Downloaded from YTS.MX
‪(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪มันคือการฉ้อโกงแห่งศตวรรษ
‪เป็นการโกงภาษีครั้งใหญ่ที่สุดในฝรั่งเศส
‪- มันคือการฉ้อฉล ‪- เรากำลังพูดถึงการปล้นแห่งศตวรรษ
‪การฉ้อโกงนี้เกี่ยวข้องกับภาษีคาร์บอน
‪ซึ่งทำให้บริษัทต่างๆ ซื้อขายสิทธิในการก่อมลพิษ
‪โดยเหล่านักต้มตุ๋นได้ใช้ช่องโหว่ที่อยู่ในระบบ
‪แล้วคนธรรมดาที่มาจากไหนก็ไม่รู้
‪คิดแผนการปล้นแห่งศตวรรษนี้ได้ยังไง
‪คาร์บอนคือสิ่งที่ดีที่สุดในโลกเลยครับ
‪มันดีงามจนผมบรรยายไม่ถูกด้วยซ้ำ
‪ผมไม่เคยเห็นแบบนี้ในรายงานไหนมาก่อน ‪ผมต้องรับมือกับ…
‪เส้นทางผ่องถ่ายทรัพย์ที่ตามรอยได้ยากมาก
‪คนหิวกระหายที่มาจากท้องถนนเอาชนะอัจฉริยะ
‪ที่จบจากมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดได้
‪แค่ลองนึกภาพคุณหาเงินมา ‪ซื้อเครื่องบินเจ็ตและเรือส่วนตัว
‪และมีคนมากมายมาพบคุณ ‪ในชุดสูทราคา 25,000 ยูโร
‪แล้วพูดว่า "สบายดีไหมครับ คุณมูลี"
‪แต่คุณไม่เคยคุยกับพวกเขามาก่อน
‪คุณมาจากย่านแบลวิลล์ ‪คุณกินแคร์รอต ดื่มแค่กาแฟ
‪ผมทำเงินได้เท่าไรน่ะเหรอ
‪คุณต้องบ้าแน่ที่มาถามผมแบบนั้น
‪ความเสียหายรวมทั้งสิ้น 283 ล้านยูโรครับ
‪เงิน 283 ล้าน…
‪เงิน 283 ล้าน แต่มีค่าธรรมเนียมเพียบเลยนะ
‪ความจริงก็คือผมอ่านไม่ออก เขียนไม่เป็น
‪คุณจะมาคาดหวังให้ผม ‪รู้ถึงอำนาจของเงินได้ยังไง
‪ถ้าเป็นคนอื่นคงเอาเงินไปซ่อน
‪ส่วนเขาอยากใช้เงินทั้งวัน
‪เราไปได้สวย เราคิดว่าตัวเอง ‪เป็นเศรษฐีแบบร็อกเกอะเฟลเลอร์
‪เพราะคุณมีการรวมตัวกัน
‪ของผู้กระทำผิดทางการเงิน ‪และอาชญากรตัวจริงที่อยู่เบื้องหลัง
‪มันเลยเหมือนคุณมีส่วนผสมทำระเบิด
‪ที่นำไปสู่การนองเลือดเลยครับ
‪การพิจารณาคดีฉ้อโกงที่เหลือเชื่อ ‪ที่สุดในทศวรรษเริ่มต้นขึ้นแล้ว
‪มาร์กโดเช มูลี และอาร์กโนด์ มีมรอง์…
‪ตำรวจถือว่าพวกเขาคือราชา 18 มงกุฎ
‪คาร์บอนเป็นเรื่องจริงครับ
‪คุณอยากให้ผมบอกอะไรคุณล่ะ
‪คุณต้องรู้เรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ
‪ผมไม่ได้อยากเล่าเรื่องโกหกให้คุณฟังหรอก
‪ผมจะไม่ดูถูกคุณหรอกน่า
‪ก็นั่นแหละ ฉันมันคนอิสระ
‪(ฤดูร้อน ปี 2020)
‪(เรือนจำโอตส์เดอแซน)
‪ขอบคุณพระเจ้า ผมเป็นอิสระแล้ว
‪ต้องมาดูกันว่าอนาคตจะเป็นยังไง
‪ผมจะต้องเรียนรู้สิ่งที่ต้องเรียนรู้
‪เพราะเวลาเจ็ดปีทำให้เรา ‪พลาดอะไรไปเยอะมาก
‪สวัสดีค่ะ
‪ชีวิตผมถือว่าเต็มไปด้วยเรื่องตื่นเต้นเลยนะ
‪มันรวดเร็วปรูดปราด แล้วก็…
‪ชีวิตผ่านไปเร็วมาก แป๊บๆ ผมก็อายุ 55 ปีแล้ว
‪ผมอิจฉาคนอื่นๆ ที่ทำงานปกติกัน
‪ทุกวันนี้ผมต้องใส่สายรัดข้อมืออิเล็กทรอนิกส์
‪ผมต้องออกบ้านตอนแปดโมงเช้า ‪และกลับบ้านตอนสองทุ่ม
‪(เป็นอิสระตอนกลางวัน)
‪(ถูกกักบริเวณตอนกลางคืน)
‪ให้ตาย ผมบางแล้วเนี่ย
‪ไม่นะ!
‪คุณจะไปร้านทำผิวแทนหรือเปล่า
‪- ว่าไงนะ ‪- คุณดูซีดๆ น่ะ
‪อ๋อ ฉันเหนื่อยน่ะ นายนี่ตลกดี
‪ไม่นะ คุณเลือกสีเบจล้วนนี่นา
‪ใช่ ฉันเบื่อสีดำแล้วไง ฉันอยากเปลี่ยนสีบ้าง
‪คุณดูป่วยๆ เวลาใส่สีเบจ
‪สีแดงจะทำให้คุณดูมีพลัง โอเคไหม
‪นี่คือเสื้อแบบที่ผมเรียกว่า "แรง"
‪ผมออกแบบให้เจสัน เดอรูโล ‪ใส่ในงานคอนเสิร์ตของเขา
‪เสื้อตัวนี้เลยต้องดูแรง
‪สวมมันแบบนี้ ค่อยเอาฮู้ดลงตอนกินข้าวนะ
‪มันไม่ฉูดฉาดไปเหรอ
‪จุดประสงค์ของเสื้อผ้าคือสร้างความประทับใจ
‪ถ้าคุณอยากสวมเสื้อผ้าเหมือนคนทั่วไป
‪ก็ไปหาแบรนด์ไหนก็ได้ ‪พวกเขาจะเอาเสื้อผ้าให้คุณ
‪ที่ผมกำลังขายคุณคือทัศนคติ
‪ไม่อย่างนั้นผมคงให้คุณใส่สูทสามชิ้นแล้ว
‪แถมเลือกเนกไทที่เข้ากันให้ด้วย
‪- แต่แบบนั้นมันไม่ใช่คุณ ‪- โอเค ยู
‪ถ้าคุณอยากดูโดดเด่น ก็สวมเสื้อนี่
‪คุณสวมเสื้อนี่กับรองเท้าส้นเรียบ ‪ดีๆ สักคู่ก็ได้ มีไหมล่ะ
‪เราต้องทำอะไรกับรองเท้าคุณแล้ว ‪เพราะพวกนี้มันเชยระเบิด
‪- เดี๋ยว ฉันซื้อพวกนี้มาเพราะ… ‪- ไม่ คุณต้องโยนมันทิ้ง
‪(ตูนิส)
‪(ปารีส)
‪ผมย้ายมาจากตูนิสตอนที่ยังเด็กมาก
‪ผมมาพร้อมความสดใส
‪แต่ก็เอาความเจ้าเล่ห์นิดๆ แบบตูนิส ‪มาผสมกับความเจ้าเล่ห์ของพวกคนแก่ที่นี่
‪ผมเสียใจกับทุกอย่างที่ทำไปนั่นแหละ
‪ผมดีใจที่ติดคุก
‪คือก็ไม่ได้ดีใจมาก เจ็ดปีมันนานมากนะ
‪ก่อนหน้านี้ผมทำธุรกิจ
‪ก็เป็นธุรกิจเดิมๆ ที่ให้เงินนิดหน่อย
‪ผมปั่นหัวธนาคารกับนักธุรกิจได้
‪ผมปั่นหัวทุกคนได้ แต่เป็นแค่เรื่องเล็กๆ ไง
‪มันถูกกฎหมาย
‪มันมีเรื่องโกหกบ้าง มีโกหกไปบ้างสองสามคำ
‪แต่มันก็ยังถูกกฎหมายไง
‪ถ้าคุณถูกจับได้ ก็โอเค จ่ายค่าปรับไป
‪ไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังพูดอยู่
‪- ฉันพูดอยู่นะ ไม่เห็นเหรอ ‪- นานเป็นชั่วโมงแล้วนะ
‪ให้แม่ฉันตายสิ แค่สองนาที
‪เขาถามคำถามฉันอยู่ ฉันจะตอบก่อนแล้วค่อยไป
‪ไม่เห็นเหรอว่าฉันไม่สนใจ ขออีกสองนาทีจริงๆ
‪- นี่ก็สองแล้ว ‪- ผมขอแนะนำแซร์ช มาดาร์ให้รู้จัก
‪นั่งก่อนสิ แซร์ช
‪แซร์ช มาดาร์ที่เห็นคนในย่านแบลวิลล์ ‪มารุ่นแล้วรุ่นเล่า
‪เขาเคยทำงานให้ปู่ผม แล้วก็เคยทำงานให้พ่อผม
‪เคยผมงานให้ผมด้วย
‪- ตะโกนดังๆ เลยสิ ‪- ตอนนี้เขามาดูแลลูกชายผม
‪ตอนเด็กๆ มาร์กโกเป็นยังไงบ้างครับ
‪เขาก็เหมือนเดิมตลอด
‪เขาก็เป็นคนเดิมแต่อยู่ในสถานะต่ำกว่านี้
‪แล้วเขาก็ไต่เต้าขึ้นเรื่อยๆ
‪เหมือนไต่ขั้นบันได
‪(แซร์ช มาดาร์ หรือ "ตาเฒ่า")
‪พูดไปสิ นี่ไม่ใช่หนังสือนะ แซร์ช! ‪ทำอย่างกับกำลังอ่านหนังสืองั้นแหละ
‪เขาเคยอยู่ที่ร้านขายเนื้อ ‪แต่ไม่ได้อยู่กับพ่อของเขานานนัก
‪อยู่นานนะ
‪วันหนึ่งพ่อเขากำลังทำไส้กรอก
‪เป็นไส้กรอกที่ทำจากเนื้อบดกับพวกของเหลือๆ
‪- แล้วเขา… ‪- เดี๋ยว! ไม่ได้!
‪- เขาก็ฉี่ใส่ถัง ‪- ไม่เอา! แซร์ช!
‪นี่ อย่าใส่ลงไปด้วยนะ
‪- คนไม่ทำเรื่องแบบนั้นกันหรอก ‪- นายยังเด็กน่ะ
‪จะเด็กหรือไม่เด็ก ก็อย่าใส่ลงไปล่ะ
‪อย่าใส่ลงไป
‪ไม่เอาสิ แซร์ช เราอยู่หน้ากล้องนะ
‪จะมี 42 ล้านคนดูเจ้านี่
‪สี่สิบสองล้านคนไหน
‪มีกล้องอยู่เต็มเลย นายได้ติดคุกแน่ แซร์ช
‪- ขอบอกเลย ‪- ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย
‪ไม่ได้ทำงั้นเหรอ
‪นายทำงานทำการตอนไหนล่ะ
‪เราพูดเรื่องรถนายที่จอดข้างนอกได้ไหมล่ะ ‪นายขับปอร์เชเลยนะ
‪เราพูดได้ไหมว่านายได้รถมายังไง
‪นายได้ค่าแรงขั้นต่ำนะ
‪ไง โดฟ
‪- หวัดดี ‪- ขอฟริคัซซีนายชิ้นหนึ่งนะ
‪เดี๋ยวฉันไปเอามาให้ นายอยากกินอะไร
‪ชิ้นนั้นอะไร
‪นานู นายอยากกินอะไร อาหารตูนิชหรือแซนด์วิช
‪งั้นขออาหารตูนิชให้นานูนะ
‪ส่วนฉันจะเอาชิ้นนี้
‪เลิกพูดมากได้แล้ว พอเลย
‪เอาเลย ทำไปเลย
‪อยู่กับบัญชีทั้งวันไปเลย ‪นายทำให้เราเบื่อเพราะบัญชีเนี่ย
‪ใช่เลย แต่มันคือเงินนะ เพื่อน
‪ใช่ มันเป็นเงิน แต่เราเบื่อแล้ว ‪น้องชายนายสบายดีไหม
‪- สบายดี ‪- เหรอ
‪ผมเจอมาร์กโกในแบลวิลล์
‪ที่ถนนรัมโปนู ที่ที่เขาทำงานที่ร้านของพ่อ
‪งานจริงๆ ของเขาคือคนขายเนื้อ
‪เขารับช่วงต่อจากพ่อ
‪(ร้านขายเนื้อ)
‪มันเป็นร้านขายเนื้อเล็กๆ
‪ผมจำได้ว่ามีลานโล่งอยู่ข้างๆ
‪เป็นที่ที่เพื่อนเราทุกคนไปเล่นไพ่กัน
‪เขาจะออกจากร้านมาหาเราเป็นครั้งคราว ‪แล้วก็จะเริ่มเล่นไพ่
‪พ่อของเขาก็จะออกมาโวยวายว่า ‪"แกทำอะไรอยู่"
‪แล้วเขาก็จะกลับไปทำงาน
‪แต่เขาชอบมาขลุกอยู่กับพวกที่เล่นไพ่ ‪เพราะเขาก็ชอบเล่น
‪เขาชอบเกมทุกอย่างเลย
‪แต่ก็แค่เล่นขำๆ
‪เราเล่นในลานขยะกับคนแก่ๆ แถวนั้น
‪พวกคนแก่จะขโมยเงินเรา ‪ไปหมดตอนเล่นโป๊กเกอร์
‪เราไม่ได้รู้ด้วยซ้ำว่าไพ่โป๊กเกอร์คืออะไร
‪เราแค่อยากเล่นเพื่อให้ได้เงิน
‪เราก็เลยเล่น แล้วก็แพ้
‪แล้วพวกเขาก็จะให้เรายืมเงินพร้อมดอกเบี้ย ‪เพื่อให้เราเล่นใหม่เรื่อยๆ
‪หลังจากนั้นสักพัก ‪มาร์กโกก็หยุดทำงานที่ร้านขายเนื้อ
‪เพราะเขาถูกรายล้อมด้วยคนในแวดวงโฆษณา
‪เป็นพวกเจ้านายในแวดวงโฆษณา
‪จากนั้นเขาก็ได้รับข้อเสนองาน ‪นั่นคือตอนที่เขาเริ่มเก่งขึ้น
‪และเพราะว่าเขาเป็นเด็กที่หัวไวมาก
‪เรื่องการพูดจา การแสดงความคิด
‪ผมเลยเห็นว่าเขาเก่งขึ้น
‪นั่นคือตอนที่ผมค้นพบตัวเอง
‪เป็นที่ที่ผมได้เรียนรู้วิธีทำงาน
‪เป็นที่ที่ผมเรียนรู้การเป็นคนพูดจาขายเก่ง
‪เป็นที่ที่ผมเรียนรู้วิธีประชาสัมพันธ์
‪และเรียนรู้วิธีพูดกับผู้คน
‪มีเจ้าของร้านมากกว่า 50,000 ราย ‪ตกเป็นเหยื่อ
‪ในการฉ้อโกงมโหฬารนี้
‪จีเซล อ็องโบรซีโน จิตรกร ‪ก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น
‪เธอได้ซื้อพื้นที่โฆษณาหลายแห่ง ‪ผ่านทางบริษัทหนึ่ง
‪โฆษณาเหล่านั้นควรถูกเผยแพร่ในวงกว้าง
‪ทว่าโฆษณาของเธอกลับปรากฏ ‪แค่ในนิตยสารห้าฉบับ
‪ซึ่งเป็นแค่ในฉบับที่ถูกส่งมาให้เธอ
‪มาร์กโกปราดเปรื่องมาก ‪เมื่อเป็นเรื่องการหาเงิน
‪เขาฉลาดสุดๆ
‪เขาจะเล่าเรื่องต่างๆ ‪แล้วเราก็จะเชื่อที่เขาพูดสนิทใจเลย
‪เวลาคุณพูดเก่ง และรู้ว่าจะขายของยังไง
‪มันก็ทำให้หาเงินง่ายขึ้น
‪ผมก็เคยทำแบบนั้นอยู่สองสามเดือน
‪แล้วก็เลิกทำเพราะว่ากลัว
‪ผมไม่คิดว่านั่นเป็นงานที่ผมจะทำต่อไปได้
‪ที่บ้านของหนึ่งในผู้บงการ
‪ตำรวจสืบสวนพบเงินจำนวนมหาศาล
‪นี่ครับ ตรงนี้มี 510,000 ยูโร
‪ก็นั่นแหละ นั่นคือวงการโฆษณา
‪ผมไม่ต้องเล่าเพิ่มหรอกนะ
‪เพราะมันจบไปแล้ว เป็นอดีตไปแล้ว
‪ผมถูกตัดสินข้อหาขายโฆษณาเท็จไปแล้ว
‪ที่จริงสิ่งที่ผมพูดทางโทรศัพท์ไม่ใช่ความจริงด้วย
‪ก็ผมไม่รู้ไง
‪ผมไม่รู้ว่ามันไม่ใช่ความจริง
‪พูดจริงๆ เลยนะ
‪เชื่อเถอะ ผมไม่รู้จริงๆ
‪ผมมารู้เอาทีหลัง
‪แหงละ คนชอบพูดว่า
‪"ตอนแรกผมก็ไม่รู้ ผมมารู้เอาทีหลัง" ‪แต่นี่ผมพูดจริงนะ
‪ใครๆ ก็เชื่อพวกพูดจาขายเก่ง ‪ผมยังเชื่อตัวเองเลย
‪ผมรู้ว่าคุณกำลังหัวเราะลับหลังผม ‪พวกคุณไม่เชื่อผม
‪คุณเชื่อคำพูดเขาไม่ได้เลยครับ
‪คุณไม่อาจเชื่อทุกสิ่งที่มาร์กโก มูลี ‪พูดได้หรอก เรื่องนั่นแน่นอน
‪สิ่งที่เขาพูดมาเป็นเรื่องโกหก 98,9 เปอร์เซ็นต์ ‪มีแค่ 1,2 เปอร์เซ็นต์ที่จริง
‪ผมกับมาร์กโกเคยตัวติดกันตลอดเวลา
‪เราสนิทกันมาก ‪คุณบอกได้เลยว่าเราเหมือนพี่น้อง
‪เขาเป็นคนที่มีอารมณ์ขัน
‪เป็นคนที่สามารถคุยเรื่องสำคัญๆ กับนักธุรกิจ
‪หรือนายธนาคาร หรือคนกลางได้
‪เขาเป็นคนดี คนอื่นๆ มองว่า ‪เขามีเสน่ห์ตั้งแต่แรกพบ
‪เขาเหมือนเจ้างูในเรื่อง ‪"เมาคลีลูกหมาป่า" เลยครับ
‪ผมจนมาตั้งแต่เกิด ไม่ได้เกิดมารวย
‪นั่นแหละคือวิธีที่ผมใช้เพื่อทำให้ชีวิตก้าวหน้า
‪เพราะผมสนใจพวกคนที่มีเงินเยอะๆ ‪ทำไมน่ะเหรอ
‪เพราะผมอยากเรียนรู้โลกของพวกเขาไง
‪ผมเริ่มต้นในย่านแบลวิลล์
‪จากย่านแบลวิลล์ ผมเป็นคนแรกที่ไปเขตที่ 16
‪เขตที่ 16 เป็นเขตที่หรูหราฉูดฉาด
‪จากเขตที่ 16 ผมก็ไปที่เขตเจ็ด
‪คนที่รวยจริงๆ อยู่กันในเขตที่เจ็ด
‪แล้วก็มีคนบอกให้ผมไปย่านแซ็ง-แฌร์แม็ง
‪ก็นั่นแหละ อาชีพผมถูกสร้างขึ้นแบบนั้น
‪ผมทำตามคนอื่นๆ พร้อมกับสร้างอาชีพไปด้วย
‪ที่จริง…
‪ผมไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง
‪อาชีพของผมเติบโตตามรอยกลุ่มคนที่ใช่
‪และผมก็เลือกคบแต่คนที่ใช่
‪(เกรกอรี ซาวี หรือ "มันสมอง")
‪ผมเจอมาร์กโก มูลีปี 1997
‪เขาซื้อร้านอาหารของผม
‪เพื่อจะได้เป็นหุ้นส่วนผม ‪และเข้าใจสิ่งที่ผมทำที่อื่นด้วย
‪ร้านอาหารเป็นข้ออ้าง
‪เพื่อให้เขาเข้ามาเรียนรู้ธุรกิจที่ผมทำในตอนนั้น
‪ยิ่งกว่านั้นคือเพื่อเข้าใจ
‪เข้าใจและหาประโยชน์จากมัน
‪เราก่อตั้งบริษัทที่เกี่ยวกับโทรศัพท์มือถือ
‪เขารู้เรื่องภาษีมูลค่าเพิ่มนิดหน่อย
‪แต่ตอนนั้นมูลีไม่รู้จัก
‪วิธีฉ้อโกงภาษีมูลค่าเพิ่ม ‪ในตลาดของสหภาพยุโรป
‪เกรกเป็นอัจฉริยะครับ
‪เขาเจอช่องโหว่ในวงการโทรศัพท์มือถือ
‪ส่วนผมไม่รู้อะไรสักอย่าง
‪เขาทำนั่นทำนี่ แล้วก็มาเล่าให้ฟัง
‪ผมก็บอกว่า "สุดยอด ‪แล้วเราทำเงินได้ขนาดไหน"
‪เขาก็บอกว่า "เยอะมาก" ‪แต่ผมไม่รู้หรอกว่าเรากำลังทำอะไร
‪ที่จริงผมนึกว่าเรากำลังซื้อขายโทรศัพท์ด้วยซ้ำ
‪คุณสามารถซื้อมือถือจำนวนมากได้
‪จากผู้ค้าส่งที่ส่วนใหญ่อยู่ในประเทศอังกฤษ
‪เพราะว่าเราอยู่ในสหภาพยุโรป
‪สมมติว่าคุณจ่ายเงินก่อนรวมภาษี ‪เครื่องละ 400 ยูโร
‪แล้วเอามันมาขายที่ฝรั่งเศสในราคาเดิม
‪แต่บวกภาษีด้วย
‪นั่นคือ 480 ยูโร แต่ 80 ยูโรเป็นค่าภาษี
‪แต่แทนที่จะจ่ายมันให้รัฐ คุณเก็บเงินนั่นไว้
‪เงินดีเลยนะเมื่อคุณขายได้วันละพันๆ เครื่อง
‪สวัสดีครับ ผมชื่อมาเตียส-คริสตีย็อง ฟรองซา
‪ผมจบจากสถาบันเอโคล โพลีเทคนิค
‪จบปริญญาเอกด้านเศรษฐศาสตร์ตลาดคาร์บอน
‪ทุกวันนี้ผมอาศัยอยู่ที่ลอนดอน ‪และทำงานในวงการเทคโนโลยีการเงิน
‪เพื่อหาทางออกในการต่อสู้ ‪กับอาชญากรรมทางการเงิน
‪การสร้างยุโรปตลาดเดียวในปี 1993
‪เปิดโอกาสให้แก่เหล่านักต้มตุ๋น
‪เพราะสินค้าต่างๆ จะผ่านเข้า ‪ประเทศต่างๆ ได้โดยไม่ถูกตรวจสอบ
‪ยกตัวอย่างนะ ‪นักต้มตุ๋นจะซื้อรถบรรทุกสินค้าสักคัน
‪ในเบลเยียมในราคา 100 ยูโร
‪แล้วส่งมันไปที่ฝรั่งเศส
‪ไม่มีการตรวจสอบที่พรมแดน
‪คุณเอามันมาที่ฝรั่งเศส ‪และขายในราคา 120 ยูโร
‪แล้วภาษีมูลค่าเพิ่ม 20 ยูโร ‪ก็จะหายเข้ากระเป๋านักต้มตุ๋น
‪นี่เหมือนเป็นธุรกิจที่การันตี ‪กำไร 20 เปอร์เซ็นต์เลย
‪(เจ้าหน้าที่ศุลกากร)
‪เจ้าหน้าที่ศุลกากร เปิดประตู!
‪ในเวลาสี่ปีมีเงิน 60 ล้านยูโรถูกโกง ‪จากหน่วยงานภาษีของฝรั่งเศส
‪มีบริษัทสมมติราว 30 แห่งกระจายอยู่ทั่วยุโรป
‪มีมือถือเป็นพันๆ เครื่อง ‪หมุนเวียนระหว่างบริษัทเหล่านั้น
‪โดยไม่เคยมีการแจ้งภาษีมูลค่าเพิ่ม
‪(ปาทรีซ อามาร์ อัยการ)
‪เราพบชื่อมาร์กโดเช มูลีครั้งแรกในรายงาน ‪เกี่ยวกับการฉ้อโกงภาษีสินค้าโทรศัพท์
‪จากรายงานแรกที่เกี่ยวกับมาร์กโดเช มูลี…
‪ไม่มีใครเรียกผมว่า "มาร์กโดเช"
‪เวลาคนเรียกผมว่า "มูลี มาร์กโดเช" ‪ผมบอกได้เลยว่าเป็นตำรวจ
‪นั่นแหละวิธีที่ผมใช้แยกตำรวจ
‪เราถือว่าเขาเป็นบุคคลอันตราย ‪ต่อสาธารณะและระเบียบทางเศรษฐกิจ
‪เพราะเขามีพฤติกรรมแบบที่เราไม่ลังเล
‪ที่จะเรียกว่า "พฤติกรรมปรสิต"
‪ซึ่งเราถือว่าพวกนี้คือเป้าหมายสาธารณะ
‪นั่นแปลว่าคนพวกนี้ต้องถูกจัดการดูแล
‪เพื่อประโยชน์ของทุกคน
‪รู้ตัวอีกทีผมก็ถูกควบคุมตัว
‪ผมกับเขาบริหารบริษัทนั้นด้วยกัน
‪ผมเชื่อใจเขาเต็มที่เลย
‪แต่เอาเป็นว่าสมัยนั้น ‪การบริหารไม่ใช่จุดแข็งของเขา
‪ผมไม่ได้ทำอะไรผิด เราถูกจับ ‪ผมยังติดคุกสามปีเลย
‪แต่ผมไม่แค้นเขาหรอก ‪ถึงจะโกรธเขาอยู่นานก็ตาม
‪แต่เรื่องนั้นมันก็ผ่านไปแล้วละ
‪ผมไม่แค้นเคืองแล้ว
‪แล้วมันเหมือนไอโฟนไหม
‪เหมือนสิ ไอโฟนของฉันตั้ง 400 ยูโรเลยนะ
‪แล้วเป็นของปลอมหรือว่าของใหม่
‪เปล่าๆ เป็นของใหม่สิ
‪รุ่นห้าจีด้วย นายพูดอะไรอยู่เนี่ย หยุดบ้าได้แล้ว
‪แล้วนายมีของในสต๊อกเลยเหรอ
‪มีสิ ฉันมี 15,000 เครื่อง
‪- มี 15,000 เครื่องเหรอ ‪- เปล่า
‪ฉันไม่มี 15,000 เครื่องในสต๊อก ‪มี 1,000 เครื่องน่ะ
‪แต่ฉันสั่งไป 15,000 เครื่อง
‪ฉันไม่มีเงินซื้อ 15,000 เครื่องหรอก
‪นั่นคงแพงหูฉี่เลย
‪อีกเรื่อง นายมีเงินให้ฉันไหม
‪- ขอพรุ่งนี้นะ ‪- ไม่มี
‪ได้พรุ่งนี้แน่
‪ก็ได้ ฉันหวังพึ่งนายอยู่นะ
‪พรุ่งนี้ฉันจะให้นาย 2,000…
‪ให้หัวแม่ฉันเป็นประกันเลยว่าฉันจะไล่ล่านาย
‪แบบที่นายไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต
‪รับทราบ มาร์กโก
‪ฉันไม่มีเงินสักแดงใช้ตอนสุดสัปดาห์ด้วยซ้ำ
‪ฉันมี 3,000 แต่จะให้นาย 2,000 ‪ฉันจะเก็บ 1,000 ไว้ใช้สุดสัปดาห์
‪หุบปากไปเลย นายมีบัตรเครดิตนี่!
‪ไม่มี ฉันยกเลิกไปแล้ว
‪ฉันจะให้นาย 2,000 เก็บไว้เอง 1,000
‪ก็ได้ แล้วที่เหลือจะได้เมื่อไร
‪ปลายสัปดาห์ บ่ายๆ นะ
‪แปลว่าเราจะเจ๊ากันนะ
‪เอาแบบนั้นก็ได้
‪เอาแบบนั้นแหละ นี่เหนื่อยชะมัด
‪แล้วนายทำอะไร
‪ฉันทำอะไร
‪กลับไปอยู่กับเมียหรือเปล่า
‪หรือว่าไม่อยู่ด้วยกันแล้ว หรือตัวคนเดียวแล้ว
‪เรากลับมาอยู่ด้วยกันแล้ว
‪คิดว่าเราขับเร็วขึ้นได้ไหม
‪- พูดดังๆ ‪- ขับเร็วกว่านี้ได้ไหม
‪ก็อาจได้นิดหน่อย
‪เวลาเกรก ซาวีขโมยหรือต้มตุ๋นใคร ‪เขาคิดว่าตัวเองกำลังทำงานอยู่
‪ถ้าผมไม่บ้าไปแล้วตอนเขาบอกแบบนั้น
‪เขาก็เป็นฝ่ายที่บ้า ซึ่งผมคิดว่าเขาบ้าละ
‪เดี๋ยวนะ
‪ผมไม่ได้กำลังด่าเกรก ซาวีนะ ‪เพราะผมชอบเขา เข้าใจไหม
‪แต่บางครั้ง
‪ผมก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
‪ในปี 2004 ผมติดคุก
‪ในธุรกิจที่ผมทำกับมาร์กโก มูลี
‪ผมได้อยู่ห้องขังเดียวกับคนที่แก่กว่า
‪ที่พูดเรื่องแนวคิดเชิงสิ่งแวดล้อมนิยมให้ฟัง
‪เขาบอกว่าตลาดเชิงสิ่งแวดล้อมนิยมคืออนาคต
‪เขาเอาแต่พูดว่าสิ่งแวดล้อมแบบนั้น ‪สิ่งแวดล้อมแบบนี้
‪พอผมออกจากคุก
‪ผมเลยสนใจเรื่องนี้ทันที ‪ผมพยายามทำความเข้าใจมัน
‪น้ำแข็งละลายที่กรีนแลนด์ ‪ระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นสองสามเมตร
‪คือความจริงบางส่วนที่จะเกิดขึ้นในปี 2100
‪ภาวะโลกร้อนเพิ่มขึ้นเร็วกว่าที่เราคิด
‪น้ำท่วมส่งผลกระทบต่อผู้คนหลายร้อยล้าน
‪ไฟไหม้ครั้งใหญ่เกิดขึ้นที่แคลิฟอร์เนีย
‪นี่ไม่ใช่เวลาตัวใครตัวมันอีกต่อไป
‪บ้านของเรากำลังลุกเป็นไฟ
‪(ฌัก ชีรัก ประธานาธิบดีฝรั่งเศส ‪ปี 1995 - ปี 2007)
‪แต่เรากลับเมินเฉย
‪เราพูดไม่ได้หรอก
‪ว่าเราไม่รู้
‪ประโยคนั้นทิ้งความประทับใจเอาไว้
‪มีหลายคนอ้างว่าเป็นคนคิดประโยคนั้นขึ้น
‪บางครั้งผมก็คิดว่าตัวเองเป็นคนคิดด้วยซ้ำ ‪แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
‪เราอยู่ที่เกียวโต
‪ในที่สุด 38 ประเทศก็กำลังหาข้อตกลงร่วมกัน
‪พวกเขาตกลงที่จะลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก
‪ลง 5,2 เปอร์เซ็นต์ ระหว่างนี้จนถึงปี 2012
‪สนธิสัญญาเกียวโตเน้นย้ำให้เห็นว่า
‪การเจรจามีความซับซ้อนแค่ไหน
‪พวกอเมริกันบอกคนจีนว่า
‪"คุณปล่อยก๊าซเรือนกระจกมากที่สุด"
‪แต่ทางจีนบอกว่า "ก็จริง แต่ถ้าเทียบต่อหัว
‪คุณปล่อยมากกว่าเราสี่เท่า"
‪ดังนั้นสิ่งที่นักเศรษฐศาสตร์ ‪ที่สนใจเรื่องนี้ในตอนนั้นแนะนำก็คือ
‪ให้กำหนดราคาก๊าซคาร์บอน
‪เพื่อให้ทุกคนมีแรงจูงใจและใส่ใจ
‪ลดการบริโภคและการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลลง
‪ด้วยการบังคับใช้สนธิสัญญาเกียวโตนี้
‪ยุโรปจึงริเริ่มสร้างตลาดซื้อขาย ‪สิทธิในการปล่อยมลพิษแห่งแรกขึ้น
‪โดยบริษัทที่มีการปล่อยก๊าซคาร์บอนจำนวนมาก
‪สามารถซื้อโควตาปล่อยมลพิษ ‪จากบริษัทที่ปล่อยก๊าซน้อยกว่าได้
‪(ปี 2005)
‪ผมได้ยินข่าวเรื่องตลาด ‪ที่กำลังจะเกิดขึ้นนี้บ่อยมาก
‪ตลาดซื้อขายสิทธิในการปล่อยมลพิษ ‪ภาษีคาร์บอน
‪ผมเลยพยายามทำความเข้าใจว่า ‪มันเกี่ยวกับอะไร
‪ที่นี่อยู่ในปารีส
‪เรากำลังอยู่กันที่สำนักงานของบลูเน็กซท์
‪หนึ่งในแพลตฟอร์มซื้อขายโควตาคาร์บอน
‪ที่นี่คือใจกลางของตลาดคาร์บอน
‪เป็นที่ที่ผู้ซื้อและผู้ขายทำธุรกรรมกัน
‪มันเรียบง่ายมาก เป็นเรื่องของกฎข้อบังคับ
‪ถ้าพวกเขาใช้โควตาจนหมด ‪ก็ต้องมาซื้อโควตาที่ตลาด
‪และถ้าพวกเขาใช้โควตาไม่หมด ‪ก็เอาโควตาที่ยังไม่ได้ใช้มาขายต่อ
‪ผมเลยถามคำถามสำคัญไป
‪โควตาที่ว่านั่นมีภาษีมูลค่าเพิ่มไหม
‪สองสามวันต่อมา ‪ผมก็โทรหาพวกเขาแล้วขอลงทะเบียน
‪ผู้สร้างระบบทำพลาดร้ายแรงสองเรื่องครับ
‪เรื่องแรก พวกเขาทำให้กระบวนการ ‪เข้าสู่ตลาดทำได้ง่ายเกินไป
‪ใครๆ ผมขอเน้นว่า ใครๆ
‪ก็สามารถตั้งบริษัท
‪แล้วเริ่มซื้อขายสิทธิในการปล่อยมลพิษได้
‪ผมกรอกแบบฟอร์ม ‪ผมเป็นบริษัทที่ 21 ที่ลงทะเบียน
‪(เครพัสคิว)
‪เรื่องที่สอง พวกเขาทำให้การซื้อขาย ‪ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม
‪เห็นได้ชัดเลยว่าพวกอาชญากร ‪ไม่รอช้าที่จะมาใช้ประโยชน์จากระบบนี้
‪ยังแม่นอยู่แฮะ
‪สิ่งที่เหลือเชื่อเลยก็คือ ‪องค์กรเหล่านี้มีความสามารถ
‪ในการตามทันกฎหมายและนวัตกรรม
‪พวกเขาอาจกดติดตามเว็บให้บริการข้อมูล ‪ทางกฎหมายและเข้าไปอ่านก่อนคุณซะอีก
‪ก่อนจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪ระหว่างปี 2008 ถึงปี 2009
‪ที่มีการยักยอกภาษีมูลค่าเพิ่มครั้งใหญ่
‪ก็มีคนที่เป็นที่รู้จักในโลกแห่งการฉ้อโกง
‪มาทดลองใช้ระบบ มาอุ่นเครื่องก่อนแล้ว
‪รวมถึงคนที่มาลองโกงครั้งแรก ‪และคนที่รู้อยู่แล้วว่าระบบทำงานยังไงด้วย
‪ผมลองทดสอบดูครับ ‪คิดว่าใช้เงิน 30,000 ยูโรนะ
‪(เงิน 30,000 ยูโรก่อนรวมภาษี)
‪ผมซื้อมา แล้วก็เอาไปตั้งขาย
‪แล้วในไม่กี่นาทีต่อมา ไม่กี่วินาทีด้วยมั้ง
‪ผมก็ใส่จำนวนเงิน 30,000 ยูโร ‪บวกด้วยภาษีมูลค่าเพิ่ม
‪(บวกภาษีมูลค่าเพิ่ม 6,000 ยูโร ‪เท่ากับ 36,000 ยูโรรวมภาษี)
‪มันดูง่ายเกินไป
‪มีอะไรซ่อนเร้นหรือเปล่า ผมพลาดอะไรไปไหม
‪เพราะว่ามันง่ายเกินไป มันดูง่ายไปสำหรับผม
‪ผมบอกข้อมูลนี้กับคนสองคน
‪ที่เอาไปป่าวประกาศบอกคนอื่นๆ
‪ที่ไปป่าวประกาศอีกที
‪และจากวินาทีนั้น
‪ข่าวก็กระจายในหมู่นักต้มตุ๋นว่าตลาดนี้ทำเงินได้
‪ระหว่างการทดสอบระบบที่ทำราวปี 2005
‪และการสูบเงินครั้งใหญ่ที่เริ่มขึ้นกลางปี 2008
‪จนถึงปลายปี 2009
‪ช่วงเวลาระหว่างนั้นถูกใช้เพื่อปรับปรุง ‪จัดตั้งแผนการโกงทั้งหมดขึ้น
‪ทำไมเราไม่โกงคาร์บอนด้วยกันน่ะเหรอ
‪ถามได้ดี เพราะตอนนั้นผม ‪ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคาร์บอนเลยไง
‪ผมไม่รู้เรื่องคาร์บอนเลย
‪ผมนึกว่ามันเป็นออกซิเจนของนักดับเพลิง
‪พูดจริงๆ เลยนะ
‪ผมมาเข้าใจเรื่องคาร์บอนเอาตอน ‪ถูกตัดสินว่ามีความผิดแล้วนั่นแหละ
‪ขออธิบายก่อนนะ ตอนที่มีการซื้อขายคาร์บอน
‪ผมถังแตกอยู่
‪เวลาผมบอกว่าถังแตก ก็คือไม่มีเงินสักแดง
‪ผมเคยได้ยินคนคุยกันเรื่องคาร์บอน
‪แล้ววันหนึ่ง ก็มีคนสองคนมาหาผม
‪แล้วพูดว่า "มาร์กโก เราอยากคุยกับนาย"
‪มันเกิดขึ้นแบบนั้นเลย
‪"เราต้องคุยกับนาย"
‪ฉันบอกว่า "ได้สิ คุยมาเลย"
‪พวกนั้นพูดว่า "เรารู้ว่านายสนใจเรื่องคาร์บอน"
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคาร์บอนคืออะไร
‪ฉันบอกไปว่า "ใช่เลย โอเค ‪แล้วใครบอกนายว่าฉันสนใจเรื่องคาร์บอน
‪ไม่มีใครรู้เรื่องนี้สักหน่อย
‪ฉันไม่อยากให้ใครรู้"
‪- คือฉัน… ‪- นายกำลังบลัฟฟ์
‪ฉันก็ต้องบลัฟฟ์สิ
‪พวกนั้นพูดว่า "นี่นะ มาร์กโก ‪เราทำเงินได้สัปดาห์ละห้าล้านเลย"
‪และก็บอกว่า "เกรกทำได้"
‪- ไหงงั้น ‪- ฉันเลยบอก "งั้นเอายอดของเกรกมาดู"
‪แล้วฉันก็เห็นยอดเงินของเกรก
‪ฉันเข้าสู่วงการนี้เพราะแบบนั้นเลย
‪เพราะฉันเห็นเงินจริงๆ
‪นั่นแหละที่ฉันจะบอก ‪ฉันเข้าวงการคาร์บอนเพราะนายเลย
‪เพราะฉันเห็นยอดเงินของนาย
‪- แบบนั้นเลย ‪- ไม่ยักรู้
‪คนแบบซาวี
‪มีเลขลงทะเบียนที่บลูเน็กซท์
‪แต่ซาวีไม่ซื้อขายให้คนอื่น ‪เขาซื้อขายให้ตัวเองเท่านั้น
‪เขาไม่ซื้อขายให้คนอื่น ทำให้แค่ตัวเอง
‪ทำไมเทรดเดอร์ถึงสำคัญล่ะครับ
‪ทำไมเทรดเดอร์ถึงสำคัญเหรอ
‪ทีมไม่มีปัญญาทำอะไรเลยถ้าไม่มีเทรดเดอร์
‪พวกนั้นมีแค่คอมพ์ที่ไร้ประโยชน์
‪(บลูเน็กซท์ เทรดเดอร์)
‪โบรกเกอร์ให้สิทธิการเข้าถึงตลาดแก่เรา
‪เขาทำหน้าที่เป็นทางผ่าน
‪โดยปกติแล้วเขาต้องผ่าน ‪การตรวจสอบจำนวนหนึ่งก่อน
‪โดยเฉพาะการตรวจสอบข้อผูกพันด้านภาษี
‪ของบริษัทที่โบรกเกอร์ทำงานให้
‪โบรกเกอร์เป็นสิ่งที่ทำให้บลูเน็กซท์ ‪ไว้ใจบริษัทเหล่านั้นด้วย
‪ดังนั้นการที่บริษัทนั้นๆ ‪มีโบรกเกอร์ที่มีตัวตนอยู่ก่อนแล้ว
‪แปลว่าบริษัทนั้นไม่ได้เพิ่งก่อตั้งขึ้น ‪ชั่วข้ามคืนเพื่อซื้อขายคาร์บอน
‪โบรกเกอร์จึงเหมือนนามบัตร ‪อันยอดเยี่ยมในการเริ่มต้นเลย
‪หกเดือนต่อมา
‪ผมก็เจอเทรดเดอร์ที่เก่งที่สุดในฝรั่งเศส
‪คลาปุกกี
‪(คอนซัส)
‪ผมทำอะไรน่ะเหรอ ผมก็หาเบอร์โทรเขาไง
‪แล้วผมก็หาจนเจอ
‪เขาถามว่า "นี่มันเรื่องอะไร" ‪ผมก็บอกว่า "ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย"
‪เขาบอกว่า "ได้เลย"
‪แล้วหมอนั่นก็นัดผมที่โรงแรมริตซ์ในวอร์ซอ
‪(วอร์ซอ - โปแลนด์)
‪ผมแต่งตัวอย่างหรู
‪รออยู่หนึ่งชั่วโมงจนกระทั่งห้าโมงเย็น
‪ตอนห้าโมง เขาโทรมาพูดว่า
‪"ฮัลโหล นายเป็นใคร"
‪ผมก็เลยเริ่มพูดเรื่องภาษีมูลค่าเพิ่ม
‪ผมบอกว่า "ทุกคนรู้ว่านายเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม ‪นายจะต้องติดคุก"
‪หมอนั่นกลัวจนตัวสั่นเลย
‪ผมเลยบอกว่า "ไม่ต้องห่วง
‪ฉันควบคุมได้ ฉันช่วยไม่ให้นายติดคุกได้
‪ฉันรู้ว่านายไม่ได้ขโมยภาษี ‪เพราะนายเป็นเทรดเดอร์
‪นายอยู่เมืองนอก เลยไม่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม
‪แต่นายก็เป็นส่วนสำคัญในการตั้งภาษีมูลค่าเพิ่ม"
‪หมอนั่นหน้าซีดไปเลย
‪ผมได้เขาไว้ในกำมือแล้ว เขาเสร็จผมแล้ว
‪หมอนั่นพูดว่า "โอเค มาร์กโก ได้เลย ‪นายอยากทำยังไงก็ว่ามาเลย"
‪ผมบอกว่า "เราจะทำแบบนี้นะ
‪ลูกค้าทุกคนที่โทรหานาย ฉันจะดูให้
‪และบอกว่ารับหรือไม่รับ แบบนั้นดีไหม"
‪มาร์กโก มูลีได้พบกับโบรกเกอร์ของเขา
‪ซึ่งเป็นคนที่ถือว่าเป็นฟันเฟือง ‪ที่มีค่าที่สุดในเครื่องจักรนี้
‪หลังจากนั้น ผมก็ได้เป็นบอสใหญ่
‪ทุกที่ที่ผมไป ทุกทีมจะมาประจบผม
‪ทุกคนจะพูดว่า "มาร์กโก นายหล่อที่สุดเลย"
‪ก่อนหน้านั้นไม่มีใครพูดกับผมสักคน
‪ตอนนี้คุณก็มีมาร์กโดเช มูลี ‪ที่เป็นคนหาโบรกเกอร์มา
‪ขอบใจ อาแล็ง
‪จากนั้นก็มีซามี ซูเวี๊ยด ‪ที่เป็นคนจัดการเรื่องการขนส่ง
‪ซึ่งเป็นคนที่มีประสบการณ์อยู่แล้ว
‪ในการโกงภาษีสินค้าที่จับต้องได้
‪และแม้ว่าเขาจะอยู่ในอิสราเอล
‪เขาก็สามารถส่งคำสั่งซื้อทางโทรศัพท์ ‪ไปให้โบรกเกอร์และตลาด
‪และถ่ายโอนเงินเข้าบัญชีจากทางไกลได้
‪(มาร์กโก มูลี - ซามี ซูเวี๊ยด)
‪ซามีเป็นเพื่อน เป็นพี่น้องของผมเสมอ
‪เราจะทะเลาะกัน
‪เราจะไม่คุยกันไป 360 วันจาก 365 วันเลย
‪ซามีโตเร็วกว่าคนอื่นๆ มาก
‪เป็นเพราะพี่ชายน้องชายของเขา
‪เป็นเพราะพ่อเขา
‪ที่เป็นช่างทำอัญมณีในย่านแบลวิลล์ ‪และเปิดคลับที่มงมาทร์
‪เขามีเงินก่อนที่เงินจะถือกำเนิดอีก
‪จะอธิบายยังไงดี
‪ผู้คนต้องการเงิน แต่บ้านนี้มีเงินอยู่ก่อนแล้ว
‪มาร์กโก มูลีกับซามี ซูเวี๊ยด ‪เป็นเพื่อนบ้านกันและเป็นญาติกัน
‪พวกเขามาจากย่านเดียวกัน
‪เริ่มต้มตุ๋นด้วยการขายโฆษณาแทรกด้วยกัน
‪และเริ่มทำงานต้มตุ๋นสกปรกด้วยกัน
‪พวกเขารับเช็คจากธุรกิจที่ถูกพวกเขาหลอก
‪นั่นคือตอนที่พวกเขาเริ่มมีปัญหากับกฎหมาย
‪ซามี ซูเวี๊ยดไม่ใช่คนฟุ่มเฟือยมือเติบเลยครับ
‪เท่าที่เรารู้ เขาค่อนข้างสุขุม เป็นคนเงียบๆ
‪เขาเป็นคนที่ใช้เงินประหยัด
‪เป็นคนที่มีสติมากๆ
‪เขาจะไม่ผลาญเงินตอนออก ‪ไปเที่ยวกลางคืนในปารีส
‪เขาชอบการอดออมมากกว่า
‪เทียบกับมาร์กโก มูลีแล้วตรงข้ามเลย
‪ซามีชอบทำตัวสุขุม ชอบอยู่กับเมียและลูกๆ
‪ส่วนผมก็มีด้านที่เขาชื่นชอบ
‪ด้านของผมที่เขาอยากเป็น แต่เป็นไม่ได้
‪เราก็เลยไปไหนมาไหนด้วยกัน
‪ตอนเราต้องไปคุยเรื่องจริงจัง ‪ผมจะให้ซามีเป็นคนพูด
‪เขาจะบอกว่า "เงียบๆ ไว้ล่ะ"
‪"ห้ามพูดอะไรทั้งนั้น" ‪"ได้เลย ซามี ฉันจะไม่พูดอะไร"
‪"ถ้านายไม่อยากให้ฉันพูด ‪แล้วจะให้ฉันมาด้วยทำไม"
‪เขาบอกว่า "ถ้าฉันจัดการไม่ได้ นายก็ลุยเลย"
‪โอเค แล้วเราก็ไปที่นัด "ฮัลโหล"
‪มีคนถามว่า "มาร์กโก นายโอเคไหม ‪"ไม่เลย ซามีไม่ให้ฉันพูดอะไรทั้งนั้น"
‪แล้วแผนการหารือของเขาก็จะพังไม่เป็นท่า
‪แต่ผมชอบยั่วให้เขาโกรธนะ ‪ผมจะได้ร่วมวงสนทนาด้วย
‪หลังทำงานขายโฆษณาเท็จ ซามี ซูเวี๊ยดก็…
‪ถูกสืบสวนและอาจมีปัญหาด้านกฎหมาย
‪เพราะเขาถูกสงสัยว่าฟอกเงิน
‪ที่เขาขโมยมา ที่จริงคือหลอกมา ‪จากการขายโฆษณาแข่งม้าปลอม
‪ฉายาของเขาคือเจ้าพ่อสนามม้า
‪เขาถึงกับซื้อม้าแข่งสองตัวด้วย
‪ชื่อเจ้าฌองแบต ดู วิเวียร์กับซาโค เปโด
‪ฝีเท้าเร็วมาก อวดฝีเท้าไปเลย!
‪ซาโค เปโด แกทำให้เราปลื้มนะเนี่ย
‪(ปี 2008)
‪(เมืองเทลอาวีฟ - อิสราเอล ปี 2008)
‪จากคำบอกเล่าของหลายๆ คน ‪ซามีย้ายกลับมาอยู่อิสราเอล
‪เพราะเขารู้สึกว่าอยู่ฝรั่งเศสไม่ปลอดภัย ‪เลยคิดว่าถึงเวลาต้องย้ายแล้ว
‪แต่ญาติของเขาบอกด้วยว่า ‪เขาอยู่ขบวนการไซออนิสต์มาตลอด
‪เขากระตือรือร้นในการมีส่วนร่วมกับชุมชนชาวยิว
‪และพอถึงจุดหนึ่ง เขาเลยอยาก ‪ย้ายมาอาศัยอยู่ในอิสราเอล
‪สองสามเดือนต่อมา ‪เขาก็ได้ยินเรื่อง "ตลาดซื้อขายก๊าซ"
‪เลยขอให้คนใกล้ตัวหาข้อมูลให้
‪หมอนั่นกลับมาบอกเขาว่า ‪"มันไม่ใช่ก๊าซ เป็นคาร์บอนต่างหาก"
‪คนที่มีส่วนร่วมในการโกงคาร์บอนในอิสราเอล
‪น่าจะมีทั้งหมดสิบ ยี่สิบ สามสิบคนได้
‪ส่วนใหญ่พูดฝรั่งเศส มีพูดฮิบรูนิดหน่อย
‪แต่มันเป็นแค่โลกเล็กๆ ในสังคมอิสราเอล
‪แบบเล็กมากๆ เลยค่ะ
‪เหมือนว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันจริงๆ เลย
‪สิ่งที่คุณต้องเข้าใจคือในตอนแรก
‪ซามี ซูเวี๊ยดไม่ได้ทำงานกับมาร์กโก มูลี ‪เขามีทีมของเขา
‪เขาตั้งทีมกับเพื่อนร่วมงานคนอื่น แต่มันไปไม่สวย
‪นั่นคือฤดูใบไม้ร่วงปี 2008 พวกเขาล้าหลังอยู่
‪มันไปไม่สวย พวกเขาเลยแยกย้าย ‪ซามีเลยมองหาเพื่อนร่วมงานคนใหม่
‪ตอนนั้นแหละที่มาร์กโก มูลีอยากเจอเขา
‪เขาอยู่ในรายชื่อติดต่อโดยตรง ‪กับยาโรสลาฟ คลาปุกกีที่เป็นเทรดเดอร์
‪ตอนแรกๆ ซามี ซูเวี๊ยดไม่อยาก ‪สุงสิงกับมาร์กโก มูลีหรอก
‪เขาไม่ไว้ใจมาร์กโก เพราะรู้ว่ามาร์กโกพูดมาก
‪แต่มาร์กโก มูลีก็มีทีเด็ดซ่อนอยู่
‪เขามีผู้สนับสนุนทางการเงิน ‪ที่สามารถหาเงินแปดล้านมาให้ได้
‪คนคนนั้นก็คืออาร์กโนด์ มีมรอง์
‪(อาร์กโนด์ มีมรอง์)
‪(เอมิลี่ แฟร็ก นักเขียน เพื่อนสมัยเด็ก)
‪ฉันเจออาร์กโนด์ตอนฉันอายุ 15
‪เขามักสวมสูทผ้าลินินในหน้าร้อน
‪ไว้ผมยาว
‪เหมือนชาวฟลอริดาที่อยู่ในเขตที่ 16
‪ฉันจำได้ว่าเขาเป็นเด็กหนุ่ม ‪ที่มีเงินสดในกระเป๋าเสมอ
‪เขาชอบรถหรูๆ
‪นั่นแหละค่ะ เขาเป็นคนหรูหรา
‪และโดดเด่นในสังคมยิวปารีสที่เขาอยู่
‪ซึ่งอยู่ในเขตที่ 16 เป็นพวกที่มีระดับสุดๆ
‪แล้วเขาก็มีด้านที่บ้าบิ่นด้วย
‪ฉันว่านั่นน่ะเจ๋งมากเลย ‪เพราะเหมือนเขาหลุดมาจากนิยาย
‪ตอนเขาแต่งงานกับอันนา
‪เขาแต่งงานกับลูกสาวมหาเศรษฐีน่ะค่ะ
‪โคล้ด ดรัย
‪ฉันเป็นเพื่อนสนิทกับว่าที่ภรรยาของเขา
‪ชื่อของเธอคืออันนา ดรัย
‪ที่จริงครอบครัวดรัยมีสี่สาวพี่น้อง
‪ที่ถูกพ่อตามใจจนเสียคน
‪พวกเธอรวยมาก
‪พอนึกย้อนดูพวกเธอเหมือนบ้านคาร์ดาเชียนเลย
‪พ่อของพวกเธอไม่เคยปฏิเสธลูกๆ ได้
‪แต่เขาเป็นคนดีนะคะ
‪โคล้ดกับอาร์กโนด์ดูสนิทสนมกันเสมอ
‪เขาเป็นลูกเขยที่รักมาโดยตลอด
‪อาร์กโนด์ก็ลงเล่นเกมนั้นทันที
‪ทันทีที่แต่งงานกับอันนาแล้ว ‪เขาก็ขยับไปหาอย่างอื่น
‪เขาจะแต่งงานกับอันนาไหมถ้าเธอจน
‪ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪หมอนั่นเหมือนซาตานถือไม้กวาดเลย
‪เรียกว่าพ่อมดก็ได้มั้ง
‪เขาทำให้ผมตกใจเลย
‪คุณไปหาหมอนั่นมาจากไหน
‪ไม่ได้จ่ายค่าจ้างเขาใช่ไหม ‪ต้องจ่ายนะ สาบานเลย
‪อาร์กโนด์เป็นคนที่ผมรู้จักชื่อและชื่อเสียง
‪และเขาก็รู้จักชื่อเสียงของผม
‪เวลาคนเราเข้าถึงความสมบูรณ์แบบ ‪ทั้งเรื่องงานและเงิน
‪ทุกคนก็จะอยากมาเจอกันเพื่อทำธุรกิจกัน
‪ดังนั้นตอนที่อาร์กโนด์มาถึง ‪เราก็เจอกันในย่านโดวิลล์
‪เรายอมลำบากเพื่อให้ได้เจอกัน
‪ขอร้อง อาร์กโนด์ เล่าให้พวกเราฟังหน่อย
‪เอาเลย อาร์กโนด์!
‪ดูพ่อหนุ่มสำอางคนนี้สิ
‪เอาหัวแม่ผมเป็นประกันเลย ‪ดูพ่อหนุ่มสำอางคนนี้สิ
‪นี่คืออาร์กโนด์ มีมรอง์ครับ
‪เขาเลย เขาอยู่ที่นี่แล้ว!
‪อาร์กโนด์ มีมรอง์กับมาร์กโดเช มูลี ‪ไม่ได้มาจากสังคมเดียวกัน
‪และเขตแดนเดียวที่พวกเขาจะพบกันได้
‪คือที่พรมสีเขียวบนโต๊ะโป๊กเกอร์
‪อาร์กโนด์ มีมรอง์คิดว่า
‪มาร์กโดเช มูลีเป็น…
‪คนสนุก เจ้าเล่ห์ แต่ไม่เป็นพิษเป็นภัย
‪ส่วนมาร์กโดเช มูลีก็คิดว่า
‪อาร์กโนด์ มีมรอง์เป็นคนที่…
‪ไม่เคร่งเรื่องมารยาทผู้ดี
‪กระตือรือร้นที่จะผูกมิตรกับคนแย่ๆ
‪และรวยมหาศาล
‪ตอนนี้มาร์กโก…
‪พูดว่าถังแตกก็แล้วกัน
‪เขาไม่ได้มีเงินมากนัก
‪มีบุคคลที่สาม
‪โทรหามาร์กโกและบอกให้เขามาที่โดวิลล์
‪เพราะเขาอยากแนะนำมาร์กโกให้รู้จักอาร์กโนด์
‪และอาร์กโนด์ก็อยากเจอเขาด้วย
‪เพราะทั้งคู่เคยได้ยินเรื่องของกันมาแล้ว
‪มาร์กโกเลยพาครอบครัวเขาขึ้นรถ
‪แล้วรีบไปที่โดวิลล์ แล้วพวกเขาก็เจอกัน
‪ผมไปถึงกาสิโน มันมีโต๊ะรูเล็ตต์อยู่
‪ผมลงเลขแปดซ้ำๆ
‪เลขแปดไม่ยอมออกเลย
‪ตอนสุดท้ายผมเหลือเงินอยู่ 10,000 ยูโร
‪ผมลงเลขแปดอีก
‪คิดในใจว่าถ้าคราวนี้ไม่ออกเลขแปดอีก
‪ผมจะถอดรองเท้าปาลงที่ช่องเลขแปดเลย
‪ผมยืนอยู่ตรงนั้น แต่เลขแปดก็ไม่ออก
‪ผมเลยเอารองเท้าทุบ
‪นั่นเป็นเรื่องของรองเท้า
‪ทุกคนระเบิดเสียงหัวเราะ อาร์กโนด์ด้วย
‪เพราะไม่มีใครเขาทำแบบนั้นบนโต๊ะพนันหรอก
‪เขายิ้ม แปลว่าเขาชอบใจ
‪เขาชอบใจท่าทีแบบนั้น ‪เพราะเขาก็เป็นคนแบบนั้น
‪อาร์กโนด์พูดว่า "อยากมากินมื้อค่ำกันไหม"
‪ผมเลยไปบ้านเขา ที่นั่นมีโต๊ะใหญ่ๆ มีคนจัดเลี้ยง
‪ผมเห็นนายธนาคาร นักธุรกิจ เห็นทุกคนอยู่ที่นั่น
‪ผมคิดในใจว่า "นี่แหละโอกาสที่ฉัน ‪จะกู้สถานการณ์กลับคืนมา"
‪เมียผมมาถึงแล้วพูดว่า "มาร์กโก นี่น่าทึ่งเลย"
‪เธอบอกว่า "คุณควรตั้งใจทำงานแล้ว ‪ฉันอยากมีบ้านแบบนี้บ้าง"
‪อาร์กโนด์เป็นคนในแวดวงตลาดหุ้น
‪เขาเป็นเทรดเดอร์บนแพลตฟอร์มใหญ่
‪สำหรับเรา เขารวยมากๆ
‪ตอนแรกอาร์กโนด์ มีมรอง์ไม่คุ้นเคย
‪กับโลกของภาษีมูลค่าเพิ่ม
‪และการโกงภาษีครับ
‪ส่วนใหญ่แล้วอาร์กโนด์ มีมรอง์มีตัวตน
‪อยู่ในตลาดการเงินในฐานะเทรดเดอร์
‪และเป็นหุ้นส่วน ‪ของบริษัทบริหารชื่อ "ธรีเอเทรด"
‪เขาเป็นคนที่ใครๆ ก็พูดถึง
‪ในที่ประชุมคณะกรรมการ ‪ดำเนินการตลาดหลักทรัพย์
‪เพราะมีพฤติกรรมที่น่าสงสัยหลายครั้ง
‪แต่เขาไม่เคยถูกตัดสินว่ามีความผิด ‪ในการขายข้อมูลวงใน
‪เราต้องพูดให้ชัดเจนเรื่องนี้
‪น่าตกใจที่อาร์กโนด์ มีมรอง์มีด้านที่เป็น ‪"เด็กเลวที่มาจากย่านดีๆ"
‪คุณมักพบเจอเขาได้ในวงสังคมชั้นสูง
‪เช่นเดียวกับเจอเขาอยู่กับอดีตพ่อค้ายา ‪หรือไม่ก็โจรปล้นธนาคาร
‪จากนั้นสามสัปดาห์ต่อมา ‪รู้ตัวอีกทีเขาก็ไปอยู่ในเทลอาวีฟ
‪ในงานเลี้ยงอาหารค่ำการกุศลเพื่อหาทุน ‪ของพรรคลิคุดของเบนจามิน เนทันยาฮู
‪ทำไมซูเวี๊ยดกับมูลีถึงได้หลงใหลเขาน่ะเหรอ
‪เพราะมีมรอง์อยู่คนละชั้นกับพวกเขา
‪เขารู้จักคนมากมายตั้งแต่เป็นเด็ก
‪และมีรายชื่อผู้ติดต่อของจริง
‪เขาโตมาในเขตที่ 16 ‪เขารู้จักคนที่น่าเคารพและมีเกียรติ
‪เขาเป็นส่วนหนึ่งของสังคมชั้นสูง
‪เขาไม่ใช่ของปลอม เขามาจากโลกนั้นเลย
‪เขามาจากโลกของคนรวยและคนสร้างตัว
‪ส่วนอีกสองคนโตในย่านแบลวิลล์
‪พวกเขาก็เลยหลงใหล
‪เพราะพวกเขาอยากเป็นแบบมีมรอง์มาโดยตลอด
‪และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่พวกเขา ‪มีวิธีที่จะได้เป็นแบบนั้น
‪ถึงจะดูเป็นคนละระดับชั้น แต่พวกเขาก็มีวิธีแล้ว
‪(อาร์กโนด์ มีมรอง์ - ซามี ซูเวี๊ยด ‪มาร์กโก มูลี)
‪ตอนแรกพวกเขาต้องหาวิธีแนะนำตัวกัน
‪ที่จริงพวกเขาต้องการนักลงทุน
‪ที่จะเสนอเงินทุนให้
‪เหมือนการตั้งบริษัทสตาร์ทอัพ
‪อาร์กโนด์ มีมรอง์ได้รับการศึกษาสูงกว่า
‪และไต่เต้าขึ้นมาในตลาดการเงิน
‪คุณอาจคิดว่าเขาอาจเอาทักษะ ‪ทางเทคนิคมาใช้ในงานนี้ได้
‪เพราะตลาดขายโควตาคาร์บอนนั้น
‪มีความคล้ายคลึงกับตลาดการเงิน ‪มากกว่าตลาดซื้อขายมือถือ
‪เพราะมือถือขายกันในร้านค้า
‪สิ่งที่คุณต้องเข้าใจ
‪ก็คือการทำความผิดในรูปแบบนี้ ในระดับนี้
‪ถ้าให้พูดก็คือ จำเป็นต้องมีความรู้ ‪ด้านวิศวกรรมทางการเงิน
‪เพื่อสร้างบริษัทสมมติขึ้นทั่วโลก
‪และเปิดบัญชีต่างประเทศขึ้นในทุกที่
‪อย่างแรก สิ่งสำคัญที่สุดเลย ‪ผมมีหน้าที่จัดการกับธนาคาร
‪นั่นแปลว่าเวลาเป็นเรื่องธุรกิจ
‪ผมรู้วิธีคุยกับพวกนายธนาคาร
‪เวลาไปเจอนายธนาคาร ‪คุณต้องไปพร้อมเรื่องราว
‪คุณต้องไม่ไปพร้อมเรื่องราวบริษัทที่ล้มละลาย
‪แล้วพูดว่า "สวัสดี ขอผมเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง"
‪"ได้เลย แล้วคุณมีรายได้เท่าไร" ‪แบบนั้นไม่ได้ผลแน่
‪ผมไปถึงก็พูดว่า "สวัสดีครับ
‪ผมมาที่นี่เพราะได้รับมรดก 300 ล้านยูโรจากพ่อ
‪ผมจะให้โอกาสคุณนะ
‪ผมอยากก่อตั้งบริษัทสักอย่าง ‪แล้วดูว่าคุณจะช่วยผมยังไง
‪ถ้าผลออกมาดี ผมจะให้คุณ ‪จัดการพอร์ตของครอบครัวผม"
‪นายธนาคารตัวสั่นเลย
‪แต่ถ้าเขาสืบดู ก็จะรู้ว่าบริษัทมีค่าเป็นศูนย์
‪แต่คุณต้องเล่าเรื่องดีๆ เสมอ
‪(นิโคเซีย - ไซปรัส)
‪มีครั้งหนึ่ง ผมไปเปิดบัญชีที่ไซปรัส
‪ผมไปที่ไซปรัส ไปกับทีม
‪ทีมอะไรเหรอ ผมพาเลขาไปคนหนึ่ง ‪ให้เธอใส่สูทอย่างหรู
‪ผมซื้อกระเป๋าเอกสารด้วย
‪มันไม่มีของหรอก มีแค่ปากกากับกระดาษ
‪ผมพาบอดีการ์ดปลอมๆ ไปด้วย ‪พร้อมวิทยุสื่อสาร
‪เขาหนักตั้ง 400 กิโล ‪แต่ถ้าคุณเป่าเขา เขาจะล้มเลย
‪ผมไปที่ธนาคาร ไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪ผมนึกว่ามันจะต้องยากแน่ๆ
‪ผมมองที่ป้าย มันเป็นชื่อไซปรัสแปลกๆ
‪เหมือนร้านพิซซ่าเลย
‪นายธนาคารพูดว่า "คาร์บอนเหรอ ดีเลย ‪เปิดบัญชีกับเราสิ ดีจริงๆ นะ"
‪แล้วเราก็เข้าไปเปิดบัญชี
‪ฤดูใบไม้ผลิปี 2008 ตลาดก็ร้อนแรงสุดๆ
‪ที่จริงมันมีทั้งธุรกรรมปกติและธุรกรรมปลอม
‪เพราะสิ่งเดียวที่คนเหล่านั้นสนใจ
‪ก็คือการเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มแต่ไม่จ่าย
‪คนอื่นๆ คิดว่ามันซับซ้อน
‪แต่มันเหมือนเกมเด็กเล่นเลย มันง่ายมาก
‪เกมเด็กเล่นเหรอ
‪ผมจะพยายามอธิบายให้ฟัง ‪โดยไม่พูดให้เวอร์เกินจริงนะ
‪คุณเปิดบริษัทสองแห่ง
‪ที่หนึ่งในฝรั่งเศส อีกที่ในประเทศอื่น ‪ที่อยู่ในสหภาพยุโรป
‪บริษัทเยอรมันของคุณซื้อ ‪โควตาคาร์บอนมูลค่าหนึ่งล้านยูโร
‪ในการซื้อขายที่บลูเน็กซท์
‪เพราะมันเป็นการซื้อขายระหว่างสองประเทศ ‪ที่อยู่ในสหภาพยุโรป
‪เลยไม่มีการเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม
‪แล้วบริษัทเยอรมันของคุณ ‪ก็เอาโควตานั้นมาขายต่อ
‪ให้บริษัทของคุณที่อยู่ในฝรั่งเศส
‪ทีนี้บริษัทในฝรั่งเศสของคุณ
‪ก็ขายโควตาทั้งหมดต่อให้บลูเน็กซท์
‪เพราะทั้งสองแห่งนั้นอยู่ในฝรั่งเศส ‪ก็เลยมีการเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม
‪แล้วคุณก็ได้รับเงิน 1,2 ล้าน
‪ตามหลักแล้วคุณควรจ่ายภาษีมูลค่าเพิ่ม ‪ให้รัฐ 200,000 ยูโร
‪นอกเสียจากว่าคุณจะหายตัวไป ‪และส่งเงินไปยังบัญชีต่างประเทศ
‪ในไม่กี่นาที คุณก็หาเงินได้
‪ไม่สิ ขโมยเงินมาได้ 200,000 ยูโร
‪แล้วคุณก็เริ่มใหม่อีกครั้ง
‪ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‪คุณหมุนเวียนเงินนั้นระหว่างฮ่องกง สิงคโปร์
‪และดินแดนภาษีต่ำที่อื่นๆ
‪บางคนจะหยุด
‪หลังขโมยไปได้สองสามล้านยูโร
‪แต่คนอื่นๆ แบบสามเกลอ มีมรอง์-มูลี-ซูเวี๊ยด
‪ชอบเล่นจนถึงนาทีสุดท้ายมากกว่า
‪ทำตัวเหมือนคนติดโป๊กเกอร์
‪ที่พูดว่า "หมดหน้าตัก" ทุกครั้ง ‪ก่อนจะเห็นไพ่ในมือตัวเองเสียอีก
‪ทุกวันพวกเขาจะเอาเงินทั้งหมด ‪ที่หาได้ไปลงทุนใหม่เหรอครับ
‪ผมคิดว่าวันละหลายๆ รอบเลยด้วย
‪ทุกครั้งที่คุณทำธุรกรรม ‪คุณจะทำกำไรได้ 20 เปอร์เซ็นต์
‪ซึ่งถือว่าเยอะมาก
‪ผมคิดว่าไม่มีธุรกิจที่ซื่อสัตย์ไหนจะให้ ‪ผลตอบแทนทางการเงิน
‪เยอะเท่านั้นแล้ว
‪มันเป็นการหาเงินที่รวดเร็วมาก
‪(เทลอาวีฟ - อิสราเอล)
‪ซามี ซูเวี๊ยดตั้งทีมขึ้นมา
‪ทุกคนจะมีบทบาทเฉพาะ
‪สิ่งสำคัญคือต้องไม่ถูกจับได้คาหนังคาเขา
‪คุณต้องทำงานทั้งวันหน้าคอมพิวเตอร์
‪สิ่งที่คุณต้องใช้ในการทำงานมีแค่คอมพ์กับมือถือ
‪เวลาหลายชั่วโมงถือว่านานแล้ว ‪พวกเขาต้องเปลี่ยนที่เรื่อยๆ เพื่อไม่ให้ถูกจับ
‪บางครั้งพวกเขาก็ไปทำงานกัน ‪ในโรงแรมที่เทลอาวีฟสองสามวัน
‪จากนั้นก็ย้ายไปที่บ้านหลังหนึ่งในเฮอร์เซอลียา
‪จากนั้นก็ย้ายอีกครั้ง
‪ในช่วงเวลาแปดเดือนที่มีการฉ้อโกงเกิดขึ้น
‪มาร์กโกไม่ได้อยู่ในอิสราเอลตลอด ‪เขาไปๆ มาๆ
‪เรารู้เรื่องนี้เพราะเห็นในรายงานตำรวจ
‪ว่าเขาเข้าๆ ออกๆ ประเทศ ‪โดยใช้สนามบินเบนกูเรียน
‪เรายังเห็นด้วยว่าเขาไปหาอาร์กโนด์ มีมรอง์ ‪ในอิสราเอลหลายครั้ง
‪เขาไปดูแลงาน
‪บางครั้งก็ไปเพื่อสรุปอะไรบางอย่างกับซามี
‪ที่ขอให้เขาจ้างเทรดเดอร์
‪เขาเป็นเซลล์แมนของกลุ่ม ก็เลยมีหน้าที่เฉพาะ
‪บางครั้งเขาเลยต้องไปที่นั่นด้วย
‪เดือนตุลาคม ปี 2008 ผมได้ยินข่าวลือว่า
‪มาร์กโก มูลีอยู่ในตลาดคาร์บอนแล้ว
‪ผมคิดในใจว่า "ตลาดนี้อยู่ได้ไม่นานแน่"
‪เพราะเวลาที่เขาโผล่ไปที่ไหน
‪ไม่มีอะไรเหลือรอดเลย
‪ธนาคารฝรั่งเศสเปิดประตูกว้างมาก
‪คุณเข้าไปพร้อมรถเข็นแล้วโกยเงินใส่ได้เลย
‪มันเป็นแบบนั้นจริงๆ
‪แต่โชคร้ายที่ผมไม่ได้แตะเงินฟรังก์เลย
‪ผมไม่ได้ไปด้วย
‪ผู้พิพากษาสั่งห้ามไม่ให้ผมออกนอกประเทศ
‪ผมเลยไปเวกัสหรือที่ไหนไม่ได้เลย ‪ต้องอยู่ในฝรั่งเศส
‪พวกเขาก็เชิญผมแหละ แต่ผมไปไม่ได้
‪ผมไปร่วมสนุกด้วยไม่ได้
‪โบอิ้ง 777 เป็นเครื่องเจ็ตส่วนตัวจากลาสเวกัส
‪ที่เป็นของวินน์
‪มันบินมารับลูกค้ารายใหญ่ที่สุด
‪พวกเขาจองวงออร์เคสตราตะวันออกให้เราด้วย
‪เพื่อสร้างความบันเทิงให้เรา ‪และทำให้เราอารมณ์ดี
‪พวกเขาจะได้ดูดเงินจากเราได้
‪เราหัวเราะกันใหญ่
‪เพราะรู้ว่าพวกเขามองเราเป็นพวกหน้าโง่
‪คุณได้ไปลาสเวกัสสามคืน ‪มีคนพูดกับคุณว่า "ได้ครับ คุณมูลี
‪รถโรลส์รอยซ์มารอคุณแล้วครับ"
‪คุณมีเงินสามล้านดอลลาร์ให้ผลาญ
‪คุณไม่เข้าใจอะไรหรอกแต่ถามไปว่า ‪"จริงเหรอ แค่นั้นเหรอ"
‪คุณคิดว่าตัวเองเป็นพัฟฟ์ แดดดี้
‪คุณไปที่ร้านอาหาร
‪พวกนั้นเอาไวน์ขวดละ 45,000 มาเสิร์ฟ
‪รสชาติดี
‪แต่คุณไม่รู้หรอกว่าเป็นน้ำหรือไวน์
‪คนอื่นๆ คงเอาเงินไปซ่อน
‪ถ้าให้พูดจริงๆ มาร์กโกอาจกลัวก็ได้
‪แต่เขาอยากใช้เงินทั้งวันเลย
‪แต่มันยากนะที่จะใช้เงินขนาดนั้น
‪ผมขอท้าให้คุณใช้เงินวันละหนึ่งหรือสองแสนเลย
‪นี่คือพระราชวังที่หรูหราที่สุดในโลก
‪มีแม่บ้านอยู่ในห้องตลอดเวลา
‪ทุกครั้งที่คุณตื่นขึ้นมา
‪ถ้าคุณอยากกินลูกอม ‪พวกนั้นก็จะหยิบมาใส่ปากให้เลย
‪คุณไม่อยากให้ชีวิตแบบนี้จบลงหรอก ‪ผมอยากได้บางอย่างเสมอ
‪ผมขอไชโยให้คนสร้างลาสเวกัสเลย
‪ไชโย นี่มันดิสนีย์แลนด์ของผู้ใหญ่ชัดๆ
‪นั่นแหละที่ลาสเวกัสเป็น
‪มีตัวละครหลักที่เป็นคนจริงๆ
‪และก็มีตัวละครรอง
‪ซึ่งก็คือเฟอร์รารี แมคลาเรน โรเล็กซ์
‪แล้วก็โต๊ะโป๊กเกอร์
‪วันหนึ่งตอนอาร์กโนด์อยู่ลาสเวกัสกับซามี
‪ซามีเสียเงินอย่างน้อย 1,5 ล้านยูโร
‪อาร์กโนด์บอกว่า ‪"นายไม่ต้องจ่าย ฉันจ่ายให้เอง
‪เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง"
‪อาร์กโนด์ไม่สนเรื่องเงินเลยครับ
‪ไม่ว่าจะเป็นเงินที่เขาหามาได้หรือไม่ ‪เขาแค่อยากได้ความสนุก
‪ชีวิตของเขาเต็มไปด้วยความสนุก
‪มีแต่ความเพลิดเพลิน
‪นั่นแปลว่าอะไรเหรอ วันหนึ่งผมเล่นโป๊กเกอร์อยู่
‪แล้วเขาก็พูดกับคนคนหนึ่งว่า
‪"กินกล้วยทั้งเปลือกสองลูกสิ ‪แล้วผมจะให้เงินคุณ 30,000"
‪ผมนี่อยากกินเองเลย
‪หมอนั่นหยิบกล้วยมาสองลูก
‪แล้วก็กินเข้าไปๆ
‪อาร์กโนด์ก็ให้เขา 30,000
‪สิบนาทีต่อมา หมอนั่นก็ล้มลงพื้น
‪เราต้องเรียกรถพยาบาลเลย
‪(ธันวาคม ปี 2008 - มกราคม ปี 2009)
‪- เร็วเข้า ‪- มีเงินออกมาจากทุกที่เลย
‪เวกัสนี่บ้าจริงๆ
‪พวกเขาไปลาสเวกัสแล้วผลาญเงินหลายล้านยูโร
‪พวกเขารู้ดีว่าจะเสียเงินในคืนนั้น
‪แต่พวกเขาต้องการอะไรน่ะเหรอ
‪ให้คนเห็นว่าพวกเขาเสียเงินเป็นล้านๆ ไง
‪พวกเขาสนใจแค่นั้น
‪ถ้าการเป็นเศรษฐีคือการไป ‪อาศัยอยู่ในป่าแอมะซอน
‪แล้วกินยาง พวกเขาก็ไม่อยากเป็นหรอก
‪ถึงจุดหนึ่ง พวกเขาไปที่ไนต์คลับชื่อมาร์ราคิช
‪แล้วก็เริ่มโปรยเงินลงมาจากชั้นลอย
‪เหมือนหนังของสกอร์เซซี
‪เหมือนเรื่อง "คนจะรวย ช่วยไม่ได้" ‪เหมือนพวกเขาเป็นกอร์ดอน เก็กโค่
‪ถึงจุดหนึ่ง มาร์กโดเช มูลีก็บอกว่า ‪ซามีทำให้เขาได้เห็นชีวิตที่เขาไม่เคยรู้จัก
‪ทำให้เห็นมุมมองชีวิตที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
‪และมันก็สุดยอดมาก
‪มีทั้งเครื่องบินเจ็ต มีทุกอย่างที่คุณต้องการ
‪เป็นชีวิตที่แพรวพราวจริงๆ
‪เวลาคุณให้เงินผมหลายล้านยูโร
‪ผมหมายถึงตั๋วเงินกับเงินสดเท่านั้นนะ
‪ความจริงก็คือผมอ่านไม่ออก เขียนไม่เป็น
‪แต่ผมก็หาเงินได้แบบนั้นเลย
‪คุณจะมาคาดหวังให้ผม ‪รู้ถึงอำนาจของเงินได้ยังไง
‪พวกเขาให้เงินผม ผมก็รับ แล้วก็ใช้ไปสิ
‪มันไม่สมเหตุสมผลอีกต่อไปแล้ว ‪เงินมีเป็นจำนวนมหาศาล
‪มันมีเป็นจำนวนหลายร้อยล้านยูโร ‪พวกเขาซื้อของทุกอย่างเลย
‪พอคุณซื้อ
‪เบนท์ลีย์คันแรก มันก็จะมีคันที่สอง คันที่สิบ ‪มีอะพาร์ตเมนต์ห้องที่สี่ตามมา
‪จนเงินให้ความรู้สึกไม่จริงอีกต่อไป
‪พวกเขาเช่าเครื่องบินเจ็ต ‪พาครอบครัวไปเที่ยวสุดสัปดาห์ที่ปานามา
‪พวกเขาใช้จ่ายกันมหาศาล
‪คุณเห็นเขาใช้เงินซื้อเครื่องเพชร นาฬิกา…
‪เงินภาษีคาร์บอนนั้นน่ารังเกียจพอๆ ‪กับเงินที่ได้จากการพนัน
‪กระบวนการที่ทำให้ได้เงินมานั้น ‪ไม่ได้แพรวพราวอะไรเลย
‪เงินนั้นทำให้ทุกอย่างเป็นไปได้ก็จริง
‪แต่มันก็ไม่คุ้มค่าเลย
‪คุณถามว่าผมทำเงินได้เท่าไรเหรอ
‪จะเชื่อไหมถ้าผมบอกว่าผมไม่รู้ด้วยซ้ำ
‪ในแฟ้มคดีของสามคนนี้
‪ซึ่งก็คือมาร์กโดเช มูลีกับอาร์กโนด์ มีมรอง์ ‪และซามี ซูเวี๊ยด
‪ความเสียหายรวมทั้งสิ้นอยู่ที่ 283 ล้านยูโร
‪ซึ่งเป็นจำนวนมากมายมหาศาล
‪(จำนวน 283,3 ล้านยูโร)
‪(สำนักงานบลูเน็กซท์ ปารีส)
‪บลูเน็กซท์รู้ได้ยังไง
‪ว่ามีสิ่งน่าสงสัยเกิดขึ้นในการซื้อขายของพวกเขา
‪พวกเขาค่อยๆ รู้ทีละนิด
‪นี่เป็นตลาดใหม่
‪มันยังไม่มีข้อมูลอะไรมากนัก
‪และบลูเน็กซท์กับพันธมิตร
‪ก็เริ่มพบกิจกรรมที่ผิดปกติ
‪ซึ่งไม่สะท้อนความเป็นจริงที่คาดหวังในตลาด
‪เริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคม ปี 2008
‪(ประเทศ: ไซปรัส)
‪(ง.3: ธุรกรรมที่ละเอียดอ่อนจาก/ถึงประเทศ ‪ที่มีความเสี่ยงสูง (จำนวนเงินที่มีนัยสำคัญ))
‪(ง.4: คาร์บอน - ธุรกรรมที่ละเอียดอ่อน ‪จาก/ถึงประเทศที่มีความเสี่ยงสูง)
‪ก่อนเดือนตุลาคม ปี 2008
‪มีคนไม่มากที่รู้จักตลาดคาร์บอน
‪นักวิเคราะห์ของผมไม่รู้จัก ผมเองก็ไม่รู้จัก
‪เราก็เลยต้องศึกษาทุกอย่าง
‪ต้นเดือนมิถุนายน ปี 2009
‪ตอนรัฐมนตรีประกาศ
‪ยกเลิกภาษีมูลค่าเพิ่มในการซื้อขายคาร์บอน
‪คงพูดได้ว่าในที่สุดเราก็สามารถ
‪ประมาณการแบบเป็นรูปเป็นร่าง ‪ได้มากขึ้นนิดหน่อย
‪การซื้อขายในตลาดวันนี้กับตลาดหนึ่งวันก่อนหน้านี้
‪ผลต่างที่ได้นั่นแหละที่สอดคล้องคร่าวๆ ‪กับตลาดการฉ้อโกง
‪ที่หน่วยงานแทรคฟิน ไม่มีอะไรทำให้เรา
‪รู้ตัวเลยว่า
‪การซื้อขายนั้นอาจทุจริตไปแล้ว 80 หรือ ‪กระทั่ง 90 เปอร์เซ็นต์
‪ตอนเราเริ่มรวบรวม…
‪ธุรกรรมที่น่าสงสัยที่เราเคยได้รับคำเตือน
‪ความเสียหายก็มีมูลค่าหลายสิบล้านแล้ว
‪เห็นได้ชัดว่าผมไม่รู้สักนิด
‪ว่าในเดือนมกราคมกับกุมภาพันธ์ ปี 2009
‪ผลกระทบนี้จะเกิดขึ้นในสองสามเดือนต่อมา
‪(เรโนด์ ฟาน รุมเบเค ‪อดีตผู้พิพากษาสอบสวน)
‪ผมบอกได้เลยว่าคดีนั้น
‪เป็นคดีที่ผมทำอยู่แปดปี
‪ผมละอายใจนะที่มันนานขนาดนั้น
‪เพราะคดีควรกินเวลาสอง สาม สี่ปี
‪สิ่งที่ยากในคดีนี้ก็คือ
‪เรามีเบาะแสเพียงชิ้นเล็กๆ เท่านั้น
‪เราไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด
‪เราไม่รู้ว่าเราไม่รู้อะไรบ้าง
‪เรารู้ความจริงแค่เพียงบางส่วน
‪มันเหมือนการต่อจิ๊กซอว์เลยครับ
‪คุณรู้ว่ามันมีอยู่ 1,000 ชิ้น
‪แต่ตรงหน้าเรามีแค่ 20 หรือ 30 ชิ้นเท่านั้น
‪แม้จะผ่านไปหกเดือนหรือหนึ่งปี ‪เราก็ยังไม่รู้อะไรเลย
‪มันมีบริษัทจำลอง
‪มีบริษัทเยอะมากมาเกี่ยวข้อง
‪มีบริษัทที่มีบริษัทปลอมเป็นฉากหน้า
‪มีธุรกรรมเกิดขึ้นทั่วทุกที่
‪และยังมีบัญชีต่างประเทศอีกเพียบ
‪เราแทบไม่เคยเห็นการสืบสวนไหน
‪ที่เราไม่รู้ว่าควรจะไปสืบหาใครดีแบบคดีนี้เลย
‪ใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
‪ต้องเป็นคนจริงๆ ไม่ใช่ตัวแทนเชิด
‪ผมมักบอกเจ้าหน้าที่สืบสวนว่า ‪"ผมไม่สนหรอกถ้าเป็นพวกตัวแทนเชิด"
‪ถ้าผมอยากได้ตัวแทนเชิด งั้นคุณมาเลย
‪พรุ่งนี้คุณจะได้เป็นตัวแทนเชิดของผม
‪พรุ่งนี้ผมจะเข้าเน็ต
‪พิมพ์ชื่อคุณกับข้อมูลทุกอย่าง
‪ผมหาสูติบัตรให้คุณได้เลย ‪พาไปทำพาสปอร์ต ก็เป็นอันเรียบร้อย
‪คุณได้เป็นตัวแทนเชิดแล้ว
‪ผมบอกเจ้าหน้าที่สืบสวนว่า ‪"ผมไม่สนเรื่องคน 50 คนนั้นหรอก
‪หาตัวการมาให้ได้ นอกนั้นผมไม่อยากรู้"
‪ผมไม่สืบหาว่าตัวแทนเชิดพวกนี้เป็นใคร ‪ผมไม่อยากรู้
‪ผมอยากรู้แค่ว่าใครที่อยู่เบื้องหลัง
‪ผมไม่ไปตามหาตัวแทนเชิดหรอก
‪นักบัญชีเป็นคนทำ เขาจะก่อตั้งบริษัทขึ้นมา
‪เขาจะเอาข้อมูลแม่บ้าน ไปรษณีย์ คนขับแท็กซี่ ‪แล้วเอาชื่อพวกเขามาใส่บริษัท
‪แล้วก็ขายทั้งบริษัทให้ธนาคารเลย
‪เขาขายบริษัทกับทีมงานทั้งหมด ‪ในราคา 200,000 ยูโร
‪ทุกคนซื้อสัปดาห์ละสี่หรือห้าบริษัท
‪เพราะถ้าคุณไม่มีบริษัทเยอะๆ คุณก็จบ
‪เพราะว่าต้องยื่นเรื่องภาษีมูลค่าเพิ่มทุกเดือนนี่
‪มีเพียงไม่กี่บริษัทที่ถูกตรวจสอบภาษีครับ
‪การปล่อยปละละเลยในเรื่องนี้แหละ ‪ที่ทำให้นักต้มตุ๋นมีเวลา
‪เก็บข้าวของ แล้วเผ่นหนี
‪พอหนีก็ไม่ต้องทำบัญชีอีกแล้วไงล่ะ
‪คุณเปิดบริษัทสามแห่งในฮ่องกง ‪แล้วตอนที่คุณจะออกจากธนาคาร…
‪รู้ไหมธนาคารจะให้อะไรคุณ
‪พวกเขาจะให้เครื่องโทเค็นมา
‪ผมเองก็ต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะเข้าใจ
‪เครื่องโทเค็นคือตัวสร้างรหัสผ่านแบบรีโมต
‪ที่ทำให้ผมซึ่งเป็นผู้อุปการะ
‪ทำธุรกรรมทุกอย่างได้จากที่ไกลๆ
‪และเงินหลายล้านที่คุณมีในฮ่องกง
‪คุณก็ส่งบางส่วนไปสิงคโปร์ได้
‪ส่งบางส่วนไปดูไบได้
‪ส่งไปอิสราเอล โมร็อกโก ไซปรัส
‪ส่งไปรอบโลกในวันเดียวได้เลยถ้าคุณต้องการ
‪แค่ในคลิกเดียว
‪ตอนตรวจสอบบัญชี ‪ผมใช้เวลาตรวจสอบบัญชีละปีเลยนะ
‪เพราะงั้นยังไงผมก็แพ้ ไม่ต้องแข่งก็รู้
‪มันคือเวทมนตร์ครับ
‪แต่มันก็ช่วยทำให้พวกเขา ‪โกงเงินได้ง่ายเกินไปด้วย
‪ไม่คิดแบบนั้นเหรอ
‪ผมจำไม่ได้ว่าตอนนั้น…
‪ผมสังเกตเห็นว่ามีข้อบกพร่องในระบบหรือเปล่า
‪เนื่องจากโควตาต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม
‪บอกตามตรงตอนนั้นผมไม่รู้
‪เพราะผมจินตนาการไม่ออกจริงๆ ว่า
‪สิ่งที่ควรถูกใช้เพื่อเป้าหมายดีๆ แบบนี้ ‪จะสร้างธุรกิจที่ชั่วร้ายขึ้นมา
‪ประวัติศาสตร์บอกเราว่าเราต้อง ‪ไม่ประเมินความชั่วร้ายต่ำไป
‪และถ้ามีช่องโหว่เกิดขึ้น
‪ก็จะมีคนชั่วร้ายมาหาประโยชน์จากมันเสมอ
‪มาร์กโก มูลี
‪บางคนสร้างประวัติศาสตร์
‪บางคนทำได้แค่เล่าเรื่อง
‪ขอผมร้องให้ฟังนะ
‪โอเค เอาเลย
‪จากย่านแบลวิลล์ถึงเจนีวา
‪ผ่านทางโมนาโก
‪แต่ผมบอกคุณได้อย่างหนึ่ง
‪ทั้งหมดนั่นไม่มีค่าอะไรเลย
‪มีคนมากมายมาหาผม
‪พวกเขาอยากแต่งเพลงเกี่ยวกับผม
‪ผมเลยตอบขำๆ ว่า ‪"ได้เลย แต่ขอฉันแต่งเนื้อนะ"
‪แล้วผมก็แต่งเนื้อเพลงขึ้นมา
‪ฉันเป็นคนโกหกที่หน้าตาดีที่สุด
‪จะเรียกฉันว่าโจรหรือคนขี้โกงก็ได้
‪แต่ถ้าฉันเดินผ่านนายและชอบนาย
‪ฉันจะไม่ทำให้นายผิดหวัง
‪ก็นั่นแหละ ฉันมันคนอิสระ
‪กลับมาหาเรื่องสนุกทำ
‪พวกนั้นอยากปิดฉากฉัน
‪แต่พระเจ้าไม่ทอดทิ้งฉัน
‪ก็นั่นแหละ ฉันมันคนอิสระ
‪กลับมาหาเรื่องสนุกทำ
‪มาร์กโก มูลี
‪ขอโทษนะ ท่านประธานาธิบดี!
‪ฉันมันบ้า
‪ฉันทำแบบนี้เพื่อแม่!
‪มาร์กโก มูลี
‪ท่านประธานาธิบดี!
‪ฉันมันบ้า
‪ฉันอยากชดเชยเวลา
‪ฉันไม่เคยอยู่กับที่
‪แต่ฉันรู้วิธีอยู่อย่างมีระดับ
‪ถ้านายตามหาฉัน ก็อย่าโทรมาแล้วกัน
‪เพราะฉันอยู่ในวังแน่นอน
‪มาร์กโก มูลี
‪ขอโทษนะ ท่านประธานาธิบดี!
‪ฉันมันบ้า
‪ฉันทำแบบนี้เพื่อแม่!
‪ขอบคุณครับ
‪เขาตลกชะมัด เขาบ้าไปแล้ว
‪แต่ผมก็ยังชอบเขานะ
‪สิ่งเดียวที่ผมชื่นชมในตัวโจรสามคนนี้
‪อาจเป็นความอ่อนน้อมถ่อมตนที่เข้าใจได้
‪เวลาคุณบอกตัวเอง
‪ว่าโจรพวกนี้ทำให้การสืบสวนเป็นไปได้ยากมาก
‪จนยากที่เราจะลุกขึ้นได้เลย
‪แต่พอมองย้อนกลับไป ผมก็ลุกขึ้นได้อย่างดี
‪แค่ตอนนั้นผมไม่ฉลาดพอที่จะทำแบบนั้น
‪จริงอยู่ที่ผมไม่ใช่ฝ่ายที่ต้องติดคุกหรือตาย
‪ซึ่งถือว่าเป็นข้อได้เปรียบกว่าพวกเขา
‪ด(วันที่ 14 กันยายน ปี 2010)
‪ผมไม่เคยคิดเลยว่า
‪เรื่องนี้มันจะอันตราย
‪ผมคงพนันด้วยชีวิตว่ามันไม่มีทางอันตรายไปได้
‪คืนนั้นผมอยู่ที่คาเฟ่ในเขตที่ 17 ‪กำลังเล่นไพ่เบโลต
‪กับเพื่อนสองสามคน หนึ่งในนั้นคือมาร์กโก มูลี
‪เราอยู่ที่นั่น เล่นไพ่เบโลตกันอย่างสนุกสนาน
‪ดื่มกันสองสามแก้ว
‪แล้วก็มีคนโทรมาบอกเราว่า "พวกนั้นยิงซามี"
‪ตอนผมโทรกลับ พวกนั้นบอกผมว่า ‪"ซูเวี๊ยดถูกฆ่าที่ปอร์กมายโยต์"
‪ผมร้องไห้ออกมาเลย ‪ผมรีบตรงไปที่ปอร์กมายโยต์
‪แต่เราเข้าไปใกล้ๆ ไม่ได้
‪มันน่ากลัวมาก
‪(ปอร์กมายโยต์ - ย่านแบลวิลล์)
‪(ศูนย์ประชุม)
‪เราไปที่ย่านปอร์กมายโยต์ ‪และเห็นตำรวจ พนักงานดับเพลิง
‪มีร่างหนึ่งนอนอยู่บนพื้น
‪ตอนเห็นผ้าคลุมศพ ผมก็รู้เลยว่ามันจบลงแล้ว
‪(ตะแกรงเอ - เหยื่อ)
‪ผมคาดไม่ถึงเลยสักนิด
‪คาดไม่ถึงจริงๆ แม้แต่ตอนนี้ก็ยังคาดไม่ถึง
‪สำหรับผม ซามียังอยู่ที่นี่
‪แม้เขาจะไม่อยู่ที่นี่แล้ว
‪เรารู้ว่าเขาไม่อยู่ที่นี่แล้ว แต่…
‪พอแค่นี้เถอะ
‪ผมรักเขาและขอส่งจูบให้เขา
‪แต่เปลี่ยนเรื่องเถอะ ผมอยากเปลี่ยนเรื่องแล้ว
‪รออะไรอยู่ล่ะ
‪คุณไม่อยากให้ผมร้องไห้ต่อหน้าคุณหรอก ‪ผมจะไม่ร้องแน่
‪ผมเป็นคนจองหองที่สุดในโลกนะ
‪คุณคิดว่าถ้าเราอยู่เป็นหรือฉลาดกว่าคนอื่น ‪มันคงดีกว่าใช่ไหม
‪แต่ผมคิดว่าคุณต้องอยู่ให้เป็นละ
‪พวกนั้นฉลาด
‪ฉลาดอะไรน่ะเหรอ
‪ก็ตอนที่พวกเขาเห็นการต่อสู้ ‪พวกเขาจะกระโจนเข้าไปร่วมด้วย
‪เพราะพวกเขาฉลาดมาก ‪เลยแน่ใจว่าจะเอาตัวรอดได้
‪แต่เวลาคนอยู่เป็นเห็นอันตราย ‪พวกเขาจะไม่กระโจนเข้าหามัน
‪ตอนที่ซามี ซูเวี๊ยดถูกฆ่าในปอร์กมายโยต์
‪คนร้ายเป็นชายสองคนขี่มอเตอร์ไซค์มาฆ่าเขา
‪เราต่างพิศวงเกี่ยวกับความนัย
‪ของการฆาตกรรม อาชญากรรมครั้งนี้
‪มันเป็นไปได้ยังไง เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง
‪เรามาถึงจุดนี้ก็เพราะมีความแตกแยก
‪ในหมู่คนที่มารุมทึ้งเงินจำนวนมหาศาลนี้ยังไงล่ะ
‪เมื่อกำไรลดลง
‪ซึ่งเราประเมิน ณ วันนี้ว่า ‪มีมากกว่า 280 ล้านยูโร
‪และเงินก้อนนั้นจะถูกแบ่งตามหน้าที่ของแต่ละคน
‪นั่นแปลว่าซูเวี๊ยดจะพูดว่า "ของฉัน 200 ล้าน"
‪มูลี หกหรือเจ็ดล้าน
‪และอาร์กโนด์ มีมรอง์ที่เป็นนักการเงิน ‪จะได้ส่วนแบ่งน้อยที่สุด
‪เรากำลังพูดถึงเงิน 10 ถึง 15 ล้านยูโร
‪ถ้าคุณตกลงเรื่องจำนวนเงินกันตั้งแต่แรก
‪ว่าคุณจะได้รับเงินก้อนตอบแทน ‪สำหรับการลงทุนครั้งแรก
‪แล้วจากนั้นคุณมารู้ว่าผลตอบแทนนั้นคือเท่าไร
‪ก็อาจทำให้เกิดความขุ่นเคืองขึ้นได้
‪เมื่อคุณตระหนักว่าคุณไม่ได้รับเงินเป็นจำนวน
‪ที่คุณรู้สึกว่าคุณสมควรจะได้
‪ในเรื่องนี้ เราได้รู้มาว่ามีบางคน…
‪อาจเป็นสายให้ตำรวจเป็นบางครั้ง
‪ไม่มีความเห็นครับ
‪ไม่มีความเห็น พูดแบบนี้ได้ไหม
‪พยานนิรนามถูกสอบปากคำในภายหลัง
‪คนคนนั้นอาจพูดว่าอาร์กโนด์ มีมรอง์ไม่พอใจ
‪จนคลั่งไปเลย
‪เขาคงคิดว่า "มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง
‪ตอนนี้ไอ้งั่งสองคนนั้นรวยกว่าฉันเกือบสิบเท่าได้
‪ไม่อยากเชื่อ ฉันไม่เห็นได้อะไรเลย"
‪คนอื่นคงมองเขาด้วยสายตาดูถูก
‪เขาก็เลยทนไม่ไหว
‪เห็นได้ชัดเลยว่าจุดนั้นแหละ ‪ที่ก่อให้เกิดความเป็นศัตรูขึ้น
‪(การไต่สวนพยานนิรนาม)
‪(มีมรอง์เริ่มไม่มีความสุข ‪และเล่นพนันจนเสียเงินก้อนใหญ่)
‪(เขากลายเป็นหนี้และสูญเสีย ‪ทุกอย่างไปกับการพนัน)
‪(อาร์กโนด์ชักชวนคนให้มาลงทุนในตลาดหุ้น)
‪(ชื่อเสียงของเขาทำให้เขาน่าเชื่อถือ)
‪(โปรไฟล์ของอาร์กโนด์เหมาะสม ‪ที่จะมาดูแลและรับเงินจากซามี)
‪(เนื่องจากไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะร้อนเงิน)
‪เหล่าคนที่ใกล้ชิดกับเหยื่อสงสัยว่า ‪อาร์กโนด์ มีมรอง์…
‪อยู่เบื้องหลังอาชญากรรมครั้งนี้
‪"นักการเงิน" คงเป็นคนกำจัดซามี
‪เพื่อจะได้ไม่ต้องคืนเงิน 60 ล้านยูโรที่ยืมมา
‪มือปืนถูกจ้างให้ขี่มอเตอร์ไซค์ ‪ไปยิงเขาด้วยปืนและที่เก็บเสียง
‪พบเงิน 300,000 ยูโร ‪กับแหวนรูปกะโหลกอยู่ข้างๆ ศพ
‪แหวนวงนี้ อาร์กโนด์ตั้งใจเอาไปให้เพื่อน ‪ที่อยากมอบมันให้กับภรรยา
‪(อาร์กโนด์ มีมรอง์)
‪สรุปว่าทฤษฎีคืออะไร
‪มีมรอง์ไม่สามารถคืนเงิน
‪จำนวน 60 ล้านยูโรที่เขายืมมา ‪จากซามี ซูเวี๊ยดได้
‪เขาคงคิดว่า
‪วิธีที่ดีที่สุดที่จะไม่ต้องจ่ายเงินคืนซามี ซูเวี๊ยด
‪ก็คือทำให้ซามี ซูเวี๊ยดหายไป
‪ดังนั้นก่อนที่ซามีจะกลับไปอิสราเอล
‪เขาคงจัดการนัดพบปลอมๆ ขึ้น
‪ที่ปอร์กมายโยต์ในวินาทีสุดท้าย
‪และทำการชี้ตัวว่าเป้าหมายคือใคร
‪ในบรรดาคนสามหรือสี่คนที่นั่น ‪ด้วยการให้แหวนนั้นกับเป้าหมาย
‪นั่นคงเป็นสัญญาณบอกนักฆ่าสองคนที่ซ่อนตัวอยู่
‪เป็นการระบุตัวเหยื่อ
‪จากแหล่งข่าวของเรา
‪พยานนิรนามได้ให้ข้อมูลสำคัญกับตำรวจ
‪ความเย้ายวนใจของผลกำไร ‪ผลักดันให้นักต้มตุ๋นธรรมดา
‪ทำการว่าจ้างนักฆ่าจากแก๊งมาเฟีย
‪อาร์กโนด์ มีมรอง์…
‪คงถูกพบว่ามีส่วนในการฆ่าซูเวี๊ยด
‪เพราะว่าในตอนนั้นซามี ซูเวี๊ยดเอง ‪ก็ตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าฆ่าคนชื่อ…
‪อามาร์ อาซูก หรือ "อามาร์ตาสีฟ้า"
‪ที่เสียชีวิตก่อนหน้านั้นไม่กี่เดือน
‪ก็เลยมีข่าวลือว่ามีมรอง์คบหา
‪กับเพื่อนของอามาร์ตาสีฟ้า ‪ที่โกรธแค้นซูเวี๊ยดเหมือนกัน
‪"ศัตรูของฉันก็คือศัตรูของนาย
‪งั้นก็มาร่วมแรงกัน ‪กำจัดเจ้าคนน่ารำคาญนี้กันเถอะ"
‪นั่นแหละครับ นั่นแหละทฤษฎี
‪มันเป็นแค่คำให้การของพยานนิรนาม
‪ถ้าเขาฟังผม…
‪- ไม่ๆ อย่าพูด ‪- ไม่
‪ถ้าเขาฟังผม วันนี้เขาก็คงยังไม่ตาย
‪เงินทำให้เขาเป็นบ้า
‪วันหนึ่งเขาพูดว่า "ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับฉันได้"
‪ผมถามว่า "ทำไมล่ะ" เขาว่า "เพราะฉันรวย
‪ต่อให้พวกนั้นลักพาตัวคนในบ้านฉัน
‪ฉันก็พร้อมจ่ายค่าไถ่สิบล้านเลย"
‪เขาเชื่อว่าตัวเองคงกระพัน
‪แต่ในชีวิตจริง ทุกคนมีที่ทางของตัวเอง
‪กรรมกรก็คือกรรมกร โจรก็คือโจร
‪อันธพาลก็คืออันธพาล นักฆ่าก็คือนักฆ่า
‪เขาอยากเปลี่ยนตัวเองให้เป็นอย่างอื่น
‪- ไม่ๆ เดี๋ยว ‪- ไม่
‪หมอนี่…
‪- ไม่ เขารับมือกับมันไม่ได้ ‪- นายพูดอะไรของนาย
‪นั่นซามีนะ นั่นเพื่อนนายนะ
‪- นั่นก็เพื่อนนายด้วย ‪- เพื่อนนายกับฉัน
‪ฉันไปทำอะไรให้โกรธล่ะ
‪- นายบ้าไปแล้วที่พูดแบบนั้น ‪- งั้นทำไมเขาถึงตายล่ะ
‪ฉันจะไปสูบบุหรี่แล้ว นายทำให้ฉันโมโห
‪เขาตายเพราะคิดว่าตัวเอง ‪เป็นบางอย่างที่ไม่ได้เป็น
‪เวลาที่คุณรวยขนาดนั้น คุณต้องระวังตัว
‪ก็นั่นแหละ
‪คุณได้คุยกับมาร์กโกเรื่องนี้ไหมครับ
‪ผมไม่มีโอกาสได้คุยกับมาร์กโกเลย ‪ตอนเกิดเรื่องขึ้น
‪แม้แต่ตอนนี้ผมก็ไม่คุยกับมาร์กโกเรื่องนี้ ‪ผมไม่กล้าเริ่มพูดถึงมัน
‪มันไม่ใช่เรื่องที่ผมอยากพูดถึง
‪เลิกถามคำถามพวกนี้เถอะ
‪พอเลย ผมบอกไป 150 รอบแล้วนะ
‪- คุณเป็นเพื่อนรักเขาหรือเปล่า ‪- ผมไม่สนหรอก
‪เราบอกว่าจะคุยเรื่องมาร์กโกกันนี่
‪แต่คุณกลับมายั่วโมโหผมด้วยเรื่องคาร์บอน ‪กับเรื่องการฆาตกรรม
‪คุณอยากได้เรื่องฆาตกรรมงั้นเหรอ
‪ไปคุยกับตำรวจสิ ‪พวกเขามีรายการเยอะเท่านี้เลย
‪ผมถูกควบคุมตัวเป็นสิบครั้งได้เลยนะ
‪อย่าเอาเรื่องการฆาตกรรม ‪มากวนโมโหผมหน่อยเลย
‪ผมไม่สนหรอก
‪ผมไม่ได้อยู่ที่นั่น ผมไม่รู้ ผมให้การไปแล้ว
‪คุณไปหาคำให้การของผมได้เลย
‪พวกเขาจัดระเบียบไว้อย่างดี
‪เดี๋ยวบอกชื่อผู้พิพากษาให้ก็ได้ ‪ผมบอกไปเป็นสิบรอบแล้วนะ
‪อย่าให้ต้องถึง 40 รอบเลย
‪- ผมบอกคุณไปแล้วนะ ‪- ผมจำไม่ได้
‪ผมบอกคุณไปแล้ว
‪ผมเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้ฟังแล้ว ‪เพราะงั้นเลิกยั่วโมโหผมเลย
‪พวกนักต้มตุ๋นไม่ใช้ความรุนแรงหรอก
‪พวกเขาไม่ใช่พวกที่พกปืนมาทำร้ายคุณ
‪หรือชอบใช้ความรุนแรง
‪พวกเขาไม่รู้วิธีด้วยซ้ำ
‪พวกเขาก็เลยหันไปหาผู้คน ‪ที่พวกเขาผูกมิตรด้วยในคุก
‪แล้วพูดว่า "ฟังนะ
‪หมอนั่นยืมเงินฉันเท่านี้ หมอนี่ติดหนี้ฉันเท่านั้น
‪ถ้านายเอาเงินมาคืนให้ได้ เราจะแบ่งกัน"
‪คุณดึงพวกนักเลงเข้ามาเกี่ยว
‪นักเลงก็เหมือนสัตว์ร้าย เป็นนักล่า
‪พวกเขาไม่ใช่องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร
‪ถ้าคุณชวนเขาเข้ามา ก็ระวังตัวให้ดี
‪พอคุณชวนนักเลงเข้ามา เขาจะไม่ไปง่ายๆ
‪เขาจะทำตัวตามสบายเหมือนอยู่บ้าน ‪จะเอาทุกสิ่งที่คุณมี
‪เรื่องนี้ทำให้เกิดการนองเลือดขึ้นมากมายมาแล้ว
‪เงินหลายล้านทำให้เกิด ‪ความอิจฉาตาร้อนกันอย่างรุนแรง
‪และนักต้มตุ๋นที่ร่ำรวยบางคน
‪ยังคงมีค่าหัวจนถึงทุกวันนี้
‪อ๋อครับ เมียผมโทรมา เงียบๆ ก่อนนะ
‪ไงจ๊ะ ที่รัก
‪ชั่วโมงก่อนเหรอ ทำไมล่ะ
‪อะไรนะ
‪ผมไม่รู้ แกไม่ได้บอกไว้ ทำไมเหรอ
‪แกอาจแบตหมดก็ได้
‪ผมจะไปข้างนอกนะ
‪โทษที ลูกสาวผมไม่รับสายตั้งแต่เที่ยงแล้ว
‪เราเลยเป็นห่วงน่ะ
‪ตั้งแต่ที่มาร์กโกได้รับการปล่อยตัว ‪ภายใต้เงื่อนไขทัณฑ์บน
‪ผมก็เป็นห่วงเขา
‪เป็นห่วงมากด้วย ทั้งเขาและครอบครัวเลย
‪ผมว่าเขาเองก็กลัวหน่อยๆ ด้วย
‪ผมมั่นใจเลย บางครั้งเขาก็ไม่เป็นตัวของตัวเอง
‪บางครั้งเขาก็เอาแต่คิดอะไร ‪คุณจะเห็นเลยว่ามีอะไรกวนใจเขา
‪เขาคิดเยอะมาก
‪ผมว่าก่อนหน้านี้เขาไม่เป็นแบบนี้เลย
‪เขาไม่เคยสนใจอะไรทั้งนั้น แต่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่
‪ก็เป็นเรื่องปกตินะ เขามีครอบครัวแล้ว ‪มีเมียที่รักเขา
‪มีลูกๆ มีหลานๆ
‪เว้นแต่เขาจะออกนอกประเทศนั่นแหละ
‪ไปอยู่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก ‪ผมว่าแบบนั้นคงดีกับเขาที่สุด
‪(การติดต่อสื่อสาร ม. 221 วันที่ 19 เม.ย 13 ‪ทิศทางการสื่อสาร: โทรออก)
‪(มูลี: ฮัลโหล)
‪(มีมรอง์: ว่าไง)
‪(มีมรอง์: เราจะไม่ได้แก่หรอก ‪มานูมาที่นี่เพื่อฆ่าเราอย่างรวดเร็ว)
‪(มูลี: นั่นแหละที่ฉันกลัว เราต้องไปหาตำรวจ)
‪(มีมรอง์: ไม่ต้องยุ่งกับเขาหรอก…)
‪(มูลี: ใช่ แต่ปัญหาคือฉันเอง ‪เขาจะฆ่าฉัน ไม่ใช่นาย)
‪(มีมรอง์: เขาจะฆ่านายก่อนเหรอ)
‪(มูลี: ใช่ ฉันรู้ว่าเขาจะฆ่าฉันก่อนแน่)
‪(เพราะเขาอยากได้เงินจากนาย)
‪(เขารู้ว่าฉันจะไม่ให้เงินเขาสักแดง)
‪มาร์กโกกับอาร์กโนด์ ‪มานูฝากข้อความถึงพวกนาย
‪แล้วเจอกันเร็วๆ นี้
‪ข้อความนั้นบอกครบแล้วนะ
‪นายรู้ว่าใคร ที่ไหน และเมื่อไร
‪นี่เป็นข้อความอธิบายนะ
‪นายรู้ว่าเมื่อไร นายรู้ว่าที่ไหน นายรู้ว่าใคร
‪นั่นเป็นวิดีโอ
‪ที่มีคำขู่
‪คุณเห็นแล้วนะ ถ้าคุณเห็นแล้ว ‪ระบบยุติธรรมก็ได้เห็นแล้ว
‪คุณบอกได้ไหมล่ะว่าเกิดอะไรขึ้นในวิดีโอ
‪ถ้าผมถ่ายวิดีโอนั่น
‪ผมคงถูกตั้งข้อหา ถูกฟ้อง ‪และถูกจับโยนเข้าคุกแล้ว
‪ใช่ แต่เราจะทำอะไรได้ล่ะ ‪ก็พวกเขาปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
‪ผมไม่ใช่คนประเภทที่จะไปคุยกับตำรวจ
‪แต่เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหา
‪ปัญหาคือไม่มีใครปกป้องคุณได้
‪คุณตัวคนเดียวบนโลกนี้ ตัวคนเดียว
‪คุณเลยจะต้องรับมือกับมันแบบผู้ใหญ่
‪นั่นแหละที่มันแย่สุดๆ เลย
‪คุณกลัวแทนเมีย กลัวแทนลูกๆ ‪กลัวแทนทุกคนที่คุณใกล้ชิด
‪คุณกลายเป็นคนอื่นไปเลย
‪ตอนนั้นอาร์กโนด์ มีมรอง์ได้เจอกับ ‪ดาราทีวีชาวอิตาลีที่มาจากปารากวัย
‪ที่เขาย้ายไปอยู่ด้วยเร็วมากๆ
‪เขาทิ้งอันนา ลูกสาวของโคล้ดในชั่วข้ามคืน
‪ทั้งที่เธอรักเขาหัวปักหัวปำ
‪ทั้งคู่เจอกันตอนยังเด็ก ‪เขาเลยเป็นรักแท้ของเธอ
‪แต่เขากลับย้ายไปอยู่กับแม่สาวคนนี้ ‪ในชั่วข้ามคืนเลย
‪และที่น่าตกใจก็คือ
‪เขามีเรื่องทะเลาะกับฝั่งภรรยาเก่าอย่างรุนแรง
‪โดยเฉพาะกับโคล้ด ดรัย
‪เขาเจาะจงเช่าวิลล่าในแซ็ง-ทรอเป ‪ที่อยู่ตรงข้ามกับบ้านพวกดรัย
‪แล้วพาคู่รักไปพักร้อนที่นั่น
‪เราจงใจยั่วโมโหพวกนั้นเลยละ
‪ความเกลียดชัง…
‪ระหว่างอาร์กโนด์ มีมรอง์ ‪กับครอบครัวดรัยจึงทวีขึ้น
‪จนกระทั่งโคล้ด ดรัยคิดทางออกที่รุนแรงออก
‪เขาติดต่อเจ้าหน้าที่สืบสวนที่ดูแลคดีคาร์บอน
‪และให้ข้อมูลเกี่ยวกับอดีตลูกเขยของเขา
‪(รายงานการสืบสวนเบื้องต้นอย่างเป็นทางการ)
‪(เขามีไลฟ์สไตล์ที่ฟุ่มเฟือย)
‪(เขาซื้อพาหนะหลายคัน ‪มีโรลส์รอยซ์ ลัมโบกินี…)
‪(เขาซื้อเรือและบินด้วยเครื่องบินส่วนตัวเท่านั้น)
‪(ในฝรั่งเศส เขาเป็นคนไม่มีเงิน)
‪(เท่าที่รู้ เขากับอาร์กโนล์อาจเกี่ยวโยง ‪กับการฆาตกรรมซามี ซูเวี๊ยด)
‪(เพราะหนี้ 700,000 ยูโร)
‪แน่นอนว่าผมรู้จักพ่อตาของอาร์กโนด์
‪ผมว่าเขาเป็นคนที่น่าทึ่งมาก
‪ผมรู้จักเขา แต่ไม่ใช่ในฐานะเพื่อนนะ
‪เขาเป็นสุภาพบุรุษที่ให้เกียรติผม
‪แต่ผมเคยได้ยินว่าเขาด่าผมด้วย
‪แต่ผมไม่รู้หรอกว่าทำไม
‪ผมว่าเขาด่าผมก็เพราะผม ‪เป็นเพื่อนของอาร์กโนล์
‪โคล้ด ดรัยถูกทำให้ขายหน้า
‪ลูกสาวเขาถูกทิ้งแบบไม่ไว้หน้า
‪โดยลูกเขยที่ไร้ศีลธรรม
‪โคล้ด ดรัยก็เลยจะทำทุกอย่างที่ทำได้
‪เพื่อพยายามแก้แค้นอาร์กโนด์ มีมรอง์
‪บานประตูหน้าต่างในวิลล่าของเขา
‪ที่เมืองเนอยีไม่ถูกเปิดออกเลยตั้งแต่ต้นสัปดาห์
‪เช้าวันอังคาร พ่อบ้านของเขามาพบ ‪โคล้ด ดรัย วัย 76 ปี เป็นศพในบ้านตัวเอง
‪เขาถูกฆ่าด้วยกระสุนสามนัดที่ยิงเข้าลำคอ
‪ทว่าในที่เกิดเหตุ
‪เจ้าหน้าที่สืบสวนไม่พบร่องรอย ‪การขัดขืนหรือการบุกรุกเลย
‪มาคุยเรื่องนี้กัน นี่เหมือนนิยายเรื่อง ‪"ปริศนาในห้องสีชมพูเลย"
‪ไม่มีใครเข้าไปและไม่มีใครออกมา
‪- ห้องสีเหลืองครับ ‪- เหลือง ชมพู เขียว ผมไม่รู้หรอก
‪แต่มันแปลกนะ
‪เรามาได้ยินเหมือนคนอื่นๆ ว่าเขาตาย ‪ในบ้านตัวเองที่เนอยี
‪ผมว่าคงโดนยิงหัว ไม่สิ ยิงที่คอ
‪คุณดรัยไม่ใช่นักเลง
‪เขาเป็นนักธุรกิจที่มีเงินเยอะมาก
‪เขาเป็นคนที่… เหมือนกับเรา
‪นั่นทำให้คนอื่นๆ เริ่มคิดถึงเรื่องนี้
‪ซามี คุณดรัย…
‪ดูเหมือนเมื่อคุณเอาฆาตกรรมเหล่านี้มาโยงกัน
‪ก็เห็นเลยว่านี่เป็นทีมนักฆ่ารับจ้างในปารีส
‪เราไม่สามารถระบุตัวพวกเขาได้
‪สื่อรายงานว่า…
‪คุณดรัยได้ติดต่อหน่วยงานของรัฐ
‪รวมถึงกรมศุลกากร
‪เพื่อให้พวกนั้นเอาผิดลูกเขยของเขา
‪สื่อรายงานเรื่องนี้
‪และเป็นสิ่งที่ทำให้ครอบครัวของเขาเชื่อด้วย
‪แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเราจะพิสูจน์ได้ว่า
‪ลูกเขยของคุณดรัยอยู่เบื้องหลังการตายของเขา
‪ผมทิ้งลูกสาวเขา แล้วเขาก็ถูกฆ่าสามปีต่อมา ‪นั่นจะเป็นความผิดของผมไปได้ยังไง
‪สามปีเลยนะ ผมไม่ได้เจอโคล้ดมาสามปี
‪แถมเขายังเป็นคุณตาของลูกผมด้วย
‪ผมเคยสนิทกับเขามาตั้ง 15 ปี
‪ถูกยิงตายมันแย่มากนะ
‪ตอนเห็นชื่อตัวเองในหนังสือพิมพ์ว่า ‪พัวพันกับการฆาตกรรม คุณคิดยังไงครับ
‪ผมก็โกรธพวกตำรวจน่ะสิ
‪ถ้าผมฆ่าคน แล้วคุณกล่าวหาผม
‪ผมฆ่าคนที่สนิทกับผมไม่ได้หรอก ‪คนไม่สนิทก็ฆ่าไม่ได้
‪เรื่องนั้นมันเห็นๆ กันอยู่
‪จริงๆ นะ ขนาดผมถามตัวเอง ‪ก็ยังได้คำตอบเลยว่า "เป็นไปไม่ได้"
‪ที่งานศพ เขามาเป็นหนึ่งในผู้ช่วยแบกโลงศพ ‪ให้พ่อตาของเขาด้วย
‪ฉันยอมรับว่าฉันจ้องรูปนี้นานมาก
‪ฉันไม่อยากเชื่อจริงๆ
‪ฉันไม่อยากเชื่อว่าจะมีเรื่องชั่วร้ายแบบนี้เกิดขึ้น
‪ที่จริงฉันเชื่อไม่ลงเลยว่าคนคนนี้จะสามารถ
‪ละเมิดบัญญัติประการแรกได้
‪ผมไม่รังเกียจที่จะให้ดูแผลหรอกครับ
‪ไม่มีปัญหาเลย
‪วันที่มีคนพยายามฆ่าผม
‪ผมถูกยิงโดยกระสุนที่ห่างจากสมองไปสี่มิลลิเมตร
‪กระสุนนัดหนึ่งทะลุเข้าทางโพรงจมูกตรงนี้
‪แล้วออกมาทางนี้
‪ผมโดนกระสุนอีกนัด
‪ที่แขน มันถากเนื้อไปทั้งแขนเลย
‪โดนกระสุนเข้าที่มือ
‪ตรงที่มีแผลเป็นนี่
‪ผมโดน…
‪กระสุนนัดหนึ่งตรงนี้ โดนสองสามนัดที่ท้อง
‪หนึ่งนัดที่ปอด
‪นั่นก็สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปดนัดแล้ว
‪แล้วก็อีกนัดที่ก้น
‪มีกระสุนเก้านัดยิงใส่ตัวผม มันฝังข้างในและ…
‪แล้วยังไงต่อ
‪ในเดือนธันวาคม ปี 2016 ‪ดอมีนิก เกซถูกยิงเก้านัด
‪ปาฏิหาริย์มากที่เขารอดมาได้
‪ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาเป็นคน ‪ที่รู้จักมีมรอง์กับมูลีดีที่สุด
‪เขาสนิทกับสองคนนั้นมาก
‪ดอมีนิก เกซมีเพื่อนบางคนเป็นอาชญากร
‪ว่ากันว่าเขาสนิทกับคนบางกลุ่ม ‪ในเขตชานเมืองทางตะวันออกของปารีส
‪ผิดแล้ว
‪ผิดยิ่งกว่าผิดอีก
‪ผมก็แค่คนชอบคุยโว
‪ผมไม่เคยเกี่ยวข้องกับแก๊งมาเฟีย ‪หรือคนในแก๊งหรอก
‪แต่จริงอยู่ที่ผมเป็นคนประเภท ‪พร้อมมีเรื่องทะเลาะ
‪เป็นคนเสียงดัง และ…
‪เป็นกรรมกร
‪เป็นคนที่จะตื่นทุกเช้าไปทำงาน ‪หาอาหารเลี้ยงครอบครัว
‪พูดง่ายๆ ก็คือผู้คนมักมองผมผิดไป
‪เขาไม่ได้เป็นหนึ่งในนักเล่นคาร์บอน
‪เขาไม่ได้แตะต้องเรื่องคาร์บอนเลย
‪ตอนนั้นเขาติดคุกอยู่ ‪ส่วนใหญ่เป็นช่วงที่มีการฉ้อโกงนี้
‪แต่ในทางกลับกัน สิ่งที่ทำให้คุณตกใจก็คือ ‪คุณเห็นเขาปรากฏตัวขึ้น
‪เหมือนผีเลย
‪ในการฆาตกรรมแต่ละครั้งที่เกิดขึ้น
‪จุดหักเหใหญ่ๆ ที่อยู่ในรายงาน
‪บอกว่าดอมีนิก เกซอยู่ที่นั่นด้วย
‪ในคืนที่ซามี ซูเวี๊ยดถูกฆ่า เขาก็อยู่ที่นั่น
‪ในวันที่อาร์กโนด์ มีมรอง์ถูกจับกุมที่บ้าน
‪เจ้าหน้าที่สืบสวนพบเกซอยู่ในห้องครัว
‪เขาเหมือนเป็นลายน้ำ
‪คุณเห็นเขาปรากฏตัวทุกที่ ‪โดยไม่ได้มีความผิดอะไรเลย
‪ในกรณีนี้ เราสงสัยเหมือนที่ตำรวจก็สงสัย
‪ว่า "เกซรู้อะไรมากเกินไปหรือเปล่า"
‪(ลีอา ฟิโอเนรติโน ทนายของดอมีนิก เกซ)
‪ในคดีฆาตกรรมทุกคดี ไม่ว่าจะเป็นคดีนี้หรือคดีอื่น
‪เราต้องหาบางอย่าง ‪และเริ่มสืบจากอะไรสักอย่าง
‪เราเริ่มจากปลอกกระสุน หรือไม่ก็พยาน
‪หรือนึกบางอย่างขึ้นให้ออก ‪หรือมีกล้องที่เก็บภาพได้
‪แต่ในการพยายามลอบสังหาร ‪ที่มีคุณเกซเป็นเหยื่อนี้
‪เราเริ่มจากอะไรไม่ได้เลย ‪เพราะไม่มีอะไรให้สืบเลย
‪ไม่มีการพบปลอกกระสุนสักปลอกเดียว
‪ไม่มีใครระบุตัวคนยิงได้ ‪แม้จะเกิดเหตุขึ้นกลางเขตที่ 16 ก็ตาม
‪แถมจุดนั้นก็อยู่ใกล้ร้านอาหารฟล็องดริน ‪โรงพักก็อยู่ไม่ไกล
‪ทั้งที่เขตที่ 16 ผู้คนไม่เคยชินกับเหตุยิงกัน
‪แต่เราไม่สามารถเริ่มจากอะไรได้เลย
‪ดอมีนิก ในการสืบสวนด้วยตัวเอง ‪คุณได้พบคนที่ยิงคุณไหมครับ
‪ผมขอไม่ตอบคำถามนั้นแล้วกัน
‪เมื่อพวกเขาร่ำรวยขึ้น
‪คุณอาจคิดว่าคนพวกนี้จะหลบหนีตำรวจ หายตัวไป
‪ไปใช้จ่ายเงินอย่างรอบคอบ ‪บนชายหาดในคอสตา ริกา
‪ไม่มีทางซะหรอก
‪นี่แหละคือจุดที่ปัญหาก่อตัวขึ้น
‪นั่นคือสิ่งที่ทำให้ทุกอย่างระเบิด
‪มีคนตายเป็นจำนวนมาก
‪เพื่อนของพวกเขาถูกฆ่าที่ปอร์กมายโยต์
‪อามาร์ถูกยิงที่บาร์ในแซ็ง-ม็องเดอ ‪ทุกคนในปารีสเริ่มอยู่ในสุข
‪มีคนกำลังลับมีดแล้วออกค้นหา ‪คนเหล่านี้เพื่อปล้นจากพวกเขา
‪ส่วนพวกเขาก็ใส่เสื้อขนเฟอร์ ‪เดินในปารีส ขับรถหรูหรา
‪เข้าวงการบันเทิง ‪จัดงานบาร์มิตซ์วาหรูๆ ให้ลูกๆ
‪นั่นแหละปัญหาของคนพวกนี้ ‪หรือในกรณีนี้คือนักเล่นคาร์บอน
‪พวกเขาไม่รู้จักวิธีอยู่เงียบๆ และกบดาน
‪(เดือนพฤศจิกายน ปี 2012)
‪ก็แค่คนเป็นพ่อจัดงานเลี้ยงเล็กๆ ‪ให้ลูกชายน่ะครับ
‪ไม่จริงเลย
‪- งานเลี้ยงเล็กๆ เหรอ ‪- งานเล็กๆ ครับ
‪ที่งานบาร์มิตซ์วา
‪คุณจะกิน ดื่ม ปาร์ตี้และลืมทุกอย่างในวันรุ่งขึ้น
‪แต่สิ่งที่คุณจะไม่ลืมคือดาราที่มางาน
‪กาด เอมาเลห์ก็ไปที่นั่น นิคอสก็ไปที่นั่น
‪มาร์กโกได้แรงบันดาลใจ…
‪เอ็ม โพโคราก็ไปที่นั่น
‪วงเซกซิยง ดาโซกับเมเตรอ กิมส์ก็ไปที่นั่น
‪ซีริล ฮานูนาครับ!
‪ที่…
‪ที่งานบาร์มิตซ์วาของอาร์กโนด์และที่งานของผม ‪มีตำรวจอยู่ทั่วทุกที่เลยครับ
‪คุณสังเกตเห็นพวกเขา ‪และปล่อยพวกเขาไว้แบบนั้น
‪คุณไม่สนใจ พวกเขากินและดื่ม ‪พวกเขามีความสุขที่ได้รับเชิญ
‪พวกเขาอยู่ในงานเลี้ยง
‪ท่านสุภาพสตรีและบุรุษ
‪มีบางคนที่นี่ที่ไม่ได้รับเชิญมาแน่ๆ
‪เราจำพวกเขาได้ แต่ไม่ต้องห่วงนะ
‪มีสายลับอยู่ในนี้
‪สุภาพสตรีและบุรุษ ไม่ต้องห่วงนะครับ
‪เรามีนักสืบเอกชนกำลังเฝ้าดูทุกอย่าง
‪มีงานเลี้ยงที่ตำรวจต้องไปตรวจสอบ
‪และคอยสอดส่องบางคน
‪แต่ก็อีกนั่นแหละ เราไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย
‪จนกระทั่งข้อเท็จจริงถูกเปิดเผย ‪และการสอบสวนเริ่มต้นขึ้น
‪โดยที่เราไม่เคยพบความเชื่อมโยง ‪ที่ทำให้เราเข้าใจ
‪ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นเบื้องหลังฉากกันแน่
‪และทำไมคนจากแก๊งมาเฟียในโลกผิดกฎหมาย
‪ถึงมาวนเวียนอยู่รอบเหล่านักต้มตุ๋นผู้หรูหรานี้
‪ผมไม่ชอบฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์
‪มันไม่ได้บรรยากาศเลย
‪ผมชอบเอค่อน
‪พัฟฟ์ แดดดี้สิ คนละโลกกันเลย
‪เขามีทุกอย่างที่คุณชอบ
‪สาวๆ ปาร์ตี้ เงิน เป็นทุกอย่างที่คุณชอบ
‪คุณอยากบ้าคลั่งไปกับเขา
‪ปัญหาของอาร์กโนด์ก็คือเขาเชิญแต่พวกคนรวย
‪ผมเชิญทั้งคนรวยและคนจน ทำไมน่ะเหรอ
‪เพราะคุณต้องการส่วนผสมไง
‪คุณต้องการทั้งคนรวยและคนจน
‪"ครับ เช่นนั้นก็ได้"
‪แล้วคนจนก็เข้ามากวาดเค้ก ‪บนโต๊ะของคุณซะเรียบ
‪ถ้าไม่มีเรื่องพวกนี้ มันก็ไม่สนุกน่ะสิ
‪เราต้องรับมือกับกลุ่มคน
‪ที่เคยชินกับการกระทำผิดทางการเงิน
‪ที่ยังคงฝ่าฝืนกฎหมายครั้งแล้วครั้งเล่า
‪และพอถึงจุดหนึ่งก็ต้องหยุด
‪เราต้องหยุดพวกเขา ‪ไม่อย่างนั้นพวกเขาก็จะทำต่อเรื่อยๆ
‪(วันที่ 23 เมษายน ปี 2013)
‪(ปารีส - ช็องเซลีเซ เที่ยงวันนี้)
‪ผมอยู่ที่คลับอาวียาซิยงที่ผมไปเล่นโป๊กเกอร์
‪ผมเล่นโป๊กเกอร์ได้เงินมา 130,000 ยูโร
‪แล้วก็กลับบ้านตามปกติ เข้านอน
‪แล้วจู่ๆ ผมก็ตื่นขึ้น
‪"พ่อคะ ตำรวจมา"
‪ผมพูดว่า "อะไรนะ ตำรวจเหรอ เกิดอะไรขึ้น"
‪ตำรวจพูดว่า "มูลี เราจะยึดของทุกอย่าง
‪คุณรู้ว่าทำไมเราถึงจับคุณ"
‪แล้วพวกเขาก็พาผมเข้าไปในบ้านที่ผมเพิ่งซื้อ
‪ซึ่งพวกเขาจะเอามันไปขายภายหลัง
‪"มูลี คุณนี่อวดร่ำอวดรวยจริงๆ"
‪ผมเห็นทุกอย่างถูกเอาไป
‪ผมเห็นข้าวของของผมถูกเอาไป ‪เสื้อผม กางเกงผม รองเท้าผม
‪พวกเขาเอาไปหมดทุกอย่าง ผมจบเห่แล้ว ‪เหมือนฟิล์มหมดม้วน
‪ภาพตัดไปเลย
‪ตอนที่พวกเขาติดหมายยึดไว้บนประตู
‪ตอนนั้นคุณจะรู้สึกเปิดเปลือย
‪พวกนั้นเอาหัวใจและวิญญาณของคุณไป ‪เอาเสื้อผ้าไป เอาทุกอย่าง
‪(ข่าวสองทุ่ม โดยกิลเลส บูโล)
‪การพิจารณาคดีฉ้อโกงที่เหลือเชื่อ ‪ที่สุดในทศวรรษเริ่มต้นขึ้นแล้ว
‪มีผู้ถูกดำเนินคดีในปารีส 12 คน
‪ฐานยักยอกเงินมากกว่าหนึ่งพันล้านยูโร
‪อันเกิดจากช่องโหว่ภาษีคาร์บอน
‪(ดาวิด-โอลิเวียร์ คามินสกี ‪ทนายของมาร์กโก มูลี)
‪ผมจำได้ว่าเขาโทรหาเราในวันอาทิตย์
‪ให้เตรียมตัวว่าความให้เขา
‪ฉันนำเสนอหลักฐานที่ต่อต้านเขา
‪ทำแบบตั้งใจและพิถีพิถันมาก
‪หลังจากผ่านไปสิบนาทีเขาก็พูดว่า "ไม่เป็นไร"
‪แล้วทันใดนั้นเอง
‪นักข่าวก็มาถึง
‪ผมเห็นกล้องเข้ามาในห้อง ‪มาร์กโกอยากให้สัมภาษณ์
‪จากคำบอกเล่าของเจ้าหน้าที่ ‪มาร์กโก มูลีคือผู้เล่นตัวสำคัญ
‪ในการวางแผน ก่อตั้ง จัดหาเงินทุนและฟอกเงิน
‪เขากำลังอธิบายว่าบทบาทของเขา ‪ไม่ได้มีความสำคัญ
‪ผมติดหนี้เพื่อนคนหนึ่งก้อนเล็กๆ
‪เขาบอกว่า "เปิดสองบัญชีสิ ‪แล้วเราหายกัน" ผมเลยตกลง
‪ผมไม่ได้ตั้งใจมองหาคาร์บอนนะครับ
‪คาร์บอนมันมาหาผมเอง
‪ผมนึกว่ามันเป็นออกซิเจนของนักดับเพลิงด้วยซ้ำ
‪มีคำพูดของแซ็ง-ฌุสต์ผุดขึ้นมาในหัวผม
‪ที่ว่า "สมบัติสาธารณะถูกจัดตั้งขึ้น ‪เพื่อแก้ไขความโชคร้ายของสังคม"
‪ดังนั้นเมื่อคุณขโมยเงินจากกองทุนสาธารณะ ‪คุณก็กำลังขโมยเงินจากสังคม
‪คุณคิดออกไม่ยากเลยว่าเงินภาษีมูลค่าเพิ่ม ‪ที่ถูกโกงไปนั้นเอาไปทำอะไรได้
‪มันคือเงินที่ควรใช้ไปกับเตียง ‪ผู้ป่วยในหน่วยอภิบาล
‪จ่ายชั่วโมงการทำงานของหมอ
‪มันไม่ใช่แค่เงินที่เป็นนามธรรม
‪มันคือเงินที่เราเอามาใช้ทำสิ่งที่เป็นรูปธรรม
‪คุณอามาร์บอกผมต่อหน้าว่า
‪"มูลี คุณจะติดคุกแปดปี"
‪ผมหัวเราะและพูดว่า "เดี๋ยวนะ ‪ผมยังไม่ได้ถูกพิจารณาคดีเลย"
‪เขาบอกว่า "ผมจะขอสิบปี คุณจะได้ติดแปด"
‪ตอนท้ายของการพิจารณาคดี ผู้พิพากษาบอกว่า
‪"เราจะประกาศคำตัดสินวันที่เจ็ด กรกฎาคม"
‪ผมบอกผู้พิพากษาไปว่า
‪"ทำตัวดีๆ หน่อย ท่านผู้พิพากษา ‪ประกาศเดือนกันยายนสิ ผมจะไปพักร้อน"
‪ตอนเขาเตรียมประกาศตอนเก้าโมงเช้า ‪ของวันที่เจ็ด กรกฎาคม
‪นั่นแปลว่าผมติดคุกแน่ๆ
‪คำตัดสินออกมาเดือนกรกฎาคม
‪ระหว่างการพิจารณาคดีและตัดสิน
‪ผมอยู่กับอาร์กโนด์และคนอื่นๆ
‪เราคุยกัน เขาพูดว่า ‪"เราจะไปที่การพิจารณาคดี
‪ไม่ต้องห่วง เราจะไม่ติดคุกหรอก"
‪แต่ผมไม่อยากบอกอาร์กโนด์ว่าผมกังวลจริงๆ
‪ผมไม่อยากบอกอาร์กโนด์ ‪เพราะอาร์กโนด์ไม่เคยติดคุก
‪อาร์กโนด์กำลังจะได้เข้าสู่โลกใหม่
‪เขาคิดว่าจะได้เข้าคุกแล้วออกมา ‪ในสองสามเดือน เปล่าเลย
‪ผมรู้ว่าผมไม่ได้ออกมาแน่
‪เขาไม่รู้เลยว่ามันเป็นยังไง
‪เขาเลยคิดว่าเขาจะไปได้สวย
‪เจ้าหน้าที่ศุลกากรเคยตรวจเจ้านี่ด้วย
‪เห็นนี่ไหม
‪ว่างโล่งเลย
‪เห็นได้ชัดเลยว่าคุณไม่กลัวที่ต้องติดคุก
‪กลัวสิครับ ถามอะไรบ้าๆ
‪มีใครบ้างไม่กลัว
‪ผมมีลูกนะ
‪แหงละว่าผมกลัว แต่คุณอยากให้ผมทำอะไรล่ะ
‪เขาบ้าแน่ๆ ที่คิดว่าการติดคุก ‪จะไม่ส่งผลอะไรกับผม
‪(วันที่เจ็ด กรกฎาคม ปี 2016)
‪อาร์กโนด์ มีมรอง์ถูกเรียก ‪ไปเข้ารับฟังการพิพากษา
‪อัยการเรียกร้องโทษจำคุกสิบปีให้เขา
‪แม้อาร์กโนด์ มีมรอง์รู้ดีว่าอัยการจะให้เขา
‪รับโทษจำคุกสิบปีโดยทันที
‪เขาก็เป็นคนเดียวที่ไปที่ศาล
‪เพื่อไปฟังคำตัดสินพร้อมข้าวของ ‪ที่เขาเก็บใส่กระเป๋ามาด้วย
‪เพราะรู้ว่ามีโอกาสที่เขาจะได้ติดคุก
‪เป็นเวลานานพอสมควรเลย
‪เขาทำแบบนั้นทำไม
‪เพราะว่าเมื่อคุณเป็นผู้เล่น คุณเล่นและเสีย ‪และคุณก็ต้องจ่ายหนี้ของคุณ
‪คุณทำให้ลูกๆ คุณเห็น
‪ด้วยการเข้ารับคำพิพากษา
‪ที่ว่าเวลาคุณทำอะไรโง่ๆ คุณจะต้องรับผิดชอบ
‪เหตุผลที่สาม
‪ก็คืออาร์กโนด์ มีมรอง์เป็นคนที่…
‪มีนิสัย…
‪ไม่วิ่งหนีอะไร
‪วันที่เจ็ด กรกฎาคมมาถึง
‪วันก่อนหน้านั้น ผมอยู่กับอาร์กโนด์
‪ผมไปที่ศาล
‪ผมไปที่ศาลเพื่อฟังคำพิพากษา
‪มือถือผมดังเพราะผมไปสาย
‪ผมคิดขึ้นมาเลยว่าพระเจ้าเฝ้าดูอยู่แน่ๆ
‪มือถือผมดัง แต่ผมไม่รับ
‪แล้วข้อความก็เข้ามา
‪"มาร์กโก คุณโดนแปดปี ‪มีหมายศาลให้จับกุมคุณเดี๋ยวนี้"
‪ผมมีปัญหาแล้ว
‪ผมโดนแปดปี จะเกิดอะไรขึ้นได้อีก
‪เอาเลย เล่นมายากลเลย!
‪ชีวิตก็คือมายากลนี่แหละ
‪เป็นแค่มายากล ชีวิตก็เหมือนแบบนั้นเลย
‪คุณต้องใช้เงินเล่นกล ‪ตบตาตำรวจ ตบตาอันธพาล
‪ตบตาทุกอย่าง
‪ผมชอบดูมายากล ทำไมน่ะเหรอ
‪เพราะเธอทำงานของเธอ ‪เหมือนที่ผมทำงานของผมไง
‪วันหลังจากที่ได้รับคำตัดสิน ‪ผมได้ข้อความรูปภาพบนวอตส์แอปป์
‪แล้วผมเห็นรูปใครเหรอ มาร์กโก มูลีครับ
‪บนถนนในโรม นั่งอยู่หลังรถม้า
‪ในภาพที่สอง
‪เขากำลังแกล้งเปิดประตูรถตำรวจ ‪พร้อมยิ้มเยาะเย้ย
‪มีข้อความเขียนอยู่หนึ่งบรรทัด
‪"โทษพิพากษาหนักเกินไป"
‪เขายังพูดกับผมด้วยว่า
‪"ผมไม่ได้หนีนะ
‪ผมแค่กำลังถอยหลังหนึ่งก้าว ‪แต่ไม่แน่ใจว่าถอยพอไหม"
‪เขาหนีไปได้ยังไงน่ะเหรอ
‪เขาหนีไปเพราะเขาสงสัยจริงๆ ว่าเขาจะ…
‪เขาหนีเพราะเขามีโทษจำคุก ‪กับหมายจับรอเขาอยู่ไง
‪ถ้าผมเป็นเขา
‪ผมจะไม่ไปที่ศาลเพื่อถูกจับที่การไต่สวนคดีหรอก
‪ผมจะหนี ผมจะล่องเรือหนีไปเลย
‪แบบนั้นดีไหม
‪เก่งมาก
‪นั่นแหละความสมดุล
‪ขอยืมร่างกายนายหน่อยนะ
‪ครับ
‪มาร์กโกน่าจะหนีรอดได้ ‪เพราะเขาอยู่ในอิสราเอล
‪แต่เขากลับมา เขาคิดเรื่องนี้แล้ว
‪เขาพูดกับตัวเองว่า ‪"ฉันไม่ได้ทำทั้งหมดนี่เพื่อให้มันจบแบบนี้
‪แล้ววันหนึ่งเขาก็ถูกจับ เขาโทรหาผม
‪เพราะเขาถูกจับในสวิตเซอร์แลนด์
‪และตำรวจสวิสก็ใจดีมาก
‪ผมจำได้ว่าเขาใช้มือถือโทรหาผม
‪เขาถามว่า "นายเป็นไงบ้าง ตีตี" ‪ผมก็ตอบ "สบายดี"
‪เขาบอกว่า "มันจบแล้ว พวกนั้นจับฉันได้"
‪เขาบอกว่า "ฉันจะติดคุกละ ‪เพราะว่าฉันไม่อยากมอบตัวอยู่
‪พวกเขาจับฉันได้ แต่ไม่เป็นไรเลย ‪นั่นคือราคาที่ต้องจ่าย"
‪(สวัสดี เพื่อน)
‪(ฉันเองนะ มาร์กโก ฉันถูกจับได้ละ เพื่อน)
‪ฉันจะเล่าเรื่องนายให้ฟังนะ
‪- เรื่องฉันเหรอ ‪- ใช่ แต่เป็นตอนนายอยู่ในคุก
‪ระหว่างการพิจารณาคดีของฉัน
‪มีทนายคนหนึ่งกำลังสูบบุหรี่
‪กับอัยการที่เป็นคนตัดสินนายละ
‪เธอพูดว่า "คุณอัยการ
‪เรื่องมาร์กโก มูลีน่ะค่ะ
‪คำร้องในศาลอุทธรณ์รุนแรงน้อยกว่าของคุณมาก"
‪เขาบอกว่า "เป็นเรื่องปกติ
‪เพราะอัยการที่ศาลอุทธรณ์ไม่ใช่คนยิวไงล่ะ
‪พวกเขาควรใช้คนยิวแบบผม ‪เพราะยิวทุกคนที่ผมรับมือด้วย
‪ผมลงโทษอย่างหนักเลย!"
‪- ก็จริง ‪- พวกเขาทำงานดีมาก
‪เราจะไปโกรธอัยการไม่ได้หรอก
‪พวกเขาตรวจสอบหลักฐาน ‪แล้วก็กวาดล้างพวกเราเลย
‪แค่กับเราน่ะสิ
‪มาร์กโก พวกเขาเป็นอัยการ ‪นั่นเป็นหน้าที่พวกเขา
‪ฉันมีความสัมพันธ์ที่ดีกับอามาร์ ปาทรีซนะ
‪เราทักทายกัน เราให้เกียรติกัน
‪- อามาร์เนี่ยนะ ‪- ใช่
‪อามาร์เนี่ยนะ
‪อย่าลืมสิว่าเขาขุดเรื่องที่เกี่ยวกับฉัน
‪เมื่อ 27 ปีก่อนมาผสมโรงด้วยนะ!
‪นายจะตัดสินโทษฉันจากสิ่งที่ฉันทำก็ได้ ‪แต่ไม่ใช่ผ่านมาตั้ง 27 ปีแล้ว!
‪ฉันเป็นแค่ติดร่างแหในเรื่องทั้งหมดนี่ ‪ใครล่ะที่เป็นตัวบงการ
‪นายไงที่เป็นตัวบงการ ‪นายเป็นคนทำให้เกิดคดีนั่น!
‪นายพูดเสียงดังฟังชัดเลย!
‪ฉันแค่ติดร่างแห! ฉันแค่ตามกลิ่นเงินหอมๆ ไป
‪แต่นายก็หาประโยชน์จากมันนี่
‪- หาประโยชน์จากอะไร ‪- พอเลย มาร์กโก
‪- อะไร ‪- นายไม่ได้หาประโยชน์จากระบบเหรอ
‪อย่าพูดเรื่องนั้นเลยน่า
‪นายกำลังแว้งกัดคนที่ทำให้นายรวยนะ
‪นายทำกำไรซ้ำๆ ทำผิดกฎหมายซ้ำๆ ‪จนรวยเลยนะ
‪แต่พวกนั้นยึดคืนไปหมดแล้วนะ
‪ก็อาจจะ แต่ก็มีตอนที่แม้แต่ตำรวจ ‪ก็พูดว่า "เราเสียใจที่มันจบลง
‪การตามล่าพวกคุณเป็นช่วงเวลา ‪ดีที่สุดในชีวิตเราเลย"
‪แต่มันก็จบไปแล้วละ กลายเป็นความทรงจำแล้ว
‪แต่นั่นแหละคือสิ่งที่นายต้องการ
‪ฉันต้องการเงินโว้ย!
‪ติดคุกห้าปีมันจะมีประโยชน์อะไร ‪ถ้าไม่มีเงินอีกแล้ว
‪ปกตินายทำธุรกิจ นายเข้าคุก ‪นายหยุด แต่นายก็ยังมีเงิน
‪จากนั้นชีวิตก็สวยงาม
‪พวกเราไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากโกหก
‪เราแค่โกหก
‪คาร์บอนมันไม่ใช่ธุรกิจที่ดีอะไรเลย ‪แต่ทำให้เราใช้ชีวิตแบบที่หวัง
‪ได้อวดรวย
‪แล้วก็มีปัญหากับพวกนักเลง
‪แล้วก็มีปัญหาไปทั่วทุกที่
‪- มีปัญหากับครอบครัวด้วย… ‪- กับครอบครัว เมีย ลูกๆ
‪ขอบอกเลยนะว่าฉันจะไม่ยอมติดคุกอีก
‪ฉันจะทำทุกอย่างแบบขาวสะอาด ‪ความจริงคือมันทำลายฉัน
‪เพราะงั้นตอนนี้มาคุยเรื่องธุรกิจกัน
‪ตอนนี้เรากำลังจะไปเรือนจำลาซ็องเตครับ
‪ก็นั่นแหละ กลางวันใช้ชีวิตเหมือนฝัน ‪กลางคืนก็ต้องทนทุกข์
‪ความฝันดับสูญแล้ว
‪รู้ไหม ว่ากันว่ามีพระเจ้ากับมาร
‪ถ้าคุณเชื่อในพระเจ้า จงเชื่อในมารด้วย
‪ตอนนี้เราจะไปที่บ้านของมาร
‪ทุกอย่างหยุดนิ่งเลย
‪คุณไปเข้าคุก ชีวิตคุณหยุดนิ่งกับที่ ‪ทุกอย่างหยุดนิ่งเลย
‪เพราะคุณไม่รู้ว่าพวกเขา ‪จะปล่อยตัวคุณในตอนเช้าไหม
‪แบบติดทัณฑ์บนก็ได้
‪อะไรก็เกิดขึ้นได้
‪คนในเรือนจำพูดถึงมาร์กโก มูลี ‪ว่าอะไรบ้างครับ
‪ว่าเขาเป็นมหาเศรษฐี
‪ว่าเขามีเงินและเราต้องไปรีดเงินเขา
‪บางคนก็มาดี
‪บางคนก็มาร้าย เข้ามาหาคุณแบบประสงค์ร้าย
‪คุณไม่สนใจพวกที่มาดีหรอก ‪เพราะพวกเขาแหละตัวร้าย
‪ส่วนพวกที่มาร้าย คุณก็ชกไปเลย ‪เพราะคุณต้องสร้างความประทับใจ
‪แต่บางครั้งคุณก็ไม่แข็งแรงพอ
‪(เรือนจำลาซ็องเต ปารีส)
‪ผมมาที่นี่ ที่โรงแรมพิเศษของผม ‪ที่อยู่บนถนน 42 ลาซ็องเต
‪ขอบคุณ
‪ตอนบ่ายสาม เขาตัดสินใจ…
‪สถานีวิทยุเฟรสเนส สวัสดีครับ
‪วันนี้เราจะเริ่มด้วยคำพูดที่เราได้ยินบ่อยๆ
‪"ไปให้พ้น" นั่นแหละคือสิ่งเดียวที่คุณจะได้ยินที่นี่
‪คุณอยากได้แค่สิ่งเดียว คือให้ได้ไปให้พ้น
‪ผมหวังว่าความยุติธรรมจะบังเกิด ‪และความจริงจะปรากฏออกมา…
‪แล้ววันหนึ่งมาร์กโก มูลี ‪จะเปิดเผยทุกอย่างที่เขารู้
‪เขาจะเปิดเผยความลับ
‪แล้วเปิดเผยทุกอย่างที่เขาเก็บเอาไว้ออกมา
‪ไม่ว่าเขาจะมีส่วนร่วมด้วยทางตรงหรือทางอ้อม
‪ผมคิดว่าความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเขา ‪ยังไม่เป็นที่แน่ชัด…
‪และมือของเขาก็อาจเปื้อนเลือด
‪มาร์กโกเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของคุณนะครับ ‪เมื่อกี้คุณพูดแบบนั้น
‪เขาเป็นเพื่อนรักของผม
‪มาร์กโก มูลีเคยเป็นเพื่อนรักของผม
‪คุณจะพูดอะไรหรือเปล่า
‪เขาพูดแบบนั้นหรือคุณพูดเอง
‪เขาพูดเองครับ
‪งั้นคุณก็กำลังพูดสิ่งที่ทำให้ผมเสียใจมากๆ เลย
‪รู้อะไรไหม มีวันหนึ่งตอนอยู่อิสราเอล ‪ผมเคยเข้าเครื่องจับเท็จด้วย
‪ตำรวจอยู่ที่นั่น
‪มีคนเอาเครื่องจับเท็จเข้ามา ‪เพื่อดูว่าผมรู้อะไรเรื่องซามีบ้าง
‪ผมเลยเข้าเครื่องจับเท็จ
‪ผมออกมาแล้วก็ลุกขึ้นเหมือนราชาเลย
‪ทำไมน่ะเหรอ ‪เพราะความจริงถูกบอกออกไปแล้ว
‪ตำรวจยืนยันแล้ว
‪อีกอย่างนะ แทนที่จะตอบโต้คำพูดนั้น
‪เพราะมันไร้สาระ
‪เพราะคำพูดผมจะไปค้านกับคำพูดเขา ‪เขาบอกว่า เธอบอกว่า…
‪คุณบอกว่าเขาเป็นเพื่อนรักผม
‪ก็เอาเครื่องจับเท็จมาเลย
‪แล้วจะได้เห็นกันว่าผมพูดความจริงไหม
‪เลิกยั่วโมโหผมได้แล้ว
‪เพราะคุณกำลังพูดเรื่องที่แย่มากๆ
‪ผมจะหยุดละ แล้วก็จะยึดกล้องคุณด้วย
‪จนกว่าคุณจะไปหาเครื่องจับเท็จมา
‪ผมมาจากหน่วยงานรักษาความปลอดภัย ‪ของทางการครับ
‪เป็นตำรวจต่อต้านการก่อการร้ายแห่งสเปน
‪ผมทำงานที่สถานทูตอเมริกาในมาดริดเจ็ดปี
‪แล้วก็ย้ายไปที่เทลอาวีฟ อิสราเอล
‪เพื่อทำงานในสถาบันเครื่องจับเท็จอิสราเอล
‪สวัสดีครับ
‪สบายดีไหม
‪เชิญนั่งลงเลยครับ
‪ขอบคุณ
‪มือคุณเย็นตลอดเลย
‪นั่นปกติครับ ผมสั่นๆ ด้วยเพราะไม่ชินกับเรื่องนี้
‪คุณตั้งใจจะพูดความจริงระหว่างการทดสอบนี้ไหม
‪ถ้าผมมาที่นี่ มันก็คือการพูดความจริงแล้ว
‪ไม่ครับ ตอบแค่ใช่กับไม่
‪ใช่ครับ
‪คุณเคยโดนขู่ฆ่าไหม
‪เคยครับ
‪คุณกลัวว่าจะถูกฆ่าไหม
‪ผมตอบคำถามข้อนั้นไม่ได้
‪ซามี ซูเวี๊ยดเคยบอกว่าเขากลัวว่าจะถูกฆ่าไหม
‪ไม่ครับ
‪คุณมีส่วนรับผิดชอบ ‪ในการฆาตกรรมซามี ซูเวี๊ยดไหม
‪ไม่ครับ
‪คุณมีส่วนรับผิดชอบ ‪ในการพยายามฆ่าดอมีนิก เกซไหม
‪ไม่ครับ
‪คุณยังคิดว่าอาร์กโนด์ มีมรอง์เป็นเพื่อนคุณไหม
‪นั่นนอกเรื่องแล้ว
‪คุณจะทำเรื่องฉ้อโกงอีกไหมครับ
‪ไม่ครับ
‪ครับ คุกมันน่ากลัวนะ เรื่องนั้นมั่นใจได้เลย
‪แต่หลังจากดูซีรีส์อย่างเรื่อง ‪"แผนลับแหกคุกนรก"
‪ผมก็คงจะบอกว่าคุกไม่น่ากลัว
‪ผมคงตอบแบบนั้นทันทีเลย
‪ก็พวกเขาได้ออกจากคุก ได้ทำสิ่งที่ทำ ‪ทำสิ่งที่พวกเขาทำได้
‪พวกเขาไม่ได้สูญเสียอะไรเลย ‪ผมไม่เชื่อว่าเป็นไปได้หรอก
‪เราได้อะไรกลับมางั้นเหรอ
‪จากเงิน 1,6 พันล้านเนี่ย
‪ก็ราวๆ…
‪น่าจะ 200 ล้านได้
‪นั่นเงินก้อนใหญ่แล้ว
‪ครับ แต่ส่วนต่าง…
‪ส่วนต่าง…
‪คนที่ซ่อนเงินเอาไว้ก็ได้ไป
‪เขาทำให้ครอบครัวของเขามีบ้านอยู่ ‪เขาจะไม่…
‪นายมันแย่มาก แซร์ช
‪ให้แม่ฉันตายสิ นายมันทุเรศจริงๆ
‪อยากให้ฉันบอกว่านายเป็นคนไร้บ้านหรือไง
‪ใช่ ฉันเป็นคนไร้บ้าน
‪- ฉันไม่มีเงินสักแดง ‪- โอเค นายมันคนไร้บ้าน
‪นายไม่มีสักแดงเหรอ
‪ผมคิดว่ามันจะยากมากครับ
‪ในการตามเงินกลับคืนมา
‪ผมสงสัยว่าเราจะเป็น ‪พวกเดียวหรือเปล่าที่ตามหามัน
‪เป็นผมคงไม่อยากได้เงินนี้ไว้หรอก
‪ผมคงนอนไม่หลับเลย
‪ไม่ใช่แค่เหตุผลทางศีลธรรมด้วย
‪ผมจะบอกผลลัพธ์ให้นะ
‪- อย่าบอกหน้ากล้องสิ ‪- ได้
‪ให้เขาพูดความจริงก่อนนะ ‪ไม่เห็นเหรอว่าคุณแลนดาพูดไร้สาระแล้ว
‪เย็นไว้ ผมกลัวแล้วนะเนี่ย
‪โอเค เริ่มเลยไหม
‪ก็…
‪ผมเรียกคุณว่ามาร์กโกได้ไหม
‪ได้ครับ
‪ผมดีใจที่ได้มาที่นี่
‪เพื่อทดสอบว่าคุณตอบความจริง
‪ในทุกคำถามที่สำคัญกับเรามากๆ
‪ผมพูดความจริงเหรอ
‪(การทดสอบด้วยเครื่องจับเท็จไม่ถูกยอมรับ)
‪(ให้ใช้เป็นหลักฐานในเขตอำนาจศาลฝรั่งเศส)
‪(ตามที่โฮเซ่ อันโตนิโอ แลนดาบอก ‪มีเพียงผู้ที่ได้รับการฝึกขั้นสูงเท่านั้น)
‪(ที่จะหลอกเครื่องจับเท็จได้)
‪(การสืบสวนการพยายามลอบสังหาร ‪ดอมีนิก เกซยังคงดำเนินต่อไป)
‪(ในเดือนกรกฎาคม ปี 2016 ‪ยาโรสลาฟ คลาปุกกีถูกพิพากษา)
‪(จำคุกเจ็ดปีในการไต่สวนขั้นต้นในคดีคาร์บอน)
‪(ศาลอุทธรณ์ปล่อยตัวเขาหนึ่งปีต่อมา)
‪(ไม่มีการตั้งข้อหาเพิ่มเติม)
‪(เกรกอรี ซาวีถูกพิพากษา ‪จำคุกแปดปีในคดีคาร์บอน)
‪(หลังถูกปล่อยตัว เขาได้รับ ‪การติดต่อจากกระทรวงการคลัง)
‪(เพื่อให้แบ่งปันความเชี่ยวชาญ ‪ในคดีฉ้อโกงทางการเงิน)
‪(เขาปฏิเสธข้อเสนอ ‪และลงเรียนในโรงเรียนการแสดง)
‪(อาร์กโนด์ มีมรอง์ถูกจำคุก ‪ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ปี 2016)
‪(วันที่ 15 เมษายน ปี 2021)
‪(เขาถูกฟ้องข้อหา "สมรู้ร่วมคิด" ‪คดีฆาตกรรมโคล้ด ดรัย)
‪(และข้อหา "การฆาตกรรมในแก๊งมาเฟีย" ‪ในคดีของซามี ซูเวี๊ยด)
‪(เขาถูกถือว่าบริสุทธิ์ ‪ระหว่างรอคำตัดสินของศาล)
‪(วันที่ 25 มิถุนายน ปี 2021 ‪เขาถูกตัดสินจำคุก 13 ปี)
‪(โดยศาลชั้นสูงปารีส ข้อหามีส่วนเกี่ยวข้อง)
‪(ในการลักพาตัวและรีดไถนักการเงินชาวสวิส)
‪(อาร์กโนด์ มีมรอง์ยื่นอุทธรณ์ ‪มีการไต่สวนคดีใหม่)
‪(เดือนมิถุนายน ปี 2021 ‪มาร์กโก มูลีถูกควบคุมตัว)
‪(ในการสืบสวนการฆาตกรรมซามี ซูเวี๊ยด)
‪(เขาถูกปล่อยโดยไม่ถูกตั้งข้อหา)
‪(การสืบสวนยังดำเนินต่อไป)
‪(สำหรับคดีคาร์บอน เขาถูกตัดสินให้ชดใช้)
‪(ร่วมกับอาร์กโนด์ มีมรอง์กับผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่น ‪ให้แก่รัฐเป็นจำนวน 238 ล้านยูโร)
‪(เขาไม่แน่ใจว่าอยากแต่งเพลง ‪หรือเป็นที่ปรึกษาด้านการลงทุน)
‪(ตลาดซื้อขายคาร์บอน บลูเน็กซท์)
‪(ไม่เคยฟื้นตัวจากการโกงภาษีครั้งใหญ่นี้)
‪(และปิดตัวลงในเดือนธันวาคม ปี 2012)
‪(โดยรวมแล้ว ฝรั่งเศสได้รับเสียหาย ‪มากกว่า 1,6 พันล้านยูโร)
‪(และอย่างน้อย 6,000 ล้านยูโร ‪สำหรับประเทศในสหภาพยุโรป)
‪(ส่วนคนอื่นๆ ที่มีการปรากฏตัว ‪ในสารคดีเรื่องนี้ด้วยนั้น)
‪(ไม่มีข้อบ่งชี้ว่าพวกเขารู้หรือมีส่วนร่วม)
‪(ในกิจกรรมผิดกฎหมายใดๆ ก็ตามด้วย)
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์