Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪จ็อกกิงเป็นไงบ้าง
‪ก็ดีค่ะ
‪รีบอาบ แล้วออกมาได้แล้ว ที่นี่ควรจะต้องสนุก
‪("เคิร์ฟวิลิเนียร์" ‪สถาปัตยกรรมสมัยใหม่)
‪(บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์)
‪อะไรคะ
‪คุณสวยมาก
‪- เอาละ ‪- ค่ะ
‪- พร้อมไหม ‪- ค่ะ
‪ไปกันเถอะ
‪ไม่เอามือถือไปเหรอ
‪คืนนี้คืนเดตจริงจังสินะ โอเค
‪เอ
‪แอล
‪ที
‪"เกสตัลท์" เป็นชื่อคน โทษที
‪- และเป็นคำ ‪- ทฤษฎีน่าสนใจ
‪แล้วก็เป็นข้อเท็จจริงด้วย
‪- ผมขอท้าคุณ ‪- โอเค
‪"เกสตัลท์ แปลว่าหน่วยทั้งหมดที่ถูกจัดระบบ ‪ที่ถูกมองว่าเป็นมากกว่า..." บ้าจริง
‪- แน่ใจนะว่าอยากสู้ต่อ ‪- ใช่ๆๆ
‪ก็แค่ฉันเก่งกว่าคุณเยอะค่ะ โทษที
‪จะว่าไป พูดถึงเรื่องการจัด…
‪อะไรนะคะ
‪- ผมหมายถึงจัดปาร์ตี้ขึ้นบ้านใหม่ของเรา ‪- แต่ในแบบที่ประหลาดสุดๆ
‪ผมส่งคำเชิญทางอีเมลไปเมื่อเช้า
‪อ๋อค่ะ ขอบคุณที่ส่งค่ะ
‪สอง…
‪แล้วคุณรู้สึกอะไรบ้างไหม
‪ผมเห็นคุณเช็กตอนอาบน้ำ
‪โอเค ก็มีเหตุผลนะ
‪เพราะงั้นคุณถึงมองฉันแบบนั้นตอนอยู่ที่บ้าน
‪ฟังผมนะ
‪ถ้ามันเกิดขึ้นอีก
‪เราจะจัดการกับมันอีกครั้ง ด้วยกัน
‪คนแพ้ยังต้องซักผ้า
‪ผมเกลียดคุณสุดหัวใจ
‪ฉันก็เกลียดคุณ
‪มานี่มา
‪เอาละ ส่งมานี่
‪คุณยังโอเคไหมถ้าจัดปาร์ตี้วันที่ 18 ‪เพราะผมเขียนใส่ในอีเมลเชิญไป
‪ค่ะ ฉันว่าเพอร์เฟกต์
‪ช้ากว่านั้น จะใกล้วันขอบคุณพระเจ้าเกินไป
‪เฮ่ เดี๋ยวนะ มานี่สิ
‪- อะไรคะ ‪- ผมภูมิใจในสิ่งที่เราสร้าง
‪คุณสร้างมันกับมือ
‪ใช่ แต่ผมสร้างมันให้คุณ
‪ผมสร้างมันให้เรา
‪ดูหนังกันไหม
‪หนังเหรอ นึกว่าเป็นคืนเดตกันซะอีก
‪เป็นไอเดียที่แจ่มกว่าตั้งเยอะ
‪มีอะไรคะ
‪คุณเปิดประตูหลังทิ้งไว้เหรอ
‪เปล่า
‪เฮนรี่
‪ไม่นะ ประตูหลังปิดอยู่
‪อะไรเนี่ย
‪คุณโอเคไหม
‪ค่ะ ฉัน…
‪- ถ้ามันพยายามทำร้ายเราล่ะ ‪- ไม่ๆๆ
‪ฟังนะ พวกมันแค่อยากได้ของของเรา
‪จริงเหรอคะ
‪จริง
‪โอเค งั้นทำไมพวกมันไม่เอาอะไรไปเลย
‪ผมไม่รู้
‪มันน่าอายนะ เอาจริงๆ
‪ค่ะ ข้าวของของเราไม่ดีตรงไหน
‪ใช่ไหมล่ะ
‪เรามีแต่ของดีๆ
‪ผมจะลองดูรอบๆ อีกที โอเคไหม เดี๋ยวผมมา
‪โอเคค่ะ
‪ผมว่ามันค่อยๆ ดีขึ้น
‪ผมไม่รู้สึกโมโหเธอตลอดเวลา
‪การฝึกหายใจ…
‪และผมคิดเรื่องต้องย้ายโรงเรียน ‪และหงุดหงิดเธอขึ้นมาอีก
‪การย้ายเป็นเรื่องทำใจยาก
‪มันห่วยแตก
‪ขึ้นอยู่กับว่าเธอย้ายไปอยู่ไหน
‪เธออาจจะชอบฝั่งอีสต์โคสต์ก็ได้ ฉันชอบนะ
‪- คุณโตที่นั่นเหรอ ‪- เปล่า
‪ฉันโตที่อินเดีย ‪แล้วย้ายไปเรียนมหาวิทยาลัยที่บอสตัน
‪- อะไรทำให้คุณอยู่ต่อ ‪- สามีฉัน
‪- เราเจอกันที่นั่น ‪- เขากล่อมคุณยังไง
‪มันอาจได้ผลกับแม่ผมก็ได้
‪เขาจีบฉันด้วยของที่ระลึกราคาถูก
‪- เขาซื้อนาฬิกาให้ฉันตอนเดตแรก ‪- เป็นของขวัญที่แปลกชะมัด
‪- ไม่ได้จะว่านะครับ ‪- ฉันยังเก็บนาฬิกาเรือนนั้นไว้นะ
‪ตกลงคุณจะบอกว่าผมควรติดสินบนเธอเหรอ
‪ที่จริงฉันจะบอกว่าเธอไม่ควรโกรธแม่มากนัก
‪อย่าโกรธที่เธอพยายามเป็นแม่ที่ดี
‪ลูกคุณโกรธที่คุณย้ายมาที่นี่ไหม
‪เราไม่มีลูกด้วยกัน ไม่
‪(นัดหมายนักวิทยาเนื้องอก ‪11:45 น.)
