Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎นี่ กิ๊บสัน มานี่เลยเพื่อน
‎ยังพกไอ้นั่นติดตัวอยู่อีกเหรอ
‎เฮ้ย ข้าเตรียมพร้อมไว้ ‎เผื่อโซรา แม็กดารอสโผล่มา
‎พวกเจ้าคิดจะฆ่ามอนสเตอร์ภูเขาไฟเดินได้ ‎ด้วยไอ้นั่นจริงๆ เหรอ
‎มันกระดิกหางทีเดียว ‎ก็ถล่มเมืองราบเป็นหน้ากลองแล้ว
‎กิ๊บสัน ถ้าสิ่งที่คนลือกันเป็นความจริงสักครึ่ง
‎ก็ถือว่าเจ้าโชคดีที่มันยังไม่โผล่มา
‎- เราคือกองเรือที่ห้า สุดยอดฝีมือแล้วนะ ‎- ดื่มอวยพรให้เลย
‎โซรา แม็กดารอสหดหัวอยู่ใต้น้ำไว้แหละดีแล้ว
‎เพราะไม่มีใครเคยเห็นมอนสเตอร์ ‎รอดพ้นเงื้อมมือฮันเตอร์อย่างพวกเรา
‎ข้าเคย
‎ข้าเผชิญหน้ากับมังกรโบราณมาแล้ว
‎เจ้าไม่รู้หรอกว่าเราสู้กับอะไรอยู่
‎มาสิ
‎โธ่เว้ย
‎งาบไปจนได้
‎กินให้อร่อยนะ
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎อรุณสวัสดิ์ คุณเบลฟลาวเวอร์
‎อรุณสวัสดิ์ เอเด็น ออกแต่เช้าเลยนะ
‎เขาว่ากันว่า ‎"นกคูตคูตัวไหนตื่นเช้า ย่อมจับตัวคอนจูได้ก่อน"
‎ไม่เห็นจะเคยได้ยิน ‎เจ้ากับพวกมอนสเตอร์ของเจ้านี่จริงๆ เลย
‎ได้ปลาตัวใหญ่เบ้งมาเลยเชียว เอเด็น
‎อยากได้ปลาแก็สโทรโนม ทูน่า ‎ไปแต่งชุดนอนให้พูกี้ไหมล่ะ
‎ไม่มีทาง
‎- วิ่งดูทางหน่อย เจ้าโลกี้ ‎- หลบสวยนี่ เอเด็น
‎- เจ้าต้องซ้อมหลบมาแน่ๆ ‎- พูดแล้วจะหาว่าคุย
‎ขอบคุณอีกครั้งที่ช่วยไล่ไอ้พวกบูนาฮาบราให้
‎หวังว่ามุงตับจากแบบนี้จะกันพวกมันได้ถาวร
‎ยินดีที่ได้ช่วย "บูนา-ฮูลาเฮๆ"
‎นี่ เห็นฟาร์มเมอร์เบิร์ลไหม
‎เอ๊บบี้รอเจ้าอยู่ทั้งเช้าเลย
‎ตัวอะไรไม่รู้อยู่ในเล้าของฟาร์มเมอร์เบิร์ล
‎เร็วเข้า เราต้องไปแล้ว นี่งานเข้าของจริง
‎ถ้าเป็นราธาลอสล่ะ
‎พี่รู้ไหมว่าราธาลอสมีกรงเล็บพิษ
‎- งั้นเหรอ ‎- ข่วนทีเดียวจอดเลยนะ
‎สงสัยจะมีราธาลอส ‎เข้าไปในเล้าการ์กวาของฟาร์มเมอร์เบิร์ล
‎หนูเอายาถอนพิษติดไปด้วยละกัน
‎แจ๋ว
‎คุณจีโนวาน ดูสิคะ
‎นั่นใช่กระทะเหล็กของข้าไหม
‎เพิ่งติดตั้งรั้วใหม่เสร็จอาทิตย์ก่อน แล้วดูนี่สิ
‎รอยตีน
‎เวโลซิเพรย์แน่ๆ
‎ช่วยจัดการมันทีได้ไหม
‎คุณเบิร์ล คุณเรียกใช้ถูกคนแล้ว
‎เพราะว่าเรโนพลอส มัน...
‎มีเขาไหมนะ แต่ก็ช่างเถอะ
‎สดๆ เลย
‎ไม่ใช่เวโลซิเพรย์
‎มาเลย
‎สำเร็จ
‎เกือบไปแล้ว
‎เจ้าโชคดีที่เจอเวโลซิโดรมฉายเดี่ยว
‎ปกติพวกมันเข้าฝูงร่วมล่ากับเวโลซิเพรย์
‎บ้าจริง รอยตีนที่ข้าตามอยู่เป็นของเวโลซิเพรย์
‎ไม่คิดว่าจะมาเจอพี่ใหญ่ของมัน
‎ท่านเป็นฮันเตอร์เหรอ
‎ใช่ไหม
‎แบบ ฮันเตอร์ตัวจริงจากกิลด์น่ะ
‎คนสุดท้ายที่เข้ามาในทิมเบ็น ‎คือตอนที่ข้าอายุเก้าขวบ
‎เจ๋งไปเลย ข้าก็เป็นฮันเตอร์เหมือนกัน
‎จะว่าไปก็ไม่เคยล่าตัวอะไร ‎ที่มันล่าเรากลับได้มาก่อนหรอก แต่...
‎- เอาเป็นว่า ข้าคือเอเด็น ‎- ข้าชื่อจูเลียส
‎เจ้าไม่ควรออกล่า ‎โดยไม่มีใบอนุญาตจากกิลด์ของฮันเตอร์
‎- มันละเมิดกฎ ‎- ข้า... คือว่า
‎มีเวโลซิเพรย์ตัวหนึ่ง...
‎ท่านจะทำอะไร
‎เราไม่ได้เอาชีวิตมอนสเตอร์กันเล่นๆ
‎ทำแบบนั้นจะเป็นการทรยศสมดุลของธรรมชาติ
‎ฮันเตอร์มีหน้าที่ทำให้ ‎การสังเวยชีวิตของมันไม่สูญเปล่า
‎เอาละ หมู่บ้านของเจ้าอยู่ใกล้ๆ นี่ใช่ไหม
‎นี่ข้าไม่ได้ต้องรับโทษใช่ไหม
‎คือท่านฆ่ามัน ถูกไหม เพราะงั้น...
‎เรื่องเป็นอย่างนี้นะ ล่าสุดมีชาวบ้านคนหนึ่ง
‎เจออัลทารอธบุกทำลายห้องใต้ดิน
‎มิทูลต้องเดินไปถึงดันดอร์ม่า
‎ใช้เวลาตั้งสองอาทิตย์
‎แล้วพอได้เข้าพบกิลด์ของฮันเตอร์
‎พวกนั้นกลับไม่เคยรู้จักหมู่บ้านเรา
‎เป็นไปไม่ได้นะ ‎ที่จะให้ไปขอความช่วยเหลือทุกครั้ง
‎ที่เห็นแค่เคลบี้มาเล็มกินพืชผักน่ะ
‎อ้อ เจ้าเลยต้องจัดการเรื่องนี้เองสินะ
‎ข้าเก่งเรื่องนี้อยู่แล้ว
‎นี่ใช่รอยตีนเวโลซิเพรย์ที่เจ้าตามอยู่หรือเปล่า
‎ใช่ นั่นแหละ ยังไงก็ต้องมีคนจัดการเรื่องนี้
‎นี่มันรอยตีนปลอม
‎อะไรนะ
‎และดูจากรูปลักษณ์นี่แล้ว
‎เจ้าไปขอบคุณเมลิงซ์ได้เลย ‎ที่ช่วยชงเรื่องเดือดร้อนมาให้เจ้า
‎เจอเจ้านั่นเมื่อไหร่ ข้าจะ...
