Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
TO NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Μπιάνκα!
Μην είσαι χαζός. Άσε με κάτω.
-Έλα. Βιάσου. -Εντάξει, εδώ.
Όχι! Τσίτσο, μην είσαι χαζός!
Περίμενε.
-Μπιάνκα, πάμε. Είναι αργά. -Τσίτσο!
Άσε με κάτω!
Μπιάνκα, έλα!
-Φτάσαμε! -Πάμε. Είναι αργά.
-Ναι! -Μπιάνκα.
Μπιάνκα.
Γύρνα.
Θα σε δω απόψε;
Στο σπίτι κοντά στο νεκροταφείο.
Δίπλα στο σιντριβάνι.
Χριστέ μου. Τι έχεις πάθει; Πάμε.
-Ναι, τι έχεις πάθει; -Έλα. Πάμε.
-Ούτε λέξη. -Είσαι διάβολος.
-Γεια. -Γεια.
Γεια.
Ρόκο, τι κάνεις;
Πάντα τρως αυτά τα σκουπίδια!
Πήγαινε!
-Θα βοηθήσεις τη γιαγιά; -Ναι.
-Μπορείς; -Ναι.
Κοίτα. Έτσι.
Πρώτα το κάνουμε μακρύ και μετά λεπτό. Προσπάθησε.
Αυτά σου κάνουν κακό.
Πόσες φορές πρέπει να σου το πω; Πόσες;
Άσ' τον ήσυχο. Κανείς δεν πέθανε απ' αυτά.
Αυτό πρέπει να τρως. Κατάλαβες;
Ορίστε.
Τι ώρα γύρισε ο Τσίτσο χθες βράδυ;
Σου είπα όχι. Δεν θα έρθω μαζί σου στο χωριό σήμερα.
Τότε, θα πάω μόνη.
Μπιάνκα, παίζεις με τη φωτιά.
Ο Τσίτσο είναι παντρεμένος με παιδιά. Καταλαβαίνεις;
Κόσιμο, χρειαζόμαστε νερό!
-Όλοι το ξέρουν. -Δώσε μια ελιά.
Είναι πολύ καλές.
Σταματήστε τώρα. Ήρθε το φαγητό. Σταματήστε!
Ελάτε να φάτε.
Ελάτε. Ας φάμε ένα σάντουιτς.
Θέλουν νερό, Κόσιμο.
Λίγο ακόμα τυρί, σε παρακαλώ.
-Πώς είναι τα σάντουιτς; -Ωραία.
Φάτε.
Μπράβο.
Κόσιμο.
Είσαι καλά;
Είσαι ώρα στον ήλιο.
Πήγαινε στον αχυρώνα.
Τελείωσες για σήμερα.
Άντε.
-Δεν θα πεις ούτε γεια; -Λίντα.
Για μένα δεν έχεις χρόνο, μόνο για την κόρη του Σκετίνο.
-Όλο το χωριό το ξέρει. -Πήγαινε σπίτι σαν καλό κορίτσι.
Μπαμπά!
Ρόκι!
-Λοιπόν, είδες τι έφερα; -Ναι.
Σ' αρέσει; Πώς να τη βγάλουμε;
Είναι μαύρη.
Είναι μαύρη. Ας την πούμε Μαυρούλα.
-Εντάξει; -Ναι.
Πιάσε το σκοινί. Πήγαινε εκεί.
Βάλ' την εδώ.
Ωραία. Ας τη δέσουμε εδώ. Πού είναι η μαμά;
-Δεν ξέρω. -Τι εννοείς;
Κατεργάρη!
-Αγαπάς τον μπαμπά; -Ναι.
Καλό αγόρι.
Πρόσεχέ την. Εντάξει;
Λουτσί!
Λουτσία;
Με πήρε ο ύπνος…
Έμοιασες στον πατέρα μου, το ξέρεις;
Όταν ήσουν μικρός, σε κρατούσε κι έλεγε "Νίνε,
αυτός δεν είναι ούτε δύο κι άκου πώς μιλάει!
Θα κάνει ό,τι θέλει στη ζωή του".
Αλλά τώρα…
Τι έχεις στο κεφάλι σου; Τι έχεις;
Σταμάτα.
Σκέφτηκες να φύγεις από εδώ, μαμά;
Να πας να ζήσεις κάπου αλλού. Με ανθρώπους που μιλάνε άλλη γλώσσα.
Όχι.
Είμαι ευτυχισμένη εδώ.
Με τα παιδιά μου.
Ο Αντόνιο δεν έγραψε αυτόν τον μήνα. Μας ξέχασε;
Ο Αντόνιο;
Ο Αντόνιο θα είναι πάντα εκεί. Μας σκέφτεται κάθε μήνα.
Θέλω να φύγω από εδώ.
Έχεις τόσο ωραία μαλλιά.
Από μέσα τι φοράς; Δείξε μου.
-Δείξε μου τι φοράς. -Όχι. Σας παρακαλώ.
-Δείξε μου. -Όχι.
Όχι;
Εμπρός. Γύρνα. Άνοιξε τα πόδια.
-Μαρία. -Γεια, Τσι.
-Ο άντρας σου; -Είναι στο χωριό με τα κορίτσια.
Είναι ακόμα στο χωριό; Έφτιαξες καφέ;
Μόλις τον έφτιαξα. Κάθισε.
Ευχαριστώ.
Ωραίος.
-Καλύτερος από του καφέ Ροντόλφο. -Τι είπες στον άντρα μου;
Ξέρεις τι γίνονται όσοι κοντράρουν τον δήμαρχο.
-Φοβάσαι; -Έχω δύο κόρες. Καταλαβαίνεις;
-Θέλεις να ζήσουν έτσι; -Δεν θέλω να τις μεγαλώσω μόνη μου.
Επόμενος.
Όνομα.
Ντομένικο Στιλιάνο.
-Πόσες ελιές έχεις; -Έχω οχτώ στρέμματα.
Οχτώ; Μπράβο!
Ορίστε.
Αυτά μόνο, κύριε;
Ούτε τρεις μήνες δεν θα κρατήσουν αυτά.
Έχω δύο παιδιά. Όλο τον χρόνο δούλευα τη γη.
Νομίζεις ότι είναι εύκολο;
Δεν είναι εύκολο.
Πρέπει να πληρωθούν φόροι στην κυβέρνηση.
Ποιος τους πληρώνει; Εσύ;
Εσύ τους πληρώνεις;
Εγώ τους πληρώνω! Βάλτε το καλά στο μυαλό σας.
Ορίστε.
Και τέλος. Μπορείς να φύγεις.
Επόμενος.
-Όνομα. -Τσίτσο Παραντίζο.
Τι στον διάολο κάνει;
Φέτος τα 100 κιλά ελιές κάνουν 2,000 λιρέτες.
Ποιος θα τα πάρει;
Εγώ.
Τσίτσο, έχω 12 στρέμματα κοντά στο ποτάμι.
Εγώ θα έχω τελειώσει άλλα οχτώ σε μια βδομάδα.
Θα τα αγοράσω.
Τέρμα τα εύκολα λεφτά!
Δεν θα μας πίνουν το αίμα οι ξένοι πια!
Φέτος το λάδι θα πληρωθεί, δεν θα χαριστεί.
Κηδεία έχουμε; Ο επόμενος γύρος δικός μου.
-Δεν έχει ύπνο απόψε! -Ναι!
Τσίτσο!
Σκάψε το χώμα!
Ας κάνουμε πρόποση!
-Γεια. -Γεια.
Γεια, μαμά.
Έμαθες τι έγινε;
Ο Μάριο ήθελε να αυτοπυρποληθεί. Ξέρεις γιατί;
Ο γιος του, ο Πινούτσο, 13 ετών, πέθανε ενώ δούλευε.
Η αστυνομία έκανε σαν να μην έγινε τίποτα. Εμείς τρώμε.
Όχι τέτοιες κουβέντες σπίτι μου.
Ξέρεις πόσα πληρώνουν οι Μπουτσέλα, Κατάλντο, Σκετίνο τη μέρα;
Τετρακόσιες σκατολιρέτες! Τετρακόσιες λιρέτες, μπαμπά!
Ένα λίτρο γάλα κάνει 100!
Κοίτα την οικογένειά σου, όχι τους άλλους!
Σας παρακαλώ.
Μαρία, το ψωμί.
Πού ήσουν χθες βράδυ;
Λουτσία, σε παρακαλώ.
Γιατί δεν της απαντάς;
Δεν σ' αρέσει πια αυτό το σπίτι, έτσι;
Είσαι σαν τον παππού σου.
-Εντάξει. -Σε ποιανής τα πόδια ήσουν ανάμεσα;
Μέλι έχουν αυτές ανάμεσα στα πόδια τους;
Λουτσία, σε παρακαλώ.
Φύγε, λοιπόν.
Άντε στις πουτάνες σου!
-Κοίτα. -Τι είναι;
Πού το βρήκες;
Αυτό…
Βασικά, η θεία μου
βοήθησε έναν Αμερικανό στρατιώτη που ήταν άρρωστος.
Και της το άφησε.
Τι λέει;
Δεν ξέρω. Είναι Γαλλικά.
Είναι όμορφο, όμως.
Είναι υπέροχο.
Πρέπει να ταξιδέψουμε.
Να γνωρίσουμε κόσμο.
Όχι να πεθάνουμε εδώ.
Πάμε στο Παρίσι.
Ίσως να μάθουμε και Γαλλικά.
Για να καταλαβαίνουμε τι λέει αυτό το τραγούδι.
Είσαι πολύ όμορφη.
Κάθε φορά που σε βλέπω,
νιώθω να καίει το κεφάλι μου. Δεν καταλαβαίνω τίποτα πια.
Τα χέρια μου ιδρώνουν και τα πόδια μου τρέμουν.
Μπιάνκα.
Με όλο τον σεβασμό που σας έχω, φίλε μου,
πρέπει να μιλήσετε σ' αυτόν τον κερατά.
Πρέπει!
Πρέπει να τον κάνετε να χεστεί! Να καταλάβει ποιος κάνει κουμάντο!
Έχετε 50 εκτάρια σιτάρι και ελιές! Πενήντα!
Άρα, εσείς είστε το αφεντικό, σωστά;
Εσείς! Όχι αυτός!
Πληρώνω 2,000 λιρέτες τα 100 κιλά σ' εσάς και σε κανέναν άλλον!
Οπότε, πρέπει να του μιλήσετε.
Πρέπει να τον φέρετε εδώ να μου ζητήσει συγγνώμη.
Ντον Λουίτζι, έχετε τον λόγο μου
ότι θα μιλήσω στον Τσίτσο,
αλλά αν έχει μοιάσει στον πατέρα του, θα είναι δύσκολο.
-Θα δοκιμάσω και θα σας πω. -Ευχαριστώ.
Σας έχω μια νταμιτζάνα με καλό λάδι. Το 'χει έτοιμο ο γιος μου.
Πάντα ευγενικός. Ευχαριστώ.
-Σας χρωστάω. -Ευχαριστώ.
Απόψε θέλω εδώ την οικογένεια Τζεντίλε,
τους Βαρασάνο, τους Ντοναντίο, τους Μοράνο, τους Πελίτα και τους Παστόρε.
Τους θέλω όλους εδώ απόψε.
Θα φροντίσω εγώ τον Τσίτσο.
-Γεια, Βιντσέντζο! -Τα λέμε αργότερα. Γεια.
Ο Κόσιμο Σκετίνο στην εκκλησία;
Θαύμα έγινε. Λες να γίνει ιερέας;
Παίζεις με τη φωτιά.
Αν ο Σκετίνο μάθει ότι βλέπεις την Μπιάνκα, έχεις δύο επιλογές.
Την παντρεύεσαι ή την παντρεύεσαι.
Και νομίζω ότι είσαι ήδη παντρεμένος.
Ξέχασέ το.
Έχεις πολλές γυναίκες.
Βίντσε, δεν είναι μια γυναίκα.
Όταν γελάει τη νύχτα, βγαίνει ο ήλιος.
Δεν μπορείς να καταλάβεις. Ούτε κανείς.
Τσι.
-Πάμε για μια μπίρα. -Τσι.
-Πάμε.
Τι μαλάκας είσαι, ρε φίλε!
Άσε με. Όλο μαλακίζεσαι.
Τσίτσο, περίμενε.
Τονίνο.
Ο Σκετίνο σε θέλει. Λέει ότι είναι σημαντικό.
Ηρέμησε. Θα μπούμε όλοι μαζί. Και θα του δείξουμε.
Θα ηρεμήσετε;
-Όχι, θα μπούμε όλοι μαζί! -Δεν με νοιάζει!
-Αρκετά ανέχτηκα! -Σταμάτα.
Θα τον σπάσουμε στο ξύλο!
-Σταμάτα. Φύγε. -Αρκετά. Τσίτσο!
Άκου, Βίντσε. Άσε με να μιλήσω. Θα το χειριστώ εγώ.
Μου επιτρέπετε;
Έλα μέσα. Κόσιμο, φέρ' του μια καρέκλα.
Θέλεις ένα ωραίο ποτήρι κρασί;
Μπιάνκα, φέρε λίγο κρασί.
Ξέρεις την κόρη μου, την Μπιάνκα;
Όχι.
Εις υγείαν.
Τι κάνει η οικογένεια;
Η γυναίκα σου είναι η Λουτσία, σωστά;
Περίμενε. Κι ο γιος σου είναι…
-Ο Ροκίνο. -Ο Ροκίνο. Είναι καλά;
Καλά. Ευχαριστώ.
Ξέρεις από πότε ξέρω την οικογένειά σου;
Όταν ήμασταν μικροί, με τον πατέρα σου ήμασταν σαν αδέρφια.
Και κάτι παραπάνω.
Ο παππούς σου ήταν νονός μου. Το ήξερες;
Μετά γνώρισε ένα κορίτσι και πήγε στην Αμερική.
Άφησε τη γιαγιά σου με τρία παιδιά.
Ξέρεις πόσο ήταν το κορίτσι; Ήταν 16 χρονών.
Ο παππούς σου ήταν 55.
Όχι, ευχαριστώ.
Λοιπόν,
τι είναι αυτά για τις ελιές;
Ξέρετε καλύτερα από μένα.
Ναι, αλλά ο Ντον Λουίτζι μού είπε
ότι τις προάλλες, στην ταβέρνα του Παλαντίνο…
Ναι, καλά.
Έκανε περιουσία στις πλάτες των φτωχών.
Οι οικογένειες ιδροκοπούν στη γη όλο τον χρόνο,
μετά έρχεται αυτός και χωρίς να κάνει τίποτα, βγάζει τα τριπλάσια.
Κύριε Σκετίνο,
είμαι σαν τον πατέρα μου.
Δεν έχω υποκύψει σε κανέναν.
Κι αν κάποιος θέλει να με πολεμήσει,
θα γίνει χαμός.
Πείτε στον φίλο σας.
Εμείς σκάβουμε τη γη. Εμείς ορίζουμε την τιμή.
Έχεις δίκιο.
Μπράβο.
Σίγουρα έχεις κότσια, μικρέ.
Όπως ο πατέρας σου.
Δεν γίνεται αλλιώς.
Το αίμα είναι αίμα.
Εντάξει.
Πήγαινε τώρα. Έχω δουλειές.
Κόσιμο, συνόδευσέ τον.
Ευχαριστούμε που ήρθατε.
Πώς πήγε;
Καλησπέρα, Ντον Λουίτζι. Με συγχωρείτε, μπορείτε να με πετάξετε στο χωριό;
Τι θέλετε; Για όνομα του Θεού, τι θέλετε;
Όλοι κοιμούνται τέτοια ώρα.
Κατάλαβα. Λεφτά θέλετε;
Ορίστε.
Όχι!
Βοήθεια!
Σέρνεται. Σέρνεται σαν γουρούνι.
Μαλάκα!
Δεκαπέντε χιλιάδες λίρες.
Μαλάκα!
Φτάνει, Ντομένικο. Φτάνει!
Πάμε.
Είσαι το λουλούδι μου.
Γεια.
Τρελάθηκες;
-Έλα. -Τσίτσο, τι κάνεις εδώ;
-Φίλησέ με. -Όχι.
-Πάμε στον αχυρώνα. -Όχι, δεν μπορώ.
Τσίτσο.
Έλα εδώ.
Αν το μάθει ο πατέρας μου, θα γίνει χαμός.
Αργά ή γρήγορα, θα το μάθει.
Μπιάνκα.
Όταν είμαι μαζί σου,
ο χρόνος λες και σταματάει.
Και ακούω μουσική.
Μπιάνκα.
Θέλω να 'μαι μαζί σου.
Δεν αγαπάς τη Λουτσία;
Ναι.
Αλλά εσύ είσαι άλλο.
Κάτι που δεν υπάρχει εδώ.
Φέτος έχει πολλές ελιές.
Δεν θα μπορέσουν να τις μαζέψουν όλες.
Δεν θα πετάξουμε έτσι λεφτά.
Ήμασταν μαζί
όλη νύχτα.
Στον αχυρώνα; Έχεις χάσει το μυαλό σου.
Εσύ θα γίνεις καλόγρια.
Τράβα στο χωριό, δες αν θέλει κανείς να δουλέψει για μας.
Πότε έφυγε;
Δεν ξέρω. Ήταν πρωί. Και έφυγα πρώτη.
Πάω να πάρω σανό.
Κουτσαίνει κι ένα άλογο.
Πρέπει να το ξαναπεταλώσουμε.
Κόσιμο, θα έρθω μαζί σου.
-Το άκουσες αυτό; -Όχι.
Τι είναι;
Αλεπού θα 'ναι.
Μα εγώ…
Κόσιμο, δεν ακούω…
-Κάνα ζώο θα 'ναι. -Μαρία!
Περίμενε, Κόσιμο!
Εσύ
πάρε το σανό για τον μπαμπά, θα θυμώσει.
Διώξ' το.
Το φαγητό θα γίνει σύντομα.
Πάω μέσα.
Τσίτσο;
Τσι!
Παναγιά μου!
Κάνε ό,τι σου πω.
-Έφυγε; -Ναι, έφυγε.
-Βγες από το παράθυρο, γρήγορα. -Γεια, Μαρία.
Γρήγορα!
Κύριε Σκετίνο, σας σέβομαι,
αλλά ο Ντον Λουίτζι ρουφάει το αίμα των παιδιών μας.
Εσύ μου μιλάς για σεβασμό;
Όταν η γυναίκα σου ήταν άρρωστη, ποιος σε βοήθησε;
Εσείς.
Όταν χρειαζόσουν κάτι, ποιανού την πόρτα χτύπησες;
Τη δική σας.
Αυτό είναι σεβασμός.
Όχι αυτό που λες εσύ.
Ο πόλεμος δεν βοηθάει κανέναν.
Θέλουμε να ζήσουμε ειρηνικά.
Λουτσία.
Ρόκι, κατέβα αμέσως.
Τι κάνεις;
Πού τα βρήκες αυτά;
Έλα εδώ.
Τράβα σπίτι αμέσως!
Πήγαινε σπίτι.
Σήμερα το πρωί ξύπνησα και δεν ήταν στο κρεβάτι.
Νόμιζα ότι θα πεθάνω.
Τον βρήκε ο Τζουστίνο.
Εσένα έψαχνε.
Πάμε έξω. Ο πάτερ Φελίτσε είναι εδώ.
Δεν έρχομαι εδώ να εξομολογηθώ. Δεν χρειάζεται.
Δεν έχω κάνει καμιά αμαρτία.
Έρχομαι για να καταλάβω.
Δεν έχει κάτι να καταλάβεις.
Σ' αγαπώ.
Αλλά θέλουμε άλλα πράγματα.
Αυτό για σένα είν' αμαρτία.
Μπιάνκα, περίμενε.
Περίμενε.
Μπιάνκα;
Μπιάνκα, περίμενε.
Μπιάνκα;
Μην είσαι ανόητη, Μπιάνκα.
Μπιάνκα.
Είναι επικίνδυνα. Κατέβα.
Έλα. Σε παρακαλώ, κατέβα.
-Είδες πώς μας κοιτούσε ο μπαμπάς μου; -Ναι, είδα. Κατέβα τώρα.
Νομίζω ότι ξέρει.
Θα κατέβεις;
Μπιάνκα.
Είναι επικίνδυνα. Κατέβα.
Καλά, λοιπόν.
Θα σου πάρω ένα μακρύ φόρεμα. Θα μοιάζεις με βασίλισσα.
-Κόκκινο. -Ναι, κόκκινο.
Θέλω και δαχτυλίδι.
Κλείσε τα μάτια.
Φεύγουμε σε τρεις μέρες.
Μη λες ψέματα.
Πρόσεχε τι εύχεσαι.
Διάβασε αυτό.
Θα το δώσω στον μπαμπά σου το πρωί.
Θα πάμε στον αδερφό μου, Αντόνιο.
Λοιπόν;
Ήταν με τον Τσίτσο.
Πες στη Μαρία να φέρει το λευκό πουκάμισο.
Μαρία, πού 'ναι η αδερφή σου;
Είναι στη θεία Καρμέλα. Πήγε να πάρει αλεύρι.
Τι καλή κόρη που έχω.
Πήγε στη θεία Καρμέλα να πάρει αλεύρι.
Σας μεγάλωσα σωστά.
Μπιάνκα.
Έλα εδώ.
Πώς είναι η θεία Καρμέλα;
Λέει ότι δεν πας να τη δεις.
Πουτάνα.
Δεν λείπει τίποτα απ' το σπίτι.
Έχω μια ψεύτρα…
και μια πουτάνα.
Γιατί τέτοια μούτρα;
Τι έγινε; Δεν σ' αρέσει;
Όταν, όμως, βάζεις 15χρονα κορίτσια να γδύνονται στον αχυρώνα…
σου αρέσει.
Πάμε.
Σας έφερα αυτό.
Το έχω μια βδομάδα.
Δεν ξέρω να διαβάζω.
Θα κάνω μια μέρα.
Τότε, θα σας το διαβάσω εγώ.
Θέλω να σου δείξω κάτι. Έλα.
Τέτοια χρονιά δεν είχαμε μετά τον πόλεμο.
Είναι πλούσια γη.
Χρειάζεται μόνο νερό.
Και δόξα τω Θεώ…
έχουμε μπόλικο εδώ.
Παρά τη ζέστη που έκανε…
το χώμα είναι υγρό.
Ναι, είναι υγρό.
Είναι υγρό από κάτω.
Είναι υγρό!
Σε προειδοποίησα.
Όχι μόνο μία φορά.
Δεν θα ξαναμιλήσεις τώρα.
Δεν θα ξαναμιλήσεις.
Όχι!
-Όχι, Λουτσία! Μην κοιτάς! -Όχι!
Όχι!
Όχι, σε ικετεύω, όχι!
Θεέ μου!
Δεν είσαι πατέρας μου πια!
Δεν είσαι κανένας!
Όταν σκέφτομαι ότι έχουμε το ίδιο αίμα, αρρωσταίνω!
Τσίτσο!
Αντόνιο,
σας θέλει ο διευθυντής.
-Περάστε. -Ευχαριστώ.
-Ελάτε. -Κύριε διευθυντή.
Καλημέρα.
-Γεια. -Γεια σου, Αντόνιο.
Μας κάλεσε ο μπαμπάς για δείπνο απόψε.
Ωραία.
Τι έγινε;
Αντόνιο, τι συμβαίνει;
Ο αδερφός μου…
Ο αδερφός μου πέθανε.
Τον σκότωσαν.
ΤΣΕΖΑΡΕ ΠΑΒΕΖΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ
Ποιος είναι;
Δεν ξέρω.
Μια στιγμή!
Αστυνομία, ανοίξτε!
Αστυνομία;
Τι θέλουν τέτοια ώρα;
-Έλα. Πάμε. -Τι έγινε;
Δεν έχω κάνει τίποτα. Τι θέλετε;
Αντόνιο!
-Μαμά. -Αντόνιο.
Το πιστεύεις;
Ο Τσίτσο δεν υπάρχει πια.
Ο Τσίτσο μας έφυγε.
Δεν υπάρχει πια.
Αντόνιο.
Γεια.
Είναι απαίσιο.
Είδες; Σκότωσαν τον Τσίτσο μας σαν γουρούνι.
Αντόνιο, δεν θέλω να 'μαι πια εδώ.
Θα κάνω ό,τι θέλεις. Δεν θα σε ενοχλώ.
Αν έχεις κάποιον φίλο, θα τον παντρευτώ.
Τι λες;
-Λουτσία. -Αντόνιο.
Ευχαριστώ, Αντόνιο.
Ευχαριστώ που ήρθες.
Πάρε.
Δώσε αυτό στον πάτερ Φελίτσε.
Πες του να κάνει μια όμορφη τελετή για τον Τσίτσο.
-Κατάλαβες; -Ναι.
Λουτσία, πάμε.
Πάμε να πάρουμε λουλούδια και κεριά.
Επιστρέφουμε αμέσως.
Για όνομα του Θεού, πού πας;
Να δω τον Τσίτσο.
Μπιάνκα.
Αν πλησιάσεις, θα σε ξεκοιλιάσω!
Όχι, Αντόνιο.
Εμείς θα τον κουβαλήσουμε.
Λίντα, έλα εδώ.
Κι εσείς.
Κουράγιο.
Συλλυπητήρια.
Δεν μπορείς να βάλεις γκολ!
Ρίξε. Θα το πιάσω εγώ.
-Όχι! -Γκολ!
Έβαλα γκολ.
Χάλια!
-Ωραία! -Περίμενε!
Περίμενε!
Το προηγούμενο βράδυ, ο αδερφός σας ήταν στο τμήμα
για την επίθεση στον Ντον Λουίτζι.
Μετά τον είδαν να πηγαίνει σπίτι μόνος.
Για την ώρα αυτά ξέρουμε.
Στον Βορρά είναι κακή τύχη να σκοτώνεις αράχνη.
Δεν είστε από εδώ, έτσι;
Αν δεν σας πειράζει, θα κάνω εγώ τις ερωτήσεις.
Τότε, μήπως να τις κάνετε σε άλλον;
Κάνουμε τη δουλειά μας.
Μόλις έχουμε νέα,
θα ενημερώσουμε την οικογένειά σας. Μην ανησυχείτε.
Καλή σας μέρα.
-Ο Αντόνιο δεν έχει σχέση. -Είναι αδερφός του.
Ο αδερφός μου, Πασκουάλε Μοράνο, είναι φυλακή λόγω του Τσίτσο! Κατάλαβες;
-Φτάνει! -Τριάντα!
Τριάντα άντρες κατέληξαν σαν αυτόν!
-Κατάλαβες; -Φτάνει! Κατάλαβε. Αρκετά!
-Άσε με! -Κατάλαβε! Φτάνει τώρα. Φύγε.
-Οικογένεια Παραντίζο; Σκατά οικογένεια! -Δίνε του!
Φύγε!
Ποιος είναι αυτός;
Η σύζυγός του, η Ροζίνα, κουβάλησε το φέρετρο.
Κάποτε τη βρήκε με τον Τσίτσο σε στάβλο. Έχουν γίνει πολλά. Δεν έχεις ιδέα.
Αντόνιο, στον αδερφό σου άρεσε να ξενοκοιμάται.
Και η Μπιάνκα;
Ξέρεις πόσες φορές του το είπα;
"Ξέχνα το!"
Τίποτα.
Είχε τρελαθεί.
Δεν σκεφτόταν καθαρά.
Όπως έλεγε ο Τσίτσο,
"Η Μπιάνκα δεν είναι γυναίκα.
Είναι θεά".
Τέλος πάντων.
Πώς πήγε με τον αρχιφύλακα;
Καλά.
Μια χαρά.
Ευχαριστώ, Βιντσέντζο.
Λοιπόν;
Σκότωσαν τον γιο σου και δεν μιλάς ούτε κάνεις τίποτα;
Ο Τσίτσο έκανε λάθος.
Αν κάνεις λάθος, πληρώνεις.
Κι ας είναι ο γιος μου.
Ο Τσίτσο ήταν ταραχοποιός.
Έδινε στον κόσμο ελπίδα.
Είναι κακό να δίνεις ελπίδα σε κόσμο σαν εμάς που δεν έχει τίποτα.
Κάνει κακό παρά καλό.
Για να πολεμήσεις τους εγκληματίες,
πρέπει να 'σαι σαν αυτούς.
Ο Τσίτσο δεν ήταν έτσι.
Φεύγω απόψε.
Με το λεωφορείο.
Αντόνιο.
Ξέχνα αυτό το σπίτι, αυτούς τους ανθρώπους, εμάς, όλα.
Μην ξαναγυρίσεις.
Μη μ' αγγίζεις!
-Μη μ' αγγίζεις! -Σκάσε!
-Θέλω να μιλήσω στον πατέρα σου. -Κοιμάται.
Τι έγινε; Λυπάται για τον αδερφό μου;
Είπα ότι κοιμάται.
Εξάλλου, η οικογένεια Παραντίζο δεν είναι ευπρόσδεκτη.
Μας απωθεί η μυρωδιά σας.
Ξέρετε γιατί;
Επειδή είναι μπόχα.
Βρομάτε σαν αυτούς που δεν ξέρουν τη θέση τους.
Με κάνεις κι αναρωτιέμαι.
Σκέψου ό,τι θέλεις.
Δεν φοβάμαι ανθρώπους σαν εσένα.
Όλο το χωριό ξέρει την αλήθεια.
Αλήθεια; Όλοι το ξέρουν στο χωριό;
Καλύτερα έτσι. Όλοι πρέπει να το μάθουν.
Ο αδερφός σου χώθηκε εκεί που δεν έπρεπε.
Κανείς δεν έρχεται εδώ να ενοχλεί την κόρη μου.
Τη μεγάλωσα ώστε να μην πλησιάζουν ούτε μύγες.
Λυπάμαι τον πατέρα σου.
Αλλά αυτό το τέλος άξιζε ο αδερφός σου.
Να θυμάσαι, μικρέ,
ό,τι σπείρεις
θα θερίσεις.
Ξεσπάτε σε κόσμο που έχει αποδεχτεί τη δυστυχία του.
Που το έχει πάρει απόφαση ότι θα τον συνθλίψουν άνθρωποι σαν εσάς.
Πρέπει να μάθετε ν' απολαμβάνετε την ευτυχία του κόσμου, όχι τη δυστυχία.
Αυτή η γη είναι αρκετά πλούσια για να φάνε όλοι.
Αλλά δεν μπορείτε να το καταλάβετε.
Νομίζετε ότι έχετε δύναμη,
αλλά κάνετε λάθος.
Εκείνοι έχουν.
Όσο πεθαίνουν άνθρωποι σαν τον αδερφό μου…
η ελευθερία δεν πεθαίνει.
-Ο νόμος θα 'πρεπε… -Ο νόμος!
Κρατάω τον νόμο εδώ, στα χέρια μου.
Φύγε και πες γεια στον πατέρα σου.
Πριν χάσει δύο γιους,
όχι μόνο έναν.
Κλείσε την πόρτα, Κόσιμο.
Και έλα μέσα.
Να 'σαι φρόνιμος.
Αντόνιο, πάρ' τον μαζί σου. Μακριά απ' αυτό το μέρος.
Πριν γίνει σαν εμάς.
Σε παρακαλώ.
Λουτσία.
Μην κλαις.
Γεια σου, μαμά.
Ευχαριστώ, Βιντσέντζο.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Μαρία!
Σκότωσαν και τον Κόσιμο.
Καλημέρα.
Μου δίνετε δέκα κιλά αλεύρι;
Λυπάμαι, μας τελείωσε το αλεύρι.
Λυπάσαι;
Κι αυτό τι είναι;
Δεν είναι για σας.
Ούτε την άλλη φορά είχε.
Δεν κάνουν τα λεφτά μας;
Το αλεύρι τελείωσε. Η ζάχαρη τελείωσε. Το αλάτι το ίδιο.
Να λιμοκτονήσουμε θέλετε;
Έλα, πάμε.
Μπιάνκα.
Τι κάνεις;
Μου επιτρέπετε;
Πέρασε.
Πέρασε μέσα! Πάει τόσος καιρός! Έλα εδώ. Κάθισε.
Κάθισε. Έλα εδώ, καλή μου. Έλα.
Ξέρεις πόσες φορές ήθελα να έρθω στη φάρμα σας;
Αλλά αφότου πέθανε ο πατέρας σου, περνάω τον χρόνο μου στη Ματέρα.
Το γραφείο μου είναι εκεί τώρα. Και σπάνια έρχομαι εδώ.
Έχετε όμορφο σπίτι.
Οι θυσίες…
Χρόνια θυσίας.
Πες μου, όμως, σε τι οφείλω την επίσκεψή σου;
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Πες το.
Το χρωστάω στον συγχωρεμένο τον πατέρα σου.
Ντον Λουίτζι,
η γη μας είναι τεράστια.
Μετά απ' ό,τι έγινε,
κανείς δεν θέλει να δουλέψει για μας.
Κατερίνα.
Ευχαριστώ. Άσ' το εδώ.
Ορίστε.
Δοκίμασε.
-Όχι, ευχαριστώ. -Είναι πολύ ωραίο.
Μην ανησυχείς.
Θα τα φροντίσουμε όλα εμείς.
Μην ανησυχείτε εσύ κι η αδερφή σου. Θα σας στείλω μια ομάδα μου.
Έχεις μεγαλώσει πολύ.
Έχεις ομορφύνει.
Εσύ κι η αδερφή σου ήσασταν μικρές.
Πόσο είσαι τώρα;
Οπότε, θα στείλετε κάποιον;
Ευχαριστώ πολύ.
Πες πως έγινε.
Λοιπόν…
θα πάω στη Ματέρα.
Δεν έρχεσαι μαζί μου;
Αν είσαι καλό κορίτσι,
μπορείς να μείνεις ήσυχη για την υπόλοιπη ζωή σου. Έλα εδώ.
Κατερίνα!
-Είσαι καλά; -Με βοηθάς, σε παρακαλώ;
Περίμενε. Θα σε βοηθήσω. Εμπρός.
-Πρέπει να πάει στο νοσοκομείο! -Ελάτε! Γρήγορα!
Σιγά σιγά!
Θεέ μου, με καίει πολύ!
Είδες πώς ήταν το φίδι;
Ήταν μεγάλο και μαύρο.
Βίντσε, μεγάλο και μαύρο.
Τώρα, λοιπόν,
πρέπει να περιμένουμε.
Να περιμένουμε; Τι πράγμα;
Η γιαγιά μου έλεγε ότι όταν σε δαγκώσει φίδι, έχεις δύο επιλογές, δύο,
ναι. Είτε βάζεις πάνω το γάλα μιας γυναίκας…
-Έχεις γάλα; -Εγώ; Μα τι λέει;
Είτε μπορείς να ρουφήξεις το δηλητήριο και να το φτύσεις, κατάλαβες;
Είναι αηδιαστικό.
Το ξέρω, αλλά…
Έλα, αποφάσισε. Εγώ ή αυτός;
Εσύ.
Βίντσε, κράτα αυτό λίγο.
Γυρνάς από την άλλη; Κι εσύ, Βιντσέντζο. Γύρνα.
Περίμενε. Μην κουνηθείς.
Πώς σε λένε;
Μπιάνκα.
Μπιάνκα, περίμενε. Άσε με…
Έτσι.
Κλείσε τα μάτια.
-Γιατί να κλείσω… -Δεν θα πετύχει αλλιώς.
-Εδώ δεν είναι; -Ναι.
Περίμενε. Πρέπει να βρω μια άνετη θέση.
Απατεώνα!
Μια χαρά είσαι. Λαφιάτης ήταν. Δεν είναι δηλητηριώδες.
Σου έσωσα τη ζωή, έτσι;
Μην το ξεχάσεις.
Είσαι μαζί μου κάθε μέρα.
Πάντα.
Αντόνιο!
Γεια.
Κοίταξέ με!
-Πώς είμαι; -Είσαι κούκλα.
Έλα. Θέλω να σου δείξω κάτι.
Το διαμέρισμα στον δεύτερο.
Είναι υπέροχο.
Ο μπαμπάς είπε ότι αν μας αρέσει, θα μπούμε σε λιγότερο από μήνα.
Ωραία.
Αυτό θέλαμε, έτσι;
Ναι.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Αντόνιο, όλα καλά;
Ναι, όλα καλά.
Ο μπαμπάς είπε ότι δεν πήγες στην τελευταία συνάντηση.
-Ξέρω. -Σπάνιο για σένα.
Το ξέρω. Απλώς…
-Απλώς τι; -Δεν τα κατάφερα.
Τι συμβαίνει;
Δεν με κοιτάς ούτε μου μιλάς.
Τι συμβαίνει; Πες μου.
Τίποτα δεν συμβαίνει.
Είμαι ταραγμένος. Έχασα τον αδερφό μου, δεν μπορώ…
Αυτό είναι όλο.
Με τα χρόνια, Αντόνιο, έχετε γίνει σημαντικό πρόσωπο εδώ.
Για όλους.
Σας ευχαριστώ.
Γνωριζόμαστε πάνω από 20 χρόνια.
Αν χρειάζεστε κάτι, να φύγετε για λίγο,
απλώς πείτε το.
Μετά χαράς θα σας βοηθήσουμε.
Κύριε διευθυντή, είμαι καλά.
-Ατύχημα ήταν. -Μην ανησυχείτε γι' αυτό.
Θα το λύσουμε.
Ανησυχώ για εσάς, Αντόνιο.
Το εννοώ. Μπορώ να συνεχίσω τη δουλειά. Καλά είμαι.
-Σίγουρα; -Σίγουρα.
Εντάξει.
-Σας διαβεβαιώνω. -Εντάξει.
Σας ευχαριστώ.
-Αντόνιο. -Ναι;
Η κόρη μου νοιάζεται πολύ για σας.
Έχετε γίνει μέλος της οικογένειας.
Φερθείτε της καλά.
Σας ευχαριστώ.
ΑΝΤΟΝΙΟ ΠΑΡΑΝΤΙΖΟ ΟΔΟΣ ΕΝΡΙΚΟ ΤΟΤΙ - ΤΕΡΓΕΣΤΗ
Κατάλαβες, Λορέντζο;
-Ποιος είναι εκεί; -Οι γνωστοί. Πάμε μέσα;
Πάμε.
-Αρκετά. -Και επτά.
Πώς πάει, Αντόνιο;
-Τι τρέχει; -Πώς πάει;
Όλα καλά.
-Τη συνηθισμένη μπίρα; -Ναι, ευχαριστώ, Μικέλε.
Τοτό, θα παίξεις ή όχι;
Όχι. Ο Λορέντζο θα πάρει τη θέση μου.
Ωραία. Ίσως επιτέλους νικήσω απόψε!
Ποιος θα κερδίσει απόψε; Έλα τώρα. Δείξε μου πώς κερδίζεις.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Θέλετε λίγο;
Όχι, ευχαριστώ.
-Πηγαίνετε στο χωριό; -Ναι.
Βάλτε εκεί τη βαλίτσα. Άντε.
Ευχαριστώ.
Δεν είστε από εδώ, έτσι;
Είστε από αλλού;
-Είμαι από τον Βορρά, αλλά γεννήθηκα εδώ. -Χρειάζεσαι τύχη κι όταν γεννιέσαι.
Τι καλά που ήρθες.
Πώς είσαι;
Καλά.
Καλημέρα.
Ψάχνω την Μπιάνκα.
Ελάτε μαζί μου.
Περάστε.
Μπορώ;
Παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Καθίστε.
Να σας φέρω μπισκότα;
Εγώ τα έφτιαξα.
Η μαμά μου. Πέθανε νέα.
Ήταν καλή γυναίκα.
Όχι, ευχαριστώ.
Θα φωνάξω την Μπιάνκα.
Δείξτε υπομονή με την αδερφή μου.
Πού είναι ο Αντόνιο;
Έφυγε.
Μα γιατί;
Είδα φωτογραφία της γυναίκας του Σκετίνο.
Είναι ίδια με αυτήν που βρήκε η μαμά στο πορτοφόλι σου πριν από χρόνια.
Το θυμάμαι σαν χθες.
Αντόνιο,
η αδερφή της Μπιάνκα είναι κόρη μου.
Μεγάλωσα στην οικογένεια του Σκετίνο.
Όταν παντρεύτηκε, ήμουν ο κουμπάρος του.
Έναν χρόνο μετά, γεννήθηκε η Μπιάνκα κι αυτός τρελάθηκε. Έγινε ζώο.
Ήθελε αγόρι.
Άρχισε να πίνει,
να χτυπάει τη γυναίκα του, την καημένη Τσεζαρίνα.
Ξέρεις πόσα βράδια ήρθε και κοιμήθηκε στο σπίτι μας;
Κι έτσι…
Δεν τόλμησα ποτέ να κοιτάξω τη Μαρία στα μάτια.
Δεν συγχώρησα ποτέ τον εαυτό μου.
Η μαμά το ξέρει;
Αντόνιο.
Ξέρεις πώς πέθανε η Τσεζαρίνα;
Αυτοκτόνησε.
ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΑΝΤΟΝΙΟ ΠΑΡΑΝΤΙΖΟ
Παραντίζο.
Αντόνιο!
Λοιπόν,
δεν θα μου πεις το σημαντικό που ήθελες;
Θέλω να σε παντρευτώ τώρα. Αμέσως.
Κλείσε τα μάτια.
Υποτιτλισμός: Αγγελική Παπαβασιλείου