Downloaded from YTS.MX
NETFLIX — ORYGINALNY PROGRAM KOMEDIOWY
Official YIFY movies site: YTS.MX
Przegrałeś.
Stary!
Cześć, skarbie.
Miło cię widzieć. Odezwę się.
Jak leci?
To niewiarygodne,
że występuję na żywo przed publicznością,
biorąc pod uwagę to, co przeszła ostatnio nasza planeta…
Jestem Lokillo Flórez. Dziękuję, że jesteście
i przestrzegacie zasad „biologicznego szczęścia”.
Czemu jesteśmy w tym magicznym, opuszczonym magazynie?
Z dwóch powodów.
Po pierwsze, to romantyczne otoczenie.
Po drugie, z powodu naszego budżetu.
Chciałem nakręcić program na osiedlu.
Na małym placu.
Publicznością byliby sąsiedzi,
śmiejący się z rodzinami na balkonach.
Niestety organ regulacyjny nie pozwolił.
Najwyższy organ.
Ten, który ma moc zezwalania na takie wydarzenia na osiedlu.
Czyli kto?
Ochroniarz.
Kretyn mnie nie wpuścił!
Gdy ochroniarz się nie zgodzi, to po sprawie.
Choćbyś był matką prezydenta Putina, panią Putin.
Stałem tam, a on mówił:
„Pan twierdzi, że jest z… Skąd jesteś?”.
„Chcę nakręcić program dla Netflixa”. „Nenfisa?”
„Netflixa”.
„Nedisa?”
„Netflixa”.
„Chce zrobić sobie selfixa”.
„Nie ma zgody”. Nie wpuścili mnie.
Tutaj nie ma balkonów, ale nie ma też ochroniarzy.
Kręcimy ten program,
który jest raczej świadectwem dla przyszłych pokoleń,
by powiedzieć im, że w tym czasie
świat się zmienił i nic już nie jest takie samo.
Musieliśmy porzucić wszystkie nasze nawyki, hobby i zajęcia.
Nawet coś tak prostego jak uścisk dłoni.
Musieliśmy witać się inną częścią ciała.
Jakaś pani pyta: „Tyłkiem?”. Łokciem, droga pani.
Ale to nie to samo.
Ludzie od wieków ściskają sobie dłonie.
Wiecie, skąd wziął się uścisk dłoni?
Uścisk dłoni narodził się
w starożytnych cywilizacjach.
Jeśli nie znasz daty i chcesz wyjść na mądrego, mów:
„W starożytnych cywilizacjach”.
Nikt ci nie powie, że żył w tych czasach i to nieprawda.
Uścisk dłoni i przybicie piątki
to jedne z najpiękniejszych gestów na Zachodzie.
Azjaci, którzy zawsze byli mądrzejsi od nas,
mają tysiącletnie powitanie, które przetrwało pandemię.
Czyli co?
Ukłon.
Prawie pod kątem prostym.
Dlaczego nazywa się go prostym? Bo gdy się ukłonię…
Widok prosto w tyłek.
Ludzie z Zachodu, zwłaszcza Latynosi,
potrzebują podczas powitania kontaktu fizycznego.
Nie brakuje wam go?
Lubimy dotykać, klepać, bić. „Co tam?”
„Co tam, łachudro? Zgrywasz głupiego?”
„Kopniak na szczęście”. „Hej, kolego. Cześć, mały”.
„Co tam, jajcarzu?”
To musiało się stać, nim ktoś wymyślił ten termin.
„Co za jajcarz”.
Potrzebujemy kontaktu fizycznego z dziewczynami, ale takiego romantycznego.
„Hej, mała”.
Latynosi potrzebują buziaków.
„Jak się masz, María Cristina?”
„Camilita, ale wyrosłaś!”
„Co słychać, María Laura?”
Tak, to romantyczne.
Ale powiedziano nam, że koniec z całowaniem w usta.
Ciężko mi było przestać,
bo jedyną osobą, której nie całuję w usta, jest moja żona.
Ale jak mamy całować się w maskach?
Nie mogłem już tego znieść. Zacząłem całować ludzi przez maskę.
Ale to gorsze niż ssanie cycka w staniku.
To bez sensu.
Gdy zabroniono nam kontaktu fizycznego,
nie wiedzieliśmy, jak przywitać się z kolegą na ulicy.
Pamiętacie pierwsze dni?
Oni używali łokcia, a wy kostki.
Jakbyśmy grali z Messim.
Bo nikt nie wymyślił oficjalnego powitania.
Pojechałem kiedyś do Argentyny.
Argentyńscy mężczyźni witają się pocałunkiem w policzek.
Nie spodziewamy się tego, Kolumbijczycy wyciągną rękę i…
„Hej. Co tam? Hej!”
Nie wiadomo, jak zareagować.
Argentyńczycy są wysocy i mają onieśmielające, błękitne oczy.
Nawet władze rządowe nie wiedziały, jakie powitanie zalecić.
Nawet one.
Pamiętacie, jak latynoscy prezydenci mówili w TV:
„Żadnych uścisków dłoni. Od teraz przybijajcie sobie żółwiki”?
Przypomniałem sobie wtedy ojca.
Całe życie witał się z mamą pięścią.
Potem zakazali też żółwika.
Musimy szybko znaleźć nowy sposób witania się.
Ale to powitanie musi przetrwać pandemię
i nie być zagrożone wyginięciem jak uścisk dłoni.
Pokornie sugeruję…
Wysuwam propozycję.
Od teraz będziemy się witać, łącząc intymne części ciała.
To nie jest nieprzyzwoite, tylko rewolucyjne.
Wykorzystajmy intymne części ciała.
„Co tam?” Bum.
„Cześć”. Bum.
„Co tam, stary?” Bum, bum, bez lęku.
Połączmy je. To takie proste.
W ten sposób nie zarazisz się nowym wirusem.
Można zarazić się innymi, ale jesteśmy do nich przyzwyczajeni.
Mamy przeciwciała.
Pojawiły się nowe kampanie telewizyjne pokazujące, jak myć ręce.
Nie umieliśmy myć rąk.
Pamiętacie filmik w mediach społecznościowych
tłumaczący, jak myć ręce?
Dowiedzieliśmy się, że myje się obie ręce, między palcami, kciuki,
jak ćpun drapiący dłoń.
Zobaczyłem to i spytałem:
„Skoro przez cały czas źle myliśmy ręce,
to jak myjemy tyłki?”.
Nie.
Mamy szczęście, że nie ma wirusa tyłka.
Wyobrażacie sobie?
Myć go co 20 minut.
Wychodzić z maską na tyłku.
Używać środka dezynfekującego do tyłka.
Co zrobilibyśmy bez rąk?
Wyobraźcie sobie,
że nie mamy rąk i nie możemy zrobić tego na koncercie.
No dobra, nie my. Nasi rodzice.
Tak robiły nasze ciotki i nasi ojcowie. My tak nie robimy.
Podnosimy ręce tylko do tańca na TikToku.
Tak tańczą te stuknięte laski na TikToku.
Ja tak nie tańczę, bo jestem raperem.
Podnieście ręce do góry albo was wytniemy.
Nie będzie was na nagraniu.
Ręce.
Ręce do góry Ręce do góry
My, Latynosi znosimy udrękę Harujemy ręka w rękę
Pod rządami Które siedzą z założonymi rękami
Grę pokerową Zaczynam z lepszą ręką startową
Twoją córkę na rękach noszę O rękę nie proszę
Urabiam sobie ręce, aż lecą wióry
A policja krzyczy: „Ręce do góry!”
Moi kumple zasługują na podziękę
Za każdego z nich dałbym sobie uciąć rękę
Ręce do góry Ręce do góry
Cieszę się, że myjemy ręce.
Na jednej ludzkiej dłoni
jest ponad 150 rodzajów bakterii.
Nim uściśniecie komuś dłoń, pomyślcie, gdzie wcześniej była.
Następnym razem dyskretnie powąchajcie tę rękę.
Spróbujcie.
„Jak leci?” „W porządku”.
„Pachnie cebulą”.
„Gość gotował”.
„Miło cię poznać”.
„Nikotyna. Ten gość palił”.
„Jak się masz?” „Dobrze, bracie”.
„Pachnie jak ser”.
„Gość zabrał dziewczynę do kina”.
Całe szczęście, że teraz mamy zwyczaj częstego mycia rąk.
W czym problem?
Myjemy ręce co dwie godziny,
ale suszymy je ręcznikiem, którego nie praliśmy od dwóch miesięcy.
Pomyślcie o tym ręczniku w domu.
Ręcznik do ciała i rąk,
którym wycieracie też auto i trampki.
Ten brudny ręcznik.
Taki ręcznik jest w każdym latynoskim domu.
Wyrzucasz go w dzieciństwie, a on znów się pojawia.
Nie da się go pozbyć.
Przeprowadzasz się, a on razem z tobą. Nawet pomaga ci przy przeprowadzce.
Kto nie owinął ręcznikiem lustra albo telewizora?
Wtedy się pojawia.
Ręcznik ma zróżnicowaną fakturę, bo jest tak wełnisty.
Gdy jest mokry, wygląda jak flaki.
A na sucho jest chropowaty jak grzanka.
Jednocześnie cię osusza i robi peeling.
Jest niezniszczalny.
Mówi się, że podczas wojny nuklearnej przeżyją tylko…
- Karaluchy. - Karaluchy i ręczniki.
Niech pani nie psuje programu.
To ma sens.
Pani mówi, że karaluchy chowają się między ręcznikami
podczas wybuchu.
Mycie rąk ma sens.
Dlaczego tego nie robimy?
Ludzie używają ich najczęściej.
Ci, którzy mają ręce.
Prawda? Nie.
Bo jeśli nie masz rąk…
Co myją ludzie bez rąk? Zarażą się niezłym wirusem tyłka.
Nie chcę być niegrzeczny.
Czy ktoś z was nie ma rąk?
Podnieście rękę.
Nie, nie!
Tak to wygląda.
Dostosowujemy się do nowej rzeczywistości, nowych zasad współistnienia.
Bo wirus pokazał nam, jak bardzo jesteśmy bezbronni.
To jedyna rzecz, przez którą poczuliśmy się równi.
Rasa, płeć, religia czy język nie miały znaczenia.
Nieważne, czy byłeś bogaty, czy biedny.
Czy mieszkałeś w rezydencji, czy w chacie, musiałeś zostać w domu.
Mam nadzieję, że jeśli rozwodziłeś się z żoną,
to nie dostałeś papierów rozwodowych podczas pandemii.
Jesteście w trakcie procesu,
płacicie adwokatom, dzieci mają zostać z nią.
„Nareszcie wolny!
Nie zbliżaj się do mnie. Tu jest twój kąt”.
A co z facetem, który na początku 2020 roku
rzucił robotę, by pracować na własny rachunek?
Nie bądźmy tacy.
Nie. Albo gość, który prostował sobie zęby
i zakończył leczenie podczas pandemii.
Przez kilka lat miał pełno drutów w buzi,
by wyprostować zęby, które wyglądały jak u piranii na haju.
W końcu miał ładny uśmiech,
a po skończeniu leczenia musiał nosić maskę.
Niektórzy robili sobie ogromne tatuaże,
które robi się partiami,
i przez lockdown nie mogli ich dokończyć.
Moja koleżanka chciała wytatuować sobie napis:
„Dam każdemu radę”.
Lockdown się zaczął, gdy miała tylko: „Dam każdemu”.
Co za pech. To niezły zbieg okoliczności, bo rzeczywiście…
Co z gościem, który podczas lockdownu wybudził się ze śpiączki?
Są prawdziwe przypadki takich osób.
Najciekawszy był przypadek tego piłkarza.
Był w izolacji przez trzy lata.
Widzicie? W śpiączce.
Jedno i to samo.
Kurczę! Trzy lata!
Gdy doszło do nieszczęśliwego zdarzenia,
nie miał pojęcia, że będzie w takiej sytuacji.
Wyobraźcie sobie wybudzenie ze śpiączki podczas pandemii.
„Proszę pani".
Dajcie mi się skupić na śpiączce.
Wybudzilibyście gościa z tej śpiączki.
Kontynuujmy. „Proszę pani".
„Proszę pani.
Boże, wróciłem!
Udało się! Chcę cieszyć się każdą chwilą”.
„Nie ruszaj się.
Nie możemy wyjść. Mamy lockdown”.
„Co mamy? Dlaczego?
Chcę wyjść i coś zrobić”.
„Wchodzimy na żywo za 30 minut,
jeśli chcesz się połączyć”.
„Nie ma mowy.
Tylko nie to.
Nie.
Jesteście okrutni”.
Gość po amputacji mówi: „Nie mam czym klaskać”.
Niektóre panie robiły sobie implanty, by znaleźć sponsora.
Bo to dobra inwestycja.
A wtedy musieliśmy zostać w domu. Pech.
Zamiast silikonu trzeba było wykupić dobry abonament,
bo musiały uprawiać seks przez połączenie wideo.
Moim zdaniem to służy mężczyznom.
Zastanówcie się.
Po tak długim lockdownie
kobiety nie będą tak wymagające, gdy zaczną szukać partnera.
Odwieczna przepowiednia się spełniła.
„Wszyscy faceci są tacy sami”. Bo byliśmy.
Wszyscy faceci na połączeniu wideo byli brodaci i kudłaci.
Na górze zadbani, na dole w szortach i klapkach.
Wszyscy w maskach. Świetnie. Już nie jesteśmy brzydcy.
Tylko w połowie.
Drogie panie, mężczyźni…
Drogie panie, coś wam powiem.
Bierzcie sprawy w swoje ręce. A raczej w łokcie albo coś innego.
Kujcie żelazo, póki gorące.
Udawajcie, że jesteście w złej dzielnicy.
Wsiadajcie do pierwszego autobusu, nawet jeśli to nie wasz.
Jakbyście łapały Pokemona. „Wybieram cię”.
Po prostu go weźcie.
Tak ciężko teraz znaleźć faceta,
że matki rozmawiają z córkami,
jakby gość był zupą. „No jedz, kochana.
Weź go.
Wiele biedaczek ci zazdrości, a ty go odrzucasz”.
Na początku lockdownu na pewno wiele kobiet mówiło:
„Chcę faceta, który jest wysoki, ciemnowłosy, bogaty, mądry i zabawny”.
Podczas lockdownu: „Ma być wysoki i zabawny”.
Po lockdownie: „Chcę faceta”.
Ale nie było tak źle, bo nie wszystkie panie były same.
Niektóre były z mężami lub chłopakami.
W końcu miały go przy sobie.
Był z nimi całą dobę.
Nie było wymówki w stylu: „Idę grać w piłkę”.
„O nie, mamy lockdown. Chodź tu”.
Rany, miały ich cały czas.
Skończyła się już wymówka, że w piątek spotykasz się z kumplami.
Koniec piątkowych wypadów z kumplami.
Według magazynu People
w szalonym roku 2020
kobiety musiały przemyśleć listę cech,
jakich szukają u wymarzonego księcia z bajki.
Do tej pory z listy wynikało, że:
Kobiety chcą mężczyzny Miłego, słodkiego
Romantycznego, wiernego
Który tańczy, gotuje
Prezenty kupuje
Ładnie pachnie
A gdy wraca z pracy
Masaż jej funduje
Za dnia z nią żartuje
W nocy ostro ją przelatuje
Kocha ją, chroni Rozumie, co czuje
Kłopotów nie sprawia
Deski nie obsikuje
Włosów na mydle nie zostawia
Dziewczyny zastanawiają się teraz, czy taki gość istnieje.
Oczywiście, oczywiście
Jego wada jest taka Że ten pan…
Ma już chłopaka
To wasz wybór, drogie panie.
Gość cyfrowy albo analogowy.
Polecam tego cyfrowego.
Musimy być teraz na bieżąco z technologiami i światem wirtualnym.
To nasza nowa rzeczywistość.
Jeśli ktoś tego nie lubił,
musiał zrozumieć, że to jedyny możliwy sposób zorganizowania
pracy zdalnej, lekcji wirtualnych, rozrywki, biznesu.
Więc podczas lockdownu trzeba było postawić na Internet.
Zaczęła się słynna praca przez Internet.
Pamiętacie? Wszyscy zaczęli pracować z domu.
Ale zamieszanie.
„Nie jesteś połączony. Wyślij mi link. Nie ten link.
Zrestartuj. To nie to. Co to za strona?
Wysłałam to mailem. Wyłącz mikrofon i włącz kamerę”.
Tak, rozmowy wideo zaczęły się zawieszać,
bo wszyscy byli w sieci.
Rozmowy się zawieszały, ale piękni ludzie nie mieli problemów.
Piękni tak już mają…
Wyglądali jak gwiazdy Titanica.
Zamrożeni, ale olśniewający.
To irytujące! Podczas pracy mówili:
„Szefie, powinniśmy…
omówić na spotkaniu…
każdą możliwość…”
Wyglądali wspaniale, a my brzydale wyglądaliśmy jeszcze brzydziej.
Dlaczego to się działo, gdy wyglądaliśmy najgorzej?
„Szefie, czy można…
Według mojej analizy rynkowej…”
To takie irytujące!
Albo zawieszał się obraz, albo dźwięk.
„Szefie, to dziw…”
„Co takiego, Flórez?”
„Szefie, to dziwna awaria. Trzeba to dobrze wyr…”
„Co takiego, Flórez?”
„Trzeba to dobrze wyregulować, gów… niarzu.
„Że co, Flórez?”
„Głównie w kalendarzu, gówniarzu”.
Było naprawdę ciężko.
A gdy my pracowaliśmy zdalnie,
nasze dzieci miały wirtualne lekcje.
Nasze urocze mamuśki musiały powtarzać klasy z dzieciakami.
Gdy tam pracowaliśmy.
Mam dwójkę dzieci, Luchi i Santiego.
Oboje mają komputery.
Ja pracuję zdalnie, a one w tym czasie się uczą.
Nasze kable się zaplątały.
Mój syn wysyłał projekty do mojego szefa.
Ja pisałem testy z nauczycielką córki.
W czym problem? Mój syn dostał awans, a ja oblałem.
Nawet wizyty u lekarza były wirtualne.
To niedorzeczne. Wirtualne wizyty lekarskie?
Robiliśmy to osobiście. A teraz wirtualnie?
Miałem wirtualną wizytę u dentysty.
Zobaczył mnie mój syn.
„Co robisz, tato?” „Jestem u dentysty”.
„Mama też miała taką wizytę”. „U dentysty?”
„Nie, u ginekologa”. „Co?”
Nie, do tego jeszcze nie doszło.
„Komu ona to wysyła?
Albo co gorsza, kto jej wysyła i co?”
Ale to niezły pomysł.
Są tu jacyś ginekolodzy?
Nie czuję was… Żartuję.
Jeśli ginekolodzy to oglądają, wirtualne lekcje to świetny pomysł.
Wiem, z kim możecie ćwiczyć.
Z modelkami z kamerek.
To idealne pacjentki do ćwiczeń dla ginekologa.
Wiem, że oglądają to bardzo młode osoby.
Chcecie wiedzieć, kim jest taka modelka?
To ktoś w rodzaju influencerki.
Jak youtuberka prezentująca różne treści przed kamerą.
Nie ma fanów, tylko fanatyków.
I w przeciwieństwie do youtuberów palec będzie na dole, nie na górze.
Ma świetne…Nie, przestańmy.
To profesjonalistki, potrafią otworzyć aplikację,
są bardzo elastyczne.
Dziewczyny z kamerek idą z duchem czasu.
Czy istnieje lepszy przykład inicjatywy i niezależności?
Gdy praca zdalna zaczęła być popularna,
one już się na tym znały.
My się dopiero uczyliśmy,
a one od lat zarabiały na chleb w pocie ciała.
Nie. Wytnijcie to.
Zarabiały na chleb w pocie czoła.
Nie obawiały się zwolnienia.
Nie musiały się martwić, gdy firmy zaczęły zwalniać ludzi.
One miały się świetnie, a inne panie trzęsły portkami.
Moja koleżanka się tym zajmuje.
Czasem proszę ją o zdjęcia w ubraniu.
Wiem, co myślicie: „Co za zboczeniec. Jak on tak może?”.
Znam ją, bo pracowaliśmy razem, aż rzuciła pracę.
Spotkałem ją pewnego dnia.
Zapytałem: „Daniela, co słychać? Dlaczego rzuciłaś pracę?”.
Powiedziała: „Byłam wykończona.
Roboty tyle, że byłam zajechana,
a szef ciągle zawracał mi tyłek.
Teraz też jestem zajechana, ale szef nie zawraca mi już tyłka”.
Klasyczne pytanie do modelki z kamerek: „Dużo zarabiasz?”.
„Mniej więcej. To wymaga czasu.
Na początku wkład był mały, ale teraz jest duży”.
„Wyobrażam sobie. Twoi rodzice wiedzą?”
„Tak, mój ojciec prawie dostał zawału, gdy się dowiedział.
Niszczył wszystko i krzyczał, że nie jest już moim ojcem.
Odparłam, że w takim razie odchodzę
i zabieram auto, który dla nas kupiłam.
Przestanę opłacać hipotekę i rachunki za media”.
„I co powiedział twój tata?”
„Zapomnij, że jestem twoim tatą.
Jestem twoim menadżerem.
To rodzinny interes.
Idźmy do przodu.
Posprzątajmy w tym pokoju.
Poprawmy scenografię. Spójrz na ten brudny różaniec”.
„Tato, zostaw moje kulki”.
Ojcu musi być niezręcznie przyznać, że wie,
że córka pokazuje się na kamerkach.
Wyobraźcie sobie gościa w tej sytuacji.
„Daniela, ja wszystko wiem.
Widziałem, czym się zajmujesz”.
A ona zapyta: „Gdzie mnie widziałeś?”.
Co odpowie jej tata? „No cóż…
Logowałem się na YouTube.
Szukałem nagrania meczu,
jeden mecz prowadził do drugiego,
próbowałem zamknąć reklamę,
ale trafiłem na stronę z subskrypcją, próbowałem ją zamknąć,
ale niechcący wpisałem swoje nazwisko.
Nazwisko, adres, numer karty kredytowej.
Więc strona zyskała kolejnego członka”.
Modelki z kamerek to prawdziwe profesjonalistki.
Pracują z domu, nie złapią żadnego wirusa.
Może wirusa komputerowego.
Dobre światło, dobre mikrofony, dobre cycki.
Mają wszystko.
Mają dźwiękoszczelne pokoje, ale nie po to, by nie było ich słychać.
Żeby nie rozpraszał ich hałas na ulicy.
To bezbronna grupa. Wyjaśnię to.
Gdy ktoś im daje napiwek, na komputerze rozbrzmiewa dzwonek…
Ten gość wie, o czym mówię.
„Ma rację. Dobrze gada”.
Dzwoni dzwonek.
To znaczy, że dostały napiwek.
Dostają go, żeby się podotykały.
Na dźwięk dzwonka poruszają się. Dzyń!
Dzyń, dzyń.
Jeśli pokój nie jest dźwiękoszczelny
i przyjdzie gość sprzedający lody…
Dzyń, dzyń.
To by je zabiło.
A przynajmniej mocno by się odwodniły.
Możemy się od nich wiele nauczyć.
Wszyscy powinniśmy mieć w domu pokój do spotkań wirtualnych.
To nasza nowa rzeczywistość i tak już raczej zostanie.
Pokój do spotkań wirtualnych,
do pracy zdalnej, do lekcji, dla dzieci i dla nas.
Do wykładów, konferencji,
nawet do nagrań dla mediów społecznościowych.
Albo pokój, w którym zespół mariachi nie będzie ci przeszkadzać,
śpiewając 30 serenad dziennie.
Pamiętacie, jak to zrobiło się popularne? Śpiewanie cały dzień przed domem?
Rzucaliśmy im banknoty, żeby śpiewali.
Potem rzucaliśmy monetami, by się przymknęli.
A handlarze przerywający nam pracę zdalną?
Po co inwestować pieniądze w maca Apple,
skoro hałas dochodzi przez okna, czyli windows?
Bystrzak ze mnie, co?
Nie żartuję tylko o ludziach bez kończyn.
Pracuję na laptopie Apple, a na zewnątrz słyszę: „Jabłka!”.
„Jabłka.
Pyszne jabłuszka.
Kupcie jabłka”.
Gra muzyka i w ogóle. „Kup jabłka.
Jabłka”.
Wyobraźcie sobie, że recytujecie wirtualnie wiersz dziewczynie,
a handlarze za oknem wam przerywają.
„Lubię cię bardziej niż czerwone wino
Gdy widzę taką dziewczynę Chcę dotknąć twoje…”
„Cytryny!”
„Chcę dotknąć twojej duszy Swoją piosenką
Gdy mnie wzrokiem poszukasz Ukaże ci się moja…”
„Juka!”
„Ukaże ci się moje oddanie Włożę w to całe…”
„Cztery banany za 2000”.
„…całe swoje serce Choć twoja matka…”
„Miedź, plastik, szkło”.
„…nie podejrzewa, że masz…”
„Gorące bułeczki”.
„Otworzę balkon i powącham twoje…”
„Świeże ryby”.
Nie do wiary.
Handlarze są tacy wkurzający.
Powiedzą, że zapomniałem, jak sam zaczynałem.
Nie, ja też byłem handlarzem. Są po prostu irytujący.
Ale życzę im powodzenia. Chcę, żeby zaszli daleko.
Bardzo daleko.
Tam, gdzie nie będzie ich słychać.
NASA powinna ich wysłać rakietą na Księżyc.
Mogą tam otworzyć pchli targ.
NASA!
Jeśli mnie oglądacie…
Na pewno przerwali badania, żeby obejrzeć mój występ.
Jeśli oglądacie, wiedzcie, że wysłanie ich na Księżyc
to świetny pomysł na biznes.
Bo NASA potrafi zarabiać.
Nie zapominajmy, że podczas pandemii
wystrzelili rakietę w kosmos.
SpaceX.
Wystrzelili rakietę z dwoma załogantami
jako preludium do turystyki kosmicznej.
Czym jest turystyka kosmiczna?
Można kupić bilet na spacer po Księżycu.
Bogacze mogliby…
„Niech pani zdejmie to koło ratunkowe.
To dla bogaczy”.
Czemu biedni ludzie są tacy impulsywni?
Bogacze planują wakacje latami.
Biedakowi wystarczy słowo „wycieczka”.
Biedak siedzi w rogu i usuwa wszy młodszemu biedakowi.
Biedny sąsiad podjeżdża autem dla biedaków
i mówi do tego biedaka: „Lokillo”.
„Co robisz?” „Nic”.
„Chodźmy na plażę”. Więc idą na plażę.
Po drodze dzwonią do firmy.
„Szefie, chyba jestem chory”.
Turystyka kosmiczna jest dla bogatych.
Tylko dla bogatych.
Bogacze szykują się do przeniesienia się na inną planetę.
Wiecie, że na Księżycu można kupić ziemię?
Naprawdę. Sprzedają ziemię na Księżycu.
Ludzie kupowali ziemię na Księżycu.
Bogaci nie są głupi.
Gdyby byli głupi, byliby biedni.
Bogacze opuszczają Ziemię, zanim wybuchnie kolejna pandemia.
Przeprowadzą się na inną planetę, by uniknąć kontaktu z czym?
Z handlarzami. Nie. Z wirusami.
Nie zdziwcie się, jeśli pojawi się istota z przyszłości,
wyjątkowa istota z kosmosu,
by uprzedzić nas o migracji ludzi do innych światów.
Lądowanie
Uciekajcie!
Zamknijcie wszystkie lotniska!
Nie jedzcie tej zupy z nietoperza!
Poważnie, nadchodzi pandemia.
Już nadeszła?
Źle wyliczyłem lądowanie.
Ostrzegę was więc przed planetoidą Apophis,
która uderzy w 2036 roku.
Wtedy wszyscy będziecie w grupie podwyższonego ryzyka.
Tak.
Gdzie moje maniery?
Jestem Rastacuando.
Posłaniec podróżujący w czasie.
Przybywam z czasu zaprzeszłego.
I przynoszę dobre wieści.
Ale najpierw wyjaśnię.
Zdążyliśmy osiedlić się na Marsie.
Tak.
Pamiętacie statek kosmiczny SpaceX?
Z dwoma załogantami?
W ładowni statku było 50 sprzątaczek.
Musiały przygotować planetę
na przybycie najbogatszych i najbystrzejszych ludzi.
Te panie ścieliły łóżka…
Łatały czarne dziury.
Zamiatały gwiezdny pył.
Aż wszystko było gotowe.
Kilka lat później wyleciał kolejny statek
z najbogatszymi i najbystrzejszymi ludźmi, mającymi zaludnić Marsa.
Na statku było 50 miejsc.
Miejsca były rozłożone w następujący sposób.
Dwadzieścia osiem miejsc
dla najbogatszych ludzi planety.
Tylko bogaci. Obrzydliwie bogaci.
Ale tacy naprawdę bogaci!
Na których patrzysz i mówisz:
„Bogaci”.
Obrzydliwie bogaci, mnóstwo klejnotów i zegarków.
W maskach wysadzanych diamentami.
I staruszki z małymi psami
srającymi do torebek Louis Vuitton.
Sami bogacze.
Dwadzieścia osiem miejsc.
Czternaście miejsc.
Dwadzieścia osiem, 29, 30…
Czternaście miejsc
dla najbystrzejszych lekarzy na Ziemi.
W końcu zrozumieli, że zdrowie jest ważne.
Pierwsza linia obrony. W końcu przypomnieli sobie o lekarzach.
Czyli 19 miejsc dla lekarzy.
Dwadzieścia cztery, trzy…
Czternaście miejsc
dla najważniejszych lekarzy,
najwybitniejszych lekarzy i naukowców.
Lekarze, którzy zawsze byli na przedzie.
Z wyjątkiem lekarza od prostaty, który zawsze był na tyłach.
Zgadza się.
Dwanaście, 14, 24…
Zostały 43 miejsca.
Co?
Dwadzieścia dziewięć miejsc.
Dla najwybitniejszych myślicieli na Ziemi.
Sami nobliści.
Tylko inteligentni ludzie.
Filozofowie.
Filologowie.
Fosforanowie.
Fosforyzujący.
I wybitni przywódcy polityczni.
Tylko polityczni przywódcy.
Musieli nawet wyprowadzić Donalda Trumpa na zewnątrz.
Złapał siedzenie
i nie chciał puścić.
„Teraz jest moje”.
Nie.
Czterdzieści cztery, 47…
Dwadzieścia dziewięć.
Dwa miejsca
dla najlepszych komików hiszpańskojęzycznych.
Śmiech jest ważny dla ludzi na każdej planecie.
Dwóch najlepszych i najbystrzejszych komików.
Najbardziej rewolucyjnych i najsłynniejszych
komików mówiących po hiszpańsku.
Wiem, że jesteście psycholami
i chcecie wiedzieć, kim są ci dwaj komicy.
Chcecie wiedzieć.
Nie wiem, byłem tak zmęczony, że spałem na dwóch miejscach.
Nie wiem, kto był na pokładzie.
Trzydzieści siedem, 34…
Zostały dwa miejsca.
Dla stewardes.
Ale jedna z nich siedziała u pilota na kolanach,
więc jej miejsce było wolne.
Jej miejsce zajął jeden…
zespół mariachi złożony z 15 muzyków.
Wszyscy się zmieścili.
Powiecie: „Nie zmieszczą się, Rastacuando”.
Trenowali w małych furgonetkach.
Zmieścili się ze wszystkimi instrumentami.
Przez całą drogę brzdąkali „La cucarachę”.
Tak nazywała się pochwa stewardesy.
Obudziłem się w połowie drogi.
Zaśpiewałem stewardesie piosenkę.
Jaką?
To miłość stelarna
To miłość astralna
To miłość nierealna
Tytuł to „Namiętność planetarna, która jednoczy nas w kosmosie miłości”.
Cześć, drogie damy
Czemu nie pogadamy
O planetach
Które tak często oglądamy?
Pokaż mi czarną dziurę
Tak głęboką i mroczną
Tak, kobieto, pokaż mi też
Twój Wzgórek Wenus
A także pierścienie
Jowisza
Jeśli w twoim życiu inna gwiazda jest
To zrozumiem cię
Ważne, że odwiedziłem
Twoją planetę
Muszę przyznać, że
Rastacuando widział twoje ciało niebieskie
Ale czas zostawić to w tyle
Może zastanawiacie się, czemu przybyłem z przyszłości.
Pamiętacie, jak mówiłem, że mam dobre wieści?
Podczas ostatniego lotu
wysłano samych miliarderów i geniuszy,
więc jest tam bardzo nudno.
Sami dobrzy ludzie? O nie!
Żadnych złodziei.
Żadnych gliniarzy, bo nie ma złodziei.
Żadnych trupów, bo nie ma gliniarzy.
W związku z tym agencje międzyplanetarne
wraz z NASA
postanowiły zorganizować ostatni lot,
ale tym razem z marginesem społeczeństwa.
Dlaczego? Bo we wszechświecie panuje równowaga.
Światło i mrok.
Dobro i zło.
Jin i t-shirt.
To będzie lot dla nieprzyjemnych ludzi.
Dla złych ludzi.
Przegranych, biednych, brzydkich.
Którzy nie mają po co żyć.
Dla głupich ludzi.
Dla ohydnych ludzi.
To oczywiście oznacza,
że jest dla was szansa!
Tak!
Bądźcie dumni.
Podczas tego lotu
będzie tylko dwóch ochroniarzy.
Dlaczego dwóch?
Jeden do spania w ciągu dnia.
Drugi do spania w nocy.
Reszta dostanie taki formularz do wypełnienia.
ZGŁOSZENIE DO PROJEKTU „JAK POGORSZYĆ SYTUACJĘ”
Zgłoszenie do projektu „Jak pogorszyć sytuację”.
Możesz podróżować, spełniając jedno lub więcej klimakteriów.
Jedno lub więcej kryteriów.
Jeśli udajesz, że śpisz w autobusie, by nie ustąpić miejsca…
ciężarnej…
zwłaszcza jeśli to twoja ciężarna żona…
możesz lecieć.
Jeśli wykorzystujesz swojego dziadka, by załatwić coś w banku,
bo pozwolą mu wepchnąć się w kolejkę,
możesz lecieć.
Nie róbcie tego staruszkom.
Nie róbcie tego dziadkowi.
Nie narażajcie go na niebezpieczeństwo. Zróbcie coś.
Pozbądźcie się go. Wyślijcie go do domu starców.
Są irytujący.
Jeśli wciskasz komuś fałszywy banknot, bo tobie też ktoś go wcisnął…
Podnieście rękę, jeśli ktoś wam go wcisnął.
Jeśli po przyjściu do kina…
kupujesz tanie bilety,
a kiedy zaczyna się film, przesiadasz się na lepsze miejsce…
To takie irytujące!
Idziesz obejrzeć film genialnego Lokillo,
siedzisz na luksusowym miejscu.
Jest wygodnie, cicho, nikogo nie krzywdzisz.
Jak porządny człowiek.
A kiedy zgaśnie światło i zacznie się film,
widzisz, jak nadchodzą te nieszczęsne psy
i siadają obok ciebie.
Tutaj!
Ochroniarz orientuje się,
że nie mamy biletów na te miejsca i każe nam się przenieść.
Tak.
Ale wiecie, co jest najlepsze?
Podczas ostatniego lotu nie będzie Azjatów,
Europejczyków ani Amerykanów.
Sami Latynosi.
Tylko Latynosi.
Bo nauka dowiodła,
że mamy lepszą ochronę.
Tak.
Bo gdy byliśmy mali, wysyłano nas na wojnę.
Mamy dobrze wyszkolone organizmy.
Bądźcie dumni, że jesteście Latynosami.
Mamy lepszą ochronę.
My, Latynosi wspaniali
Zawsze się wybronimy
Tak już nas wychowali
I wcale się nie wstydzimy
Gdy jedzenie nam spadnie
Zaraz je podniesiemy
Co cię nie zabije, to cię wzmocni Więc i tak to chętnie zjemy
Jedną oranżadę
Pije dziesięciu gości
A ostatni dopija po reszcie
Jedzenia pozostałości
Gdy do toalety idziemy
Gadać nie przestajemy
A potem rąk nie myjemy
I do ucha je ładujemy
My, Latynosi wspaniali
Zawsze się wybronimy
Tak już nas wychowali
I wcale się nie wstydzimy
Gdy nie ma czystych majtek
Nie ma się czym przejmować
A gdy swędzi nas ucho
Można klucz sobie tam władować
Zamiast nici do zębów
Torby używamy
A z basenu pijemy wodę
Choć czasem tam sikamy
Kurze zmiecione z podłogi Chowamy pod dywanami
A pies liżący innym psom tyłki
Całuje się potem z nami
My, Latynosi wspaniali
Zawsze się wybronimy
Tak już nas wychowali
I wcale się nie wstydzimy
My, Latynosi wspaniali
Zawsze się wybronimy
Wszystko przetrwamy
I w przyszłości się spotkamy
Buziaki, kochani.
Hej!
Tu jestem!
Przybywam z przeszłości.
Byłem w ładowni, która wyglądała jak więzienie.
Mnóstwo kanciarzy i prostytu…
Kociarzy i protestantek.
Uwierzyliście we wszystko, co mówił?
Ja tak.
Jasne, to wszystko ma sens.
Bo ludzie zniszczyli tę planetę.
Zniszczyliśmy ją.
Teraz możemy tylko szukać innej planety do skolonizowania.
I to my, Latynosi, musimy ją skolonizować.
Zwłaszcza Kolumbijczycy.
Kto inny może urozmaicić życie na innej planecie?
My, Kolumbijczycy.
Poza tym przez pandemię Kolumbijczycy zyskali większą świadomość.
Świadomość, że świat się kończy,
więc trzeba pić, bawić się i uprawiać seks.
Myć ręce? Po co?
Po zjedzeniu kurczaka oblizuję palce do czysta.
Mam nie wychodzić wieczorem? Jak to?
Podrobię sobie dokumenty lekarskie.
Wyjdę w przebraniu zwierzęcia.
To było super.
Pamiętacie zwierzęta, które pojawiły się podczas pandemii?
Co za mocny przekaz.
Zwierzęta pojawiające się w opuszczonych miastach.
Co za piękna wiadomość. Zwierzęta poczuły się wolne,
gdy bestie zostały zamknięte.
Co za oświadczenie!
Hej, zapisz to.
Autor anonimowy.
To było piękne.
Znów widzieliśmy zwierzęta.
W Hiszpanii pojawiły się kozy, które nie zostały kozłami ofiarnymi.
Pojawiły się dziki i jelenie.
W Chinach zjawił się nietoperz i go zjedli.
Usłyszeliśmy kilka kotów, które uznawaliśmy za wymarłe.
Los Tigres del Norte, La Tigresa del Oriente, El Puma.
Delfiny wróciły do zatok.
Jeszcze dwa tygodnie i wróciłyby tyranozaury.
Zgadza się.
Nie zdziwiłbym się, gdyby podczas kolejnej pandemii
zwierzęta postanowiły przejąć planetę.
Wyobrażacie sobie zwierzę jako głowę państwa?
Jest takie w Wenezueli.
W Kolumbii też.
To nieprawda, to nie głowa państwa.
Wyobraźcie sobie zwierzęta, które traktują nas jak równych sobie?
Wyobrażacie sobie słonia jako menadżera?
Trąbiłby o tym na okrągło.
Albo chrząszcza jako producenta muzycznego grającego utwór Bad Bunny'ego?
„Co za gówno.
Cudowne. Wszystkim się spodoba”.
Zwierzęta od dawna zdobywają popularność.
Jest wśród nich sporo gwiazd Hollywood.
Na przykład Lassie, Babe – świnka z klasą,
101 dalmatyńczyków, Uwolnić orkę, Dr Dolittle,
Kardashianki…
Nie, te suki nie mają jeszcze filmu.
Przynajmniej nie widziałem ich filmu na Netfliksie.
Podczas lockdownu oglądałem Netflixa cały czas, tak jak wy.
Fajnie było mieć wtedy Netflixa.
Ludzie!
W końcu obejrzeliśmy filmy do końca.
Kiedyś to była wymówka, żeby uprawiać seks.
Kto nie użył tekstu: „Chcesz obejrzeć film Netflixa w domu?”.
Najpierw oglądamy, a po chwili rozrabiamy.
Obejrzałem wszystkie filmy Netflixa.
Pamiętam wszystko.
Horrory zrobiły na mnie większe wrażenie. Może je widzieliście.
To były popularne horrory jak Annabelle.
Chodziło o Annabelle, lalkę, która porusza się sama.
W ogóle się nie bałem.
Widziałem poruszającą się lalkę od 14 roku życia.
Obejrzałem filmy dokumentalne o wojnach światowych.
O pierwszej i drugiej. Trzecia część powinna być niedługo.
Z dramatów widziałem… Pamiętacie ten dramat?
Wszyscy płakali.
O niepełnosprawnym intelektualnie ojcu…
Wy też.
Ten tata…
Mówię, że też go widzieliście.
Wy też go widzieliście.
Też go widzieliście.
Niepełnosprawny umysłowo tata ma córeczkę
i zostaje niesłusznie skazany na więzienie.
Nie podobał mi się.
Może mam serce z kamienia.
Ładna historia, ale nie poruszyła mnie.
Oglądałem go z przyjaciółmi, którzy cały czas wyglądali tak…
Kazałem im przestać przynosić narkotyki.
Trochę szacunku.
Z filmów akcji widziałem…
Tę sagę o…
O wściekłym gościu z przedwczesnym wytryskiem.
Jak to się nazywa?
Szybcy i wściekli.
Sprawdziłem listę występów komediowych i nie było mnie na niej.
Stwierdziłem, że muszę się tam znaleźć.
„Lokillito z Dabeiby w Antioquii musi być na Netfliksie.
Musimy to nakręcić w Medellín z lokalną widownią.
Musimy być na Netfliksie już teraz!”
Z dwóch podstawowych powodów.
Po pierwsze, uderzy w nas planetoida.
Rastacuando nas ostrzegł. Po drugie,
ta pandemia nauczyła nas,
że powinniśmy zarażać się nawzajem wyłącznie śmiechem.
Napisy: Ewelina Zakrzewska