‎ไว้ทีหลังเถอะ เอเด็น ไปหมู่บ้านก่อน
‎แต่ว่า เรื่องนี้ยังไม่จบหรอกนะ
‎มีใครสักคนที่ตัดสินใจแทนชาวบ้านไหม
‎แม่เฒ่าดาเซล
‎นางเป็นไวเวอเรี่ยน
‎อยู่ที่นี่มาตั้งแต่ก่อนจะมีหมู่บ้าน
‎นางอยู่ในอาคารที่มีพุ่มฮัสก์เบอร์รีอยู่ข้างหน้า
‎- ข้าพาท่านไปได้ ‎- เดี๋ยวข้าไปหาเอง เอานี่ไป
‎โอ๊ย คุณพระคุณเจ้า!
‎เฝ้าไอ้ตัวนี้ไว้ให้พี่ทีได้ไหม เอ๊บบี้
‎เดี๋ยวพี่มา
‎หยุดกระต๊ากกันซะที พวกนี้ ‎ข้ายังปรุงน้ำแกงไม่เสร็จ
‎ใส่เฟลไวน์สักนิดเพื่อเพิ่มรสชาติ
‎อย่าขยับนะ แกต้องชดใช้สิ่งที่แกทำไป
‎แหมๆ ย่อมได้สิครับท่าน ข้าติดหนี้อยู่เท่าไหร่ล่ะ
‎แกเป็น... เดี๋ยวนะ แกพูดได้เหรอ
‎ข้านึกว่าเมลิงซ์พูดแต่ภาษาเมลิงซ์ หรือไม่ก็...
‎"ร้องแต่เมี้ยวๆ" นั่นก็จริงนะ ‎แต่ข้าไม่ได้เถื่อนเหมือนบางตัว
‎ข้าเป็นพ่อค้า
‎ชื่อน็อกซ์
‎จริงรึ แล้วแกเข้ามาทำอะไรในฟาร์มของเบิร์ล
‎แกนี่มัน...
‎เฮ้ยๆ
‎เอาแล้ว...
‎เออ ทุบตรงไหนก็ได้
‎แต่อย่าโดน...
‎ปัดโธ่เว้ย!
‎สินค้ามีราคาทั้งนั้น
‎นั่นหม้อรุ่นพิเศษเชียวนะ
‎คนอะไร...
‎นิสัยดี๊ดี
‎ไอ้ "เมี้ยวสเตอร์"
‎กลับมานะ ไอ้จิ๋วเมี๊ยวสเตอร์
‎(วันที่หนึ่ง)
‎เห็นทีว่าข้าคงชวนเจ้าให้ซื้อ
‎สินค้ามือสองชั้นดีที่มีอยู่เพียบไม่ได้แล้วมั้ง
‎เอางี้ ลดให้ 15 เอ๊ย 20 เปอร์เซ็นต์ไปเลย ‎แต่นี่มากสุดแล้วนะ
‎ขอพูดครั้งสุดท้าย ข้าไม่สนเงินเซนต์ของแกหรอก
‎เฉพาะเงินเซนต์ของแก ‎ฟังนะ เอาไปลงทุนซื้อบูลแฟงโก้ดีกว่า
‎ไม่จำเป็นนะ
‎แกเป็นไอ้หัวขโมย
‎ข้าเป็นฮันเตอร์ และการจับแกไปส่งให้ ‎คนรู้ดีจากกิลด์คนนั้นจะพิสูจน์ได้ว่า
‎ข้าปกป้องหมู่บ้านของข้าได้
‎อ้อ เข้าใจแล้ว เจ้าคือผู้พิทักษ์
‎- ปกป้องดูแล ‎- ถูกต้อง
‎ทีนี้ฟังข้าบ้าง
‎เจ้าจะเป็นผู้พิทักษ์ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น
‎ถ้าปกป้องพวกเขาได้ด้วยเรือเหาะของเจ้าเอง
‎ข้ารู้จักผู้ชายคนหนึ่ง...
‎สวัสดี
‎คุณเบิร์ล ข้าแก้ปัญหาให้ได้แล้ว
‎ข้าว่าท่านต้องดีใจที่ได้เจ้าพวกนี้คืน
‎- การ์กวาของข้า ‎- ดีมาก เอเด็น
‎ทำงานได้ดีมาก ไอ้ลูกชาย
‎และนี่คือไอ้หัวขโมยตัวการ
‎สวัสดีครับ
‎เยี่ยมเลย เอเด็น
‎- ยังคิดว่าข้าไม่ควรออกล่าอยู่อีกรึเปล่า ‎- นั่นสิ
‎นี่มันอะไรกัน
‎ข้ากำลังอธิบายให้ฟังอยู่ว่า
‎หมู่บ้านของเจ้าอยู่ในเส้นทางของมังกรโบราณ
‎อะไรนะ
‎หมายความว่าไง
‎ไม่ใช่เรื่องดีแน่
‎มังกรโบราณเป็นมอนสเตอร์ที่ดึกดำบรรพ์ที่สุด
‎และทรงพลังที่สุด
‎หากโกรธขึ้นมาเมื่อไหร่
‎พวกมันจะปลดปล่อยพลังงานมหาศาล
‎ทำลายระบบนิเวศในพื้นที่ที่พวกมันอาศัยอยู่
‎ส่วนใหญ่แล้วสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ปักหลักอยู่ที่เดียว
‎แต่ในช่วงการอพยพเป็นครั้งคราว
‎ซึ่งเรียกว่าเอลเดอร์ครอสซิ่ง ‎พวกมันจะอพยพข้ามทวีป
‎และมหาสมุทรอันยิ่งใหญ่
‎ทิ้งร่องรอยการทำลายล้างไว้ ‎ตามเส้นทางที่พวกมันผ่าน
‎จากรายงานของเรา ‎ตอนนี้เราเชื่อว่าพวกมันมุ่งหน้าไปยังท้องถิ่นเดิม
‎อีกฝั่งทะเล แต่เราไม่รู้ว่าทำไม
‎ประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ส่วนใหญ่
‎ระบุว่าเหตุการณ์เหล่านี้หายากยิ่ง
‎เมื่อก่อนเกิดขึ้นร้อยปีมีหนก็นับว่าไม่ปกติแล้ว
‎ตอนนี้มันเกิดขึ้นทุกๆ ทศวรรษ
‎เมื่อสิบปีก่อนกิลด์เรียกตัวพวกฮันเตอร์ ‎ให้ไปที่ท่าเรือแทนเซียเพื่อเข้าร่วมกองเรือ
‎ภารกิจครั้งนั้นคือ
‎หาสาเหตุของการอพยพที่บ่อยขึ้น
‎ฮันเตอร์เหมือนอย่างข้า
‎ถูกส่งมาจากกิลด์ของฮันเตอร์ ‎เพื่อค้นหาสัญญาณการอพยพครั้งต่อไป
‎ข้ามาที่นี่เพื่อบอกท่านว่า
‎มังกรโบราณตัวหนึ่งกำลังบินอพยพ
‎ตรงมายังหมู่บ้านของพวกท่าน
‎คุณพระคุณเจ้า
‎พวกท่านต้องอพยพออกไปตอนนี้เลย
‎เดี๋ยวนะ จะให้เก็บข้าวของไปดื้อๆ เลยงั้นเรอะ
‎เราจะรู้ได้ยังไงว่านี่เป็นเรื่องจริง
‎- เราไม่รู้จักท่าน ‎- จริงด้วย แล้วบ้านช่องของพวกเราล่ะ
‎- คิดบ้างหรือเปล่า ‎- บ้านเหรอ บ้านสร้างใหม่ได้
‎แต่นี่เป็นเรื่องของชีวิตคน ‎เราควรทำตามที่เขาบอก
‎พวกเราบางคนขนเครื่องมือทำกินไปด้วย ‎ไม่หมดหรอก เนวิด ข้าไม่ไว้ใจชายผู้นี้
‎ข้าก็เหมือนกัน ทำไมพวกเราต้องเชื่อเขาด้วย
‎นี่เรื่องจริง
‎หุบเขานี้เป็นเหมือนช่องทาง ‎ให้พวกมอนสเตอร์หลบหนีเจ้ามังกรโบราณ
‎- คาดการณ์ได้ว่า... ‎- คาดการณ์เรอะ
‎เขาเดาส่งเดชอยู่นะ
‎ข้าเชื่อเขา
‎เขาช่วยชีวิตของข้าไว้
‎เอเด็น เขาไม่ใช่คนในหมู่บ้านของเรา
‎แล้วถ้าข้าไปดูด้วยตัวเองล่ะ
‎งั้นถ้าเจ้ามาบอกว่าภัยนี้เป็นเรื่องจริง ข้าจะเชื่อ
‎ได้ ข้าก็จะเชื่อเหมือนกัน
‎แล้วจะอพยพกันใช่ไหม
‎เราต้องรู้ให้แน่ก่อน
‎พาข้าไปที่นั่น
‎ในอีกหนึ่งสัปดาห์มังกรโบราณจะมาผ่านหุบเขา
‎ข้าจะพาเจ้าหนุ่มนี่ไป
‎ดูภัยที่กำลังจะมาถึงให้เห็นกับตาเขาเอง
‎แต่พวกท่านจะรอช้าไม่ได้
‎ต้องพร้อมที่จะอพยพไปทันทีที่เขากลับมา
‎พวกเราจะเริ่มเตรียมตัวกันตอนรุ่งสาง
‎ฟังดูไม่ดีเลย
‎จะทำยังไงดี
‎ทีนี้จะเอายังไงกับเจ้าดี
‎ข้าอาจใช้เขาให้เป็นประโยชน์ได้
‎- ท่านเคยล่าซินโอเกอร์หรือยัง ‎- เคยแล้ว
‎- ดิอาโบลส์ล่ะ ‎- เคยแล้ว
‎เอเด็น อย่า!
