Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Okulun son günü.
1985'te 15 yaşındaki her çocuk için bu saf mutluluk demekti.
Ama hayatım öyle kolay değildi.
En kötü kısım da sizi kovalayan azmanlar değil,
yakalanınca olacaklardı.
Gelin buraya!
Gelin buraya pislikler!
Gelin lan şerefsizler!
Korkaklar!
Gelin buraya küçük veletler!
Korkaklar sizi!
Bu hentbolcu şerefsizler son gün bile rahat vermiyor.
Evet.
Aptallar Nike'larımı çalacak.
Notlarını ne yapacaksın? Sınıf tekrarı mı?
-Seni öldürürler. -Bir çaresini bulacağım Noguera.
Buradan gitmem lazım.
Bu trafikte babam deliriyor.
Git de notlarını yükselteceğine ikna et.
Yoksa seneye arkadaşsız kalırım.
Ne yapacağımı bilmiyorum ama Yaz Ortası Bayramı'ndan sonra yaparım.
Siktir! Geliyorlar!
Sen sola git, ben sağa!
Koş!
Yazıklar olsun!
Hayvanlar!
Korkaklar! Buraya gelin!
Korkaklar!
Kaçmasanıza korkaklar!
Geldi sonunda.
Gidebilir miyim beyefendi?
Evet.
Çok teşekkürler.
-Hep son geliyorsun David. -Biliyorum.
-Bir dahakine koşarak gel. -Koştum zaten baba.
-Cevap verme! -İstemiyorum.
Hadi gidelim.
Geciktiğin her dakika trafikte 30 dakika demek.
-Bin kere söyledim. -Evet.
El salla arkadaşlarına.
Bize karşı olmasan da onlara karşı insan ol.
Hazır mısın?
Evet.
Onun yüzünden yine geç kalacağız.
Gidelim hadi.
Gidiyoruz.
Şu oyuncağı bıraksana!
-Hazırım. -Şu çocuk yok mu…
-Hadi, yol uzun. -Takmış kulaklıkları,
-kendi dünyasında. -Hadi.
Yine mi ton anne?
-Leş gibi kokmuş. -Hayır!
Ye de kapa çeneni!
-Mutlu olmuyor. -Kokan sensin.
Balık olsa da jambon olsa da aynı.
-Ne tuhaf çocuk. -Kapa çeneni ve ye.
NETFLIX SUNAR
Hadi be!
Ehliyetin piyangodan falan çıktı galiba.
Bırak geçsin canım.
DOLU
Lúa.
-Ne var? -Bak, Galiçya'ya geldik.
Araba burayı çıkmaz. Herkes insin.
Zavallı teneke yığını.
Kapılara dikkat edin.
Merhaba!
-Nasılsın dede? -Çabucak geldik.
Gel buraya. Bir sarıl.
Nasılsın?
-Yakışıklı seni. -Uzun bir gün oldu.
-Yorgun musunuz hepiniz? -Biraz.
Oğlum benim.
Belimi kıracaksın!
Hiç yemek yemiyor musun?
-Yiyorum tabii. -Sağ ol.
-Zayıflamışsın. -Evet.
Sonra görüşürüz anne.
-Ne? Nereye? -Arkadaşlarımla takılacağım biraz.
-Uzun zamandır görmedim. -Daha yeni geldik.
Dedenlerle konuşsana.
Bırak çocuk eğlensin.
Akşam dokuzda yemekte ol.
-Tamam. -Hiç gecikme.
Ve üstünü kirletme.
Tatile çamaşır yıkamak için çıkmadım.
-Tamam. -Ah şu çocuk…
Tam dokuzda David!
Tamam.
Oğlum, sizi bekliyordum.
Hayır! Hayır, lütfen! Hayır!
Bekleyin!
Hayır!
Hayır! Bırakın!
Hayır!
Bir şeylerin döndüğünü biliyordum.
"Nerede bunlar?" dedim.
Yemin ederim. Ağacın arkasından gördüm.
-Tabii. Görmüşsündür. -Evet.
Seni hep kandırıyoruz.
Neyse. Ne haber?
Kart takas ediyorduk. Bu şerefsizde Carrasco var
ve kimseyle değişmiyor.
En son o kaldı.
Butragueño ile takas ederim.
Kaç kere söyledim, onu veremem.
Bende iki tane olan, sende olmayan bir şeyle
-takas etmen lazım. -Bakalım.
Var, var, var…
-Bu yok. -Olmaz.
-O zaman takas… -Hayır, istemiyorum.
-Bununla edelim işte. -Olmaz.
Hâlâ kart takasladığınıza inanamıyorum.
-Çocuk işi bu. -Hayır.
Koleksiyoncu işi.
Bak, bu ikisi, üstüne de iki tane çelik misket.
Misket çocuk işidir.
Çok havalısın lan.
Hey…
Daredevil çizgi romanın var.
-Maza, bak. -Elleme!
-Ellemesene. -Bak, Daredevil.
-Hadi, bir bakayım. -Göster.
-Bir tane. -Hayır.
-Hadi, bir sürü var. -Parayla aldım, benim.
En azından sana harçlık veriyorlar.
Ne yapayım?
Kardeşin nasıl?
İyi. Hastaneden çıktı.
İçeride kalmaktan bıkmış.
-Dışarı çıkacak mı? -Bilmem.
Durumuna ve yaptığımız şeye bağlı.
Al bunu.
Cidden mi Garri?
-Ne kadar cömertsin Garriga. -Çok cömerttir.
Söylenmeyi bırakın.
Yani…
Bak Maza.
Amma pintisin ya.
Suso nerede? Burada olması gerekmiyor mu?
Casebio ailesinin evindeki havuzda çalışıyor.
-Çok meşgul. -Gidip sürpriz yapsak ya?
Güzelce bir korkutalım.
-Evet. -Hadi.
Gir şuraya!
Ne yapıyorsunuz?
-Tam aptalsınız. -Yarın iş yok, değil mi?
Bugün bitirirsem olmaz.
Babama hastanede söz verdim.
Baban nasıl?
Biraz daha iyi diyorlar ama henüz uyanmadı.
-Yarın ne yapacağız? -Benim bir fikrim var.
-Öyle mi? -Parti veren bir kız var.
-Kız mı? -Birkaç müzik grubu da çıkacak.
Peki sen davetli misin?
-Sayılır. -Bir dakika.
"Sayılır" ne demek? Davetsiz mi gideceksin?
Kız da grubumuza katılabilir.
Ne?
Grubunda kız olmayan tek ezikler biziz.
-Kim takar? -Bir kızın partisine
izinsiz gidip "Grubumuza katılmak ister misin?" diye
sormayı düşünen tek ezik sensin.
Aptal mısın?
Beni tanıyor. Aynı sınıftayız.
-Risk almak gerek. -Riskmiş.
Daha iyi fikrim var.
-Tüm gece takılalım. -Evet, partiye gidebiliriz.
Garriga, boş versene.
Nereye gitmek istiyorsun?
Dağın tepesine.
Sabah altıda kalkarız, sonraki gün geri döneriz.
Güzel olur ama bana izin vermezler galiba.
-Yapma Rodri! -Herkes gidiyor, de.
Birlikte gideceğimizi söylesem de
-hep aynı cevap. -Ne?
"Herkes köprüden atlasa sen de atlar mısın?"
-Vay ezik. -Hey! Dikkat et.
-Sizin için kolay. -Pisliksin.
Dağda ne yapmak istiyorsun?
Kamp.
Havai fişekleri ve kamp ateşini izleriz.
İnanılmaz manzaralar var.
Bu kadar mı?
-Planın bu mu? -Evet.
Ta dağın tepesine kadar çıkma amacın
-manzara mı? -Bisikletle çok uzakta değil ki.
Hem sen ne bileceksin ki? Alcorcón'da yaşıyorsun.
Süpersin.
-Oraya nasıl gideceğiz? -Tehlikeli yoldan.
Ne? Hayatta olmaz.
Orası olmaz.
Tehlikeli yol gerçekten tehlikeli.
Hiç görmedik bile, nereden biliyorsun?
Evet.
Evet ama ne bileyim.
-Bitkilerden dolayı mı? -Ne bitkisi?
Hayır, farklı bir şey istiyorum.
Tüm sene buradayım ve hep aynı şeyi yapmaktan bıktım.
Bitkilere ne olmuş?
Hiç.
Yaz Ortası Bayramı'nda güneş doğmadan önce
o bitkilerin sıvısını içenin
her şeyi tedavi olurmuş.
Ama bu sadece efsane.
Babam buna "Doğanın Nefesi" diyor.
-Doğanın Nefesi mi? -Köylerde anlatılan
-kocakarı masalı işte. -Değil.
Yılda sadece bir kere olan sihirli bir an.
Gitmek istemiyorsanız da aynı şeyleri yaparız.
Aynı şeyleri yapmak istemiyorum.
Gidip bakalım.
İşimi bitirmem lazım.
Yarın altıda Maza'nın evinde.
Mükemmel.
Siktir! Benim gitmem lazım beyler!
Başarabilirsin! Roket gibisin oğlum!
Yarın gel!
Evet!
Kardeşin gelecek mi?
Bilmiyorum. Hastaneden dün çıktı ve 10 gün sonra dönmesi gerek.
Söyle, o da gelsin. Ne zamandır görüşmedik.
Söylerim.
Çıksana, işimi bitireyim.
Garriga!
Su sıçratma! Yeni kurulandım.
Hayırdır dostum?
-Selam yok mu? -Bırakın beni!
Bırakın beni, diyor.
Bırakın onu!
N'aber yakışıklı?
Ziyarete geleceğini söylemedin.
-Kaybolun! -Ne oldu velet?
Takılmak istemiyor musun? Hadi ama!
Aban pedala hadi!
Pedal!
Bırakın lütfen!
Bakın nasıl da gidiyorum!
Çok hızlıyım!
İşte böyle!
Hadi!
Hadisene! Bizim kadar hızlı ol!
Hadi, hadi!
-İşte böyle! -Korkaklar!
Hadi velet!
Daha hızlı! Hadi!
Gel bakalım velet.
Yakaladım.
Beni sıkıştırdılar
ve göle ittiler. Kaçmaya çalıştım
ama sayıları çok fazlaydı. Hepsi bu.
Gülmesenize!
Baba.
Hikâyeye bak. Ne bekliyordunuz ki?
-Su birikintisine düşmüşsün. -Hayır!
Nasıl yaptın bunu?
Pislenmişsin. Git değiştir.
Hadi, anneni duydun.
Yemeğini de mutfakta yersin.
-Ne? -Televizyon da yasak.
-Neden? -Serserisin.
-Ceza vermeyin.
-Ben hemen yıkarım. -Nine, öyle deme.
Ninemi dinleyin. Haksızlık bu!
Hep beni kovalıyorlar.
Önce hentbolcular, şimdi pislikler.
-Başka? -Benim suçum yok.
Kızılderili yüzünden. Mikrop gibi biri.
"Kızılderili" mi? Öyle mi?
"Pislikler" demiştin. Hangisi?
Hikâyeler yazıp duruyorsun.
-Hikâye değil. -Yalan söylüyorsun.
Baksana. Sana tatlı da yok.
-Ama neden? -Soru sormayı bırakmazsan
yemek bile yemeden yatarsın. Duydun.
Hadi.
Üstünü başını çıkar.
Ah şu çocuk…
Çok pis.
Hadi ama.
Köyde Kızılderililer varmış!
-Sen ondan beterdin. -Babasına çekmiş.
-Ben melektim be! -Tabii ya!
Anne.
Ben yatacağım, tamam mı?
-İyi olur. -Tamam.
-Yorgun musun? -Evet.
-Tabii.
Yarın bayram için Suso'lara gideceğiz.
-Parti yapıp orada yatacağız. -Harika.
Kimler gidiyor?
Her zamanki tayfa.
Ben de gitmek istiyorum çünkü Suso babası yüzünden zorluk yaşıyor.
-Evet. Zavallı şey. -Zavallı çocuk.
-Evet. -Evet.
Gerçekten zor.
-Gidebilirsin. -Sağ ol dede.
Ama yemek vaktinde bizi ara.
-Tamam. -Haber ver.
Tamam, veririm.
-İyi geceler. -Sana da.
İyi geceler.
-Hadi. -İyi uykular.
-İyi geceler. -Görüşürüz.
-Böyle işte. -Ne kadar sürer, görürüz.
Evet. Tanrım.
Ben uyumuyordum ki canım.
Ne oldu sana?
-Kızılderili beni öldürecekti. -Ne?
Ne yaptı?
Pislikler etrafımı sarıp beni göle attı.
-İkizler! -N'aber?
-Álvaro! -Selam!
Nasılsın?
İyi misin?
N'aber kanka?
-Nasılsınız? -Selam Rodri.
İyi misin?
-Evet, sen? -İyiyim. Hep iyiyim.
-Álvarito! -Garri!
-İyi misin? -Evet, sen?
N'aber?
Susiño!
-N'aber? -Nasılsın?
-İyiyim. -Her şey yolunda mı?
-Evet. -Sen nasılsın?
İyiyim. Hep iyiyim. Öyle görünmüyor muyum?
-Nereye gidiyoruz şimdi? -Her zamanki gibi tapınaklara.
-Tamam. -Hadi gidelim.
Ailene nerede olacağını söyledin?
Sizin evde.
Hadi canım!
Ben de sizin evi söyledim!
Garri, niye gülüyorsun?
Ya ararlarsa?
Bir şey olmaz.
Babam telefonu hiç açmaz.
Tanrım.
Siz ne dediniz?
Garri'lere gittiğimizi.
Seni söyleseydik Álvaro'ya izin vermezlerdi.
Bunu önceden kararlaştırmalıydık.
Birimizin ailesi ararsa hepimiz mahvolacağız.
İyi ki sana izin vermişler.
Tedavi nasıl gidiyor?
Her zamanki aynı bok.
Tedavi için ilaç veriyorlar
ama seni mahvediyor çünkü iyiyle kötüyü ayırt edemiyor.
İyileş diye iki hafta veriyorlar, sonra başa dönüyorsun.
Senin baban nasıl peki?
Aynı.
Buján'ların çatısından düştükten sonra uyanamadı.
Eminim uyanır.
Öyle umuyoruz.
-Güçlü biri. -Kesinlikle.
O keltoş kafanı ellersem belki şans gelir.
-Güzel. -Bak ne hatırladım.
Ne?
Kızamık olduğumda
bu korkakların hiçbiri ziyarete gelememişti.
Ama birlikte geçirelim diye sen gelmiştin.
O ayı hatırladın mı?
Hatırlamak mı?
Sen asıl annemlere sor.
Fena kızmışlardı!
İnanılmaz bir aydı.
Çok güzeldi.
Kafalara dikkat.
Hadi bakalım.
Yürüsene Garriga.
Kapa çeneni Suso.
Çok tozlu.
İttirelim.
Alt taraftan.
-Beni bekleyin. -Üç, iki, bir.
Hiç iyi görünmüyor.
Sorun değil.
Alıp taş ocağına gidelim.
Hayır, taş ocağı olmaz. Pislikler hep orada takılıyor.
Başka bir yere gidelim.
Evet, soyulmak veya dövülmek istemiyorum.
-Niye dövsünler ki? -Evet Garri?
Ben bile korkmuyorum.
Korkmalısınız.
Bizim oradaki pislikler beni soyuyor.
Bu boktan saat hariç her şeyi alıyorlar.
-Burası kutsal bir yer, düzgün konuş. -Pardon.
-Bence babamın sözlerini duydular. -Ne söyledi ki?
Dedi ki bu saat çalınırsa
hesap makineli saat alacakmış.
Ama saati almıyorlar. Teklif bile ettim
-ama istemiyorlar. -Ne?
Pislikler babanı mı duymuş?
O zaman baban da pisliktir.
Sizin mahallede pislikler bile seçiciymiş.
-Evet. -Doğru.
Bana da bulaştılar ama karate biliyorum.
Taşaklarına tekmeyi vurdum. Şimdi bulaşamıyorlar.
Tekmeledin mi?
-Evet. -Yine mi karate?
Ne olmuş? Bu sene kahverengi kuşak benim.
Her bokun yalan.
-Ne? -Düzgün konuş dedim.
Pardon ama hiçbirine inanmıyorum.
Hiç yaparken görmedim.
-Öyle mi? -Yumruk falan at.
Emin misin?
Ya da kata şeyini.
-Emin misin? -Evet.
-Gel o zaman. -Maza, lütfen.
-Ayağa kalkmam. -Bak, 50 kez dedim.
Sensei, sanatımızla gösteriş yapmamızı yasakladı.
-Ya tabii. -Söyledim sana.
Evet.
-Gösterişçi. -Doğru söylüyorum.
-Gösterişçisin. -Álvaro biliyor.
Yardım et.
Üç, iki, bir.
Her zaman beraber!
Sen sus!
Hadi çocuklar.
Gorriona'da ne alacağız?
-Kek mi? -Hayır, çikolata.
Evet! Bir de Hindistan cevizlilerden. Onlar en güzeli.
-Onları seven yok ki. -Ben severim.
Ne isterseniz alın. Bu hafta sonu bendensiniz.
Hadi bakalım.
Bunlar çikolatalı.
Cheetos!
-Cheetos… -Suso, tehlikeli işler yapıyorsun.
Cebinize bir şey atmayın.
Seni biliyorum Garriga.
Bir kere olmuştu o. Sadece biraz Cheetos'tu.
Bir kere.
Tabii, bir keredir.
Langırt oynayacak mısınız?
Bugün olmaz. Bayram için planlarımız var.
Kampa gidiyoruz.
Suso.
Neden söylüyorsun? Kimseye söyleme María.
María söylemez.
Değil mi?
Hayatta bazen görmeli, duymalı ve susmalısınız.
Bazen de görmeli, duymalı ve konuşmalısınız.
Ama genelde insanlar ne görür ne duyar.
-María… -Sadece susarlar.
María, Rocket, Freaky Foot veya Dracula dondurması var mı?
Listeyi görmüyor musun? Çarpı olmayanlardan var.
Pardon ama her şeyde çarpı var zaten María.
Kesme dondurma var.
İster 25'e ister 50'ye.
50.
-Bayram bugün! -Evet!
Bak sen, birileri büyümüş.
-Bakalım. -Yardım edelim.
-Dikkat. -Şunu açalım.
Dağa çıkmak iyi fikir. Manzarası şahane.
Ama çok dik bir kısım var, orayı çıkmak zor olacak.
-Çiçeği mi arıyorsunuz? -Evet, her şeyi iyileştiren çiçek.
Bulması kolay değil.
Ve hemen soluyor, acele etmelisiniz.
Küçükken suyundan içmiştim. Hâlime bakın, turp gibiyim.
Terk edilmiş yere gitmeyin.
Fazladan iki saat sürer.
Suso'ya ben de öyle dedim ama tehlikeli yere gitmek istiyor.
Tehlikeli değil María.
Değil ama oraya gitmeyin Suso.
Bazı şeyleri görmemek daha iyi.
Duydunuz mu? O da öyle diyor.
Bana çok kesmişsin María.
-Vay be! -En az 100 peseta eder.
Hiç sanmıyorum. Dilimlerde asla hata yapmam.
Buyur.
-İyi eğlenceler. -Sağ ol.
-Sağ ol María. -Eğlenin ama aklınızı kaybetmeyin.
Hep sağduyulu olun.
Oluruz, merak etme.
María'nın o kadar büyük dilim verdiğini hiç görmemiştim.
Ölen bir çocuk hiç görmemiş galiba.
Orada ne kadar kaldın?
Hastanede mi?
Üst üste üç ay kaldım.
Gelip gitmeleri sayarsam da… Bir buçuk yıl oldu.
Durumun iyi.
Babam bir aydır komada. Bir ay.
Evde hepimizin morali kötü.
İlk başta doktorların sözleri sana umut veriyor
çünkü komadan çıkacağını söylüyorlar ama…
Günler ve haftalar geçti…
…şimdi bir şey demiyorlar.
Kanser olduğumu öğrendiklerinde
annemlere yaşama ihtimalimin yüzde beş olduğunu söylemişler.
Bana herkes yalan söyledi.
Her şey normalmiş gibi davrandılar ama ters giden bir şey olduğunu,
onların söylediği gibi gitmeyeceğini biliyordum.
Ama hastanede tanıştığım Albert adındaki harika biri
hiç unutmayacağım bazı şeyler söyledi.
Kalıcı saadet diye bir şey yoktur, günü mutlu geçirmeye bak.
Ve en nihayetinde hayat, sahip olduklarını ve kazandıklarını
kaybetmeyi öğrenmektir.
O günden beri hayatımı dolu dolu yaşıyorum Suso.
Bunu yapacaksın. Her anı sonmuş gibi yaşayacaksın.
Bunu ailen için yapmalısın, onlar için de çalışman gerek, evet
ama kendini de düşünmelisin.
Hayatını kendin için yaşa.
Tamam mı?
Pisliklerin merkezi gibi.
Onların bölgesi, bizi geçirmezler.
Karateci çocuk, hazır mısın?
-Üzgünüm Suso ama… -Maza…
Üzgünüm, defalarca söyledim. Ben kavga başlatmam.
Peki. Tamam beyler, dinleyin. Etraftan dolaşalım.
Küçük köyden geçebiliriz.
Yol bir ay mı sürsün? Olmaz.
Hayır Suso. Dün zaten bana bulaştılar, yeter.
Plan basit.
Motorları olmadan bir hiçler.
Benzin borusunu keseceğiz, bujilerini çalacağız
ve topuklayacağız, güle güle.
Hayır. Rodri haklı. Etraftan gidelim.
Garriga, korkaklık yapma.
Şimdiden böyle korkacaksak eve dönelim.
Hayır Suso. En hızlınız benim, boruları keserim.
Sonrası tamam.
O pisliklere bir ders vermek lazım.
Tamam ama sen gidersen ben de giderim.
Tek gidemezsin.
Bu benim fikrimdi.
Biliyorum ama sadece tek gidemezsin diyorum.
Bana bak, iyiyim.
Sus artık! Tek gitmiyorsun.
-Sen sus asıl! -Aptal mısın sen?
Başın dönebilir, biliyorsun.
Ben de hallederim.
Senden hızlıyım sikik karateci.
Bak sana söylüyorum, ben de geliyorum.
İkiniz de gidin ve bitsin. Nasıl ikizsiniz siz?
-Bence de. -Havai fişeklerin hepsini ver.
-Niye hepsini? -Hepsini ver Garriga.
-Versene hepsini. -Hadisene lan!
-Kanka. -Dikkatleri dağılsın.
Patlayınca arkamıza bakmadan kaçacağız.
-Harika. -Hadi.
-Gidelim. -Hadi beyler.
Çantayı getir.
Düzgünce aç.
Bekle.
Tişörtünü ger.
Hepsini al Garriga.
Dikkat dağıtacağız, öldürmeyeceğiz.
Bitti sayılır.
Herif gösterişçinin teki.
-Evet. -Hemen yanda…
Hemen yanında.
Tanrım! Ne oluyor lan?
-Çabuk, gidelim. -Yürüyün!
Gidelim.
Kimseyi gördünüz mü?
Orada bir şey patladı!
Parçalanmış.
-Bir şey gördünüz mü? -Bir şey patladı lan!
Siktir!
Dünkü velet bu!
Gidelim!
Siktir! Gidelim!
-Hadi! -Ne oldu?
Sıkıntı ne?
Çalışmıyor.
-Çalışmıyor! -Bu da öyle!
O ikisi ne olacak?
-Hadi! -Çalışıyor mu?
Başka bir motor alın!
Tut şunu! Siksen kaçamazlar!
Gidelim hadi!
Niye bu kadar yavaşsınız?
-O neydi? Dinamit mi? -Bir yıllık havai fişek stokum.
Çalıştırın hadi!
Ne oluyor?
Evet! İşte bu!
Gidip yakalayalım!
-Hepsini kesmediniz mi? -Vakit yoktu.
-Bir tanesini atladım. -Ne yapacağız?
-Rodri'ye bırakın! -Ne?
-Bumerangcı değil misin? -Evet!
-Hayır. -Evet.
Sadece kutu kolayla alıştırma yapıyorum.
-Aynı değil. -O adamla da yap.
-Öldürebilirim. -Öldür.
Kapa çeneni Garriga!
-Öldüremezsin, asla. -Ben gidiyorum.
Çocuklar, gelin buraya!
Hadi gidelim!
Sana yaptığı şeyi hatırlıyor musun?
O şerefsizden intikam alman lazım!
-Rodri, hadi. -Gidelim!
-Dikkat dağıtırız. -Tamam.
-Buraya gelin! -Gidelim!
Yiyorsa buraya gelin lan!
Hadi!
Gelin buraya!
Devam edin!
-Ya yapamazsa? -Devam!
-Bize yetişecek Suso. -Devam!
Şimdi!
Hey!
Hadi!
Suso!
Hadi!
-Rodri, gel! -Hadi! Gidelim!
Rodri koş! Hadi!
-Hakladım onu! -Çabuk ol!
Rodri, arkanda!
-Aptallık yapma! -Hadi!
-Arkandalar! -Acele et!
Yürüsene!
Rodri, hadi!
Gidelim!
Geberteceğim seni!
Seni bulacağım küçük velet!
Hadi Rodri!
Seni mahvedeceğim!
Gel buraya!
Buraya gel!
Seni bulacağım!
Rodri!
Başardın lan!
-Gidelim! -Hadi buradan gidelim.
Gel.
-Ne vurdun be! -Kahraman!
-Evet! -Çok iyi vurdun!
-Rodri! -İşte kahramanımız!
İnanmıyorum!
-Ne? -İnanılmazdı!
-Nasıl yaptın? -Attım ve vurdum işte!
İyi nişan aldın. Nereden çıktı bu?
Tekerine hedef aldım.
Ama adamı vurdun.
-Fark eder mi? -Vurdun işte!
-Kimin umurunda? -Şımarma.
Bizi yakalarlarsa öldürecekler.
Peşimizden gelmezler. Korktular artık.
-Havai fişekler nasıldı ama? -Ne?
Her şey öyle başladı.
Evet, güzeldi. Birileri kahraman olmak istiyor.
Hak edene hakkını vermek lazım sadece.
Bisikletim yeni sayılırdı.
Köyde tamir ettirmeye çalışalım mı?
Hayır, yoldan çıkamayız.
Baban başka bir tane alır.
Başkasını istemiyorum.
Hem köyden gidersek
-tehlikeli yola girmeyiz. -Yine mi?
Tehlikeli yolu atlamayacağız.
Vaktinde varamayız.
Ne vakti? Bitki meselesi mi?
Onu niye bu kadar istiyorsun?
Ne önemi var?
Çünkü patronluk taslamandan bıktım.
Ölüyordum. Havai fişeklerim ve bisikletim gitti.
Daha fazla vardır. Sende her şeyin yedeği de oluyor.
En azından bir şeyler getiriyorum fakir.
Ne dedin sen?
-Suso! -Ne dedin?
-Ne dedin lan sen? -Suso!
Bunu komadaki babam için yapıyorum.
Anlamıyorsan bana ne?
Ne isterseniz yapın.
Babası için yaptığı belliydi zaten.
Ben bilmiyordum.
Babası için yaptığını ben bile biliyordum.
Resmen sıçtın.
Nasıl bilebilirim?
Babası hep emirler yağdırırdı. Üzülmedi sandım.
Çok belliydi…
-Álvaro! -Beyler!
Su getirin! Su!
-Su! Ceketi bir de! -Hadi!
Hey!
-Álvaro! -Maza.
-Su burada. -Biraz içsin.
Biraz iç hadi.
-Álvaro, iyi misin? -İç.
Kapalı bir yere götürmemiz lazım.
-Kulübe bulalım. -Acele etme.
Gidelim.
Hadi gidelim.
Hadi Álvaro.
Özür dilerim mankafa.
Sorun değil göt herif.
Sağ ol aptal.
Sen de sağ ol salak.
Ve ben fakir değilim.
Biliyorum kanka. Benim de her şeyim yok.
Keşke olsa ama yok.
-Yarışalım. -Hadi.
MİSAFİRLERİMİZ DOSTLARIMIZDIR
Yüzüne bak.
Baltası var. Kaçın!
Çarşaf çalmanın iyi fikir olmadığını söylemiştim.
O baltayla bizi yakalasa işimiz bitmişti.
Ev o mu?
-Ne oldu? -Babasının düştüğü ev bu.
-Siktir! -Koş Garriga!
-Hadi! -Hadi gidelim!
Burada mı yiyeceğiz?
Hayır, havuz rotasını yapalım, o malikânede yiyebiliriz.
Şelale tarafına gitsek ya?
Havuz rotası ne?
Geçen sene sen hastanedeyken çizdiğimiz rota.
Suso babasıyla beş tane havuz kazdı, biz de hepsinde teker teker yüzdük.
Versene onu.
Bana hiç söylemediniz.
Bilmiyorum.
Dışlanmış hissetme diye.
Çok şey kaçırmışım galiba.
Hayır.
Burada yaptıklarımız o kadar da iyi değil zaten.
Yapma Rodri, aptal değilim ben.
Havuz rotası kulağa harika geliyor.
-Evden eve yüzmek gibi mi? -Çok güzel.
Gidiyor muyuz peki?
-Tamam. -Şelaleden başlayalım.
Hayır, şelale buz gibi.
-Korkaklık etme! -Hadi!
Üç, iki, bir!
Hadi!
Bahçemden defolun!
Serseriler!
-Hadi! -Burası özel mülk!
Defolun lan havuzumdan pislikler!
Bir dahakine polisi ararım!
Kanka, o ne?
Ne?
Senin için.
-Yemin ederim… -Maza.
-Ne? -Köpek seni yakalıyordu.
Yakalasaydı ısırmazdı ki.
Neden?
Çünkü ustamız bize enerjileri kontrol etmeyi öğretti.
Gülmeden önce bir dinleyin.
Tamamen konsantre olur, bir şey yapmayacağını bilir
ve gözlerine bakarsanız kontrol edebilirsiniz.
Hadi ya.
Ciddiyim. Gözlerine bakarsanız size zarar vermez.
Maza, önceden şüphe duysaydım da şimdi…
-Daha arttı. -Evet.
-Doğru. -Tam bir eziksin.
Hayır, görürsünüz.
Bir gün kullanabilirsem görürsünüz.
Olacak mı görürüz.
-Siktir. -Ne oldu?
-Babamı aramam lazım. -Hadi be.
Buralarda telefon var mı Suso?
İçeride var.
-Peki nasıl girerim? -Pencere açık.
Tırmanarak gireceksin.
Hadi ya, bırak.
-Nasıl tırmanayım ona? -Direği kullan.
-Yüksek değil mi? -Değil.
-Hadi, tırman. -Hadi, korkaklık yapma.
-Güven bana. -Hadi.
Yoksa babacığın kızar.
Garriga, yapma.
İleride kablosuz telefonlar olacak.
Her yerden telefon açabileceğiz.
-Ne? -Kim bu ya?
-Aptal. -Nasılmış?
-Bilim dergisinde okudum. -Tanrım.
-Bilim insanı Garriga. -Evet.
Bilim insanı mısın?
Bahisler açıldı, başarabilir mi?
-Hayır. -Garri'ye katılıyorum.
-Başarır tabii. -Başaramaz.
Şu gidişe bakın.
-Çok az kaldı. -Hadi Rodri.
-İçecek bir şeyler de al. -Evet.
Şişelerle dolu bir büfe var.
Cidden mi ya?
Viski getir!
-Rodri… -Viski getir.
Yanına da çerez falan.
Biraz da buz alalım garson.
-Evet. -Ve patlamış mısır!
-İşte. -Oldu.
-Evet. -Ben kazandım.
-Dönmesi de lazım. -Hadi.
İçeri girdi.
Evet.
Başaramaz sanmıştım.
Alo, nine. Babamı ver lütfen.
Tamam.
Bahse varım bir şey getirmeyecek.
Getirecek.
Getirirse anca boş viski şişesi getirir.
Bir de afallayarak gelir.
Biliyorum, aramak çok kolay.
Evet, bu sabah karnemi vermeyi unuttum.
Yarın veririm.
Tamam.
Evet baba.
Seni seviyorum. Görüşürüz.
Beyler!
İşte geldi.
-Siktir! -Nevale almış!
-Rodri! -Uzmanı değilim
-ama sanırım alkol bu. -Hadi deneyelim.
-Evet. -İlk fırt senden Rodri.
-Kokusu buraya kadar geldi. -Hadisene.
-İç. -Hadi. Tadı güzeldir.
-Kokusu harika. -Hadi.
Harika kokuyor.
İçiyor.
İşte bu.
-Evet! -İyi mi, nasıl?
-Ne oldu? -Amma zayıfsın be.
Çok kaliteli.
Bizim okulda rahip ne derse onu yapıyoruz.
-Nasıl yani? -Cezalardan dolayı.
Üç kez yaramazlık yaparsan iki hafta ayin yok.
-Ödül değil mi o? -Hayır!
Babam harçlığımı kesiyor.
Tamam o zaman.
-O farklı. -Evet.
-Peki yalan söylemek?
-Günah lan o. -Günah mı?
Parmak ucu aşağıya, dizi bükeceksin…
Üç, iki, bir.
Sevdim.
Güzel, değil mi?
Bir de Sensei'yi görün.
Üç, iki, bir.
Niye partiye gitmedik?
-Tanrım. -Köyü uzakta değil.
-Millî olabiliriz. -Bak Garriga,
bu kız sana sadece yaramazlığı düşündürüyor.
Bunu diyeceğini biliyordum.
Siktir! Yapamıyorum!
Çek Garriga! Hadi!
Ellerim soyuldu!
Hadi!
Sana herkes Maza mı diyor?
Hayır, çoğu insan Dani der.
-Dani mi? -Evet.
Sadece siz Maza diyorsunuz.
Niye bana Maza, ona da Álvaro dediğinizi bilmiyorum.
İkiniz de Maza olsanız karışık olurdu.
Bilmiyorum.
Tanrım.
Biz üçümüzüz. Başla!
Koş!
Garriga, yapma!
Garriga!
Garriga, hayır!
Maza.
Maza, kalk ayağa.
Kalk hadi. Ayağa kalk.
Garriga'yı uyandır.
-Hadi. -Ne?
-Uyandır. -Ne oldu?
Garriga'yı kaldırın.
-Ne oldu? -Kapa çeneni.
-Garriga, kalk. -Rahat bırakın beni.
-Kalksana. -Kapa çeneni.
-Hadi. -Ne var?
Ne oldu?
-Ne oldu? -Bilmiyorum. Bak.
-O ne? -Kapa çeneni.
-Ne? -Sadece kuşlar işte.
Ne oldu?
Ses çıkarma. Kapa çeneni!
-Bir şey görüyor musun? -Hiçbir şey yok.
Gidelim!
Hadi!
Koş Álvaro!
Çocuklar!
Bu taraftan!
Gazlayın!
Yakalayın onları!
Yakalayın! Oradalar!
Vurun!
Şerefsizler!
Hadi!
Nereye?
Hadi! Bu taraftan!
Gidelim!
Hadi çabuk!
Hadi! Peşimizden geliyorlar!
Çalıştır!
Hadi!
-Geliyorlar! -Gidelim!
Vurun onları!
-Durun! Sikeyim! -Şerefsizler!
-Vurun! -Ateş!
-Ne halt ediyorsun? -Saçmam kalmadı!
İşe yaramazın tekisin havuç kafa.
Sizi yakalayacağız veletler!
Git kafandaki paspası kes sefil!
-Pislik! -Git yıkan!
Burası çok güzel.
-Havuç kafa! Aptal! -Aptal!
-İsabet bile ettiremiyorsunuz! -Ezikler!
-Götler! -Kıllı götler!
Hadi iyi günler!
-Motorlarınız için üzgünüz! -Ezikler! Eziksiniz!
-Sonra görüşürüz! -Paspasını kesmemi ister misin?
Çocuklar! Kanamam var!
Rodri'yi vurmuşlar.
-Ne? -Siktir!
-Ne ara vurdular? -Bir bakayım.
-Ne zaman oldu? -O ne?
-Dikiş lazım. -Sakın bakma.
-Dikiş mi? Olmaz. -Evet Rodri.
Bana dikiş atamazsınız.
-Hayatta olmaz. -Bir şey yapmamız lazım.
-Dokunma Maza. -Ne kullanacağız?
-Dokunma. Bakma. -Şu tarafa bak.
-Benim Rambo bıçağım var! -Ne yapıyorsun?
-Ne? -Koy onu yerine!
-İğne ve ipliği var işte. -Tamam, ver ona.
Tanrı aşkına Garriga!
Hay sokayım.
Dinle Rodri.
Dikiş atmamız gerek tabii.
Hadi.
-Daha önce bir ineğe dikiş atmıştım. -Hayır!
Olmaz! İnek değil bu!
Karateden dolayı ellerim titremez.
-Ben yapabilirim. -Tamam.
-Ama çabuk olun. -Dinle beni Rodri.
Sensei bize öğretmişti.
Söylediğim enerji meselesi.
-Konsantre olursan acımaz. -Hayır.
-Dikiş atmayacaksın. -Dinle Rodri.
Dikiş atmazsam enfeksiyon kapar.
Enfeksiyon kaparsa da bacağına elveda.
-Bırak da atayım. -Evet, güvensene.
Acımayacak, değil mi Maza?
-Biraz acır. -Azıcık Rodri.
-Hayır… -Bunu ısır ve sakın bakma.
Isır.
-Isır. -Başka yere bak.
-Başarabilirsin. -Isır ve bakma.
-Maza'nın bacağı gibi düşün. -Çabuk bitecek.
Birini vurduk.
Güzel.
Üç deyince, tamam mı?
-Dayan. -Biraz acıyacak.
Yavaşça yap.
-Kapa çeneni! -İnek dırdır etmemişti.
-Dayan hadi. -Başarabilirsin.
Yavaşça.
Çok kolay.
-Ne yapıyorsun? -Siktir! Acıyacağını biliyordum!
-Elbette acıyacak Rodri. -Dur!
Başlayayım karatene!
-İğnemi ver. -Ne?
Kıçımın karatesi!
Bu çocuklar tam aptalmış.
Benim bacağım, benim sorumluluğum. Durun.
Bu kadar yeter!
Ya buraya gelirsiniz
ya da her 10 saniyede bir birinizin bisikleti suya gider!
Ne?
-Bisikletlerimiz mi? Olmaz! -Bisikletler olmaz!
-Aptallaşmayın. -Blöf yapıyorlar.
10'a kadar sayacağım.
Ve seninkiyle başlayacağız şişko.
Hayır! Hayatta olmaz!
Onunkiyle başlayın. En büyüğümüz o!
Evet!
İlk seninki şişko!
Bir!
Geri dönelim.
-Suya atacak! -İki!
Getirsene.
-Üç! -Neden?
-Baksana! Hadi! -Sadece bisiklet Garriga!
Özür dileyelim.
Umurumda değil. Bisiklet bu.
-Benimki yepyeniydi ya! -Garriga, otur.
-Sikeyim! -Bak!
-Şişkonun bisikleti!
Nasıl da uçuyor bakın!
Şimdi sıra ikincisinde. Hadi!
Hadi havuç kafa!
Bir tane daha atacağız, sonra bir tane daha
ve bir tane daha.
Bakın!
Aferin havuç kafa!
-Aferin havuç kafa! -Garriga, onlar bisiklet sadece.
-Dönersek ölürüz. -Şimdi ne olacak?
Şimdi mi? Bir bisiklet daha suya gidecek.
Bir tane daha.
-Yardım et. -Hayır.
Ne olacak şimdi çocuklar?
-Hayır! -Bir tanesi daha gitti!
Hayır. Yere bırak!
Bakın!
Mavili olanı gitti. E? Şimdi ne olacak?
Hadi!
-Sonuncusu! Son bu. -Bir tane daha!
Son bisiklet.
Hadi!
İyi yüzmeler şerefsizler!
Artık bisiklet yok beyler.
Piçler!
-Piçler! -E?
Nasılmış?
Ne yapacaksınız şimdi?
-Karate… -Şunu al da çeneni kapa!
Sinir etme beni. Çeneni kapa!
Herkes çenesini kapasın.
-Eller sabit… -Çeneni kapa dedim!
Enerjiymiş…
Diğer tarafa gidelim.
Görüşürüz çocuklar!
Yakında görüşeceğiz. Söz!
-Nerede ineceğiz? -Oradaki kayada.
Yaklaşınca motoru kapatırım, ellerimizi kullanırız.
Ama şimdi dönelim.
Evet.
Dikkat. Dur.
Bak, şu dala tutun.
Hayır, kaya var!
Hayır, diğer taraftan.
-Bu taraftan çıkamayız. -Çıkabiliriz.
Dikkat et, ona tutun.
Dur orada.
Tamam, tehlikeli bölgedeyiz. Bir arada kalın ve sakin olun.
Buradan gidelim.
Tamam.
Bebek mi o?
Kimse yok mu burada?
-Suso. -Suso.
-Oraya girme. -Suso.
-Ne yapıyorsun?
Ne oluyor lan?
İçeri girmeyin.
-Başımız belaya girecek, biliyorum. -Biliyorum.
Suso.
Hadi gidelim.
Álvaro.
Yapma.
-Álvaro… -Dur.
Álvaro.
-Ölmüş. -Ben gidiyorum.
-Garriga. -Ne var?
-Gitme. -Hayır. Kadın ölmüş.
-Ölmüş. -Hayır. Her zaman beraber.
-Beraber gidelim o zaman. -Her zaman beraber.
-Ölmüş. -Ölmüş.
-Gitmemiz lazım. -Kal burada.
-Gitmemiz gerek. -Kaşık.
-Kadın ölmüş ya… -Sessiz ol.
-Kadın ölmüş. -Hayır.
Álvaro, ne yapıyorsun?
Ne yapıyorsun?
Alma onu Álvaro.
Álvaro.
-Bebek orada kalsın! -Álvaro.
-Ne yapıyorsun? -Hadi.
-Ne yapıyorsun lan sen? -Álvaro.
Bu ne lan?
Aptalsın sen.
-Tamam, gidelim. -Hayır, bebeği geri bırak.
-Tut şunu Garriga. -Gidelim hadi.
-İğrenç! -Tut.
-Gidelim. -Bu taraftan.
Burada bir duralım.
-Evet. -Tanrım.
Dikkat edin.
Şişeyi uzat.
Tamam.
Ama birazcık.
Al.
Kaşık da burada.
Temizle.
Düzgünce temizle.
Aç da biraz ona içereyim.
Aç ve biraz buraya koy.
Çok az.
İşte böyle.
İstiyor musun?
Hoşuna gitti mi?
Grubumuza bir kızın böyle gireceğini düşünmemiştim ama bu da güzel.
Evet.
Ama Álvaro, onu polise götürmemiz gerekmiyor mu?
Annesi ölmemişse başımız belaya girer.
Polise götüremeyiz. Hayatta olmaz.
Bakımevine veya yetimhaneye mi gitsin?
-Hayatta olmaz. -Ne yapacağız peki?
Onu dağa çıkaramayız. Bence geri dönmemiz lazım.
Geri dönmüyoruz.
Onu dağa çıkaracağız, sonra da hastaneye.
Bence geri bırakmalıyız.
Bir bebeğe nasıl bakılır, bilmiyoruz.
Birkaç saatte bir sıvı almalı.
Ayrıca annesinin ölmediğini ve korkutmak için olduğunu düşünün.
Bebeğini çaldık.
Maza, annesi ölmüştü.
Onu gördük.
Hem yaşasa bile nasıl bir hayat o öyle?
Boktan bir hayat ama bu sana bebeği alma hakkı vermez.
Birbirimizle ilgilendiğimiz gibi onunla ilgileniriz.
Beğen veya beğenme.
-Değil mi? -Tamam. Yeter.
O da bizden biri ve onunla ilgileneceğiz.
-Herkese uyar mı? -Evet.
-Evet.
Maza?
Şu olaya bakın ya.
Evet.
Ona güzel bir isim bulmamız lazım.
-Umut. -Ne alaka lan?
-Umut mu cidden? -Ne?
Aptalca bir isim.
Benim Umut diye halam vardı.
Kadının bıyıkları vardı.
Yemin ederim. Kaşındırıyordu.
Yaşlı kadın gibi kokuyordu.
-Sen öyle kokuyorsun. -Yapma Garri.
Harika isim Álvaro.
Umut.
Artık gitmemiz lazım.
Toparlanıp gidelim.
-Tamam. -Vakit harcamayalım.
-Tamam. -Hadi beyler.
-Kaşığı koy. -Hadi.
Tamam, gidelim.
Sizce insanları iyileştiren bitki doğru mu?
Niye soruyorsun?
Gerçekten işe yarıyorsa belki daha zekileşebilirim.
Böylece her dersten kalmam.
Annemlere nasıl söyleyeceğim?
-Ne? -Kaç zayıfın var?
Bakalım.
Kaç tane?
-Sınıfı geçmiş mi? -Tanrım.
Bence rekor bu.
-Eyvah. -Yedi kırık.
Vay be.
Kendini aşmışsın kanka.
-Peki bu not? -Hayır!
-Evet. -Okuma.
Dinleyin.
"Sınıf tekrarını öneriyorum. Her şeyin iki kez söylenmesi gerekiyor."
Adam bana takmıştı.
Tabii ya.
Resmen sana aptal demiş.
-Tanrım. -Bunu annenlere gösteremezsin.
-Evet. -Ne yapacağım?
-Taklit et. -Nasıl taklit edeceğim?
Annenin imzasını biliyor musun?
Bir yerden bul ve kopyala.
-Onlara göstermene gerek kalmaz. -Boş ver onu.
O bilmiyor.
Benim gibi yapman lazım. Hasta ol.
O kadar. Eski notlarımı biliyorsunuz.
Çok kötüydü, evet.
Şimdi hepsi A. Ölen bir çocuğu bırakmıyorlar.
Şu ölen çocuk muhabbetini bırakır mısın?
-Ne var? -Hasta olduğunu biliyoruz.
Beş dakikada bir hatırlatmana gerek yok.
Maza, bence sıkıntı yok. Hatta komik.
Bir kere duyunca sıkıntı yoktur.
Gün boyu dinle de komik miymiş gör.
Bunu yaşa da görelim.
-Öyle mi? -Öyle.
-Öyle.
-Ne? -Umarım o bitkiyi buluruz da
hepsini tek seferde yutarsın göt herif.
Bir şey olursa anne babamın yüzünü hayal edebiliyorum.
Bana her baktıklarında seni görecekler.
İşte böyle olacak.
Ne oldu şimdi?
Hastalığını konuşmak komik değil mi?
Gülmekten altıma sıçtım.
Maza.
Álvaro, kanka.
-Her şey yolunda mı? -Evet.
-Yolunda. -Emin misiniz?
Evet.
Bence ikizler biraz gerildi. Partiye gitmeliyiz.
Yine başlama.
Hadi ama Suso, tüm gün yürüdük.
Pestilimiz çıktı.
Biraz dinlenip eğlenmek güzel olur.
Gün ağarmadan önce çiçeğe ulaşmalıyız.
Ve partiye bir bebekle gidemeyiz Garriga.
Zamanımız var.
Biraz dururuz.
Ve bebeğe çikolata vermeye devam edemeyiz.
Süt bulmamız lazım.
Parti deyip duruyorsun.
-O kız sana bakmaz. -Bakmayacağını biliyorum
ama risk almamız lazım, anladın mı? Anlarsınız işte ya.
Hadi partiye gidelim.
-Hadi. -Olur aslında.
-Evet be! -Biraz dans ederiz.
-Eğer istersen… -Biraz dans.
Hadi.
-Ne kadar uzaklıkta? -10 dakika sürer.
10 dakika mı?
Gerçekten yakın.
-Tamam, süt de alırım. -Evet! Gidelim!
-Evet! -Hadi!
-Hem sıçabiliriz de. -Sıçmak mı?
Hayatta olmaz. Uyum sağlamamız lazım, evi kokutmayın.
Tamam, dans edersiniz ama ben söylediğimde gideriz.
-İşte! -Tamam mı Garri?
Tamam. Sağ ol Suso. Harikasın.
-Bebeğe dikkat. -Evet. Hadi!
Partiye gidiyoruz!
-Bu gece en kısa gece, biliyor musunuz? -Evet. Yaz Ortası Bayramı çünkü.
10 dakika dedin ama 40 dakika oldu.
Böyle giderse yetişemeyiz.
Álvaro, bekle. Kardeşimle konuşmak istiyorum.
-Ben… -Ne oldu?
Bağırdığım için özür dilerim. Bağırmamam gerekirdi.
Sorun değil. Ben iyiyim.
Kanka…
Korktum.
Seninle bir gün daha
geçiremeyecek olmaktan korkuyorum.
Seni kaybetmekten korkuyorum.
Dayanamam. Dayanamam işte!
Geçti.
Merak etme Dani.
Seni seviyorum.
Seni çok seviyorum.
Seni çok seviyorum Álvaro
Seni kaybetmekten korkuyorum.
Kaybetmekten korkuyorum Álvaro.
Geçti.
Şuna bakın.
Evet.
Ya gelmeseydik?
Sürekli taşıyıp durdun.
-Risk almak lazım. -Evet.
Sıçmak da lazım, değil mi?
Doğa gezisindeyiz.
-Git ormana yap. -Garriga.
Kızla planın ne?
Gideceğim, selam vereceğim, beni koklayacak.
Babamın tıraş losyonunu çaldım. Reklamda söylenene göre
kızlar deli oluyormuş.
-Şöyle kokumu bırakayım. -Kaka yapsak da sorun olmaz.
-Kaka yok! -Hepimiz kokumuzu bırakırız.
-Asla. -Bizi unutmasınlar.
-Kaka falan yok, yeter. -Aptal.
Dikkat.
Saçlarını yapıyor.
Nasılım?
-Mükemmel. -Bakalım.
-Hadi. -Adamsın.
-Muhteşem Garriga. -Herkes sana bakacak.
-Umut ne olacak? -Onu ne yapacağız?
-Rodri, çantayı getir. -Çanta mı?
-Çantaya mı koyacağız? -Evet.
-Aç. -Koy hadi.
-Ben dikkat ederim. -Yavaş ol lütfen.
Biri geliyor.
Fıstıklara bak.
-Kanka. -Ne var?
Görevimize odaklan.
-Dikkat et. -Hadi.
-Hadi. Hazır mısınız? -Tamam, oldu.
Gidelim hadi.
Garriga, Umut'a süt bulacağım ve gideceğiz.
-Tamam. -Garriga?
-Evet. -Garri, beni dinle.
Kızı görünce hemen öp.
-Güven bana. -Öpmek mi?
Daha önce kimseyi öpmedim ki.
Garri, ben üç kızı öptüm. Şunu unutma, "Koca taşak."
-"Koca taşak." -Koca taşak.
Ne diyor ya?
Hadi be, bilmiyor musun?
Taktik bu! Onu öperken
ağzını koyacaksın ve "koca" diyeceksin.
-Koca. -İşte böyle.
Sonra dilini de sokup "taşak" diyeceksin.
-Dilimi mi sokacağım? -Tabii ki.
-Ne diyorsun ya? -Oha be oğlum!
-Saçmalık. -Dilini kullanman lazım!
-Hayır! -Ne diyorsun Garriga?
Tamam.
-Mutfak nerede? -Orada.
Suso, kakanı yapma. Tamam mı? Cidden.
Git yap.
Orayı görüyor musun?
-Aman. -Ha siktir.
Ne?
Hangi kız seninki?
Kız nerede Garri?
Pembeli olan.
Güzel, değil mi?
-Evet kanka. -Evet.
Söylediğimi yap.
-Koca taşak. -Hadi Garri.
Hadi dostum.
Müziği sevdi bile.
Buna müzik dersen tabii.
Sen gitar çalamıyor musun?
-Çalsana. -Gitar olmaz.
-Gidip içecek alalım. -Hadi.
Ben acıktım.
-İkizmiş lan onlar. -İkiz mi?
-Şimdi fark ettim. -Sana bir bakış attı.
-Yani… -Gizlice.
Garriga, senin kıza yürüyorlar.
-Tam zamanı. -Hamle yapman lazım.
-Şimdi olmaz. -Yoksa ben yaparım.
-Ne? -Bir şey yapmayalım mı?
-Hayır. -Kel kafam ilgi çeker.
Bravo, Garriga!
Efsanesin!
Muhteşemsin!
Eline sağlık!
O benim arkadaşım!
Garriga!
Hadi!
Efsane! Efsanesin sen!
Efsane!
Sen bizim sınıftaydın, değil mi?
Evet. Garriga.
Tamam Barriga. Davullara deli gibi vurmayı bırak
yoksa komşularım annemleri arar ve parti biter.
Adım "Garriga" ama "Barriga" da olur.
-Tamam. Dururum. Özür dilerim. -Tamam.
Kalk dedim.
Tamam.
Garri, sorun değil.
İyiydin.
Suso'yu bulmaya gideyim.
Gidelim buradan.
Suso.
-Barriga. -Efendim?
Kaba davrandığım için özür dilerim.
Adının Garriga olduğunu biliyorum, sadece takılıyordum.
Tamam, sorun değil.
Tıraş losyonuyla falan mı yıkandın?
Hayır. Yani…
-Tıraş losyonu sürmem. -Öyle mi?
-Yani, biraz sürdüm. -"Biraz."
Duydun mu?
Bebek sesi gibi bir şeydi.
Hayır, kızgın kedi sesiydi.
Evet, şey…
-Bir koku var. -Hayır. Yani, biraz var.
Biraz mı? Leş gibi. Galiba banyodan.
-Rocío! -Efendim?
Efendim?
Şey…
-Sana bir şey söylemem lazım. -Efendim? Ne oldu?
Yani… Şey…
-Şey… -Ne?
Bugün seninle olmak
yıllardır başıma gelen en güzel şeydi.
Sınıfın en havalı kızısın.
Ve…
Senin için 20 litre losyonla yıkanırım.
Ve şey…
Çok korkak olmasaydım seni öperdim.
Garriga, hayatında hiç bir kızı öpmedin, değil mi?
Koca taşak.
-Ne? -Hiç. Ben…
Yok, hiç öpmedim.
Beyler!
Ne oldu?
Garriga işi halletti!
-Kiminle? -Rocío ile.
-Gerçekten mi? -Pembeli.
Ne yapıyorsun?
-Kızılderililer. -Ne?
-Kasabadaki pislikler. -Pislikler mi?
Kızılderililer. Beni öldürecekler.
-Kimler öldürecek? -Pislikler. Kızılderililer.
Ama…
Bir tanesi kel, bir tanesi şişman.
-Görmedin mi? -Öyle dikilecek misin?
Hey!
Kızılderililer!
Şerefsizler!
Kaçın, hadi!
-Kaçın! -Küçük veletler!
Durun!
Sizin gibi bir grubun bize bulaşabileceğini mi sandınız?
Ne istiyorsunuz?
Artık vakit harcamak istemiyoruz. Kim çıkıyor karşıma?
-Sen ve ben… -Hayır!
-Dövüş mü diyorsun? -Yapma.
-Evet. -Hayır.
-Evet.
-Hasta çocuk olmaz. -Hastaymış.
Bumerangla seni düşürmek kimin fikriyse
-onunla dövüşeceksin. -Seninle dövüşmem.
Bulaşıcı değil, korkma.
Belki öyledir ama tüm kasaba bu yazın sonunu
göremeyeceğini biliyor.
Köylünün tekisin.
Pisliklerin liderisin. Ne oldu?
Ödün bokuna mı karıştı şimdi?
-Korkmuyorum. -Kanserli çocuktan korkuyorsun.
Korkmadığımı iyi biliyorsun.
Ailenle geçen sene havuza geldiğin
zamanda olduğu gibi.
Ailemden söz etme!
-Evet. -Konuşma.
Beni gördüler ve uzak durdular.
-Hepiniz korkaksınız. -Ailemden söz etme.
Duyuyor musun? Ailemden bahsetme!
Seninkiler korkakmış, dövüşe hasta yolluyorlar.
Bana bak dazlak!
Baksana. Ölüm kokuyorsun. İğrenç.
Kapa çeneni! İğrenç olan ne, biliyor musun?
Sen ve sert çocuk tavırların. Niye peki?
Korkutmak için. Önemsiz birisin.
Kel kafam senin yelenden iyidir!
-Ve ben ölmüyorum! -Geri çekil.
Onlar ve ailem sayesinde harika bir hayatım var.
Benimle ilgileniyorlar.
Hiç değilse onlar sayesinde hastanede değilim.
-Beni seviyorlar. -Geri çekil.
Senin gibi değilim. Seni seven yok.
-Ne? Sorun ne? -Uzak dur benden.
Ölmekten korkuyorum ama yalnız ölmeyeceğim çünkü…
Bu ne lan?
Hadi.
Maza!
Kardeşime dokunma!
-Anladın mı? -Tamam! Siktir!
Anladın mı?
-Maza, gidelim! -Anladın mı?
-Evet, anladım! -Anladın mı?
-Dokunma ona! -Maza.
Duyuyor musun lan beni?
-Evet! -Tamam o zaman!
-Rahat bırakın lan bizi. -Gidelim.
Bana yaslan hadi.
Dikkat et. Diğer tarafı tut.
Bana dokunma!
Ne bakıyorsunuz?
Hepiniz malsınız!
Álvaro'ya dikkat edin.
Yavaş, çok hızlısınız.
Yavaş.
Dikkat.
İyi misin Álvaro?
Daha iyiyim.
Eve gitmeliyiz.
Evet, gitmeliyiz.
Hayır. Baban için o çiçeği almamız lazım.
-Almalıyız. -Yoruldun ama.
Hayır Maza.
Her zaman beraber.
Çiçeği alalım.
Sağ ol dostum.
Bir yudum versene.
Al.
Adam seni öldürecekti.
-İyi ki Maza vardı, değil mi? -Evet.
Bizi bir daha partiye davet etmezler.
Dur bakalım.
Belki sizi etmezler ama ben…
-Ya tabii. -Sen kazandın.
Burada kamp yapacaksak ateş yakmamız lazım.
Evet, gerekecek.
-Ve üstünden zıplarız. -Elbette.
-Üç kez zıplayıp bir dilek tutarız. -Hadi.
-Hadi Garriga! -Üç, iki, bir!
Yandım!
-Hadi! -Atla!
Derler ki Yaz Ortası Bayramı'nda
ateşe ne atarsan onu geride bırakırmışsın.
Her şeyi geride bırakalım.
Ne yapacaksın?
-Hop! -Siktir!
Risk almak lazım.
-Hadi! -Rodrigo!
Adam be!
-Efsanesin! -İşte Rodri be!
Ama neden ki?
Neden olmasın?
-Ne oluyor Rodri? -Aman.
-Umut'un bile dili tutuldu. -Ne oldu?
Şuna bakın!
Ne gündü ama, değil mi?
Hayatımın en iyi günü.
Çok iyiydi.
Kardeşim Kızılderililerin liderini dövdü.
Ben de yüzünü yardım.
-Ve havai fişeklerim. -Evet Garriga.
Havai fişekler…
-Ve ilk viskimizi içtik beyler. -Evet, o da var.
Ve grubumuzda bir kız var.
Ve ben bir kızı öptüm!
-Evet! -Harika!
Başarılı bir görev!
-Kız seni öptü ezik! -Evet!
-Sıralama, sonucu değiştirmez. -Evet!
Bunu nerede öğrendin?
Senin aksine matematikten geçtim.
-Eyvah! -Baban notlarını öğrenince…
Hayır, her şey kontrol altında.
-"Kontrol altında." -Risk almak lazım.
-Aynen öyle! -Rodri!
Bizim Rodri işte!
Bir şey yok Umut.
İyi olacaksın.
Çiçeği bulduktan sonra seni hastaneye götüreceğiz.
Sonra yeni bir aile bulacaksın.
O zamana dek sana biz bakacağız.
Suso.
Gel buraya.
Geliyorum.
Garri'yi uyandır.
Garri.
Garriga, uyan.
Gel buraya.
-Ne var? -Ne oldu?
Ver onu.
Maza.
Ne oldu?
Şey…
Maza…
Ne var?
10 gün içinde Álvaro'nun kolunu kesecekler.
-Nasıl yani? -Bilmenizi istemedi.
Sadece son bir gezi istemişti.
Her gece kolu büyümüş veya küçülmüş mü
ya da kemoterapi bir şey yapıyor mu diye bakıyorum.
Ve her zaman 43 santim çıkıyor. Hep aynı.
Yani, bir şey söylemeyin. Bilmenizi istemiyor.
Ama bugünlerdeki hassaslığının sebebi bu.
Ölecek mi?
Şimdilik sadece kolunu kesecekler.
Sakın söylemeyin.
-Tamam, merak etme. -Hayır, hiçbir şey söylemeyiz.
Al hadi.
-Al bunu Rodri. -Hava çok soğuk.
Sakın kırma, tamam mı?
Álvaro, Maza'nın verdiklerini al.
-Maza, başka var mı? -Tamam.
Biraz daha var.
Koy hepsini Álvaro.
Dikkat et. Düşürme.
Ne yapacağız?
Babana götürmeden biz de bir yudum alsak mı?
-Olur mu? -Tabii.
-Kim başlıyor? -Ben.
Bekle.
Haklarımızı Álvaro'ya vermeliyiz. Ona daha çok güç lazım.
-Herkes kabul ediyor mu? -Evet.
Evet.
-Emin misiniz? -Kesinlikle.
-Evet, iç hadi. -İç.
Çok teşekkürler.
Umut'u hastaneye götürmemiz lazım.
-Ne kadar uzaklıkta? -En az üç saat.
Yürüyerek.
Bakın, Álvaro böyleyken üç saat yürüyemeyiz.
Álvaro nasılken?
-Bence sıkıntı yok. -Emin misin?
-Evet. -Bekleyin.
Bir fikrim var.
-Hadi. -Burada bekleyeceğiz.
Tamam, gidelim.
Tut.
Umut.
Hoşça kal Umut.
ONA İYİ BAKIN. ADI UMUT.
Baba, sana bir şey getirdik.
Yardım et Maza.
Dün Casebio'ların havuzunu bitirdim.
Dediğin gibi yaptım.
Güzel görünüyor.
Annem bana çok yükleniyor.
Senin için yapıyor.
Sen öyle istemiştin.
Hep kavga ediyorduk.
Sürekli tartışıyorduk.
Ama artık umurumda değil baba.
Baba, seni çok seviyorum.
Seni çok seviyorum.
Ve senin bizi…
…terk etmeni istemiyorum.
Hep "Doğa her şeyi bilir" dersin.
Sana sihirli ilacı verdik.
Çünkü sensiz…
Sensiz ne yaparım, bilmiyorum.
Gitmeni istemiyorum.
Çünkü tek başıma yapamam.
Lütfen…
Lütfen baba.
Baba.
Lütfen baba.
Lütfen.
Baba.
Pekâlâ beyler, ben gidiyorum.
Bu yıldan iyisini zor yaşarız.
-Evet. -Durum hiç iyi değil.
Álvaro, ölmek yok, tamam mı?
Merak etme Garri. Asla.
Turp gibiyim artık.
Bunun üstüne çıkmak zor olacak ama eminim çıkabiliriz. Biziz ya.
Ve babana söyleyince çılgına dönecek.
-Kesinlikle. -Evet.
Hadi, ellerinizi verin.
-Herkes. -Álvaro?
Her zaman beraber.
Her zaman beraber!
Gelin buraya.
En iyi tayfa biziz.
Tamam, gidiyor muyuz?
Gitsek iyi olur, değil mi?
-Evet. -Bekleyin.
Ne?
Hadi canım.
O ne?
Ciddi misin Garri?
Sadece bir seferlik Maza-san.
Çok sağ ol.
Bekle.
Akbaba. Al.
-Bir bakalım, dur. -Sağ ol dostum.
-Kart takası. Ciddi misiniz? -Bir seferlik, değil mi?
Tabii ki.
Tamam, benim traktörü götürmem lazım.
-Görüşürüz. -Garri, dikkat et.
Kendine iyi bak.
-Rodri. -Álvaro.
Gelecek Yaz Bayramı'nda
-kötü not getirme. -Tamam.
Görüşürüz beyler.
Hadi.
Hayır ya.
Pekâlâ beyler.
Görüşürüz.
-Dikkat et. -Sen de.
Hoşça kal.
-Hoşça kal. -Alcorcón'da görüşürüz.
-Evet. -Hoşça kal.
Bak Rodri,
sihirli ilaca falan ihtiyacın yok, sen iyi birisin.
Babam der ki "Zekâ bir hediyedir, kibarlık ise seçimdir."
Bak.
Bak, bu sana.
Gitmenin en güzel yanı geri dönmektir.
Burada bir söz vardır,
kötü insanlarla uğraşmamak için söylersin.
Tamam mı?
"Siktir et."
-Söyle. -Siktir et.
Siktir et. Bağır.
-Siktir et! -Siktir et!
Siktir et!
-Tamam. Söyle. Siktir et! -Siktir et!
Anne, baba,
sizinle konuşmam gerek.
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal