Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ใช่เลย
‪เร็วเข้าเพื่อน ได้เวลาผจญภัยอีกแล้ว
‪ผจญภัยเหรอ ฉันเอาด้วย
‪ไปกันเถอะโพนี่
‪เอิร์ธโพนี่ขึ้นนำ
‪เพกาไซ บินมาข้างๆ ฉัน
‪ยูนิคอร์นมีเขาพร้อมแล้ว
‪เพื่อเอเควสเทรีย
‪ศัตรูตัวฉกาจอะไรรอเราอยู่ เจ้าหญิง
‪มันน่ากลัวไหม
‪หรือเป็นอะไรที่สุดยอด
‪ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪เราจะเผชิญหน้ากับมันด้วยกัน
‪เพราะเราคือผู้พิทักษ์แห่งมิตรภาพ
‪ด้วยพลังมิตรภาพ ‪และเวทมนตร์ของเรา เราจะ...
‪กระจายความรัก
‪แจกกอด
‪- ช็อตสมอง ‪- เดี๋ยว อะไรนะ
‪ใช่ ฉันเป็นยูนิคอร์นและเราชั่วร้าย
‪ฉันจะยิงโพนี่ทุกตัวด้วยเลเซอร์ที่เขา
‪ไม่ มันไม่ถูกต้อง
‪โพนี่ควรจะเข้ากันได้ดี จำได้ไหม
‪น่าเบื่อ
‪เหมือนสมัยก่อนที่โพนี่ทั้งสามชนิดเป็นเพื่อนกัน
‪เอาอีกแล้ว
‪และพวกเขาไม่เคยใช้เวทมนตร์ต่อกัน
‪ผิดแล้ว
‪ไม่ผิด
‪แม่บอกว่าเพกาไซกับยูนิคอร์น ‪เคยจะกินเอิร์ธโพนี่ให้หมด
‪ด้วยการยิงเลเซอร์ใส่จนเกรียม
‪พวกเขาไม่ทำหรอก
‪เอิร์ธโพนี่โต้พวกนั้นกลับในการต่อสู้ครั้งใหญ่
‪ถ้าพวกนั้นกลับมาที่แมร์ไทม์ เบย์อีก ‪เราก็จะโต้กลับไปอีก
‪นั่นมันเรื่องโกหก ฮิทช์ บอกเขาสิ
‪นั่นคือสิ่งที่ครูของเราพูดในวิชาประวัติศาสตร์
‪แต่เราเล่นเกมในแบบของเธอก็ได้ ‪ซันนี่ ฉันไม่มีปัญหา
‪ฉันมี
‪มันเป็นเกมที่น่าเบื่อ
‪มาเล่นบาร์บีคิวเพกาซัสกันดีกว่า
‪- สเปร้าท์ หยุด ‪- เบอร์เกอร์เอิร์ธโพนี่
‪ฉันจะฟ้องพ่อ
‪(แผนที่เอเควสเทรีย)
‪- ชนเขา เจอนี่ เอิร์ธโพนี่ ‪- เดี๋ยวเธอทำมันแตกหรอก
‪พ่อคะ บอกพวกเขาทีว่าไม่ใช่แบบนั้น
‪ได้เวลากลับบ้านแล้ว ว่าไหม เด็กๆ
‪ก็ได้
‪ไม่นะ สมองฉันละลายแล้ว
‪- แม่ ‪- สวัสดีครับคุณโคลเวอร์ลีฟ
‪แม่บอกกี่ครั้งแล้ว
‪ลูกวิ่งออกมาโดยไม่ได้รับอนุญาตไม่ได้
‪โดยเฉพาะมาที่นี่
‪ทำไมล่ะ ฟิลลิส
‪เพราะคุณล้างสมองพวกเขา ‪ด้วยเรื่องไร้สาระของคุณ
‪เขาเรียกว่าการวิจัย ฟิลลิส
‪และผมปล่อยเรื่องล้างสมอง ‪ในแมร์ไทม์ เบย์ให้เป็นหน้าที่คุณ
‪คัพเค้กยูนิคอร์นไหม
‪อบใหม่ๆ
‪คุณเป็นเอิร์ธโพนี่นะ อาร์ไกล์
‪คุณควรเริ่มทำตัวเป็นเอิรธ์โพนี่นะ
‪อย่างน้อยก็เพื่อเธอ
‪เขากล้าดียังไง ถึงพูดกับแม่แบบนั้น
‪- โพนี่นั่นเป็นตัวปัญหา ‪- ไม่ต้องห่วงครับ แม่
‪พอผมเป็นนายอำเภอ ‪ผมจะคุมให้โพนี่ทุกตัวเชื่อฟัง
‪นายอำเภอสเปร้าท์
‪ฟังดูเข้าท่าดี
‪เป็นอะไรไป ซันนี่ ลูกรัก
‪ฮิทช์กับสเปร้าท์ยังไม่เชื่อหนู
‪สักวันพวกเขาอาจจะเชื่อ
‪แต่สิ่งสำคัญคือลูก ‪ต้องยืนหยัดในสิ่งที่ลูกเชื่อ เข้าใจไหม
‪พอหนูโตขึ้น ‪หนูจะแสดงให้โพนี่ทุกตัวเห็นว่าเราพูดถูก
‪- งั้นเหรอ ‪- ค่ะ
‪และสักวันเราทั้งคู่จะได้รู้จักยูนิคอร์นหรือเพกาซัส
‪และเราจะเป็นเพื่อนรักกันตลอดไป
‪วันหนึ่งที่ว่าอาจจะเป็นวันนี้
‪ดูสิ ยูนิคอร์น
‪ไหนคะ
‪ทางนี้
‪จับแน่นๆ นะ
‪หนูกำลังทะยานขึ้นฟ้า
‪เดี๋ยวค่ะ พ่อ หนูนึกอะไรออกแล้ว
‪"ชาวยูนิคอร์นและเพกาไซที่รัก ‪คุณมีเพื่อนอยู่ที่แมร์ไทม์ เบย์
‪- มาเยี่ยมเราสิ" ‪- เราส่งได้ไหมคะ
‪พ่อว่าต้องส่งเลยละ
‪พ่อเล่าเรื่องให้ฟังหน่อยสิ
‪- อีกรอบเหรอ ‪- นะคะ
‪กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในเอเควสเทรียโบราณ
‪- มี... พิเศษมากอาศัยอยู่ ‪- ยูนิคอร์น
‪ยูนิคอร์นตัวนั้นสว่างมาก
‪สว่างพอๆ กับดวงอาทิตย์
‪วันหนึ่งเจ้าหญิงเรียกเธอมาที่ปราสาท ‪เพื่อทำภารกิจสำคัญ
‪เพื่อเรียนรู้เรื่องมิตรภาพ
‪ไม่นานเธอก็มีเพื่อนใหม่มากมาย
‪เอิร์ธโพนี่ เพกาซัส และยูนิคอร์น
‪พวกเขาแสดงให้โพนี่ทุกตัวเห็นถึง ‪ความมหัศจรรย์ของมิตรภาพและการอยู่ร่วมกัน
‪ว้าว พ่อทำเสร็จแล้ว
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ
‪เอิร์ธโพนี่มองด้วยความอัศจรรย์ใจ
‪ขณะที่เพกาไซระบายรุ้งพาดท้องฟ้า
‪ค่ำคืนสว่างไสวไปด้วยเขายูนิคอร์นนับร้อย
‪สวยจัง
‪หนูอยากมีเพื่อนที่บินได้
‪หรือทำให้ของลอยได้
‪ทำไมเราถึงเป็นเพื่อนกันไม่ได้แล้วล่ะคะ
‪ลูกรัก นั่นเป็นคำถามใหญ่
‪และสักวันเราอาจจะคิดออกด้วยกัน
‪- เราจะทำส่วนของเรา สัญญาด้วยใจ ‪- สัญญาด้วยใจ
‪ราตรีสวัสดิ์ค่ะพ่อ
‪ราตรีสวัสดิ์ลูกรัก
‪ราตรีสวัสดิ์เพื่อน
‪เยี่ยม
‪วันนี้แหละพ่อ ครั้งนี้หนูมีแผน
‪อวยพรให้หนูโชคดีนะ
‪เฮ้ ดวงตะวัน ‪ไม่มีเวลาให้เราคุยกัน
‪มีที่ที่ฉันต้องรีบไป
‪เรื่องราวมากมายที่จะต้องทำ ‪เพื่อเปลี่ยนแปลงมัน
‪ฉันจะเริ่มต้นนับจากนี้
‪(งานแคนเทอร์ลอจิก)
‪ฉันไม่กังวลรถเข็นนั้นจะเป็นไง จะเป็นไง
‪หรือคิดว่าฉันจะเหมาะไหม
‪รับรู้มาเพียงพอ และพร้อมจะพิสูจน์
‪ทางเดินที่เลือกเดินฉันมั่นใจ
‪เพราะฉันมีบางสิ่งเริ่มต้นขึ้นภายใน
‪เหมือนแสงที่สาดส่องช่วยนำทางฉัน...
‪จะเป็นวัน จะเป็นวัน จะเป็นวัน ของฉัน
‪วันของฉัน
‪จะเป็นวัน จะเป็นวัน จะเป็นวัน ของฉัน
‪จะเป็นวันของฉัน
‪จะเป็นวัน ของฉัน
‪ว่าไง ฮัลโหล! เพื่อนๆของฉัน ที่ฉันตามหา...
‪ได้ตอบรับฉันในวันนี้
‪หลบอยู่ทำไม ยังแอบซ่อนเร้นกันอยู่ทำไม
‪ออกจากกำแพง ที่สร้างไว้
‪มาเลยพวกเรา มารวมตัวอยู่ ‪ด้วยกันอย่างเข้าใจ
‪มีเพลงให้เราได้ร่วมร้อง
‪รับรู้มาเพียงพอ และพร้อมจะพิสูจน์
‪ทางเดินที่เลือกเดินฉันมั่นใจ
‪ไม่สู้ก็อยู่ต่อ ฉันพร้อมไม่ยอมรอ
‪เพราะฉันมีสิ่งหนึ่งที่จะบอกไป
‪จะเป็นวัน จะเป็นวัน จะเป็นวัน ของฉัน
‪วันของฉัน
‪จะเป็นวัน ของฉัน
‪และทุกๆ คนชอบหวั่น
‪และคิดไปเอง ไม่กล้าเดินไป
‪ถึงเวลารวมใจ คือทีม
‪ในฝัน
‪ตะวันจะสาดส่องให้เราได้เจอทาง
‪ปลายทางที่พวกเราจะได้ บอกไป
‪จะเป็นวัน จะเป็นวัน จะเป็นวัน ของฉัน
‪จะเป็นวันของฉัน
‪จะเป็นวัน จะเป็นวัน จะเป็นวัน ของฉัน
‪จะเป็นวันของฉัน
‪จะเป็นวัน จะเป็นวัน จะเป็นวัน ของฉัน
‪วัน... ของ... ฉัน
‪(งานแคนเทอร์ลอจิก)
‪อ้า อยู่นี่เอง ซันนี่
‪โพนี่ที่ฉันคาดไว้
‪อรุณสวัสดิ์ นายอำเภอฮิทช์ ‪พาทั้งทีมมาอีกแล้วสินะ
‪ไม่รู้อะไรกันนักหนา ‪ตามฉันแจเลย ทุกคน ไม่เอาน่า
‪ยืนห่างไปหน่อยสิ
‪เป็นไงบ้าง
‪แหม ทำอย่างกับเธอไม่รู้
‪วันนี้เป็นการนำเสนอประจำปี ‪ที่แคนเทอร์ลอจิก
‪- กำลังจะไปที่นั่นพอดี ‪- เธอไปไม่ได้
‪ฉันรู้ว่าเธอมีแผนบางอย่างที่จะพังงาน
‪- ถ้าคิดว่าฉันจะยอมให้เธอเข้าไป... ‪- ไง ฮิทช์
‪ไม่
‪เอาน่า
‪สวัสดีค่ะ นายอำเภอฮิทช์
‪หวัดดี เมย์ฟลาวเวอร์ ดาห์เลีย
‪ซันนี่ ฉันทำงานอยู่
‪แปะบน แปะล่าง ผูกติดไว้กับเสา
‪หงายมันขึ้นข้างบน และประกบขนมปังปิ้ง
‪โอเค
‪ฉันทำตามที่นายขอแล้ว ฮิทช์
‪เธอไม่เคยห่างฉันเลย
‪- สักครั้ง ‪- ไง สเปร้าท์
‪ไหวไหมเนี่ย เธอดูเหนื่อยๆ นะ
‪เจ้าหน้าที่ สเปร้าท์ต่างหาก
‪เดี๋ยวก่อน
‪ฉันยังพูดไม่จบ ซันนี่
‪ซันนี่ เรารู้ดีว่าจะเป็นยังไง
‪เธอพยายามแอบเข้ามาทุกปี ‪และฉันก็หยุดเธอทุกปี
‪ฟังนะ ไม่มีอะไรที่เธอต้องกังวล
‪ฉันแค่จะเข้าไปส่งสมูตตี้ในโรงงาน
‪เธอย่างเข้าไปไม่ได้แม้แต่ก้าวเดียว ‪แม่ฉันห้ามเธอเข้า
‪แต่ฉัน...
‪ฉันขอร้องเธอในฐานะเพื่อน ซันนี่ ‪ไม่ใช่นายอำเภอ
‪วันนี้กรุณาพยายามอย่าก่อเรื่องเลยนะ
‪ก็ได้ ฉันจะพยายาม
‪ขอบคุณ ทีนี้ก็เอาของให้สเปร้าท์ ‪แล้วเธอกลับบ้านไปซะ
‪เฮ้ย นั่นเป็นการละเมิดกฎข้อ 33
‪บ๊ายบาย
‪นี่ ระวังหน่อยสิ
‪ยินดีต้อนรับ โพนี่ทุกตัว ‪มีคำถามเรื่องโรงงานแคนเทอร์ลอจิกไหม
‪ผมยินดีตอบนะ
‪เออใช่ สมูตตี้ฟรีอยู่ไหน
‪ผมตอบไม่ได้
‪รู้อะไรไหม สเปร้าท์ ‪ฉันว่าในที่สุดฉันก็พูดให้ซันนี่เข้าใจได้
‪นี่คือช่วงเวลาที่ทุกคนรอคอย
‪ในฐานะผู้ก่อตั้งแคนเทอร์ลอจิก ‪เธอดูแลให้เราปลอดภัยและมีสไตล์
‪ตลอด 20 ปีมานี้
‪ขอเสียงปรบมือดังๆ ให้หนึ่งเดียวคนนี้ ‪ฟิลลิส โคลเวอร์ลีฟ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ไง สบายดีไหม
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪พวกเราที่แคนเทอร์ลอจิกตื่นเต้นมาก
‪ที่จะได้สร้างผลิตภัณฑ์อันสมบูรณ์แบบ ‪ที่ปกป้องโพนี่อย่างคุณ
‪จากโพนี่แบบนั้น
‪และอย่างที่ฉันพูดเสมอว่าการกลัวคือ
‪การเตรียมพร้อม
‪ฉันชอบมาก ใช่แล้ว
‪มาเริ่มการแสดงกันเลย
‪อันดับแรก เรามีชูการ์ มูนไลต์
‪ที่ดูน่าทึ่งมาก ‪ใส่หมวกป้องกันการอ่านความคิดสุดไฮเทค
‪ยูนิคอร์นที่มีพลังจิตพวกนั้น ‪อ่านความคิดเราไม่ได้เมื่อคุณสวมหมวกนี้
‪ทีนี้ก็ขอต้อนรับสปาร์กเคิล เชสเซอร์
‪กับแว่นเพก้า-เพริสโคป
‪วิธีง่ายๆ ในการเฝ้ามองท้องฟ้า
‪มันเป็นส่วนหนึ่งของการแสดง
‪ลำดับถัดไป ชุดหลบหนีด้วยบอลลูนเอิร์ธโพนี่
‪อึ๋ย คงต้องทำเอกสารเพียบเลยนั่น
‪เราดูแลอย่างดีที่แคนเทอร์ลอจิก
‪เพื่อรับประกันความปลอดภัยของคุณ ‪ลูกค้าประจำของเรา
‪ทีนี้ก็กรุณาถอยไปค่ะ
‪การสาธิตผลิตภัณฑ์นี้ ‪เป็นระบบอัตโนมัติเต็มรูปแบบ
‪เอิร์ธโพนี่แห่งแมร์ไทม์ เบย์ ‪ความกลัวไม่ใช่เพื่อน
‪แต่ยูนิคอร์นกับเพกาไซเป็นได้
‪เรามาเป็นเพื่อนกัน
‪ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
‪ปิดเครื่องซะ
‪ตอนนี้คุณป้องกันการลักพาตัวทางอากาศได้
‪- ด้วยรองเท้าต่อต้านเพกาลิฟต์ ‪- สงบศึกกับเพกาไซ
‪สามัคคีกับยูนิคอร์น
‪เฮ้ย นี่ เอาคืนมานะ
‪ซันนี่!
‪สงบศึกกับเพกาไซ
‪และทุกคนดู
‪อุปกรณ์จับยูนิคอร์นของเรานะ
‪ทูตส์ สวีตส์ ปิดเครื่องสิ ‪นายอำเภอสั่ง
‪เราพยายามอยู่
‪ระบบอัตโนมัติเต็มรูปแบบ ‪แปลว่าต้องดำเนินจนจบ
‪หา
‪ไม่นะ
‪สงบศึกกับเพกาไซ
‪สามัคคีกับยูนิคอร์น
‪และนี่คือเครื่องยิงกระสุน
‪หยุดยิง
‪ขอเสียงปรบมือหน่อย เร็วเข้า
‪คุณไม่เบื่อที่ต้องกลัวตลอดเวลาเหรอ
‪ความจริงคือเราไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย
‪ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหก
‪เราไม่ต้องใช้ของของแคนเทอร์ลอจิกพวกนี้หรอก
‪อ้อ เราไม่ต้องใช้งั้นเหรอ
‪เธอจะเสนอให้เราป้องกันตัวเองยังไง
‪ด้วยกอดกับคัพเค้กเหรอ
‪ลองคิดดูว่าถ้าคุณมีเพื่อนที่บินได้
‪หรือเพื่อนที่...
‪ใช้เขาช็อตสมองคุณภายในครั้งเดียว
‪หรือไม่ก็โฉบลงมาแล้วคว้าตัวคุณไป
‪นายอำเภอ จัดการสิ
‪- เอาละซันนี่ ไปกันได้แล้ว ‪- ไม่
‪โพนี่ทุกตัวต้องฟังเรื่องนี้
‪ทุกอย่างที่คุณเชื่อเกี่ยวกับ ‪เพกาไซและยูนิคอร์นมันผิด
‪พวกเขาเคยเป็นเพื่อนเรา ‪และเป็นได้อีกครั้ง
‪นี่ เราไม่อยากฟังเรื่องแบบนั้น
‪- ลงจากเวทีไปซะ ‪- มาเร็ว มันจบแล้ว ซันนี่
‪เธอทำให้ตัวเองขายหน้า
‪มันน่าเศร้าจริงๆ นะ
‪เราพูดถึงไหนแล้วนะ
‪รู้ไหมว่าเธอทำผิดกฎหมายกี่ข้อ
‪ฉันแน่ใจว่าเธอกำลังจะบอกฉัน
‪ที่จริงครั้งนี้ฉันบอกไม่ได้
‪เพราะมันเยอะเหลือเกิน
‪ฉันเตือนเธอแล้ว
‪ฉันจะคอยคบกับโพนี่
‪ที่แหกกฎและก่อเรื่องวุ่นวายทุกที่ไม่ได้
‪ฉันเป็นนายอำเภอ
‪ใช่เลย โพนี่ตัวอื่นๆ มองเธอเป็นแบบอย่าง ‪เธอช่วยได้
‪กฎหมายต้องเป็นกฎหมาย ซันนี่ ฉันต้อง ‪รักษากฎหมายให้โพนี่ทุกตัวปลอดภัย
‪นั่นไง เธอเพิ่งพูดว่า "โพนี่ทุกตัว"
‪นั่นรวมถึงเพกาไซและยูนิคอร์นด้วย
‪ไม่เอาน่า ซันนี่ เธอคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪พูดอะไรนิดหน่อยแล้วยังไงต่อ
‪โพนี่ทุกตัวจะต้อนรับยูนิคอร์นกับเพกาไซ ‪เข้ามาในแมร์ไทม์ เบย์ทันทีงั้นเหรอ
‪เธอเอาแต่พูดว่าไม่มีอะไรต้องกลัว พิสูจน์สิ
‪เรื่องความสามัคคีของโพนี่ ‪ทั้งหมดเป็นแค่นิทานก่อนนอน
‪ที่พ่อเธอแต่งขึ้น
‪จะชอบหรือไม่ก็ตาม ‪มันก็จะเป็นแบบนี้และจะเป็นตลอดไป
‪ฉันเป็นเพื่อนแท้คนสุดท้ายที่เธอมีในเมืองนี้
‪อยากเสียฉันไปด้วยเหรอ
‪หนูอยากให้พ่ออยู่ที่นี่จังค่ะ
‪อะไร...
‪เกิดอะไรขึ้น มีเรื่องอะไร
‪สวัสดีเพื่อนใหม่ ฉันชื่ออิซซี่
‪ยูนิคอร์น
‪(ปิด)
‪โอ้โฮ โพนี่ทุกตัวเล่นซ่อนหากันเหรอ
‪ฉันเห็นคุณ
‪ยูนิคอร์นนี่
‪นี่ เกิดอะไรขึ้น
‪ยูนิคอร์นบุก!
‪นี่ไม่ใช่การซ้อม
‪ขอย้ำ นี่ไม่ใช่การซ้อม
‪โพนี่น้อยอ่อนแอ
‪ได้ตัวละ
‪ลูกชายคุณปลอดภัยแล้วครับ
‪นี่ไม่ใช่ลูกฉัน!
‪ด้วยความยินดี
‪เตรียมใช้เครื่องยิงกระสุน เปิดกับดักยูนิคอร์น
‪เก็บขยะนั่น
‪ว้าว
‪นั่นทะเลเหรอ
‪ฉันไม่เคยเห็นทะเลเลย
‪ฉันต้องพาเธอไปจากที่นี่
‪เอิร์ธโพนี่จริงจังกับเกมจัง
‪พวกเขาไม่ได้เล่น พวกเขากลัว
‪ไม่นะ กลัวอะไร
‪เธอไง เธอคือยูนิคอร์น
‪เอิร์ธโพนี่เกลียดยูนิคอร์น
‪ถามจริง ดูรุนแรงไปหน่อยนะ
‪ไปเร็ว
‪(ผู้พิพากษาไน)
‪ฉันยังไม่ได้ดูเรื่องนี้
‪เอาละ ประชาชน ใจเย็น
‪การคุกคามถูกจัดการแล้ว ‪ยูนิคอร์นถูกจับแล้ว
‪ส่งเสียงเฮได้
‪ซันนี่!
‪เธอจะทำอะไรน่ะ
‪อย่าแม้แต่จะคิด
‪อย่า อย่าทำนะ
‪ไม่ ซันนี่!
‪เธอชื่อซันนี่เหรอ
‪บาย ยินดีที่รู้จักทุกคนนะคะ
‪ผู้ช่วย ไปที่ประภาคาร
‪ไม่นะ ดูเหมือนฉันจะติดกับ
‪ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
‪เอิร์ธโพนี่ก็ชอบแข่งจ้องตากันเหรอ
‪เธอชนะ ฉันกะพริบตา
‪มียูนิคอร์นอยู่ในบ้านฉัน
‪สุดยอดไปเลย!
‪เดี๋ยวนะ ไม่ดี ไม่ดีมากๆ ‪ฉันทำอะไรลงไป
‪โอ้โฮ
‪ฉันไม่เคยเห็นเอิร์ธโพนี่มาก่อน
‪เราดูเหมือนกันเป๊ะเลย
‪ยกเว้นเขานี้ แน่ล่ะ
‪เฮ้ย ระวังหน่อยสิว่าเธอชี้เขาไปทางไหน
‪ทำไมล่ะ
‪ฉันไม่อยากโดนยิงด้วยแสงเลเซอร์
‪แต่เธอรู้อยู่แล้วสินะ เธอคงอ่านใจฉันมาตลอด
‪มันควรจะเรืองแสงไม่ใช่เหรอ
‪หรือมันเรืองแสงเฉพาะตอนเธอยกของ
‪อันที่จริง...
‪เดี๋ยวนะ อย่าเพิ่งตอบ ขอฉันหยิบสมุดบันทึก
‪โอเค ว้าว เอาละ
‪"142 คำถามสำหรับยูนิคอร์น"
‪"คำถามแรก เธออยู่ที่ไหน"
‪ไบรเดิ้ล วู้ด
‪ว่าแล้วเชียว ยูนิคอร์นอยู่บนต้นไม้จริงๆ เหรอ
‪เธอกินพิซซ่าไหม ‪ถ้ากิน ชอบท็อปปิงอะไร
‪ถ้าไม่กิน ทำไมล่ะ
‪เธอช็อตสมองโพนี่ด้วยเขา ‪ภายในครั้งเดียวเลยไหม
‪ทำให้มันลอยได้ไหม
‪ไม่ได้ แต่ฉันทำแบบนี้ได้
‪เดี๋ยวนะ เธอไม่มีเวทมนตร์เหรอ
‪ซันนี่ สตาร์สเก้าท์ โอย เจ็บ
‪ซันนี่ สตาร์สเก้าท์ ‪ฉันรู้ว่าเธออยู่ในนั้นกับยูนิคอร์น
‪ออกมาพร้อมยกมือขึ้นและมอบตัวซะ
‪ใช่ พวกเธอถูกล้อมไว้หมดแล้ว
‪ให้ฉันทำงานของฉันนะ
‪เธอถูกจับแล้ว
‪แย่แล้ว เธอแอบเก่งแค่ไหน
‪ปานกลาง
‪พอไหว ฉันจะหลอกล่อพวกเขา
‪ใจเย็น ฉันจะคุยกับเขาเอง
‪หา ไม่
‪ไง ทุกคน ฉันรู้ว่าพวกเธอกำลังคิดอะไร
‪เธออ่านใจเราแล้ว ‪เร็วเข้า ก่อนที่เธอจะช็อตสมองเรา
‪ทำอะไรน่ะ จะไปไหน
‪ไปขอกำลังเสริม
‪เรามีกำลังเสริมเหรอ
‪ไม่เอาน่า
‪(สุดเขตแมร์ไทม์ เบย์)
‪- เธอไม่มีเวทมนตร์เหรอ ‪- ไม่มี
‪ไม่มีเวทมนตร์เหรอ
‪แต่ถ้ามันจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น เราเคยมี
‪แต่เมื่อนานมาแล้ว
‪จู่ๆ มันก็หายไป
‪โพนี่ทุกตัวคิดว่าเพกาไซที่น่ารำคาญ ‪มีส่วนเกี่ยวข้อง แต่...
‪เธอดูมึนๆ นะ ไหวหรือเปล่า
‪ฉันกำลังวิ่งหนีกับยูนิคอร์นที่ไม่มีเวทมนตร์
‪เราจะทำยังไงดี
‪ทำอะไรน่ะ
‪- เธอไม่มีกลิ่น ‪- ขอบใจ อะไรนะ
‪ฉันได้ยินมาว่าเอิร์ธโพนี่มีกลิ่นเหมือนปลาเน่า
‪แต่เธอไม่มี
‪ยูนิคอร์นพูดอะไรเกี่ยวกับเอิร์ธโพนี่อีก
‪อ๋อ ก็แค่ว่าพวกเธอขี้เกียจ ‪และไม่ฉลาดสักเท่าไหร่
‪- เลิศ ‪- ไม่ใช่ แค่สามอย่างนั้น
‪แล้วเธอมีแผนอะไร
‪เดี๋ยวนะ นึกออกแล้ว
‪อิซซี่ เราจะไปทำภารกิจ
‪ที่เซฟเฟอร์ ไฮ้ตส์
‪เมืองของเพกาซัสเหรอ
‪ใช่ เราต้องสืบว่าเกิดอะไรขึ้น ‪กับเวทมนตร์ของเธอและเอามันกลับมา
‪พวกเขามีเวทมนตร์ อาจช่วยเราได้
‪แต่พวกเพกาไซอันตรายนะ
‪แล้วถ้าหากว่าเธอคิดผิดล่ะ
‪เอิร์ธโพนี่ยังคิดผิดเรื่องยูนิคอร์นเลย
‪พวกเขาอาจจะกางปีกต้อนรับเราก็ได้
‪แต่ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นล่ะ
‪ทางข้างหน้าที่กำลังจะมืดมิด
‪มีคำถามที่มากมายให้ต้องคิด
‪ฉันก็กลัวนะว่าฉันจะหลงทาง
‪และหายตัวไปในที่นั้นจริงๆ
‪เธอจะกลัวเรื่องใด ‪ถ้ามีฉันนั้น อยู่เคียงข้างกาย
‪จริงเหรอ ใครล่ะ
‪จะคอยระวังให้นะ
‪ตอนที่เดินหลง
‪จะอยู่ข้างหลัง
‪แค่รู้ว่าเธอมีฉันที่คอยระวังให้เธอ
‪เอิร์ธโพนี่ต้องมาก่อน ที่บ้านฉัน
‪ต้องอดทนเมื่อได้ยินแทบทุกครั้ง
‪และฉันสู้เพื่อเปลี่ยนแปลง มันช่างเดียวดาย
‪ก็เพราะมีแค่ฉันที่คอยทำ
‪เพื่อนที่แท้จริงอาจอยู่ไม่ไกล และเธอก็รู้
‪ฉันว่าฉันรู้...
‪จะคอยระวังให้นะ
‪- ระวังให้เธอ ‪- ตอนที่เดินหลง
‪- จะอยู่ข้างหลัง
‪จะอยู่ข้างหลัง
‪แค่รู้ว่าเธอมีฉันที่คอยระวังให้เธอ
‪ระวังให้เธอ
‪- แม้ว่าจะหลง ‪- อยู่ในหุบเขา
‪เพราะฉันนั้นรู้
‪จะคอยระวังให้เธอ
‪ไปกับเธอ
‪ระวังให้นะ
‪จะคอยระวังให้เธอ
‪จะตามไปกับเธอทุกที่
‪คือทุกอย่างที่ฉันจะทำ
‪จะระวังให้นะ
‪ให้เธอ
‪ฉันบอกเธอแล้ว
‪ไม่ช่วยแล้ว ไม่ช่วยเธอจากปัญหาแล้ว
‪เธอทำให้ฉันไม่มีทางเลือก
‪เราต้องจับเธอกลับมารับผิดตามกฎหมาย
‪ถามหน่อย ที่พูดว่า "เรา" นายหมายถึง...
‪นายกับฉัน
‪ฉันยินดีนะ
‪แต่ฉันต้องทำความสะอาดโต๊ะทำงาน
‪จัดเอกสารให้เป็นระเบียบและ…
‪รู้อะไรไหม นายพูดถูก
‪งานนี้เป็นงานของฮิทช์คนเดียว
‪เอาละ สเปร้าท์ นายอยู่ที่นี่ ‪ระหว่างที่ฉันออกไปเผชิญอันตราย
‪ดูแลให้โพนี่ทุกตัวไม่แตกตื่น รักษาความสงบ
‪เป็นกำลังหลัก
‪พูดเป็นเล่นไป พยายามอย่า ‪ก่อเรื่องตอนที่ฉันไม่อยู่ โอเคไหม
‪อ๋อ โพนี่ทุกตัวรักฮิทช์ ว่าแต่เขามีอะไรดี
‪แน่นอนว่าเขามีแผงคอที่สมบูรณ์แบบ ‪กล้ามหน้าท้องเป็นมัดๆ ผ่อนบ้านหมดแล้ว
‪แล้วไง ฉันก็มีดี ฉันทำอะไรๆ ได้
‪แบบนี้ไง แล้วก็แบบนี้
‪และแบบนั้น
‪ฮิทช์อยู่ไหน โพนี่ทั่วเมืองกำลังหวาดกลัว
‪พวกเขาต้องการคำตอบ
‪เขาไปตามล่าซันนี่ ภารกิจฮิทช์เดี่ยวอีกครั้ง
‪ชูการ์คิวบ์ ทำไมสเปร้าท์ถึงทำหน้ามุ่ย
‪นั่นเป็นข่าวดีมาก
‪- จริงเหรอครับ ‪- จริง
‪แปลว่าลูกเป็นนายอำเภอ
‪อย่างน้อยก็ตอนนี้
‪นั่นสิ
‪หวัดดี ฉันชื่อสเปร้าท์ นายอำเภอสเปร้าท์
‪มีปัญหาอะไรจ๊ะ ‪ไม่ต้องห่วง นายอำเภอสเปร้าท์อยู่นี่
‪เก็บขยะนั่น นายอำเภอสั่ง
‪ไม่อยากให้เธอตกใจนะ แต่เธอรู้ใช่ไหม
‪เพกาไซขโมยลูมิเนสเซนซ์ของเธอได้
‪- อะไรนะ ‪- ลูมิเนสเซนซ์
‪ประกายของเธอน่ะ
‪ประกายของเธอเป็นสีม่วงอ่อน
‪และยิ่งเธอมีความสุขมากเท่าไหร่ ‪มันก็ยิ่งสว่างมากขึ้นเท่านั้น
‪เร็วเข้า
‪เพกาซัสของจริง
‪โอ้โฮ ยูนิคอร์นกับเอิร์ธโพนี่ ‪อยู่ด้วยกันเหรอ
‪วันนี้น่าสนใจขึ้นเยอะเลย
‪อย่าบอกพวกเขานะว่าเห็นฉัน
‪เราไม่บอกอยู่แล้ว เราไม่รู้จักชื่อเธอด้วยซ้ำ
‪เธอดูเป็นคนดีนะ
‪ธันเดอร์ ตั้งสติหน่อยสิ
‪- แต่นั่นเอิร์ธโพนี่ ‪- ไม่เป็นอันตรายหรอก
‪พวกเขามีสมองเล็กมาก
‪เราจะทำยังไงดี
‪- เอาโล่มาไหม ‪- โล่อะไร
‪- ไม่ได้อ่านคู่มือองครักษ์หรือไง ‪- อ่าน
‪โอเค ไม่ได้อ่าน
‪ได้ ฉันจัดการเอง
‪สร้างสรรค์ดีนะ
‪การบินเป็นยังไง ‪ช่วงปีกกว้างเท่าความสูงไหม
‪- เอ่อ... ‪- ต้องมีใบอนุญาตไหม
‪- บินได้ไกลแค่ไหน ‪- ถึงดวงจันทร์ไหม
‪เพกาไซใส่เกือกม้าไหม หรือว่ามันจะถ่วง
‪ฉันสะสมรองเท้าผ้าใบ
‪นี่ ไม่ต้องตอบอะไรทั้งนั้น
‪พวกเขาอาจเป็นสายลับ
‪- โอ้โฮ ‪- โอ้โฮ
‪อรุณสวัสดิ์เซฟเฟอร์ ไฮ้ส์ ‪วันนี้เป็นวันที่สวยงามอีกวันในเมืองใหญ่
‪ดูเหมือนจะมีลมอุ่นๆ และท้องฟ้าปลอดโปร่ง ‪สำหรับงานฉลองราชวงศ์คืนนี้
‪งานฉลองราชวงศ์เหรอ
‪มาได้จังหวะเลย
‪งานฉลองราชวงศ์สำหรับราชินีเฮเว่นคืนนี้ ‪จะต้องอลังการ
‪แต่ไฮไลต์คือการแสดงของเจ้าหญิงพิปป์
‪จริงไหม สกาย
‪ใช่แล้ว แดซเซิล
‪และข่าวนี้เพิ่งมา
‪ข่าววงในจากพิปป์
‪เพื่อแฟนตัวยงทุกคนในซอฮอ
‪เป็นไงบ้าง โพนี่ทุกตัว
‪ขอขอบคุณแฟนๆ ทุกคนของฉัน ชาวพิปป์สควีก
‪คืนนี้เป็นคืนสำคัญ
‪ฉันรอเปิดตัวเพลงใหม่ของฉันไม่ไหวแล้ว
‪มันมีที่ที่พิเศษมากในใจฉัน
‪แต่ไม่มากเท่าพวกคุณ
‪เรารักคุณมาก พิปป์
‪เอาละ ทุกคน ฉันรักทุกคนมาก ‪แต่ต้องไปแล้ว พิปป์ พิปป์ ไชโย
‪พิปป์ พิปป์ ไชโย
‪- เข้าไป ‪- ได้เลย
‪เธอเห็นโพนี่บินแถวนี้บ้างไหม
‪พวกเขามีปราสาทด้วย
‪ว้าว
‪คำนับราชินีของเรา
‪ฝ่าบาท
‪สวัสดีเพื่อนใหม่
‪องครักษ์ มีอะไรก็ว่ามา ‪และช่วยรวบรัดด้วย
‪วันนี้ตารางงานเราแน่นมาก
‪ก่อนงานฉลอง คลาวด์พัฟฟ์ต้องทำเล็บเท้า
‪พิปป์ต้องซ้อม และฉันต้องฝึกหัวเราะ
‪ยังไม่ถูก
‪ฝ่าบาท เราพบผู้บุกรุกในเขตของเรา
‪เอิร์ธโพนี่กับยูนิคอร์นในเซฟเฟอร์ ไฮ้ส์
‪เราควบคุมไว้ได้แล้ว ฝ่าบาท
‪และเราใช้โล่ป้องกัน
‪นี่เป็นการโจมตี ‪ในคืนวันฉลองราชวงศ์ของเราเหรอ
‪พวกเธอมาที่นี่ทำไม ใครส่งมา ‪ห้ามให้ใครรู้ว่าพวกเขาอยู่นี่
‪ดูนี่นะ ชาวพิปป์สควีก
‪ถ่ายทอดสดจากปราสาท
‪ยูนิคอร์นและเอิร์ธโพนี่ของจริง
‪ฉันรู้
‪นี่ไม่ใช่ภาพตัดต่อ
‪- พิปป์ ‪- ไม่มีอะไรต้องกลัว
‪โพนี่น่ารังเกียจพวกนั้นถูกจับไว้แล้ว
‪ราชินีของเจ้าจะปกป้องเจ้า
‪ปิดมันซะ
‪ขอโทษค่ะ ฝ่าบาท
‪เราแค่อยากถามเรื่องเวทมนตร์ เรา...
‪องครักษ์ พาโพนี่พวกนี้ไปที่คุกใต้ดิน
‪จนกว่าฉันจะสอบสวนพวกเขาได้
‪และยึดหนังสือนั่นไว้
‪หา ไม่นะ
‪แต่ฝ่าบาท ฉันแค่มีเรื่องจะถาม
‪ขอร้องล่ะ
‪นางพูดว่า "คุกใต้ดิน" เหรอ
‪วันนี้จะมีอะไรผิดพลาดได้อีก
‪แม่
‪ตายจริง ลูกเป็นนายอำเภอสุดหล่อ ดูสิ
‪ครับ ใช่ครับ แม่
‪นี่ละนะ
‪ถึงเวลาที่ลูกจะได้แสดงฝีมือ
‪โพนี่ทุกตัวอยากได้ยินจากลูก
‪จริงเหรอ
‪แน่นอน
‪ตอนนี้ลูกเป็นหัวหน้า
‪มันคือโชคชะตาของลูก
‪ประชาชน...
‪นี่ฉันเอง นายอำเภอสเปร้าท์
‪นายอำเภอ ฮิทช์อยู่ไหน
‪- ขอนายอำเภอตัวจริง ‪- นี่อะไร
‪- ฮิทช์รู้ว่าต้องทำยังไง ‪- ไม่เอาน่า โพนี่ทุกตัว
‪มาฟังสิ่งที่นายอำเภอคนใหม่ของเราพูดกัน
‪ลูกไงล่ะ ชูการ์คิวบ์
‪- ทุกอย่างผิดปกติ ‪- ใช่ ฉันเอง
‪เอาละ ทุกคน ใจเย็นๆ ไม่ต้องกลัวนะ
‪เรากลัวและเราอยากเตรียมพร้อม
‪พวกยูนิคอร์นกำลังมา
‪- เราจะทำยังไงดี ‪- ฮิทช์อยู่ไหนเนี่ย
‪- จะทำยังไง นายอำเภอ ‪- ถ้ายูนิคอร์นกลับมาล่ะ
‪จริงๆ แล้วถ้าทุกคนพูดถูกล่ะ
‪พวกยูนิคอร์นอาจกลับมาก็ได้
‪อาจจะพาเพกาไซมาด้วย ‪เราทุกคนตกอยู่ในอันตราย
‪ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานิ่งนอนใจ
‪เราควรทำอะไรสักอย่าง
‪มีบางอย่างอยู่ มันอยู่ใกล้ๆ
‪มีบางอย่างที่ไม่คุ้นเคย ไม่คุ้นเลย
‪มันสร้างความแตกหักทำให้เรากลัว
‪และกระซิบบอกว่า “อันตราย,อันตราย”
‪คืบคลานเข้ามากันอย่างช้าๆ
‪มีปีกและมีเขาที่ดูจะพร้อม
‪คิดว่ามันจะทำอะไรก็ลองคิดดู
‪โอ้ ไม่
‪พวกมันจะมาขโมย และจะมาปล้น
‪พวกมันจะเข้ามายึดทั้งหมู่บ้าน
‪อย่าเอาแต่นั่งเฉยๆ และไม่ทำอะไรเลย
‪จงเข้าสภาวะมืดมนไร้เหตุผล
‪จงเริ่มตระหนักแล้วก็เริ่มจริงจัง
‪อย่าให้มันจับได้ว่านายนะรู้ทัน
‪นายไม่ต้องมาคิดมากไม่ว่าชายหญิง
‪นี่ไม่ใช่เวลามาคิดให้เยอะไป
‪ม็อบ ม็อบ ม็อบมะๆ ม็อบ
‪ม็อบ ม็อบ
‪ขึ้นเลยๆ
‪ม็อบ ม็อบ ม็อบมะๆ ม็อบ
‪ม็อบ ม็อบ ขึ้นเลยๆ
‪สู้...สู้ให้มันรู้ไป
‪นั่นเป็นสิทธิ์ รู้ไหม
‪ได้เวลาเชิดคอแสนภูมิใจ
‪รุมเยอะเท่าไหร่ยิ่งดี
‪เป็นล้านไม่ผิดถ้ามี
‪ซัดตอนมันกรีดร้อง เสียงคำราม
‪นายอาจไม่มีหญ้าแห้งให้ฉันได้หยิบยืม
‪นายนะ ลืมความเศร้าได้บ้างไหม
‪นายยังกลัวพรุ่งนี้อยู่หรือเปล่า
‪เราจะผ่านข้ามไปทุกอย่างไม่ลำบากเลย
‪ถ้านายทำตามที่ฉันสั่ง
‪แบบคนไร้สมอง
‪เราเป็นใคร เป็นม็อบขี้โมโห
‪เราคือใคร เป็นม็อบขี้โมโห
‪ดูข้าวโพดนี่สิ มันอยู่ในซัง
‪- ดูหมอนี่สิ ‪- เอ่อ ฉันชื่อร็อบ
‪ม็อบ ม็อบ ม็อบมะๆ ม็อบๆ
‪ม็อบม็อบ ขึ้นเลยๆ
‪ม็อบ ม็อบ ม็อบมะๆ ม็อบๆ
‪ม็อบม็อบ ขึ้นเลยๆ
‪ม็อบ ม็อบ ม็อบมะๆ ม็อบๆ
‪ม็อบม็อบ ขึ้นเลยๆ
‪ม็อบ ม็อบ ม็อบมะๆ ม็อบๆ
‪ม็อบ ม็อบ เราเป็นม็อบเดือดดาล
‪เจ้าหญิงนี้ตัวหอม
‪คุณก็หอมได้
‪เพอร์ฟูมลาพิปป์
‪มีอะไรไม่ชอบมาพากล
‪เราไม่เห็นโพนี่บินสักตัวเดียว
‪นอกจากเชื้อพระวงศ์
‪อิซซี่ ฟังอยู่หรือเปล่า
‪นี่ไม่เหมือนคุกใต้ดินเลย
‪นี่
‪ขอโทษที่เธอสองคนถูกมาไว้ในนี้ ‪แต่ฉันต้องคุยกับพวกเธอ
‪เจ้าหญิง
‪เจ้าหญิงผู้สง่างาม เจ้าหญิงผู้สูง...
‪ซิพพ์ เรียกฉันว่าซิพพ์ก็พอ
‪โอเค ซิพพ์
‪ฉันชื่อซันนี่และนี่เพื่อนฉัน
‪อิซซี่ มูนโบว์
‪ซันนี่ อิซซี่ ฉันมีเรื่องสำคัญจะถาม
‪เรื่องเวทมนตร์
‪เรามาเรื่องนั้นแหละ ‪เธอพอบอกเรื่องเวทมนตร์ของเธอได้ไหม
‪อิซซี่ไม่รู้ว่ายูนิคอร์นเสียเวทมนตร์ไปยังไง ‪เราเลยคิดว่า...
‪เดี๋ยวนะ เสียเวทมนตร์ไปเหรอ
‪ไม่มีเลยเหรอ
‪งั้นมันก็เปลี่ยนทุกอย่าง
‪ฟังนะ ฉันอาจมีข้อมูลที่เป็นประโยชน์
‪แต่ก่อนอื่นเธอต้องบอกฉันเรื่องนี้
‪สมุดบันทึกของฉัน ขอบใจนะ ซิพพ์
‪ไม่นึกว่าฉันจะได้เห็นมันอีก
‪ใช่ ฉันแอบเก่งเมื่ออยากแอบ
‪ดี ฉันแค่แอบเก่งแค่ปานกลาง
‪เธอได้มาจากไหนล่ะ
‪มันเป็นของพ่อฉัน
‪ทำไมเหรอ
‪ดาวนั่น
‪ซิพพ์ พี่มาทำอะไรที่นี่ ‪แม่บอกให้อยู่ห่างๆ ไง
‪นั่นสิ งั้นเธอมาที่นี่ทำไม
‪เพื่อเนื้อหา
‪เจ้าหญิง ทำไมพวกโพนี่ถึงไม่บินล่ะ
‪โพนี่ทุกตัวรู้ว่ามีแต่ราชวงศ์เท่านั้นที่บินได้
‪- หา ‪- หา
‪ฉันรู้ มันไม่ยุติธรรม
‪แต่มันเป็นแบบนั้น
‪ถ้ามีวิธีที่เราจะสอนประชาชนให้บินได้
‪เราก็จะสอนทันที
‪จริงไหม ซิพพ์
‪ใช่ ทันทีเลย
‪ซ้อมใหญ่ ต้องไปแล้ว
‪พี่ก็ด้วยนะ
‪ขนนกสีแดง ขนนกสีเหลือง
‪ฉันมีอะไรจะให้ดู
‪ตามมาสิ
‪คนทิ้งขยะ
‪ฉันหมายถึงเบาะแส
‪ผมยูนิคอร์น
‪เพกาไซ
‪เบาะแสหายไปแล้ว
‪ซันนี่
‪คิดว่าหนีพ้นเหรอ
‪คิดดูอีกที
‪ฉันจะไม่กินไม่นอน
‪อาจจะงีบหน่อยกับกินขนม ‪ถ้าหาเธอไม่เจอภายในสองสามชั่วโมงนี้
‪แต่หลังจากนั้นจะไม่มีอะไรหยุดฉันได้
‪โอ้ ขอบคุณ
‪ใจดีจังเลย
‪อีกอย่าง ฉันจะตามเธอไปทุกที่
‪ไม่ว่าเป็นทะเลทรายสุดเวิ้งว้าง ‪ทุ่งทุนดร้าสุดหนาวเหน็บ
‪ไม่มีหนทางใดอันตรายเกินไป ‪ไม่มีเบาะแสใดเล็กเกินไป
‪อดีตไม่สำคัญถ้าความยุติธรรม...
‪อะไร
‪จับได้แล้ว
‪ระวังนะ
‪นี่มันที่ไหน
‪น่าทึ่งใช่ไหมล่ะ
‪ฉันแน่ใจว่ามันเป็นสถานีที่ใช้
‪ตอนที่เอิร์ธโพนี่กับยูนิคอร์น ‪เคยมาเยี่ยมเซฟเฟอร์ ไฮ้ส์
‪เหมือนโพนี่ทุกตัวลืมไปเฉยๆ
‪นี่คือหลักฐาน
‪โพนี่ทุกประเภทเคยเป็นเพื่อนกัน
‪พ่อฉันพูดถูก
‪คงแปลกมากที่เป็นเพกาไซเท่านั้นที่บินได้
‪ความจริงคือเราบินไม่ได้เหมือนกัน
‪เราเสแสร้งมาตลอด
‪เสแสร้งเหรอ
‪แต่ทำได้ยังไง
‪เธอจะแปลกใจว่าสายลวด ‪กับแสงดีๆ ทำอะไรได้
‪แต่ฉันเหนื่อยกับการใช้ชีวิตหลอกลวงบ้าๆ นี้
‪ฉันถึงลงมาที่นี่เพื่อหนีจากเรื่องพวกนั้น
‪และเพื่อทำแบบนี้
‪- โอ้โฮ ‪- โอ้โฮ
‪ตอนนี้ประกายของเธอสว่างมาก
‪แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันพาพวกเธอมาที่นี่
‪นี่คือสิ่งที่ฉันอยากให้ดู
‪โอ้ ดวงดาว
‪มันถูกสร้างขึ้นนานมาแล้ว
‪ตอนที่เรายังมีเวทมนตร์
‪สวยจัง
‪นั่นอะไร
‪นั่นคือคริสตัลเพกาซัส
‪บนมงกุฎของแม่ฉัน
‪คริสตัลยูนิคอร์นอยู่ไหนล่ะ
‪ดูสิ
‪พอดีเลยเหรอ
‪คริสตัลสองอันนี้อยู่คู่กัน
‪เป็นหนึ่งเดียว
‪เธอจะพูดอะไร
‪ที่เธอเสียเวทมนตร์ไป ‪อาจเป็นเพราะคริสตัลถูกแยกออกจากกัน
‪งั้นถ้าเราเอามันกลับมารวมกัน
‪เวทมนตร์ก็จะกลับมาเหรอ
‪แล้วโพนี่ทั้งสามประเภทจะเข้ากันได้ดีอีกครั้ง
‪แจ๋วเลย
‪แล้วคริสตัลยูนิคอร์นล่ะ
‪ถ้ามองหาคริสตัล ‪เรามีอยู่ในไบรเดิ้ล วู้ดเพียบเลย
‪งั้นเราก็ไปที่นั่นเป็นที่ถัดไป
‪หลังจากได้คริสตัลเพกาซัสจากแม่ของเธอแล้ว
‪คงจะยากนะ แม่ไม่เคยถอดมงกุฎเลย
‪ดูแลราชินีให้สะอาด
‪- งั้นเราจะทำยังไงดี ‪- นึกออกแล้ว
‪พิปป์จะแสดงที่งานฉลองราชวงศ์คืนนี้
‪ทุกคนจะมองไปที่เธอ
‪โดยเฉพาะแม่ฉัน
‪เธอจะเผลอ
‪เราก็แค่ต้องสลับมงกุฎจริงด้วยมงกุฎปลอม
‪ฉันทำมงกุฎปลอมให้ได้
‪แต่ฉันต้องใช้กล่องมักกะโรนี กาวหนึ่งหลอด
‪กระต่ายเหนียวๆ 14 ตัว ‪กับเจลลี่บีนสามเม็ด
‪แล้วก็กากเพชร เยอะๆ เลย
‪ฉันจะไปเอาของต่างๆ จะส่งต่อให้ซันนี่
‪แล้วซันนี่จะเอามาให้เธอ
‪พอเธอทำมงกุฎปลอมเสร็จ ก็รีบไปที่วังนะ
‪โพนี่ทุกตัวที่เป็นโพนี่ทั่วไปจะไปที่นั่น
‪เวรยามจะเข้มงวด
‪- เจ้าหญิงซิพพ์ ‪- เจ้าหญิงซิพพ์
‪ฉันจะหลอกล่อพวกเขา
‪พวกเธอจะได้แอบเข้ามาได้
‪แอบแบบสุดๆ
‪พวกเธอต้องอย่าให้ใครเห็น
‪ค่อยๆ หาทางไปให้ถึงห้องประชุมใหญ่
‪แต่ระวังพวกองครักษ์นะ
‪ฉันจะเปิดประตูที่หลังเวทีของท้องพระโรง
‪ทันทีที่พิปป์เริ่มร้องเพลง ‪แม่ของฉันจะจดจ่อ
‪จนเราสลับมงกุฎได้สบายๆ
‪"สบายๆ"
‪แน่ละ
‪ได้ยินว่าลูกไปเยี่ยมแขก
‪- พิปป์บอกแม่เหรอ ‪- ลูกรู้นี่ว่าเธอบอกแม่ทุกอย่าง
‪ลูกน่าจะบอกแม่มากกว่านี้นะ
‪สักวันลูกจะได้เป็นราชินี
‪ลูกจะสวมมงกุฎนี้
‪และเชื่อแม่สิ มันหนักกว่าที่เห็น
‪อันที่จริง หนูมีเรื่องจะบอกแม่ค่ะ
‪ยูนิคอร์นไม่มีเวทมนตร์ ‪หนูว่ามันเกี่ยวกับสาเหตุที่เราบินไม่ได้...
‪เซฟเฟอรีน่า
‪แม่ไม่รู้ว่ายูนิคอร์นนั่น ‪ใส่ความคิดอะไรโง่ๆ ในหัวลูก
‪แต่เรามีหน้าที่ปกป้องประชาชนของเรา
‪เพกาไซมีความสุขดีที่รู้ว่าราชวงศ์อย่างเราบินได้
‪ทำไมลูกถึงอยากกวนน้ำให้ขุ่น
‪เพราะมันเป็นเรื่องโกหก
‪มันทำให้พวกเขารู้สึกปลอดภัย
‪สักวันลูกจะเข้าใจ
‪น้องสาวของลูกเข้าใจ
‪และเธอมานั่นแล้ว
‪ได้เวลาแสดงแล้ว
‪เราพร้อมจะแสดงแล้ว
‪อย่าลืมยิ้มนะจ๊ะ
‪(งานฉลองราชวงศ์ ‪สดจากวังเซฟเฟอร์ ไฮ้ส์)
‪เรามีแสงสว่าง รวมกันเราเข้มแข็งขึ้น
‪เราจะช่วยกัน
‪ถ้าต้องการ มันล้วนอยู่ที่ใจ
‪เรามีแสงสว่าง เราจะไม่รออีกแล้ว
‪เราจะทำไปด้วยกัน
‪ถ้าต้องการ งั้นเธอก็ระบายสีท้องฟ้าได้
‪ก่อนเคยฟังแต่คนอื่นพูด
‪เก็บมาคิดวนเวียนไป
‪แต่ก็พบกับทางใหม่ ฮู้
‪ไม่ เธอวางสายสิ ไม่
‪ต้องมีหาทางผ่านมันไป ฮู้
‪เราไม่เป็นเหมือนอย่างเคย
‪ยอมรับในสิ่งที่เป็นไป
‪มีสิ่งใหม่ที่เกิดภายใน ฮู้
‪ซันนี่ สตาร์สเก้าท์ เธอถูกจับ...
‪มุ่งมั่นมีอยู่เกินร้อย
‪ไม่
‪เปล่งประกายด้วยความรัก ‪เจ็บมานัก รักมลาย
‪เปล่งประกายด้วยความรัก ‪ฉันว่าสูง เธอว่าไง
‪ทุกๆ ที่ที่ฉันไป
‪และพวกเขาว่าฉันแปลก
‪แต่ฉันพอใจตัวเอง ฮู้
‪เอามานะ
‪ถ้าเธอรู้สึกไม่ดี ก็ไม่ต้องไปสนใจ
‪ก็ให้เธอทำต่อไป
‪เราไม่เป็นเหมือนอย่างเคย
‪ยอมรับในสิ่งที่เป็นไป
‪มีสิ่งใหม่ที่เกิดภายใน ฮู้
‪พวกนักโทษ
‪เงียบ
‪สว่างกระจ่างไม่น้อย ฮู้
‪เรายังมีไฟ
‪ส่องแสงสว่างเฉิดฉาย
‪และพร้อมจะอยู่รอบกาย
‪- ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว ‪- เราจะไม่ช็อตสมองเธอ
‪อะไรกัน...
‪อาเจียน หาถุงมือ
‪บินรอบๆ
‪ทำสิ่งที่ฉันรัก
‪เธอถามว่าทำไม ฉันบอกว่าอะไร
‪เกิดอะไรขึ้น
‪กรอบและแห้ง กินโคลนหน่อย
‪เปล่งประกาย
‪อะไรรักๆ
‪- ได้มาแล้ว ‪- ไชโย
‪ไปกันเถอะ
‪หยุดนะ
‪พวกนักโทษ
‪เอิร์ธโพนี่อีกตัว
‪เธอหลอกลวง
‪หลอกลวง
‪พวกราชวงศ์ก็บินไม่ได้
‪หลอกลวง
‪ซิพพ์
‪ซิพพ์ เร็วเข้า
‪พวกเขาบินไม่ได้
‪- หลอกลวง ‪- เธอทำเป็นบินได้
‪เธอหลอกลวง
‪เร็วเข้า ทางนี้
‪โอเค น่าจะพ้นแล้วละ
‪ฮิทช์ เธอมาทำอะไรที่นี่
‪จับเธอไง
‪และช่วยเธอ จริงๆ ก็ทั้งสองอย่าง
‪ด้วยความยินดี
‪แหม ขอบใจนะ แต่เราไม่ต้องให้ใครช่วย
‪แล้วเธอเป็นใคร
‪แม่ของเธอคือราชินี
‪เดี๋ยวนะ แปลว่าเธอเป็นเจ้าหญิงเหรอ
‪ดูสิ นายอำเภอเพิ่งกลายเป็นนักสืบ
‪หา
‪ข่าวด่วน
‪คืนนี้เซฟเฟอร์ ไฮ้ส์โกลาหล ‪หลังการเปิดเผยที่น่าตกใจ
‪ว่าราชวงศ์บินไม่ได้
‪ฉันเคยชอบพิปป์มากที่สุด
‪ถ้าไว้ใจราชวงศ์เราไม่ได้ ‪เราจะไว้ใจใครได้
‪ฉันโทษพวกยูนิคอร์นกับเอิร์ธโพนี่
‪พวกเขาทำลายทุกอย่าง
‪ข่าวนี้เพิ่งเข้ามา ราชินีเฮเว่นถูกจับ ‪ฐานเสแสร้งหลอกลวง
‪ไม่มีความเห็น และไม่ให้ถ่ายรูป
‪โอเค ถ่ายได้หนึ่งรูป
‪มีใครอะไรจะอธิบายไหม
‪เราต้องไปเอาคริสตัลมา ดูนี่
‪ไม่
‪- มันไม่อยู่ที่นี่ ‪- ถามจริง
‪มองในแง่ดี เราสนุกมากที่เสียมันไป
‪เราต้องย้อนกลับไป
‪แต่มันอาจอยู่ที่ไหนก็ได้
‪ใครก็ได้อธิบายมาทีว่าทำไมนี่ถึงสำคัญนัก
‪จนต้องทำลายการแสดงของฉัน
‪เชื่อฉันสิ มันสำคัญ
‪พี่ทิ้งฉันไว้ตรงนั้น
‪กลางไฟสปอตไลต์
‪ตอนนี้โพนี่ทุกตัวรู้ว่าเราบินไม่ได้
‪มีการออกหมายจับเจ้าหญิงแล้ว
‪พิปป์ ซิพพ์ หนีไป
‪อะไรกัน ต้องไม่เป็นแบบนี้
‪ต้องไม่เป็นแบบนี้
‪พิปป์ ลืมเรื่องทั้งหมดไปซะ
‪เราคิดว่าเราจะเอาเวทมนตร์กลับมาได้ ‪แต่เราต้องใช้คริสตัลนั้น
‪พี่บ้าไปแล้วเหรอ
‪ได้โปรด นี่อาจเป็นโอกาสเดียวของเรา
‪ก็ได้ ฉันรู้ทางออก มาเร็ว
‪อะไร เดี๋ยว เธอห้าม...
‪แต่ฉันเป็นนายอำเภอ
‪(แคนเทอร์ลอจิก)
‪เฮ้ย
‪ทำไมยังไม่เสร็จอีก
‪เรากำลังทำเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ‪แต่เราไม่มีหมุดแล้ว
‪เรื่องน่าตื่นเต้น
‪แค่ทำให้มันใช้ได้ก็พอ
‪ชูการ์คิวบ์ แม่รู้ว่า ‪โปรเจกต์ลับสุดยอดของลูกสำคัญมาก
‪แต่ลูกคิดว่าเมื่อไหร่คนงานแม่จะกลับไป
‪ผลิตสินค้าแคนเทอร์ลอจิกได้
‪กลับไปทำงาน กลิตเตอร์ คัพเค้ก
‪ยังไงมันก็เป็นโรงงานของแม่
‪เมืองของผมนะ แม่
‪ตอนนี้ลูกชายของแม่ ‪คือจักรพรรดิแห่งแมร์ไทม์ เบย์
‪จักรพรรดิเหรอ
‪แต่เมื่อวานลูกเป็นแค่นายอำเภอ
‪ดูสิว่าผมไต่อันดับได้เร็วแค่ไหน
‪โรงงานฝ่ายรับนี้กำลังเป็นฝ่ายรุก
‪และทั้งหมดก็เพราะ ‪ความรักและกำลังใจของแม่
‪หมดเวลาพักแล้ว บับเบิ้ลกัม แม็คกินตี้
‪ตายจริง คนบางคนกำลังหลงตัวเอง
‪นั่นคือต้นไม้ในแผนที่นี่
‪แปลว่าไปทางนี้
‪ฉันมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
‪เดินทางข้ามทุ่งดอกเดซี่
‪ตามหาคริสตัลวิเศษที่ไม่มีอยู่จริง
‪มันควรจะเป็นโชว์ที่ดีที่สุดของฉัน
‪ตอนนี้มันจบแล้ว ฉันเป็นอาชญากร
‪และทั้งหมดเป็นเพราะ...
‪พวกเขา
‪และไม่ใช่เรื่องดีเลย
‪ใช่ ไม่ดีเลย
‪ฉันเพิ่งเห็นด้วยกับเพกาซัสเหรอนี่
‪นี่ พี่แน่ใจนะว่าพี่รู้ว่า ‪จะหาคริสตัลอันนี้ได้ที่ไหน
‪ไม่ไว้ใจฉันเลยเหรอ
‪ไม่รู้สิ พี่คือคนที่ทำให้แม่ถูกจับเข้าคุก
‪ฟังนะ ทันทีที่เราได้เวทมนตร์คืนมา ‪ทั่วทั้งอาณาจักรก็จะตื่นเต้นมาก
‪จนจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เธอจะเป็นฮีโร่นะ พิปป์
‪มาพูดกันให้ชัดเจนนะ
‪เราเกือบถึงแม่น้ำแล้ว
‪หลังจากหมดเรื่องวุ่นๆ นี้
‪เธอจะกลับบ้านที่แมร์ไทม์ เบย์กับฉัน
‪ชัดเจนไหม
‪- แจ่มแจ้งจ้ะ ‪- เยี่ยม
‪เพราะตรานี้แปลว่าฉันคือนาย...
‪ไม่ ตราฉันอยู่ไหน
‪นี่เธอ
‪ฉันรู้ว่ายูนิคอร์นชอบของวาวๆ
‪ฉันว่าฉันเห็นตราอะไรวาวๆ อยู่บนพื้น ‪เมื่อสองสามชั่วโมงที่แล้ว
‪อะไรนะ หลายชั่วโมง
‪มันอาจจะดีที่สุดแล้วก็ได้
‪ระหว่างเธอกับฉัน เพื่อน ตรานั่นทำให้
‪มิตรภาพระหว่างเราไม่ดี
‪เราจะทำยังไงดี
‪มีความคิดไหม ซิพพ์
‪รู้ไหมว่าอะไรจะดีตอนนี้ ‪อาจจะเป็นความสามารถในการบิน
‪รู้ไหมอะไรที่ดีกว่า
‪ไม่ได้ติดอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้
‪- และเป็นคนเลวของอาณาจักรตัวเองไง ‪- ได้เวลากลับบ้านแล้ว
‪อยากพูดว่าดีที่ได้รู้จักเธอหรอกนะ ‪แต่มันไม่ดีน่ะสิ
‪- มาเร็ว ซันนี่ ‪- ไม่มีทาง
‪โพนี่ทุกตัวหยุด
‪เราจะข้ามไปฝั่งโน้น ‪ตามหาคริสตัล และนำเวทมนตร์กลับมา
‪และเมื่อเราทำสำเร็จ เธอก็จะบินได้
‪เธอจะได้แฟนๆ คืนมา ‪ส่วนเธอจะได้จับกุมฉัน
‪โพนี่ทุกตัวพอใจหรือยัง
‪ใช้ได้เลย
‪เยี่ยมเลย
‪มาเร็ว ทุกคน
‪ช่วยด้วย
‪ใช่เลย
‪สำเร็จ!
‪เร็วเข้าสิ ไม้งี่เง่า
‪กำลังเสริมไหม นายอำเภอ
‪ไม่ละ ขอบคุณ ฉันทำได้
‪เร็วสิ ฉันมีไม้ขีดไฟก็คงดี
‪ทนดูไม่ได้เลย
‪ไม่ต้องทำตัวเป็นฮีโร่หรอกน่า ‪มาผิงไฟมา
‪แน่ใจนะว่าจะทำแบบนี้ ‪เพราะถ้าเรากลับไปที่แมร์ไทม์ เบย์...
‪ไม่มีอะไรให้เสียนี่
‪คืนเวทมนตร์ให้ศัตรูเราเนี่ยนะ
‪อืม ขอคิดก่อนนะ คิดออกแล้ว เสียเยอะเลย
‪ไม่เอาน่า พวกเขาดูเหมือนศัตรูเหรอ
‪ประกายของฉันคือสีน้ำทะเลเหรอ ‪สีโปรดอันดับหกของฉันเลย
‪ไม่รู้สินะ บางทีฉันน่าจะกลับไปแมร์ไทม์ เบย์ ‪ที่ที่คนต้องการฉัน
‪จะเอาแบบนั้นก็ได้
‪แต่รู้ไว้นะ ฉันดีใจที่เธอมาที่นี่ ฮิทช์
‪เราทุกคนดีใจ
‪ฉันว่าเราควรเริ่มออกเดินทางตอนฟ้าสาง
‪จุดหมายปลายทาง ไบรเดิ้ล วู้ด
‪เป็นอะไรไป อิซซี่
‪การได้อยู่กับพวกเธอทุกคน
‪เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน
‪ฉันคงไม่อยากให้การผจญภัยของเราจบลงน่ะ
‪แต่อิซซี่ เธอจะได้เวทมนตร์ของเธอ
‪ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‪เธอมาที่แมร์ไทม์ เบย์ทำไม
‪ฉันอยากไปมานานแล้ว
‪ตอนที่ฉันเด็กๆ ฉันเจอโคมสวยอันหนึ่ง
‪มันมีข้อความอยู่ข้างใน
‪เขียนว่าฉันมีเพื่อนอยู่ที่แมร์ไทม์ เบย์
‪เธอ... เธอนั่นเอง
‪ฉันกับพ่อเป็นคนเขียน
‪เราสัญญากันมาตลอดว่าสักวัน
‪เราจะพิสูจน์ว่าโพนี่ทุกตัวควรเป็นเพื่อนกัน
‪เราจะทำส่วนของเรา สัญญาด้วยใจ
‪นี่...
‪ฉันอยากทำส่วนของฉัน
‪เราไม่มีอะไรจะเสียนี่ จริงไหม
‪ใช้ได้เลย
‪นี่ ฉันต้องยอมรับว่า ‪ป่ายูนิคอร์นฟังดูวิเศษ
‪หรืออาจจะไม่
‪เร็วเข้า บ้านฉันอยู่ไม่ไกลจากที่นี่
‪เรามาถึงแล้ว
‪ลาวิลล่าอิซซี่
‪- โอ้โฮ ‪- ว้าว
‪เธอทำทั้งหมดเหรอ
‪ใช่ ยูนิไซคลิง เก๋ไหมล่ะ
‪สวยมาก
‪- ฉันทำกำไลมิตรภาพด้วยนะ ‪- แจ๋ว
‪เดี๋ยว ดูนี่นะ หยุดทุกอย่าง
‪ฉันไม่เคยได้ใช้กับเพื่อนจริงๆ
‪ฉันน่าจะได้ไลฟ์สด
‪เราไม่มีเวลาให้เรื่องนั้น
‪ถ้าเราจะหาข้อมูลที่เราต้องการ ‪เกี่ยวกับคริสตัลยูนิคอร์น
‪เราจะโดดเด่นสะดุดตาไม่ได้
‪เราต้องดูเหมือนยูนิคอร์น
‪ไชโย แปลงโฉม ฉันชอบการแปลงโฉม
‪ไม่นะ ฉันไม่ได้ตกลงจะทำแบบนี้
‪อิซซี่ เธอทำได้ไหม
‪เรืองแสงน่ะเหรอ
‪เธอจ๋า เธอมาถูกที่แล้ว
‪ฉันนึกว่าเอิร์ธโพนี่น่ะเป็นบันไดที่ตรงชั้นล่าง
‪ได้ยินว่าเพกาไซน่ะ อู้ว! สัตว์ร้ายไม่น่าเข้าใกล้
‪เธอกลิ่นเหมือนปลา เธอดูร้าย ‪มาแกล้งเด็กใหม่แน่ๆ
‪ถ้าได้ไปเจอ ไม่ว่าตัวไหนก็คงต้องหนี ให้ไกล
‪แต่ถึงรู้ว่าเราต่างมีอะไรที่ไม่เหมือนกัน
‪ถ้าถอดเขา หรือว่าปีกมัน ก็คงน่ากลัวเหมือนกัน
‪ต่างแค่ไหน ไม่ต้องใส่ใจ ‪ถ้าต้องการชัยชนะของเรา
‪โอ้ มาเถอะนะ ‪มาช่วยเปลี่ยนแปลงตำราที่เป็นเล่มเก่า
‪เแค่เรานั้นปิดบังตัวตนไม่ได้เป็นโจรสักหน่อย
‪เปลี่ยนเธอนั้นให้เป็นอีกคน ‪ตอนเธอออกไปเจอคน
‪นายจะดูเนียนแน่ๆ
‪ไม่เห็นหล่อเลย
‪นายจะดูเนียนแน่นอน
‪แบบนี้ไม่เวิร์คหรอก
‪เขาว่าพวกยูนิคอร์น ‪เป็นพวกน่ากลัว ไม่ค่อยเต็มเต็ง
‪เขาเหมือนมีดโกน ‪ลิ้นอย่างกับปืน ฟันดูอย่างกับตะปู
‪พวกเขาจะเอากีบเท้าของเธอ ‪บดกินเล่นเป็นของว่าง
‪ที่จริงคือยูนิคอร์นน่ะไม่โอเค ให้เราต้องเสี่ยง
‪ดูเราซิว่าเราเข้มแข็ง เก่งกล้า และเราก็แกร่ง
‪เราไม่เหมือนกับใครต่อใคร ที่พวกเรานั้นฉลาด
‪และดูแล้วไม่มีทางไหนที่ทำให้เราได้เริ่มต้นใหม่
‪นายจะดูเนียนแน่ๆ
‪ถ้าเธอว่างั้นนะ
‪นายจะดูเนียนแน่นอน
‪นายจะดูเนียน ชัวร์ป้าบ
‪เชื่อเหอะ ‪นี่คือตอนยูนิคอร์นเดิน เดิน
‪และนี่คือตอนยูนิคอร์นคุย คุย
‪นี่คือตอนยูนิคอร์นชู้ต ชู้ต
‪นี่คือตอนยูนิคอร์น....
‪- อุ๊ปส์ ‪- หยุด
‪ยูนิคอร์นเดินเท่ๆไง
‪โอ้... ตอนที่เราได้เดินเฉิดฉายไป
‪ตอนนี้เธอก็คงจะเข้าใจ
‪โว้วว
‪และเป็นยูนิคอร์นที่มือโปร
‪โอ้... ก็ยูนิคอร์นน่ะมีเขาไว้เฉิดฉาย
‪รู้มั้ยสิ่งที่อยู่ตรงกลางหน้าผากนะมันก็มีความหมาย
‪เพราะว่าเธอน่ะมีอะไรที่ใครต่อใครก็ไม่มี
‪แค่เธอลองขัดมันให้ดูดี
‪ให้มันดูวิบวับ ไรอย่างงี้
‪และก้อนหินก้อนนั้นในกระเป๋า เก็บไว้เป็นรางวัล
‪ให้เขาตะลึงกันว่าพวกของเรานั้นกำลังเริ่มต้นมัน ‪แล้วไม่นานเวทมนต์ก็จะกลับคืนมาใหม่
‪เอเควสเทรียทำใจหล่นหาย
‪ถ้าเราช่วยหามันได้
‪เต็มที่เราแค่ได้เข้าห้องกรง
‪ถ้าว่าไม่ เราคงได้ เฮ
‪เรามาเริ่มเฮ
‪เราจะกลมกลืนแน่ๆ
‪นี่คือตอนยูนิคอร์นเดิน
‪นี่คือตอนยูนิคอร์นคุย
‪นี่คือตอนที่ ยูนิคอร์นสตรอง
‪ยูนี่แหละท่ายูนิคอร์น จบเพลงกัน
‪คริสตัล
‪เธอรู้ใช่ไหมว่าเรากำลังตามหาอันที่ใช่
‪คริสตัล
‪- ไง ‪- ไง
‪นี่มันร่าเริงดีนะ
‪ยูนิคอร์นพวกนี้ดูต่างจากเธอมาก
‪ใช่ ใครๆ ก็บอกแบบนั้น
‪ประกายของฉัน ‪มันสว่างเกินไปสำหรับไบรเดิ้ล วู้ด
‪เราจะรู้ได้ยังไงว่าอันไหนมีเวทมนตร์
‪คุณพูดคำหยาบ
‪เร็วเข้า ก่อนที่เราจะซวย
‪โอเค
‪ฉันต้องการคำอธิบาย
‪ยูนิคอร์นเชื่อเรื่องโชคลางมาก
‪ถ้ามีใครพูดคำต้องห้าม
‪เราต้องทำพิธีเพื่อปัดเป่าความซวย
‪ความซวยเหรอ
‪โชคร้ายน่ะ
‪คำต้องห้ามเหรอ
‪เวทมนตร์ ปีก ขนนก...
‪และมายองเนส
‪ไม่ดีตรงไหน มายอง...
‪ตามมา มีบางอย่างที่ฉันอยากให้ดู
‪(ห้องชาคริสตัล)
‪ห้องชาคริสตัลเหรอ
‪ข้างในมีโพนี่ตัวหนึ่งสะสมคริสตัล
‪เขาอาจช่วยเราได้
‪เยี่ยมเลย อิซซี่ อ้อ และฮิทช์...
‪ฉันรู้ ห้ามพูดคำต้องห้าม
‪เอิร์ธโพนี่สาป บางอย่างมีกลิ่นตุๆ
‪เพกาซัสร้องฮี้ๆ...
‪นั่นละโพนี่ที่ฉันพูดถึง
‪เขาลือกันในป่าว่าเธอสะสมคริสตัล
‪ใช่แล้ว
‪เคยสะสมน่ะ
‪ฉันสูญเสียไปหมด ‪ในการแข่งลิมโบกับอัลฟ่าบิตเทิล
‪ไม่นะ
‪อัลฟ่าบิตเทิลคือใคร
‪หมดเวลาแล้ว ส่งมา แจสเปอร์
‪นั่นทำให้ฉันป็นผู้ชนะ... อีกแล้ว จ่ายมา
‪ก็ได้
‪เธอมาเอาชนะมันคืนได้เสมอ
‪เอาละ ตามใจ
‪อยู่นั่นไง ฉันคิดออกแล้ว
‪ฉันอาจชนะอัลฟ่าบิตเทิลได้ ‪ด้วยวิธีของเขา
‪เดี๋ยว อัลฟ่าบิตเทิลรู้ได้ว่าเธอกลัว
‪เข้าใจแล้ว โอเค
‪ทำใจร่มๆ
‪ชา
‪ไม่เอานม
‪เล่นเกมเก่งมากเลยนะ
‪ฆ่าเวลาน่ะ
‪ทำไม เธอก็เล่นเหรอ
‪ฉันไม่เล่น ฉันชนะ
‪งั้นเหรอ
‪ใช่แล้ว
‪และฉันขอท้าคุณเพื่อคริสตัลนั่น
‪คิดว่าจะเอาชนะฉันได้เหรอ
‪มีทางเดียวที่จะรู้ได้
‪ตัวเล็กแต่ปากเก่งนักนะ
‪แล้วคุณจะเห็นว่าฉันสูงปานกลาง
‪เร็วสิ คุณจะว่ายังไง
‪จะเดิมพันด้วยอะไร ขอให้เป็นของพิเศษล่ะ
‪พิเศษพอไหม
‪จะทำอะไรน่ะ
‪ไม่ต้องห่วง ฉันหลับตา ‪เล่นปริศนาคิวบ์นั่นยังได้เลย
‪ถ้าเขาชนะ เราจะเสียคริสตัลทั้งคู่
‪ไม่เสียหรอก เชื่อฉันสิ
‪อิซซี่ ถ้าเพื่อนเธอพูดจบแล้ว ‪เราตกลงกันได้หรือยัง
‪ตกลง ทีนี้ก็ส่งคิวบ์นั่นมา
‪ไม่
‪รางวัลพิเศษ การแข่งขันก็ต้องพิเศษ
‪เอาการประลองขั้นสูงสุดออกมา
‪อะไรขั้นสูงสุดนะ
‪(จัสต์ แพรนซ์)
‪เกมเต้นเหรอ ถามจริง
‪โพนี่ทั้งสองเห็นตรงกัน คะแนนที่ดีที่สุดในสามเกม
‪เรามาทำให้มันน่าสนใจขึ้นไปอีก
‪เธอต้องชนะแค่หนึ่งในสาม
‪ใช่ เล่นกันแบบนี้
‪เย่
‪ไม่เป็นไร เธอเพิ่งอุ่นเครื่อง
‪จะทำไงได้ รอบสอง
‪ฉันจะรีบให้จบ
‪มีสมาธิ
‪ใช่ คริตเตอร์ส ขัดคริสตัลไว้ให้ฉันทีนะ
‪รอบที่สาม ใครจะชนะ
‪แย่ละทีนี้
‪นี่ ได้ยินไหม ซันนี่
‪ปล่อยให้จังหวะพาเธอไป รู้สึกไหม
‪อือ ฉันรู้สึกแล้ว รู้สึกแล้ว
‪ใช่แล้ว ซันนี่
‪ใช่ เธอรู้สึก ซันนี่
‪ใช่ เธอกำลังทำอยู่
‪เราชนะแล้ว
‪เราชนะจริงๆ
‪ใช่
‪เอิร์ธโพนี่
‪กับเพกาไซ
‪และยูนิคอร์น
‪ซึ่งคุณก็รู้อยู่แล้ว
‪ฉันรู้ว่าดูไม่เหมือน แต่เรามาช่วยนะ
‪ช่วยเหรอ เราไม่ต้องให้ช่วย
‪โดยเฉพาะจากโพนี่อย่างเธอ
‪เอาคริสตัลมา
‪แต่ฉันชนะ
‪เธอหลอกฉัน
‪ส่งคริสตัลมา
‪เดี๋ยวนี้
‪เวทมนตร์ ปีก ขนนก มายองเนส
‪ไปเร็ว
‪พวกเธอจะต้องชดใช้
‪ขอโทษค่ะ ขอบคุณสำหรับชา
‪- แม่ ‪- แม่
‪โอ้ ลูกรัก โล่งอกไปที
‪- แม่หนีออกมา ‪- แม่หาเราเจอได้ยังไง
‪ตราของฉัน
‪ใช่
‪แม่ดีใจมากที่หาลูกๆ ของแม่เจอ
‪แม่รู้ว่าถ้าลูกกลับมากับแม่
‪เราจะอธิบายทุกอย่างได้
‪บิดเบือนเรื่องหน่อย ‪พวกเขาก็จะรักเราอีกครั้ง จริงไหม
‪- เราขออธิบาย ‪- นั่นไง
‪ฝ่าบาทที่เป็นฆาตกร มากับเรานะ
‪ยูนิคอร์น
‪เอาคริสตัลฉันคืนมา ‪แล้วไปจากไบรเดิ้ล วู้ดซะ
‪คริสตัลของคุณเหรอ คริสตัลนั่นเป็นของฉัน
‪ไม่ใช่แล้วล่ะ
‪ฉันชนะอย่างใสสะอาด
‪ไม่ใช่หรอกมั้ง
‪เป็นที่รู้กันว่ายูนิคอร์นขี้โกง
‪ส่วนเพกาไซก็คิดว่าตัวเองดีกว่าเราเสมอ
‪เจ้ากำลังพูดกับราชินีของเรา
‪- ไม่ใช่ที่นี่ ‪- คิดว่าตัวเองเป็นใคร
‪- เดี๋ยวใช้เขาช็อตซะเลยนี่ ‪- ดินแดนของเรา
‪ที่นี่ไม่ต้อนรับ
‪ส่งคริสตัลมา ไม่งั้นฉันจะใช้พลังละ
‪ก็ลองดูสิ
‪โพนี่ไม่มีเวทมนตร์
‪แต่เรามาที่นี่เพื่อเอามันกลับมา
‪เป็นไปได้เหรอ
‪- เธอเพิ่งพูดว่า "เวทมนตร์" เหรอ ‪- นี่เป็นกลลวง
‪ฉันรู้ว่ามันฟังดูเหลือเชื่อ
‪แต่ได้โปรดให้เราลองดู
‪นะคะแม่ เชื่อใจเราเถอะ
‪ลูกสองคน...
‪- ก็ได้ ‪- เสียเวลาเปล่า เจ้าหนู
‪พร้อมไหม อิซซี่
‪พร้อม
‪มัน...
‪ทำไมไม่ได้ผลล่ะ พ่อ
‪เพราะทั้งหมดเป็นแค่เรื่องกุขึ้นมา
‪มาลองกันอีกที
‪เราอาจทำผิดวิธีก็ได้
‪เดี๋ยว อย่าไป
‪เร็วเข้า ได้ผลสิ
‪ได้ผลสิ ได้โปรด ได้ผล
‪เร็วเข้า
‪ซันนี่ ไม่เป็นไร ‪เธอทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว
‪ฉัน... ฉันนึกว่ามันจะได้ผล
‪ฉันมั่นใจมาก
‪ทีนี้เราจะทำยังไงดี ซันนี่
‪หนูขอโทษที่สร้างปัญหาให้คุณ
‪ซันนี่ เรายอมแพ้ไม่ได้
‪ฉันนึกว่าฉันจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้
‪ฉันไปที่ไหน ก็มีแต่ทำให้อะไรๆ แย่ลง
‪ไม่จริง
‪เราลงเรือลำเดียวกันแล้วนี่ ใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- แน่นอน
‪ฉันขอโทษที่ทำให้ทุกคนผิดหวัง
‪นี่คงเป็นการบอกลาสินะ เพื่อน
‪รีบไปดีกว่า นายอำเภอ
‪(แมร์ไทม์ เบย์)
‪ฉันอยู่นี่ ถ้าเธออยากคุย ซันนี่
‪ซันนี่!
‪ฮิทช์ ฉันคิดออกแล้ว
‪ที่จริงมี... อันที่สาม
‪นี่ มีเรื่องอะไรกัน
‪เราบอกไม่ได้ ‪เราเซ็นสัญญาสเปร้าท์แล้ว
‪สัญญาสเปร้าท์อะไร
‪นายพลสตาเลียน
‪สเปร้าท์เหรอ
‪บันได
‪จริงด้วย
‪ชาวเมืองแมร์ไทม์...
‪เราลองใหม่ได้ไหม
‪สเปร้าท์ ทำอะไรน่ะ
‪นายอำเภอฮิทช์น้อยวิ่งกลับมา
‪ทันเวลาที่จะได้เห็นฉันทำสิ่งที่นายทำไม่ได้
‪โจมตีศัตรูของเรา
‪เดี๋ยว ไม่นะ สเปร้าท์ ฟังฉันนะ
‪เพกาไซกับยูนิคอร์นเป็นเพื่อนเราได้
‪ไม่จำเป็นต้องกลัวแล้ว ‪อีกอย่าง พวกเขาไม่มีเวทมนตร์เลย
‪- หา ‪- ไม่มีเวทมนตร์เหรอ
‪ยิ่งดีใหญ่
‪แต่เรานำเวทมนตร์กลับมาได้ ‪นำมิตรภาพกลับมาได้
‪แปลว่าเราไม่ต้องสู้ใช่ไหม โล่งอกไปที
‪เดี๋ยว
‪เฮ้ย
‪อย่าไปฟัง พวกเขาถูกล้างสมอง
‪ทุกคนจะเป็นรายต่อไป ‪ถ้าเราไม่หยุดมันตอนนี้
‪เชิญพบกับ...
‪สเปร้าติคัส แม็กซิมัส
‪(สปรท ตลอดไป)
‪มันอาจจะมากไปหน่อยนะ ลูกรัก
‪กองทหาร ไปที่ไบรเดิ้ล วู้ด
‪เราต้องไปเตือนพวกเขา
‪ซันนี่!
‪พวกเธอมาทำอะไรที่นี่
‪ใครจะว่ายังไงก็ช่าง
‪ใช่ เราแค่อยากเป็นเพื่อนกัน
‪พิปป์ ซิพพ์
‪แม่รู้ว่าลูกโกรธ ลูกรักของแม่
‪แต่ได้เวลากลับบ้านแล้ว
‪อิซซี่ มูนโบว์ เธอจะทำให้เราซวย ‪กลับมาที่ไบรเดิ้ล วู้ด
‪ขอโทษนะ เห็นไหมว่าปากฉันยังขยับอยู่
‪นั่นแปลว่าฉันยังพูดไม่จบ
‪พวกคุณทุกคนตกอยู่ในอันตราย
‪ขอโทษ ว่าไงนะ
‪ดูนี่สิ
‪ศัตรูของเรามามอบตัวกับเรา
‪ไม่ใช่ เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อสู้ คุณโพนี่หุ่นยนต์ตัวโต
‪ผมไม่ยอมรับการมอบตัวของคุณ
‪เตรียมเครื่องยิงกระสุน
‪ทำไมฉันต้องทำทุกอย่างเองเนี่ย
‪เราต้องหยุดมัน
‪ยังไงล่ะ
‪ด้วยเวทมนตร์
‪เร็วค่ะ ขอคริสตัลของคุณหน่อย
‪มีคริสตัลอันที่สาม ตามฉันมา
‪หา
‪อย่าเชียวนะ
‪- ฉันต้องควบคุมมัน ‪- ฉันช่วยเธอเอง ฮิทช์
‪สเปร้าท์ หยุดนะ
‪คริสตัลอีกอันอยู่ไหน
‪หยุดเดี๋ยวนี้
‪จะให้พวกเขาได้เวทมนตร์ไปเหรอ ไม่มีวัน
‪ตายละ
‪ซันนี่!
‪ได้แล้ว
‪ต้องใช้คริสตัลยูนิคอร์น
‪ฉันหาอยู่
‪ฮิทช์
‪เจอแล้ว
‪ไม่นะ
‪ฉันไม่เป็นไร
‪อิซซี่
‪เราต้องปิดมันซะ
‪อัลฟ่าบิตเทิล ระวัง
‪โอเค ไม่น่าทำแบบนั้น
‪สเปร้าท์ เก็บของเล่นไปซะ
‪แม่ ขอทีเถอะ ผมกำลังยุ่งอยู่
‪ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ
‪เกือบได้แล้ว
‪แต่แม่ครับ ผมเป็นคนดูแล
‪แม่บอกให้หยุด
‪ไม่
‪มันไม่ได้ผล
‪ไม่
‪โถ ซันนี่
‪ฉันเข้าใจแล้ว
‪ไม่ใช่คริสตัลหรอก ที่ต้องนำมารวมกัน
‪เราต่างหาก
‪เราเอาทุกอย่างที่เสียไปกลับมาได้
‪แต่มันขึ้นอยู่กับเรา
‪เราจะแยกกันเพราะความกลัวและความไม่ไว้ใจ
‪หรือเราจะเลือกมิตรภาพ
‪เราเลือกความรักได้
‪นั่นคือเวทมนตร์ที่แท้จริง
‪อะไรเนี่ย
‪โอ้โฮ
‪เราบินได้จริงๆ
‪โอ้โฮ ซันนี่ ดูเธอสิ
‪- อะไร ‪- ไม่อยากเชื่อเลย
‪แบบนี้สิถึงเรียกว่าเรืองแสง
‪ดูสิ
‪พ่อคะ เวทมนตร์มีจริง
‪ใช่เลย
‪แกมีเพื่อนใหม่แล้วสินะ
‪สวัสดี เจ้าหนู
‪ว้าว
‪ไชโย
‪(ฮอนส์ แฮร์รี่ ทรอตเตอร์)
‪สวยน่าทึ่ง
‪แม่ครับ ผมเป็นนายอำเภอที่ดีไหม
‪ดูสิ หมาบินได้
‪เธอทำได้แล้ว ซันนี่
‪ไม่ใช่ เราทำด้วยกัน
‪ทีนี้เราก็ไม่ต้องห่างกันแล้ว
‪สัญญาด้วยใจ
‪ไง ฉันพลาดอะไรไปเหรอ
‪- เปล่งประกาย ‪- ความรัก
‪เราว่าสูง เธอว่า
‪- ไง ‪- ไง
‪แข่งกันวิ่งไปที่สะพาน
‪ได้เลย
‪ครั้งนี้ห้ามใช้เวทมนตร์นะ
‪ใครไปถึงคนสุดท้ายเป็นปลาเน่า
‪ฉันจะชนะ
‪ฉันถึงก่อน
‪คำบรรยายโดย สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช