Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Huling araw ng pasukan.
Noong 1985, para sa isang 15-anyos, ibig sabihin nito ay lubos na kasiyahan.
Ngunit 'di ganoon kadali ang buhay ko.
Ang pinakamalala ay 'di ang paghabol sa'yo ng mga siga bawat araw,
iyon ay kung maabutan ka nila.
Hoy! Halika dito!
Halikayo dito, mga buwisit!
Bumalik kayo dito, mga gago!
Mga duwag!
Halikayo dito, mga buwisit!
Mga duwag!
Hindi tumitigil ang mga gagong 'yon kahit sa huling araw.
Hindi.
Nanakawin ng mga 'yon ang Nike ko.
Paano iyong mga grado mo? Uulit ka?
-Papatayin ka nila. -Maaayos ko ito, Noguera.
Kailangan kong makaalis dito.
Nababaliw si tatay sa mga trapik na ito.
Kumbinsihin mo silang maaayos ang grado mo.
Wala na akong magiging kaibigan.
'Di ko alam ang gagawin, basta pagkatapos ito ng Midsummer's Eve.
Lintik! Hayan na sila! Sa kaliwa ka, doon ako sa kanan!
Takbo!
Mahiya naman kayo!
Mga sanggano!
Mga duwag! Bumalik kayo dito!
Mga duwag!
Tumigil kayo, mga duwag!
Sa wakas, nandito na siya.
May permiso ba ako para umalis na tayo, sir?
Oo.
Maraming salamat.
-Ikaw lagi ang huli, David. -Alam ko.
-Sa susunod, tumakbo ka. -Pero tumakbo ako.
-Pero ano! -Ayaw ko niyan.
Halika na, umalis na tayo.
Kada minutong maantala tayo, ay dagdag 30.
-Ilang beses ko na sinabi sa 'yo. -Oo.
Kumaway ka na sa kanila.
Magpakita ka ng paggalang, kahit hindi sa amin.
Handa na?
-Oo. -Mahuhuli tayo dahil sa iyo, gaya ng dati.
Halika na.
Heto na.
Tigilan mo nga 'yang manika!
-Handa na. -Batang 'yan.
-Sige na, malayo ang biyahe. -Naka-headphone, sa sariling mundo niya.
Tuna uli, Ma?
-Ang baho. -Hindi naman!
-Kumain ka at manahimik! Walang kasiyahan. -Ang baho!
Walang pagkakaiba kung tuna o ham.
-Kakaiba lang siya. -Manahimik ka at kumain.
INIHAHANDOG NG NETFLIX
Sige na!
Parang napanalunan mo ang lisensiya mo sa palaro.
Palagpasin mo na.
OKUPADO
RESTAWRAN
Lúa.
-Ano? -Tingnan mo, nasa Galicia na tayo.
Alam n'yong 'di kakayanin ng kotse, labas na lahat.
Kawawang bulok na kotse.
Ingatan ang mga pinto.
Hello!
-Kumusta, Lolo? -Maayos kami.
Halika, bigyan mo ako ng…
Kumusta po?
-Ang guwapo naman. -Nakakapagod.
-Pagod ba kayo lahat? -Medyo.
Ay, ang anak ko.
Mababalian ako!
Hindi ba kayo kumakain?
-Kumakain. -Salamat.
-Mukhang pumayat ka. -Oo.
Kita tayo mamaya, 'Nay.
-Ano? Saan ka pupunta? -Magkikita kami ng mga kaibigan ko.
-Hindi na kami nagkikita. -Kararating lang natin.
-Kausapin mo ang lolo at lola mo. -Hayaan mong magsaya ang bata.
-Pero bumalik ka ng 9:00. -Opo.
-'Di lalagpas ng isang minuto. -At 'wag kang madungis.
Hindi ako nagbakasyon para maglinis ng damit mo.
-Sige. -Ang batang ito…
Eksakto 9:00, David!
Opo.
Anak, matagal kong hinihintay…
Huwag! Pakiusap, huwag!
Sandali!
Huwag!
Huwag! Umalis kayo!
Huwag!
Alam kong may nangyayari. Iniisip ko,
"Nasaan ang mga lokong 'to?"
Pangako. Kita ko kayo sa likod ng puno.
-Oo. Nakita mo siya. -Oo nga.
Lagi ka naming nahuhuli.
Anon'g meron?
Nagpapalitan kami ng cards.
Nasa kanya si Carrasco, at ayaw niyang makipagpalit.
-Siya na lang ang kailangan ko. -Palit para kay Butragueño.
Sabing hindi ko siya ibibigay sa'yo.
Makipagpalit ka kasi meron akong dalawa
-na wala ka. -Patingin.
Meron...
-Hindi ito. -Hindi.
-Kaya makipagpalit ka… -Hindi, ayoko.
-Makipagpalit ka na. -Hindi.
'Di ako makapaniwalang nagpapalitan pa kayo.
-Pambata iyan. -Hindi.
Para sa mga kolektor 'to.
Itong dalawa saka dalawang bakal na holen?
Pambata ang holen.
Buwisit ka, pare.
Hoy, may Daredevil na komiks ka. Tingnan mo, Maza.
-Huwag mong hawakan! -Tingnan mo, Daredevil.
-Patingin. -Pahati.
-Isa lang. -Hindi.
-Madami ka naman niyan. -Binili ko 'to, akin 'yan.
Buti ka pa may pera, ako wala.
Anong magagawa ko?
Kumusta ang kapatid mo?
Mabuti. Nakalabas na ng ospital.
Nababagot na siya doon.
-Lalabas ba siya? -Ewan.
Depende kung ayos siya at kung ano ang ginagawa natin.
Heto, kunin mo ito.
Talaga, Garri?
-Galante ka talaga, Garriga. -Ang pinaka.
Huwag ka ng magreklamo.
Ibig kong sabihin…
Tingnan mo, Maza…
Napakakuripot mo.
Nasaan si Suso? Dapat nandito siya ah.
Nandoon sa mga Casebio, inaayos ung pool.
-Abala siya. -Sorpresahin natin siya?
Gulatin natin siya.
-Oo. -Tara.
Doon ka!
Ano'ng ginagawa n'yo?
-Mga gago. -Wala kang pasok bukas, 'di ba?
Kailangang matapos ko 'to ngayon. Nangako ako kay itay sa ospital.
Kumusta na siya?
Medyo maayos na daw, pero hindi pa siya gumigising.
-Ano'ng gagawin natin bukas? -May ideya ako.
-Talaga? -May party itong babaeng 'to.
-Babae? -May mga banda na tutugtog.
Imbitado ka ba?
-Parang. -Sandali.
Ano'ng "parang"? Gusto mong mag-crash?
-Baka nasa grupo natin siya. -Ano?
Tayo lang ang mga talunan na walang babae sa grupo.
-Ano naman? -Ikaw lang ang talunan
na nagiisip na magpunta sa party at tanungin siya,
"Gusto mong sumali sa grupo namin?"
Tanga ka ba?
Kilala niya ako. Nasa klase ko siya.
-Makipagsapalaran, tama? -"Makipagsapalaran."
May mas maganda akong ideya.
-Magpaumaga tayo. -Oo, pumunta tayo sa party.
Hayaan mo na iyon, Garriga.
-Saan mo gustong pumunta? -Sa bundok.
Gigising tayo ng 6:00 ng umaga at babalik din tayo kinabukasan.
Ayos, pero tingin ko hindi ako papayagan.
-Sige na. -Sabihin mo lahat tayo.
Kung sasabihin ko iyon,
-pareho din ang sasabihin nila. -Ano?
"Kapag tumalon lahat sa tulay, tatalon ka din?"
-Talunan. -Hoy! Ingat.
-Akala mo madali. -Siraulo ka.
Ano ba kasi ang gagawin mo doon?
Kamping.
Gumawa ng apoy, panoorin ito at ang mga kuwitis.
Maganda ang tanawin.
Iyon lang?
-Iyon ang plano mo? -Oo.
Gusto mong pumunta sa tuktok ng bundok
-para sa tanawin? -'Di 'yon malayo pag nagbisikleta.
Ano ba ang alam mo?
-Nakatira ka sa Alcorcón. -Gago.
-Paano papunta doon? -Doon sa delikadong parte.
Ano? Ayoko, pare.
Hindi. Hindi doon.
Ttalagang delikado doon.
'Di pa natin nakita 'yon, paano mo nalaman?
Oo nga.
Oo, pero, ewan ko.
-Dahil ba sa mga halaman? -Ano'ng halaman?
Hindi, dahil sa ibang bagay.
Nandito ako buong taon, ganito na lang lagi, nakakasawa.
-Ano ang meron sa mga halaman? -Wala,
sabi nila tuwing Midsummer's Eve, bago sumikat ang araw,
'pag ininom ang likido ng halaman, gagaling ang kahit na anong sakit.
Pero sabi-sabi lang 'yon.
Ang tawag ni itay doon, "Hininga ng Mundo."
-"Hininga ng Mundo"? -Oo, sabi-sabi iyon
-mula sa nayon. -Hindi iyon sabi-sabi.
Mahiwagang pangyayari iyon isang beses isang taon.
Pero kung ayaw mong sumama, dating gawi na lang.
Ayokong gawin iyong dati.
Tingnan natin.
Kailangan ko ng tapusin 'to.
Bukas, 6:00 sa bahay ni Maza.
Ayos.
Lintik! Kailangan ko ng umuwi!
-Kaya mo 'yan! Isa kang kuwitis! -Punta ka bukas!
Oo!
Pupunta ba ang kapatid mo?
Ewan. Kalalabas lang niya ng ospital at babalik sa loob ng sampung araw.
Pasamahin mo.
-Matagal na namin siyang hindi nakikita. -Sige.
Ahon na, kailangan ko ng matapos. Garriga!
'Wag mo kong basain, katutuyo ko lang.
-Kumusta, pare? Walang kumusta? -Tigilan ninyo ako!
Tigilan ninyo daw siya.
Tigilan ninyo siya!
Kumusta, pogi? Hindi ka tumawag para sabihing bibisita ka.
-Umalis ka! -Ano, bata?
Ayaw mo bang sumama sa amin? Sige na, pare!
Sige, pidal!
Pidal!
-Tigilan ninyo ako, pakiusap! -Tingnan mo ako!
Sobrang bilis!
Ayos!
Tara na!
Gusto kong makita kung makakasabay ka sa amin! Dali!
-Ganyan! -Mga duwag!
Sige, bata!
Bilis pa! Sige!
Halika dito, bata.
Huli ko na siya.
Nakorner nila ako,
itinulak sa ilog. Sinubukan kong tumakas,
pero madami sila. Iyon na.
'Wag kayong tumawa!
'Tay.
Ang gandang kuwento. Ano pa nga ba?
-Nahulog ka sa lusak. -Hindi!
Paano mo nagawa 'yan?
-Ang dumi mo. Magpalit ka. -Narinig mo ang nanay mo.
At sa kusina ka kumain.
-Ano? -Walang manonood ng TV.
-Bakit? -Palaboy.
-'Wag mong parusahan,
-mawawala din 'yan. -Lola, 'wag mong sabihin 'yan.
Makinig kayo kay Lola, hindi ito patas!
Lagi akong hinahabol. Mga siga ng handball, ngayon ang mga 'to.
-Ano pa? -'Di ko kasalanan 'to,
iyong si Sioux. Para siyang salot.
"Sioux." Ngayon si "Sioux"? Akala ko mga gago sila. Ano ba talaga?
Ang galing ng mga naiimbento mong istorya.
-Hindi iyon istorya. -Sinungaling ka.
O sige, wala kang dessert.
-Bakit? -'Pag 'di ka tumigil sa pagsasalita,
diretso sa kama ng walang hapunan. Narinig mo ako.
Sige na.
Hubarin mo na ang damit mo.
Ang batang ito…
Napakadumi niya.
Sige na.
May mga Indian pala sa nayon?
-Mas masahol ka pa sa kaniya. -Tulad ng ama ang anak.
-Anghel ako noon. -Ay nako!
Mama.
Matutulog na po ako, okey?
-Mabuti. -Sige.
-Pagod ka ba? -Opo.
-Oo. -Oo naman.
Pupunta kami kina Suso para sa Midsummer's Eve.
-May party at matutulog kami doon. -Ayos.
-Sino ang mga kasama mo? -Iyong dating grupo ko.
Gusto kong pumunta kasi may problema si Suso sa itay niya.
-Ay oo. Kawawa naman. -Oo. Kawawang bata.
-Oo. -Oo.
Opo, sobrang hirap.
-Sige, puwede kang pumunta. -Salamat po, Lolo.
-Pero tawagan mo kami sa tanghali. -Opo.
-Para alam naming ayos ka. -Opo.
-Magandang gabi. -Sige.
Magandang gabi.
-Sige. -Matulog mabuti.
-Magandang gabi. -Sige.
-Heto siya. -Tingnan natin kung gaano siya tatagal.
Oo. Ay naku…
Sinong nagsabing natutulog na ako, mahal?
Ano'ng nangyari sa iyo?
-Muntik na akong patayin ni Sioux kahapon. -Ano? Ano'ng ginawa niya?
Pinaligiran ako ng mga gago at itinulak ako sa ilog.
-Ang kambal! -Ano'ng mayroon?
-Álvaro! -Hoy.
Kumusta ka?
Maayos?
Kumusta, pare?
-Kumusta kayo? -Hoy, Rodri.
Ayos ka lang?
-Oo, ikaw? -Laging mabuti.
-Alvarito! -Garri.
-Ayos lahat? -Oo, ikaw?
Kumusta?
Susiño!
-Ayos ka lang? -Kumusta ka?
-Mabuti. -Ayos lang lahat?
-Oo. -Kumusta ka?
Mabuti. Palagi. Hindi ba halata?
-Saan ang punta natin? -Sa templo, gaya ng dati.
-Ayos. -Tara na.
Ano ang paalam mo sa mga magulang mo?
Pupunta sa bahay mo.
Hala!
Ang sabi ko pupunta ako sa inyo!
Bakit ka tumatawa, Garri?
Paano kung tumawag sila?
Ayos lang iyan.
-Hindi sumasagot ng telepono si Itay. -Diyos ko.
Ano ang paalam ninyo?
Na pupunta kami kay Garri.
Kung sa iyo, hindi nila papayagan si Álvaro
Dapat pinagusapan muna natin ito.
'Pag tumawag ang isa sa magulang natin, lagot tayo lahat.
Masaya ako na pinasama ka nila.
Kumusta ang gamutan?
Tulad pa din ng dati. Bibigyan ka ng kung ano para gamutin ka,
pero sinisira ka talaga dahil 'di nito masabi ang mabuti sa masama.
Bibigyan ka ng dalawang linggo para bumuti, tapos balik sa dati.
Kumusta naman ang tatay mo?
Ganoon pa din.
Hindi pa siya nagigising mula ng mahulog sa bubong ni Buján.
-Gigising din siya. -Sana nga.
-Malakas siya. -Oo naman.
Baka suwertihin ako pag hinimas ko ang kalbong ulo mo.
-Ayos. -Alam mo ang naalala ko?
-Ano? -Noong magka tigdas ako,
'di sila pinayagan na bumisita sa akin.
Pero pumunta ka para magkaroon tayo pareho.
-Naalala mo iyong buwan na iyon? -Naaalala ko?
Tanungin mo ang mga magulang ko kung naalala ko.
Galit na galit sila.
Grabe iyong buwan na iyon.
Ang galing noon.
Ingatan mo ang ulo mo.
Hayan.
Sige na, Garriga.
Manahimik ka, Suso.
Ang daming alikabok.
Itulak mo iyong ilalim.
Sa ilalim.
-Hintayin mo ako. -Tatlo, dalawa, isa.
Hindi mukhang maayos.
Ayos lang iyan. Kunin mo at pumunta na tayo sa tibagan.
Huwag sa tibagan. Laging nandoon ang mga gagong iyon.
Sa ibang lugar tayo.
Oo, ayokong manakawan o mabugbog.
-Bakit ka nila bubugbugin? -Oo, Garri?
-'Di ako takot sa kanila. -Dapat kang matakot.
Iyong mga gago sa amin lagi akong ninanakawan.
Kinukuha nila lahat maliban sa pangit na relong ito.
-Sagradong lugar ito, 'wag kang magmura. -Pasensiya na.
-Tingin ko narinig nila ang sabi ni Itay. -Ano?
'Pag nanakaw daw ang relong 'to, bibilhan ako ng bago na may calculator.
Ayaw nila nito. Kahit ialok ko sa kanila,
-ayaw nila dito. -Ano?
Narinig ng mga gago ang sinabi ng itay mo?
Ibig sabihin gago din ang itay mo.
Sa lugar n'yo, kahit ang mga kawatan mapili din.
-Oo, pare. -Tama.
Sinubukan nila sa akin, pero marunong ako ng karate,
kaya sinipa ko sila sa bayag. Hindi na nila ako ginugulo.
Sinipa mo sila?
-Oo. -Karate na naman.
Ano? Brown belt ngayong taon, pare.
Puro ka kagaguhan.
-Ano? -Sabi ko 'wag magmura.
Patawad. Pero 'di ako naniniwala.
-'Di ko pa nakitang ginawa mo 'to. -Hindi pa?
-Suntukin mo nga ako. -Sigurado ka?
Oo. Kata o anuman.
-Sigurado ka ba? -Oo.
-Halika dito. -Maza, puwede ba?
-Hindi ako tatayo. -Sinabi ko na sa'yo ng 50 beses
na pinagbawalan kami ng sensei na ipagyabang ito.
-Talaga ba? -Sinabi ko na sa iyo.
Oo.
-Pasikat siya. -Totoo iyon.
-Pekeng pasikat. -Sasang-ayon si Alvaro.
Ihanda ang mga kamay.
Tatlo, dalawa, isa.
Laging magkakasama!
Ikaw lang.
Halika na kayo.
Ano'ng bibilhin natin sa Gorriona?
-Twinkies? -Hindi. Wagon Wheels.
Oo! Saka Coconut Creams, iyon ang pinakamasarap.
-Walang may gusto ng Coconut Creams. -Ako, gusto ko.
Kunin ninyo ang gusto ninyo. Itong linggo, ako ang bahala.
Heto na.
Heto, mga tsokolate.
Cheetos!
-Cheetos… -Delikado 'to, Suso.
Ingat na walang mailagay sa bulsa ninyo. Kilala kita, Garriga.
Isang beses lang iyon, Cheetos lang.
-Isang beses lang. -Oo, isang beses lang.
Maglalaro ba kayo ng foosball?
'Di ngayon. May plano kami sa Midsummer's.
Magka-camping kami.
Suso, bakit mo sinasabi sa kaniya?
-'Wag mong sabihin kahit kanino, Maria. -Hindi niya sasabihin. Tama?
Sa buhay, dapat laging makakita, makarinig, at manahimik.
Minsan, kailangang makakita, makarinig at magsalita.
Kalimitan, hindi kailangang makakita o makarinig.
-Maria… -Manahimik lang.
Maria, may Rockets, Freaky Roots o Dracula ba?
Hindi mo ba nakikita ang karatula? Mayroon kami ng mga 'di inekisan.
Pasensiya na, pero naka-ekis lahat, Maria.
Malalaki lang ang mayroon. Tig-25 o 50.
Singkuwenta?
-Pista ngayon. -Oo!
Aba, mukhang mapera ka ngayon.
-Tingnan natin. -Tutulong kami.
-Ingat. -Buksan natin 'to.
Magandang ideya na mamundok, maganda ang tanawin.
Pero may parteng matarik, mahirap itong akyatin.
-Hinahanap n'yo ang bulaklak? -Oo, iyong gumagamot sa lahat.
Hindi iyon madaling matagpuan.
At hindi nagtatagal ang epekto, kaya't dalian n'yo.
Ininom ko ito noong bata pa ako, tignan n'yo ako, parang kalabaw.
'Wag kayong pumunta sa abandonadong lugar. Dagdag dalawang oras 'yon.
Sinabi ko kay Suso, pero gusto niya sa delikadong lugar.
'Di delikado doon, Maria.
Hindi, Suso, pero 'wag kayo doon.
May mga bagay na 'di dapat makita.
Ganoon din ang sabi niya.
Ang laking hiwa nito, Maria.
-Wow! -Parang 100 pesetas 'yan.
Hindi naman. 'Di ako nagkakamali sa paghiwa.
Heto.
-Magsaya kayo. -Salamat.
-Salamat, Maria. -Magsaya pero mag-ingat kayo.
Gamitin ang sentido-kumon.
Palagi, 'wag lang mag-alala.
'Di ko pa nakita si Maria na naghiwa ng ganyan kalaki.
'Di pa siya nakakita ng malapit ng mamatay.
Gaano katagal ka doon?
Sa ospital?
Tatlong buwan.
At sa pagitan ng pagpunta at pagbalik... isang taon at kalahati na.
Maayos ang itsura mo, pare.
Isang buwan ng comatose ang tatay ko.
At grabe kami lahat sa bahay.
Sa umpisa, may pag-asa kasi sinasabi ng mga doktor
na magigising siya sa coma, pero…
mga araw at buwan ang lumipas at…
wala na silang sinasabi.
Noong nalaman nilang may kanser ako…
sinabi nila sa mga magulang ko na may 5% tsansa na maligtas.
Nagsinungaling sila lahat sa akin.
Umaakto silang normal, pero alam kong may problema
at 'di ito ganoon kaganda tulad ng sinasabi nila.
Pero si Albert, isang magaling na lalaki na nakilala ko sa ospital,
may sinabi siya sa akin na lagi kong maaalala.
"Hindi umiiral ang kaligayahan, kundi ang pagiging masaya bawat araw."
Sa bandang huli, ang buhay ay matutunan na mawala kung ano ang mayroon ka,
kung ano ang nakuha mo.
Buhat noon, namuhay ako ng todo, Suso.
Iyon ang dapat gawin, gugulin ang bawat segundo na parang ito na ang huli.
Gawin mo ito para sa pamilya mo, at magtrabaho din para sa kanila,
pero alagaan mo din ang sarili mo.
Mamuhay ka para sa sarili mo, Suso.
Okey?
Sentro ito ng mga gago.
Lugar nila ito, 'di nila tayo padadaanin.
Karate boy, handa ka na?
-Pasensiya na, pero-- -Maza…
Pasensiya na, pero gaya ng sinabi ko, 'di ako nagsisimula ng away.
Sige. Makinig kayo. Umikot tayo.
-Makakapasok tayo sa maliit na nayon. -Dumating sa isang buwan? Hindi.
Hindi. Inabot nila ako kahapon at tama na iyon.
Simpleng plano 'to.
Wala silang silbi 'pag walang motor.
Putulin natin ang tubo ng gas, at nakawin ang spark plugs,
-tumakbo tayo, at paalam. -Hindi. Tama si Rodri. Umikot tayo.
-Garriga, 'wag ka ngang duwag. -Kung matatakot tayo, umuwi na lang tayo.
Hindi, Suso. Pinakamabilis ako, ako ang puputol ng tubo.
Iyon na. Kailangang turuan ng leksiyon ang mga gagong 'to.
Pero kung pupunta ka doon, ako din.
Hindi ka pupunta ng mag-isa.
Ideya ko ito.
Alam ko, sinasabi ko lang na hindi ka pupunta mag-isa.
-Ayos lang ako. -Tama na! Hindi ka pupunta mag-isa.
-Tigilan mo 'yan. -Tanga ka ba?
Baka mahilo ka, alam mo 'yan.
-Kung gagawin mo, ako din. -Mas mabilis ako, Karate Kid.
Basta sasama ako sa iyo.
Sige, kayong dalawa na. Ano'ng klaseng kambal kayo?
-Iyon nga ang sinabi ko. -Akin na ang mga paputok.
-Bakit lahat? -Lahat, Garriga.
-Ibigay mo lahat. -Dali na!
-Pare… -Para malito sila.
At 'pag pumutok na, tumakbo tayo lahat.
-Ayos. -Halika na.
-Tara na. -Sige na.
Dalhin mo iyong bag.
Buksan mo ng maayos.
Sandali.
Isang T-shirt.
Kunin mo lahat, Garriga.
Lilituhin lang sila, hindi papatayin.
Malapit na.
Pasikat lang pala 'tong lalaking 'to.
-Kasi… -Sa tabi ka lang ng trabaho…
Sa katabi lang iyon.
Ano ba iyon?
-Halika na. -Dali!
Halika na.
May nakita ba kayo?
May sumabog banda rito!
Sira na ito.
-May nakita ka ba? -Mayroong sumabog!
'Tang-ina!
Iyong bata kahapon!
Dali!
'Tang-ina, dali!
-Dali! -Ano'ng problema?
Ano'ng problema?
Ayaw umandar.
-Ayaw umandar! -Ito din!
At iyong dalawa?
-Dali! -Gumagana ba?
Kumuha ka pa ng isang motor!
Hawakan mo ito! Hindi sila makakatakas.
Dali!
Bakit ang bagal mo?
-Ano iyon, dinamita? -Isang taong suplay ng paputok.
Paandarin mo na!
Ano'ng nangyayari?
Ayos! 'Tang-ina!
Habulin sila!
-Hindi n'yo pinutol lahat? -Wala ng oras.
-May isa pa. -Ano'ng gagawin natin?
-Bahala na si Rodri! -Ano?
-Magaling ka sa boomerang? -Oo!
-Hindi. -Oo.
Hindi. Sa lata ng Coke lang ako nagsasanay.
-Hindi iyon parehas. -Magsanay ka sa kaniya.
-Baka mamatay siya. -Sige.
Manahimik ka!
-Hindi mo siya mapapatay. -Aalis na ako.
Hoy mga bata, halikayo!
Tara na!
Naaalala mo ang ginawa niya sa 'yo?
Kailangang makaganti ka!
-Sige na, Rodri. -Dali!
Lilituhin namin siya.
-Magsibalik kayo! -Sige na!
Bumaik kayo kung may bayag kayo!
Sige na!
Bumailk kayo!
Sandali!
-Paano kung… -Sandali!
-Aabutan niya tayo. -Sandali!
Ngayon na.
Hoy!
Sige na!
Suso!
Dali!
Tara na!
-Halika na, Rodri! -Tara na!
Takbo, Rodri, dali!
-Natamaan ko siya! -Dalian mo!
Rodri, sa likod mo!
-Tigilan mo 'yan! -Halika na!
-Sa likod mo! -Bilis!
Dalian mo!
Rodri, halika na!
Halika na!
Papatayin kita!
Lagot ka sa akin, walang-hiya ka!
Dali, Rodri!
Dudurugin kita!
Bumalik ka dito!
Halika dito.
Mahahanap din kita!
Rodri!
Nagawa mo!
-Sige. -Bumaba tayo doon.
Halika na.
-Ang galing! -Ang bayani!
-Oo, pare. -Ang galing ng tama!
-Rodri! -Heto ang bayani.
Lintik, pare.
-Ano? -Ang galing noon!
-Paano mo nagawa? -Hinagis ko lang at tumama!
-Asintado! Saan galing 'yon? -Pinuntirya ko ang gulong.
Pero tinamaan siya.
-Walang problema. -Tinamaan mo siya!
-Pakialam ko? -Pasikat ka naman.
-'Pag inabutan nila tayo, patay tayo. -Hindi nila tayo hahabulin. Takot na sila.
-Paano 'yong mga paputok? -Ano?
-Doon nagsimula lahat. -Oo, ang galing no'n.
-Nais niya ng sandali ng kabayanihan. -Ibigay ang papuri sa nararapat.
Medyo bago pa ang bisikleta ko. Maaayos ba 'yon sa susunod na nayon?
'Di tayo puwedeng umiba ng ruta. Bibilhan ka ng bago ng itay mo.
Ayoko ng bago.
Kung doon tayo sa susunod na nayon, umiwas tayo sa parteng 'yon.
Hindi natin iiwasan ang delikadong parte. Hindi tayo aabot.
Aabot saan, sa mga halaman?
Bakit ba gusto n'yo iyon?
Ano ba ang pakialam mo?
Dahil sawa na ako'ng inuutusan n'yo.
Muntik na akong mamatay, nawalan ng paputok at bisikleta.
Sigurado akong mayroon ka pa. May doble ka lagi ng lahat.
May mga dala ako, batang dukha.
Ano'ng sinabi mo?
-Suso! -Ano'ng sinabi mo?
-Anon'g lintik na sinabi mo? -Suso!
Ginagawa ko ito para sa tatay ko na nasa coma.
Kung hindi mo makuha ito, wala akong pakialam!
Gawin mo lahat ang gusto mo.
Sigurado naman na lahat iyon ay para sa tatay niya.
Hindi ko alam.
Kahit ako alam ko.
Nagkamali ka.
Paano ko malalaman?
Lagi siyang inuutusan ng tatay niya, akala ko okey lang siya.
Sigurado namang--
-Álvaro! -Mga pare!
Kunin mo iyong tubig!
-Tubig saka jacket niya! -Dali!
Hoy!
-Álvaro! -Maza.
-Heto. -Painumin mo siya ng kaunti.
Uminom ka.
-Ayos ka lang, Álvaro? -Inumin mo.
Dalhin natin siya sa mayroong bubong.
-Humanap tayo. -Ingat lang.
Halika na.
Sige, halika na.
Halika na, Álvaro.
Pasensiya na, kumag.
Ayos lang, gago.
Salamat, ungas.
Ikaw din, tanga.
At hindi ako dukhang bata.
Alam mo. At wala din sa akin ang lahat.
Gusto ko, pero ayaw ko.
-Karera tayo. -Sige.
KAIBIGAN NATIN ANG MGA BISITA
Isang palakol.
Takbo!
Sabi ko sa'yo 'di magandang nakawin ang kubrekama niya.
Pag naabutan niya tayo gamit iyong palakol, lagot tayo.
Iyon ba iyong bahay?
-Ano'ng meron? -Diyan nahulog ang tatay niya.
-Lintik! -Takbo, Garriga!
-Dali! -Halika na!
Kakain ba tayo dito?
-Mag pool crawl tayo at kumain sa mansyon. -Bakit 'di tayo pumunta sa talon?
Ano 'tong pool crawl?
Ginawa namin 'to nakaraang taon noong nasa ospital ka.
Gumawa ng limang pool si Suso at itay niya at lumangoy kami doon bawat isa.
Akin na nga iyan.
Hindi mo sinabi sa akin 'to.
-Ewan ko… -Para 'di mo maramdamang napag-iwanan ka.
Madami siguro akong nakaligtaan.
Hindi.
Wala naman kaming ginawa dito na masaya.
Hindi ako tanga, Rodri.
Mukhang maganda 'tong pool crawl na 'to.
-Parang paglangoy bawat bahay? -Maganda nga.
Pupunta ba tayo o ano?
-Okey. -Magsimula tayo sa talon.
Hindi, malamig sa talon.
-Huwag kang duwag! -Halika na!
Tatlo, dalawa, isa!
Halika na!
Umalis kayo sa hardin ko! Mga walang-hiya!
-Halika na, pare! -Pribadong pag-aari ito!
Umalis kayo sa pool ko, mga walang-hiya!
Sa susunod, tatawag ako ng pulis!
Pare, ano 'yan?
Ano?
Para sa iyo 'yan.
-Sumpa man… -Maza.
-Ano? -Muntik ka ng abutan ng aso, ano?
Kung naabutan ako, hindi niya ako kakagatin.
Bakit naman?
Dahil tinuruan kami ng master kung paano kontrolin ang enerhiya.
Bago kayo tumawa, makinig muna.
'Pag nag-concentrate kayo ng 100%, at alam na walang magagawa sa inyo,
at tumitig kayo sa mga mata nito, makokontrol mo ito.
Hay nako.
Seryoso ko. Kapag tinitigan mo ito, hindi ka niya sasaktan.
Maza, kung nagdududa ako dati, ngayon…
-Lalo pa. -Oo.
-Totoo iyon. -Talunan ka.
Hindi, makikita ninyo.
Kung mapapraktis ko 'to minsan, makikita ninyo.
Tingnan natin kung gagana.
-Lintik. -Bakit?
-Kailangang tawagan ko si Itay. -Lintik.
May telepono ba dito, Suso?
Mayroon sa loob.
-At paano ako makakapasok? -Bukas ang bintana.
Umakyat ka ng kaunti, nasa loob ka na.
-'Di uubra. Paano ko aakyatin? -Gamitin mo iyong haligi.
-'Di ba mataas iyon? -Hindi.
-Gawin mo na. -Sige na, 'wag kang duwag.
-Magtiwala ka. -Sige na. Magagalit si Itay.
Garriga, pare.
Sa hinaharap, magkakaroon na ng teleponong walang cord.
Makakatawag tayo kahit saan.
-Ano? -Sino 'tong gagong 'to?
-Bobo. -Ano 'yon?
-Nabasa ko 'to sa isang magasin. -Diyos ko.
-Si Garriga, ang siyentipiko. -Oo.
Siyentipiko ka ba?
Pustahan, mahuhulog siya o hindi?
-Hindi. -Parehas kami ni Garri.
-Mahuhulog siya. -Hindi.
Tingnan mo siya.
-Malapit na siya. -Sige, Rodri.
-Kumuha ka ng maiinom. -Sige.
May kabinet na puno ng bote.
-Seryoso, pare? -Kumuha ka ng whiskey!
-Rodri. -Kuha ka ng whiskey.
At kumuha ka din ng mga sitsirya.
Saka yelo, pakiusap, weyter.
-Oo. -Saka popcorn!
-Hayan. -Nakapasok na siya.
-Oo. -Nanalo ako sa pustahan.
-Kailangang makabalik siya. -Sige na.
Nakapasok na siya.
Ayos, pare.
Akala ko mayayari siya.
Hello, Lola. Pakibigay po kay Itay.
Okey.
-Hindi siguro siya magdadala ng kahit ano. -Magdadala siya.
'Pag nagdala siya, bote ng alak na walang laman.
At pasuray suray pa.
Alam ko walang bayad ang tawag.
Nalimutan kong ibigay ang grado ko ngayong umaga.
Ibibigay ko sa inyo bukas ng umaga. Okey.
Opo, 'Tay.
Mahal ko kayo. Paalam.
Mga pare!
Heto na siya.
-Lintik! -Ayos 'yan!
-Rodri! -'Di ako eksperto,
-pero sa tingin ko alak 'to. -Tikman natin.
-Oo. -Ikaw unang uminom, Rodri.
-Ayos, naaamoy ko mula dito. -Sige na, pare.
Gain mo na. -Sige na. Masarap 'yan.
-Ang bango. -Sige na.
Ang bango.
Hayan na.
'Yan.
-Ayos! -Masarap ba o hindi?
-Ano'ng problema? -Lampa ka.
Ang sosyal.
Sa paaralan, kailangang sundin ang mga pari.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Ang mga parusa.
Tatlong mahalay na pag-iisip, dalawang linggong walang misa.
-Hindi ba parang premyo iyon? -Hindi!
Wala akong alawans kay Itay.
Kaya naman pala.
-Iba 'yan. -Oo.
Paano pag nagsinungaling?
-Doktrina, pare. -Doktrina?
Nakaturo pababa ang paa, tiklop ang mga tuhod…
Tatlo, dalawa, isa.
Ganiyan.
Ayos 'no?
'Pag nakita n'yo si sensei…
Tatlo, dalawa, isa.
Bakit hindi tayo pumunta sa party?
-Hesus. -Hindi 'yon kalayuan.
-Makakapuntos tayo lahat. -Sinabi ko sa'yo, Garriga.
binibigyan ka lang niya ng mahalay na pag-iisip.
Alam kong sasabihin mo 'yan.
'Tang-ina! Hindi ko kaya!
-Hila, Garriga, sige na! -Nababalatan ang kamay ko!
Sige na!
Tinatawag ka ba lahat ng Maza?
Hindi, ang tawag ng iba sa akin Dani.
-Dani? -Oo.
Kayo lang ang tumatawag sa akin ng Maza.
'Di ko alam kung bakit ang tawag n'yo sa akin Maza at siya Álvaro.
Kung pareho kayong Maza, nakakalito iyon.
Hindi ko alam.
Diyos ko.
Tabla sa tatlo. Sige na!
Takbo!
Garriga, hindi!
Garriga!
Garriga, hindi!
Maza.
Maza, bangon.
Bumangon ka.
Gisingin mo siya.
-Halika na. -Ano?
-Gising na. -Ano'ng meron?
Tawagin mo si Garriga.
-Ano 'yon? -Manahimik ka.
-Garriga, bangon. -Lubayan mo ako.
-Halika na. -Manahimik ka.
-Halika na. -Ano ba 'yon?
Ano'ng problema?
-Ano'ng meron? -Hindi ko alam. Tingnan mo.
-Ano 'yon? -Manahimik ka.
-Ano? -Ibon lang 'yon, 'di ba?
Ano iyon?
'Wag kang mag-ingay. Manahimik ka!
-May nakikita ka ba? -Walang iba dito.
Dali!
Sige na!
Takbo, Álvaro!
Hoy, mga kaibigan!
Sa banda roon!
Tira!
Habulin sila!
Habulin sila! Hayun!
Barilin sila!
Mga gago!
Sige!
Saan kayo pupunta?
Sige! Dito tayo!
Dali!
Sige!
Sige! Nandiyan na sila, pare.
Gawin mo na!
Sige na!
-Malapit na sila! -Sige na!
Barilin mo sila!
-Tigil! 'Tang-ina! -Mga gago!
-Habulin sila! -Tira!
-Ano'ng ginagawa mo? -Wala na akong bala!
Wala kang silbi, Carrot Top.
Aabutan namin kayo, mga uhugin!
Putulin mo ang buhok mo, aso!
-Mabaho! -Maligo ka!
Ang ganda naman dito.
-Carrot Top, bobo! -Bobo!
-Hindi ka marunong mamaril! -Talunan!
-Gago! -Mabuhok na mga tumbong!
Magandang araw sa inyo!
-Pasensiya na sa mga motor n'yo! -Mga talunan kayo lahat!
-Kita tayo mamaya! -Gusto mong gupitan ko ang buhok mo?
Pare, nagdurugo ako. Nagdurugo ako!
Binaril nila si Rodri.
-Ano? -Lintik!
-Kailan ka nila tinamaan? -Tingnan ko.
-Kailan? -Ano iyan?
-Kailangang tahiin iyan. -'Wag kang tumingin.
-Tahi? Hindi. -Oo, Rodri. Tahi.
Hindi n'yo ako tatahiin.
-Hindi. -Gumawa tayo ng paraan.
-'Wag mong hawakan, Maza. -Ano'ng gagamitin natin?
-'Wag mong hawakan, 'wag mong tingnan. -Doon ka tumingin.
-Ang Rambo knife ko! -Ano'ng ginagawa mo?
-Ano? -Itago mo 'yan!
-May karayom saka sinulid 'to. -Ibigay mo sa kaniya.
Garriga, diyos ko.
'Tang-ina.
Makinig ka, Rodri.
Siyempre kailangang tahiin.
Halika na.
-Rodri, nagtahi ako ng baka dati. -Hindi!
Hindi iyon baka!
Matatag ang kamay ko dahil sa karate.
-Kaya ko 'yan. -Okey.
-Pero bilisan mo. -Makinig ka, Rodri.
Itinuro sa amin ng sensei.
Ang enerhiya, gaya ng sinabi ko.
-Pag nag-concentrate ka, hindi masakit. -Hindi.
-Hindi mo ako tatahiin. -Makinig ka, Rodri.
'Pag 'di ko 'to tinahi, maiimpeksiyon sigurado ito.
At 'pag naimpeksiyon, "Paalam, mga paa."
-Hayaan mo akong gawin 'to. -Magtiwala ka.
-Hindi ito masakit, Maza? -Kaunti.
Kaunti lang, Rodri.
-Hindi. -Kagatin mo 'to at 'wag kang tumingin.
Kagatin mo.
-Kagatin mo. -'wag kang tumingin.
-Kaya mo 'yan. -Kagat at 'wag tumingin.
-Isipin mo binti ni Maza 'yan. -Mabilis lang 'to.
Mayroon tayong isa.
Mabuti.
Pagbilang ng tatlo, okey?
-Sandali. -Masakit lang ng kaunti.
Dahan-dahanin mo lang.
-Tahimik! -'Di nga nagreklamo ang baka.
-Sandali lang. -Kaya mo 'yan.
Dahan-dahan.
Madali lang 'to.
-Ano'ng ginagawa mo? -Lintik! Sabi ko na masakit!
-Talagang masakit, Rodri. -Tigil! Tigil! Tigil!
Ikaw at ang karate mo!
-Ang karayom ko. -Ano?
Karate mo ang puwet ko!
Mga tanga 'tong mga batang 'to.
Hindi, binti ko 'to, responsibildad ko. Tama na.
Tama na 'yan!
Pupunta kayo dito,
o bawat sampung segundo, isa sa mga bisikleta n'yo lalangoy.
Ano?
-Bisikleta natin? Hindi! -Hindi ang mga bisikleta namin!
-'Wag kayong tanga. -Nanloloko lang sila.
Bibilang ako ng sampu.
At uumpisahan namin 'yong sa'yo, taba!
Hindi! 'Di puwede!
Simulan mo sa kaniya, pinakamatanda iyon!
Oo na.
Uumpisahan namin sa'yo, taba.
Isa!
Bumalik na tayo.
-Ihahagis na niya! -Dalawa!
Kunin mo na.
-Tatlo! -Bakit?
-Tingnan mo! -Bisikleta lang iyon, Garriga!
Humingi tayo ng paumanhin.
Bahala ka. Bisikleta lang iyon.
-Bago iyong sa akin! -Maupo ka, Garriga. Upo!
-'Tang-ina! -Tingnan mo!
-Kita nyo? -Bisikleta ni taba!
Tingnan mo kung paano lumipad!
At para sa pangalawa. Sige na!
Sige na, Carrot Top!
Maghahagis uli kami ng isa pa, at isa pa,
at isa pa.
Tingnan ninyo!
'Yan si Carrot Top!
-'Yan si Carrot Top! -Garriga, bisikleta lang iyon.
-'Pag bumalik tayo, patay tayo. -Ano na?
Ano na? Isa pa! Gusto ko pa ng isa sa tubig.
-Isa pa. Tulungan mo siya. -Hindi.
Ano na, mga bata?
-Hindi! -Isa pa ang bumagsak!
Ibaba ninyo 'yan!
Tingan ninyo!
Ang asul, wala na. Ano? Ano na?
Halika na, pare!
-Ang panghuli. -Isa pa!
Ang panghuli.
Sige na!
Maayos na paglangoy, mga gago!
Wala ng bisikleta, mga bata.
Mga gago!
-Mga gago! -Ano?
Kumusta naman?
Ano'ng gagawin ninyo ngayon?
-Karate… -Heto, itabi mo 'to at manahimik!
'Wag mo akong buwisitin. Manahimik ka!
Manahimik tayo lahat.
-Matatag na kamay… -Manahimik ka sabi!
Enerhiya…
Pumunta tayo sa kabila.
Magkikita tayo muli, mga bata!
Magkikita tayo muli, pinapangako ko!
-Saan tayo bababa? -Doon sa bato.
'Pag malapit na, patayin ang motor, at gamitin ang kamay natin.
Pero pumihit ka na ngayon.
Oo.
Ingat. Tigil.
Hawakan mo iyong sanga.
Hindi, iyong bato.
Hidi, pero sa kabila.
-'Di tayo makakababa sa bandang 'to. -Oo naman.
Ingat, humawak ka diyan.
Ikaw, hawak diyan.
Ito iyong delikadong lugar. Sama-sama at kalma lang, okey?
Bumaba tayo doon.
Sige.
Sanggol ba iyon?
Wala bang tao dito?
-Suso. -Suso.
-'Wag kang pumasok. -Suso.
-Ano iyan?
Ano ba iyon?
'Wag kang pumasok.
-Magkakaproblema tayo, alam ko. -Alam ko iyon.
Suso…
Halika na.
Álvaro.
Huwag.
-Álvaro. -Tigil.
Álvaro.
-Patay na siya. -Aalis na ko.
-Garriga. -Ano?
-'Wag kang umalis. -Hindi. Patay na siya.
-Patay na siya. -Hindi. Sama-sama lagi.
-Kaya nga umalis na tayo. -Sama-sama lagi.
-Patay na siya. -Patay na siya.
-Kailangan na nating umalis. -Dito ka lang.
-Umalis na tayo. -Iyong kutsara.
-Patay na siya. -Tahimik.
-Patay na siya. -Hindi.
Álvaro, ano'ng ginagawa mo?
Ano'ng ginagawa mo?
'Wag mong kunin 'yan, Álvaro.
Álvaro.
-Iwanan mo ang sanggol diyan. -Álvaro.
-Ano'ng ginagawa mo? -Halika na.
-Ano'ng lintik na ginagawa mo? -Álvaro…
Lintik!
Isa kang tanga.
-Halika na. -Ibalik mo ang sanggol.
-Kunin mo 'to, Garriga. -Halika na.
-Kadiri! -Kunin mo.
-Halika na. -Dito tayo.
Tumigil tayo dito.
-Oo. -Hesus.
Ingat.
Ipasa mo iyong bote.
Sige.
Pero kaunti lang.
Heto.
At heto ang kutsara.
Linisin mo.
Linisin mong mabuti.
Buksan mo at bibigyan ko siya ng kaunti.
Buksan mo at maglagay ka ng kaunti dito.
Kaunti lang.
Hayan.
Gusto mo ba ng kaunti?
Gusto mo ba?
Nagustuhan mo ba?
'Di ko naisip na ganito pala magkakaroon ng babae sa grupo,
-pero ayos lang. -Oo.
Pero, Álvaro, tingin mo ba dapat nating siyang dalhin sa mga pulis?
Baka hindi pa patay ang ina niya at magkaproblema tayo.
Hindi natin siya dadalhin sa pulis.
Ano, para mapunta siya sa juvenile facility?
-Hindi puwede. -Ano'ng gagawin natin?
'Di natin siya madadala sa bundok. Bumalik na lang tayo.
Hindi tayo babalik.
Dadalhin natin siya at pagkatapos sa ospital.
Dapat ibalik natin siya.
Wala tayong alam sa pag-aalaga ng sanggol.
Kailangang uminom sila bawat ilang oras.
Bukod doon, baka 'di pa patay ang ina at panakot lang 'yon.
At ninakaw natin ang nak niya.
Maza, patay na ang ina.
Nakita natin siya.
Kung buhay pa siya, ano'ng klaseng buhay iyon?
Pangit na buhay, pero wala kang karapatan para kunin siya.
Aalagaan natin siya tulad ng pag-aalaga natin sa isa't-isa.
Sa ayaw at sa gusto n'yo.
-Tama? -Sige. Tama na 'yan.
Isa siya sa atin at aalagaan natin siya.
-Ayos ba sa inyo? -Oo.
-Oo.
Maza?
Yari na mga, pare.
Oo.
Bigyan natin siya ng magandang pangalan.
-Esperanza. -Lintik.
-Talaga? -Ano?
Ang pangit.
May tita akong ganoon ang pangalan.
May bigote siya.
Sumpa man. Ang kati noon.
At amoy matanda siya.
-Ikaw din naman. -Grabe, Garri.
Ang galing, Álvaro.
Esperanza.
Sige, umalis na tayo.
Mag-impake at tara na.
-Sige. -'Wag mag-aksaya ng oras.
-Okey. -Halika na.
-Iyong kutsara. -Heto.
Halika na.
Tingin mo tama siya tungkol sa halaman na nakagagaling?
Bakit mo naitanong?
Kung totoo iyon, baka mapatalino ako noon.
Para hindi ako bumagsak sa lahat.
Paano ko sasabihin sa magulang ko?
-Ano? -Gaano kadami?
Tingnan natin.
Ilan lahat iyan?
-Pasado ba o hindi? -Hesus.
Hindi, tingin ko bagong rekord 'to.
-Hala. -Pitong bagsak.
Hala!
Nadaig mo ang sarili mo, pare.
-At itong sulat? -Hindi.
-Oo. -Huwag.
Pakinggan mo.
"Inirerekomenda kong umulit ng taon. Kailangang sabihan ng dalawang beses."
Galit siya sa akin.
Oo, sige.
Tinatawag ka niyang tanga.
-Hesus. -'Di puwedeng pakita sa magulang mo 'yan.
-Alam ko. -Ano'ng gagawin ko?
-Pekein mo. -Pa'no ko pepekein?
Alam mo ba ang pirma ng nanay mo?
Hanapin mo at kopyahin mo.
-''Wag mo ng ipakita sa kanila. -'Wag mo siyang intindihin.
Wala siyang alam.
Gawin mo lang ang ginawa ko. Magkasakit ka.
Iyon lang. Alam mo ang mga grado ko dati.
Malala, oo.
Ngayon puro A na. 'Di nila ibabagsak ang patay na bata.
Tigilan mo nga iyong pagbanggit ng patay na bata.
-Ano? -Alam naming may sakit ka,
'di kailangang ipaalala kada limang minuto.
Walang problema. Nakakatawa nga.
Walang problema kung isang beses mo lang maririnig.
Pakinggan mo siya buong araw, tingnan mo kung nakakatawa pa.
Subukan mong mamuhay ng ganito.
-Talaga? -Oo.
-Oo.
-Ano? -Sana makita natin ang halaman
at lunukin mo ng buo, gago.
'Pag may nangyari, nakikita ko na ang mukha ni Inay at Itay.
'Pag tumingin sila sa akin, ikaw ang nakikita. Iyon na.
Ano na ngayon?
'Di na nakakatawa ang sakit mo?
Naiihi na ako sa katatawa.
Maza…
Álvaro, pare…
-Ayos lang lahat? -Oo.
-Ayos lang. -Sigurado ka?
Oo.
Tensiyonado iyong kambal. Pumunta tayo sa party.
Heto na naman.
Suso, naglalakad tayo buong araw.
Pagod na kami.
Mabuti pang magpahinga tayo at magpakasaya.
Kailangang makuha natin iyong bulaklak -bago mag-umaga.
'Di puwedeng magdala ng sanggol doon.
May oras pa.
Sandali lang naman 'to.
'Di natin puwedeng bigyan lagi ng tsokolate ang sanggol.
-Kailangan ng gatas. '-Di ka talaga titigil sa party na 'to.
-'Di titingin sa'yo ang babaeng 'to. -Alam ko,
pero kailangang makipagsapalaran. Alam mo, pare.
Tara sa party.
-Halika na. -Doon tayo dumaan.
-Oo. -Sumayaw ng kaunti.
-Kung gusto n'yo… -Sumayaw ng kaunti.
Halika na.
-Gaano kalayo? -Sampung minuto.
Sampung minuto?
Malapit lang.
-Sige, kukuha ako ng gatas. -Halika na!
-Ayos! -Halika na!
-Puwede pa tayong tumae. -Tumae?
Hindi. Makibagay tayo, hindi magpabaho ng bahay.
Sige, sayaw, pero pag sinabi ko, aalis na tayo.
-Ayos! -Okey, Garri?
Salamat, Suso, diyos ka.
-Iyong beybi. -Halika na!
Pupunta tayo sa party!
-Alam mong ito ang pinakamaigsing gabi. -Oo, Midsummer's Eve, bakit?
Sabi mo kasi sampung minuto at 40 na.
'Di na tayo aabot.
Álvaro, sandali. Gusto kong kausapin ang kapatid ko.
-Ako'y… -Ano'ng problema?
Pasensiya na kung sumigaw ako kanina, 'di ko dapat ginawa iyon.
Okey lang. Ayos lang ako.
Tol…
Natatakot ako.
Natatakot akong 'di…
'di na makagugol ng isang araw kasama ka.
Na… na mawala ka.
Hindi. Hindi ko kaya!
Ayos lang 'yan.
'Wag kang mag-alala, Dani.
Mahal kita.
Mahal na mahal kita.
Mahal na mahal kita, Álvaro.
Natatakot ako'ng mawala ka.
Natatakot ako'ng mawala ka, Álvaro.
Okey lang 'yan.
-Tingnan mo siya. -Oo, pare.
Pa'no kung 'di tayo pumunta?
Karga mo 'to kanina pa.
-Kailangang makipagsapalaran. -Oo. At tumae din, tama?
-Naglalakbay tayo. Doon sa may kakahuyan. -Garriga.
-Anong plano mo doon sa babae? -Dumating ako, babati, maaamoy niya ako…
ninakaw ko ang aftershave ni itay at sabi ng ad
na nababaliw ang mga babae dito.
-Maiiwan ang amoy ko. -'Di problema kung tumae tayo.
-Walang tatae! -Iwan ang amoy natin.
-Hindi. -Para maalala nila tayo.
-Walang tatae at iyon na. -Gago.
Ingat.
Sinusuklay niya ang buhok niya.
Ano itsura ko?
-Ayos. -Patingin nga.
-Sige. -Ikaw na.
-Galing, Garriga. -Mapapalingon sila.
-Paano si Esperanza? -Ano'ng gagawin natin sa kaniya?
-Rodri, kunin mo iyong bag? -Bag?
-Ilagay sa bag ni Garri? -Oo.
-Buksan mo. -Ilagay mo.
-Magbabantay ako. -Ingat, pakiusap.
May dumarating.
Ang gaganda nila.
-Pare. -Ano?
Magpokus ka.
-Ingat. -Halika na.
-Handa na? -Okey, hayan na.
Halika na.
Kukuha ako ng gatas tapos aalis na tayo.
-Okey. -Garriga?
-Oo. -Makinig ka.
'Pag nakita mo, halikan mo.
-Tiwala lang. -Halikan? Wala pa akong nahahalikan.
May nahalikan akong tatlong babae. Tandaan mo, "Malaking bayag."
-"Malaking bayag." -Malaking bayag.
Ano'ng sabi niya?
Niloloko mo ako, 'di mo alam?
Ang taktika! 'Pag hahalikan mo na siya,
buka mo bibig mo na parang sasabihing "malaki".
-Malaki. -Ganiyan.
'Pag ipapasok mo na ang dila mo, "bayag."
-Ipasok ang dila ko? -Oo naman.
-Ano'ng sinasabi mo? -'Tang-ina naman!
-Kagaguhan. -Ipasok mo ang dila!
-Hindi! -Lintik, Garriga!
Okey…
-Saan ang kusina? -Doon.
Suso, 'wag kang tumae, okey? Seryoso.
Tumae ka.
May nakikita ba kayo doon?
-Hala. -Lintik.
Ano?
Alin ba siya diyan?
Nasaan siya, Garri?
Iyong naka-pink.
Ang ganda niya, 'no?
-Oo, pare. -Oo.
Iyong sinabi ko.
-Malaking bayag. -Sige na, Garri.
Sige na, pare.
-Gusto niya ang tugtog. -Kung matatawag mong musika 'to.
Nag-gigitara ka, 'di ba?
-Dali. -'Wag ang gitara.
-Kuha tayo ng maiinom. -Sige.
Nagugutom ako.
-Kambal sila, pare. -Kambal?
-Naisip ko lang. -Sumulyap siya sa'yo.
-Kung ganoon… -Bastos.
Garriga, may sumusubok sa bebot mo.
-Sandali mo na 'to. -Sugod na.
-'Wag muna. -Gawin mo o ako na.
-Ano? -Wala tayong gagawin?
-Hindi. -Ang ganda ng ulo ko.
Ang galing, Garriga!
Alamat!
Ang galing!
Ayos, ang galing!
Kaibigan ko iyan!
Garriga!
Sige!
Alamat! Isa kang alamat!
Alamat!
Nasa klase kita, tama?
Oo. Garriga.
Barriga, tigilan mo ang paghataw sa drums na parang baliw.
kung hindi tatawag ang mga kapitbahay sa mga magulang ko at tapos ang party.
"Garriga", pero ayos lang ang "Barriga."
-Titigil na ako. Paumanhin. -Okey.
Sabi ko tumayo ka na.
Okey.
Garriga, ayos lang iyan.
Ang galing mo.
Hahanapin ko si Suso.
Umalis na tayo dito.
Suso.
-Barriga. -Oo?
Pasensiya na kung bastos ako kanina.
Alam kong Garriga ang pangalan mo, nagbibiro lang ako.
Ayos lang iyon.
Naligo ka ba sa aftershave o ano?
Hindi. Ibig kong sabihin…
-Hindi ako naglalagay ng aftershave. -Hindi?
-Naglagay lang ako ng kaunti. -"Kaunti."
Narinig mo ba iyon?
Parang sanggol o kung ano.
Tingin ko naglalampong na pusa.
Oo, ako ay…
-May mabaho. -Hindi. May kaunti…
Kaunti? Tingin ko iyong kubeta.
-Rocío! -Ano?
Ano?
Kuwan…
-May sasabihin ako sa'yo at… -Ano? Ano iyon?
Ano kasi… ito ay…
-Ito ay… -Ano?
-Ang makasama ka ngayon… -Ano?
…ay ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko.
At ikaw ang pinakamagaling na babae sa klase.
At…
maliligo ako sa 20 litro ng aftershave para sa iyo.
At…
kung hindi ako duwag, hahalikan kita.
Garriga, hindi ka pa nakakahalik ng babae, hindi ba?
Malaking bayag.
-Ano? -Wala, ako ay…
Hindi, hindi pa.
Mga pare!
Ano'ng meron?
Nagawa ni Garriga.
-Kanino? -Kay Rocio.
-Talaga? -Iyong naka-pink.
Ano'ng problema?
Ano'ng ginagawa mo?
-Ang Sioux. -Ang Sioux?
-Mga gago sa bayan. -Mga gago?
Ang Sioux, papatayin nila ako.
-Sino'ng papatay sa'yo? -Iyong mga gago, ang Sioux.
Pero…
Isang kalbo, saka isang mataba…
-Wala? -Doon ka ba sa gitna?
Hoy, hoy, hoy!
Ang Sioux!
Mga gago!
Takbo, dali!
-Takbo, pare! -Hoy, mga uhugin!
Tigil!
-Iniisip n'yo ba talagang kaya ninyo kami? -Ano ang gusto ninyo?
Sayang ang oras, pare. Alin diyan ang kukunin ko?
-Ikaw at ako-- -Hindi.
-Gusto mong lumaban? -Huwag.
-Oo. -Hindi.
-Oo.
-'Wag iyong may sakit. -May sakit.
Na may ideya na basagin ka ng boomerang.
-Iyon ang lalaban sa'yo. -Hindi kita lalabanan.
Hindi nakakahawa ang sakit ko.
Kahit na, pero alam ng buong bayan na hindi ka na tatagal ngayong tag-araw.
Promdi ka lang.
Lider ng mga gago. Ano'ng problema?
Takot na siya ngayon, ano?
-'Di ako takot. -Takot sa batang may kanser.
Alam mong hindi.
Gaya ng nakaraang taon na nagpunta ka sa pool at ang duwag mong pamilya.
'Wag mong banggitin ang pamilya ko!
-Oo. -'Wag mong gawin.
Nakita nila ako at lumayo sila.
-Puro kayo duwag. -'Wag mong banggitin ang pamilya ko.
Narinig mo ako? 'Wag mong banggitin ang pamilya ko.
Duwag ang sa'yo, pinapalaban ang batang may sakit sa akin.
Tingnan mo ako, kalbo!
Amoy kamatayan ka. Nakakadiri.
Manahimik ka! Alam mo kung ano ang nakakadiri?
Ikaw at ang pagkukunwaring matigas. Para saan? Manakot ng tao. Walang kuwenta.
Mabuti pa ang kalbo kong ulo kaysa sa mullet mo!
-Hindi ako mamamatay. -Lumayo ka.
Maganda ang buhay ko, salamat sa kanila at sa pamilya ko.
Inaalagaan nila ako. Wala ako ngayon sa ospital salamat sa kanila.
-Mahal nila ako. -Lumayo ka.
'Di tulad mo, walang nagmamahal sa'yo.
-Ano? Ano'ng problema? -Lumayo ka.
Takot akong mamatay, pero hindi ako mamamatay mag-isa dahil--
'Tang-ina!
Sige na.
Maza!
'Wag mong galawin ang kapatid ko! Nakuha mo?
Oo, lintik!
Nakuha mo?
-Maza, tara na! -Nakuha mo?
-Oo, nakuha ko! -Nakuha mo?
-'Wag mo siyang galawin! -Maza.
Naririnig mo ba ako?
-Oo! -Mabuti!
-At lubayan mo kami. -Halika na.
Umakybay ka sa akin. Tara na.
Ingat. Kunin mo sa kabila.
'Wag mo akong hawakan!
'Wag mo akong hawakan.
Ano'ng tinitingin-tingin ninyo?
Mga walang kuwenta!
Ingatan ninyo si Álvaro.
Dahan-dahan ka, ang bilis mo.
Dahan-dahan.
Ingat.
Ayos ka lang, Álvaro?
Maayos na ngayon.
Umuwi na lang tayo.
Mabuti pa siguro.
Kailangang makuha natin ang bulaklak para sa itay mo.
-Kailangang makuha natin. -Mahina ka na.
Hindi, Maza.
Sama-sama palagi.
Kunin natin ang bulaklak.
Salamat, pare.
Painom ako.
Heto.
Papatayin ka ng Sioux.
-Buti na lang nandito si Maza. -Oo.
Huling party na maiimbita tayo.
Sandali lang.
Kayo hindi, pero ako…
-Oo, sige. -Ang nanalo.
Kung mananatili tayo dito, kailangang gumawa ng apoy.
Oo, gagawa kami.
-At tatalon sa ibabaw. -Oo naman.
-Tatlong beses, at humiling. -Gawin natin.
-Sige, Garriga! -Tatlo, dalawa, isa!
Ang init!
-Sige na! -Talon!
Sabi nila kung ano ang inihagis sa apoy
sa Midsummer's Eve, maiiwan ito doon.
Iwan natin ang lahat.
Ano ang gagawin mo?
-Hoy! -Lintik!
Makipagsapalaran.
-Sige! -Ang Rodrigo namin!
Ang galing!
-Isang alamat! -Iyan si Rodri.
Pero bakit, pare?
Bakit hindi?
-Lintik, Rodri. -Naku.
-Si Esperanza 'di din alam ang sasabihin. -Ano'ng problema?
Tingnan mo siya!
Ang gandang araw, 'di ba?
-Pinakamagandang araw ng buhay ko. -Ang ganda nga.
Binugbog ng kapatid ko ang lider ng mga Sioux.
Biniyak ko ang mukha niya.
-At mga paputok ko. -Oo, Garriga.
Ang mga paputok…
-At ang una nating whiskey, mga pare. -Oo, iyon din.
At may babae sa grupo natin.
At humalik ako sa babae.
-Oo. -Magaling.
Tagumpay na misyon!
-Hinalikan ka niya, loko. -Oo!
-'Di mababago ng order ang huling resulta. -Oo!
-Saan mo nakuha iyon? -Sa pagpasa sa math, 'di tulad mo.
-Hala! -'Pag nalaman ng itay mo ang grado mo…
Hindi, kontrolado ko ito.
-"Kontrolado." -Makipagsapalaran.
-Iyon nga! -Rodri!
Ang pare kong si Rodri.
Ayos lang, Esperanza.
Ayos ka lang.
'Pag nakita namin ang bulaklak, dadalhin ka namin sa ospital.
At makakahanap ka ng bagong pamilya.
Pero sa ngayon, kami ang titingin sa'yo.
Suso.
Halika dito.
Sige.
Gisingin mo si Garri.
Garri.
Garriga, gising.
Halika dito.
-Ano? -Ano'ng problema?
Akin na.
Maza…
Ano iyan?
Ito ay…
Maza…
Ano?
Puputulin ang braso ni Álvaro sa loob ng sampung araw.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Ayaw niyang malaman ninyo.
Gusto lang niya ng isang huling paglalakbay.
Bawat gabi, sinusukat ko ito para malaman
kung malaki o maliit ito, o kung may nagagawa ang chemo.
At pareho ito lagi, 43 sentimetro. Pareho palagi.
'Wag kayong magsalita ng kahit ano, ayaw niyang malaman ninyo.
Kaya sensitibo siya nitong mga nakaraang araw.
Mamamatay ba siya?
Sa ngayon, puputulin muna ang braso niya.
'Wag kayong magbanggit.
-Sige, 'wag kang mag-alala. -Hindi kami magsasalita.
Kunin mo.
-Kunin mo 'to, Rodri. -Ang lamig.
'Wag mong sirain, okey?
Álvaro, kunin mo iyong ibinigay ni Maza.
-Maza, mayroon ka pa diyan? -Okey.
Kaunti pa.
Ilagay mo sa loob, Álvaro.
Ingat. 'Wag kang maghulog.
Ano'ng gagawin natin?
Iinom ba ang bawat isa bago dalhin sa itay mo?
-Ayos lang ba? -Oo naman.
-Sinong mauuna? -Ako.
Sandali lang.
Ibigay natin ang hati natin kay Álvaro. Kailangan niya ng lakas.
-Sang-ayon ba lahat? -Oo.
Oo.
-Sigurado ka? -Sigurado, pare.
-Inom na, pare. -Inom.
Maraming salamat.
Kailangang dalhin si Esperanza sa ospital.
-Gaano kalayo? -Mga tatlong oras.
Lakad lang.
'Di kaya ng tatlong oras 'pag ganito si Álvaro.
'Pag ganito na ano?
-Kaya ko 'to. -Sigurado ka?
-Oo. -Sandali.
May ideya ako.
Kumusta!
-Sige na. -Maghihintay kami dito.
Okey, halika na.
Kunin mo siya.
Esperanza…
Paalam, Esperanza.
ALAGAAN N'YO SIYANG MABUTI. ANG PANGALAN NIYA AY ESPERANZA.
Itay, may dala kami para sa iyo.
Tulungan mo ako, Maza.
Natapos ko na ang pool ng mga Casebio kahapon.
Ginawa ko tulad ng bilin mo.
Ang ganda nito.
Ang higpit sa akin ni Inay.
Ginagawa niya ito para sa iyo.
Ito ang kagustuhan mo.
Lagi kaming nag-aaway.
Laging nagtatalo.
Pero wala na akong pakialam, Itay.
Mahal na mahal kita, Itay.
Mahal na mahal kita.
At ayoko…
na iwan mo kami.
Lagi mong sinasabi na marunong ang kalikasan.
Ibinigay na namin sa iyo ang mahiwagang gamot.
Dahil hindi ko alam…
Hindi ko alam ang gagawin ko 'pag nawala ka.
Ayaw kong mawala ka.
Dahil hindi ko ito magagawa ng mag-isa.
Pakiusap…
Pakiusap, Itay.
Itay…
Pakiusap, Itay.
Pakiusap.
Itay…
Mga pare, dito na ako.
Mahirap tumbasan ang taong ito.
-Oo. -Mukhang 'di maganda 'to.
At, Álvaro… walang mamamatay, okey?
"Wag kang mag-alala. Hindi.
Kasinglakas na ako ng kalabaw.
Mahirap matumbasan, oo, pero kaya ito. Tayo ito.
'Pag sinabi namin sa itay mo, magwawala siya.
-Oo nga. -Sigurado.
Ihanda ang mga kamay.
-Lahat. -Álvaro?
Sama-sama palagi.
-Sama-sama palagi! -Sama-sama palagi!
Halika dito.
Ang pinakamahusay na grupo.
Ano, tara na?
Mauna na siguro kami?
-Oo. -Sandali.
Ano?
Grabe.
Ano iyan?
Talaga, Garri?
Ngayon lang ito, Maza-san.
Salamat, pare.
Sandali.
Vulture, sa'yo na.
-Patingin. -Salamat, pare.
-Palitan ng cards, talaga? -Ngayon lang.
Oo naman.
Kailangan ko pang ibalik ang traktora.
-Kita tayo. -Ingat.
Paalam, ingat ka lagi.
-Rodri. -Álvaro.
Sa susunod na Midsummer's Eve,
-wala ka dapat bagsak. -'Di na.
Kita-kita na lang, mga pare.
-Sige na. -Hindi, pare.
Sige, mga pare.
Paalam.
-Ingat. -Ikaw rin.
Paalam.
-Paalam. -Kita tayo sa Alcorcón, Suso.
-Sige. -Paalam.
Makinig ka, Rodri,
'di mo kailangan ng mahiwagang gamot, mabuting tao ka.
Sabi ni Itay, "Ang talino ay regalo at ang kabutihan ay pag-pili."
Tingnan mo.
Para sa iyo ito.
Pinakamabuting bagay sa pagpunta ay ang pagbalik.
May kasabihan dito na sinasabi sa masasamang tao,
dahil 'di ka dapat magpa-api kahit kanino.
Ayos ba?
'Tang-ina.
-Sabihin mo. -'Tang-ina.
'Tang-ina, mas malakas.
-'Tang-ina! -'Tang-ina!
'Tang-ina!
-Sige, alis na. 'Tang-ina. -'Tang-ina.
'Nay, 'Tay…
Kailangan ko kayong makausap.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Manolo Aycardo