Downloaded from YTS.MX
‪(ผลงานสแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪- นี่! ‪- เสียใจด้วย นายแพ้
‪อะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม
‪เพื่อน!
‪ไง ที่รัก
‪ไม่ว่าผลลัพธ์จะยังไงก็ตาม
‪ดีใจที่ได้เจอนะ แล้วผมจะติดต่อไป
‪เพราะอะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม
‪หัวเราะดีกว่าร้องไห้
‪การหัวเราะย่อมดีกว่าการร้องไห้
‪คุณต้องใช้ชีวิตในแบบที่คุณทำได้
‪ตอนที่คุณยังมีชีวิตอยู่
‪วิกฤตช่วยให้คุณเติบโต
‪ผมจัดการทุกอย่างได้
‪โลกหมุนไปเรื่อยๆ
‪แต่มันไม่เคยเวียนหัว
‪อะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม
‪ไม่ว่าผลลัพธ์จะยังไงก็ตาม
‪จงก้าวไปข้างหน้าเสมอ อย่าถอยหลัง
‪เพราะอะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม
‪(โลกิลโย: อะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม)
‪เป็นยังไงกันบ้าง
‪ไม่อยากเชื่อเลย
‪ผมกำลังแสดงสดกับผู้ชมตัวเป็นๆ ‪ถึงจะน้อยแค่ไหนก็เถอะ
‪เมื่อนึกถึงสิ่งที่โลกเราเพิ่งฝ่าฟันมา ‪แต่ยังไงก็เถอะ…
‪ผมโลกิลโย โฟลเรซ
‪ขอบคุณที่มาที่นี่
‪และทำตามกฎ "ความสุขทางชีวภาพ" ทุกข้อ
‪คุณอาจถามว่าทำไม ‪เราถึงมาอยู่ในโกดังร้างแสนวิเศษแห่งนี้
‪มีเหตุผลสองข้อครับ
‪อย่างแรกคือบรรยากาศที่โรแมนติก
‪และอย่างที่สอง เพราะงบประมาณของเรา
‪ผมอยากถ่ายรายการในชุมชนที่อยู่อาศัย
‪ถ่ายในจัตุรัสเล็กๆ ‪โดยมีคนในละแวกนั้นเป็นผู้ชมของเรา
‪หัวเราะกับครอบครัวของพวกเขาที่ระเบียง
‪น่าเศร้าที่หน่วยงานกำกับดูแล ‪กรณีเหล่านี้ไม่อนุญาต
‪ผู้มีอำนาจสูงสุด
‪ผู้วางมาตรฐานที่มีอำนาจ
‪ในการอนุญาตให้จัดงานแบบนี้ในที่พักอาศัย
‪ซึ่งก็คือใครครับ
‪รปภ.นั่นเอง
‪เจ้าโง่นั่นไม่ยอมให้ผมเข้าไป
‪ผมไปถึงที่นั่น
‪แล้วพอรปภ.บอกว่าไม่ได้ก็คือไม่ได้
‪ต่อให้เป็นแม่ของประธานาธิบดีปูตินก็ไม่ได้ ‪ท่านปูตินครับ ไม่ก็คือไม่
‪ผมยืนอยู่ตรงนั้นแล้วเขาก็
‪"คุณผู้ชายบอกว่าเขามาจาก… ‪คุณมาจากไหนนะพวก"
‪- "สวัสดีครับ ผมมาถ่ายรายการของเน็ตฟลิกซ์" ‪- "เหน็บพลิก" เหรอ
‪"เน็ตฟลิกซ์"
‪"เด็กฟิต"
‪"เน็ตฟลิกซ์"
‪"เขาบอกว่าเขามาเด็ดพริก"
‪"ไม่อนุญาต" แล้วพวกเขาก็ไม่ให้ผมเข้าไป
‪เราก็เลยใช้โกดังที่ไม่มีระเบียง ‪แต่ก็ไม่มีรปภ.ด้วย
‪เรากำลังถ่ายรายการนี้
‪ซึ่งเป็นพยานหลักฐานสำหรับคนรุ่นหลังมากกว่า
‪เพื่อบอกพวกเขาว่าในช่วงเวลานี้
‪โลกที่เราคุ้นเคยได้เปลี่ยนไป ‪อะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
‪เราต้องทิ้งทุกอย่างที่เราเคยชิน ‪กิจวัตร งานอดิเรก และกิจกรรมต่างๆ ของเรา
‪เรื่องทั่วไปอย่างการจับมือทักทาย ‪เราก็ต้องเลิกทำ
‪แล้วใช้การทักทายด้วยอวัยวะอื่นแทน
‪ผู้หญิงที่บ้านถามว่า "ทักด้วยก้น" เหรอ ‪ไม่สิคุณผู้หญิง ด้วยศอกต่างหาก
‪แต่มันไม่เหมือนเดิม
‪มนุษย์อย่างเราจับมือกันมาไม่รู้กี่ยุคกี่สมัยแล้ว
‪รู้ไหมว่าการจับมือเกิดขึ้นที่ไหน
‪การจับมือเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก
‪ในอารยธรรมโบราณ
‪ถ้าคุณไม่รู้วันที่และอยากดูฉลาดให้พูดว่า
‪"ในอารยธรรมโบราณ"
‪แน่นอนว่าไม่มีใครพูดได้ว่า ‪"ฉันอยู่ที่นั่นและมันไม่จริง"
‪การจับมือ การตีมือ
‪มันคืออากัปกิริยาที่งดงามที่สุด ‪ที่ชาวตะวันตกอย่างเรามี
‪ส่วนชาวเอเชียที่ฉลาดกว่าเรามาตลอด
‪ใช้วิธีการทักทายที่มีมานานนับพันปี ‪ที่ช่วยให้รอดจากโรคระบาดได้
‪ซึ่งก็คือ
‪การโค้งคำนับ
‪การโค้งที่ทำให้ตัวพวกเขาเกือบเป็นมุมฉาก
‪ทำไมถึงเรียกว่ามุมฉาก เพราะมุมนั้น…
‪ทำมุมที่ก้นเราพอดี
‪แต่ไม่ พวกเราชาวตะวันตก ‪โดยเฉพาะชาวละติน
‪ต้องสัมผัสทางร่างกายเพื่อทักทายกัน
‪คุณไม่คิดถึงการสัมผัสทางร่างกายเหรอ
‪เราชอบการสัมผัส การลูบ การตี "ว่าไง"
‪"ว่าไงไอ้กร๊วก แกล้งโง่เหรอ"
‪"เอาเตะนำโชคไปกินซะ" "ไงเพื่อน ไงไอ้หนู"
‪"ว่าไงไอ้โง่"
‪สิ่งนั้นต้องเกิดขึ้น ‪ก่อนที่พวกเขาจะคิดคำนี้ขึ้นมาใช่ไหมล่ะ
‪"เขาต้องโง่แน่ๆ"
‪และเราต้องการสัมผัสทางร่างกายกับสาวๆ ‪แต่เป็นแบบโรแมนติกนะ
‪"ไง สาวน้อย"
‪เราต้องการจูบกัน ‪ชาวละตินต้องการการจูบเบาๆ
‪"มารีอา คริสติน่า สบายดีไหมที่รัก"
‪"คามิลิต้า โตขึ้นเยอะเลยนะ"
‪"ว่าไง มาเรีย ลอร่าที่รัก"
‪ใช่แล้ว โรแมนติก
‪แต่มีคนบอกเราว่าห้ามจูบปากอีก
‪มันเป็นเรื่องยากสำหรับผมที่จะเลิกจูบที่ริมฝีฝาก
‪เพราะภรรยาผมเป็นคนเดียว ‪ที่ผมไม่เคยจูบปากเลย
‪แต่เราจะจูบกันโดยใส่หน้ากากอนามัยได้ยังไง
‪ผมทนไม่ไหวแล้ว ผมจูบบนหน้ากากเลย
‪แต่การใส่หน้ากากจูบ ‪มันแย่กว่าการดูดนมผ่านชุดชั้นในซะอีก
‪มันไม่เข้าท่าเลย
‪และพอเรารู้ว่าเราสัมผัสทางร่างกายกันไม่ได้
‪เราก็ไม่รู้ว่าจะทักทายเพื่อนตามท้องถนนยังไง
‪จำวันแรกๆ ได้ไหม
‪พวกเขาใช้ศอก และคุณใช้ข้อเท้า
‪เหมือนเล่นกับเมสซี่อยู่
‪เพราะไม่มีใครคิด ‪วิธีทักทายอย่างเป็นทางการขึ้นมา
‪เหมือนตอนที่ผมเดินทางไปอาร์เจนตินาครั้งแรก
‪ผู้ชายอาร์เจนตินาทักทายกันด้วยการหอมแก้มกัน
‪และเราไม่คาดคิด ‪ว่าชาวโคลอมเบียจะยื่นมือออกมาและ…
‪"เฮ้ย ว่าไง เฮ้ย!"
‪เราเลยไม่รู้จะทำยังไงดี
‪โดยเฉพาะเพราะชาวอาร์เจนตินาตัวสูง ‪ตาสีฟ้าน่ากลัว
‪แม้แต่รัฐบาลก็ไม่รู้ ‪ว่าจะบอกให้เราทักทายเรายังไง
‪พวกเขายังไม่รู้เลย
‪จำตอนที่ประธานาธิบดีชาวละตินอเมริกัน ‪พูดในทีวีแห่งชาติได้ไหม
‪"หยุดจับมือ จากนี้ไปให้เอากำปั้นชนกันเท่านั้น"
‪ตอนที่ท่านประธานาธิบดีบอกให้เอากำปั้นชนกัน ‪ผมนึกถึงพ่อผมเลย
‪เขาใช้กำปั้นกับแม่ผมมาตลอดชีวิต
‪แล้วพวกเขาก็บอกว่าห้ามชนกำปั้นด้วยเหมือนกัน
‪ผมเลยคิดว่าเราต้องรีบ ‪หาวิธีทักทายใหม่ๆ กันแล้วละ
‪แต่การทักทายที่จะรอดจากโรคระบาด
‪และไม่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์อย่างการจับมือ
‪ผมขอแนะนำ
‪ผมขอนำเสนอเลย
‪จากนี้ไปเราจะทักทาย ‪กันด้วยการเอาอวัยวะส่วนตัวของเรามาชนกัน
‪ไม่ทะลึ่งหรอกครับคุณผู้หญิง ‪คิดซะว่าเป็นการปฏิวัติ
‪มาใช้อวัยวะส่วนตัวของเราทักทายกัน ‪อย่างเด็ดเดี่ยวกันดีกว่า
‪"ว่าไง" ปัง
‪"สวัสดี" ปัง
‪"ว่าไงเพื่อน" ปังๆ อย่างเด็ดเดี่ยว
‪เอาของของเรามาชนกันเถอะพวก
‪แบบนั้นไม่ติดไวรัสตัวใหม่แน่นอน
‪คุณจะไม่ติดไวรัสตัวอื่นๆ เลย ‪ยกเว้นไวรัสที่เราคุ้นเคย
‪เราพัฒนาแอนติบอดี้แล้ว
‪มีการจัดการรณรงค์ใหม่ทางทีวี ‪สอนเราว่าต้องล้างมือยังไง
‪เราล้างมือไม่เป็น
‪จำคลิปวิดีโอที่คนส่งไลน์กันให้ว่อน ‪และในโซเชียลมีเดียต่างๆ
‪ที่สอนวิธีล้างมือได้ไหม
‪เราเรียนรู้ว่าต้องใช้มือทั้งสองข้าง
‪ล้างระหว่างซอกนิ้ว
‪นิ้วโป้ง
‪ไอ้จอมปุ๊นเกาฝ่ามือ
‪ผมเห็นคลิปนั้นแล้วพูดว่า
‪"ถ้าเราล้างมือไม่ถูกวิธีมาตลอด
‪แล้วเราจะล้างก้นถูกวิธีได้ยังไง"
‪ไม่
‪เราโชคดีที่ไม่มีไวรัสที่ก้น
‪ลองนึกภาพไวรัสที่ก้นสิ
‪ล้างก้นทุกๆ 20 นาที
‪ออกไปข้างนอกก็ต้องใส่หน้ากากปิดก้น
‪จำเป็นต้องใช้น้ำยาฆ่าเชื้อที่ก้น
‪เราจะทำยังไงถ้าไม่มีมือ
‪ลองนึกภาพว่าเราไม่มีมือ
‪อยู่ในคอนเสิร์ตและไม่สามารถทำแบบนี้ได้สิ
‪ไม่ใช่เราสิ พ่อแม่เราต่างหาก
‪นั่นคือสิ่งที่ป้าและพ่อของเราทำ ‪เด็กอย่างเราไม่ทำแบบนั้นหรอก
‪เราแค่ยกมือขึ้นเต้นกับติ๊กต็อก
‪สาวๆ ติ๊กต็อกจอมเพี้ยนเต้นแบบนี้กัน
‪ผมไม่เต้นแบบนั้นเพราะผมเป็นแร็ปเปอร์
‪ทุกคนยกมือขึ้น ไม่งั้นจะโดนตัดออก
‪คุณจะไม่ได้อยู่ในวิดีโอ
‪ขอมือครับ
‪ยกมือขึ้น
‪ชาวละตินอเมริกัน ‪เรายังทำงานร่วมกันในแถบชานเมือง
‪ภายใต้รัฐบาลที่ไม่ช่วยอะไรเรา
‪ผมเล่นไพ่โป๊กเกอร์ชนะ ผมมือขึ้นสุดๆ
‪ผมคบกับลูกสาวคุณ แต่ผมไม่เคยขอเธอแต่งงาน
‪กำขี้ดีกว่ากำตด
‪ตำรวจตะโกนว่า "ยกมือขึ้นไว้บนหัว"
‪และเพื่อนๆ ผมก็อยู่กับผม
‪เพื่อนผม ซี้ผม พี่น้องผม
‪ยกมือขึ้น!
‪ผมดีใจที่เราล้างมือเพราะผมค้นข้อมูลดูแล้ว
‪และแค่มือคนเราข้างเดียว
‪ก็มีแบคทีเรียมากกว่า 150 ชนิดแล้ว
‪ลองคิดดูสิว่ามือข้างนั้นไปไหนมาก่อนจะจับมือ
‪ลองศึกษาดูสิและคราวหน้าลองดมมือดู
‪ลองดูสิ ลองดมดู
‪"เป็นไงบ้าง สบายดีไหม" "ครับ สบายดี"
‪"กลิ่นเหมือนหัวหอม"
‪"มือนี้ทำอาหารมา"
‪"ยินดีที่ได้รู้จักครับ"
‪"นิโคติน มือนี้สูบบุหรี่"
‪"เป็นไงบ้าง "สบายดีพวก"
‪"กลิ่นเหมือนชีสน้ำส้มสายชู"
‪"เขาพาแฟนสาวไปดูหนังมา"
‪ไม่หรอก ขอบคุณพระเจ้าที่ตอนนี้ ‪เรามีนิสัยล้างมือบ่อยๆ
‪แล้วมีปัญหาอะไร
‪เราล้างมือทุกสองชั่วโมง
‪แต่เช็ดมือด้วยผ้าขนหนู ‪ที่เราไม่ได้ซักมาสองเดือนแล้ว
‪คิดถึงผ้าขนหนูผืนนั้นที่บ้านสิ
‪ผ้าเช็ดตัวและผ้าเช็ดมือผืนนั้น
‪ที่คุณใช้เช็ดรถและทำความสะอาดรองเท้า
‪ผ้าขนหนูสกปรกนั่น
‪บ้านของชาวละตินอเมริกันทุกบ้านมีผ้าแบบนั้น
‪ผ้าขนหนูที่คุณทิ้งตอนเด็กๆ แล้วมันก็โผล่มาอีก
‪มันไม่ยอมหายไปเลย
‪คุณย้ายจากบ้านหลังหนึ่งไปอีกหลังหนึ่ง ‪และมันก็ตามคุณไปตลอด
‪ยิ่งไปกว่านั้น มันช่วยคุณในการย้ายบ้านได้
‪มีใครบ้างที่ไม่เคยเอาผ้าขนหนูห่อกระจกหรือทีวี
‪ตอนนั้นแหละที่มันโผล่มา
‪และผ้าขนหนูมีเนื้อสัมผัส ‪ที่แตกต่างกันเพราะมันฟูนุ่มมาก
‪มันดูเหมือนสตูผ้าขี้ริ้วเวลาที่มันเปียก
‪และมันหยาบเหมือนขนมปังปิ้งเวลาที่มันแห้ง
‪มันทั้งช่วยให้ตัวคุณแห้งและขัดตัวคุณไปด้วย ‪เป็นผ้าขนหนูที่ทำลายไม่ได้
‪มีคนบอกว่าถ้าเกิดสงครามนิวเคลียร์ ‪ทายซิว่าสิ่งเดียวที่จะรอดคืออะไร
‪- แมลงสาบ ‪- แมลงสาบกับผ้าขนหนู
‪คุณครับ อย่าทำรายการของเน็ตฟลิกซ์พังสิ
‪ไม่ครับ มันมีเหตุผล
‪ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าแมลงสาบ ‪ซ่อนอยู่ในผ้าขนหนูพวกนั้นแหละ
‪ในขณะที่คลื่นระเบิดแผ่ขยายออกไป
‪การล้างมือก็เข้าท่าดีนะทุกคน
‪ทำไมเราจะต้องไม่ล้างมือล่ะ
‪มือของเราคือสิ่งที่มนุษย์เราใช้มากที่สุด
‪หมายถึงคนที่มีมือนะ
‪ใช่ไหม ไม่
‪เพราะถ้าคุณไม่มีมือ…
‪คนที่ไม่มีมือเขาล้างอะไรกันเหรอ ‪พวกเขาต้องติดเชื้อไวรัสที่ก้นแน่ๆ
‪ไม่ ผมไม่อยากหยาบคาย ไม่อยากเลย
‪มีใครไม่มีมือบ้างไหมครับ
‪ยกมือขึ้นซิ
‪ไม่ ทุกคน ไม่
‪และนี่แหละครับ
‪เรากำลังปรับตัวรับความเป็นจริงใหม่ๆ ‪กฎใหม่ๆ ของการอยู่ร่วมกัน
‪เพราะไวรัสทำให้เราเห็นว่า ‪มนุษย์เราอ่อนแอแค่ไหน
‪มันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เรา ‪รู้สึกเท่าเทียมกันอยู่ชั่วขณะหนึ่ง
‪เชื้อชาติ เพศ ศาสนา ภาษาของคุณ ‪ไม่มีอะไรสำคัญเลย
‪ไม่ว่าคุณจะรวยหรือจน ‪เพราะไม่ว่าคุณจะอยู่ในคฤหาสน์
‪หรือในกระท่อมไม้ คุณก็ต้องอยู่ในบ้าน
‪ผมแค่หวังว่าถ้าคุณกำลังหย่ากับภรรยาของคุณอยู่
‪คุณจะ ไม่ได้เอกสารการหย่า ‪ในช่วงที่เกิดโรคระบาด
‪เพราะมันคงยุ่งน่าดู
‪ลองนึกภาพว่าคุณอยู่ท่ามกลางสภาพนั้นสิ
‪ต้องจ่ายค่าทนาย ‪ในขณะที่พวกเขาก็ได้สิทธิ์เลี้ยงลูกไป
‪"เป็นอิสระซะที
‪อยู่ห่างๆ ฉันไว้เลย นั่นมุมของคุณและนี่ของฉัน "
‪แล้วผู้ชายที่ลาออกจากงานเมื่อต้นปี 2020
‪เพื่อไปทำงานเป็นฟรีแลนซ์ล่ะ
‪ไม่เอาน่า อย่าทำแบบนั้นเลย
‪ไม่ ไหนจะคนที่ไปทำฟันมา
‪และรักษาเสร็จในช่วงโรคระบาดพอดีอีก
‪ลองนึกภาพว่ามีลวดเต็มปากไปสักสองสามปี
‪เพื่อยืดฟันที่ดูเหมือนปลาปิรันย่ากำลังเมาโคเคนสิ
‪ในที่สุดเขาก็มีรอยยิ้มที่สวยงาม
‪และต้องใส่หน้ากากหลังจากรักษาเสร็จ
‪คนที่กำลังสักลวดลายใหญ่ๆ
‪ซึ่งสักไปทีละส่วน
‪และบางส่วนขาดหายไปเพราะติดล็อกดาวน์
‪ดาเนียลาเพื่อนผมมีรอยสักเริ่มจากที่แขน
‪ที่ควรจะเป็นคำว่า "ดอกรัก"
‪การล็อกดาวน์เกิดขึ้น ‪ตอนที่พวกเขาสักไปแค่ "ดอก…"
‪โชคไม่ดีเลยเนอะ ‪บังเอิญมากจริงๆ เพราะเธอก็…
‪แล้วคนที่ฟื้นจากอาการโคม่าในช่วงล็อกดาวน์ล่ะ
‪มีคนที่ฟื้นจากอาการโคม่า ‪ในช่วงล็อกดาวน์จริงๆ นะครับ
‪กรณีของฟุตบอลน่าสนใจที่สุด
‪เขาถูกแยกให้อยู่คนเดียวมาสามปี
‪เห็นไหม อยู่ในอาการโคม่า
‪ก็เหมือนกันนั่นแหละ
‪ให้ตายสิ สามปี!