‎ข้าเกลียดเจ้านี่
‎มอนสเตอร์พวกนี้ไม่มีพิษภัย
‎พวกมันกำลังหนีมังกรโบราณ
‎มีบางอย่างที่ข้าไม่เข้าใจ ‎ทำไมต้องให้กิลด์ตัดสินใจ
‎ว่าใครจะฆ่าอะไรได้เมื่อไหร่
‎มอนสเตอร์ตายแล้วก็แล้วกันสิ
‎เมื่อก่อนคนส่วนใหญ่ก็คิดเห็นเหมือนเจ้า
‎ในยุคก่อนเราล่ามอนสเตอร์อย่างไม่เลือกหน้า
‎จนถึงจุดที่สมดุลธรรมชาติของชีวิตถูกทำลาย
‎เกิดผลกระทบรุนแรงต่อสภาพแวดล้อมของเรา
‎นี่เองที่เป็นเหตุผลให้กิลด์ของฮันเตอร์ก่อตั้งขึ้น
‎ความสมดุลของเรากับธรรมชาติ ‎เป็นสิ่งละเอียดอ่อนกว่าที่เจ้าคิด
‎ดาบคู่
‎ใช้งานแตกต่างกันแต่คู่กันเสมอ
‎มุ่งโจมตีเสมอ
‎เล่นงานคู่ต่อสู้ได้อยู่หมัดเหมือนมาสอง
‎การเคลื่อนไหวลื่นไหลและแม่นยำ
‎เหมือนกระแสน้ำ
‎- ขอข้าลองได้ไหม ‎- นี่ ลองไอ้นี่ก่อน
‎จดจ่อกับศูนย์กลางของตัวเอง ยืนและก้าวให้มั่น
‎ไม่ต้องห่วง
‎เราอาจจะปั้นเจ้าให้เป็นนักล่าที่ดีได้
‎นี่พวก รอเดี๋ยวสิ
‎ใช้วิธีขนส่งสินค้าแบบนี้ ‎มันไม่อยุติธรรมไปหน่อยเหรอ
‎เวรกรรม
‎ชุดเกราะสวยดีนี่
‎ตาถึงนี่ แร่เหล็กล้วนๆ เลยนะ
‎ผ่านเวโลซิโดรมแล้ว
‎ใช้เป็นอาวุธได้ ทรงตัวดี
‎เป็นเครื่องครัวเมื่อตั้งแคมป์ไฟ
‎บางทีเจ้าควรต้องใส่เครื่องแบบให้เหมาะสม
‎ชุดนี้น่าจะพอดี
‎ขอบคุณ
‎รับรองโดยกิลด์
‎- มาสิ ‎- เอเด็น
‎เถอะน่า ขอกอดหน่อย
‎ไม่ เอเด็น
‎ไม่เป็นไร อย่าแตะต้องตัวข้า
‎(เคารพธรรมชาติ อยู่ร่วมกันเป็นชุมชน)
‎(รุ่งเรืองจากธรรมชาติ ประดิษฐ์จากธรรมชาติ)
‎(วันที่ 203, 206)
‎เผื่อเจ้ากำลังคิดหนี
‎ไม่มีที่ไหนที่เจ้าไปแล้ว ‎ข้าจะตามไม่เจอหรอก น็อกซ์
‎ว่าไงนะ เปล่านี่
‎และก็ออกจากกระเป๋าของข้าเลยนะ
‎ใคร ข้าเหรอ เปล่านะ ข้าอยู่ตรงนี้
‎อะไรน่ะ
‎ข้าไม่เห็นอะไรเลย
‎เงียบสิ
‎วิ่ง!
‎น็อกซ์
‎เอเด็น ไม่นะ
‎มาเร็ว
‎ปีนขึ้นไป
‎ไม่เคยเห็นอะไรน่ากลัวเท่านี้มาก่อน
‎ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่านี้แล้ว
‎เอเด็น ขึ้นมาบนนี้สิ
‎กลิ่นอะไรน่ะ
‎ข้าพูดผิดไป นี่ต่างหากน่ากลัวสุด
‎โอ๊ย คุณพระคุณเจ้า
‎นั่นมันอะไรกัน
‎นั่นแหละ สิ่งที่เจ้าต้องเจอ
‎มังกรโบราณ
‎ร่างหนึ่งของพลังธรรมชาติที่เหนือการควบคุม
‎มันมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านของเจ้า
‎เอเด็น เจ้ามีเวลาอย่างมากสามวัน ‎ก่อนที่หมู่บ้านของเจ้าจะถูกทำลาย
‎นั่นมังกรโบราณเหรอ
‎ข้าตามรอยมันมาเกือบเดือนแล้ว ‎คนของเจ้าต้องออกจากหุบเขาทันที
‎เราไม่มีทางหนีทัน ‎ทางออกมีทางเดียวคือผ่านป่าเอเวอร์วูด
‎- เราจะวิ่งเข้าไปหามันน่ะสิ ‎- งั้นต้องไปทางตะวันตก
‎สันเขาทางทิศตะวันตกผ่านไม่ได้
‎ใช้เวลาสองสัปดาห์มั้ง ‎ถึงจะพ้นเส้นทางของมังกรได้
‎- แล้วกิลด์ล่ะ ‎- ไกลเกินไป
‎เจ้าพูดเอง
‎เอเด็น เจ้าก็เห็นภัยนี้แล้ว
‎ถ้าโน้มน้าวชาวบ้านให้ไปทางตะวันตก ‎เจ้าอาจช่วยคนส่วนหนึ่งได้ทัน
‎ถ้ายังอยู่ในหุบเขาต่อไป จะพากันตายหมด
‎เดี๋ยว ท่านจะไปไหน
‎ภารกิจของข้าคือเตือนทุกหมู่บ้าน ‎ตั้งแต่ที่นี่ไปจนถึงมหาสมุทรให้อพยพ
‎ไม่ใช่แค่หมู่บ้านของเจ้า
‎อ้าว แค่นี่เหรอ
‎จะไปดื้อๆ เลยเนี่ยนะ
‎แล้วถ้าเราสู้กับมันล่ะ
‎ถ้าเราเปลี่ยนเส้นทางของมันได้ ‎มันจะได้ไม่ทำลายหมู่บ้านเหล่านั้นด้วยไง
‎เราเป็นฮันเตอร์นะ
‎เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‎มังกรโบราณไม่ได้เป็นแค่มอนสเตอร์เหมือนตัวอื่น
‎และเจ้าก็ไม่ใช่ฮันเตอร์ด้วย
‎อาจจะไม่ใช่ ‎ข้าอาจจะหลอกตัวเองมาตลอด
‎แต่อย่างน้อยข้าก็รู้ความหมาย ‎ของการเป็นฮันเตอร์ล่ามอนสเตอร์
‎ข้าจะไม่ทอดทิ้งแม่เฒ่าดาเซล เบิร์ล
‎จีโนวาน มิทูล หรือเอ๊บบี้
‎ข้าจะสู้ด้วยไม้ ถ้าต้องสู้
‎ข้าพาเขามาที่นี่
‎แล้วเขากลับยิ่งมุ่งมั่นที่จะอยู่ต่อ
‎"ใส่ใจธรรมชาติ ‎แล้วธรรมชาติจะนำพาความมั่งคั่งมาให้"
‎"ความมั่งคั่งนั้นสร้างชุมชนที่เจริญรุ่งเรือง"
‎"อยู่ในชุมชนอย่างสมานสามัคคี
‎สอนชุมชนให้ดูแลธรรมชาติเสมอ"
‎วัฏจักรแห่งสมดุลเหรอ
‎นั่นคือสิ่งที่ท่านสาบานว่าจะปกป้องไม่ใช่รึ
‎มังกรโบราณนั่นกำลังทำลายธรรมชาติ ‎และมันกำลังจะทำลายชุมชน
‎ถ้าท่านไป ก็ไม่ใช่แค่ทิ้งเรา
‎ท่านกำลังละทิ้งความหมายของการเป็นฮันเตอร์
‎เจ้าไปรู้มาจากไหน
‎บันทึกนี้เป็นของฮันเตอร์คนหนึ่ง
‎ใครก็ตามที่อยู่ในรัศมีนี้จะตามหาเรา
‎ถ้าเราจะทำแบบนี้ เราต้องมีคนช่วย
‎เยี่ยม! เปิดศึกถล่มมังกรไฟ
‎ข้อความล่าสุดเพิ่งลงบันทึกไว้สองวันมานี้เอง
‎- เจ้าได้มันมาจากไหน ‎- เจอในรังโจรของน็อกซ์
‎เจ้าไปขโมยไอ้นี่มาจากใคร
‎โปรดเรียกว่า "คลังสินค้า"
‎จะฟังรื่นหูกว่า
‎ปัญหาก็คือ ‎ความทรงจำของข้ามันเลอะเลือน ก็เลย...
‎พาไปหาเจ้าของ แล้วเจ้าจะได้เป็นอิสระ
‎ทางนี้เลย
‎นี่ใกล้ถึงจุดที่ข้าเจอฮันเตอร์คนนั้นแล้ว
‎นางตั้งแคมป์ค้างแรมตรงนี้
‎ได้กลิ่นกันไหมล่ะ
‎ทางนี้ ระวังด้วย
‎สิ่งมีชีวิตที่นางล่าอยู่อันตรายสุดๆ
‎นี่พวก ถ้าเราเจอปัญหานะ แผนแรกคือเผ่น
‎แผนสาม สี่และห้า คือหลบซ่อน
‎ต่อรอง และโกยแน่บ
‎ไม่มีแผนบูมเมอแรง
‎หลบไป
‎เฮ้ย ไอ้หน้าปลวก ทางนี้
‎มาดูกันว่าแกมีดีอะไร
‎แกเร็วกว่าไอ้ตัวที่แล้วเยอะ
‎สูงจัง
‎เพสลี่ย์
‎ไม่ต้องห่วง
‎เรามาช่วย...
‎พวกมือใหม่
‎อย่ามาทางนี้นะ
‎ไม่!
‎ไม่นะ
‎ไม่อยากเชื่อว่าข้าจะทำแบบนี้
‎ช่วยด้วย
‎ข้าได้ตัวเจ้ามาแล้วนะ เจ้าจะรอดปลอดภัย
‎เอาแบบนี้แน่นะ
‎ได้เลย ไอ้พี่เบิ้ม
‎มาดูกันว่าแกจะบู๊เก่งแค่ไหน
‎อ้อ เป็นพวกชอบเหวี่ยงสินะ
‎จูเลียส
‎เราใกล้จะปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว
‎ไม่!
‎จูเลียส ระวัง
‎ไม่!
‎เฮ้ย ข้ายังอยู่บนนี้
‎ได้เวลาใช้แผนบูมเมอแรง
‎ไม่เอาแผนบูมเมอแรง
‎แน่อยู่แล้ว เขาให้เราถืออาวุธ ‎ที่กลับมาเล่นงานหน้าหล่อๆ ของเรา
‎ฝากจุ๊บเขาหนักๆ หนึ่งที
‎ไปนะ ชิ่วๆ
‎ไปให้พ้น อย่านะ
‎ข้ากลับมาแล้ว
‎จะประกบด้านข้างมันนะ
‎ทางนี้มีปัญหานิดหน่อย
‎จูเลียส ข้าติดอยู่ตรงนี้
‎ติดไอ้เหนียวๆ นี่
‎เร็วเข้า มันมาแล้ว
‎มันกินข้าแน่ เร็วเข้า
‎ระวัง!
‎นั่นมันเจ๋งเป็นบ้าเลย ท่านเห็นไหม
‎นี่หนุ่มๆ ข้ายันเจ้าตัวเล็กนี่ทั้งวันไม่ไหวนะ
‎ให้ตายสิ ข้าอยู่บนต้นไม้ แล้วก็เหวี่ยงตัวกลับ
‎ฉะมันสองสามที แล้ว...
‎ขอบคุณอย่างแรงเลยนะหนุ่มๆ ‎อีกแป๊บเดียวข้าก็จะได้
‎ข้อมูลแรงกัดและพลังกระโดดของมันอยู่แล้ว
‎แต่ดาบนั่นเข้ามาป่วนข้อมูลเละเทะหมด
‎- เจ้าสังหารมันเอง ‎- ก็คู่หูเจ้ากำลังตกอยู่ในอันตราย
‎และเขาโชคดีที่เจ้าตัวนี้ยังเด็ก
‎ข้านึกว่าเอซฮันเตอร์จะแยกแยะได้ ‎ว่าตอนไหนควรช่วยหรือไม่ควร
‎เอซฮันเตอร์เหรอ
‎ใช่ เขานี่ไง
‎- เจ้าน่ะ ดูจะไม่ใช่ ‎- อ้าว
‎เก่งนะ พ่อคนฉลาด
‎ก็แหงอยู่แล้ว ไม่มีใครเสียเวลา ‎เก็บข้อมูลที่ถูกต้องของมอนสเตอร์หรอก
‎ปล่อยให้งานภาคสนามเป็นของเมย์ล้วนๆ
‎แถมมาทำพังอีตอนเมย์ใกล้จะเสร็จงานอีก
‎นึกว่ามีข้าคนเดียวที่ติดตามรายงานพวกนี้ซะอีก
‎ไม่ใช่เหรอ งั้นพวกเจ้ามาที่นี่ทำไม
‎- เดาว่าเจ้าคือเมย์ ‎- สมุดบันทึกของข้า พระเจ้าทรงโปรด
‎- นึกว่าหายไปซะแล้ว ‎- เราเจอมัน
‎คือแบบว่า เราเจอน็อกซ์ เขาขโมย...
‎เฮ้ยนี่ เราควรห่วงทางโน้นก่อนไหม
‎ข้าอยู่บนนี้
‎ใช้เวลาไม่ใช่เล่น ‎กว่าจะแกะรอยเจอเจ้าหลังจากเห็นพลุไฟ
‎ขอโทษที่มาไม่ทันปาร์ตี้
‎- นาเดีย ‎- จูเลียส
‎เอซฮันเตอร์สองคน
‎- ต้องเป็นวันดีมีโชคของข้าแน่ๆ ‎- รู้จักกันเหรอ
‎ข้าได้รับมอบหมายให้มาดูพื้นที่ตอนใต้ของที่นี่
‎ข้าเห็นควันไฟที่ขอบฟ้า
‎มุ่งตรงมาที่หุบเขานี้
‎มันคือลูนาสตร้า ตัวใหญ่ด้วย
‎- เจ้าเห็นมันแล้วเหรอ ‎- ลูนาสตร้าเหรอ
‎ใช่ตัวเดียวกับลูนาสตร้ามังกรโบราณหรือเปล่า
‎ได้เข้าไปใกล้ๆ ไหม ‎ปีกมันเป็นแบบไหนเวลากางเต็มที่
‎แผงคอสีฟ้าโคบอลต์ หรือออกฟ้าอมม่วงมากกว่า
‎แล้วทำไมถึงจุดพลุ
‎ดูเหมือนตัวนี้ก็เสร็จพวกเจ้าไปแล้วนี่ เดี๋ยวนะ
‎ไม่ใช่สิ จริงๆ แล้วพวกเจ้าจะไปสู้กับมันใช่ไหม
‎- เราอยากให้เจ้าช่วย ‎- ล้อเล่นหรือเปล่า
‎ไม่มีใครเคยประเมินร่างกาย
‎ของลูนาสตร้าอย่างครอบคลุม
‎เจ้ารู้ว่าเราขอให้ช่วยเรื่องอะไร
‎ถ้าตอนนั้นที่สู้กับลูดรอธบอกอะไรได้บ้าง
‎ก็คือเจ้าสู้ได้ดีกว่าเยอะเวลามีข้าช่วยคุ้มกัน
‎เย่ "เลดี้การ์กวา"
‎- อะไรนะ ‎- เขาบัญญัติศัพท์เก่ง
‎นี่ ข้าว่าในนี้หมอนี่หายใจไม่ออกนะ
‎มันอยู่ไหน
‎ท่านฆ่ามันแล้วใช่ไหม
‎ขอบคุณที่ช่วยชีวิตข้า
‎ไอ้ตัวนั้นมันทำลายกองคาราวานของข้า
‎ถ้าจะเผชิญหน้ากับมังกรโบราณจริงๆ
‎แค่ซ่อมแซมเสื้อเกราะยังไม่พอหรอก
‎เราต้องมีอาวุธด้วย
‎อาวุธขนาดใหญ่
‎ที่จริงข้าค้าขายกับช่างตีเหล็กที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่
‎เขาชื่อราวี่
‎ข้าพาไปหาเขาได้ แต่อยากเตือนไว้ก่อนว่า
‎เขาไม่ชอบรับแขก
‎โอ้โฮ เนี่ยนะ
‎ดูก็รู้ว่าหมอนี่มีลูกค้าคึกคักทุกวัน
‎ใช่
‎ขอโทษนะ
‎ไม่ว่าจะมีธุระอะไร ไปที่อื่นเถอะ
‎โปรดฟังก่อน มีมังกรโบราณกำลังมา
‎เรากำลังพยายามจะหยุดมัน
‎เราต้องการ...
‎ถ้าท่านแค่หล่ออาวุธให้เราสักหน่อย ‎นั่นจะช่วยได้เยอะ
‎ข้าไม่หล่ออาวุธ
‎ท่านก็จะตายด้วย
‎มังกรโบราณที่เจ้าอยากเผชิญหน้านักหนานี้
‎มนุษย์อย่างเรา
‎ไม่มีทางกำหนดชีวิตของมันได้
‎มันอยู่มานมนานกาเล
‎และจะอยู่ต่อไปอีกยาวนานกว่าชีวิตของเรา
‎เทียบกันแล้ว ‎ชีวิตของเราเป็นสิ่งเล็กๆ ที่ไร้ความหมาย
‎บางทีชีวิตที่ผ่านมาของท่านอาจไร้ความหมาย ‎แต่ชีวิตของข้าจะไม่เป็นแบบนั้น
‎เอเด็น ไปเถอะ
‎เจ้าเป็นฮันเตอร์
‎ลืมแล้วเหรอว่ามังกรโบราณอันตรายแค่ไหน
‎เจ้ากำลังรนหาที่ตาย ‎แถมพาเจ้าเด็กนี่ไปตายด้วย
‎เขาไม่ได้จะทำเพื่อตัวเอง เราก็ด้วย
‎หรือเจ้าลืมไปแล้วว่า ‎การเป็นฮันเตอร์มีความหมายยังไง
‎เจ้าก็เคยเป็นไม่ใช่เรอะ
‎ไม่ได้เป็น... นานแล้ว
‎มาแล้วเหรอ
‎ทุกคน เราเปลี่ยนแผนแล้ว เราจะไม่ไป
‎เราจะอยู่และปกป้องบ้านของเรา
‎และข้าพาคนมาช่วยเราแล้ว
‎เดี๋ยว อะไรนะ
‎มีจุดที่เป็นคอคอดตามธรรมชาตินอกหมู่บ้าน
‎ถ้าเรานำมันไปยังจุดนั้นได้ เราก็วางกับดักมันได้
‎นี่คือเหล็กในของเนิร์ซสกิลล่า ‎ที่แกร่งเหนือเหล็กอื่นใด
‎ใช้งานได้ทุกรูปแบบ
‎เป็นเข็มเย็บปักถักร้อย เป็นไม้เท้า
‎เป็นยาสลบ
‎- แล้วนี่ล่ะ ‎- ข้าไปตระเวนดูไกลเท่าที่ทำได้แล้ว
‎- นางเป็นคนแกร่ง ‎- รอยตีนเต็มไปหมด
‎ทุกสิ่งอย่างในรัศมี 160 กิโลเมตร
‎พากันปั่นป่วนเพราะการอพยพของลูนาสตร้า
‎นี่อาจช่วยให้เราได้เปรียบ
‎เราต้องการบางอย่าง ‎ที่หาได้จากพวกมอนสเตอร์เท่านั้น
‎แม่คุณเอ๊ย
‎มันมาแล้ว
‎- อยู่ไหนกันหมด ‎- น็อกซ์
‎ไปทำอะไรตรงนั้น
‎นาเดีย เอาเลย
‎ทางนี้ เร็วเข้า
‎ไม่นะ น็อกซ์
‎คว้าแกทันพอดี
‎ยิงได้สวย
‎เมย์ ตาเราแล้ว
‎จูเลียส ระวัง! เห็ดเหลือง
‎เอาละนะ
‎ระวัง
‎เห็ดเหลืองทำให้เป็นอัมพาต
‎ไปเตรียมกับดัก
‎ได้เลย
‎ฟัน!
‎เสร็จ!
‎เรียบร้อย
‎ตามแผนเป๊ะ
‎ทำได้ดีมากทุกคน แบบนี้แหละทีมเวิร์ก
‎กับดักได้จังหวะสวย เอเด็น
‎ขอบคุณ ข้าไม่ต้องใช้สมอบกที่ท่านให้ไว้ด้วยซ้ำ
‎เจ้าไม่ได้ปักสมอยึดไว้เหรอ
‎โธ่เอ๊ย
‎จูเลียส กลิ่นอะไรก็ไม่รู้ลอยมา
‎ทุกคน ถอยไป
‎ไม่! เราปล่อยมันหนีไปไม่ได้นะ
‎เอเด็น ตอนนี้ไม่ทันแล้ว
‎จูเลียส ให้ข้าแก้ไขเรื่องนี้เถอะ
‎- น็อกซ์ ไปเอาเห็ดเหลืองมา ‎- อะไรนะ
‎จะบ้าเหรอ
‎เราใช้มันรมควันคองกาลาล่าให้เป็นอัมพาตได้
‎เอเด็น ปล่อยมันไป
‎ไอ้เด็กดื้อ
‎ซวยแล้ว
‎น็อกซ์ แกเป็นไรไหม
‎ไม่นะ
‎ไม่ดีแน่ จูเลียส
‎แย่แล้ว
‎ระวัง!
‎มีมอนสเตอร์ตัวเบ้อเริ่มอยู่ตรงหน้าข้า
‎จูเลียส หมอบไว้
‎ได้ตัวเจ้าแล้ว
‎หลบไป!
‎แตงกวาดองมีฟันงอกตั้งแต่เมื่อไหร่
‎- เดวิลโจจุ๊บสยอง ‎- เดวิลโจเหรอ
‎นี่ มันมีธาตุมังกรนะ
‎เราเอามาใช้ทำดราโกเนเตอร์ได้
‎ได้ลมปากมังกรสิไม่ว่า
‎- ไม่! ‎- เดวิลโจเหรอ
‎- นั่นมันเดวิลโจ ‎- ใช่ ขอต้อนรับกลับสู่ความเป็นจริง
‎- จูเลียส ‎- ไปเร็ว!
‎ไม่นะ!
‎เมย์ เราใช้เห็ดนั่นทำให้เจ้าโจเป็นอัมพาตได้
‎เข้าใจแล้ว
‎ออกไปจากตรงนี้
‎เราเป็นทีมเดียวกันนะ
‎เพสลี่ย์ ไปเลย
‎ได้แล้ว
‎ระวัง!
‎โดน!
‎ระวัง
‎เยี่ยม!
‎ทุกคนไม่เป็นไรนะ
‎เห็นไหม เห็นสิ่งที่เราเพิ่งทำกันเมื่อกี้ไหม
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎ข้าจัดไปชุดใหญ่ตามที่ท่านบอกเลยนะ
‎ความบ้าบิ่นของเจ้าเกือบทำเราตายกันหมดแล้ว
‎เราคงไม่ต้องเสี่ยงตายตอนเดวิลโจโผล่มา
‎ถ้าเจ้าฟังที่ข้าสั่ง
‎เวลาข้าสั่งให้เจ้าถอยไป เจ้าก็ต้องถอย
‎ห้ามลังเล
‎ข้ามองเจ้าผิดไป
‎ที่เจ้าพูดมาทั้งหมดเรื่องการปกป้องหมู่บ้าน
‎สิ่งเดียวที่เจ้าสนก็คือการได้รับคำสรรเสริญ
‎จูเลียส ไม่คิดว่าแรงไปหน่อย...
‎ไม่หรอก นาเดีย ข้ามองออกว่าอะไรเป็นอะไร
‎นี่ไม่ใช่ทีมที่ข้าจะเป็นผู้นำได้
‎ยังไงมันก็เป็นกงการที่ไม่มีทางทำสำเร็จ
‎บอกทุกคนให้เก็บของ
‎ถูกกัดเบาๆ นี่จะทำให้ราคาในตลาดตกไหมนะ
‎ข้านึกว่าข้ากำลังทำได้ดีขึ้นซะอีก
‎แล้วดูสิ
‎เฮ่ นี่มันไม่ใช่ความผิดของเจ้า
‎ผิดสิ ข้าทำพลาดอีกครั้งแล้ว
‎เหมือนตอนพาตัวเองไปจนมุมเจ้าเวโลซิโดรม
‎และทำลายงานวิจัยเนิร์ซสกิลล่าของข้า
‎และปล่อยให้เจ้าคองกาลาล่าหลุดจากกับดัก
‎และอย่าลืมว่า
‎เกือบทำให้เจ้าเดวิลโจ ‎กระทืบ เผาและเขมือบเรา
‎เรื่องเล็กทั้งนั้น
‎ข้าเริ่มคิดแล้วว่าข้าไม่เหมาะจะเป็นฮันเตอร์
‎และตามรอยตีนปลอมที่ข้าทำขึ้น อย่าลืมอันนั้นด้วย
‎เออ ขอโทษนะสำหรับวันนั้น
‎ที่พยายามใช้ค้อนทุบแก
‎ดีนะที่ข้าทุบพลาด
‎ข้าก็เหมือนกัน ไอ้หนู ข้าก็เหมือนกัน
‎- เอเด็น ‎- นั่นเอเด็น
‎- ทุกคนปลอดภัยนะ ‎- ขอบคุณครับ ขอบคุณ
‎ฮีโร่มาแล้ว
‎- ฮีโร่กลับมาแล้ว ‎- ไง เอเด็น
‎ขอบคุณ
‎โอ๊ย เราควรหิวแล้วไหม
‎จำการล่าครั้งแรกของเราได้ไหม
‎ยิปเซอรอสสินะ
‎นั่นเป็นครั้งแรกที่เจ้าล่ากับพลปืน
‎เจ้าใช้เวลาครึ่งหนึ่งไปกับการห่วงหน้าพะวงหลัง
‎พยายามให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ขวางทาง
‎แล้วพอมันวาบแสงคริสตัลใส่เราให้ตาพร่า...
‎ข้าเห็นแต่จุดไปเป็นสัปดาห์เลย
‎ไม่ใช่การเริ่มต้นที่ราบรื่นเอาซะเลย ‎สำหรับลูกศิษย์หัวไวของมาสเตอร์คัมเบย์
‎เจ้าตามข้ามาทำไม นาเดีย
‎เอเด็นทำผิดพลาดก็จริง แต่เขายังเด็ก
‎ความหุนหันพลันแล่นของเขาคือปัญหา
‎เจ้าเองก็เคยบุกเข้าไป ‎ในพื้นที่จับคู่ของราจังโดยไม่มีอาวุธ
‎นั่นแหละที่ข้าห่วง
‎ข้าคือคนที่เอาชีวิตของเพื่อนไปเสี่ยง...
‎เอาชีวิตของอาจารย์ไปเสี่ยง
‎นั่นไม่ใช่ความผิดของเจ้า
‎เรารับมือกับราเธี่ยนก็หนักพออยู่แล้ว
‎การที่คูชาลา ดาออร่าโผล่มาอีกในระหว่างนั้น
‎เป็นเหตุบังเอิญที่เกิดขึ้นเพียงหนึ่งในล้าน
‎ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น
‎ข้าทำผิดพลาด อาจารย์ต้องเข้ามาช่วยข้า
‎ก็ตอนนั้นเรากำลังสู้กับมังกรโบราณ
‎ข้าทำไปเพื่อให้อาจารย์ประทับใจ
‎การฝึกกับเจ้ามันไม่ง่ายเลย
‎เจ้าคือศิษย์โปรดของมาสเตอร์คัมเบย์
‎ท่านเห็นบางอย่างที่สำคัญในตัวเจ้า
‎ข้าก็เห็นเหมือนกัน ตอนสู้กับเดวิลโจ
‎เราสู้โดยไม่มีเจ้าไม่ได้
‎- ข้าไม่ใช่คนเดิมแล้ว ‎- เจ้าคือคนเดิม
‎นั่นคือเหตุผลที่ข้าตามเจ้ามา
‎เอาอาวุธของข้าไปเถอะ
‎โปรดอยู่เป็นผู้นำคนอื่นต่อไป
‎ปกป้องทิมเบ็น
‎ข้าทำตัวเหมือนไอ้โง่
‎คนที่นี่หวังพึ่งข้า แล้วข้าก็ทำให้พวกเขาผิดหวัง
‎ข้ารู้ว่าท่านจะไม่นำทีมที่มีข้าไปด้วย
‎เราจะปกป้องทิมเบ็น...
‎ด้วยกัน
‎ฮันเตอร์
‎เจ้าบอกว่าต้องการช่างตีเหล็กใช่ไหม
‎ข้าสร้างมันตามแบบของเจ้า
‎กระเพาะคองกาลาล่า ‎น่าจะใช้เป็นปล่องพลังไอน้ำได้ดี
‎กระดูกเดวิลโจใช้ทำคันธนู
‎ไม่เคยหลอมอะไรแบบนี้เลย ‎รับปากไม่ได้นะว่ามันจะใช้ได้ผล
‎ถ้าทุกคนเสร็จงานแล้ว
‎ชาวบ้านได้เตรียมการรับรองพิเศษไว้ให้นะ
‎พวกเจ้าต้องไปกิน
‎อะไรนะ
‎แด่เหล่าผู้พิทักษ์ทิมเบ็น
‎- ขอให้โชคดีในการล่า ‎- พูดพอซะที กินเลยเถอะ
‎บันทึกของเจ้าไม่ธรรมดาเลย
‎เวลาที่ข้าพลิกอ่าน ข้าว่าข้าได้เรียนรู้
‎มากกว่าเวลาอื่นทั้งหมด ‎ที่ข้าพยายามจะเป็นฮันเตอร์
‎ตอนข้าอายุเท่าเอ๊บบี้ ‎พ่อกับแม่บังคับให้จดทุกอย่าง
‎นีดเดิลเบอร์รีเอย แฟลชบั๊กส์เอย
‎พวกท่านเป็นนักวิจัย ‎เข้มงวดกับการจดบันทึกที่ถูกต้อง
‎แต่ข้าเกลียด
‎ก็เลยขอใบอนุญาตจากกิลด์
‎และรับภารกิจที่ส่งข้าออกไปสู่โลกกว้าง
‎ข้าหายไปสองปีเต็ม
‎นึกดูสิ
‎ข้าใกล้จะได้เห็นมังกรโบราณอยู่แล้ว ‎จู่ๆ ข้าก็เกิดอยากจะทิ้งทุกอย่าง
‎เพื่อกลับไปวาดภาพแมลงและเบอร์รี ‎กับพ่อแม่อีกครั้ง
‎วิจัย "ซาไมท์" ซะเมย์เอ๋อไปแล้วมั้ง
‎ทำไมเจ้าชอบพูดแบบนั้นเรื่อยเลย ‎เล่นคำกับพวกชื่อมอนสเตอร์
‎หมู่บ้านที่ข้าเคยอยู่ถูกทำลายตอนข้าเจ็ดขวบ
‎เจอพวกมอนสเตอร์มาบุก
‎ข้าเสียพ่อกับแม่ไป
‎หลังจากนั้นข้ากลัวอยู่นาน
‎จนในที่สุด
‎ข้าก็เกลียดที่จะกลัวอยู่แบบนั้น
‎ข้าคิดเอาเองว่าถ้าข้าเรียนรู้เรื่องมอนสเตอร์ ‎และสร้างคำตลกๆ ล้อเลียนพวกมัน
‎พวกมันก็ไม่น่ากลัวแล้ว
‎งั้นข้าจัดให้หนึ่งคำ "เวโลซิเป๋"
‎ตอนข้าอยู่ที่วาลฮาบาร์เมื่อหลายปีก่อน
‎จำได้ว่ามีข่าวลือเรื่องฮันเตอร์จอมเกเร
‎ว่ากันว่าเขาไม่แยแสปรัชญาของกิลด์
‎เริ่มออกล่าเป็นเกมกีฬา
‎เอาถ้วยรางวัล ‎และขายอาวุธแลกซื้อสิ่งบันเทิงใจตัวเอง
‎เจ้ามาหาข้า
‎ถ้ามีอะไรอยากพูดกับข้าก็พูดมา
‎ฮันเตอร์หลงลืมหลักการได้ง่ายเวลาต่อสู้
‎โดยเฉพาะเมื่อสู้ตามลำพัง เวลาเราออกไป...
‎ข้าไม่อยากฟังเทศน์จากฮันเตอร์ ‎ที่ยินดีเอาชีวิตของพวกเราไปเสี่ยง
‎เพื่อจะชดใช้ความผิดพลาดของตนในอดีต
‎ความผิดพลาดในอดีต ‎มันมีวิธีที่แยบยลในการเล่นงานเรา
‎บางทีพรุ่งนี้อาจจะเป็นโอกาส
‎ให้เราทุกคนได้ปัดรังควาน ‎มอนสเตอร์เก่าแก่บางตัวให้สิ้นซาก
‎ระวัง
‎ไป
‎แมวเซ็ง ยังกินไม่เสร็จเลย
‎- ทุกอย่างพร้อมแล้ว ‎- ได้เวลาอัดลูนาสตร้าให้ยับ
‎- เอาจริงเหรอ ‎- พูดได้ดี
‎ไม่ใช่เวลาล้อเล่น
‎อาวุธพร้อม
‎ตัวใหญ่ชะมัด
‎ปิดหูไว้
‎- จะออกไปละนะ ‎- นาเดีย
‎- ลองดูว่าล่อมันออกไปได้ไหม ‎- โอเค
‎ทางนี้จ้ะ สาวน้อย ทางนี้
‎มันไม่ตามมา
‎มันกลับมาทางนี้แล้ว
‎น็อกซ์ ไปเลย
‎เร็วเข้า
‎โคตรหินซัดเข้าไปซะขนาดนั้น ไม่ได้ผลได้ไงเนี่ย
‎มันจะไม่ออกจากหุบเขาเอง เราต้องบังคับมัน
‎- มันจะบินแล้วเหรอ ‎- มันจะบินขึ้นไปพ่นไฟเผาหมู่บ้าน
‎- สอยให้ร่วง ‎- ข้าเอง
‎ไม่นะ
‎อย่า!
‎โล่ใหม่เอี่ยมของข้า
‎- เร็วเข้า! ‎- คิดดูสิ ข้าใช้เวลาทำตั้งหกชั่วโมง
‎ช่างมันเถอะน่า มันไม่เจ๋งอยู่ดี
‎แกแกร่งกว่าที่ข้าคิดไว้นะ
‎เข้ามา!
‎เราจะล่อมันไปที่จุดวางกับดัก
‎เอเด็น คิวเจ้าแล้ว
‎ห้ามทำพัง
‎ได้เวลาใช้แผนดราโกเนเตอร์
‎มันรู้!
‎- โป๊ะแตกแล้ว ‎- ยิงเลย!
‎- มันใช้ไม่ได้ ‎- ไฟเผาพังแล้ว
‎ใช้บ่วงแร้ว ดึงให้มันอยู่กับที่
‎กลไกที่ใช้ยิงพังแล้ว
‎เจ้าต้องอุดรอยรั่วในปล่องอัดไอน้ำ
‎จะได้มีแรงดัน ‎แล้วเจ้าก็เหนี่ยวไกดราโกเนเตอร์เอง
‎ไปดูซิว่าเจ้าอุดได้ไหม
‎รั้งไว้เดี๋ยวนะ
‎รั้งไว้ทั้งวันไม่ไหวนะ
‎เกือบได้แล้ว
‎ยินดีจัดให้
‎จะหลุดแล้ว
‎ได้แล้ว
‎ข้ามาช่วยแล้ว
‎- ราวี่ ออกมา ‎- ยิงมันตรงนี้เดี๋ยวนี้เลย
‎ยิงไม่ออก รอเดี๋ยว
‎- ยิงสิ! ‎- ราวี่ ไม่นะ
‎ไม่!
‎สำเร็จแล้ว พวกเขาสังหารลูนาสตร้าได้แล้ว
‎- ว่าแล้วว่าต้องสำเร็จ ‎- ใช่
‎ทุกคน ช่วยกันดับไฟ
‎เราทำสำเร็จแล้ว
‎ทุกคนโอเคไหม
‎ราวี่ตายแล้ว
‎ไม่นะ
‎ไม่ได้การละ
‎เราใช้ดราโกเนเตอร์ได้ครั้งเดียว ‎ทีนี้จะทำยังไง
‎ไม่มีอะไรให้ทำได้แล้ว นอกจากโจมตี
‎ใส่ให้สุด ใช้ทุกอย่างที่มี
‎มันไปไม่ถึงหมู่บ้านหรอก
‎นี่ สู้ด้วยไอ้นี่
‎เดี๋ยวนะ
‎ดาบคู่ ใช้งานแตกต่างกัน
‎แต่คู่กันเสมอ
‎- นี่ จะทำอะไร ‎- เอเด็น จะทำอะไรน่ะ
‎ข้ามีแผน
‎จูเลียส ท่านต้องเชื่อใจข้า ข้าต้องการเวลา
‎ได้ตามนั้น แต่เจ้าจะทำอะไร
‎คืนความสมดุล
‎เอเด็นเพิ่งจะวิ่งหนีไป
‎พร้อมกระสุนทั้งหมดของข้าเหรอ
‎ใช่ เขาบอกว่าเขาต้องการเวลา
‎ไม่มีปัญหา คิดออกไหมว่าจะจัดให้เขายังไง
‎- ระวัง! ‎- น็อกซ์
‎ข้าอยากให้แกพาทุกคนออกจากหมู่บ้าน
‎เอาแล้ว ได้เวลาใช้แผนพาเผ่น
‎ถอยไปตั้งหลัก ใช้อาคารเป็นที่กำบัง
‎จูเลียส ชาวบ้าน
‎ไปหาพวกเขา
‎ไม่มีกระสุนแล้ว
‎ได้ผลทีเถอะ
‎ไปเอาธาตุมังกรของมันมา
‎- ระวัง ไฟลามใหญ่แล้ว ‎- เอาน้ำมาอีก
‎- เร็วเข้า เราต้องไปจากที่นี่แล้ว ‎- ข้าไม่ไป
‎- ท่านต้องออกจากที่นี่ เดี๋ยวนี้ ‎- นี่ค่ะ
‎ไม่นะ เอ๊บบี้ หนูต้องไปได้แล้ว
‎แต่หนูกำลังช่วยอยู่
‎เพสลี่ย์
‎เอาละนะ
‎พาเธอไปซะ
‎ไม่! หยุดนะ
‎- เมย์ ‎- เมย์
‎ไม่นะ
‎ไม่!
‎มันปล่อยสะเก็ดไฟ จะทำให้ไฟไหม้ทั้งหมู่บ้าน
‎ไปเร็ว! วิ่ง!
‎ออกไป!
‎ไม่!
‎เล้าการ์กวา
‎แม่ง...
‎ติดสิ
‎ติดแล้ว!
‎แผนบูมเมอแรงช่วยได้
‎นี่เอเด็นคิดทำอะไรอีกล่ะ
‎ไปเร็ว!
‎ระวัง
‎เราจะไม่ลืมการเสียสละของพวกท่าน
‎พวกท่านได้ทำให้สมดุลธรรมชาติ
‎กลับคืนมาสู่หมู่บ้านนี้
‎ขอบคุณ
‎ไม่ต้องโทษอะไรทั้งสิ้น
‎พวกเขาเลือกเอง
‎พวกเขาตามเจ้าเข้าร่วมการต่อสู้ที่ไม่มีทางชนะ
‎การทำเหมือนกับว่ามันด้อยค่า ‎จะเป็นการดูหมิ่นน้ำใจของพวกเขา
‎ไม่ใช่ พวกเขาไม่ได้ตามข้ามา
‎พวกเขาตามสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า ‎นั่นคือความสมดุลที่เราต่างหวังจะได้เจอ
‎นี่ค่ะ บันทึกของเมย์
‎เจ้าเก็บไว้เถอะ มันมีวิธีทำยาถอนพิษราธาลอส
‎หนูก็จดบันทึกของหนูเองค่ะ
‎เพื่อจะเริ่มเส้นทางของหนูเอง
‎เหมือนอย่างเมย์
‎ทิมเบ็นจะปลอดภัยเมื่อมีเจ้าเป็นผู้พิทักษ์ดูแล
‎เดี๋ยวก่อน รอด้วย
‎ท่านจะไปไหนต่อ
‎ดันดอร์ม่า
‎กิลด์ต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
‎ข้าอยากไปกับท่านด้วย
‎ในโลกกว้างนี้ยังมีความจริงที่ยิ่งใหญ่ ‎เหนือข้า เหนือทิมเบ็น
‎ท่านสอนข้าเรื่องนี้ในคืนแรกที่เราเห็นลูนาสตร้า
‎มีภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่กว่าอยู่ในโลกนี้
‎ถ้าข้าจะเผชิญหน้ากับพวกมัน ‎ข้าก็ต้องเป็นเอซฮันเตอร์
‎"อืม" แบบนั้นคือดี ข้ารู้จักเขามานาน
‎และถ้าข้าแปลไม่ผิด
‎มันหมายความว่า ‎"แหม เอเด็น เจ้าก็มาตั้งไกลแล้วนี่"
‎"ข้าคงตื่นเต้นที่จะได้รับเจ้าเป็นน้องใหม่"
‎ไชโย-ซินโอเกอร์!
‎นั่น มีคนชอบศัพท์แสงของข้าอยู่นะ ‎ว่าไหม นาเดีย
‎อันนี้ฝืด
‎วิเศษเลยเรื่องนี้
‎ใช่ เหมือนเรื่องนั้นไงที่แกโค่นเจ้าแซมทรีออส
‎เฮ้ย นั่นเรื่องจริง ‎ข้าไปอยู่ใต้ท้องมัน แล้วฉัวะทีเดียวจอด
‎เรื่องนี้ไม่เหมือนกับเรื่องพวกนั้น
‎ใช่ไหม
‎อ่านนี่สิ
‎บันทึกสุดท้ายที่เมย์เขียนถึงพ่อแม่
‎หนูสนุกกับทุกช่วงเวลาในการเดินทางของหนู
‎พ่อคะ แม่คะ พ่อกับแม่สอนหนูมาดี
‎หนูว่าหนูเข้าใจแล้วว่าทำไมโลกนี้ถึงต้องมีกิลด์
‎และคนอย่างพ่อกับแม่ ‎เพื่อสอนพวกเขาให้อยู่ร่วมกันอย่างปรองดอง
‎คืนนี้หนูเข้าร่วมทีมฮันเตอร์
‎ภารกิจที่เรากำลังจะไปทำมันอันตรายจริงๆ
‎หนูกลัวว่ามันอาจเป็นครั้งสุดท้าย
‎แต่ก็แปลกดีที่หนูไม่ได้หวาดกลัว
‎ฮันเตอร์ที่หนูร่วมต่อสู้ด้วยเหล่านี้ ‎ทั้งฉลาด ใส่ใจ กล้าหาญ
‎และพวกเขาทำให้โลกของหนูสว่างไสว
‎หัวใจของหนูเปี่ยมไปด้วยความหวัง
‎คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน