıkan mayi suyun içine karışacak.
Sonra...
...üç harflilerin
senin vücudunda nerede yuvalandıklarını bulacağız.
Dinimizde böyle bir şey yok yalnız.
İzzet kurban olayım bir sus.
Yahu ben hafızım. Kitapta böyle bir şey yazmıyor, yok.
Saçmalık hepsi. Saçmalıyor şu an.
Tükür yavrum.
-Tükür Gülseren. -[kadın] Tükür, tükür.
Tükürüyorum o zaman.
-Hadi canım. -Ablam, tükürüyorum.
-Tükür kızım, tükür. -Dolu dolu tükür annem.
Dolu dolu, dolu dolu tükür.
Hepsi belli olsun annem.
-[Gülseren tükürür] -Ha!
[gerilim yansıtan fon müziği]
[anlaşılmaz mırıldanmalar]
-[cozurtu] -[hayret nidaları]
-Ay ben daha fazla dayanamayacağım. -Çekil kız, çekil.
[Hoca] Bak, bak, bak, bak, bak, bak.
[iç çeker] Ay bayılıvereceğim şimdi.
Karanlık köşelere bak.
Senin akli melekelerinde mutedil bir kayma olmuş.
Hocam, bu ateş böcekleri de,
bu üç harflilerin görünür şekli olmasın sakın?
Gayetle tabii.
Yahu zaten bunların hammaddeleri ateştir.
-Ay yazık. -Evlerden ırak.
-Allah! -Ay.
Ay bana geldiler.
-Gülseren. -Hoca efendinin dedikleri doğru.
Kulağıma bir şeyler fısıldıyorlar.
-Ne diyorlar yavrum? -Beni çağırıyorlar hocam.
Geldim. Geldim.
Hoca efendi, evet burada.
Tası mı alayım?
Tası verin, diyorlar.
Buyur yavrum.
Evet.
Yapamam. Nasıl yapayım?
Şöyle bir şey diyorlar hocam.
[su sıçratma sesi]
Kız, Allah senin gibi evladı nasıl biliyorsa...
-Bunu yakala bunu. Ben bunu. -[müzik sonu]
[İclal] Yok, sen tutturdun. Deli kalacağım, diye tutturdun.
Kızım, evlenemezsin. Bak, evde kalırsın.
Yahu en iyi hocaları buldum. Ben sana daha ne yapayım?
Kırk tane yere götürdüm seni.
Senin için daha ben ne daha ne yapayım acaba?
-Ha? -Allah Allah!
Allah Allah, ne? Bir yaranamadık sana.
Babacığım. Nasılsın?
-Bombok. -Niye? Ne oldu?
Bizim tuz işi de battı.
Tuz mu? Ne tuzu?
Sen iğdeye o kadar laf edince, ben de kalan parayı tuz işine yatırdım.
Ee?
Ee'si...
Bizim kamyon İzmit'te denize uçtu.
Denize mi uçmuş?
Bu kadar da şanssızlık olmaz ki ama ya.
Ee?
Hanım senin bu eelerin var ya vallaha öldürür insanı.
Ya gitti, bitti, battık işte.
-Ee? -Allah aşkına bir daha deme.
Anlayacağın hiçbir şeyimiz kalmadı.
Sayenizde Nazif Bey.
Maşallah sayenizde.
-Kamyon denize uçmuş. Ben ne yapayım ya? -[duygusal fon müziği]
Nazif Bey bundan böyle benim yanımda iğde, tuz ve şeker lafı ederseniz
yemin ediyorum boşarım sizi. Ver şunları bana.
Aa! Yeter artık ama. Yeter.
-Tövbe ya Rabbim. -[sessizce bir şeyler söyler]
Bundan sonra sadece un diyebilirsin baba.
[Gülseren güler]
-[Gülseren] Babamın yıkıldığı andı bu. -[kepenk sesi]
O güne kadar hep bir umudu vardı.
Ticarette başarılı olacak, bizi eski günlerimize kavuşturacaktı.
[kepenk sesi]
Ama olmadı. O gün babamın hayalleri o tuzlu suyun içinde eridi gitti.
[devam eden müzik]
[öpme sesi]
[yaprak hışırtıları]
[müzik sonu]
Sana peynir ekmek getirdim.
[Gülseren güler]
[Nazif güler]
Canım babam.
[ikisi de hafifçe güler]
Ne oldu?
İnsan kudretten düşmeyegörsün.
Ben eski ben olsam sana bunları yapmasına izin verir miydim?
Sen zaten eski sensin babacım. Böyle şeylerle üzme kendini.
Yok kızım.
Ben eski benden geriye kalan bir yıkıntıyım.
[hüzünlü fon müziği]
-Rakı mı içtin? -Sus.
Sus.
-Bir şey anlatıyorum burada. -Tamam.
[Gülseren güler]
Bak kızım.
Hayallerini gerçekleştirememiş bir adam
eksik adam sayılır.
[Nazif güler]
[Gülseren güler]
Ulan, ticaret benim neyime?
Değil mi?
Memurluktan başka iş mi biliriz biz?
Bana o iğdeleri kakalayan Şahin pezevengi...
Şu konağı satalım, gidelim bir apartman dairesinde yaşayalım diyorum.
Annen ikna olmuyor.
"Ben burada öleceğim." diye tutturdu.
Padişah efendimizin
kürdancıbaşının bilmemneleri apartman dairesinde mi oturur muymuş.
[güler, sonra ağlar]
Babam.
Canım.
Sen benim biricik babamsın. Sen benim kahramanımsın.
[öpme sesi]
Canım kızım.
[filmin jenerik müziği]
Demem o ki...
Beni affet kızım.
Ben babamdan güzel bir hayat devraldım.
Ama onu sizin için daha güzel yapamadım.
Sen rakı içme.
Seni kötümser yapıyor.
[ikisi de hafifçe güler]
[Gülseren] Önce içine kapandı babam, sonra odasına.
Sonra, uzun alkollü ve kötümser gecelerin ardından da...
[hafifçe güler]
Bir çarşamba günü tanıştım ben yalnızlıkla.
Sen yalnızlığı yakından gördün mü hiç?
Nasıl?
Ben gördüm.
Öyle bahsedildiği gibi değilmiş.
Ben daha iri yarı bir şey bekliyordum.
İri yarı mı? Nasıl yani?
Biliyordum işte.
Nereden biliyorum bilmiyorum ama biliyordum.
[burnunu çeker] Olsa olsa bir çarşamba günü olurdu bu zaten.
Çünkü hep daha bir yalnız uyanırım ben çarşambaları.
Ne olduğu belli olmayan bir haftanın ortasında.
[burnunu çeker]
Yapayalnız.
[devam eden hüzünlü müzik]
[kadın dua eder]
Allah'ım sen şifa ver ya Rabbim.
Allah'ım sen kurtar, ne olur.
[fısıltıyla edilen dualar]
Nazif abi.
Hazım, abim nefes almıyor. Koş doktoru çağır.
[Hazım] Tamam.
[İzzet] Nazif abi.
[İclal] Nazif. Nazif!
[İzzet] Abi.
-[İclal] Nazif. -[İzzet] Nazif abi.
Nazif Bey.
[İzzet] Nazif abi.
[ağlama sesi]
[devam eden hüzünlü müzik]
[oflar]
Ateş böcekleri bu gece yok galiba.
[filmin jenerik müziği]
Aydınlıktan şikâyet ediyorlar.
Her yerde ışık yanıyor ya.
“Bizi görmüyorlar.” diyorlar.
Çok haklılar.
Kızım.
Ben şimdi gidiyorum.
Benim yüzümden gidiyorsun değil mi baba?
Delirdiğim için.
Ama çalışırım, düzelirim.
Ateş böcekleriyle ilişkimi de keserim.
Sen deli değilsin.
Bazen akıllı olmak çok daha büyük bir yüktür.
Baba benim senden başka arkadaşım yok.
Gitmesen?
Biraz beklesen, sonra beraber gitsek, olmaz mı?
Gitmek zorundayım Gülseren.
Ama biliyorsun, ben hep senin yanında olacağım.
Yok. Laf olsun diye söylemiyorum.
Senin hep kalbinde, aklında olacağım.
Eğer aklındaysam yanındayımdır değil mi?
Bak.
Bir de şöyle düşün.
Ya yanında olsaydım, kalbinde olmasaydım?
Baba.
Evet.
Ben gidiyorum artık.
[devam eden müzik]
Seni çok seviyorum.
Baba.
[cızırtı, rüzgar ve devam eden müzik]
[müzik sonu]
Allah'ım...
Seninle biraz konuşmak istiyorum.
Ama Türkçe konuşabilir miyiz? Çünkü ben Arapça bilmiyorum.
[hüzünlü fon müziği]
Ama sen bizim tanrımızsın ve bence bütün dilleri bilebilirsin.
Ben babamı yanına alışınla ilgili konuşmak istiyorum.
Umarım kızmazsın.
Çünkü senin bu çeşit konularda konuşmaktan hoşlanmadığını söylüyorlar.
Ama...
...bu işte birazcık aceleci davranmadın mı?
Yani bence babam biraz daha kalabilirdi bizimle.
Ama onu yanına aldığına göre vardır bir bildiğin.
Allah’ın neyi niçin yaptığına aklımız ermezmiş bizim. Öyle diyorlar.
Senin adına ne kadar çok konuşan insan var, hiç fark ettin mi?
Fark etmişsindir tabii de...
Ona çok iyi bak olur mu Allah’ım?
O ticaretten anlamaz, biliyorsun.
Kendisi aksini iddia edecektir ama...
Sen yine de onu ticari bir işinde kullanma.
İyi bir memurdur. Şöyle masa başı bir iş versen?
Çok özür dilerim, yine işine karışıyormuş gibi oldu değil mi?
Allah’ım o çok iyi bir insan.
Ve sen muhtemelen onu cennetine alacaksın.
Ve bu bir daha onu görmeyeceğim anlamına geliyor.
Çünkü ben deliyim ya.
[ağlar]
Ve muhtemelen cennetine giremeyeceğim.
Çok uzattım biliyorum. Tamam bitireceğim.
Ama son defa kendimle ilgili bir şey sormak zorundayım.
Biliyorum kızacaksın.
Ama sormak zorundayım.
Tanrım ben şimdi ne yapacağım?
[filmin jenerik müziği yükselir]
[İclal ağlar] Nazif!
[İzzet ağlar] Abi!
[İclal ağlar] Nazif!
-[ağlama sesleri] -[filmin jenerik müziği]
-[müzik sonu] -[Gülseren] Babamın ölümünden sonra,
zaten tepetaklak giden işler hızla yere çakıldı.
-Derken 12 Mart. 70’li yıllar. -["Çav Bella" melodisi]
Kör dövüşü.
Söylemeye gerek yok. Hazım amcam yine içeri alındı.
[karışık radyo haberleri]
Ve eskiden adres defterlerinde adı konak diye geçen evimiz
artık eski ahşap ev olarak anılmaya başladı.
Faşizme karşı omuz omuza!
[Gülseren] Memlekette kardeş kavgası başlamıştı.
Bir insanın kardeşini vurması mı daha şaşırtıcı
yoksa hiç tanımadığı, daha önce yüzünü bile görmediği
bir insanı vurması mı?
[bağrışmalar]
[müzik sonu]
-[Sedat] Bu kim? -[Gülseren] Veli.
Hiçbir şeye benzemez biliyor musun, bir şeye inanmanın tadı?
Ama inanırken de kârlı bir fikre inanmak her zaman daha iyidir.
Ama Veli öyle mi? Ah canım benim.
Madem ticaretten anlamıyorsun, ne diye siyasete giriyorsun değil mi?
Ne yapıyorsunuz acaba siz gene? Ha?
Bıkmadınız değil mi bu duvarı batırmaktan? Yürüyün gidin, gözüm görmesin sizi.
-Tamam abla ya. Tamam. Sorun yok. -Tamam, gidiyoruz abla.
Ne sorun yok? Mahvettiniz ya duvarı.
-Yürü. -Tamam ya.
Al, al o pisliklerini de yürü. Memleketi kurtarmak size düştü. Konuşma.
Konuşma üstüme üstüme.
Vallahi delirtirsiniz insanı.
[adam 1] Arkadaş, Sovyetler'in Afganistan’a
yaptığına bal gibi işgal denir.
Bunun başka bir adı yok.
[adam 2] Ülkenin iç dinamikleri bir talep ortaya koydu.
-Sovyetler de bu talebi karşılamıştır. -Yani ne diyorsun?
Yani Afganlar "Gelin, tanklarınızı getirin. Her yeri bombalayın." mı dediler?
Talep edilen şey sosyalizmdir.
Kapitalizm isteselerdi Amerikan tankları mı gelecekti?
Sen konuyu çarptırıyorsun.
Sen sekter bir tavır içindesin.
Senin yapısal yaklaşımlarının hiçbiri bilimsel değil.
[Gülseren] Çocuklar.
Merhaba.
İğde.
[adam 1] Nasıl?
İğde diyorum. İster misiniz?
Yok Gülseren, sağ ol.
Hmm.
Şimdi ben size,
"Size ne Afganistan’dan?" desem bana kızarsınız değil mi?
-Ne diyorsun bacım sen? -İşte bunu diyorum.
["Çav Bella" melodisi]
[Gülseren güler]
Sırası mı şimdi boyanın Veli?
Sus Nuran. Beni sinirlendirme.
-Merhaba Gülseren abla. -Naber Veli'm?
-Nuran, iğde? -Yok abla sağ ol. İstemiyorum.
-Bu sefer konu neydi? -Kahrolsun.
Bizim duvara yazınca oluyor mu Veli?
Bilmem ama yazmayınca hiçbir şey olmuyor.
Ayrıca ben sizden artık reklam parası alacağım.
Vallaha "Reklama karşıyız." diyorsunuz ama sürekli reklam yapıyorsunuz.
-[müzik sonu] -"Kurtuluş"tan elli alırım.
"Halkın kurutuluşu"ndan yüz.
Sizin gibi böyle on tane örgüt gelse zengin oldum gitti.
Hiçbir şey alamazsın. Bu duvarı kamulaştırdık biz.
Allah Allah, kamu biziz ama hiç haberimiz olmadı.
Camus'nun Yabancı'sı olduk sayenizde.
Anlayana.
Ne zaman bitecek peki bu? Sinemaya gideceğiz diye söz verdin.
Nuran görüyorsun.
Ay kimin filmine gidiyorsunuz?
-Ayhan Işık’ın filmine. -Yılmaz Güney’in.
İkisinin çevirdiği bir şey yok mu? Ona gidin.
Yılmaz Güney bir dava adamı. Öbürü artist.
İyi de biz geçen hafta o filmi seyrettik.
Evet ama sen hiçbir şey anlamadın.
Nasıl anlayayım?
Sen bana doğru düzgün bir şey izlettirmedin ki.
Nuran, kes sesini.
Sen sana verdiğim kitabı okudun mu, onu söyle.
Gülseren.
Çabuk içeri gir. Sen ne konuşuyorsun bu anarşistlerle?
Ne anarşisti anne? Bizim Veli’yle Nuran.
-Aa? Veli? -İclal teyzecim.
Veli evladım, sen niye bizim duvarımızı kirletiyorsun?
-Bak annene söyleyeceğim seni. -Ben de seni Hazım abiye söyleyeceğim.
-Aa? -Sen çok kaliteli, değerli bir devrimcinin
yengesisin. Hiç bu tavırlar yakışıyor mu sana?
Sus bakayım sen. Düne kadar şurada kısa pantolonla dolaşıyordun sen.
Ne ara büyüdün de donundaki bokla laf yetiştiriyorsun bana?
-İclal teyze. -Hadi Veli.
Bir dakika, bir şey konuşuyoruz şurada.
Veli evladım, bak yazık sana. Sen daha çocuksun.
Kıyma kendine evladım. Annenle babanı düşün.
Hem vallaha berbat ettiniz duvarı. Tövbe ya Rabbim.
Her gün sabah uyanıyoruz, saçma sapan bir şey yazıyorsunuz.
Gülseren, geçen gün ne yazmıştı bunlar?
"O işkembeciden hesap sorulacak." falan. Abuk sabuk.
-Ha? -İşkenceciydi o, işkenceci.
Faşistin biri değiştirmiş.
[Gülseren güler]
Gülseren abla.
İğde kaçtı. İğde kaçtı.
Sen yaptın değil mi?
Boşuna Tırlak Gülseren demiyorlar sana.
[İclal] Veli. Veli.
Al. Hiç olmazsa iki tane ekmek al gel bana. Al şu parayı. Çabuk hadi.
İşim var İclal teyze. Görüyorsun.
Öyle olsun Veli. Öyle olsun.
Bir de bunlar halkçı geçinirler. Şurada halktan bir insan
iki tane ekmek istiyor. Almıyorsunuz.
Hani siz halkın ekmek davasının şeyiydiniz? Ne oldu?
Tamam İclal teyze, tamam. Kaç tane istiyorsun?
İki tane. Pişkinlerinden olsun. Şu şeyden al, Başak Bakkaliyesinden.
-Olmaz. O adam faşist. -Ama ekmekleri güzel.
Hem niye faşist oluyormuş ayol? Adam kekeme sadece. Deli mi ne?
Faşistlerde seri konuşma şartı aranmıyor anne.
Öyle o, öyle. Biz biliyoruz onu. Uyarıldı o.
Biz uyarmadan önce de kekeme falan değildi.
Artık nasıl korktuysa?
[İclal güler]
Şunun afralarına tafralarına bak. Allah seni kahretmesin.
Yürü, bana ekmek al gel.
-Çabuk ol ha. -Tamam sen tut. Ben hemen geleceğim.
-Ya, İclal teyze. -Hmm.
Sigara da alayım mı?
Ne sigarası çocuğum, Allah Allah? Bizim evde kimse sigara içmez ki.
Aa? Ne yapalım o zaman, biz içeriz.
[güler]
Eşek seni. Hadi al bakalım. Ama ucuzundan olsun tamam mı?
-Yok, yok, Birinci. -Allah Allah. Ayol ben
ucuz sigara al diyorum, Bu hâlâ Birinci diyor yahu.
Annecim burası öyle bir ülke işte. Sonuncu sigaranın ismi Birinci.
Aman her şeyi de bilin siz. Tövbe estağfurullah tövbe.
Ben de şunu bitireyim bari. Yoksa biz filme filan yetişemeyeceğiz.
Ay.
-Kahrol... Kahrols... -["Çav Bella" melodisi]
Ay abla neydi bunun devamı?
Ne bileyim? Faşizm olabilir. Emperyalizm olabilir.
Ama en iyisi sen boşluk bırak Nuran. Veli gelince tamamlar.
Kahrolsun izm.
Çok iyi fikir. [güler]
-İğde yemedin. -Yok istemiyorum.
[silah sesi]
Veli.
[hüzünlü fon müziği]
Veli!
-[silah sesi] -Veli!
[devam eden müzik]
[müzik sonu]
[Gülseren] Birkaç yıl sonra da İzzet halam evlendi.
Ben görücü usulünde başarılı olamadım ama o oldu.
Hiç üzülme emi? Antep dediğin ne kadar zaten? Hiç uzak değil.
Gider gelirim ben.
Hepiniz gidiyorsunuz. Bütün sevdiklerim uzaklaşıyor benden.
Gülseren, kendine çok iyi bak olur mu?
Gel.
[filmin jenerik müziği]
-[Sedat] Sonunda evlenmişsiniz. -Evlendim ya.
-[müzik sonu] -1980 yılıydı.
Babamdan kalan zavallı bir emekli maaşı, bir de birkaç çuval iğde
annemin sinirini iyiden iyiye bozmaya başlamıştı.
Evlenmeliydim ve iğde çuvallarını atmalıydık.
Evliliğimiz sekiz buçuk ay sürdü.
Bavulumu alıp eve geldiğimde annemin yüzünü görmeliydin.
Nitekim ben gördüm. Çok komikti.
Gülseren.
Elindeki ne?
Annecim bir hoş geldin demeyecek misin?
Soruma cevap ver. O ne?
-Bavul. -Kocan?
O yok. Bavula sığmadı.
Hep ateş böcekleri yüzünden değil mi?
-[iç çeker] Hayır anne. -O zaman adam senin
zır deli olduğunu anladı. Kapının önüne bıraktı, değil mi?
-O da değil. -Ne oldu peki?
Beni dövdü.
Ee?
-Nasıl ee? -Ne var canım bunda, Allah Allah?
İnsan bunun için evi terk eder mi?
Ay, tabii adam senin zır deli olduğunu anlayınca bastı sopayı.
Hayır anne, hayır.
Benim her şeyi bilmem Sadri'yi deli ediyordu.
Bak sana Sadri’yle sekiz buçuk aylık evliliğimizi
şu cümleyle ben özetleyeyim.
“Sen de her boku biliyorsun Gülseren." Te Allah’ım.
Dün yine oturmuş hesap yapıyor. Beş buçuk saat 25'le 56'yı çarpamadı.
Terler akıyor. İntiharın eşiğine geldiği sırada
tuttum bunu, yakaladım. Dedim ki 1400.
Ee?
Bu da benim sonum oldu.
Önce teşekkür etti. Sağ olsun.
Ben de dedim ki hani “Teşekküre gerek yok. Bunlar benim için çocuk oyuncağı.”
-Ben öyle söyleyince kavga başladı tabii. -Ee?
“Sen beni salak yerine koyuyorsun.” “Her boku sen mi bilirsin?”
-“Ben olmasam siz aç kalmıştınız.” -Ee?
Ondan sonra "Ulan ben senin"le başlayan bir cümle vardı ki, sonunu duyamadım.
Çünkü bir tokat sesine denk gelince...
Ama vallaha anne, herhalde seninle ilgiliydi.
-Ee? -Ya nasıl ee anne? Hâlâ ee diyorsun?
Ne olması gerekiyordu?
Sen bunun için mi terk ettin evi?
Ay anne.
Vallaha sen bir gün benim mezarımın başına geleceksin ve diyeceksin ki:
Ee? Ne oldu Gülseren?
Siz şimdi bunun için mi ayrılıyorsunuz?
Bunun için mi yuvanı yıkıyorsun?
Ee ne oldu Gülseren? Kocanın öldürdüğü yerde gül biter.
Saçma sapan konuşma. Mezar falan.
Ee ne oldu? Netice ne?
Babam sana ne derdi, hatırlıyor musun anne?
-Ne? -"Senin bu eelerin insanı öldürür." derdi.
Ve öldü biliyorsun babam.
Ama benim canımı bağışla.
Allah Allah.
Bana bak. Lafı dolandırıp durma.
Bana cevap ver, cevap ver bana.
-Cevap ver. -Hı?
-Netice ne oldu? -Netice, Sadri’yi terk ettim anne.
Çünkü et kokusuna dayanacak gücüm kalmamıştı.
-Ne kokusu? -Ya anne,
-Sadri’nin her yeri çiğ et kokuyordu. -Gülseren sen delirdin mi?
Adam kasap ayol, kasap. Ne kokacak, et kokacak tabii.
Allah'ım sen benim aklımı koru. Gül gibi adam...
Ay anne. Aman. Sakın gül gibi deme.
Yani istediğin benzetmeyi yap.
Antrikot de, koç yumurtası de.
Ya ama gözünü seveyim "gül gibi" deme.
-Gülseren sen... -Deme anne.
Allah Allah.
Tövbe ya Rabbim, tövbe estağfurullah. Ben ne diyorum...
Ya sen gerçekten benim aklımı koru ya Rabbim. Benim aklımı koru.
[radyodan gelen alaturka müzik]
Oo, kasabın karısı gelmiş.
Eski karısı.
Nasıl yani? Ciddi mi?
He. Çay?
Olur.
Ne oldu?
Aman amca. Vallaha anneme anlattım, bir de sana anlatamayacağım.
Zaten annem önümüzdeki 100 yıl boyunca bunu konuşacağı için
elbet bir yerde duyarsın ondan.
Kesin.
Ee, sen bu aralar gözaltına alınmıyor musun?
[çay koyma sesleri]
Daha durumu kavrayamadılar. Yazılarımı takma isimle yazıyorum ya.
Hmm.
Ama çok az kaldı Gülseren. Devrim sürecine girdik.
Zafer yakındır inşallah.
İnşallah mı?
-Umarım demek istedim yani. -Kimden umarsın?
[güler]
-Ne diyeceğim. -Hı?
Beni içeri aldıkları zaman bütün kitaplarımı yaktığını sanıyordum.
Sonra bunu bulunca...
Kitapların hiçbiri yanmadı.
-Ama yengem çuvallara doldurup yaktı. -Bana verdi.
Ben de senin kitaplarının içiyle
Kürşat dayımın kitaplarının dışını birleştirdim.
[Kürşat] Aman ne güzel yaptın.
-Peki bir şey soracağım Gülseren. -Hm?
Benim kitaplarımın içini ne yaptın?
Başka bir komünistin kitaplarının içine mi soktun?
Hoş bulduk dayı.
Yani kitapların tamamını okuyup,
muhteviyatında bir acayiplik olduğunu anlamasam...
Neyse ki anlamış.
...beynime komünizm zehrinin sızması işten bile olmayacaktı.
[Hazım güler]
Allah’tan put bir ilim okurken
ha bire Kral Marks kafirinin adının geçmesi beni fena halde rahatsız etti de
bir şeylerin ters olduğunu idrak edebildim.
-Hı. -Gülme.
Gülseren Hanım.
-Hı? -Bizim Seyit bin Zerdiç de
herhalde şu anda melanetli bir Kapitol cildinin
arasına sıkışmış feryat ediyor değil mi?
Seyit bin Zerdiç?
Fena mı olmuş işte Kürşat?
Bu vesileyle bir iki tane düzgün kitap okumuş oldun.
Yani Kutbil İlim doğru düzgün kitap değil
ama Kral Marks’ın Kapitol'ü doğru düzgün kitap öyle mi?
Kral değil, Karl Marks. Kapitol değil, Kapital.
-Öğren şunları be adam. -Hadi, hadi.
Ya, aslında dayım bir şeyi önceden peşin olarak anlamış, bitirmiş.
Şimdi ona uygun kitaplar okuyor.
Yani yeni bir şey öğrenmek için değil de, bildiğini desteklemek için okuyor.
Duydun mu Kürşat? Ne kadar güzel izah etti.
Vallaha Hazım amca senin durumun da aşağı yukarı aynı.
Duydun mu Hazım? Ne güzel izah etti.
Aşk olsun Gülseren. Beni bu yobazla aynı kefeye mi koyuyorsun?
Asıl ben senin gibi kafirle aynı kefeye konmaktan rahatsızım abdestsiz.
Çık dışarı be, çık.
[filmin jenerik müziği]
Allah’ın izniyle gidiyorum.
Örümcek kafalı.
Aşk olsun.
Ben öğrenme, anlama sırası açısından söyledim.
Yani önce öğrenip sonra anlamak gerekirken...
Neyse ki böyle şeyleri
bir kasabın eski karısından öğrenecek kadar kötü durumda değiliz.
[müzik sonu]
[adam] 38 yılında başladım denemeler yazmaya.
Küçük, düz yazı parçaları.
-Gülseren. -Hmm.
Birtakım sorunlar üzerine düşünen...
Çok canın yandı mı?
Ne?
[televizyondan gelen sesler]
Dayak yerken diyorum. Bir şeyin yok değil mi?
Hayır. İyiyim ben anneciğim.
Sen merak etme.
Merak ettiğimden soruyorum, ama bak doğruyu söyleyeceksin.
Hım.
Sırf o ateş böcekleri yüzünden değil mi?
Ay! Ay anne.
[filmin jenerik müziği]
[Gülseren] Aynı gece o tuhaf Eylül gecesi uyuyamamıştım bir türlü.
İçimde bir yılan gibi kıvrılıyordu gece.
İyiye işaret değildi bu.
[müzik sonu]
[çarpma sesleri]
[pencere açılma sesi]
[gerilim yansıtan fon müziği]
[gayret ve kitapların dökülme sesleri]
[Gülseren] Hazım amca.
Şşş. Gel, yardım et.
Ne oluyor?
Cunta geldi Gülseren.
[Gülseren] Ne yapacaksın peki?
Bilmiyorum ama galiba kaçmaktan başka çarem yok. Hadi at.
[gayret sesleri]
Merak etme. Bu patırtı fazla uzun sürmez.
Ben de birkaç güne dönerim zaten.
Hazım, Gülseren. Ne oluyor bu saatte?
Ne olacak abla?
Senin bu kayınbiraderin yüzünden ihtilal oldu.
-Ne? -Cunta geldi yenge.
-Bu saatte niye geliyormuş ayol? Kim o? -Yenge vaktim yok.
Gidiyorum ben, hoşça kal.
-Nereye gidiyorsun? -Nereye gideceğimi sana söyleyemem yenge.
Allah Allah, tövbe estağfurullah.
Annen sana emanet. Seni severim bilirsin.
İyi bir çocuksun sen.
[yükselen gerilim müziği]
[Kürşat] Nereye böyle beyefendi?
Ne oldu? Hani devrim sürecine giriyorduk.
Aslan Mehmetçik gelince, kaçacak delik arıyorsun. Öyle mi?
Hangi deliğe gireceksin bakalım? Haydi.
-Moskova’ya haydi. -Hadi lan.
Hadi Moskova kalmasın, haydi.
Canım toprağı zehirlediniz.
[polis sireni]
[sunucu] Aziz Türk milleti.
Türk Silahlı Kuvvetleri,
iç hizmet kanununun verdiği
Türkiye Cumhuriyeti'ni kollama ve koruma görevini
yüce Türk milleti adına
emirle yerine getirme kararını almış
ve ülke yönetimine bütünüyle el koymuştur.
Anne.
[radyo devam eder]
Şu sesin güzelliğine bak ya rabbim.
İşte bu ses huzurun sesi abla.
Artık bundan böyle huzur içinde
yataklarımızda uyuyabiliriz, Allah'ın izniyle.
[kapıya sertçe vurulur]
-Ay. -Hayırdır inşallah.
-Bismillahirrahmanirrahim. -[kapıya sertçe vurulur]
Bismillah.
Çok şükür kavuşturana kumandanım.
-Kürşat Tümer. -Şahit mi lazımdı?
Kürşat Tümer sen misin?
Ee?
Benim de...
-Alın arkadaşı. -[İclal] Aa!
-Kumandanım, bir karışıklık oluyor. -Uzatmayın, hadi. Zorluk çıkartma.
-[Kürşat] Kumandanım ne alakası var? -[Kumandan] Zorluk çıkartma.
-Abla. -Kürşat.
Ben devletine milletine bağlı Müslümanım.
-[İclal] Kürşat. -[Kürşat] Abla.
-[Kürşat] Yahu. -[jandarma] Zorluk çıkartma.
-[Kürşat] Allah, Muhammed aşkına. -[İclal] Ne yaptı bu çocuk size?
Nereye götürüyorsunuz çocuğu?
[Kürşat] Bir yanlışlık yapıyorsunuz kumandanım.
[Kenan Evren] Milletin vekâletini taşıyan milletvekilleri ve senatörler
meclislerde aylardan beri hiçbir sorumluluk duymadan
yalnız parti menfaat ve disiplini uğruna
bu olaylara seyirci kalabilmişlerdir.
[duygusal fon müziği]
[Gülseren] O geceden iki yıl sonra amcamın Stokholm’den attığı kart.
Kuzeyde kar.
Bütün öykü acıklı bir firar.
Bir sürgün,
ülkesinin hapishanelerini bile özler.
[müzik sonu]
[kuş ve rüzgar sesleri]
[Gülseren] Kürşat dayım hapisten çıktıktan sonra çok değişti.
Sessiz bir adam oldu. Sadece okudu.
Aylarca odasından çıkmadan okudu, ibadet etti.
[rüzgar sesi]
[filmin jenerik müziği]
Nereye gidiyorsun acaba sen Kürşat? Ha?
Bulmaya.
Kimseye sormadan kendi kendime bulmaya.
Neyi bulacaksın acaba?
Gülseren.
Allah'a emanet ol kızım.
Bulacaksın.
Onu araması bile güzel.
[Gülseren] Ve seksenli yıllara geldiğimizde annemle ikimiz
dededen kalma evimizde yapayalnız kalmıştık.
-[müzik sonu] -[Gülseren güler]
İşyerindeyim bak, arkadaşlarım.
Nihayet çalışmaya başladınız.
Yani işte, biraz para kazanmak, biraz da
annemin dırdırından kurtulmak için çalışmak istedim.
Ama seksenli yıllardaki
köşeyi dönme rüzgarına da kapılmış olabilirim. Bilmiyorum.
O günlerde benim dışımda akan hayatla bir bağ kurmak istiyordum.
Biliyor musun o gün makyaj bile yapmıştım.
[kapıya vurulur]
[Somer] Kim o?
[Gülseren] Vallahi isterseniz söyleyeyim ama ismimi ve sesimi tanımazsınız.
Giriniz mi deseniz acaba?
Giriniz.
Merhaba.
-Gülseren Biröz. -Somer Yoğurtçuoğlu.
Memnun oldum.
Kesinlikle Somer yalnız, Soner değil.
Beni gerdiniz. Şimdiden gerildim.
Çünkü kimse Somer’e Soner dememeyi sonsuza kadar başaramaz.
Hanımefendi oturmaz mısınız?
Otururum.
Ben de herkes gibi müsait bir yer bulduğumda otururum.
Hatta biliyor musunuz ben bazen uzanırım.
Hâlâ oturmuş değilsiniz.
Evet.
Şöyle o zaman, tamam.
Dünya'da da bizim kadar oturmayı seven bir millet var mıdır acaba?
Değil mi? Devamlı oturuyoruz. Hatta birbirimize oturmaya gidiyoruz.
Yabancılar mesela birbirlerine “Nerede yaşıyorsun?” diye soruyorlar.
Biz “Nerede oturuyorsun?” diyoruz.
Seviyoruz oturmayı. Niye acaba?
Bence bu yüzden de bizim en gelişmiş organımız kaba etimiz.
Ben öyle düşünüyorum.
Gerçekten. Halbuki şöyle bir
ayağa kalkıp bir silkinsek.
Kaba et mi?
Evet.
Benimki değil. Öyle mi anladınız?
Ben genel bir kaba etten bahsediyorum.
Yani böyle sürekli oturmak
kaydıyla böyle bir yayılma gücü, kaba...
Hanımefendi ben size sadece "Oturun." dedim.
"Oturun ve bize kaba etinizden bahsedin." demedim.
-Tövbe tövbe. -Evet.
Heyecandan ben biraz fazla konuşuyorum herhalde.
Halbuki ben işte, gazetedeki ilanınız için gelmiştim. Sekreter arıyormuşsunuz.
Eğer kimseyi bulamadıysanız ben o işe talibim.
Daktilo biliyor musunuz?
Evet, biliyorum. Yazı aracıdır.
Hayır, "On parmak yazabiliyor musunuz?" anlamında.
[güler] Hayır ama imkan verirseniz
en kısa zamanda ben ayak parmaklarımla bile yazabilirim.
Şaka yapıyorum. Yazamam.
Bakın hanımefendi, ben şaka seven bir insan değilim.
Ortaokuldan beri bilinçli bir şekilde tek bir şaka yaptığımı ben hatırlamıyorum.
Fıkra falan da anlatmam. Sevmem. Yanımda biri anlatsın, gülmem.
Nasreddin Hoca göle maya çalıyormuş. Beni ilgilendirmiyor.
Vallaha ben de aslında öyle mizah amaçlı değil de, tamamen benimki şapşallıktan.
Dedim ya ilk iş görüşmem. Heyecanlıyım, kusura bakmayın.
Mesleğiniz nedir?
-Ev kadınıyım. -En son hangi evde çalıştınız?
-Efendim? -Gördünüz mü şakayı?
[güler]
-Şaka. -Hı hı!
Yani yapamıyorum diye bir şey yok. Sevmiyorum.
Yoksa bakın siz “Ev kadınıyım.” dediniz. Ben de şak yapıştırdım.
"Hangi evde çalıştınız?" gibi.
Bu bir şakadır.
Yani yapamıyorum diye bir şey yok. Sevmiyorum.
Anlıyorum.
Zorlanıyorum ama anlıyorum.
Aman, öyle herkes de şakayı sevecek diye bir şey yok.
Bize de yıllarca anlatıldı. Temel, Fadime, Temel, Fadime.
Yetti artık ya. Komik değil. Gülmüyoruz efendim. Fadime komik değil.
[güler]
Kimdir onlar?
Fadime efendim. Temel'le eştirler.
Başlarından komik şeyler geçer. Fıkra denir.
Hanımefendi biz aslında tecrübeli bir sekreter arıyoruz.
Biliyorum. İlanda kocaman harflerle tecrübeli yazıyordu.
Hatta o kadar kocaman harflerle tecrübeli yazıyordu ki
siz bir tecrübeli arıyorsunuz da
o bir de sekreter olursa iyi olur, manası çıkıyordu.
Ama hanımefendi sizin hâlâ şaka yapar bir haliniz var.
-Yapmıyorum ama. -Yapmayın.
Zaten yapmıyorum.
Öyle anlaşıldıysa da kusura bakmayın lütfen.
Hatta ben sizinle konuşurken bir akrabamın ölümünü düşünüyorum ki
daha ciddi olabileyim.
Ölüm mü? Ne ölüsü ya?
Ölü, nefessiz.
-Ölü, beyefendi. -Hanımefendi, deli misiniz siz?
Ara sıra psikolojik tedavi gördüğüm oluyor. Çok iyi geliyor. Tavsiye ederim.
İyileştirdiğim dört tane doktor var benim.
-Yani siz benim büroma gelip... -Evet.
...otura otura kaba etinin nasıl geliştiğini anlatan,
psikolojik tedavi görmekte olan,
tecrübesiz, daktilo yazmayı dahi bilmeyen bir insanı
işe almamı mı bekliyorsunuz?
Evet.
[gülermiş gibi sesler çıkartır]
Yarın gel işe başla.
Ay, çok teşekkür ederim.
İnanılmaz. On beş sene sonra ilk defa biri beni güldürdü.
Az önceki gülmekti.
-Öyle mi? -Evet.
[gülermiş gibi sesler çıkartır]
Bakın gene güldüm.
Senelerce gülmediğim için yüz kaslarım artık görevlerini yapamıyorlar.
O yüzden de...
Evet buralarınız hiç oynamıyor.
Böyle aşağıya doğru hep.
Hah, hah şöyle yana doğru.
-Biraz daha yana doğru. -Hangi yana?
İki yan olur. Şöyle olur.
[gülermiş gibi sesler çıkartır]
Sesi sonra katarsınız. Ses bir şekilde geliyor arkadan.
Siz şöyle yana doğru yaparsanız.
Yapamıyorum.
Yapamayınca da sevmiyorum.
[Gülseren] İşe başlamıştım, meşguldüm.
Herkesle de çok iyi anlaşıyordum, biliyor musun?
Ama işte o kaderimin aksak ritmi sebebiyle olacak, yine her şey ters gitti.
Ne oldu?
Meğer bizimkiler hayali ihracat yapıyorlarmış.
Bir gün ofisi polisler bastı.
İşte esas patron kaçtı.
Yani bir türlü olmadı işte.
Özel bir şey sorabilir miyim?
Tabii.
Hiç âşık olmadınız mı?
Sizi ilgilendirmez.
Ama yine de anlatacağım.
Her şeyden ümidimi kestiğim sırada çıktı karşıma.
Hanımefendi, hanımefendi.
-Bana mı dediniz? -Portakalınızı düşürdünüz.
Tamam. Alayım mı?
Buyurun.
İşte filemizde bir delik, bir de yer çekimi olunca demek ki.
Evet o yüzden oldu herhalde.
Buyurun sizin kısmetinizmiş. Hediyem olsun.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
-Yükünüze yardım edeyim ister misiniz? -Hayır, teşekkür ederim desem,
annemin daha çok hoşuna gider.
-Ama... -Ama kolum koptu.
Biri de beni şunlardan kurtarsa daha çok hoşuma gider.
-Alayım. -Ağır olmadı değil mi?
Hayır, hayır. Şunun altından da tutayım. Düşmesin tekrar.
Yeni tanıştığım insanların ismini tahmin etmek gibi salak bir huyum var.
Çoğu zaman da tutturamam zaten.
Mesela siz bana şimdi
Tuna ya da İlhan gibi geliyorsunuz.
Adım Dündar.
-Memnun oldum Tijen ben de. -Memnun oldum Tijen Hanım.
Şaka yaptım. Gülseren.
-Tijen olmuyor ki bana hiç. -[Dündar güler]
Oldu mu Tijen bana ama?
-Bilemedim. -Olmuyor.
-Ay! -Aman.
-Ay yok bir şey. -Ben alayım mı bunu?
Öyle verir gibi de oldu. Kusura bakma.
-Ağır olmaz değil mi? -Yo, olmaz olmaz.
Şöyle.
Ee.
Peki 28 çarpı 41?
1148.
Tamam da ben nasıl bileceğim doğru olduğunu?
Kâğıt kalem alacaksın, çarpacaksın bir zahmet.
-Doğru. -[güler]
Bak sen şu portakalın yaptığı işe değil mi?
Filede bir delik bul.
Oradan düş ve Dündar Bey’in yanına git.
Lakin sohbetin en güzel yerinde yol bitsin, mahalleye gelinsin.
Burası mı sınırımız?
Biraz daha şurası ama buradan sonrası yok.
-Bir adım mı? -Böyle.
-Tamam. -Tamam. Bu kadar.
Bundan sonrası sürmanşetiz mahallede. Gülseren yakışıklı bir beyle görüldü.
E, ay.
Öyle yakışıklı olduğunu yüzüne karşı söylemek tuhaf mı oldu?
Hayır, ben güzel değilim de o kadar.
Yani kendime göre bir cazibem var.
Var mı, bilemedim de.
Var.
Sonra kendi kendime senden hoşlanıp acı çekmeyeyim.
[duygusal fon müziği]
Çok çabuk girdim değil mi ben bu konuya?
İlk görüşte hoşlanmaya inanır mısın?
-İnanırım. -İna... İnanır...
-O zaman poşetleri. -Ha bunlar, poşet...
Poşetleri unuttunuz ama.
Bunu da ay, onu da şey.
Buna dikkat edelim, altı delik. Tekrar düşmesin.
-Tamam. -Hah şöyle. Tamam.
-Bu bende. -O sizde.
Siz mi? Sen mi?
-Sen. -O zaman portakal sende.
-Bende. -Tamam, ama burayı geçmek yok.
Tamam, buradayım, son.
Tamam.
[duygusal fon müziği]
Peki o zaman, 95 çarpı 42?
3990.
-[müzik sonu] -[Gülseren güler]
Tamam o zaman. 85 çarpı 68?
-5780. -Bir saniye.
İşte bu sefer bilemedin. Bak.
Bildim.
Sen devamlı hata yapıyorsun aşağıyı toplarken.
Elde var iki olacaktı.
Yani benim aklımdan yaptığım şeyleri, sen kâğıt kalem kullanarak yapamıyorsun.
Tamam pes ettim.
Ya kusura bakma ama ne yapayım? Ben de ilk kez
süper zekâ bir bayanla tanışıyorum.
Hiçbir işe yaramayan bir süper zekâ. Canlı kerrat cetveli gibi.
Ya, evet.
[ikisi de hafifçe güler]
Yani sen sadece bu süper zekâ bayanla tanışmıyorsun, elini de tutuyorsun.
Farkındayım.
Sen hiç ateş böceği gördün mü?
Gördüm tabii.
Bizim eski mahallede
-evin arkasındaki çalılıkta yaşarlardı. -Ya.
Eğer senin söylediğin doğruysa
bizi bir portakal değil, portakala can veren Allah tanıştırdı ya.
Bazen yaz gecelerinde, bazılarını toplar, kavanoza koyardık.
O keşke, onu yapmasaydın, olmasaydı değil mi?
[Gülseren güler]
[devam eden müzik]
Biz galiba birbirimize âşık olduk, değil mi?
-Her an seni düşünmek aşksa. -Bana soru sorma.
-Şu an seni düşünüyorum. -Ya, ben de başka bir şey gibi...
Evet biz âşık olduk.
Senin askere gitmene üç hafta kala oldu.
[müzik sonu]
Hı hı.
Ne kadar sürecek?
18 ay.
Yani seni günde on kez düşünsem,
540 günden 5400 eder.
Çok.
Hani bana mıydı garezin? Niye bu zamana kadar gitmedin?
Ne bileyim? Okul mokul işte.
Hayatımızdaki hiçbir şeyin mükemmel olmaması
ne kadar mükemmel değil mi? [güler]
[öpme sesi]
[duygusal fon müziği]
El öpenlerin çok olmasın.
Bu şekilde yani.
Senin de çok olmasın.
Bu şekilde yani.
[öpme sesi]
[devam eden müzik]
Yiyelim mi biraz? Ha?
-Tamam da, bırakayım o zaman. -Tamam.
O zaman yiyeyim.
[neşeli fon müziği]
73 çarpı 64? Hmm?
4672.
[devam eden müzik]
[müzik sonu]
[Gülseren güler]
[gece sesleri]
Gökyüzünde de bu gece çok ateş böceği varmış.
Yıldız böceği de olabilirmiş isimleri.
[Dündar güler]
Olabilirmiş.
-Bu arada, toprak ıslak. Üşütme sakın. -[romantik fon müziği]
-Yok, bir şey olmaz. -Yok, yok. Sen gel biraz böyle.
Nasıl geleyim böyle?
-Hı? -Böyle işte, omzumun altına.
Bak böyle kafanı buraya koyarsan daha az ıslanırsın.
Yalnız o tarif ettiğin adres...
Evet ne varmış o adreste?
Orası senin koynun.
-Koynum. -Hı hı.
Yani çok ayıp bir kelime öyle.
[ikisi de hafifçe güler]
Koynuna girmek, öyle.
Koynunda yakalanmak falan.
Tamam. O zaman sen benim koynuma girme de...
Hı?
...başını göğsüme yasla.
"Başını göğsüme yasla." Güzel tabir.
O olur.
Gerçi annem bunu görse yine öldürür ama.
-Hadi o zaman. -Tamam.
-Böyle. -O zaman şöyle mi?
-Hı hı. -Tamam böyle. Aynı zamanda...
Tamam, ben de elimi buradan böyle atarsam sarılmış oluruz.
[Gülseren derin nefes alır]
[devam eden müzik]
O zaman işareti veriyoruz.
[devam eden müzik]
Dudakların sıcacıkmış.
-Ne? -Yok bir şey.
[Gülseren güler]
[devam eden müzik]
Sonra ne oldu?
-[müzik sonu] -[Gülseren iç çeker]
Beş mektup sonra öldü.
Bir çatışmada vurulmuş.
-Ya? -Bunda şaşılacak bir şey yok.
Adettir. Benim sevdiklerim erken ölür.
Dündar.
Kısacık bir hikayeydi ama o kadar güzeldi ki.
Hani şey gibi.
Bir radyoda çok sevdiğin bir şarkıya denk gelirsin,
tam sesini açacağın sırada şarkı biter ya.
Öyle bir şeydi.
Ya da, öylesine yarım kalmış bir hikâyenin
tüm ömür boyu sürmesine yol açtı.
[derin nefes alır]
Albümümüzün bu sayfasını da ailemizin televizyon tarihine ayırdım.
[güler]
Bu ilk televizyonumuz.
Bu ilk renkli televizyonumuz.
Bu da son renkli televizyonumuz.
[Nükhet Duru'dan "Kendimi Kazandım" çalıyor]
[İclal] Gülseren. Gülseren.
[Gülseren mırıldanıyor]
Çekil önümden. Göremiyorum bir şeyi.
Allah Allah.
Dur.
-Anam. Anne vurma ya. -Çekil diyorum.
-Çekil önümden be. -Almıyor, almıyor.
[Sezen Aksu'dan "Şinanay" çalıyor]
Almıyor ki.
Gülseren tam zamanını buldun ha. Çekil.
-Anne dur. -Tövbe ya Rabbim ya.
Şu kâseyi kaldır. Anne şu kâseyi kaldır, anne.
Üf!
Ya rabbim tövbe estağfurullah.
-Aldın mı şu ayağımın altını? -Aldım ayağının altını.
[kutlama müziği]
[televizyon] Beş. Dört. Üç. İki. Bir.
[havai fişek ve sevinme sesleri]
[Gülseren] Ve 2000'li yıllar Türkiye sirkine hoş geldiniz.
[arabesk müzik]
[Gülseren] 2000'li yıllara geldiğimizde
Kürdancıbaşı Konağı, tek tek oda oda kiraya verilmişti.
Orası artık Tırlak Gülseren’in pansiyonuydu.
[devam eden müzik]
[içeriden gelen kahkahalar]
[müzik sonu]
[Maradona] Maraba Televole.
[kahkahalar]
Yoklar.
Hem güneş, hem yağmur hem bulut var. Kıyamet alameti gibi değil mi?
[televizyon] Orduya kalmasın da.
Hadi abartalım. Haddinden fazla ciddi bir röportaj bu.
Gülseren bir çekil. Bir şey seyrediyoruz.
Ve siz, büyülenmiş gibi-bi-bi bu kutuya bakan,
beynindeki büyük boşluğu ıvır zıvırla dolduran sevgili insanlar.
Merhaba-ba-ba.
Başta annem olmak üzere
tüm sevgili seyircilerimizi içten bir şekilde selamlarken
yine eğlence-ce-ce-ce zannettiğimiz seviyesizliğimizle karşınızdayız.
[kadın güler]
Allah’ım sen bana sabır ver, ya Rabbim.
Çıkın evimden. Almanya’dan oğlum gelecek.
-Çıkın evimden. -Sen de bir sus Allah’ını seversen be.
Öf.
Abla doğru söylüyor aslında ya. Mal gibi bakıyoruz her gece.
-[televizyonda devam eden konuşmalar] -İnsanoğlu ışığa bakar, ha anne?
Bazen böcektekine, bazen televizyondakine.
Gülseren bir sus, Allah rızası için sus.
Bak kalbim sıkışıyor benim, Allah’ın cezası.
Babamla bu ceza konusunu konuşmuştuk anne.
Ömrüm boyunca annem cezasına çarptırılmış olan benim.
Bak hâlâ konuşuyor ya.
Anne bütün gün konuşan bir alete bakıyorsun.
Demek ki sen konuşmadan değil, benim konuşmamdan rahatsızsın.
Gülseren bir sus. Allah rızası için sus kız.
Evet sevgili seyirciler.
Annemin feryadına kulak veriyor ve hayırlı bir evlat olarak
bu evdeki en büyük gürültüye son veriyorum.
İyi akşamlar.
Hadi kapat, hadi.
-[kadın] Ne oluyor ya? -Ne yapıyorsun? Gülseren!
Kız iyice dellendin. Kız dur, dur!
Gülseren koca televizyonu nereye götürüyorsun?
Biraz sessizlik hepimize iyi gelecek.
Allah’ım sen bize yardım et. Gülseren!
-Allah seni kahretmesin. -Getir onu dedim çabuk.
[bağrışmalar] Şuna bir şey söyleyin.
Vallahi, kalbim.
Ne yapıyorsun? Allah cezanı verecek, Gülseren!
[kırılma sesi]
Ne yapıyorsun ablacım sen ya?
Asıl siz ne yapıyorsunuz bizim konağın önünde?
-Nereden senin oluyormuş burası? -Tapu, kadastro.
-Git işine abla ya. -Kapımın önü işgal edilmişken
-ben hangi işe gideyim kardeşim? -Bak ben asabi bir insanım ha.
Öyle mi? Ben senden daha asabiyim.
-Haydi toplayın pılınızı pırtınızı. -Hop çek elini.
-Ya, hadi kardeşim ya. -Abla ne diyorsun sen ya?
-Ne diyorsun? Burası otopark ya. -[diğer kadınlar bağrışır]
Ya, ne otoparkı? Bizim konağın önü burası.
Bu kız deli.
Bildiğin zırdeli.
İstemiyorum. Zorla mı?
Bir tanecik eğlencemiz vardı. Onu da götürdü kapının önüne attı.
Almanya’dan oğlum gelecek. Çıkın evimden.
Sen de sus be. Vallahi kafam şişti.
Hah!
Sizin de gelmeniz iyi oldu. Az evvel durumu kıymetli validenize izah ettim.
Frühstück’ten oğlum gelecek. Çıkın.
Tamam Nevzat amca, çıkarız. Sen merak etme.
Ya biz niye çıkıyoruz? Burası bizim evimiz. Bu çıksın.
Ya idare et anne adamı. Ne var?
Nevzat amca, hadi siz odanıza çıkın.
Çıkarım, çıkarım ama siz de çıkacaksınız bu evden.
-Hadi amcacım, hadi. -[kadın] Hadi amca, hadi amca.
Hadi biraz dinlen sen.
Kız senin üstüne başına ne oldu? Niye yırtık sağın solun?
Bir şey yok. Kavga ettik.
Kavga mı ettin?
Kız yoksa sen de Veli gibi anarşik mi oldun?
Ha! Ben Veli’ye para vermiştim. Ekmek alsın diye.
Ne ekmeği getirdi hayta, ne de ekmeğin parasının üstünü.
Sigara mı içiyor acaba Veli? Ha?
Ne Veli’si anne?
Otopark mafyasıyla kavga ettim.
Kız sen niye kavga ediyorsun? Bizim otomobilimiz yok ki.
Bizim evimizin önü burası.
Ya ben herkesi burada yolculadım.
Halamı, dayımı, Hazım amcamı.
Babamı.
Ay, şehir çok kalabalık anne.
-Ee? -Bak.
-Ne eesi bu gene? -Sen var ya, bana Allah’ın bir cezasısın.
O gül gibi kasabı bıraktığın gün anladım ben bunu.
Gül gibi deme anne.
Hayatı boyunca et kokan bir insandan bahsederken gül gibi diyemezsin.
-Derim. -Diyemezsin.
Derim. Diyorum.
Gül gibi, gül gibi, gül gibi.
Beni deli etme.
Ben seni ne deli edeceğim be?
Sen doğuştan delisin zaten.
-Ben deli değilim. -Delisin işte.
-Değilim. -Delisin. Bal gibi de delisin,
-gül gibi de delisin. -Ya sus anne, sus.
Ne susacağım be? Ne susacağım ben?
Elli senedir ateş böcekleriyle konuşuyorsun sen.
Elli senedir ateş böceği besliyorsun be.
Ha? Bu delilik değil de ne?
Sen.
Sen aklı başında bir insan olsaydın biz bu halde olmazdık.
Şu halimize bak Gülseren.
Şu halimize bir bak.
Hadi o gül gibi kasabı bıraktın.
Bari o seni isteyen Beypazarı’ndan mı nereden gelen çocuğu...
Başlama anne. Allah aşkına artık başlama.
-O da gül gibi çocuktu. -Ya gül gibi deme diyorum sana.
Gül gibiydi işte. O da gül gibi çocuktu.
Hep o ateş böcekleri yüzünden işte.
Allah o ateş böceklerinin de senin de cezanı versin.
Ya bir tane, bir tane senin gibi var mı ateş böceğiyle konuşan?
-Bir tane. -Vardı.
İzzet halam görmüştü.
Dündar da.
Babam inanıyordu bana.
Ama sen doğuştan kör olduğun için hiçbir şey görmedin.
Hayatın şikâyet edip homurdanmakla geçti.
Kendi sevgisizliğinin içine hapsettin hepimizi.
Sen ne öpmeyi bildin ne sevmeyi bildin.
Sen bir kere bile bana "Seni seviyorum." demedin.
Sen bir kere bile ağlamadın.
Senin gözyaşın yok anne.
Ya senin kalbin yok, kalbin.
Bu yüzden de ölemiyorsun işte.
Herkes öldü anne. Bir sen ölemiyorsun.
Çektiğimiz acıların başında ha böyle durdun, nöbet tutuyorsun.
Ya seni seviyorum anne. Ölsene artık.
Seni seviyorum. Öl artık anne, öl.
[ağlar]
Anne.
Uyudun mu?
Anne uyudun mu?
Oturayım mı yanına?
[hüzünlü fon müziği]
Seni seviyorum anne. Sen uyu.
-[öpme sesi] -[ağlar]
Ah annelerin en öpücük sevmeyeni, ah!
Hep böyle öptüm seni, senden gizli, sen uyurken.
Seni seviyorum anne.
Sen, sen uyu.
Ben ateş böceklerine bakıp geliyorum.
[devam eden müzik]
[eğlence mekanlarının gürültüsü]
[filmin jenerik müziği]
[eğlenen kalabalık gürültüsü]
Sen hiç ateş böceği gördün mü?
-Ateş böceği mi? -Ateş böceği mi?
-[Gülseren] Sen hiç ateş böceği gördün mü? -Ne?
[devam eden müzik]
[müzik sonu]
[Sedat] Yetenek Biz Miyiz kanalından hepinize merhaba arkadaşlar.
Bu hafta yine inanılmaz bir haberle karşınızdayım.
Dört basamaklı rakamları hiçbir şey kullanmadan
kafadan çarpabilen Gülseren teyze
hepimizi şaşkınlığa uğrattı.
Biraz şaşırır kalkarız diye düşünüyorduk fakat bayağı yatıya kaldık.
15 milyon 936 bin 964.
-4516 çarpı 3529... -28 bin 665 bin 50...
[karışık konuşmalar ve program jenerik müziği]
İZLEDİĞİNİZ İÇİN TEŞEKKÜRLER
[müzik sonu]
Artık meşhur bir insansın Gülseren abla. Trendlerde ilk ondasın şu an.
Bak yorumlarda hep Einstein teyze diye bahsetmişler senden.
Belki bizim videonun ikincisini çekeriz. Gülseren, Einstein’a karşı.
Ne oldu? Ne yapıyorsun öyle?
Böyle yapıyor ya hani.
Ha. Aman. [güler]
Kötü fikir, değil mi?
Hep seni seyrediyorlar ha. Şaşırıyorlar sana.
Kim bilir belki bazılarımız anlamayı da başarır seni.
Cık.
Şaşırmak anlamaktan daha kolaydır her zaman.
Artık veda zamanı.
Kendime şöyle güzel bir yer bulacağım.
Tek kişilik bir cenaze töreni düzenleyeceğim.
Bütün sevdiklerimi toprağa gömeceğim.
[iç geçirir]
Sonumuzu Allah bilir.
Ama başlangıçlar bizimdir.
Lambalar sadece ışık verir.
Ama ateş böcekleri aydınlatır.
Hı?
Evet.
[filmin jenerik müziği]
[devam eden müzik]