Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
TO NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ που ήρθατε. Ευχαριστώ.
Τζάντα.
Δεν φαντάζεσαι πόσο λυπάμαι.
Το ξέρω.
Θα παίξει; Τι είπες και τον έπεισες;
Τίποτα. Ίσως πείστηκε μόνος του.
Ο Τζούλιο
δεν ήταν απλώς ένας καθηγητής αστροφυσικής.
Ο Τζούλιο ήταν η αστροφυσική.
Διότι… ο μπαμπάς μου… ο πατέρας μου…
δεν ήταν μόνο ένας άντρας…
Δεν μπορώ. Με συγχωρείτε.
Πρόκειται να αποφοιτήσω χάρη σ' εκείνον.
Ήταν σαν πατέρας μου.
Φίλος,
δάσκαλος.
Όλα, ουσιαστικά.
Το μόνο που δεν ήξερε να κάνει, το κάνει τώρα.
Να με αφήσει μόνη.
Αγαπητέ αδελφέ Τζούλιο,
ό,τι έχουμε ακούσει, μόνο επιβεβαιώνει…
Με συγχωρείτε.
Θα ήθελα να πω κι εγώ κάτι.
Ο χρόνος του πατέρα μου τελείωσε.
Αυτό δεν έχουμε έρθει να γιορτάσουμε;
Ξέρετε κάτι, όμως; Δεν είναι έτσι.
Διότι ο χρόνος δεν υπάρχει.
Η πιο ξεκάθαρη ανάμνηση από εκείνον
είναι όταν μου εξηγούσε αυτό το παράλογο πράγμα.
"Ο χρόνος και ο χώρος είναι έννοιες που δεν υπάρχουν στο σύμπαν,
και αυτό που υπάρχει
έχει ήδη υπάρξει,
λόγω της διαφορετικής αντίληψης του χρόνου ανάλογα
με το πού βρισκόμαστε".
Δεν ξέρω.
Δεν το κατάλαβα ποτέ.
Κι έτσι,
μου είπε ότι πίσω απ' αυτό το μυστήριο ήταν ο Θεός.
Αναρωτιέμαι αν, στο τέλος,
έλυσες το μυστήριο, καθηγητή.
Αυτό που ανακάλυψα, όχι σήμερα,
είναι ότι ο χρόνος και ο χώρος υπάρχουν στη ζωή.
Κι ό,τι κάνουμε αφήνει σημάδι,
καθηγητή Κόστα.
Έχω νιώσει κατά καιρούς σαν Αρειανός σε αυτήν τη Γη.
Επομένως,
αν ο χρόνος δεν υπάρχει, όπως λες,
δεν χρειάζεται αποχαιρετισμός.
Αν ο χώρος δεν υπάρχει,
σημαίνει ότι δεν είσαι εδώ.
Είσαι, ήσουν και θα είσαι εδώ ή σε έναν άλλον πλανήτη ίσως.
Ενώ εγώ θα μείνω εδώ.
Σε αυτόν τον χρόνο και χώρο.
Φέροντας το σημάδι σου.
Δεν το πιστεύω ότι δεν ένιωσες τίποτα που τον ξανάδες μετά από 20 χρόνια.
Εσύ τι λες;
Σου φαίνεται νορμάλ το σόου που έδωσε;
-Ποιος εμφανίζεται ντυμένος έτσι; -Ποιος νοιάζεται πώς ήταν ντυμένος;
Συγγνώμη, ήταν πολύ καλύτερος λόγος από τις τυπικότητες των συναδέλφων.
Καλοσύνη της Τζάντα που ήρθε. Δεν το περίμενα.
-Θα ήθελα να του πω ένα γεια έστω. -Δεν θυμάμαι να σε σταμάτησα.
Όχι, ζήτησες να πάω τον κύριο στο αμάξι του.
Δεν είδες ότι δεν άντεχε άλλο;
-Πού πήγε; -Δεν ξέρω.
Θεέ μου, Καρολίνα! Πού είναι;
-Δεν ξέρω. Δεν μπορούσα να τον κλειδώσω. -Σεμπαστιάνο!
Κατάλαβα τι έλεγες νωρίτερα.
Ναι;
Αλήθεια;
Ναι. Ώστε νιώθεις κι εσύ…
Νιώθεις σαν Αρειανός.
Ναι.
-Σχεδόν όλη μου τη ζωή. -Κι εγώ.
Μα όχι όλη μου τη ζωή.
Αφότου κατάλαβα πώς λειτουργούν τα πράγματα.
Επομένως… έχουμε κάτι κοινό, τότε.
Ναι.
Σήμερα, εγώ…
Έφερα αυτό το…
Δεν ξέρω γιατί.
Μιλάει για εμάς.
Είναι…
Ίσως δεν το έχεις διαβάσει, δεν ξέρω. Αν όχι, κράτα το.
Μιλάει για εμάς;
Ναι.
Δηλαδή;
Α, για εμάς τους Αρειανούς.
Σωστά;
Ναι.
Δεν είναι το καλύτερό μου, αλλά θα το διαβάσω αργότερα.
Άκου.
Είσαι μαθητής του πατέρα μου, ε;
Τι είσαι, μελλοντικός επιστήμονας;
Είσαι κάπως παράξενος, ε;
-Όχι, είμαι… -Σεμπαστιάνο.
Έλα, καλέ μου. Πάμε στο αμάξι.
Έλα.
-Τέσλα. -Όχι, περίμενε, μαμά, περίμενε.
Ποιος είναι αυτός;
Αλήθεια, ποιος είναι;
-Έλα, μου λες στο αμάξι. -Γιατί με είπε περίεργο;
Πάμε στο αμάξι.
-Είπε ότι είμαι περίεργος, εξωγήινος. -Κάνει λάθος. Μου λες αργότερα.
Όχι, έκανε λάθος. Έλα.
Τόσο άλλαξα ή έκανες ότι δεν με γνώρισες στην εκκλησία;
Καλώς ξανάρθες, Νικ. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Δεν έχουμε τίποτα να πούμε.
Εξάλλου, μια κι είναι για λίγες μέρες, μπορούσες να τον αφήσεις να μείνει εδώ.
Την πόρτα!
Και ο αδελφός σου;
Παραλίγο να είχαμε δράματα στην εκκλησία. Έλα, Καρολίνα.
Τι δράματα, Τέσλα; Δεν έχει πανούκλα ο Σεμπαστιάνο.
-Δεν θέλω να το μάθει ο Νικ. -Κανείς δεν θέλεις να το μάθει.
Να τον προστατεύσω θέλω.
Έκανε τόσο δρόμο για την κηδεία. Κάτι σημαίνει αυτό.
Άκουσέ με καλά.
Ο θείος σου δεν δίνει δεκάρα για τον παππού σου. Δεν τον ξέρεις.
Μόλις ανοίξει η διαθήκη και πάρει τα λεφτά του,
θα εξαφανιστεί όπως πάντα.
Ίσως όχι αυτήν τη φορά.
Ίσως ναι.
Και σύντομα, ελπίζω.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, αλήθεια.
Μην το ξαναπείς. Σιγά το πράγμα.
Ξέρεις τι εννοώ.
Κοίτα, προσπαθώ μόνο να πείσω
τον πιο ταλαντούχο τσελίστα να παίξει μαζί μου.
Ναι, ασφαλώς.
Απλώς το μόνο που σκέφτεται τώρα είναι η αποστολή στον Άρη.
Κρατάνε μήνες αυτές οι εμμονές.
Και με τον θάνατο του μπαμπά…
Έλα.
Αλλιώς φανταζόμουν τον αδελφό σου, ξέρεις.
Ναι, κι εγώ.
Έτσι ήλπιζα, τουλάχιστον.
…δεν έχεις μπει ποτέ, έτσι;
Ορίστε;
-Έλα, Καρολίνα. -Βλέπεις; Δεν ακούει.
Τι έλεγες; Έλα, σε παρακαλώ.
Έλεγα στην Έμα για το προφίλ που σου έφτιαξα.
Με περνά σε ακόλουθους.
-Ακόμα; -Είσαι δυνατή.
Δεν το χρησιμοποιώ.
ΜΙΣ ΤΕΣΛΑ
Δες πόσο όμορφη είσαι εδώ, Τέσλα.
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Τέσλα, δεν σε έβαλα σε σελίδα γνωριμιών.
-Έλα, τι πειράζει; -Αστειεύεσαι;
Ξέρεις τι θανάσιμο κίνδυνο θα διέτρεχε γνωρίζοντας καινούργιους ανθρώπους,
χαλαρώνοντας, κάνοντας φίλους;
Αφήνοντας τον Σεμπαστιάνο απ' τα μάτια της για μια μέρα;
Δεν είναι για μένα.
Θα μου επιτρέψετε τώρα.
-Συνεχίστε να τρώτε, μην ενοχλείστε. -Έχουμε τελειώσει.
Εμείς.
-Τσιγαριλίκι; -Νικ, σε παρακαλώ.
Αστειεύομαι.
Καλημέρα.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Τέσλα.
-Γεια. -Γεια, Φεντερίκο.
-Τα συλλυπητήριά μου. -Ευχαριστώ.
Θα είστε ο Νίκολα, έτσι;
Φεντερίκο Βαλμόντε. Φίλος του πατέρα σας.
Γεια.
Πάντα έβρισκα πολύ αστεία την επιλογή των ονομάτων σας.
Νίκολα, Τέσλα.
Μόνο ένα λαμπρό μυαλό σαν του καθηγητή θα σκεφτόταν
να βγάλει το όνομα του φημισμένου φυσικού Νίκολα Τέσλα, χωρίζοντάς το στα δύο.
Ναι, σωστά.
Σε πειράζει να ξεκινήσουμε;
Ασφαλώς.
Γράφτηκαν τρεις ακόμα.
Ισλανδοί.
Τους ξέρεις;
Γιατί δεν μου απαντάς;
Γιατί δεν απαντάς;
"Δηλώνω ότι με τον θάνατό μου αφήνω τα υπάρχοντά μου ως εξής:
το τροχόσπιτό μου στην Καρολίνα
και το τσέλο, ίσης αξίας, στον εγγονό μου τον Σεμπαστιάνο.
Τέλος, το σπίτι μου στη Ρώμη, στην οδό Σαν Τζιοβάνι Φάμπρι 6,
συγκρότημα Α, διαμέρισμα 3, στην Τέσλα Κόστα,
γεννημένη στη Ρώμη, στις 17 Νοεμβρίου 1972,
από κοινού με τον γιο μου Νίκολα Κόστα, γεννηθέντα στη Ρώμη στις 25 Ιουνίου 1970.
Μπορούν να το μοιραστούν ισομερώς,
όπως θεωρούν εκείνοι καλύτερα.
Δηλώνω ότι δεν κατέχω άλλη κινητή ή ακίνητη περιουσία,
στο όνομά μου. Δρ Τζούλιο Κόστα".
Στάσου μια στιγμή.
Δεν γίνεται. Θα πέρασες κάποιες σελίδες. Ξαναδές.
Όχι, Τέσλα, αυτή είναι όλη.
Πώς γίνεται αυτό; Με συγχωρείτε.
Έλεγε πάντα ότι θα μου αφήσει το σπίτι κι αυτός θα έπαιρνε τα λεφτά. Πού είναι;
Προφανώς, πριν πεθάνει, άλλαξε γνώμη.
Και τώρα;
Δεν μπορούμε να φύγουμε απ' το σπίτι. Δεν γίνεται, Φεντερίκο.
Δεν θα…
Πες μου ότι υπάρχει εναλλακτική.
Γιατί μου το κάνεις αυτό;
Εγώ;
Πού να πάω με δυο παιδιά;
Πού θες να ξέρω;
Πούλα το σπίτι και αγόρασε ένα άλλο με τα λεφτά.
Τι διάολο;
Παλιοεγωιστή!
Δεν δίνεις δεκάρα για τίποτα και κανέναν! Ποτέ σου!
-Ορίστε; -Ποτέ!
Με συγχωρείτε.
Έχω να σας δώσω και κάτι άλλο. Νομικά, δεν είναι μέρος της διαθήκης.
Μπορούμε να πούμε ότι αυτή ήταν η τελευταία του επιθυμία.
Ανοίξτε τα.
"Αγαπητή Τέσλα".
Είχες άδικο και είχα δίκιο. Καταλαβαίνεις; Είχα δίκιο.
Είχα δίκιο απ' την αρχή. Σου είπα ότι δεν ήταν κατάσκοπος.
Δεν ήταν κατάσκοπος, είναι θείος μου.
Είναι ο θείος ο Νικ.
Κέλβιν, σταμάτα. Σταμάτα!
Καταλαβαίνεις; Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
Δεν έχουμε λόγο να ανησυχούμε.
Μου τα έδωσε σφραγισμένα
και ζήτησε να σας τα δώσω αφού θα είχε αναγνωστεί η διαθήκη.
Δεν ξέρω τι περιέχουν.
Χριστέ μου!
Στοίχημα ότι είπε και προσευχή ο μαλάκας.
Τον κόπανο.
Τι κάνω τώρα;
Πώς πήγε;
-Εξαφανίστηκε, όπως είπες; -Όχι.
Δυστυχώς, όχι.
Γιατί "δυστυχώς";
Διότι ο παππούς σου δεν άφησε χρήματα.
Άφησε μόνο αυτό το σπίτι.
Και;
Και,
ή το πουλάμε και δίνουμε τα μισά στον θείο σου…
ή…
Τι είναι;
Η τελευταία επιθυμία του παππού σου.
Α, ξέχασα. Σου άφησε ένα τροχόσπιτο.
-Τροχόσπιτο; -Τροχόσπιτο, ναι.
Αποκλείεται. Κι ο θείος Νικ πρέπει να έρθει να μείνει εδώ;
-Δεν είσαι υποχρεωμένη νομικά. -Νομικά ή όχι, έτσι είναι.
Έτσι είναι.
Ίσως εκείνος δεν συμφωνήσει, σωστά;
Θα συμφωνήσει.
Τώρα που ξέρει ότι δεν θα πάρει ευρώ, ίσως ελπίζει να κάνει νέα αρχή εδώ.
-Τι μπέρδεμα. -Μεγάλο μπέρδεμα.
Είναι πολύς ένας χρόνος.
Και πώς θα οργανωθούμε; Είναι μόνο τρία τα υπνοδωμάτια.
Τα υπνοδωμάτια είναι το θέμα; Ο αδελφός σου; Συγγνώμη, Καρολίνα.
Ξέρεις ότι κάθε αλλαγή μπορεί να του πυροδοτήσει κρίση.
Πες ότι έχουμε έναν ξένο.
Δεν είναι ξένος, όμως. Είναι ο θείος του. Μόλις του το εξηγήσεις…
Δεν θέλω να το μάθει ο Νικ. Εντάξει;
-Και πώς σκέφτεσαι να γίνει; -Θα πούμε ότι έχει κατάθλιψη.
Λόγω του θανάτου του παππού του.
Και ότι είναι καλύτερο να τον αγνοούμε.
Για έναν χρόνο;
Τέσλα, εσύ θέλεις γιατρό.
Ήταν ήδη δύσκολο, αλλά έναν χρόνο αυτή η φάρσα; Όχι. Δεν γίνεται.
Εγώ ξέρω το καλύτερο για εκείνον.
Απίστευτο.
Το σπίτι μυρίζει όπως και πριν από 20 χρόνια.
Όχι, δεν θα πετύχει.
-Όχι. -Αν και είναι διαφορετικό. Ναι.
Ναι, βλέπω την πινελιά σου.
Κατάφερες να το κάνεις ακόμα…
ακόμα πιο…
Δεν ξέρω τι.
Κοίτα.
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι αμέσως. Εντάξει;
Γεια σου, Σέμπα.
-Συγγνώμη… -Νικ.
Μένουμε εδώ.
Εσύ είσαι προσωρινός φιλοξενούμενος που δεν επιλέξαμε.
Ναι, αλλά ξεκινάς λάθος, διότι νομικά είναι και σπίτι μου.
Επιθυμία του πατέρα μας, σωστά;
Λοιπόν;
Πού είναι το δωμάτιό μου;
Είναι ακόμα εδώ ο μπλε καναπές. Ωραία, δεν τον πέταξες. Μπράβο.
Γιατί με προκαλείς;
-Έλα. -Ναι, πες μου. Γιατί; Το διασκεδάζεις;
-Όχι. -Σ' αρέσει να με προκαλείς;
Θέλω να ξέρω πώς θα το οργανώσουμε. Είναι άνετος ο μπλε καναπές.
Δεν ξέρω πώς θα το οργανώσουμε. Σ' αρέσει; Κοιμήσου εδώ.
Σταματήστε να το συζητάτε. Ο θείος μπορεί να πάρει το δωμάτιό μου.
-Ορίστε. -Τι; Τι λες;
Έναν χρόνο στον καναπέ; Το έχεις σκεφτεί καλά;
Ίσως δεν κατάλαβες. Φεύγω απ' το σπίτι.
Αστειεύεσαι; Πού θα πας;
Δεν ξέρω. Θα τη βρω την άκρη. Δεν σε αφορά.
Καρολίνα, άσε κάτω την τσάντα. Τα πράγματα είναι ήδη πολύ σύνθετα.
Άρχισες κι εσύ; Θες να με τιμωρήσεις;
Τέσλα, θαρρείς ότι είσαι το κέντρο του κόσμου;
Δεν το κάνω για να σε τιμωρήσω, το κάνω για εμένα.
Δεν αλλάζει κάτι είτε είμαι εδώ είτε όχι.
Τι λες; Σκέψου πώς θα το πάρει ο αδελφός σου.
-Χάρηκα που σε είδα. Γεια σου, θείε. -Όχι, στάσου.
Αν το θέμα είναι ο μπλε καναπές,
ας κοιμάται η μαμά σου.
Γεια, Τέσλα. Θα έρθω για τα ρούχα μου όταν μπορέσω.
-Καρολίνα. -Μην αγγίξετε τίποτε στο δωμάτιό μου.
Έλα εδώ, Καρολίνα, σε παρακαλώ. Να μιλήσουμε λίγο;
Γιατί σε λέει Τέσλα;
Άντε γαμήσου.
Αυτό πρέπει να είναι.
Όλα τα περίμενα από εκείνον, εκτός απ' το να μου αφήσει τροχόσπιτο.
Εγώ το βρίσκω φοβερό.
Ίσως ήξερε ότι θα έφευγα απ' το σπίτι.
Έι!
Μπορείς να μπεις, αν θες.
Ήταν παράξενος ο παππούς σου.
Σίγουρα.
Σκέψου τις εκπλήξεις στα γράμματα.
Τα διάβασες;
-Μόνο της Τέσλα. -Τι έλεγε;
Βασικά, αφού τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία, όπως η αγάπη,
πριν πουλήσουν το σπίτι στο οποίο μεγάλωσε εκείνη κι ο Νικ,
τους ικέτεψε να ζήσουν μαζί έναν χρόνο και μετά να αποφασίσουν.
Έναν χρόνο;
Τώρα καταλαβαίνεις γιατί δεν μπορούσα να μείνω άλλο εκεί μέσα.
Σιγά μην παίρνει μπρος.
Έχασες το στοίχημα.
Καλησπέρα.
-Τι έχει για βραδινό; -Πάρε από εκεί τη βρόμικη ζακέτα.
Και επίσης θυμάμαι πως σου ζήτησα ρητά να βγάζεις τα παπούτσια σου όταν μπαίνεις.
Ορκίζομαι στα παιδιά μου, αν τα αφήσεις εκεί, θα τα κάψω.
Έναν χρόνο θα τσακωνόμαστε;
Αυτό θέλεις;
Ένας θα τα παρατήσει αργά ή γρήγορα.
Και δεν θα 'μαι εγώ.
Ας κάνουμε ανακωχή έστω όσο τρώμε.
Πες μου πού είναι τα τηγάνια, να φτιάξω μια μακαρονάδα, μια καρμπονάρα.
Όχι, άκου.
Ο Σεμπαστιάνο τρώει στο δωμάτιό του, εγώ δεν πεινάω.
Μου έλειψε η ευχάριστη ατμόσφαιρα αυτής της οικογένειας.
Θα δω τι θα φάω.
Εμείς οι δυο μοιραζόμαστε μόνο μια στέγη στο εξής.
Δεν θα σου παίρνω φαγώσιμα.
Δίκαιο.
Δεν είδα τον Πάολο στην κηδεία. Πώς έτσι;
Χωρίσαμε. Πριν από οκτώ χρόνια.
Μάλλον,
με άφησε, πριν από οκτώ χρόνια.
Γνώρισε μια, έκανε δυο παιδιά μαζί της και τώρα είναι στο Τορίνο.
Γαμώτο. Πώς έτσι;
Έχεις χάσει πολλά, Νικ.
Ισχύει. Αλλά δεν είμαι ο μόνος.
-Θα πάω εγώ στον ανιψιό μου το βραδινό. -Όχι, άσ' το.
-Μπορώ; -Όχι.
-Έλα. -Άσ' το.
Τι πρόβλημα έχει μαζί μου; Σαν να με φοβάται.
Ο Σεμπαστιάνο δεν φοβάται τίποτα. Είναι απλώς ένα πολύ ευαίσθητο παιδί
που περνάει μια δύσκολη περίοδο. Εντάξει;
Όσο τον αφήνουμε στην ησυχία του, τόσο το καλύτερο.
Θα του πάω εγώ το βραδινό. Σε παρακαλώ.
Είσαι τρελός; Χαμήλωσε τη μουσική!
Ρίξε κάτι πάνω σου.
-Γιατί; -Γιατί είσαι γυμνός. Γιατί;
Είμαι στο μπάνιο.
Χαμήλωσε τη μουσική.
-Ο Σεμπαστιάνο δεν μπορεί να κοιμηθεί. -Εκείνος σ' το ζήτησε;
Χαμήλωσέ την!
Έλα, Τέσλα, είναι 9:00 μ.μ. Γίνεσαι γελοία.
Αυτή είναι η ερμηνεία από Πίρις, από τις καλύτερες πρόσφατες εκτελέσεις.
-Ναι. -Ναι.
-Ωραία. Πήγαινε στο δωμάτιό σου. -Όχι. Όχι ακριβώς, αλλά είσαι κοντά.
Δεν μπορεί να κάνω λάθος. Έτσι είναι.
Είναι η εκτέλεση από Άνγκελ. Θα σ' τη δώσω αύριο.
-Θα σ' τη δώσει αύριο. -Θα μου τη δώσει αύριο. Εντάξει.
Δεν φάνηκε να κοιμόταν.
Είσαι κόπανος, Νικ.
Και μην κυκλοφορείς έτσι!
ΤΕΣΛΑ
ΗΜΟΥΝ ΕΔΩ ΜΕΣΑ!
Μπορώ;
Ασφαλώς.
Μιλούσα στο τηλέφωνο με τη μαμά σου.
Στενοχωρήθηκε πολύ που έφυγες.
Δεν της είπα ότι ήθελες να κοιμηθείς στο τροχόσπιτο.
Θα είχε κάνει το παν για να σε σταματήσει.
Μια χαρά θα κοιμόμουν εκεί.
Πραγματικά, δεν θέλω να σε ξεβολεύω.
Καρολίνα,
χαίρομαι που είσαι εδώ.
Ο Σεμπαστιάνο; Είναι έξαλλος μαζί μου, ε;
Όχι. Η μαμά σου δεν είπε τίποτα.
Εντάξει, νιώθει λίγο καλύτερα τώρα, όχι;
Ασφαλώς. Θέλει να μετακομίσει στον Άρη.
Ποιος δεν θέλει να πάει στον Άρη;
-Έλα. -Σ' ευχαριστώ, Έμα.
Μα, πραγματικά, δεν θέλω να σου φορτώνω τα οικογενειακά μου.
Καρολίνα.
Αλήθεια.
Καληνύχτα.
ΜΠΑΜΠΑΣ
ΟΧΙ ΚΑΡΙ ΣΤΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ. Ο ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝΟ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΠΙΑ.
ΒΟΗΘΕΙΑ!
ΜΠΑΜΠΑ, ΧΑΣΑΜΕ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ.
ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ
ΜΠΑΜΠΑΣ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΣ
ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΩ ΝΕΑ ΣΟΥ;
ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ
Κάιτ σερφ. Ναι.
Εντάξει. Συγγνώμη.
Και με την κλασική μουσική;
Δεν ξέρω. Οπότε;
Εντάξει. Περίμενε.
Σταμάτα. Τι προσπαθείς να πεις;
Είναι ένας τρόπος να δείξω ότι τον εμπιστεύομαι.
Εντάξει.
Κατάλαβα.
Κατάλαβα, ναι.
Αυτό είναι.
Εντάξει. Τι κάνω;
Πηγαίνω να τον βρω και του λέω
"Ξέρω ότι σε έστειλαν εκείνοι. Δεν είσαι θείος μου".
Να πω αυτό;
Θα πω "Ξέρω ότι δεν είσαι θείος μου".
ΑΡΙΠΙΠΡΑΖΟΛΗ
ΙΜΙΠΡΑΜΙΝΗ
ΙΜΙΠΡΑΜΙΝΗ: ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟ
ΑΡΙΠΙΠΡΑΖΟΛΗ: ΑΝΤΙΨΥΧΩΣΙΚΟ
ΧΡΗΣΗ: ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ, ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΜΑΝΙΑΣ
Καλημέρα, αγάπη μου.
-Να ανοίξω τις κουρτίνες; -Όχι.
Τις άνοιξες;
-Μην τις ανοίξεις. -Όχι.
Έφερα το πρωινό σου.
Το μεσημεριανό είναι στην κουζίνα.
Σεμπαστιάνο,
θα κάνεις μια χάρη στη μαμά;
Κάνε ένα ντουζ και ντύσου σήμερα, ναι;
Μου υπόσχεσαι;
Ήθελα να μείνω σπίτι,
αλλά έχουμε συνάντηση καθηγητών, δεν γίνεται να μην πάω.
Αλλά θα γυρίσω σύντομα.
Σεμπαστιάνο, κοίτα με.
Αν χρειαστείς κάτι,
πάρε εμένα ή την Καρολίνα.
Άσε ήσυχο τον θείο Νικ. Εντάξει;
Γεια σου, μωρό μου.
Κελ…
Κέλβιν, η ίδια ιστορία κάθε φορά. Σου είπα ότι θα έπρεπε…
Όχι, πρέπει να πάρω, Κέλβιν.
Δεν θα τα πάρω όλα, αλλά πρέπει να πάρω ένα, κατάλαβες;
Σου είπα ότι πρέπει να το πάρω.
Τουλάχιστον θα μας αφήσουν ήσυχους έτσι.
Πάω στη δουλειά.
Σου έγραψα μερικούς κανόνες του σπιτιού και χρήσιμα τηλέφωνα.
Σου μαθαίνει κανένα από αυτά πώς να λες καλημέρα το πρωί;
Πότε διαγνώστηκε με σχιζοφρένεια;
Τέσλα.
-Ήμουν όλη νύχτα στο ίντερνετ. -Γράφουν πολλές βλακείες στο ίντερνετ.
Διάβασες ότι κάθε αλλαγή ρουτίνας μπορεί να του κάνει κακό;
Στο διάολο η ρουτίνα. Αδελφός σου είμαι.
Αλήθεια;
Έλα. Πόσον καιρό;
Πέντε χρόνια.
-Πέντε χρόνια; -Ναι, περίπου πέντε χρόνια.
Το καταλαβαίνω, αλλά δεν μπορείς να μου κρύβεις κάτι τέτοιο.
Γιατί όχι;
Θα θυμόσουν ξαφνικά ότι έχεις αδελφή και οικογένεια, Νικ;
Και να ήθελα, πώς;
Δεν ξέρω σε ποιο μέρος μένεις. Δεν απαντάς ποτέ στο τηλέφωνο.
Εντάξει, είμαι εδώ τώρα.
Για να καταλάβω, δεν θα μου το έλεγες; Γιατί;
Γιατί;
Με κούρασε να δίνω εξηγήσεις, ο σεβασμός από λύπηση.
Διότι ακόμα και η λέξη "σχιζοφρένεια" είναι τρομακτική, Νικ.
Και δεν είναι μόνο η όψη όσων σε λυπούνται.
Όσων θέλουν να σου μάθουν να ζεις, σ' όσους πρέπει να ζητάς συγγνώμη
επειδή "Κυρία, ξέρετε ότι ο γιος σας λέει παράξενα πράγματα;"
"Ο γιος σας κάνει παράξενα πράγματα".
Βαρέθηκα!
Δεν έχω πια τον χρόνο και την όρεξη να δίνω εξηγήσεις, να απολογούμαι.
Αρκετά! Πρέπει απλώς να τον προστατεύω από όλους και όλα. Κατάλαβες;
Γιατί δεν κάθεσαι;
Κοίτα.
Σε παρακαλώ, Νικ,
μη με κάνεις να ανησυχώ.
Άσε ήσυχο τον Σεμπαστιάνο. Άσ' τον ήσυχο.
Εντάξει.
Είμαστε μόνοι. Πες μου ποιος είσαι. Τι είσαι; Ποιος είσαι; Τι θες από εμένα;
-Εγώ… -Ήμουν πολύ ευθύς.
Ήμουν πολύ ευθύς. Το ήξερα.
Όχι, δεν ήσουν πολύ ευθύς. Έλα να μιλήσουμε.
Σεμπαστιάνο.
Έλα να μιλήσουμε.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Νωρίς σηκώθηκες σήμερα.
Έχει καφέ αν θέλεις.
Ευχαριστώ.
Τι όμορφα!
Σ' αρέσουν;
Επιμένεις ακόμα να κοιμάσαι στο τροχόσπιτο;
Βασικά, είχα άλλη μια ιδέα χτες.
Δεν τη βρίσκω καθόλου τρελή.
Ποια;
Θεέ μου. Μου το δίνεις, παρακαλώ;
Θα είναι ο Σεμπαστιάνο που μου ζητά να γυρίσω σπίτι.
Όχι. Δεν είναι.
Αγάπη μου, δεν θες να μου μιλήσεις,
αλλά ο Νικ τα έμαθε όλα και είναι μόνος με τον Σεμπαστιάνο.
Σε παρακαλώ, πήγαινε σπίτι να ελέγξεις, Καρολίνα.
Βλέπεις με τι έχω να κάνω;
Λογικό να ανησυχεί, Κάρο.
Καλημέρα, Τέσλα.
Δεν σου είπα χτες ότι είναι χαζό να του το κρύβεις;
Είσαι τυχερή. Πρέπει να πάω να πάρω τα ρούχα μου.
Οπότε, θα ελέγξω.
Θα το εκτιμούσα όμως να μη με ανακατεύεις στις εμμονές σου.
Ευχαριστώ.
Τι είναι;
Δεν ξέρω, Καρολίνα.
Πιστεύω ότι πρέπει να το λύσεις με τη μαμά σου, αργά ή γρήγορα.
Ποιο; Που δεν τη λέω μαμά; Δεν μου βγαίνει, τι να πω;
-Έλα, σοβαρολογώ. -Εντάξει.
Θα έρθεις μαζί μου στο σπίτι;
Δεν θα 'ναι τόσο τσαντισμένος ο Σεμπαστιάνο, αν έρθεις κι εσύ.
Γιατί να είναι τσαντισμένος; Στοίχημα ότι του λείπεις ήδη πολύ.
Ναι, πολύ ωραία όλα, αλλά
θα έτρεμα να πάω στον Άρη, γνωρίζοντας
ότι δεν θα μπορούσα να επιστρέψω στη Γη.
-Εσύ όχι; -Κι εγώ φοβάμαι.
Και γιατί θα πας; Δεν σε αναγκάζει κανείς.
Όχι, πρέπει, αλλιώς ποιος θα πάει την κλασική μουσική, αν όχι εγώ;
Πρέπει να την πάω.
Καταλαβαίνω. Ασφαλώς.
-Η δέσμευση είναι δέσμευση. -Ναι.
Δεν ήξερες τίποτα;
Όχι, πίστεψέ με.
Και τότε, γιατί…
γιατί είπες αυτά τα πράγματα στην κηδεία τις προάλλες;
Δεν ξέρω. Μου βγήκαν.
Κοίτα, ρώτα με
για τη θάλασσα, τον άνεμο,
για κοραλλιογενείς υφάλους, γυναίκες…
Για το διάστημα, τα αστέρια, τον ουρανό
δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Επειδή ήθελες να γίνεις μουσικός, όχι αστρονόμος.
Μου έλεγε για σένα ο παππούς.
Μου έλεγε
ότι ήσουν εξαιρετικός στο πιάνο.
Και όταν το έλεγε αυτό έκλαιγε. Έκλαιγε.
Εντάξει. Σε αφήνω στη δουλειά σου. Πάω να ψάξω μια κι εγώ στην παραλία.
Κανείς δεν ψάχνει δουλειά εκεί.
Εγώ, όμως, ναι.
Δεν έρχεσαι κι εσύ;
Όχι.
Δεν μπορώ να έρθω μαζί σου.
Εντάξει. Άλλη φορά.
Ναι, άλλη φορά.
Λίγο φως της Γης.
Πείστηκες τώρα;
Πείστηκες;
Σ' το είπα. Πρέπει να με εμπιστεύεσαι.
Κατάλαβες; Να με εμπιστεύεσαι.
Αρκετά.
Συνέχισε να με πρήζεις και θα πάω μαζί του. Πάψε.
Γεια σου, Σέμπα.
Πού πήγαινες;
Εγώ; Πουθενά. Τι κάνεις εδώ;
Ήρθα να πάρω τα ρούχα μου με την Έμα.
Θα χαιρετήσεις;
Γεια σου, Σέμπα.
Όχι, δεν είναι ώρα για πρόβα. Δεν είναι ώρα για πρόβα τώρα.
Δεν ήρθα για πρόβα. Ήρθα να βοηθήσω την αδελφή σου.
Ποιος σε έστειλε; Η μαμά;
-Όχι. Σίγουρα όχι. -Όχι.
Έλεγες ότι θα του έλειπα ήδη, ε;
Με ακολουθείς;
Είχα επιλογή;
Πώς θα σε κάνω να καταλάβεις ότι δεν έχω κάτι να σου πω;
Γιατί δεν έφυγες ακόμα;
Δικό μου θέμα.
Έλα, θα σε πάω εγώ και θα μου πεις.
Δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, θα χρειαστώ χρήματα για να με συντηρήσω.
Σωστά. Οπότε;
Οπότε, αφού έχω τεράστιο πάθος με τη μόδα, το γούστο,
κι έχω και κάποιες επαφές,
μου έλειπε ένα πράγμα μόνο έως τώρα.
Ένας πλούσιος χορηγός;
Ένα μαγαζί.
Και τώρα έχω ένα.
Πού είναι;
Εδώ.
Αν οι πελάτες δεν έρχονται σ' εμένα, θα πηγαίνω εγώ σ' εκείνους.
Βασικά, παρακολούθηση για εμπορικούς σκοπούς.
Ωραία ιδέα. Ίσως δουλέψει, ξέρεις.
Πώς σκέφτεσαι να το κάνεις;
Με τη βοήθεια μιας φίλης.
Άλλαξε.
Δεν ξέρω.
Το κάιτ σερφ δεν ακούγεται επαρκής λόγος για να αποκοπείς απ' όλους.
Αυτό πίστευα κι εγώ.
Αλλά όποτε αναφερόταν εκείνος, εκείνη άλλαζε θέμα.
Πάντα φανταζόμουν ότι κάποια στιγμή
δεν μπορούσε να αντέξει άλλο την πίεση ενός πατέρα τόσο
απαιτητικού με τα παιδιά του.
Δεν μου φαινόταν τόσο.
Ήμασταν εγγόνια του. Όλα ήταν πιο απλά μαζί μας.
Θα είχε πολλές προσδοκίες απ' τα παιδιά του.
Κι εκείνα απλώς αντέδρασαν με διαφορετικούς τρόπους.
Αντιδρώ δεν σημαίνει ότι τ' αφήνω όλα για τον ήλιο και τη θάλασσα.
Ούτε να ζω τη ζωή μου σαν ποινή φυλάκισης.
Εμείς είμαστε αρχιτέκτονες της μοίρας μας.
Ακριβώς. Η μητέρα σου έκανε οικογένεια. Ο Νικ τι έφτιαξε;
Τι του έμεινε; Μια σανίδα για κάιτ;
Ίσως είναι ευτυχισμένος έτσι.
Όχι, δεν νομίζω.
Να ζεις κάπου αλλού στον κόσμο, μόνος,
χωρίς σταθερές σχέσεις.
Και με οικογένεια μπορεί να νιώθεις μόνος.
Καμιά φορά, δεδομένων των εναλλακτικών, το κάιτ μπορεί να είναι καλύτερη παρέα.
Τι λες;
Μου φαίνεται ωραίο.
Μπήκες κι επίσημα στον χώρο. Να το γιορτάσουμε.
Σε παρακαλώ, μην πεις τίποτα στην Τέσλα και τον Σέμπα.
Ο Σέμπα! Τι ώρα είναι; Είχα πρόβα μαζί του!
Εντάξει. Γεια.
Δηλαδή, είμαι ο μόνος Ιταλός που πάει στον Άρη;
Κατάλαβες;
Όχι, δεν…
Όχι, δεν θα τα παρατούσα ποτέ για τον έρωτα.
Ναι…
Η Έμα είναι όμορφη, αλλά όχι…
Σεμπαστιάνο; Γεια σου, αγάπη μου.
Όλα καλά;
Μπράβο!
Είδες τι ωραία μέρα έχει;
Όλα καλά με τον θείο Νικ;
Να το πάρω αυτό.
Θα κάνεις ένα ντουζάκι; Θα έρθει η Έμα σήμερα.
Με τόσα που έχουμε να κάνουμε, το κονσέρτο μάς έλειπε τώρα.
Τι μπελάς.
Γεια.
Ποιος είσαι;
Σεμπαστιάνο, δεν θα κάνεις ντουζ;
-Όχι, είναι κατειλημμένο το μπάνιο. -Απ' τον θείο Νικ;
Όχι, από μια γυμνή γυναίκα.
-Από τι; -Μια γυμνή γυναίκα.
-Μια γυμνή; -Ναι.
Μια γυμνή γυναίκα;
Θεέ μου!
Συγγνώμη, ποια είστε;
Η Άμπρα. Γεια.
Τέλειο μπουρνούζι, παρεμπιπτόντως.
Δικό σου; Συγγνώμη, αλλά αλλιώς θα έβρεχα όλο το σπίτι.
Νικ!
Ναι;
-Νικ! -Τι φωνάζεις; Εδώ είμαι. Τι είναι;
Ποια είναι αυτή;
-Τι; -Ποια είναι αυτή στο μπάνιο μου;
Το μπάνιο μας, για την ακρίβεια. Είναι η Άμπρα. Τη λένε Άμπρα.
-Μάλιστα, τη λένε Άμπρα. Όλα καλά, ε; -Ναι.
Τι λες, διάολε;
Είναι το μπάνιο μας, το σπίτι μας. Θα καλώ όποια θέλω.
Ασφαλώς.
Πρώτα εσύ γυμνός, τώρα μια γυμνή! Έβαλε και το μπουρνούζι μου. Τι αηδία!
-Να λέω "μου" ή είναι κι αυτό από κοινού; -Όχι "μια γυμνή".
Τη λένε Άμπρα. Λέγε την Άμπρα.
Καταλαβαίνεις ότι δεν είναι παραλία γυμνιστών εδώ;
Να βάλω πινακίδα; Το ξέρεις ότι τη βρήκε ο Σεμπαστιάνο;
-Το ήξερες; -Και;
Ασφαλώς. Δεν μπορείς να ξέρεις.
Δεν ξέρεις πόσο τον στρεσάρει να βρίσκει ξένους στον χώρο του.
Δεν ξέρεις.
-Μια γυμνή γυναίκα. Γυμνή! -Ναι, είναι 20 ετών.
Ίσως του άρεσε.
Δεν μου φάνηκε τόσο στρεσαρισμένος. Μόνο εσύ είσαι στρεσαρισμένη.
Κατανοητό.
Αλήθεια; Γιατί; Πες μου.
-Επειδή… -Επειδή; Πες μου. Επειδή;
Τα λέμε στην παραλία;
-Ευχαριστώ για το μπουρνούζι. -Παρακαλώ.
Το άφησα μέσα. Θα το πάρεις;
-Ναι. -Γεια.
Βλέπεις; Είναι σχεδόν οικογένεια. Τι στον διάολο θες;
Δεν θα τα βγάλω πέρα έναν χρόνο έτσι. Μου κάνεις πλάκα.
Αντί να αναρωτιέσαι γι' αυτό, αναρωτήσου αν οι άλλοι τα βγάζουν πέρα μαζί σου.
Δεν είμαι ο μόνος που το σκέφτεται.
Γαμώτο!
Ζούσαμε όλοι ευτυχισμένοι εδώ, μέχρι που γύρισε ο άσωτος γιος.
-Το ξέρεις; -Ναι, ευτυχισμένοι.
Πολύ ακριβής περιγραφή.
Όπως στα παραμύθια.
Γεια.
Χίλια συγγνώμη, Τέσλα. Άργησα πολύ σήμερα, συγγνώμη.
Τι μούτρα είναι αυτά;
Τίποτα. Τσακώθηκα με τον βλάκα τον αδελφό μου.
Πώς είναι η Καρολίνα;
Η Καρολίνα είναι καλά.
Έχεις χαιρετισμούς.
Ναι, ωραία.
Τέσλα, δεν μπορείτε να συνεχίσετε έτσι.
Οι δυο σας, εννοώ.
Κουράστηκα.
Με εκείνη, με όλους. Ό,τι κάνω είναι λάθος.
Εκτός απ' τον Σεμπαστιάνο.
Σ' ευχαριστώ.
Λοιπόν, Σέμπα.
Για το θέμα αυτής της σονάτας, θα αρχίσω στο πιάνο, όπως στο πρωτότυπο.
Και μετά από δύο νότες, μπαίνεις με το τσέλο.
Τι θα έλεγες να προσπαθούσαμε την εισαγωγή του κομματιού;
Όχι.
-Λίγο μόνο. -Όχι, δεν μπορώ σήμερα.
Δεν μπορώ.
Εντάξει, δεν πειράζει. Δεν θα κάνουμε πρόβα σήμερα.
Όχι, πρέπει να φύγω. Συγγνώμη.
-Γεια. -Γεια.
-Είσαι η… -Έμα.
Η Έμα. Ασφαλώς.
Φεύγεις;
-Γιατί; Δεν μπορώ; -Ασφαλώς μπορείς.
Μια και παίρνω πάντα μια πίτσα επιπλέον,
για τη μέση, όπως κάνουν στην Κόστα Ρίκα, αν σ' αρέσει η μαργαρίτα…
-Μένεις στην Κόστα Ρίκα; -Ναι, κάνω κάιτ σερφ κι άλλα πράγματα.
Λοιπόν;
-Τι "λοιπόν"; -Η μαργαρίτα.
Άκου, θα είσαι η πρώτη που καλώ σπίτι μου.
Ναι. Όχι.
Αλήθεια, τους χαιρέτησα όλους.
Δεν είναι καλή ιδέα να γυρίσω.
Δεν θέλω να σκεφτεί ο Σεμπαστιάνο ότι τον πιέζω.
Είσαι ο τελευταίος άνθρωπος που μπορεί να πιέσει τον Σεμπαστιάνο.
Άκου με. Έλα, οι πίτσες κρυώνουν.
Όχι, αλήθεια. Υποσχέθηκα στην Καρολίνα να τη βρω μετά το μάθημα.
-Ευχαριστώ. -Πώς είναι η Καρολίνα;
Καλά. Καλά είναι η Καρολίνα.
Περνά περίοδο μεγάλων αλλαγών.
-Αλλά είναι καλά. -Πες της ότι λυπάμαι.
Θα χαιρόταν αν της το έλεγες εσύ.
Εντάξει, αλλά πάμε μέσα τώρα, πριν κρυώσουν οι πίτσες.
Ήρθαμε!
Όχι! Οι μπίρες. Γαμώτο!
Τις πλήρωσα κιόλας. Τι βλάκας!
Τέσλα.
Ελπίζω να μην έχεις μαγειρέψει. Πίτσα για όλους.
Ορίστε!
Του είπα ότι είναι κακή ιδέα, μα…
Ορίστε! Μαργαρίτα με έναν τόνο βασιλικό, φρεσκότατη για σένα.
Καπριτσιόζα για τον Σεμπαστιάνο.
Καπριτσιόζα για μένα.
Και για την καλεσμένη…
Ευχαριστώ.
Μαργαρίτα για τη μέση.
Πώς πήγε η δουλειά;
Καλά, πολύ καλά. Μια αντικατάσταση, τίποτα ιδιαίτερο.
Καλύτερα από τίποτα.
Έλα την άλλη φορά. Να δεις.
-Ναι, θέλω να έρθω. -Θα σου δείξω το κάιτ μου, ναι;
-Ναι. Ωραία. -Θα πάω μαζί του.
Να δοκιμάσω απ' τη δική σου; Ανταλλάζουμε;
Τα ποτήρια…
Πάω να τα φέρω.
MFB
ΝΤΑΜΙΑΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΖΩΗΣ
ΝΕΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ
Γεια σου, μωρό μου.
Είναι το χιλιοστό μου μήνυμα. Θα στέλνω μόνο ηχητικά τώρα.
Το ξέρεις ότι ο Σεμπαστιάνο έφαγε μαζί μας απόψε;
Εσύ; Πώς είσαι;
-Τι κάνεις εδώ; -Γεια σου, Κάρο.
Μόνο σ' εμένα το είπε η Έμα.
Ήρθα να σου πω
συγγνώμη που σου δημιούργησα θέμα.
Ουσιαστικά…
εγώ ήρθα κι εσύ έφυγες, οπότε…
Δεν μου δημιούργησες θέμα.
Βασικά,
ίσως μου έδωσες την ώθηση που χρειαζόμουν.
Βέβαια, αλλά αν ήμουν εδώ… Συγγνώμη, σταματάς;
Μείνε ακίνητη.
Αν ήμουν εδώ όλα αυτά τα χρόνια, τα πράγματα ίσως ήταν καλύτερα.
Ίσως και χειρότερα.
Συγγνώμη, λοιπόν.
Τι θα μπορούσες να κάνεις;
Να ήμουν εδώ.
ΜΙΣ ΤΕΣΛΑ
Δεν αστειεύομαι! Αν είσαι ακόμα όπως στη φωτογραφία,
ορκίζομαι, δεν έχω να ευχηθώ κάτι άλλο.
Εντέλει έχει νόημα το τροχόσπιτο.
Τι εννοείς;
Εννοώ…
Ο παππούς σου έδωσε στη μητέρα μου αυτό το τροχόσπιτο.
Εκείνη ήθελε να νιώθει πάντα σαν στο σπίτι της, όλοι μαζί.
Και στις διακοπές.
Κι έτσι…
περνούσαμε τις διακοπές μας σε αυτό το τροχόσπιτο, ώσπου
αρρώστησε και πέθανε γρήγορα.
Ο παππούς σου δεν ήθελε να το χρησιμοποιεί πια.
Θα της άρεσε πολύ ό,τι έκανες.
Η μητέρα μου θα χαιρόταν πολύ μαζί σου.
Από σένα εξαρτάται τώρα.
Κάν' το να ταξιδέψει. Κάνε αυτό το σπίτι να ταξιδέψει.
Δεν μπορώ να κάνω ό,τι θέλω.
Εύκολο να το λες.
Το πανεπιστήμιο,
ο Σέμπα, πώς θα το κάνω;
Δεν μπορώ να κάνω ό,τι θέλω.
-Μπορείς. -Όχι.
Είναι ο δρόμος σου, η ζωή σου.
Μην αφήσεις να αποφασίσουν άλλοι για εσένα.
Όπως έκανες εσύ;
Δεν είμαι σαν εσένα.
Ναι.
Είσαι σίγουρα καλύτερη από εμένα.
Να ρίξω μια ματιά μέσα;
Θείε Νικ;
Ευχαριστώ.
Σήμερα είναι να σου δώσω μια επιστολή που άφησε για εσένα.
Κι αυτό θα κάνω.
Έλα, παραδέξου το, ο παππούς σου λάτρευε τις εκπλήξεις.
ΚΑΡΟΛΙΝΑ
Μετά απ' ό,τι έγινε, νόμιζα…
ότι θα κατάφερνα να το ξεπεράσω.
Συνέχισα χρόνια με τη ζωή μου, πεπεισμένη ότι θα σε ξεχνούσα.
Μέχρι που σε ξαναείδα.
Ναι.
Ωραία.
Λοιπόν, έχυσες τα δάκρυά σου,
είπες ό,τι ήθελες να πεις, σταμάτα τώρα. Το εννοώ, αλήθεια.
Κι επειδή…
νόμιζες ότι με είχες ξεπεράσει, παντρεύτηκες έναν άλλον.
Δεν είναι λεπτομέρεια.
Εσένα ήθελα! Πάντα μόνο εσένα ήθελα!
Ναι.
Πες μου ότι δεν ένιωσες τίποτα όταν με είδες.
Ένιωσα…
θλίψη.
Δεν είναι αλήθεια. Δεν μπορείς να μου πεις ψέματα.
Σε παρακαλώ, έχουμε ακόμα χρόνο.
Έλα. Άσε με να φύγω.
THE DUST FAUST ΑΡΕΣΕΙ ΣΕ 104, 7 ΣΧΟΛΙΑ
Δεν πιστεύω ότι υπάρχεις. Έλα τώρα, δεν μπορεί να υπάρχει κάποιος…
Τι διάολο κάνεις;
Σταμάτα. Κάνεις πολλή φασαρία, φτάνει.
Το πιστεύεις; Πάνε 20 χρόνια και η μπάλα είναι η ίδια. Φοβερό;
Μπράβο. Νόμιζα ότι θα την είχες πετάξει. Αλλά την άφησες στην ίδια ντουλάπα.
Αν είναι να θυμηθούμε τα παιδικά μας χρόνια, άσ' το.
Τι μπελάς είσαι!
Βασικά, απόψε είναι η βραδιά "δεν πάω για ύπνο".
-Θα ξυπνήσεις όλη τη γειτονιά; -Ναι.
Δείξε μου τι μπορείς.
Εντυπωσιακό!
Κλείσε τα πόδια!
-Τέλεια. -Κωλόφαρδε.
Επιχειρεί τη γνωστή της προσποίηση! Κλασική προσποίηση.
Στοχεύει αριστερά, στρίβει δεξιά!
Ναι!
Τι κάνετε;
Άντε από δω πέρα!
Κάποιοι δουλεύουμε πρωί εδώ.
-Της το είπα. -Συγγνώμη. Χίλια συγγνώμη.
Πηγαίνετε για ύπνο!
-Τε, άντε από δω πέρα! -Βλάκα!
Τελευταία βολή.
Έλα, πάμε. Φτάνει, Νικ!
-Έλα, πάμε. -Τελευταία.
Φτάνει.
Νικ!
-Θα βάλω, λοιπόν, αυτό εδώ. -Όχι.
Όχι, στάσου. Αυτό πάει εδώ, με τους Ρομαντικούς. Το είπες μόνος σου.
Α, εντάξει.
-Η πρώτη σουίτα για τσέλο του Μπαχ; -Τη συμπεριέλαβα.
Το τσέλο;
Θα το πάρεις μαζί σου;
Όχι, δεν ξέρω.
Αν δεν με αφήσουν, τι θα κάνω; Τι θα κάνω, αν δεν με αφήσουν;
Θα πω ότι πρέπει να το πάρω.
Αν δεν με αφήσουν, δεν θα μπορώ να παίζω.
Όχι, ηρέμησε.
Κάνε ένα διάλειμμα. Εκμεταλλεύσου το.
Παίξε.
Θα ήθελα να σε ακούσω.
Όχι.
Στην ηλικία σου, δεν πέρναγε μέρα χωρίς να παίξω πιάνο.
Δεν είναι αλήθεια.
Αν ήταν, θα εξακολουθούσες να παίζεις.
Δεν ξέρω πώς τα κατάφερες.
Αλλά σ' ευχαριστώ.
Δεν έκανα τίποτα.
Μόνος του το έκανε.
Απλώς με συγκινεί πάντα.
Εξαιτίας
του πώς καταφέρνει να εκφράζεται με το τσέλο.
Να μιλά για τον ίδιο.
Κι ο μπαμπάς λάτρευε να τον ακούει.
-Ναι; -Ναι.
-Καθόταν εκεί, στον καναπέ… -Τον βαθμολογούσε μετά;
Εσύ το απολαμβάνεις;
Ποιο;
Να καταστρέφεις κάθε ωραία στιγμή. Πάντα το έκανες.
Το απολαμβάνεις; Πες μου.
-Τον βαθμολογούσε; -Το απολαμβάνεις;
Είναι αργά.
Πρέπει να το πούμε στην Έμα. Πρέπει να κάνω το κονσέρτο.
Τώρα που το έκανα μαζί σου, πρέπει και μαζί της.
Αμέσως. Τώρα.
Γεια.
ΤΖΑΝΤΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΤΕΣΛΑ
Η ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΠΙΟ ΚΟΥΛ ΑΔΕΡΦΟ
-Ωραία τα κόκκινα γυαλιά. Να τα δω; -Ασφαλώς, τα φέρνω αμέσως.
-Γεια. -Γεια.
Αυτές τις μέρες σε βλέπω μόνο όταν έρχεσαι να κοιμηθείς.
Νομίζω ότι ξέρεις πολύ καλά πού μπορείς να με βρεις.
Είμαι σπίτι σου κάθε μέρα. Πρόβες με τον αδελφό σου.
Έπαιξε με τον Νικ. Αποφάσισε να κάνει το κοντσέρτο.
-Είναι πολύ σημαντικό για εκείνον. -Συγγνώμη, το έχετε σε small;
Ναι, σας το φέρνω αμέσως.
Έμα, δέκα χρόνια παραμελούσα τον εαυτό μου για εκείνον.
Κι όχι μόνο δεν με ψάχνει,
αλλά εμφανίζεται ένας κόπανος με κάιτ και ξαφνικά θα δώσει κονσέρτο;
Έχεις δίκιο.
Ο Σέμπα έχει αλλάξει πολύ με τον Νικ. Αλλά όχι επειδή είναι μάγος.
Κι εγώ άλλαξα όταν έμαθα για την αρρώστια.
Είμαι υπερπροστατευτική, προσέχω κάθε λέξη που του λέω.
Καταλαβαίνεις ότι, αντίθετα με τον Νικ,
του θυμίζουμε κάθε μέρα ότι είναι άρρωστος;
Δεν πειράζει αν δεν το έχετε.
-Άκου, Έμα… -Σε αφήνω.
Γεια.
Ορίστε. Με συγχωρείτε.
-Ένα small, σωστά; -Ναι, παρακαλώ.
Το φέρνω.
Της Άμπρα δεν είναι τόσο μεγάλα.
Ηρέμησε, ο Σέμπα ήταν στο δωμάτιό του όλο το απόγευμα. Δεν κατάλαβε τίποτα.
Δεν βλέπεις πόσο αξιολύπητος είσαι;
Είσαι 50, Νικ.
Απόκτησε μια ζωή. Αλλά μακριά από δω.
Ναι;
Μου λες εσύ να αποκτήσω ζωή;
Εσύ.
Που ζεις, εδώ και 20 χρόνια,
με τις ωραίες σου παρωπίδες. Τι ζωή είναι αυτή;
Αυτή είναι ζωή για ένα άλογο.
Βασικά, περίμενα τον φιλόσοφο σέρφερ να με διδάξει.
Δεν έχεις οικογένεια,
τα έχεις καταστρέψει όλα και θα μου πεις τη συνταγή της ευτυχίας;
Ναι.
Με τη συνοδεία ενός ποτηριού κρασί.
Να θυμάσαι ότι ένα δεν είναι ποτέ αρκετό.
Έτσι δεν είναι;
Άντε γαμήσου.
Αντί να κοιτάς πάντα μπροστά σου, κρίνοντας τους πάντες, κοίτα μέσα σου.
Άντε γαμήσου.
Έχεις συνειδητοποιήσει ότι η Καρολίνα δεν εμφανίζεται πια; Όχι.
Επειδή είσαι τόσο ξεροκέφαλη, θες να τα έχεις όλα υπό έλεγχο
και πείθεις τον εαυτό σου ότι όλα καλά, ένα ψέμα εδώ, ένα εκεί.
Αυτό κάνεις. Απλώς σέρνεσαι.
-Με κρίνεις ως μητέρα; -Ναι.
Δειλέ μπάσταρδε.
Έφυγες χωρίς να δώσεις δεκάρα για κανέναν και τίποτα, για το κάιτ!
Όντως πιστεύεις ότι έφυγα για το κωλοκάιτ;
Σου πέρασε απ' το μυαλό, όλα αυτά τα χρόνια,
ότι εγώ υπέφερα περισσότερο;
Που έπρεπε να τους αφήσω όλους, όλα! Ακόμα κι εσένα!
Γιατί έφυγες, τότε;
Γιατί το έκανες;
Γιατί έφυγες; Γιατί;
Γιατί με εγκατέλειψες; Με άφησες μόνη. Γιατί;
Βρήκα τη μέλλουσα γυναίκα μου στο κρεβάτι με άλλον.
Τι διάολο λες;
Δεν ήταν μία φορά.
Είχαν καιρό σχέση.
Δεν γίνεται αυτό. Ήμασταν φίλες με την Τζάντα. Θα μου το 'χε πει.
Δεν σε πιστεύω.
Δεν είναι αλήθεια επειδή πιστεύεις αυτό; Ε;
-Πιστεύεις αυτό; -Σταμάτα!
-Αυτή είναι η αλήθεια; Πού είναι; -Σταμάτα!
Έλα, δείξε μου την αλήθεια!
Έλα, πού είναι η αλήθεια;
Θεέ μου.
Συγγνώμη.
-Άφησέ με! -Όχι, συγγνώμη.
Συγγνώμη. Σε παρακαλώ. Συγχώρεσέ με.
Συγγνώμη.
Σε παρακαλώ, ηρέμησε.
-Σε παρακαλώ. -Νικ.
Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με, συγγνώμη.
Σ' αγαπώ, συγγνώμη.
Πάρε ανάσα.
Όλα καλά.
Τα φάρμακα;
-Έχεις δει τα φάρμακα, Νικ; -Εγώ τα πήρα, εδώ είναι.
-Αυτά; -Ναι.
-Να θυμάσαι, το μπλε πριν από το γεύμα… -Και το λευκό μετά.
Είμαι αρκετό καιρό εδώ, ξέρω.
-Αν είναι να ανησυχείς, ας το αφήσουμε. -Όχι.
Δεν ανησυχώ.
Ο Σεμπαστιάνο έχει πολύ καιρό να πάει στην παραλία.
Κι αύριο είναι το κονσέρτο. Φυσιολογικό να είμαι λίγο τσιτωμένη.
Εκείνος το πρότεινε, όχι εγώ. "Κάνε όλους τους ελέγχους".
Ευχαριστώ.
Παρεμπιπτόντως, έχω ρεπό σήμερα. Θα χαιρόμουν και μόνος να πήγαινα.
Όχι, δεν πειράζει.
Ο Σεμπαστιάνο θα απογοητευόταν πολύ. Δεν πειράζει.
-Γιατί δεν μου είπες για την Τζάντα; -Εντάξει, είμαι έτοιμος.
-Πάμε. -Πάμε.
Ναι.
-Πήρες πετσέτα; -Όχι.
Ναι, πήρα εγώ.
Σου είπα πως ναι. Αρκετά. Άσε με ήσυχο.
Εμπιστεύσου με. Το αποφάσισα. Αρκετά. Τέλος.
Τέλος.
-Όλα καλά; -Ναι.
Ναι, όλα καλά.
Κέλβιν, σου είπα ότι πήρα την απόφασή μου. Αρκετά, ξέρω τι κάνω.
Εμπιστεύσου με, Κέλβιν.
Εμπιστεύσου με.
Να σταματήσω;
Όχι. Αν σου πω κάτι, ορκίζεσαι να μην το πεις;
Ορκίζομαι, ναι.
Δεν πηγαίνω στον Άρη από επιλογή μου. Πηγαίνω επειδή έχω επιλεγεί.
Α, μάλιστα.
Δεν το ξέρει κανείς,
αλλά κάθε μέρα μιλάω με τον Κέλβιν που γεννήθηκε στον Άρη.
Εκείνος μου ανέθεσε την αποστολή να πάω κλασική μουσική εκεί.
Ναι;
Θέλω να πω, κατά καιρούς, είχα την αίσθηση ότι…
ότι μιλούσες με κάποιον.
Αλήθεια;
-Ναι. -Αλήθεια είχες την αίσθη…
-Κατά καιρούς. -Μην το πεις σε κανέναν!
Δεν μπορείς να το πεις πουθενά. Γιατί αν το πεις…
Αν το πεις στη μαμά, θα έχουμε δράματα.
Δεν θα με αφήσει να πάω στον Άρη και πρέπει να πάω. Κατάλαβες;
-Ναι. -Μην το πεις.
-Το είπα σ' εσένα επειδή σ' εμπιστεύομαι. -Ναι.
Κατάλαβες;
-Ορκίσου ότι δεν θα το πεις. Ορκίσου. -Ορκίζομαι.
Δεν το ξέρει κανείς. Ορκίσου ότι δεν θα το πεις.
Ορκίζομαι.
Σταμάτα, ορκίστηκε! Ορκίσου μου…
Ορκίσου ότι δεν θα το πεις.
Ορκίζομαι.
Έλα.
Εντάξει, ηρέμησα κάπως τώρα.
Παρακαλώ;
Πώς είσαι, αγάπη μου;
Γεια, καλά. Εσύ;
Καλά. Άκου.
Θες να έρθεις μαζί μου στην παραλία;
Θεέ μου, Τέσλα. Όχι, δεν έρχομαι. Θα τα κάνεις θάλασσα αν πας.
Το ξέρω. Κοίτα, έχεις δίκιο. Αλλά… έχω μια ανησυχία.
Μη μου πεις! Όλη σου τη ζωή έχεις μια ανησυχία.
Τέλος πάντων. Έχω δουλειές.
Όχι, περίμενε ένα λεπτό.
Τι είναι;
Θέλω να σε ακούσω. Θέλω να πάψω να αφήνω να με κυριεύει το άγχος.
Μπράβο.
Το κατάλαβες επιτέλους.
Μπορείς να χαλαρώσεις για μια μέρα στη ζωή σου. Δεν έγινε κάτι.
Ναι, εντάξει.
Μέσα.
Αλλά…
Αλλά πόσος καιρός πάει που περάσαμε μια μέρα οι δυο μας;
Αιώνες.
Αφήνεις πολύ αργά
και αρχίζεις αμέσως να κάνεις οχτάρι για να σηκώσεις τον πισινό απ' το νερό.
-Ναι. -Κατάλαβες;
Ναι.
Βλέπεις; Είναι σαν…
σαν χορός.
Σαν να χορεύεις με τον άνεμο.
Βλέπεις; Κοίτα.
Ζωγραφίζεις ένα οχτάρι.
-Και τι συμβολίζει το οχτώ; -Το άπειρο.
Έλα, δοκίμασε.
Τι όμορφο!
Μωρό μου!
Είναι πανέμορφο!
Για δες!
Πώς το έκανες αυτό;
Με τα λεφτά που είχα στην άκρη απ' τις λίγες τελευταίες πωλήσεις.
Όχι, δεν εννοώ αυτό.
Είναι φοβερή ιδέα, Καρολίνα. Τέλεια.
-Να μπω; -Ναι.
Μα τι έχεις κάνει εδώ μέσα! Είσαι διάνοια, αγάπη μου!
Είσαι διάνοια, το ξέρεις;
Αυτό;
Λοιπόν, πάμε για κολύμπι;
Όχι, φοβάμαι.
Φοβάμαι να κολυμπήσω. Φοβάμαι.
Πήγαινε εσύ.
Εγώ θα μείνω εδώ να σε βλέπω.
Θα σε βλέπω να κάνεις κάιτ.
Βάλε Φορέ.
-Θυμήσου να βάλεις Φορέ. -Εντάξει.
-Άκου, θα κάνουμε κάτι άλλο. -Όχι.
-Πήγαινε. -Είσαι σίγουρος;
Ναι, πήγαινε.
Εντάξει, γεια.
Έτοιμοι;
Ξέρω ότι είναι καθαρό το νερό. Δεν μπορώ, φοβάμαι.
Φοβάμαι, σου είπα. Άσε με ήσυχο, φοβάμαι.
Φοβάμαι.
Συγγνώμη.
Ζήτησα συγγνώμη. Με άκουσες;
Τέλος πάντων.
Έχω χάσει τόσα σημαντικά πράγματα στη ζωή μου.
Ποιος ξέρει πόσα έχω χάσει μαζί σου.
Ναι. Θες να μάθεις και κάτι άλλο;
Παρατάω το πανεπιστήμιο.
Είπα σε κάποιον που μ' αρέσει ότι είμαι μοναχοπαίδι.
Επειδή φοβήθηκα μην τον χάσω.
Και θυμάσαι που σου λέω
ότι ο πατέρας μου δεν με έχει ξεχάσει και μου τηλεφωνεί;
Είναι μαλακίες.
Δεν απαντάει ούτε στα μηνύματα.
Θες να συνεχίσω;
Κάνω τσατ με έναν ξένο.
Φλερτάρω, για την ακρίβεια.
Μαμά!
Με είπες μαμά!
-Ναι. -Με είπες μαμά!
Φτάσαμε.
Σίγουρα είναι νόμιμο;
Ασφαλώς είναι! Είναι νομιμότατο.
Επειδή λειτουργεί.
-Επειδή δεν το έχεις συνηθίσει. -Όχι.
Όχι.
Όλα καλά, πάντως;
Δεν είναι κακός ο αδελφός σου.
Σε ενημερώνει κιόλας.
Εντάξει.
Τι πράγμα;
Έχεις ραντεβού εδώ σε μισή ώρα.
Τι πράγμα; Όχι, κάνεις πλάκα.
-Έλα, μαμά. Δώσ' το. -Καρολίνα.
Μαμά, κάθε μέρα σου γράφει υπέροχα πράγματα.
Είναι χωρισμένος, δεν φαίνεται κατά συρροή δολοφόνος.
Δεν έχεις περιέργεια;
-Ναι, λίγη. -Ορίστε.
Πάμε. Θα σε φτιάξω.
Σήκω.
Έλα, έχω ήδη μια ιδέα.
-Έλα, κουνήσου. -Ναι, περίμενε.
Ευχαριστούμε!
-Δεν είναι λίγο στενό, Καρολίνα; -Όχι, είναι τέλειο. Σου πάει πολύ.
Δεν ξέρω. Κι αυτά τα τακούνια είναι πολύ ψηλά.
Λες να είναι εκείνος;
Ναι, αυτός είναι.
Δεν είναι κακός!
Τι περιμένεις; Άντε να τον βρεις.
Ας το αφήσουμε.
Θα του πω ότι κάτι προέκυψε.
Γιατί; Είσαι εδώ.
-Κι έχω καπνίσει. -Και;
Έχω χρόνια να περάσω μια μέρα μαζί σου.
Δεν θέλω να τελειώσει.
Γιατί;
Είναι απλώς η πρώτη φορά.
Από πολλές.
Πήγαινε! Το 'χεις.
Πώς είμαι;
Σαν κάποια που έχει να χαρεί καιρό.
Είσαι κούκλα.
Άντε.
Μην το παρακάνεις.
-Όχι. -Ήρεμα.
Σ' ευχαριστώ.
-Την τσάντα σου. -Ναι.
Ευχαριστώ.
Τελείωσε το ηλιοβασίλεμα. Πάμε;
-Να τελειώσω την μπίρα και πάμε. -Θέλω τώρα. Πάμε σπίτι; Σε παρακαλώ.
-Συγγνώμη, πριν φύγουμε… -Πάμε σπίτι;
-Σε παρακαλώ. -Ναι.
-Κοίτα… -Θέλω να φύγω τώρα.
Περίμενε λίγο, έρχομαι. Σου έχω μια έκπληξη.
-Ήταν πολύ ωραία μέρα. -Τι κάνατε;
Εγώ έκανα κάιτ κι εκείνος…
Μα αυτή… είναι η Έμα.
Όχι, δεν είναι δυνατόν! Είναι η Έμα!
Πού πάει;
Περίμενε εδώ. Θα το ρυθμίσω.
Σέμπα.
-Όχι, Κέλβιν. Κέλβιν, το ήξερες! -Σέμπα.
Το ήξερες!
-Πού πας; -Το ήξερες!
-Σέμπα, σταμάτα, τι έγινε; -Το ήξερες!
-Γιατί κλαις; -Μη μ' αγγίζεις!
Δεν πρέπει να μ' αγγίζεις!
-Δεν πρέπει. -Όχι, μα…
Μη μ' αγγίζεις.
Το ήξερες! Η αποστολή! Ο Κέλβιν με προειδοποίησε!
Με προειδοποίησε ότι θα με πρόδιδες.
Γιατί με πρόδωσες;
Έφερες την Έμα! Γιατί; Ήθελες να 'σαι με την Έμα!
Η Έμα είναι δική μου! Κατάλαβες; Δική μου!
Είναι δική μου!
Μ' αγαπάει!
Μη μ΄αγγίζεις! Μ' αγαπάει!
Είναι δική μου!
Πήγαινέ με σπίτι!
Θέλω να πάω σπίτι!
Φύγε!
Πήγαινέ με σπίτι!
Θέλω να πάω σπίτι.
Μη μ' αγγίζεις! Θέλω να πάω σπίτι!
Πώς είναι;
-Καλύτερα. Κοιμάται. -Είναι καλύτερα.
Τώρα ανησύχησε!
Αντιλαμβάνεσαι τι μπορούσε να είχε συμβεί; Αν έβλαπτε τον εαυτό του;
Ευτυχώς, δεν έγινε τίποτα.
-Εντάξει; Δεν έγινε τίποτα. -Τέσλα, δεν το ήξερα.
Θαρρείς ότι αρκούν μερικά αστεία, λίγη συμπόνια.
Είσαι απλώς ανεύθυνος. Απερίσκεπτος, επιφανειακός.
Ναι, επιφανειακός.
Δεν πρόκειται να σου επιτρέψω ξανά. Δεν θα σου ξαναεπιτρέψω.
Δεν θα την πληρώσει ο γιος μου.
-Δεν θα το επιτρέψω. -Αρκετά! Μαμά, υπερβάλλεις.
-Δεν υπερβάλλω. -Υπερβάλλεις, άκουσέ με.
Μα δεν σκέφτηκες…
Όταν σου είπε για τη φωνή, δεν σκέφτηκες να τον γυρίσεις σπίτι;
-Όχι. -Να έρθεις να μου το πεις;
-Όχι. -Όχι;
-Ορκίστηκα να μην το πω. Δεν ήξερα. -Μα τίποτα δεν ξέρεις!
Ο Σεμπαστιάνο ήθελε να κάνει κάτι φυσιολογικό.
-Μια μέρα στην παραλία με τον θείο του. -Ναι.
Είδες τι έγινε;
-Κακώς το επέτρεψα. -Τι λες;
Δεν θα τον προστατεύουμε για πάντα.
-Μπορούσε να συμβεί σ' εμένα, σ' εσένα. -Δεν συνέβη όμως.
Συνέβη σ' εκείνον!
Πάω να δω πώς είναι.
ΝΙΚ ΚΑΛΕΙ
Προλαβαίνω ακόμα να σου αλλάξω γνώμη και να μείνεις.
Όχι.
Αύριο φεύγω.
Τι εννοείς "αύριο;"
Ναι, αύριο.
Γιατί;
Επειδή θα έρθεις μαζί μου. Άσε τον άντρα σου και πάμε.
-Έλα, άσε τα αστεία, Νικ. -Δεν αστειεύομαι.
Εσύ είπες ότι δεν είναι πολύ αργά.
Θεέ μου, Νικ. Θα τα παρατήσουμε όλα, έτσι απλά;
Μα κι εσύ, αν φύγεις τώρα…
Δεν δίνω δεκάρα για τα χρήματα του πατέρα μου.
Ιδίως για την κληρονομιά.
Ας κάνουμε νέα αρχή.
Ναι.
-Από το μηδέν; -Από το μηδέν.
Από την αρχή.
Τζάντα.
Τζάντα, ποιο είναι το πρόβλημα;
Τι μου προσφέρεις;
Τι;
Δεν ήμουν η ζωή που ήθελες;
Μια ζωή γυρνώντας τον κόσμο με ένα κάιτ; Αυτό;
Τώρα;
Ναι, τώρα. Ναι.
Και γιατί όλο αυτό; Ποιος ο λόγος;
-Να πάρεις την εκδίκησή σου; -Όχι.
Να καταλάβω πως το ότι σε έχασα ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να μου συμβεί.
Είσαι μπάσταρδος, Νικ.
Τι κάνεις;
Αυτό που πρέπει.
Συγγνώμη, δεν είμαι καλός στους αποχαιρετισμούς.
Ορίστε.
Τι είναι;
Η κληρονομιά σου.
Τα λεφτά που σου αναλογούν.
Ναι. Ο παππούς δεν έγραψε μόνο σε εσάς τους δύο.
Με έβαλε να σ' το δώσω εγκαίρως, αν τα πράγματα πήγαιναν άσχημα.
Ποιο το νόημα όλης αυτής της κωμωδίας;
Με αυτήν την "κωμωδία" γνώρισες την οικογένειά σου.
Ναι.
Αν το έπαιρνες αμέσως, αυτό θα γινόταν.
Και τι άλλαξε;
Ξέρω 'γώ; Τι να σου πω;
Καλή τύχη.
Θα στοιχίσει στον Σεμπαστιάνο να μη σε βλέπει.
Όχι, δεν το πιστεύω. Άλλο ένα πρόβλημα ήμουν.
Όχι. Ούτε ο παππούς το πίστευε.
Στο γράμμα του έλεγε πόσο τα θαλάσσωσε μαζί σου.
Ναι, ε; Κι εγώ αυτό πίστευα.
Εντέλει, νομίζω ότι όντως μου έσωσε τη ζωή.
Άσε με να φύγω.
ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ
ΝΙΚΟΛΑ
ΑΓΑΠΗΤΕ ΝΙΚΟΛΑ, ΓΙΕ ΜΟΥ
"ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΑΡΗ, ΕΠΕΙΔΗ, ΟΠΩΣ ΕΛΕΓΕ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ,
Η ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ".
Καλησπέρα. Πού πάμε;
Όλα καλά;
Ναι.
-Λίγο αγχωμένος, αλλά είναι φυσιολογικό. -Σπίτι ήταν πολύ αγχωμένος.
Είσαι σίγουρη ότι μετά τα χθεσινά…
Επέμενε.
Πιστεύει ότι πρέπει να παίξει τελευταία φορά. Να τον κλείδωνα;
Όχι, ασφαλώς όχι.
Σέμπα.
Όχι!
Θεέ μου!
Σεμπαστιάνο!
Θεέ μου!
Όχι!
Αγάπη μου!
Θεέ μου!
Καρολίνα!
Νικ.
Νικ!
Όχι!
ΜΠΑΜΠΑΣ
Εγώ φταίω για όλα.
Κακώς το επέτρεψα.
Έπρεπε να ξέρω.
-Δεν φταις εσύ, σταμάτα. -Ναι.
-Έλα, σταμάτα. -Έτσι είναι.
Δεν το σκέφτηκα και τώρα ο γιος μου κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του.
Τι νόημα έχει να βασανίζεσαι;
Ούτε εσένα θα βοηθήσει.
Ούτε τον Σεμπαστιάνο. Σταμάτα.
Γιατί δεν μου είπες την αλήθεια;
Διάβασα το γράμμα σου.
Ναι;
Νόμιζα ότι δεν θα ξαναβλεπόμασταν. Συγγνώμη.
Πώς κατάφερες να τα κρατήσεις μέσα σου
τόσο καιρό;
Γιατί δεν μου το είπες;
Γιατί με άφησες να σε μισώ 20 χρόνια; Γιατί, Νικ;
Ήταν καλύτερα έτσι.
Επειδή
δεν χρειαζόταν να πληρώσεις κι εσύ.
Θα 'χα πάρει και τον πατέρα σου μακριά σου και δεν ήθελα.
Και πήρες τον αδελφό μου;
Γαμώτο, Νικ. Ο μπαμπάς κοιμόταν με την Τζάντα.
Θεέ μου. Τι…
Μακάρι να ήξερα.
Θα τον είχες μισήσει.
Θα υποφέραμε και οι τρεις.
Αντί για ένας.
Κι επίσης…
ντρεπόμουν.
Μου έλειψες πολύ.
Πάρα πολύ.
Κι εσύ.
Ξυπνάει.
Όχι, περίμενε. Περίμενε, μωρό μου. Είναι επικίνδυνο.
Είμαι καλά. Δεν ξέρω πώς έγινε, αλλά είμαι καλά.
Λοιπόν; Γιατί αυτά τα μούτρα;
Θα έπρεπε να χαίρεστε.
Ιδίως εσύ…
που θυσίασες όλη σου τη ζωή για μένα.
Αλλά φτάνει τώρα.
Φτάνει.
Ξανάρχισε να ζεις, μαμά.
Δεν είσαι μόνη πια, μαμά.
Κάν' το για μένα.
Βασικά, όχι, για σένα.
Μαζί σου δεν χρειάζεται να μιλήσω.
Όχι επειδή δεν καταλαβαίνω…
αλλά επειδή είμαστε αδέλφια.
Κι ό,τι νιώθει ο ένας, το νιώθει κι ο άλλος.
Ξέχασέ τα όλα.
Διάλεξε τον δρόμο σου, προχώρα και μην κοιτάξεις πίσω.
Μου αρκεί να ξέρω ότι είσαι ευτυχισμένη.
Είσαι όμορφη ψυχή εσύ.
Ξεχωριστή.
Γι' αυτό σκέφτηκα ότι μπορούσες να μ' αγαπήσεις.
Αν κι ήταν όλα στο μυαλό μου.
Όπως η αποστολή.
Δεν θα πάω ποτέ στον Άρη.
Και ο Κέλβιν το ξέρεις ότι δεν υπάρχει, έτσι;
Ήθελες όντως να φύγεις μακριά;
Να πας πού;
Αυτή είναι η οικογένειά σου, το σπίτι σου.
Και είναι παράξενη, ατελής, εύθραυστη, αλλά είναι δική σου.
Σταμάτα.
Ανάσανε.
Και συγχώρα.
Από δω είναι εύκολο να βρεις τις σωστές λέξεις.
Δεν ξέρω αν είναι δικές μου λέξεις ή δικές σας.
Στην πραγματικότητα, δεν ξέρω αν ή πού θα ξυπνήσω.
Αλλά δεν έχει σημασία.
Είμαι ευτυχισμένος τώρα.
Και είναι όλα καλά.
ΤΖΟΥΛΙΟ ΚΟΣΤΑ
Υποτιτλισμός: Μαριάννα Αγάλου