Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪อรุณสวัสดิ์ ทุกคน นี่ฉันเอง ‪แพดเจ็ตต์สวยจรดเท้า
‪ช่องที่เราจะพูดคุยเรื่องการแปลงโฉม ‪การพัฒนาตัวเอง
‪และวิธีเปลี่ยนคุณให้เป็นตัวเอง ‪ในแบบที่สวยที่สุดเท่าที่จะเป็นได้
‪อย่างที่ฉันพูดอยู่ตลอดเมื่อเป็นเรื่องการแปลงโฉม
‪ความสวยจากภายในนั้นสำคัญ
‪แต่ภายนอกคือด่านแรกที่ผู้คนจะเห็น
‪เมื่อคืนฉันนอนไม่ครบแปดชั่วโมง ‪เพราะอ่านหนังสือจนดึก
‪และอย่างที่บางคนเห็นไปแล้ว ‪ฉันอบขนมแสนอร่อยด้วย
‪ดังนั้นกิจวัตรของเช้าวันนี้จะเพิ่ม ‪ความพยายามทำสวยขึ้นมาหน่อย
‪ว้าว เอาละ พวกคุณรัวคำถามเข้ามาเพียบแล้ว
‪งั้นมาลุยกันเลย
‪แคนดี้ลาล่าศูนย์เก้า ชื่อน่ารักจัง
‪อยากรู้ว่าหลังจากนอนดึก ‪กิจวัตรยามเช้าของฉันต่างจากปกติยังไง
‪ถามได้ดีเลย แคนดี้
‪แผ่นบำรุงใต้ตาของบันนี่ เวน่อมพวกนี้ ‪คือไอเทมโปรดของฉันเลยเวลาตาบวม
‪เมื่อคืนฉันจัดกาแฟเข้าไป เลยทำให้ขาดน้ำสุดๆ
‪ฉันจึงจะใช้ อะโล เฮดทูโทโกลว์ออยล์
‪เพื่อขจัดความแห้งกร้าน ตามด้วยครีมบลัชบางๆ
‪โอเค โซอี้เวิลด์แปดแปดบอกว่า ‪เป็นสิวเม็ดเบ้อเริ่ม
‪และจะมีการถ่ายรูปจบการศึกษา ‪ในอีกสองวัน น่าสงสารจัง
‪กฎข้อหนึ่ง อย่าพยายามใช้นิ้วบีบสิวเด็ดขาด
‪ให้ประคบร้อนเอา
‪วิธีทำเองแบบรวดเร็วนะ ‪หากระดาษชำระนุ่มๆ มา
‪ยาสีฟันนิดหน่อย
‪แปะๆ ลงไป จะทำให้สิวแห้งไวเลย
‪ไงคะ อยู่ดึกอีกแล้วเหรอ
‪เจ็ดโมงยันเจ็ดโมงเลย
‪- เป็นไงบ้างคะ ‪- ขอนึกก่อน
‪เรามีคนไข้หัวใจวายสองคน
‪เด็กวัยหัดเดินที่มีถ่านไฟฉายติดในรูจมูกหนึ่งคน
‪- คุณพระ ‪- ใช่เลย
‪แล้วก็หนุ่มเมายาไอซ์ที่มีแผลโดนแทงที่คอ
‪อี๋ ฝันร้ายชัดๆ
‪ใช่ แย่เอาเรื่องเลย ฟาดงวงฟาดงาไปทั่ว
‪ด่ากราดทุกคน ถ่มน้ำลายใส่เจ้าหน้าที่
‪ให้ตาย ยาไอซ์นี่ทำให้คนเป็นบ้าได้จริงๆ
‪เปล่า แม่หมายถึงเด็กน่ะ
‪ใช่เลย ที่จริงพ่อหนุ่มเมายาดูน่ารักมากเลย
‪จนกระทั่งเขายิ้ม
‪ฟันเขามัน… จัดว่าแย่
‪เยส! หนูรอเจ้านี่ตั้งนาน
‪เกือบ 3,000 ดอลลาร์จากการ…
‪บอกอีกทีซิว่าลูกทำอะไรนะ
‪แม่แค่ล้อเล่นน่ะ
‪แต่หวังว่าบางส่วนในนั้นจะถูกใช้ ‪เป็นทุนเรียนมหาลัยของลูกนะ
‪- ไม่ใช่ไปซื้อ… ‪- แม่อะ
‪คู่นั้นแพงกว่าเครื่องล้างจานของเราอีก
‪บันนี่ เวน่อมให้หนูมาโปรโมต ได้มาฟรี
‪ซึ่งทำให้แม่นึกได้
‪ลูกพอรู้ไหมว่าทำไมบิลค่าช่างประปา ‪ของแม่ถึงมีการจ่ายเงินแล้ว
‪อ๋อ ค่ะ หนูโอนเวนโมให้ช่างเองแหละ
‪- ลูกรัก ‪- อะไรคะ
‪ก็หนูเห็นบิลวางอยู่บนเคาน์เตอร์
‪เลยคิดว่าแม่ทำงานหนักแล้ว ‪เพื่อให้เราอยู่ในเขตการศึกษานี้ต่อ
‪ใช่ โรงเรียนแสนวิเศษที่มีแต่พวกหัวสูง ‪คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด
‪นี่ เพื่อนสนิทหนูบางคน ‪ก็คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิดนะ
‪ก็ใช่ไง ลูกถึงได้กดดันตัวเอง ‪ขนาดนี้เพื่อให้เท่าพวกเขา
‪แม่เองนะที่อยากให้หนูเข้ามหาลัยที่มีแต่ ‪พวกคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด
‪นี่ก็สายแล้ว หนูต้องไปเจอคนที่ขับรถ ‪มารับหนูไปโรงเรียนทุกวัน
‪รักแม่นะ
‪ไปนะคะ
‪(กำลังจะถึงหน้าบ้านเธอแล้ว!)
‪(ลงลิฟต์แล้ว จะถึงแล้ว)
‪(เร็วเข้า ต้องแวะซื้อกาแฟอีกนะ)
‪เบรกสิ!
‪- หวัดดี ‪- ไง
‪บอกทีว่านั่นไม่ใช่ที่ฉันคิดไว้
‪อะไร
‪โครก็องบุชสอดไส้ครีมขาว เห็นในสตอรี่เธอน่ะ
‪ทำเองกับมือ ฉันใช้แป้งอัลมอนด์ด้วยนะ
‪เพราะจอร์แดนไม่กินกลูเตนแล้ว
‪- จริงจังไหมเนี่ย ‪- วันนี้เขามีถ่ายงานสำคัญ
‪- ฉันเลยอยากเซอร์ไพรส์เขา ‪- ใช่ ซิงเกิ้ลที่มีคนติดตามล้นหลาม
‪- ชื่อเพลงอะไร ‪- "สงครามแย่งถิ่นที่ย่าน 424"
‪เขาแต่งเพลงแดกดันน่ะ คิดว่านะ
‪และการที่ดังปุบปับมันกดดันมากนะ
‪ขอที เขาไปได้สวยเลยกับผู้ติดตามครึ่งล้าน
‪- ยังจะมีอะไรให้กดดันอีก ‪- ไม่รู้สิ
‪- ตอนเจอเขาก็ลองถามดูสิ ‪- ได้เลย ฉันเอาด้วย
‪กองถ่ายอยู่ไหนล่ะ ฮอลลีวูดเหรอ
‪- หรือเบเวอร์ลี ฮิลส์ ‪- คาโนกา พาร์ก
‪มันวัลเล่ย์ไม่ใช่เหรอ
‪เหมือนวัลเล่ย์ในวัลเล่ย์อีกทีเลย
‪คาดเข็มขัดเลย สาวๆ
‪จอร์แดน วี.ดี.
‪(เพลงถนนคนถ่อยแห่งพาลี ‪จอร์แดน แวน แดรนเนน)
‪แต่ฉันอยู่นี่แล้ว ฉันพร้อมรับทรัพย์
‪ในถนนคนถ่อยแห่งพาลี
‪พวกประหลาดในรถจี๊ปไม่ได้มาเล่นๆ…
‪- ในถนนคนถ่อยแห่งพาลี… ‪- บริน ฉันรู้ว่าเธอได้ยิน
‪- ฉันจะไปเล่นเซิร์ฟ เย่ เราโชว์ลีลา… ‪- ก็ได้
‪เก้าไมล์จากยูซีแอลเอ…
‪- พอเลย ‪- อย่ามาแตะหูฟังโบสของฉันนะ
‪ทำไมถึงชอบฟังเพลงขยะนั่นนัก
‪เพลงของจอร์แดน แวน แดรนเนนไม่ใช่ขยะนะ ‪พี่ยังไม่เคยฟังเพลงอื่นของเขาเลย
‪โอเค แล้วเพลงอื่นของเขามันเพลงอะไร
‪เขายังไม่ได้อัดเสียงน่ะ
‪พี่ทำอย่างกับตัวเองวิเศษวิโส แต่ฉันว่าพี่แค่อิจฉา
‪อิจฉาเรื่องอะไร
‪จอร์แดนป๊อปที่สุดในชั้นเรียนของพี่ ‪ส่วนพี่เป็นแค่…
‪น้ำพุแห่งความจริงในโลกอันหลอกลวงเหรอ
‪ใช่ ด้วยความยินดี
‪ทำไมต้องเกลียดทุกอย่างที่คนชอบกันด้วย
‪เปล่านะ ฉันแค่เกลียดของห่วยๆ
‪ส่วนที่ว่าคนชอบหรือไม่ เรื่องนั้นฉันควบคุมไม่ได้
‪นี่คือจอร์แดน แวน แดรนเนนเว้ยเฮ้ย!
‪พวกเอิร์ธเควกมัธยมคาลิ โปรดฟัง
‪นี่คือเสียงจากครูใหญ่บ๊อชขอประกาศ ‪ธีมงานพรอมประจำปีคือ ใต้ท้องทะเล
‪ซึ่งฟังดูไม่ค่อยสมเหตุสมผล ‪เพราะตามหลักแล้วเราอยู่ในทะเล
‪ไม่ใช่ใต้ทะเล
‪แต่มันเป็นการตัดสินใจของคณะกรรมการ ‪ครูก็เลยเห็นด้วย
‪เพื่อน นายกินซันชิปส์เกลี้ยงเลย
‪ใช่ แล้วไง
‪- ไปได้เสื้อตัวนั้นมาจากไหน ‪- ฉันเจอมัน
‪ในรถนาย
‪อะไร ฉันใส่ขึ้นกว่าอีก
‪แหงละ เดี๋ยวฉันจะเริ่มขโมยของเธอบ้าง
‪แล้วสุดสัปดาห์นี้มีอะไรต้องทำ
‪ฉันทำงานวันศุกร์ แล้วเราก็…
‪จะไปดูหนังควบของจิมมี่ หวัง ‪ที่นิว เบเวอร์ลีกันไง
‪หมายถึงหนังควบเรื่องเดิมที่เราดูสัปดาห์ก่อน
‪เปล่า นั่นหนังของจอห์นนี่ หวัง
‪จิมมี่เป็นคนไต้หวัน จอห์นนี่เป็นคนจีน ต่างกันเลย
‪จริงด้วย ฟังเหมือนเป็นหนัง ‪หนุ่มเหงื่อซกสองคนไล่เตะไข่กัน
‪ทำไมเราไม่ไปดูวงของเจดา เพื่อนฉันล่ะ ‪นางจะเปิดตัวให้วงบังเกอร์โมสที่เดอะดอร์
‪ยัยนั่นเคยจะเอาอูคูเลเล่ฟาดฉันไม่ใช่เหรอ
‪ก็นายไปหาว่าเพลงนางงี่เง่าและก๊อบคนอื่นมา
‪ก็มันจริง
‪ฟังนะ ฉันชมเพื่อนเธอไปแล้วนะ ‪เรื่องที่แต่งเพลงยาวไม่ถึงสองนาที
‪ให้ตาย ถามจริงเลยนะ
‪เธอทำเหมือนไม่รู้จักฉันเลย
‪เพราะเธอขายขี้หน้าเพราะนายไง
‪ว่าไง น้องน้อยของพี่!
‪กินลันชาเบิลส์หรือยัง
‪อ้อ อย่าลืมกินยาแก้ท้องผูกด้วยนะ
‪- หมอบอกว่าเธอต้องอึบ่อยๆ ‪- หุบปากน่า!
‪ให้ตายสิ
‪- นายนี่ชั่วร้ายมากรู้ตัวไหม ‪- คุยกับพ่อแม่เรื่องทริปของเราหรือยัง
‪เพราะฉันว่าเราน่าจะเริ่มทริปที่โปรตุเกส ‪แทนที่จะเป็นสเปน
‪แล้วค่อยเดินทางขึ้นเหนือ
‪เริ่มที่ไหนก็ได้แหละ
‪ขอแค่กลับมาทันพิธีปฐมนิเทศของฉัน ‪เดือนสิงหาคมก็พอ
‪ม.ยูซีริเวอร์ไซด์เนี่ยนะ
‪อะไรเล่า ฉันว่าฉันคงอยู่ที่นั่นได้สบาย ‪โดยไม่ต้องพยายามอะไรมาก
‪อีกอย่าง มันอยู่ใกล้เลโก้แลนด์ด้วย ‪ฉันโคตรรักเลโก้แลนด์เลย
‪ม.ยูซีเอสดีไม่ใช่เหรอที่อยู่ใกล้เลโก้แลนด์
‪ฉันว่าฉันทำพลาดครั้งใหญ่ซะแล้ว
‪นี่เจ๋งเลย ฉันไม่เคยมากองถ่ายเอ็มวีมาก่อน
‪ลองทำงานในกองดูก่อนเถอะ
‪เราช้าไปหนึ่งชั่วโมง คนดูแลเสื้อผ้าเพิ่งลาออก ‪และฉันก็มั่นใจมากว่าเป็นตาแดงแล้ว
‪- แหยะ ‪- รถเทรลเลอร์ของจอร์แดนคือคันใหญ่นี้นะ
‪- ให้ไวล่ะ เดี๋ยวเขาต้องไปเข้าฉากแล้ว ‪- เอาละ เราจะมาไลฟ์กัน
‪พอฉันให้สัญญาณก็กดตรงนี้ แล้วตามฉันเข้าไปนะ
‪ฉันใช้มือถือเป็น ขอบใจ
‪และเริ่มได้
‪เอาละ ทุกคน เรากำลังไลฟ์สดกัน ‪และเซอร์ไพรส์
‪เราอยู่กันที่กองถ่ายเอ็มวีตัวใหม่ของจอร์แดน ‪ที่ฮอลลีวูด แคลิฟอร์เนียสุดเลิศ
‪- คาโนกา พาร์กหรอก ‪- เหมือนกันแหละ
‪ฉันอยากเห็นหน้าเขาจะแย่แล้ว
‪หวัดดี
‪ว้าว เขาเปิดเพลงดังสนั่นเชียว
‪เขาฟังเพลงตัวเองเหรอ
‪ใช่ แล้วไงเหรอ
‪มาเถอะ
‪จอร์แดน!
‪- จอร์แดน ‪- แพดเจ็ตต์
‪- แพดเจ็ตต์! ‪- ทำอะไรกันน่ะ
‪เธอคิดว่าพวกเขาทำอะไรล่ะ
‪โอเค อย่าเพิ่งปรี๊ดนะ ตกลงไหม
‪อุ๊ย ต๊ายตาย ขอโทษด้วยจริงๆ นะ
‪ฉันไม่รู้เลยว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ไง
‪แพดเจ็ตต์ ฉันเป็นแฟนพันธุ์แท้เธอเลยนะ
‪ฉันแอนิสตันจ้ะ
‪เธอชื่อแอนิสตันเหรอ
‪นามสกุลจ้ะ
‪แหม เธอทำให้ตระกูลภูมิใจน่าดู
‪ขอบใจ
‪- ไอ้คนเลว! ‪- แพดจ์
‪ฉันอุตส่าห์ทำโครก็องบุชมาให้!
‪แถมยังใช้แป้งอัลมอนด์ด้วย
‪- นายจะได้ไม่ตดระหว่างถ่ายทำเอ็มวีเลิศๆ ‪- มาดูนี่สิ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย!
‪แบบนี้ใช่ไหมถึงห้ามไม่ให้ฉันมากอง
‪เพื่อจะได้นอนกับแดนเซอร์เนี่ยนะ
‪แม่เจ้า!
‪ฉันว่าฉันเพิ่งเห็นไอ้นั่น ‪ของจอร์แดน แวน แดรนเนนล่ะ
‪- แอนิสตันไม่ใช่ชื่อด้วยซ้ำ! ‪- ไม่เลวนี่ เจวีดี
‪ฉันเกลียดนาย!
‪- ทั้งที่เราผ่านอะไรกันมาขนาดนี้ ‪- แพดเจ็ตต์
‪เราจบกัน เข้าใจไหม
‪รู้ไหม นายไม่คู่ควรกับฉันหรือความรักของฉัน ‪ไม่คู่ควรกับโครก็องบุชของฉันด้วย
‪- ไอ้โคกินหญ้า! ‪- แพดเจ็ตต์!
‪อะไร
‪ยังไลฟ์อยู่นะ
‪แพดเจ็ตต์ ลูกโอเคไหม วันนี้โดดเรียนเหรอ
‪แม่คะ หนูไม่เป็นไร
‪หนูแค่อยากอยู่คนเดียว
‪แม่ลำบากลำบนเทซีเรียลกับนมใส่ชามเลยนะ
‪ลัคกี้ชาร์มเหรอคะ แม่…
‪แม่รู้ว่าลูกไม่กินของพวกนี้แล้ว
‪แต่มันเคยช่วยให้ลูกรู้สึกดีขึ้นตอนลูกแปดขวบนี่
‪แม่คะ หนูไม่หิว โอเคไหม
‪ตามใจแล้วกัน
‪ว้าว มาร์ชแมลโลว์
‪- ลืมมาร์ชแมลโลว์ไปได้ไง ‪- แม่อะ
‪ขอที แม่กินยี่ห้อมูสลี่มาเป็นสิบปีแล้วนะ
‪ฟังนะ ลูกรัก
‪แม่รู้ว่าการเลิกกับแฟนทำใจยากแค่ไหน ‪โดยเฉพาะครั้งแรก
‪มันไม่ใช่แค่เลิกกันนะคะ หนูถูกทำให้ขายหน้า
‪แม่รู้ว่าตอนนี้ลูกคงรู้สึกเหมือน ‪โลกถึงกาลอวสานแล้ว
‪แต่แม่รับรองได้แน่นอนเลยว่าเดี๋ยวมันก็ดีขึ้น
‪เมื่อไรล่ะคะ
‪สักสามเดือนมั้ง
‪หรืออาจสักปี เต็มที่ก็ห้า
‪ถึงแม้จะมีกันแค่ลูกกับแม่ตราบชั่วชีวิตเรา
‪เราจะทำอะไรน่ะเหรอ ‪เราก็แค่ไปซื้อเตียงทวิน จั๊มสูทคู่แซ่บๆ
‪แมวอีกสองสามโหล
‪มันต้องวิเศษแน่นอน
‪ลองคิดดูนะ
‪- ไง ‪- รับสายสักที เป็นห่วงแทบแย่
‪เราคิดถึงเธอนะตอนซ้อมเต้น
‪- โทษที ฉันเห็นที่เธอโทรมาแล้วละ แค่… ‪- หลบหน้าผู้คนเหรอ ก็โทษเธอไม่ได้หรอก
‪ทำไมตอนนั้นฉันต้องไลฟ์ด้วยนะ
‪แล้วทำไมอัลเดนถึงถ่ายไม่เลิก
‪เพราะเธอไลฟ์ตลอดไง ‪แล้วอัลเดนก็คงตกใจด้วยแหละ
‪ใช่ แต่อย่างน้อยทุกคนก็ได้เห็น ‪ว่าจอร์แดนทุเรศแค่ไหน
‪ใช่ คงงั้นนะ
‪คงงั้นเหรอ
‪เปล่า คือใช่แหละ เธอพูดถูกเลย
‪- ใช่แล้ว ‪- คิว เกิดอะไรขึ้น
‪เปล่า วันนี้เธอคงยังไม่ได้เช็กโซเชียลสิท่า
‪(กรรมตามสนอง! แฮชแท็กสมควรแล้วจ้า)
‪(มีคนต้องหาคู่ไปงานพรอมใหม่แหละ! ฮ่าฮ่าฮ่า)
‪แพดเจ็ตต์ ฮัลโหล ยังอยู่ไหม
‪ฉันว่าฉันกำลังจะอ้วกแตก
‪- กลายเป็นแบบนี้ไปได้ไง ‪- บางครั้งคนไม่กี่คนก็ใจร้ายได้น่ะ
‪ไม่กี่คนเหรอ
‪ยัยขี้มูกโป่งเหรอ
‪ยัยขี้มูกโป่งนี่ใคร
‪เธอมั้ง
‪ฉันไปเป็นยัยขี้มูกโป่งได้ไง…
‪โอ้ พระเจ้า
‪แพดเจ็ตต์ ฟังฉันนะ ‪เดี๋ยวทุกอย่างก็จะดีเองแหละ
‪เธอพูดแบบนั้นได้ไง ฉันโดนล้อเละแล้ว
‪คนเอาฉันไปเมาท์สนุกปาก ‪พ่วงกับฉายาทุเรศๆ ฉัน…
‪(เจสสิก้า ไมลส์ ตอเรส)
‪- ไม่นะ ‪- ใครเหรอ
‪เจสสิก้า ไมลส์ ตอเรสจากบันนี่ เวน่อม
‪เจสสิก้า สวัสดี เป็นไงบ้างคะ
‪เธอกลายเป็นกระแสในทางที่ไม่ดีเลยนะ
‪โอเค งั้นคุณคงเห็นคลิปแล้ว ‪แต่ถึงมันจะโชคร้าย…
‪โชคร้ายเหรอ
‪สามีเก่าฉันประสบอุบัติเหตุ ‪ตอนปีนเขาต่างหากเรียกโชคร้าย
‪แถมเขาโดนหมีขย้ำด้วย
‪โอ้ พระเจ้า เขาไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ก็ยังดีกว่าเธอ
‪แต่ที่รัก ฉันรู้ ฉันเห็นใจเลย
‪เธอโดนหักหลัง โดนปฏิบัติแย่ๆ ทำให้อับอาย
‪งั้นคุณก็เข้าใจใช่ไหมคะ
‪แน่นอน ที่แตกต่างกันก็คือ ‪เธอสติหลุดต่อหน้าคน…
‪คนมากมาย ฉันรู้ค่ะ
‪ตัวเลขที่ผู้ช่วยฉันบอกคือ 217,463 คน
‪ฟังนะ เราจ้างเธอเพราะเธอ ‪คือสาวน้อยนักแปลงโฉม
‪ผู้คนซื้อผลิตภัณฑ์ที่เธอแนะนำ
‪ฉันก็ยังเป็นสาวน้อยคนนั้นอยู่
‪เปล่า เธอกลายเป็นมีมไปแล้ว ‪เธอคือยัยขี้มูกโป่ง
‪และขี้มูกไม่เหมาะกับภาพลักษณ์ของแบรนด์เรา
‪แต่ฉันมั่นใจว่าเธอคงหาสปอนเซอร์ใหม่ได้
‪อาจเป็นพวกบริษัทยาแก้แพ้ไหม
‪เดี๋ยวนะ คุณจะถอดสปอนเซอร์ฉันเหรอ
‪แบบนั้นได้เป็นปัญหากับการเรียนต่อ ‪มหาลัยของฉันแน่
‪ฟังนะ คนต้องการแพดเจ็ตต์สวยจรดเท้า
‪- ไม่ใช่ แพดเจ็ตต์หัวยันจมูก ‪- ฉันรู้ว่าฉันเสียผู้ติดตามไปเยอะ
‪แต่ฉันหาคืนมาได้ ฉันแค่ ‪ขอโอกาสแก้ตัวแค่นั้นเองค่ะ
‪ที่รัก ฉันเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่ที่สุดของเธอ
‪ไม่มีใครศรัทธาในตัวเธอมากกว่าฉันแล้ว
‪แต่จนกว่าเธอจะเปลี่ยนสถานการณ์ได้ ‪ไม่ต้องมาคุยกันเลย รักนะ
‪ฟังนะ ไม่มีใครรู้สึกแย่แทนแพดเจ็ตต์เท่าฉันแล้ว
‪แต่ก็ต้องยอมรับว่านางทำตัวเอง
‪จะบอกว่านางสมควรโดนแบบนี้เหรอ
‪- จอร์แดนฉีกหน้านางนะ ‪- ฉันไม่ได้บอกว่านางสมควรโดน
‪แต่หลังจากได้เกรดสี่ทุกปี มีแฟนหนุ่มสุดฮอต
‪มีบริษัทใหญ่เป็นสปอนเซอร์ ‪มันก็ต้องแลกด้วยบางอย่างนี่
‪- อะไรต้องแลกเหรอ ‪- แพดจ์ หวัดดี
‪หวัดดี
‪เรานึกว่าเธอจะหยุดต่ออีกวัน
‪ไม่ละ ฉันไม่เป็นไร
‪ว่าไง ยัยขี้มูกโป่ง
‪- อยากให้ฉันเจาะขี้มูกให้ไหม ‪- ไปไกลๆ เลย ไอ้ปากมอม!
‪ว้าว เหลือเชื่อเลย
‪ฉันเป็นเหยื่อนะ
‪ทำไมป่านนี้แล้วจอร์แดนยังไม่ถูกมองว่าชั่วอีก
‪ฉันเพิ่งเช็กโปรไฟล์เขาละ ‪ที่จริงผู้ติดตามเขาเพิ่มขึ้นด้วย
‪โอเค นี่ไร้สาระสิ้นดี เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร
‪ตอนฉันเจอเขาแรกๆ ‪ชื่อจริงของเขาคือจอร์แดน ดิ๊กแมน
‪หนัก 120 ปอนด์ ผิวแย่ ผมเป็นกระเซิง
‪โอ้ พระเจ้า ไหนจะเสื้อผ้าพวกนั้น
‪ทำปกเสื้อตั้ง แถมสร้อยคอเชือกทุเรศๆ นั่นอีก
‪จำที่เขาขึ้นต้นทุกประโยคด้วย ‪"โย่ๆ ว่าไงจ๊ะ" ได้ไหม
‪ว่าไงจ๊ะ
‪ให้ตาย ฉันรู้ว่านี่ฟังดูอวดดี ‪แต่ฉันเก่งเรื่องแปลงโฉมจริงๆ นะ
‪- ใช่เลย ‪- และฉันสร้างหมอนั่นขึ้นมา
‪จริงเหรอ
‪งั้นทำไมเธอไม่สร้างจอร์แดนอีกคนขึ้นมาล่ะ
‪พวกเอิร์ธเควกโปรดฟัง คืนสำคัญใกล้เข้ามาแล้ว
‪อย่าลืมโหวตตำแหน่งราชา ‪กับราชินีงานพรอมกันด้วย
‪เพื่อเป็นเกียรติเป็นศรีที่พวกเขาจะจดจำไปนาน
‪เว้นแต่พวกเขาจะอ้วกใส่รองเท้าคู่เดต ‪แล้วต้องจำเรื่องนั้นแทน
‪ล้อเล่น ครูแค่ล้อเล่น
‪ใช่เลย
‪เธอจะสร้างสุดยอดคนหลงตัวเอง ‪แห่งชาติอีกคนเหรอ
‪เปล่า ฉันจะสร้างราชางานพรอม ‪คนต่อไปต่างหาก
‪- แค่เพื่อกวนโมโหจอร์แดนเนี่ยนะ ‪- เรื่องกวนโมโหจอร์แดนเป็นแค่โบนัส
‪นี่จะเป็นการที่ฉันพิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง
‪ว่าฉันสามารถทำให้อะไรหรือใครก็ได้ป๊อปขึ้น
‪และพอเราได้เป็นราชากับราชินีงานพรอม
‪ฉันก็จะได้ผู้ติดตามกับสปอนเซอร์คืน
‪- ว้าว พูดซะฟังดูง่ายเลย ‪- คิดว่าฉันทำไม่ได้เหรอ
‪เปล่า
‪แต่ฉันว่าได้ดูเธอพยายามก็น่าจะสนุกดี
‪พนันงั้นเหรอ
‪ไม่ใช่แค่พนัน เดิมพันนั้นไง
‪แบบที่เราเคยคุยกันมาตลอด
‪เธอจ๋า นี่ดูจะไปกันใหญ่แล้วนะ
‪- แน่ใจเหรอว่านี่เข้าท่า ‪- แน่สิ มันคงสนุกขึ้นอีกตอนฉันชนะ
‪โอเค
‪- ได้เลย ฉันเอาด้วย ‪- ดี
‪ทีนี้ก็เหลือแค่ต้องเลือกใครมาสักคน
‪เธอจะเลือกเหรอ ไม่สิ
‪รู้ไหม นั่นแหละส่วนที่สนุก
‪เพื่อไม่ให้มันง่ายเกินไปสำหรับเธอ
‪เราจะเลือกคนขี้แพ้นั่นให้เอง
‪มาเถอะ
‪โอ้ เหมาะเหม็ง
‪ลูคัส เฟล็ตเชอร์เหรอ อาชญากรชัดๆ
‪ดูสิ เขาหลอกเด็กม.สามที่น่าสงสารอยู่
‪อาจเป็นแค่ผักเคลทอดกรอบก็ได้ ‪ใครๆ ก็รู้ว่าลูคัสเชื่อไม่ได้
‪น่าสนใจแฮะ
‪เขามีรถคันเท่ แถมมีผู้ติดตามสาวๆ เพียบเลย
‪ปัจจัยอันตรายๆ อาจดึงดูดใจก็ได้
‪ใช่
‪- คนต่อไปเถอะ ‪- ไม่ละ
‪สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ วันนี้เราจะมาค้นหา…
‪- แล้วเขาล่ะ ‪- เซบาสเตียน หวูเหรอ
‪กระชากเสื้อคลุมทำแล็บออก ‪เซตผมหน่อย อาจพอถูไถก็ได้
‪ในนี้บอกว่าเขาเพิ่งขายแอปให้บริษัทเกมยักษ์ใหญ่
‪เขาอาจรวยไม่รู้เรื่องขึ้นมาก็ได้
‪โดยใช้ส่วนผสมของทั้งสองสิ่งนี้
‪เควลเลอร์ ทำบ้าอะไรของนาย
‪ถ่ายรูปของที่ยังใช้ประโยชน์ได้ ‪ที่โรงเรียนนี้ทิ้งขว้างน่ะสิ
‪- เดี๋ยวนี้ถ่ายขยะแล้วเหรอ ‪- โอเค คืองี้นะ
‪แบบว่ามันมีส้มที่แทบยังไม่มีใครแตะ
‪อยู่ข้างหนังสือเลขเก่าๆ ‪นั่นสื่อให้เห็นบางอย่างจริงไหม
‪จริงเหรอ
‪เฮ้ แล้วหมอนั่นล่ะ
‪อ๋อ นั่นแคเมรอน อะไรสักอย่าง
‪เควลเลอร์มั้งนะ
‪ขอดูก่อน แปลกจัง ค้นไม่เจอเลย
‪เดี๋ยวนะ เขาเคยทวีตครั้งหนึ่ง ‪ตอนปี 2019 แค่ว่า "ไม่"
‪อย่างกับเขาไม่เคยมีตัวตน
‪เหมือนเขาเกลียดทุกคนบนโลกด้วย
‪- ยกเว้นยัยนั่น ‪- นีช่า มานเดียม
‪ฉันนึกว่าพวกนั้นคบกันตลอดเลย
‪คงใช่หรอก ค่อนข้างแน่ใจว่านางเป็นเลส
‪โทษที พวก!
‪ไอ้พวกเลว!
‪เขานี่หายนะชัดๆ เลย
‪ประหลาด อวดดี ต่อต้านสังคม
‪เจ๋ง
‪พวกหัวขวด
‪พอที เราควรจัดการไอ้พวกนั้นได้แล้ว
‪- ไม่ๆ ‪- เบื่อพวกมันชะมัด
‪- พวกนั้นฝืนสมองส่วนสัตว์เลื้อยคลานไม่ได้น่ะ ‪- พูดจริงเหรอ
‪อีกอย่างฉันชอบคิดว่าตัวเอง ‪เป็นพวกรักสันติมากกว่า
‪โทษที นายเนี่ยนะรักสันติ
‪ก็อาจมีบางโอกาสที่ฉันยั่วโมโหคนบ้าง
‪คิดงั้นเหรอ
‪ใส่เสื้อสักทีเถอะ พวก
‪ฉันไม่อยากเห็นกางเกงในนาย ‪ตอนกินนะ ไอ้ซังกะบ๊วย
‪พวกปลอมเปลือกเรียกนั่นว่าเพลงเหรอ
‪- ขอที ‪- ไปให้พ้นเวทีฉันเลย
‪ไม่รู้สิ บางทีนายน่าจะทำตัวให้ซอฟต์ลงหน่อย
‪ไม่ได้หรอก ก็พวกนั้นมันทุเรศ ‪ฉันแค่คอยเตือนให้รู้ตัว
‪มันคือบทบาทของฉันในระบบนิเวศนี้
‪แคม นั่นแพดเจ็ตต์ ซอว์เยอร์
‪หวัดดี
‪แคเมรอนใช่ไหม
‪- ใช่ มีอะไรให้ช่วยเหรอ ‪- ฉันแพดเจ็ตต์นะ
‪เราเคยเรียนภาษาสเปนกับครูพาร์กเกอร์ด้วยกัน
‪- จำได้ไหม ‪- จำได้
‪- คงงั้นนะ ‪- โฮลา
‪หวัดดี
‪สนุกดีเนอะ
‪เดี๋ยวสิ นายจะไปไหนอะ
‪- นึกว่าเธอพูดจบแล้ว ‪- ยัง โทษที
‪ฉันแค่อยากรู้ว่า…
‪นายเป็นตากล้องใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- งั้น
‪- งานล้างรถมัธยมคาลิสัปดาห์หน้า… ‪- ไม่ละ
‪- ไม่ให้ฉันพูดจบก่อนเลย ‪- โทษที เอาสิ พูดต่อเลย
‪- เราต้องการคนไปถ่ายรูปสำหรับ… ‪- ไม่ละ
‪- แต่เป็นงานระดมทุน ‪- โอเค เพื่ออะไร
‪เพื่อการวิจัยด้านมะเร็งหรือว่าผู้ไร้บ้าน
‪- ที่จริงเพื่องานพรอมน่ะ ‪- โอเค
‪ตลกขนาดนั้นเลยเหรอ
‪เปล่า ที่จริงมันน่าเศร้ามากกว่า ‪แต่ยังไงก็ขอให้โชคดี
‪โอ้ ให้ตาย…
‪ฉันต้องขอโทษแทนเขาจริงๆ
‪เขาเป็นแบบนั้นกับทุกคนน่ะ
‪- เธอรู้จักเขาได้ยังไง ‪- นั่นพี่ฉันเอง แค่ทางสายเลือดน่ะ
‪ถ้าพี่ไม่ว่าอะไร อย่าไปบอกใครนะคะ
‪ขอโทษนะ ฉันว่าฉันไม่รู้จัก…
‪ฉันบริน เควลเลอร์ อยู่ม.สี่
‪ต้องขอบอกเลยว่าฉันคิดว่าพี่สุดยอดมากค่ะ
‪เรื่องที่เกิดขึ้นกับพี่มันเลวร้ายมาก ‪จอร์แดนมันทุเรศจริงๆ
‪ยกเว้นว่าพวกพี่กลับไปคืนดีกันแล้วนะ
‪- เปล่า ไม่เป็นไร ‪- เพราะถ้าเป็นงั้น…
‪เขามันทุเรศจริงๆ นั่นแหละ
‪พี่เธอล่ะเป็นด้วยไหม
‪เรียกว่าทุเรศไม่ได้หรอก
‪แต่เขาออกแนวเกลียดเพื่อนมนุษย์ ‪ด้วยกันหน่อยๆ มั้ง
‪ก็พอจะสัมผัสได้
‪งั้นเขาก็ไม่ชอบคนสินะ แล้วเขาชอบอะไร
‪โอ้ ขอคิดก่อนนะคะ
‪ชอบภาพถ่าย ตามที่คนว่ากันนะ
‪ตามที่คนว่ากันเหรอ
‪ไม่เคยมีใครได้เห็นรูปของเขาเลยน่ะ
‪แล้วดนตรีล่ะ
‪เห็นฟังแต่เพลงโบราณแปลกๆ ‪ที่ไม่มีใครเขาฟังกัน
‪แบบวงแบดเบรนส์ วงแบดรีลิเจียน
‪เอาจริงๆ ก็ทุกวงที่มีคำว่า "แบด" น่ะค่ะ
‪ว้าว แล้วพวกหนังล่ะ
‪เหมือนกันเลยค่ะ
‪ทุกอย่างที่มีคำว่าคุโรซาว่า กังฟู หรือไม่ก็คูบริก
‪โอ้ มีแต่ตัวกอๆ คอๆ
‪ว่าแต่ทำไมจู่ๆ พี่ก็สนใจพี่ชายฉันล่ะ
‪อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันก็รักเขาแหละ ‪แต่เพราะมันจำเป็นต้องรัก
‪แค่สงสัยละมั้ง
‪ม้าค่ะ
‪- อะไรนะ ‪- พี่เขารักม้า
‪ทุกวันก่อนมาโรงเรียน ‪พี่เขาจะไปทำงานที่วิลโรเจอร์ส พาร์ก
‪แนวพวกคาวบอยสินะ
‪เปล่า แนวสาวนักขี่ม้าต่างหาก
‪เขาร้องไห้ด้วยตอนรู้ว่ายูนิคอร์นไม่มีจริง
‪แคเมรอน บังเอิญแปลกๆ เนอะ
‪ฉันมาที่นี่ทุกเช้าอยู่แล้ว ‪เพราะงั้นส่วนที่แปลกน่าจะเป็นเธอ
‪ก็จริงแหละ
‪ฉันกำลังคิดว่าเช้านี้อยากฝึกขี่ม้า
‪และในเมื่อฉันกับนายเป็นเพื่อนกัน…
‪- เพื่อนเหรอ ‪- ก็เราเรียนโรงเรียนเดียวกัน
‪ฟังดูไม่สมเหตุสมผลเท่าไรเลยว่าไหม
‪คืองี้นะ ฉันมีงานต้องทำให้เสร็จอีกเพียบ ‪ก่อนไปโรงเรียน…
‪งั้นให้ฉันช่วยนะ แล้วถ้าหลังจากนั้นยังพอมีเวลา
‪ค่อยหาเวลาฝึกขี่ม้ากัน
‪- เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันต้องทำอะไร ‪- ไม่มีปัญหา ฉันยินดีช่วย
‪มันเยอะมากเลยอะ
‪ว่าแต่ม้ามันกินอะไรเนี่ย
‪ตัวนั้นชื่อจิมโบ มันชอบกิน ‪อาหารของร้านชิโพทเล
‪กิลลี่ชอบซูชิมากกว่า
‪ก็อาหารม้าปกตินั่นแหละ ส่วนใหญ่ก็ฟางกับหญ้า
‪งั้นเจ้าตัวนี้คงกินเกลี้ยงสนามฟุตบอลแน่
‪เธอเสนอตัวมาช่วยก็จริง
‪แต่ตอนนี้ฉันเริ่มคิดแล้ว ‪ว่าเธอไม่เคยตักขี้ม้ามาก่อน
‪เคยตักแต่กระบะทรายแมว
‪แล้วอึพวกนี้ก็ใหญ่กว่าแมวฉันอีก
‪แล้วนายมาที่นี่ทุกวันก่อนไปโรงเรียนจริงเหรอ
‪ใช่ ตั้งแต่อายุ 14 แล้ว
‪ว้าว เธออยากบันทึกลุค ‪หลังเก็บอึม้าไว้จริงๆ เหรอ
‪ฉันก็บันทึกทุกอย่างนั่นแหละ มันเป็นงานของฉัน
‪งั้นเรามาฝึกขี่ม้ากันเลยดีไหม
‪ตกลงกันไว้ก็คงต้องทำแหละเนอะ
‪ว่าแต่เธอเคยขี่ม้ามาก่อนไหม
‪เคยแค่ครั้งเดียวในงานปาร์ตี้วันเกิดห้าขวบ
‪แต่ฉันว่าม้านั่นน่าจะเป็นม้าเด็ก
‪หรืออาจไม่ใช่ม้าเด็ก แต่มันตัวเล็กน่ะ
‪นับไหม
‪ฉันว่าเธอคงหมายถึงม้าโพนี่ แล้วก็ไม่นับด้วย
‪ยังไงก็เถอะ นี่คือกิลลี่
‪มันอาจเจ้าอารมณ์นิดหน่อยบางครั้ง
‪- เธอทำอะไรน่ะ ‪- ให้มันดมมือไง
‪เหมือนการเขย่ามือสำหรับม้า ‪ฉันหาข้อมูลมาเมื่อคืน
‪โอ้ ทำไมมันทำแบบนั้นล่ะ
‪ที่จริงนั่นแปลว่ามันชอบเธอ
‪โอ้ งั้นฉันว่าสัญชาตญาณมันดีเนอะ
‪ใช่เลย
‪มาลองขึ้นหลังกันดู มาทางนี้
‪สอดเท้าซ้ายเข้าไปในโกลน ‪ใช้มือซ้ายจับบังเหียน
‪แล้วใช้เท้าอีกข้างยัน เพื่อยกตัวเธอขึ้นไป
‪- เป็นธรรมชาติมากเลยเนอะ ‪- ก็ไม่เลว
‪เอาจริงเหรอ
‪- ถ่ายอีกเนี่ยนะ ‪- ก็แค่เก็บภาพความทรงจำ
‪เธอแค่สนุกกับมันโดยไม่แชร์กับ ‪คนแปลกหน้า 500 คนไม่ได้เหรอ
‪ห้าร้อยเหรอ ต้อง 887,132 สิ
‪และพวกเขาก็ไม่ใช่คนแปลกหน้า ‪พวกเขาคือผู้ติดตาม
‪ผู้ติดตามเหรอ แบบลัทธิใช่ไหม
‪เปล่า ไม่ใช่ลัทธิ
‪แค่คนที่อุทิศตัวเพื่อฉัน และเอาคำแนะนำของฉัน
‪ไปใช้ในการดำเนินชีวิต
‪ล้อเล่นน่า ฉันก็แค่ถ่ายรูปเอง
‪นายเองก็ถ่ายรูป มันต่างกันตรงไหน
‪ต่างกันมากจนอธิบายไม่ไหวเลย
‪ทีนี้ก็ลงจากหลังม้าได้แล้ว
‪แค่นี้เหรอ จบแล้วเนี่ยนะ
‪เปล่า ฉันแค่อยากให้เธอฝึกขึ้นลงหลังม้า
‪อ๋อ ได้เลย
‪- ว้าย! ‪- เดี๋ยวนะ รอเดี๋ยว
‪ขยะแขยงอะ!
‪โทษที!
‪ขอโทษที่หัวเราะ
‪แค่ไม่เคยเห็นใครลงจากหลังม้า ‪ได้ทุลักทุเลขนาดนี้เลย
‪เธอเป็นหัวหน้าทีมเต้นไม่ใช่…
‪อะไร ส่วนใหญ่ก็หญ้านี่ใช่ไหม
‪พวกเอิร์ธเควกโปรดฟัง ‪ขอย้ำอีกครั้งให้ซื้อบัตรร่วมงานพรอม
‪ที่ทีมเต้นจะทำการแสดงโชว์ประจำปีที่นั่นด้วย
‪เป็นประเพณีที่ครูไม่ค่อยจะเข้าใจ ‪แต่เมื่อเป็นการตัดสินใจของคณะกรรมการ
‪ครูก็เลยสนับสนุน
‪แทนที่จะเริ่มที่โปรตุเกส เราเริ่มที่อัมสเตอร์ดัม
‪เควลเลอร์ ไว้ค่อยคุยกันได้ไหม ‪ฉันมีสอบวิชาภาษาฝรั่งเศส
‪เป็นตั๋วราคาดีที่สุดที่ฉันเห็น ‪ในรอบหลายเดือนเลย
‪เอามือถือเธอมาสิ
‪- แล้วมือถือนายเป็นอะไร ‪- ถามจริงอะ
‪ความเกลียดเทคโนโลยีของนาย ‪ชักจะกลายเป็นข้อเสียแล้วนะ
‪หวัดดีจ้ะ
‪หวัดดี
‪ฉันอยากขอบคุณสำหรับเรื่องเมื่อเช้า
‪บั้นท้ายฉันระบมไปหมด แทบก้าวขาไม่ออกเลย
‪อะไรๆ เละเทะไปหมด
‪อธิบายเพิ่มที
‪- ฉันสอนเธอขี่น่ะ ‪- พนันได้เลย
‪ขี่ม้า
‪ก็ส่วนหนึ่งน่ะนะ
‪และเพื่อเป็นการขอบคุณ ‪เสาร์นี้จะมีปาร์ตี้คาราโอเกะ
‪ที่บ้านควินน์ เพื่อนฉัน ‪และฉันหวังว่าพวกเธอจะมาได้
‪- คือฉันไม่… ‪- เราไปแน่
‪เยี่ยมเลย งั้น…
‪แคเมรอน ให้ฉันส่งข้อความไปบอกที่อยู่ดีไหม
‪มือถือเควลเลอร์เป็นวัตถุโบราณดีๆ เลย
‪- ส่งมาให้ฉันแล้วกัน ‪- เยี่ยมเลย โอเค
‪- เรียบร้อย งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะ ‪- ได้เลย
‪ทำบ้าอะไร
‪นายพูดตลอดเลยนี่ว่าอยากออกไป ‪เจอการผจญภัยแปลกใหม่ทั่วโลก
‪งั้นทำไมไม่คิดซะว่านี่เป็น ‪การผจญภัยใกล้บ้านแทนล่ะ
‪โอ้ ว้าว เป็นปาร์ตี้ริมสระสิเนี่ย
‪- ทำไมนายไม่บอกฉัน ‪- เพราะไม่มีใครบอกฉันไง
‪เรามาทำอะไรที่นี่กันแน่
‪- รู้ไหม กลับเถอะ ‪- โว่วๆ
‪เรามาเพื่อกินพิซซ่าฮัทฟรีกันไง
‪อีกอย่างนายจะมีโอกาสได้ล้อเลียนคนพวกนี้
‪ในถิ่นของพวกเขาอีกเมื่อไร
‪- ก็จริง ‪- แบบการแสดงนั่น
‪งานหยาบสุดๆ
‪นั่นสิ ฟังเหมือนพวกเธอท้องผูก
‪แต่ไม่รู้ยังไง พวกเธอดันพอใจกับมันซะได้
‪เยี่ยมเลย พวกเธอมาแล้ว
‪ใช่ เรามาแล้ว
‪ใช่ นี่เจ๋งมากเลย ‪พวกเธอจัดงานแบบนี้บ่อยเหรอ
‪เหมือนซ้อมไปงานพรอมน่ะ ‪เราจะได้อาบแดดทำผิวสีแทนกัน
‪แต่ฉันจะไปเข้ามหาลัยที่นิวยอร์ก ‪ปีหน้าเราคงไม่ได้จัดแล้วละ
‪- พวกเธอล่ะจะต่อที่ไหน ‪- เรื่องนั้น
‪ฉันเลือกไม่ขอตกเป็นทาสระบบพวกนั้นน่ะ
‪แบบหยุดพักค้นหาตัวเองเหรอ
‪ถูกต้อง เหมือนหยุดพักค้นหาตัวเอง ‪ตามด้วยหยุดต่ออีกปี
‪แล้วก็หยุดต่อทั้งชีวิต
‪- เควลเลอร์ไม่เชื่อในมหาลัยน่ะ ‪- จริงเหรอ
‪ฉันเชื่อว่ามันก็มีประโยชน์แหละ ‪แค่คิดว่ามันเปลืองเวลาและเงินไปโขเลย
‪แล้วคิดไว้หรือยังว่าจะร้องเพลงอะไร
‪ทุกคนมีเพลงเก่งประจำตัวทั้งนั้น
‪- จริงไหม ‪- ไม่อะ
‪ขอเดานะ นายขอเลือกไม่ตก ‪เป็นทาสการร้องเพลงด้วยใช่ไหม
‪ว้าว ขอบคุณ สาวๆ
‪บอกไม่ถูกเลยว่าเพลิดเพลิน ‪กับการแสดงนั้นแค่ไหน
‪บอกไม่ถูกกันทุกคน
‪เอาละ ใครจะมารับไมค์ต่อ
‪แพดจ์ ซอว์เยอร์
‪คงถึงตาฉันแล้ว เอาใจช่วยด้วยนะ
‪เอาละ คงไม่มีอะไรเลวร้ายกว่าที่ผ่านมาแล้ว
‪งานนี้พลาดไม่ได้นะ
‪ว้าว ไม่เข้าใจเลยว่าเธอ ‪จะลำบากไปเรียนมหาลัยทำไม
‪เธอน่าจะไปอยู่เวกัสมากกว่า ว่าไหม
‪โอ้ พระเจ้า
‪อะไร
‪นายชอบนี่เหรอ
‪นายชอบเธอ
‪อะไร ไม่ใช่ ฉันเปล่านะ ฉัน…
‪แม่เจ้า นั่นจอร์แดน
‪เอาจริงเหรอ
‪อะไร ฉันชวนเขาจริง ‪แต่ไม่นึกว่าเขาจะมากับนังนั่น
‪เกิดอะไรขึ้น
‪จอร์แดนเป็นแฟนเก่าเธอน่ะ ‪เขาฉีกหน้าเธอต่อหน้าคนเป็นล้านได้
‪พระเจ้า นางเหมือนจะตายอยู่บนนั้นเลย
‪เดี๋ยว เควลเลอร์
‪ฉันว่านายไม่ควรไปทางนั้น! ‪เควลเลอร์ ความคิดนี้แย่บรมเลย!
‪โอเค เควลเลอร์
‪- นั่นคนที่เราเดิมพันกันใช่ไหม ‪- ใช่
‪หมอนั่นใคร
‪พวกนั้นร้องเพราะอยู่นะ
‪พวกนั้นถ่ายไว้หมดเลย
‪- เอาจริงมันสุดยอดมาก ‪- นั่นสิเนอะ
‪ขอบใจนะที่มาดันฉัน แบบว่ามาดุนฉัน
‪มาช่วยฉันน่ะ
‪ฉันว่าคงถึงตาฉันเรียกรถกลับบ้านแล้ว
‪ไม่ ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวเราไปส่ง
‪- เหรอ ‪- ใช่ ไม่มีปัญหาสักนิด
‪- ฉันขอเอาเคเอฟซีไปด้วยได้ไหม ‪- เอาสิ
‪เจ๋ง
‪ไปนะ
‪รู้ไหม นายควรกลับไปคิดใหม่ ‪เรื่องนโยบายไม่ร้องเพลงอะไรนั่นนะ
‪เสียงนายดีจริงๆ
‪แคเมรอนเคยอยู่ชมรมร้องเพลงน่ะ ‪อะไรเล่า ไม่ยักรู้ว่ามันเป็นความลับ
‪ชมรมร้องเพลงเหรอ ที่รร.คาลิเนี่ยนะ
‪- เปล่า ‪- ฉันว่าที่คาลิไม่มี…
‪โรงเรียนเก่าน่ะ สมัยอยู่ไวโอมิง
‪ถ้าไม่เข้าชมรมฟุตบอล ก็ชมรมแอบผลักวัว
‪- ไม่ก็ชมรมร้องเพลง ใช่เลย ‪- ไม่ก็ชมรมร้องเพลง
‪เข้าใจแล้ว โอ้ ถึงบ้านฉันแล้ว
‪นี่บ้านเธอเหรอ
‪ญาติฉันก็อยู่ที่นี่ ‪เธอชื่อไคอา มีฮาน นางเรียนอยู่…
‪ที่จริงเราเพิ่งย้ายเข้ามาน่ะ ‪เลยยังไม่ได้เจอใคร
‪แต่ก็ขอบใจที่มาส่งนะ
‪แล้วก็ขอบใจที่มาปาร์ตี้วันนี้ด้วย
‪หวังว่ามันจะไม่ แบบว่า ประหลาดเกินไป
‪ไม่เป็นไร เรื่องประหลาดแหละงานถนัดเรา
‪- โอเค งั้นก็ไว้เจอกัน ‪- แล้วเจอกัน
‪- นี่ แพดจ์ ‪- จ๊ะ
‪ต้องขอบอกเลยว่าถึงเธอจะแซ่บสุดๆ
‪เธอก็ไม่ถึงกับเป็นนางมารร้าย ‪แบบที่ฉันนึกว่าเธอจะเป็น
‪- ขอบใจมั้งนะ ‪- แต่แคเมรอนเป็นเหมือนพี่น้องแท้ๆ ของฉัน
‪ฉันเลยต้องบอกว่าถ้าเธอทำอะไรให้เขาเจ็บ
‪ฉันจะยัดโครก็องบุช ‪ใส่หน้าเป๊ะๆ ของเธอ เข้าใจนะ
‪- โอเค ‪- อย่าลืมล่ะ
‪ฉันชอบนางจัง
‪โอ้ ดูสิว่าใครตื่นแล้ว
‪วันเสาร์เป็นไงบ้าง
‪ก็โอเค ทำไม
‪ได้ทำอะไรสนุกๆ ไหม
‪ก็ไม่มีนะ
‪ผู้ชมติ๊กต็อกกว่า 2,6 ล้านคนไม่คิดแบบนั้นนะ!
‪นี่ล้อเล่นใช่ไหม
‪ทำไมพี่ไม่บอกฉันว่ามีเดตกับแพดเจ็ตต์ ซอว์เยอร์
‪เชื่อเถอะว่ามันไม่ใช่เดต
‪ทั้งหมดเป็นแค่เรื่องแปลกประหลาดพิลึกพิลั่น
‪โอเค ดอกฟ้าที่อยู่คนละชั้นกับพี่ ‪มาคลุกคลีตีโมงกับพี่
‪เข้าข้างตัวเองแล้วถือว่ามันเป็นเดตซะ
‪พูดถึงผี ผีก็มา
‪- แพดเจ็ตต์ ไงคะ ‪- บริน
‪สวัสดีจ้ะ ขอโทษนะที่โทรมารบกวน ‪แต่ฉันว่าฉันคงลืม…
‪ของไว้บนรถพี่ชายเธอเมื่อวาน ‪แล้วฉันก็ไม่มีเบอร์เขา
‪โอ้ ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา
‪เรากำลังคุยกันเรื่องพี่พอดี
‪เขายืนอยู่กับฉันนี่แหละ อยากคุยกับเขาไหม
‪ที่จริงฉันว่าจะแวะไปเอาตอนนี้เลย
‪ได้สิคะ พี่จะมาเมื่อไร
‪โอ้ ตอนนี้แบบตอนนี้สินะ
‪โอเค ได้ค่ะ รอแป๊บนะ
‪พี่อาจอยากไปเปลี่ยนชุด
‪- เจสสิก้า สวัสดีค่ะ ‪- ไงจ๊ะ แพดเจ็ตต์
‪ได้ดูเพลงคู่ยอดวิว 2,6 ล้านแล้วนะ!
‪พ่อหนุ่มคนใหม่เป็นใคร
‪ยับเยินไปหน่อยแต่น่ารักดี
‪รอให้ฉันแปลงโฉมเขาเสร็จก่อนเถอะค่ะ
‪โอ้ ว่าต่อซิ
‪ฉันจะทำให้เขาดังกว่า ‪จอร์แดน แวน แดรนเนนอีก
‪จริงเหรอ ถ้าทำได้ เราก็กลับมาคุยกันได้
‪แต่ฉันจะเชื่อต่อเมื่อได้เห็นกับตา
‪- รักนะ ‪- รักเหมือนกัน!
‪ขอบใจอีกครั้งนะ
‪ของมันชอบหล่นออกจากกระเป๋าฉันเรื่อยเลย
‪ไม่มีปัญหา
‪ไหนๆ ก็มาถึงนี่แล้ว ฉันอยากรู้ว่า…
‪- ของอะไรน่ะ ‪- จากพ่อน่ะ เพิ่งมาถึง
‪- เยี่ยม ‪- ของขวัญเหรอ เนื่องในโอกาสอะไร
‪ไม่มีอะไรหรอก แค่ของโง่ๆ
‪พ่อเราอยู่ที่สวีเดนน่ะ พ่อจะส่งของขวัญ ‪เนื่องในทุกโอกาสมาให้ปีละครั้ง
‪ประมาณว่าของขวัญวันคริสต์มาส ‪วันฮานุคคาห์กับวันเกิดมัดรวมกัน
‪เอาจริงเหรอ
‪ที่กั้นประตูเนี่ยนะ
‪สมุดภาพระบายสี เลโก้ ‪แล้วก็เฮลก้า ตุ๊กตาบาร์บี้สวีเดน
‪ล้ำมาก ถ้าเธอแปดขวบนะ
‪อย่างน้อยพ่อก็พยายาม
‪- ฉันไม่เห็นด้วย ‪- แต่…
‪แค่ตั้งใจให้ก็ดีแล้วว่าไหม
‪- ซึ่งไม่ใช่เรื่องของฉัน ‪- เธอยังมีธุระอะไรอีกไหม
‪จริงๆ ก็มี ฉันหวังว่านายจะสอนฉันขี่ม้าอีก
‪- เมื่อไรล่ะ ‪- เดี๋ยวนี้ดีไหม
‪เดี๋ยวนี้เหรอ
‪ได้สิ โชคดีนะที่ฉันกำลังจะไปคอกม้าพอดี
‪นึกว่าหลานจะดูเรื่อง "บลูบลัดส์" ‪แบบมาราธอนกับยาย
‪ขอโทษครับ ยาย
‪ไม่เป็นไร ยายดูคนเดียวก็ได้
‪ทอมมี่ เซลเลกไม่รอใครอยู่แล้ว
‪ไปกันเลยดีกว่า
‪บ๊ายบายนะ
‪ฉันเริ่มจับจังหวะได้แล้วเนอะ
‪แค่ต้องค่อยๆ ฝึกต่อไปเท่านั้น
‪ใครๆ ก็ชอบรีบเร่งกันหมด
‪- แล้วนายไม่รีบเหรอ ‪- จะพูดอะไรไม่ทราบ
‪ไม่รู้สิ เหมือนนายอดใจรอ ‪ให้จบม.ปลายไม่ไหวแล้วน่ะ
‪อันนั้นใช่เลย
‪ฉันก็เคยเป็นแบบนั้น ‪แต่ตอนนี้พอเสียสปอนเซอร์ไปแล้ว
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะมีปัญญา ‪จ่ายค่าเทอมมหาลัยไหม
‪ใช่ แย่เนอะ
‪เสียใจด้วย แต่ที่ฉันหยุดพักเพื่อท่องเที่ยว ‪มันไม่ได้ใช้เงินเยอะหรอก
‪ออกไปดูโลกกว้างเท่าที่จะทำได้ ‪ถ่ายรูปให้ได้มากที่สุด
‪ที่จริงนั่นฟังดูวิเศษไปเลย ‪สักวันฉันก็อยากออกเดินทางบ้าง
‪ฉันอยากเห็นปารีสมาตลอดเลย
‪เธอหมายถึงอยากไปถ่ายรูปตัวเองในปารีส ‪ผู้ติดตามจะได้รู้ว่าเธอเคยไปใช่ไหม
‪หรือจะให้ฉันทำแบบนาย ‪ที่ถ่ายรูปม้วนแล้วม้วนเล่า
‪แต่ไม่เคยให้ใครดู
‪เดี๋ยวนะ เธอรู้ได้ไง…
‪บรินบอกน่ะ
‪รู้ไหม คงไม่เคยมีใครรู้จักดิแอน อาร์บัส ‪และแอนเซล อดัมส์
‪ถ้าพวกเขาเอาแต่ซ่อนตัวในห้องมืดทั้งวัน
‪อะไร
‪ฉันแค่ไม่อยากเชื่อว่าเธอรู้ชื่อพวกเขา
‪แล้วตกลงจะเอายังไง
‪- เอาไงอะไร ‪- รูปของนายไง
‪ฉันจะได้เห็นเมื่อไร
‪ฉันว่าคงไม่มีวันซะหรอก
‪ไม่เอาน่า ให้ฉันดูของนาย ‪แล้วฉันจะให้นายดูของฉัน
‪ทุกคนเขาเห็นของเธอกันหมดแหละ
‪โทษที มันฟังดูลามกกว่าที่ตั้งใจให้เป็น
‪ฉันแค่รักความเป็นส่วนตัวมากๆ น่ะ
‪แต่ถ้าเธออยากเห็นว่าจริงๆ ว่าฉันทำอะไร…
‪อยากสิ
‪ก็ได้
‪เธอไม่เคยมาที่สถานีรถไฟสหภาพจริงๆ เหรอ
‪ถ้าให้พูดตามตรง ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันอยู่ที่นี่
‪แย่มากเลยใช่ไหม
‪ก็แย่เอาเรื่องอยู่
‪นี่เหมือนสถานีรถไฟโบราณสุดคลาสสิกเลย
‪ที่จริงมันเป็นสถานีรถไฟที่ยังเปิดให้บริการ
‪ที่ที่ผู้คนมาขึ้นรถไฟกัน
‪แต่ก็อีกนั่นแหละ ฉันว่าเธอคง ‪ไม่ใช่พวกที่ใช้ขนส่งสาธารณะ
‪ฉันอาศัยรถเพื่อนไปโรงเรียนนะ
‪เพื่อนเธอขับเล็กซัส
‪สวัสดีครับ คุณคาฮิลล์
‪- ว่าไง แคม ‪- ที่นี่น่าทึ่งจริงๆ
‪ฉันว่าที่ฉันไม่เคยเข้าเมืองเลย ‪เพราะคนแออัดตลอด
‪สำหรับช่างภาพถ่ายท้องถนน ‪คนเยอะๆ นี่แหละสำคัญ
‪ทำให้กลมกลืนได้ง่าย
‪แล้วคนเขาไม่ว่าเหรอที่โดนถ่ายรูป
‪ก็แล้วแต่นะ บางทีฉันก็ขอก่อน บางทีก็ไม่
‪แต่พอทำไปนานๆ ก็จะรู้ได้เอง ‪ว่าเมื่อไรโอเคที่จะถ่าย
‪เดี๋ยวพ่อจับกล้องยัดก้นซะหรอก!
‪และเมื่อไรควรเผ่น
‪ขอบคุณครับ จีน รับไปเลย
‪นูเทลล่าลาเต้ของจีนอร่อยแบบบ้าไปแล้ว
‪เดี๋ยวนะ นี่นายยิ้มจริงๆ เหรอ
‪อะไรเล่า
‪ไม่รู้สิ แค่ไม่เคยเห็นนายเป็นแบบนี้
‪หมายความว่าไง
‪ก็ที่โรงเรียนนายเป็นพวกเก็บตัวสุดๆ
‪แต่เวลาอยู่ที่คอกม้าหรือมาที่นี่พร้อมกล้อง…
‪อ๋อ
‪อาจเป็นเพราะในที่แบบนี้ ‪ไม่มีใครมาขูดคำว่า "ไอ้ขี้แพ้"
‪ที่ประตูรถฉัน
‪หรือเอาศพลูกหมูผ่าตัดมาใส่ในกระเป๋า
‪แย่จัง
‪ใช่เลย
‪แต่ไม่สำคัญหรอก
‪มัธยมปลายก็เป็นแค่กลุ่มคนขี้กลัว ‪ที่แสร้งเป็นในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้เป็น
‪แต่ที่นี่น่ะเหรอ
‪ที่นี่คือของจริง
‪เหมือนกับพวกม้าไง
‪ตัวตรวจจับความตอแหล ‪ที่ดีที่สุดในอาณาจักรสัตว์เลย
‪แล้วกิลลี่ล่ะ
‪มันคิดว่าฉันมีแต่เรื่องโกหกไหม
‪ถ้ามันคิดงั้น ฉันจะมาอยู่ที่นี่กับเธอเหรอ
‪เสียใจด้วยนะ ที่นายต้องเจอ ‪เรื่องแย่ๆ ที่โรงเรียน
‪เป็นฉันก็คงอยากรีบเรียนให้จบเหมือนกัน
‪ใช่ ฉันแค่เรียนๆ ไปเพื่อไม่ให้ยายสติแตกน่ะ
‪ทำไมนายกับบรินถึงอยู่กับท่านล่ะ
‪ขอโทษนะ ถ้ามัน…
‪ไม่ ไม่เป็นไร
‪อย่างที่เธอรู้แล้ว พ่อเราอยู่ที่สวีเดน
‪- พ่อเลือกแบบนั้น ‪- อือฮึ
‪และหลังจากที่แม่เราตาย…
‪โอ้ ฉันเสียใจด้วย
‪ใช่ สี่ปีก่อนน่ะ เครื่องบินตก
‪ตอนนั้นแม่คบอยู่กับผู้ชายชื่อมาร์คัส
‪เขาขับเครื่องบินแบบเทอร์โบพร็อป
‪แล้วเช้าวันเสาร์วันหนึ่ง ‪ระหว่างที่พวกเขากลับจากเมืองลารามี
‪แล้ว…
‪นายคงคิดถึงท่านมากแน่ๆ
‪ใช่ แม่ฉันเจ๋งมากเลย
‪ที่จริงแม่เป็นคนให้กล้องตัวนี้มา
‪นายถึงได้รักมันมากสินะ
‪ใช่ แล้วครอบครัวเธอล่ะ
‪คือพ่อแม่ฉันหย่ากัน
‪โอเค
‪พ่อฉันอยู่ฟลอริดากับครอบครัวใหม่
‪ส่วนฉันอยู่กับแม่ที่นี่
‪- โอเค แล้วแม่เธอทำงานเหรอ ‪- แม่เป็นพยาบาล
‪ฉันไม่เคยบอกเรื่องนั้นกับใครมาก่อนเลย
‪แม่ทำงานสายตัวแทบขาดเพื่อให้ฉัน ‪ได้มีโอกาสทุกอย่างบนโลกใบนี้
‪บางครั้งมันก็ทำให้ฉันกลัว ‪ว่าจะตอบแทนแม่ไม่ไหว
‪- นี่ ฉันอนุญาตให้นายถ่ายได้เหรอ ‪- เปล่า
‪นั่นแหละหัวใจของการแอบถ่าย
‪ถ้าเธอรู้ว่าฉันจะถ่าย เธอก็จะจัดผม
‪แล้วก็ทำหน้าแบบเป็ดๆ
‪ใช่ แบบนั้นเลย
‪(เดิมพันของเราเป็นไงบ้าง ‪พร้อมโดนตีตราว่า "ขี้แพ้" หรือยัง)
‪(ทำไม เธอกลัวเหรอ)
‪มีเรื่องด่วนหรือเปล่า
‪โทษที
‪ก็ไม่เชิง
‪- สุดสัปดาห์หน้าว่างไหม ‪- ทำไม
‪วันเกิดอัลเดน เพื่อนฉันน่ะ นางจะจัดปาร์ตี้มีธีม
‪แล้วเป็นธีมอะไร
‪ธีมย้อนอดีตแบบเอฟ สก็อตต์ ‪แบบเรื่อง "เกรตแกตส์บี้"
‪เพื่อนเธอรู้ใช่ไหมว่าฉากงานเลี้ยงในนิยาย
‪แสดงถึงความตื้นเขินของชนชั้นปกครอง
‪น่าเศร้าที่นั่นแหละที่ดึงดูดใจ
‪- โอเค ‪- แล้วนายว่าไง
‪- อยากไปแอ๊บไฮโซด้วยกันไหม ‪- ได้เลย
‪ฉันพาคนอื่นไปด้วยได้ไหม
‪ได้เลย อยากพาใครไปด้วยก็ได้
‪โอ้ พระเจ้า!
‪ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะพูดแบบนี้ ‪แต่ฉันมีพี่ชายแสนดีที่สุดเลย
‪เขาก็ใช้ได้อยู่
‪โอเค ธีมเป็นช่วงรุ่งเรืองยุคปี 20
‪เราเลยเลือกแต่งได้เป็นล้านแบบเลย
‪ใช่ แต่เราจะลองแค่สามแบบก็พอใช่ไหม
‪ไม่ต้องไปฟังเขา
‪เขาใส่เสื้อลายสก็อตวนอยู่สามตัว ‪มาตั้งแต่ปี 2017 ใช่ไหม
‪อย่างน้อยฉันก็สลับใส่
‪ฉันเข้าใจ
‪นายเจอแนวที่ใช่สำหรับตัวเอง ‪แต่เหมือนที่ฉันบอกกับผู้ติดตาม
‪บางครั้งความกล้าก็เป็นเพื่อนซี้ของเธอ
‪เธอพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอ
‪พูดออกมาดังๆ ให้คนอื่นได้ยินเลยเนี่ยนะ
‪มาน่า
‪โอเค ทีนี้อย่าบอกเชียวว่าเมื่อกี้ไม่สนุก
‪ก็ไม่น่ะสิ
‪ก็ได้ ก็ไม่ถึงกับแย่
‪แต่มันเหมือนก้ำกึ่งระหว่างไปถอนฟันคุด
‪กับแฮร์รี สไตลส์โชว์ปีที่แล้ว
‪เดี๋ยวนะ นายไปดูแฮร์รี สไตลส์เหรอ
‪เขาพาฉันไปตอนวันเกิดฉันน่ะ
‪โอ๊ย น่ารักอะ
‪โอเค ประเด็นคือ…
‪เราได้เสื้อผ้าแล้ว แปลว่าเสร็จแล้วใช่ไหม
‪พระเจ้า อะไรอีก
‪- เธอแน่ใจจริงๆ เหรอว่าจำเป็นต้องทำแบบนี้ ‪- ก็นะ
‪- เราอยากจัดเต็มไปเลยใช่ไหม ‪- แน่นอนค่ะ
‪ออกไปเลย
‪- ก็ได้ ‪- โอเค
‪สิ่งสำคัญที่สุดที่นายต้องทำตอนนี้คือเชื่อใจฉัน
‪เธอเคยทำมาก่อนใช่ไหม
‪ทำมาเป็นพันครั้งได้เลย
‪จริงอะ โกนหนวดให้ผู้ชายเนี่ยนะ
‪โทษที ไม่ได้ยินจ้า
‪ไม่อยากเชื่อว่าพี่กล่อมให้เขายอมทำได้ ‪เขาคงชอบพี่จริงๆ
‪เปล่าหรอก ฉันเป็นพวกโน้มน้าวเก่งน่ะ
‪ในนั้นเป็นยังไงบ้าง
‪แอบบอกยากอยู่นะ
‪เร็วเข้า ออกมาได้แล้ว
‪ก็ได้
‪ว้าว พี่เก่งนะเนี่ย
‪นายรู้สึกยังไงบ้าง
‪เหมือนเพิ่งแพ้ในรายการ ‪แด๊นซิ่งวิธเดอะสตาร์
‪ถ้าฉันไม่รู้จักพี่ดีขนาดนี้
‪และถ้าพี่ไม่ใช่พี่ฉัน
‪ฉันคงพูดว่าพี่ดูฮอตเวอร์
‪จริงไหมคะ แพดเจ็ตต์
‪จ้ะ ใช่เลย
‪(สุขสันต์วันเกิด อัลเดน)
‪อย่างหรูเลย
‪ว้าว
‪กล้องเนี่ยนะ เอาจริงเหรอ
‪อะไร ก็เห็นๆ อยู่ว่านี่คงเป็นครั้งเดียว ‪ที่ฉันจะทำอะไรแบบนี้
‪- ก็ต้องบันทึกไว้สิ จริงไหม ‪- ไงจ๊ะ ทุกคน นี่คือแพดเจ็ตต์สวยจรดเท้า
‪ฉันอยู่หน้างานปาร์ตี้วันเกิด 18 ปี ‪ของอัลเดน เพียร์ซ
‪ถ้ายังเดาไม่ออก ธีมของงานนี้ ‪คือย้อนอดีตแบบเอฟ สก็อตต์
‪ฉันมาพร้อมกับเพื่อนใหม่สุดวิเศษ
‪แคเมรอน
‪- บริน ‪- หวัดดี
‪และนีช่า
‪นี่มันบ้าไปแล้ว
‪ตอนนี้นายฮอตแล้ว ทำตัวให้ชินล่ะ
‪เปล่า ฉันหมายถึงปาร์ตี้
‪เทียบกับวันเกิด 16 ปีของเธอ ‪นี่ถือว่าเด็กๆ เลย
‪ตอนนั้นเราจัดที่ชายหาด
‪บนหมู่เกาะเติกส์กับเคคอส
‪เชื่อเขาไหมล่ะ
‪- แพดจ์ ‪- ไงจ๊ะ
‪หวัดดี ฉันอัลเดน
‪เจ้าของวันเกิด
‪ใช่ เราเคยเจอกันแล้ว
‪โอ้
‪โทษที ขอถามหน่อย เธอดื่มอะไรอยู่น่ะ
‪อ๋อ ม็อกเทลสูตรประจำวันเกิดของฉันเอง
‪มีน้ำแครนเบอร์รี ราสป์เบอร์รีสด ‪กับลูกอมเชอร์รีป๊อปร็อกส์
‪หวัดดี ฉันอยากอวยพรให้มีความสุขในวันเกิด ‪และขอบคุณมากที่เชิญฉัน
‪โทษทีนะ เธอเป็นใคร
‪บริน เควลเลอร์ นึกว่าฉันได้รับเชิญ…
‪เราว่าจะไปหาอะไรดื่มหน่อย ‪เอาไว้เดี๋ยวเจอกันนะ
‪บาย
‪แพดจ์ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอทำอะไร ‪กับพ่อตากล้องนั่น แต่แม่เจ้า!
‪เธอทำอะไรงั้นเหรอ
‪เธอหมายถึงเสื้อผ้าเขาน่ะ
‪และแคเมรอนทำเองด้วย
‪ว้าว เธอคงชนะเดิมพันนี้แน่
‪ใช่ ถ้าเธอไม่ทำพังก่อนนะ
‪- เดี๋ยวคงได้เห็นกันว่าใครจะเป็นไอ้ขี้แพ้ ‪- ได้เห็นแน่
‪งั้นแอนิสตันก็เทนายหน้าตาเฉยเลยเหรอ
‪ใช่เลย พวก
‪ฉันกำลังจะไปรับเธอ แต่เธอส่งข้อความ ‪มาบอกว่าเราจบกันแล้ว
‪บอกว่าเธอจะไปงานวันเกิด ‪เบรนต์ ริเวรากับหนุ่มคนอื่น
‪แย่ชะมัดเลยว่ะ
‪แอนิสตันนั่นน่ะแซ่บจริง
‪- ถ้าฉันเป็นนายคงน้ำตาตกเหมือนกัน ‪- ไม่เป็นไรหรอก
‪แฟนคลับรักที่ฉันอ่อนไหวง่าย
‪- เดี๋ยวนะ พวกนายไม่อัดคลิปไว้เหรอ ‪- จริงด้วย
‪- โทษที ‪- โอ้ พระเจ้า
‪พวกนายละก็ เอาละ เอาใหม่อีกเทคนะ
‪โอเค รอบนี้ไม่พลาดแน่
‪บ้าเอ๊ย อารมณ์ไม่ได้แล้ว ‪ต้องอัดคลิปไว้ตลอดสิวะ
‪- ขอโทษ ฉันผิดเอง ‪- เข้าใจไหม
‪แต่ยังไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะเทฉัน ‪ไปหาไอ้ขี้แพ้ที่ไหนไม่รู้
‪ที่มีผู้ติดตามแค่ 318,000 คน
‪ก็เขาเล่นให้ทีมคลิปเปอร์สนี่นา
‪เจ๋งเอาเรื่องนี่หว่า
‪อย่าบอกนะว่านายกำลังสนุกจริงๆ
‪ทำไมพูดแบบนั้น
‪งานนี้มันน่าขันสิ้นดี
‪นายกำลังสนุกจริงๆ ด้วย
‪ก็นิดหนึ่งมั้ง
‪นี่
‪ชุดสวยดี
‪ไม่นึกว่าจะได้เจอจอร์แดน เบเกอร์อีกคน
‪เดซี่น่ะถูกอวยเกินไป
‪เห็นด้วยเลย
‪ว้าว ฉันเหมือนเป็นรูปก่อนแปลงโฉมของเธอเลย
‪หยุดเลย เธอดูดีจะตาย
‪เธอก็ไปงานปาร์ตี้คาราโอเกะของฉันใช่ไหม
‪ใช่ ฉันคือคนที่ไม่ได้เตรียมชุดว่ายน้ำไป
‪- ใช่ ขอโทษที่มันกลายเป็นงานแปลกๆ ‪- ไม่เป็นไร ฉันถนัดงานแปลก
‪โอ้ พระเจ้า
‪พวกนั้นใส่ลูกอมในน้ำแข็งด้วยเหรอ
‪ใช่ มาเถอะ ฉันรู้ว่าอัลเดนเก็บเครื่องดื่ม ‪ไม่มีเหล้ากับป๊อปร็อกส์ไว้ไหน
‪- ขอบใจ ‪- มาเลย
‪หวัดดีจ้ะ
‪จะไม่ทักทายกันแล้วเหรอ
‪ไปตายซะ
‪นายเป็นปัญหาของยัยแอนิสตันแล้ว
‪ยังเคืองเรื่องนั้นอยู่เหรอ ‪นั่นมันตั้งสองสัปดาห์แล้วนะ
‪- นี่ ‪- เฮ้! อะไรของนายเนี่ย
‪ฉันแค่มีเรื่องอื่นจะบอกเธอน่ะ
‪- อะไร ‪- ไม่รู้สิ
‪อย่างเช่นฉันขอโทษ
‪และนางพูดถูก
‪- ใคร ‪- แอนิสตัน
‪แอนิสตันบอกว่าฉันยังลืมเธอไม่ได้
‪และก็เป็นตามนั้นเลย
‪เราเกิดมาคู่กันนะ แพดจ์
‪ไม่เอาน่า
‪วันจันทร์จะมีการเสนอชื่อนะ
‪ถ้าเราได้ตำแหน่งราชากับราชินีงานพรอม ‪ผู้ติดตามของเราคงคลั่งแน่
‪ฉันไม่สน!
‪โอ้ แล้วก็นะ ไอ้ถนนคนถ่อยแห่งพาลี ‪อะไรนั่นน่ะไม่มีหรอก
‪นายอยู่ซอยเดียวกับกวินเน็ธ พัลโทรว์
‪ให้ตาย เธอทำน้ำแตงโมหกหมดเลย ‪นั่นแก้วสุดท้ายแล้วนะ
‪ตอนนี้เหลือแค่น้ำมะม่วง
‪ฉันเกลียดมะม่วง รสชาติมันห่วยแตก
‪หวัดดี
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‪เรียบร้อยดี ฉันแค่ทำน้ำหก
‪แต่กำลังคิดว่าจะไปเอาแก้วใหม่อยู่
‪เธอบังเอิญอยากไปกับฉันไหม
‪แน่นอนสิ
‪งั้นก็ไปเลย
‪โอเค เลิกถ่ายรูปได้แล้ว ‪ยังไงก็ไม่มีใครได้ดูมันอยู่ดี
‪ฉันมีไอเดียดีกว่า มาเถอะ
‪ตู้ถ่ายรูปเหรอ เอาจริงอะ
‪มาน่า ฉันอยากเห็นนายทำหน้าเป็ด
‪มีอะไรก็ใส่มาเลย
‪เร็วสิ นายไม่ควรมัวแต่มองฉัน
‪- นายควรเก๊กสิ ‪- ขอโทษ
‪ฉันคงแค่โดนสะกดจิตจากการดูเธอ ‪ทำหน้าตาน่าเกลียดน่ะ
‪รังเกียจเหรอยะ
‪สุดๆ เลย แต่จะทำให้เธอขี้เหร่ได้ ‪คงยากเอาการอยู่
‪ในเมื่อจริงๆ เธอแบบว่า…
‪อะไร
‪สวย
‪เอาละ ทุกคน มารวมตัวที่เค้กก้อนโต
‪เพื่อร่วมร้องเพลงวันเกิดให้กับอัลเดนกัน
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู…
‪พอเลย
‪อย่ามายุ่งกับฉันนะ ไอ้ทุเรศ!
‪นี่ บริน เกิดอะไรขึ้น
‪เรื่องแค่นี้ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วย
‪- ไม่เห็นจะมีอะไรเลย ‪- นั่นเรียกไม่มีอะไรเหรอ
‪- เกิดอะไรขึ้น เขาทำอะไร ‪- เธอก็แค่เวอร์ไปเอง
‪นายหุบปากเลย
‪เขาถามฉันว่าอยากดื่มอะไรไหม ‪ฉันเลยบอกว่า "เอาสิ"
‪แล้วเขาก็พาฉันไปห้องใหญ่ๆ ที่มีโต๊ะพูล
‪- แล้วเราก็แค่จูบกัน ‪- เห็นไหม ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪แต่เขาก็เริ่มเลยเถิด ฉันเลยเอาลูกสนุ้กทุบเขา
‪- ใช่ เจ็บมากด้วย ‪- นายนี่มันสวะจริงๆ
‪อะไร อย่าบอกนะว่ายัยนี่แฟนนาย
‪เธอเป็นน้องฉันโว้ย ไอ้งั่ง
‪และถ้านายบังอาจแตะต้องเธออีก…
‪อะไร นายอยากมีเรื่องเหรอ อยากเหรอ
‪- มาสิ เอาเลย ‪- นายถอดเสื้อทำไมวะ
‪ไม่รู้สิ ฉันแค่รู้แล้วกัน ‪แต่นายต้องหาคำตอบเองว่าทำไม
‪- อะไรนะ ‪- ไม่นะ แคเมรอน
‪เขาไม่มีค่าพอหรอก
‪ไม่ ไม่ใช่ครั้งนี้
‪แคเมรอน ขอร้อง
‪ถอยหน่อย ขอพื้นที่หน่อย
‪- เอาเลย จอร์แดน ‪- นายเอาอยู่!
‪ถ้านายเข้าใกล้น้องสาวฉันอีก…
‪อะไร
‪โอเค
‪- เยส! ‪- โอ้!
‪กระบวนท่าคลาสสิกของจอห์นนี่ หวัง
‪เมื่อกี้อะไรวะ
‪ฉันแน่ใจว่าเป็นฉันเตะก้นนายไง
‪- ไอ้ชั่วเอ๊ย! ‪- แคเมรอน พอได้แล้ว!
‪- กลับไปลุยเลย พวก ‪- ว้าวๆ พ่อหนุ่มคนเก่ง
‪แน่จริงลองอีกครั้งสิ
‪ต้องแบบนั้น!
‪ฉันยังไม่ทันตั้งตัวหรอก!
‪ขออีกเทค หยุดเชียร์กันได้แล้ว!
‪แคเมรอน เมื่อกี้สุดยอดเลย
‪- ไปรอที่รถนะ ‪- โอเค
‪- โอเคไหม ‪- เดี๋ยวสิ นายคงไม่ได้จะกลับหรอกใช่ไหม
‪ฉันว่านายควรกลับนะ แต่อย่าลืมกล้องล่ะ
‪ไม่นะ!
‪แฮปปี้…
‪ไม่ใช่ตอนนี้ค่ะ พ่อแม่
‪แคเมรอน เป็นไรไหม ฉันช่วยนะ
‪แคเมรอน!
‪แคเมรอน
‪- แคเมรอน รอก่อน ‪- ต้องการอะไร
‪ฉันแค่อยากรู้ว่านายไม่เป็นไร จู่ๆ นายก็จะกลับ
‪ไอ้เวรนั่นลวนลามน้องสาวฉัน ‪แถมทำกล้องแม่ฉันพัง
‪เธออยากให้ฉันทำอะไร
‪ทุกคนประทับใจมากนะ ‪ที่นายกล้าเผชิญหน้ากับจอร์แดนเมื่อกี้
‪ใครล่ะ ตัวแทนนักเรียนเหรอ ‪หรือหัวหน้าเชียร์ลีดเดอร์
‪- หรือกัปตันทีมลาครอส ‪- โรงเรียนเราไม่มีทีมลาครอส…
‪ฉันมาทำอะไรที่นี่ แพดเจ็ตต์
‪เวลาตั้งสี่ปี ทำไมจู่ๆ เธอถึงอยากมาคุยกับฉัน
‪ไม่รู้สิ
‪ฉันอาจแค่รู้สึกว่านายซ่อนอะไรไว้ ‪มากกว่าที่ยอมให้ทุกคนเห็น
‪แล้วถ้าฉันชอบให้เป็นแบบนั้นล่ะ
‪งั้นมันคงทำให้ฉันใจสลาย
‪แคเมรอน ได้โปรด
‪ใจสลายงั้นเหรอ
‪เหมือนจะมีคนมูฟออนจากจอร์แดนได้ไวอยู่นะ
‪ฉันมูฟออนได้ตั้งแต่วินาที ‪ที่เราก้าวเข้าไปในรถเทรลเลอร์แล้ว
‪แล้วตอนนี้เธอดันมาหลงโปรเจกต์ ‪เล็กๆ ของเราแทนเหรอ
‪ไม่ใช่แบบนั้นนะ
‪ฉันแค่เป็นห่วงเขา โอเคไหม แค่นั้นเอง ‪เธอก็เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น
‪หมายถึงสามตัวประหลาดที่เธอ ‪พามาทำลายงานวันเกิดฉันน่ะเหรอ
‪ใช่ ก็ยากจะพลาดอยู่
‪ฟังนะ ถ้าเธออยากเทเดิมพัน ‪ของเราตอนนี้ ฉันก็เข้าใจ
‪หมอนั่นเพี้ยนกว่าที่เราคิดไว้เยอะเลย
‪ไม่ละ
‪เดิมพันยังอยู่
‪ปาร์ตี้สนุกดี
‪ขอบใจ แต่งานเลิกไปสักพักแล้วนะ
‪ไม่มีปาร์ตี้ไหนจบ จนกว่าฉันจะบอกว่าจบ
‪เร็วเข้า ชาวมัธยมคาลิ มาสนุกให้สุดเหวี่ยงกัน
‪โอ้
‪- จบแล้วจริงด้วย ‪- จ้ะ
‪เสื้อฉันไปไหนเนี่ย
‪ใครเขาต้องการเสื้อกัน
‪โอเค
‪ทุกคน
‪ช่วงท้ายของคืนนี้จบลงไม่สวยเท่าไร
‪ตอนเริ่มมันก็สนุกดี
‪รู้ไหม ในช่องนี้ ฉันพูดถึง ‪การพัฒนาตัวเองเยอะมาก
‪เรื่องหน้าตา
‪ทัศนคติ
‪แต่ฉันเริ่มคิดแล้วว่าคนรอบข้าง ‪ที่เราเลือกจะอยู่ด้วย
‪สำคัญกว่าเยอะเลย
‪(ควินน์: ปาร์ตี้ดังใหญ่แล้ว!!!!!)
‪(แฮชแท็กคืนต่อสู้)
‪(แฮชแท็กช็อตที่จอร์แดนโดนคว่ำ ‪แฮชแท็กฉันก็อยู่ที่นั่น)
‪(แฮชแท็กจอห์นนี่ หวัง)
‪(เพิ่งเห็น แฮชแท็กช็อตที่จอร์แดนโดนคว่ำ ‪เดี๋ยวเราต้องคุยกันหน่อย รักนะ)
‪เท่สุดๆ เลย!
‪ว่าไง พวก!
‪- แคเมรอน! ‪- สุดยอดเลย เพื่อน!
‪เจ๋งสุดๆ อะ
‪นี่ ฉันชื่อเซเลสต์
‪ฉันแค่อยากบอกว่าเพราะฉันต่อต้านทุกอย่าง
‪เรื่องโหวตราชากับราชินีงานพรอม ‪ที่ล้าหลังและแบ่งแยกทางเพศ
‪ไม่งั้นฉันคงโหวตให้นายแล้ว
‪โหวตอะไร
‪นี่ เควลเลอร์ เพื่อน
‪คืนวันเสาร์สุดเหวี่ยงไปเลยเนอะ
‪ผู้เข้าชิงตำแหน่งราชางานพรอม
‪- ว่าไงนะ ‪- ยังไม่เห็นเหรอ
‪เสนอคาเมรูน คิวล์เลอร์ ‪ชิงตำแหน่งราชางานพรอม
‪เหลวไหลไปแล้ว
‪พวกเอิร์ธเควกโปรดฟัง ‪นี่คือผู้ได้รับการเสนอชื่อชิงตำแหน่ง
‪ราชางานพรอม มีจอร์แดน แวน แดรนเนน ‪และคาเมรูน คิวล์เลอร์ใช่ไหม
‪เทนยา ล้อกันเล่นหรือเปล่า
‪โอเค มีคนบอกครูว่าคาเมรูน ‪เป็นชื่อเด็กนักเรียนจริงๆ
‪เพราะงั้นยินดีกับเขาด้วย
‪และสำหรับผู้ได้รับการเสนอชื่อ ‪คนที่สาม เซบาสเตียน หวู
‪- เยส! วู้ ‪- โอ้ พระเจ้า
‪ฉันคือราชาของโรงเรียนนี้!
‪เซบาสเตียน หวู!
‪เข้าใจแล้วละที่พวกเขาใส่ชื่อนายผิด
‪ก็นายนึกภาพตัวเองเป็นผู้เข้าชิง ‪ตำแหน่งราชางานพรอมจริงๆ ออกไหม
‪(จอร์แดน แวน ดี ราชา)
‪จอร์แดน แวน ดี นะจ๊ะ!
‪ลุยเลย!
‪ใช่ ก็อาจจะนึกออก
‪ซอว์เยอร์
‪อัลเดน
‪กับจอร์แดนเหรอ
‪เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‪เจวีดีขายออกแล้ว
‪เธออาจเคยเป็นราชินีงานพรอมที่ไม่มีใครโค่นได้
‪- แต่ไม่ใช่อีกแล้ว ‪- ปรบมือแล้วพูดดังๆ
‪อัลเดน เพียร์ซจะทำให้เธอภูมิใจ
‪ปรบมือแล้วพูดดังๆ อัลเดน เพียร์ซ ‪จะทำให้เธอภูมิใจ
‪- เธอจะลงแข่งกับฉันเหรอ ‪- ขอที
‪อย่าทำเป็นตกใจหน่อยเลย ‪ฉันก็รู้จักทุกคนที่เธอรู้จัก
‪ที่ต่างกันก็คือฉันไม่ได้เพิ่งเสีย ‪ผู้ติดตาม 94,000 คน
‪โอ้ พระเจ้า
‪- เธอวางแผนเรื่องนี้มาตลอด ‪- พูดอะไรของเธอ
‪วันนั้นที่รถเทรลเลอร์ของจอร์แดน คลิปนั่น
‪- มันทำไมยะ ‪- เธอเป็นคนถือกล้อง
‪ทั้งชีวิตของฉันกำลังป่นปี้ ‪แต่เธอกลับไม่ยอมหยุดถ่าย
‪เธอปล่อยให้มันเกิดขึ้น ‪เพราะเธอรู้ว่าจะมาลงแข่ง
‪ก็ได้ ฉันอาจรู้ แล้วไง
‪อย่าทำเหมือนเธอจะไม่ทำแบบเดียวกันหน่อยเลย
‪- แต่ฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน ‪- ก็นะ
‪อะไรๆ ไม่ได้เป็นแบบที่เห็นเสมอหรอก ‪เธอน่าจะรู้ดี จริงไหม
‪ใช่เลย
‪เลิกเสแสร้งได้แล้ว เรารู้ว่าเธอจน
‪- หยุดนะ ‪- ขอที
‪เธอคิดจริงๆ เหรอว่าจะหลอกเราได้
‪แม่เธอเป็นพยาบาล เธอไม่มีปัญญาซื้อรถ
‪เธออยู่บ้านรูหนูซอมซ่อบนถนนคลินตัน
‪- อัลเดน ‪- ใช่แล้ว
‪เรารู้ว่าเธอไม่ได้อยู่ที่พาลีเสดส์ ลอฟต์ส
‪เธอรู้มานานแค่ไหน
‪ไม่รู้สิ สักปีได้มั้ง
‪ที่เราไม่พูดอะไรเพราะไม่อยากทำร้ายจิตใจเธอ
‪แต่ไม่ต้องห่วง ‪ฉันไม่แพร่งพรายความลับเธอหรอก
‪ถ้าฉันอยากเก็บเป็นความลับนะ
‪เกมเริ่มต้นแล้วจ้ะ ยัยขี้มูกโป่ง
‪ปรบมือแล้วพูดดังๆ อัลเดน เพียร์ซ ‪จะทำให้เธอภูมิใจ
‪ฉันขอโทษจริงๆ
‪ที่ฉันโกหกเพราะกลัวว่าถ้าบอกความจริง
‪พวกเธอจะไม่ชอบฉันเหมือนเดิม
‪- ฉันแค่อาย ‪- ฉันไม่สนเลย โอเคไหม
‪สาบานได้ว่าฉันไม่รู้ว่านางวางแผนจะทำแบบนี้
‪ฉันไม่เข้าใจเลย มันเหมือนจู่ๆ ‪นางก็เปลี่ยนเป็นคนละคน
‪จริงเหรอ เราอาจเพิ่งได้เห็น ‪ธาตุแท้ของนางก็ได้
‪- หมายความว่าไง ‪- ฉันได้ยินว่านางลาออก
‪จากทีมเต้นแล้วมาตั้งทีมกับจอร์แดน
‪เหลือเชื่อเลย
‪ว้าว ดูเธอสิ
‪- ใครเหรอ ‪- เปล่าหรอก
‪- แค่เรื่องไร้สาระ ‪- จริงอะ
‪- แล้วทำไมหน้าแดงล่ะ ‪- ฉันเปล่าหน้าแดงนะ ก็แค่ข้อความตลกๆ
‪- ข้อความไร้สาระตลกๆ จาก… ‪- นีช่า
‪คิว เยี่ยมไปเลย
‪ฉันก็ว่าอยู่ว่าเห็นพวกเธอคุยกันที่ปาร์ตี้
‪ใช่ เขาเยี่ยมมากเลย
‪ที่จริงฉันคิดอยู่ว่าจะชวนเขาไปงานพรอม
‪ไม่จริงน่า โอ้ พระเจ้า
‪แบบนั้นวิเศษเลย พวกเธอต้องดูน่ารักมากแน่
‪- แล้วเธอจะชวนเขายังไง ‪- นี่
‪พอมีเวลาไหม
‪ไปสิ ไว้คุยกันทีหลัง
‪นึกว่านายจะไม่ยอมพูดกับฉันแล้ว
‪ขอโทษด้วย
‪ฉันโมโหมาก แต่เธอไม่ได้ทำอะไรผิด
‪ที่จริงฉันมีเรื่องอยากคุยกับเธอหน่อย
‪เฮ้ นายคือฮีโร่ในใจฉันเลย
‪นายเป็นแรงบันดาลใจ อยากฟังกลอนไหม
‪เอาสิ
‪แคเมรอน เควลเลอร์ ท่ามกลางดาวมากมาย
‪ประจันหน้ากับไอ้ถ่อย
‪ไม่เคยจะยอมอ่อย
‪แคเมรอน หนึ่ง
‪จอร์แดน โบ๋
‪ราชาแคเมรอน นายคือฮีโร่ของฉัน
‪สู้กับอำนาจต่อไปนะ พวก
‪ซึ้งตรึงใจมาก
‪คุ้มแหละ
‪โอเค
‪เธอเชื่อเรื่องพรอมบ้าบอนี่ลงไหม
‪นั่นสิ เจ๋งเลยเนอะ
‪แล้วนายคิดว่าไง
‪คือที่จริงฉันอยากคุยกับเธอเรื่องนี้แหละ
‪แต่ตอนนี้ฉันเข้าเรียนประวัติศาสตร์ศิลป์สายแล้ว
‪เลิกเรียนแล้วแวะไปบ้านฉันหน่อยได้ไหม
‪- มีบางอย่างที่ฉันอยากให้เธอดู ‪- ได้สิ
‪- ฉันจะไป ‪- เจ๋ง
‪บาย
‪เรื่องราชางานพรอมน่ะ
‪ไม่อยากเชื่อว่านายจะเอาด้วย
‪ที่จริงก็เปล่าหรอก ‪แต่ฉันเกลียดเจ้าแวน แดรนเนน
‪คนอย่างเขาทำตัวทุเรศใส่ทุกคน ‪แต่ก็ยังได้อยู่เหนือคนอื่น
‪ไม่ใช่คราวนี้แน่ ถ้าฉันทำอะไรสักอย่าง
‪- เธอพูดเหมือนมั่นใจมาก ‪- เพราะฉันมั่นใจไง
‪และหลังจากปาร์ตี้ของอัลเดน ‪นายก็ป๊อปขึ้นมาเยอะเลย
‪แต่นายต้องยอมให้คนอื่นได้เห็น ‪ตัวตนที่แท้จริงของแคม เควลเลอร์
‪พูดถึงตัวตนที่แท้จริงของฉัน
‪เชิญทางนี้เลย
‪ว้าว ไม่อยากเชื่อว่านายมีห้องมืดเป็นของตัวเอง
‪ใช่
‪มันเป็นของขวัญวันเกิดอายุ 14 ปีของฉัน
‪งั้นนายก็ถ่ายรูปมาตลอดชีวิตเลยสิ
‪ประมาณนั้น มันเคยเป็น ‪เหมือนงานอดิเรกมากกว่า
‪แต่ตอนนี้ไม่รู้สิ
‪บางครั้งฉันก็รู้สึกเหมือนว่า ‪ฉันใช้ทั้งชีวิตอยู่ในห้องนี้ได้เลย
‪แคเมรอน นี่มหัศจรรย์มากเลย
‪แล้วทำไมถึงยอมให้ฉันดูแล้วล่ะ
‪ไม่งั้นเธอคงขอไม่เลิก
‪ฉันเลยคิดว่านี่เป็นทางเดียวที่จะทำให้เธอหยุด
‪ว้าว นายมีพรสวรรค์จริงๆ นะ
‪ดูอย่างรูปนี้สิ
‪โอ้ พระเจ้า ฉันขอโทษจริงๆ
‪ก็…
‪ไม่เป็นไร
‪จริงๆ นะ
‪รู้ใช่ไหมว่านายหาเงินจากพวกนี้ได้เลย
‪เธอก็รู้ว่าฉันไม่สนเรื่องเงิน
‪ก็อาจใช่ แต่เก็บงำพรสวรรค์ของตัวเองเอาไว้
‪นายกำลังหลบซ่อนอะไร
‪รู้ไหม ฉันก็อยากถามเธอแบบเดียวกัน
‪พูดเรื่องอะไรของนาย
‪ก็พูดเรื่องนี้ไง
‪แล้วก็นี่
‪แล้วก็พวกนี้
‪ห้ามแตะขนตาปลอม ฉันติดกาวไว้แน่นมาก
‪ฟังนะ แคเมรอน มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกนาย
‪- ฉันก็มีบางอย่างต้องบอกเธอ ‪- อะไรเหรอ
‪เธอถามฉันว่าทำไมฉันเชิญเธอมาในนี้
‪ทั้งที่ไม่ยอมให้ยายตัวเองเข้ามาด้วยซ้ำ
‪- จริงเหรอ ‪- จริง
‪ยายเลยอาจคิดว่าฉันผสมยาไอซ์อยู่ในนี้
‪แล้วทำไมฉันถึงได้รับเชิญ
‪เพราะฉันไว้ใจเธอ
‪โอ้ โอเค
‪- คือ ฉัน… ‪- ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪แน่นอน ฉันแค่ต้องไปแล้ว
‪- ฉันรบกวนเวลานายมาพอแล้วด้วย ‪- เป็นฉันคงไม่พูดแบบนั้น
‪เปล่า ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนั้น ‪คือฉันแค่ต้องไปที่อื่นน่ะ
‪- ไว้ฉันโทรหานะ ‪- ได้
‪แน่นอน
‪พอมีเวลาไหม
‪มีสิ ทำไมเหรอ
‪พอดีฉันอยากขอคำแนะนำอะไรหน่อย
‪ถ้าไม่ใช่เรื่องน้ำพุแห่งความจริง
‪มาขอความช่วยเหลือ ‪เรื่องโลกอันหลอกลวงก็ตอบได้อยู่
‪ตลกตายละ
‪คืออย่างนี้
‪เรื่องแพดเจ็ตต์มันดูจะซับซ้อน ‪กว่าที่ฉันคิดไว้นิดหน่อย
‪โอเค ซับซ้อนในทางที่ดีหรือไม่ดีล่ะ
‪เพราะที่งานปาร์ตี้คืนก่อน ‪ฉันสัมผัสได้ถึงเคมีของพวกพี่
‪โอ้ เดี๋ยวนะ
‪พวกพี่คบกันแล้วเหรอ
‪โอ้ พระเจ้า จริงด้วย
‪เปล่า เราไม่ได้คบกัน เรา…
‪เราจูบกัน
‪นึกแล้วเชียว แม่เจ้า
‪นี่เรื่องใหญ่นะ พี่ชวนเธอไปงานพรอมหรือยัง
‪ถ้าพวกพี่ไปด้วยกันก็เข้าใจอยู่ ‪ถ้าได้เป็นราชากับราชินีงานพรอมล่ะ
‪มันจะวิเศษแค่ไหน
‪คงเหมือนตำนานรักราชวงศ์คาลิเลย
‪- แต่พี่เป็นเจ้าหญิงนะ ‪- นี่ๆ
‪ใช่ ฉันกะจะชวนเธอ
‪แต่หลังจากที่จูบกัน อะไรๆ มันแปลกๆ ละ
‪ก็ต้องแปลกสิ ไม่เป็นไรหรอก
‪จูบแรกมันกระอักกระอ่วนกันได้
‪ยิ่งหลังจากมีเซ็กซ์กันครั้งแรก ‪จะยิ่งแปลกกว่านี้อีก
‪ครั้งสุดท้ายก็ด้วย
‪เพราะเราไม่มีทางรู้เลย ‪ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายไหม
‪เดี๋ยวนะ เธอยังไม่เคยมีเซ็กซ์นี่
‪ใช่ แต่ฉันก็รู้อะไรบ้างแหละ อย่างเรื่องนี้
‪ถ้าพี่กังวลว่าควรชวนพี่แพดเจ็ตต์ดีไหม
‪ก็ลองถามตัวเองข้อหนึ่ง
‪โอเค อะไรเหรอ
‪ใครเป็นฝ่ายจูบก่อน
‪ที่จริงเธอเป็นฝ่ายจูบก่อน
‪งั้นพี่ก็ควรเป็นฝ่ายชวนเธอไปงานพรอมสินะ
‪ใช่ แต่พี่จะชวนเฉยๆ ไม่ได้เข้าใจนะ
‪มันเชย พี่ต้องขอแบบมีพิธีรีตอง
‪คืออะไรไม่ทราบ
‪- ไงจ๊ะ ‪- ไง
‪ยังไม่ได้ข่าวแคเมรอนเหรอ
‪ยังเลย เขาคงคิดว่าฉันเพี้ยนแน่เลย ‪ก็ฉันเล่นเผ่นออกมาแบบนั้น
‪เขาได้รับการเสนอชื่อแล้วแท้ๆ ‪ฉันไปจูบเขาให้เสียเรื่องทำไมเนี่ย
‪- ฉันพอจะมีทฤษฎีอยู่ ‪- เหรอ
‪เธอชอบเขาจริงๆ ไง แพดจ์ ‪และเมื่อเธอชอบใครสักคน
‪เรื่องอื่นก็ไม่ค่อยสำคัญ
‪จริงด้วย
‪ฉันชอบเขาจริงๆ
‪จ้ะ
‪และมีบางอย่างบอกฉันว่าเธอไม่ได้ ‪ทำเสียเรื่องขนาดที่เธอคิดหรอก
‪หมายความว่าไง
‪ดูนั่นสิ
‪โอ้ พระเจ้า แคเมรอน
‪ฉันรู้ว่านี่ไม่ใช่สไตล์ของฉันเลย
‪แต่เธอคิดว่าไง
‪- ฉันคิดว่าตกลง ‪- โทษนะ
‪ไม่อยากขัดจังหวะหวานแหววนี่หรอก
‪แต่แพดเจ็ตต์ ไม่คิดว่ามีเรื่อง ‪ที่เธอควรบอกแคเมรอนก่อนเหรอ
‪- อัลเดน ทำอะไรน่ะ ‪- อย่ายุ่งกับเธอ อัลเดน
‪- เงียบน่า ควินน์ ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪แพดเจ็ตต์ เธออยากบอกเองหรือให้ฉันบอก
‪- เธอพูดเรื่องอะไร ‪- เรื่องที่ฉันพยายามจะบอกนายเมื่อวาน
‪ที่จริงมันตลกมาก
‪หลังจากจอร์แดนกับฉันเลิกกัน
‪ฉันเสียทั้งสปอนเซอร์ ทั้งเงินเรียนมหาลัย
‪ฉันเลยสติแตก
‪- ใช่ ไม่ได้โม้นะ เธอสติแตกสุดๆ ‪- ใช่ เพราะเธอไง อัลเดน
‪ฉันเลยเดิมพันกับอัลเดน
‪ว่าฉันจะเลือกใครสักคนมาแปลงโฉม
‪ใครสักคน คนแบบไหนล่ะ
‪- เราไปคุยกันเป็นส่วนตัวได้ไหม ‪- ไม่ คนแบบไหน แพดเจ็ตต์
‪ไอ้ขี้แพ้ขั้นสุดที่หาได้ ‪เธอจะได้เปลี่ยนเขาเป็นราชางานพรอม
‪- แต่นั่นมันก่อนที่… ‪- เดี๋ยว ฉันคือตัวเดิมพันสินะ
‪- เปล่า… ‪- ฉันคือตัวเดิมพัน
‪ไปลงนรกให้หมดเลย
‪ไปเถอะ
‪โอ๊ย แทบทนดูไม่ได้อะ
‪นี่แคเมรอน ฝากข้อความไว้หรือไม่ต้องก็ได้
‪แคเมรอน นี่ฉันอีกแล้ว
‪ฉันรู้ว่าฉันพูดแบบนี้แล้ว
‪ในข้อความเสียง 800 ครั้งที่นายไม่ยอมตอบ
‪แต่ฉันขอโทษจริงๆ
‪และฉันแค่อยากรู้ว่านายไม่เป็นไร
‪เขายังไม่ตอบเหรอ
‪ค่ะ แต่จะโทษเขาได้เหรอ
‪ไม่ได้นั่นแหละ แต่ตอนนี้แม่ห่วงลูกมากกว่าหน่อย
‪ลูกกับฝีมือการรีดผ้าไม่ได้เรื่องนั่น
‪ขอแม่รีดให้นะ
‪รู้ไหมคะ หนูกล่อมตัวเองว่าที่หนูโพสต์อะไรๆ
‪เป็นเพราะหนูแคร์ผู้ติดตาม ‪แต่บางทีหนูอาจจะแค่ทำเพื่อตัวเองก็ได้
‪เพื่อให้ได้เงินและความโด่งดัง
‪หนูอาจเป็นแค่คนลวงโลก
‪ลูกรัก แม่แค่รู้ว่าลูกแม่ไม่ได้ปลอมเปลือก
‪ลูกเป็นคนจิตใจดีและเป็นห่วงเป็นใยคนอื่น
‪แต่หนูทำให้ใครบางคนเสียใจนะคะ แม่ ‪หนูทำร้ายเขาจริงๆ
‪ก็ได้ จริงอยู่
‪ลูกทำพัง แต่ถ้าลูกไม่ได้เรียนรู้อะไร ‪มันก็เป็นแค่ความผิดพลาด
‪หนูแค่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไงต่อ
‪ถ้าพรุ่งนี้หนูชนะ หนูต้องออกไปยืนหน้าผู้คนที่…
‪และเป็นตัวของตัวเอง
‪แต่ถ้าหนูไม่ชอบคนคนนั้นอีกแล้วล่ะคะ
‪ฟังนะ แม่รู้ว่าตอนนี้มันรู้สึกแบบนั้น
‪จริงๆ นะ แต่แพดเจ็ตต์ ซอว์เยอร์ที่แม่รู้จัก
‪เป็นคนดี อ่อนโยน ใจกว้าง
‪และแน่นอน หัวรั้นแบบที่แม่รู้จักมา 18 ปี
‪มีบางครั้งที่เด็กสาวคนนั้นสับสนหลงทาง
‪ซึ่งเราต่างเป็นกันทุกคน ‪แต่เธอจะหาทางกลับมาได้เสมอ
‪โธ่ กิลลี่
‪ฉันนึกว่าแกมองคนขาดซะอีก
‪เอาละ
‪- แม่ดูเป็นไงบ้าง ‪- เจิดมากค่ะ
‪แม่ได้เป็นราชินีในหมู่ผู้ดูแลแน่
‪ขอบใจ ดูเหมือนรถแม่จะมาแล้ว ‪ลูกก็แต่งตัวซะนะ
‪แล้วเจอกันที่งานจ้ะ
‪ได้ค่ะ
‪(ควินน์ ปาไนย์)
‪- เธอจะผ่านเรื่องนี้ไปได้ใช่ไหม ‪- คือฉัน…
‪ฉันรู้ว่าอะไรๆ คงไม่เป็นไปตามที่อยากให้เป็น
‪แต่อย่างน้อยแบบนี้ ฉันก็ยังพอ ‪มีโอกาสได้แก้ตัวกับแคเมรอน
‪- อยากเดิมพันไหมล่ะ ‪- อย่าเพิ่งน่า
‪นีช่า ฉันรู้ว่าเธอไม่ไว้ใจฉัน
‪ก็เขาเป็นเพื่อนรักเธอ
‪แต่ฉันคิดว่าฉันชอบเขาจริงๆ ‪ฉันเลยต้องลองดูสักตั้ง
‪เธอมีปัญหาใหญ่อยู่อย่างนะ ‪ไม่มีทางเลยที่หมอนั่นจะไปงานพรอม
‪จริง
‪นั่นแปลว่าฉันคงเหลือคนคนเดียว ‪ที่จะขอให้ช่วยได้
‪ไปตายซะ ยัยขี้มูกโป่ง
‪โอเค แรงไปนิดนะ
‪แต่ฉันต้องขอถามหน่อย
‪เขาโอเคไหม
‪ไม่รู้สิ เขาไปทำงาน
‪แล้วทำไมถึงโทรหาฉันอยู่ได้ ‪พี่ต้องไปงานพรอมไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ ควรไปตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อนแล้ว
‪แต่ฉันมีเรื่องสำคัญจริงๆ ที่ต้องขอให้เธอช่วย
‪บอกเหตุผลมาหน่อยว่าทำไมฉันต้องช่วยพี่ด้วย
‪ไม่มี และฉันรู้ดีว่าพวกเธอ ‪สูญเสียอะไรไปเยอะกว่าฉันมาก
‪แต่ช่วงนี้ฉันสูญเสียไปเยอะจริงๆ
‪ฉันเสียความเคารพตัวเอง
‪ฉันเสียทุนเรียนมหาลัย
‪ฉันเสียเพื่อนๆ
‪แต่สิ่งเดียวที่ฉันกลัวจริงๆ ว่าจะต้องเสียไป
‪คือพี่ชายของเธอ
‪คืนนี้เป็นคืนสำคัญ
‪กลายเป็นว่าการแสดงเต้นในปีนี้ ‪จะเป็นการแข่งขันเต้นแทน
‪ครูไม่รู้นะว่ามันแปลว่าอะไร ‪แต่มันเป็นการตัดสินใจของกรรมการ
‪ครูเลยสนับสนุน
‪นี่
‪ในกระเป๋ามีอะไรน่ะ
‪เสื้อผ้าทางการ
‪หรือสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดเท่าที่ฉันจะหาได้จากตู้พี่
‪พี่ ในตู้นั่นหายนะชัดๆ
‪ทำไมบนพื้นมีลูกอมสกิตเติ้ลส์เกลื่อนเลย
‪เพราะฉันทำมันหกไง ฟังนะ ‪ถ้านั่นไว้ใส่ไปงานพรอม ฉัน…
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าพี่จะพูดอะไร โอเคไหม ‪และฉันก็เข้าใจ
‪แพดเจ็ตต์ทำพัง
‪สิ่งที่เธอทำมันใจร้าย เห็นแก่ตัวและผิดมหันต์
‪ใช่ ถูกต้อง แล้วเธอมาที่นี่ทำไม
‪เพราะว่านะ แคม…
‪ฉันคิดถึงพี่
‪บริน ฉันก็อยู่นี่ไง
‪ไม่ ฉันหมายถึง…
‪ฉันคิดถึงพี่คนเก่าน่ะ ก่อนที่…
‪ก่อนจะมีเรื่องแม่
‪ตั้งแต่พี่ได้เจอแพดเจ็ตต์
‪เหมือนพี่กลับมา พี่ยิ้มได้อีกครั้ง ‪และพี่ก็มีความสุข
‪และฉันรู้สึกเหมือนมันเป็นครั้งแรกเลย ‪ตั้งแต่เราย้ายมาที่นี่
‪ที่ฉันได้พี่ชายคนเดิมคืนมา
‪อย่ายอมเสียเธอไปนะ แคม
‪เราเสียแม่ไปแล้ว ‪และนั่นเป็นเรื่องที่เราทำอะไรไม่ได้
‪แต่ตอนนี้พี่มีทางเลือก ‪เพราะงั้นอย่ายอมเสียเธอไปนะ
‪มาสักที ค่อยยังชั่ว ‪เราต้องรอเธอมาถึงจะเริ่มเต้นได้
‪- คืนสำคัญเลยเนอะ ‪- ต้องการอะไร อัลเดน
‪ก็ไม่มีอะไร ฉันแค่เห็นว่าเธอ ‪ไม่ได้หนีบแคเมรอนมาด้วย
‪- เพราะงั้น… ‪- เขาไม่มา โอเคไหม
‪เธอชนะเดิมพัน
‪แล้วเมื่อไรเธอจะเป็นคนขี้แพ้ถาวร
‪ฉันจะจัดการให้เร็วที่สุด พอใจหรือยัง
‪ฉันจะพอใจก็เมื่อได้รับมงกุฎแล้ว
‪และหวังว่าเธอจะชอบท่าเต้นใหม่ ‪ที่ฉันกับจอร์แดนช่วยกันคิดนะ
‪พวกเอิร์ธเควก ได้เวลารายงานตัว ‪ที่เวทีเพื่อแสดงการเต้นประจำปีแล้ว
‪- มาเลย ตอนนี้แหละ ‪- จอร์แดน ได้เวลาแล้ว
‪เร็วเข้า เด็กๆ ถ้าพวกเธอวางติ๊กต็อกลง
‪ก็จะได้เห็นคนเต้นกันจริงๆ เลยนะ
‪มันต้องวิเศษแน่
‪โรงเรียนนี้มีประเพณีที่เพี้ยนสุดๆ เลย
‪นี่ โทษนะ โทษที หวัดดี
‪เราจ้างดีเจมาดูแลเรื่องพวกนี้ ‪พวกนั้นบอกว่าเขาน่าจะอยู่แถวนี้
‪- โอ้ ที่จริงผมนี่แหละครับ ‪- เธอเหรอดีเจ
‪เยี่ยม แล้วข้าวของของเธอล่ะ
‪- ข้าวของของผมเหรอ ‪- อุปกรณ์น่ะ
‪เครื่องเล่นแผ่น
‪จานจ๊อก เครื่องครอสเฟด ‪ตัวสแครตช์แทรกเตอร์น่ะ
‪พวก ผมไม่รู้หรอกว่าอุปกรณ์พวกนั้นมันอะไร
‪จะบอกว่าเราจ่าย 4,500 ดอลลาร์ ‪เป็นค่ามือถือเธอเนี่ยนะ
‪ครับ ประมาณนั้น
‪รู้ไหมว่านั่นเยอะกว่าเงินเดือนครูทั้งเดือนอีก
‪ก็เพิ่งรู้ตอนนี้แหละครับ
‪นี่ ไม่มีวี่แววแคเมรอนเลยเหรอ
‪ไม่มีเลย และถ้าเขาไม่รีบมา ‪มันจะสายเกินไปด้วย
‪มันสายไปแล้ว ครูใหญ่บ๊อช ‪จะประกาศผลโหวตแล้ว
‪- แน่ใจนะว่าเธอยังอยากทำแบบนี้ ‪- จ้ะ
‪ถ้าฉันชนะ ฉันอยากให้เธอใช้มือถือเธอ ‪ไลฟ์ให้หน่อย แล้วก็ใช้แอปนี้
‪ในเครื่องฉันและกดปุ่มสีแดง
‪- ฉันจะไลฟ์สองเครื่องพร้อมกันยังไง ‪- เอามือถือมา
‪สวัสดี ว่าไง เฮ้ หนึ่ง สอง สาม ‪มองทางนี้หน่อย
‪เอาละ ถึงช่วงเวลาสำคัญแล้ว
‪ครูรู้ว่ามีการไลฟ์สด ‪แต่ถ้าพวกเธอเอามือถือลง
‪เธอจะได้เห็นว่ามันเกิดขึ้น ‪ตรงหน้าพวกเธอเลยนะ
‪ฟังนะ ครูรู้ว่าเรื่องนี้สำคัญมากกับพวกเธอบางคน
‪เพราะงั้นก็มาจัดการกันเลย จะได้ให้มันจบๆ ไป
‪เอาละ ราชางานพรอมมัธยมคาลิ ‪ประจำปี 2021 คือ…
‪จอร์แดน แวน แดรนเนน
‪ยินดีด้วยนะ จอร์แดน
‪ช่างถ่อมตัวซะจริงเลยเนอะ
‪อยากตบหน้าเขาสักเพียะจัง
‪ครูล้อเล่น ครูไม่มีทางตบนักเรียนหรอก ‪เว้นแต่จบการศึกษาแล้ว
‪แต่เขาคงเรียนไม่จบหรอก เพราะงั้นไม่เป็นไร
‪โอเค
‪เอาไปเลย พี่ใหญ่ ภูมิใจในตัวเธอจริงๆ
‪ดื่มด่ำกับช่วงเวลาแห่งความรุ่งโรจน์ซะ
‪- ไม่เอาอีกแล้วนะ ‪- ไม่ชอบมันเลย
‪จอร์แดน แวน แดรนเนนเองจ้ะ เบบี้!
‪แค่นั้นเหรอ
‪ใช่ฮะ
‪นั่นสิเนอะ
‪เปล่า ครูแค่จะขอไมค์
‪- อ๋อ ครับ ‪- โอเค เอาละ เยส!
‪เมื่อกี้สนุกดี
‪ไปต่อกันเลย ราชินีงานพรอมประจำปี 2021
‪หญิงสาวผู้ได้รับเสียงโหวตให้มา ‪เต้นคู่กับหนุ่มที่อยู่หลังครูคนนี้
‪ไม่ๆ ใส่ไว้ ใส่ไว้ให้ครบทุกตัว
‪พวกเราเคยเห็นหัวนมเธอบ่อยมากแล้ว
‪เอาละ ราชินีงานพรอมประจำปี 2021
‪จากการโหวตที่สูสีที่สุดที่ไม่ได้เห็นมานานแล้ว
‪แพดเจ็ตต์ ซอว์เยอร์
‪เย่ แพดเจ็ตต์
‪ยินดีด้วยจ้ะ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- เธอสวยมาก
‪มันต้องอย่างนี้ แพดจ์!
‪นี่คือฉัน
‪และนี่ก็ฉันเหมือนกัน
‪นี่ก็ฉันด้วย
‪เฮ้
‪แต่ฉันจะบอกความลับเล็กๆ ‪ให้ทุกคนฟัง มันปลอมทั้งเพ
‪เพราะความจริงก็คือนี่ต่างหาก ‪ตัวตนแท้จริงของฉัน
‪นี่ก็ด้วย
‪แล้วก็จะลืมอันนี้ไม่ได้
‪ยัยขี้มูกโป่ง!
‪ใช่ นั่นคือน้ำมูกที่ไหลออกมาจากจมูกฉันเอง
‪แต่ประเด็นก็คือ
‪ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา
‪ฉันมัวแต่ยุ่งอยู่กับการขายตัวเองบนโลกโซเชียล
‪สวมภาพลักษณ์ที่ฉันอยาก ‪ให้คนอื่นคิดว่าฉันเป็นแบบนั้น
‪คนสมบูรณ์แบบ
‪ที่แต่งหน้าเป๊ะปัง
‪สวมเสื้อผ้าไร้ที่ติ
‪ผลการเรียนยอดเยี่ยม
‪และแฟนที่สมบูรณ์แบบ
‪แต่เชื่อฉันเถอะ
‪ไม่มีอะไรห่างไกลความจริงได้เท่านี้อีกแล้ว
‪ฉันถึงขั้นโกหกเรื่องที่อยู่ของตัวเอง
‪เราต่างก็ทำกัน
‪ในแบบของตัวเอง
‪เหมือนที่คนพิเศษคนหนึ่งเคยบอกฉัน
‪เขาบอกว่ามัธยมปลายก็เป็นแค่กลุ่มคนขี้กลัว
‪ที่แสร้งเป็นในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้เป็น
‪และนั่นก็อาจจะจริง
‪โดยเฉพาะเมื่อเราอยู่ในจุดที่ย่ำแย่ที่สุด
‪แต่มันไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้นเลย
‪นั่นคือบทเรียนที่เขาสอนฉัน
‪ฉันแค่หวังว่าจะไม่ต้องเสียเขาไป ‪เพื่อเรียนรู้บทเรียนนี้
‪แน่ใจเหรอ
‪ที่สองมาแล้วค่ะ หลีกทางหน่อย
‪ที่สองจะรับไว้เอง ‪ถ้าเธอไม่ต้องการ หนูรับเองค่ะ
‪ขอโทษด้วยนะ คุณเพียร์ซ อันที่จริงเธอได้ที่สี่
‪ไม่ค่ะ หนูขอให้มีการนับคะแนนใหม่
‪ไม่ต้องหรอก เธอแพ้ยับเลย
‪ช่วยลงจากเวทีด้วย
‪ขอบใจจ้ะ เอาละ
‪ดังนั้นผู้ครองตำแหน่งรองชนะเลิศ ‪และราชินีงานพรอมประจำปี 2021
‪เป็นผู้สมัครที่คนโหวตเพิ่มชื่อเข้ามาเอง
‪ชื่อของเธอเซเลสต์ สตราซินสกี้
‪เซเลสต์ สตราซินสกี้อยู่ในนี้ไหม
‪หมวกน่ะ
‪เอาละ มาเต้นรำกัน
‪- โอ๊ย ‪- ไปตายซะ!
‪ดีเจ เพลงมา!
‪- แพดเจ็ตต์ ‪- เอาละ
‪กลับก่อนละ
‪เดี๋ยวสิ มือถือ
‪- เธอจะไปไหน ‪- กลับบ้าน
‪ไม่เอาน่า อยู่กับเราก่อน
‪ฉันขอยกโทษให้เธออย่างเป็นทางการ
‪ไม่ละ ฉันหมดธุระที่นี่แล้ว
‪แต่ยังไงก็ขอให้สนุกกันนะ
‪ถ้างั้น…
‪ฉันยังอยู่ ทำไมฉันถึงรู้จักเพลงนี้นะ
‪(ฉันชอบที่เธอขึ้นไปพูดนะ)
‪(นายได้ดูไลฟ์ด้วยเหรอ)
‪(ล้อเล่นหรือไง จำไม่ได้เหรอ ‪ว่ามือถือฉันเป็นวัตถุโบราณ)
‪ไง
‪แคเมรอน ฉัน นาย…
‪ฉันมีตัวช่วยนิดหน่อย
‪จะขี่มาถึงนี่เลยก็ได้แหละ ‪แต่คงโดนจับบนทางหลวงซะก่อน
‪ฉันหมายความตามที่พูดจริงๆ นะ
‪จากนี้ไปฉันจะซื่อสัตย์กับตัวตนของตัวเอง
‪ฉันสัญญา
‪ก็ได้ ถ้าเราจะซื่อสัตย์กันจริงๆ
‪มีอย่างหนึ่งที่เธอพูดผิดไป
‪อะไรเหรอ
‪เธอจะไม่มีวันเสียฉันไป
‪เอาจริงเหรอ
‪- ฉันหมดเรื่องกับเธอแล้ว ‪- ขอบคุณ
‪เราถึงไหนกันแล้วนะ
‪เยส! ไชโย สักทีนะ!
‪โอ้ พระเจ้า!
‪ดูนั่นสิ!
‪อรุณสวัสดิ์ ทุกคน
‪เดาซิว่าเราอยู่ที่ไหน
‪โปรตุเกส!
‪เหลือเชื่อเลยเนอะว่านี่วันที่หก ‪ของการเดินทางแล้ว
‪ทักทายหน่อย แคเมรอน
‪ฉันแค่อยากขอบคุณผู้ติดตามทุกคนที่กลับมาอยู่กับฉัน
‪คนที่ให้การสนับสนุนทิศทางใหม่ของฉัน
‪หวังว่าทุกคนจะติดตามเราต่อไปตลอดหน้าร้อนนี้ ‪เพราะแคเมรอนสัญญาว่า…
‪จะช่วยฉันโพสต์รูปทุกวันตลอดการเดินทาง
‪เพราะงั้นดูแลตัวเอง เป็นตัวของตัวเอง
‪แล้วเจอกันอีกเร็วๆ นี้
‪(แฮชแท็กหอไอเฟลปารีส)
‪(แฮชแท็กร้านเลอเดวาเกอร์ลิสบอน)
‪(แฮชแท็กแม่น้ำริโอเดอซานโตรวาโซเวนิส)
‪(แฮชแท็กร้านสักอัมสเตอร์ดัม)
‪เอาละ อัลเดน
‪อย่ามาหาว่าฉันเทเดิมพันละ
‪(ขี้แพ้)
‪(แฮชแท็กแพ้เดิมพัน)
‪โทษที
‪เธออีก
‪ให้ตาย ผมสะดุ้ง
‪ต้องอย่างนี้!
‪ใช้ได้ ใช้ได้เลย
‪แต่ฉันยังอยู่นะ และฉันจะพูดใหม่อีกทีแล้วกัน
‪เธอเป็นหัวหน้าทีม…
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์