Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Weźmiesz się dzisiaj w garść, prawda?
Zawsze mam się w garści. O co ci chodzi?
Nie upijesz się znowu?
Nie, to już przeszłość.
Próba mikrofonu. Raz, dwa.
Mamo, jak długo tu będziemy?
Dwie minuty i idziemy.
Wyprowadź go!
Andrew, muszę dać ci klucze.
Zostawiłam je w aucie! Wracam za sekundę.
Cześć, mały człowieku. Podejdź tutaj.
No podejdź!
Nie wierzę.
Tańcz, a ja będę grał dla ciebie!
Przyjmij pozę. Możesz nazywać mnie Axle Rose.
Axle!
To jakiś żart?
Axle!
Zajmę się tym!
Wiesz, kim jestem?
Wyjście jest tam. Mówię do ciebie!
Dzięki, Andrew. Po prostu zamknij.
Luke, chodź. Idziemy.
Mamusiu, proszę, nie odchodź.
Będę smutny.
Rock and roll!
Wychodzimy!
Nie pójdziesz tam.
PONIEDZIAŁEK
Wynoś się.
Wyluzuj, idę się położyć.
Nigdzie nie idziesz. Pakuj swoje rzeczy!
Nie zapłacili za wczorajszy występ.
Pamiętasz, co powiedziałeś ojcu panny młodej?
Przypomnij.
„Musisz się cieszyć, że twoja córka wreszcie odchodzi”.
Znaleźli twój portfel w szkolnym hallu, tam, gdzie było wesele.
- Cholera! - Musisz go dzisiaj odebrać.
Wylatujesz, Siya. Z mieszkania i z kapeli.
Z kapeli?
Nie masz jaj.
Pozbądźcie się tych ślubnych kwiatów.
Zabierzcie je.
Ułóżcie je ładnie.
SZKOŁA PODSTAWOWA „CHAMPIONS”
Cześć.
Dzień dobry.
Tak się składa, że jestem członkiem zespołu,
który grał tutaj wczoraj. Chyba zgubiłem portfel.
Tak, cała szkoła słyszała już o tobie.
Masz szczęście.
Przydałoby mi się trochę.
To się nazywa szczęście.
Dziękuję.
- Nie ma za co. - Dziękuję.
Ktoś ty?
- Co? - To nie jest twoje miejsce.
Dziadku!
Jak się ma mój wnuczek?
Hej, mój ninja tancerzu!
Axle!
- Znasz tego człowieka? - Tak!
- Skąd? - Tańczyłem z nim wczoraj ninja taniec.
Tańczyłeś z nim?
Wyluzuj, grałem na gitarze w weselnej kapeli.
Ten facet jest skrzywiony. Chodź, idziemy.
Staruszku! W ogóle mnie nie znasz.
- Czyżby? - Tak.
Wiem, że kręcisz się tu, gapiąc na dzieci.
- Przepraszam? - Jeśli zbliższysz się do mojego wnuka,
wepchnę ci do gardła łyżkę do opon
i cię naprostuję. Jasne?
Wyluzuj, staruszku. Wszystko ci się pomyliło.
Będę miał cię na oku.
Cześć, mój ninja!
Będę miał cię na oku.
- Cześć, Frank. - Jak leci, Ceddie?
- Cześć, Mel. - Cześć, Ceddie.
- Cześć, Alice. - Hej.
- Wciąż chętna na czwartek? - Jasne.
Nie mogę się doczekać.
- Ja też. - Alice, pożegnaj się z Mel.
- Pa, Mel. - Pa.
Wracam do szpitala.
Do zobaczenia!
Dobrze.
Mel!
Cześć.
Cóż za niespodzianka.
Co? Że przeżyłem lot bez asysty?
Potrzebujesz więcej praktyki.
A propos, jestem Siya.
Jak kapitan rugby drużyny Springboków?
Tak, tylko on gra w rugby znacznie lepiej niż ja.
Poznałem twojego tatę.
Szczęściarz.
Chyba przyjechał odebrać twojego syna.
Wspaniały dzieciak. Nie mogłem uwierzyć, że umie tak tańczyć.
Był zjawiskowy.
- Co to jest? - Więc uczysz tutaj?
Nie, jestem księgową.
Więc wiesz, kto ile zarabia? Chcesz pieniędzy?
Nie znasz pomarańczowego światła, co?
Tylko czerwone albo zielone.
Tak! Spójrz, to zielone światło dla mnie.
- Pozostałe są nudne. - Cześć! Zobacz, co tu mamy.
Powinniśmy odnieść na policję, może to kradzione.
Nie, nie ma potrzeby. Mogę pomóc.
To nie będzie konieczne.
Nalegam. Wezmę to. W porządku?
Nie ufam ci!
Myślę, że chcesz to ukraść, staruszku.
Co takiego myślisz?
Niezły strzał, Aggie!
Mój Boże!
Dziękuję, naprawdę.
Nie dziękuj. Mam poczucie, że przeze mnie dostałeś paralizatorem.
Czuję się wina, to moja wada.
Mamo!
Cześć, synku!
- Axle! - Człowiek ninja!
Jesteś bezdomny?
- Nie! - Wygląda na bezdomnego.
Chodź, naprawimy cię.
- Ktoś cię uderzył? - Tak.
Nie.
Wiesz, mój dziadek ma broń.
- Naprawdę? - Tak.
Mam cię!
„Marilyn Ferreira: twarz Jaguar Sports w 2011”.
Wciąż jesteś modelką?
Nie.
Co masz na myśli? Czemu przestałaś?
Co u diabła? Ja... Dzwonię po Greka George'a!
Tato, uspokój się.
Spokojnie?! Co ten huligan tutaj robi?
Miał sprzeczkę z panem Prima i ciocia Agnes poraziła go paralizatorem.
Dobrze. To teraz zajmij się nim i zabierz go stąd.
Skończyłam.
Kim jest huligan?
Ktoś, kto szpieguje dzieci i bije staruszków.
Hej! Chwileczkę!
Przepraszam, Siya. Normalnie nie mówimy tak do ludzi.
Normalnie nie mamy dziwaków w kuchni.
Wyluzuj, staruszku!
Z czym ma pan problem?
Przepraszam. Tata jest ułomny społecznie.
- Wynoś się z mojego domu! - Tato!
Luke, jesteś cały?
Tak, mamo!
Siya, wszystko w porządku?
Postradałeś rozum?
To był wypadek. To jego wina.
- Wypadek? Jasne! - Było super.
Siya, tak mi… Proszę, zostań na obiad.
Straciłaś rozum?
Przynajmniej to możemy zrobić.
Zostaniesz?
- Chętnie. - My bez chęci.
Tak myślę.
Co to znaczy „huligan”?
Więc, mówiłeś, że twoja kapela nazywa się Shadow…?
Shadow Band.
Wróciliśmy do rocka.
Brzmi bardzo podejrzanie.
Cóż, może tak, jeśli nie wiesz nic o muzyce.
Dziękuję.
Czerpaliśmy inspirację od największych.
Dr. John, Steppenwolf, John Lee Hooker.
Dużo mówisz. Pewnie nie słyszałeś o Bookerze T czy MG.
MG, to oni byli ogromną inspiracją dla White Stripes.
Allman Brothers.
Muddy Waters.
Buddy Guy.
Willie Dixon.
Ida Cox.
Etta James.
Co się stało z Shallow Band? Macie jakieś przeboje?
Naszym największym hitem jest „Blood on the Table”.
Nic mi to nie mówi.
Czekaj, znam to.
Mel! Gdzie moje tabletki na serce?
- W drugiej szufladzie. - W drugiej...
Przeklęte tabletki na serce.
Więc co poszło nie tak?
Skończyłeś, grając na gitarze na weselach?
Cóż...
Mam swoje plany.
To danie... Pikantny ten kurczak.
Mój jest smaczny.
Przepraszam, kochamy chili.
Nie trzeba, jest świetny.
- Naprawdę? - Tak.
Nienawidzę chili.
Mama starała się, jak mogła. Wychowywanie w pojedynkę to piekło!
Potem poznała Petera, przeprowadzili się do Stanów.
Trochę z nimi mieszkałem,
a potem pomyślałem o dawaniu występów na wycieczkowcach.
Ale chyba wydoroślałem.
- Nie. - Dobra, może trochę.
Wiesz co? Dorosłość jest przereklamowana.
Czemu tak mówisz?
Bo to nie jest fajne.
Cóż, ja nie urosnę, dopóki ty nie odmłodniejesz.
OK. Umowa stoi.
Puk, puk!
Dorosłym wstęp wzbroniony.
Tak jest, kapitanie!
Czy możemy chociaż usiąść na twoim patio?
Dobrze.
Mój ninja,
nie masz przez przypadek
jakiegoś papierosa, co?
Wiesz, że palenie może cię zabić.
Naprawdę?
Tak, więc pal śmiało.
Luke!
Tylko żartuję!
- Jesteś żartownisiem, co? - Tak!
Trzymaj. Kup sobie papierosa.
Dla mnie? Dziękuję. Doceniam to.
To prezent pożegnalny.
Już cię więcej nie zobaczę?
Nie sądzę.
- Auć. - Tak, to właśnie moje dziecko.
Auć.
To było takie miłe z twojej strony.
Hej, mój ninja. Widzisz to?
Nie zamierzam tego wydawać.
To będzie mój skarb.
Dobrze!
Naprawdę zamierzasz zanieść to na policję?
Tak! W dzisiejszych czasach nie ma wielu dobrych ludzi czyniących dobro.
Daj mi znać, jeśli coś pójdzie źle.
Dobrze.
- Mój numer to... - Tak!
...102 797 51…
...59.
Więc mogę dzwonić w każdej sprawie?
Miłego wieczoru.
- Tobie też. - Dzięki.
Tak!
Hej, Isaac… Słuchaj, stary.
Daj mi jeszcze jedną noc, a potem już o mnie nigdy nie usłyszysz.
Jeśli przeprosisz, będziesz mógł zostać.
Przeprosisz?
Chyba żartujesz, stary.
Mam przeprosić za rocka w rockandrollowym zespole?
Zgadza się.
Słuchaj, człowieku: mam możliwości.
Zadzwonisz do mnie, gdy znudzą ci się covery Bon Joviego
Wiesz, jaki masz problem? Ty...
Wyluzuj!
W czym mogę pomóc?
- Cześć. Ile za pokój podstawowy? - Zakładam, że masz na myśli jednoosobowy?
Tak, właśnie ten.
631 randów za noc.
Dam sto za kanapę.
Zgódź się, stary. Jestem muzykiem.
Muzycy przywykli do spania w dziwnych miejscach.
Nie oferujemy kanapy ani dziwnych miejsc.
Dobra.
Sto, dwieście, trzysta,
trzysta dwadzieścia za pięć godzin?
To hotel, a nie aukcja.
James, posłuchaj mnie, za rok
będę bardziej sławny niż Bobby van Jaarsveld.
Zawiadomię Huisgenoota.
Podziękuję ci na rozdaniu Południowoafrykańskich Nagród Muzycznych.
Jak wspaniale.
Mam zawołać ochronę, czy znajdzie pan drogę do wyjścia?
Kim jesteś?
Co tu robisz?
Czy dziadek wsypał chili do zupy Siya?
Tak sądzę.
Lubisz go?
Nie lubię go, ale też nie nie lubię.
Zaprosiłam go, ponieważ tak trzeba było.
Kocham cię, mamo.
Jesteś najwspanialszym mężczyzną na świecie.
„Przeze mnie dostałeś paralizatorem”.
Do diabła, co ty robisz, Siya?
Los na loterii!
USTAW ALARM NA 4:50
CZWARTEK
Cholera!
Dzięki, ninja.
No dobra.
Tak!
Jak się mają bogacze?
Wróciłeś, aby przeprosić?
Nikt z was nie zasługuje na moje przeprosiny. Przyszedłem po ładowarkę.
I gitarę.
Wiesz, wystarczyło powiedzieć:
„Sorry, chłopaki. Przez chwilę wydawało mi się, że jestem Hendrixem”.
Dobra. Więc, sorry chłopaki.
Przez chwilę wydawało mi się, że w życiu
chodzi o płatne weselne i firmowe występy.
Wracam na właściwe tory.
Dokąd?
CZEŚĆ, MEL… TU SIYA KAWA?
- Idę solo. - Solo Siya!
Solo donikąd.
Obserwuj mnie.
Czegoś brakuje.
Raz, dwa, trzy…
Co?
Siya.
GRAJ. STOP.
Zgadnij, co mam za plecami.
Żółwia.
Nie, wczorajszą torbę, leżała za moim domkiem,
było w niej to, a on nasikał do mojego garnka.
Lukey, to jest zła wiadomość.
Bardzo zła wiadomość.
PIOSENKARZ I GITARZYSTA DO WYNAJĘCIA
Gitarzysta do wynajęcia.
Nie mam drobnych.
Gitarzysta i piosenkarz do wynajęcia.
Tak!
Szukasz gitarzysty i piosenkarza na wesele?
Nie szukaj. Znalazłaś mnie.
Jestem już zamężna.
Może masz córkę, która będzie brać ślub?
Nie mam dzieci.
Od Toto do Brendy Fassie. Johnny Glegg, Stimela… Wybieraj, zagram to.
Nie, stary. Radio jest za darmo.
12 baksów za godzinę. Poniżej to płaca minimalna.
To jest lodziarnia dla dzieci.
I co z tego?
Proszę przestrzegać prawa. To nie jest scena.
Jesteś fajny!
- Dziękuję. - Proszę.
Bardzo ci dziękuję.
Smaczne.
Mel, czas na kawę?
Wczorajsza torba?
Zaniosłem ją na policję.
To czemu jest w moim ogrodzie?
Hej.
Więc?
Więc wczoraj spotkałam ciebie i Luke'a i pomyślałem, że jesteście oboje świetni.
Dobra... Wyrzuci mnie z kapeli i domu przez występ na weselu.
A potem przypadkiem zobaczyłem cię w szkole.
Możesz się streszczać?
I nagle znalazłem się przy twoim stole. Myślę, że to przeznaczenie.
A torba w moim ogrodzie? To też „przeznaczenie”?
Próbowałem spać na przystanku,
ale miałem stopę jakiegoś starca w ustach.
Więc włamałeś się i spałeś w domku Luke'a!
Nie!
Próbowałem dzwonić, ale wiem, że twój ojciec mnie nie znosi.
Wtedy chyba przypomniałem sobie kod do bramy.
I mały domek Luke'a?
Nie miałem innego wyjścia.
Mel!
Czemu zostawiłeś torbę w moim ogrodzie?
Nie przerzuciłem jej.
Przecież miałeś kod do bramy.
Mogłeś otworzyć i zabrać torbę!
Idę po twoje rzeczy i nigdy więcej nie chcę cię widzieć!
- Chyba nie... - Nigdy!
- Chcę cię zobaczyć... Przepraszam. - Mówię serio!
Mel?
Więc o co chodzi z tym twoim nowym kumplem?
Miałem rację, jest bezdomny.
Brama to jedyne wejście. Skąd znał kod?
- To twoje? - Nie!
To twoje przeznaczenie.
Przeznaczenie.
Oblizuję usta.
Wyrzucili go z domu i widział kod za moimi plecami.
Nasikał do mojego garnka!
Pozwoliłaś temu huliganowi zobaczyć kod.
Gdzie twój mózg, moja córko?
Ten śmieć spał w domku dziewięciolatka!
Wiesz czemu? Czeka na Luke'a. Jest...
Proszę!
Od teraz nikt nie wchodzi do mojego domu bez mojego pozwolenia.
- Twojego domu? - Mojego. Zbudowałem go 15 lat temu.
I wyremontowałem go.
Wyremontowałem kuchnię.
Tę kuchnię?
Z tymi pięknymi rzeczami w twoich szafkach, co?
Bo twoja matka zabrała je wszystkie!
A to? Co to jest? Warsztat?
Tak, to pokazuje, że tylko ja wykonuję tu jakąkolwiek pracę.
A to?
Dziesięć lat wyników wyścigów!
Mel, musisz pogodzić się z tym, że twój osąd jest wypaczony.
Mój osąd? Nie waż się mówić o moim osądzie.
Poprawka. Nie masz żadnego osądu o mężczyznach.
Jak ten ostatni frajer, ten twój paskudny były.
Który zabrał wszystko, co miałaś i przecisnął sobie przez tyłek.
Nie wierzę.
Żałosny śmieć. Zaślepiają cię swoimi śmieciami!
Bo ty zawsze wszystko wiesz, tato!
Może i jestem emerytem, ale wciąż żyję.
A kto płaci rachunki w tym domu? Nie waż się mówić o osądzie.
Moja matka zostawiła cię, bo przepuściłeś oszczędności w kasynie.
To mój dom i ja ustalam zasady!
- Czyżby? - Tak!
- Siya! - Daj spokój!
Wracaj. Mam dla ciebie pokój na tyłach domu.
Dobra, kiedy?
- Teraz! - Oszalałaś?
Jeśli jeszcze raz będziesz mówił o ojcu Luke'a w jego obecności,
zapewniam cię, że już więcej nas nie zobaczysz.
Zrozumiałeś?
Cześć.
Mam wejść kodem?
Wchodź, zanim się rozmyślę.
Ten guzik otwiera bramę. Do środka już wiesz, jak wejść.
Zostało mi wybaczone?
Nie!
Zazwyczaj wynajmujemy to na Airbnb, ale możesz zostać do czwartku.
To są klucze do kuchni. Do reszty domu nie masz wstępu.
Jeśli wiesz, co jest dla ciebie dobre, znajdziesz teraz pracę.
Wisisz mi chipsy i sok.
A teraz idź i umyj mój garnek ze swoich sików.
Dwie noce — to wszystko!
Mel, nie wiem, jak ci podziękować za to, co robisz.
Nawet nie wiem, dlaczego ci pomagam.
Nie zawiedź mnie.
Nie zawiodę cię.
Mama nie lubi, gdy ktoś się o tym dowie,
ale ludzie, którzy żyli tutaj wcześniej,
zabili się w tym właśnie pokoju.
A teraz idź i umyj mój garnek.
Stary śmieć.
Myślę, że twoja matka straciła rozum.
Czy ona go lubi?
Mój chłopcze, z kobietami nigdy nie wiesz.
Fuj!
Nie wolno jej go polubić.
Święte słowa.
Musimy się go pozbyć.
Zgoda.
Im wcześniej, tym lepiej.
Wciąż idę.
W tym samym kierunku.
Gdziekolwiek pójdę, wszędzie jest... Wszystko wygląda jak...
Żywiołowa reakcja.
Coś wpadło w oko.
Ceddie.
- Cześć. - Cześć.
Słyszałem, że miałaś nieprzyjemności przed szkołą.
To było tylko nieporozumienie.
- Co słychać, doktorze? - Świetnie.
Ten podejrzany koleś, z którym wczoraj rozmawiałaś...
Ponoć kogoś zaatakował.
Prawda. Boję się, że będę następny.
Tak, to prawda! I dostałem paralizatorem od jego żony.
A teraz zostaję tutaj. Ceddie, prawda?
- Tak. - Ja jestem tym podejrzanym kolesiem.
Tak, poznaję cię.
Cieszę się, że wszystko jest w normie.
Jak widać.
Mel.
Czwartek — Upiór w operze.
Nie mogę się doczekać.
Świetnie! O 20.00.
- Do zobaczenia. - Świetnie! Cześć, Frank.
Cześć, doktorze.
Przeskoczyłeś mur o tyczce?
Próbowałem się wspinać, ale poraził mnie prąd. Nie skarżę się.
Wciąż idę w tym samym kierunku.
Gdziekolwiek pójdę, wyglądam jak jaskrawe odbicie.
Ale coś w twoich oczach mówi mi, że te czasy odeszły.
Gdziekolwiek pójdę, wszystko wygląda prosto.
Nie lubię go.
Ale wcześniej go lubiłeś.
To było zanim ty go polubiłaś.
Czemu tak sądzisz?
Zaprosiłaś go, chociaż nasikał do mojego garnka.
Jesteś zawsze dla niego miła.
Jestem miła dla wszystkich. Nie myśl o tym, mój chłopcze.
I szukam sposobu, by uwolnić się z moich zabłąkanych, ciemnych dróg.
Z moich zabłąkanych, ciemnych dróg.
Kocham cię.
Ja ciebie też kocham.
MASŁO CZEKOLADOWE
Siya!
Nabrałem cię!
Co u diabła!
Jeśli komuś powiesz, to jesteś tchórzem.
Nie chcemy cię tu, Siya. Idź do domu.
Wracaj!
Co to za dzieciak?
ŚRODA
La, la, la, la, na stole.
La, la, la, la, owinięte kablem.
Czujesz się jak w domu, Siya?
Tak jest! Naleśnika, Frank?
Tak, proszę, brzmi pysznie.
Tutaj je się płatki owsiane.
Czuję naleśniki!
Ile byś chciał, mój ninja?
Nienawidzę naleśników.
Od kiedy?
Odkąd się obudził i nastała rzeczywistość. Siadaj, chłopcze.
Mam pomysł, jak możesz zarobić trochę pieniędzy.
Dobra.
Lekcje gry na gitarze?
Dla dzieci.
Kolejny zapomniany niedojda uczący przyszłych jak grać „Kumbaya”.
Mówię poważnie.
Ona mówi poważnie, Siya.
Tak, Siya, mówi poważnie.
Dobrze.
Przemyślę to.
Dobrze.
STÓJ. GRAJ.
WYGRANA
FIASKO
Cześć, Oscar! Jak leci? Dalej szukacie gitarzysty?
Jestem pewien, że ci oddałem.
Jack… Wielkoludzie. Słyszałem, że szukacie gitarzysty.
Posłuchaj, alkohol wpływa na wielu ludzi w dzisiejszych czasach.
Michelle a capella! Moja ulubiona szefowa klubu. Jak się masz?
Tu Siya. Dawałem raz występ w twoim klubie...
Nie, nie ten Siya. Nie. Dobrze.
Hej, Frank. Podobno słuchałeś kiedyś Shadow Band.
Tak. Grywałem na gitarze dawno temu, gdy byłem młody.
- Naprawdę? - Tak.
Świetnie! Chcę posłuchać.
To droga donikąd, powinieneś to wiedzieć.
Daj spokój, Frank! A co robisz na komputerze cały dzień?
Jesteś na emeryturze, racja?
Sprawdzam Facebooka, Gmaila, to co zwykle.
Znajdź sobie prawdziwą pracę.
Właśnie, znajdź sobie prawdziwą pracę.
Znajdź sobie prawdziwą pracę.
Zrób kwadrat.
Kwadrat czy sześcian?
Czemu?
Pokażę ci.
Widzisz?
Pudełko!
Umiesz zrobić piramidę, mój chłopcze?
Tak.
Wiesz, nie szło mi ze sztuką, gdy byłam w szkole.
Cóż, nie ma „dobrych” i „złych” w sztuce.
Jak w muzyce — nie ma dobrych i złych.
Hej, nie kopie się leżącego!
Znalazłeś jakieś propozycje występów?
Zero, ale wykonałem parę telefonów.
Trzymaj.
Piesek dla ciebie.
Przepraszam, piesku.
Luke!
Razem z patyczkami!
Naprawdę?
Jakim cudem to moje dziecko?
Ty nam powiedz.
Więc jeszcze raz o tym myślałam.
Powiedz mi.
Rock nie jest popularnym gatunkiem w Południowej Afryce.
Chcesz powiedzieć, że mam wrócić do Stanów?
Nie, nie to mam na myśli.
- Słuchaj, Post Malone, tak? - Tak.
Jest niesamowitym muzykiem. Odnajduje się w każdym gatunku,
ale wybrał hip-hop.
Pomyśl o tym.
Dobra.
Koniec z gitarowymi lekcjami?
Tak sobie tylko pomyślałam.
- Cześć. - Cześć, czy to Siya?
Tak, to Siya.
Minąłeś wczoraj restaurację i usłyszałem, jak grasz.
Słyszałeś to?
Tak, byłem pod wrażeniem.
- Tak! - Jesteś tam?
Jestem wciąż tutaj!
Zajrzyj, pogadamy.
Mogę przyjść od razu. Przyjdę teraz.
Mam występ!
- Kto ma występ? - Niemożliwe!
Tak!
- Gdzie będziesz grał? - W Hoggies.
- To wspaniałe! - Tak!
Mamo, przestań go trzymać!
Tak.
To świetnie. Usiądź, podam ci talerz.
Dostanę 2000 randów za występ.
Czwartki i piątki. Zaczynam jutro.
Dobrze! Teraz możesz zacząć płacić czynsz komuś innemu.
Po prostu cieszmy się z jego szczęścia, proszę.
Powinieneś zagrać dla nas po kolacji.
Ja...
Pewnie nie podoła bez wypicia kilku kieliszków.
Ty już kilka masz za sobą. Też powinieneś zagrać.
Dziękuję. Frank, wyzywam cię.
Pod jednym warunkiem. Mel, ty śpiewasz.
Tak!
- Jest cholernie dobrą piosenkarką. - Tak?
Chcę to usłyszeć.
Gracie nieczysto, co?
No wiesz!
Niech będzie, umowa stoi!
Tak! Dziękuję!
Potrzebuję trochę więcej drewna. Siya, pomóż mi, proszę.
W porządku.
Ninja!
Ups!
Dziękuję.
Proszę.
Frank.
- No dalej, Mel. - Tato.
Improwizuj.
Rety!
Nieźle! Teraz dodaj trochę słów.
Chcę ci pokazać, jak się czuję.
Chcę wiedzieć, czy to uczucie jest prawdziwe.
Chcę zatrzymać ten moment.
Nastrój jest odpowiedni i nocne niebo, widzę je w blasku księżyca.
Czy też to czujesz?
Tak!
Dziś w nocy.
Co? Niemożliwe!
- Rock and roll! - Przybij piątkę!
O mój Boże!
Teraz bym się napił.
Jasne!
Szczerze mówiąc, myślę… Frank, za muzykę!
Za muzykę!
Smakuje nieco inaczej, hej.
Whisky są różne.
Wiesz, grasz lepiej z nim niż ze swoim zespołem.
Tak sądzisz?
Może powinniśmy założyć zespół?
Może ty i ja powinniśmy założyć zespół.
Mówię poważnie.
Nie sądziłem, że tak śpiewasz.
Nie wiesz o mnie wielu rzeczy.
Naprawdę?
- Na przykład? - Nie lubię facetów, którzy palą.
Powinienem umyć zęby?
Czemu?
Nie!
To było niezręczne.
Powoli.
Obiecujesz?
Żadnych obietnic.
Najwolniej jak potrafię.
Tak!
Blask księżyca, blask księżyca.
Czy to było wystarczająco powoli?
Dam ci znać.
Nie, nie dasz, nigdy.
Czuję to, czuję to.
CZWARTEK
Dzwony piekielne i wiadra krwi! Twoja twarz wygląda jak rzygi z granatu!
Frank, mam alergię. Jestem uczulony na komary.
Odkąd byłem dzieckiem.
Śmieszne, co? Bardzo zabawne.
Spójrz na swoją twarz.
Spójrz na swoją twarz!
Czemu was nigdy nie ugryzły? Nie rozumiem.
Są wytrenowane.
O mój Boże, twoja twarz.
Masz ospę.
Leki przeciwhistaminowe.
Wymiociny z granatu.
Odwróć się. Pomogę ci.
Zabawne, że twój słoik z komarami zginął
akurat wtedy, gdy Siya został pogryziony.
Nie zginął, mamo. Nakarmiłem nimi Storma.
Nie kłam. Powiedz, co się stało.
Czemu go pocałowałaś?
Chodź tutaj.
Mama cię kocha, jasne?
Nie musisz o nic się martwić.
- Zrobicie sobie dziecko. - Co?
Całowaliście się z języczkiem.
Dobrze wiemy, skąd wzięły się komary.
On jest zazdrosny.
To dobrze, że dzisiaj już cię tu nie będzie.
Luke nie chce, żeby życie jego matki zrujnował kolejny śmieć.
Musisz znaleźć jakiś krem na twarz,
jeśli nie chcesz wyglądać wieczorem jak ananas.
Myślałem, że granat.
Wiem, że to twoja sprawka z komarami. Świetny żart, brawo.
Luke…
wiesz, że zawsze możesz powiedzieć o wszystkim dziadkowi?
Mama pocałowała go wczoraj.
Dwa razy. Prawie zrobili dziecko.
A ty coś o tym wiesz?
No raczej!
Hej!
Nie teraz, Siya.
Luke opowiedział mi o twoim podrywie. Myśli, że zrobiliście dziecko!
To nie jest w porządku, że Luke mnie śledzi,
a jeszcze gorzej, że o mnie plotkujecie.
Cóż, mam dla ciebie dobre wieści.
Luke go nie lubi, a ja jeszcze mniej!
Tato! Zmień płytę, nie obchodzi mnie to!
- A co z Ceddie? - Co z Ceddie?
Wychodzisz z nim wieczorem.
I co? Wczoraj pocałowałam jego, może dzisiaj Ceddiego.
I co z tego, tato?
Znowu prosisz się o kłopoty!
Szukam tego, czego potrzebuję.
Czyli czego?
Chcę być szczęśliwa! Nie mogę po prostu być szczęśliwa?
Cześć.
Cześć, Mel,
zastanawiam się, czy pożyczysz mi
podkład na mój występ.
Tak, pewnie. Spotkajmy się teraz w biurze mojego taty.
Przykro mi z powodu Luke'a i komarów.
Byłem pod dużym wrażeniem jego wyobraźni.
A ty gdzie wychodzisz wieczorem?
Upiór w operze.
Tak!
Ciężko będzie temu dorównać.
A jutro? Przyjdziesz na mój występ, prawda?
Nie planujmy niczego z góry.
Tak, sama przecież powiedziałaś.
Powoli.
Cześć.
Cześć, Luke.
Siya.
Tak!
KLEJ
To będzie takie dobre!
Już, pokażę ci.
Spójrzcie na to!
Siya?
Wspaniale było cię poznać.
Uważam, że jesteś niesamowitą duszą.
Czemu brzmi to jak pożegnanie?
Nie wyciągajmy pochopnych wniosków.
Cześć, Mel.
Cześć, Luke.
Cześć, Frank.
Zastanawiam się, czy pożyczysz mi podkład na mój występ?
Jak tam, Ceddie. Wejdź.
- Cześć, Frank. Jak tam? - Dobrze.
Świetnie. Dziękuję.
Więc... Jak tam z tym podejrzanym typem?
Odszedł. Bogu dzięki.
Moja fantazja!
Mój upiorze, zabierz mnie do opery!
Pani, twoje życzenie jest dla mnie rozkazem. Twoja karoca czeka.
Do zobaczenia, tato.
Frank, co robisz po północy?
No tak, nie chcemy żadnych dyń.
Ceddie, czy możemy zajechać do mojego przyjaciela?
Chcę mu tylko coś podrzucić na wieczorny występ.
Czy to po drodze?
- Tak. - Pewnie, bez obaw.
A więc jest muzykiem?
Tak i to nawet bardzo dobrym.
Zatrzymaj się, tu jest.
Masz zapalniczkę?
Tak.
Wiesz co, w porządku. Odpuśćmy to.
Chyba on jej się podoba.
Tym lepiej dla niego, potrzebuje dużo wsparcia.
Gwiazda rocka!
Wejdźmy.
Jak się dzisiaj macie?
Wszystko dobrze?
Dobra!
Wracam do domu. Wracam do swojego domu.
Nie wiem, po co przyjechałem. Wracam do swojego domu.
Hej!
Napisali historię o człowieku, którym byłem.
Ale nic nie wiedzą o człowieku, którym jestem teraz.
Jadę porannym pociągiem. Wracam do swojego domu.
- Nie. - James! Stary druhu!
Powiedz, czy słyszałeś o mojej nagrodzie?
Przeczytałem na ostatniej stronie Huisgenoota.
Przygotuj mi, proszę,
pokój pojedynczy.
Z podwójnym łóżkiem.
Nigdy nie wiadomo.
Gwiazda jak ty.
Upiór opery jest tutaj.
W moich myślach.
Wspaniale!
Uwielbiam to! Mój ulubiony musical z Broadwayu!
Pocałunek?
Dziękuję, Ceddie, za ten magiczny wieczór.
- Dziękuję. Prosto do domu. - Tak.
Dobrze.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Upiór opery jest tutaj.
W moich myślach.
„Pozdrawiam, Luke”.
Nie sądziłem, że ci zależy, mój ninja.
Kto to?
Nikt, uspokój się.
Jestem spokojny. Czy to Siya?
Tak!
Zaprosił mnie na śniadanie.
MOŻE. JUTRO POTWIERDZĘ
Luke!
PIĄTEK
NIE PRZESZKADZAĆ
WSTAŁEŚ?
Jak twój występ?
Świetnie. Jak twoja randka?
Wspaniała!
Dobrze! Cieszę się, że to już za nami.
Ładna fryzura.
Mnie też się podoba.
Spójrz, jak powoli potrafię pić swoją kawę.
Spójrz, jak powoli…
Dobra, rozumiem. Przestań.
Chciałem dostarczyć to osobiście.
James, ja tutaj mieszkam.
Tak się składa, że pamiętam, lecz śniadanie nie jest wliczone w cenę.
To żaden problem.
Ależ on jest dowcipny, prawda?
Ile wyszło? Dziękuję, James. Poczekaj...
A to twój napiwek. Dziękuję. To nie wszystko.
Skoro ja jestem gwiazdą wieczoru,
a ty najpiękniejszą kobietą tego wydarzenia,
zabieram cię na pełen pakiet do salonu piękności.
Nie bądź głupi, nie stać cię.
A właśnie, że tak.
- Nie. - Zabieram cię tam.
- Nie. - Tak.
- Nie! - Tak!
Nie!
Powiedz „nie” jeszcze raz!
Nie!
Tak.
Nie!
Co? W jego szamponie? Klej?
Chciałbym to zobaczyć.
Szkoda, że nie mamy ukrytej kamery.
Wiesz, co jeszcze zrobiłem? Nasikałem do butelki Jacka cośtam.
Do jego Jacka Danielsa?
- Tak! - I wypił to?
Tak, ostatniego wieczoru, gdy graliście razem.
Chwileczkę, ja też piłem jego Jacka.
Niezłe z ciebie ziółko.
Nienawidzę go!
Chciałbym, żeby się utopił!
On dotyka jej stóp!
Fuj!
Wiesz, że mamy wzajemną umowę? Ja, tata, Lukey.
Nie chcę się opiekować trójką dzieci.
Dobra.
Dobra?
Tak!
Mam wideokonferencję z dyrektorem szkoły. Do zobaczenia później.
Wiesz, co powinniśmy zrobić następnym razem?
Powinniśmy wlać benzyny do jego whisky. Gdy zapali papierosa,
to eksploduje.
Tylko żartuję.
Dlaczego żartujesz?
Za takie rzeczy idzie się do więzienia.
Ale to jest tego warte.
Cześć, chłopaki.
- Cześć. - Cześć.
Dobra.
Lukey, kończymy z tymi subtelnościami.
Utopimy go?
Nie do końca, ale będzie to ostateczne pożegnanie.
Oto co masz zrobić...
Wskakuj.
Tak.
Nie zabijaj go!
- Ty mały draniu! - On próbuje zabić skorpiona!
Co ty wyprawiasz?
On prawie zabił skorpiona!
- Co tu się dzieje? - On ukąsił mnie w tyłek!
Draniu! Czemu to zrobiłeś?
Policzę się z tobą później!
- Nie wiedziałem, że je masz. - Wkrótce połamię ci nogi.
Chodź, chłopcze.
Dziesięć na dziesięć, chłopcze.
Tak mi przykro.
Mel, może…
- Nie. - To się chyba nie uda.
Nie, mylisz się.
On się myli! Nie ujdzie mu to na sucho.
Mel, wczoraj wlał klej do mojego szamponu do włosów.
On mnie nienawidzi!
Nie bardziej, niż kocha mnie.
Oni obaj mnie nienawidzą.
Pozwól, że ja się nimi zajmę.
Porazmawiam z nimi i upewnię się, że będę dzisiaj wieczorem.
Dobrze?
Dobrze.
W porządku.
Moje życie — moje, i mogę się spotykać z kimkolwiek chcę.
I to nie znaczy, że cię nie kocham, Luke! Rozumiesz?
Przeprosisz za komary,
przeprosisz za klej!
I przeprosisz za skorpiona
albo oddam wszystkie twoje rzeczy do zoo!
Tato, jeśli dowiem się, że miałeś z tym coś wspólnego,
to przysięgam, że nie odezwę się do ciebie już nigdy w życiu.
Dziś wieczorem idę na koncert Siyi.
A jeśli zdecyduję, że nie chcę być singlem przez resztę mojego życia,
to macie do tego przywyknąć!
- Zrozumieliście mnie? - Tak, mamo.
Dziękuję.
Ale nic nie wiedzą o człowieku, którym jestem teraz.
Jadę porannym pociągiem. Wracam do swojego domu.
Dziękuję.
Jeśli jesteście zainteresowani lekcjami gry na gitarze,
weźcie sobie mojej wysokiej klasy ulotkę. Miłej zabawy!
Więc skąd Frank wziął te pieniądze?
Przemysł motoryzacyjny. Miał garaż i używane samochody.
Stracił wszystko dziesięć lat temu.
Ten dom jest jego ostatnią własnością.
A co z twoją mamą?
Jest zróżnicowana rasowo jak ja.
Myślę, że pobrali się legalnie, kiedy tata miał 40 lat,
ale odeszła z powodu jego problemów z hazardem.
Mój ninja... Co się stało z jego ojcem?
Wypadek motocyklowy.
On…
wypił za dużo i zderzył się z ciężarówką.
Przykro mi z tego powodu.
Tak bardzo mi go przypominasz.
Taki odważny i dziki.
Siya, to było świetne. Cześć, przepraszam, jestem Michael.
- Mel. - Twój chłopak jest niesamowity!
Może zagrasz nam jeszcze coś?
- Jasne! - To na koszt firmy.
Ty i ja jesteśmy z tego samego materiału.
Gdy wszystko sprowadza się do tego,
że nie musisz mieszać się do moich powodów.
Tak! Ty cholerna ślicznotko!
Zmieniają się jak pory roku w pierwszym akcie.
Zabiłoby mnie, gdybym stracił kontrolę.
Nigdy nie mógłbym przeżyć tego wstydu.
To może cię zranić.
Dalej!
To nie musi być konieczne. Czuć, że przegrywasz grę.
WYGRYWASZ R11700
Bóg wie, że byłbym kłamcą.
Gdybym stwierdził, że nigdy nie rozpaliłaś mojego serca.
W dzikim lesie.
To było dla kogoś wyjątkowego, w kim zawsze byłem zakochany.
I wreszcie ją spotkałem.
Dziadku, możemy upiec pizzę?
Byłeś dziś niesamowity.
A ty wyglądałaś dziś niesamowicie.
Naprawdę?
Myślę, że powinniśmy założyć grupę hip-hopową jak Wu-Tang Clan!
I jakbyśmy się nazywali? Duet Wu-Tang?
To może wypalić. Myślałem, że wymyślimy coś bardziej kreatywnego, ale...
Jak co?
W porządku, zostaniemy przy Duecie Wu-Tang.
Podoba mi się.
BETAXOLOL
Cukierki.
Mel, gdzie moje tabletki na serce?
Cukierkowa posypka.
Żebyś znalazł swoje miejsce i kupił...
Żebyśmy byli razem.
Co?
Coś jest nie tak.
- Czuję dym! - Co?
- Tato! Luke! - Dym?
Czuję dym!
Luke? Tato?
Luke?
Tato!
- Tato, obudź się! - Co się dzieje?
Domek! Gdzie jest Luke?
Luke!
- Lukey! - Luke.
Moje dziecko.
Frank!
Frank! Pomocy!
Frank!
Tylko dla pacjentów — proszę czekać tutaj.
Wiedziałam, że sprowadzisz na mnie same kłopoty.
Zostaw mnie samą.
O co chodzi? Nie mogę...
- Zostaw mnie. - Nie mogę!
Wynoś się z mojego życia!
Zrobię, co w mojej mocy.
Musieliśmy przepłukać mu brzuszek, ale nic mu nie jest, możesz go zabrać.
- Nic mu nie jest? - Nie.
Dzięki Bogu!
- Jest w porządku. - Dzięki, Ceddie.
Cieszę się, że zjawiliście się na czas.
- Dziękuję. - W porządku.
To się nigdy więcej nie powtórzy.
Obiecuję, nigdy, przenigdy.
Nie, nie powtórzy się.
Przepraszam, tak mi przykro.
Za wszystko.
Wynoś się z mojego życia!
SOBOTA
Co to?
Próbowałem upiec pizzę.
Ceddie, cześć.
Jak się miewa młody człowiek?
O dziwo, nic mu nie jest.
Dziękuję, że przyjechałeś do szpitala. Doceniamy to.
Mieliście szczęście, że byłem dostępny.
Więc, Mel, myślałem o kilku sprawach.
Tak?
Szczególnie o Franku… Musimy umieścić go w domu.
Co o tym myślisz?
Nie usłyszałam pytania. Co powiedziałeś?
To bardziej fakt, niż pytanie.
Musimy umieścić Franka w domu spokojnej starości.
Czemu? Jest zupełnie zdrowy.
Mentalnie nie jest.
Mam przypomnieć, co się wczoraj stało?
Ten człowiek pił,
gdy miał opiekować się dzieckiem.
Przykro mi, Ceddie. A kto zaopiekuje się Lukiem?
Ty, moja droga, Lukiem i Alice.
Kiedy się pobierzemy, już nie będziesz musiała pracować.
My nawet jeszcze nie… Słuchaj, nadal podoba mi się...
Przepraszam, dzwoni moja mama.
Dokończymy później. Na razie.
CZEŚĆ MEL, PRZEPRASZAM, ŻE NIE WYSZŁO. NAPRAWDĘ UWIELBIAM TWOJĄ RODZINĘ.
WYJEŻDŻAM DO CHICAGO. DZIĘKI ZA WSZYSTKO
Mamo, co się stało?
Wszystko mi się pomyliło, mój chłopcze.
Co powiedział Siya?
Mamo, oddzwoń do niego.
Proszę, zostaw mnie.
Kochasz go bardziej niż mnie?
Nie, nigdy.
Więc nie mam nic przeciwko, żebyś kochała i jego.
Dziękuję, synku.
Mamo, on nie odbiera. Chodź!
- Co? - Chodź, mamo!
- Pójdziemy po niego! - Nie! Czekaj!
Teraz! Chodź, idziemy!
Idziemy po niego!
Dlaczego?
Bo mama jest nieszczęśliwa.
Kup jej czekoladę.
Na litość boską!
Chodź, idziemy!
Co się do cholery zmieniło?
Dorosłem!
Czemu chcesz to zrobić?
Siya… Gdzie on jest?
Na nieszczęście dla mnie, wyjechał.
- Kiedy? - 20 minut temu.
Dokąd pojechał?
Autobusem Gautraina, a potem pociągiem na lotnisko.
- Chodź, mamo! - Hej!
Wracajmy do domu.
- Odpuść. - A jeśli tam jest?
Nadchodzę!
- Mamo, przyśpiesz! - Robię to!
Nie wiemy nawet, czy jest w środku!
- A jeśli tam jest? - Szybciej!
- Ostrożnie. - Jadę szybciej.
Nie martw się Luke, już prawie...
Jedź obok niego, mamo!
Jadę.
Jest tam!
Alleluja, cholera!
Siya!
Wracaj do środka! Coś ci się stanie!
Siya!
- Hej, z drogi. - Luke!
Siya!
Szukasz guza?Wracaj!
Mamo, walnij w autobus!
Nie będę walić w autobus!
Siya!
- Teraz mamy kłopoty! - Mamo, jedź!
Nie martw się, Lukey. Mam go.
Nie zgubimy go. Zakaz wjazdu!
- Papatki. - Wjeżdżaj!
Tak, tak, dajmy się aresztować.
Nie bądź taki negatywny!
Pójdziemy do więzienia!
To bez znaczenia!
Dobra. Jedziemy!
Stop!
Wjazd tylko dla autobusów!
Nagły wypadek!
Nie macie zezwolenia!
- Mamo, tam jest. - Alleluja, cholera!
Tato, zaparkuj auto.
To jest całkowicie zbędne...
Po prostu zaparkuj auto!
Parking jest z tyłu.
Tak. Dobrze.
Już idę!
Hej!
Lukey!
- Proszę pani! - Widzisz go?
- Proszę. - Otwórz bramkę!
Proszę się uspokoić. Musi pani kupić bilet!
Otwórz tę bramkę!
Spokojnie. Trzeba kupić bilet.
Siya! Mamo, widzę go!
- Lukey! - Zaraz do pani wrócę.
- O nie! Hej! - Siya!
Pociąg odjeżdża za dwie minuty.
Siya!
Luke!
Mama musi się z tobą zobaczyć. Wróć do domu, proszę!
Nie. To jeden z twoich żartów. Skończyłem z nimi.
To nie jest żart. Proszę, wróć do domu, Siya!
- Nie. - Proszę!
Muszę iść. Jadę do domu.
Wróć z nami do domu. Już nie będę robił żartów.
Chodź tutaj!
Puszczaj mnie!
- Chodź tutaj. - Hej, spokojnie.
Puszczaj!
Zostaw mojego syna w spokoju!
Mamo, on tam jest. Idź, zanim odjedzie.
Pociąg odjeżdża za jedną minutę.
Siya, wróć z nami do domu!
Mel, muszę jechać. Muszę zobaczyć się z matką.
- Wracaj do domu! - Mel, to wszystko było snem.
Ale uda nam się.
Wiesz, że ty i ja nigdy nie moglibyśmy być razem.
Kocham cię.
Witamy w pociągu White Tower. Następna stacja to Marlborough.
Przepraszam, mamo, przepraszam, że przeze mnie odszedł.
To nie jest twoja wina.
Dobranoc, tato,
On nie był dla ciebie, córko.
Chodź.
Nie chcemy żadnych mioteł!
Wiesz, co z tobą jest nie tak, Siya?
Nie, ale czuję, że zaraz mi to powiesz.
Nie słuchasz.
Słucham swojego serca.
Siya!
Mój ninja!
Mój ninja, pamiętasz ten dzień, kiedy dałeś mi to...
Wiedziałem, że moje życie zmieni się na lepsze.
Niektórzy nie mieli tyle szczęścia.
Powoli.
Witaj w domu, Siya.
Co się zmieni?
Mel ma rację. Teraz na rynku króluje hip-hop.
Nie rock. Więc oficjalnie zostaję raperem!
Niech nam Bóg dopomoże.
Myślę, że jesteś niesamowity taki, jaki jesteś. Jesteś świetny w rocku.
Nie zmieniaj się.
Dobrze. Pod jednym warunkiem.
Zaczyna się.
Jeśli zrobimy to razem.
Mówię poważnie!
Ty i ja na scenie w duecie!
Zrób to!
Dobrze, zgoda!
Tak!
Zaczekaj, pod jednym warunkiem.
Będziesz potrzebował dobrego menadżera, jeśli nie chcesz tego znowu schrzanić.
Ktoś, kto wie, jak radzić sobie ze skłonnościami diwy.
Razy dwa.
Hej?
Dziadku, też jesteś diwą.
Co powiecie?
Dobrze, zgoda.
Dobrze, zgoda!
SOBOTA ROK PÓŹNIEJ
Chcę słyszeć instrumenty osobno.
W tej chwili to kompletny bałagan.
Chcę słyszeć gitarę z klawiszami.
Chcę słyszeć perkusję i basy,
chcę, aby bas nadawał ton całemu występowi.
Wtedy to działa. Bit działa.
Naprawię to.
Mój ninja,
dajesz radę?
To jedyne, co robię, tato.
- Gotowy? - Świetnie wyglądasz.
- Ty też. - Niesamowicie.
- Wyglądasz niesamowicie. - Nie wolno ci przed osiemnastką.
- Tylko żartowałem. - Jesteśmy gotowi.
Dzięki.
- Jesteśmy na żywo. - Dziękuję.
- Gotowa?
Nie!
Możesz na mnie liczyć.
Luke, jeśli nadarzy się okazja, nasikaj do whisky właściciela.
Mam cię!
Siya!
Byłem sam przez zbyt długi czas. Śpiewając tę samą starą piosenkę.
Byłam tylko pracującą dziewczyną. Żyłam w szalonym świecie.
Coś się zmieniło, gdy pojawiłeś się ty.
Mickey, podnieś basy.
- Bas jest w porządku. - Nie, nie jest. W górę!
Jeszcze!
Tak. Tyle wystarczy.
Moja ścieżka do własnego wyścigu. Mój taniec we własnym tempie.
Nie sposób zatrzymać stare dni. Zawsze dopada mnie tępy ból.
Szybciej, szyciej, zwycięstwo okrąża mój mięsień.
Wyćwiczyłem, straciłem i znowu odzyskałem.
Kiedy cię spotkałem, wtedy się poznałem. Wiedziałem, że muszę wybrać.
Zapomnieć o trunkach. Mam ekipę, której nie chcę stracić.
Chyba opłacało się spędzić cały ten czas na harówce.
Teraz mam cię w swoich ramionach. Teraz mam cię w swoich myślach.
- Naucz się mnie kochać. - Naucz się mnie kochać.
- Weź mnie takim, jakim jestem. - Weź mnie taką, jaką jestem.
Naucz się mnie kochać.
- Jakim jestem. - Jaką jestem.
Napisy: Marlena Wilczak