Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
EEN NETFLIX COMEDY SPECIAL
Dank je wel.
Jeetje. Dank je wel.
Dank je wel.
Wat fijn.
Ik vergeet er bijna door dat we over een week dood zijn.
Grapje. Over een maand waarschijnlijk.
Weet je nog dat we dachten dat de pandemie voorbij was?
Iedereen was zo blij. 'We hebben het gered.'
We moeten er zo dom hebben uitgezien.
Iedereen klopte zichzelf op de schouder.
'Ik ben blij dat ik de zieken kon helpen door thuis te blijven.'
'Is het niet voorbij? Ik ga niet terug, hoor.
Laat die zieken maar doodgaan.'
Want het is niet voorbij.
De pandemie is als een tv-serie die geannuleerd leek te zijn…
…en toen door Netflix werd overgenomen.
Ik was eigenlijk niet voorbereid op nog een seizoen.
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik was niet van plan m'n familie nog te zien.
Ouders begrijpen het.
Het is net als een luier verschonen midden in de nacht.
Je bent kapot. Het is walgelijk. Maar het moet gebeuren.
Dus je verschoont de luier, krijgt eindelijk de trappelzak weer aan…
…en terwijl je de baby zo rustig mogelijk weer teruglegt…
…hoor je hoe de luier zich weer vult.
Zo is het jaar 2021.
Steeds weer opnieuw.
Een luier die zich steeds opnieuw vult.
Ik mis het begin van de pandemie een beetje.
Toen was het leuk.
Toen we dachten dat onze handen wassen ons zou beschermen.
'Was je handen. Dan komt het goed.'
'Oké.'
Voordat er sneltests beschikbaar waren, had iedereen een vriend die opschepte:
'Ik heb al COVID gehad. In '91.
Toen heette het COVID-91.
Ik kreeg het 'n paar keer. Het ging over toen ik m'n handen waste.'
Want de symptomen waren verwarrend. Nog steeds.
'Wat zijn de symptomen?' -'Alles.'
'Hoezo, alles?'
'Een vraag stellen is een symptoom.'
'Dat kan niet waar zijn.'
'Ontkenning is een veelvoorkomend symptoom.'
Veegden jullie je boodschappen af? Ik wel.
Het voelde zo dom.
'Ik ben een normale man die een doos crackers schoonmaakt.'
'Voelt een dwangneurose zo?'
Een paar weken later zei je: 'Ze zien er schoon uit.'
'Ik heb ze schoongemaakt.'
Maar je moest voorzorgsmaatregelen nemen.
Er was geen overeenstemming. Iedereen had grote praatjes.
'We zitten in lockdown. Geen werk, geen school.
We hebben onze bubbel.
Mijn gezin en twee mensen met wie we wekelijks seks hebben.
Beter voorkomen dan genezen.'
Want iedereen maakte dezelfde pandemie mee…
…maar we hadden niet dezelfde ervaring.
Er waren factoren.
Als je 25 en gezond was, dacht je: het zal wel. Ik ga op een COVID-cruise.
Maar als je ouder dan 25 was, en je zou het niet zeggen, maar dat ben ik…
…volgde je het nieuws wat beter.
Daar zeiden ze: 'Oudere mensen lopen meer risico.'
En jij dacht: hoe oud?
Echt oud of iemand die op school geen mobieltje had?
Toch?
Want niemand vindt zichzelf oud.
Je leeftijd wordt je af en toe duidelijk gemaakt als een klap in je gezicht.
Ik deed eens een benefiet voor een ziekenhuis. Een chic evenement.
De vrouw die het organiseerde, zei tegen me:
'Jeetje. We gingen naar dezelfde universiteit.'
Ze was jonger, maar we ontdekten dat we naar dezelfde gelegenheden gingen.
Toen het was afgelopen en ik weg wilde gaan…
…zei ze: 'Ik moet weten wanneer je bent afgestudeerd.'
Ik zei: '1988.'
Ze zei: 'Jeetje. Ik ben in dat jaar geboren.'
Pets.
In mijn gezicht. Ik wist niet wat ik moest zeggen.
Ik zei: 'Ik ben ook in dat jaar geboren.'
Ze keek me zo aan van: dat is niet grappig.
Ik stapte in de auto en propte me vol eten…
…tot ik niks meer voelde.
Soms moest je het nieuws ontcijferen.
De nieuwslezer zei:
'Ouderen en mensen met comorbiteiten zijn kwetsbaarder.'
Co wat?
Comorbiteit.
We ontdekten uiteindelijk wat het betekende:
'Alle dikzakken gaan dood.'
Maar dat konden ze niet zeggen op het nieuws.
Sanjay Gupta kon niet zeggen: 'Nou, Anderson, alle dikzakken gaan dood.'
Daarom zeiden ze comorbiteiten.
Thuis zeiden we: 'Schat, wat is een comorb…?'
'Geen idee. Geef de jus eens.'
Na enige tijd ontdekten we dat ze het over dikke mensen hadden.
En als je overgewicht had, dacht je: hoe dik?
Bedoelen ze Walmart-dik of Jim Gaffigan-dik?
De boodschap was duidelijk.
Helemaal. Ik begon te trainen. Ik ging gezond eten. Het ging goed.
En op een dag keek ik in de spiegel en dacht: nu is het genoeg.
Leven of dood bleek niet zo'n grote motivator.
'Je kunt langer leven.'
-'Niet goed genoeg.
Kun je er een pizza bijdoen of zo?'
Ik heb het geprobeerd.
Mijn vrouw kocht een weegschaal voor me, dus de romantiek is er nog.
Ik vroeg er niet om. Het was een cadeau.
Ik zou dat nooit kunnen.
'Gefeliciteerd, schat. Ik heb een weegschaal en make-up voor je.
Ik zorg gewoon voor je, lieverd.'
Het is een high-tech weegschaal met app, zodat de overheid weet hoe dik ik ben.
Ik weet niet waarom er een app is.
Misschien om het slachtoffer te zijn van gijzelsoftware.
'Betaal of we vertellen iedereen hoe dik je bent.'
'Maar ik heb geen cryptovaluta.'
Ik stelde de app in, ging op de weegschaal staan…
…en mijn gewicht verscheen op de telefoon: 68 kilo.
Oké dan, boven de 90.
Oké, ver boven de 90.
Als het een ouderwetse weegschaal was, zou je het getal niet kunnen zien.
Maar minder dan 135.
En onder mijn gewicht stond een woord in kleine rode letters.
Ik had m'n bril niet op, ik vroeg m'n dochter:
'Wat staat daar?' Ze zei: 'Obees.'
Pets. Recht in het gezicht.
Ik keek mijn dochter aan en zei: 'Ik moet die app updaten.'
Toen rende ik naar de keuken en propte me vol tot ik niks meer voelde.
We dragen nog mondkapjes.
Er was een tijd dat niemand dat hoefde. Dat was een leuke dag.
Weet je de eerste keer nog dat je zonder mondkapje naar buiten ging?
Dat was vreemd, hè?
Je voelde je naakt. Je dacht: ik ben net een Europeaan.
Is dit de Franse Rivièra?
Ik wilde eigenlijk een stringmondkapje dragen.
Smaakvol en toch ondeugend.
'Ik kan zijn wangen zien, maar toch is het mysterieus.'
Rond en bleek en vrijwel kaal
Loopt de jongen uit Indiana voorbij
En als hij langsloopt zeggen alle mensen:
Getsie.
Eerst was het vreemd om gezichten zonder mondkapje te zien.
Je wilde tegen sommigen zeggen: 'Blijf er maar een dragen.
Het staat je beter. Het is beter voor iedereen.'
Heb je mensen tijdens de pandemie leren kennen, alleen met een mondkapje op?
En toen je ze zonder zag, dacht je: getver.
Je voelde je bedrogen.
'Je gezicht past helemaal niet bij je stem. En wie heeft je kin gestolen?'
De grootste onthulling van de pandemie was hoeveel gekken er zijn.
Dat was best verrassend.
We wisten dat er Unabombers waren…
…maar niemand wist dat het er zoveel waren.
Of dat er familieleden tussen zaten.
Want iedereen had een familielid of vriend die totaal gestoord bleek.
'Ik geloof niet meer in de realiteit.'
'Goed om te weten.'
Het was een geslachtsonthulling voor krankzinnigheid.
'De waarheid is niet langer waar.' 'Ik zie je met Thanksgiving.'
Het is mij vaker overkomen…
…omdat veel vrienden van mij excentrieke ideeën hadden.
Gewoonlijk was dat vermakelijk.
Ze zeiden: 'Bigfoot bestaat, man.'
Maar diezelfde persoon zei een keer tijdens de pandemie:
'Tom Hanks eet baby's.'
'Zeg dat toch niet.'
'Toch is het zo. En als je het niet gelooft, eet jij baby's.'
Oké.
Tom Hanks eet baby's.
Hij leek me altijd al een baby-eter.
Wat ik het meeste miste tijdens de lockdown waren restaurants.
Ik weet dat dat verrassend is.
Ik besefte niet hoeveel ik ze miste tot ik weer uit eten ging…
…en merkte dat ik het eten van anderen intimideerde.
'O, ja. Wat ik niet met jou zou doen.
Geef me een vork en mes.'
'Jim, er zijn mensen hier.'
Dit klinkt als geslijm, maar de pandemie was het zwaarst voor moeders.
Zeker weten.
Of voor de mannen die met die moeders moesten leven.
Het was gestoord… Ik weet niet hoe mijn vrouw het deed.
Onze vijf kinderen moesten afstandsonderwijs volgen.
En ze leerden goed afstand te houden van onderwijs.
We verlangden dat ze schoolwerk deden…
…op hetzelfde apparaat waar ze Minecraft op spelen.
Alsof een groep Weight Watchers bijeenkomt…
…in een fastfoodrestaurant.
Het was gestoord.
Ik kreeg echt door hoe moeilijk het is om leraar te zijn.
En wat een slechte beroepskeuze dat was.
Toch?
Na het eerste kratje whisky zei ik tegen mijn vrouw:
'Zo gauw dit voorbij is en we weg kunnen…
…mag je overal mee naartoe. Waar je maar wilt.'
Ze zei: 'Ik wil naar Hawaï.'
Ik zei: 'Ik dacht meer aan het Driestatengebied.'
Ze zei: 'Ik wil naar Hawaï, met de kinderen.'
Ik zei: 'Welke kinderen?'
Ze zei: 'Onze kinderen.'
Dat bleek goedkoper dan een scheiding…
…dus gingen we naar Hawaï.
Hawaï is een bijzondere plek. Echt waar.
Er heerst die aloha-mentaliteit.
Mensen zeggen 'Aloha', maar ik ben zo onhandig…
…dus ik antwoord dan met 'Hallo ha'.
Betekent dat iets?
Zelfs als ik de termen goed gebruikte, pakte het verkeerd uit.
Als ik zei: 'Mahalo,' keken de inwoners zo:
dat hoef je niet te doen. Geef het maar aan, dan brengen we varkensvlees.
Want ik viel op in Hawaï. Ik zag er niet eens uit als een toerist.
Maar als iemand die was gehaald om toeristen gerust te stellen.
Maak je niet druk. Hij is pas onhandig.
Hawaï is niet te vergelijken met een andere staat.
Het is een tropisch paradijs.
Het is bijna alsof Hawaï een Polynesische eilandstaat was die wij hebben ingelijfd.
Snap je?
Het hoorde niet bij de VS. We gingen erheen alsof het open huis was.
'Mooi, hoor. We kunnen onze huwelijksreis hier doen. We nemen het.'
En zij: 'We zijn een land.'
'Fijn. Leuk gebloemd hemd. Ik wil er ook zo een.'
En zij zeggen het gewoon tegen je. 'Jullie hebben dit land gestolen.'
Ik zei: 'Dit klinkt vast gek, maar we hebben heel het land gestolen.
Het is zuurder voor jullie omdat het hier zo mooi is.
Er zijn mensen in Detroit boos op ons.'
Mijn vrouw koos Hawaï omdat ze van het strand houdt.
En ik ook, zoals je ziet.
Ik was de hele tijd bezig met het opbrengen van zonnebrandcrème…
…wat mijn huid gelukkig witter maakt.
Welke wrede klootzak heeft verzonnen…
…dat het spul dat bleke mensen beschermt tegen de zon…
…ze ook het uiterlijk moet geven van White Walkers?
Het is gewoon wreed.
Ze moeten andere kleuren aanbieden.
'Cool. Daar loopt iemand van Blue Man Group.'
Ik weet niet eens waarom zonnebrandcrème wit is. Wat dachten ze nou?
'Die bleke mensen houden van ranchdressing, dus…
…we houden het in hun straatje.'
Want ik word niet bruin. Ook niet een beetje.
Er is geen medium rare voor mij.
Ik zie eruit alsof ik nooit buiten ben geweest…
…of dat ik net uit het brandwondencentrum kom.
Er zit niks tussen.
Ik weet dat het strand er is om te ontspannen.
Mensen vinden het heel ontspannend. Voor mij niet echt.
Het is alsof je allergisch bent voor bijen en in je vakantie imker wordt.
Mijn enige doel was niet te verbranden.
Ik wilde niet de verbrande volwassene zijn.
Als je een verbrand kind ziet, denk je: ouderschap is zwaar.
Bij een verbrande volwassene denk je: dat is een alcoholist.
Toch?
Want een verbrande volwassene…
…is een teken van slecht beoordelingsvermogen.
Er is geen excuus voor.
'Ik had het niet door deze keer.
Ik wist niet dat die vuurbal in de lucht zo heet zou zijn.'
Als we niet op het strand waren, deden we activiteiten.
Ik ging voor het laatst tokkelen.
Wat is er toch met ons?
'Wil je je voelen alsof je doodgaat?
Wil je 200 dollar betalen om dat zes keer te voelen?'
Waarom loop je niet het verkeer in?
'Zag je dat de bus me bijna raakte? Ik voel me springlevend.'
Waarom doe je je mondkapje niet af bij een motortreffen?
Weet je wel?
Als je hebt getokkeld weet je dat je om af te remmen…
…je armen en benen moet spreiden.
Dat zou je moeten afremmen.
Het geeft ook de indruk van zelfmoord.
'Als hij niet dood wilde, waarom deed hij dan de krijtomtrek?'
Het is zo'n rare… Hoe is tokkelen eigenlijk bedacht?
'Er hangt toch een draad tussen twee telefoonpalen?
Zullen we er toeristen aan hangen?'
'Waarom zouden ze dat doen?'
'Weet ik niet. Waarom betalen ze om met haaien te zwemmen?'
We zijn gaan snorkelen.
Ik was niet bang voor mezelf…
…want als haaien mijn benen zien, denken ze:
die zijn vast niet echt.
Ik bijt niet nog eens in een paspop.
Als mijn gezin naar het strand ging, ging ik soms alleen wandelen…
…wat saai was, maar ik maakte het leuk.
Ik nam een ketchupzakje mee…
…en halverwege de wandeling maakte ik dat open…
…en smeerde het op mijn handen en gezicht en benaderde verliefde stelletjes.
'Hebben jullie mijn vrouw gezien?'
Nee.
'Maar je hoorde wel dat ze een grote mond had?
Ik kan haar zonde nog ruiken.'
'Jim, die grap is eng.
Dat is een enge grap.'
De pandemie duurt voort, maar we verwerken ook een deel van de pandemie.
We hebben anderhalf jaar geen bruiloften, kinderfeestjes of familiefeesten gehad…
…maar het was niet allemaal leuk.
Toch?
Ik denk dat sommige dingen niet terugkomen.
Zoals optochten. Ik denk dat die verleden tijd zijn.
Een optocht was nooit echt iets indrukwekkends.
'Kijk, kinderen. Daar lopen mensen.
Ze houden het verkeer onnodig op.'
Voor de pandemie, als je een optocht zag, dacht je nooit: cool, een optocht.
Je dacht altijd zoiets als: ik haat mensen.
De enige mensen die er echt van genoten waren degenen die erin liepen.
Zelfs de mensen langs de kant dachten: hoelang duurt dit?
Het hoogtepunt van de meeste optochten is de fanfare, toch?
En tv-beelden vanuit de lucht van de fanfare zijn indrukwekkend.
Maar vanaf de straat voelde het altijd als een invasie van nerds.
'Daar komen ze. Verstop je Xbox.'
Maar fanfares zijn geweldig. Ze oefenen net zoveel als atleten.
Ze repeteren altijd.
Ongelofelijk hoeveel mensen zich inzetten voor iets wat niemand echt leuk vindt.
Grapje.
Ik weet dat hier mensen van de fanfare zitten.
En voor die…
Feit is dat een fanfare een liedje kan spelen…
…best indrukwekkend, wat voor liedje ook, en het verpesten.
Zodat je denkt: ik wist niet dat ik 'Uptown Funk' zo kon haten.
Als je naar een liedje luistert, denk je nooit:
was er maar een fanfareversie van.
Ik begrijp dat hier trotse fanfaremensen zitten.
En als ik eerlijk ben, ik kan nooit bij de fanfare, want ik heb seks gehad.
'Hij wordt in elkaar geslagen door een fanfare.'
Ik weet dat mensen hun tijd bij de fanfare koesteren.
Maar mij lijkt het alsof we muziekcarrières proberen te ontmoedigen.
'O, wil je muzikant worden? Oké.
Doe dit kapiteinenpak maar aan.
Tijdens de rust marcheer je rond het veld terwijl wij hotdogs eten.
Doe dat een paar semesters en dan zien we of je nog muzikant wilt worden.'
Wist je… Ik niet.
Fanfares begonnen als militaire bands.
Ze vergezelden legers naar het slagveld…
…voor het moraal en om de vijand te intimideren.
Ik weet niet hoe dat werkt.
'O, nee. Ze kennen Fleetwood Mac.
Zullen we teruggaan? Stel dat Lindsey Buckingham erbij is?'
Hoe overtuigden ze iemand die trompet speelt om naar het slagveld te marcheren…
'Vooruit, ga maar.'
'Hebben ze geen wapens?'
'Je bestrijdt ze met muziek.
Als je het overleeft, maak ons morgen dan wakker met…'
Ik vind het mooi als trompetspelers de ontstopper aan het uiteinde hebben.
Wie heeft dat bedacht?
'Ik luisterde naar je trompetspel…
…en het herinnerde me aan de keer dat ik mijn toilet ontstopte.
Ik had gewed dat ik zes Big Macs kon eten.
Hier is mijn ontstopper. Hij is redelijk schoon.
Kun je hem op het uiteinde van je dure instrument zetten en 'wah-wah' doen.
Toe maar.'
'Heb je weleens loodgieter willen worden?'
Het is belachelijk.
Mensen kennen altijd iemand die op mij lijkt.
Waar ik ook kom, eens per week zegt er iemand:
'Ik ken iemand die op jou lijkt.'
Ik weet nooit wat te zeggen. 'Doe hem de groeten.
Laat hem zonnebrandcrème gebruiken.'
Degene die op me lijkt, doet nooit iets indrukwekkends met zijn leven.
'Hij maait ons gras.
Niet voor geld. Hij doet het gewoon.'
Dat klinkt als mijn genenpoel.
Soms sturen mensen foto's van baby's naar mijn social media…
…die op mij moeten lijken.
Deze baby lijkt op Jim Gaffigan.
Mensen vinden het grappig dat ik lijk op een bleke, mollige, kale zuigeling…
…die in een luier poept.
Soms maken mensen het te bont.
Dan zeggen ze: 'Waarom lijkt ons zoontje op Jim Gaffigan?'
En ik: 'Omdat ik seks had met je vrouw.'
Als je denkt dat het vernederend is als ze zeggen dat je op een baby lijkt…
…ze hebben me ook foto's gestuurd van katten die op mij zouden lijken.
Niet één of twee keer, het gaat om tientallen katten.
Altijd hetzelfde bericht.
'Deze kat lijkt op Jim Gaffigan.'
Ik weet niet wat ze ermee bedoelen.
Dat ik 'n kat heb verwekt buiten het huwelijk?
Ik was eenzaam na een show dus ik ging wandelen en…
…toen vroeg de kat om een sigaret…
Ik zei dat ik niet rookte…
We begonnen een gesprek…
Voor ik het wist, kwam de zon op.
Ik heb die kat nooit meer gezien.
Ik kan haar huidschilfers nog ruiken.
Als je denkt dat het vernederend is als ze zeggen dat je op een baby of kat lijkt…
…moet je weten dat iemand ooit een foto stuurde van zijn knieschijf.
Met het bericht: 'Deze knieschijf lijkt op Jim Gaffigan.'
En weet je wat? Ik leek er echt op.
Maar ik weet niet wat ze ermee bedoelden.
Dat ik een knieschijf heb verwekt buiten het huwelijk?
Dat ik eenzaam was na een show en…
…ik ging wandelen en een knieschijf om een sigaret vroeg en…
…ik zei dat ik niet rookte en we begonnen te praten.
Voor ik het wist, kwam de zon op.
Ik heb die knieschijf nooit meer gezien.
Als je denkt dat het vernederend is…
…dat je wordt vergeleken met het vlezige, rimpelige deel van iemands been…
…dat is zo.
Dat dacht ik tenminste. Toen bedacht ik iets.
Ik ontdekte wat er was gebeurd. Het was logisch.
Misschien zegt één persoon hier: 'Je bent gek.'
Maar de rest begrijpt de logica wel.
De persoon met die knieschijf ging natuurlijk naar een plastisch chirurg…
Toch? En zei: 'Ik wil dat mijn knieschijf…
…eruitziet als de meest onderschatte komiek van Amerika.'
Toch? En de plastisch chirurg zei:
'Bedoel je John Mulaney?'
En de knieschijfpersoon zei: 'Nee, Jim Gaffigan.'
En de plastisch chirurg zei: 'Ik weet niet wie dat is.'
En de knieschijfpersoon zei:
'Zo'n bleke, mollige vent die eruitziet als een baby of een kat.'
Dat is er vast gebeurd.
Dat is raar.
Maar meestal zegt men dat ik op andere mensen lijk.
In Utah zeggen ze altijd dat ik mormoons lijk.
Ik wist niet dat je op een religie kon lijken.
Blijkbaar wel. En ik heb onderzoek gedaan.
Ik lijk niet op een van de oprichters.
Ook niet op de huidige leider.
Ik lijk niet eens op iemand die meer dan één vrouw kan hebben.
Ik zie er gewoon mormoons uit.
Natuurlijk doen de mormonen niet meer aan polygamie.
Maar ooit mocht een mormoonse man meer dan één vrouw hebben.
Ik weet niet of dat een pluspunt was.
Want ik hou van mijn vrouw en ik wil echt geen ander.
Eén persoon teleurstellen vind ik wel genoeg.
Stel je voor dat er twee echtgenotes boos zijn op je.
En je kunt geen koffie drinken.
Nee, bedankt.
Ik hoop niet dat het klinkt of ik iets tegen mormonen heb.
De meeste georganiseerde religies hebben negatieve stereotypen.
Gelukkig ben ik katholiek, dus daar hoef ik me niet druk om te maken.
Soms geloven mensen me niet. 'Ben je echt katholiek?'
'Nee, ik zeg dat alleen om indruk te maken.
Zodat je denkt dat ik goed kan oordelen.'
Het lijkt nu alsof katholieken proberen van volgelingen af te komen.
'Wat kunnen we nog meer doen?
Bill Cosby paus maken? Laten we dat proberen.'
Katholieken maken er een kunst van hun religie in te krimpen.
Zelfs tijdens het Groot Schisma van 1054, de breuk van de oosters-orthodoxe…
…en de rooms-katholieken…
…zeiden de orthodoxen: 'We willen kerst in januari vieren.'
En de katholieken zeiden: 'We vinden pedofielen leuk.'
Dat is ook voor mij moeilijk.
En je had de protestantse reformatie.
Je wist niet dat dit een geschiedenisles zou worden, hè?
Je had de protestantse reformatie in de 16e eeuw…
…toen Maarten Luther, die vast dacht de beroemdste te worden…
Hij dacht: ik ben de koning van de Luthers.
Ik krijg vast ooit mijn eigen feestdag.
Maarten Luther had die 95 problemen, maar geen probleem met vrouwen.
Want in die tijd was de katholieke kerk supercorrupt.
Nu niet meer, gelukkig.
Sommige katholieken worden heel boos.
'Als je zo kritisch bent, waarom ben je dan katholiek?'
Omdat ik geloof dat mensen van nature gebreken hebben.
Dat is een van de redenen.
Maar vooral omdat ik bang ben voor mijn vrouw.
Ik vind niet dat er iets mis is met georganiseerde religie.
Het is de menselijke interpretatie.
In de meeste georganiseerde religies zegt God hetzelfde.
'Ik wil dat jullie van elkaar houden.'
En de mensen zeggen: 'Begrepen. Hij zei dat we homo's moeten doden, dus…
Aan de slag.'
Als gevolg daarvan hebben georganiseerde religies het moeilijk.
Moslims zijn er het best in.
Ze zeggen: 'Denken jullie te weten hoe je jezelf impopulair maakt?
Hou mijn hummus even vast.
Ik laat wel zien hoe het moet.'
Ik weet zeker dat sommigen denken: je lijkt op iemand van de Hitlerjugend.
Hoe denk je over het jodendom?
Ik wil zien hoe je je carrière vanavond verwoest.
Ik ben niet bang. Ik zeg je wat ik denk. Ik vind het jodendom perfect.
Er is niks mis mee. En ik wil meedoen aan meer speelfilms.
Dat is een staaltje ouderwets vleiend antisemitisme.
De enige georganiseerde religie zonder negatieve stereotypen is het boeddhisme.
Toch? Meer Amerikanen zouden boeddhist moeten zijn.
Want Boeddha lijkt op een Amerikaan.
Iemand met wie je naar de wedstrijd zou kijken.
'Boeddha haalt altijd een bierfust voor de play-offs.'
De echte Boeddha was dun. Hij was niet eens gezet.
Hij is dik gemaakt om de religie aantrekkelijker te maken.
Want toen stond dik voor succes. En een lichtere huidskleur ook.
Dus toen zou ik als Jeff Bezos zijn geweest.
Wie is je favoriete rijke zogenaamde astronaut?
Niet te geloven dat er te kiezen valt. En niet eens tussen twee mensen.
We leven in een tijd dat miljardairs hun eigen raket bouwen…
…om naar de ruimte te gaan en niemand zegt:
'Weet je zeker dat ze al hun belasting hebben betaald?
Want ik ken leraren die schoolspullen nodig hebben.'
Het is net of die miljardairs een plan van een vijfjarige uitvoeren.
'Als ik groot ben, wil ik superrijk worden.
En mijn eigen ruimteschip bouwen.
En naar de ruimte gaan.'
'Oké, Jeffrey.
Maar nu is het bedtijd.'
Ik heb bijna medelijden voor de boekhouders van de miljardairs.
Ze zeiden: 'Je hebt een geweldig jaar gehad. Je hebt 40 miljard verdiend.
Ik heb de cijfers zo verdraaid dat het kostendekkend lijkt.
Zolang je niks opvallends doet, moet het goedkomen.
Heb je iets gepland?'
'Ik heb een raket gebouwd.
Om naar de ruimte te gaan.'
'Ik bedoelde niks opvallends op deze planeet.'
'Scheelt het als de raket de vorm heeft van een penis?'
Ik vind het vermakelijk hoe miljardairs hun ruimtereizen verantwoorden.
'Ik ga naar de ruimte zodat jij uiteindelijk ook de ruimte in kunt.'
'Ik ga zodat jij ook kunt gaan.'
Ik wil niet naar de ruimte.
Ik wil naar Italië.
Waarom werk je daar niet aan?
Ik zag pas een lifter. Die zie je niet vaak meer.
Natuurlijk noemen we ze geen lifters meer.
We noemen ze nu moordenaars.
Want dat doen ze. Ze vermoorden de aardige mensen die ze een lift geven.
Over ondankbaarheid gesproken.
'Bedankt voor de lift.' Steek.
Liften verdween omdat het te gevaarlijk was voor beide partijen.
Voor de lifter en de chauffeur.
En op een gegeven moment moet er…
…een moordenaar zijn geweest die een lifter wilde oppikken…
…en hij nam een lifter mee die ook een moordenaar was.
De chauffeur zei: 'Ik vermoord je.'
En de lifter: 'Ik vermoord jou.'
Ik wed dat ze erom gelachen hebben.
Ze hebben vast gelachen.
En langzaam maar zeker werden ze verliefd.
En daar gaat mijn musical over. Hij heet Gelift.
Ik kwam donderdag aan en onderweg vanaf de luchthaven…
…zag ik iemand op een motor en hij zag er zo gelukkig uit.
En als ik een motor op de snelweg zie, denk ik altijd hetzelfde.
Je gaat dood.
Wat doe je op de snelweg? Je gaat dood.
En ik zeg dat alleen omdat ze doodgaan.
Ik weet niet eens wat ze denken.
Ik moet een grote afstand afleggen.
Zal ik de auto nemen of deze gemotoriseerde stoel zonder gordel?
Als ik nies, kan ik nooit meer lopen. Leef om te rijden.
En dan dood te gaan.
Ik hoorde de motor voor ik hem zag. Je kent die luide motors wel.
Hoe klein is zijn penis?
Ik wist niet dat motors zo luid zijn…
…omdat ze willen laten weten dat ze doodgaan.
Ik heb vrienden die van motors houden.
Sommige vrouwen houden van bikers.
'Ik hou van een waaghals die geen auto kan betalen.
En die vast en zeker doodgaat.'
Maar bikers zijn fascinerend.
Wat een typisch Amerikaanse subcultuur.
Alles draait om mannelijke onafhankelijkheid.
'Ik wil gewoon de weg op, alleen ik en mijn motor…
…met 30 andere kerels.
In dezelfde pakken.
We rijden zo dicht naast elkaar dat we kunnen tongzoenen.'
Hij wordt in elkaar geslagen door een fanfare en een bende bikers.
Bikers voeren dezelfde telefoongesprekken als achtjarige jongens.
'Zullen we vanavond gaan rijden?
Ik wil niet alleen. Het is eng buiten. Vraag het je moeder.'
Dat is grappig omdat bikers zo intimiderend zijn.
Ze zijn boos.
Bikers lijken boos en ik denk dat dat komt omdat ze het koud hebben.
Zo'n gilet zonder shirt eronder moet fris zijn.
Had ik maar een sjaal.
Een sjaal en mijn Uggs.
Misschien een pompoenlatte.
Je ziet bikers altijd met een gilet zonder shirt.
Komt dat door groepsdruk?
'Kijk Curtis dan.
Met een T-shirt onder zijn gilet, als een meid.
We slaan hem in elkaar. En dan kussen we hem.'
Soms zie je een biker iemand een lift geven…
…achter op zijn motor, meestal een vrouw.
Mannen willen niet achterop.
Het is moeilijk om een lift op een motor te krijgen…
…zonder een uitgebreide intieme omhelzing.
'We gaan ervandoor, Virgil.
Je ruikt heerlijk, Virgil.
Wat is dat, seringen?
Heb je buikspieroefeningen gedaan?'
In de zomer zie je soms een fietser op de snelweg.
Een fietser op de snelweg ziet eruit alsof hij meedoet aan de Tour de France.
'Je gaat niet winnen.
En je gaat er ook aan.
Die fietsers moeten hun helmontwerp niet zo serieus nemen.
Het is allemaal heel aerodynamisch. Zo snel ga je niet, hoor.
Je zit op een fiets. Je zit niet in de film Tron.
En doe kleren aan. Waarom dat strakke pakje?
Ga je worstelen met Blue Man Group?
Hoe vaak ga je Blue Man Group noemen?
Zie je weleens fietsers op de snelweg met gewone kleren aan?
Net of hun rijbewijs is ingenomen.
Had 'n Uber genomen.
Je ziet nooit een fietser een lift geven. Te weinig plek.
Ze zitten op een deurkruk. Ik ga hier vijf uur op zitten.
Waarom kan ik geen kinderen krijgen?
Ik neem fietsers op de hak, ja. Gaan ze hun zuigfles naar me gooien?
'Ik zou je achterna komen, maar zonder reden draag ik noppenschoenen.'
Zijn die noppenschoenen noodzakelijk? Je bent in een Starbucks.
'Heb je ook havermelk?'
Mensen die fietsen noemen ze fietsers…
…maar mensen die motorrijden noemen ze bikers.
Dat is gewoon pestgedrag van bikers.
'Wij nemen de naam "bikers". Jullie mogen die niet gebruiken.'
En de fietsers: 'Het woord "bike" zit niet eens in motorfiets.'
'Dat kan ons niks schelen.
En we gaan ons kleden als die vent van de Village People.'
'Dat wilden wij doen.'
'Nee, jullie gaan je kleden als turners.' -'Oké.'
Bikers en fietsers kleden zich alsof ze naar een themafeest gaan.
Geen enkel ander voertuig heeft een uniform.
Je ziet niemand op een cruiseschip verkleed als piraten, want dat hoeft niet.
Ze rijden allebei op twee wielen, maar hebben niks gemeen.
Ze proberen verschillend te zijn.
Zelfs waar ze het stuur plaatsen.
Sommige fietsers hebben zo'n smal stuur, sommige bikers hebben hun stuur hier.
'Dit is zo comfortabel. Het doet me denken aan mijn driewieler.
Nu weet ik waarom mijn portemonnee aan een ketting zit.'
Je ziet geen eenwielrijders op de snelweg. Weet je waarom? Ze zijn allemaal dood.
Omdat ik ze heb gedood. Graag gedaan.
Is er iets wat meer de aandacht trekt als een eenwielrijder?
Vast een pogostick.
Wat was het verkooppraatje voor de pogostick?
'Een stok waarop je twee keer kunt springen en dan val je op je gezicht.'
'Interessant. Word je beter als je oefent?'
'Helemaal niet, nee.'
'Geef mij er maar een.'
Maar eenwielrijders doen alsof ze geen aandacht willen.
Ze kijken altijd super onverschillig, maar hun benen bewegen als een dolle.
Zo…
'Hoe is het, mensen?
O, ik doe niks, hoor.
Heeft iemand drie kegels waarmee ik kan jongleren?
Dan laat ik twee nutteloze vaardigheden zien.'
Die grap is veel te inspannend.
Misschien heb je gemerkt dat hier een piano staat.
Sommigen vragen zich misschien af: waarom heeft Jim Gaffigan een piano?
En…
…wat jullie misschien niet weten, is dat ik…
…geen piano speel.
'Jim, dat was…
Echt? Heeft hij die piano meegenomen voor die ene grap?
Wat triest.'
Knap publiek hier, zeg.
Heel knap.
Niet iedereen.
Maar dat is niks nieuws, toch? We weten hoe het zit.
We leren het al vroeg.
Op de kleuterschool renden de meisjes achter de leuke jongens aan…
…en zeg maar dat ik niet veel hoefde te rennen.
Helemaal niet.
Toen ik vijf was, dacht ik: zo zal het dus gaan.
Ik zal wat grappen moeten schrijven.
En met de jongens optrekken.
Dat doe ik nog steeds.
Ik had een vriend die tijdens de lockdown een mannenweekend plande.
Elke keer dat ik hem sprak, klonk het minder aantrekkelijk.
'Dit gaan we doen. We huren een chalet, alleen voor mannen.'
'Ik doe niet meer mee.'
'Nee. Denk er eens over na. Alleen mannen, geen vrouwen.
We roken sigaren en spelen het hele weekend poker.'
'Klinkt vreselijk.'
'Je denkt er niet goed over na.
Alleen mannen, een heel weekend, alsof we in de gevangenis zitten.'
'Ik kijk ernaar uit.'
Elk jaar gaat mijn broer Mitch golfen met 30 mannen.
Ze vliegen naar Florida, huren drie huizen. Tien man per huis.
's Ochtends spelen ze golf, ze lunchen samen…
…spelen 's middags golf en gaan dan terug naar hun huis…
…om seks te hebben of zo.
Weet ik verder niet. Het klinkt vreselijk.
Hoeveel kameraadschap kun je verdragen?
Mijn broer is niet gay en het zou me ook niks uitmaken.
Maar als hij uit de kast zou komen, kon hij zeggen: 'Ik heb zoveel hints gegeven.
Ik ging op vakantie met 30 mannen.
We huurden een cul-de-sac.
We speelden de hele dag met stokken en ballen.
Hoeveel duidelijker moest ik het maken?'
Ik bedoel eigenlijk te zeggen dat je gay wordt van golfen.
Dus als een vriend zegt:
'Ik ga golfen met de jongens,' zeg dan gewoon: 'Veel plezier.'
Ik heb liever gemengd gezelschap.
Er is een cliché dat mannen dom zijn…
…en ik heb genoeg vrienden om te weten dat het deels waar is.
Elke man hier heeft wel een vriend…
…waarvan ze zich weleens afvroegen hoe hij zijn baan weet te houden.
En als je dat niet van een vriend denkt, betekent dat dat jij die vriend bent.
Die vriend is voor mij Ricky. Een geweldige vent.
Op een dag gingen we bijlen gooien.
Ken je dat? Je gooit een bijl, drinkt een biertje.
Je probeert te vergeten dat onze democratie gevaar loopt en…
Op een gegeven moment zei Ricky tegen me:
'Waar gebruikten ze bijlen voor voordat men ging bijlengooien?'
'Houthakken.'
Hij zei: 'Echt?' En ik zei: 'Hou maar op met praten.'
En als goede vriend rende ik naar huis en schreef er een stukje over.
En ik vergat het. En een maand later…
…belde Ricky me en zei: 'Het is me gelukt.
Ik heb een bijlengooibaan gebouwd in de achtertuin.'
Ja, hij is gescheiden.
En…
Toen ging hij meteen opscheppen.
'Ik kan een bijl 18 meter gooien en de roos raken.'
Ik zei: 'Knap.
Weet je wanneer dat van pas komt? Nooit.'
'Je weet maar nooit.' Ik zei: 'Ik weet het wel.'
Zelfs als iemand bij je inbreekt en je toevallig een bijl vasthoudt…
…kun je niet zeggen: 'Kun je drie meter dichterbij komen?'
Ik heb graag vrouwen om me heen om vele redenen…
…niet op de laatste plaats omdat ze aantrekkelijk zijn en mannen niet.
Als een man knap is, is dat bij toeval.
En weet je wat alle knappe mannen gemeen hebben?
Ze lijken een beetje op vrouwen. Toch?
Dat is de enige manier waarop hetero- mannen zien dat iemand aantrekkelijk is.
'Hij zal wel aantrekkelijk zijn, hij lijkt niet eens op een vent.'
Vrouwen zijn aantrekkelijk en vergeleken met mannen heel schoon.
Mannen zijn goor. En doen er weinig aan om dat te voorkomen.
Als aliens naar de aarde komen, zullen ze zo in de war zijn.
Ze zeggen: 'Het knappe vrouwelijke geslacht doet er…
…een uur over om zich klaar te maken en die harige beesten zijn gewoon klaar?'
Geen wonder dat iedereen hier altijd oorlog voert.'
Mannen zijn goor en als ze ouder worden ze goorder.
Vrouwen worden eleganter.
Mannen lijken te ontbinden als ze ouder worden.
Een oude man zonder shirt lijkt op de eerste versie van de mens.
Is dat een personage van de Simpsons?
Als mannen ouder worden, stoppen dingen met werken.
De synapsen communiceren niet meer.
Het brein zegt gewoonlijk: 'Elke maand laat ik haar groeien op zijn hoofd.'
Maar dan zegt het brein:
'Elke maand laat ik overal haar groeien behalve op zijn hoofd.'
Er groeit haar op delen van mijn lichaam waar ik het niet nodig heb.
Weet je waarom oudere mannen haar op gekke plekken hebben zitten?
Dat is de natuur die zegt: 'Het is voorbij.
Plant je niet meer voort, anders verander ik je in een kleed.'
Ik heb wat lichaamshaar, niet zoals sommige mannen, gelukkig…
…want zoals je ziet, heb ik de genenloterij niet gewonnen.
Ik ben kaal, blind en bleek.
Het zou me niks verbazen als ik morgen wakker werd met een staart.
'Ken je die komiek met de staart?
Hij is bleek en zelfs zijn staart heeft een kale plek.'
Ik zag van de zomer een man bij het zwembad, 60 of zo, zonder shirt.
Niet veel lichaamshaar. Heel veel lichaamshaar.
Ik dacht even dat het Animal van de Muppets was.
Hij was zo harig.
Ik moest mijn jongste zoon ervan weerhouden hem te aaien.
'Laat hem eerst aan je hand ruiken.'
Hij was harig en hij liep zo zelfverzekerd rond…
…alsof hij zijn hele leven haarproblemen had gehad.
Niemand zei iets, maar iedereen dacht: ga alsjeblieft niet het water in.
Niemand wil zien hoe je je droogschudt.'
En die vent liep iedereen voorbij en ging naast een knappe vrouw zitten.
Ik was onder de indruk.
Die vrouw keek verder dan zijn uiterlijk en alleen naar zijn portemonnee.
Maar we willen allemaal knap zijn, toch?
En achternagezeten worden op de speelplaats.
Sommigen laten zelfs plastische chirurgie doen.
'Ik wil niet wanhopig klinken, maar kun je m'n gezicht opensnijden?
En me mooi maken? Blijf maar snijden.'
Het is best verbazend dat niet meer mensen het doen…
…want onze samenleving is geobsedeerd door schoonheid.
Uit een Harvard-onderzoek…
…bleek dat kinderen knappe mensen aardiger vonden.
En ook dat kinderen dom zijn.
We geven knappe mensen echt het voordeel van de twijfel.
Als een aantrekkelijk iemand zwijgzaam is, vinden we hem mysterieus.
Als een dik iemand zwijgzaam is, denken we dat hij aan eten denkt.
Dat klopt, maar het is toch nog mysterieus.
Je weet niet wat voor eten.
Oké, het is taart. Altijd taart.
Maar je weet niet welke. Oké, red velvet.
Als gevolg hiervan zijn we graag bij mooie mensen.
Heb je weleens ergens gegeten waar de ober of serveerster heel knap was?
Even denk je dan: dit wordt een lekkere maaltijd.
Bij een lelijke ober denk je: zullen we weggaan?
Daarom zijn er buffetten.
Ik pak mijn eigen eten wel. Bedankt.
Ik hoef die kop niet bij mijn voorgerecht.
'Jim, je bent een monster.'
We volgen mooie mensen op social media, Instagram.
Mooie mensen hebben miljoenen volgers.
We liken hun foto's en soms zetten we er een vlam-emoji bij.
Dat is sociaal geaccepteerd.
In het echt zou je worden gearresteerd.
'Wat doet u, meneer?'
'Ik volg die dame.'
'Maar waarom?' -'Ik kijk graag naar haar.'
'Kunt u haar deze toorts geven?
En deze biddende handen.'
Iedereen moet kalmer aan doen met die biddendehanden-emoji.
Ze worden belachelijk veel gebruikt.
Krijg je een sms: 'Tot vanavond. Biddende handen.'
'Geen biddende handen. Ga je het niet redden?
Wat bedoel je? Dat we handen gaan eten?'
Mijn vrouw is heel knap. Ja, we zijn een gemengd stel.
Het is niet eerlijk, ze is knap, slim, creatief. Maar weet je wat?
Vreselijke smaak in mannen.
Dus we staan quitte. Ik ben gelukkig getrouwd…
…maar eens per week vang ik een blik op van mijn vrouw:
ik moet er maar mee stoppen.
Want ik stel haar constant teleur. Ik doe irritante dingen.
Dit is iets wat mijn vrouw irriteert:
ik ga naar het toilet.
Ik weet het. Slecht, hè?
Ik heb een probleem als ik haar niet zeg dat ik naar het toilet ga.
'Je verdween gewoon. Waar ging je naartoe?'
'Ik wist niet dat ik een vrijpasje nodig had.'
Ik heb ook een probleem als ik zeg dat ik naar het toilet ga.
'Ik ga naar het toilet.'
'Alweer?'
'Gaat het wel?'
'Hoe vaak ben je al geweest vandaag?'
'Je bent walgelijk.'
'Wat doe je daar?'
'Vooral wegblijven bij jou.'
Als mijn vrouw zich echt irriteert, zwijgt ze me niet dood.
Ze doet er gewoon te lang over om een simpele vraag te beantwoorden.
Ze staat vlakbij op haar telefoon te kijken en ik vraag:
'Hoe laat is dat schoolgebeuren?'
En zij…
'Het staat op de kalender.'
'Ben je boos op me?'
'Nee.'
Pas hoorden we dat een bevriend stel ging scheiden.
Mijn vrouw was erg van streek en het lag natuurlijk aan mij.
Het verbaasde me niks, want het was niet de eerste keer…
…dat iets waarmee ik niks te maken had mijn schuld was.
Trumps overwinning, de Kavanaugh-hoorzittingen, mijn schuld.
En ik verontschuldig me omdat ik het allemaal onbewust heb gepland.
Ik zou mijn vrouw nooit gek noemen, want ik ben graag getrouwd.
Maar als een man een andere man gek noemt, is dat een compliment.
'Dit is mijn vriend, Joey. Hij is gek.'
Joey zegt dan: 'Dat hoef je niet te zeggen, hoor.'
Maar als ik zou zeggen: 'Dit is mijn vrouw, Jeannie. Ze is gek.'
Ik word al zenuwachtig als ik het zeg.
Ze is in New York, maar je weet maar nooit.
Want als mijn vrouw hier zou staan en ik dat zou zeggen…
…was ik dood. En jullie zouden allemaal klappen.
'Dat was een leermoment. Ja.
We hebben iets geleerd.'
Nee, het gaat best goed.
Trouwens, als je aan het begin van de pandemie een relatie had…
…en je die nog steeds hebt, zou je geld moeten krijgen.
Toch?
Als je voor de pandemie hoorde dat een stel uit elkaar ging zei je: 'O, nee.'
Maar als je het tijdens de pandemie hoorde, zei je: 'Ja, logisch.'
Je vond het rot voor de stellen die bij elkaar bleven.
'Zijn jullie nog samen? Wat naar. Wederzijdse afhankelijkheid, hè?'
Want het maakte niet uit hoe sterk je relatie was.
Op een gegeven moment…
…keek je je partner aan en dacht je: ik heb liever het coronavirus.
Dat klinkt vreselijk, maar het is waar.
Iedereen heeft een keer gedacht:
zit een beademingsapparaat echt zo rot?
Ik kan dan niet praten, maar kan ik haar dan ook niet horen?
Hebben ze er een alleen voor de oren?
'Jim, je bent een monster.'
Mijn vrouw is een geweldige moeder. We hebben vijf kinderen. Niet te geloven.
Bedankt.
Ik heb er wel spijt van…
…want het zijn er te veel.
Veel te veel.
Tijdens het eten doe ik soms alsof ik een reality-serie heb…
…die heet: Dus je denkt dat je gaat studeren.
Want ze kunnen niet allemaal gaan.
Niet als ik die boot koop.
Grapje. Ik koop die boot niet natuurlijk. Eerst een motor.
Mijn kinderen vinden me vervelend. Alle kinderen vinden dat van hun ouders.
Wat ironisch is, want kinderen hebben het leven van hun ouders verziekt.
Ouders geven hun kinderen hun tijd, energie en geld…
…en we betalen onze ouders terug met verbolgenheid.
Heb je ooit 'n volwassene door 'n ouder gebeld zien worden?
Je zou denken dat het de deurwaarder was.
'Het is mijn moeder.'
'Ik weet dat je een kwarteeuw voor me hebt gezorgd…
…maar het komt nu niet goed uit.'
'Weet je wat niet goed uitkwam? Mijn dromen opgeven…
…zodat jij een algehele teleurstelling kon zijn.'
Ik zou nooit suggereren dat kinderen Gods straf zijn voor het hebben van seks.
Maar het valt te verdedigen.
Hij zit daarboven en denkt: ze vinden het veel te leuk.
Hoe kan ik zorgen dat ze morgen bidden?
En ik ben graag vader.
Het is het belangrijkste in mijn leven.
Maar het is een bizar voorstel.
Je geeft je kinderen alles en op een dag vertrekken ze.
'Tot kijk. En bedankt.
Ik laat het weten als ik hulp nodig heb met de hypotheek.
Soms gaan ze niet weg. Dan blijven ze hangen en worden ze huisgenoten.
Dat gaat bij mij niet gebeuren. Er staat al een rugzak klaar voor elk kind.
Ze vroegen: 'Wat is dat?'
'Als je 18 wordt, is dat je afscheidscadeau.'
'Jim, je bent een monster.'
Ik doe mijn best.
Meer dan mijn vader.
Mijn vaders generatie hoefde niks te doen.
Hij ging nooit naar de ouderavond.
Hij wist niet eens dat ik naar school ging.
Hij draaide niet eens zijn hoofd om als er iets achter hem gebeurde.
'Wat is daar aan de hand?'
Ik weet niet of hij het niet kon of dat hij het niet de moeite waard vond.
'Wat is daar aan de hand?'
'We vieren mijn verjaardag.'
'Doe eens rustig. Ik ben Ironsides aan het kijken.'
Mijn kinderen geven me een schuldgevoel.
Ik zou het niet eens overwegen.
Mijn dochter zat in een toneelstuk op donderdag en vrijdag.
Ik ging donderdagavond en vrijdagochtend…
…zag ze me met mijn rolkoffer en zei:
'Kom je vanavond niet naar mijn optreden?'
'Je bent nog nooit naar een van mijn optredens geweest.
Ik doe er 300 per jaar.'
Ik wilde mijn kinderen…
…verantwoordelijkheid leren door ze posters te laten verkopen na de show.
Ik appte mijn tienerdochter.
'Wil je posters verkopen na mijn show? Ik betaal je.'
Ze schreef: 'Ja, leuk.'
Toen mijn zoon.
'Wil je posters verkopen? Ik betaal je.'
Hij schreef: 'Nee bedankt. Ik heb het geld niet nodig.'
Hij heeft geen geld. Hij heeft mijn geld.
Ik schreef terug: 'Je bent onterfd.'
Grapje. Hij was geen erfgenaam.
Als mijn vader me vroeg iets te doen, wachtte hij nooit op het antwoord.
'Wil je de oprit vegen?' En dan ging hij weg.
Het was duidelijk dat ik de oprit zou vegen of zou verhuizen.
Ik was nogal bang voor mijn vader.
Mijn kinderen behandelen me als een vervelende bankbediende.
Eens per week staan ze ineens voor mijn neus.
'Mama zei dat ik een haai mag.
Dus ik heb je creditcard nodig.'
'Waar heb je het over?'
'Hij schreeuwt weer, mam.'
Als mijn vader in een kamer in huis was, ging ik niet naar die kant van het huis.
'Ik plas wel buiten.'
En ik had allemaal oudere broers en zussen van wie ik dingen moest vragen.
'Vraag of we naar de snackbar mogen.'
'Ik doe het niet.'
'Jou vermoordt hij nog niet.'
'Pap?' -'Wat moet je?'
'Hij zei nee.'
Toen ik geen kinderen had, begreep ik mijn vader niet.
Trouwens, als je geen kinderen hebt, slaat dit allemaal nergens op.
Zelfs het concept van een zaterdagavond.
Als je geen kinderen hebt, zeg je: 'Zaterdag.'
En als ouder zeg je: 'Wie kunnen we betalen om hier te komen…
…om op dit kind te passen?'
En je stelt je normen enorm bij. Eerst zeg je: 'Ze moeten studeren.'
En dan zeg je: 'Hoelang hebben ze vastgezeten?'
'Moord? Toch geen kinderen?'
'Een satanist? Dan zit je hier goed.'
Elke ouder zal zeggen dat zijn kinderen zijn leven hebben verrijkt.
Hij doet er dingen door die hij zich nooit had voorgesteld.
Je doet dingen die je je nooit had voorgesteld.
Voor mij is dat naar buiten gaan.
Ga je weleens naar buiten met kleintjes? Je weet niet wat je met ze moet doen.
'Normaal drink ik hier.'
'Wie wil dutje doen spelen?'
Het is vreemd als je kinderen een vriendje hebben dat je niet mag.
'Komt Tommy? Oké, ik ga.
App me maar als Tommy weg is, want hij is onvolwassen.'
Ik was niet voorbereid op alle activiteiten van kinderen.
Je haalt ze van een activiteit en brengt ze naar een andere.
En als ze er geen hebben…
…bedenk er dan een, anders gaan ze meth roken.
Als ouder zoek je altijd naar een activiteit.
Ik nam mijn kinderen mee naar Ripley's Believe It or Not.
Ik weet niet of je ooit zo wanhopig was om iets te doen.
Wat kan ik zeggen over Ripley's Believe It or Not?
Het is vooral Not.
Het is niet interessant. Het is niet eens heel veel dingen.
Het is alsof ze net een opslagruimte van een zwerver hebben leeggehaald.
Ik bewonder het zakenmodel wel.
De meeste zaken proberen vertrouwen te kweken bij de klant.
Ripley's niet.
Ze zeggen: 'Geloof het of niet. Het kan ons niks schelen.
Je komt toch niet terug.'
Ik moet er nog aan wennen dat ik tieners heb.
Pas zei mijn 17-jarige dochter dat ze actrice wilde worden…
…wat gestoord is, want toen ik zo oud was…
…kwam de film The Dead Poets Society uit.
Een geweldige film met Robin Williams…
…waarin hij een leraar is die studenten aanspoort de dag te plukken.
Eén van de studenten wil acteur worden.
Hij doet mee aan een toneelstuk en nodigt zijn pa uit te komen kijken.
Na afloop vertelt hij zijn pa dat hij acteur wil worden.
Zijn pa zegt: 'Nee, dat is dom. Het is geldverspilling.'
De jongen pleegt daardoor zelfmoord…
…de leraar wordt ontslagen en de kinderen staan op hun tafel…
Een geweldige film.
Nu ik de ouder van een tiener ben…
…besef ik dat die vader gelijk had.
Grapje. Ik weet dat de moraal van de film is: 'Word geen leraar.'
Mijn vrouw haat die grap.
Ik weet niet wat m'n kids denken.
Ze weten niet eens wat ik voor de kost doe.
Ik moet eigenlijk zeggen dat ik dat dacht, tot afgelopen Halloween.
Michael van tien wist niet wat hij wilde zijn, wat een drama is.
Als je een ouder bent, weet je dat.
Twee dagen voor Halloween kwam hij naar me toe:
'Ik weet wat ik wil zijn. Komiek.'
Ik was zo ontroerd.
Ik zei: 'Jeetje, je wilt je pa zijn voor Halloween.'
En hij zei: 'Nee, ik wil John Mulaney zijn.'
Pets. Recht in mijn gezicht.
Dank jullie wel.
Heel fijn.
Vertaling: Esther van Opstal