Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Nie wiedziałem, że mam syfa. Tylko jaja mnie swędziały.
To może być wszystko.
To prywatna rozmowa. Możesz usiąść gdzie indziej?
Później zadzwonię, muszę tu coś wyjaśnić.
Dobrze się czujesz?
Jesteś na prochach? Ćpasz?
No co jest?
Nie chcesz wiedzieć.
Rzadko spotykam kobietę w zniszczonej sukni ślubnej,
więc jestem ciekawy.
Skoro naprawdę chcesz wiedzieć…
Jestem Lotte. Marzę o wielkiej miłości.
Mam nadzieję, że kiedyś wyjdę za mąż. Najlepiej za tego gościa, Alexa.
To mój książę na białym koniu.
Będziesz w studiu z bratem, Johnnym Romero?
Poznaliśmy się w pracy. On stoi przed kamerą, a ja za nią.
- Puść film, teraz. - Powinieneś…
- Gdy coś schrzani, ja to naprawiam. - Co jest?
Dobrana z nas para, jeśli mogę to tak ująć.
- Co za brak profesjonalizmu! - Jego brat zmarł. Nie wiedziałeś?
Jesteśmy razem pięć lat i w każdej chwili może się oświadczyć.
Jestem pewna.
- Jak sobie to wyobrażam? - Proszę wysiąść.
Niech mi pan już da ten mandat.
- Proszę ze mną. - Z panem?
Zgadza się.
Nie musi być z pompą. Może być skromnie.
Intymnie.
Nic specjalnego.
Kochana Lotte.
Wyjdziesz za mnie?
Tak!
U mnie nie do końca tak to wyglądało.
Dla Alexa małżeństwo jest staromodne. Burżujskie, tak je nazywa.
Może to moja wina. Wszystko mu ułatwiłam.
Kochanie?
Już się z tym pogodziłam.
Ślub przestał być dla mnie ważny.
Niespodzianka!
Co wy tu robicie?
Kochanie.
Wyjdziesz za mnie?
Tak!
I tak się cieszę. Wychodzę za mąż!
Kogo to obchodzi? Zajmijcie się własnym życiem.
Wszystko już załatwione. Została tylko suknia.
Marzę tylko o jednej.
- O sukni babci. - Rety, Lot! Ale wyglądasz!
Mogliśmy ją w niej pochować.
- Mamo. - Gdyby tylko babcia mogła to zobaczyć.
- Ciebie w jej sukni ślubnej. - Tak.
- Może patrzy z góry. - Na szczęście mam przyjaciółki.
- Nic ci nie jest? - No co?
Co za różnica? Dirk i tak mnie już nie dotyka.
Guusje.
Słodka, troskliwa, zdesperowana gospodyni domowa.
Jej mężem jest…
Dirk! Posprzątaj ten bałagan! Nie jesteś już dzieckiem.
- Dobra. - Który jest bezużyteczny.
Kto wkłada gumę we włosy?
- W domu musi radzić sobie sama. - Wracaj, Goof!
Dirk, kiedy posprzątasz to Lego?
Ale dlaczego ja? Sam może to zrobić.
Dla Guusje małżeństwo to nie wszystko.
Zapraszacie dużo singli?
Nie wiem. Chyba nie.
Walić to. Nie będę siedzieć przy stole z samymi frajerami.
Stój, zaczekaj chwilę.
Co to za laska? Wygląda zajebiście.
To Pam.
Pam.
Można powiedzieć, że ja jestem singlem.
Załatwisz mi jej numer?
Sam go zdobądź.
Ale ty jesteś! Nie możesz mi dać?
To najszczęśliwsza singielka, jaką znam.
Idealna fota na Tindera, proszę pani!
Masz rację.
Została nauczycielką po romansie z dyrektorem.
- Tak naprawdę nienawidzi dzieci. - Dziewczyny górą!
Boże, jak szczupła była babcia?
Skarbie, będzie dobrze. Zostały trzy tygodnie.
Gdzie Estelle?
Cześć, kochani, jesteśmy na otwarciu Goldie Estelle.
- Już są tłumy. - Moja siostra Estelle.
Była brzydkim kaczątkiem, dopóki nie zrobiła sobie metamorfozy.
Z pomocą dr. Bernarda.
W sieci znana jako BeautyBeast. Ma ponad dwa miliony obserwujących.
Witajcie we vlogu nr 723.
- Jej życie to media społecznościowe. - Jezu, to światło.
- Co? - Zachowuj się.
- Weszłaś mi w kadr. Pracuję. - Poważnie. To jej całe życie.
Spoczywaj w pokoju, babciu.
Za mną, jak widać, wszyscy chcą zobaczyć…
- Byłam pierwsza! - Wcale nie!
No już, puszczaj!
Kim. Przyjaciółka Estelle.
Są nierozłączne. Lgnie do mojej siostry jak mucha do gówna.
Kim, weszłaś w kadr.
Kochanie, ta torebka to dziewiątka, a spójrz na jej nos.
- Ewidentna czwórka. - Słucham?
- Nie możesz tak mówić. - Nie.
- Nie, to trójka. - Suka.
Kiedyś się wspierałyśmy.
Ale niestety nie mogę już na nią liczyć.
Świetnie. Potrzebuję trzech osób transpłciowych.
John o tym wie. Tak.
Nie, prześlę ci maila.
Kurwa.
Można to wyprać.
- Powodzenia. - Chwila, a jak to naprawimy?
- Przytulas? - Przytulas? Może byś zapłacił?
Wiesz co? Masz.
- Zadzwoń, a my to naprawimy. - Jeszcze nie skończyłam.
- Spieszę się. - Ja też! Halo!
Witam, tu chińska restauracja „Raj”.
Co za dupek.
Siostra, sorki, ale nie możesz tak chodzić.
- Idziemy na zakupy? - Mam spotkanie.
- Niektórzy pracują. - Przepraszam za wczoraj.
- Totalnie zapomniałam. - Jestem w szoku.
Mam coś dla ciebie.
Wynagrodzę ci to.
Mama mówi, że sukienka nie pasuje.
Dr Bernard zrobi ci liposukcję.
- Umówić wizytę? - Lot.
Masz chwilę?
- Oczywiście. - Cześć, John.
Cześć.
O nie.
O nie. To mój szef.
Wielki szef.
Nie chcę kłopotów.
Nie przesadzaj.
- Muszę iść. - Spokojnie.
- Jasne. - Wszystko gra?
John?
- Tak? - Cześć.
- Estelle.
Przejdźmy do rzeczy, słaba oglądalność.
Dlaczego jest słaba?
Lotte.
Fritz, redaktor naczelny. Jedzie mu z gęby.
- I myśli, że tu rządzi. - Dotarłaś.
Wybacz, jakiś kretyn wylał na mnie kawę.
Cześć, ładna koszula.
Co ty tu robisz?
Znacie się?
Cudownie. To Chris.
Uratuje naszą stację.
Więc bądź dla niego miła. Chris wie, co zadziała.
Schadenfreude. Zawsze tak mówię, prawda?
Programy o beznadziejnych idiotach. Znacie takie.
To o wiele bardziej skomplikowane.
Przepraszam. Cześć, skarbie.
Ingrid, pakuj się i wypad, jasne?
- Fritz. - Wyhoduj jaja, stary!
- Ingrid wyrzuca Beau co miesiąc. - Ty frajerze, ogarnij się!
Normalny jesteś?
No dobrze, pomysły.
W jednym zdaniu. Niech mnie ktoś uszczęśliwi.
Dobra? Lotte.
Nie mam jednego zdania, tylko całą prezentację.
Ale jest świetna.
Co?
- Ona nigdy nie słucha! - Pokażesz nam ją dzisiaj?
Tak, przepraszam.
Myślałam o programie, w którym pomożemy ludziom
zrzucić wagę w pozytywny sposób.
- Czyli obżartuchom. - Ludziom z nadwagą.
Dokładnie. Właśnie o tym myślałem.
Program o grubasach.
Problemy tłustych przegrywów. Tłuściochy.
Rewelacja.
Nie będziemy się śmiać z ludzi.
- Zgadzam się z Lindą. - Lotte.
Musimy pomagać ludziom, a nie krzywdzić słabszych.
Tak, fantastyczny pomysł!
Alex, rozpracuj to, dobra? Słuchajcie…
- Ale… - Do roboty.
- Co ty wyprawiasz? - Co?
Tłuściochy?
Kotku, próbuję pomóc. Oni nie rozumieją cię tak jak ja.
- Ale to mój pomysł! Ciężko pracowałam. - Wiem.
Czy to ważne, kto to wymyślił? Jesteśmy zespołem.
Ty i ja.
Masz rację. Przepraszam.
Nie szkodzi.
Do zobaczenia.
Zostały dwa tygodnie, a ja ledwo się mieszczę w spodnie.
A co dopiero w suknię. Wiem, że nie jestem gruba.
Ale chcę wziąć ślub w sukni babci.
Dobra, Lotte, zależy ci? Ślub bierze się tylko raz.
Pupa do góry!
Jeszcze dwa.
Ostatni raz.
Pajacyki. Brawo.
Tak, spaliłam 100 kalorii.
Dalej, moje panie.
Chcecie mieć smukłe ciało na sekstaśmie?
Sekstaśmie? Chciałabym. Jestem suchsza od Sahary.
Ile czasu minęło?
Siedem miesięcy, dwa tygodnie, dziesięć dni i 23 sekundy.
24 sekundy, 25.
Czas na wibrator, Guus.
- Zamów dzisiaj, a jutro impreza. - Serio?
A ty masz swój, Lot?
Tak, dostałam od Pam. Mogę ci go oddać.
Fuj.
Nieodpakowany.
Użyj kodu BeautyBeast na Secret Circle, to wyślą za darmo.
BeautyBeast, Secret Circle. Boże, żyję pod kamieniem.
Zamiast kucać, pochyl się do przodu.
Jeszcze trochę.
O to chodzi.
Dobra, na trzy…
Jutro mamy szansę na deszcz w głębi kraju.
Mniej więcej tutaj.
- Co to ma być? - Pomysł Chrisa.
- Co? - Genialny.
Nad morzem będzie 18 stopni, więc to nie czas na plażowanie.
Tak to jest z pogodą.
Co to za lalunia?
Mandy dołączy do zespołu.
- Powiew świeżości. - Zatrudniłam Willemijnę.
Odesłałem ją.
Pracowała dziesięć lat w Meteo Consult.
Ale to nudziara.
Fritz musiał być zachwycony.
Nie rozmawiam z nim, jeśli nie muszę.
Wali mu z gęby.
- Nie dotykaj moich rzeczy. - Są niezłe, wykorzystaj je.
- Naprawdę? - Tak.
Z kilkoma poprawkami.
Kobiety dostają wymarzone oświadczyny. Już to sobie wyobrażam.
Sprzedałam pomysł Fritzowi, ale nie spodobał mu się.
- Lex, już idę. - Pójdziesz z tym do Johna?
- Johna? - Tak.
- To dobry pomysł? - A co ci szkodzi?
Skoro mowa o pasemkach, w życiu ci się układa.
Jesteś w nowym związku.
- Tak. - Opowiadaj.
No dobrze, nazywa się Ingrid.
- Ingrid? - Tak, ładne imię.
- Ingrid z Utrechtu? - Będzie jazda.
Tak, z Utrechtu.
- Przerwijcie transmisję! - Niech leci.
- Dupek! - Hej!
- Lot, masz chwilę? - To nie najlepszy moment. Może później?
Nie, chcę to zrobić teraz.
- Ale… - Przepraszam, to się dzieje za szybko.
- Nie myślę jasno. - Spokojnie, będzie dobrze.
Śpiochy, co jest? Przerwijcie nagranie!
Nie.
Zaplanowałaś mi całe życie.
- Nie wytrzymam tego. - Co robisz z tym kijem?
To czyste złoto.
Fritz, tak nie wolno.
Lepiej uważaj!
- Skończcie z tym! - Nie chodzi o seks.
- Co? - Z Ingrid nie było seksu.
To jakaś inna Ingrid? Bo nasz seks jest świetny.
Próbowałem ci to powiedzieć od kilku dni.
Co?
- Ty i ja. - Ty i ja, co?
To koniec, Lot.
Co?
To koniec.
Bum! Tak!
Lieke, tak?
Doszło do pomyłki.
Idziecie na żywo.
Patrz na tę buźkę.
Poleję się zaraz.
- To nieśmieszne. - Dziesięć milionów wyświetleń.
Jak to nieśmieszne? Padnę.
- Może odrobinę zabawne. - Odrobinę?
- Wierz mi, jest gorzej. - Jak może być gorzej?
Dom należał do niego, więc musiałam się wyprowadzić.
Napoje. I przekąski.
Na szczęście nie byłam sama.
Robisz z tym coś?
A co?
Wzięłabym je sobie.
Kupiliśmy je w Paryżu.
Kocham moją Barbie.
- Więc? - Wyrzuć to.
- Co robisz? - Jesteś za stara na lalki.
Odpuść, Lot.
Wypłacz się i zacznij od nowa.
Od nowa? Mam 33 lata. Nie mam ochoty na randkowanie.
Miło poznawać nowych ludzi.
Ile znasz szczęśliwych singielek w naszym wieku?
No halo.
Mnie się podoba. Tak.
- Poważnie. - Skończyłyście?
- Możemy się w końcu napić? - Lot?
Co chcesz z nią zrobić? Wrzucamy do ognia?
Nie, to waszej babci.
Więc nie ma nadziei.
Nie ma, rzucił cię.
Na wizji.
Odłożę ją do szafy.
Jeśli Alex jest taki fajny, suknia i tak do ciebie wróci.
Nie jest tego wart. Zobacz, co odrzucił.
Gdzie skończyłam?
U mojej siostry. Estelle.
Nie masz jutro pracy?
Wzięłam zwolnienie.
Do końca życia.
Wiem, czego ci trzeba.
Więcej lodów.
Życie mi ratujesz.
Ohyda!
Smakuje jak plastik.
Bez GMO, biodynamiczne i bez laktozy, kochana.
- Wychodzisz? - Tak.
Za kilka godzin wrócę, więc nie popełnij samobójstwa.
Pa.
Przytulnie tu.
Zostałyśmy same.
Cześć, Lexie.
Dobrze się bawisz?
Ja też.
My też.
Na zdrowie.
KALENDARZ WEŹ ŚLUB!
- John? - Wybacz, przestraszyłem cię?
Ja tylko po piwo.
Chcesz też?
Nie, dziękuję.
Okej. Jak się masz?
Dobrze?
Nie musisz się spieszyć.
Koniec imprezki, tygrysie.
Ja…
Rozumiesz, prawda?
No chodź.
Na górę.
Ty tak serio? To mój szef.
No co ja poradzę, że masz takiego fajnego szefa.
- Byliśmy w operze. - Przecież tam drą się jak koty.
Gusta się zmieniają.
- Tygrysku? - Tutaj.
Siostra z moim cholernym szefem?
Czy może być gorzej?
Lepiej wrócę do pracy. Ten tydzień był pełen niespodzianek.
Podejdźcie tu.
Wy z tyłu też.
Co myślisz?
Nasza gwiazda.
Jesteś tu sensacją.
- Niech codziennie ktoś cię rzuca. - Skupcie się.
Mam wieści o Tłuściochach. Ruszamy z projektem.
Mamy zielone światło. I brawa dla tego gościa.
Prosimy o oklaski.
Dzięki, nie zawiedź mnie.
Chcę być z was dumny, wykorzystajcie tę energię. Do roboty.
Pozwolisz na słówko? Ty też.
- Oczywiście. - Dobra.
Widzicie te zmarszczki od zmartwień?
Widzicie? To przez was je mam.
Pracujecie na tym samym piętrze, więc nie chcę problemów.
Fritz, nie martw się. Jesteśmy profesjonalistami.
Tak?
Szef powiedział, że ty robisz Tłuściochów, nie ty.
Co? To mój pomysł.
Na razie raportujesz Chrisowi.
Jakiś problem?
- Oczywiście, że nie. - Bardzo dobrze.
No to do roboty. Poszła.
Tak. Tłuściochy!
- Załatw oglądalność. - Się wie.
Tak wygląda dobrze, a jak zaczniemy kręcić,
niech silniki pracują i nie zapomnijcie, że macie nie patrzeć w kamerę.
- Kiedy jesteś w kadrze, musicie… - Chris.
- Gdzie posiało Beau? Wszyscy gotowi. - Nie wiem.
Beau jest w Veluwe.
Jak wygodnie! Za pięć minut wchodzimy, a ja nie mam prezentera.
- To twój rozmiar. - Co?
- Nie włożę tego. - Musisz.
- Sam sobie włóż. - Przecież to nie mój rozmiar.
Nie wystąpię na wizji.
Jesteśmy w siedzibie pierwszego kobiecego klubu motocyklowego w Petten.
To wyjątkowa chwila.
Powodzenia.
Jak to działa? Hamulec, sprzęgło. Ruszam.
Stop! Jak to zatrzymać?
Uwaga!
Żyjesz?
To były Wiadomości regionalne z…
To były Wiadomości regionalne z Petten.
Oddaję głos do studia, Wendy. Mamy pogodę na bikini?
Cięcie.
Świetnie ci poszło.
Masz talent.
Lotte? Nie martw się tym bałaganem.
Załatwię to z Fritzem.
- Nagrało się? - Tak.
Rewelka.
To były Wiadomości regionalne z Petten.
Oddaję głos do studia, Wendy. Mamy pogodę na bikini?
Na morzu…
Połóż to w kuchni, kotku. Zobacz.
O Boże, jaki słodziak. Cześć.
- Kto to? - A kim ty jesteś? Jak masz na imię?
- To Binky. - Binky?
To niesamowite. John sponsoruje schronisko dla zwierząt.
Ten maluch był tam od lat, nikt go nie chciał.
- Nikt cię nie chciał? Jak to możliwe? - Będzie miał nowy dom.
- Lepiej wyglądasz. - Rzeczywiście lepiej się czuję.
Prawda? Zapomnij o tym nagraniu z tobą i Alexem.
Nikt już o tym nie mówi. Spokojnie.
To najbardziej viralowy filmik ostatniej dekady.
- Naprawdę? - Tak.
To chyba nieźle, co?
- Muszę już lecieć. - Dobrze, kotku.
- Widzimy się… - Jutro.
- Pyszności.
- Do jutra, tygrysie. - Pa.
Cześć.
Co za dziki facet. Taki przystojny.
Miły, troskliwy. Gdzie dzisiaj znajduje się takich gości?
Gdzie ta bestia?
- Zaraz wszystko obszcza. - Widzisz? Nienawidzisz psów.
- Skąd ten pomysł? - Kto go będzie wyprowadzał?
Co?
I kto znowu musi posprzątać całe gówno? Tym razem dosłownie.
Estelle kompletnie odbiło. Teraz zbiera datki na smutne zwierzęta.
Dzięki zebranym środkom
schroniska będą mogły nadal szukać właścicieli dla zwierzaków.
To genialny pomysł mojej fantastycznej narzeczonej.
- Narzeczonej? - Musimy im pomóc.
Tak, Lotte, Chris, zajmiecie się tym.
Inni wam pomogą. Liczę na was.
Liczymy na was.
Zaczynajmy.
Co do chuja?
- Nie! - Tak!
Och, Estelle!
- Gość za tobą szaleje! - To miłość od pierwszego wejrzenia.
- Ja już wiedziałam. Selfie? - O tak.
- Ostatnie jest dobre. - Niezłe.
- W końcu mogę to wrzucić. - Toast za przyszłych małżonków.
- Na zdrowie. - Za miłość, co nie?
- Gratulacje. - Mówiłam, że jest miły.
- Kim. - Tak?
Pytanie do ciebie. Zorganizujesz moje wesele?
Oczywiście, kochanie!
Razem z Lotte.
Dla mnie.
Oczywiście, że chcę.
Twoje wesele było świetnie zorganizowane, więc skradnę ci kilka pomysłów.
No co?
Rany, Estelle, aleś ty nieczuła.
To nie komplement, że podobają mi się jej pomysły?
Tak.
Jesteś dobrze…
zorganizowana.
Tworzysz rzeczy, nie?
Tak. Odbiorę suknię babci od Alexa.
Nadal można ją włożyć.
Chyba nie sądzisz, że założy tę starą szmatę?
- Zachowaj to na swój ślub. - To bardziej twój styl, Lot.
Kim zna Victora Wolffa.
Tak, osobiście.
Przekazałam mu twoje wymiary.
To będzie ślub roku.
O mój Boże.
- Nie wierzę. - Będzie wspaniale.
Kto teraz płacze, Barbie?
Wszystko gra?
Tak, w porządku.
No to ustalone. Wspaniale.
- Cieszę się z twojego szczęścia. - Dziękuję.
To ja zaczynam jeść.
Chyba bym je udusił, co za suki.
- To moja siostra. - No i co z tego?
Mam ją gdzieś. A ta Kim? Powinna dostać w zęby.
O nie.
Uwierz mi, to ci poprawi dzień.
Dawaj, amatorko.
Będę z tobą szczery, to niezły cyrk.
Podebrała ci szefa i wesele.
Mówiłam, że będzie gorzej.
Przygodę na jedną noc bym zrozumiał.
Ale ślub to przesada.
Typowa Estelle. Robi, co chce.
Szalona laska.
Estelle zrobiła ze wszystkiego niezłe show.
Każdy mógł celebrować jej zaręczyny.
Wszystko obracało się wokół ślubu z Johnem.
Hashtag pierścionek. Hashtag suknia.
Hashtag dzień urody.
Hashtag bla bla bla. Hashtag.
Witajcie w moim nowym vlogu.
Dziś jestem w biurze Johna, mojego narzeczonego.
Jest dyrektorem Four TV.
Mogę zajrzeć za kulisy programu Wiadomości…
Nie.
Binky, przestań. Siad.
Kto zjadł moją kanapkę?
No błagam, kto je cudze kanapki?
To nie ja. Jestem weganką.
Lotte!
Już dawno to w tobie dostrzegłem.
Jesteś gwiazdą.
Można się z tobą identyfikować.
Reprezentujesz przegrywów w Holandii.
Rozumiesz?
Tak, ale muszę z tobą o tym pogadać.
Co? Pewnie chcesz podwyżkę!
To się da załatwić. Wywalimy kogoś.
Nie będę już prezenterką.
Czyli jednak. Wszyscy robimy to, co jest najlepsze dla stacji, ty też.
Coś jeszcze?
Niech kto inny robi z siebie pośmiewisko przed całym krajem.
Może Mandy albo Charlotte?
Wezwij ochronę.
Chociaż raz umyj te śmierdzące zęby.
Tą brudną…
Nie, przestań. Boję się dentysty.
I my mamy przez to cierpieć?
Bo się boisz dentysty? Szczotkuj!
I co?
Przepraszam.
- Nie? - Nic.
Co ty robisz?
Durny wazon z proszkiem się przewrócił.
Pomóż mi posprzątać.
- O mój Boże, to jego żona. - Była żona.
O mój Boże.
Pomożesz czy będziesz tak stać?
- Czemu mu nie powiesz? - Porypało cię?
Tak, odkurzyłam twoją byłą żonę, jest w koszu.
- Cześć, skarbie. - Jesteś.
Trochę ci tu posprzątałam. Sprzątacze sobie bimbają.
- Świetnie. - Strasznie dużo tu pyłu.
- Fajnie, że prezentujesz. - Świetnie, ale musimy iść.
Musimy zacząć objazd. Ja też lecę.
Do zobaczenia.
Dobre wieści?
Gryza?
To moja kanapka?
To twoje? Dodaj więcej pesto, jest niezła.
Nieważne.
Nie mam zamiaru już prezentować.
Wiadomości regionalne mogą być hitem.
Beze mnie.
Gdy Alex zobaczy twój sukces, to mu się odmieni.
Jasne, Chris.
Nie rzucaj tego,
a obiecuję, że jeszcze dzisiaj Alex będzie o ciebie błagał.
Rób sobie własne kanapki.
Ale twoje są takie dobre.
Ze studia 21, oto program, w którym nie da się ignorować kandydatów.
- Tłuściochy! - Witajcie w Tłuściochach!
Na żywo ze studia 21 w Hilversum pokazujemy pierwsze ważenie
naszej uroczej uczestniczki.
Wielkie brawa dla Sharon!
Sharon, podejdź tu, ty pyszny skwarku.
Pytanie brzmi, czy osiągnęłaś swój cel?
- Mam nadzieję. - A ja wątpię.
Stań tutaj.
Co za emocje. Sprawdźmy wagę.
Oj, 162 kilogramy. Co za rozczarowanie.
Ale to znaczy, że czas na alarm Tłuściochów.
A dla widzów w domach…
- Za miesiąc to zdejmą. - Musi się wczuć.
Wierzysz w to?
Ta twoja oferta.
Ta oferta odzyskania Alexa. To było na serio?
A chcesz go odzyskać?
Tak.
Mam warunek.
Musisz robić dokładnie to, co mówię.
Stoi?
Stoi.
- Cześć. - Spóźniłeś się.
- A gdzie ekipa? - Nie przyjdą.
Zapomnij o wszystkim, zrobimy to inaczej.
- Czyli jak? - Daj.
- Co ty robisz? - To twojej matki?
Nie, moja. Kupiłam w sklepie vintage w Amsterdamie.
Klasyka, nieźle.
- Co to ma być? - Nie masz 80 lat, nie?
Wyglądasz jak nauczycielka historii. Nie chcę tego więcej widzieć.
- To kiepski pomysł. - Ufasz mi?
Jest tylko jeden sposób.
Podrasujemy twój styl. Wykorzystamy to, co już masz.
No proszę. Teraz zakupy.
Zakupy?
Rety.
I ty to olałeś?
Wzbudźmy w nim zazdrość. Mężczyzna chce tego, czego nie może mieć.
- Cześć, Lotte. - Cześć.
Nieźle dziś wyglądasz.
Przepraszam, muszę iść. Mam randkę.
Co?
Nie rzucisz prezentowania.
Zrobimy z Wiadomości regionalnych przebój.
Jako miastowa dziewczyna zrobiłam coś po raz pierwszy.
Wydoiłam krowę.
- Pyszne. - Ale moje krowy są tam.
- To jest byk. - Nie, to krowa.
- Miał wymiona. - Tak. Ile ich miał?
Jedno, bardzo du…
…duże.
ALE TELEWIZJA! PRZEŚMIESZNY PROGRAM!
Do krwi, suko! Chcę krwi!
W Tłuściochach bez bólu nic się nie osiągnie.
Cięcie.
NOWA PROWADZĄCA PODBIJA OGLĄDALNOŚĆ
Nie. Jesteście okropni.
- Już myślałam… - Mamy cię.
Zbiórka. Załatwmy to jak należy i zbierzmy jak najwięcej.
- Nie będą mogli cię ignorować. - Lila.
Znaleziona w kurniku. Totalnie zaniedbana.
Pomóż słodkim zwierzakom.
Wpłać pieniądze na poniższe konto.
Jeśli do soboty zbierzemy 50 000 euro,
wystąpię w kostiumie kurczaka.
- Co? - I reklamy.
- Co, do chuja? - Zgadza się.
Wyluzuj, nie zbierzemy tyle.
Doskonale! Chris, mogę cię prosić?
- Jasne. - Idź na make-up.
Genialny pomysł.
Witamy ponownie w naszej akcji dla zwierząt.
Już prawie kończymy i jestem ciekawa,
ile już zebraliśmy.
- Pięćdziesiąt dziewięć. - 59 000 euro.
Dzieciaki, wy też coś zebraliście? Jakie to miłe!
Jeśli dojdziemy do 60 000,
to zatańczę „Kaczuszki”.
Ej, no to wywijaj.
Dawać muzykę!
Chodźcie!
Moi drodzy, czy mogę prosić o uwagę?
Jestem bardzo dumny z tego, co dziś osiągnęliście.
Ale to by się nie udało bez tej fantastycznej,
pięknej, inteligentnej i kreatywnej kobiety.
Oklaski dla Estelle.
Zebraliśmy zawrotną kwotę ponad 75 000 euro.
Wszystko dzięki wam, poważnie.
Łapcie za drinki, bawcie się i kochajcie.
- Dobra robota, Lot. Udało ci się. - Dzięki.
To ty powinnaś stać na podium.
Jak randka?
Bez rewelacji.
Robisz coś w środę?
Przyda mi się pomoc przy Tłuściochach.
Jestem bardzo zajęta.
Może być po godzinach.
Napijemy się wina,
zrobimy klimat.
- Czas na prawdziwy taniec. - Myślałam, że nigdy nie poprosisz.
Nieźle wywijałaś w tych „Kaczuszkach”.
Zaraz wracam.
W porządku.
Widzę, że świetnie ci idzie. Udało ci się!
Zarabiasz kasiorę w telewizji, sława i takie tam.
Droga od zera do bohatera.
Jeśli tak na to spojrzeć, poszło lepiej, niż się spodziewałam.
Ale serio, jak skończyłaś w tej kiecce? Wyglądasz jak narzeczona laleczki Chucky.
- Opowiadaj! - Zmierzam do tego.
- To się pospiesz. - Masz coś lepszego do roboty?
Tak myślałam.
Ale Eric.
Alex.
Alex. Nie żałuje, że przegapił szansę?
Nie dzwonił ani nic?
Ja zadzwoniłam do niego.
Kobieta, która przejmuje inicjatywę? Sama się prosisz o kłopoty, weź.
- Mam mówić dalej? - Proszę, mów.
Chris miał wiele dobrych pomysłów, ale to nie był jeden z nich.
Wciąż nie wiem, jak do tego doszło.
Nazwał to „droczeniem się”.
Ty wciąż w pracy?
Dopracowuję Tłuściochów przed nagraniem.
Co robisz?
Siedzę na kanapie.
W bieliźnie.
No to wolałbym teraz być z tobą.
Naprawdę?
Kurwa.
Zaczekaj, muszę odebrać. Oddzwonię.
Zajmiesz się jutro Julią, prawda?
Nie, muszę pracować.
No halo, mam czytanie czakr, paziksy i fryzjera.
Dobrze?
Super, że się zgadzasz. Dzięki.
Na czym stanęło?
- Skarbie. - Popracujmy nad tym.
Idźcie dalej i…
Tęskniłeś?
Tak!
Lotte, dobrze się bawisz?
Kurwa.
W dupę jeża!
Nie tylko ja próbowałam zwrócić na siebie uwagę.
Cześć, piękny.
Cześć.
Ślicznotko.
Myślę, że byłeś bardzo niegrzeczny.
O tak, bardzo niegrzeczny.
- Gdzie Goof? - U kolegi.
Mamy cały dom dla siebie.
- To twoja wina! - Moja?
Tak, kazałam ci posprzątać to jebane Lego!
- Miałem się za to zabrać. - Zamknij się!
Mam rakietę w dupie. Cześć.
Ostrożnie.
- Delikatnie. - Spokojnie.
O Boże, ta rakieta…
Tylko spokojnie.
- Cześć. - Ubrałaś się.
- Haha. - Mogę wejść?
Całe biuro widziało moją bieliznę.
- Przynajmniej zwróciłaś jego uwagę. - Tak.
Co tu robisz?
Dostałem ofertę pracy.
Starszy producent w Nowym Jorku.
No proszę, to świetna okazja.
- Przyjmiesz ją? - Może.
- Muszę to przemyśleć. - Chwileczkę.
Juul, chodź tu. Posłuchaj. Ciocia Lot się tobą zajmie.
Nie, musimy coś przygotować.
Uzgodniłyśmy to.
Przepraszam, nie po to są siostry?
- Dobrze. - Bądź miła dla Julii.
Jest bardzo wrażliwa. Uważaj na sofę.
Julia.
Nie.
Rozrabiaka.
Uważaj, rozrabiako.
Bum! Masz za swoje.
Uroczo.
Patrz, co znalazłam.
To nie zabawka. Oddaj mi to.
Daj mi to. Julia.
Daj mi to.
Julia.
- Bawisz się tym? - Nie.
- Kolekcjonujesz? - Coś w tym rodzaju.
Gdzie jest Ken?
Skremowany.
- Cześć. - Cześć.
Może chciałabyś coś zjeść?
Właściwie to już zjedliśmy.
Córka Johna tu jest, więc my…
Mogę tu chwilę zostać. W sukience.
Naprawdę?
No to możemy iść.
Julia? Ciocia Lotte musi wyjść.
- Cześć. - Cześć.
Ładna kiecka.
Tak. Różowy mi pasuje, nie?
Chris z tobą zostanie.
- Jesteś pewien? - Dobrze się bawię. Smacznego.
To miłej zabawy.
Chodźmy, kotku.
Twoja szminka.
- Smakowało ci? - Tak, a tobie?
Było pyszne.
Lubię spędzać z tobą czas.
Jesteś gwiazdą.
Wykonuję tylko swoją pracę.
Ludziom się podoba.
- Ale to nie potrwa długo. - Zgadzam się.
Odnosisz sukces, a po miesiącu cię wywalają.
To śmieszne, wszystko zależy od ratingów.
- Jeśli w to wierzysz, nie poddawaj się. - Też tak myślisz?
Tak, ale powinieneś dać uczestnikom więcej przestrzeni.
Żeby opowiedzieli swoją historię.
Tęsknię za tobą, Lot. Taki z nas świetny zespół.
Zgodzisz się?
- Tak, ale… - Wciąż możemy do tego wrócić.
Zaufaj mi.
Nie tylko w pracy.
Jeśli tylko tego chcesz.
Wciąż coś nas łączy.
Wybacz.
- Nie szkodzi. - To się dzieje za szybko.
Rozumiem, wziąłem cię z zaskoczenia.
Ale nie spiesz się. Przed nami całe życie.
Mogę poczekać.
Zrobiłeś wrażenie. Pyta, kiedy znowu jej popilnujesz.
Kiedy tylko zechce.
Miałem spotkanie z Johnem. Skasuje Tłuściochów.
Czy Alex wie?
Szukamy nowego programu. Masz już tytuł?
- Tytuł czego? - Tej swojej wymarzonej propozycji.
- Wiesz, co Fritz o tym myśli. - Możemy to razem przygotować.
Mam parę pomysłów.
Już ja znam te twoje pomysły.
TYTUŁ?
„Idealne oświadczyny”.
„Oświadczyny z bajki”. „Miłość show”.
Albo po prostu „Małżeństwo”?
„Po prostu powiedz tak”.
- „Po prostu powiedz tak”. Dobre. - Tak?
„Po prostu powiedz tak”. Mamy to.
- To naprawdę dobre. - Bez ciebie nie dałabym rady.
Będę tęsknić.
Podrzucisz ten pomysł Johnowi?
Razem?
Może.
Mam coś dla ciebie.
Taki drobiazg. Mam nadzieję, że ci się spodoba.
Dziękuję.
Lotte, cześć… Masz chwilę?
- Teraz? - To bardzo ważne.
Możesz przyjść?
Przepraszam, zaraz wracam, okej?
Okej.
Czasem dowiadujesz się, czego chcesz,
gdy to stracisz.
Teraz to wiem.
To nie jest dobry pomysł…
Widzę to w twoich oczach. To ty.
Kochana Lotte.
Wyjdziesz za mnie?
Dobrze poszło, nie?
Świetna organizacja. Wymiatasz. Super wyszło.
- Toast. - Toast.
Chris.
Zaczekaj.
- Misja wykonana, prawda? - Co?
Gratulacje, koleżanko.
- Koleżanko? - Tak.
Tym właśnie jesteśmy.
- Nie spodziewałam się, że… - Baw się dobrze.
Lot, tutaj jesteś.
Już dostałaś prezent? Pokaż.
Nie wygląda jak ja.
To chyba kiepski pomysł.
No chodź, chcą nam pogratulować.
Nie mogę. Nie teraz.
Chris w końcu przyznaje, że cię pragnie, a ten fiut Alex wszystko psuje.
- Cholera. - Chris wcale tego nie powiedział.
Ślepa jesteś? Nawet Stevie Wonder by zobaczył, że Chris o tobie marzy.
Wcale nie.
- Serio tak myślisz? - Co ty widzisz w tym marnym gwiazdorze?
Już nie wiem.
- A co z twoją siostrą? - Dostała wieczór panieński.
Już tu kiedyś byłam. Może na randce?
- O, nieźle. - Dziewczyny.
Guus ma nogi. Podoba mi się.
- Widać, że nie mam stanika? - Trochę zwisają.
Może to przez dziwkarską panterkę.
A mnie się podoba, więc mam to gdzieś.
Lotte, kiedy twoja impreza? Nie mogę się doczekać.
- To trochę skomplikowane. - Związki są skomplikowane.
Dorwałaś swojego Tarzana.
Dziewczyny, to moja impreza, jasne?
Oczywiście, skarbie.
Za ciebie.
- Już prawie. - Aż się boję.
Wiem, jeszcze kilka kroków.
- Okej. Raz, dwa, stój. - Dobra.
- Gotowa? - Absolutnie.
Uwaga. Raz, dwa…
Niespodzianka!
- To my nigdzie nie pójdziemy? - Załatwiłam łódź.
- Popłyniemy łodzią. - I to jaką. Dobra robota, Lot.
Wiesz, że mam chorobę morską?
Też myślę, że to zły pomysł.
Spokojnie, mam aviomarin.
- Weźcie po dwie tabletki. - Nie.
- Dwie? - Tak, dla pewności.
Dobra, laski, lecimy.
- Dzięki. - Jasne.
- Witam. - Estelle.
- Cześć. - Zapraszam na pokład.
Witam panie na Łodzi Miłości XXL.
PRZYSZŁA PANNA MŁODA
Jestem kapitan Daan, poprowadzę ten wieczór. Fajnie?
Świetnie. Macie suche ubrania?
Może zrobić się wilgotno.
Zaczniemy od drinków, proszę bardzo.
- Podoba mi się. - Dzięki.
- Popatrz tylko. - Dzięki, Daan.
Kapitan Daan może się zmoczyć w mojej rzeczce.
Nie odpłyniemy daleko. Jutro twój ślub.
Jasna sprawa, będzie spokojnie.
Na zdrowie!
Polejcie!
Co było w tych shotach?
Słabo się czuję.
Wszystko się kręci.
Może to był tani alkohol.
Na tandetnej łodzi.
Ja się czuję cudownie!
Co było w tych shotach?
To nie shoty.
To przez tabletki.
Odrobinka ecstasy.
Ecstasy?
Ile tu meduz pływa.
Chodźcie do mnie, meduzki.
To cud.
Kocham cię.
- Gdzie Pam? - Chcę iść do fryzjera.
Dziewczyny, zamówiłam taksę.
- Ty nie jadasz wołowiny. - Jesteś weganką.
Nic nie przełknę. Niedobrze mi.
Jedna pizza po turecku i do domu, tak?
Jeszcze nie wracamy do domu
- Ogarnijcie się. - Przepraszam.
Jeszcze nie wracamy do domu Mamy nie ma w domu
Wracamy do domu.
Nie wracamy do domu
Tak, wsiadaj.
- Stellie, wsiadaj. - Nie.
Jutro twój ślub.
Zawsze była tyranką. Rozerwij się choć raz.
Przecież się bawię. Serio, Guus?
Nie wracamy do domu
Ja tak rzadko imprezuję.
- Jeszcze godzinkę? - Chodź, Pam umie się bawić.
Nie wracamy do domu
Ale Stel, jutro twój ślub.
Jakby cię to obchodziło.
Godzina to taki problem?
Proszę jechać.
Czym jest godzina w ludzkim życiu?
To na pewno dobra droga?
- Bruno mówi, że mamy iść tamtędy. - Jaki Bruno?
- Już niedaleko. - Wracajmy do hotelu.
- Wezwę taksówkę. - Dobra.
Gdzie jesteśmy, Guus?
Guus?
Kurwa.
- Halo? - Kurwa.
Lotte?
Śmierdzielu!
Lot!
Nie.
Ma dużo na głowie? Tylko dłubie przy tym głupim motorze.
Minęły całe miesiące.
Cholera, tak mi tego brakuje.
Tęsknię za Dirkiem.
Za nami.
Lexie, nie bój się, to ja. Miałam wypadek z suknią Stel.
- Co zrobiłaś z suknią? - Co ona tu robi?
Wytłumaczę.
Co ona tu robi?
- Chciałem ci powiedzieć. Naprawdę. - My też.
- Od jakiegoś czasu. - My?
Czyli kto?
Estelle i ja.
Estelle?
Wiedziała o tym?
- Ale pobierzemy się, prawda? - Co?
Rany.
Pieprzona zdzira z tej Kim.
A Alex to pies na baby.
Tak będzie lepiej. To koniec.
Nie możesz tu siedzieć, czekać i taplać się w tym całym żalu.
- To bez sensu. - Taki jest plan.
Nie pozwól tym sukom cię zniszczyć.
Idziesz na ten ślub?
Masz rację.
Mogę cię podwieźć.
- Tym? - A co myślisz?
- A mogę prowadzić? - To ruszamy, mała.
Trzymaj się.
Gdzie moja suknia?
Wstawaj.
- Co ty wyprawiasz? - Muszę iść.
Wybacz, John, wezmę ślub w piżamie!
- Nie zawiedzie cię. - A widzisz ją gdzieś?
- Narka. - Pam.
- Cześć. - Co tu robisz?
- Nie szłaś na ślub? - Tak.
- Dziękuję. Miłego dnia. - Nawzajem.
Spóźniłaś się. Wiesz, skąd wezmę suknię ślubną?
O mój Boże.
Moja suknia! Coś ty z nią zrobiła?
Jebana dziwka!
Nienawidzę cię!
- Zrób coś! - Bijcie się!
Przestańcie!
- Dość! - Wariatka!
Cały czas wiedziałaś o Alexie i Kim.
- Próbowałam ci powiedzieć. - Tak? Kiedy?
- To nie takie proste. - To bardzo proste!
„Moja przyjaciółka sypia z twoim narzeczonym!”
- Tak, ale ja… - „Ja”?
Jeszcze to do ciebie nie dociera?
Spójrz na siebie. Na te sztuczne cycki. Panna Idealna.
Całe twoje życie to kłamstwo.
A każdy ma ci je ułatwiać, nawet twoja siostra.
Rany. To, kim jestem, i wszystko, co osiągnęłam,
zdobyłam ciężką harówą.
A tobie łatwo oceniać,
bo tobie praca, mężczyźni, wszystko zawsze przychodziło z łatwością.
Ale ty jesteś na to ślepa, bo uciekasz po jednej porażce!
Ślepy to jest twój biedny przyszły mąż, John.
Nie znosisz opery i nienawidzisz dzieci.
Zbiórka na biedne zwierzątka, serio, Stel?
- Ja go kocham. - Kochasz?
Tak bardzo, że wyrzuciłaś prochy jego żony do pieprzonego kosza na śmieci?
- To prawda? - Nie.
Większość włożyłam do wazonu.
John, to był wypadek!
Wszystko wyjaśnię!
John!
Nie chcę cię więcej widzieć.
O to ci chodziło?
No idź.
Dam ci zimnego drinka.
Cześć.
- Koleżanko. - Dzwoniłam do ciebie.
Wiem, ale byłem zajęty.
Musiałem załatwić sprawę z Johnem.
Dziękuję za Kena.
- W końcu są razem. - Właśnie.
Lotte…
Dzień dobry.
Miałem niebywale udany weekend.
Wspominałem, że wróciłem do randkowania?
Tinder i takie tam. Zgadnijcie co.
Zgadnijcie. Znalazł się ktoś, kto chciał mnie poznać.
Jest prawie taka ładna jak ty.
Ostatecznie nie przyszła, ale bez obaw.
Następna już wysłała wiadomość. Pamela.
Jak pieprzona Anderson.
A jak twój weekend, dobrze się bawiłaś?
Lotte, zaczekaj…
Zerwałem z Kim.
Szkoda, idealnie do siebie pasowaliście.
Masz rację. Jestem dupkiem.
Jasne. Ale ty i ja…
Jesteśmy sobie pisani. Spróbujmy jeszcze raz.
Okej?
Nie, nic tu nie jest okej. Nie będę więcej grać drugich skrzypiec.
Zawsze grałaś pierwsze.
Ale dopiero po Alexie.
Nie mogę żyć bez ciebie i nie będę.
Potrzebuję cię.
Wiesz co? Właściwie bardzo się cieszę.
Szczerze. Nic już do ciebie nie czuję.
Może uszczęśliwisz kogoś innego. Pa, Lexie.
- Czy mogę zadać pytanie? - Tak.
Jakiej emotki używa pani najczęściej?
Nie chciałam ci zniszczyć wesela. Serio.
Byłam zła i załamana.
Po prostu wybuchłam.
Nie powinnam wspominać o żonie Johna.
Przepraszam.
Powinnam ci powiedzieć o Kim i Alexie.
- Czemu tego nie zrobiłaś? - Nie wiedziałam jak.
Czekałam na dobry moment i nigdy nie nadszedł.
Potem Alex ci się oświadczył i byłaś taka szczęśliwa.
Wiedziałam, że Alex i Kim wciąż…
Mogłabym ją udusić.
To lody Ben & Jerry’s?
Biodynamiczne, bez laktozy.
Plastik? Pycha.
Straciłam go, Lot.
Cieszę się, że między nami wszystko w porządku.
Ale wciąż czuję się winna.
Mam nadzieję, że pogodzą się z Johnem.
Ale nadzieja to za mało, jak powiedziałby Chris.
Czasem lepiej działać, a nie myśleć.
Jeśli będziesz siedzieć bezczynnie, na pewno nic się nie zmieni.
A uwierz mi, czas na zmiany.
„Po prostu powiedz tak”?
Długo nad tym pracowałam.
Do Nowego Jorku? Dzisiaj? Tak bez słowa?
Tak, ale to było skomplikowane.
Nie rozumiem cię. W życiu bym go puściła.
Niezły tytuł.
Cholera, policja. Muszę kończyć.
- Policja? - Czego, jełopie?
Kobiety nie mają pojęcia. Łapiemy je w pułapkę.
Będzie z pompą, patrz. Wszyscy dołączają w jednym miejscu.
- Proszę wysiąść. - Skupcie się na kryminalistach.
- Wysiadka. - Nie mówisz poważnie.
Nie masz nic lepszego do roboty? Nie piłam, spieszy mi się.
- Proszę ze mną. - Co?
- Idziemy. - Niektórzy mają pracę.
Nie porywają dziewczyn z ulicy. Wiesz, kim jestem?
To jest niezłe.
- Tak? - Tak.
- Serio? - Podoba mi się. Dam zielone światło.
Moja droga, ukochana.
Wyjdziesz za mnie?
Tak, z radością.
Z radością.
Ty to zorganizowałaś?
Tak, razem z Johnem i Robin.
Kochana jesteś.
- Leć do niego. - Co?
Mówiłaś, że dzisiaj wyjeżdża.
- Na co czekasz? - W życiu nie zdążę.
Nie, jeśli będziesz tu sterczeć.
- Kocham cię, ale musimy jechać. - Jedźcie!
Poczekam tu.
Razem poczekamy.
Możemy przejechać?
- Pięć minut. - Proszę się trochę odsunąć.
- Dzisiaj? - Pięć minut.
- Nie zdążę. - Biegnij.
No minuta, no!
Chris, czekaj!
Chris!
Nie zgodziłam się. Wciąż tu jesteś.
- Nie? - Nie.
- Nie tego chcieliście? - Chcę być z tobą.
- Ze mną? - Tak.
- Dlaczego? - Nie mam pojęcia.
Jesteś wkurzający, uparty
i czasem nieznośny.
- Zapomniałaś o „uroczym”. - To też.
Jak mówiłam, u mnie nie do końca tak to wyglądało.
Nie zdążyłam.
Cholera.
- Chociaż próbowałyśmy. - Tak.
Dzięki, że ze mną pojechałaś.
Oczywiście. Od tego ma się siostrę.
Lepiej wracaj do domu. Niedługo wrócę.
Nigdzie się nie wybieram.
Zostaję. Czy tego chcesz, czy nie.
Tak to wygląda.
Byłoby cudownie, gdybym teraz cała w skowronkach całowała Chrisa.
Nie dostałam szczęśliwego zakończenia, choć byłoby miło.
Pam miała ciekawą wizytę.
Proszę wybaczyć…
- Kapitana Daana z żoną. - …spóźnienie.
- Rodzice Dylana. - Panna Pam?
Panna Pam. Tato Dylana.
Mam coś dla pani.
Dokładnie wiedziała, co robić.
No proszę. Dziękuję za przybycie.
- Co to jest? - Ja…
- Skąd ona ma twoją koszulę? - Nie jest moja.
- Tylko tak wygląda. - Pam nadal jest singielką.
Bardzo aktywną na polu randek.
Guusje?
W końcu zwierzyła się Dirkowi.
I wszystko do niego dotarło.
Warto mówić, czego się pragnie, żeby to dostać.
To takie proste.
Na szczęście odzyskałam siostrę
i zorganizowałam jej bajkowe zakończenie.
Potem żyli długo i szczęśliwie.
Spełniłam jej życzenie.
Dałam jej tę chwilę i tego księcia.
Wyglądasz przepięknie. Tak się cieszę.
- Chodź ze mną. - Gdzie?
Mój książę też gdzieś tam jest.
Tylko czeka.
W końcu na niego wpadnę.
Może to Chris, a może nie.
Zobaczymy. Moja bajka jeszcze się nie skończyła.
- To początek. - Zatańczymy?
Chris?
Tańczymy czy nie?
Co tu robisz?
Państwo młodzi mnie zaprosili.
Przepraszam, pomyliłam się…
- Gotowa? - Rzuć do mnie.
Szykujcie się.
- Marzy ci się ślub? - To już dla mnie nieważne.
- Przez lewe ramię! - Dobra.
Gotowe? Rzucam!
Chociaż…
Napisy: Magdalena Adamus