Downloaded from YTS.MX
‎(ตอนพิเศษจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(สร้างจากเรื่อง ‎"เดอะคิงดอมออฟก็อดส์" โดย YLAB)
‎(สิ้นการรุกรานครั้งใหญ่ของญี่ปุ่น ‎ทางใต้ของโชซอนถูกย่ำยีอย่างน่าสลด)
‎(บัดนี้ เกิดความระส่ำระสายอีกระลอก ‎ในดินแดนทางเหนือของโชซอน)
‎(เหล่าชนหนี่ว์เจินที่กระจายอยู่ใน ‎ที่ราบแมนจูทางเหนือของแม่น้ำอัมนก)
‎(เริ่มตั้งรกรากที่ลุ่มน้ำของแม่น้ำพาจอ)
‎(ภายใต้ธงพาจอวีอันดุดันและทรงพลัง)
‎(ยามชนหนี่ว์เจินหมื่นชีวิตรวมพลกัน ‎ไม่อาจมีผู้ใดในจักรวาลเอาชนะได้)
‎(ความรู้สึกถูกคุกคามจากการเคลื่อนไหว ‎ที่ไม่ชอบมาพากลของพาจอวี)
‎(เป็นเหตุให้เหล่าทหารของโชซอน ‎หลอกใช้ชนหนี่ว์เจินอีกกลุ่ม)
‎(เพื่อสอดแนมและตรึงกำลังพาจอวี)
‎(เดิมทีคนกลุ่มนี้คือชนหนี่ว์เจิน ‎ที่อยู่ในโชซอน นามว่า "ซองจอยาอิน")
‎(แม้จะอาศัยอยู่ในแผ่นดินโชซอน ‎มานานนับศตวรรษ)
‎(แต่พวกเขาก็ถูกดูแคลน)
‎(ไม่เป็นที่ยอมรับจากคนโชซอน)
‎(หรือแม้จากชนหนี่ว์เจินเองก็ตาม)
‎(พืชชนิดนี้คืนชีพคนตายได้ แต่มีราคาที่ต้องชดใช้)
‎(หนี่ว์เจิน ‎โชซอน ฮันยาง)
‎(พาจอวี หมู่บ้านชายแดน พเยซากุน)
‎(พเยซากุน)
‎นั่นอะไรน่ะ
‎(ป้อมมันโพ)
‎ท่านผู้นั้นคือรองแม่ทัพแห่งชูพาจินมิใช่หรือ
‎แบบนี้จะเกิดเรื่องโกลาหล ‎อะไรอีกหรือเปล่า ท่านพี่
‎ดูท่าข่าวลือนั่นจะจริงสินะ
‎ข่าวลืออะไรหรือ
‎ก็…
‎ข้าได้ยินว่าพวกหนี่ว์เจิน ‎เข้าไปหาโสมป่าในพเยซากุน
‎แล้วถูกสังหารหมู่น่ะสิ
‎เดี๋ยวสิ พเยซากุนเป็นเขตห้ามเข้า ‎อย่างเคร่งครัดในทางกฎหมายเลยนี่
‎มันเกิดเรื่องน่าขนลุกในที่เช่นนั้น ‎อย่างนั้นหรือขอรับ
‎ก็เขาว่าที่นั่นมีสิ่งน่าสยองพองขนอาศัยอยู่น่ะสิ
‎ผู้ใดที่เข้าไปตามล่าโสมป่าในนั้น ‎ไม่รอดกลับมาสักคน
‎ไม่มีผู้ใดเข้าไปในนั้นได้เลยมาตลอด 100 ปี
‎ที่นั่นอาจมีปีศาจร้ายอาศัยอยู่ก็ได้ ใครจะไปรู้
‎ทุกคนมีรอยสักเช่นเดียวกันขอรับ
‎เป็นพวกหนี่ว์เจินพาจอวีขอรับ
‎ข่าวลือแพร่ไปถึงป้อมแล้ว
‎พาจอวีจะต้องรู้ข่าวในอีกไม่ช้าก็เร็วขอรับ
‎ทำอย่างไรดีขอรับ
‎เราจะไปที่หมู่บ้านชายแดน
‎อย่าแม้แต่จะดู
‎เลือดและเครื่องในของสัตว์เป็นสิ่งที่ต่ำช้า
‎เอาล่ะ เรียบร้อยแล้วขอรับ
‎เก็บมือโสโครกนั่นซะ
‎ไปกันเถอะ
‎เฮ้ย
‎มากินเนื้อกัน
‎(หมู่บ้านชายแดน)
‎(หมู่บ้านที่ชนหนี่ว์เจินอาศัยอยู่ในแผ่นดินโชซอน)
‎อร่อยเชียว
‎รสชาติเยี่ยมยอดเลยล่ะ
‎เยี่ยมเลย
‎ไม่ได้กินเนื้อมากี่ชาติแล้วล่ะเนี่ย
‎ท่านพี่อาชินนี่นา
‎ท่านพี่อาชิน
‎อาชิน มานี่สิ มากินข้าวกัน
‎อยากเติมอีกไหม
‎อร่อยล่ะสิ
‎ให้ตายสิ นี่เจ้าทำอะไร
‎รีบคืนมาสิ
‎- เจ้า… ‎- ข้าผิดไปแล้ว
‎ข้าบอกกี่หนแล้วว่าอย่าไปพเยซากุน
‎ไหนบอกว่าที่นั่น ‎ไม่ได้อันตรายจริงสักหน่อยนี่เจ้าคะ
‎ท่านพ่อบอกว่าพวกเบื้องสูง ‎อยากจะฮุบโสมป่านั่นเอาไว้
‎เลยจงใจแพร่ข่าวโคมลอยไงเจ้าคะ
‎นั่นแหละเจ้ายิ่งไม่ควรไป
‎สิ่งที่น่ากลัวกว่าพวกปีศาจ ก็คือพวกทหาร
‎งั้นจะทำอย่างไรเจ้าคะ
‎จะปล่อยให้ท่านแม่ตายไปแบบนั้นหรือ
‎เห็นว่าโสมป่าในพเยซากุน ‎เป็นยาวิเศษที่ฟื้นคืนชีพคนตายได้…
‎เจ้าไม่ใช่นักขุดโสมสักหน่อย
‎จะเจอโสมป่าในป่ากว้างไกลนั่นได้อย่างไร
‎ข้าไม่รู้ว่ามันใช่โสมหรือเปล่า ‎แต่ข้าเห็นพืชประหลาดมาเจ้าค่ะ
‎พืชนั่นถูกวาดลงบนศาลเจ้าที่ถูกทิ้ง
‎มันบอกว่าคืนชีพคนตายได้เจ้าค่ะ
‎พูดจาเหลวไหล
‎ที่นั่นไม่มีทางหลงเหลือศาลเจ้าอยู่
‎- แต่ข้าเห็นกับตา… ‎- หยุดพูดจาเหลวไหล
‎ข้าบอกว่าไม่ได้ก็แปลว่าไม่ได้
‎ผู้ที่ลักลอบเข้าไปที่นั่นแล้วถูกจับได้
‎ถูกลงโทษด้วยการตัดลิ้นทั้งสิ้น
‎ข้าทนเห็นเจ้าเป็นแบบนั้นไปอีกคนไม่ได้
‎ข้าตั้งใจว่าจะเดินทางไปยังชูพาจิน
‎เพื่อเข้าถวายเครื่องราชบรรณาการอยู่พอดีขอรับ
‎พวกหนี่ว์เจินพาจอวี 15 ราย
‎ที่ลักลอบไปตามหาโสมป่าในพเยซากุน ‎ถูกสังหารหมู่
‎มั่นใจว่าเป็นพวกหนี่ว์เจินพาจอวีหรือขอรับ
‎มันเป็นฝีมือของใครกัน
‎เสือ
‎เจ้าต้องข้ามแม่น้ำไปแล้วล่ะ
‎จงไปปล่อยข่าวลือ ‎ว่าพวกหนี่ว์เจินพาจอวีทุกคนสิ้นชีพ
‎เพราะถูกเสือขย้ำ
‎เข้าใจแล้วขอรับ
‎เมื่อไหร่หมู่บ้านชายแดนของข้า
‎จะได้รับตำแหน่งราชการจากหลวงหรือขอรับ
‎ใช่ว่าเราจะไม่รู้ว่าพวกเจ้าภักดี
‎จงอย่าคิดอะไรวู่วามและอยู่ในพื้นที่ของพวกเจ้า
‎จงรอไปก่อน
‎ออกเดินทาง เตรียมตัวให้พร้อม
‎(ค่ายทหารโชซอน ชูพาจิน)
‎เราขนย้ายศพที่พบในพเยซากุนทั้งหมด ‎มายังที่นี่ตามที่ท่านสั่งแล้วขอรับ
‎จริงอยู่ที่บาดแผลฉีกกัดบริเวณแขนขา ‎เกิดจากพวกสัตว์ป่า
‎แต่มันเกิดขึ้นภายหลังการตายขอรับ
‎ไม่ใช่เสือขอรับ
‎สิ่งที่ฆ่าคนพวกนี้ คือมนุษย์ขอรับ
‎ข้ารู้อยู่แล้ว
‎ยามใดที่ชนหนี่ว์เจินหมื่นคนรวมพลกัน
‎ภยันตรายจะบังเกิดขึ้นแก่แผ่นดินเรา
‎หากเจ้ายื่นมือ เจ้าจะได้รับความช่วยเหลือ
‎หากเจ้ายื่นดาบ คมดาบจะสังหารเจ้า
‎ขณะที่โชซอนกำลังแตกตื่น ‎เพราะการรุกรานของอาณาจักรญี่ปุ่น
‎ไอดากัน หัวหน้าชนเผ่าพาจอวี
‎ก็ได้ผนึกชนหนี่ว์เจินมาอยู่ภายใต้อำนาจของเขา
‎พวกญี่ปุ่นทางใต้กำลังเตรียมการจะคุกคามอีกครั้ง
‎หากพาจอวีทางเหนือรุกรานโชซอน ‎โดยใช้สิ่งนี้เป็นข้ออ้าง
‎ชะตากรรมของบ้านเมืองนี้จะเป็นอย่างไรเล่า
‎ห้ามให้พวกนั้นรู้เด็ดขาด ‎ว่าคนโชซอนลอบฆ่าคนของพวกเขา
‎เรื่องที่เกิดขึ้นคราวนี้
‎ต้องให้เป็นฝีมือเสือเท่านั้น
‎รองแม่ทัพจากชูพาจินมาที่นี่ขอรับ
‎ให้เขาเข้ามา
‎ดื่มสิเจ้าคะ
‎มายามนี้ด้วยเหตุใดเล่า
‎เราพบศพ 15 ร่างของชนหนี่ว์เจินพาจอวีขอรับ
‎เจ้าแน่ใจหรือว่ามี 15 ร่าง
‎ทำไมขอรับ ไม่ใช่ 15 ร่างหรือขอรับ
‎ได้ยินว่าเมื่อวานซืนท่านไปล่าสัตว์ ‎ที่ป่าต้นเบิร์ชนี่ขอรับ
‎แม้แต่การออกไปล่าสัตว์
‎ข้าก็ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าด้วยหรือ
‎พวกหนี่ว์เจินพาจอวีถูกฝึกรบมาตั้งแต่เด็ก
‎การที่พวกเขาถูกเล่นงานตั้ง 15 คนในคราเดียว
‎แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยขอรับ
‎แต่ถ้าเป็นฝีมือของท่าน ‎กับพวกทหารองครักษ์ก็ไม่แน่
‎ขัดเกลาพวกทหารของท่าน ‎ก่อนผู้อื่นจะรู้ทันเสียดีกว่าขอรับ
‎ไอ้พวกหนี่ว์เจินนั่น…
‎มันบังอาจมาจ้องจะงาบ ‎โสมป่าของตระกูลแฮวอนโจ
‎พวกมันสมควรตายแล้ว
‎ท่านควรจะจับพวกเขามาลงโทษ ‎อย่างเหมาะสมตามกฎหมายสิขอรับ
‎และโสมป่านั่นก็ไม่ใช่ของตระกูลแฮวอนโจ
‎แต่เป็นขององค์ราชา ‎แห่งอาณาจักรนี้ต่างหากขอรับ
‎เจ้าบังอาจดูแคลนข้าและตระกูลของข้า
‎เพียงเพราะข้าต้องหมกตัว
‎อยู่ในที่กันดารเช่นนี้งั้นหรือ
‎ความผิดบาปที่ท่านทอดทิ้งราษฎร ‎ในยามภัยสงคราม
‎ทำให้ท่านต้องจมปลักอยู่ในที่กันดารแห่งนี้ขอรับ
‎และหากท่านทำให้แผ่นดินนี้ ‎ตกอยู่ในอันตรายอีกครั้ง
‎ต่อให้ท่านจะเป็นคนของตระกูลแฮวอนโจ
‎ท่านก็ไม่อาจอยู่รอดปลอดภัยได้ขอรับ
‎เหล่าราษฎรกำลังว้าวุ่นใจ
‎ฉะนั้น ข้าจะคลายความกังวลของพวกเขา ‎ด้วยการออกล่าเสือขอรับ
‎ส่วนท่าน โปรดอยู่อย่างสงบเสงี่ยม ‎ไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้น
‎นี่คือคำเตือนขอรับ
‎(แม่น้ำอัมนก เขตชายแดน)
‎(หมู่บ้านชายแดน)
‎ใช่เสือจริงหรือเจ้าคะ
‎ได้ยินว่าพาจอวีฝึกฝนศิลปะป้องกันตัว ‎มาตั้งแต่เริ่มเดินได้
‎แต่พวกเขากลับถูกเสือตัวเดียว ‎ขย้ำได้งั้นหรือเจ้าคะ
‎ถ้านั่นเป็นเรื่องโกหก
‎ก็มีแต่จะเป็นการยั่วยุพาจอวีโดยใช่เหตุเจ้าค่ะ
‎ท่านพ่ออาจมีภัยนะเจ้าคะ
‎ขึ้นชื่อว่างานไส้ศึกน่ะ
‎มันอันตรายมาแต่แรกแล้วล่ะ
‎ระหว่างที่ข้าไม่อยู่ ก็ฝากดูแลครอบครัวด้วยนะ
‎งั้นข้าไปล่ะ
‎เราแค่ข้ามแม่น้ำกลับไป ‎หาเผ่าพันธุ์ของเราเถอะเจ้าค่ะ
‎ท่านพ่อยอมให้เขาฉกหนังสัตว์ ‎ที่จับมาอย่างยากเย็น
‎ถึงขั้นยอมทำงานสอดแนมที่เสี่ยงอันตรายอีก
‎จะทนถูกเหยียดหยามไปจนถึงเมื่อไหร่เจ้าคะ
‎พเยซากุน แผ่นดินแห่งนั้น ‎บรรพบุรุษของเราเคยอาศัยอยู่
‎เป็นแผ่นดินที่กษัตริย์แห่งโชซอน
‎สละให้กับพวกเราที่ต้องต่อสู้ ‎กับพวกหัวขโมยและความหิวโหย
‎อยู่บนที่ราบอันแห้งแล้งที่อีกฟากของแม่น้ำ
‎และพระองค์ยังทรงมอบตำแหน่งขุนนาง
‎แถมยังละเว้นภาษีให้พวกเราด้วย
‎โชซอนมีพระคุณต่อพวกเรานะ
‎และข้าก็ทรยศต่อพระคุณนั้นไม่ได้
‎พวกเขาอาจจะมีน้ำใจ ‎ต่อบรรพบุรุษของพวกเราก็จริง
‎แต่บัดนี้พวกเขาทวงคืนทุกอย่าง ‎กลับไปหมดแล้วนะเจ้าคะ
‎ถ้าอดทนรออีกสักหน่อย
‎เราก็จะได้รับการแต่งตั้ง ‎และได้ใช้ชีวิตอย่างองอาจเช่นกัน
‎ข้าว่าอย่างไรก็ควรจะพาหมอมานะ
‎ท่านเองก็รู้ดี
‎หมอไม่มาหรอกเจ้าค่ะ
‎งั้นจะทำอย่างไรดี
‎อยู่เคียงข้างท่านแม่จนกว่าข้าจะมานะ
‎ท่านพี่ รีบกลับมานะ
‎(หมู่บ้านหนี่ว์เจิน ทิศเหนือของแม่น้ำอัมนก)
‎อีกฟากของแม่น้ำอัมนก
‎มีภูเขาแพ็คดูที่สูงสุดในอาณาจักรโชซอน
‎ภูเขาแห่งนั้นยิ่งใหญ่ถึงขั้นที่ว่า ‎มีต้นไม้และสัตว์อยู่ทุกชนิดเลยล่ะ
‎และหนึ่งในสิ่งที่เลื่องชื่อที่สุด
‎ก็คือเสือ
‎ว่ากันว่าเสือตัวนั้นมีชีวิตอยู่มา 1,000 ปีแล้ว
‎และบางครั้งมันก็แปลงกายเป็นมนุษย์ด้วย
‎โกหกทั้งเพ
‎ข้าพูดจริงนะ
‎มีคนเกินกว่า 1,000 รายที่สิ้นชีพ ‎เพราะออกไปจับเสือตัวนั้น
‎แม้แต่พวกหนี่ว์เจินพาจอวี ‎ที่ขึ้นไปบนป่าต้นเบิร์ชครานี้
‎ยังถูกเสือจับกินจนเรียบเลย
‎เรื่องจริงหรือ
‎แน่นอนสิ
‎ข้าเห็นมาเต็มสองตา
‎นั่นสิ ก็ควรจะเป็นเรื่องจริงล่ะนะ
‎เพราะถ้าเป็นข่าวไม่มีมูล
‎เจ้าตายแน่
‎(พเยซากุน)
‎(พืชชนิดนี้คืนชีพคนตายได้)
‎(แต่มีราคาที่ต้องชดใช้)
‎พื้นที่ล่าสัตว์ของเราในคราวนี้คือป่าต้นเบิร์ช
‎เราจะเริ่มไล่มาจากตรงนี้ และตรงนี้
‎พวกทหารของชูพาจินจะกระจายกำลังกัน
‎ให้เฝ้าระวัง และตามหลังพวกเขาไป
‎เราจะไล่ต้อน…
‎ไปที่นี่
‎ต้อนไปที่เขตแดนของพเยซากุนสินะขอรับ
‎จำให้ขึ้นใจ
‎เราแค่แสร้งทำเป็นจับเท่านั้น
‎เวลาที่เราไล่ล่าเสือ
‎ต้องห้ามช้าหรือเร็วเกินไปเด็ดขาด
‎เพราะถ้าเร็วเกินไป
‎มันอาจจะจู่โจมเราได้
‎เอาล่ะ ไปกันเลย
‎ไปกัน
‎เริ่มเลย
‎เดินหน้า
‎นี่รอยเท้าเสือขอรับ
‎แต่มันแปลกนะขอรับ
‎เสือเกลียดเสียงโลหะ ‎มันมักจะมุ่งไปฝั่งตรงข้ามกับผู้ไล่
‎แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ขอรับ
‎เจ้าหมายความว่าอย่างไร
‎มันกำลังมุ่งไปหาผู้ไล่ต้อนขอรับ
‎มันคือเสือขอรับ
‎มันไม่ใช่เสือขอรับ…
‎มันคือปีศาจ
‎บอกให้พวกนักไล่ล่ากลับไปเสีย
‎จากนี้เราจะรับมือเอง
‎ถอยกลับไป
‎- ไปเร็ว ‎- ถอยกลับไป
‎นั่นพวกพาจอวี สกัดเอาไว้
‎ท่านรองแม่ทัพ
‎เป็นเรื่องพิลึกมากขอรับ
‎เสือตัวนั้นตายแล้ว
‎เป็นไปได้อย่างไรกัน
‎มีอีกเรื่องหนึ่งที่น่าพิลึก
‎เรารู้มาว่าพี่น้องของเรา ‎ตายเพราะถูกเสือขย้ำแน่นอน
‎เช่นนั้นแล้วเนื้อและกระดูก ‎ของพี่น้องเราหายไปไหนกันล่ะ
‎คนพวกนั้นก้าวข้ามพรมแดน ‎และเข้าไปยังพเยซากุน
‎ซึ่งกฎหมายไม่อนุญาต
‎เราไม่มีเหตุผลที่จะต้องรับผิดชอบ ‎ต่อการตายของพวกเขา
‎พี่น้องของเราตายบนแผ่นดินโชซอน
‎การแก้แค้นที่นองเลือดจะเริ่มต้นขึ้นแน่นอน
‎ท่านพี่หรือ
‎ไฟ ไฟ
‎(ค่ายทหารโชซอน ชูพาจิน)
‎ข้าได้รับแจ้งมาว่ามีการสังหารหมู่ ‎ที่หมู่บ้านชายแดน
‎เจ้ารอดชีวิตมาคนเดียวหรือ
‎พ่อของเจ้าล่ะ เกิดอะไรขึ้นกับเขา
‎ข้าได้ยินว่าคนของพาจอวี…
‎ลงโทษไส้ศึกผู้หนึ่งจากโชซอนแล้วเจ้าค่ะ
‎นี่เจ้าข้ามแม่น้ำมาด้วยตัวเองหรือ
‎ข้าไม่เข้าใจเหตุผลเลยเจ้าค่ะ
‎เหตุใดพาจอวีถึงทำกับพวกเราเช่นนี้
‎ไม่ว่าข้าจะคิดอย่างไร ข้าก็ไม่เข้าใจเลยเจ้าค่ะ
‎เจ้าอยากรู้เหตุผล จึงได้มาหาข้าอย่างนั้นหรือ
‎ไม่ใช่เจ้าค่ะ
‎เรื่องนั้นไม่สำคัญเลยเจ้าค่ะ
‎โปรดล้างแค้นให้พ่อข้าทีเจ้าค่ะ
‎แม้ว่าคนต่ำต้อยอย่างข้าจะทำไม่ได้
‎แต่โชซอนเป็นอาณาจักรที่แข็งแกร่ง
‎ก็น่าจะลงโทษพวกเขาได้สิเจ้าคะ
‎ข้าเสียใจกับสิ่งที่เจ้าเผชิญนะ
‎แต่งานของหลวง ‎จะโอนอ่อนไปกับเรื่องส่วนตัวไม่ได้
‎ท่านพ่อของข้า
‎ภักดีต่อโชซอนมาชั่วชีวิตเจ้าค่ะ
‎แม้ท่านจะมอบตำแหน่งขุนนาง ‎ให้ท่านพ่อผู้ภักดีเช่นนั้นไม่ได้
‎แต่เรื่องแค่นี้ก็น่าจะทำเพื่อพ่อข้าได้นะเจ้าคะ
‎แม้ไม่ใช่บัดนี้ก็ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ
‎ไม่ว่าปีหน้า หรือว่าปีถัดไป ไม่สิ…
‎ต่อให้ผ่านไปอีกสิบหรือยี่สิบปี
‎แต่หากเพียงแค่ท่านทำให้พวกมัน ‎น้ำตานองเป็นเลือดได้
‎แค่นั้นข้าก็พอใจแล้วเจ้าค่ะ
‎ข้าจะทำทุกอย่างเจ้าค่ะ
‎ถ้าอยากให้ข้าเป็นไส้ศึก ข้าก็จะเป็น
‎หรืออยากให้ข้าเป็นคนฆ่าสัตว์ ข้าก็จะเป็นเจ้าค่ะ
‎แม้งานที่อันตรายหรือต้อยต่ำกว่านั้น ‎ข้าก็จะทำเจ้าค่ะ
‎ได้โปรดแก้แค้นให้พ่อข้าเถิด
‎ดูแลเด็กคนนี้ไว้
‎เด็กผู้หญิงคนนั้นใครน่ะ
‎ดูเหมือนเด็กผู้หญิงหนี่ว์เจิน
‎เจ้าอาศัยอยู่ที่นี่ได้เลย
‎ได้ยินว่านางรอดมาจากหมู่บ้านชายแดน
‎นังเด็กป่าเถื่อน
‎เห็นว่านางฝังศพเยอะเป็นกองนั่นแค่คนเดียว
‎(ค่ายทหารพาจอวี)
‎- นี่ ‎- หือ
‎เจ้าจ้องนางนั่นทำไม
‎อาชิน
‎ออกไป
‎เจ้าคิดว่า…
‎ถ้าฆ่าทหารของโชซอนแล้ว
‎เจ้าจะอยู่รอดที่นี่ได้งั้นหรือ
‎เจ้าคงตัวโตเกินกว่าจะเข้าไปได้แล้วล่ะสิ
‎ทำได้ดีมาก
‎(ผู้ส่งสาส์น)
‎สาส์นด่วนขอรับ
‎การเจรจาสันติภาพกับญี่ปุ่นล้มเหลวอย่างนั้นหรือ
‎ขอรับ
‎มีพระราชโองการให้ทุกกองทหาร
‎ช่วยคุ้มทางทิศใต้ ‎ยกเว้นทหารในอึยจูกับคังกเยขอรับ
‎เหลือกำลังทหารไว้ให้น้อยที่สุด ‎แล้วเตรียมออกรบ
‎ขอรับ
‎ทว่า จับตามองการเคลื่อนไหว ‎ของพาจอวีอย่าให้คลาดสายตาด้วย
‎รับทราบขอรับ
‎นายท่าน
‎เจ้าทำบ้าอะไร
‎ข้าสมควรตายขอรับ
‎หากเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีกครั้ง
‎เจ้าไม่รอดไปแน่
‎ข้าจะจำใส่ใจไว้ขอรับ
‎เจ้าต้องข้ามแม่น้ำไปแล้วล่ะ
‎เจ้าต้องสืบความเคลื่อนไหว ‎ของพาจอวีมาให้ละเอียดกว่านี้
‎(ฐานทัพพาจอวี)
‎อ้าปากสิ
‎อ้าปากสิวะ
‎เจ้าควรจะมีชีวิตที่ยืนยาวสิ
‎(ไส้ศึกที่ทรยศสายเลือดตัวเอง)
‎ท่านพ่อ…
‎ท่านพ่อ นี่ข้าเอง
‎ท่านพ่อ…
‎ท่านพ่อ
‎ได้โปรด…
‎ฆ่าข้าที
‎ท่านพ่อ
‎ท่านพ่อ เรา…
‎กลับบ้านเรากันนะเจ้าคะ
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ทุกอย่างจะไม่เป็นไร เรากลับบ้านกันเถอะนะ
‎เรากลับกันเถอะนะ
‎ฆ่าข้าที
‎พอแล้ว…
‎ฆ่าข้าเถอะ
‎เรากลับกันนะ
‎ได้โปรด
‎ฆ่าข้าได้แล้ว
‎อาชิน
‎(สำนักงานแม่ทัพ ชูพาจิน)
‎อาชิน
‎ชนหนี่ว์เจินของพาจอวี ‎จ้องจะขโมยโสมในพเยซากุน
‎ต่อมาพวกเขาถูกจู่โจมและถูกสังหารหมู่
‎บรรยากาศอันตึงเครียดนี้อาจนำไปสู่ ‎สงครามกับชนหนี่ว์เจินพาจอวีได้
‎ทว่า อันเนื่องจาก ‎การเสียสละของหมู่บ้านซองจอยาอิน
‎เราจึงสามารถป้องกันเหตุร้ายนี้ไว้ได้ด้วยดี
‎พี่น้องของเราตายบนแผ่นดินโชซอน
‎การแก้แค้นที่นองเลือดจะเริ่มต้นขึ้นแน่นอน
‎หยุดก่อน
‎ต่อให้พวกเจ้าฆ่าปิดปากเรา
‎แต่ก็จะมีพี่น้องคนอื่นตามมาอยู่ดี
‎พวกเจ้าจะยิ่งต้องชดใช้ด้วยเลือด
‎เจ้าพูดถูกแล้ว
‎พี่น้องพวกเจ้าไม่ได้ตายเพราะถูกเสือขย้ำ
‎แต่ถูกใครบางคนโจมตี
‎ในจุดที่พี่น้องพวกเจ้าถูกฆ่าตาย
‎มีสิ่งนี้อยู่ด้วย
‎เจ้าอยากรู้เหตุผล จึงได้มาหาข้าอย่างนั้นหรือ
‎โปรดล้างแค้นให้พ่อข้าทีเจ้าค่ะ
‎ฝากดูแลครอบครัวด้วยนะ
‎อาชิน
‎ดอกไม้อะไรกันล่ะเนี่ย
‎นั่นอะไรน่ะ
‎นั่นน่ะสิ
‎อะไรน่ะ รีบจับเขาไว้
‎ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย
‎อะไรวะเนี่ย
‎โอย หนาวเป็นบ้า
‎หนาว
‎ตายแล้วหรือ
‎เฮ้ย
‎อะไรวะเนี่ย
‎อย่าเข้ามา อย่าเข้ามานะ
‎ปิดประตู ปิดๆ เร็วเข้า
‎เขาตายแล้วหรือ
‎อะไรน่ะ
‎ไปให้พ้น ไปให้พ้นนะ
‎อาชิน
‎อาชิน ช่วยข้าหน่อย
‎ไม่นะ
‎อาชิน เจ้าเป็นอะไรไป
‎ไม่ได้นะ ไม่ ไว้ชีวิตข้าด้วย
‎อาชิน
‎ไว้ชีวิตข้าเถอะ
‎ข้าทำผิดไปแล้ว
‎ไว้ชีวิตข้าเถอะ
‎อาชิน กลับมาแล้วหรือ
‎เจ้าค่ะ
‎ข้ากลับมาแล้ว
‎ยังไม่ได้กินอะไรกันเลยนี่นา
‎ข้าบอกว่าต้องกินไง
‎ข้าคิดว่าที่ผ่านมา ข้าคงดูแลพวกท่านไม่ดีพอ
‎ไก่ฟ้า เก้ง กระต่าย
‎ไม่ได้ต้องการของพวกนั้นใช่ไหมเจ้าคะ
‎ตั้งแต่นี้ไป
‎ข้าจะตระเตรียมอาหารเลิศรสมาให้เจ้าค่ะ
‎อาชิน
‎อาชิน อาชิน
‎อาชิน
‎อาชิน ไม่นะ
‎อาชิน
‎เป็นอย่างไรบ้างล่ะ
‎ข้าไม่เหงาเลย
‎เพราะอย่างไรเราก็ได้อยู่ด้วยกัน ‎ข้าไม่เหงาเลย
‎เมื่องานทุกอย่างเสร็จสิ้น
‎และข้าได้สังหารทุกสิ่ง ‎บนแผ่นดินโชซอนและหนี่ว์เจินแล้ว
‎ข้าจะไปอยู่เคียงข้างพวกท่านด้วย
‎(ชายแดนโชซอน อึยจู)
‎ได้ยินว่าญี่ปุ่นโจมตีทางใต้อีกแล้ว
‎คราวนี้คงจะดันมาได้ถึงที่นี่แล้วไหม
‎เห็นว่าเหล่าราชทูตไปขอความช่วยเหลือ ‎จากมหาอาณาจักรแล้วนี่
‎ถ้ามหาอาณาจักรช่วยเรา ‎ก็คงไม่ถูกเล่นงานจนน่วมเช่นคราวก่อน
‎เหล่าราชทูตมาเยือนแล้ว เหล่าราชทูตมาเยือน
‎พืชชนิดนี้…
‎(แพทย์อีซึงฮี)
‎ฟื้นคืนชีพคนตายได้จริงหรือ
‎ใช่แล้วเจ้าค่ะ
‎ก่อนที่สมองจะเน่าเสียหลังจากตายแล้ว
‎ให้บดพืชนี้อย่างละเอียด แล้วใช้เข็มจุ่มลงไป
‎จากนั้นใช้เข็มแทงบริเวณแสกหน้า ‎ด้วยความลึกหนึ่งพุน
‎แล้วคนตายจะฟื้นคืนชีพในสองชั่วโมงเจ้าค่ะ
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์