‪ฉันพอจะนัดคุณหมอให้คุณได้วันที่…
‪หวัดดีครับแม่ ขอบคุณฮะ
‪วันที่ 23 เป็นไงคะ คุณอยากได้…
‪- หวัดดีครับ ให้ช่วยอะไรไหมครับ ‪- คุณพาร์สันส์
‪นักสืบมอร์ส
‪กรมตำรวจคอร์ราเลส
‪ครับ ใช่ เอ่อ เข้ามาก่อนครับ
‪โทรศัพท์มือถือสองเครื่อง ‪และแล็ปท็อปหนึ่งเครื่อง
‪แค่นั้นเหรอ
‪เล็งไว้ว่าจะขโมยชิ้นไหน
‪ทำไมคุณกับภรรยาทิ้งมือถือไว้ที่บ้าน
‪เราเคยติดมือถือมาก โดยเฉพาะผม
‪และเราตัดสินใจว่าตอนเราย้ายบ้าน
‪ตอนเราอยู่ด้วยกัน ‪จะไม่มีอะไรมาขัดจังหวะน่ะครับ
‪- คุณแต่งงานมานานแค่ไหนแล้ว ‪- สิบสองปี
‪แล้วคุณย้ายมาคอร์ราเลสเมื่อไหร่
‪ก็มาเตรียมตัวสร้างบ้านได้ปีนึง ‪แล้วเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่เมื่อสองเดือนก่อนครับ
‪บอสตันเป็นเมืองการแข่งขันสูง ‪เราเลยมองหาอะไรที่ตรงข้าม
‪มีศัตรูที่นี่บ้างไหมตั้งแต่มาอยู่
‪ผมไม่คิดว่าไอ้ที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องส่วนตัวนะครับ ‪ทำไมล่ะ คุณคิดงั้นเหรอ
‪ก็เป็นสิ่งที่เราพยายามหาคำตอบอยู่
‪แล้วที่บอสตันล่ะ
‪ที่บอสตันทำไม
‪คุณทิ้งศัตรูไว้ที่นั่นบ้างไหม
‪ไม่มีคนไหนจะบินข้ามประเทศ ‪มาบุกรุกบ้านผมหรอก ไม่
‪บ้านสวยนะครับ
‪ใหญ่มาก คุณออกแบบเองเหรอ
‪ครับ
‪อะไร
‪แค่แปลกใจที่คุณไม่ติดตั้งระบบเตือนภัย ก็เท่านั้น
‪คือผมเข้าใจว่าคอร์ราเลสปลอดภัย
‪คืนนั้นคุณกับภรรยาออกจากบ้านไปนานแค่ไหน
‪- สองสามชั่วโมง ‪- สองสินะ
‪- ครับ สองหรือสาม ‪- อันไหนแน่ สองหรือสาม
‪ผมพยายามปะติดปะต่อเส้นเวลา ผมต้องการ…
‪ภรรยาผมกังวลใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น ‪และผมรู้ว่าคุณทำหน้าที่ของคุณ
‪- ครับ ‪- แต่หน้าที่ของผมคือทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย
‪แล้วผมจะบอกภรรยาว่ายังไง ‪ว่าพวกคุณกำลังช่วยให้เธออุ่นใจ
‪ฟังดูเหมือนคุณต้องการช่างประปา
‪ผมจะจัดการเรื่องนั้นเอง
‪บอกเธอนะ
‪ว่าเรากำลังแกะรอยเบาะแสบางอย่าง
‪ตกลงว่า…
‪ข่าวดีค่ะ ก้อนที่คุณรู้สึกอาจเป็นแค่ ‪เนื้อเยื่อแผลเป็นที่เหลืออยู่ค่ะ
‪ฉันไม่เห็นตัวบ่งชี้ว่ามะเร็งจะกลับมา
‪โอเคค่ะ
‪โอเคค่ะ ฉันแค่อยากแน่ใจจริงๆ
‪แน่นอนค่ะ คุณเก็บสำเนาไว้ได้นะคะ
‪ค่ะ ขอบคุณ
‪แล้วคุณรู้สึกยังไงบ้าง
‪ฉันไม่เป็นไร แค่เหนื่อยมาก
‪ได้ยินเรื่องการบุกรุก
‪คอร์ราเลสเป็นเมืองเล็กน่ะ
‪สิ่งที่คุณไม่ได้ยินที่โบสถ์ ‪คุณก็ต้องได้ยินจากที่ไหนสักแห่ง
‪ฉันรู้ว่านี่เป็นสายงานคุณ ‪แต่ถ้าคุณอยากคุยกับใครสักคน
‪ไม่ค่ะ ขอบคุณมาก ฉันโอเค
‪- แน่ใจนะ ‪- ค่ะ
‪สามีฉัน เขาคอยช่วยฉันอยู่
‪ช่วยเยอะเลยละที่จริง
‪เขาคอยอยู่เคียงข้าง ‪และจัดการกับทุกเรื่องของฉันได้ดีจริงๆ
‪เขาจะเดินจากไปก็ได้ ‪คนส่วนใหญ่คงไปแล้วถ้าอยู่ในจุดนั้น
‪และบางครั้งฉันก็ไม่น่าอยู่ใกล้ด้วยจริงๆ
‪แต่เขาอยู่กับฉัน ‪และเป็นกำลังใจให้ฉันผ่านมันไปให้ได้
‪ตาทึ่ม
‪(ดิฟายแอนท์ ‪ระบบไฟจับความเคลื่อนไหวเพื่อความปลอดภัย)
‪(ปลดล็อก)
‪(ประตูหน้า ‪ล็อก)
‪(ไฮ ดีเสิร์ต ‪ศูนย์ภาพวินิจฉัย)
‪เฮนรี่
‪อยู่นี่
‪ที่จริง รอเดี๋ยวนะ
‪เกิดอะไรขึ้นคะเนี่ย
‪โอเค เข้ามาได้
‪โอเค
‪แต่นแต๊น
‪- คุณซ่อมรูปของเรา ‪- ใช่
‪และชั้นวางของ ‪ไฟทางเดิน และเก้าอี้โต๊ะทำงาน
‪แต่ใครจะไปสนว่าเยอะแค่ไหน
‪ดูคุณสิ
‪เดี๋ยวนะ รูปนี้ไม่เคยวางตรงนี้ไม่ใช่เหรอ
‪ไม่น่ะสิ ผมเอารูปใหม่ๆ มาเพิ่ม
‪คุณนี่สุดยอดจริงๆ
‪ใช่ ไม่มีอะไรสร้างแรงบันดาลใจ ‪ได้ดีเหมือนโจรขึ้นบ้าน
‪นี่ ฉันเห็นไฟกับล็อกที่คุณติดตั้งไว้
‪- คุณว่าจะต้องใช้มันเหรอ ‪- ผมก็แค่เป็นผม
‪ผมยังซื้อมือถือใหม่ให้เราสองเครื่องด้วยนะ
‪และผมติดตั้งแอประบุพิกัด
‪แบบว่าถ้าคุณไม่สบายใจที่ต้องอยู่คนเดียว…
‪คุณซื้อคอมใหม่ด้วยไหมคะ
‪เฮนรี่
‪ไม่เอาน่า คุณจะโกรธฉันเรื่องนี้ไม่ได้นะ
‪ฉันแค่อยากแน่ใจก่อนที่จะพูดอะไรกับคุณ
‪ใช่ แต่เราจะปิดบังกันไม่ได้ มีร่า ‪เราไม่ใช่คู่รักแบบนั้น
‪คุณพูดถูก
‪ฉันไม่อยากให้คุณกังวลถ้าไม่มีอะไรต้องกังวล
‪ผมต้องรู้นะ ไม่งั้นผมจะดูแลคุณได้ยังไง
‪ทุกอย่างโอเคไหม
‪ค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‪ฉันขอโทษ
‪มานี่มา
‪ฉันรักคุณมากนะ
‪ผมก็รักคุณ
‪เฮนรี่
‪ไฟดับ
‪ดูเหมือนว่าเมื่อกี้จะฝนตก พายุอาจทำมันพัง
‪ผมจะไปดูเครื่องปั่นไฟ
‪ขอบคุณ
‪พระเจ้า
‪มีร่า
‪โอเค คุณไม่เป็นไรนะ
‪โอเค
‪พวกเขาอยู่ไหน
‪ผมไม่รู้
‪เร็วเข้า ไปเถอะ
‪ฟังนะ อยู่ตรงนี้ เดี๋ยวผมมา
‪- ไม่ อย่าไปเลยนะ ขอละ ‪- อยู่นี่ ไม่ เดี๋ยวผมมา
‪อยู่ตรงนี้นะ
‪โอเค มาเร็ว
‪- เฮนรี่ ‪- พวกมันอยู่นี่
‪จับเขา
‪- เอาปืนมา ‪- จับเขาไว้
‪เฮนรี่
‪ไป
‪จับมัน
‪- ไปๆ ‪- เปิดประตู
‪เปิดสิวะ
‪- นี่ เอากุญแจไปแล้วรีบไปที่รถ ‪- อะไรนะ
‪ผมจะหย่อนคุณลงไป
‪-เร็วเข้า ขอละ ผมจับคุณไว้เอง ‪- โอเค
‪- เฮนรี่ ‪- ผมจับอยู่ เกาะแน่นๆ
‪- จับแขนผมไว้ ผมจะหย่อนคุณลง ‪- เฮนรี่
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ไป
‪ฉันไม่เป็นไร
‪เฮนรี่
‪ไม่นะ อย่า เฮนรี่ เกิดอะไรขึ้น
‪- จับมัน ‪- ไม่
‪- ไม่ ขอร้องละ อย่ายุ่งกับเขา อย่า ‪- วิ่ง ไป
‪โอเค
‪เฮนรี่
‪พระเจ้าช่วย
‪โอเค
‪ไม่นะ
‪ได้โปรด
‪ผมขอโทษ
‪มันอยู่ในบ้านมานานแค่ไหนแล้ว
‪ผมมีมันตั้งแต่อยู่ที่บอสตันแล้ว
‪ฉันนึกว่าเราไม่ใช่ "คู่รักแบบนั้น" ซะอีก
‪คุณจะให้ผมเก็บมันไว้ไหมถ้าคุณรู้มาก่อน
‪- ไม่ ‪- ผมถึงไม่บอกคุณยังไงละ
‪มันไม่อยู่แล้ว
‪- ตำรวจเอาไป ‪- ค่ะ
‪แทนที่จะเอาซุกไว้ในกระถางต้นไม้ฉัน
‪ผมว่าไอเดียดีออก
‪ไอเดียเลิศเลอ ทุกบ้านควรมีที่ซ่อนอาวุธลับๆ
‪แค่ปืนกระบอกเดียว
‪และเราโชคดีที่มีมัน
‪โอเค พวกเขามาแล้ว
‪(คลินท์ อ็อกซ์โบว์)
‪เชิญดูครับ
‪(ดีแลน ค็อบบ์)
‪พวกเขาเป็นใคร
‪พวกเขามาจากอีเกิลพอยต์
‪ลานจอดรถพ่วงอีกฝั่งของเมือง
‪ชุมชนยากจน อาชญากรรมเยอะกว่าแถวนี้
‪เขาหากินด้วยการเป็นอาชญากร ‪ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับยาเสพติด
‪สองคนนี้ก็เหมือนกัน
‪วางแผนจะสอบสวนเขาถ้าทำได้
‪ใคร
‪เขาอยู่ในห้องไอซียูที่รพ.เซนต์แมรี่ส์
‪- ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ‪- เดี๋ยว พวกเขายังไม่ตายเหรอ
‪- แค่เขา ‪- ตำรวจรัฐก็จะคุยกับเขาด้วย
‪- ผมก็ว่างั้น ‪- คุณพูดเรื่องอะไรกันคะ
‪คนพวกนี้เป็นใคร
‪บางคนผมก็รู้ชื่อรู้หน้า ‪รู้ว่าพวกมันเคยทำอะไรมาบ้าง
‪แต่นอกเหนือจากนั้น…
‪ผมอาจเล่นพวกมันอยู่หมัด ‪กับสิ่งที่ทำกับพวกคุณ อาจจะ
‪มันดูจะเข้าเค้าอยู่…
‪แต่ยังมีอีกเรื่อง
‪เด็กสาวละแวกนี้หายตัวไปเดือนนึงแล้ว
‪คริสตีน ค็อบบ์
‪นักศึกษาปีหนึ่งที่วิทยาลัยชุมชน
‪ตำรวจรัฐคิดว่าคนพวกนี้ ‪เกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของเธอ
‪ประเด็นคือถ้าหมอนี่ไม่รอดขึ้นมา
‪เราอาจไม่มีวันเจอเธอ
‪พระเจ้า สงสารครอบครัวเธอ
‪ผมคิดว่าคุณไม่เข้าใจนะ
‪คนพวกนี้คือครอบครัวเธอ
‪(ดีแลน ค็อบบ์ ‪โคลบี้ ค็อบบ์)
‪เพิ่งซ่อมโต๊ะร่างแบบผมเสร็จ
‪จะไปข้างนอกเหรอ
‪ใช่ ผมจะซื้อของที่เหลือสำหรับปาร์ตี้ขึ้นบ้านใหม่
‪ยังอยากจัดอยู่อีกเหรอ
‪ใช่ๆ คิดว่าน่าจะดีกับเรานะ ไม่คิดงั้นเหรอ
‪ผมไปไม่นานหรอก ‪แค่แวะไปร้านเกรย์สันส์ในเมือง
‪ร้านปิดสองทุ่มทุกวันอาทิตย์ คุณอยู่ที่นี่ได้ใช่ไหม
‪หรือคุณแค่ไม่ต้องห่วงเรื่องปาร์ตี้
‪- มีร่า ‪- หรือซ่อมเฟอร์นิเจอร์
‪- หยุดน่า ‪- ให้ตายสิ คุณทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‪ใช่ ผมพยายามอยู่
‪- คุณฆ่าคนพวกนี้ ‪- คนที่กำลังจะฆ่าเรา
‪ถึงยังงั้น คุณไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยรึไง
‪รู้สึกอยู่แล้ว มันทำผมขยะแขยงจนจะอ้วก
‪ยังไม่มากพอ ‪ที่คุณจะเลี่ยงความจำเป็นจะจัดงานสังคม
‪- เราต้องผ่านเรื่องนี้ไปให้ได้ ‪- มันเพิ่งเกิดสดๆ ร้อนๆ โอเคไหม
‪ถ้ามีพวกมันอยู่ข้างนอกอีกล่ะ
‪เราจะผ่านมันไปได้ยังไง
‪คุณกลัว
‪ผมก็กลัว
‪แต่เราเคยกลัวมาก่อน และเราผ่านมันมาได้…
‪ด้วยกัน ด้วยการแก้ไขความเสียหาย
‪นี่
‪ผมชวนเพื่อนๆ ผมมา
‪ผมแค่พยายามกลับไปเป็นปกติ เท่านั้นเอง
‪ไว้ผมไปซื้อของวันอื่นก็ได้
‪ไม่ค่ะ
‪แค่…
‪ไปเถอะค่ะ
‪แน่ใจนะ
‪ค่ะ แน่ใจ ฉันไม่เป็นไรหรอก
‪ผมรักคุณนะ คุณรู้ใช่ไหม
‪ฉันก็รักคุณค่ะ
‪เฮนรี่
‪หวัดดี นี่เฮนรี่ พาร์สันส์ โปรดฝากข้อความไว้
‪เฮ่ ฉันเอง
‪คุณคงโชคร้ายไม่มีเงินจะจ่ายค่าของ
‪เพราะคุณลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่นี่
‪หวังว่าคุณจะฟังข้อความนี้ก่อนถึงร้านนะคะ
‪โอเค บาย
‪รู้อะไรไหม ฉันว่าฉันจะขับตามคุณไปดีกว่า
‪(โรงพยาบาลเซนต์แมรี่ส์)
‪คุณจะไปไหนของคุณ
‪ไง หายไปไหนมา ออกไปขับรถเล่นมาเหรอ
‪ฉันพยายามโทรหาคุณ
‪บ้าจริง ใช่ ‪มันตรงเข้าฝากข้อความเฉย โทษที
‪มีอะไรหรือเปล่า
‪ฉันเจออุบัติเหตุ
‪พระเจ้าช่วย คุณเป็นอะไรไหม
‪ค่ะ ฉันแค่พยายามขับตามคุณไป
‪และคุณขับเบี่ยงจากเมืองไปโรงพยาบาล
‪ใช่ ผมเลี้ยวผิด ผมเกือบไปร้านเกรย์สันไม่ทัน
‪อ่อใช่
‪ผมรู้แล้วละ แต่ก็ขอบคุณนะ
‪เจ้าของร้านบอกให้ผมกลับไปสัปดาห์หน้า ก็เลย…
‪- เมืองเล็กน่ารักจะตายใช่ไหมล่ะ ‪- ค่ะ
‪รถคุณอยู่ไหน
‪พวกเขาลากมันไปที่อู่ซ่อมรถ ‪ฉันนั่งอูเบอร์กลับบ้าน
‪โอเค ผมจะจัดการเอง ไม่ต้องห่วง ‪ดีแล้วที่คุณไม่เป็นไร
‪มีร่า
‪(เฮนรี่ ‪คิดถึงคุณนะ)
‪ไว้เจอกันนะคะ
‪ค่ะ ไว้เจอกัน
‪อ่อ เกือบลืมแน่ะ
‪- เสียใจด้วยเรื่องปาร์ตี้คุณ ‪- คะ
‪ปาร์ตี้ขึ้นบ้านใหม่ ฉันได้อีเมลยกเลิก
‪- โอเคค่ะ ‪- โอเค
‪(คุณยกเลิกปาร์ตี้เหรอ)
‪(ดูเหมือนจะเพิ่มความเครียดให้คุณ ‪ผมไม่ต้องการแบบนั้น)
‪ให้ตายสิ
‪ได้ยินว่าคุณเจออุบัติเหตุ คุณโอเคไหม
‪ค่ะ ฉันสบายดี
‪รถใหม่เหรอ
‪เบาะหนัง จีพีเอสหน้ารถ
‪ของสามีฉันน่ะค่ะ
‪มีบางอย่างที่คุณควรรู้
‪ชายที่บุกรุกบ้านคุณ คนที่รอดมาได้น่ะ
‪เขาไม่รอดแล้วครับ
‪- เขาอยู่ไอซียูไม่ใช่เหรอคะ ‪- แถมมีท่าทีอาการดีขึ้น
‪ยังไงก็เถอะ คิดว่าคุณคงรู้สึกดีขึ้นเมื่อรู้มันจบแล้ว
‪ขอบคุณ
‪เขาตายเมื่อไหร่คะ
‪คืนวันอาทิตย์
‪ดูแลตัวเองด้วย
‪(สถานที่ล่าสุด)
‪(1432 ถนนอีเกิลพอยต์)
‪(เตือน ‪ค็อบบ์ 1432)
‪(ดีแลน ค็อบบ์ ‪1432 ถนนอีเกิลพอยต์)
‪ให้ตายสิ
‪(เอชพี สถาปัตยกรรม)
‪(ดีแลน ค็อบบ์ ‪1432 ถนนอีเกิลพอยต์ เลขที่แปด)
‪(ศูนย์กระจายจดหมาย)
‪(ส่งของ/รับของ วันพุธเท่านั้น)
‪(กรมตำรวจคอร์ราเลส)
‪ทำอะไรของคุณไม่ทราบ
‪- ไม่มีอะไร ‪- อย่ามาบอกว่า "ไม่มีอะไร"
‪- มาด้อมๆ มองๆ ทำไม ‪- ฉันเปล่า ฉันแค่แวะมาหาคนคนนึง
‪เหลวไหล
‪ผมเห็นรถคุณเมื่อวันก่อนด้วย
‪- ฉันเปล่า ฉันไม่เคยมาที่นี่ ‪- ห่วงเรื่องตัวเองเถอะ
‪- ได้ยินไหม ‪- โอเค ฉันขอโทษ ฉัน…
‪นั่นอะไร
‪- นี่ไม่ใช่ของฉัน ‪- เอามานี่
‪มันไม่ใช่ของฉัน
‪คุณถ่ายวิดีโอผมเหรอ
‪เปล่า บอกแล้วไงว่าไม่ใช่ของฉัน ฉัน…
‪ไม่ ขอร้องละ
‪- อย่ากลับมาที่นี่อีก ‪- ก็ได้
‪(ติดตามพิกัด)
‪(เฮนรี่ พาร์สันส์ ‪เอ็มแอนด์เอสออโต้บอดี้)
‪ลูกสาวผม คริสตีน
‪ผมเห็นสายตาที่เขามองเธอ
‪ดังนั้นแทนที่จะโทษผม พยายามเชื่อผมเถอะ
‪(ไม่มีสัญญาณ)
‪(กล้องวิดีโอความคมชัดสูง)
‪(243 โคนิเฟอร์ ทรา)
‪(ศูนย์เวลล์สปริง บริการให้คำปรึกษาเยาวชน)
‪(จ่ายและส่งสินค้า)
‪(รูปถ่ายสถานที่ก่อสร้าง)
‪(ใบแจ้งราคาสินค้า)
‪บ้าจริง
‪- ไงคะ ‪- ไง
‪ให้ตายสิ
‪ดูดีใช่ไหมล่ะ
‪อะไร
‪ห้องทำงานผมไง ผมซ่อมแซมที่เสียหายเกือบหมด
‪ฉันยังไม่ได้เช็กเลยค่ะ
‪เบอร์ถูกบล็อกน่ะ
‪ที่จริงฉันก็ไม่รู้ว่าใคร
‪เฮ่ ใช้แอปติดตามตัวด้วยแฮะ
‪- ใช่ ใช่ค่ะ ‪- ผมก็เหมือนกัน
‪ก่อนหน้านี้คุณไปทำอะไรอีกฝั่งของเมือง
‪รู้ไหม ผมส่งข้อความหาคุณ และผมเป็นห่วงคุณ
‪แอปบอกว่าคุณอยู่ใกล้อีเกิลพอยต์ หรือ…
‪โทษที ที่จริงเมื่อกี้ฉันเข้ามาในนี้ ฉันจะมาดูดฝุ่น
‪- ด้วยอะไร ‪- ฉันกำลังจะพูดอยู่เลย
‪ฉันเข้ามาในนี้และไม่มีอะไรให้ต้องทำ
‪ฉันเลยว่าจะไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดสักหน่อย
‪โอเค
‪อ่อ ผมเอารถคุณไปซ่อมให้แล้วนะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ไม่หิวเหรอ
‪ฉันไม่เป็นไร
‪คุณไม่ตอบผมสักที
‪ว่าคุณไปทำอะไรอีกฝั่งเมืองก่อนหน้านี้
‪เปล่า ก็แค่ขับรถ
‪ไปไหน
‪บ้าน
‪จากไหน
‪จากที่ทำงาน
‪เหมือนจะขับอ้อมทางกลับบ้านไปหน่อยนะ ว่าไหม
‪อะไร
‪คุณไม่ได้ปิดบังอะไรผมใช่ไหม
‪ฉันจะปิดบังอะไรคุณคะ
‪ฉันจะปิดบังอะไร เฮนรี่
‪ผลตรวจไง
‪ไม่
‪ฉันไม่ได้กลับไปหาหมอด้วยซ้ำ
‪ผมก็นึกว่ามีผู้เชี่ยวชาญหรืออะไรสักอย่าง
‪ที่คุณแวะไปหาแถวนั้น ‪บางอย่างที่คุณไม่อยากบอกผม
‪ฟังนะ ผมขอโทษ
‪มีร่า
‪(กรมตำรวจคอร์ราเลส)
‪ฮัลโหล
‪- มีร่า นี่โจแอนน์นะ ‪- อ่อว่าไง
‪โทษทีที่โทรมาแต่เช้า ‪แต่เราต้องเปลี่ยนตารางคุณนิดหน่อย
‪โอเค
‪คุณนายเฟอร์นานเดสโทรมา ‪เธอต้องสลับนัดประจำสัปดาห์ไปวันพฤหัสฯ
‪เพราะเธอมี…
‪ฉันสลับให้เธอได้ แต่ฉันต้อง…
‪เมื่อไหร่นะ
‪เฮ้ย ลงมาจากรถแป๊บไหมล่ะ เร็วสิ
‪เข้าใจน่า
‪ปล่อยฉันไป ฉันสาบาน
‪ปล่อยสิวะ ฉันไม่ได้ตั้งใจทำร้ายเธอ
‪พวกแกไม่เข้าใจ อีนั่นมันต้องการ
‪มีร่า มีร่า คุณยังอยู่ไหม
‪ค่ะ ฉันยังอยู่
‪ฉันจะแวะเข้าไปจัดการทุกอย่างเองทีหลัง
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪ผสมซอสแอปเปิลเนี่ยนะ โอเค ตามนั้นก็ได้
‪ไง
‪คุณไปไหนมา ผมพยายามโทรหาคุณ
‪พวกเขาเจอเด็กสาวที่หายตัวไปแล้ว
‪เหรอ เธอโอเคไหมล่ะ
‪ฉันว่าไม่นะ
‪คุณรู้ได้ยังไง
‪ทำไมเขาถึงมีซองจดหมายของคุณ เฮนรี่
‪- ใคร ‪- ชายที่บุกเข้ามาในบ้านเรา
‪ฉันไปที่บ้านรถพ่วงเขา
‪สองวันหลังจากที่คุณแวะไป
‪ฉันต้องการให้คุณบอกฉันว่าคุณไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง
‪กับเรื่องพวกนี้ เฮนรี่
‪มีร่า…
‪และฉันอยากให้คุณบอกว่าทำไม ‪คุณมีปืนที่คุณไม่เคยบอกฉัน
‪หรือทำไมคุณมีรหัสผ่านลับเปิดตู้เก็บเอกสาร
‪และฉันอยากรู้ว่าทำไม ‪คุณมีรูปเด็กสาวที่หายตัวไป เฮนรี่
‪ผมทำไม่ได้
‪ผมคิดว่าทำได้ แต่ผมทำไม่ได้
‪ทำอะไร เฮนรี่ ทำอะไร
‪ผมคิดว่าถ้าเรารัดเข็มขัด ‪ลดค่าใช้จ่ายไปสักระยะ
‪และได้รับข้อเสนอ ‪อัตราดอกเบี้ยดีๆ จากธนาคาร…
‪คุณพูดเรื่องอะไร
‪บ้านหลังนี้ มีร่า ดูมันสิ
‪เคยถามตัวเองไหมว่าเรามีปัญญาซื้อมันได้ยังไง
‪ก็คุณหาเงินได้เยอะ
‪ใช่ ตอนนี้ผมหาได้เยอะ แต่ก็ไม่ใช่เสมอไป
‪และผมไม่อยากพูดอะไร ‪เพราะไม่อยากให้คุณกังวล
‪แต่ประกันของเราครอบคลุม ‪แค่ค่ารักษาส่วนใหญ่ของคุณ
‪เราฝืดเคืองเรื่องเงินมาสักพักแล้ว
‪โอเค แล้วเราจ่ายค่าบ้านได้ยังไง
‪ผมต้องหาทางลดต้นทุนค่าก่อสร้างลง
‪ขั้นแรกคือรับช่วงต่อในฐานะผู้รับเหมา
‪และขั้นที่สองคือ
‪ทำให้กรมสรรพากรคิดว่าผมสร้างมันด้วยตัวเอง
‪แต่คุณมีคนงานก่อสร้างหลายสิบชีวิต
‪ใช่ และพ่อของเด็กนั่นก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย
‪และผมรู้ว่าเขามันขี้ยา ‪แต่ไม่รู้ว่าเขาชอบใช้ความรุนแรง
‪จนวันหนึ่ง ลูกสาวเขาแวะมาที่ไซต์ก่อสร้าง
‪วันเดียวกับที่ภาพถูกถ่ายเอาไว้
‪และเธอขับชนรถบรรทุกเขา ‪เสยขึ้นไปบนขอบทางเลยละ
‪เขาเริ่มทำร้ายเธอต่อหน้าทุกคน
‪ผมไม่อยากเชื่อ ‪และผมไล่เขาออก เดี๋ยวนั้นตรงนั้นเลย
‪และเขาสาบานว่าผมจะต้องชดใช้สิ่งที่ทำ
‪ซึ่งผมได้ชดเชยไปแล้ว
‪เกือบหนึ่งปี
‪ทุกเดือน ในซองจดหมายนั่น ‪เป็นสิ่งที่ผมหวังมาตลอด
‪ว่าจะเจอในรถพ่วงของเขา ‪เพราะคิดว่ามันเป็นหลักฐานชิ้นเดียวที่มีอยู่
‪แต่ฉันไม่เข้าใจ ถ้าเงินเป็นปัญหาแต่แรก
‪คุณจะจ่ายเขาทำไม
‪ผมฉ้อโกงนะ ผมอาจติดคุกหัวโตก็ได้
‪- เขาก็ด้วย ‪- แต่เขาไม่สน
‪แทนที่เขาจะห่วงลูกสาวที่หายไป ‪แต่ผู้ชายคนนี้กลับ…
‪กลับตัดสินใจที่จะบุกบ้านเราเพราะว่า…
‪เพราะว่าอะไร
‪ผมเลิกจ่ายเงินเขา
‪ให้ตายสิ เฮนรี่
‪ฟังนะ ทั้งหมดที่ผมต้องการ ‪คือให้เรามีความสุข ผมถึงสร้างบ้านนี้ไง
‪เรามีโอกาสที่จะแก่ไปด้วยกัน และผม…
‪ผมอยากใช้ชีวิตแบบนั้นในที่ที่รู้สึกเหมือนบ้าน
‪ไม่ใช่แค่บ้าน แต่รู้สึกเหมือนบ้าน
‪และผมทำพลาดไป
‪แต่ตอนนี้คุณรู้ว่าพวกเขาเป็นใคร ‪ผมไม่มีอะไรต้องปิดบังแล้ว
‪และเรื่องรหัสตู้เก็บเอกสารของผม ‪ผมคงไม่เรียกว่าเป็นความลับ
‪มันคือศูนย์ แปด หนึ่ง สอง วันที่ 12 สิงหาคม
‪วันครบรอบแต่งงานของเรา
‪ผมขอโทษ
‪(ว่าไง คุณอยู่ไหน ผมพยายามติดต่อคุณ)
‪(ฉันขอโทษ)
‪(ไม่เป็นไร)
‪(ลืมมันซะเถอะ ผมรักคุณนะ)
‪(ฉันก็รักคุณ)
‪(มาจัดปาร์ตี้กันเถอะ)
‪(แน่ใจนะ)
‪(แน่ใจพอๆ กับที่ว่าเกสตัลท์เป็นคำจริงๆ)
‪จะมานี่วันพุธและ… สักครู่นะคะ
‪- มีร่า ‪- คะ
‪- มีพัสดุส่งถึงคุณวันนี้ค่ะ ‪- อะไรเหรอ
‪ค่ะ ขอบคุณ
‪คุณอยากเก็บไว้ไหม กล้องวิดีโอน่ะ
‪- ฉันจะเก็บไว้ทำไม ‪- เอาไว้ให้ลูกชายคุณก็ได้
‪เอ่อ ฉันว่าเขาคงใช้มือถือเขาน่ะค่ะ
‪- จริงด้วย ‪- โอเค
‪โอเค บาย
‪โอเค นี่ดูดีใช่ไหม
‪ใช่ๆ ใช้ได้เลย เฮ่ ลองเอากระถางใหญ่ไปตั้ง
‪ฝั่งเดียวกันดูไหม
‪ชอบที่มันไม่ได้ดูเหมือนกันเกินไป
‪ผมแค่หาเงินจากงานออกแบบ ผมจะไปรู้อะไรล่ะ
‪ก็เงียบและทำความสะอาดไปไงล่ะ
‪ใช่ ข้าวหมก เนื้อตุ๋น อ่อ แล้วก็สลัด
‪- ใช่ น่าจะใช้ได้อยู่ ‪- แล้วก็อ๋อร์เดิร์ฟ
‪อะไรนะ
‪อ๋อร์เดิร์ฟ
‪อะไร
‪- ออร์เดิร์ฟค่ะ ‪- ผมพูดว่าอะไร
‪- คุณไม่ได้พูดแบบนั้น ‪- โอเค สะกดมา
‪ก็ได้
‪อ-อ
‪อ-อ-ร์…
‪ไม่ฉลาดเลยนะเนี่ย
‪- เชื่อฉันสิ ออร์เดิร์ฟ ‪- โอเค
‪- บอกฉันทีว่าคุณเรียกมันยังงั้นต่อหน้าคนอื่น ‪- อย่างภูมิใจเลยละ
‪- ให้ตายสิ คุณนี่บ้าแท้ๆ ‪- มีคนมาก่อนเวลาแฮะ
‪นั่นบิลกับโจแอนน์ โอเค ฉันจะไปดูข้าวหมก
‪กับ "อ๋อร์เดิร์ฟ"
‪ไง เฮนรี่
‪- เราคงไม่ได้มาเร็วไปนะ ‪- มาได้เวลาเป๊ะ ขึ้นมาก่อนครับ
‪ที่รัก ที่รัก ที่รัก
‪ผมกลับมาบ้านแล้ว
‪สู่ความรักอ่อนโยนนุ่มนวลของคุณ
‪คุณเป็นผู้หญิงคนเดียวของผม
‪โลกนี้ช่างแสนขมขื่น
‪ในปากผม ที่รัก
‪คุณเป็นคนเดียวที่ผมต้องการ
‪ผมอยากอยู่ใกล้ๆ
‪ผมอยากอยู่ใกล้ๆ คุณ ที่รัก
‪ผมอยากอยู่ใกล้คุณ
‪ผมอยากอยู่ใกล้
‪ผมต้องการคุณ ที่รัก…
‪ดูเหมือนพวกนี้…
‪ไงคะ ฉันแค่จะบอกว่า ‪ของหวานพร้อมเสิร์ฟอีกครู่เดียวค่ะ
‪ขอบคุณครับ เกมแข่งจะจบอยู่พอดี
‪คุณเอาไปเถอะ… ที่เหลือฉันจัดการเอง ‪ไม่ต้องห่วง ขอบคุณค่ะ
‪คืนนี้เกาะติดรายงานข่าวพิเศษของเรา ‪กับเหตุชายที่อีเกิลพอยต์
‪ผู้ถูกนำตัวขึ้นศาลแขวงวันนี้ในข้อหาทารุณสัตว์
‪ผู้สืบสวนคดีหลักได้กล่าวแถลงเมื่อเช้าวันนี้
‪ทีมเจ้าหน้าที่พบสุนัขหลายตัวถูกขัง ‪อยู่ในโรงเก็บของของคุณอ็อกซ์โบว์
‪หลายตัวมีบาดแผลและรอยกัดสาหัส ‪จากการถูกบังคับให้แข่งกัดกัน
‪อย่างผิดกฎหมาย ‪และพบสุนัขตัวเมียตัวนึงตายในที่เกิดเหตุ
‪คลินท์ อ็อกซ์โบว์เป็นที่ต้องการตัว ‪ด้วยเชื่อว่ามีส่วนในการหายไป
‪ของนักศึกษาวิทยาลัยท้องถิ่น คริสตีน ค็อบบ์ ‪แต่ถูกยกฟ้องในฐานะผู้ต้องสงสัย
‪นี่ดีแลน ค็อบบ์ ผมรู้ว่าตำรวจอย่างคุณ ‪คิดยังไงกับผมและครอบครัว
‪แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญอีกต่อไป
‪สิ่งเดียวที่สำคัญตอนนี้คือผมกำลังตามหาลูกสาว
‪ฟังผมให้ดี
‪ผมอยู่ในบ้านหลังนั้นมาก่อน ก่อนคืนวานซืน
‪ผมดูแลไซต์งานตอนที่กำลังสร้าง
‪คริสตีน ลูกสาวผมแวะมาที่นี่วันหนึ่ง ‪และผมเห็นสายตาที่เขามองเธอ
‪ดังนั้นพอเธอหายตัวไป
‪ไอ้สารเลวนั่นจึงเป็นคนแรกที่ผมนึกถึง
‪เรารอจนคืนหนึ่งไม่มีใครอยู่บ้าน
‪ผมเอาเฮอร์เชล หมาผมไปด้วย
‪อย่างที่คิด เห่าไม่หยุด โดยเฉพาะในออฟฟิศ
‪หมอนั่นมีหลักฐานอีกในบ้านหลังนั้น
‪ผมรู้ดี ดังนั้นแทนที่จะพยายาม…
‪(บันทึกการแพทย์ของมีร่า)
‪ได้แล้วครับ
‪- ขอบคุณ ‪- เชิญเลยครับ
‪- ได้เลย ‪- ดื่ม
‪ที่ดินตรงนี้สวยมาก เฮนรี่ เป็นส่วนตัวสูง
‪ครับ
‪(บ้านของเรา)
‪(ออฟฟิศสวีท)
‪พระเจ้าช่วย
‪หวัดดี
‪พระเจ้าช่วย
‪หวัดดี
‪หวัดดี คริสตีน
‪โอเค
‪คริสตีน
‪พระเจ้า
‪ไม่ หยุด
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก
‪เชื่อฉันนะ โอเคไหม ฟังฉัน มีคนอยู่ข้างบน
‪ฉันจะไปขอความช่วยเหลือ โอเคไหม เชื่อฉันนะ
‪เธอจะไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันมานะ
‪เฮนรี่
‪คุณเป็นอะไร
‪ผมเป็นสามีคุณไง
‪มันก็แค่แรงกระตุ้นที่ผมมีมาตลอด
‪ผมก็ไม่ได้อยากเป็นแบบนี้
‪ผมไม่ได้เลือกที่จะเป็นแบบนี้
‪คุณเลยสร้างบ้านหลังนี้สินะ มันไม่ใช่เพื่อเรา
‪มันถึงมีเราอย่างที่เป็นไง
‪ทำอะไรน่ะ มีร่า
‪มีร่า ช่วยวางมันลงเถอะ วาง… ‪มีร่า วางมือถือลงซะ
‪วางมือถือซะ
‪ทั้งที่ผมอุตส่าห์ทำทุกอย่างเพื่อคุณ
‪ไม่
‪ผมอยู่เคียงข้างคุณเสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪เฮนรี่ นี่มันไม่เหมือนกันเลยนะ
‪มันไม่เหมือนกัน
‪ขอถามคุณอย่าง ‪คุณเลือกให้สิ่งพวกนั้นเกิดขึ้นรึเปล่า
‪มะเร็งน่ะ
‪ที่ทำให้คุณเป็นหมัน
‪โรคซึมเศร้าล่ะ ไม่
‪ชีววิทยาและพันธุศาสตร์ของคุณ มันเลือกให้คุณ
‪และของผมก็เลือกสิ่งนี้
‪มีร่า…
‪ทีนี้คุณจะต้องอยู่เคียงข้างผม
‪ไม่นะ เฮนรี่
‪ไม่ เฮนรี่ อย่าทิ้งฉันไว้
‪ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที ช่วยฉันที
‪ครับ ผมสะดุดจมูกกระแทก ‪ตอนช่วยพยุงมีร่าเข้านอน
‪มีร่าไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ครับ เธอสบายดี
‪แค่ดื่มโมฮิโตมากไปก็เท่านั้น
‪ยังไงก็ขอโทษที่ต้องทำแบบนี้นะครับ
‪แต่ผมว่าคืนนี้เราคงสนุกกันพอเท่านี้
‪- ครับ ‪- ก็ได้
‪- ขอบคุณนะ ‪- บายทุกคน ขับรถดีๆ นะ
‪คุณเป็นใคร
‪ฉันชื่อมีร่า
‪คุณรู้จักเขาเหรอ
‪เคยคิดว่ารู้จัก
‪เขาทำอะไร เขาทำอะไรเธอ
‪ฉันไม่รู้
‪ฉันจำแทบไม่ได้ ‪จำได้แค่ว่าคืนหนึ่งฉันออกไปเที่ยว
‪พอตื่นอีกทีก็อยู่ที่นี่ สภาพนี้แล้ว
‪ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านานแค่ไหนแล้ว
‪เขาลงมาที่นี่
‪และนั่งตรงนั้นกับไม้เบสบอล
‪และเขาเอาแต่พูดว่า "ฉันตัดสินเองว่าเมื่อไหร่"
‪ช่วยฉันด้วย
‪ได้โปรด
‪โอเค ไปจากที่นี่กันเถอะ เธอไม่เป็นไร
‪โอเค
‪ไม่เป็นไรนะ
‪เธอไม่เป็นไร
‪ไม่เป็นไรจ้ะ
‪เขากำลังมา
‪มีร่า
‪ที่รัก
‪เราผ่านเรื่องนี้ไปได้ ผมรู้ว่าเราทำได้
‪และเราจะหาวิธีเชื่อใจกันได้อีกครั้ง
‪เพราะจะไม่มีความลับอีกต่อไป ‪และไม่มีอะไรให้ปิดบัง
‪ไม่ ทางนี้
‪(ล็อก)
‪รู้ไหม คุณเคยนอนบนพื้นเป็นชั่วโมง
‪ใช่สินะ คุณอ่อนแอเกินกว่าจะลุกขึ้นเองได้
‪จำได้ไหม มีร่า
‪เพราะผมจำได้
‪ใช่ เพราะผมต้องอุ้มคุณ
‪เข้านอนทุกคืน
‪เอาอาหารให้คุณ พาคุณเข้าห้องน้ำ
‪นั่นแหละที่คุณทำเพื่อคนที่คุณรัก
‪คุณไม่เมินหนีพวกเขา โอเคไหม
‪คุณไม่ทอดทิ้งพวกเขาตอนเจอปัญหา…
‪หรืออึดอัดใจ
‪ตกลงคุณเห็นเธอดีกว่าผมสินะ
‪ดีกว่าเรางั้นเหรอ
‪โอเค ก็ได้
‪คุณจะช่วยเธองั้นเหรอ
‪ดูแลเธองั้นเหรอ
‪คุณดูแลตัวเองยังไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪คริสตีน ฟังฉันนะ
‪อย่านะ วิ่ง หนีไป วิ่ง
‪ช่วยด้วย ช่วยฉันที
‪ช่วยด้วย
‪ไม่
‪ไม่นะ ช่วยด้วย
‪ไม่ ขอร้องละ
‪ได้โปรด อย่า
‪ขอร้อง
‪บอกแล้วไง
‪ฉันจะตัดสินใจเองว่าเมื่อไหร่
‪ได้โปรด อย่า
‪แต่ใครจะดูแลคุณล่ะ
‪ฉันนี่ไง
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ไม่เป็นไรแล้ว
‪มาเถอะ
‪ไป
‪(ขายแล้ว ‪เพรสตัน บราวน์อสังหาริมทรัพย์)
‪คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์