Downloaded from YTS.MX
‪(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(ในช่วงห้าปีที่ผ่านมา ลอสแอนเจลิส ‪ซานฟรานซิสโก และซีแอตเทิล)
‪(ได้ประกาศภาวะฉุกเฉินเกี่ยวกับภาวะไร้บ้าน)
‪(ภาพต่อไปนี้ถูกถ่ายทำในเมืองเหล่านี้)
‪(ตั้งแต่ปี 2017 ถึงปี 2020)
‪วันนี้เราจะมาทำการประเมิน ‪หาความเสี่ยงกันนะครับ
‪สำหรับโครงการช่วยคน ‪ให้เข้าถึงที่อยู่อาศัยทั่วเขตเมือง
‪ผมจะถามคำถามเกี่ยวกับ ‪ประวัติการไร้บ้านของคุณ
‪ผมจะถามคำถามที่จะช่วยให้ผมเข้าใจ
‪ว่าคุณได้รับสิ่งที่ต้องการยังไง ‪คุณทำอะไรเมื่อต้องการความช่วยเหลือ
‪บางคำถามอาจรู้สึกเหมือน ‪ผมกำลังถามข้อมูลส่วนตัว
‪ผมไม่ได้พยายามทำให้คุณอึดอัดนะครับ ‪เราถามคำถามเดียวกันนี้กับทุกคน
‪ยิ่งคุณให้ข้อมูลมากเท่าไร เราก็จะยิ่งเข้าใจ…
‪สถานการณ์ของคุณและสิ่งที่คุณต้องการได้ดีขึ้น
‪เอาละ งั้นเราจะเริ่มกันเลยนะครับ
‪คุณต้องการบริการช่วยเหลือแบบไหนบ้างครับ
‪ผมต้องการที่อยู่
‪ห้องเช่าหรือบ้านก็ได้
‪ตอนนี้ส่วนใหญ่ฉันต้องการความดูแลด้านจิตเวช
‪และฉันก็กำลังหาที่อยู่ด้วย
‪เป็นเรื่องนี้เลย
‪พอผมมีที่อยู่ ผมก็มีฐานที่มั่น ‪แล้วผมก็จะทำสิ่งที่ต้องทำได้
‪คุณประสบภาวะไร้บ้านมานานแค่ไหนแล้วครับ
‪ฉันไร้บ้านมาราวสี่ปีได้ค่ะ
‪สี่ปีแล้วที่เป็นคนไร้บ้าน
‪เดือนพฤศจิกายน ปี 2016 พี่ชายให้ผม ‪ไปอยู่ที่โฮสเทลสองสามเดือน
‪แต่ผมไม่อยากเป็นภาระเขาเรื่องค่าใช้จ่าย
‪ผมก็เลยเริ่มออกมาอยู่ข้างถนน
‪ฉันเป็นมานานสองปีแล้ว นานเกินไปแล้ว
‪คุณมีครอบครัวหรือใครให้ติดต่อบ้างไหมครับ
‪ขอโทษที
‪วันนี้ไม่มีเต็นท์พยาบาลเหรอ
‪ต้องการอะไร ที่ปิดแผลเหรอ
‪ขอฉันดูหน่อย ฉันพอมีของอยู่ในรถ
‪- ไปทำอะไรมา กระแทกโดนเหรอ ‪- เปล่า มันติดเชื้อน่ะ
‪เมื่อวานฉันไปโรงพยาบาลมา
‪โรงพยาบาลกลาง พวกเขาฉีดยาชา ‪ปาดเนื้อแล้วดูดหนองออก
‪ฟังนะ ถามเซียดูได้
‪- เธอไปกับนายเหรอ ‪- เธอถ่ายคลิปไว้ด้วย
‪เจ๋งเลยที่นายใช้เวลากับเธอ เธอเจ๋งดี
‪ใช่เลย
‪วันอังคารที่แล้วฉันเจอเธอที่นี่ด้วย
‪แค่นั้นเหรอ
‪- ใช่ แบบ… ‪- ให้ตาย
‪ฉันอยากเลิกใช้ชีวิตข้างถนนเพื่อเธอเลย
‪ให้ตาย นั่นสิ เธอดูเป็นคนจัดการอะไรๆ ได้ดี
‪เธอจะพาฉันผ่านพ้น…
‪เราไม่ทำแบบนี้ที่รถอาบน้ำได้ไหม ขอล่ะ
‪- นี่ เดเรค เกิดอะไรขึ้น ‪- ไม่มีอะไรจ้ะ!
‪- ใช่เลย เธออยู่นี่ ‪- เฮ้ ฉันอยู่นี่ อยู่นี่ตลอดแหละ
‪เขาเป็นอะไรน่ะ
‪(อุปกรณ์เสียงบำบัดนี้ใช้เสียงและแสง)
‪(เพื่อทำให้ผู้ใช้ผ่อนคลาย ‪เติมพลังและกลับมามีสมาธิ)
‪จำชื่อเจ้าของลานจอดรถอาร์วี ‪ในแอริโซนาได้ไหม
‪- บอนนี่หรือเปล่า ‪- ใช่
‪ขอบใจนะ เงียบเลย
‪เธอเริ่ม… เธอทำงานอยู่ที่อื่น
‪ตอนฉันเข้ามาใหม่ๆ ‪และฉันเห็นเด็กผู้หญิงหลายคนเลย
‪ฉันต้องกลับไปทำงาน แล้วทุกอย่างก็แย่ลง
‪เพราะทันทีที่คุณแจ้งไป
‪ว่าคุณจะมีรายได้เข้ามาพอจ่ายค่าเช่า
‪จ่ายบิลต่างๆ ก็ตู้ม!
‪แสตมป์อาหารก็หายไปเกือบหมด แล้วทีนี้จู่ๆ…
‪เงินที่คุณจัดสรรไว้จ่ายค่าเช่า ‪ก็ต้องเอามาใช้จ่ายค่าอาหาร
‪- ใช่เลย ‪- เพราะอะไรเร่งด่วนกว่ากันล่ะ
‪การที่ลูกคุณมีกินในคืนนั้น ‪หรือค่าเช่าที่ต้องจ่ายในสองสัปดาห์
‪ฉันจะให้ลูกกินก่อน
‪นี่เป็นสถานการณ์ที่โหดร้ายมาก ‪เราต้องหาที่อยู่ให้พวกคุณ
‪รู้ไหมที่ตลกก็คือคุณไม่…
‪คุณจะค่อยๆ ชินกับสถานการณ์โหดๆ ไปเอง
‪จนมันดูไม่โหดอีกต่อไป
‪ปัญหาด้านสุขภาพและความปลอดภัย ‪ที่เราเห็นข้างนอกนั่น
‪รวมถึงปัญหาด้านสุขอนามัย ‪และความเสี่ยงในการติดโรค
‪และยังมีปัญหาการยิงกัน ‪การใช้ความรุนแรงอื่นๆ และอาชญากรรม
‪ที่เห็นเลยว่าเป็นอันตรายต่อผู้คน ‪ที่อาศัยอยู่ในค่ายพักแรมคนไร้บ้าน
‪รวมถึงชุมชนรอบๆ ด้วย
‪นั่นเป็นเหตุผลที่เรากวาดล้างพื้นที่ต่างๆ
‪ดังนั้นถ้าเราต้องการกำลังคนเพิ่ม ‪เพราะสถานที่ใหญ่ขึ้น
‪เราก็จัดวางกำลังคนเอาไว้แล้ว
‪สัปดาห์นี้เราลงพื้นที่ 31 แห่งทั่วเมือง
‪เราทำการติดต่อคนได้ 50 คน
‪และเสนอแหล่งพักพิงชั่วคราว ‪หรือการจัดหาที่อยู่ทางเลือกให้ 19 คน
‪ผมคิดว่าทรัพยากรที่พวกคุณใช้อยู่ตอนนี้
‪เป็นจุดเริ่มต้นที่ถูกต้องแล้ว
‪เพื่อรองรับบุคคลที่ไม่มีที่อยู่อาศัยเหล่านี้ ‪ให้เข้ามาในที่พักอาศัย
‪แต่ระหว่างที่เราก่อสร้าง ‪ที่พักจำนวนมากมาช่วยเหลือในจุดนี้
‪เรากลับสร้างได้ไม่ทันความต้องการ
‪(ถนนซันเซ็ตบูเลอวาร์ดตะวันออก)
‪ขอบคุณนะ
‪คุณมาเป็นคนไร้บ้านได้ยังไงครับ
‪เรื่องมันยาวน่ะ
‪บอกตามตรงมันเริ่มจากเหตุการณ์ 11 กันยายน
‪เหตุการณ์ 11 กันยายนทำให้ผม ‪เป็นซึมเศร้าหนักเลย
‪หลักๆ แล้วเป็นเพราะค่าครองชีพมันสูงมาก ‪ยิ่งในฮอลลีวูดแล้วด้วย
‪ผมไม่มีเงินพอให้อยู่ในอะพาร์ตเมนต์
‪ฉันตกงาน แล้วคนที่ฉันอยู่ด้วย
‪ฉันจ่ายค่าเช่าไม่ไหว พวกเขาไม่เข้าใจ
‪ก็เลยไล่ฉันออกมา
‪ความพิการครับ
‪เข้าคุก นอนเรือนจำ ใช้สารเสพติด ‪ปัญหาสุขภาพจิต ปัญหาครอบครัว
‪เป็นหลายๆ อย่างรวมกันน่ะ
‪ฉันเปิดตัวว่าเป็นคนข้ามเพศตอนเรียนปีสี่
‪ครอบครัวก็เลยไม่ส่งเสียฉัน
‪ฉันเป็นคนไร้บ้านตั้งแต่อายุราว 19 หรือ 20 ปี
‪ฉันไปอยู่กับลูกสาวพักหนึ่ง
‪แล้วหลังจากนั้นฉันก็ค่อยๆ มาจบลงที่นี่…
‪ที่ศูนย์พักพิงยูเนียนเรสคิวมิชชั่น
‪คุณคิดว่าคุณมีอาหารกินพอไหมครับ
‪มีสองสามครั้งที่ฉันรู้สึกว่ากระเพาะฉัน
‪มันแตะโดนหลังของฉันแล้ว ‪เพราะฉันหาของกินไม่ได้
‪ฉันหิวมากแต่ไม่มีเงิน ไม่มีอาหาร
‪ไม่รู้ว่าจะไปหาอาหารจากไหน
‪(นมข้นจืด)
‪นี่ใช่อันที่ลดราคาเหลือห้าเหรียญไหม
‪- สี่เหรียญเก้าสิบเก้าครับ ‪- ฮาเลลูย่าห์ จัดไปเลย
‪ฉันจะทำอาหารให้ลูกๆ กิน
‪เจ๋งเลยครับ
‪ฉันจะทำอาหารให้พวกเขากิน ‪จะทำให้อิ่มแปล้กันเลย
‪ทั้งหมด 26 เหรียญกับ 52 เซนต์ครับ
‪(อนุมัติแล้ว ขอบคุณ)
‪ขอบคุณค่ะ โชคดีนะคะ
‪นี่ 12,99 เหรียญแน่ะ บ้าไปแล้ว
‪แต่ผมลืมคิดถึงมันเลย
‪ถอดเสื้อนอกออก ฉันจะซักด้วย มันสกปรกแล้ว
‪ได้เลย ขอเอาของออกก่อนนะ
‪พรุ่งนี้ฉันต้องไปโรงเรียน
‪- ไปเอาบัตรประจำตัว ‪- ผมมาซักให้เสร็จพรุ่งนี้ก็ได้
‪- คุณไม่ต้องซักอีกจนกว่าจะวันศุกร์ ‪- ได้เลย
‪คืนวันเสาร์ ก่อนเข้านอน ‪อยากกินมื้อค่ำหรือดูหนังดี
‪คุณเหนื่อยเหรอ
‪หมดแรงเลยละ
‪ไงคะ แม่
‪หนูแค่อยากบอกแม่ว่าแม่จะได้เป็นยายแล้วนะ
‪ไม่ค่ะ หนูยังต้องไปหาหมอ ‪ให้ตรวจแล้วก็ยืนยันทุกอย่าง
‪แต่ก็มีความเป็นไปได้สูงมั้งนะ
‪ไม่รู้สิ แม่ ไว้คุยเรื่องนี้กันทีหลังนะ
‪- พวกเขาว่าไง ‪- ก็แบบ "ดูแลตัวเองด้วย"
‪"พยายามหาที่อยู่ให้เร็วที่สุด ‪แล้วก็สร้างครอบครัวซะ"
‪(ที่นี่)
‪(บ้านคือที่ที่หัวใจสถิตอยู่)
‪เอาละ รักคุณนะ
‪- ไว้เจอกัน ‪- บาย
‪โทรมานะ ฉันรักคุณ
‪(ไม่อนุญาตให้พาหมาเข้ามาในสนามเด็กเล่น)
‪แอบหรูนะเนี่ย
‪(บทที่เก้า ม้วนจารึกของพระเจ้า)
‪ปกติคุณนอนที่ไหนครับ
‪พวกเขามีหอพักอยู่ที่ชั้นสอง
‪เป็นหอหญิงขนาด 160 เตียง ‪เพราะเป็นเตียงสองชั้นน่ะ
‪คุณนอนข้างนอกบ่อยแค่ไหนครับ
‪สี่คืน และนั่นคือสองปีก่อน
‪คุณรู้ไหมว่าต้องไปอาบน้ำและซักผ้าที่ไหน
‪ฉันต้องไปอาบน้ำที่โรงแรม
‪ตอนที่แม่บ้านออกจากห้องแล้ว
‪และ…
‪ฉันทำแบบนั้นอยู่พักหนึ่ง
‪ขอโทษด้วย
‪คุณเคยรู้สึกกลัวหรือไม่ปลอดภัยไหมครับ
‪ผมเคยถูกลวนลาม เคยถูกแทง เคยถูกยิง
‪เคยถูกรถชน ผมเจอมาเยอะเลย
‪คุณถูกทำร้ายหรือถูกซ้อมมากี่ครั้ง ‪ตั้งแต่เป็นคนไร้บ้านครับ
‪ไม่นานมานี้ฉัน…
‪สี่หรือห้าครั้ง
‪โอเคครับ
‪แล้วรู้สึกยังไงบ้าง
‪รู้สึกดีนะที่ได้ออกจากชีวิตข้างถนน ขอบอกเลย
‪คุณตื่น แล้วก็กลิ้งไปมา
‪มีห้องน้ำพร้อมใช้ มีทุกอย่างพร้อมใช้เนอะ
‪- อรุณสวัสดิ์จ้ะ ‪- อรุณสวัสดิ์
‪ทำให้ฉันเข้าใจหน่อย ลูอิส ‪เพราะคุณเพิ่งได้ที่อยู่มา
‪และในอีกหกเดือน คุณก็จะกลับไปไร้บ้านอีกเหรอ
‪ใช่ เพราะค่าเช่ามัน 700 เหรียญ
‪ผมควรจ่ายต่อไหว แต่ก็จ่ายไม่ไหว
‪ถ้าจ่ายต่อไม่ไหว อย่างน้อย ‪อากาศข้างนอกนี่ก็ดีพอให้ผม…
‪กางเต็นท์นอนแล้วก็เก็บมันในตอนเช้า
‪ไม่ละ เราจะไม่กลับไปเป็นแบบเดิม
‪- เรามาไกลเกินกว่าจะถอยหลัง ‪- ใช่
‪ถ้าเลือกได้ผมก็ไม่อยากทำหรอก
‪เป็นไงบ้าง ที่รัก อยากได้น้ำไหม
‪เอาน้ำไหม
‪- ขอบคุณ ‪- เอาน้ำไหม เอาไปเลย
‪แพตตี้ ช่วงนี้ได้ติดต่อแอนนาไหม
‪ไม่แน่ใจ แต่ฉันพยายามไปอยู่ที่อื่นที่ฉันจะไม่…
‪ไม่เป็นไร
‪(หน่วยงานแอลเอแฟมิลีเฮ้าส์ซิ่ง)
‪เขา… เขาชื่ออะไรนะ ไมค์ใช่ไหม
‪ใช่ โอเค
‪มันแย่กว่าเดิมเหรอ นั่นสินะ
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันได้รอยแผลนี้จากเขา
‪โอเค
‪เร็วๆ นี้เหรอ โอเค
‪สัปดาห์หรือสองสัปดาห์ก่อน
‪- น่าจะนะ ครั้งก่อนที่ฉันเจอเธอ ‪- ใช่ค่ะ
‪- คราวก่อนเขาอยู่ที่นี่ โอเค ‪- เธอมีแผลใหญ่…
‪แล้วเขาอยู่ไหน อยู่แถวนี้ไหม
‪- ค่ะ ตรงไหนสักแห่ง ‪- โอเค
‪- แล้ววันนี้เขาก็ชกหน้าฉัน ‪- โอเค
‪- เขาคงได้ฆ่าฉันเข้าสักวัน ‪- ผมรู้ คุณต้องออกจากที่นี่
‪หวัดดี ผมออกมาที่แอ่งน้ำ
‪ครับ แพตตี้มีปัญหากับไมค์
‪เธอโดนซ้อมอีกแล้ว
‪ระหว่างที่ผมอยู่ที่นี่ พอมีทางที่คุณ ‪จะช่วยคุยกับใครเพื่อให้เรา…
‪พาเธอไปที่บ้านพักฉุกเฉินบริดจ์ได้ไหม ‪เธอจะไปวันนี้เลย เธออยากไปให้พ้น
‪ลูกๆ อยากกินอะไรเป็นมื้อค่ำ
‪- เบคอน ไข่กับโจ๊กข้าว ‪- มันฝรั่ง!
‪- เบคอน ไข่กับโจ๊กข้าว ‪- แต่นั่นมันอาหารเช้านะ!
‪กอดแม่หน่อย โอเค บายจ้ะ ตั้งใจเรียนล่ะ
‪(ศูนย์พักพิงแมรีส์เพลซ)
‪ตั้งแต่ฉันเจอคุณ คุณไม่เคยเล่าเลย
‪ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ คุณแค่พยายามใช้ชีวิตต่อไป
‪ฉันเห็นคุณไปร้านขายของชำทุกคืน
‪ทั้งที่เรามีอาหารที่นี่ ‪แต่คุณกลับไปซื้ออาหารให้เด็กๆ
‪แล้วมาที่นี่เพื่อทำมื้อค่ำให้พวกแกทุกคืน
‪เพราะฉันพยายามจะไม่เสียครอบครัวไป ‪แม้จะอยู่ในภาวะไร้บ้าน
‪ถึงแม้สถานการณ์จะเป็นแบบนี้ แม่ก็จะดูแลลูกๆ
‪ค่ะ งั้นมาคุยเรื่องคุณดีกว่า
‪โอเค
‪เก้าเดือนก่อน แฟนเก่าฉันแอบคอยตามฉัน
‪เขาพังประตูเข้ามา ‪ใช้ปืนทุบฉันแล้วก็ข่มขืนฉัน
‪ผลจากเรื่องนั้นก็คือตอนนี้ฉันท้อง 32 สัปดาห์
‪ตอนฉันอยู่โรงพยาบาล ‪ฉันทั้งเบ้าตาดำ สภาพฉันดูไม่ได้
‪และองค์กรเออร์เบินลีกนี่ ‪ก็ช่วยให้ฉันได้ไปพักฟื้นที่โรงแรม
‪ฉันไม่มีสิทธิ์ได้รับบริการสนับสนุนต่างๆ
‪ฉันสมัครขอที่อยู่อาศัยไม่ได้ ‪เพราะฉันไม่ถูกถือว่าเป็นคนไร้บ้าน
‪- เพราะคุณพักอยู่โรงแรม ‪- เพราะฉันอยู่โรงแรมที่องค์กรจ่ายเงินให้
‪พวกนั้นให้เราอยู่โรงแรมหกสัปดาห์
‪ฉันมีปัญญาจ่ายค่าโรงแรมเองอีกสองสัปดาห์
‪จากนั้นเราก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ฉันไม่มีเงินเลย
‪และไม่มีที่ไป เราเลยนอนข้างถนนอยู่สามวัน
‪จากนั้นฉันถึงได้เข้าไปอยู่ใน ‪บ้านพักฉุกเฉินชื่อเดอะเซนเตอร์ออฟโฮป
‪มันเหมือนอาคารที่มีห้องห้องเดียว ‪คุณจะนอนบนเสื่อที่ปูบนพื้น
‪ที่นั่นไม่มีห้องอาบน้ำ
‪ฉันหลอกลูกๆ ว่าเรากำลังตั้งแคมป์กัน
‪และเราต้องออกจากที่นั่นทุกเช้า ‪ตอนหกโมงหรือเจ็ดโมงครึ่ง
‪จะฝนตกแดดออก เราก็ต้องออกจากที่นั่น
‪ฉันไม่อยากให้ลูกๆ รู้ ฉันไม่อยากให้ใครรู้
‪ฉันเลยไปที่ห้างเซฟเวย์ แล้วหาของให้พวกแกกิน
‪แล้วอาบน้ำให้พวกแกในห้องน้ำ
‪ฉันจะพาพวกแกเข้าไปทีละคน
‪เพื่อที่ฉันจะได้เข้าห้องน้ำ ‪แล้วล้างเนื้อล้างตัว หวีผมให้พวกแกได้
‪เพราะฉันไม่อยากให้คนดูถูกลูกฉัน
‪ฉันไม่อยากเดินเร่ร่อนอยู่ตามถนน
‪จากนั้นเราก็ไปเตร่รอให้ห้องสมุดเปิด
‪เพราะห้องสมุดเปิดตอนเก้าโมง
‪ฉันจะได้พาลูกไปอยู่ในนั้นได้
‪เพราะมันอุ่น
‪พวกแกจะได้เล่นวิดีโอเกม ดูทีวี
‪พวกแกจะได้ไม่รู้ว่าความลำบากเป็นยังไง
‪นั่นแหละที่ฉันทำอยู่ทุกวัน
‪พระเจ้า
‪ฉันถึงไม่อยากอยู่ในสถานะ ‪ที่ต้องพึ่งใครในเรื่องอะไรอีก
‪- ค่ะ ‪- ฉันจะไม่ยอมทำแบบนั้นอีก
‪พวกคุณเก็บข้าวของเร็ว ตำรวจกำลังมาทางนี้
‪- เริ่มวาระการประชุมได้ครับ ‪- ค่ะ
‪คำร้องที่แปดเอ ขออนุญาต ‪ในการลงมติอนุญาตจัดตั้ง
‪ศูนย์พักพิงนำร่องเซฟ เอ็มบาร์คาเดโร
‪ที่เสนอโดยหน่วยงานดูแลภาวะไร้บ้าน
‪เราจะกั้นพื้นที่แล้ว กั้นทั้งแคมป์เลย
‪- เราเพิ่งเจอวัตถุอันตรายจำนวนมาก ‪- โอเค
‪เราพาทีมงานมาที่นี่แล้ว เพื่อเอามันออกไป
‪เราต้องอนุญาตให้มีการจัดตั้ง ‪แหล่งพักพิงคนไร้บ้าน
‪ในทุกๆ ย่านทั่วเมือง
‪- เอาของของคุณไปนะ ‪- จอห์น
‪เอาไปด้วย อย่างน้อยเอาเต็นท์ ‪กับของของคุณไปด้วยละ
‪ศูนย์นำร่องขนาด 200 เตียงนี้ ‪จะเป็นเหมือนแม่เหล็ก
‪และจะดึงดูดประชากร ‪คนไร้บ้านจำนวนมากให้เข้ามา
‪และนั่นจะส่งผลเสียต่อพื้นที่ใกล้เคียง
‪ผมถามพวกเขาว่า ‪"คุณอยากให้พวกเขาไปอยู่ไหน"
‪ไม่มีที่ให้ใครไปไหน แล้วจะให้พวกเขาไปไหน
‪ผมไม่เคยเห็นนายกเทศมนตรีคนไหนข่มเขาโคขืน
‪ยัดเยียดโครงการให้คนที่อาศัย ‪ในละแวกนั้นยอมรับ
‪ทั้งที่ผู้อยู่อาศัยคัดค้านถึง 95 เปอร์เซ็นต์
‪(ปล่อยเช่า)
‪ผมเพิ่งถูกด่าว่าเป็นพวกเหยียดผิว
‪เพราะไม่อยากให้คนไร้บ้านที่ใช้ยา ขายยา
‪มาอยู่ในละแวกบ้านของเราเพิ่มขึ้น
‪ครับ ผมว่ามีคนไม่มากหรอก ‪ต้องการแบบนั้นในสนามหลังบ้านตัวเอง
‪ผู้คนกำลังตายในสนามหน้าบ้านคุณ!
‪ผู้คนกำลังตายในสนามหน้าบ้านคุณ
‪มีชีวิตที่ดีกว่านี้อยู่นะ แพตตี้ มีชีวิตที่ดีกว่านี้อยู่
‪คุณแค่ต้องเชื่อและลงมือทำ รู้ไหม
‪ผมเองถ้าไม่มีเงินเดือน ‪ก็ได้ไปอยู่เต็นท์ข้างๆ คุณแล้ว
‪มันเกิดขึ้นกับใครก็ได้ รู้ไหม เกิดขึ้นได้หมด
‪(เอคโคพาร์ก)
‪ถึงแล้ว
‪ไงจ๊ะ
‪โอเค
‪(ห้องรับเข้าโครงการ)
‪คุณมีแผนหาที่อยู่อาศัยยังไงครับ
‪ผมตั้งใจว่าจะหาบ้านแล้วก็อยู่ที่นั่น
‪ถ้าฉันได้ที่อยู่อาศัย
‪ฉันก็จะออกจากศูนย์พักพิงนี้แน่นอน
‪ฉันคงได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดีขึ้น
‪ฉันจะได้กินเยอะขึ้น อาบน้ำบ่อยขึ้น
‪ทุกครั้งที่ผมได้ห้อง ‪ผมลงเอยด้วยการเป็นคนไร้บ้านอีก
‪ตอนนี้ผมเลยอยากได้รถตู้คันใหญ่ๆ ‪ไม่ก็รถอาร์วี
‪เป็นบางอย่างที่ผมเป็นเจ้าของ ‪ที่พวกเขาจะมาเอาไปจากผมไม่ได้
‪มีใครช่วยหาที่อยู่อาศัยให้คุณไหมครับ
‪ตอนนี้ผมกำลังรอเข้าโครงการสุขภาพจิต
‪พวกเขาช่วยให้ผมได้ส่วนลดค่าเช่าบ้าน
‪ผมแค่รอให้พวกเขาทำสิ่งที่ต้องทำ
‪คุณมีเป้าหมายอย่างอื่นที่อยากทำไหมครับ
‪ถ้าฉันได้ที่อยู่
‪ฉันจะทำสิ่งที่ต้องทำเพื่อให้ฉัน…
‪เลิกคิดจะทำตัวให้กลับไปอยู่ข้างถนนอีก
‪บอกตามตรง ฉันรู้แค่นั้น
‪ครับ
‪ฉันอยาก…
‪ที่จะมั่นคง
‪และ…
‪มีครอบครัวรายล้อมเหมือนที่เคยเป็น
‪ผมก็อยากเลิกใช้ชีวิตข้างถนนมาตลอดนั่นแหละ
‪แต่มันยากมากเลย
‪ผมพยายามไม่ไปรบกวนใคร ‪ไม่ไปเป็นภาระของใคร
‪ตอนที่ตำรวจมาปลุกเราให้ตื่น มาเร่งเรา
‪"คุณอยู่ที่นี่ไม่ได้"
‪ผมเคยบอกพวกเขาว่า ‪"ผมก็ทำเหมือนที่พวกคุณทำนั่นแหละ"
‪ผมแปรงฟัน ผมต้องกิน
‪สิ่งเดียวที่ต่างไปคือข้าวของผมกระจัดกระจาย
‪คนอื่นๆ มีข้าวของอยู่ในบ้าน รวมกันในที่เดียว
‪แต่ผมก็ทำเหมือนที่ทุกคนทำนั่นแหละ
‪ไม่ได้ต่างไปเลย
‪เราทุกคนต่างลงเรือลำนี้ และพวกเรายังคงจม
‪โดยเฉพาะเมืองที่ค่าครองชีพสูง ‪แบบเมืองของเรา
‪เราเข้าถึงผู้คนได้ไม่มากพอ
‪และภาวะไร้บ้านในโอ๊กแลนด์ ‪ก็เพิ่มขึ้นสองเท่าในสี่ปี สองเท่าเลย
‪เรื่องนี้สร้างผลกระทบหนัก ‪โดยเฉพาะในบางชุมชน
‪ถ้าคุณเป็นคนแอฟริกัน-อเมริกัน ‪หรือถ้าคุณเคยติดคุกมาก่อน
‪ก็มีโอกาสมากขึ้นที่คุณจะเป็นคนไร้บ้าน
‪จากนั้นแน่นอน การระบาดของโรคโควิด-19
‪ทุกคนเห็นคลื่นสึนามิแห่งภาวะไร้บ้าน ‪กำลังซัดเข้ามา
‪เพราะไม่มีใครจ่ายค่าเช่าไหว
‪แล้วก็ใกล้จะหมดช่วงพักชำระหนี้แล้ว
‪เรื่องนี้ต้องใช้ความมุ่งมั่นในระดับเข้มข้น
‪เราต้องการการตอบสนอง ‪อย่างเร่งด่วนในเรื่องนี้
‪เราจะมั่นใจได้ยังไงว่าจะได้สิทธิ ‪ในที่อยู่อาศัยในแคลิฟอร์เนีย
‪เรามีงานต้องทำอีกเพียบ ‪แต่เมืองและเขตต่างๆ ทำกันเองไม่ได้
‪เรื่องราวที่น่าเศร้านี้…
‪มาถึงจุดที่ต้องได้รับการเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่
‪ถนนทุกสายที่ฉันมองเห็น
‪พาฉันออกไปที่ไกลโพ้น
‪ไม่มีสักสาย
‪ที่พาฉันกลับบ้าน
‪ถนนเอาแต่พูดว่า
‪"เพื่อนรัก มาดูสิว่าอะไรอยู่ตรงหัวโค้ง"
‪แล้วจะแปลกใจอะไรที่ฉันรอนแรมไปทั่ว
‪ทุกทุกที่ที่ฉันเคยไป
‪เฝ้าร้องเรียกให้ฉันกลับไป
‪แกเป็นเด็กดีนะ
‪ในป่าสนลึก
‪ฉันได้ยินเสียงลมหนาวพัดผ่าน
‪หัวใจฉันเอาแต่พร่ำบอก
‪ปราศจากการผูกมัดและความกังวล
‪แล้วถนนก็ทอดยาวไป
‪แล้วร้องเรียกฉันไปด้วย
‪บางทีอาจมีใครสักคนอยู่สักแห่งหน
‪รอคอยฉันอยู่ตรงนั้นด้วยรอยยิ้ม
‪บางทีอาจจะมีสักที่
‪ให้ได้หยุดพักสักหน่อย
‪และบางทีเธออาจไม่ได้เกิดมา
‪เพื่อเป็นแค่ก้อนหินระหกระเหินกลิ้งไป
‪แล้วก็มีถนนสายหนึ่งให้ออกเดินทาง
‪พาเธอกลับบ้าน
‪โอ้ แต่ฉันเดินทางต่อไป
‪เฝ้ามองรุ่งอรุณต่อไป
‪จนกว่าฉันจะทอดกายอันเปล่าเปลี่ยวนี้ลง
‪และเมื่อวันนั้นมาถึง
‪ฉันก็จะไม่รอนแรมอีกต่อไป
‪แล้วถนนทุกสายที่ฉันเห็นจะพาฉันกลับบ้าน
‪พร้อมเข้านอนไหม ลูน่า
‪เอาละนะ
‪พรุ่งนี้จะต้องดีกว่า
‪ลูน่า เราจะดูอะไรกันดี
‪(ในคืนหนึ่งมีชาวอเมริกันกว่าครึ่งล้าน)
‪(ประสบภาวะไร้บ้าน)
‪(เรียนรู้เพิ่มเติมและลงมือช่วยเหลือได้ที่ ‪ลีดมีโฮมฟิล์มด็อทคอม)
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์