Downloaded from YTS.MX
ΕΝΑ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ ΓΟΥΑΪΤ ΟΟΥΚ
Κυρίες και κύριοι,
νιώθετε την ένταση στον αέρα.
Πάμε, Χιούστον του Τέξας!
Ας ξεκινήσουμε το σόου.
Είμαι ο Ντουέιν Τζόνσον,
γνωστός και ως Ο Βράχος,
το ίδιο και στα ισπανικά,
γνωστός και ως ο πιο σέξι τύπος.
Δεν είναι σημαντικό αυτό τώρα, το σημαντικό είναι
ότι ήρθατε να δείτε έναν άνθρωπο.
Έναν άνθρωπο που προέρχεται από ένα μέρος που ξέρετε.
Την περιοχή Έιλιφ. Ναι.
Το SWAT, όπως το λέμε.
Πολλοί υπέροχοι άνθρωποι προέρχονται από εκεί.
Η Lizzo, η Μπιγιονσέ, ο Τράβις Σκοτ.
Και ακόμη ένας, που δεν ξέρατε
ότι προέρχεται από το SWAT,
ο ένας και μοναδικός, ο Βράχος!
Μόνο γι' απόψε προέρχομαι από το SWAT.
Αύριο θα είμαι από αλλού.
Μάλλον απ' τη Χαβάη. Ακούστε,
το σημαντικό αυτήν τη στιγμή είναι
ότι έχω την τιμή να παρουσιάσω
τον άνθρωπο που ήρθατε να δείτε.
Κυρίες και κύριοι του Χιούστον, ένα θερμό καλωσόρισμα
για τον άνθρωπο αυτόν.
Τον άλλον αγαπημένο του κοινού, το αγόρι μου, το αγόρι σας.
Ο Μο Άμερ.
Πώς πάει, Χιούστον;
Ωραία…
Καθίστε.
Τα καταφέραμε.
Τα καταφέραμε, παιδιά.
Αλήθεια, είναι απίστευτο.
Είμαστε όλοι εδώ. Μετά από τους τελευταίους 19 μήνες
που περάσαμε, είμαστε όλοι εδώ.
Ως καλλιτέχνης ζωντανών παραστάσεων
νόμιζα ότι αυτό είχε τελειώσει.
Και τώρα είμαστε εδώ. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά
που θεώρησα ότι η καριέρα μου ίσως τελείωσε.
Η πρώτη φορά…
ήταν μετά τις 11/9.
Με όνομα Μοχάμεντ, τα πράγματα δεν ήταν καλά για μένα.
Βασικά, με απέρριψε η ίδια μου η οικογένεια.
Ο αδερφός μου με κοίταξε στα μάτια και είπε "Η καριέρα σου τελείωσε".
Πώς μου λες τέτοια πράγματα;
Ήξερες ότι πάντα ήθελα να γίνω κωμικός stand-up.
Μου λέει "Κοίτα τι λένε οι ειδήσεις για μας.
Κανείς δεν θέλει να δει έναν Μοχάμεντ να λέει αστεία στη σκηνή.
Η καριέρα σου τελείωσε".
Του λέω "Ομάρ, είσαι πιλότος".
Παίζω σε ταινία με τον Βράχο.
Πάρ' τα. Καταλάβατε;
Τελείωσε, όμως;
Τελείωσε η πανδημία;
Έγινε στ' αλήθεια;
Τελείωσε τώρα;
Αλήθεια, ρωτάω, τελείωσε;
Είμαι ανάμεσα στο γέλιο και στο κλάμα.
Ήταν αλήθεια; Είναι;
Ξέρετε τι είναι αλήθεια; Το διαζύγιο.
Το διαζύγιο είναι μια γαμημένη αλήθεια.
Το διαζύγιο είναι πολύ αλήθεια.
Πήρα διαζύγιο μέσα στην πανδημία.
Συνέβη. Τι μπορείς να κάνεις;
Είμαστε και οι δυο… ο ένας μας είναι χαρούμενος.
Δεν είναι σαν τις ιστορίες που ακούτε κωμικούς να λένε
"Γάμα την πουτάνα." Όχι.
Τα πράγματα δεν πήγαν καλά. Καταλαβαίνετε;
Δεν πειράζει.
Όταν είσαι παντρεμένος καιρό, συνηθίζεις κάποια πράγματα.
Κοιμόμουν ένα βράδυ
και έκλασα πολύ δυνατά.
Έκλασα τόσο δυνατά, που ξύπνησα ντροπιασμένος.
Έτσι.
Κοίταξα στ' αριστερά και είπα συγγνώμη.
Δεν ήταν κανείς εκεί.
Άλλαξα πλευρό και έκλαψα.
Το έγραψα αμέσως, γιατί ήταν ξεκαρδιστικό.
Είναι αλήθεια; Ήταν;
Είναι αλήθεια;
Δεν ξέρω.
Γαμώτο.
Έτσι νιώθω
συνέχεια.
Με την πανδημία,
αυτό που μας έκαναν τα ΜΜΕ
είναι ασυγχώρητο.
Έτσι είναι. Λέγανε
"Πανικός!
Έρχεται!" "Τι έρχεται;" "Δεν ξέρω, έρχεται."
"Τρία άτομα κόλλησαν." "Τι;"
"Έρχεται!" "Τι έρχεται;"
"Κάτι με μια νυχτερίδα." "Δεν ξέρω."
"Έρχονται νυχτερίδες;" "Όχι! Προέρχεται από νυχτερίδα."
"Και δεν το βλέπεις με γυμνό μάτι."
"Αλλά έρχεται."
"Θα πεθάνετε όλοι."
"Αλλά μη φοβάστε."
"Τι εννοείτε;" "Φοβάμαι."
"Ανησυχώ." "Μην ανησυχείς, πάρε χλωρίνη."
"Θα είσαι μια χαρά."
"Πάρε πολλή χλωρίνη."
"Αλλά μην πάρεις χλωρίνη,
πριν πάρεις τη χλωρίνη στη χλωρίνη."
"Μετά μπορείς να πάρεις χλωρίνη."
"Όταν παίρνεις κουτιά,
κάνε μπάνιο μ' αυτά."
Μας είχαν σαν μαλάκες. Όλη μέρα…
"Ήρθε η Amazon."
"Δεν πειράζει, κάνε αέρα."
"Βάλτε μάσκα." "Πόσες μάσκες;"
Άλλαζε συνέχεια.
"Βάλτε μάσκα, μία", είπε ο Φάουτσι,
"Μια μάσκα έχει 33% προστασία".
"Οι δυο μάσκες έχουν 66% προστασία."
"Οι τρεις μάσκες έχουν 97% προστασία."
Και η πλαστική σακούλα έχει 100%.
Αυτοκτονήστε. Πάθετε ασφυξία.
"Όχι, χάσαμε και άλλον από COVID!"
"Όχι, φίλε,
άλλη μια τσάντα. Αυτοκτόνησε."
"Μείνετε σπίτι, το βρήκαμε."
"Μείνετε σπίτι." "Για πόσο;" "Δεν ξέρουμε."
"Μάλλον για μήνες."
"Πόσους μήνες;" "Δεν ξέρω, φίλε."
"Θα είναι για μήνες."
"Πόσους μήνες;" "Δεν ξέρουμε."
"Πρέπει να ξέρετε." "Το ξέρω."
"Αλλά δεν ξέρουμε."
"Για μήνες, μείνετε σπίτι."
"Πρέπει να πάω στη δουλειά." "Γάμα τη δουλειά" είπαν.
"Γάμα τη δουλειά."
"Τι εννοείς, γάμα τη δουλειά;"
"Δεν θα πληρώνω νοίκι;" "Κάτσε, ηρέμησε."
"Έχουμε καπιταλισμό, ηρέμησε."
"Πρέπει να πληρώνεις το νοίκι."
"Περίμενε, άρα πρέπει να πάω δου… Δώστε μου χρήματα, τότε,
δώστε μου χρήματα." "Τρελάθηκες, αδερφέ;"
"Δεν στέλνουμε λεφτά, αν…"
"Τι εννοείς; Δεν γίνεται
να σου δώσουμε…" "Γιατί κομπιάζεις;"
"Δώσε μου λεφτά." "Δεν έχουμε λεφτά."
"Δεν έχουμε…" "Τι εννοείς;"
"Σου δίνουμε λεφτά, αλλά πάει έτσι."
"Σου δίνουμε λεφτά και τα ρίχνεις
σε διάφορους κουβάδες. Στην ασφάλειά σου,
στις ιδιωτικές ασφάλειες. Υπάρχουν πολλοί κουβάδες."
"Και κρατάς και για τα δύσκολα."
"Πρέπει να κρατάς για τα δύσκολα."
"Βρέχει έξω."
"Είναι η γαμημένη εποχή των τυφώνων."
"Επτά τυφώνες χτύπησαν ταυτόχρονα."
"Δώστε μου λεφτά."
"Θα σας πούμε κάτι, φαλιρίσαμε."
"Τι εννοείς, φαλιρίσαμε; Είσαι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση."
"Το ξέρω."
"Έχουμε χρέη."
"Έχουμε χρέη,
πολλά χρέη."
"Πόσα χρέη;" "Είμαστε μέσα, εμείς…"
"Εμείς…" "Ξέρω τι είναι το χρέος,
πόσο μέσα είμαστε;" "Πολύ μέσα."
"Πάρα πολύ μέσα."
"Πες το, πόσο είναι;"
"Είκοσι τρις δολάρια."
"Είκοσι τρις δολάρια;"
"Ποιος κρατάει τα λογιστικά;"
"Ο MC Hammer; Ποιος διαχειρίζεται την κατάσταση;"
"Πώς φτάσαμε στα 20 τρις δολάρια χρέος;"
"Ο φόνος έγχρωμων κοστίζει πολύ."
"Κοστίζει πολύ."
"Πάρα πολλά, οπότε,
όπως καταλαβαίνεις, δεν μπορούμε να δώσουμε λεφτά."
"Αν είμαστε μέσα, υπάρχει υπερανάληψη,
δεν δίνουμε από το τίποτα."
"Ορίστε, Κάιλ;"
"Το χρηματιστήριο θα πέσει;"
"Γαμώτο, Κάιλ, άνοιξε τον εκτυπωτή."
"Άνοιξε τον εκτυπωτή."
"Εμφάνισε τρία τρις δολάρια."
"Ας τα δώσουμε στην πυραμίδα Πόνζι, στο χρηματιστήριο αναφέρομαι."
Γιατί το χρηματιστήριο αντικατοπτρίζει
τις καρδιές των Αμερικανών.
Αν το βελάκι δείχνει κάτω, σημαίνει
ότι οι καρδιές και οι ψυχές των Αμερικανών βυθίζονται.
"Κοίτα, λειτουργεί, ανεβαίνει!"
"Οι Αμερικάνοι είναι πάλι χαρούμενοι."
"Ανεβαίνει, πολύ ψηλά!"
"Περίμενε, πώς πάει τόσο ψηλά;"
"Είμαστε όλοι σπίτι, νόμιζα…"
"Πώς γίνεται…"
"Πώς…"
"Πώς ανεβαίνει αυτό το πράγμα;"
"Νόμιζα ότι βασιζόταν στη ροή εσόδων
και στα κέρδη τριμήνου. Κανείς δεν δουλεύει."
"Εγώ πήρα από Amazon. Γαμώτο."
"Όλοι απ' τα σπίτια παραγγέλνουν, γι' αυτό ανεβαίνει."
"Άντε γαμήσου, Τζεφ Μπέζος,
ευχαριστούμε, Τζεφ Μπέζος, ταυτόχρονα."
"Αλλά πώς ανεβαίνει, αδερφέ;"
"Νόμιζα ότι βασιζόταν στην εισροή χρημάτων. Όλοι είναι σπίτι τους."
"Φίλε, βούλωσέ το πια!"
"Κοίτα το βελάκι. Δεν μπορείς να το βουλώσεις
και να χαρείς που το βελάκι ανεβαίνει;"
"Όχι, δεν μπορώ, θέλουμε λεφτά."
"Πάρε 1,200 να το βουλώσεις."
"Βγάλε τον σκασμό."
"Ευχαριστώ, θα βγάλω μια βδομάδα, το εκτιμώ."
"Μη με αποσπάς."
"Πώς στο καλό ανεβαίνει το βελάκι;"
"Οι άστεγοι αυξήθηκαν."
"Οι εξωγήινοι υπάρχουν. Ασχολήσου λίγο μ' αυτό."
"Τι;"
"Τους μιλάτε;" "Ναι, συνέχεια, είναι τρελό."
"Απλώς κοίτα το βελάκι." "Όχι, υπάρχουν πολλοί άνεργοι."
"Πενήντα εκατομμύρια άνθρωποι άνεργοι. Πώς στο καλό
το βελάκι ανεβαίνει, αδερφέ;" "Κοίτα,
η Τζέιντα απάτησε τον Γουίλ Σμιθ. Ασχολήσου μ' αυτό."
"Τι;"
"Γιατί, Τζέιντα;"
"Τι συνέβη;"
"Κάτι μπλεξίματα, δεν ξέρω, ήταν τρελό."
"Κοίτα το βελάκι."
"Κοίτα το γαμημένο βελάκι." "Σοβαρά,
μη με αποσπάς. Πώς το βελάκι
ανεβαίνει ακόμα; Εξηγήσου."
"Σου έχω μια χρήσιμη συμβουλή."
"Κρυπτονομίσματα."
"Τι είναι τα κρυπτονομίσματα;"
"Κάτι ανθρωπάκια σε υπολογιστή,
που μοχλεύουν. Απλώς μοχλεύουν
τα ψηφιακά νομίσματα."
"Μεταφέρεις τα αληθινά ψεύτικα λεφτά
στα…
πιο αληθινά ψεύτικα λεφτά."
"Απλώς τα μεταφέρεις, μόλις
έχεις πιο πολλά αληθινά ψεύτικα λεφτά, τα μεταφέρεις εκεί
και συνεχίζεις έτσι."
"Έχω μπερδευτεί πολύ."
"Σου έχω και άλλη συμβουλή. NFT."
"Τι στο καλό είναι το NFT;"
"Αλυσίδα συστοιχιών ιδιοκτησίας."
"Θα βάλω μια πλαστική σακούλα στο κεφάλι μου.
Γάμα το."
Είναι αλήθεια;
Ο COVID υπάρχει.
Τον πέρασα. Με κόλλησε ο Ντέιβ Σαπέλ. Αλήθεια.
Ήταν η δεύτερη φορά.
Την πρώτη φορά κόλλησα στην αρχή της πανδημίας.
Μου είπε "Μο, τι κάνεις;"
Λέω "Δεν ξέρω αν παρακολουθείς ειδήσεις".
"Είμαι σπίτι, αυτό κάνω."
"Κι εσύ το ίδιο. Όλοι σπίτι είμαστε. Δεν ξέρω αν παρακολουθούσες."
Λέει "Δεν θα μας λυγίσουν".
Λέω "Έχουμε λυγίσει".
"Όλη η χώρα λύγισε."
Λέει "Γι' αυτό σε παίρνω".
"Θα κάνω παραστάσεις σε χωράφια στο Οχάιο."
Λέω "Δεν ξέρω, δεν μου ακούγεται καλό, δεν είμαι σίγουρος".
Λέει "Όχι".
"Θα κάνουν όλοι τεστ κάθε τρεις μέρες."
"Θα είναι ασφαλές. Ό,τι καλύτερο.
Χωρίς εγγύηση, φυσικά."
"Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε…"
Λέω "Έχεις συσκευές για τεστ; Είναι
η αρχή της πανδημίας."
"Πώς βρήκες συσκευές για τεστ;" Τρελάθηκε,
"Αδερφέ, είμαι ο Ντέιβ Σαπέλ. Φυσικά και έχω…"
Λέω "Σωστό".
Πολύ σωστό.
Έτσι, πήγα στο Οχάιο.
Κάναμε απίστευτες παραστάσεις
για σχεδόν τέσσερεις μήνες.
Τα είχαμε καταφέρει, αλλά
υπήρξαν κρούσματα και σταματήσαμε.
Το έκανε ντοκιμαντέρ.
Ένα απίστευτο ντοκιμαντέρ.
Το είδα στο Radio City Music Hall.
Ήταν η πρώτη φορά που το έβλεπα.
Το είδα και είπα "Κάτσε,
το τέλος της ταινίας το κάνει να φαίνεται
σαν να χάλασα όλη τη φάση".
Κόλλησα COVID και οι παραστάσεις έκλεισαν.
Επειδή ήμουν μαλάκας.
Λέω "Κάτσε ένα λεπτό".
Πήγα στον Ντέιβ, του λέω "Ντέιβ,
όπως το έφτιαξες φαίνεται
ότι ο Μοχάμεντ ήταν ο κακός της υπόθεσης".
"Δεν είναι αλήθεια, δεν έκανα κάτι."
Λέει "Κανείς δεν θα το σκεφτεί αυτό".
Και αφού έφυγε,
ήρθε ο Μπράντλεϊ Κούπερ.
Λέει "Ήταν μαλακία που
κατέστρεψες τη φάση στο Οχάιο".
Λέω "Δεν φταίω εγώ".
"Ένας βραβευμένος σκηνοθέτης λέει ότι έτσι έγινε."
"Όχι!" Και δεν έφταιγα εγώ.
Υπήρχε μια μικροσκοπική κυρία, ήταν πολύ κοντή.
Και ήταν πολύ διαχυτική.
Με άγγιζε όλη την ώρα. "Γεια, Μο."
"Γεια." Το έκανε όλη την ώρα.
Λέω "Σταμάτα να με αγγίζεις".
"Πρώτον, έχουμε πανδημία. Δεν σε ξέρω τόσο καλά."
"Σταμάτα να με αγγίζεις."
Και μετά έβηξε ψεύτικα στη μούρη μου.
Έτσι.
Λέω "Μ' αρέσει το μαύρο χιούμορ, αλλά αυτό
δεν είναι αστείο!"
"Δεν είναι αστείο, μαλάκω."
Και μετά βγήκε θετική,
τρεις μέρες μετά.
Λέω "Το ήξερα ότι ήταν Εβραία".
Το ήξερα.
Είχαν συνάντηση στο Χόλιγουντ.
Λέγανε "Οι Παλαιστίνιοι αποκτούν δύναμη".
"Στείλ' του το ταπεινό μικρό γκρέμλιν,
για να πεθάνει από COVID."
"Επέζησα, μαλάκω!"
Ήταν η πρώτη φορά που κόλλησα COVID.
Τη δεύτερη φορά,
με παίρνει ξανά ο Ντέιβ Σαπέλ,
λέει "Φίλε, τι κάνεις;"
Λέω "Αναρρώνω από COVID".
Λέει "Θα κάνω κάτι παραστάσεις
στο Όστιν. Θα είναι και ο Τζο Ρόγκαν".
"Θα είναι τέλεια."
"Να έρθεις." Λέω "Ντέιβ, Δεν ξέρω αν πήγε καλά
για μένα την πρώτη φορά".
Λέει "Τώρα είναι αλλιώς".
"Θα κάνουμε τεστ κάθε μέρα."
"Τότε κάναμε τεστ κάθε τρεις μέρες, τώρα θα κάνουμε κάθε μέρα."
"Θα βρούμε τον ιό
και θα τον περιορίσουμε."
"Θα είσαι εντάξει." Λέω "Γάμα το, ας το κάνουμε".
Μετά από δέκα μέρες παραστάσεων,
έρχεται ο Ντέιν και λέει "Φίλε,
Μου έδωσε μπάφο ο Jay-Z".
Λέω "Τι;" Λέει "Μου έδωσε μπάφο ο Jay-Z".
Λέω "Είναι εδώ;"
Λέει "Όχι, έχει εταιρεία με μπάφους
και μου έστειλε τσιγαριλίκια".
"Θες; Πάμε μια βόλτα με το αμάξι σου να τα καπνίσουμε."
Λέω "Ο Ντέιβ Σαπέλ έχει μπάφο του Jay-Z
και ρωτάει τον Μο αν θα τον καπνίσουν μαζί".
"Φυσικά, θα το ρουφήξω όλο."
Πάμε βόλτα και σκάει τον μπάφο.
Έπρεπε να το ξέρω!
Τραβάει μια τζούρα και κάνει έτσι.
Λέω "Είσαι καλά, Ντέιβ;"
Λέει "Ναι, μια χαρά".
"Καλά είμαι. Ο μπάφος του Jay-Z σε κάνει ν' ακούγεσαι σαν τον Jay-Z."
"Ναι!"
Πήρα τον μπάφο, τράβηξα μερικές τζούρες, λέω
"Ιεχωβά!"
Το κάπνιζα.
Γελάσαμε, ωραία βόλτα.
Άφησα τον Ντέιβ, γιατί σε μισή ώρα είχαμε παράσταση.
Άρχισα να του στέλνω μηνύματα, "Αδερφέ,
θες να έρθω να σε πάρω;"
"Υπάρχουν καλεσμένοι, να έρθω αργότερα;"
Δεν απαντούσε. Λέω "Περίεργο".
"Ντέιβ, μόλις σε αφήσαμε. Αυτό είναι παράξενο."
Και μετά κάποιο φίλοι
έστελναν μηνύματα, δεν είχαν νέα του για καιρό.
Έλεγαν "Φίλε, είναι καλά ο Ντέιβ;"
Λέω "Ναι, μια χαρά".
"Δεν τον ξέρετε, είναι κολλητός μου."
"Τι εννοείτε;"
"Μαζί ήμασταν."
Και μου έστειλαν ένα λινκ.
Λέω "Τι έχει το λινκ;"
Το πάτησα και άνοιξε.
Στην πρώτη σελίδα του TMZ,
"Ο Ντέιβ Σαπέλ θετικός στον COVID".
Λέω "Δεν είναι αλήθεια!"
Και μετά είπα "Γαμώτο,
το TMZ έχει πάντα δίκιο, οι μαλάκες".
Λέω "Πώς το ήξεραν πριν από εμένα;"
"Μόλις άφησα τον Ντέιβ."
"Τους πήρε, πριν πάρει εμένα."
"Γαμώτο. Αυτό είναι άσχημο."
Μετά προσπάθησε να το αρνηθεί.
Πάω και του λέω
"Ντέιβ, ήταν μαλακία που με κόλλησες δεύτερη φορά".
Λέει "Δεν μπορείς να το αποδείξεις, Μο".
Λέω "Αδερφέ, όταν βγήκες θετικός, καπνίζαμε μαζί μπάφο".
"Λεπτά, πριν βγεις θετικός."
Σωπαίνει και λέει
"Λυπάμαι που σε κόλλησα COVID".
Και μετά λέει "Ξεκόλλα, δεν είναι AIDS".
Και περπάταγε έτσι.
Τελείωσε;
Όντως;
Εγώ τελείωσα, το κόλλησα δυο φορές.
Ο Φάουτσι είπε "Μόνο επτά άτομα στον κόσμο
το κόλλησαν δυο…"
Μαλακίες!
Είμαι ιδιαίτερος, αλλά όχι τόσο, Φάουτσι.
Τελείωσα, το κόλλησα δυο φορές.
Κι έκανα το εμβόλιο, τελείωσα.
Τελείωσα. Έκανα το εμβόλιο της Pfizer.
Αυτό ήθελα.
Όλοι έχουν το αγαπημένο τους, εγώ έκανα Pfizer. Θέλω…
Θέλω Γερμανό επιστήμονα για το δικό μου, καταλαβαίνετε;
Να λέει ο τύπος "Γιάβι, πώς είναι το Pfizer; Ναι!"
"Ξέραμε ότι ερχόταν απ' τη Γιουχάν,
ο COVID, και ξεκινήσαμε νωρίτερα."
"Ναι! Έχουμε το εμβόλιο! Το Pfizer!"
Αυτό θέλω.
Το ποιο;
"Ναι!"
"Ναι, είναι καλό, έχουμε το Pfizer."
"Εσείς έχετε το Pfizer; Εγώ έχω το Pfizer."
Δεν κάνω το Johnson & Johnson. Δεν το κάνω αυτό.
Δεν χρησιμοποιώ καν τα κανονικά τους προϊόντα.
Φτιάχνουν πάρα πολλά για το καλό μου.
Θα σας πω "Τι έχει μέσα το Johnson & Johnson;"
"Δεν ξέρω, φίλε, εμείς
ξεκινήσαμε με λίγο δηλητήριο φιδιού
και προσθέσαμε ταλκ Johnson & Johnson, για να το δέσουμε."
"Λίγο βρεφικό λάδι Johnson & Johnson,
για να γίνει πιο υδαρές."
"Και βάλαμε και ένα μωρό μέσα."
"Ένα ολόκληρο μωρό."
"Και τελειώσαμε με λίγη άγρια γαλοπούλα!"
"Κατάλαβες;"
"Πόσες δόσεις;"
"Δεν έχει δόσεις, πάει από στόμα σε στόμα."
"Έλα τώρα…"
Είναι τελείως παράλογο.
Είναι παράλογο να έχουν προφορά τα εμβόλια.
Τι είναι το Moderna;
"Έχεις το derna, αδερφέ;"
"Με μία δόση, γίνεσαι ανάπηρος.
Κατάλαβες. Ας το κάνουμε."
Το derna.
Γαμώτο!
Έτσι νιώθω μέσα μου.
Έτσι νιώθω μέσα μου συνέχεια. Γαμώτο.
Συνέχεια.
Γαμώτο.
Το γαμώτο δεν είναι αρκετά δυνατή λέξη, για να είμαι ειλικρινής.
Δεν είναι δυνατή.
Μόλις μιλήσεις μια άλλη γλώσσα,
συνειδητοποιείς
ότι η αγγλική γλώσσα
είναι σαν νεογέννητο.
Είναι μια νέα γλώσσα.
Εγώ μιλάω αραβικά. Τα αραβικά είναι αρχαία γλώσσα.
Τα αγγλικά είναι σαν μωρό. Θέλουν να μεγαλώσουν
και να γίνουν αραβικά και…
Όντως…
Όχι, δεν πειράζει.
Είναι σαν μωρό.
Δεν έχει βάθος,
δεν είναι δυνατή. Όπως το "γαμώτο",
δεν είναι τίποτα, ένα θαυμαστικό.
Ακόμη και οι χαιρετισμοί στ' αραβικά
είναι μεγάλοι.
Οι χαιρετισμοί λένε "Να έχεις ειρήνη".
"Να έχεις ειρήνη."
"Να έχεις το έλεος του Θεού."
"Να σε φωτίσει το θεϊκό φως."
"Και εσένα."
"Να προστατεύει τη γενιά σου…"
"Φίλε, να πάρω τα τσιγάρα, για να φύγω;"
Είναι πολλά.
Είναι πολλά. Στα αγγλικά λέμε "Γεια".
Αυτό είναι, τέλος.
Τέλος.
"Πώς πάει; Με τα πόδια;"
Αυτό μόνο, τίποτε άλλο.
Τίποτα.
Όταν κάποιος σε βρίζει στ' αγγλικά,
μπορείς να φύγεις
στο 99,9% των περιπτώσεων,
αν δεν συγχυστείς.
Αλήθεια, παλιό, αλλά καλό.
"Άντε γαμήσου!"
"Δεν θέλω να γαμηθώ."
Και μπορείς να φύγεις.
"Άντε γαμήσου!"
"Ξέρεις κάτι; Τελευταία έχω πολύ ένταση,
ίσως πρέπει να πάω να γαμηθώ."
"Γαμώ τη μάνα σου."
"Όχι τη μάνα μου, αλλά…"
"Η πρώην γυναίκα μου είχε παιδί από προηγούμενο γάμο,
μάλλον γάμησα τη μάνα του."
"Επίσης, ο πατέρας σου έχει γαμήσει τις περισσότερες μάνες."
"Είσαι μαλάκας!"
"Ξέρεις κάτι, το μάτι δεν βλέπει τον εαυτό του."
"Δεν βλέπω πότε γίνομαι μαλάκας,
ευχαριστώ που με έκανες καλύτερο."
Και φεύγεις.
"Είσαι μουνί!" "Ναι, το δέχομαι."
Δεν ξέρω γιατί το μουνί συνδέεται με την αδυναμία.
Το μουνί, μεταφορικά και φυσικά, είναι πολύ δυνατό.
Πολύ δυνατό!
Είναι αλήθεια.
Απολύτως αλήθεια.
Είναι πολύ δυνατό, γεννάει μωρά.
Μια ανθρώπινη ζωή.
Κιλά ανθρώπινης σάρκας
βγαίνουν από τη μικρή τρύπα. Έξω!
Και βγάζει και δυο ταυτόχρονα. Έξω!
Μπορεί να βγάλει τρία. Έξω.
Και αναγεννάται… έτσι.
Σχεδόν όπως ήταν.
Σχεδόν. Ακριβώς όπως ήταν.
Ίσως αν γελάσετε ή βήξετε, κατουριέστε, αλλά γενικά…
είναι εκεί.
Έτοιμο για εσάς ξανά.
Ο φίλος μου ο Κρις
έβγαλε πέτρα στο νεφρό από το πουλί του.
Σχεδόν πέθανε.
Έλεγε "Θεέ μου, τι μου συμβαίνει;"
"Ας με σκοτώσει κάποιος!"
Και ήταν ένας κόκκος άμμου, που βγήκε απ' το πουλί του.
Οι γυναίκες "Έξω!" Επιστρέφουν.
Ο μικρός κόκκος άμμου…
Πάρτε το πουλί να πάρω το μουνί, πάντα.
Αραβικές βρισιές.
Είναι πολύ ωμές.
Τόσο ωμές, που δεν τις χρησιμοποιώ. Ειλικρινά…
Ξεκινάμε και θα το χτίσουμε.
Όπως το "Kes Emak", που σημαίνει
"Γάμα το μουνί της μάνας σου!"
Πολύ συγκεκριμένο.
Το πάμε σε άλλο επίπεδο.
"Kes Emak Eli Nafadek", που σημαίνει…
Δυο άτομα, "Ναι, ξέρω τι σημαίνει."
Όλοι οι άλλοι ανυπομονούν, "Τι σημαίνει;"
"Kes Emak Eli Nafadek", που σημαίνει
"Γάμα το μουνί που σε πέταγε!"
Πω πω!
Astaghfirullah, ξέρω ότι είναι τρελό.
Όλοι είδαν το μωρό που έπεσε.
Είναι μια οπτική βρισιά.
Αυτή είναι από τις αγαπημένες μου.
"Yela3n Tarekhek", που σημαίνει
"Γαμώ την ιστορία σου."
"Την προ-προγιαγιά μου;" "Όχι, μαλάκα,
από την απαρχή του χρόνου."
"Μέχρι σήμερα και όλα τα ενδιάμεσα, και στο μέλλον,
γάμα το DNA σου."
Astaghfirullah, δεν το θέλω αυτό.
Είναι πολλά.
Ακόμη και οι δυτικές χειρονομίες
δεν είναι κάτι τρελό. "Άντε γαμήσου."
Στην Αγγλία είναι το ανάποδο σύμβολο ειρήνης. Μπέρδεμα.
"Άντε γαμήσου."
Και λένε "Όχι, είναι απ' τον πόλεμο".
Εγώ λέω "Άντε γαμήσου".
"Δεν είναι τόσο ωραίο."
Οι Άραβες το πάμε σε άλλο επίπεδο.
Από το πλάι, λέμε BeTizik, έτσι.
BeTizik, έτσι.
Μια μικρή κίνηση.
BeTizik, έτσι.
Κουνάμε. BeTizik, έτσι.
BeTizik, έτσι…
Σημαίνει "Στον κώλο σου." Αυτό σημαίνει.
Αν υπάρξει σύγχυση, βγάζετε το άλλο χέρι έτσι
και λέτε "BeTizik", έτσι.
Και το κουνάτε.
Το κουνάτε, μέσα στον κώλο, έτσι!
Νομίζω ότι πολλοί θα φύγουν από δω έτσι
"Γεια, Κάιλ." "Ναι."
"BeTizik, αδερφέ!"
Γαμώτο!
Μεξικανοί. Λατρεύω τους Μεξικάνους.
Αν μεγαλώνεις στο Έιλιφ, δεν μπορείς…
Δεν μπορούμε, δεν μπορείς…
Μεγαλώνεις με Μεξικάνους.
Και ακούονται σαν να πονάνε.
"Έλα, αδερφέ, ας αράξουμε."
"Eίσαι καλά;" "Ναι, μια χαρά, αδερφέ."
"Σίγουρα;"
Λατρεύω τους Μεξικανούς. Είναι ανθεκτικοί, εργάζονται σκληρά.
Και είναι γαμημένη η συζήτηση για την ανέγερση τείχους.
Αυτό δεν λειτούργησε ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία.
Και συνεχίζουμε τις ίδιες μαλακίες.
Πρώτον, είναι Μεξικανοί.
Τα πιο δημιουργικά άτομα.
Τόσο δημιουργικά, που οι Παλαιστίνιοι κρατάνε σημειώσεις.
Όταν ο Ελ Τσάπο βγήκε απ' το τούνελ με μηχανή,
λέγαμε "Αμπντάλα, έλα να δεις."
"Έβαλε τη μηχανή μέσα στο τούνελ."
"Το χρειαζόμαστε στην πατρίδα. Ya Habibi Ya Allah."
Δεν θα σταματήσεις τους Μεξικανούς. Δεν θα λειτουργήσει.
Αν βάλεις τείχος, θα έρθουν με εναέρια τροχαλία.
Θα λένε "Χοσέ, είμαι έτοιμος".
Σπρώξε με, μαλάκα. Έλα, γαμώ τη μάνα σου.
Εσείς θα λέτε "Τα κατάφερε;"
"Δεν ξέρω."
"Δεν έπεσε στο τραμπολίνο."
"Η εναέρια τροχαλία είναι δύσκολη."
"Θέλει συγχρονισμό."
Αν ήμουν Μεξικανός στο Μεξικό,
θα έκανα το αντίθετο.
Αλήθεια.
Θα έλεγα "Ξέρεις κάτι;"
"Θα χτίσουμε ένα τείχος."
"Θα χτίσουμε τείχος, δεν θα έρχεστε στο Κανκούν. Πώς σας φαίνεται;"
Πώς σας φαίνεται;
Αυτό είναι.
Όλες οι λευκές…
Όλες οι λευκές θα κλαίνε στην Αμερική.
Θα λένε "Θεέ μου,
ήθελα να πάω στο Κανκούν στις διακοπές της άνοιξης".
"Γιατί είναι ρατσιστές; Δεν το καταλαβαίνω."
"Τώρα πρέπει να πάω στο Πουέρτο Βαγιάρτα."
Κι αυτό στο Μεξικό είναι. "Θεέ μου!"
Λατρεύω τους Μεξικανούς. Λατρεύω την προφορά τους. Έχει πολλή πλάκα.
Λένε "Έλα ν' αράξουμε".
Αστείο. Οι Γερμανοί διασκεδάζουν.
"Ναι, είναι υπέροχα εδώ."
Τους κοροϊδεύω συνέχεια.
Με τους Ρώσους, όμως, δεν παίζω.
Δεν κοροϊδεύω κανέναν που λέει "Τι μου είπες;"
"Κοροϊδεύεις την οικογένειά μου; Τι μου είπες;"
Λέω "Μια χαρά, δεν σε εμπιστεύομαι".
Ένας Ρώσος με φόρμα Adidas. Είμαι καλά.
"Τι μου είπες; Κοροϊδεύεις;"
"Τι είπες;" "Τίποτα, αδερφέ."
"Τίποτα."
Δεν κοροϊδεύω κάποιον με ρώσικη προφορά
και όσους έχουν αυτιά πυγμάχου.
Δεν τους κοροϊδεύω.
Αν μιλάς έτσι και έχεις αυτιά πυγμάχου,
ούτε εσένα κοροϊδεύω.
Έτσι ήξερα ότι ο Χαμπίμπ Νουρμαγκομέντοφ
θα γινόταν ο καλύτερος μαχητής MMA.
Ο καλύτερος.
Μιλάει έτσι και έχει και τα αυτιά.
Γάμησέ το, δεν σε κοροϊδεύω.
Έχεις κότσια. Και ο τρόπος που μιλάει είναι τρομακτικός.
"Λες ότι αξίζεις; Ότι έρχεσαι απ' τον δρόμο;"
"Εγώ μεγάλωσα σε βουνό."
"Τι σημαίνει αυτό;"
"Τι σημαίνει;"
"Τι εννοείς ότι μεγάλωσες εκεί;"
"Τι έκανες εκεί;"
Κι έλεγε τρελά πράγματα. "Θες να πλακωθούμε;"
"Θα αλλάξω τη μούρη του."
"Γιατί, είναι πατατοκέφαλος; Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό."
Δεν τον κοροϊδεύεις. Ο τύπος πάλεψε με αρκούδες, όταν ήταν οκτώ.
Ψάξτε το. Πάλεψε με αρκούδες,
όταν ήταν οκτώ χρονών παιδί.
Οι μόνοι που το κάνουν αυτό είναι οι Νταγκεστάνοι.
Υπάρχουν επίπεδα στους Ρώσους. Υπάρχουν οι κανονικοί Ρώσοι,
οι Τσετσένοι και οι Νταγκεστάνοι!
Είναι σε άλλο επίπεδο, όπου παλεύουν με αρκούδες.
Από την παιδική ηλικία. Για τι στο καλό μιλάμε;
Ο πατέρας του, ας αναπαυθεί εν ειρήνη, ήταν από τους μεγαλύτερους
προπονητές όλων των εποχών.
Πώς συνέβη αυτή η συζήτηση;
Πήγε στον μπαμπά του και είπε "Μπαμπά".
"Μπαμπά, θέλω να γίνω πρωταθλητής."
"Προπόνησέ με, σε παρακαλώ, μπαμπά."
Λέει "Γιε μου, δεν είσαι έτοιμος".
"Όχι, είμαι έτοιμος, σε παρακαλώ."
"Προπόνησέ με, μπαμπά." "Καλά."
"Πάω να φέρω αρκούδες. Για να δούμε."
Φέρνει αρκούδα στο σπίτι. Τι είπε η μάνα του;
"Γλυκέ μου, τι τη θες την αρκούδα;"
"Ξέρω."
"Ηρέμησε, αρκούδα."
"Έφερα την αρκούδα."
"Έφερα την αρκούδα. Θα παλέψει με τον Χαμπίμπ."
"Ο Χαμπίμπ θα γίνει μεγάλος πρωταθλητής."
"Θα νικήσει το ρατσιστικό ξωτικό στο μέλλον."
"Θα σώσει το Ισλάμ. Alhamdulillah. Πάμε."
Μην μπλέκετε με Ρώσους.
Με τους Γερμανούς τα βάζω κάθε μέρα.
"Ναι, είναι υπέροχο."
Έκανα την προφορά στην πρώτη παράσταση
και πολλοί μου έστειλαν μήνυμα "Φίλε,
ακούγεσαι σαν την κάμπια στο Ζουζούνια."
Λέω "Καμία σχέση." Μετά την είδα και είπα
"Γαμώτο, ακούγομαι όντως σαν την…"
"Κοιτάξτε τα φτερά μου. Είμαι μια όμορφη πεταλούδα."
Ό,τι να 'ναι.
Είναι ευλογία να βρισκόμαστε. Θα σας πω κάτι.
Ειλικρινά,
έχω θυμώσει μ' αυτό που μας έκαναν. Αλήθεια.
Τον φόβο που δημιούργησαν.
Και τον διαχωρισμό που δημιούργησαν.
Είναι εξοργιστικό.
"Ποιους ψηφίζεις; Τους κόκκινους ή τους μπλε;"
Τι είμαι, με τους Bloods ή με τους Crips; Αυτό άκουγα μόνο.
Είστε όλοι γκάνγκστερ.
Εγώ είμαι με τον λαό.
Πάντα θα είμαι με τον λαό. Αυτό πιστεύω εγώ.
Όταν πέρασε ο τυφώνας,
ο γείτονάς μου, ο Σκοτ, ο χωριάτης Σκοτ,
ήταν ο καλύτερος. Είναι πάντα προετοιμασμένος.
Εγώ δεν προετοιμάζομαι ποτέ, γιατί ξέρω ότι προετοιμάζεται εκείνος.
Λέει πάντα "Ναι, έχω γεννήτριες".
"Ναι, Μοχάμεντ, σε καλύπτω." Καταλάβατε.
Όταν πήγα, με βοήθησε.
Χρησιμοποίησα το ρεύμα του, έβαλα την επέκταση
μέχρι το δικό μου σπίτι.
Αυτό είναι το θέμα. Θέλουν να μας διασπάσουν, αλλά η αλήθεια είναι
ότι οι Μοχάμεντ στο Τέξας
τα πάνε μια χαρά με τους χωριάτες Σκοτ.
Γάμα αυτά που λένε.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Θέλουν να προωθήσουν μια συγκεκριμένη ατζέντα
και πιστεύω σε εμάς.
Αλήθεια. Πιστεύω σε εμάς και μετά
ταξιδεύω, και πάω στο αεροδρόμιο,
και συνειδητοποιώ πόσο κατακερματισμένοι είμαστε.
Η ανθρώπινη φυλή είναι χάλια.
Είμαστε χάλια.
Ζούμε στις φούσκες μας.
Κανείς δεν προσέχει τον διπλανό του.
Όλοι… Θα το δείτε στο αεροδρόμιο.
Περπατάς και ξαφνικά ο μπροστινός σου σταματάει
και κοιτάει πάνω.
"Τι έχει εκεί πάνω;" "Θα σου πω τι έχει πίσω σου, μαλάκα."
"Εκατοντάδες κόσμο,
να προσπαθεί να πάει κάπου."
"Αυτό έχει."
"Τι πρόβλημα έχεις;"
"Φύγε από τη μέση."
Αν ταξιδεύεις
με βαλίτσα χωρίς ροδάκια,
είσαι μαλάκας.
Την κουβαλάς στον ώμο σου. Είσαι ένα χάλι.
Γλιστράει. "Συγγνώμη."
Υπάρχουν και ροδάκια, τι πρόβλημα έχεις;
Αν έχεις βαλίτσα με δυο ροδάκια,
πας έτσι "Γεια".
Δες πόσο χώρο πιάνεις πίσω σου.
Γιατί το κάνεις αυτό; "Γεια."
Τι στον διάολο κάνεις; Υπάρχουν και τα τετράτροχα.
Έτσι πας με τέσσερα ροδάκια.
Ένας έξυπνος άνθρωπος.
Πας μπροστά, πας πίσω με τη μαλακία.
Κάνεις προσποίηση και συνεχίζεις.
Αν έχεις μωρό, το βάζεις από πάνω και προχωράς.
Αν έχεις τετράτροχη, αλλά χρησιμοποιείς μόνο τα δυο ροδάκια,
μάλλον είσαι ο μεγαλύτερος μαλάκας απ' όλους.
Δεν διαβάζουμε ούτε τους αριθμούς.
Πάμε στην πύλη επιβίβασης
και λένε "Επιβίβαση…"
"Επιβίβαση πύλης ένα."
"Είμαι στην επτά, μπορώ να μπω;"
"Τι στο…" "Είμαι στην οκτώ, αφού μπαίνει η επτά."
"Φύγετε από τη μέση. Τι κάνετε;"
Μετά μπαίνεις στο αεροπλάνο
και μπαίνουν αυτοί με τις βαλίτσες χωρίς ροδάκια.
Χτυπάνε όλον τον κόσμο.
Δεν έχουν ιδέα, απλώς…
Και μπαίνουν οι μαλάκες με τις βαλίτσες με δυο ροδάκια.
Τις σέρνουν πίσω τους
και κολλάνε! Σε κάθε κάθισμα.
"Συγγνώμη."
Γύρνα τη, μαλάκα, να βλέπεις πού πας.
Χρησιμοποίησε τα μάτια σου.
Κάνε μανούβρες.
Τρελαίνομαι.
Οι αεροσυνοδοί, χωρίς παρεξήγηση…
Κάτσε να τελειώσω την ιστορία.
Δεν είναι καλό.
Δεν θα σώσουν κανέναν.
Παίρνουν τη δουλειά τους πολύ σοβαρά.
Όταν κάποιος έχει πρόβλημα, λένε
"Υπάρχει γιατρός εδώ; Επειδή
δεν ξέρω τι κάνω. Παρακαλώ, κάποιος".
Έχεις μια μικρή τσάντα με θήκη
και την αφήνεις στο πάτωμα. Σκατά.
"Πρέπει να βάλουμε την τσάντα
εδώ πάνω." Παθαίνουν έμφραγμα. "Πρέπει να βάλουμε
την τσάντα επάνω, για την απογείωση. Θα σας τη δώσουν
αμέσως μετά την απογείωση."
"Αφού θα τη δώσετε, μετά την απογείωση,
αμέσως μετά την απογείωση,
γιατί να τη βάλω εξαρχής;"
"Σε περίπτωση που χρειαστεί
να εκκενώσουμε επειγόντως." "Θα εκκενώσουμε το αεροπλάνο;"
"Στα 240 χλμ. την ώρα;"
"Τι στον διάολο εννοείς;"
"Πρέπει να πάρουμε την τσάντα."
"Σύμφωνα με τον FA…"
Εκτός λειτουργίας.
Εκτός λειτουργίας, γαμώτο.
Οι ανακοινώσεις ασφαλείας. Θεέ μου.
"Βάλτε τις ζώνες σας."
"Γιατί θα σας σώσει τη ζωή."
"Να η ζώνη,
από τα 35,000 πόδια
θα βουτήξεις στον θάνατό σου."
"Σε αιωρούμενο βράχο στο διάστημα."
"Αυτό θα σας σώσει, η ζώνη." Όχι.
Θέλουν απλώς να κάθεσαι στο κάθισμα,
αφού πέσει το αεροπλάνο.
Δεν θέλουν να προσλάβουν τρίτη εταιρεία να ψάχνει τους μαλάκες.
Αυτό είναι.
Δεν θέλουν.
Θέλουν να πάνε, μετά την πτώση, να πουν
"Άνταμς 3F. Να τος".
"Ο περισσότερος, τουλάχιστον."
Μόνο αυτό θέλουν.
Γιατί αν πίστευαν ότι η ζώνη σώζει ζωές,
θα έλεγχαν κάθε άτομο
λες και ήταν σε τρενάκι λούνα παρκ.
Θα έλεγαν "Είσαι μια χαρά".
"Σχεδόν νεκρός, Ραλφ!"
"Σχεδόν νεκρός."
Δεν τα κάνουν αυτά.
Απλώς περνούν. "Είστε μια χαρά, τέλεια."
Μια αεροσυνοδός μου έκανε τσαμπουκά "Όχι, Μο,
αν κάνουμε έκτακτη προσγείωση
και έχουμε αναταράξεις,
μπορεί να πεταχτείς και να σπάσεις τον αυχένα!"
Λέω "Αυτό θέλω, να σπάσω τον αυχένα".
"Θέλω να κάνω έτσι, ενώ οι υπόλοιποι
θα ουρλιάζουν για τη ζωή τους. Αυτό θέλω."
Και όσο οι άλλοι θα λένε "Θεέ μου, θα πεθάνουμε!"
Εγώ είμαι ήδη νεκρός, μια χαρά.
Θα χτυπάω τους μαλάκες με βαλίτσες χωρίς ροδάκια.
Αυτό θέλω.
Ναι, θυμάμαι,
αν χάσουμε την πίεση στην καμπίνα,
πρώτα εγώ. Γάμα το μωρό.
Κατεβαίνει το πραγματάκι με το οξυγόνο. Πρώτα εγώ, γάμα το μωρό.
Δεν το λέω εγώ, εκείνοι το λένε.
Πέταξα από Νέα Υόρκη προς Χιούστον.
Ζω εδώ, αλλά πετάξαμε από Νέα Υόρκη προς Χιούστον
και δεν υπήρχε καμία υδάτινη μάζα.
Αλλά ασχολούμαστε με το σωσίβιο.
Το βάζεις και
δένεις μπροστά.
Τραβάς το κορδόνι, έτσι.
Και θα φουσκώσει.
Αλλά αν δεν φουσκώσει, μην πανικοβληθείτε!
Έχει καλαμάκι εκεί.
Που χρειάζεται μια ανάσα.
Μια μαγική ανάσα.
Το κάνουν να δείχνει τόσο εύκολο.
"Μια χαρά θα είστε."
Μωρή, έχεις προσπαθήσει να φουσκώσεις
κάτι χειροκίνητα ποτέ;
Το έκανα στο πισίνα πάρτι του ανιψιού μου.
Σχεδόν ψόφησα για να φουσκώσω τα φουσκωτά.
Μου λες ότι ενώ πέφτει το αεροπλάνο, θα είμαστε…
Νεκροί.
Μην ανησυχείτε, έχει δεύτερο και τρίτο επίπεδο προστασίας.
Έχει και φωτάκι που αναβοσβήνει.
Δεν είναι καν φως, είναι ανακλαστικό φως
σαν κέρμα, δεν σας κάνω πλάκα.
Σαν ένα κέρμα και μια σφυρίχτρα.
Στους τεράστιους, ανακλαστικούς ωκεανούς της Γης,
έτσι θα βρουν τους μαλάκες.
"Εδώ είμαι."
"Εδώ ακριβώς."
"Δεν βρήκατε το αεροπλάνο της Μαλαισίας."
"Ένα ολόκληρο τζετ."
Θα με βρείτε να επιπλέω.
"Εδώ είμαι."
Μόλις έμαθαν όλοι οι θαλάσσιοι θηρευτές την τοποθεσία σου.
Πέθανες. BeTizik σας λέω.
Γαμώτο!
Πρώτη φορά στη ζωή μου ένιωσα έτσι.
Είμαι πρόσφυγας που ήρθα στην Αμερική, Πλέον, είμαι Αμερικανός πολίτης.
Αλλά για πρώτη φορά
όσοι κορόιδευαν το Τέξας στην Καλιφόρνια,
στη μέση της πανδημίας,
λέγανε "Πρέπει να πάμε στο Τέξας". Ναι;
"Πρέπει να έρθετε εδώ;" Πρώτη φορά ένιωσα έτσι,
"Γυρίστε από εκεί που ήρθατε, μαλάκες."
"Γαμάτε τα κτηματομεσιτικά μας."
"Γυρίστε πίσω." Έτσι νιώθω.
Έτσι νιώθω.
Έλεγα "Κατανοώ γιατί το κάνουν. Ένιωθα καλά."
Είμαι Αραβο-Αμερικανός. Αυτό είμαι.
Δεν το έκανα.
Παλαιστίνιο-Αραβο-Αμερικανός. Είναι…
Ακούστε.
Ευχαριστώ.
Εντάξει, πάμε έτσι, φύγαμε.
Το θέμα είναι ότι δεν το κάνω για το χειροκρότημα.
Το έκανα, για να σας δείξω ότι έτσι ταυτοποιείσαι.
Είμαι Αραβο-Αμερικανός. Έτσι πάει στην Αμερική.
Αν δεν είσαι λευκός,
βάζεις κάτι, πριν το Αμερικανός.
Εκτός από όταν αγοράζω όπλο, η μοναδική περίπτωση.
Όταν αγοράζεις όπλο στο Τέξας, η πρώτη ερώτηση είναι
"Είσαι ισπανόφωνος;"
Πολύ ρατσιστικό. "Όχι."
Έπειτα "Είστε Αφρο-Αμερικανός;" "Όχι."
Δεν υπάρχει Αραβο-Αμερικανός.
Λέω "Γάμα το, σήμερα είμαι λευκός".
"Δώσε μου το δίκαννο με διαμέτρημα 12."
Αλλά όλες τις άλλες φορές,
όλες τις άλλες φορές είμαι Αραβο-Αμερικανός.
Δεν είσαι λευκός στην Αμερική, έχεις κάτι, πριν το Αμερικανός.
Έτσι πάει.
Έτσι είναι η κατάσταση.
Εκτός αν είσαι λευκός, είσαι μόνο λευκός.
Οι υπόλοιποι έχουν κάτι, πριν το Αμερικανός.
Ακόμη και οι ιθαγενείς, είναι ιθαγενείς.
Ιθαγενείς Αμερικάνοι. Ταυτοποιούμε
τους Ιθαγενείς Αμερικάνους.
Αφρο-Αμερικανοί. Πολλοί μαύροι φίλοι μου δεν έχουν πάει Αφρική.
Ωστόσο, είναι Αφρο-Αμερικανοί.
Μεξικανοί Αμερικάνοι, Ασιάτες Αμερικάνοι και τα λοιπά.
Εκτός των λευκών.
Αν είσαι λευκός, βγήκες από τα χωράφια του Οχάιο.
Και επεκτάθηκες σε όλη την ύπαιθρο.
Μα την Ημέρα του Αγίου Πατρικίου, λες
"Ο προ-προπάππος μου ήταν ένα τέταρτο Ιρλανδός".
Αυτό είμαι, Αραβο-Αμερικανός. Και πρέπει να πω,
ως Αραβο-Αμερικανός,
θεωρώ συναρπαστικό να βλέπω την κουλτούρα μας
να διαδίδεται στη Δύση.
Είναι πολύ συναρπαστικό.
Είναι πολύ ωραίο.
Αν δεν ξέρεις τι είναι ο ναργιλές,
είσαι πολιτιστικά αδαής.
Αν δεν ξέρεις τον ναργιλέ,
"Δεν ξέρεις τι είναι ο ναργιλές, Ντενίζ; Πού ζεις;"
"Είναι κάτι σαν μπονγκ, σαν…
στολισμένο και παίρνει
διάφορες γεύσεις καπνού. Και έχει
μια πίπα που βγαίνει έξω. Και απλώς…"
"Το φυσάς. Με δυο πίπες
μπορούμε να το κάνουμε μαζί, Ντενίζ. Θεέ μου."
Το είδαν οι λευκοί αυτό, είναι απίθανο.
Τους το αναγνωρίζω. Του έβαλαν μπαταρία και έβαλαν
μια κεφαλή από πάνω,
με ένα μυστήριο υγρό, που κανείς δεν αμφισβητεί.
Όλοι κυκλοφορούν έτσι…
"Είναι απολύτως υγιές."
"Ποτέ δεν έχω δει τόσο καπνό να βγαίνει από ναργιλέ."
"Πόσο μάλλον από αυτό."
"Αλλάζετε τον καιρό καθημερινά."
"Τι στον πούτσο συμβαίνει;"
"Όχι, είναι υγιές."
"Δεν μπορεί, έχει μπαταρίες
συνδεδεμένες σε μέταλλο. Σίγουρα τη γάμησες."
"Σταμάτα να το κάνεις."
Το πρώτο δελτίο ενημέρωσης κοινού.
Το δεύτερο δελτίο ενημέρωσης κοινού,
κάτι που η Redd Foxx προσπάθησε να πουλήσει στην Αμερική
στις αρχές του '70.
Και οι πιο πολλοί Μουσουλμάνοι, που ζουν στη Δύση,
αναρωτιούνται γιατί
κανείς δεν πλένει τον κώλο του. Θα το πω.
Είναι περίεργο.
Πλένετε τους κώλους σας.
Είναι περίεργο που οι μπιντέδες δεν είναι συνηθισμένοι, καταλάβατε;
Γιατί έχουμε μόνο χαρτί τουαλέτας;
Αυτό είναι. Φύλλα, χαρτί τουαλέτας,
μωρομάντηλα και νερό.
Γιατί να το κάνεις αυτό;
Είναι προφανές, όλοι γλείφουν κώλους.
Κανείς δεν πλένει τον κώλο του. Είναι τρελό.
Αν γεμίσεις σκατά, λες
"Θεέ μου, γέμισα σκατά". Και πλένεσαι αμέσως.
Λες "Καθάρισα τώρα".
"Έβγαλα τα σκατά".
Αλλά όταν τα κάνεις, λες "Είμαι εντάξει". Και φεύγεις…
Ήρθε ο ξάδερφός μου από την πατρίδα.
Λέει "Θέλω να δοκιμάσω το πεντάστερο ξενοδοχείο". Λέω "Αδερφέ,
φυσικά, απόλαυσέ το".
Και πήγε. Είπα "Φίλε, θα σε πάρω
το μεσημέρι απ' το εμπορικό, την επόμενη". Μου λέει "Εντάξει".
Τον πήρα την επόμενη μέρα
και τον είδα ότι ήταν πολύ εκνευρισμένος.
Λέω "Τι συμβαίνει;"
Ήταν έτσι. Λέω "Τι συμβαίνει;"
Λέει "Allah Yoqrifhem".
"Allah Yoqrifhem".
Λέω "Μη φωνάζεις Αλλάχ στη μέση του εμπορικού,
τι κάνεις;"
"Ηρέμησε."
"Ποιο είναι το πρόβλημα;" Λέει "Δεν έχουν μπιντέ".
"Δεν έχουν μπιντέ σε πεντάστερο ξενοδοχείο!"
"Όχι σε ένα, δυο, τρία ή τέσσερα αστέρια,
σε πεντάστερο ξενοδοχείο! Δεν έχει μπιντέ."
"Όποτε πάω τουαλέτα, πρέπει να κάνω ντους."
"Έκανα πέντε ντους σήμερα, Μο."
"Ανησυχώ περισσότερο για το εντερικό σου."
"Πέντε χεσίματα, πριν το μεσημέρι. Τι κάνεις;"
"Μην τρως τόση σαβούρα."
Ήρθε ο φίλος μου ο Νικ.
Ανακαίνισα τις τουαλέτες, μετά το πρώτο μου σόου στο Netflix.
Έβαλα αυτές τις γιαπωνέζικες.
Και ο φίλος μου ο Νικ μπήκε στο μπάνιο.
Βγαίνει αμέσως έξω. Λέει "Μο,
γιατί έχει χειριστήριο η τουαλέτα;"
Λέω "Γιατί έχει ενσωματωμένο μπιντέ και πιστολάκι μαλλιών".
Λέει "Τι είναι ο μπιντές;"
"Δεν ξέρεις τι είναι ο μπιντές;" "Όχι".
Λέω "Θεέ μου, σε απογοήτευσα".
Ήμουν…
Λέω "Ο μπιντές είναι,
αφού κάνεις κακά,
σου ρίχνει νερό στον κώλο και τον πλένεις".
Η απάντησή του ήταν "Μπλιάξ".
Λέω "Μπλιάξ;"
"Νικ, εσύ είσαι το μπλιάξ στην κατάσταση."
Πήγαινε και πλύνε τον κώλο σου.
Έμεινε μέσα για 20 λεπτά.
Βγήκε έξω λες και βαφτίστηκε. Ήταν…
Περπατούσε με μια αυτοπεποίθηση που δεν είχα ξαναδεί.
Το δεύτερο δελτίο ενημέρωσης κοινού.
Το τρίτο
ξεκινά με ερώτηση.
Πείτε ότι είστε στον Β' Π.Π.
Πολύ σημαντικό. Πείτε ότι είστε στον Β' Π.Π. στην Αμερική.
Περπατάω στις ΗΠΑ και λέω
"Θέλετε να δοκιμάσετε σούσι;"
Θα λέγανε "Τι είναι το σούσι;"
"Το σούσι είναι γιαπωνέζικο φαγητό."
Θα λέγανε "Γιαπωνέζικο!"
"Πάρε αυτό το φαγητό από μπροστά μου!"
Μάλλον αυτό θα έλεγαν.
Τώρα φανταστείτε ότι είναι 12 Σεπτεμβρίου
του 2001
και περπατάω στις ΗΠΑ και λέω
"Θέλετε να δοκιμάσετε χούμους;"
Θα λέγανε "Τι είναι το χούμους;"
Λέω "Το χούμους είναι αραβικό φαγητό".
Θα λέγανε "Αραβικό!"
"Πάρε αυτό το φαγητό της Αλ Κάιντα από μπροστά μου!"
Μάλλον αυτό θα έλεγαν.
Ακούστε μια σημαντική διευκρίνηση,
λέγεται χούμους, με χι.
Εβραίοι, δεν λέγεται χάμους.
Δεν λέγεται χάμους.
Το "χα" είναι άλλο γράμμα στην αλφάβητό μας.
Στη γλώσσα μας το "χα" είναι άλλο γράμμα.
Δεν έχετε "χα" στη γλώσσα σας, δεν είναι δικό σας.
Κάντε μου τη χάρη, το χούμους είναι δικό μας.
Κάντε πίσω.
Έτσι είναι.
Πλέον το χούμους είναι παντού.
"Θέλω λίγο χούμους."
Παντού σκατένιο χούμους.
Οι καφετέριες έχουν χούμους.
Τα μπακάλικα έχουν χούμους.
Σε κάθε βενζινάδικο, χούμους.
Ήμουν σε πτήση και έρχεται η αεροσυνοδός
"Θέλετε ένα σνακ;"
Το κοιτάω, λέω "Τι σκατά είναι;"
Λέει "Είναι χούμους". Λέω "Δεν είναι".
Ήταν ένα μικρό κουτάκι από χυμό.
Σκίζεις τη γωνίτσα και βγαίνει ένα πατατάκι.
Και το πιέζεις να βγει.
Μεταφορικά, χέζει όλους τους προγόνους μου.
"Γάμα την ιστορία σου." Έτσι νιώθεις.
Έτσι νιώθεις.
"Γαμάω τη γιαγιά σου με κάθε σκατένιο
χούμους που βγαίνει από κει."
Δεν είναι χούμους.
Πήγα στο μπακάλικο και είχαν κάτι δείγματα
"Θα δοκιμάσετε χούμους με σοκολάτα;"
Λέω "Τι στον πούτσο, χούμους με σοκολάτα".
Και μετά έπεσα ξερός, λιποθύμησα.
Πρέπει να τα πούμε αυτά κάποια στιγμή.
Πήγα σε ένα νοτιοαφρικάνικο
εστιατόριο πολυτελείας, όταν γυρίζαμε την ταινία στην Ατλάντα.
Έρχεται ο σερβιτόρος και λέει "Αδερφέ,
έχουμε χούμους με κόκκινα φασόλια".
Λέω "Τι στον πούτσο είπες;"
Λέει "Έχουμε χούμους με κόκκινα φασόλια".
Λέω "Έχει ρεβίθια μέσα;"
Λέει "Όχι, είναι χούμους με κόκκινα φασόλια".
Λέω "Μαλάκα, το χούμους φτιάχνεται από ρεβίθια!"
Αυτά είναι ξανατηγανισμένα φασόλια.
Τηγανιτά φασόλια, αδερφέ.
"Πασάρεις μεξικάνικο φαγητό τώρα;"
"Σαν χούμους; Πάρ' το από μπροστά μου!"
Το χούμους είναι πολύ απλό.
Έχει τέσσερα υλικά, ενίοτε πέντε, αυτά.
Έχει ρεβίθια, ταχίνι,
χυμό λεμονιού, αλάτι και ενίοτε σκόρδο.
Παίρνεις το μπλέντερ.
Είναι σαν πείραμα φυσικής.
Τα βάζεις όλα μέσα και…
"Όχι, δεν αρκεί, θέλει κι άλλο ταχίνι."
Λες "Όχι, κι άλλο χυμό λεμονιού".
Λες "Γάμα το, όλο το λεμονι". Πιο πολλά ρεβίθια, πιο πολύ ταχίνι.
Λες "Γαμώτο, θέλει κι άλλο ταχίνι".
"Πιο πολύ χυμό λεμονιού."
Λες "Έχει πολύ χυμό, θέλει αλάτι".
"Ρεβίθια και ταχίνι."
"Γαμώτο, κι άλλο ταχίνι."
Λες "Είναι τέλειο".
Τώρα έχεις εννιά κιλά χούμους.
Είναι πολύ σημαντικό.
Παίρνεις λίγο χούμους και το βάζεις σε μπολ.
Βάζεις το χούμους σε μπολ!
Όχι σε πλατύ πιάτο.
Κανείς δεν βουτάει
σε πλατύ πιάτο.
Φτιάχνεις δρομάκια παντού.
Βγαίνει το χούμους απ' τα πλάγια.
Ένα χάος.
Θες μπολ, για να βουτήξεις.
Δεν τελειώσαμε. Έχεις το μπολ με το χούμους
και κάνεις τρύπα στη μέση.
Παίρνεις ωμά ρεβίθια και τα ρίχνεις για υφή.
Και παίρνεις ελαιόλαδο. Όχι το κιτρινιάρικο.
Ένα βαθύ πράσινο ελαιόλαδο.
"Τι κάνω μ' αυτό;"
"Ρίχνω λίγο από πάνω;"
"Όχι, πουτάνα. Το γυρνάς ανάποδα
και το κρατάς."
"Ένα, δυο, τρία, τέσσερα."
"Αν νομίζεις ότι είναι πολύ, δεν είναι αρκετό, συνέχισε."
Εντάξει;
Και το τελειώνω με χυμό λεμονιού.
Και κομμένες πιπεριές.
Τις βάζω σε κάθε γωνία.
Αν σας σερβίρω
αυτό το αυθεντικό παλαιστινιακό χούμους
και πάρετε καρότο,
θα σας γαμήσω.
"Θέλω μόνο να δοκιμάσω. Προσέχω τους υδατάνθρακες."
"Δεν είναι για σένα, κάνε πίσω!"
Θέλει φρέσκια, ζεστή,
αχνιστή πίτα ψωμιού.
Κόβεις μια γωνίτσα.
Και την ενώνεις, κολλάει, γιατί καίει.
Φτιάχνεις ένα χωνάκι
και βουτάς έτσι…
Βουτάς προς τα σένα.
Όχι προς τα έξω!
Λες "Θέλω να δοκιμάσω την άλλη πλευρά".
"Μωρή, το ίδιο χούμους είναι και από την άλλη."
"Κανείς δεν θέλει τα βρομοδάχτυλά σου στο χούμους."
"Θέλω να δοκιμάσω την άλλη πλευρά."
"Θα φτιάξω ένα τείχος στη μέση του χούμους."
"Θα φτιάξω τείχος."
Λοιπόν, από εκεί είναι χούμους.
Από εδώ είναι χούμους.
Ήθελα να έχουμε ένα μπολ.
Αλλά δεν θες να μοιραστείς, οπότε BeTizik .
Ευχαριστώ, Χιούστον, σ' αγαπώ.
Ευχαριστώ πολύ.
Σας αγαπώ, καθίστε.
Τι ωραία μάζωξη.
Το παίρνω πολύ σοβαρά.
Θα σας πω γιατί
μου είναι τόσο σημαντικό.
Μου πήρε 20 χρόνια να πάρω υπηκοότητα.
Τα είπα στο πρώτο μου σόου.
Είμαι Παλαιστίνιος
και ήταν η πρώτη φορά που μπόρεσα να επιστρέψω στην Παλαιστίνη.
Επειδή δεν επιτρέπεται,
δεν μπορείς να επιστρέψεις, ακόμη και αν…
Η μάνα μου γεννήθηκε εκεί, η προ-προγιαγιά μου.
Η γιαγιά μου, η προγιαγιά μου…
Έχουμε ιστορία χιλιάδων ετών.
Δεν μπορείς να πας,
μέχρι να έχεις διαβατήριο ΗΠΑ. Και υπάρχουν εμπόδια,
όταν φτάσεις εκεί.
Όταν πας πρώτη φορά, λένε
"Από πού είσαι;"
"Μωρή, εσύ από πού είσαι;"
Λέει "Ουζμπεκιστάν".
Είναι δύσκολο.
Είναι δύσκολο πράγμα.
Πάντα σκέφτεσαι να επιστρέψεις στην πατρίδα.
Η μαμά σου μιλάει γι' αυτό. Βλέπω
τους δικούς μου στην πατρίδα και θες να πας να τη δεις.
Μη με παρεξηγήσετε,
επειδή λέω "πατρίδα", κι εδώ πατρίδα μου είναι.
Εδώ μένω.
Ο πατέρας μου θάφτηκε εδώ.
Καταλαβαίνετε;
Οπότε πήγαμε
για πρώτη φορά στο Μπουρίν,
ένα χωριό στο Νάμπλους,
από όπου καταγόμαστε.
Ήταν υπέροχα, είδα τις θείες μου.
Υπέροχα, κάναμε γιορτές.
Δεν απέκτησα κοιλιά κατά λάθος.
Σπιτικό φαγητό.
Κάθομαι με τις θείες μου και κοιτάμε το τοπίο,
σκεφτόμαστε τους προγόνους, τον πατέρα μου,
την ιστορία μου.
Λέω "Πρέπει να πάω στο σπίτι των παππούδων μου,
που έχουν πεθάνει".
Λέω "Πρέπει να πάω στο σπίτι των παππούδων".
"Να δω πού γεννήθηκε η μάνα μου."
"Πρέπει να το δω, πηγαίνετέ με εκεί."
Με πήγαν εκεί. Κάθισα και φυσικά
έκλαιγα από χαρά και ευτυχία.
Έβλεπα πολλά
και πήγαμε στην ταράτσα, κοίταξα τριγύρω.
Ανέπνεα τον αέρα, είχα απορροφηθεί.
Και βλέπω κάτι τείχη.
Έχει τείχη παντού και είναι λυπηρό.
Είναι πολύ λυπηρό και ελπίζω να το ξεπεράσουμε κάποτε.
Αλλά κοιτάω το χωριό, εστιάζω στο χωριό.
Και βλέπω το τζαμί στη μέση του χωριού.
Κοιτάω τον ξάδερφό μου
και λέω "Πόσο παλιό είναι;" Λέει
"Εκατοντάδων χρόνων, είναι εκεί από πάντα."
Λέω "Πρέπει να πάω να προσευχηθώ".
"Πρέπει να προσευχηθώ εκεί. Σίγουρα
ο πατέρας μου πήγαινε, ο παππούς μου."
"Ο προπάππος μου. Πρέπει να πάω να προσευχηθώ."
Λέει "Πάμε".
Οπότε πήγαμε και προσευχήθηκα. Διαλογίστηκα.
Λέω "Τι υπέροχη εμπειρία είναι αυτή".
Και πέντε τύποι
κοιτάζουν το ρολόι και λένε "Φίλε,
ώρα για βραδινή προσευχή". Λέω "Τι;"
Λέει "Πήγαινε κάλεσε για προσευχή".
Λέω "Δεν θα καλέσω για προσευχή, μόλις έφτασα".
Λένε "Μα έχεις το μούσι". Λέω "Όχι κι εσείς".
"Είμαι χοντρός, δεν θέλω να φαίνεται το προγούλι, καταλάβατε;"
Λέει "Πρέπει να καλέσεις για προσευχή".
"Τώρα είναι η ώρα και πρέπει να καλέσεις για προσευχή."
Λέω "Δεν θα καλέσω για προσευχή".
Λένε "Πρέπει να καλέσεις για προσευχή".
"Δεν ξέρεις την πρόσκληση;"
Λέω "Φυσικά την ξέρω".
Αλλά έπρεπε να πάω στο μικρόφωνο.
Σε ένα μικρό μικρόφωνο.
"Για όλο το χωριό;"
"Δίνω παράσταση σε χιλιάδες κόσμο,
αλλά αυτό με αγχώνει, φοβάμαι μην κάνω λάθη."
"Υπάρχουν θρησκευτικές επιπτώσεις εδώ."
Λένε "Πρέπει να το κάνεις".
Λέω "Καλά, θα το κάνω!"
Κι ανεβαίνω
και λέω "Ξάδερφε, κάτσε δίπλα, γιατί έχω άγχος.
Δες να μην τα θαλασσώσω".
Και καλώ για προσευχή.
Όλο το χωριό.
Και με συνεπαίρνει. Λέω "Θεέ μου, είναι απίστευτο".
"Τι είναι αυτό που μου έγραψαν;"
"Δεν το πιστεύω ότι συνέβη."
Καθώς τα σκέφτομαι, ένας άντρας
μπαίνει στο τζαμί.
"Ποιος κάλεσε στην προσευχή;" Έτσι.
Και όλοι με δίνουν.
"Αυτός έκανε την κλήση για προσευχή."
"Αυτός έκανε την κλήση."
Λέω "Ξεχάσατε,
εσείς με αναγκάσετε να το κάνω!"
"Γιατί το έκανες;" Λέω
"Σου είπα ότι με ανάγκασαν να το κάνω".
Λέει "Το είπες δέκα λεπτά νωρίτερα".
"Το έκανες δέκα λεπτά νωρίτερα."
Λέω "Το ρολόι λέει ότι είναι ώρα".
Λέει "Το ρολόι πάει δέκα λεπτά μπροστά".
Λέω "Δεν το ήξερα αυτό.
Είναι ψηφιακό ρολόι. Πατάς τα κουμπιά
και φτιάχνει".
"Θες να το κάνω;"
Και λέει "Περίμενε".
"Ζω στο χωριό όλη μου τη ζωή."
"Ξέρω τους πάντες."
"Ποιος είσαι; Δεν σε έχω ξαναδεί."
"Ποιον έχεις πατέρα;"
Του λέω ποιος είναι.
Λέει "Θεέ μου".
"Είσαι του Μουσταφά;"
Λέω "Ναι, του Μουσταφά".
Λέει "Ξέρεις ποιος έβαλε το σύστημα ήχου στο τζαμί;"
"Ο πατέρας σου."
Ήταν από τα πιο όμορφα πράγματα
που έχω βιώσει ποτέ.
Έπρεπε να σας πω την ιστορία.
Επειδή είμαι Παλαιστίνιος
και αναγκάζομαι να μένω εδώ,
δεν σημαίνει ότι είναι σωστό. Το Χιούστον
είναι η πόλη που μεγάλωσα.
Και το Netflix είναι η εταιρεία που με πληρώνει.
Σας αγαπώ.
Ευχαριστώ πολύ, Χιούστον, σας αγαπώ.
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΑΜΕΡ 1938-1995
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2021,
ο Μοχάμεντ Μο Αμέρ αναγνωρίζεται για το έργο του,
που συνεχίζει να εμπνέει, να ενθαρρύνει και φυσικά
να κάνει τον κόσμο να γελά, παρέχοντας
ιδιαιτέρως μοναδική και πολύτιμη ενθάρρυνση
στους Αραβο-Αμερικανούς και άλλους καλλιτέχνες
από μειονότητες που δεν εκπροσωπούνται.
Γι' αυτό, εγώ…
Γι' αυτό, εγώ, ο Σιλβέστερ Τέρνερ,
δήμαρχος της πόλης του Χιούστον,
με τιμή κηρύσσω αυτήν τη μέρα,
τη 16η Σεπτεμβρίου 2021,
ως Μέρα Μοχάμεντ Μο Αμέρ στην πόλη του Χιούστον.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Ζαρογιαννοπούλου