Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Cześć, tutaj wasza Padgett od A do Z.
Rozmawiamy o makeoverach, samodoskonaleniu
i o tym, jak odnaleźć swoje najlepsze „ja”.
Zawsze powtarzam, że liczy się to,
co mamy w środku.
Ale co na zewnątrz, pierwsze rzuca się w oczy.
Jestem dziś niewyspana, bo całą noc uczyłam się
i jak widzieliście, robiłam pyszne wypieki.
Więc dzisiejsza rutyna będzie wymagała nieco więcej wysiłku.
I już zadajecie mnóstwo pytań,
więc zaczynajmy.
CandyLaLa09… Słodka ksywka.
Pyta, czym moja rutyna różni się po ciężkiej nocy.
Świetne pytanie.
Płatki od Bunny Venom to mój wybór numer jeden na spuchnięte oczy.
Piłam wczoraj kawę, która bardzo odwadnia,
więc sięgnę po olejek Alo Head-to-Toe,
by pomóc suchej cerze. Dodam też nieco różu w kremie.
ZoeWorld88 żali się na wielkiego pryszcza
na dwa dni przed zdjęciami na koniec szkoły.
Po pierwsze, nigdy ich sama nie wyciskaj.
Nałóż ciepły kompres.
Możesz musnąć go papierem toaletowym
z odrobiną pasty do zębów.
Od razu uschnie.
- Kolejna długa zmiana? - Od siódmej do siódmej.
- I jak? - Zobaczmy.
Mieliśmy dwa zawały,
dziecko z baterią od zegarka w nosie…
- Rany! - Wiem.
I jegomościa po mecie dźgniętego w szyję.
Co za koszmar.
Było okropnie. Rzucał się,
przeklinał, pluł na salowych.
Meta nieźle miesza w głowie.
Mówiłam o dziecku.
Narkoman wydawał się całkiem uroczy.
Aż się uśmiechnął. Te zęby… Ja cię.
Tak! Czekałam na to.
Prawie 3000 dolarów za…
Przypomnij, co robisz.
Żartuję, poniekąd.
Ale mam nadzieję, że odkładasz na studia.
- Dość tych… - Mamo!
Kosztują więcej niż zmywarka.
Dostałam je za darmo od Bunny Venom.
A właśnie, jak to się stało, że mam opłacony rachunek od hydraulika?
Przesłałam mu pieniądze.
- Skarbie! - Co?
Zobaczyłam rachunek.
A ty ciężko pracujesz, bym mogła tu chodzić do szkoły.
Tak, cudownej szkoły pełnej aroganckich bananów.
Ja się przyjaźnię z tymi nadąsanymi bananami.
Przez co czujesz presję, by im dorównać.
Sama chcesz, bym poszła na studia z tymi bananami.
A teraz lecę do bananów, które podwożą mnie do szkoły.
Kocham cię.
Pa.
JESTEŚMY!
W WINDZIE. ZARAZ BĘDĘ.
SZYBKO! MUSIMY SKOCZYĆ PO KAWĘ
Hamuj!
- Cześć! - Hej!
Powiedz, że to nie to, co myślę.
Co?
Croquembouche z kremem. Widziałam relację.
Domowej roboty. Z mąki migdałowej,
bo Jordan odstawił gluten.
- Poważnie? - Kręci dziś klip.
- Zrobię niespodziankę. - No tak, jego drugi singiel.
- Jak się nazywał? - „Kosa na 424”.
To ironia. Chyba.
Jest mu ciężko z tą nagłą sławą.
To przystojniak i ma pół miliona followersów.
- Czym tu się stresować? - Nie wiem.
- Spytaj go sama. - Tak, jedźmy tam!
Gdzie to jest?
- Hollywood? - Canoga Park.
To zadupie.
Zadupie na zadupiu.
No to jazda.
Jordan V.D.
To kolejny złoty dzień
Konkurencję wytnę w pień
Na ulicy ciężko jest
Świry w furach dojadą cię…
- Na ulicy ciężko jest… - Wiem, że mnie słyszysz.
- Na szmalu robieniu znamy się… - Okej.
W Kalifornii wymiatać chcę…
- Dość. - Nie dotykaj moich bose’ów!
Czemu słuchasz tego szajsu?
Jordan Van Draanen to nie szajs. Nie znasz jego innych piosenek.
Okej, to puść mi je.
Jeszcze ich nie nagrał.
Tak go krytykujesz, ale pewnie mu zazdrościsz.
Czego?
Jordan to super popularny gość, a ty jesteś…
Źródłem prawdy w oceanie szamba?
Nie ma za co.
Zbywasz wszystko, co modne.
Zbywam wszystko, co ssie, bez względu na modę.
Jordan Van Draanen!
Uwaga, uczniowie.
Tu dyrektor Bosch. Motyw szkolnego balu to „Pod oceanem”.
Co nie ma sensu, bo powinno być „w oceanie”, nie „pod”,
ale wspieram decyzje samorządu.
Wyżarłeś mi wszystkie chipsy.
I co?
- Skąd masz tę koszulkę? - Znalazłam ją.
W twoim wozie.
No co? Mnie w niej lepiej.
Też zacznę kraść twoje rzeczy.
To jaki plan na weekend?
W piątek pracuję, a potem idziemy na Jimmy’ego Wanga w starym kinie.
Na to, co widzieliśmy ostatnio?
Wtedy był Johnny Wang.
- Jimmy jest z Tajwanu, a Johnny z Chin. - Jasne.
Banda spoconych kolesi kopiących się po jajach.
Lepiej chodźmy na koncert mojej kumpeli, Jady.
Próbowała zdzielić mnie ukulele.
- Mówiłeś, że gra pretensjonalną muzę. - Bo gra.
Skomplementowałem ją za piosenki poniżej dwóch minut.
Boże! Serio.
Udaje, że mnie nie zna.
Bo strasznie się ciebie wstydzi.
Hej, siostrzyczko! Spakowałaś drugie śniadanie?
Pamiętaj o lekach na zaparcia.
- Lekarz martwi się o twoje jelita! - Zamknij się!
Boże!
Jesteś najgorszy!
Gadałaś z rodzicami o wycieczce?
Bo możemy zacząć od Portugalii zamiast Hiszpanii,
a potem jechać na północ.
Bylebyśmy wrócili do sierpnia.
- Szykuję się na studia. - Idziesz do Riverside?
Dobrze sobie tam poradzę i się przy tym nie napracuję.
Poza tym jest blisko Legolandu!
Nie pomyliłaś szkół? To UCSD.
Popełniłam straszny błąd.
Jeszcze nigdy nie byłam na planie teledysku.
Niezła harówa.
Godzina w plecy, afera w garderobie,
i chyba dostałam zapalenia spojówek.
- Fu! - Jordan jest w tej dużej.
Spiesz się.
- Ma być na planie. - Zróbmy to na żywo.
Naciśnij tutaj i wejdź za mną.
Umiem używać telefonu.
- Dzięki. - Akcja.
Hej, nadajemy na żywo. Niespodzianka!
Jesteśmy na planie teledysku Jordana w pięknym Hollywood.
- Canoga Park. - Wszystko jedno.
Ale będzie miał minę!
Halo?
Głośno puszcza tę muzykę.
Słucha swojego kawałka?
I co?
Chodźcie.
Jordan?
- Jordan? - Padgett?
- Padgett! - Co wy robicie?
A jak myślisz?
Tylko bez nerwów.
Boże. Przepraszam.
Nie mam pojęcia, jak to się stało.
Padgett, uwielbiam cię.
Jestem Aniston.
Nazywasz się Aniston?
To nazwisko rodzinne.
I rodzina musi być dumna.
Dziękuję.
- Łajzo! - Padge!
A ja upiekłam ci croquembouche!
I to z mąki migdałowej, żebyś nie pierdział na planie!
Niemożliwe!
Dlatego miałam cię nie odwiedzać?
Żebyś mógł wyrywać tancerki?
Boże!
Chyba widziałam jego wacka.
- Aniston to nie imię! - Nieźle, JVD.
Nienawidzę cię!
Po tym, co razem przeszliśmy? Z nami koniec!
Nie zasługujesz na moją miłość i na moje croquembouche!
- Ty croquem-dupku! - Padgett!
Co?
Jesteś na żywo.
Wszystko okej? Nie idziesz do szkoły?
Nic mi nie jest.
Chcę być sama.
A tak się narobiłam, wsypując płatki do miski z mlekiem.
Płatki z cukrem?
Wiem, że już ich nie jesz,
ale pomagały ci, gdy byłaś mała.
Nie jestem głodna.
Jak chcesz.
Mniam, pianki!
- Zapomniałam o nich. - Mamo!
Daj pożyć, zwykle jem muesli.
Skarbie,
rozstania są trudne, zwłaszcza to pierwsze.
Nie tylko o to chodzi.
Zostałam upokorzona.
Wiem, że teraz jest to dla ciebie koniec świata,
ale obiecuję, że będzie lepiej, gdy minie trochę czasu.
Ile?
Trzy miesiące.
Może rok. Góra pięć.
Choćbyśmy miały już zawsze żyć we dwójkę.
Kupimy sobie wygodne łóżka, jednoczęściowe pidżamy
i całą masę kotów.
Będzie świetnie.
Zastanów się.
- Hej. - Martwiłam się.
- Nie było cię na próbie tańca. - Przepraszam.
- Ja tylko… - Unikałaś życia? Nie winię cię.
Czemu musiałam być na żywo?
I czemu Alden to nagrywała?
Zawsze kręcisz na żywo. Alden była w szoku.
Przynajmniej wszyscy wiedzą, jakim Jordan jest dupkiem.
Tak, może.
Może?
Znaczy, zgadzam się z tobą.
- Tak. - Co się dzieje?
Nic.
Ale chyba nie zaglądałaś do sieci.
NIE MA CIASTEK, ALE JEST KARMA!
CHYBA KTOŚ STRACIŁ CHŁOPAKA!
Padgett? Jesteś tam?
Niedobrze mi.
- Jak to możliwe? - To tylko parę komentarzy.
Parę?
Bąbelek?
Co to za Bąbelek?
To ty…
Bąbelek, jak to…
Boże!
Padgett, wszystko będzie dobrze.
Jak możesz tak mówić?
Jestem już tylko smarkatym pośmiewiskiem.
- O nie. - Kto to?
Jessica Miles Torres z Bunny Venom.
Cześć, co tam?
Nie o takie virale nam chodziło.
Okej, miałam małą wpadkę z tym filmikiem…
Małą wpadkę?
Wpadkę to miał mój były, którego dopadły niedźwiedzie w lesie.
- Boże, co z nim? - Lepiej niż z tobą.
Ale współczuję ci.
Zostałaś zdradzona i upokorzona.
Czyli rozumiesz?
Pewnie. Problem w tym, że dostałaś szajby przed…
Wieloma widzami. Wiem.
Według mojej asystentki, było ich 217 463.
Płacimy ci, bo jesteś gwiazdą makeoverów.
Ludzie kupują produkty, które polecasz.
Wciąż jestem tą gwiazdą.
Nie, jesteś memem. Jesteś Bąbelkiem.
A cieknący nos to kiepski wizerunek.
Na pewno znajdzie się inny sponsor.
Może producent leków na alergię?
Przestajecie mnie sponsorować?
Nie poradzę sobie ze studiami.
Posłuchaj.
Miałaś promować marki, nie smarki.
Wiem, że straciłam wielu fanów.
- Odzyskam ich. Daj mi szansę. - Skarbie.
Kibicuję ci całym sercem.
Wierzę w ciebie.
Ale póki tego nie odkręcisz, nie odzywaj się do mnie. Całuję!
Bardzo współczuję Padge.
Ale sama to na siebie ściągnęła.
Mówisz, że na to zasługuje?
- Jordan ją upokorzył. - Tego nie mówię.
Miała świetne oceny, przystojnego chłopaka, sponsorów.
Szczęście musiało się wyczerpać.
- Co się musiało wyczerpać? - Cześć!
Cześć.
Myślałyśmy, że robisz sobie wolne.
Nie, wszystko gra.
Hej, Bąbelku!
- Puścisz mi bańkę nosem? - Zjeżdżaj, lamusie!
Niewiarygodne!
To ja jestem ofiarą, a po Jordanie to spłynęło.
W sumie to tylko przybyło mu fanów.
To śmieszne.
Za kogo on się uważa?
Gdy go poznałam, nazywał się Jordan Dickman.
Był wychudzony, pryszczaty, nieuczesany.
Boże, i te ciuchy!
Postawiony kołnierz, tanie srebro na szyi.
I zaczynał każdą rozmowę od: „Joł, joł, strzałeczka”.
„Strzałeczka”!
Wyjdę na zarozumiałą, ale znam się na makeoverach.
- Jasne. - Ja go takim zrobiłam.
Doprawdy?
No to zrób sobie drugiego Jordana.
Uwaga, zbliża się wielki wieczór.
Głosujcie na króla i królową balu.
Zapamiętają ten zaszczyt.
Chyba że zwymiotują na parkiet i urwie im się film.
Tylko żartowałem!
Już wiem!
Stworzysz kolejnego egocentrycznego gwiazdora?
Nie, kolejnego króla balu.
- By wkurzyć Jordana? - To tylko bonus.
Udowodnię, że mogę odmienić każdego chłopaka.
Gdy wybiorą nas na króla i królową,
odzyskam fanów i sponsorów.
- Jakby to było takie łatwe. - Wątpisz?
Nie,
ale z przyjemnością popatrzę.
Zakład?
I to nie byle jaki zakład,
tylko ten, o którym mówiłyśmy.
Chyba nieco przesadzacie.
- To na pewno dobry pomysł? - Zwycięstwo będzie jeszcze słodsze.
Okej.
- Stoi. - Dobra.
Muszę tylko wybrać chłopaka.
Ty? Skąd.
To w tym najlepsze.
Żebyś nie miała za łatwo, my wybierzemy przegrywa.
Chodźmy.
Idealnie.
Lucas Fletcher? To kryminalista.
Patrz, jak wkręca tych biedaków.
Pewnie sprzedał im jarmuż. Nie można mu ufać.
Intrygujące.
Ale ma fajne auto i obserwuje go dużo dziewczyn.
Pociąga je niebezpieczeństwo.
Jasne.
- Następny. - Nie.
Panie i panowie, odkryjemy dziś…
- A on? - Sebastian Woo?
Inne ciuchy, lepsza fryzura. Kto wie?
Właśnie sprzedał apkę dużej firmie gamingowej.
Będzie miał kasę, by posłać furę w kosmos.
…dzięki tej mieszance.
Kweller, co ty robisz?
Pokazuję, ile w tej szkole marnotrawstwa.
- Fotografujesz śmieci. - No nie.
Widzę tu nietkniętą pomarańczę
i podręcznik do matmy.
To wymowny obraz.
Na pewno?
A on?
Cameron jakiś tam.
Kweller, chyba.
Dziwne, nie mogę go znaleźć.
Ma tylko jednego tweeta z 2019 roku. Napisał: „Nie”.
Jakby nie istniał.
Jakby wszystkich nienawidził.
- Poza nią. - Nisha Mandyam.
- Myślałam, że są parą. - Wątpię.
To lesbijka.
Sorry, ziom!
Faszyści!
To chodząca porażka.
Arogancki, aspołeczny dziwak.
Świetnie.
Szuje.
Powinniśmy im dowalić.
- Nie. - Mam ich dość.
- Nie ich wina, że są debilami. - Serio?
Zresztą mam się za pacyfistę.
Pacyfistę? Ty?
No, zdarzało mi się prowokować.
No co ty!
Weź się ubierz.
Nie chcę się gapić na twoje nachy przy jedzeniu.
To ma być muzyka?
- Proszę. - Zjeżdżaj.
Może mógłbyś nieco odpuścić.
To dupki, a ja im o tym przypominam.
Moja rola w ekosystemie.
To Padgett Sawyer.
Cześć.
Cameron, tak?
- Mogę ci w czymś pomóc? - Jestem Padgett.
Chodziliśmy razem na hiszpański.
- Pamiętasz? - Tak.
- Chyba. - ¡Hola!
Cześć.
Ubaw po pachy.
Gdzie idziesz?
- Myślałem, że skończyliśmy. - Nie.
Tak sobie myślałam…
Jesteś fotografem, prawda?
- Tak. - Właśnie.
- Urządzamy myjnię samochodową… - Nie.
- Nie skończyłam. - Proszę, dokończ.
- Ktoś musi robić zdjęcia… - Nie.
- Zbieramy pieniądze. - Na co?
Badania nad rakiem? Pomoc bezdomnym?
- Na bal. - Okej.
To takie zabawne?
Raczej smutne. Ale powodzenia.
No nie…
Przepraszam za niego.
Wszystkich tak traktuje.
- Znasz go? - Muszę, to mój brat.
Wolałabym tego nie upubliczniać.
Przepraszam, kim…
Brin, druga klasa.
Muszę ci powiedzieć, że cię uwielbiam.
Kicha z tym Jordanem. To straszny palant.
Chyba że się schodzicie.
- Nie. - Bo w takim razie…
To palant.
Twój brat też nim jest?
Może nie palantem,
ale bywa mizantropiczny.
Wyczułam to.
Jak nie lubi ludzi, to co lubi?
Pomyślmy.
Fotografię. Rzekomo.
Rzekomo?
Nikt nigdy nie widział jego zdjęć.
A muzyka?
Słucha tylko jakichś dziwnych staroci.
Bad Brains, Bad Religion.
Wszystko, co ma „bad” w nazwie.
No dobra, a filmy?
To samo.
Tylko Kurosawa, kung-fu albo Kubrick.
No tak. Wszystko na K.
Skąd to nagłe zainteresowanie moim bratem?
Nie zrozum mnie źle, kocham go, ale ja muszę.
Jestem ciekawa.
Konie!
- Słucham? - Uwielbia konie.
Przed szkołą pracuje w stajni w Will Rogers Park.
Jak kowboj?
Raczej kowbojka.
Rozpłakał się na wieść, że nie ma jednorożców.
Cameron! Co za dziwny przypadek.
Jestem tu codziennie, więc dziwna jest tylko twoja obecność.
No dobra.
Chciałabym wziąć lekcję jazdy.
A skoro się przyjaźnimy…
- Przyjaźnimy? - Chodzimy razem do szkoły.
Dość szeroka definicja.
Mam sporo roboty przed szkołą…
Pomogę ci! A jeśli starczy czasu, dasz mi lekcję.
- Nie wiesz, co to za robota. - Nie szkodzi.
Tego jest tak dużo!
Co te konie jedzą?
Tamten, Jimbo, uwielbia burrito,
a Gilly woli sushi.
Zwykła karma dla koni. Siano, trawa.
Ten musiał pożreć całe boisko do piłki.
Chciałaś pomóc.
Zaczynam myśleć, że pierwszy raz sprzątasz łajno.
Nie licząc kuwet.
Ale ten klocek jest większy od kota.
Naprawdę jesteś tu codziennie?
Odkąd miałem 14 lat.
Naprawdę chcesz uwiecznić przerzucanie kupy?
Wszystko uwieczniam. To moja praca.
To jak będzie z tą lekcją?
Umowa to umowa.
Jeździłaś już kiedyś?
Raz, jak miałam pięć lat.
Ale to był chyba źrebak.
Może nie źrebak, ale był mały.
Liczy się?
Chciałaś powiedzieć „kucyk”. I nie.
To jest Gilly.
Bywa nieco humorzasty.
- Co robisz? - Daję rękę do powąchania.
To jak uścisk dłoni dla koni. Naczytałam się wczoraj.
Czemu on tak robi?
To znaczy, że cię lubi.
Ma dobry instynkt.
Jasne.
Spróbuj go dosiąść. Chodź.
Lewa stopa w strzemię. Złap lejce lewą ręką.
Wybij się z prawej nogi i przełóż ją.
- Mam talent, co? - Nieźle.
Serio?
- Więcej? - Upamiętniam chwilę.
Robisz wszystko na oczach pięciuset obcych osób?
Pięciuset? Raczej 887 132.
To nie obcy, to obserwujący.
Obserwujący? Czyli podglądacze?
Żadni podglądacze.
Tylko ludzie, którzy oglądają mnie w intymnych sytuacjach.
Żartuję. To tylko zdjęcie.
Też je robisz. Co za różnica?
Długo by tłumaczyć.
Dobra, złaź.
- Już koniec? - Nie.
- Poćwiczysz wsiadanie i zsiadanie. - Okej.
Trzymaj się!
Ohyda!
Przepraszam!
Nie chcę się śmiać, ale masz niezłe problemy z koordynacją.
Prowadzisz drużynę taneczną…
No co, to tylko trawa, nie?
Przypominamy o zakupie biletów na bal,
na którym jak co roku wystąpi grupa taneczna.
Wciąż nie rozumiem tej tradycji, ale wspieram decyzje samorządu.
Możemy jednak zacząć w Amsterdamie.
Potem pogadamy, mam test z francuskiego.
Bilety są teraz w dobrej cenie.
Daj telefon.
- A z twoim co nie tak? - Co?
Twój wstręt do technologii robi się uciążliwy.
Cześć!
Hej?
Chciałam podziękować za dziś.
Tak mnie boli tyłek, że ledwo chodzę.
Było ostro.
Poproszę kontekst.
- Dałem jej lekcję jazdy. - No tak.
Konnej.
Choć krótką.
W ramach podziękowań chciałam was zaprosić na karaoke
w tę sobotę u mojej przyjaciółki Quinn.
- Raczej… - Przyjdziemy.
Cudownie! Cameron, wysłać ci SMS-a z adresem?
To przestarzała cegła.
- Wyślij mi. - Okej.
- Okej, do jutra. - Pewnie.
Co ty?
Tyle gadasz o tych egzotycznych przygodach.
Potraktuj to jak przygodę bliżej domu.
To impreza przy basenie.
- Czemu nie powiedziałeś? - Nie wiedziałem.
Co my tu robimy?
- Spadamy. - Czekaj.
Przynajmniej jest darmowa Pizza Hut.
Możesz ponabijać się z nich w ich naturalnym środowisku.
- Racja. - Popatrz.
To się nazywa przypał.
Jakby miały zaparcia, ale znajdowały w tym radość.
Jesteście!
Tak.
Fajnie tu. Często to robicie?
Przed balem szkolnym, żeby się opalić.
Za rok mnie nie będzie, bo jadę na studia do Nowego Jorku.
- A wy? - No tak.
Raczej się w to wszystko nie pakuję.
Rok wolnego?
Jasne, rok wolnego. A potem kolejny rok. A potem całe życie.
- Kweller nie wierzy w studia. - Co?
Wierzę, że istnieją, ale to strata czasu i kasy.
Wiecie już, co chcecie zaśpiewać? Każdy ma piosenkę na karaoke.
- Prawda? - Nie.
Niech zgadnę, śpiew też jest poniżej ciebie?
Dziękuję, dziewczyny.
Brak mi słów, jak mi się podobało.
Całkiem brak.
Kto następny?
Padge Sawyer!
Moja kolej. Życzcie mi szczęścia!
- Teraz może być tylko lepiej. - Musimy to zobaczyć.
Po co traci czas na studia?
Może od razu zostać artystką w Vegas.
Boże!
Co?
To ci się podoba.
Ona ci się podoba.
Co? Wcale nie…
Rany, to Jordan.
Poważnie?
Zaprosiłam go, ale nie sądziłam, że ją weźmie.
Co się dzieje?
Jordan to jej były. Upokorzył ją przed wszystkimi.
Boże, ona tam umiera.
Czekaj.
Nie rób tego, to okropny pomysł!
Dobra, Kweller.
- To ten od zakładu? - Tak.
Co to za typ?
Nieźle im idzie.
Wszystko nagrali.
- Było super. - No nie?
Dzięki za pomocny tyłek… Znaczy, za uratowanie dłoni…
Za pomocną dłoń.
No to ja dzwonię po auto.
Nie trzeba, odwieziemy cię.
- Odwieziemy? - Żaden problem.
- Mogę wziąć trochę KFC? - Pewnie.
Super.
Cześć.
Zastanów się, czy na pewno nie chcesz śpiewać.
Masz świetny głos.
Cameron był w chórze szkolnym.
- To tajemnica? - W chórze?
W Cali?
- Nie. - Nie wiedziałam…
W mojej starej szkole w Wyoming.
Masz tam tylko futbol i krowy.
- I chór szkolny. - Tak.
No jasne. Tu mieszkam.
Tutaj?
Mam tu kuzynkę. Kaia Mehan. Chodzi do…
Nowe mieszkanie, nie znamy sąsiadów.
Dzięki za podwózkę.
I za przyjście na imprezę.
Mam nadzieję, że nie było zbyt dziwnie.
Spoko, lubimy, jak jest dziwnie.
- To na razie. - Cześć.
- Padge. - Tak?
Mimo powalającej urody
nie jesteś potworem, za jakiego cię miałam.
- Dzięki? - Ale Cameron jest jak brat.
Jeśli zrobisz cokolwiek, by go skrzywdzić,
uduszę cię twoimi własnymi wypiekami. Czaisz?
- Okej. - Nie zapomnij.
Lubię ją.
Patrzcie, kto wstał.
Jak sobota?
Dobrze, a co?
Coś ciekawego?
Niezbyt.
Ponad dwa i pół miliona ludzi z TikToka jest innego zdania.
Żartujesz?
Czemu nie powiedziałeś o randce z Padgett Sawyer?
To nie była randka.
Tylko jakiś porąbany cyrk.
Ona jest całkiem spoza twojego świata i chce spędzać z tobą czas.
Powinieneś się cieszyć.
O wilku mowa.
- Padgett, hej. - Brin.
Chyba zostawiłam coś wczoraj
w aucie twojego brata, a nie mam jego numeru.
Żaden problem.
Właśnie o tobie gadaliśmy.
Jest tutaj. Chcesz z nim pogadać?
W sumie to chciałam wpaść.
Pewnie. Kiedy?
Ach, teraz.
Okej, czekaj.
Przebierz się.
Jessica. Cześć.
Hej, Padgett.
Widziałam duet. 2,6 miliona wyświetleń!
Przystojny chłopak.
Tylko trzeba go przebrać.
To poczekaj, aż zrobię mu makeover.
Tak, mów dalej.
Będzie popularniejszy niż Jordan Van Draanen.
Jak ci się uda, wznawiamy współpracę.
Ale muszę to zobaczyć.
- Całusy. - Całusy!
Dziękuję.
Ciągle wypada mi z torebki.
Żaden problem.
Skoro już tu jestem, może…
- Co to za rzeczy? - Od taty.
- Świetnie. - Z jakiej okazji?
Żadnej. To głupie.
Tata mieszka w Szwecji i przysyła prezenty na cały rok.
Gwiazdka, Chanuka i urodziny w jednym.
Poważnie?
Podkładka pod drzwi?
Kolorowanki, Lego i szwedzka Helga Barbie.
W sam raz dla ośmiolatka.
Stara się.
- Niezbyt. - No…
Liczą się intencje, prawda?
- Ale to nie moja sprawa. - Potrzebujesz jeszcze czegoś?
Tak, może dałbyś mi jeszcze jedną lekcję.
- Kiedy? - Teraz?
Teraz?
Masz szczęście, właśnie szedłem do stajni.
Mieliśmy oglądać razem Zaprzysiężonych.
Przepraszam.
Zacznę bez ciebie.
Tommy Selleck na nikogo nie czeka.
Chodźmy.
Na razie!
Zaczynam to łapać, co?
Wystarczy nieco czasu i praktyki.
Wszyscy się teraz spieszą.
- Ty nie? - Co masz na myśli?
Zdaje się, że chcesz wyrwać się z liceum.
To prawda.
Też tak miałam, ale straciłam sponsora
i nie wiem, czy będzie mnie stać na studia.
Kicha.
Ja nie potrzebuję dużo kasy, by popodróżować.
Zobaczę kawałek świata, narobię zdjęć.
Brzmi wspaniale.
Też chciałabym podróżować.
Marzy mi się Paryż.
Chcesz porobić tam sobie zdjęcia, żeby pokazać fanom, gdzie jesteś?
Lepiej być jak ty i robić tony fotografii do szuflady?
Skąd wiesz…
Od Brin.
Nikt nie znałby Diane Arbus ani Ansela Adamsa,
gdyby tylko chowali się w ciemni.
No co?
Trudno uwierzyć, że o nich słyszałaś.
To jak?
- Co jak? - Ze zdjęciami.
Kiedy je zobaczę?
Nigdy.
Pokaż swoje, to pokaże ci moje.
Twoje wszyscy widzieli.
Przepraszam, to źle zabrzmiało.
Cenię sobie prywatność.
Ale jeśli serio chcesz zobaczyć…
Tak.
Okej.
Nigdy nie byłaś na Union Station?
Nie wiedziałam, że tu jest.
To źle?
Trochę.
Dworzec jak z dawnych lat.
To wciąż czynny dworzec,
z którego jedzie się pociągiem.
Choć pewnie unikasz transportu publicznego.
Jeżdżę z koleżankami.
Lexusem.
Panie Cahill.
- Hej, Cam. - Tu jest wspaniale.
Pewnie odstraszały mnie te tłumy.
Tłum pozwala fotografowi wtopić się w otoczenie.
- Nikt się nie gniewa, że robisz zdjęcia? - Zależy.
Nie zawsze proszę o pozwolenie.
Teraz już sam wyczuwam, kiedy mogę zrobić zdjęcie.
Wsadzę ci ten aparat w tyłek!
A kiedy uciekać.
Dzięki, Gene. Proszę.
Robi niesamowite latte z Nutellą.
Czy ty się uśmiechasz?
Co?
Nigdy cię takiego nie widziałam.
Jak to?
W szkole zawsze trzymasz dystans,
ale w stajni albo z aparatem…
Tutaj nikt nie wyrył mi słowa „przegryw” na aucie
ani nie włożył martwej świni do plecaka.
Auć.
Tak.
Liceum to banda przestraszonych ludzi udających kogoś, kim nie są.
Ale to miejsce…
jest prawdziwe.
Jak konie.
Wykrywają fałsz lepiej niż ktokolwiek.
A Gilly?
- Polubił mnie? - Inaczej by mnie tu nie było.
Przykro mi, że masz tak ciężko w szkole.
Też chciałabym się wyrwać.
Chodzę tam tylko po to, by nie martwić babci.
Dlaczego z nią mieszkacie?
Przepraszam…
W porządku.
Jak wiesz, ojciec mieszka w Szwecji.
Z wyboru.
A po śmierci mamy…
Tak mi przykro.
To już cztery lata. Wypadek lotniczy.
Spotykała się z takim Marcusem, który latał awionetką.
Pewnej soboty wracali z Laramie…
i…
Musisz za nią tęsknić.
Mama była super.
To ona dała mi ten aparat.
Dlatego tak go cenisz.
A twoja rodzina?
Rodzice są po rozwodzie.
Okej.
Tata mieszka na Florydzie z nową rodziną, a ja zostałam z mamą.
- Czym się zajmuje? - Jest pielęgniarką.
Nikt o tym nie wie.
Ciężko pracuje, by było mi jak najlepiej.
Boję się, że nie zdołam się jej odwdzięczyć.
- Hej, pozwoliłam ci? - Nie.
Zdjęcia mają być niepozowane.
Gdybyś się spodziewała, poprawiłabyś fryzurę
i zrobiłabyś ten kaczy dziób.
Właśnie.
A CO, STRACH CIĘ OBLECIAŁ?
Coś pilnego?
Przepraszam.
Zależy.
- Masz czas w weekend? - Na?
Urodziny koleżanki. Urządza imprezę tematyczną.
I co to za temat?
To impreza w stylu Wielkiego Gatsby’ego.
W książce te przyjęcia reprezentowały powierzchowność klasy rządzącej.
I to ją pociąga.
- Okej. - To jak?
- Nieco burżuazji? - Pewnie.
Mogę kogoś wziąć?
Pewnie. Kogo chcesz.
Boże!
Nie wierzę, że to mówię, ale mam super brata.
Da się lubić.
To styl lat dwudziestych, więc można się ubrać na milion sposobów.
A ty wypróbujesz tylko trzy, prawda?
Nie słuchaj go.
Nosi te same trzy koszule od 2017.
Przynajmniej je zmieniam.
Rozumiem.
Masz własny styl. Ale jak mówię fanom,
śmiałość może być twoją przyjaciółką.
Serio to mówisz? Na głos? Ludziom?
Chodź.
Nie mów, że było nudno.
Było.
Dobra, do zniesienia.
Umieściłbym to między wyrywaniem zęba a koncertem Harry’ego Stylesa.
- Byłeś na jego koncercie? - Wziął mnie na urodziny.
Jak słodko!
Zmierzam do tego,
że mamy ciuchy i możemy się zwijać.
Boże, co znowu?
To na pewno konieczne?
- Kreacja ma być przekonująca. - Oczywiście.
Wynocha!
- Dobra. - Okej.
- Teraz najważniejsze, byś mi zaufał. - Robiłaś to już kiedyś?
Dosłownie tysiące razy.
Serio, goliłaś kogoś?
Nic nie słyszę.
Naprawdę ci na to pozwolił. Musi cię lubić.
Nie, jestem tylko przekonywująca.
Jak tam?
Trudno powiedzieć.
Wyjdź już.
Okej.
Dobra jesteś.
Jak się czujesz?
Jak odpad z Tańca z gwiazdami.
Gdybym cię nie znała
i gdybyś nie był moim bratem,
powiedziałabym, że niezłe z ciebie ciacho. Prawda, Padgett?
Pewnie.
Subtelnie.
Aparat? Serio?
Taka okazja się nie powtórzy.
- Więc ją udokumentuję. - Hej, tu Padgett od A do Z.
Zmierzamy na osiemnastkę Alden Pierce.
Jak widzicie, temat przewodni to Wielki Gatsby.
To moi wspaniali nowi przyjaciele.
Cameron.
- Brin. - Cześć!
I Nisha.
To jakiś obłęd.
Jesteś przystojny. Przywykniesz.
Mówiłem o tej imprezie.
Szesnastka była jeszcze lepsza.
Byliśmy na plaży.
W Turks i Caicos.
Możecie w to uwierzyć?
- Padge! - Hej!
Cześć. Jestem Alden.
Solenizantka.
Znamy się.
Muszę spytać, co pijesz.
Bezalkoholowy drink urodzinowy.
Sok z żurawiny, świeże maliny, wiśniowy strzelający cukier.
Wszystkiego najlepszego i dziękuję za zaproszenie.
My się znamy?
Brin Kweller. Myślałam…
Też pójdziemy się czegoś napić. Do zobaczenia.
Cześć.
Nie wiem, co mu zrobiłaś, ale gratuluję.
Co mu zrobiłaś?
Mówi o kostiumie.
Cameron sam go wybrał.
Może jednak wygrasz zakład.
Jeśli mi tego nie popsujesz.
- Zobaczymy, kto będzie przegrywem. - Tak.
Aniston cię olała, ziom?
Tak, ziom.
Jechałem po nią, kiedy napisała, że z nami koniec.
Poszła na imprezę Brenta Rivery z tym nowym typem.
Porażka.
To była niezła laska.
- Też bym po niej płakał. - To nic.
Fani cenią moją wrażliwość.
Nie nagrywacie tego?
- Zagapiłem się. - Boże!
Zróbmy drugie ujęcie.
Dajesz radę.
Cholera, nie mogę. Zawsze nagrywajcie.
- Nawaliłem. - Dobra.
Rzuciła mnie dla jakiegoś frajera, co ma tylko 318 000 followersów.
On gra dla Clippersów.
To całkiem spoko.
Nie mów, że się dobrze bawisz.
Jak możesz?
Ta impreza jest niedorzeczna.
Dobrze się bawisz!
Może trochę.
Hej.
Fajny kostium.
Nie liczyłam na drugą Jordan Baker.
Daisy jest przereklamowana.
Totalnie.
Jestem jak wersja „przed”, a ty jak wersja „po”.
Co ty, świetnie wyglądasz.
Byłaś u mnie na karaoke.
Tak, i nie miałam stroju kąpielowego.
- Sorry, że było tak dziwnie. - Lubię, jak jest dziwnie.
Boże!
Do lodu też go dała?
Chodź, napijmy się czegoś bez strzelającego cukru.
- Dziękuję. - Chodź.
Hej tam.
Nawet się nie przywitasz?
Ssij.
Wracaj do Aniston.
Wciąż się złościsz? Minęły dwa tygodnie.
- Hej. - Co robisz?
Chcę ci coś powiedzieć.
- Co? - No nie wiem.
Że sorry.
I że miała rację.
- Kto? - Aniston.
Mówiła, że wciąż mnie kręcisz.
Miała rację.
Powinniśmy być razem.
Serio.
W poniedziałek nominacje.
Jak zostaniemy królem i królową balu, fani oszaleją.
Mam to gdzieś.
I tak w ogóle, to odkąd jesteś człowiekiem ulicy?
Jesteś sąsiadem Gwyneth Paltrow.
No nie, rozlałaś mi resztę soku z arbuza.
Zostało tylko mango.
Nienawidzę mango! Okropny smak.
Hej.
Wszystko okej?
Tak, rozlałem tylko drinka,
ale chyba pójdę po drugiego.
Idziesz ze mną?
Pewnie.
Chodźmy.
Dość już tych zdjęć. I tak nikt ich nie zobaczy.
Mam lepszy pomysł. Chodź.
Fotobudka? Serio?
Chcę zobaczyć twój kaczy dzióbek.
No to pokaż.
Nie patrz na mnie.
- Tylko pozuj. - Dobra.
Jestem zafascynowany tym, jak się zniekształcasz.
Jesteś zniesmaczony?
Pewnie musisz się natrudzić, by wyglądać paskudnie, bo zwykle jesteś…
Co?
Piękna.
Zbierzmy się przy torcie i zaśpiewajmy Alden „Sto lat”.
Sto lat, sto lat…
Oj tam.
Puszczaj, dupku!
Brin, co się dzieje?
Po co te awantury?
- Nic się nie stało. - Nic?
- Co on ci zrobił? - Ona dramatyzuje.
- Zamknij się. - Zaproponował drinka.
Zgodziłam się.
Poszliśmy do salonu ze stołem bilardowym.
- Całowaliśmy się tylko. - Nic takiego.
Ale zaczął się do mnie dobierać, więc walnęłam go bilą.
- Co bolało. - Zasraniec.
- Co, to twoja dziewczyna? - To moja siostra, idioto.
Jeśli jeszcze raz ją tkniesz…
Startujesz?
- No to chodź. - Czemu zdjąłeś koszulę?
Nie wiem, ale zaraz się przekonasz.
- Co? - Cameron, chodź.
Nie warto.
Nie, nie tym razem.
Proszę.
Zróbcie miejsce.
- Jordan! - Dajesz!
Jak się do niej zbliżysz…
No co?
Okej!
- Tak! - O!
To ruch Johnny’ego Wanga.
Co to było?
To było manto.
- Dupek! - Cameron, wystarczy!
- Dajesz, ziom. - Patrzcie, jaki kozak.
Spróbuj jeszcze raz.
Tak!
Nie byłem na to gotowy!
Drugie ujęcie! Cicho bądźcie!
To było super!
- Chodźmy po auto. - Okej.
- Okej? - Już idziesz?
Słusznie. Ale pamiętaj o aparacie.
Nie!
Sto…
Nie teraz, mamo i tato!
Cameron, wszystko okej? Pomogę.
Cameron.
- Czekaj. - Czego chcesz?
Martwię się. Wyszedłeś tak…
Obłapywał mi siostrę i zniszczył aparat po mamie.
Wszyscy są pod wrażeniem, jak mu się postawiłeś.
Kto? Wzorowi uczniowie? Cheerleaderki?
- Kapitan drużyny lacrosse? - Nie mamy lacrosse…
Co ja tu robię, Padgett?
Czemu nagle gadasz ze mną po czterech latach?
Nie wiem.
Może poczułam, że nie pokazujesz, jaki naprawdę jesteś.
A jeśli tego chcę?
To łamiesz mi serce.
Cameron, proszę.
Złamane serce, co?
Szybko zapomniałaś o Jordanie.
Gdy tylko wyszłyśmy z jego przyczepy.
A teraz zakochałaś się w naszym eksperymencie?
To nie tak.
Martwię się o niego.
Sama widziałaś.
Tę waszą zgraję odmieńców, która popsuła mi urodziny?
Trudno było nie zauważyć.
Rozumiem, jeśli chcesz odwołać zakład.
Jest z nim gorzej, niż myślałyśmy.
Nie.
Zakład trwa.
Super impreza.
Dzięki, ale dawno się skończyła.
Ja mówię, kiedy kończy się impreza.
Jazda, balujemy!
- Pusto. - Tak.
Gdzie moja koszula?
Po co ci ona?
Okej.
Cześć.
Reszta wieczoru nie poszła tak dobrze.
Choć fajnie się zaczął.
Mówię tu sporo o samodoskonaleniu.
O wyglądzie,
nastawieniu…
ale zaczynam myśleć, że to, kogo masz przy sobie, jest ważniejsze.
VIRALOWA IMPREZA!
WIDZIAŁAM FILM Z BÓJKI! POGADAMY NIEDŁUGO! CAŁUSY!
Super!
Brawo, stary!
- Cameron! - Super!
To było super.
Jestem Celeste.
Gdybym nie myślała, że te całe wybory
to przestarzały, heteronormatywny wymysł,
głosowałabym na ciebie.
Jakie wybory?
Kweller, stary.
Niezła sobota, co?
- Nominowali cię na króla. - Co?
Nie widziałeś?
„Cameroon Kewller na króla balu”?
To śmieszne.
Ogłaszam nominacje na króla i królową balu.
O tytuł króla walczą Jordan Van Draanen i… Cameroon Kewller?
To jakiś żart?
Okazuje się, że Cameroon to faktycznie nasz uczeń,
więc gratuluję mu.
I trzeciemu nominowanemu, Sebastianowi Woo.
- Tak! - Stary!
Jestem królem szkoły!
Sebastian Woo!
I oczywiście musieli pomylić twoje nazwisko.
Wyobrażasz sobie, że mógłbyś wziąć udział w wyborach?
Jordan Van D, maleńka!
Jazda!
Wyobrażam.
Sawyer.
Alden.
I Jordan?
Co to?
Spadam stąd.
Nie miałaś konkurencji w wyborach.
- To się zmieni. - W dłonie klaszcz, podnieś głos
Alden Pierce to laska sztos
W dłonie klaszcz, podnieś głos Alden Pierce to laska sztos
- Startujesz przeciw mnie? - Co ty,
nie udawaj zdziwionej. Znamy tych samych ludzi.
Różnica w tym, że ja nie straciłam 94 000 followersów.
Boże!
- Planowałaś to od początku. - O czym ty mówisz?
Tamtego dnia w przyczepie Jordana.
- Tak? - Ty trzymałaś kamerę.
Rozpadało się moje całe życie, a ty nagrywałaś dalej.
Bo chciałaś startować w wyborach.
Może. I co z tego?
Zrobiłabyś to samo na moim miejscu.
- Byłyśmy przyjaciółkami. - No cóż…
Nie wszystko jest takie, jak się wydaje.
Tak, zgadza się.
Przestań udawać. Wiemy, że jesteś biedna.
- Przestań. - Proszę.
Myślałaś, że nas oszukasz?
Twoja mama jest pielęgniarką. Nie stać cię na auto.
Mieszkasz w jakiejś ruderze.
- Alden! - Zgadza się.
Nie mieszkasz w Loftach Palisades.
Od kiedy wiedziałaś?
Może od roku. Nic nie mówiłyśmy,
żeby nie robić ci przykrości.
Zachowam tajemnicę.
Na razie.
Zaczynamy grę, Bąbelku.
W dłonie klaszcz, podnieś głos Alden Pierce to laska sztos
- Przepraszam. - Przepraszam.
Myślałam, że jeśli powiem prawdę,
przestaniecie mnie lubić.
- Wstydziłam się. - To nie ma znaczenia.
Nie miałam pojęcia, co ona knuje.
Jakby nagle stała się inną osobą.
Może po prostu nie dostrzegałaś, jaka jest.
- Co? - Odeszła z grupy tanecznej
i zakłada nową z Jordanem.
Niewiarygodne.
No proszę.
- Kto to? - To nic.
- Głupota. - Na pewno?
- To czemu się rumienisz? - Dostałam tylko coś śmiesznego.
- Coś śmiesznego od… - Nishy.
Q! To wspaniale!
Widziałam was na imprezie.
Ona jest super.
Chcę zaprosić ją na bal.
Boże, to świetnie. Będzie z was słodka para.
- To jak ją zaprosisz? - Hej.
Masz chwilę?
Idź. Pogadamy potem.
Myślałam, że się do mnie nie odzywasz.
Przepraszam.
Byłem zły, ale to nie twoja wina.
Chciałem cię o coś spytać.
Stary, jesteś gwiazdą rocka!
Inspiracją. Powiedzieć ci wiersz?
Pewnie.
Cameron Kweller
Żaden feler
Się postawił
Dupka spławił
Cameron mistrzem Jordan zerem
Król Cameron moim bohaterem
Do boju, stary.
To było super.
Warto.
Okej.
Co za cyrk z tym całym balem.
Fajnie, co?
Jak myślisz?
W sumie to o tym chciałem z tobą pogadać.
Ale spieszę się na lekcję.
Możesz wpaść po szkole?
- Chcę ci coś pokazać. - Pewnie.
- Przyjdę. - Okej.
Cześć.
Trudno uwierzyć, że wkręciłeś się w ten bal.
Niezupełnie. Po prostu nienawidzę Van Draanena.
Tacy jak on srają na innych, a i tak wszystko im się udaje.
Nie tym razem. Zaradzę coś na to.
- Jesteś pewna siebie. - Owszem.
Po imprezie Alden jesteś w centrum uwagi,
ale musisz pokazać ludziom prawdziwego Cama Kwellera.
Skoro o tym mowa, chodź za mną.
No nie, masz własną ciemnię.
Tak.
Prezent na moje 14. urodziny.
Więc robisz zdjęcia całe życie?
Można tak powiedzieć. Kiedyś to było tylko hobby,
ale teraz sam już nie wiem.
Czasem czuję, że mógłbym spędzić całe życie w tym pokoju.
Te zdjęcia są wspaniałe.
Więc czemu pokazujesz mi je teraz?
Tyle mnie o nie męczyłaś,
więc uznałem, że to jedyny sposób, byś przestała.
Jesteś bardzo utalentowany.
Na przykład to zdjęcie.
Boże, przepraszam.
To…
To nic.
Serio.
Mógłbyś dobrze na nich zarobić.
Nie zależy mi na pieniądzach.
W porządku, ale skrywasz swój talent. Przed czym się tak chowasz?
Mógłbym spytać o to samo.
O czym ty mówisz?
O tym.
I o tym.
Rzęsy zostaw. Są mocno przyklejone.
Cameron, muszę ci coś powiedzieć.
- Ja tobie też. - Okej.
Spytałaś, dlaczego cię tu zaprosiłem.
Nie wpuszczam tu nawet babci.
- Serio? - Tak.
Pewnie myśli, że produkuję tu metę.
To czemu ja tu jestem?
Bo ci ufam.
Okej…
- Ale… - Wszystko okej?
Pewnie, ale muszę iść.
- Marnuję twój czas. - Ja bym tak tego nie ujął.
To nie tak… ale muszę gdzieś iść.
- Zdzwonimy się? - Dobra.
Pewnie.
Masz chwilę?
Tak, a co?
Chciałem spytać o radę.
Źródło prawdy potrzebuje pomocy z oceanem szamba?
Zabawne.
To słuchaj.
Sprawy z Padgett pokomplikowały się nieco bardziej, niż myślałem.
Pokomplikowały? Ale w dobry sposób?
Bo na imprezie wyczuwałam między wami chemię.
Zaraz.
Przespaliście się?
Boże, tak!
Nie, nic takiego, ale…
pocałowaliśmy się.
Wiedziałam! Boże!
To zaprosisz ją na bal?
Może wybiorą was na króla i królową.
Byłoby super.
Mielibyśmy królewską historię miłosną.
- A ty byłbyś księżniczką. - Zaraz.
Tak, chciałem ją zaprosić,
ale po pocałunku zrobiło się jakoś dziwnie.
I dobrze. Pierwsze pocałunki bywają dziwne.
Tak jak pierwszy raz w łóżku.
Ostatni raz też,
bo nie wiesz, czy to będzie ostatni.
Ty nigdy nie uprawiałaś seksu.
Ale i tak się na tym znam.
Jeśli zastanawiasz się, czy ją zaprosić,
zadaj sobie pytanie.
- Jakie? - Kto pocałował kogo pierwszy?
W sumie to ona mnie.
Więc powinienem zaprosić ją na bal.
Ale nie możesz jej ot tak spytać.
To słabizna. Musisz się postarać.
Niby jak?
- Hej. - Hej.
Cameron wciąż milczy?
Wciąż. Musi mieć mnie za dziwaczkę po tym, jak stamtąd uciekłam.
Czemu musiałam go pocałować i wszystko popsuć?
- Mam pewną teorię. - Jaką?
Ty go po prostu lubisz, więc inne rzeczy nie mają już takiego znaczenia.
To prawda.
Lubię go.
Tak.
Coś mi mówi, że jednak tak tego nie popsułaś.
Dlaczego?
Spójrz!
Boże, Cameron.
Wiem, że to nie w moim stylu,
ale co myślisz?
- Myślę, że tak! - Przepraszam.
Nie chcę przerywać tak podniosłej chwili,
ale nie powinnaś mu czegoś powiedzieć?
- Co ty robisz? - Zostaw ją.
- Zamknij się. - Co się dzieje?
Ty mu powiesz, czy ja mam to zrobić?
- O czym ona mówi? - Próbowałam powiedzieć wczoraj.
To nawet zabawne.
Po rozstaniu z Jordanem
straciłam sponsorów, pieniądze na studia
i wpadłam w panikę.
- Serio, załamała się. - Dzięki tobie, Alden.
Więc założyłyśmy się z Alden,
że dam radę zrobić komuś makeover.
Kogoś? Kogo?
- Możemy porozmawiać na osobności? - Powiedz kogo.
Największego przegrywa, by zrobić go królem.
- Ale to było… - Więc byłem zakładem?
- Nie… - Byłem pieprzonym zakładem.
Idźcie do diabła.
Chodź.
Przykro się na to patrzyło.
Tu Cameron. Zostaw wiadomość. Albo i nie.
Cameron, to znowu ja.
Wiem, że napisałam ci to już w ośmiuset SMS-ach,
ale przepraszam.
Martwię się o ciebie.
Wciąż nie odpowiada?
Nie, ale możesz go winić?
Nie, ale teraz bardziej martwię się o ciebie.
I o to, jak prasujesz.
Pozwól.
Wmawiałam sobie, że moje wszystkie posty
miały służyć moim fanom, ale może myślałam tylko o sobie,
pieniądzach i popularności.
Może jestem oszustką.
Nie, to akurat wiem na pewno.
Jesteś dobrą, opiekuńczą osobą.
Ale ja go naprawdę mocno skrzywdziłam.
No dobrze.
Ważne, żebyś wyciągnęła z tego nauczkę.
Nie wiem już, co mam robić.
Jeśli jutro wygramy, będę musiała przed nimi stanąć i…
I być sobą.
A jeśli już sama nie lubię tej osoby?
Wiem, że możesz tak teraz myśleć.
Ale Padgett Sawyer, którą znam,
dobra, słodka, szczodra,
pewna siebie, uparta dziewczyna, którą znam od 18 lat,
choć czuje się czasem zagubiona,
jak my wszyscy, w końcu zawsze znajduję drogę.
Och, Gilly.
Myślałem, że znasz się na ludziach.
No dobra.
- Jak wyglądam? - Cudnie.
Będziesz królową opiekunów.
Dziękuję. Jest moje auto. Ubierz sukienkę.
Do zobaczenia.
Okej.
- Serio to zrobisz? - No…
Nie dostanę tego, czego chcę,
więc mogę chociaż przeprosić Camerona.
- Zakład? - Za wcześnie.
Nisha, wiem, że mi nie ufasz.
To twój najlepszy przyjaciel,
ale naprawdę się w nim zakochałam, więc muszę spróbować.
Jest jeden problem. On na pewno nie pójdzie na bal.
Tak.
Więc mogę pogadać z tylko jedną osobą.
Spadaj, Bąbelku.
Trochę ostro,
ale muszę spytać.
Co z nim?
Nie wiem, jest w pracy.
Czemu do mnie dzwonisz? Powinnaś być na balu.
Tak, od pół godziny,
ale mam wielką prośbę.
Czemu miałabym ci pomóc?
Wiem, że straciliście o wiele więcej niż ja,
ale ja też wiele ostatnio straciłam.
Straciłam szacunek do samej siebie.
Pieniądze na studia.
Przyjaciół.
Ale jedyne, czego tak naprawdę mi brak,
to twój brat.
Dziś wielka noc.
Dzisiejszy pokaz tańca będzie tak naprawdę konkursem.
Nie wiem, co to znaczy, ale wspieram decyzje samorządu.
Hej.
Co tam masz?
Eleganckie ubranie, a przynajmniej jego namiastkę z twojej szafy.
To jakaś katastrofa. Czemu na podłodze jest tyle skittlesów?
Bo mi się rozsypały. Jeśli chcesz gadać o balu…
Wiem, co powiesz, i rozumiem cię.
Padgett nawaliła.
Postąpiła źle i egoistycznie.
Tak, więc czemu tu jesteś?
Bo…
tęsknię za tobą.
Przecież tu jestem.
Nie…
Tęsknię za tym, jaki byłeś kiedyś.
Przed mamą…
A kiedy poznałeś Padgett…
znów zacząłeś się uśmiechać, byłeś szczęśliwy jak dawniej.
Poczułam, że pierwszy raz, odkąd się tu wprowadziliśmy,
odzyskałam brata.
Nie strać jej, Cam.
Straciliśmy już mamę i nie możemy z tym nic zrobić,
ale masz teraz wybór, więc nie strać jej.
Jesteś! Musimy zaczynać taniec.
- Wielka noc, co? - Czego chcesz?
Niczego. Widzę, że nie ma z tobą Camerona.
- Więc… - Nie przyjdzie.
Wygrałaś zakład.
To kiedy mianujemy cię przegrywem?
Niedługo. Zadowolona?
Będę, gdy zdobędę koronę.
Mam nadzieję, że spodoba ci się nasza choreografia.
Uczniowie, czas na nasz coroczny taniec.
- Chodź, zaczynamy. - Już czas.
Odłóżcie swoje tiktoki,
to zobaczycie taniec na żywo.
Będzie świetnie.
Mamy tu naprawdę porąbane tradycje.
Przepraszam.
Zatrudniliśmy DJ-a. Powiedziano mi, że tu jest.
- To ja. - Jesteś DJ-em?
To gdzie masz rzeczy?
- Rzeczy? - Sprzęt.
Gramofon,
pokrętła, suwaki, winyle?
Nie mam pojęcia, co to jest
Czyli zapłaciliśmy ci 4500 dolarów za telefon?
W sumie.
Nie zarabiam tyle w miesiąc.
Dobrze wiedzieć.
Wciąż nie ma Camerona?
Jeśli zaraz nie przyjdzie, będzie za późno.
Już jest. Dyrektor zaraz ogłosi wyniki.
- Wciąż chcesz to zrobić? - Tak.
Jeśli wygram, streamuj wszystko. I otwórz tę apkę,
i wciśnij czerwony przycisk.
- Nie rozdwoję się. - Daj telefon.
Halo, proszę o uwagę.
Nadeszła wielka chwila.
Wiem, że streamujecie, ale odłóżcie telefony,
to zobaczycie to na własne oczy.
Wiem, że to jest ważne dla części z was,
więc zaczynajmy.
Królem balu liceum Cali 2021 zostaje…
Jordan Van Draanen.
Gratulacje dla Jordana.
Skromny, co?
Aż chce się go walnąć w twarz.
Żartuję! Nie uderzyłbym ucznia… póki nie ukończy szkoły.
Ale on nigdy jej nie ukończy.
Okej.
Proszę, mistrzu. Ale dumny.
Twoja chwila chwały.
- Znowu? - Kiszka.
Jordan Van Draanen, maleńka!
To wszystko?
No.
Oczywiście.
Chcę tylko mikrofon.
- Okej. - No dobrze!
Ale zabawa.
Jedziemy dalej. Nasza królowa balu,
która będzie zmuszona zatańczyć z tym gwiazdorem…
Stój! Nie rozbieraj się.
Naoglądaliśmy się już twoich sutków.
Dobra, królowa balu 2021…
Dawno nie mieliśmy tak wyrównanej walki.
Padgett Sawyer!
Padgett!
Gratulacje.
- Dziękuję! - Pięknie.
Tak, Padge!
To ja.
To również ja.
To też.
Hej.
Ale zdradzę wam tajemnicę. To wszystko ściema.
To jestem prawdziwa ja.
To również.
I nie zapominajmy o tym.
Bąbelek!
Tak, to bańka ze smarków.
Ale posłuchajcie.
W ciągu ostatnich czterech lat
byłam zajęta promowaniem się w mediach społecznościowych.
Tworzyłam swój wizerunek, chciałam, byście myśleli,
że jestem idealna,
z idealnym makijażem, idealnymi ciuchami.
Idealnym świadectwem.
Idealnym chłopakiem.
Wierzcie mi,
nie ma w tym krztyny prawdy.
Kłamałam nawet o swoim mieszkaniu.
Wszyscy to robimy.
Na swój sposób.
Jak powiedział mi ktoś wyjątkowy,
liceum to banda przestraszonych ludzi
udających kogoś, kim nie są.
To może być prawda.
Zwłaszcza gdy wyłazi z nas najgorsze.
Ale nie musi tak być.
Tego mnie nauczył.
Żałuję, że musiałam go stracić, by to zrozumieć.
Na pewno?
Drugie miejsce! Z drogi.
Zajęłam drugie miejsce. Jak ona nie chce, to ja wezmę.
Przykro mi, ale byłaś czwarta.
Trzeba przeliczyć głosy.
Skąd, to sromotna porażka.
Proszę zejść ze sceny.
Dziękuję, dobrze.
Drugie miejsce w głosowaniu na królową
została kandydatka dopisana na liście.
Nazywa się Celeste Straczynski.
Mamy tu Celeste Straczynski?
Kapelusz.
Dobra, do dzieła.
Ssijcie!
DJ, muzyka!
- Padgett. - Dobra.
Pójdę już.
Twój telefon.
- Gdzie idziesz? - Do domu.
Zostań z nami.
Oficjalnie ci wybaczam.
Nie, idę stąd.
Ale wy bawcie się dobrze.
No…
ja wciąż tu jestem. Skąd ja znam tę piosenkę?
PODOBAŁA MI SIĘ TWOJA MOWA…
WIDZIAŁEŚ RELACJĘ?
ŻARTUJESZ? MÓJ TELEFON TO ZŁOM, PAMIĘTASZ?
Hej.
Cameron… Jak…
Miałem małą pomoc.
Gdybym jechał całą drogę, aresztowaliby mnie na trasie.
Mówiłam szczerze.
Zacznę pokazywać, kim naprawdę jestem.
Obiecuję.
Skoro mówimy szczerze, nie miałaś racji co do jednej rzeczy.
Jakiej?
Nie straciłaś mnie.
Poważnie?
- Skończyłam z nią. - Dziękuję.
A my na czym skończyliśmy?
Tak! Wreszcie!
Boże!
Patrzcie!
Dzień dobry! Zgadnijcie, gdzie jesteśmy.
W Portugalii!
To już szósty dzień podróży. Przywitaj się, Cameron.
Dziękuję wszystkim fanom, którzy do mnie wrócili
i wspierają mnie na nowej drodze.
Obserwujcie nas tego lata, bo Cameron obiecał,
że pomoże mi robić zdjęcia każdego dnia.
Trzymajcie się, bądźcie sobą
i do zobaczenia wkrótce.
#PARYZWIEZAEIFFLA
#LIZBONALERDEVAGER
#WENECJARIODESANTROVASO
Dobra, Alden.
Nie mów, że wycofuję się z zakładu.
PRZEGRYW
#PRZEGRANYZAKLAD
Przepraszam!
…zbliżysz…
Wzdrygnąłem się!
Dalej!
Wszystko gra.
Ja wciąż tu jestem i… Jeszcze raz.
Prowadzisz drużynę…
Napisy: Filip Bernard Karbowiak