‪ดังนั้นเมื่อเกิดเหตุการณ์เลวร้ายขึ้น
‪เขาก็ไม่รู้ว่าเราจะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
‪ลองนึกภาพว่าฟื้นจากโคม่าในช่วงที่มีโรคระบาดสิ
‪"คุณผู้หญิง"
‪"คุณครับ"
‪ให้ผมมีสมาธิกับอาคารโคม่าของผมหน่อยสิ
‪คุณจะปลุกคนที่กำลังโคม่าอยู่นะ
‪ต่อนะ "คุณผู้หญิงครับ"
‪"คุณครับ
‪ผมฟื้นแล้ว! พระเจ้า ผมฟื้นแล้ว!
‪ผมฟื้นจนได้! ‪ใช่แล้ว ผมอยากสนุกกับทุกช่วงเวลาเลย"
‪"อย่าขยับค่ะ
‪เราไปไหนไม่ได้ค่ะคุณ เราโดนล็อกดาวน์"
‪"ล็อกอะไร ทำไม
‪ผมอยากออกไปข้างนอกและทำอะไรสักอย่าง"
‪"อีก 30 นาทีเราจะถ่ายทอดสด
‪ถ้าคุณอยากเชื่อมต่อกับโลกภายนอกอีกครั้ง"
‪"ไม่สิ ไม่ใช่แบบนั้น
‪ไม่ใช่แบบนั้น
‪ไม่นะ คุณใจร้ายมากเลย"
‪ชายผู้ถูกตัดแขนพูดว่า "ผมไม่มีมือให้ปรบมือ"
‪สาวๆ ที่ยกกระชับก้น ‪และทำหน้าอกเพื่อหาเสี่ยเลี้ยง
‪เพราะมันเป็นการลงทุนที่ดี
‪แล้วเราทุกคนก็ถูกขัง โชคไม่ดีเลย
‪คุณน่าจะเอาเงินที่เสียไปกับซิลิโคน ‪ไปจ่ายแพคเกจโทรศัพท์ดีๆ
‪เพราะคุณต้องมีอะไรกัน ‪ทางวิดีโอคอลเลยด้วยซ้ำ
‪ซึ่งผมคิดว่าผู้ชายได้ประโยชน์เยอะมาก
‪ลองคิดดูสิ
‪ผู้หญิงที่ออกมาจากการล็อกดาวน์อันแสนยาวนาน
‪จะไม่เรียกร้องมากเท่าตอนที่เริ่มหาคู่หรอก
‪คำทำนายเก่าแก่เป็นจริง
‪"คนเราทุกคนเท่าเทียมกัน" ‪และเราเท่าเทียมกันจริงๆ
‪ผู้ชายทุกคนในวิดีโอคอล
‪มีเคราและขนดก
‪ท่อนบนดูเป๊ะมาก ‪ส่วนท่อนล่างใส่ขาสั้นกับรองเท้าแตะ
‪ทุกคนใส่หน้ากากอนามัย ‪เยี่ยมเลยทุกคน เราไม่ขี้เหร่อีกต่อไป
‪เราค่อนข้างขี้เหร่
‪คุณผู้หญิงครับ ผู้ชายอย่างเราจะไม่ยอมให้คุณ…
‪คุณผู้หญิงครับ ผมจะบอกอะไรให้นะ
‪ลุยเลย
‪ใช้ข้อศอกหรืออะไรก็ได้ ‪เพื่อให้ได้สิ่งที่คุณต้องการครับสาวๆ
‪ตีเหล็กตอนที่มันยังร้อน
‪แกล้งทำเป็นว่าคุณอยู่ในย่านที่ไม่ดี
‪ขึ้นรถประจำทางคันแรกที่ขับผ่านมา ‪ถึงแม้จะไม่ใช่รถที่คุณรอก็ตาม
‪ออกไปข้างนอกในสไตล์โปเกมอน ‪"ฉันเลือกนาย"
‪คว้าเขาไว้
‪สมัยนี้ผู้ชายหายากมาก
‪จนพวกแม่ๆ คุยกับลูกสาวของตัวเอง
‪ราวกับว่าผู้ชายเป็นซุป ‪"กินเขาเข้าไปเถอะลูกรัก
‪กินเขาให้หมดนะลูกรัก
‪ผู้หญิงที่น่าสงสารหลายคนคงอิจฉา ‪ในสิ่งที่ลูกทิ้งขว้างนะลูกรัก"
‪ผมมั่นใจว่าตอนที่เริ่มล็อกดาวน์ ‪ผู้หญิงหลายคนพูดว่า
‪"ฉันอยากได้ผู้ชายตัวสูง ‪เข้ม รวย หล่อ และตลก"
‪แต่ในช่วงล็อกดาวน์เปลี่ยนเป็น ‪"ฉันอยากให้เขาตัวสูงและตลก"
‪พอหลังล็อกดาวน์เหลือแค่ ‪"ฉันอยากได้ผู้ชายสักคน"
‪แต่มันก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด ‪ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนที่โดนล็อกดาวน์อยู่คนเดียว
‪บางคนก็ล็อกดาวน์อยู่กับสามีหรือแฟน
‪ในที่สุดผู้ชายของพวกเขาก็อยู่ในบ้าน
‪ผู้ชายของพวกเขาอยู่บ้านตลอด 24 ชั่วโมง
‪ไม่มีข้ออ้างอย่าง "ฉันจะไปเล่นเกมนะ"
‪"ไม่ได้จ้ะเธอ นี่ล็อกดาวน์อยู่ มานี่เลย"
‪ให้ตายสิ ผู้ชายอยู่กับพวกเขาตลอดเวลา
‪และข้ออ้างในคืนวันศุกร์ ‪ที่จะไปเจอเพื่อนๆ ก็จบสิ้น
‪ลืมการไปเที่ยวในคืนวันศุกร์ได้เลย
‪นิตยสารพีเพิลบอกว่า
‪ในช่วงปี 2020 ที่บ้าคลั่ง
‪ผู้หญิงต้องคิดทบทวนรายการคุณสมบัติ
‪ที่พวกเขามองหาในตัวเจ้าชายรูปงาม
‪รายการที่ตอนนี้เขียนไว้ว่า
‪ผู้หญิงทุกคนต้องการผู้ชายที่อ่อนหวานและน่ารัก
‪โรแมนติกและซื่อสัตย์
‪คนที่เต้นและทำอาหารได้
‪คนที่ซื้อของขวัญให้
‪และคนที่ตัวหอม
‪คนที่เวลาเธอกลับบ้านมาเหนื่อยๆ
‪ทำให้เธอประหลาดใจด้วยการนวดเท้า
‪เล่าเรื่องตลกให้เธอฟังตอนกลางวัน
‪แต่อึ๊บเธอสามครั้งตอนกลางคืน
‪และรักและปกป้องเธอตามที่เธอเห็นสมควร
‪โดยไม่ต้องหึงและน่ารำคาญ
‪คนที่ไม่ฉี่ใส่ฝารองนั่งชักโครก
‪หรือทิ้งเส้นขนไว้บนสบู่
‪พวกเขาคงสงสัยว่าผู้ชายแบบนั้นมีอยู่จริงไหม
‪มีผู้ชายแบบนั้นไหม
‪แน่นอน
‪ปัญหาคือผู้ชายคนนั้น
‪มีแฟนหนุ่มอยู่แล้ว
‪คุณเลือกได้ครับสาวๆ
‪หนุ่มดิจิทัลหรือหนุ่มแอนะล็อก
‪ผมขอแนะนำหนุ่มดิจิทัล
‪แน่นอน เพราะสมัยนี้ ‪เราต้องหมั่นรับข้อมูลข่าวสาร
‪เกี่ยวกับความเป็นจริงเสมือนและเทคโนโลยี ‪มันคือความจริงแบบใหม่ของเรา
‪เทคโนโลยี ความเป็นจริงเสมือน ‪ดังนั้นถ้าคุณไม่ชอบแพลตฟอร์ม
‪คุณต้องเข้าใจว่าแพลตฟอร์มเป็นแค่ ‪แหล่งที่มาหนึ่งของการทำงานทางไกล
‪ชั้นเรียนออนไลน์ ความบันเทิง ธุรกิจ
‪ดังนั้นในช่วงล็อกดาวน์ครั้งใหญ่ ‪ทางออกที่ดีที่สุดสำหรับคุณคืออินเทอร์เน็ต
‪แล้วการทำงานทางไกลที่โด่งดังก็เริ่มขึ้น
‪จำได้ไหม ทุกคนเริ่มทำงานจากที่บ้าน
‪และมันวุ่นวายมาก
‪"คุณไม่ได้เชื่อมต่อ ส่งลิงก์มาให้ฉัน นั่นไม่ใช่ลิงก์
‪รีสตาร์ตสิ ไม่ใช่อย่างนั้น มันคือแพลตฟอร์มอะไร
‪ฉันส่งอีเมลไปแล้ว ‪ปิดสปีกเกอร์โฟนแล้วเปิดกล้องสิ"
‪ใช่ครับ วิดีโอคอลเริ่มล่ม
‪เพราะทุกคนออนไลน์ จำได้ไหม
‪วิดีโอคอลล่ม แต่คนสวยไม่มีปัญหา
‪คนสวยก็คือคนสวย
‪คนสวยดูเหมือนดาราเรื่องไททานิก
‪เป็นน้ำแข็งแต่มีเสน่ห์
‪น่ารำคาญจริงๆ และในการประชุมทางไกล
‪"หัวหน้าครับ ผมว่าเราควร…
‪จัดประชุมเพื่อหารือ…
‪ทุกโอกาส…"
‪พวกเขาดูสวยมากในขณะที่ ‪คนอัปลักษณ์อย่างเราดูอัปลักษณ์ขึ้นไปอีก
‪ให้ตายสิ ทำไมถึงเป็นแบบนั้น ‪ในเวลาที่เราดูแย่ที่สุด
‪"หัวหน้าครับ มีโอกาสไหมที่จะ…
‪การวิจัยตลาดของผมบอกว่า…"
‪น่ารำคาญชะมัด
‪ไม่ว่าจะภาพหรือเสียงก็พังหมด
‪"หัวหน้าครับ ผมคิดว่าไอ้เวร…
‪"ว่าไงนะโฟลเรซ"
‪"ไอ้โฮโลแกรมบ้านั่นพังครับ แต่มันเงี่ยน…"
‪"อะไรนะโฟลเรซ"
‪"ผมจะหยุดใช้งานมัน ‪จนกว่าจะแก้ไขเงื่อนงำนี้ได้น่ะนังโง่"
‪"อะไรนะโฟลเรซ"
‪"วันนี้ผมจะตรวจสอบให้นะอีเวร"
‪มันยากจริงๆ
‪และขณะที่เราทำงานทางไกลกัน
‪ลูกๆ ของเราก็เรียนออนไลน์ จำได้ไหม
‪บรรดาแม่ๆ ที่น่ารักของเรา ‪ต้องมาเรียนประถมซ้ำกับลูกๆ
‪ระหว่างที่เราทำงานอยู่ตรงนั้น
‪ผมมีลูกสองคน ลูชี่กับซานติ
‪พวกเขามีคอมพิวเตอร์ทั้งคู่
‪ผมทำงานทางไกลในขณะที่พวกเขาเรียนหนังสือ ‪เด็กผู้ชาย เด็กผู้หญิง และผมอยู่ตรงนี้
‪สายไฟของเราพันกัน
‪ลูกชายผมส่งรายงานให้เจ้านายผม
‪ผมทำข้อสอบกับครูของลูกสาว
‪แล้วมีปัญหาอะไร ‪ลูกชายผมได้เลื่อนตำแหน่ง ส่วนผมสอบตกน่ะสิ
‪ไม่ไหวนะ
‪แม้แต่การนัดพบหมอก็ยังออนไลน์
‪ตลกน่ะพวก หาหมอออนไลน์เนี่ยนะ
‪เรื่องแบบนั้นมันต้องเจอกันตัวเป็นๆ สิ ‪หาหมอออนไลน์เนี่ยนะ
‪ผมวิดีโอคอลกับหมอฟันของผม
‪ลูกชายผมเดินเข้ามาตอนที่ผมกำลังทำแบบนี้
‪"พ่อทำอะไรน่ะ" "พ่อหาหมอฟันอยู่"
‪"ผมรู้แล้วว่าแม่ทำอะไรเมื่อคืน" ‪"กับหมอฟันเหรอ"
‪"ไม่ครับ กับสูตินรีแพทย์" "อะไรนะ"
‪ไม่จริงหรอก เราไม่ไปไกลขนาดนั้นหรอก
‪เธอจะส่งมันไปให้ใครเหรอ
‪ที่แย่กว่านั้นคือใครส่งอะไรมาให้เธอ
‪แต่ก็เป็นความคิดที่ไม่เลวนะ
‪แต่แน่นอนว่าถ้าสูตินรีแพทย์เป็น… ‪ที่นี่มีใครเป็นสูตินรีแพทย์ไหมครับ
‪ผมไม่ได้กลิ่น… ล้อเล่นน่ะ
‪ถ้าสูตินรีแพทย์คนไหนดูอยู่ล่ะก็ ‪การเรียนออนไลน์เป็นความคิดที่ดีมาก
‪และผมรู้ว่าคุณสอนกับใครได้
‪นางแบบเว็บแคม
‪จะมีคนไข้อะไรที่ช่วยสูตินรีแพทย์สอน ‪ได้ดีไปกว่าแคมเกิร์ลอีก
‪ผมรู้ว่ามีกลุ่มเปราะบางกำลังดูอยู่
‪นี่ พวกคุณที่เป็นกลุ่มเปราะบางที่บ้าน ‪แคมเกิร์ลคืออะไร
‪แคมเกิร์ลคืออินฟลูเอนเซอร์ประเภทหนึ่ง
‪เหมือนยูทูบเบอร์ที่นำเสนอ ‪เนื้อหาของตัวเองต่อหน้ากล้อง
‪ซึ่งไม่มีผู้ติดตาม มีแต่นักล่า
‪และไม่เหมือนพวกยูทูบเบอร์ที่อยากให้ยกนิ้วให้ ‪พวกเขาอยากได้นิ้วข้างล่าง
‪เป็นคนที่มี… ครับ คุณผู้หญิง
‪พวกเขาเป็นมืออาชีพจริงๆ พวกเขารู้วิธีเปิดแอป
‪ตารางงานของพวกเขายืดหยุ่นมาก
‪แคมเกิร์ลล้ำหน้ากว่าใครมาก
‪จะมีตัวอย่างของความคิดริเริ่มและ ‪ความเป็นอิสระอะไรที่ดีไปกว่าแคมเกิร์ลอีก
‪ตอนที่การทำงานทางไกลเริ่มเป็นที่นิยม
‪พวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญ ‪ด้านการทำงานทางไกลแล้ว
‪เราเพิ่งจะเรียนรู้
‪ในขณะที่พวกเขาหาเงินมาได้หลายปีแล้ว ‪ด้วยการทำงานกับลำหำ
‪ไม่ครับ โทษที ตัดออกนะ
‪พวกเขาหาเงินได้ ‪จากการทำงานด้วยลำแข้งของตัวเอง
‪พวกเขาไม่เคยกังวลว่าจะโดนไล่ออก
‪พวกเขาไม่ต้องกังวลเวลาที่บริษัทเริ่มไล่คนออก
‪พวกเขาไม่มีปัญหา ‪ในขณะที่ผู้หญิงคนอื่นๆ มีปัญหาหมีแดดมากมาย
‪ผมมีเพื่อนเป็นแคมเกิร์ลคนหนึ่ง
‪บางครั้งผมก็ขอให้เธอส่งรูปที่เธอใส่เสื้อผ้ามาให้
‪แต่ผมรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่ ‪"ไอ้โรคจิต คุณทำแบบนั้นได้ไง"
‪ผมรู้จักเธอเพราะเราทำงานด้วยกัน ‪จนเธอลาออกจากงาน
‪เราได้เจอกันอีกครั้งและผมถามว่า
‪"ดาเนียลาที่รัก เป็นไงบ้าง ‪ทำไมถึงออกจากงานล่ะ"
‪เธอบอกว่า "ไม่ไหวหรอกพวก
‪ฉันเหนื่อยมาก
‪ฉันพังสุดๆ เพราะตารางงานพวกนั้น
‪และเจ้านายก็ด่าฉันตลอดเวลาเลย
‪ตอนนี้ฉันก็ยังเหนื่อยและพังอยู่นะ ‪แต่เจ้านายไม่ด่าฉันตลอดเวลาแล้ว"
‪และคำถามสำคัญสำหรับแคมเกิร์ลคือ ‪"คุณทำเงินได้เยอะไหม"
‪และเธอบอกว่า "ไม่มากก็น้อย มันต้องใช้เวลา
‪ตอนแรกรายได้ก็ไม่มากหรอก ‪แต่ตอนนี้ได้เยอะแล้ว
