Downloaded from YTS.MX
‪(สแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪โอเค ก่อนเราจะเริ่มกัน ‪ขอเตือนเรื่องเนื้อหานิด
‪การแสดงคืนนี้มีมุกตลกเกี่ยวกับเรื่องเลวร้าย
‪เรื่องเลวร้ายที่คุณและผู้คนที่คุณรัก ‪อาจเคยประสบมา
‪แต่พวกนี้เป็นแค่มุก
‪พวกมันไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเหล่านั้น
‪มันต่างกันมากระหว่างการเล่นมุกเรื่องการข่มขืน
‪กับการลงมือข่มขืน
‪ผมหวังว่างั้นนะ
‪ไม่งั้นผมคงติดคุกไม่ได้ผุดได้เกิด
‪แม่ของผมเคยพูดเสมอว่า…
‪"ถ้าแกไม่มีอะไรดีๆ จะพูด ‪ก็หุบปากไปซะ ไอ้เบื๊อก"
‪ผมคิดถึงยายช้างน้ำนั่น
‪มีไวรัสระบาดอยู่ มีใครติดโควิด 19 มั้ย
‪เยอะอยู่นะ ผมหนีมันอย่างกับโรคระบาดเลย
‪คุณว่าเรากลัวโควิด 19 เกินไปมั้ย
‪ใช่
‪ใช่ คนที่รอดตายหลายคนคิดอย่างนั้น
‪ใช่ๆ
‪ใช่เลย คนที่รอดคิดว่าเราวิตกจริตเกิน
‪แต่ผมว่าถ้าเราสำรวจความเห็นของคนตายได้
‪พวกเขาคงพูดว่า…
‪"เราน่าจะระวังกว่านี้ได้"
‪ผมไม่ได้เสียคนที่รักไปเพราะโควิด 19 เลย
‪คือว่าญาติแก่ๆ ของผมก็ตายหลายคนนะ
‪แต่ผมไม่ชอบพวกเขาเท่าไหร่
‪มาคุยประเด็นเดือดๆ กัน เรื่องวัคซีน
‪ใครจะไม่ฉีดเพราะคิดว่ามันอาจอันตรายบ้าง ‪ยกมือครับ
‪ทีนี้เอามือข้างนั้น มาตบหน้าตัวเองแรงๆ สักดอก
‪คุณได้ยินนั่นมั้ย นั่นเสียงเรียกสติไง
‪การแพร่ระบาดของโควิดเชื่อมโยงโดยตรง ‪กับความหนาแน่นของประชากร
‪ประชากรบางส่วนก็ค่อนข้างสมองทึบ
‪คุณอาจไปอ่านอะไรมา มีข้อมูลเต็มไปหมด
‪ผมอ่านเจอในเฟซบุ๊กว่าโควิดไม่มีจริงด้วยซ้ำ
‪มันเป็นเรื่องลวงโลก มันเป็นทฤษฎีสมคบคิด
‪ผมจะบอกให้ว่าใครจะรู้สึกโง่
‪พวกที่ตายเพราะโควิดไง
‪ต้องไปขุดพวกเขาจากหลุมเพื่อบอกข่าว
‪"เร็วสิ คุณน่ะ ลุกออกมา"
‪"มันไม่มีจริงด้วยซ้ำ คุณดันตายเพราะมันซะนี่"
‪"ไอ้โง่เอ๊ย ออกไป"
‪เรากำลังเจอวิกฤติโรคอ้วน
‪แต่โรคอ้วนคืออะไรเหรอ ก็แบบว่า
‪มันเป็นโรคตัวบวมที่ติดได้จากขนมบิสกิตเท่านั้น
‪แฟนผมพาคุมอาหาร ‪และให้นอกลู่นอกทางได้หนึ่งวัน
‪ซึ่งผมคิดว่าเยี่ยมมาก
‪กลายเป็นว่าวันนอกลู่นอกทาง ‪มันไม่ใช่อย่างที่ผมคิด
‪เธอกลับบ้านมาแบบเริงร่าเชียว
‪"ฉันได้กินพิซซ่า"
‪ผมไปกินตับสาวมา ผมนึกว่าต้องทำงั้น โทษที
‪ผมว่ามันสุดยอดมากที่ในที่สุด ‪เราก็ได้เห็นนางแบบไซซ์ยักษ์มาเดินอุ้ยอ้าย
‪ผมกังวลว่าถ้าเล่นมุกคนอ้วน ‪ผมจะขยายฐานผู้ชมไม่ได้
‪ถ้าคุณอ้วนและเคืองมุก ช่วยขยายไซซ์อีกหน่อยนะ
‪มีคนเป็นวีแกนมั้ย ในนี้มีวีแกนมั้ย
‪อยู่นั่นไง คุณชื่ออะไรครับ
‪พูดสิครับ ทำไม คุณหมดแรงแล้วเหรอ
‪ใช่…
‪ไม่ว่ากัน กินเต้าหู้ก็เหมือนกินอากาศ
‪ตกลงวีแกนคนนั้นอยู่ไหน คุณชื่ออะไรครับ
‪- เบน ‪- โบกมือที ไงครับ เบน
‪มีคนสับสนระหว่างวีแกนกับคนกินมังสวิรัติ
‪ถ้าคุณเป็นวีแกนนะ เบน ‪แปลว่าคุณเป็นคนคุยด้วยแล้วน่าเบื่อ
‪พวกวีแกนน่ะ พวกนั้นไม่ยอมฆ่าอะไรทั้งนั้น ‪ยกเว้นทำบทสนทนากร่อย
‪เรื่องขับรถ ใครขับรถบ้าง ทุกคนขับรถใช่มั้ย
‪ใช่
‪ผมล่ะว่ามันน่าหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆ
‪โดยเฉพาะใจกลางลอนดอน ผมมีอุบัติเหตุปีก่อน
‪ไม่ถึงกับคลุ้มคลั่ง แต่ก็เกือบๆ จะเข้าขั้นนั้น
‪ผมขับอยู่โซน 30 ไมล์ต่อชั่วโมง ‪แถวนั้นไม่มีก่อสร้าง กลางวันแสกๆ
‪แล้วผมขับเท่าไหร่ 30 ไมล์ต่อชั่วโมง
‪ผมก็ขับไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไร ดันมาเจอ ‪พวกเต่าคลาน แทบไม่ถึงสิบไมล์ต่อชั่วโมง
‪แล้วต้องทำไง เปิดไฟ บีบแตร
‪ให้เขารู้ว่า "หลบหน่อย ‪ไม่งั้นก็เร่งเความเร็ว" ใช่มั้ย
‪เขาไม่ทำทั้งสองอย่าง ผมเลยกลายเป็นคนคลั่ง
‪เปิดไฟส่องเหมือนคนบ้า มือก็บีบแตรค้าง
‪ผมต้องเจอกับคนแบบนี้ ‪ทะเบียนรถเขาเป็นแบบพิเศษ
‪"แม่สุดที่รักมีดอกไม้ล้อม"
‪ไอ้เวรเอ๊ย ผมพูดถูกมั้ย ไอ้เวร
‪อะไรครับ
‪ผมโดนใบสั่งข้อหาจอดช่องจอดคนพิการ
‪ไม่นับว่าพิการถ้าแค่นกเขาไม่ขัน
‪ผมบอกว่า "แค่" ‪เอาจริงเหมือนจับเยลลี่มากกว่า
‪เหมือนเอามาร์ชเมลโลว์มาสะเดาะกุญแจ
‪เหมือนเอาเชือกมาแทงสนุกเกอร์
‪มุกต่อไป ผมต้องการหญิงสาวหน้าตาดี
‪คุณผู้หญิงครับ คุณคบใครอยู่รึเปล่า
‪ผมนี่แย่จริง ก็คุณเป็นสาวหน้าตาดี
‪ผมว่าคุณคงไม่เคยเจอผู้ชายจับดุ้นย้วยๆ ยัดใส่
‪เดี๋ยวก็เจอ ถามแม่คุณดู
‪ผมไม่ชอบไปนอนค้างบ้านเพื่อน
‪ผมเลือกนอนโรงแรมดีกว่าไปนอนบ้านเพื่อน
‪ถ้าคุณไปนอนบ้านเพื่อน เช้ามา ‪เขาก็ถามว่า "หลับสบายมั้ย" คุณก็อธิบายว่า
‪"อยู่บ้านคนอื่น ฉันชักว่าวไม่สะดวกเลย"
‪ผมไม่ดูหนังโป๊แล้วล่ะ หนังโป๊ตามอินเทอร์เน็ตน่ะ
‪ไม่ได้ยึดจริยธรรมอะไร
‪ผมแค่เลือกไม่ดูเพราะเพิ่งดูจบไปเมื่อเร็วๆ นี้
‪ให้เวลากับมันหน่อย เดี๋ยวก็สำเร็จ
‪กรอกชื่อตัวเองลงไป มันขึ้นว่า "พักดื่มน้ำก่อน"
‪ที่จริงผมเคยเล่นหนังโป๊นะ ‪ผมเล่นหนังโป๊เรื่องหนึ่ง
‪แต่นี่คือเมื่อหลายปีก่อน ตอนผมยังเด็ก
‪เขามองหน้าผมแบบว่า "ว่าแล้วว่าหน้าคุ้นๆ"
‪พวกผู้ชายรู้ดี หมายถึงเวลามีผู้ชาย
‪พยายามอธิบายเรื่องที่เรารู้อยู่แล้ว ‪อย่างกับว่าเราไม่ประสีประสา
‪เวลามีผู้ชาย หมายถึงผม…
‪พยายามใส่ความคิดฉลาดๆ ‪ใส่สมองของคนสวยอย่างคุณ
‪คุณเข้าใจมั้ยครับ
‪ใช่ คุณเข้าใจ
‪คุณเข้าใจแล้ว คุณนี่ฉลาดจังเลย คุณฉลาดมาก
‪นั่นคือมุกสะท้อนตัวเอง
‪คุณพูดว่า "มุกสะท้อนตัวเอง" ได้มั้ย
‪ผมไม่อยากเชื่อเลย คุณพูดตามด้วย
‪ทุกคนพากันโกนหมออ้อย
‪ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง แต่ทุกคนพากันโกนหมออ้อย
‪พวกฮิปสเตอร์สมัยนี้ไว้เครา
‪เพราะงั้นทั้งสังคมมีขนเท่ากัน แค่ขึ้นต่างจุด
‪ทุกคนพากันโกนหมออ้อย
‪ไม่ว่าคุณคิดไงกับมุกนั่น มันล่อนจ้อนดีออก
‪ผมว่าเราทุกคนชอบของสะอาดๆ
‪มีทฤษฎีอยู่เรื่องหนึ่ง
‪เขาว่ากันว่าผู้ชายชอบให้ผู้หญิงโกนขนข้างล่าง
‪เพราะดูเกลี้ยงเกลา ‪เหมือนอวัยวะเพศของเด็กผู้หญิง
‪เป็นงั้นก็ดีสิ
‪เวลาแฟนผมโกนข้างล่าง มันดูแล้วอย่างกับกีบหมู
‪เป็นปมทางจริยธรรมที่เพื่อนวีแกนของผมคิดไม่ตก
‪เขาไม่รู้ว่าเขาอยากหม่ำมันหรือไม่
‪ผมชอบพวกตัวเตี้ย
‪ที่จริงไม่ควรเรียก "ตัวเตี้ย" ‪ต้องเรียก "คนแคระ"
‪ผมไม่ชอบคำว่า "คนแคระ"
‪เพราะ "แคระ" มันดูถูกกันไปหน่อย ‪ส่วน "คน" แน่ใจเหรอว่าใช่คน
‪ภาวะแคระกำลังเป็นปัญหาที่น่าห่วง
‪มีคนตัวเตี้ยมาหาผมหลังการแสดง
‪จะว่ามาหาก็ไม่เชิง เพราะมาถึงแค่นี้
‪เขาไม่ได้โกรธ แต่เขาฟิวส์ขาดกับผม
‪เขาไม่พอใจเลย
‪ไม่ใช่เรื่องน่าขำนะ ‪ผมเคยมีเพื่อนตัวเตี้ย ตายไปปีที่แล้ว
‪เขาฆ่าตัวตายน่ะ ใช่ครับ ฆ่าตัวตาย
‪โดดฟุตบาทตาย
‪มีคนพาเด็กมาด้วย อายุเท่าไหร่เนี่ย พวก
‪สิบเจ็ด
‪- เท่าไหร่นะ โทษที ‪- อายุ 17
‪สิบเจ็ดเหรอ
‪อายุ 17 แต่มาจากเซาท์เอนด์ ‪คุณอาจเป็นพ่อลูกสี่แล้วก็ได้
‪เราไม่มีทางรู้
‪แถวนี้ไม่เหมือนที่อื่น เนอะ
‪- นี่แฟนคุณเหรอครับ ‪- ใช่
‪สิบเจ็ด แต่มีแฟนแล้ว
‪แล้วนี่ยังใช้นิ้วอยู่หรือใช้ไอ้จ้อน ถึงขั้นไหนแล้ว
‪อย่าว่าผมสิ ผมแค่ถาม
‪ผมทำคุณเสียอารมณ์ ขอโทษที
‪- คุณชื่ออะไรเหรอ ‪- ชาร์ลี
‪- ชาร์ลีเหรอ ‪- ใช่
‪ชื่อเหมือนของที่ขายสินะ
‪โคเคนชาร์ลีไง
‪- คุณทำงานอะไร ‪- ทำงานที่สวนสนุก
‪- คุณทำงานสวนสนุก ‪- ใช่
‪เวลาอึ๊บสาว คุณพูดว่า ‪"ถ้าอยากให้แรงขึ้น ให้ร้องดังขึ้น" มั้ย
‪ผมไปเที่ยวซาฟารีมา มีใครเคยไปซาฟารีมั้ย
‪ก็มีบ้าง ถ้าไม่เคยไป จะเล่าให้ฟัง
‪สรุปง่ายๆ ซาฟารีคือสวนสัตว์วิบากดีๆ นี่แหละ
‪- เราเคยไปสวนสัตว์กันทุกคนใช่มั้ย ‪- ใช่
‪ในสวนสัตว์ คุณเห็นสัตว์ต่างๆ ‪แต่ไม่ได้อยู่ในสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ
‪เวลาไปซาฟารี คุณอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ
‪มีข้อเสียอย่างเดียวคือ ‪คุณมองไม่เห็นสัตว์เลยสักตัว
‪มีไอ้งั่งที่ไหนก็ไม่รู้ ‪ขับรถจี๊ปพาตระเวนทั้งวัน แล้วบอกว่า
‪"เสือดาวเป็นสัตว์กลางคืน"
‪แต่ฉันไม่ใช่โว้ย ไปปลุกมันมา
‪ผมจะพูดถึงเรื่องการเหยียดผิว
‪และคนพูดคือชายแท้ผิวขาว เพราะงั้นตั้งใจฟังซะ
‪มีการรณรงค์เรื่องชีวิตคนผิวดำสำคัญ ‪และมันชูคำถามที่สำคัญมาก
‪คำถาม เช่น "ฉันเหยียดผิวมั้ย"
‪ถ้าคุณสงสัยว่า "ฉันเหยียดผิวมั้ย" ‪ให้ทำอย่างนี้ครับ
‪ถามเพื่อนสนิทผิวดำของคุณว่า "ฉันเหยียดผิวมั้ย"
‪แล้วถ้าคุณไม่มีเพื่อนสนิทผิวดำ…
‪กฎที่ใช้ได้ดีข้อหนึ่ง ‪ถ้าคุณเป็นคนผิวขาว และคุณจะพูดเรื่องเชื้อชาติ
‪คุณไม่ควรต้องใช้กล้ามเนื้อคอ
‪ถ้าคุณรู้สึกว่าก่อนจะพูด ‪คุณต้องมองซ้ายมองขวาแบบนี้
‪รีบหุบปากเลย
‪การเรียกร้องเพื่อคนผิวดำเป็นเรื่องดี
‪แต่มีคนไม่เข้าใจ แล้วมาบอกว่า ‪"ชีวิตทุกคนสำคัญ"
‪ให้ตายเถอะ
‪เหมือนบอกว่า "รักษาชีวิตวาฬ" ‪แล้วมีคนมาบอกว่า "รักษาชีวิตสัตว์ทุกตัว"
‪ก็ใช่ แต่เราไม่ได้มีปัญหา ‪เรื่องคนเอาฉมวกแทงนกพิราบโว้ย ไอ้บื้อ
‪มีคนผมแดงในนี้มั้ย
‪เราเก็บพวกเขาไว้ในมุมมืด ใช่มั้ย
‪โอ้โฮ คนนั้นอย่างเด็ดเลยนะ ว่ามั้ย นั่นคุณ…
‪- คุณชื่ออะไรครับ ผู้ชายเสื้อฟ้า ‪- โรเจอร์
‪โรเจอร์
‪ไงครับ โรเจอร์ ยินดีที่รู้จัก
‪คนผมแดงใส่เสื้อสีฟ้าเหมือนป้ายคนพิการเลย
‪มีสองสีนี้คุณจอดรถที่ไหนก็ได้
‪ผิวคุณขาวมาก ‪จนเหมือนแค่เช็กมือถือก็คงผิวไหม้แล้ว
‪ต้องโบกกันแดดก่อนเปิดดูของในตู้เย็น
‪คุณคิดว่าไงครับ โรเจอร์ ‪คิดยังไงกับคำว่าจินเจอร์
‪ก็โอเค
‪ก็โอเคเหรอ นั่นเป็นทัศนคติที่ถูกต้อง
‪อีกอย่าง ถึงไม่ชอบแล้วจะทำไม
‪ผมไม่ชอบคำนั้นนะ ‪พูดจริงๆ ผมไม่ชอบคำว่าจินเจอร์
‪เพราะถ้าพูดว่าผมสีบลอนด์หรือผมสีบรูเน็ตต์ ‪ก็เป็นการบรรยายลักษณะ
‪คุณบรรยายสีผมของใครสักคน ไม่มีอะไรล่อแหลม
‪แต่คำว่าจินเจอร์เนี่ย ‪ต่อให้พูดแบบดีๆ ก็ล่อแหลมอยู่หน่อยๆ
‪จินเจอร์ ล่อแหลม จินเจอร์ อีกนิดก็กลายเป็น
‪ไอ้จินเจอร์ด๋อย
‪มันหยามนิดๆ
‪ผมถึงไม่ใช้คำว่าจินเจอร์
‪ผมชอบเรียกว่า "สตรอว์เบอร์รีเน่า" มากกว่า
‪แล้วคุณมากับใครครับ
‪- ภรรยาผม ‪- นั่นภรรยาคุณเหรอ
‪- คุณชื่ออะไรครับ ภรรยาน่ะ ‪- ลอเรน
‪หวัดดี ลอเรน คุณทำบุญทำทานอย่างอื่นมั้ย ‪หรือแค่นอนกับหมอนี่
‪แค่นอนกับหมอนี่เหรอ
‪พอแล้วแหละ ว่ามั้ย ก็พอแล้วเนอะ
‪แหม คุณนี่เป็นผู้หญิงใจกว้างจริงๆ
‪ผมเคยเดตกับผู้หญิงที่เป๊ะปังมาก สวยหยดย้อย
‪เรายังคบกันอยู่ แต่เธอปล่อยเนื้อปล่อยตัว
‪มีผู้หญิงขี้เหร่แถวหลังโห่ใส่
‪อะไรนะครับ
‪หยาบคาย
‪หยาบคายเหรอ
‪โทษที ที่ผมบอกว่าผู้หญิงขี้เหร่แถวหลัง…
‪"คุณพูดกับฉัน ใช่"
‪"ใช่"
‪"หยาบคาย"
‪แบบว่า…
‪ถ้าเป็นเรื่องความมั่นใจในตัวเอง ‪ผมช่วยคุณเรื่องนั้นไม่ได้
‪เพราะต้องช่วย "ตัวเอง" ไง คุณชื่ออะไร
‪- เคลลี่ ‪- เคลลี่ ผมจะอ่อนโยนกับคุณ
‪เหมือนผู้ชายที่อ่อนย้วยเวลาเห็นคุณล่อนจ้อน
‪ผมแค่บอกเฉยๆ นะ เคลลี่ ‪เขาคิดค้นปุ่มหรี่ไฟขึ้นมาเพราะคุณนั่นแหละ
‪โทษที
‪คุณเคยสงสัยมั้ยว่าทำไมมีปุ่มหรี่ไฟในห้องนอน
‪เพราะงั้นแหละ
‪ใช่
‪แฟนผมเด็กกว่าผม ‪เพราะงั้นตอนเธออายุ 45 ผมก็จะ…
‪ไปควงสาวอื่น
‪ผมคบหาดูใจกันมา 20 ปี และ…
‪ขอบคุณครับ
‪คำถามที่ผมถูกถามบ่อยสุดคือ
‪ทำยังไงให้เรื่องบนเตียงสดชื่นอยู่เสมอ
‪ทิชชูเปียก
‪ใช้ทิชชูเปียกเช็ดไอ้จ้อนผม ‪ตรงอ่างล้างหน้าได้เลย
‪ผมเชื่อว่ามันเรียกว่าชะล้างแบบสุภาพบุรุษ
‪นี่อ้างจากนิยายเรื่องไพรด์แอนด์เพรจูดิซนะ
‪มีอยู่ตอนหนึ่งที่เธอพูดกับคุณดาร์ซี่ว่า
‪"ค่ะ สอดได้เลย แต่ก่อนอื่น
‪มันเหม็น ช่วยชะล้างแบบสุภาพบุรุษที"
‪มีบางคนหัวเราะ ‪ส่วนเขาคิดว่า "นิยายนี่น่าอ่านแฮะ"
‪ผมหาปุ่มกระสันของแฟนไม่เจอ
‪ผมสงสัยว่าเป็นเพราะผมดูจิ๋มผิดคนมาตลอด
‪ผมกับแฟนมีฉายาน่ารักๆ ที่ใช้เรียกกัน
‪เวลาเราอยู่กันสองคนในบ้าน
‪ผมเรียกเธอว่าแมวเหมียว ไม่ก็หมีจ๋า
‪ส่วนเธอเรียกผมว่าเจฟฟ์ ไม่ก็มาร์ติน
‪ต้องมีอะไรแน่ๆ เลย
‪คุณเคยโพล่งชื่อคนอื่นออกมาตอนมีเซ็กซ์มั้ย
‪มันน่าอายเนอะ โดยเฉพาะเวลาเราอยู่คนเดียว
‪เดฟคือใคร
‪ฉันไม่รู้จักคนชื่อเดฟด้วยซ้ำ
‪โทษทีครับ คุณผู้หญิง ผมน้ำแตกใส่คุณ
‪แฟนผมร้องว่า "ป๋าขา" ในห้องนอน ‪ผมว่ามันเสียมารยาทนะ "ป๋าขา" น่ะ
‪เพราะเราอยู่กันสามคน ไม่ใช่แค่คุณกับพ่อคุณ
‪ผมขอความร่วมมือจากผู้ชมชายบ้าง
‪ซ้อมก่อน นับสามแล้วพูดว่า "ใช่"
‪- หนึ่ง สอง สาม ‪- ใช่
‪สปาร์ต้า
‪พลังชายมาเต็ม โอเค
‪ตะโกนเมื่อมันตรงกับคุณนะ
‪คุณเคยโดนสาวเทมั้ย ‪ส่งข้อความไปแล้วเงียบกริบ
‪ใช่
‪ตรงกันข้าม ส่งข้อความไปหนเดียว ‪ตอบกลับมารัวๆ
‪เธอจัดเต็มมากไป
‪ใช่
‪เคยมีผู้หญิงร้องไห้ตอนมีเซ็กซ์
‪- ใช่ ‪- คุณเป็นผู้ข่มขืน
‪คุณข่มขืนผู้หญิง
‪จำผู้หญิงคนนั้นที่ร้องไห้ ‪ตอนคุณอึ๊บเธอได้เหรอ คนนั้นแหละ
‪คุณขืนใจผู้หญิงคนนั้น
‪แฟนผมไม่ใช่คนที่ชอบตื่นเช้า
‪ซึ่งแย่มากเวลามีคนใกล้ชิดตาย
‪ตอนแม่ของแฟนผมตาย ‪ผมต้องรับหน้าที่บอกข่าวเธอ
‪และไม่ต้องสงสัยเลยนั่นเป็นข้อความหนึ่ง
‪ที่ผมทำใจส่งได้ยากที่สุด
‪อิอิย่อมาจาก "รักมากนะ" ใช่มั้ย
‪"แม่ตายแล้ว อิอิ"
‪ที่ผมมาเป็นนักแสดงตลกก็เพราะแม่
‪แม่ผมเป็นชาวไอริชสุดฮา เล่นใหญ่ตลอด
‪แม่เป็นคนตลกมากๆ
‪แต่ยิ่งไปกว่านั้น แม่หัวเราะพิลึกมาก
‪มีคนคิดว่าผมหัวเราะแปลกๆ
‪ผมหัวเราะแปลก ‪เพราะหัวเราะแบบดึงกลับ ไม่พุ่งออก
‪แบบว่าแทนที่จะ "ฮ่าๆ" กลับเป็นแบบนี้
‪ผมหัวเราะเหมือนเสียงลาที่เป็นหอบ ‪กำลังซั่มกับแมวน้ำ
‪ใช่ มีคนบอกมา
‪เสียงเหมือนห่านปัญญาอ่อนกำลังตกใจกลัวน่ะ
‪แม่ผมหัวเราะแปลกกว่าผมมาก
‪แม่ผมเป็นโรคลมหลับ โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง
‪คือแม่ควบคุมกล้ามเนื้อไม่ได้เวลาหัวเราะ
‪คุณเคยเจอคนที่หัวเราะแบบไม่มีเสียงมั้ย
‪ไม่มีเสียงเลยสักแอะ ทำท่าประหลาดแบบนี้
‪ของแม่ผมนี่หนักกว่านั้นมาก
‪คือแม่เสียการควบคุมกล้ามเนื้อทั้งหมด ‪เวลาหัวเราะ
‪เหมือนเส้นเลือดในสมองแตก
‪ผมไม่ควรเล่นมุกเรื่องเส้นเลือดในสมองแตก
‪ถ้าผมเส้นเลือดในสมองแตก ‪ผมคงไปช่วยแม่หัวเราะอีกครึ่ง
‪เวลาเล่นมุกนี้ หน้าอีกครึ่งน้อยใจแย่
‪ผมเลยสันนิษฐานว่า
‪ตอนเด็กๆ ผมมีแรงผลักดัน ‪ให้อยากทำให้แม่หัวเราะ
‪เพราะถ้าแม่ถือถาดถ้วยชามา
‪ถ้าคุณพูดอะไรตลกๆ ได้ แม่จะแบบว่า…
‪แม่จะน็อกไปเลย สู่ขิตเลย
‪สุดยอดเลย
‪มีใครมากับแม่มั้ยครับ พวกคุณมาเที่ยวกับแม่ใช่มั้ย
‪แจ่มเลย
‪- คุณอายุเท่าไหร่เหรอ ‪- อายุ 18
‪สิบแปดเหรอ
‪- อายุ 18 และมากับแม่เหรอ ‪- ใช่
‪คุณนึกไม่ออกสินะว่าห้านาทีจากนี้ ‪คุณจะรอดมุกผมไปได้ไง
‪อะไรเหรอ ผมเคยไปไหนมาไหนกับแม่ตลอด
‪แม่น่ารักมาก แม่เลี้ยงพวกเรามาคนเดียว
‪แม่ชอบชวนเราไปนู่นไปนี่ แม่ใจดีมาก
‪ผมจำได้ ผมอายุประมาณ 13 ‪ครั้งเดียวที่เกิดเรื่องไม่คาดฝัน
‪ตอนนั้นผมอายุ 13 ‪แม่ถามว่า "แกอยากไปดูหนังมั้ย"
‪ผมก็ว่า "อยากครับ"
‪ผมไปดูหนังเรื่อง 9 1/2 วีกส์กับแม่
‪ถ้าคุณไม่รู้จักหนังเรื่องนี้ ‪มันเป็นหนังโป๊แนวโรแมนติกเมื่อยุค 1980
‪นำแสดงโดยมิกกี้ โร้คและคิม เบซิงเกอร์
‪ที่ผมรู้ก็เพราะว่าผมยังจำได้เต็มตาเลย
‪หนังโป๊แนวโรแมนติก แน่ล่ะว่าแม่ไม่รู้มาก่อน
‪เราเพิ่งไปถึงโรงหนัง หนังเริ่มไปแล้ว
‪ตอนนั้นผม 13 เพิ่งแตกเนื้อหนุ่ม ‪ไปนั่งดูหนังโป๊กับแม่ตัวเอง
‪กระอักกระอ่วนมาก
‪อย่างที่ผมบอก แม่เป็นคนตลกมาก แม่รอ…
‪มีเซ็กซ์กันทั้งเรื่องนั่นแหละ ‪แต่มีฉากหนึ่งที่พวกเขากระหน่ำรัวๆ
‪เหมือนพายุซัดกระหน่ำประตูโรงนา
‪แม่กระทุ้งผม คนทั้งโรงได้ยินหมด แม่บอกว่า
‪"คืนนี้พวกเขาหลับปุ๋ยแน่"
‪แม้แต่ตอนผมอายุ 26 แม่ก็ยังซักผ้าให้ผม
‪ผมจำได้ ผมอยู่ในอ่างอาบน้ำ นั่งคิดว่า ‪"ผมโตพอจะอาบน้ำเองแล้ว แม่"
‪แม่ผมเดินเข้ามาเจอผมกำลังชักว่าว
‪ผมเลยพูดว่า "แม่ หยุดช่วยตัวเองเดี๋ยวนี้"
‪นี่คุณมองผมอย่างกับว่า ‪"พวกแม่ๆ ไม่เคยช่วยตัวเอง" พวกเธอทำนะ
‪แม่คุณน่ะ
‪โอเค ผมมีข้อพิสูจน์
‪คุณเคยกลับบ้านไปแล้วในรีโมตไม่มีถ่านมั้ย
‪ไขปริศนาได้สักที
‪แม่ได้ใช้ "เวลาส่วนตัว"
‪แม่คุณแค่มาดูคนหล่ออย่างผมเฉยๆ
‪ที่นี่เสี่ยงภัยจะตาย แม่คุณอาจขำจนตกเก้าอี้
‪เป็นผู้ชายนี่ง่ายกว่าเป็นผู้หญิง เราเห็นตรงกันมั้ย
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪ผมว่ามันเริ่มตั้งแต่ตอนเด็กๆ เลย ‪และภาษาไม่ช่วยเราเท่าไหร่
‪ลองคิดดูนะ ตอนคุณเป็นเด็กผู้ชาย ‪มีชื่อเรียกไอ้จ้อนตลกๆ เยอะแยะ
‪"ลูกบิด" "ช้างน้อย" "กล้วยของทอมมี่"
‪"กล้วยของทอมมี่" นี่คำศัพท์การแพทย์นะ
‪แต่สำหรับเด็กผู้หญิง มันหายากกว่า
‪ตอนผมเด็กๆ พวกเด็กผู้หญิง ‪จะเรียกส่วนนั้นของตัวเอง…
‪ด้วยชื่อถ้วยเซรามิก "ไฟน์ไชน่า"
‪เพราะเสียงมันคล้องจองกัน ‪"ไฟน์ไชน่า" กับ "วาไจน่า"
‪ผมว่าก็ใช้ได้นะสำหรับเด็กผู้หญิง มันโอเค ‪จนกระทั่งวันหนึ่งพ่อผมกลับบ้านมา
‪"เจ้านายจะมากินมื้อค่ำด้วย ทุกคนทำตัวดีๆ"
‪แล้วก็หันไปหาแม่ ‪"คุณเอาไฟน์ไชน่าออกมาโชว์ด้วย"
‪มีคนอยากเลื่อนตำแหน่งจนตัวสั่น
‪เป็นคำที่เก๋นะสำหรับเด็กผู้หญิง "ไฟน์ไชน่า"
‪เราเอาเครื่งลายครามออกมาใช้ ‪แค่ในโอกาสพิเศษ
‪"ไฟน์ไชน่าของคุณเป็นไง" "เริ่มมีรอยร้าวแล้ว"
‪"ให้ผมใส่ครีมในไฟน์ไชน่าของคุณมั้ย"
‪"หรือให้แตกใส่หน้าดี"
‪"โทษทีนะ ที่รัก ‪ผมทำไม่ดีกับไฟน์ไชน่าของแม่คุณ"
‪ทีนี้ขอถามแค่ผู้หญิง เพราะพวกผู้ชายน่ะทะลึ่ง
‪ชื่อที่ชอบใช้เรียกอวัยวะเพศทั้งตอนนี้และสมัยก่อน
‪คุณเรียกส่วนนั้นว่าอะไร
‪"มิ้งกี้" เหรอ
‪หรือว่า "มิ้งเก๊"
‪เพราะมันนุ่มเหมือนขนมิงค์เหรอ
‪ไม่ใช่วาฬมิงค์ใช่มั้ย เพราะนั่นมโหฬารเลยนะ
‪หรือว่าใหญ่ ไม่ใช่รูหายใจเนอะ
‪อ้อ โอเค ครับ
‪แล้วคนอื่นล่ะ
‪ดอกไม้
‪"ดอกไม้" เหรอ
‪ของคุณใช่ดอกไม้พ่นน้ำมั้ย ตลกดี
‪"ดอกไม้ดอกนี้กลิ่นทะแม่งๆ"
‪มีอย่างอื่นอีกมั้ย
‪"ศูนย์" เหรอ ‪เหมือนโอกาสที่ผมจะได้แอ้มเลย ศูนย์
‪คุณไม่คิดว่าผมพร้อมเหรอ
‪มีคำหนึ่งเมื่อวันก่อน จากผู้ชมหญิง
‪น่าจะอายุ 60 กลางๆ ตอนแรกผมฟังไม่เข้าใจ
‪เราคุยเรื่องนี้กัน ‪แล้วเธอบอกว่า "หลังเต่าทอง"
‪ผมก็ว่า "อะไรนะครับ"
‪เธอก็ว่า "เวลาฉันมองลงไป ‪มันเหมือนหลังเต่าทอง"
‪เหมือนกระโปรงหน้ารถ
‪แล้วสามีเธอก็เสริมว่า "หุบเหวลึกสุดนรก"
‪จากมุมมองของเขา
‪มีชื่อแปลกๆ อีกมั้ย
‪"ตำหนักองค์หญิง" เหรอ
‪เป็นตำหนักเลยเหรอ
‪ฟังดูโล่งๆ โหวงๆ
‪มีโถงให้พอยัดไข่เข้าไปมั้ย
‪แฟนผมเรียกของเธอว่าฟูฟู่ ฟังดูเด็กๆ ไปหน่อย
‪บอกตามตรงนะ ‪มันทำให้ช้างน้อยของผมไม่อยากฟีเจอริ่ง
‪เราน่าจะนิรโทษกรรมพวกชอบจิกกัด
‪ผมชอบเวลามีคนมาพูดขัดคอ ‪คุณรู้จักกติกาของมันใช่มั้ย
‪คุณร่วมวงด้วยได้
‪ห้ามถูกต้องเนื้อต้องตัวกัน ใช้แค่ปากของคุณ
‪เหมือนแม่คุณเวลาท่านของขึ้น
‪มีใครอยากจิกกัดอะไรมั้ย มีใคร…
‪- คุณไปทำอะไรกับผมมา ‪- ผมไปทำอะไรกับผมมาเหรอ
‪ผมย้ายที่มัน
‪ผมมีผมด้านหลังมากเกินไป ด้านหน้าหรอมแหรม
‪ไม่งั้นหัวจะเหม่งจนคุณแสบตาเลย ‪เพราะงั้น ผมทำมาเพื่อคุณโดยเฉพาะเลย
‪ผมว่าจากเคยมีทรงผมเหมือนหุ่นเลโก้ ‪ตอนนี้เหมือนทรงผมของหุ่นเพลย์โมบิล
‪ว่ากันว่าความขี้เหร่มันแก้ไม่หาย ‪แต่พอจะอำพรางได้ ว่ามั้ย
‪สูทคุณไม่พอดีตัว
‪"สูทคุณไม่พอดีตัว" เหรอ
‪ถามหน่อยใครใส่พอดีบ้าง ก็นะ
‪ว่าไงนะ ผมซื้อสูทมาจากร้านเสื้อผ้าเด็กเหรอ
‪ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดี ‪ผมไม่ได้ตัวเล็กขนาดนั้น แค่ยืนห่างจากคุณ
‪คุณดูเหมือนหุ่นกระบอกที่ไม่มีสายเชิด
‪ผมดูเหมือนหุ่นกระบอกที่ไม่มีสายเชิดเหรอ
‪ชาร์ลี คุณนี่พูดมากจังเนอะ
‪หลับซะ
‪บิล คอสบี้สอนผมมา
‪เขาต้องไม่ชอบสิ่งที่กำลังจะเจอแน่
‪นักวิทยาศาสตร์บอกว่า ‪อวัยวะเพศที่ใหญ่ที่สุดในร่างกายมนุษย์
‪ที่จริงแล้วคือสมอง
‪แต่นั่นแค่เพราะนักวิทยาศาสตร์พวกนั้น ‪ยังไม่เคยเห็น
‪จิ๊มิของแม่ชาร์ลี
‪ขอบคุณแม่ของชาร์ลีที่ให้ยืมใช้ที่นี่แสดง
‪กว้างขวางดีมาก ยอดเลย
‪ไม่หรอก ผมเข้ากับแม่คุณดีจะตาย
‪ผมจะไม่มีวันลืมที่แม่คุณพูดกับผม
‪"ปล่อยหูฉัน ฉันรู้งานดี"
‪ผมไม่ได้หยามหน้าเขา ผมแค่เข้ากับแม่เขาได้ดี
‪ผมพาแม่เขาถึงสวรรค์
‪ผมจำได้ชัดเลยเพราะแม่เขาเอาไปนินทา
‪มีใครที่นี่อายุน้อยกว่า 35 บ้าง
‪ส่งเสียงหน่อยครับ
‪พวกเราเพียบเลย
‪อะไรล่ะ ผมไปทำหน้ามาตั้งเยอะ
‪ผมพยายามจะแก่แบบย้อนอายุ
‪ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว ใช่มั้ยครับ
‪แอปฯ ต่างๆ บนมือถือเราเปลี่ยนทุกอย่างไป
‪เป็นการเปลี่ยนแปลงแห่งยุค ผมจะอธิบายให้ฟัง
‪อูเบอร์ ลิฟต์ แอปฯ แท็กซี่ต่างๆ ‪พอคุณกดปุ่ม ก็มีรถมา
‪สะอาด มีประสิทธิภาพ รู้ด้วยว่าเราอยากไปไหน
‪แต่ก่อนเคยเรียกว่ามินิแคบส์
‪มันทำงานแบบนี้ คุณมีสมุดหน้าเหลืองหนึ่งเล่ม
‪ซึ่งก็คือการพิมพ์อินเทอร์เน็ตสมัยก่อนออกมา
‪คุณยืนอยู่ที่โถงทางเดินในบ้าน
‪ทำไมถึงเป็นที่โถงทางเดินเหรอ
‪เพราะโทรศัพท์เคยอยู่ที่นั่นตลอด
‪คุณคุยกับผู้หญิงที่โกหกคุณว่ารถอยู่ไหน
‪แล้วพอมันโผล่มาในที่สุด ในรถก็มีกลิ่นหมา ‪บุหรี่ ความหวาดกลัวและการข่มขืน
‪เดลิเวอรู คุณมีแอปฯ เดลิเวอรูมั้ย ‪โพสต์เมตส์ จัสต์อีต มีกันใช่มั้ย
‪อาหารอะไรก็ตามที่ต้องการ ‪มาส่งถึงหน้าประตูภายในครึ่งชั่วโมง
‪แต่ก่อนเคยชื่อว่าอาหารสั่งกลับบ้าน
‪คุณมีสองทางเลือก
‪อาหารอินเดีย ไม่ก็อาหารจีน
‪และถ้าคุณแพ้ถั่ว คุณจะต้องตาย
‪นั่นคือระบบสมัยก่อน ใช่ครับ
‪คนวัยผมหลายคนบอกว่า ‪"สมัยก่อนไม่เห็นมีใครแพ้ถั่วเลย"
‪มีครับ พวกเขาแค่ม่องเท่งไปแล้ว
‪จำได้มั้ย เด็กที่เคยเรียนประถมกับคุณ ‪คนที่ย้ายบ้านไปน่ะ
‪แม่พยายามทำผัดไทยมั่วๆ ยายโง่เอ๊ย ซี้แหงแก๋
‪อินสตาแกรม คุณมีอินสตาแกรมมั้ย ‪อินสตาแกรมเข้าท่าอยู่นะ
‪เราเคยต้องไปตามบ้านคนอื่น ‪เพื่อดูรูปตอนพวกเขาไปเที่ยว
‪สมัยก่อนไม่นานหรอก เพราะมีแค่ 24 รูป
‪ยี่สิบสามรูปเป็นรูปไปเที่ยว อีกรูปคือรูปหมา
‪ถ้าคุณถ่ายรูปมื้อเช้าของคุณเมื่อปี 1990
‪และเอาไปให้คนรู้จักทุกคนดู
‪พวกเขาคงคิดว่าคุณเป็นโรคประสาท
‪เรื่องนั้นยังคงเดิม
‪ผมเคยถ่ายรูปทุกอย่างที่ผมกิน
‪แต่แฟนใหม่ของผมชอบความเป็นส่วนตัว
‪เราเคยมีสิ่งที่เรียกว่าทามาก็อตจิ คุณจำได้มั้ย
‪จำได้
‪เจ้าเครื่องเล็กๆ ที่คุณต้องคอยให้ความสนใจ ‪ไม่งั้นมันตายน่ะ
‪สมัยนี้ยังมีอยู่ ตอนนี้เรียกว่านางแบบอินสตาแกรม
‪ทินเดอร์ ทุกคนมีทินเดอร์ใช่มั้ย ทินเดอร์โอเค
‪เรามีทินเดอร์มานานแล้ว ‪แต่ระบบทำงานต่างจากนี้
‪ทินเดอร์เคยมีชื่อว่าการไปเดต
‪ทินเดอร์เคยเป็นแบบนี้ ถ้าคุณชอบผู้หญิงสักคน
‪คุณจะไปเต้นใกล้ๆ เธอ
‪ใช่ครับ ลีลาผมยังพลิ้ว
‪เธอจะเลือกปัดซ้ายหรือขวาด้วยการเดินหนีไป
‪ไม่ก็ไม่เดินหนี
‪นั่นคือระบบสมัยก่อน ปาฏิหาริย์มากที่มีคนได้แอ้ม
‪โทษที นายยังเด็กเกินจะใช้แอปฯ ไม่ต้องน้อยใจ
‪ก็เหมือนใช้เดลิเวอรูสั่งโรคหนองในเทียม
‪- เฟซบุ๊ก คุณมีเฟซบุ๊กมั้ย ‪- มี
‪ครับ โอเค เรามีเฟซบุ๊กมานานแล้ว
‪งานของเฟซบุ๊กมีอยู่ในสังคมมาโดยตลอด
‪แต่ก่อนไม่ได้ใช้เทคโนโลยีทำ
‪งานของเฟซบุ๊กเคยเป็นความรับผิดชอบของแม่ๆ
‪ผมจะอธิบาย ยุค 1980 ‪เฟซบุ๊กมีการทำงานแบบนี้
‪คุณเข้าไปที่บ้าน เข้าไปในครัว
‪ชงชาดื่ม นั่งลง แม่คุณก็จะปรี่เข้ามาบอกว่า
‪"แกจำผู้หญิงที่เคยอยู่บ้านตรงข้ามได้มั้ย ‪เธอเพิ่งคลอดลูก"
‪แล้วคุณก็คิดว่า "ผมไม่เห็นสนเลย"
‪นั่นแหละเฟซบุ๊ก
‪เน็ตฟลิกซ์ คุณมีเน็ตฟลิกซ์มั้ย
‪มี
‪แน่ล่ะ เน็ตฟลิกซ์เคยถูกเรียกว่า ‪ร้านบล็อกบัสเตอร์วิดีโอ
‪แทนที่จะนั่งอยู่บนโซฟา ‪เถียงกันว่าจะดูเรื่องอะไร
‪คุณต้องไปที่ร้านที่ให้เช่าวิดีโอโดยเฉพาะ ‪และเถียงกันต่อหน้าคนอื่น
‪และนี่คือสิ่งที่ผมว่า ‪ชาวมิลเลนเนียลไม่ค่อยเข้าใจนัก
‪ถึงคุณอยากดูหนังดีๆ สักเรื่อง คุณก็ดูไม่ได้ ‪เพราะมีไอ้เวรคนอื่นเอาไปดู
‪คุณกลับบ้านมา ทุกคนถามว่า ‪"ได้หนังคนเหล็กภาคใหม่มามั้ย"
‪"ไม่ มีไอ้เวรสักคนเอาไปดู ‪ฉันได้เรื่องวีกเอนด์แอตเบอร์นีส์มา"
‪"เฮ้ย เซ็งเป็ด" ‪"เออ แต่ก็ต้องดู จะให้ทำไงล่ะ"
‪ค่าเช่าหนังก็บ้าบอคอแตกมาก
‪สมัยนั้นสองเรื่องห้าปอนด์ ‪แต่จะโดนคิดเพิ่มถ้าไม่ได้กรอหนังมา
‪เราเคยต้องกรอหนังกลับด้วย
‪กระเป๋าเดินทางนี่แต่ก่อนไม่มีล้อหมุนนะ
‪ไม่รู้ทำไมผมโมโหนัก
‪ถ้าคุณเอาหนังกลับไปคืนช้าล่ะก็
‪พระเจ้าช่วยกล้วยทอด ‪เหมือนได้รับจดหมายเรียกค่าไถ่เลย
‪จ่าย 12 ปอนด์ ‪แลกกับหนังเรื่องเทอร์เนอร์แอนด์ฮูช
‪ถ้าคุณเอาหนังไปคืนบล็อกบัสเตอร์ช้าสามครั้ง
‪พวกเขาจะแบนคุณจากร้าน
‪พวกเขาไม่ต้องง้อคุณ
‪กลายเป็นว่าต้องง้อเพราะเจ๊งไปแล้ว
‪แต่พวกเขาไม่ได้มาใช้เน็ตฟลิกซ์ ‪ทันทีที่บล็อกบัสเตอร์เจ๊ง
‪ไม่เลย มีช่วงเปลี่ยนผ่านสุดพิลึกอยู่หลายปี
‪เคยมีบริการที่อังกฤษชื่อเลิฟฟิล์ม
‪พวกเขาจะส่งดีวีดีมาให้คุณทางไปรษณีย์ ‪จากนั้นคุณก็เปิดดูดีวีดี
‪แล้วคุณก็ส่งดีวีดีกลับทางไปรษณีย์
‪เหมือนเพื่อนเขียนจดหมายหากัน
‪เลิฟฟิล์ม ฟังดูเหมือนสารเคลือบดิลโด้เลย
‪"เอาไปล้างซิ มีเลิฟฟิล์มเคลือบอยู่"
‪ผมเจอผู้หญิงในกลุ่มผู้ชมที่ทำงานประหลาด
‪ผมคุยกับผู้ชมผู้หญิงคนนี้ ‪ผมถามว่า "คุณทำงานอะไรครับ"
‪เธอบอกว่า "ฉันทำการตลาด" "บริษัทไหน"
‪เธอว่า "ฉันเป็นหัวหน้าฝ่ายการตลาด ‪ของบริษัทผลิตแขนขาเทียม"
‪ผมไม่เคยพบคนค้าแขนเทียมมาก่อน
‪ผมถามว่า "คุณขายอันที่ใช้แล้วมั้ย ‪แสดงว่าเป็นร้านมือสอง"
‪เราคงเห็นตรงกันนะว่า ‪ผู้หญิงคนนั้นปล้นเงินคนอื่นชัดๆ
‪เพราะถ้าจะมีสินค้าอะไร ‪ที่ไม่ต้องเสียเงินทำการตลาด
‪ก็แขนขาเทียมนี่แหละ
‪เขาขายกันยังไง "ให้ช่วยอะไรมั้ยคะ"
‪"แค่ดูเฉยๆ ครับ ขอบคุณ"
‪"ผมแค่ผ่านมาแถวนี้เลยแวะมาหน่อย"
‪"คุณอาจสนใจโปรโมชันขาขวาลดครึ่งหนึ่งนะคะ"
‪"ผมก็เหลือขาขวาอยู่ครึ่งเดียว"
‪"ฉันอาจช่วยคุณตัดสินใจได้" ‪"ขอบคุณครับ ผมกลัวอยู่"
‪"หวังว่าไม่แพงจนต้องตัดขาขายมาซื้อ"
‪ทางเดียวที่จะทำการตลาดให้แขนขาเทียมได้ ‪คือการผลิตระเบิด
‪เรื่องเลวร้าย มุกเกี่ยวกับเรื่องเลวร้าย ‪เราคุยกันแล้วนะ
‪ถ้าผมประกอบระเบิด ผมจะใช้สายไฟสีเดียว
‪ไม่ใช่มุกนะ ไอเดียนี้แจ่มเลยล่ะ
‪ผมมีเพื่อนที่มีปัญหาอารมณ์ขึ้นลงรุนแรง
‪จากที่มีความสุข จู่ๆ ก็เศร้าทันที
‪หัวเราะอยู่ดีๆ จู่ๆ ก็ร้องไห้ ‪เหมือนโรคไบโพลาร์นั่นแหละ
‪ที่ผมหมายถึงคือผมมีเพื่อนที่เป็นผู้หญิง
‪ถามจริง เมื่อกี้คุณยังหัวเราะอยู่เลย ‪ตอนนี้คุณทำหน้าบูด
‪คุณพิสูจน์ให้เห็นว่าผมพูดถูก
‪นั่นคือมุกสะท้อนตัวเอง ว่ามั้ย
‪สาวคนหนึ่งที่อยู่บ้านตรงข้ามกับผม ‪เพิ่งเริ่มธุรกิจเว็บแคมวาบหวิว
‪เธอต้องตกใจแน่พอเธอรู้ตัว
‪มีเซ็กซ์ที่โรงแรมดีกว่ามีเซ็กซ์ที่บ้าน
‪ส่งเสียงได้ ทำห้องรกได้ ‪ภรรยาก็ไม่อยู่ด้วย ดีกว่าเยอะ
‪อ้อ มีเรื่องจะเล่าให้ฟัง ‪ผมไปหาหมอ เมื่อสองปีก่อน
‪หมอว่า "ขอตัวอย่างอสุจิหน่อยครับ" ‪ผมก็ว่า "ไม่มีปัญหา"
‪หมอถามว่า "คุณอยากให้พยาบาลหน้าตาดี ‪จากรัสเซียช่วยมั้ย"
‪ผมก็ว่า "ครับ"
‪"ส่งพยาบาลรัสเซียมา" ‪แล้วพยาบาลสุดปังคนนี้ก็เดินมา
‪แทบจะเป็นนายแบบได้เลย ‪เขาชื่อวล้าด ผู้ชายตัวใหญ่
‪เขาหลอกผมสำเร็จ ‪วล้าดถามว่า "คุณอยากชักว่าวใส่ถ้วยมั้ย"
‪ผมก็บอกว่า "ผมทำได้ครับ แต่ยังไม่พร้อมแข่ง"
‪แล้ววล้าดก็พาผมออกมา ‪ในคลินิกของหมอมีห้องต่างๆ
‪เตรียมไว้สำหรับเก็บตัวอย่างอสุจิโดยเฉพาะ
‪ผมไม่รู้เรียกว่าห้องอะไร ศูนย์ชักว่าวมั้ง
‪ไม่ใช่หรอก คงใช้ศัพท์ทางการแพทย์ ‪ชื่อภาษาละติน
‪ไม่รู้สิ มาสเตอร์บาทอเรียมมั้ง
‪ก็ไม่แย่นะ มาสเตอร์บาทอเรียม ‪ฟังดูเหมือนมาจากเรื่องแฮร์รี่ พ็อตเตอร์
‪"นี่มาสเตอร์บาทอเรียม แฮร์รี่ ‪ไว้ใช้คาถาปลดอาวุธ"
‪โทษที ผมทำคุณเลอะอีกแล้ว
‪ในนั้นมีทุกอย่างที่คุณต้องการ
‪เพื่อใช้มือช่วยตัวเอง ตามนั้นเลย ในห้องนี้
‪ประตูห้องล็อกได้ สำคัญมาก
‪มีที่นั่ง ห้องน้ำ อ่างล้างหน้า แล้วก็มี…
‪เวลาต้องเก็บตัวอย่างอสุจิที่คลินิก ‪พวกเขามีหนังโป๊ให้ดู
‪หนังโป๊แบบฮาร์ดคอร์
‪มีจัดประตูหลังเยอะมาก ไม่ค่อยตรงรสนิยมผม
‪แต่ยังไงก็เถอะ ผมไม่เกี่ยง ผมสู้อยู่แล้ว
‪ผมก็เข้าไปในห้องนั้น ‪ผมทำสิ่งที่ผู้ชายต้องทำเพื่อให้ได้ตัวอย่างอสุจิ
‪ผมกำลังจะจบภารกิจ
‪ผมกำลังอยู่ในช่วงเข้าด้ายเข้าเข็ม…
‪ตอนที่ตาผมเหลือบไปเห็น
‪ว่ามีอีกลิ้นชักหนึ่งที่ใส่หนังโป๊สำหรับชายแท้
‪ทีนี้ผมรู้สึกโง่เลย
‪ในนี้มีเลสเบี้ยนมั้ยครับ
‪มีคนหนึ่งตรงนั้นเหรอ
‪ไงครับ คุณชื่ออะไร
‪- ไออิชา ‪- ไออิชา ไงครับ ไออิชา
‪ขอถามได้มั้ยว่าคุณเป็นเลสเบี้ยนดาวทองรึเปล่า
‪คงใช่มั้งคะ
‪- คุณไม่รู้จักคำนั้นเหรอ ‪- ไม่ค่ะ
‪- คุณดูเด็กนะ คุณเพิ่งเข้าวงการเหรอ ‪- ใช่
‪- งั้นคุณอายุเท่าไหร่ ไออิชา ‪- อายุ 19
‪แม่เจ้า ใช่เลย คุณเพิ่งบุกป่าฝ่าดงได้ไม่นานเอง
‪แค่พูดเปรียบเปรย
‪ไออิชา ผมจะ… เลสเบี้ยนดาวทองก็คือผู้หญิงที่…
‪ผมจะพูดยังไงดีให้ไม่เสียมารยาท ‪คนที่ไม่เคยโดนเข็มฉีดยาน่ะ
‪ในขณะที่ผู้หญิงคนอื่นลองสองอย่าง ‪ก่อนจะเป็นไบฯ เป็นไบฯ ตอนนี้ เป็นเกย์ทีหลัง
‪พวกเขาลองใช้เข็มฉีดยา แต่ไม่ชอบ
‪"ฉันไม่ชอบ ปลายมันแหลม แถมพ่นน้ำใส่"
‪ผมเคยมีเซ็กซ์กับเลสเบี้ยน ‪หมายถึงตอนนี้กลายเป็นเลสเบี้ยน
‪ผมมีเพื่อนเป็นเลสเบี้ยน เลสเบี้ยนดาวทอง
‪คุณดูออกแต่ไกลเลยล่ะว่าเธอเป็นเลสเบี้ยน
‪เธอมีลายสักเต็มตัว ม้วนแขนเสื้อ ไว้ผมสั้น
‪ม้วนทิชชูเองแทนผ้าอนามัย
‪เธออยู่วงการนั้นเต็มตัว
‪ที่จริงไม่ควรถาม แต่ผมถาม ‪เธออายุเท่าผม 40 ปลายๆ
‪ผมถามว่า "เธอไม่เคยมีอะไรกับผู้ชาย ‪เธอรู้ได้ไงว่าจะไม่ชอบ"
‪เธอบอกว่า "นายไม่เคยโดนไอ้จ้อนเสียบ ‪นายรู้ได้ไงล่ะว่าจะไม่ชอบ"
‪ผมก็เลยบอกว่า ‪"เพราะฉันไม่เคยเอาไอ้จ้อนปลอมเสียบตัวเอง"
‪เธอถามว่า "ไม่เคยเลยเหรอ"
‪ผมก็ว่า "เราไปหาอะไรดื่มเถอะ ‪เรางี่เง่าชะมัด"
‪ผมไปหาพยาบาล มีพยาบาลมั้ย ‪ในนี้มีพยาบาลมั้ยครับ
‪มีคนหนึ่งตรงนั้น คุณเป็นพยาบาลอะไรครับ
‪พยาบาลผู้ใหญ่ คุณทำงานในห้องฉุกเฉินมั้ย
‪คุณเคยทำงานในห้องฉุกเฉินมั้ย
‪เคยเหรอครับ เจออะไรแปลกสุด ‪เคยมีคนมาห้องฉุกเฉินเพราะมี…
‪เพราะมีหลายคนที่ดิลโด้คารู
‪มีคนเล่าให้ผมฟัง
‪อะไรนะครับ
‪เทียนหอมเหรอ
‪ในนั้นมันมืด ต้องเอาเทียนไปจุดนี่เนอะ
‪ไม่งั้นไม่เห็นทาง
‪เทียนหอมเนี่ยนะ…
‪คงไม่ต้องถามแล้วว่าพวกคุณเจอกันได้ไง
‪"ฉันชอบเทียน" "ผมก็ชอบเทียน ชอบมากๆ"
‪มีพยาบาลคนหนึ่ง เมื่อสองเดือนก่อน
‪ผมคุยกับเธอ ถามว่า "มีเคสพิสดารมั้ย"
‪เธอบอกว่า "มีผู้ชายเดินมาแผนก ‪พร้อมหลอดไฟ ยังไม่แตกคารู"
‪เดินมา ไม่แตก
‪ฟังแล้วภูมิใจที่เป็นคนอังกฤษ
‪หลอดไฟเนี่ยนะ
‪คิดภาพตอนเอกซเรย์สิ
‪คงดูเหมือนปิ๊งไอเดียจากรูก้น
‪มีเรื่องเด็ดๆ อีกมั้ย
‪ปากกาหมึกซึมอยู่ในไอ้จ้อน
‪เขาจะเข้าไปเซ็นอะไร
‪ฉลาดเหลือเกิน
‪มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่นะ ชาร์ลี
‪ผมไปตรวจมะเร็งต่อมลูกหมากมา ‪หมอยกให้สองนิ้วเลย
‪จะบอกให้ว่าคุณไม่อยากได้ยินอะไร ‪หลังตรวจต่อมลูกหมาก "ทีนี้คุณทำให้ผมบ้าง"
‪"คุณไม่ใช่หมอจริง"
‪"ผมไม่ควรออกไปเพ่นพ่านด้วยซ้ำ"
‪"หลอกผมได้ทีหนึ่ง ต้องโทษคุณ ‪แต่สัปดาห์นี้สองครั้งแล้วนะ"
‪"เมื่อกี้ใช้นิ้วรึเปล่า"
‪ยายของผมมีบางอย่าง ‪ที่ช่วยให้ท่านได้เจอคนหน้าใหม่อยู่ตลอด
‪โรคอัลไซเมอร์
‪ผมโดนเฉ่งเพราะเล่นมุกเรื่องโรคอัลไซเมอร์
‪เมื่อเดือนก่อน ผมเล่นตลกการกุศล ‪ระดมเงินให้โรคอัลไซเมอร์
‪แค่จะบอกว่าบางคนนี่ความจำสั้นเนอะ
‪ไม่ ผมไม่ควรเสียมารยาท
‪ปู่กับย่าผมแทบไม่มีจะกิน
‪พวกท่านเป็นโรคพาร์กินสัน
‪ซุปนี่ห้ามเด็ดขาด
‪คุณเคยมีเซ็กซ์กับคนที่เคร่งศาสนามากๆ มั้ย
‪ผมเคย แต่เขาโดนย้ายไปโบสถ์อื่น
‪ตอนเป็นเด็ก ผมเข้าร่วม ‪คณะประสานเสียงที่โบสถ์ห้าปีเต็ม
‪คือว่าผมเสียงไม่ดีเท่าไหร่หรอก
‪แต่ผมเป่าปี่เก่งมาก
‪มีคนร้องเรียนผมเรื่องมุกนั้น
‪มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งมาหาผม นอกโรงหนัง
‪เขาดูจิตใจบอบช้ำมาก เขาบอกว่า ‪"นี่ ผมเคยถูกบาทหลวงกระทำชำเรานะ"
‪ผมก็บอกว่า "ไม่จริง"
‪"ไม่ใช่เลย"
‪"ฉันแค่สวมชุดบาทหลวงเฉยๆ"
‪พวกเฒ่าหัวงูโดนด่าต่างๆ นานา
‪แต่ถ้าไม่มีเฒ่าหัวงู
‪ผมก็คงก่อไฟไม่เป็น ‪ตั้งเต็นท์ไม่เป็น เก็บความลับไม่เป็น
‪ผมเลิกไปค่ายลูกเสือ
‪ตอนผมได้รู้ว่าผมเป็นคนเดียว ‪ที่ได้ทำภารกิจลับสุดวาบหวิว
‪ผมพูดได้เห็นภาพเลยใช่มั้ยล่ะ
‪มาเล่นมุกอื่นดีกว่า เพื่อนเก่าผมสมัยเรียน
‪เพิ่งไปดึงหน้าและดึงคอมา ‪อันนี้ผมพูดเอง เขาแขวนคอตาย
‪นั่นผิดด้วยเหรอ
‪แขวนเนื้อกับแขวนคอคน ‪ไม่เหมือนกันนะ ผมไม่ผิดนะ
‪ปีก่อน เพื่อนของผมพยายามฆ่าตัวตาย
‪หลังผ่านไปสองวัน ผมก็ไปเยี่ยมเขา ‪ภรรยาเขาร้องไห้ฟูมฟาย
‪ผมถามว่า "เขาเป็นไงบ้าง เขาไหวมั้ย"
‪เธอว่า "ไม่ เขาห้อยโต่งเต่งอยู่นู่น"
‪แน่ล่ะว่าการฆ่าตัวตายเป็นสิ่งสุดท้ายที่คุณควรทำ
‪- ไม่เอาน่า ‪- อะไรครับ
‪ปังสุดแล้ว
‪มีบางสิ่งที่คุณพูดถึงไม่ได้แล้ว ‪ผมเคยเล่นมุกเรื่องโรคจิตเภท
‪เป็นโรคทางจิตเวชที่ร้ายแรงมาก
‪แต่นี่เป็นมุกเกี่ยวกับโรคนั้น ไม่ใช่โรคนั้นจริงๆ
‪มีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาผมที่หลังเวที เดือดจัด
‪เธอถามว่า "ถ้าคุณเป็นโรคจิตเภท ‪คุณจะรู้สึกยังไง"
‪ผมก็บอกว่า "เราไม่ได้เป็น ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่"
‪ผมดีใจที่คุณชอบนะ ผมลังเลอยู่ว่าจะเล่นดีมั้ย
‪พวกหัวก้าวหน้าบอกว่า ‪เราไม่ควรใช้คำสบถที่อิงเพศสภาพ-เพศ
‪แต่คำพวกนั้นมันสื่ออารมณ์ดีออก
‪เราปล่อยคำพวกนั้นสูญพันธุ์ไปจากภาษาไม่ได้
‪แค่เพราะว่าไอ้หน้าจ้อนบางคนทำตัวเป็นแต๋ว ‪หรือหาเรื่องพาลเพราะไม่ได้กินหอย
‪เพราะพวกเขาทนฟังคำว่าจ้อนไม่ได้ ‪โดยไม่ร้องไห้งอแง ไปเอากระโปรงมาใส่ไป
‪มาที่มุกดับอนาคตกันบ้าง ดีมั้ย
‪ผมมีมุกที่น่าจะดับอนาคตตัวเองได้
‪ใช่ ผมว่าเราทุกคนทำใจรับความจริงได้แล้ว
‪ผมจะโดนแบนไปอีกสองปี ว่ามั้ย
‪- ใช่ ‪- ใช่ มีโอกาส
‪แต่ข่าวดีคืองี้ ผมจะส่งท้ายแบบปังๆ
‪ผมเคยกังวลเรื่องเล่นมุก ‪ที่หมิ่นเหม่มากจนผมอาจไม่มีงานทำ
‪แต่นั่นคือตอนที่ผมคิด ‪เหมือนพวกหน่อมแน้มบอบบางปานเกล็ดหิมะ
‪ก็คุณจ่ายเงินมาดูตลกเสียดสีมันๆ ใช่มั้ยล่ะ
‪- ใช่ ‪- ผมก็คงบกพร่องถ้าไม่ทำตามนั้น
‪ผมไม่ได้อยากหยามใคร ‪แค่อยากทำให้คนหัวเราะ
‪ถ้าผมทำให้ใครเคืองได้ ก็ถือเป็นโบนัส
‪ผมเชื่อมั่นเรื่องเสรีภาพในการพูดสุดๆ
‪แต่ผมพยายามเต็มที่ที่จะไม่พูดกระทบ ‪ชนกลุ่มน้อย กลุ่มผู้เป็นกลางทางเพศ
‪หรือพวกเลสเบี้ยนโง่พิการพุงพลุ้ย
‪อย่างที่ว่าไปแล้วนะ ‪ห้านาทีจากนี้จะระห่ำหน่อยนะครับ
‪เหมือนเวลาคนอ้วนเขมือบไก่เคเอฟซี
‪ใช่
‪เคเอฟซี ผมตั้งชื่อให้ว่า "นกพิราบเค็ม"
‪คุณไม่เคยเห็นนกพิราบ ‪นอกร้านเคเอฟซีเลย ว่ามั้ย
‪เหมือนค่ายนาซี ไม่มีใครรอด
‪เอาล่ะ มุกดับอนาคต
‪เวลาผมให้ความเห็นเรื่องเพศสภาพ ‪หรือประเด็นเชื้อชาติ
‪คนชอบบอกว่า "คุณก็พูดได้นี่ ‪คุณเป็นชายแท้ผิวขาว"
‪แต่เวลาผมให้ความเห็น ‪ในฐานะผู้หญิงจีนที่เป็นเกย์…
‪พวกเขาไม่ชอบสำเนียงที่ผมพูด
‪เอาล่ะ ทุกคนยังอยู่ครบ เยี่ยม
‪ผมสร้างผักให้ตัวเองได้
‪น็อกหัวให้นอนเป็นผัก
‪ผมอยากลองเซ็กซ์ประตูหลังอีก ‪แต่แฟนผมรับไม่ค่อยไหว
‪มีสาวๆ มั้ยครับ สาวๆ ในวัย 20 ขอเสียงหน่อย
‪คุณอยากออกไปเที่ยว ไปเมา ไปสนุกใช่มั้ย
‪แต่ด้วยวัยนี้ คุณมีงบไม่มาก
‪คุณต้องประหยัด ‪ผมขอแนะนำผ้าอนามัยจุ่มวอดก้าได้มั้ย
‪มันเป็นอย่างที่คุณคิดเลยล่ะ
‪เอาผ้าอนามัยแบบสอดมา ‪จุ่มลงในวอดก้า แค่ท่วมฝาก็พอ
‪เอาสอดใส่ในไฟน์ไชน่า
‪เมาทันตาเห็นเลยล่ะ
‪ถ้าคุณเป็นเมนส์ ก็จัดบลัดดี้แมรี่
‪ผมชอบมุกนั้นตรงที่ว่าจะมีใครสักคนลองทำ
‪ใครมีลูกบ้าง ขอเสียงหน่อยถ้าคุณมีลูกแล้ว
‪ส่วนใหญ่มีลูก ‪ผมขอขอบคุณคนมีลูกที่มาดูโชว์นี้ได้มั้ย
‪ขอบคุณมากนะครับ
‪เพราะว่าเราต่างก็เคยเสียเพื่อนเพราะมีลูก
‪ผู้คนที่เราเคยใช้เวลาด้วย ‪พอมีลูกแล้ว เราก็ไม่ค่อยได้เจอกัน
‪และนั่นยังไม่แย่ที่สุด ที่แย่สุดคือ ‪พอพวกเขามีลูกแล้ว พวกเขายังมาเจอ
‪แต่พวกเขาอยากคุยแต่เรื่องลูกตัวเองตลอดเวลา
‪ผมไม่รู้ว่าต้องพูดอะไร
‪คุณควรจะพูดยังไง เวลาพวกเขาเอารูปให้ดู
‪"ใช่ เขาน่ารักดี แต่ไม่ ฉันไม่เห็นเขาเลย"
‪"ไม่ ฉันช่วยตามหาไม่ได้ ฉันยุ่งมาก"
‪"ถ้าเธอกังวลขนาดนั้น ก็น่าจะดูลูกไว้ให้ดี"
‪"ล้อเล่นน่ะ ฉันรู้ว่าเขาอยู่ไหน"
‪พวกเขานั่นแหละที่ซื่อบื้อ
‪"เขาไม่ได้หน้าตาอย่างนั้นแล้ว"
‪"เดี๋ยวนี้แววตาเขาเศร้ามาก"
‪ผมไม่ชอบเวลาคนบอกว่ารับลูกมาเลี้ยง
‪มันต่างกันตรงไหน นั่นคือลูกของคุณ
‪ไม่ว่าเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดหรือเก็บมาเลี้ยง
‪ผมไม่ชอบเวลาไม้แขวนเสื้อโดนดัดจนใช้ไม่ได้
‪"งั้นเราจะเก็บเด็กไว้สินะ"
‪โชคร้ายที่บางคนไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่
‪เพราะมุกนั้นเป็นแค่มุกอุ่นเครื่องก่อนมุกนี้
‪ที่รัฐแอละแบมา สหรัฐอเมริกา ‪พวกเขามีกฎหมายห้ามไม่ให้ทำแท้ง
‪ต่อให้คุณถูกข่มขืนก็ตาม
‪ทุเรศชะมัดเลย คิดดูสิครับ
‪คุณเข้าคุกไปใช้โทษ ‪พอออกมาก็ต้องมาส่งเสียเด็ก ฝันร้ายชัดๆ
‪ผมไปอัมสเตอร์ดัมมา
‪เรื่องนี้จะเป็นอย่างที่คุณคิดไว้เลยล่ะ
‪ผมไปตระเวนแสดงที่อัมสเตอร์ดัม ‪แล้วผมเดินจากสถานที่จัด
‪ไปโรงแรม เดินผ่านในเมือง ‪ผ่านย่านโคมแดงจังๆ
‪มีผู้หญิงคนหนึ่งเสนอตัวให้ผม ‪หญิงสาว อายุราวๆ 20 กลางๆ แหละผมว่า
‪แทบไม่สวมอะไรเลย
‪ยืนอยู่ตรงบันได
‪ตอนผมเดินผ่าน เธอก็พูดโพล่งขึ้นมาเลยว่า
‪"คุณสนใจมั้ย"
‪"อ้อ ผมไม่ต้องซื้อบริการทางเพศ"
‪"ผมเป็นผู้ข่มขืน"
‪ผมจะดับอนาคตตัวเองในแปดคำได้มั้ย ‪คุณคิดว่าไง
‪ได้
‪ศรัทธากันหน่อยสิ ผมทำได้แน่อยู่แล้ว
‪มานับกันดูนะ "แค่ตกลง คุณก็ไม่โดนข่มขืนแล้ว"
‪คุณดูเหมือนไม่อยากจะหัวเราะมุกข่มขืนเลย
‪แต่เป็นตลกร้าย เพราะผมขืนใจให้คุณหัวเราะ
‪ผมจะให้เวลาคุณสักหน่อย ‪มุกนี้มันผิดหลายอย่างเลยล่ะ
‪ผมอยากให้คุณดื่มด่ำกับทั้งหมด
‪เริ่มต้นด้วยดี แต่ดิ่งเหวเร็วมาก
‪แล้วก็ดึงคุณกลับมาในช่วงวินาทีสุดท้าย ‪เป็นการผจญภัยสุดระทึก
‪ผมไม่ชอบเวลาเจ้าหน้าที่ที่สนามบิน
‪ขอให้ผมถอดรองเท้าออกที่ด่านตรวจ
‪ถามจริงสิ ฮีทโธรว์ เพิ่งปูพรมใหม่รึยังไง
‪ผมไม่มีวันถอดรองเท้าเวลาไปมัสยิด
‪และที่ผมไม่แยแสวัฒนธรรมอิสลามแบบนั้น
‪น่าจะบอกให้คุณรู้ว่าผมไม่ใช่คนที่คุณต้องสงสัย
‪ใช่ นี่น่าจะดับอนาคตผมได้เลย ‪เตรียมตัวนะ พร้อมมั้ย
‪เวลาคนพูดถึงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์…
‪เวลาคนพูดถึงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ‪พวกเขาพูดถึงโศกนาฏกรรมน่าสยดสยอง
‪ของชาวยิวนับหกล้านคน ‪ที่ต้องเสียชีวิตไปด้วยน้ำมือของนาซี
‪แต่พวกเขาไม่เคยพูดถึงชาวยิปซีหลายพันคน ‪ที่ถูกนาซีฆ่า
‪ไม่มีใครอยากพูดเรื่องนั้น
‪เพราะไม่มีใครอยากคุยเรื่องที่ดีต่อใจ
‪นั่นเป็นมุกที่ดีด้วยเหตุผลสามข้อ ‪ข้อแรก มันตลกมาก ผมเก่งจังเลย
‪ข้อสอง มันหลักแหลมสุดๆ
‪เล่นมุกเรื่องที่เลวร้ายที่สุด ‪ที่เคยเกิดในประวัติศาสตร์
‪คนบอกกันว่า "อย่าลืมมัน"
‪ผมจดจำมันแบบนี้ ผมพูดถึงมันตลอด
‪ข้อสามคือมีคุณภาพในแง่ให้ความรู้
‪คราวนี้ทุกคนก็รู้แล้วว่ามีชาวยิวหกล้านคน
‪เสียชีวิตเพราะนาซีช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
‪หลายคนไม่รู้เพราะไม่มีสอน
‪ว่าพวกนาซีฆ่าคนอีกหลายพันคน
‪ที่เป็นชาวยิปซี รักร่วมเพศ ‪คนพิการและพยานพระยะโฮวา
‪ไม่มีใครรู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับพยานพระยะโฮวา
‪ทำได้เพียงสันนิษฐานว่ามีพยานพระยะโฮวา
‪มาเคาะประตูที่ค่ายกักกัน
‪พร้อมนิตยสารที่ชื่อว่าวอชทาวเวอร์
‪มีผู้คุมนาซีกล้าลอง
‪"อ้อ ได้ เข้ามาสิ เราสนใจนิตยสาร"
‪"เดอะวอชทาวเวอร์ ‪เรามีหอสังเกตการณ์ที่นี่ด้วย"
‪"ช่างบังเอิญเสียนี่กระไร"
‪"พวกคุณเดินทางมาไกลใช่มั้ย"
‪"เข้ามาสิ มาล้างหน้า อาบน้ำ"
‪ผมหวังว่าคุณคงสนุกกับคืนนี้ สนุกใช่มั้ยครับ
‪ใช่
‪ผมหวังว่าพวกคุณคงไม่ต้องการมัน ‪บางทีเราก็ต้องการผ่อนคลาย
‪เวลาชีวิตมันบัดซบ คุณอยากหัวเราะบ้าง
‪เวลาอะไรๆ มันเลวร้าย คุณต้องได้หัวเราะ
‪พวกเรามีอารมณ์ขันแบบที่ดีที่สุดแล้ว
‪มันดีสุดที่มีอารมณ์ขันแบบดาร์กๆ ว่ามั้ย
‪ใช่
‪อย่างน้อยเวลาชีวิตเราเฮงซวย ‪เราก็ยังหัวเราะกับมันได้
‪ผมรู้สึกสงสารคนที่ฟังมุกแล้วเคือง ‪คนที่หัวเราะกับเรื่องหมิ่นเหม่ไม่เป็น
‪เพราะเวลาชีวิตของพวกเขาเฮงซวย ‪พวกเขาทำได้แค่กล้ำกลืนฝืนทน
‪อย่างน้อยเราก็ขำออก
‪ซึ่งเป็นการปูทางอ้อมๆ ‪เรื่องที่ผมไปแสดงให้ผู้ป่วยระยะสุดท้ายชม
‪เราจะคุยเรื่องความตายและมะเร็งกัน ‪แต่ไม่ต้องห่วง ผมตลกมาก
‪งานจัสต์ฟอร์ลาฟส์ที่แผนกผู้ป่วยระยะสุดท้าย
‪เป็นเทศกาลตลกที่มอนทรีออล ‪องค์กรการกุศลชื่อโฮปแอนด์โคป มีแต่คนดี
‪เราไปแสดงทุกปี มาเจ็ดแปดปีแล้ว
‪และสิ่งที่พวกเขาทำก็คือ ‪จัดคอนเสิร์ตในแผนกผู้ป่วยระยะสุดท้าย
‪ผู้ชมคือคนที่กำลังจะตาย 200 คน ‪และเราจัดแสดงตลก มันเยี่ยมมาก
‪และล่าสุดที่ผมแสดง ผมเป็นคิวสุดท้าย ‪ผมเลยยืนดูอยู่ด้านหลังของห้อง
‪ดูนักแสดงตลกคนอื่นๆ พวกเขาทำได้ดีมาก ‪ผู้ชมหัวเราะดังลั่น
‪แต่ไม่มีใครพูดถึงความตายและมะเร็ง ‪ในห้องที่เต็มไปด้วยความตายและมะเร็ง
‪ผมว่ามันแปลก ผมคุยกับเพื่อนว่า ‪"ไม่มีใครพูดถึงสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเลย"
‪เขาบอกว่า "นายควรพูดถึงนะ"
‪ผมก็ว่า "ใช่ ฉันควรพูดถึง"
‪แล้วผมก็รู้สึกเหมือนว่า ‪ถ้าผมไม่พูดเท่ากับผมโกงพวกเขา
‪ผมรู้สึกเหมือนต้องพูด ผมเลยเดินขึ้นเวที
‪ด้วยความกังวลใจเล็กน้อย ‪ต่อหน้า 200 คนที่กำลังจะตายด้วยโรคมะเร็ง
‪ผมบอกว่า ‪"เอาล่ะ เรามีเวลาไม่มากแล้ว แต่ผมมีนะ"
‪และพวกเขาหัวเราะกันตัวโยกเลย
‪มันเหมือนทุกอย่างดังขึ้น ‪บรรยากาศในห้องดูสบายๆ ขึ้น
‪และความมืดหม่นที่แฝงตัวอยู่ ‪ก็ถูกทำให้กลายเป็นเรื่องน่าขัน
‪ผมได้แรงใจมาก รู้สึกเหมือนมีพลังขึ้นจริงๆ
‪แล้วผมก็ได้ใจใหญ่ ผมเลยเถิดไป
‪ตอนแรกพวกเขาโอเค แต่ผมพูดต่อว่า ‪"มีใครที่นี่รอดมาจากปีก่อนมั้ย"
‪"ทำงานกร่อยเลย"
‪ผมปิดท้ายด้วยมุกเรื่องมะเร็ง ‪มุกโปรดของผมเรื่องมะเร็ง
‪อย่ามองผมแบบว่า ‪"เขาไม่มีมุกโปรดเรื่องมะเร็ง" ผมต้องมีสิ
‪"พ่อผมตาย"
‪"จริงเหรอ เพราะอะไร"
‪"เดอะบิ๊กซี"
‪"มะเร็งเหรอ"
‪"เปล่า จมน้ำตาย"
‪เรื่องเลวร้าย
‪มุกเกี่ยวกับเรื่องเลวร้าย
‪เราคุยกันแล้วนะ
‪การแสดงของผมสิ้นสุดเท่านี้ครับ ‪อาชีพของผมก็น่าจะสิ้นสุดลงด้วย
‪พวกคุณเยี่ยมมาก ขอบคุณมาก ขอบคุณที่มาครับ
‪ผมซึ้งใจจริงๆ ขอบคุณมากครับ
‪ไว้เจอกันอีกนะครับ โชคดี ราตรีสวัสดิ์
‪คำบรรยายโดย สิริกาญจน์ ดูเบเคอร์