‪และผมบอกว่า ‪"ผมนึกออก พ่อแม่คุณรู้รึเปล่าเนี่ย"
‪"รู้ พ่อฉันแทบจะหัวใจวายตอนที่เขารู้"
‪พ่อขว้างปาข้าวของและด่าฉันว่า ‪'ลืมไปได้เลยว่าฉันเป็นพ่อแก'"
‪ฉันเลยบอกว่า "ก็ได้พ่อ หนูจะออกจากบ้าน
‪หนูจะเอารถที่ซื้อให้บ้านเราใช้ไปด้วยนะ
‪หนูจะหยุดผ่อนบ้านและหยุดจ่ายค่าน้ำค่าไฟ"
‪แล้วพ่อคุณพูดว่าไง
‪"ลืมไปเลยว่าฉันเป็นพ่อแก
‪ฉันเป็นผู้จัดการของแกต่างหากลูกรัก
‪มันเป็นธุรกิจครอบครัว
‪เดินหน้าต่อเถอะ
‪มาทำความสะอาดห้องนี้กัน
‪มาทำให้โซฟาดูดีขึ้นกันเถอะ ‪ดูลูกประคำสกปรกนั่นสิ"
‪"พ่อ วางลูกบอลเซ็กซ์ทอยนั่นลงนะ"
‪คงอึดอัดใจน่าดูที่พ่อจะยอมรับกับลูกของตัวเอง
‪ว่าเขารู้ว่าเธอเป็นแคมเกิร์ล
‪ลองนึกภาพคนแก่ที่อยู่ในสถานการณ์แบบนั้นสิ
‪"ดาเนียลา พ่อรู้ทุกอย่างแล้ว
‪พ่อเห็นแล้วว่าแกทำงานอะไร"
‪และเธอถามว่า "พ่อเห็นหนูได้ยังไง"
‪แล้วพ่อเธอจะว่าไง "ก็…
‪ก็… พ่อเข้ายูทูบ
‪หาคลิปเกี่ยวกับเกมดู
‪แล้วเกมหนึ่งก็พาไปอีกเกม
‪พ่อพยายามปิดโฆษณาแล้ว
‪แต่มันพาพ่อไปที่หน้าสมัครสมาชิก ‪ซึ่งพ่อพยายามปิดแล้วนะ
‪แต่พ่อบังเอิญกรอกชื่อไป
‪ชื่อ ที่อยู่ และบัตรเครดิต
‪ตอนนี้พ่อเลยเป็นสมาชิกแล้ว"
‪คุณพ่อ! แคมเกิร์ลเป็นมืออาชีพจริงๆ นะทุกคน
‪พวกเขาหาเงินจากที่บ้าน ไม่เคยติดโรคเลย
‪จะติดก็แค่ไวรัสคอมพิวเตอร์
‪แสงสวย ไมค์ดี นมตู้ม
‪พวกเขามีทุกอย่าง
‪พวกเขามีห้องเก็บเสียง ‪แต่เพื่อเก็บเสียงทั้งหมดไว้ข้างในนะ
‪ไม่ใช่เพื่อหลีกเลี่ยงเสียงรบกวนที่มาจากท้องถนน
‪พวกเขาเป็นกลุ่มเสี่ยง ผมขออธิบายให้ฟัง
‪เวลามีคนให้ทิปพวกเขา ‪กระดิ่งที่คอมพิวเตอร์จะดังซึ่งแปลว่า…
‪ผู้ชายคนนี้บอก "ใช่ๆ"
‪"เขาพูดถูก"
‪กระดิ่งดังติ๊ง
‪ซึ่งแปลว่าพวกเขาได้รับทิป ทิปเรียกว่าโทเคน
‪พวกเขาได้รับทิปเพื่อให้ลูบไล้ตัวเอง
‪พวกเขาตอบสนองต่อเสียงกระดิ่ง ‪ด้วยการเคลื่อนไหว พอมีเสียงติ๊งๆ
‪เขี่ยติ่ง
‪ติ๊งๆ
‪เขี่ยติ่ง
‪ถ้าห้องไม่ใช่ห้องเก็บเสียง
‪แล้วมีคนขายไอศกรีมผ่านมา…
‪ติ๊งๆ
‪พวกเขาก็ตายพอดีสิ
‪หรืออย่างน้อยก็ต้องขาดน้ำแน่ๆ
‪เรามีอะไรต้องเรียนรู้จากแคมเกิร์ลอีกเยอะเลย
‪เราทุกคนควรมีห้องที่บ้านสำหรับจัดงานออนไลน์
‪นั่นคือความจริงแบบใหม่ของเรา ‪และผมคิดว่ามันคงไม่หายไป
‪ห้องที่บ้านสำหรับจัดงานออนไลน์
‪สำหรับการทำงานทางไกล ‪ห้องเรียนออนไลน์สำหรับลูกๆ หรือสำหรับเรา
‪สำหรับกวดวิชา สำหรับประชุม
‪หรือแม้แต่การถ่ายคลิปลงโซเชียลมีเดีย
‪หรือห้องที่วงดนตรีมารีอาชี ‪ไม่สามารถรบกวนคุณได้
‪ด้วยเพลงรักประจำวัน 30 เพลง
‪จำได้ไหมว่ามันฮิตได้ยังไง ‪ร้องเพลงอยู่หน้าบ้านทั้งวันเลยใช่ไหม
‪จำได้ไหมว่าเราส่งโพยให้พวกเขาร้องเพลง
‪จากนั้นเราก็โยนเหรียญให้พวกเขาหุบปาก
‪และพ่อค้าหาบเร่มารบกวน ‪การทำงานทางไกลของเราทั้งวันด้วยใช่ไหม
‪จะเอาเงินไปลงทุน ‪ซื้อคอมพิวเตอร์แอปเปิลมาเพื่ออะไร
‪ถ้าเสียงรบกวนเข้ามาทางวินโดว์
‪ผมฉลาดไหมล่ะ
‪คิดว่าผมมีแต่มุกคนถูกตัดแขนขาเหรอ เปล่านะ
‪ผมพยายามทำงานด้วยคอมฯ แอปเปิลของผม ‪และผมได้ยินเสียงจากข้างนอกว่า "แอปเปิล"
‪"แอปเปิลครับ
‪แอปเปิลแสนอร่อย
‪แอปเปิลไหมครับ"
‪พร้อมด้วยเสียงดนตรีและทุกอย่างใช่ไหม ‪"แอปเปิลไหมครับ
‪แอปเปิล"
‪ลองนึกดูสิว่ากำลังพยายามอ่านบทกวี ‪ให้สาวที่คุณชอบฟังทางออนไลน์
‪แล้วพ่อค้าหาบเร่ก็รบกวนคุณอยู่ข้างนอกอยู่ได้
‪ระหว่างที่คุณอ่าน "ฉันชอบเธอยิ่งกว่าไวน์แดง
‪เธอปลุกอารมณ์ฉันและฉันฝันว่าได้ลูบไล้…"
‪"กับข้าวจ้ะกับข้าว!"
‪"ฝันว่าบรรเลงสองบทเพลงนั้นที่ฉันแต่งให้เธอ
‪โดยได้แรงบันดาลใจจากดวงตาของเธอ ‪ที่โอบกอดฉัน ลูบไล้ฉันไปทั่วเพื่อให้รู้สึก"
‪"ต้นไม้ครับต้นไม้!"
‪"เพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอสร้างแรงบันดาลใจ ‪ให้ฉันแค่ไหน ฉันจะผลักดัน…
‪"เงาะโรงเรียนสองโลร้อย"
‪"หัวใจของฉันอยู่ในมือเธอ ถึงแม้แม่ของเธอ…"
‪"ทองแดง พลาสติก แก้ว"
‪"ไม่สงสัยว่าเธอมี…"
‪"ขนมปังร้อนๆ จ้า"
‪"ฉันจะเปิดระเบียงและดอมดมกลิ่น…"
‪"ปลาสดๆ"
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪พ่อค้าหาบเร่นี่น่ารำคาญจริงๆ
‪พวกเขาจะบอกว่าผมลืมกำพืดตัวเอง
‪ไม่ครับ ผมก็เคยเป็นพ่อค้าหาบเร่เหมือนกัน ‪แต่พวกเขาแค่น่ารำคาญ
‪แต่ผมอยากให้พวกเขาโชคดีนะ ‪อยากให้พวกเขาไปไกลๆ ด้วย
‪ไกลมากๆ เลย
‪ไกลจนเราไม่ได้ยินเสียงพวกเขาเลยน่ะ
‪นาซาน่าจะส่งพวกเขาขึ้นจรวดไปดวงจันทร์นะ
‪พวกเขาเปิดตลาดนัดที่นั่นได้
‪นาซา!
‪ถ้าคุณดูอยู่นะนาซา…
‪ผมรู้ว่าพวกเขาหยุดทำการวิจัยเพื่อดูรายการผม
‪ถ้าคุณดูอยู่ มันเป็นความคิดทางธุรกิจที่ดีมาก
‪การส่งพ่อค้าหาบเร่ไปดวงจันทร์เนี่ย
‪เพราะนาซารู้วิธีหาเงิน
‪อย่าลืมว่าในปี 2020 ในช่วงที่เกิดโรคระบาด
‪พวกเขาปล่อยจรวดขึ้นสู่อวกาศ จำได้ไหมครับ
‪สเปซเอ็กซ์
‪พวกเขาปล่อยจรวดไปพร้อมลูกเรือสองคน
‪เพื่อนำไปสู่การท่องเที่ยวอวกาศ
‪การท่องเที่ยวอวกาศแปลว่าอะไร
‪แปลว่าคุณสามารถซื้อตั๋ว ‪ไปเดินเล่นบนดวงจันทร์ได้
‪พวกคนรวยสามารถ…
‪"คุณผู้หญิงครับ ถอดเสื้อชูชีพออกเถอะครับ
‪นั่นมันสำหรับคนรวยครับคุณผู้หญิง"
‪ทำไมคนจนถึงคิดจะทำอะไรก็ทำแบบนี้นะ
‪คนรวยวางแผนการพักร้อนเป็นปีๆ
‪ลองบอกคนจนว่า "เที่ยว" สิ พร้อมไปเลย
‪คนจนคนหนึ่งนั่งอยู่ที่มุมหนึ่ง ‪กำลังหาเหาให้คนจนที่หนุ่มกว่าอีกคน
‪และเพื่อนบ้านจนๆ คนหนึ่ง ‪นั่งรถของคนจนคนหนึ่งผ่านมา
‪แล้วพูดกับคนจนคนนี้ว่า "โลกิลโย"
‪"ทำอะไรอยู่" "เปล่า"
‪"ไปทะเลกันเถอะ" ‪แล้วพวกเขาก็ตรงดิ่งไปทะเลกันเลย
‪และพวกเขาโทรเข้าบริษัทระหว่างทาง
‪"หัวหน้าครับ ผมคิดว่าผมไม่สบาย"
‪ไม่ครับ การท่องเที่ยวอวกาศมีไว้สำหรับคนรวย
‪คนรวยเท่านั้น
‪คนรวยกำลังเตรียมย้ายไปดาวดวงอื่น
‪คุณรู้ไหมว่ามีที่ดินบนดวงจันทร์ขายด้วย
‪เรื่องจริงครับ ‪พวกเขาขายที่ดินบนดวงจันทร์กันอยู่
‪คนเราซื้อที่ดินบนดวงจันทร์กัน ให้ตายสิ
‪คนรวยไม่ได้โง่นะครับ
‪ถ้าโง่ก็จนไปแล้ว
‪คนรวยจะออกจากโลกไป ‪ก่อนที่จะเกิดโรคระบาดอีกครั้ง
‪คนรวยจะย้ายไปดาวดวงอื่น ‪เพื่อเลี่ยงการติดต่อกับอะไรครับ
‪กับพ่อค้าหาบเร่ ไม่ กับไวรัสต่างหาก
‪ไม่ต้องแปลกใจถ้าสิ่งมีชีวิตจากอนาคตปรากฏตัว
‪สิ่งมีชีวิตพิเศษจากนอกโลก
‪มาเพื่อเตือนเรา ‪เรื่องการอพยพของมนุษย์ไปยังโลกอื่น
‪ลงจอด
‪หนีเร็ว!
‪ปิดสนามบินให้หมดทุกที่เลย!
‪อย่ากินซุปค้างคาวนั่นนะ!
‪จริงๆ นะ โรคระบาดกำลังจะมาแล้ว
‪มาไปแล้วเหรอ
‪ผมคำนวณการลงจอดผิดไป
‪งั้นผมจะเตือนคุณเรื่องดาวเคราะห์น้อยอะโพฟิส
‪ที่จะพุ่งมาชนในปี 2036 ละกัน
‪แล้วพวกคุณก็จะเป็นประชากรที่เปราะบาง
‪ใช่แล้ว
‪ผมนี่เสียมารยาทจริงๆ
‪ผมคือราสตากวานโด
‪ผู้ส่งสารข้ามเวลา
‪ผมมาจากอนาคตที่สุดแสนจะสมบูรณ์แบบ
‪และผมเอาข่าวดีมาบอก
‪แต่ก่อนอื่น ผมขออธิบายก่อน
‪เราหาทางตั้งรกรากที่ดาวอังคารได้ทันเวลา
‪ใช่ครับ
‪จำยานอวกาศสเปซเอ็กซ์ได้ไหมครับ
‪กับลูกเรือสองคนน่ะ
‪มีคนรับใช้ 50 คนอยู่ในยานอวกาศลำนั้นครับ
‪คนทำความสะอาด 50 คน ‪ที่ต้องจัดเตรียมดาวเคราะห์
‪ให้พร้อมสำหรับการมาถึงของคนรวย ‪และคนที่ฉลาดที่สุดในโลก
‪ผู้หญิงพวกนั้นจัดเตียง
‪ปะชุนหลุมดำ
‪กวาดละอองดาว
‪จนกระทั่งทุกอย่างพร้อม
‪หลายปีต่อมา ยานอีกลำก็บินขึ้น
‪พร้อมกับคนที่รวยที่สุดและฉลาดที่สุดในโลก
‪เพื่อเพิ่มเผ่าพันธุ์มนุษย์บนดาวอังคาร
‪ยานอวกาศมี 50 ที่นั่ง
‪ห้าสิบที่นั่งแบ่งออกเป็นแบบนี้
‪ยี่สิบแปดที่นั่ง
‪สำหรับคนที่รวยที่สุดในโลก
‪มีแต่คนรวยเท่านั้น รวยล้นฟ้า
‪และผมหมายถึงรวยจริงๆ!
‪คนที่คุณมองและพูดว่า
‪รวยว่ะ
‪คนรวยล้นฟ้า มีเพชรพลอยและนาฬิกามากมาย
‪หน้ากากอนามัยฝังเพชร
‪และหญิงชราที่มีหมาตัวเล็กๆ
‪อึใส่กระเป๋าหลุยส์วิตตอง
‪มีแต่คนรวยเท่านั้นแหละพวก
‪ยี่สิบแปดที่นั่ง
‪สิบสี่ที่นั่ง
‪ยี่สิบแปด ยี่สิบเก้า สามสิบ…
‪สิบสี่ที่นั่ง
‪สำหรับหมอที่ฉลาดที่สุดในโลก
‪ในที่สุดพวกเขาก็รู้ว่าสุขภาพเป็นสิ่งสำคัญ
‪เป็นแนวป้องกันแรก ในที่สุดพวกเขาก็นึกถึงหมอ
‪ดังนั้น 19 ที่นั่งสำหรับหมอ
‪ยี่สิบสี่ สาม สี่
‪สิบสี่ที่นั่ง
‪สำหรับหมอที่สำคัญที่สุด
‪สำหรับหมอและนักวิทยาศาสตร์ ‪ที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก
‪หมอที่อยู่แนวหน้าตลอด
‪ยกเว้นหมอต่อมลูกหมากที่อยู่ข้างหลังตลอด
‪ใช่แล้ว
‪สิบสอง สิบสี่ ยี่สิบสี่
‪เหลืออีก 43 ที่นั่ง
‪อะไรนะ
‪ยี่สิบเก้าที่นั่ง
‪สำหรับนักคิดที่ฉลาดที่สุดในโลก
‪มีแต่ผู้ได้รับรางวัลโนเบลเท่านั้น
‪มีแต่คนฉลาดเท่านั้น
‪พวกนักปราชญ์
‪พวกนักปรัชญา
‪พวกนักปัดกวาด
‪พวกนักปัดสวะ
‪และผู้นำทางการเมืองที่มีชื่อเสียง
‪มีแต่ผู้นำทางการเมืองเท่านั้น
‪พวกเขาถึงกับต้องพาดอนัลด์ ทรัมป์ ‪ออกไปข้างนอกเลย
‪เขาคว้าที่นั่งไว้
‪และไม่ยอมปล่อยเลย
‪"มันเป็นของฉันแล้ว"
‪ไม่มีทาง
‪สี่สิบสี่ สี่สิบเจ็ด
‪ยี่สิบเก้า
‪สองที่นั่ง
‪สำหรับนักแสดงตลกสุดฮาที่พูดภาษาสเปน
‪เสียงหัวเราะเป็นสิ่งสำคัญ ‪ต่อมนุษย์ที่นี่และดาวทุกดวง
‪นักแสดงตลกที่ฮาและฉลาดที่สุดสองคน
‪นักแสดงตลกที่กบฏที่สุด มีชื่อเสียงที่สุด
‪นักแสดงตลกสุดฮาที่พูดภาษาสเปนสองคน
‪และผมรู้ว่าพวกคุณเป็นโรคจิต
‪และอยากรู้ว่าตลกสองคนนั้นเป็นใครใช่ไหม
‪พวกคุณอยากรู้
‪ผมไม่รู้หรอก ผมเหนื่อยมาก ‪จนหลับบนเก้าอี้สองตัว
‪ผมไม่รู้ว่าใครขึ้นยานมาบ้าง
‪สามสิบเจ็ด สามสิบสี่
‪เหลืออีกสองที่นั่ง
‪ที่นั่งของแอร์โฮสเตส
‪แต่เพราะมีคนหนึ่งนั่งอยู่บนตักของนักบิน
‪ที่นั่งของเธอก็เลยว่าง
‪และที่นั่งนั้นถูกมอบให้กับ…
‪วงมารีอาชีที่มีนักดนตรี 15 คน
‪ทั้ง 15 คนนั่งบนเก้าอี้ตัวนั้น
‪คุณบอกว่า "นั่งไม่ได้หรอกราสตากวานโด"
‪ได้สิ พวกเขาซ้อมเบียดกันในรถตู้มาแล้ว
‪นั่งได้พร้อมเครื่องดนตรีเลยด้วย
‪พวกเขาร้องเพลงไปตลอดทาง
‪ลูบไล้จิ๊มิแอร์โฮสเตส เธอแรดมาก
‪ผมตื่นตอนเดินทางไปได้ครึ่งทาง
‪และได้ร้องเพลงให้แอร์โฮสเตสฟังด้วย
‪อะไรล่ะ
‪เป็นความรักที่ยอดเยี่ยมมากเพื่อน
‪ความรักในยุคอวกาศ
‪ความรักแบบพิเศษ
‪มันเรียกว่า "ความรักของดาวเคราะห์ ‪ที่รวมเราไว้ในจักรวาลแห่งความรัก"
‪ว่าไงคุณผู้หญิง
‪ทำไมไม่คุยกับผม
‪เรื่องดาวเคราะห์
‪ที่คุณกำลังมองผ่านหน้าต่างอยู่น่ะ
‪ขอดูดาวตูดของคุณหน่อย
‪ลึกล้ำและดำมืดเหลือเกิน
‪ใช่แล้วสาวเอย และขอผมดู
‪ภูเขาวีนัสของคุณด้วย
‪และในรูตูดคุณมีวงแหวน
‪ของดาวพฤหัสบดี
‪ถ้ามีดาวอีกดวงในชีวิตคุณ
‪ผมจะเข้าใจ
‪ถ้าผมเคยหึงหวงบนโลก
‪ผมจะไม่หึงที่นี่
‪ผมยอมรับว่า
‪ราสตากวานโดเคยอึ๊บคุณบนโลก
‪แต่ตอนนี้มันเป็นอดีตสำหรับเราแล้ว
‪คุณอาจถามว่าผมถ่อมาจากอนาคตทำไม
‪จำได้ไหมที่ผมบอกว่าผมมีข่าวดีมาบอก
‪เพราะเที่ยวบินที่แล้ว
‪พวกเขาส่งแต่มหาเศรษฐีและอัจฉริยะไป
‪ที่นั่นก็เลยน่าเบื่อมาก
‪มีแต่คนดีเนี่ยนะ ไม่ไหวปะ!
‪ไม่มีโจรเลย
‪ไม่มีตำรวจเพราะไม่มีโจร
‪ไม่มีคนตายเพราะไม่มีตำรวจ
‪ดังนั้นหน่วยงานระหว่างดาวเคราะห์
‪ร่วมกับนาซา
‪จึงตัดสินใจเปิดเที่ยวบินสุดท้าย
‪แต่คราวนี้มีแต่พวกกากเดนสังคม
‪ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะทุกอย่าง ‪ในจักรวาลมีความสมดุลใช่ไหมล่ะ
‪สว่างและมืด
‪ดีและไม่ดี
‪หยินกับเสื้อยืด
‪ดังนั้นจากความคิดนี้ ‪ก็เลยมีเที่ยวบินสำหรับผู้ไม่พึงประสงค์
‪คนไม่ดี
‪พวกขี้แพ้ คนจน คนน่าเกลียด
‪คนที่ไม่มีอะไรจะเสีย
‪คนโง่
‪คนน่ารังเกียจ
‪และเห็นได้ชัดว่ามัน
‪ทำให้พวกคุณมีโอกาส
‪ใช่แล้ว!
‪จงภูมิใจซะ
‪ในเที่ยวบินนั้น
‪จะมีรปภ.แค่สองคน
‪ทำไมถึงมีรปภ.สองคนน่ะเหรอ
‪คนหนึ่งเอาไว้หลับยามตอนกลางวัน
‪และอีกคนเอาไว้หลับยามตอนกลางคืน
‪คนที่เหลือจะได้รับแบบฟอร์มแบบนี้ไปกรอก
‪(ใบสมัครเข้าโครงการ ‪"ทำอย่างไรให้อะไรๆ แย่ลง")
‪ใบสมัครเข้าโครงการ ‪"ทำอย่างไรให้อะไรๆ แย่ลง"
‪คุณสามารถเดินทางได้ ‪ถ้าคุณทำตามเงื่อนไขอย่างน้อยหนึ่งข้อ
‪ทำตามเงื่อนไขพวกนี้อย่างน้อยหนึ่งข้อ
‪ถ้าคุณแกล้งหลับบนรถเมล์ ‪เพื่อหลีกเลี่ยงการสละที่นั่ง…
‪ให้กับผู้หญิงท้อง…
‪โดยเฉพาะถ้าเป็นภรรยาของคุณที่ท้องอยู่…
‪คุณเดินทางได้
‪ถ้าคุณใช้ให้คุณปู่ของคุณทำธุรกรรมที่ธนาคาร…
‪เพราะทุกคนจะยอมให้เขาแซงคิว
‪คุณเดินทางได้
‪นี่ อย่านะ อย่าทำแบบนั้นกับคนแก่
‪อย่าทำแบบนั้นกับคุณปู่
‪อย่าทำให้เขาตกอยู่ในอันตรายบนท้องถนน ‪ทำอะไรสักอย่างสิ
‪กำจัดตาเฒ่านั่นซะ ส่งเขาไปบ้านพักคนชราเลย
‪พวกเขาน่ารำคาญ
‪(ถ้าคุณแอบจ่ายแบงก์ปลอม ‪เพราะมีคนจ่ายแบงก์ปลอมให้คุณเหมือนกัน…)
‪ถ้าคุณแอบจ่ายแบงก์ปลอม ‪เพราะมีคนจ่ายแบงก์ปลอมให้คุณเหมือนกัน…
‪ยกมือหน่อยถ้าคุณเคยโดนแบบนั้น
‪(ถ้าคุณซื้อตั๋วราคาถูกและไปนั่งที่นั่งราคาแพง)
‪ถ้าเวลาคุณไปดูหนัง…
‪คุณซื้อตั๋วราคราถูก
‪แล้วพอหนังเริ่มฉาย ‪คุณก็เปลี่ยนไปนั่งที่นั่งราคาสูง
‪น่ารำคาญชะมัด
‪คุณไปดูหนังของอัจฉริยะโลกิลโย
‪และคุณนั่งอยู่ที่ที่นั่งราคาสูงของคุณ
‪สบาย เงียบ ไม่ทำร้ายใคร
‪เป็นคนดี
‪แล้วพอไฟดับและหนังเริ่มฉาย
‪คุณก็เห็นไอ้พวกสุนัขชั้นต่ำเขยิบมาข้างหน้า
‪และมานั่งข้างๆ คุณ
‪ตรงนี้!
‪รปภ.รู้ว่า
‪พวกเราไม่มีตั๋วราคาสูงหรอก ‪แต่เขาก็ยอมให้เราเขยิบไป
‪ใช่แล้วครับ
‪แต่ทายสิว่าข่าวดีที่สุดคืออะไร
‪ในเที่ยวบินสุดท้ายจะไม่มีคนเอเชีย
‪หรือคนยุโรป หรือพวกอเมริกัน หรืออะไรทั้งนั้น
‪มีแต่คนละตินอเมริกันล้วนๆ
‪มีแต่คนละตินอเมริกันเท่านั้น
‪เพราะมันเป็นข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์
‪ว่าพวกเราชาวละตินอเมริกัน ‪มีกลไกการป้องกันตัวมากกว่า
‪ใช่ครับ
‪เพราะเราถูกส่งไปสงครามตอนเด็กๆ
‪พวกเราชาวละตินอเมริกัน ‪มีร่างกายที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี
‪จงภูมิใจที่เป็นชาวละตินอเมริกัน
‪เรามีกลไกการป้องกันตัวมากกว่า
‪ชาวละตินอเมริกัน
‪มีวิธีป้องกันตัวมากมายเหลือเกิน
‪เป็นเพราะวิธีที่เราถูกเลี้ยงดูมา
‪และเราก็ไม่รู้สึกอายเลย
‪ถ้าเราทำอาหารตก
‪เราก็เก็บมันขึ้นมา
‪สิ่งที่ฆ่าเราไม่ได้ย่อมทำให้เราแกร่งขึ้น ‪เราเป่ามันแล้วก็กินเข้าไป
‪น้ำอัดลมขวดเดียว
‪แบ่งกันดื่มเป็นสิบคน
‪และคนสุดท้ายที่ดื่ม
‪เศษอาหารของทุกคน
‪ก็ไปเข้าห้องน้ำเพื่อปลดทุกข์
‪และแชตกับผู้หญิงของคุณ
‪แล้วจอก็ไม่ได้เช็ด มือก็ไม่ได้ล้าง
‪แล้วก็เอาไปไว้ที่หู
‪ชาวละตินอเมริกัน
‪มีวิธีป้องกันตัวมากมายเหลือเกิน
‪เป็นเพราะวิธีที่เราถูกเลี้ยงดูมา
‪และเราก็ไม่รู้สึกอายเลย
‪ถ้าไม่มีกางเกงในที่สะอาด
‪เราก็กลับด้านเอา
‪และถ้าเราคันหู
‪เราก็แหย่กุญแจเข้าไปเกา
‪เราใช้ถุงพลาสติก
‪แทนไหมขัดฟันก็ได้
‪และดื่มน้ำในสระ
‪ซึ่งเป็นกระโถนฉี่สำหรับเด็กๆ
‪เรากวาดพื้นและกวาดฝุ่นใต้พรม
‪และหมาที่เลียก้นหมาอีกตัว
‪ก็มาจูบและเลียเรา
‪ชาวละตินอเมริกัน
‪มีวิธีป้องกันตัวมากมายเหลือเกิน
‪เป็นเพราะวิธีที่เราถูกเลี้ยงดูมา
‪และเราก็ไม่รู้สึกอายเลย
‪ชาวละตินอเมริกัน
‪เรามีวิธีป้องกันตัวมากมายเหลือเกิน
‪เราจะรอดตาย
‪แล้วเจอกันในอนาคตนะ
‪ขอให้โชคดีนะทุกคน
‪นี่!
‪ผมอยู่นี่!
‪ผมมาจากอดีต
‪ผมถูกควบคุมตัวเหมือนอยู่ในคุก
‪เต็มไปด้วยคนชั่วและกะหรี่…
‪คนดีและพวกหัวกะทิ
‪คุณเชื่อทุกอย่างที่เขาพูดไหม
‪ผมเชื่อนะ
‪ผมเชื่อจริงๆ มันมีเหตุผลมาก
‪เพราะมนุษย์ทำลายดาวดวงนี้
‪เราทำลายโลก
‪เราจะทำอะไรได้ ‪นอกจากมองหาดาวดวงอื่นเพื่อตั้งรกราก
‪และพวกเขาต้องพา ‪พวกเราชาวละตินไปตั้งรกราก
‪โดยเฉพาะชาวโคลอมเบีย
‪จะมีใครอีกที่จะทำให้ทุกอย่าง ‪บนดาวดวงอื่นน่าตื่นเต้นขึ้นได้
‪พวกเราชาวโคลอมเบียนี่แหละ
‪อีกอย่าง โรคระบาดทำให้ ‪ชาวโคลอมเบียอ่อนไหวมากขึ้น
‪เรารู้ว่าโลกกำลังจะถึงจุดจบ
‪เพราะฉะนั้นดื่มซะ สนุกซะ มีเซ็กซ์ซะ ‪จุดจบใกล้เข้ามาแล้ว
‪"ล้างมือ" เพื่ออะไร
‪ผมดูดนิ้วตัวเองสะอาดแล้วหลังจากกินไก่
‪ห้ามออกไปข้างนอก ‪หมายความว่าไงห้ามออกไปข้างนอก
‪ผมจะปลอมบัตรประจำตัวหมอ ‪แต่วันนี้ผมจะออกไปข้างนอก
‪หรือไม่ก็จะใส่ชุดสัตว์ออกไป
‪เพราะมันเจ๋งมาก
‪จำสัตว์ที่ปรากฏตัวตอนเกิดโรคระบาดได้ไหม
‪เป็นข่าวที่ทรงพลังมาก
‪สัตว์กลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง
‪สัตว์กลับมาปรากฏตัวในเมืองร้าง
‪เป็นข่าวที่ดีงามมาก สัตว์รู้สึกเป็นอิสระ
‪เมื่อสัตว์ร้ายอย่างเราถูกขังไว้ในบ้าน
‪พูดโคตรดีเลย
‪นี่ บันทึกไว้ด้วยนะ
‪เรียกมันว่านิรนาม
‪มันงดงามมาก
‪การได้เห็นสัตว์อีกครั้ง
‪แพะตัวเมียในสเปนปรากฏตัวพร้อมลูกๆ ‪แต่ผัวมันไม่มาด้วย
‪หมูป่าและกวางปรากฏตัว
‪ค้างคาวปรากฏตัวที่จีนและพวกเขากินมัน
‪เราได้ยินเสียงสัตว์ตระกูลแมว ‪ที่เราคิดว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว
‪โลส ไตเกรส เดล นอร์เต้ ‪ลา ติเกรซา เดล โลเรียนเต้ เอล ปูม่า
‪โลมากลับไปที่อ่าว
‪อีกสองอาทิตย์ไทแรนโนซอรัสคงโผล่มา
‪ใช่แล้ว
‪ถ้าเกิดโรคระบาดอีกครั้ง ‪ซึ่งขออย่าให้เกิดเลยนะ แต่ผมจะไม่แปลกใจเลย
‪ถ้ามีสัตว์กลับมาโดยมีความมุ่งมั่นจะยึดครองโลก
‪คราวหน้าพวกมันจะกลับมาเป็นผู้นำ ‪ลองนึกภาพสัตว์ในออฟฟิศสิ
‪มีอยู่หนึ่งในเวเนซุเอลา
‪และที่โคลอมเบียด้วย
‪ไม่ใช่หรอก นั่นไม่ใช่ผู้นำ
‪ลองนึกภาพว่าสัตว์อยู่เคียงข้างเราในสังคม ‪ปฏิบัติกับเราอย่างเท่าเทียมดูสิ
‪ลองนึกภาพช้างเป็นผู้จัดการธุรกิจสิ
‪มันแกว่งงวงด้วยความโกรธใส่เรา
‪หรือเต่าทองที่เป็นโปรดิวเซอร์เพลง ‪เล่นเพลงสุดท้ายของแบด บันนี่
‪"ของกล้วยๆ
‪ฉันชอบมาก เราทุกคนจะชอบมัน"
‪สัตว์ได้รับความนิยมมานานแล้ว
‪มีสัตว์ที่เป็นดาราฮอลลีวูดอยู่นิดหน่อยด้วย
‪อย่างเช่น หมาแลสซี่ หมูเบ๊บ
‪เช่นหนังเรื่อง 101 ไอ้จุดมหาสนุก ‪ฟรี วิลลี่ ด็อกเตอร์ ดูลิตเติ้ล
‪แล้วก็ครอบครัวคาร์เดเชียนใช่ไหม
‪ไม่ใช่หรอก นังพวกนั้นยังไม่เคยเล่นหนังเลย
‪อย่างน้อยผมก็ไม่เคย ‪เห็นหนังของพวกเขาในเน็ตฟลิกซ์
‪และผมก็ดูเน็ตฟลิกซ์ตลอดเวลา ‪ในช่วงล็อกดาวน์เหมือนพวกคุณนั่นแหละ
‪มันเยี่ยมมากที่มีเน็ตฟลิกซ์ในช่วงล็อกดาวน์
‪แม่เจ้า
‪ในที่สุดเราก็ได้ดูหนังทุกเรื่องแล้วใช่ไหม
‪มันเคยเป็นข้ออ้างในการมีเซ็กซ์
‪ใครบ้างไม่เคยพูดว่า ‪"อยากไปดูเน็ตฟลิกซ์ที่บ้านฉันไหม"
‪คุณเริ่มต้นด้วยการดูตลก ‪และลงท้ายด้วยการเล่นจ้ำจี้กัน
‪ผมดูหนังของเน็ตฟลิกซ์หมดทุกเรื่องแล้ว
‪ผมจำทุกอย่างได้ ผมเห็นทุกอย่าง
‪ผมประทับใจพวกหนังสยองขวัญมากกว่า ‪คุณอาจดูด้วยเหมือนกัน
‪เป็นพวกหนังสยองขวัญที่ดังมาก ‪เช่นเรื่องแอนนาเบลล์ ตุ๊กตาผี
‪มันเป็นเรื่องของแอนนาเบลล์ ‪ตุ๊กตาที่เคลื่อนไหวได้เอง
‪ผมไม่กลัวเลย
‪เพราะผมเห็นตุ๊กตาที่เคลื่อนไหวได้ ‪ตั้งแต่อายุ 14 แล้ว
‪ในส่วนของสารคดี ผมได้ดู ‪ประวัติศาสตร์ของสงครามโลกครั้งที่สอง
‪ครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง ‪ผมว่าครั้งที่สามก็คงเร็วๆ นี้แหละ
‪ในส่วนของละครที่ผมดู… จำละครเรื่องนั้นได้ไหม
‪มันทำให้ทุกคนร้องไห้
‪มันเกี่ยวกับพ่อที่พิการทางสมองและ…
‪คุณก็ร้องไห้เหมือนกัน
‪นั่นแหละ พ่อ…
‪ไม่ พวกคุณก็ดูเรื่องนี้แล้วเหมือนกัน
‪พวกคุณก็ดูเรื่องนี้แล้วเหมือนกัน
‪คุณก็ดูเหมือนกัน
‪พ่อที่พิการทางสมองมีลูกสาวเล็กๆ หนึ่งคน
‪และเขาบังเอิญต้องติดคุก ‪และเด็กผู้หญิง… จำได้ไหม
‪ผมไม่ชอบเลย
‪ผมอาจเป็นคนใจแข็ง
‪มันเป็นเรื่องที่ดีนะ ‪แต่ไม่ได้ทำให้ผมประทับใจขนาดนั้น
‪ผมดูเรื่องนี้กับเพื่อนๆ ที่เป็นแบบนี้ตลอด
‪จนกระทั่งผมบอกให้พวกเขา ‪เลิกเอายามาที่บ้านผมนั่นแหละ
‪"ให้เกียรติกันหน่อย"
‪และหนังแอ็กชั่น ผมได้ดู…
‪เรื่องที่เกี่ยวกับการผจญภัย เกี่ยวกับ…
‪เกี่ยวกับผู้ชายขี้โมโหที่หลั่งอสุจิก่อนวัยอันควรน่ะ
‪ชื่อเรื่องอะไรนะ
‪เร็ว แรงทะลุนรก
‪ผมดูรายชื่อรายการตลกเดี่ยวไมค์และไม่มีชื่อผม
‪ผมเลยพูดว่า "พระเจ้า ผมต้องอยู่ในนั้นให้ได้
‪โลกิยิโตจากดาเบย์บา อันตีโอเกีย ‪ต้องอยู่ในเน็ตฟลิกซ์ให้ได้
‪เราต้องถ่ายทำในเมเดยีนกับผู้ชมท้องถิ่น
‪และเราต้องอยู่ในเน็ตฟลิกซ์เดี๋ยวนี้!"
‪ด้วยเหตุผลพื้นฐานสองข้อ
‪ข้อแรก เราจะถูกดาวเคราะห์น้อยชน
‪ราสตากวานโดเตือนเราแล้ว และข้อสอง
‪เพราะถ้าถามว่าเราได้เรียนรู้อะไร ‪จากโรคระบาดครั้งนี้
‪คำตอบคือเสียงหัวเราะ ‪เป็นสิ่งเดียวที่เราควรจะแพร่ไปทั่วโลก
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล