1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:26,943 --> 00:00:28,862
‎(NETFLIX ขอเสนอ)

4
00:00:29,946 --> 00:00:31,448
‎ฉันเป็นห่วงเขาจริงๆ

5
00:00:31,531 --> 00:00:34,451
‎ผมด้วย เขาไม่เคยอารมณ์เสียขนาดนี้

6
00:00:34,534 --> 00:00:36,202
‎- นั่นสิ
‎- เขาทำใจไม่ได้

7
00:00:38,288 --> 00:00:39,956
‎รู้ไหมเขาบอกอะไรฉัน

8
00:00:40,457 --> 00:00:43,251
‎เขาบอกว่าจะไม่แต่งนิทานอีก

9
00:00:43,334 --> 00:00:44,961
‎- เขาพูดงั้นเหรอ
‎- ค่ะ

10
00:00:47,756 --> 00:00:48,715
‎ห่วย!

11
00:00:49,466 --> 00:00:50,508
‎งี่เง่า!

12
00:00:59,392 --> 00:01:01,394
‎ฉันจะเผาของโง่ๆ นี่ทิ้งให้หมด

13
00:01:09,110 --> 00:01:11,071
‎(เดอะลอสต์บอยส์)

14
00:01:11,154 --> 00:01:13,948
‎ฉันกลัวว่าคืนนี้จะทำให้เขาหยุด

15
00:01:14,032 --> 00:01:15,950
‎หรือเป็นแผลที่จะตามหลอนเขา

16
00:01:16,659 --> 00:01:17,619
‎ฉันสงสารลูก

17
00:01:17,702 --> 00:01:19,704
‎เขาเป็นเด็กหัวคิดสร้างสรรค์

18
00:01:19,788 --> 00:01:22,248
‎แต่เขาหมกมุ่นกับเรื่องสยองขวัญมากไป

19
00:01:22,749 --> 00:01:26,086
‎ผมว่าผมเข้าใจนะที่คนอื่นมองว่าเขาแปลก

20
00:01:26,169 --> 00:01:30,298
‎มันคงง่ายกว่านี้ถ้าเขาปกติกว่านี้น่ะ ไม่รู้สิ

21
00:01:34,844 --> 00:01:36,387
‎ฉันว่าฉันได้ยินเสียงอะไร

22
00:01:39,432 --> 00:01:40,433
‎อเล็กซ์

23
00:01:40,517 --> 00:01:41,684
‎ผมไม่ได้ยินอะไรเลย

24
00:01:52,320 --> 00:01:54,447
‎(ชั้นใต้ดิน)

25
00:02:21,808 --> 00:02:24,018
‎ทุกอย่างจะสมบูรณ์แบบ ลูซี่

26
00:02:28,189 --> 00:02:30,441
‎เหมือนครอบครัวใหญ่ที่สุขสันต์

27
00:02:33,611 --> 00:02:34,654
‎ลูกๆ ของเธอ

28
00:02:36,447 --> 00:02:37,574
‎กับลูกๆ ของฉัน

29
00:02:37,657 --> 00:02:40,451
‎เยี่ยม ครอบครัวผีดูดเลือด

30
00:02:40,535 --> 00:02:41,911
‎เดอะลอสต์บอยส์เหรอ

31
00:02:41,995 --> 00:02:43,413
‎ฉันยังต้องการเธอ ลูซี่

32
00:02:45,540 --> 00:02:47,750
‎เรื่องนั้นฉันยังไม่เปลี่ยนใจ

33
00:02:48,501 --> 00:02:51,713
‎- ครั้งนี้ฉันไม่ได้ชวนนาย แม็กซ์
‎- ไมเคิล

34
00:02:59,846 --> 00:03:00,847
‎ไมเคิล!

35
00:03:10,023 --> 00:03:12,233
‎- อย่าแตะต้องแม่ฉันนะ
‎- แซม อย่า!

36
00:03:12,317 --> 00:03:13,568
‎ไม่นะ แซม!

37
00:03:51,898 --> 00:03:52,941
‎ฉันอยู่ที่ไหน

38
00:04:01,366 --> 00:04:02,242
‎ฮัลโหล

39
00:04:13,586 --> 00:04:14,504
‎ฮัลโหล

40
00:04:14,587 --> 00:04:15,713
‎มีใครได้ยินไหม

41
00:04:15,797 --> 00:04:17,005
‎ผมติดอยู่ที่นี่

42
00:04:17,507 --> 00:04:18,341
‎แม่ฮะ

43
00:04:18,966 --> 00:04:20,009
‎พ่อฮะ

44
00:04:38,611 --> 00:04:39,779
‎ฮัลโหล

45
00:04:39,862 --> 00:04:40,947
‎ช่วยด้วย!

46
00:04:41,906 --> 00:04:44,409
‎แกชื่ออะไร

47
00:04:46,160 --> 00:04:46,995
‎อเล็กซ์

48
00:04:48,246 --> 00:04:49,622
‎อเล็กซ์ โมเชอร์

49
00:04:52,417 --> 00:04:53,251
‎อเล็กซ์

50
00:04:57,380 --> 00:04:58,631
‎อเล็กซ์!

51
00:05:19,527 --> 00:05:20,570
‎อย่านะ

52
00:05:26,409 --> 00:05:27,243
‎แฮ่

53
00:05:28,494 --> 00:05:30,413
‎รีบคุยให้จบ ฉันเป็นแม่มดงานยุ่ง

54
00:05:30,496 --> 00:05:32,332
‎แกมีประโยชน์อะไรรึเปล่า

55
00:05:32,415 --> 00:05:33,458
‎ผม…

56
00:05:35,418 --> 00:05:36,461
‎เห็นพวกเขาไหม

57
00:05:36,544 --> 00:05:39,339
‎อะพาร์ตเมนต์นี้ล่อพวกเขามา

58
00:05:40,923 --> 00:05:42,425
‎มันชอบทำแบบนั้น

59
00:05:44,802 --> 00:05:45,887
‎เด็กๆ พวกนี้

60
00:05:46,929 --> 00:05:48,598
‎ไม่มีประโยชน์อะไรกับฉัน

61
00:05:49,849 --> 00:05:51,309
‎เข้าใจไหม

62
00:05:51,392 --> 00:05:52,894
‎ดังนั้นฉันจะถามอีกครั้ง

63
00:05:52,977 --> 00:05:57,732
‎แกมีความสามารถพิเศษบ้างไหม

64
00:05:57,815 --> 00:05:59,984
‎มีเหตุผลอะไรที่ฉันควรไว้ชีวิตแก

65
00:06:01,819 --> 00:06:03,446
‎ลุกขึ้นมา

66
00:06:04,489 --> 00:06:05,448
‎เข้ามาใกล้ๆ

67
00:06:10,536 --> 00:06:12,580
‎ลาก่อน อเล็กซ์

68
00:06:12,663 --> 00:06:14,582
‎(เงาตะคุ่มในกระจก)

69
00:06:17,460 --> 00:06:20,588
‎ผมเขียนนิทานสยองขวัญ

70
00:06:25,885 --> 00:06:29,806
‎แกพูดว่า "นิทานสยองขวัญ" เหรอ

71
00:06:32,058 --> 00:06:33,309
‎อะไร… อะไรน่ะ

72
00:06:35,937 --> 00:06:36,854
‎ห้ามถาม

73
00:06:38,064 --> 00:06:41,109
‎ผมเขียนนิทานสยองขวัญในสมุดหลอน

74
00:06:42,902 --> 00:06:45,029
‎แกหอบสมุดพวกนี้มาทำอะไรตอนดึกๆ

75
00:06:45,113 --> 00:06:46,155
‎ผมกำลัง…

76
00:06:47,407 --> 00:06:49,992
‎จะเอาไปเผาในห้องเตาเผาที่ชั้นล่าง

77
00:06:50,076 --> 00:06:52,537
‎เผาเหรอ แปลว่าไม่สนุกสิ

78
00:06:52,620 --> 00:06:54,038
‎- ไม่
‎- ลาก่อน อเล็กซ์

79
00:06:54,122 --> 00:06:56,332
‎มันสนุกมาก เจ๋งมากๆ

80
00:06:57,959 --> 00:06:59,210
‎สมุดหลอนงั้นเหรอ

81
00:07:00,753 --> 00:07:03,381
‎หวังว่าจะไม่หลอนแค่ชื่อเรื่องนะ

82
00:07:03,965 --> 00:07:06,551
‎ฉันอยากฟังคืนละหนึ่งเรื่อง

83
00:07:06,634 --> 00:07:10,596
‎หวังว่าจะสนุก แล้วก็ต้องสยองขวัญด้วย

84
00:07:11,472 --> 00:07:13,391
‎ไม่อย่างนั้นแกตายแน่

85
00:07:55,683 --> 00:07:56,684
‎เฮ้

86
00:08:29,383 --> 00:08:30,968
‎แมวเหมียวนี่เอง

87
00:08:31,552 --> 00:08:33,638
‎เจ้าแมวน้อยซุกซน

88
00:08:36,057 --> 00:08:37,433
‎เข้ามาได้ไง

89
00:09:20,726 --> 00:09:22,144
‎ที่นี่มันอะไรกัน

90
00:09:40,746 --> 00:09:41,872
‎ทีวีอยู่ไหน

91
00:09:51,048 --> 00:09:53,259
‎แล้วประตูหน้าหายไปไหน

92
00:10:26,375 --> 00:10:27,460
‎คุณพระช่วย

93
00:10:27,960 --> 00:10:29,045
‎ตกใจหมดเลย

94
00:10:44,560 --> 00:10:45,436
‎อะไร

95
00:10:45,519 --> 00:10:47,772
‎- เธอเป็นเด็ก
‎- นายเป็นอัจฉริยะสินะ

96
00:10:49,106 --> 00:10:50,983
‎ฉันชื่ออเล็กซ์ เธอเป็นใคร

97
00:10:51,067 --> 00:10:52,943
‎ท่าทางจะช่างพูด เยี่ยม

98
00:10:53,694 --> 00:10:54,695
‎ฉันชื่อยัสมิน

99
00:10:56,530 --> 00:10:58,074
‎เธอถูกขังเหมือนกันเหรอ

100
00:10:58,574 --> 00:11:00,159
‎ฉันมาพักผ่อนมั้ง

101
00:11:00,743 --> 00:11:01,869
‎โอเค ในนี้มีอาหาร

102
00:11:02,578 --> 00:11:04,246
‎หวังว่าจะชอบเนยถั่วนะ

103
00:11:04,330 --> 00:11:05,539
‎ฉันเคยชอบ

104
00:11:06,749 --> 00:11:08,876
‎ห้ามแตะของให้ตู้พวกนี้

105
00:11:08,959 --> 00:11:12,088
‎อย่าคิดว่านาตาชาจะไม่รู้
‎ถ้ามีป๊อปคอร์นหายไป

106
00:11:12,171 --> 00:11:13,589
‎เลอนอร์ขี้ฟ้อง

107
00:11:14,340 --> 00:11:15,925
‎ออกมา ไอ้ตัวร้ายหนังกลับ

108
00:11:20,680 --> 00:11:22,431
‎มันเป็นแมวล่องหนเหรอ

109
00:11:22,515 --> 00:11:25,601
‎จะเรียกแมวก็ได้
‎แต่ฉันเรียกมันว่าสปายของนาตาชา

110
00:11:27,019 --> 00:11:28,270
‎แล้วนาตาชาคือ…

111
00:11:29,438 --> 00:11:32,108
‎หัวไวหน่อยสิ นาตาชาเป็นแม่มด

112
00:11:32,191 --> 00:11:35,611
‎เลอนอร์คือไอ้ตัวย่นๆ ไม่มีขน
‎ที่ตามดูนายทั้งวันไง

113
00:11:35,695 --> 00:11:37,363
‎เดี๋ยวผลุบเดี๋ยวโผล่

114
00:11:37,446 --> 00:11:39,949
‎มันฟ้องที่ฉันจิ๊กบะหมี่ถ้วยเหม็นๆ

115
00:11:40,032 --> 00:11:41,075
‎ฉันเกลียดมัน

116
00:11:43,494 --> 00:11:46,330
‎อย่ามัวยืนอยู่สิ ช่วยกันเก็บ
‎ก่อนที่นาตาชาจะกลับมา

117
00:11:49,125 --> 00:11:50,751
‎นาตาชาไปไหน

118
00:11:50,835 --> 00:11:52,878
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอไปไหนหรือทำอะไร

119
00:11:52,962 --> 00:11:54,547
‎แต่เธอไปที่ไหนก็ได้

120
00:11:54,630 --> 00:11:57,842
‎อะพาร์ตเมนต์นี่เป็นเหมือนสุดยอดพาสปอร์ต

121
00:11:57,925 --> 00:12:00,803
‎มาเถอะ เรามีงานต้องทำ
‎ฉันจะช่วยจัดที่จัดทางให้

122
00:12:00,886 --> 00:12:02,513
‎สุดยอดพาสปอร์ตเหรอ

123
00:12:02,596 --> 00:12:05,641
‎อะพาร์ตเมนต์นี่เดินทางไปทั่วโลก
‎ล่อเด็กๆ ให้เข้ามา

124
00:12:06,142 --> 00:12:08,060
‎ฉันมาจากนิวยอร์ก บรุกลิน

125
00:12:08,144 --> 00:12:11,313
‎บ้านฉันอยู่วอชิงตัน วอชิงตัน ดี.ซี.

126
00:12:12,148 --> 00:12:14,650
‎หรือเคยอยู่

127
00:12:16,485 --> 00:12:18,279
‎ไม่รู้ว่าเรายังอยู่ที่บรุกลินไหม

128
00:12:18,362 --> 00:12:19,780
‎อะพาร์ตเมนต์ขยับได้เหรอ

129
00:12:20,364 --> 00:12:21,866
‎เวลามันต้องการเนื้อสด

130
00:12:24,618 --> 00:12:26,120
‎แค่เปรียบเปรย โง่จัง

131
00:12:28,080 --> 00:12:29,790
‎ไหนว่าเขียนนิทานสยองขวัญ

132
00:12:31,876 --> 00:12:32,710
‎ไม่เขียนแล้ว

133
00:12:38,758 --> 00:12:39,633
‎แต่นแต๊น

134
00:12:52,646 --> 00:12:54,398
‎เจ๋งชะมัด

135
00:12:54,899 --> 00:12:55,900
‎เป็นไปได้ไง

136
00:12:57,151 --> 00:12:58,652
‎สุดยอดเลย ว้าว!

137
00:13:00,154 --> 00:13:01,155
‎เหลือเชื่อ

138
00:13:04,158 --> 00:13:04,992
‎ฮัลโหล!

139
00:13:09,330 --> 00:13:10,873
‎มันเป็นไปได้ยังไง

140
00:13:12,124 --> 00:13:14,043
‎อะพาร์ตเมนต์ทำได้สองอย่าง

141
00:13:16,587 --> 00:13:18,172
‎มันล่อพวกซื่อบื้ออย่างเรามา

142
00:13:19,632 --> 00:13:21,091
‎แล้วก็มีพื้นที่สำหรับเก็บ…

143
00:13:22,051 --> 00:13:23,719
‎นี่มันเจ๋งมากเลย

144
00:13:23,803 --> 00:13:26,305
‎ของสารพัดอย่าง

145
00:13:26,806 --> 00:13:28,891
‎ห้องเรียนว่างเปล่ากับเรื่องสยองอื่นๆ

146
00:13:29,475 --> 00:13:31,227
‎กลางคืนฝันดีกลางวันฝันร้าย

147
00:13:32,228 --> 00:13:33,729
‎นิทานจากเสียงกระซิบ

148
00:13:34,063 --> 00:13:35,731
‎เธอชอบนิทานจริงๆ

149
00:13:36,816 --> 00:13:39,777
‎ไหนบอกว่าไม่สนเรื่องพรรค์นี้แล้วไง

150
00:13:40,361 --> 00:13:43,697
‎- ฉันไม่สน เป็นเพื่อนฉันที่สน
‎- อ้อ เพื่อนนายเหรอ

151
00:13:43,781 --> 00:13:46,408
‎เขา… เขาชอบของแบบนี้

152
00:13:47,993 --> 00:13:49,078
‎แต่ฉันไม่สนหรอก

153
00:13:49,161 --> 00:13:51,705
‎- เขา… เขาเห่ยมาก
‎- ใช่ ฟังดูเห่ยมาก

154
00:13:53,499 --> 00:13:56,043
‎เยี่ยม โอเค ใช่ เธอบังคับให้ฉันอ่าน

155
00:13:56,126 --> 00:13:58,754
‎เรื่องสยองโง่ๆ ให้เธอฟังทุกคืน

156
00:13:59,255 --> 00:14:01,465
‎แต่เธอบอกว่าในนี้อ่านหมดแล้ว

157
00:14:04,635 --> 00:14:05,469
‎หมดแล้วเหรอ

158
00:14:07,930 --> 00:14:09,849
‎ดีนะที่นายเป็นนักเล่านิทาน

159
00:14:11,058 --> 00:14:13,227
‎เธอต้องการนาย เริ่มงานซะ

160
00:14:13,811 --> 00:14:16,397
‎ได้ยินเธอพูดแล้วนี่
‎คืนนี้เธออยากฟังนิทานสยอง

161
00:14:16,981 --> 00:14:19,149
‎นายต้องแต่งนิทานให้เยอะๆ ทุกวัน

162
00:14:19,233 --> 00:14:21,318
‎- ฉันไม่แต่ง…
‎- อย่าโกหก

163
00:14:21,402 --> 00:14:24,613
‎เมื่อคืนฉันได้ยินที่นายพูด
‎เรื่องสมุดหลอนอะไรนั่น

164
00:14:25,322 --> 00:14:26,490
‎อ้อ สมุดนั่น

165
00:14:27,324 --> 00:14:29,285
‎ฉันเลิกเขียนแล้ว

166
00:14:29,368 --> 00:14:31,245
‎งั้นก็เลิกท้อแท้

167
00:14:31,328 --> 00:14:33,706
‎แล้วเขียนเรื่องใหม่ๆ ซะ เพราะถ้าไม่…

168
00:14:33,789 --> 00:14:35,583
‎แม่มดจะฆ่าฉัน ฉันรู้

169
00:14:35,666 --> 00:14:38,085
‎ถ้าแค่ฆ่าเฉยๆ ก็นับว่าดีไป

170
00:14:38,711 --> 00:14:40,212
‎นี่คือชีวิตนายแล้ว

171
00:14:40,713 --> 00:14:42,798
‎ลืมครอบครัว ลืมเพื่อนๆ ซะ

172
00:14:42,882 --> 00:14:45,301
‎ทำตัวเป็นประโยชน์ต่อนาตาชาก็พอ

173
00:14:45,801 --> 00:14:46,802
‎ถ้าอยากมีชีวิตอยู่

174
00:14:48,095 --> 00:14:49,805
‎แต่งนิทานสยองขวัญซะ

175
00:14:53,434 --> 00:14:55,185
‎ฉันจะไม่เขียนอะไรทั้งนั้น

176
00:14:55,769 --> 00:14:57,354
‎เพราะฉันจะออกไปจากที่นี่

177
00:14:57,438 --> 00:14:58,439
‎นายจะตายเอานะ

178
00:15:05,863 --> 00:15:07,907
‎เปิดสิ

179
00:15:08,407 --> 00:15:09,450
‎แกอยู่ไหน

180
00:15:28,969 --> 00:15:29,929
‎ทางออกอีกแห่ง

181
00:16:11,637 --> 00:16:12,554
‎บ้าจริง

182
00:16:14,056 --> 00:16:15,265
‎ทุกครั้งเลย

183
00:16:15,975 --> 00:16:18,769
‎พวกแกพยายามหนี

184
00:16:18,852 --> 00:16:20,479
‎ไม่มีทางหนี

185
00:16:21,647 --> 00:16:22,773
‎เข้าใจไหม

186
00:16:25,025 --> 00:16:26,068
‎เข้าใจไหม

187
00:16:45,004 --> 00:16:48,215
‎แกจงใจให้ฉันรอเหรอ

188
00:16:50,092 --> 00:16:52,803
‎- เปล่าฮะ ผมล้างจานอยู่
‎- นั่งตรงนั้น

189
00:17:05,941 --> 00:17:08,027
‎ให้ผมเริ่มอ่านเลยไหม

190
00:17:16,743 --> 00:17:19,704
‎(สนามเด็กเล่น)

191
00:17:19,788 --> 00:17:21,874
‎ให้เวลาฉันเตรียมตัวก่อนสิ

192
00:17:21,957 --> 00:17:23,208
‎แค่นี้ก็คิดไม่ได้

193
00:17:31,050 --> 00:17:31,967
‎อะไรน่ะ

194
00:17:32,051 --> 00:17:36,430
‎รู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎กับเด็กที่ถามมากเกินไป

195
00:17:38,640 --> 00:17:40,267
‎อยากรู้ไหม

196
00:17:49,651 --> 00:17:51,987
‎นี่ นักเล่านิทาน

197
00:17:52,738 --> 00:17:56,200
‎วันนี้แกพยายามจะหนี

198
00:17:57,618 --> 00:18:01,789
‎ยัสมินด้วย ยัยนั่นดื้อไม่เลิก

199
00:18:02,289 --> 00:18:05,876
‎แต่ฉันอยากรู้อย่างหนึ่ง

200
00:18:06,418 --> 00:18:11,548
‎ทำไมจะเผานิทานซะล่ะ

201
00:18:17,888 --> 00:18:18,972
‎นี่มันอะไร

202
00:18:20,516 --> 00:18:22,101
‎อ่านเลย เดี๋ยวนี้

203
00:18:29,858 --> 00:18:32,111
‎"ตอนที่เจนนี่เพื่อนรักของท็อดด์ตาย

204
00:18:32,194 --> 00:18:34,530
‎หัวใจเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ"

205
00:18:34,613 --> 00:18:36,907
‎หัวใจแตกสลายเหรอ ฟังแค่นี้ก็ชอบแล้ว

206
00:18:37,491 --> 00:18:43,997
‎(สนามเด็กเล่น)

207
00:18:44,081 --> 00:18:46,959
‎"ทุกคนเลี่ยงสนามเด็กเล่นฟอสเตอร์
‎ตอนกลางคืน

208
00:18:47,042 --> 00:18:48,293
‎ทุกคนรู้ตำนาน

209
00:18:48,377 --> 00:18:51,296
‎หนึ่งชั่วโมงก่อนฟ้าสาง
‎เด็กๆ ที่ตายจะออกมาและ…"

210
00:18:51,380 --> 00:18:54,299
‎ไม่ ไม่ๆ เสียใจด้วย ไม่

211
00:18:54,383 --> 00:18:58,220
‎ใครๆ ก็รู้ว่าผีสิงสถานที่ที่ผูกพัน

212
00:18:58,303 --> 00:18:59,763
‎ไม่ใช่ที่สาธารณะ

213
00:19:01,014 --> 00:19:02,266
‎แน่ใจเหรอฮะ

214
00:19:03,725 --> 00:19:05,185
‎แน่ใจ

215
00:19:07,146 --> 00:19:08,313
‎เล่าต่อสิ

216
00:19:09,231 --> 00:19:12,776
‎"ท็อดด์เดินไปที่ประตูสนามเด็กเล่น

217
00:19:13,485 --> 00:19:15,988
‎และทันทีที่ก้าวข้ามธรณีประตู

218
00:19:17,072 --> 00:19:18,240
‎พวกเด็กๆ

219
00:19:19,491 --> 00:19:22,161
‎ส่งเสียงร้องแหลม เล่นกันอยู่

220
00:19:24,413 --> 00:19:27,374
‎จู่ๆ เด็กชายคนหนึ่งก็ผละออกมาจากบันไดลื่น

221
00:19:27,457 --> 00:19:31,420
‎เขาอายุประมาณสิบขวบ
‎แต่งตัวเหมือนเด็กส่งหนังสือพิมพ์จากยุค 1920"

222
00:19:31,503 --> 00:19:33,338
‎หยาบคาย น่าจะทักทายกันหน่อย

223
00:19:33,422 --> 00:19:34,298
‎ไง

224
00:19:34,798 --> 00:19:36,091
‎ฉันหมายถึง หวัดดี

225
00:19:37,384 --> 00:19:39,094
‎ฉันมาตามหาเพื่อน ชื่อเจนนี่

226
00:19:39,178 --> 00:19:42,389
‎"ท็อดพูดระหว่างมองหาเจนนี่ในสนามเด็กเล่น"

227
00:19:43,182 --> 00:19:45,350
‎ถ้าอยากเจอก็มาเล่นด้วยกันก่อน

228
00:19:45,434 --> 00:19:46,935
‎"เด็กส่งหนังสือพิมพ์ผิวปาก

229
00:19:47,019 --> 00:19:49,188
‎แล้วผีเด็กอีกครึ่งโหลก็มาล้อมท็อดด์ไว้

230
00:19:49,271 --> 00:19:51,398
‎ผิวพวกเขาขาวซีดราวกับศพ

231
00:19:51,481 --> 00:19:53,692
‎เสื้อผ้าบางคนย้อนยุคไปหลายสิบปี

232
00:19:53,775 --> 00:19:56,278
‎พวกเขาผลักชิงช้าให้ท็อดด์ สูงขึ้น สูงขึ้น…"

233
00:19:56,361 --> 00:19:57,446
‎โง่

234
00:19:57,529 --> 00:20:01,491
‎ใครๆ ก็รู้ว่าผีจับอะไรไม่ได้

235
00:20:01,575 --> 00:20:04,328
‎ไม่มีทางที่พวกเขาจะผลักชิงช้าได้

236
00:20:04,411 --> 00:20:05,412
‎อ่อนหัด

237
00:20:09,124 --> 00:20:11,960
‎สนามเด็กเล่น ปะ… ปะ… เป็นมิติกึ่งกลาง

238
00:20:12,044 --> 00:20:14,421
‎อยู่ระหว่างโลกวิญญาณกับโลกจริง

239
00:20:14,504 --> 00:20:17,257
‎อ้อ แกเป็นนักฟิสิกส์ควอนตัมแล้วเหรอ

240
00:20:20,260 --> 00:20:22,471
‎ช่างเถอะ เล่าต่อสิ

241
00:20:25,766 --> 00:20:27,976
‎"จากนั้นพวกเด็กๆ ก็หัวเราะ

242
00:20:28,060 --> 00:20:30,479
‎พวกเขาลากท็อดด์ไปที่ม้าหมุนขึ้นสนิม

243
00:20:30,562 --> 00:20:34,024
‎พวกเขาหมุนท็อดด์เร็วขึ้น เร็วขึ้น

244
00:20:34,107 --> 00:20:35,734
‎ทำให้ท็อดด์เวียนหัวขึ้นเรื่อยๆ

245
00:20:35,817 --> 00:20:38,320
‎จากนั้นพวกผีก็บังคับให้ท็อดด์ขึ้นไม้กระดก

246
00:20:38,403 --> 00:20:39,571
‎เขาจับไว้แน่น

247
00:20:39,655 --> 00:20:41,823
‎ท็อดด์รู้แล้วว่าพวกผีตั้งใจจะทำอะไร

248
00:20:41,907 --> 00:20:45,202
‎หากเด็กตัวเป็นๆ ยังอยู่ในสนามเด็กเล่น
‎ตอนพระอาทิตย์ขึ้น

249
00:20:45,285 --> 00:20:48,247
‎จะถูกสาปให้อยู่ที่นั่นตลอดกาล

250
00:20:48,330 --> 00:20:51,166
‎เขาโซเซไปที่ประตู พยายามหนีออกไป

251
00:20:51,250 --> 00:20:54,378
‎แต่เขากำลังหัวหมุนก็เลยสะดุดเท้าตัวเองล้ม

252
00:20:54,461 --> 00:20:57,172
‎พระอาทิตย์กำลังจะขึ้นแล้ว
‎เขาใกล้หมดเวลาแล้ว

253
00:20:57,256 --> 00:20:59,716
‎ผีเด็กๆ พากันมองด้วยความลุ้น

254
00:21:00,384 --> 00:21:02,010
‎ท็อดด์ไม่มีทางออกไปได้ทัน

255
00:21:02,094 --> 00:21:05,180
‎จนกระทั่งจู่ๆ ก็มีใครคว้ามือเขา
‎แล้วดึงเขาไปที่ทางออก

256
00:21:05,264 --> 00:21:06,390
‎เจนนี่นั่นเอง!

257
00:21:07,724 --> 00:21:10,018
‎'เจนนี่ ฉันอยากเจอเธอ'

258
00:21:10,102 --> 00:21:11,853
‎'ไปจากที่นี่ซะ' เจนนี่บอก

259
00:21:11,937 --> 00:21:13,689
‎โดยไม่เสียเวลาดีใจที่ได้พบกัน

260
00:21:17,150 --> 00:21:19,903
‎การได้เห็นหน้าเพื่อนอีกครั้งทำให้ท็อดด์เจ็บปวด"

261
00:21:19,987 --> 00:21:22,572
‎ฉันคิดถึงเธอ ฉันไม่อยากปล่อยเธอไป

262
00:21:22,656 --> 00:21:26,785
‎"แต่ในความตาย เจนนี่ค้นพบ
‎สิ่งที่ท็อดด์กำลังจะได้รู้"

263
00:21:26,868 --> 00:21:28,662
‎เพื่อนไม่มีวันปล่อยมือกัน ท็อดด์

264
00:21:30,205 --> 00:21:32,040
‎เพราะเพื่อนไม่มีวันลืม

265
00:21:33,000 --> 00:21:34,418
‎ฉันจะอยู่กับเธอเสมอ

266
00:21:35,669 --> 00:21:36,586
‎ในนี้

267
00:21:56,898 --> 00:21:58,442
‎จบแบบมีความสุขเหรอ

268
00:22:01,194 --> 00:22:02,863
‎บ้าไปแล้วเหรอ

269
00:22:02,946 --> 00:22:04,740
‎ไม่มีตอนจบที่มีความสุข เจ้าโง่

270
00:22:08,118 --> 00:22:11,496
‎เจนนี่ตายไปแล้ว
‎เธอติดอยู่ในสนามเด็กเล่นตลอดไป

271
00:22:11,580 --> 00:22:13,332
‎เธอไม่ได้มีความสุข

272
00:22:14,499 --> 00:22:17,377
‎มือของพวกผีจับหลังท็อดด์ไว้

273
00:22:17,461 --> 00:22:19,671
‎เขาเหลียวมองข้างหลัง

274
00:22:19,755 --> 00:22:22,007
‎และเขาถูกฉุดเข้าไปในสนามเด็กเล่น

275
00:22:22,090 --> 00:22:24,676
‎เขาร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีประโยชน์

276
00:22:24,760 --> 00:22:27,888
‎ดวงวิญญาณของเขาติดอยู่ที่นั่นจนถึงวันนี้

277
00:22:43,070 --> 00:22:46,239
‎ตอนจบอย่างมีความสุขเป็นสิ่งอันตราย

278
00:22:47,157 --> 00:22:48,283
‎อย่าลืมซะล่ะ

279
00:22:49,576 --> 00:22:53,163
‎คุณชอบเรื่องนี้รึเปล่า อย่างน้อยก็ก่อนจบ

280
00:22:54,289 --> 00:22:57,084
‎พวกนักเขียนชอบขาดความมั่นใจ

281
00:22:57,167 --> 00:22:59,252
‎แกยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหมล่ะ

282
00:23:11,181 --> 00:23:14,226
‎แกทำให้ฉันประหลาดใจนะ นักเล่านิทาน

283
00:23:15,560 --> 00:23:19,231
‎ความมืดมนอันงดงามนี้

284
00:23:19,314 --> 00:23:21,400
‎โลดแล่นอยู่ในสมองของแก

285
00:23:22,025 --> 00:23:23,693
‎ทั้งที่ควรดีใจ

286
00:23:24,861 --> 00:23:26,071
‎แต่กลับหนีมันซะนี่

287
00:23:26,571 --> 00:23:27,406
‎ทำไม

288
00:23:29,658 --> 00:23:30,575
‎ผมแค่…

289
00:23:33,328 --> 00:23:35,122
‎ผมอยากเป็นเหมือนคนอื่นๆ

290
00:23:38,959 --> 00:23:40,544
‎แกเขียนทั้งหมดนี่วันนี้เหรอ

291
00:23:41,795 --> 00:23:43,922
‎วันนี้ผมเขียนไม่ออก

292
00:23:44,506 --> 00:23:45,507
‎อะไรนะ

293
00:23:45,590 --> 00:23:49,428
‎ผมไม่มีสมาธิเวลามีใครจ้องผมทั้งวัน

294
00:23:52,973 --> 00:23:57,102
‎บอกแล้วไง พาเขาไปดูห้องสมุด
‎แล้วก็ไสหัวออกมา

295
00:23:57,185 --> 00:23:58,061
‎เดี๋ยวก่อน!

296
00:24:00,230 --> 00:24:01,064
‎ไม่ใช่เธอ!

297
00:24:03,650 --> 00:24:05,402
‎แกรบกวนเขา

298
00:24:05,485 --> 00:24:08,738
‎การเขียนของเขาสำคัญมาก

299
00:24:09,406 --> 00:24:11,992
‎แกก็รู้ว่ามันสำคัญแค่ไหน

300
00:24:13,160 --> 00:24:14,411
‎เดี๋ยวก่อน!

301
00:24:17,456 --> 00:24:19,291
‎ไม่ใช่ความผิดมันเหมือนกัน

302
00:24:23,378 --> 00:24:27,048
‎ถ้าไม่ใช่ความผิดยัสมิน
‎และไม่ใช่ความผิดเลอนอร์

303
00:24:27,132 --> 00:24:30,302
‎ตกลงเป็นความผิดใคร

304
00:24:31,761 --> 00:24:35,098
‎ผมเอง ผมจะเขียนให้เร็วขึ้น

305
00:24:36,766 --> 00:24:38,935
‎เลอนอร์จะไม่รบกวนแกอีก

306
00:24:39,603 --> 00:24:41,605
‎อย่ามีข้ออ้างอีกล่ะ นักเล่านิทาน

307
00:24:51,948 --> 00:24:52,866
‎เธอเป็นไรไหม

308
00:24:54,367 --> 00:24:55,535
‎อย่ายุ่งกับฉัน

309
00:24:56,536 --> 00:24:58,663
‎ยัสมิน ฉันขอโทษ

310
00:24:58,747 --> 00:25:01,333
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้เธอเดือดร้อน

311
00:25:01,416 --> 00:25:02,876
‎ยัสมิน ฉันขอโทษ

312
00:25:02,959 --> 00:25:05,212
‎ฉันไม่รู้เรื่อง "ห้ามจบอย่างมีความสุข"

313
00:25:07,589 --> 00:25:09,674
‎ท็อดด์ไม่ควรกลับไปหาเจนนี่

314
00:25:11,635 --> 00:25:13,970
‎- เขาโง่มาก
‎- ไม่นะ

315
00:25:14,054 --> 00:25:16,223
‎เขาเป็นเพื่อนเธอ เพื่อนต้องช่วยเพื่อน

316
00:25:16,806 --> 00:25:18,517
‎อาจจะในนิทาน

317
00:25:18,600 --> 00:25:21,269
‎แต่ที่นี่น่ะเหรอ นาตาชาพูดถูก

318
00:25:22,479 --> 00:25:24,189
‎ตอนจบที่มีความสุขไม่มีอยู่จริง

319
00:25:44,084 --> 00:25:44,918
‎อะไร

320
00:25:45,752 --> 00:25:46,753
‎อะไรเนี่ย

321
00:26:06,356 --> 00:26:07,649
‎ที่นี่ห่วยแตก

322
00:26:13,113 --> 00:26:16,491
‎เธออยากฟังนิทานใช่ไหม
‎ก็ได้ ฉันจะแต่งนิทาน

323
00:26:27,419 --> 00:26:29,588
‎ใช่ๆ โต๊ะทำงานผีสิง

324
00:26:29,671 --> 00:26:32,757
‎มีคนที่ทำงานจนตายคาโต๊ะสิงอยู่

325
00:26:32,841 --> 00:26:35,468
‎ไม่ ฟังดูโง่ พวกเขาจะคิดว่ามันโง่

326
00:26:35,552 --> 00:26:37,220
‎เธออยู่มานานแค่ไหนแล้ว

327
00:26:37,721 --> 00:26:38,972
‎น่าจะนานแล้วนะ

328
00:26:39,681 --> 00:26:40,974
‎นี่โดนหลอกมายังไง

329
00:26:41,057 --> 00:26:43,893
‎ของฉันคือพายหนึ่งชิ้นกับหนังลอสต์บอยส์

330
00:26:51,568 --> 00:26:53,028
‎กาลครั้งหนึ่ง

331
00:26:53,570 --> 00:26:55,780
‎อเล็กซ์เงยหน้าจ้องเพดาน

332
00:26:56,281 --> 00:26:58,867
‎แล้วเพดานก็ถล่มลงมา

333
00:26:59,909 --> 00:27:01,828
‎ทำให้เขาพ้นทุกข์

334
00:27:02,454 --> 00:27:03,330
‎จบ

335
00:27:09,586 --> 00:27:10,629
‎อะไรอยู่บนนั้น

336
00:27:46,498 --> 00:27:48,208
‎เล่มนี้เก่าแก่ที่สุดในนี้

337
00:27:49,042 --> 00:27:51,336
‎น่าจะอายุพันปีได้

338
00:27:56,508 --> 00:28:00,095
‎"นิทานกริมม์"

339
00:28:06,184 --> 00:28:07,352
‎"รัมเพลสติลสกิน"

340
00:28:11,981 --> 00:28:13,566
‎"เจ้าหญิงนิทรา" เหรอ

341
00:28:20,115 --> 00:28:21,449
‎"ฮันเซลกับเกรเทล"

342
00:28:23,868 --> 00:28:25,745
‎นั่นปากกาลูกลื่นเหรอ

343
00:29:00,029 --> 00:29:01,531
‎ว้าว "แฟรงเกนสไตน์"

344
00:29:10,248 --> 00:29:11,416
‎พระเจ้า

345
00:29:13,501 --> 00:29:14,335
‎มีลายมือคน

346
00:29:16,880 --> 00:29:21,009
‎"ถ้าฉันไม่รอดไปจากที่นี่
‎ฉันอยากให้ใครสักคนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

347
00:29:21,092 --> 00:29:23,636
‎แม้ว่าใครคนนั้นจะเป็นแค่ตัวละครในนิทาน

348
00:29:23,720 --> 00:29:25,346
‎ฉันเห็นยูนิคอร์น

349
00:29:25,847 --> 00:29:28,183
‎ผู้คนพูดว่ายูนิคอร์นไม่มีอยู่จริง แต่ฉันเห็น

350
00:29:28,266 --> 00:29:32,437
‎ฉันตามมันเข้ามาในอะพาร์ตเมนต์นี่
‎และถูกแม่มดกักตัวไว้

351
00:29:32,520 --> 00:29:34,564
‎เธอใจร้ายและน่ากลัว

352
00:29:46,367 --> 00:29:49,120
‎ฉันแค่ต้องทำตามคำสั่งของแม่มด

353
00:29:49,204 --> 00:29:51,164
‎จนกว่าแม่กับพ่อจะหาฉันเจอ

354
00:29:51,247 --> 00:29:54,209
‎ที่นี่มีเด็กคนอื่นๆ ด้วย ส่วนใหญ่นิสัยดี

355
00:29:54,292 --> 00:29:57,170
‎ฉันกลัว แต่อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้อยู่คนเดียว"

356
00:30:03,343 --> 00:30:04,511
‎มื้อค่ำอีกหนึ่งชั่วโมง

357
00:30:04,594 --> 00:30:06,179
‎นี่ ยัสมิน

358
00:30:06,805 --> 00:30:08,139
‎เธอชอบยูนิคอร์นไหม

359
00:30:09,390 --> 00:30:11,518
‎ใช่ เพราะเป็นสไตล์ฉันเลย

360
00:30:11,601 --> 00:30:15,230
‎โอ้ ฉันนึกว่าแม่มดใช้ยูนิคอร์นล่อเธอมา

361
00:30:16,022 --> 00:30:17,357
‎ฉันหมายถึงนาตาชา

362
00:30:18,066 --> 00:30:20,026
‎เธอพูดถูก มันไม่ใช่เรื่องของฉัน

363
00:30:20,109 --> 00:30:24,072
‎และฉันพนันว่าเธอไม่ได้ถูกล่อ
‎ด้วยหนังโง่ๆ กับพายหนึ่งชิ้น

364
00:30:24,656 --> 00:30:26,115
‎พายฟักทองโง่ๆ

365
00:30:28,743 --> 00:30:29,786
‎ก็ได้

366
00:30:30,954 --> 00:30:32,288
‎มันคือโดโรวัต

367
00:30:33,623 --> 00:30:35,333
‎โดโรวัตคืออะไร

368
00:30:36,376 --> 00:30:39,921
‎ไก่ หัวหอมผัดกับเนยและเครื่องเทศ ปาปริก้า

369
00:30:40,630 --> 00:30:43,424
‎กระเทียม ขิง เครื่องเทศบดเบเบเร

370
00:30:44,926 --> 00:30:46,094
‎อายาตของฉัน

371
00:30:46,594 --> 00:30:49,180
‎ยายกับฉันเคยทำโดโรวัตด้วยกันก่อนยายเสีย

372
00:30:50,807 --> 00:30:53,309
‎เราปลูกสมุนไพรกับผักเองด้วยซ้ำ

373
00:30:54,727 --> 00:30:57,063
‎นั่นแหละ ฉันได้กลิ่นโดโรวัต

374
00:30:57,146 --> 00:31:01,442
‎แล้วก็อยากเจอหน้ายายอีกครั้งเหลือเกิน

375
00:31:05,697 --> 00:31:06,614
‎แต่ไม่เจอยาย

376
00:31:08,116 --> 00:31:09,325
‎เป็นนังแม่มดต่างหาก

377
00:31:09,409 --> 00:31:11,911
‎แม่มดเจ้าเล่ห์ชั่วร้าย

378
00:31:14,664 --> 00:31:16,332
‎จบแบบมีความสุขไหมล่ะ

379
00:31:33,683 --> 00:31:35,768
‎"เมื่อเขี้ยวงอก ท้องก็หิว

380
00:31:35,852 --> 00:31:38,396
‎และเคที่ค้นพบว่าเธอสังหรณ์ใจถูก

381
00:31:38,479 --> 00:31:41,482
‎สำหรับแวมไพร์แล้ว
‎เลือดรสชาติเหมือนขนม"

382
00:31:41,566 --> 00:31:46,654
‎ใครๆ ก็รู้ว่าเขี้ยวต้องใช้เวลางอกสองวัน

383
00:31:46,738 --> 00:31:48,239
‎แกมันโง่

384
00:31:54,454 --> 00:31:56,497
‎ฉันให้ เลอนอร์ เราดีกันนะ

385
00:32:05,715 --> 00:32:06,549
‎นิทาน

386
00:32:09,093 --> 00:32:12,263
‎ต้องมีที่เด็กสาวยูนิคอร์นเขียนไว้อีกสิ

387
00:32:12,347 --> 00:32:15,767
‎"แต่มันสายเกินไป
‎โรลเลอร์โคสเตอร์พุ่งหล่นจากราง

388
00:32:15,850 --> 00:32:18,478
‎เหล็กหัก โลหะส่งเสียงเสียดหู

389
00:32:20,355 --> 00:32:21,689
‎ผู้คนกรีดร้อง

390
00:32:22,649 --> 00:32:25,818
‎แล้วสุนัขของยมทูตก็หัวเราะใส่กองซากศพ"

391
00:32:26,569 --> 00:32:29,739
‎ยมทูตไม่มีสัตว์เลี้ยง

392
00:32:30,406 --> 00:32:31,950
‎ใช่ไหม เลอนอร์

393
00:32:46,047 --> 00:32:47,757
‎นี่มันจะต้องใช้เวลาอีกชาติ

394
00:33:04,607 --> 00:33:08,194
‎"พวกเขาเห็นรอยเท้าลูกชายตนเองบนหิมะ
‎เดินเข้าไปในป่า

395
00:33:08,277 --> 00:33:11,280
‎แล้วก็เห็นรอยเท้าอีกคู่ที่เล็กกว่า

396
00:33:11,364 --> 00:33:13,199
‎ขนาดเท่ากับตุ๊กตาหมี

397
00:33:13,282 --> 00:33:15,910
‎และพวกเขาก็ไม่เห็นลูกชายสุดที่รักอีกเลย"

398
00:33:16,536 --> 00:33:19,372
‎ตุ๊กตาหมีผีสิงเหรอ เอาจริงดิ

399
00:33:19,956 --> 00:33:21,874
‎หมดสนุกไปเลย

400
00:33:21,958 --> 00:33:26,045
‎นิทานดีๆ ต้องอิงจากความจริง

401
00:33:26,629 --> 00:33:29,799
‎ยิ่งจริงมากเท่าไหร่ ยิ่งทรงพลังขึ้นเท่านั้น

402
00:33:30,591 --> 00:33:34,512
‎ต่อไปนี้หาข้อมูลให้ถูกด้วยนะ

403
00:33:46,899 --> 00:33:47,734
‎เจอแล้ว!

404
00:33:50,820 --> 00:33:53,281
‎"ฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว

405
00:33:53,364 --> 00:33:56,367
‎ฉันยังมีสร้อยที่พ่อแม่ให้ไว้

406
00:33:56,951 --> 00:33:59,245
‎ฉันเคยลูบมันเพื่อนึกถึงพวกเขา

407
00:33:59,328 --> 00:34:00,955
‎แต่ฉันเลิกแล้ว

408
00:34:01,039 --> 00:34:03,082
‎มันทำให้ฉันร้องไห้

409
00:34:03,166 --> 00:34:04,584
‎ฉันไม่อยากร้องไห้อีกแล้ว

410
00:34:07,628 --> 00:34:09,755
‎ฉันมีสิ่งที่จำเป็นสำหรับใช้หนีคืนนี้

411
00:34:09,839 --> 00:34:12,675
‎ในที่สุดฉันจะได้เจอพ่อแม่อีกครั้ง

412
00:34:12,759 --> 00:34:14,635
‎พวกเขายังจะจำฉันได้ไหมนะ

413
00:34:14,719 --> 00:34:16,596
‎คนเราลืมลูกตัวเองได้ไหมนะ"

414
00:34:19,014 --> 00:34:20,391
‎- หนีเหรอ
‎- อเล็กซ์

415
00:34:22,935 --> 00:34:23,978
‎คุณพระช่วย

416
00:34:28,983 --> 00:34:31,277
‎นายไม่ได้โยนหนังสือใส่ฉันหรอกนะ

417
00:34:31,360 --> 00:34:34,237
‎เปล่า เธอทำให้ฉันตกใจ มันก็เลยหลุดมือ

418
00:34:34,322 --> 00:34:36,282
‎รอเดี๋ยว ฉันจะลงไปหา

419
00:34:38,117 --> 00:34:41,954
‎นี่ ยัสมิน ฉันมีอะไรจะให้เธอดู

420
00:34:43,998 --> 00:34:46,250
‎นี่ มีอะไรเหรอ

421
00:34:58,763 --> 00:35:00,515
‎โรงเพาะกลางคืนของนาตาชา

422
00:35:00,598 --> 00:35:04,352
‎- โรงเพาะกลางคืนเหรอ
‎- ใช่ แสงแดดไม่ดีต่อพืชวิเศษ

423
00:35:04,435 --> 00:35:05,269
‎ตามมา

424
00:35:22,912 --> 00:35:24,539
‎มันมีไว้ทำอะไร

425
00:35:25,123 --> 00:35:27,667
‎ส่วนใหญ่เป็นวัตถุดิบสำหรับปรุงยาของนาตาชา

426
00:35:32,505 --> 00:35:34,423
‎ห้ามแตะต้องอะไรนะ

427
00:35:39,053 --> 00:35:40,012
‎นั่นอะไรน่ะ

428
00:35:40,596 --> 00:35:41,848
‎ไหมปีศาจ

429
00:35:41,931 --> 00:35:44,058
‎เลิกถามได้แล้ว มาช่วยกันก่อน

430
00:35:44,142 --> 00:35:47,687
‎ฉันรดน้ำเถาวัลย์ด้วยเลือดหนูแทนเลือดค้างคาว

431
00:35:47,770 --> 00:35:49,188
‎ไข่ของจอมหั่นก็เลยโต

432
00:35:49,272 --> 00:35:51,566
‎ถ้ามันฟัก มันจะทำลายโรงเพาะนี่ได้

433
00:35:51,649 --> 00:35:53,151
‎แล้วนาตาชาจะฆ่าฉันแน่

434
00:35:57,488 --> 00:35:58,990
‎กำลังจัดการอยู่ เลอนอร์

435
00:36:22,054 --> 00:36:23,097
‎โอเค

436
00:36:23,181 --> 00:36:26,100
‎ค่อยๆ วางบนพื้น

437
00:36:27,143 --> 00:36:28,644
‎ระวังนะ อย่าให้สะเทือน

438
00:36:29,395 --> 00:36:30,229
‎ค่อยๆ

439
00:36:35,818 --> 00:36:37,737
‎โอเค แล้วยังไงต่อ

440
00:36:38,863 --> 00:36:41,449
‎กระทืบให้สุดแรง

441
00:36:48,331 --> 00:36:49,332
‎ดี

442
00:36:55,671 --> 00:36:57,965
‎หมอกสีฟ้าทำมาจากอะไร เธอทำเหรอ

443
00:36:58,049 --> 00:37:00,259
‎มันทำให้นาตาชาดูอ่อนเยาว์ใช่ไหม

444
00:37:00,343 --> 00:37:03,054
‎ไม่ใช่เรื่องของเรา

445
00:37:03,137 --> 00:37:06,098
‎เธอก็สวยอยู่หรอก แต่หนังสือเก่าเก็บมาก

446
00:37:06,182 --> 00:37:08,601
‎แถมอะพาร์ตเมนต์ก็ดูคุณยายมาก

447
00:37:16,359 --> 00:37:20,613
‎ไม่นะ

448
00:37:25,326 --> 00:37:26,911
‎ฉันนึกว่ามันจะ…

449
00:37:50,309 --> 00:37:51,143
‎จับมันได้ไหม

450
00:37:52,979 --> 00:37:54,105
‎มันกำลังหนีไปแล้ว

451
00:37:56,774 --> 00:37:57,858
‎ไม่

452
00:37:58,651 --> 00:38:01,696
‎มันตัดไข่จอมหั่นลงมา กระทืบเร็ว

453
00:38:15,960 --> 00:38:17,003
‎โทษที

454
00:38:20,840 --> 00:38:22,675
‎กระทืบทิ้งหมดแล้ว

455
00:38:24,677 --> 00:38:26,762
‎มันอยู่นั่น อย่าให้หนีไปได้นะ

456
00:38:33,269 --> 00:38:34,478
‎อเล็กซ์ ระวัง!

457
00:38:37,481 --> 00:38:38,316
‎ขอบใจ ยัส

458
00:38:38,899 --> 00:38:40,693
‎ฉันหมายถึงยัสมิน

459
00:38:43,070 --> 00:38:45,281
‎เดี๋ยว มันไปไหนแล้ว

460
00:38:56,917 --> 00:39:00,004
‎เราต้องหามันให้เจอและฆ่ามันซะ
‎ก่อนที่มันจะทำที่นี่พัง

461
00:39:08,637 --> 00:39:10,598
‎สุดยอดไปเลยเหอะ!

462
00:39:45,633 --> 00:39:46,550
‎เอามันออกไป

463
00:39:53,224 --> 00:39:54,141
‎พระเจ้าๆ

464
00:39:57,728 --> 00:39:59,855
‎ฉันไม่เป็นไรๆ

465
00:40:19,750 --> 00:40:20,709
‎มันไปแล้ว

466
00:40:21,669 --> 00:40:23,087
‎ไม่รู้ว่าไปไหน

467
00:40:44,442 --> 00:40:45,317
‎ไปกันเถอะ

468
00:40:47,445 --> 00:40:48,654
‎- เร็วเข้า
‎- เดี๋ยว

469
00:41:11,635 --> 00:41:12,511
‎ได้ตัวแล้ว

470
00:41:13,512 --> 00:41:14,847
‎ไปจากที่นี่กันเถอะ

471
00:41:54,512 --> 00:42:00,392
‎เจ้าพวกเด็กโง่เง่าไร้ประโยชน์

472
00:42:01,477 --> 00:42:04,647
‎ไปเล่นซุกซนในสวนของฉัน

473
00:42:05,773 --> 00:42:09,401
‎แกจะเจ็บตัวมากกว่าที่ฉันเจ็บใจแน่

474
00:42:10,736 --> 00:42:13,781
‎ได้โปรดเถอะ ฉันอธิบายได้

475
00:42:13,864 --> 00:42:16,617
‎ฉันคงยอมให้อธิบาย

476
00:42:16,700 --> 00:42:17,993
‎ถ้าฉันแคร์

477
00:42:19,537 --> 00:42:21,705
‎พยายามลืมตาเอาไว้

478
00:42:22,748 --> 00:42:25,042
‎ฉันขี้เกียจจะเริ่มใหม่อีกรอบ

479
00:42:30,714 --> 00:42:35,344
‎ทำอะไรถูกบ้างไหมเนี่ย บอกให้ลืมตาไง

480
00:42:41,934 --> 00:42:43,185
‎ผมผิดเอง

481
00:42:44,311 --> 00:42:46,272
‎ผมขอให้ยัสมินพาผมเข้าไปในนั้น

482
00:42:46,355 --> 00:42:50,234
‎ผมคิดว่าพวกต้นไม้สยองๆ
‎อาจช่วยให้ผมคิดพล็อตเจ๋งๆ ออก

483
00:42:51,610 --> 00:42:54,780
‎เธอบอกว่าห้ามแตะอะไร แต่ผมก็แตะ

484
00:42:57,241 --> 00:42:59,535
‎อย่าทำร้ายเธอเลยฮะ

485
00:43:11,755 --> 00:43:14,925
‎แกกล้ามาก นักเล่านิทาน

486
00:43:15,676 --> 00:43:18,345
‎ที่โกหกฉันต่อหน้า

487
00:43:28,439 --> 00:43:29,857
‎ฉันเกือบฆ่าแกไปแล้ว

488
00:43:32,484 --> 00:43:35,070
‎ยังดีนะที่ฉันต้องให้แกเก็บกวาดที่นั่น

489
00:43:35,821 --> 00:43:37,323
‎อย่าทำพลาดอีก

490
00:43:43,329 --> 00:43:46,123
‎ยัส เธอโอเคไหม

491
00:43:46,707 --> 00:43:47,583
‎ฟังนะ

492
00:43:49,168 --> 00:43:51,211
‎ฉันขอโทษที่ดึงนายมาเกี่ยวข้อง

493
00:43:53,380 --> 00:43:56,884
‎นับจากนี้ไป นายอยู่ส่วนนาย ฉันอยู่ส่วนฉัน

494
00:43:57,885 --> 00:44:02,640
‎ยัส เราไปจากที่นี่ด้วยกันได้

495
00:44:02,723 --> 00:44:04,224
‎ไม่ใช่ยัส…

496
00:44:08,937 --> 00:44:10,064
‎ยัสมิน

497
00:45:12,543 --> 00:45:13,794
‎จอมหั่น!

498
00:45:29,184 --> 00:45:30,185
‎จับได้แล้ว

499
00:45:38,110 --> 00:45:39,111
‎เอาละนะ โอเค

500
00:45:39,653 --> 00:45:40,529
‎หนึ่ง

501
00:45:41,822 --> 00:45:42,656
‎สอง

502
00:45:44,074 --> 00:45:44,908
‎สาม!

503
00:45:50,706 --> 00:45:54,084
‎ปล่อย… ปล่อยนะ ปล่อยสิ!

504
00:45:56,086 --> 00:45:57,421
‎ไม่

505
00:46:11,143 --> 00:46:13,771
‎ไม่นะ

506
00:46:18,692 --> 00:46:19,693
‎สมุดหลอนของฉัน

507
00:46:41,757 --> 00:46:42,633
‎ระวัง

508
00:46:43,217 --> 00:46:44,885
‎เลอนอร์อยู่แถวนี้

509
00:46:45,552 --> 00:46:48,222
‎- มันบาดเจ็บ
‎- นายดูเยินมาก

510
00:46:48,806 --> 00:46:51,475
‎- อยู่ที่นี่ทั้งคืนเลยเหรอ
‎- ใช่ ทั้งคืน

511
00:46:53,727 --> 00:46:56,814
‎ฉันทำมาให้ ช่วยรักษารอยขีดข่วนได้

512
00:47:00,651 --> 00:47:03,153
‎ทำให้ฉันเหรอ

513
00:47:04,696 --> 00:47:06,448
‎ใช่ ฉันปรุงเอง

514
00:47:07,658 --> 00:47:10,452
‎ยาทาแผลจากต้นฮาร์ปี้กับต้นองุ่นผมศพ

515
00:47:13,956 --> 00:47:16,375
‎ดีนะ ดีมากๆ เลย

516
00:47:16,458 --> 00:47:17,292
‎ขอบคุณ

517
00:47:20,087 --> 00:47:20,963
‎เลอนอร์

518
00:47:22,214 --> 00:47:23,090
‎มานี่มา

519
00:47:27,469 --> 00:47:29,012
‎ดูสิว่ายัสทำอะไรให้เรา

520
00:47:29,096 --> 00:47:30,764
‎ไม่ได้ทำให้มัน

521
00:47:31,515 --> 00:47:33,892
‎นี่ไง ไม่เจ็บแล้ว

522
00:47:33,976 --> 00:47:35,394
‎ไม่เป็นไร ไปได้แล้ว

523
00:47:35,477 --> 00:47:36,311
‎ไม่

524
00:47:43,068 --> 00:47:44,319
‎ฉันแย่แล้ว

525
00:47:45,195 --> 00:47:46,697
‎ฉันไม่มีเรื่องจะเล่า

526
00:47:46,780 --> 00:47:49,575
‎หมายความว่าไง ไหนบอกว่าแต่งไว้เยอะแยะ

527
00:47:49,658 --> 00:47:52,452
‎ใช่ แต่จอมหั่นตัวหนึ่งเข้ามาในห้องฉัน

528
00:47:52,536 --> 00:47:56,498
‎ฉันฆ่ามันแล้ว
‎แต่มันทำลายสมุดหลอนของฉันหมดเลย

529
00:47:56,582 --> 00:47:57,749
‎เหลือแค่เล่มนี้

530
00:47:57,833 --> 00:48:00,377
‎ฉันอ่านนิทานจากสมุดพวกนั้นให้นาตาชาฟัง

531
00:48:00,460 --> 00:48:04,464
‎ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรเลย
‎ฉันต้องหนี ฉันไม่มีทางเลือก

532
00:48:04,548 --> 00:48:08,010
‎มีทางออกสองทาง
‎ประตูหน้าที่นายเข้ามากับประตูหลัง…

533
00:48:08,093 --> 00:48:10,137
‎ประตูหลัง มันออกไปข้างนอก

534
00:48:10,220 --> 00:48:12,347
‎ฉันเห็นนาตาชาเข้าออกทางนั้น

535
00:48:12,431 --> 00:48:15,183
‎แต่นาตาชาเป็นคนเดียวที่มีกุญแจ

536
00:48:15,267 --> 00:48:18,061
‎เลิกคิดเรื่องหนีซะที แล้วก็แต่งนิทานสักเรื่อง

537
00:48:18,145 --> 00:48:20,105
‎- พยายามอยู่นี่
‎- พยายามกว่านี้

538
00:48:20,188 --> 00:48:21,815
‎ฉันคิดไม่ออก!

539
00:48:23,692 --> 00:48:26,153
‎ฟังนะ นาตาชาจะรู้ความจริงในคืนนี้

540
00:48:26,236 --> 00:48:27,905
‎ว่าฉันไร้ประโยชน์และฆ่าฉัน

541
00:48:27,988 --> 00:48:29,531
‎เธอจะไม่ฆ่านายเฉยๆ

542
00:48:37,331 --> 00:48:38,707
‎เราเคยมีกันสี่คน

543
00:48:38,790 --> 00:48:41,585
‎อีไล ฮวานน้อย แคลร์

544
00:48:42,252 --> 00:48:43,086
‎แล้วก็ฉัน

545
00:48:45,047 --> 00:48:48,425
‎ฮวานเด็กเกินไป
‎แต่พวกเราที่เหลือผลัดกันอ่านนิทาน

546
00:48:50,135 --> 00:48:52,554
‎พอตกกลางคืนเราก็กระจุกอยู่ด้วยกัน

547
00:48:54,514 --> 00:48:56,183
‎เพ้อฝันถึงการหนีไปจากที่นี่

548
00:48:56,892 --> 00:48:59,353
‎เธอจะบอกว่าตุ๊กตาพวกนี้…

549
00:49:03,148 --> 00:49:04,900
‎เมื่อคืนฉันเกือบมาอยู่ตรงนี้แล้ว

550
00:49:06,693 --> 00:49:08,946
‎วันหนึ่งอ่างล้างจานในครัวตัน

551
00:49:10,280 --> 00:49:12,199
‎เวทมนตร์ของนาตาชาซ่อมไม่ได้

552
00:49:15,369 --> 00:49:18,956
‎เพราะฉันอุดท่อด้วยมอสสตาร์สเทลล์เอง

553
00:49:21,625 --> 00:49:23,210
‎มอสนั่นต้านเวทมนตร์ได้

554
00:49:26,755 --> 00:49:29,424
‎ฉันอยากบีบให้นาตาชาโทรเรียกช่างประปา

555
00:49:33,011 --> 00:49:35,806
‎ฉันแปะกระดาษไว้ใต้อ่างให้เขา

556
00:49:35,889 --> 00:49:37,432
‎ขอให้เขาพาคนมาช่วย

557
00:49:38,809 --> 00:49:39,643
‎แต่…

558
00:49:41,853 --> 00:49:42,980
‎เขาไม่เคยกลับมา

559
00:49:44,982 --> 00:49:47,192
‎นาตาชาเจอกระดาษนั่นใช่ไหม

560
00:49:47,275 --> 00:49:51,154
‎แคลร์ใช้เวลาช่วงสุดท้าย
‎กล่อมนาตาชาว่าเป็นฝีมือเธอ

561
00:49:53,198 --> 00:49:54,116
‎ไม่ใช่ฉัน

562
00:49:57,119 --> 00:50:00,038
‎แคลร์โกหกเพื่อช่วยฉัน

563
00:50:02,499 --> 00:50:05,419
‎เหมือนที่นายทำ

564
00:50:07,796 --> 00:50:09,589
‎เพราะเพื่อนช่วยเพื่อน

565
00:50:15,512 --> 00:50:18,348
‎ฉันเคยรักการเขียนเรื่องสยอง

566
00:50:18,932 --> 00:50:22,519
‎แต่ฉันก็ตัดสินใจเลิก

567
00:50:22,602 --> 00:50:25,230
‎พอต้องมาเขียนอีก…

568
00:50:27,858 --> 00:50:29,985
‎ฉันแค่คิดไม่ออกแล้ว

569
00:50:39,244 --> 00:50:40,704
‎ฮวานสวมนาฬิกาเหรอ

570
00:50:42,581 --> 00:50:44,916
‎ใช่ นาฬิกาพลาสติกสีฟ้าเรือนใหญ่ ทำไม

571
00:50:45,709 --> 00:50:48,295
‎ส่วนแคลร์ใส่ตุ้มหูใช่ไหม

572
00:50:48,378 --> 00:50:49,671
‎เป็นตุ้มหูของป้าเธอ

573
00:50:51,048 --> 00:50:51,965
‎ทำไมเหรอ

574
00:50:53,675 --> 00:50:55,761
‎มีทางออกไปจากที่นี่

575
00:50:55,844 --> 00:50:58,889
‎- "ฉันมีสิ่งที่จำเป็นสำหรับใช้หนีคืนนี้"
‎- "หนี" ยัสมิน

576
00:50:59,389 --> 00:51:02,059
‎"ในที่สุดฉันจะได้เจอพ่อแม่อีกครั้ง

577
00:51:02,142 --> 00:51:04,352
‎พวกเขายังจะจำฉันได้ไหมนะ

578
00:51:04,436 --> 00:51:06,396
‎คนเราลืมลูกตัวเองได้ไหมนะ"

579
00:51:07,856 --> 00:51:09,816
‎เด็กสาวยูนิคอร์นไม่เคยถอดนี่ออก

580
00:51:09,900 --> 00:51:12,736
‎ไม่มีเด็กๆ ในตู้คนไหนสวมมัน

581
00:51:15,530 --> 00:51:18,617
‎นายพูดถูก ถ้าเธอไม่อยู่ในตู้ก็แปลว่า…

582
00:51:18,700 --> 00:51:19,576
‎เธอทำสำเร็จ

583
00:51:19,659 --> 00:51:22,621
‎เธอหนีไปได้ ฉันต้องปะติดปะต่อข้อความเธอ

584
00:51:22,704 --> 00:51:24,122
‎มันกระจายไปทั่ว

585
00:51:24,206 --> 00:51:26,792
‎ซ่อนตามหนังสือต่างๆ เผื่อว่านาตาชาเจอเข้า

586
00:51:26,875 --> 00:51:28,752
‎นาตาชาจะได้ไม่รู้แผนทั้งหมด

587
00:51:32,297 --> 00:51:33,673
‎โอเค นายมีแผนอะไร

588
00:51:35,675 --> 00:51:38,178
‎แผนของนายห่วย วันนี้เราหาไม่เจอแน่

589
00:51:38,261 --> 00:51:40,013
‎นายต้องแต่งนิทานสำหรับคืนนี้

590
00:51:40,097 --> 00:51:41,056
‎แต่งเดี๋ยวนี้เลย

591
00:51:41,890 --> 00:51:43,183
‎เราทำยังไงกันดี

592
00:51:43,266 --> 00:51:46,353
‎กว่าจะดูครบทุกเล่มคงใช้เวลาเป็นพันปี

593
00:51:49,981 --> 00:51:51,024
‎พันปี

594
00:51:52,317 --> 00:51:53,985
‎หนังสืออายุพันปี

595
00:51:55,320 --> 00:51:57,572
‎มีรอยปากกาอยู่ในหนังสือเก่าแก่นั่น

596
00:52:10,043 --> 00:52:12,796
‎ขอให้อยู่ในนี้เถอะนะ

597
00:52:15,465 --> 00:52:17,634
‎นั่นต้นฉบับ "ฮันเซลกับเกรเทล" เหรอ

598
00:52:17,717 --> 00:52:19,261
‎นิทานกริมม์

599
00:52:19,344 --> 00:52:21,263
‎เป็นไปไม่ได้เลย

600
00:52:21,346 --> 00:52:24,057
‎ไม่มีใครกินขนมจากบ้านแปลกๆ หรอก

601
00:52:28,395 --> 00:52:31,690
‎- ฉันคิดถูก มีข้อความอีก
‎- เป็นสูตรปรุงยานอนหลับ

602
00:52:34,359 --> 00:52:35,443
‎"กลิ่นมันเหม็นมาก

603
00:52:35,527 --> 00:52:38,572
‎ฉันต้องหาทางกลบกลิ่นมันก่อนให้เธอดื่ม

604
00:52:38,655 --> 00:52:41,825
‎ใกล้ความจริงแล้ว
‎ฉันจะทำให้เธอหลับแล้วขโมยกุญแจมา

605
00:52:41,908 --> 00:52:43,368
‎ถ้าฉันมีเวทมนตร์ก็ดีสิ

606
00:52:43,451 --> 00:52:46,788
‎จะสาปให้เธอเป็นคางคกหรือหอยทาก
‎แล้วนั่งหัวเราะเยาะ

607
00:52:46,872 --> 00:52:50,167
‎จากนั้นก็สาปให้เป็นตะขาบแล้วเด็ดขาออก

608
00:52:50,250 --> 00:52:51,960
‎ทั้งร้อยขา

609
00:52:52,043 --> 00:52:53,044
‎เด็ดทิ้งทีละขา"

610
00:52:55,463 --> 00:52:58,175
‎ฉันจะหาต่อ นายไปแต่งนิทานเถอะ

611
00:53:00,260 --> 00:53:01,678
‎ฉันว่าฉันทำไม่ได้

612
00:53:01,761 --> 00:53:04,556
‎นายเป็นคนเดียวที่ทำได้ นายต้องซื้อเวลาให้เรา

613
00:53:06,016 --> 00:53:07,559
‎เธอไม่คิดว่าฉันพิลึกเหรอ

614
00:53:11,479 --> 00:53:12,314
‎ที่ฉัน…

615
00:53:13,857 --> 00:53:16,234
‎ชอบเขียนเรื่องสยองขวัญน่ะ

616
00:53:17,903 --> 00:53:18,778
‎พิลึกเหรอ

617
00:53:20,363 --> 00:53:21,823
‎ใครเรียกนายอย่างนั้น

618
00:53:23,617 --> 00:53:25,702
‎พวกเขาพูดถูกนะ นายพิลึก

619
00:53:27,370 --> 00:53:28,788
‎ดูนายสิ

620
00:53:30,665 --> 00:53:34,377
‎แต่สิ่งที่ทำให้นายพิลึกทำให้พวกเขาธรรมดา

621
00:53:35,253 --> 00:53:38,131
‎และไม่มีชอบเป็นคนธรรมดา คนธรรมดาน่ะห่วย

622
00:53:38,215 --> 00:53:41,301
‎ดังนั้นคนธรรมดา
‎เลยพยายามพรากสิ่งนี้ไปจากนาย

623
00:53:43,553 --> 00:53:45,180
‎ด้วยการเรียกนายว่า…

624
00:53:46,973 --> 00:53:48,725
‎พวกดันทุรัง หรือ…

625
00:53:48,808 --> 00:53:50,060
‎เด็กแปลกแยก

626
00:53:52,103 --> 00:53:54,231
‎ใช่ หรือเด็กแปลกแยก

627
00:53:58,360 --> 00:53:59,444
‎ขอบใจ ยัสมิน

628
00:54:02,656 --> 00:54:03,531
‎เรียกยัสเถอะ

629
00:54:07,118 --> 00:54:08,745
‎มีส่วนผสมพวกนี้ไหม

630
00:54:09,704 --> 00:54:11,122
‎มีๆ

631
00:54:11,206 --> 00:54:13,792
‎แต่เธอพูดถูกนะ ต้นดูดแล้วมึนมันเหม็น

632
00:54:14,960 --> 00:54:16,586
‎เธอกลบกลิ่นมันได้ยังไง

633
00:54:17,212 --> 00:54:19,297
‎น่าจะเจอส่วนผสมอย่างอื่น

634
00:54:19,798 --> 00:54:22,634
‎อีกคนที่รู้คือนาตาชา

635
00:54:22,717 --> 00:54:24,219
‎แต่เธอไม่มีทางบอกเรา

636
00:54:25,929 --> 00:54:27,138
‎เอางี้

637
00:54:27,806 --> 00:54:30,058
‎ฉันจะแต่งนิทานที่จะหลอกให้เธอ

638
00:54:30,141 --> 00:54:32,269
‎บอกส่วนผสมสุดท้ายกับเรา

639
00:54:32,352 --> 00:54:35,355
‎รู้ใช่ไหมว่าเราจะโดนอะไรถ้าเธอรู้แผนนี้

640
00:54:35,438 --> 00:54:38,733
‎- ฉันรู้ว่าจะเกิดอะไรถ้าเราไม่พยายาม
‎- นิทานชื่ออะไร

641
00:54:41,278 --> 00:54:45,073
‎(ไม้เลื้อย)

642
00:54:45,156 --> 00:54:46,324
‎ไม่เอา

643
00:54:47,158 --> 00:54:48,702
‎แกแฮปปี้กับเรื่องนั้น

644
00:54:51,037 --> 00:54:52,580
‎ฉันไม่ชอบที่แกแฮปปี้

645
00:54:53,164 --> 00:54:57,335
‎ฉันอยากฟังนิทานที่ทำให้แกทรมาน

646
00:54:58,086 --> 00:54:59,879
‎ฉันอยากฟังเรื่องนี้

647
00:55:01,589 --> 00:55:04,342
‎ทำไมเผาสมุดหลอน

648
00:55:05,719 --> 00:55:07,762
‎คิดว่าฉันลืมไปแล้วใช่ไหม

649
00:55:08,805 --> 00:55:09,723
‎ผม…

650
00:55:09,806 --> 00:55:13,018
‎ผม… ผมแค่… ผม…

651
00:55:20,233 --> 00:55:21,109
‎คุณพระช่วย

652
00:55:21,693 --> 00:55:23,528
‎ขอโทษค่ะ ฉันโง่มาก

653
00:55:23,611 --> 00:55:26,239
‎ใช่ แกมันโง่ ฉันด่ามาเป็นปีๆ แล้ว

654
00:55:26,323 --> 00:55:27,407
‎รู้ตัวแล้วสินะ

655
00:55:27,949 --> 00:55:29,409
‎เมื่อกี้ฉันพูดถึงไหน

656
00:55:29,492 --> 00:55:31,411
‎คุณกำลังบอกให้ผมเริ่มอ่าน

657
00:55:31,494 --> 00:55:34,497
‎อ้อ ใช่ งั้นมัวรออะไรอยู่ล่ะ

658
00:55:34,581 --> 00:55:35,498
‎เริ่มอ่านซะทีสิ

659
00:55:41,588 --> 00:55:44,215
‎"รุ่นแล้วรุ่นเล่า จอมเวทชั่วร้ายแห่งควอนเทล

660
00:55:44,299 --> 00:55:48,136
‎ส่งเด็กๆ ไปขุดเหมืองพลอย
‎จากปากของอสูรที่ยิ่งใหญ่"

661
00:55:48,219 --> 00:55:54,267
‎(ไม้เลื้อย)

662
00:55:54,351 --> 00:55:58,646
‎"หลายพันปีก่อน จอมเวทชั่วร้าย
‎มีโอกาสฆ่าอสูรอัปลักษณ์

663
00:55:58,730 --> 00:56:03,234
‎แต่เขากลับใช้ยาที่มีฤทธิ์รุนแรง
‎ในการสะกดให้มันหลับไหล

664
00:56:03,318 --> 00:56:05,070
‎เพื่อตัวเองจะได้ร่ำรวย"

665
00:56:05,153 --> 00:56:08,198
‎"อัปลักษณ์" คำนี้ดี

666
00:56:10,408 --> 00:56:12,911
‎"ทุกเช้าจอมเวทจะกรอกยา

667
00:56:12,994 --> 00:56:15,288
‎ลงไปในหูข้างที่ห้าของอสูร

668
00:56:15,372 --> 00:56:17,582
‎แล้วเจ้าอสูรก็จะหลับไหล

669
00:56:17,665 --> 00:56:19,876
‎ยาสูตรนี้มีมาแต่โบราณ

670
00:56:19,959 --> 00:56:23,129
‎กระดูกหนูที่ละลายแล้ว ดอกกล้วยไม้บ่มแห้ง

671
00:56:23,213 --> 00:56:25,090
‎ผงปีกด้วง

672
00:56:25,173 --> 00:56:27,759
‎แต่ส่วนผสมที่สำคัญที่สุด

673
00:56:27,842 --> 00:56:29,427
‎คือไม้เลื้อย

674
00:56:29,928 --> 00:56:31,346
‎ไม้เลื้อยเป็นสิ่งเดียว

675
00:56:31,429 --> 00:56:33,973
‎ที่สามารถกลบกลิ่นเหม็นคลุ้งของยาได้

676
00:56:34,057 --> 00:56:37,852
‎ถ้าไม่มีไม้เลื้อย
‎กลิ่นเหม็นเน่าจะปลุกให้อสูรตื่น

677
00:56:37,936 --> 00:56:41,314
‎แต่วันหนึ่ง จอมเวทออกไปเก็บไม้เลื้อยมาเพิ่ม

678
00:56:41,398 --> 00:56:45,235
‎และเขาพบว่าไม้เลื้อยทั้งทุ่งเหี่ยวแห้งตายไป

679
00:56:45,735 --> 00:56:48,113
‎ยากลิ่นเหม็นกว่าที่เคย

680
00:56:48,196 --> 00:56:51,366
‎น่าคลื่นเหียน เหม็นหืน น่าสะอิดสะเอียน…"

681
00:56:51,449 --> 00:56:54,244
‎เออ เข้าใจแล้วว่ามันเหม็น

682
00:56:54,327 --> 00:56:59,457
‎"จอมเวทคิดจะฆ่าอสูรทิ้ง

683
00:56:59,541 --> 00:57:03,336
‎เขายกไม้เท้าทรงพลังขึ้นมาอย่างลังเล
‎เพื่อจะฆ่าอสูร

684
00:57:03,420 --> 00:57:07,048
‎แต่เด็กสาวชาวไร่มาหาเขา
‎และรับปากว่าจะหาทางแก้ไขให้"

685
00:57:07,132 --> 00:57:10,677
‎ฉันรู้ว่าอะไรแทนไม้เลื้อยได้
‎เหมืองพลอยของท่านจะดำเนินต่อไป

686
00:57:10,760 --> 00:57:13,555
‎เจ้าเด็กโง่ เจ้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเวทมนตร์

687
00:57:13,638 --> 00:57:16,975
‎ฉันพิสูจน์ได้ ถ้าสำเร็จ ฉันขอพลอยหนึ่งถุง

688
00:57:17,517 --> 00:57:20,270
‎ถ้าสำเร็จ เจ้าจะได้สองถุง

689
00:57:20,353 --> 00:57:23,606
‎แต่ถ้าไม่สำเร็จ เจ้าจะมอบชีวิตให้ข้า

690
00:57:24,691 --> 00:57:26,276
‎"เด็กสาวชาวไร่ก้าวออกไป

691
00:57:26,359 --> 00:57:29,237
‎แล้วเทของเหลวลึกลับสีดำลงในโถ

692
00:57:31,364 --> 00:57:33,575
‎จอมเวทชั่วร้ายดมกลิ่นยา

693
00:57:33,658 --> 00:57:34,909
‎กลิ่นเหม็นหายไปแล้ว

694
00:57:34,993 --> 00:57:36,703
‎จอมเวทแทบไม่อยากเชื่อ

695
00:57:36,786 --> 00:57:40,874
‎มันมีกลิ่นเหมือนดอกเดซี่ กุหลาบ ไลแล็ก
‎ยามเช้าของฤดูใบไม้ผลิ"

696
00:57:44,544 --> 00:57:48,965
‎"จอมเวทชั่วร้ายกรอกยาใส่หูของอสูรแล้วรอ

697
00:57:49,048 --> 00:57:52,051
‎อสูรส่งเสียงครางออกมายาวๆ

698
00:57:52,135 --> 00:57:53,928
‎แล้วก็นิ่งไปอีกครั้ง

699
00:57:54,012 --> 00:57:54,929
‎เยี่ยมมาก

700
00:57:55,013 --> 00:57:58,808
‎แต่สาวชาวไร่ไม่ได้กำจัดแค่กลิ่นจากตัวยา

701
00:57:59,684 --> 00:58:02,312
‎เธอขจัดเวทมนตร์ทั้งหมดอีกด้วย

702
00:58:02,395 --> 00:58:05,648
‎ยาของจอมเวทใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไป

703
00:58:06,316 --> 00:58:08,860
‎สาวชาวไร่พยักหน้าให้สิ่งที่อยู่ข้างหลังเขา

704
00:58:10,820 --> 00:58:13,823
‎อสูรผู้ยิ่งใหญ่ลืมตาขึ้น

705
00:58:13,907 --> 00:58:15,658
‎จอมเวทร้องเสียงหลง

706
00:58:15,742 --> 00:58:18,536
‎สาวชาวไร่ดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยรอยยิ้ม

707
00:58:18,620 --> 00:58:22,665
‎จอมเวทเคยส่งน้องชายของเธอเข้าไปในถ้ำ

708
00:58:22,749 --> 00:58:24,334
‎แล้วเขาไม่กลับมาอีกเลย

709
00:58:24,834 --> 00:58:26,628
‎เด็กสาวชาวไร่ไม่ได้สนใจพลอย

710
00:58:26,711 --> 00:58:28,796
‎เธอได้สิ่งที่ต้องการแล้ว การแก้แค้น

711
00:58:28,880 --> 00:58:31,966
‎เธอเดินออกมาขณะที่ฟันคมๆ ของอสูร

712
00:58:32,050 --> 00:58:34,385
‎กัดกร้วมบนร่างของจอมเวทที่กรีดร้อง

713
00:58:34,469 --> 00:58:36,971
‎และทำให้เขาเงียบไปตลอดกาล"

714
00:58:39,015 --> 00:58:42,352
‎"ขณะที่เด็กสาวชาวไร่คิดว่าเธอปลอดภัยแล้ว

715
00:58:42,435 --> 00:58:44,354
‎เงามืดก็ทอดลงมา

716
00:58:44,437 --> 00:58:47,440
‎เท้าใหญ่ยักษ์ของอสูรอยู่เหนือร่างเธอพอดี

717
00:58:47,524 --> 00:58:48,816
‎เผละ

718
00:58:48,900 --> 00:58:49,776
‎จบ

719
00:58:50,360 --> 00:58:51,694
‎จบแบบไม่มีความสุข"

720
00:58:54,072 --> 00:58:55,114
‎ไม้เลื้อยเหรอ

721
00:58:55,865 --> 00:58:58,409
‎ฮะ ผมกับยัสมินหาข้อมูลกันหลายชั่วโมง

722
00:58:58,493 --> 00:59:00,870
‎ผมรู้ว่าการหาข้อมูลให้ถูกต้องสำคัญแค่ไหน

723
00:59:00,954 --> 00:59:01,788
‎ไม่ถูก

724
00:59:02,747 --> 00:59:03,581
‎ไม่เหรอ

725
00:59:05,875 --> 00:59:06,709
‎ไม่

726
00:59:08,962 --> 00:59:09,796
‎ผม…

727
00:59:09,879 --> 00:59:12,090
‎ฉันมั่วส่วนผสมขึ้นเองค่ะ

728
00:59:12,173 --> 00:59:16,386
‎แต่ฉันแน่ใจว่าไม้เลื้อยกลบกลิ่นได้

729
00:59:17,804 --> 00:59:21,391
‎- ผมนึกว่าเราหาข้อมูลมาถูกแล้ว
‎- แกพลาด

730
00:59:21,474 --> 00:59:22,684
‎ที่ให้นางช่วย

731
00:59:23,643 --> 00:59:27,355
‎ไม้เลื้อยช่วยให้ของเหลวไม่แยกจากกัน

732
00:59:29,440 --> 00:59:32,902
‎ใครๆ ก็รู้ว่าซินารู้ตช่วยกลบกลิ่น

733
00:59:32,986 --> 00:59:34,988
‎ไม่ใช่ไม้เลื้อย

734
00:59:38,074 --> 00:59:40,827
‎ซินารู้ต จริงด้วย

735
00:59:44,080 --> 00:59:46,958
‎ซินารู้ตสะกดด้วย "ส" หรือ "ซ" ฮะ

736
01:00:18,990 --> 01:00:19,824
‎โอเค

737
01:00:20,617 --> 01:00:22,285
‎มาทำงานวิทยาศาสตร์กัน

738
01:00:37,508 --> 01:00:39,135
‎คืนนี้เราจะหนีไปจากที่นี่

739
01:01:16,756 --> 01:01:18,049
‎ฝันดีนะ นาตาชา

740
01:01:23,262 --> 01:01:25,223
‎แย่แล้ว เกิดอะไรขึ้น

741
01:01:25,807 --> 01:01:28,643
‎มันกลายเป็นสีเขียว ฉันเอาออกไปไม่ได้

742
01:01:35,358 --> 01:01:36,818
‎เกิดปฏิกิริยาขึ้นเหรอ

743
01:01:38,653 --> 01:01:41,864
‎- กรดของน้ำมะนาวอาจจะ…
‎- ที่นี่บริการแย่มาก

744
01:01:44,325 --> 01:01:45,368
‎ฉันไม่มีนิทาน

745
01:01:45,451 --> 01:01:48,413
‎เราใส่สองหยดในแก้ว ใส่อีกสองหยดในเหยือก

746
01:01:48,496 --> 01:01:49,414
‎จะหลับเหรอ

747
01:02:35,168 --> 01:02:36,669
‎น้ำมะนาวฉันอยู่ไหน

748
01:02:37,628 --> 01:02:38,463
‎มาแล้วฮะ

749
01:02:40,381 --> 01:02:42,800
‎อะไรเนี่ย ฉันวางไว้ตรงนี้

750
01:02:45,470 --> 01:02:47,346
‎- หายไปไหน
‎- พูดเรื่องอะไร

751
01:02:47,430 --> 01:02:49,515
‎ยาอยู่ไหน เราต้องทำให้ได้นะ

752
01:02:54,729 --> 01:02:55,646
‎เธอรู้

753
01:03:14,248 --> 01:03:15,166
‎คือ…

754
01:03:19,879 --> 01:03:21,464
‎เป็นเรื่อง…

755
01:03:28,137 --> 01:03:28,971
‎เรื่อง…

756
01:03:35,394 --> 01:03:36,395
‎ไหนดูซิ

757
01:03:37,063 --> 01:03:38,105
‎คือ…

758
01:03:43,277 --> 01:03:45,738
‎วันนี้นะ นักเล่านิทาน

759
01:03:46,239 --> 01:03:49,659
‎ฮะ มันอยู่หน้าไหนสักหน้า

760
01:03:53,788 --> 01:03:55,414
‎เล่าซะที

761
01:03:56,374 --> 01:03:57,250
‎โอเค

762
01:04:02,421 --> 01:04:04,423
‎- ขอหาก่อนนะฮะ
‎- อ่าน!

763
01:04:07,760 --> 01:04:08,719
‎เจอแล้ว

764
01:04:14,267 --> 01:04:19,605
‎เรื่องนี้มีชื่อว่า "นาฬิกากุ๊กกู"

765
01:04:19,689 --> 01:04:26,654
‎(นาฬิกากุ๊กกู)

766
01:04:26,737 --> 01:04:30,533
‎ตอนที่พ่อแม่ของสก็อตต์
‎ซื้อนาฬิกากุ๊กกูมาจากงานเลหลัง

767
01:04:30,616 --> 01:04:35,329
‎เขานึกว่ามันเป็นแค่เศษขยะเก่าเก็บ

768
01:04:35,913 --> 01:04:40,084
‎แต่นาฬิกาเรือนนี้มีบางอย่างแปลกๆ

769
01:04:40,167 --> 01:04:42,420
‎ทุกๆ หนึ่งชั่วโมง

770
01:04:42,503 --> 01:04:44,547
‎นกตัวน้อยจะโผล่ออกมา

771
01:04:44,630 --> 01:04:48,467
‎แล้วสตีฟก็เริ่มสังเกตเห็น…

772
01:04:48,551 --> 01:04:50,595
‎ใครคือสตีฟ

773
01:04:50,678 --> 01:04:53,347
‎ตอนแรกบอกว่าชื่อสก็อตต์

774
01:04:53,931 --> 01:04:55,892
‎ขอโทษฮะ ใช่ เขียนผิดน่ะ

775
01:04:55,975 --> 01:04:59,103
‎สก็อตต์สังเกตเห็นว่านกตัวนั้น

776
01:04:59,186 --> 01:05:02,356
‎ดูจะแตกต่างไปจากเดิมทุกครั้งที่โผล่ออกมา

777
01:05:02,440 --> 01:05:04,025
‎อย่างลูกตาของมันจะ…

778
01:05:05,401 --> 01:05:06,235
‎นี่มันอะไร

779
01:05:09,280 --> 01:05:11,032
‎นิทานของแกไปไหนหมด

780
01:05:11,115 --> 01:05:14,243
‎นิทานที่แกควรจะเขียนทุกวันน่ะ

781
01:05:14,785 --> 01:05:17,371
‎- ขอโทษฮะ
‎- เรื่องใหม่ๆ อยู่ไหน

782
01:05:17,455 --> 01:05:19,790
‎จอมหั่นตัวหนึ่งแอบเข้ามาในเป้ผม

783
01:05:20,917 --> 01:05:24,045
‎จอมหั่นกินการบ้านแกเข้าไปเหรอ

784
01:05:24,629 --> 01:05:27,798
‎เป็นความจริงนะคะ มันหนีออกมาจากโรงเพาะ

785
01:05:27,882 --> 01:05:29,091
‎เงียบนะ ยัยหนู

786
01:05:30,426 --> 01:05:32,511
‎น่ารำคาญเหลือเกิน

787
01:05:33,262 --> 01:05:35,473
‎ตั้งแต่วันแรกแล้ว

788
01:05:35,556 --> 01:05:37,183
‎ฉันจะปรุงยาให้ ฉัน…

789
01:05:37,266 --> 01:05:41,812
‎ขอเถอะ แกทำตามสูตรแทบไม่เป็น

790
01:05:41,896 --> 01:05:45,775
‎- เขาแต่งนิทานให้คุณ คุณต้องการเขา
‎- ผมจะแต่งนิทานที่เด็ดที่สุด

791
01:05:47,193 --> 01:05:48,152
‎ยอมรับเถอะ…

792
01:05:49,737 --> 01:05:51,781
‎มันเลยกำหนดมานานแล้ว

793
01:05:51,864 --> 01:05:53,658
‎ขอร้องละ อย่านะ

794
01:06:22,144 --> 01:06:22,979
‎อะไรเนี่ย

795
01:06:25,356 --> 01:06:27,483
‎- อย่าแตะตัวเธอ อย่าแตะ
‎- ก็ได้

796
01:06:43,624 --> 01:06:44,583
‎เลอนอร์

797
01:06:45,501 --> 01:06:46,335
‎เป็นอะไรไหม

798
01:06:47,336 --> 01:06:48,629
‎เกิดอะไรขึ้น

799
01:06:50,923 --> 01:06:53,050
‎ไม่นะ แกเป็นอะไร

800
01:06:54,343 --> 01:06:55,511
‎มันเป็นอะไรสักอย่าง

801
01:06:57,013 --> 01:06:59,181
‎น่าสงสารจัง เกิดอะไรขึ้นกับแก

802
01:06:59,265 --> 01:07:01,308
‎เลอนอร์เอายาเราใส่ในขวดหมอก

803
01:07:02,768 --> 01:07:03,894
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย

804
01:07:08,357 --> 01:07:10,609
‎มันน่าจะโดนยานอนหลับด้วย

805
01:07:13,446 --> 01:07:14,655
‎มันเป็นนักโทษ

806
01:07:15,364 --> 01:07:16,407
‎เหมือนเรา

807
01:07:18,367 --> 01:07:21,245
‎- ขอบใจนะ เลอนอร์
‎- อเล็กซ์ เราทำสำเร็จ

808
01:07:21,746 --> 01:07:22,955
‎เราชนะแม่มดได้แล้ว

809
01:07:30,129 --> 01:07:32,006
‎โดนสูตรยาตัวเองเข้าเป็นไงล่ะ

810
01:07:42,058 --> 01:07:43,893
‎เดี๋ยว คิดว่ามันจะเปิดไปที่ไหน

811
01:07:45,436 --> 01:07:46,270
‎บ้านไง

812
01:08:17,635 --> 01:08:19,261
‎ไม่นึกว่าจะได้เห็นต้นไม้อีก

813
01:08:24,183 --> 01:08:25,017
‎ดูสิ

814
01:08:32,191 --> 01:08:34,276
‎ฉันจะไม่กินเนยถั่วอีกแล้ว

815
01:08:34,359 --> 01:08:36,278
‎ลืมพายฟักทองไปได้เลย

816
01:08:36,362 --> 01:08:39,406
‎สิ่งแรกที่ฉันจะกินเมื่อถึงบ้าน นมปั่นรสวานิลลา

817
01:08:42,201 --> 01:08:43,410
‎โห เดี๋ยว อเล็กซ์

818
01:08:44,286 --> 01:08:45,955
‎เดี๋ยวก่อน รอเดี๋ยว

819
01:08:51,335 --> 01:08:52,545
‎นี่มันต้นแม่ม่าย

820
01:08:53,129 --> 01:08:54,712
‎นั่นต้นลิลี่จมน้ำ

821
01:08:56,006 --> 01:08:57,006
‎ทำไมมันอยู่ที่นี่

822
01:09:11,063 --> 01:09:12,606
‎ไม่นะ อเล็กซ์

823
01:09:13,274 --> 01:09:15,067
‎อเล็กซ์!

824
01:09:15,818 --> 01:09:19,196
‎ประตูนั่นไม่ใช่ทางออก

825
01:09:20,156 --> 01:09:21,866
‎เรายังอยู่ในอะพาร์ตเมนต์

826
01:09:51,854 --> 01:09:53,479
‎ยูนิคอร์นชั่วร้าย

827
01:09:53,981 --> 01:09:54,815
‎หนีเร็ว!

828
01:10:00,362 --> 01:10:01,447
‎วิ่ง!

829
01:10:01,530 --> 01:10:03,365
‎อเล็กซ์ มันจะถึงตัวเราแล้ว!

830
01:10:03,449 --> 01:10:05,659
‎มันวิ่งเร็วเกิน!

831
01:10:12,917 --> 01:10:13,792
‎คุณพระช่วย

832
01:10:20,049 --> 01:10:22,885
‎- เกิดอะไรขึ้น
‎- อาจมีบางอย่างทำให้มันกลัว

833
01:10:36,398 --> 01:10:37,358
‎อเล็กซ์

834
01:10:59,505 --> 01:11:02,216
‎"นิทานดีๆ ต้องอิงจากความจริง"

835
01:11:05,177 --> 01:11:06,178
‎คุณพระช่วย

836
01:11:06,762 --> 01:11:10,391
‎"ฮันเซลกับเกรเทล" เป็นเรื่องจริง

837
01:11:12,393 --> 01:11:13,269
‎ยัส

838
01:11:14,561 --> 01:11:17,773
‎- เราอยู่ใน "ฮันเซล…"
‎- กลิ่นหอมน่ากิน

839
01:11:24,154 --> 01:11:24,989
‎ยัส

840
01:11:26,740 --> 01:11:29,118
‎หิวจังเลย

841
01:11:35,749 --> 01:11:36,875
‎ยัส!

842
01:12:07,906 --> 01:12:09,616
‎เราไม่ควรเข้ามาในนี้ ยัส

843
01:12:18,584 --> 01:12:19,418
‎ยัส

844
01:12:22,129 --> 01:12:22,963
‎ฮัลโหล

845
01:12:27,634 --> 01:12:29,762
‎ยัส เธอเป็นอะไรไป

846
01:12:32,222 --> 01:12:33,057
‎ยัส

847
01:13:21,063 --> 01:13:21,980
‎ยัส

848
01:13:24,691 --> 01:13:25,776
‎เลอนอร์

849
01:13:33,867 --> 01:13:34,701
‎ยัสมิน

850
01:13:44,002 --> 01:13:44,962
‎ฮัลโหล

851
01:13:47,089 --> 01:13:48,173
‎ยัสมิน!

852
01:13:54,096 --> 01:13:55,389
‎ยัสมิน!

853
01:14:02,312 --> 01:14:03,355
‎ฉันไม่เป็นไร

854
01:14:03,981 --> 01:14:05,315
‎อาจไม่มีอะไรหรอก

855
01:14:40,809 --> 01:14:44,438
‎แหมๆ แหม เจ้าหญิงนิทราตื่นแล้ว

856
01:14:45,772 --> 01:14:48,233
‎อุ๊ย ผิดเรื่อง

857
01:14:52,112 --> 01:14:53,280
‎อเล็กซ์

858
01:14:54,781 --> 01:14:56,241
‎- ปลอดภัยกันไหม
‎- จ้ะ

859
01:14:57,951 --> 01:14:59,036
‎เราปลอดภัย

860
01:15:22,226 --> 01:15:25,187
‎หมอกนั่นมาจากที่นี่เอง

861
01:15:25,896 --> 01:15:27,272
‎คุณเก็บใส่ขวด

862
01:15:27,898 --> 01:15:29,983
‎ใครอยู่ในโลงนั่น

863
01:15:32,319 --> 01:15:33,862
‎แม่มดคนแรกของที่นี่

864
01:15:35,531 --> 01:15:39,660
‎ซึ่งกินเด็กจริงๆ

865
01:15:40,827 --> 01:15:42,704
‎เรานึกว่าคุณคือแม่มดคนแรก

866
01:15:42,788 --> 01:15:44,665
‎แล้วหมอกสีฟ้าทำให้คุณอ่อนเยาว์

867
01:15:44,748 --> 01:15:47,876
‎ฉันไม่ต้องใช้หมอกให้ดูอ่อนเยาว์

868
01:15:47,960 --> 01:15:49,545
‎แต่มันทำให้ฉันมีเวทมนตร์

869
01:15:49,628 --> 01:15:50,462
‎อะไรนะ

870
01:15:51,046 --> 01:15:52,548
‎ยังไง

871
01:15:52,631 --> 01:15:55,467
‎ฉันอายุเท่าแกตอนนางหลอกฉันมา

872
01:15:55,968 --> 01:15:58,095
‎ตอนนั้นเรามีกันหลายคน

873
01:15:59,096 --> 01:16:01,223
‎แต่เราไม่โง่

874
01:16:01,932 --> 01:16:04,309
‎เรารู้ว่าอย่าสนิทกัน

875
01:16:04,393 --> 01:16:07,604
‎เพราะนางหิว

876
01:16:08,105 --> 01:16:09,273
‎นางกินพวกเขาเหรอ

877
01:16:12,025 --> 01:16:13,151
‎ใช่

878
01:16:15,904 --> 01:16:17,114
‎ทุกคน

879
01:16:22,536 --> 01:16:26,248
‎ส่วนฉัน ฉันมีหน้าที่ทำความสะอาดเตา

880
01:16:27,791 --> 01:16:29,960
‎ฉันแสร้งทำเป็นชอบนาง

881
01:16:30,544 --> 01:16:33,130
‎แสร้งว่าอยากเป็นเหมือนนาง

882
01:16:33,213 --> 01:16:35,007
‎ฉันกลายเป็นคนโปรด

883
01:16:35,924 --> 01:16:39,928
‎แต่เมื่อฉันอยู่ตามลำพัง ฉันจะวางแผนหนี

884
01:16:42,889 --> 01:16:45,017
‎ฉันจะทำให้นางไว้ใจฉัน

885
01:16:47,519 --> 01:16:50,147
‎จากนั้นก็ปรุงยานอนหลับ

886
01:16:51,106 --> 01:16:52,482
‎แล้วฉันจะเป็นอิสระ

887
01:16:53,483 --> 01:16:55,402
‎ฉันวิ่งกลับบ้านทันที

888
01:17:04,369 --> 01:17:06,038
‎แต่พ่อแม่ฉันไม่อยู่แล้ว

889
01:17:07,414 --> 01:17:08,540
‎พวกเขาทิ้งคุณ

890
01:17:09,207 --> 01:17:11,585
‎ฉันไม่มีที่อื่นให้ไป

891
01:17:11,668 --> 01:17:13,879
‎เลยกลับมาที่นี่

892
01:17:18,759 --> 01:17:20,010
‎ใครสนใจพวกเขากัน

893
01:17:24,056 --> 01:17:25,474
‎คุณเคยเป็นเหมือนเรา

894
01:17:27,976 --> 01:17:28,810
‎เดี๋ยวนะ

895
01:17:29,811 --> 01:17:31,021
‎ยานอนหลับ…

896
01:17:32,773 --> 01:17:34,358
‎คุณคือเด็กสาวยูนิคอร์น

897
01:17:41,948 --> 01:17:44,076
‎แกอ่านบันทึกของฉันสินะ

898
01:17:48,205 --> 01:17:49,665
‎เจอสัตว์เลี้ยงของฉันไหม

899
01:17:50,582 --> 01:17:51,541
‎ยูนิคอร์นเหรอ

900
01:17:53,085 --> 01:17:54,127
‎สัตว์เลี้ยงคุณเหรอ

901
01:17:54,753 --> 01:17:55,754
‎ฉันเสกมันขึ้นมา

902
01:17:56,880 --> 01:17:58,632
‎เดี๋ยวนี้ฉันเสกอะไรหลายอย่าง

903
01:18:08,141 --> 01:18:10,560
‎นางทำอะพาร์ตเมนต์สะเทือนเหรอ

904
01:18:10,644 --> 01:18:15,440
‎ถ้านางไม่ได้ฟังนิทาน เราจะตายกันหมด

905
01:18:16,149 --> 01:18:18,902
‎นิทานทำให้นางหลับ

906
01:18:18,985 --> 01:18:24,533
‎นิทานเกี่ยวกับความกลัว ความทรมาน
‎และความตายเป็นเหมือนเพลงกล่อมเด็ก

907
01:18:24,616 --> 01:18:26,034
‎เล่าสิ

908
01:18:26,118 --> 01:18:27,244
‎ผมไม่มีนิทานจะเล่า

909
01:18:27,327 --> 01:18:28,537
‎มีสิ แกมี

910
01:18:28,620 --> 01:18:32,040
‎เล่าเหตุผลที่แกอยากทำลายสมุดหลอน

911
01:18:34,126 --> 01:18:37,003
‎แต่… นั่นมันไม่น่ากลัว…

912
01:18:37,087 --> 01:18:38,755
‎มันน่ากลัวสำหรับแก

913
01:18:39,339 --> 01:18:42,843
‎ความเจ็บปวดและความกลัว

914
01:18:43,343 --> 01:18:44,636
‎และความเศร้า

915
01:18:44,720 --> 01:18:47,889
‎ที่แกพยายามหลีกเลี่ยงตลอดมา

916
01:18:47,973 --> 01:18:48,890
‎เล่ามาสิ

917
01:18:55,522 --> 01:18:56,565
‎เล่ามา อเล็กซ์!

918
01:18:56,648 --> 01:18:58,316
‎แกคิดว่าฉันเป็นแม่มดชั่วเหรอ

919
01:18:59,067 --> 01:19:01,653
‎รอให้นางตื่นขึ้นมาเจอแกก่อนเถอะ

920
01:19:02,237 --> 01:19:04,948
‎ทั้งเด็ก ทั้งจ้ำม่ำ เนื้อฉ่ำๆ

921
01:19:05,031 --> 01:19:06,366
‎ก็ได้!

922
01:19:06,450 --> 01:19:09,411
‎(ปาร์ตี้วันเกิด)

923
01:19:13,415 --> 01:19:17,461
‎เคยมีเด็กชายคนหนึ่ง
‎ที่รักการเขียนนิทานสยองขวัญ

924
01:19:17,544 --> 01:19:19,463
‎ทุกวันในยามว่าง

925
01:19:19,546 --> 01:19:22,883
‎เขาจะหาวิธีใหม่ๆ ที่จะทำให้เพื่อนในชั้นกลัว

926
01:19:33,769 --> 01:19:39,065
‎แต่พวกเขาไม่เข้าใจ
‎ความหลงใหลในเรื่องสยองของเขา

927
01:19:39,149 --> 01:19:43,195
‎สำหรับพวกเขาแล้ว เขาแค่… พิลึก

928
01:19:44,029 --> 01:19:46,072
‎"นายเป็นบ้าอะไร" พวกเขาจะถาม

929
01:19:46,740 --> 01:19:48,033
‎หลายคนโหดร้ายมาก

930
01:19:48,825 --> 01:19:52,370
‎เรียกเขาต่างๆ นานา อย่างเด็กแปลกแยก

931
01:19:54,331 --> 01:19:55,499
‎ยกเว้นโจชัว

932
01:19:56,500 --> 01:19:57,918
‎จอชเคยเป็นเพื่อนรักเขา

933
01:19:59,377 --> 01:20:00,504
‎ตั้งแต่อนุบาล

934
01:20:02,005 --> 01:20:04,925
‎อเล็กซ์เขียนเรื่องขนหัวลุกเรื่องล่าสุดจบ

935
01:20:05,008 --> 01:20:06,051
‎และอยากเล่ามาก

936
01:20:06,134 --> 01:20:07,093
‎(จบ… รึเปล่า)

937
01:20:08,011 --> 01:20:09,930
‎เฮ้ นายจะต้องชอบเรื่องนี้

938
01:20:10,430 --> 01:20:11,389
‎จอช

939
01:20:12,557 --> 01:20:14,601
‎นี่ จอช

940
01:20:18,146 --> 01:20:20,524
‎อเล็กซ์เรียกจอชไว้หลังเลิกเรียน

941
01:20:21,399 --> 01:20:23,401
‎เดี๋ยวก่อน คืนนี้เป็นวันเกิดฉัน

942
01:20:23,485 --> 01:20:25,737
‎เราแปลงโฉมอะพาร์ตเมนต์เป็นบ้านผีสิง

943
01:20:25,821 --> 01:20:28,657
‎มันเจ๋งมาก ฉันแต่งนิทานใหม่ๆ ไว้เพียบเลย

944
01:20:29,616 --> 01:20:30,992
‎จอชพูดเสียงเบา

945
01:20:31,076 --> 01:20:33,161
‎เพราะไม่อยากให้ใครได้ยิน

946
01:20:33,245 --> 01:20:35,247
‎โคดี้จัดปาร์ตี้เล่นเกม

947
01:20:35,330 --> 01:20:37,415
‎พ่อเขาเตรียมรถบรรทุกกับทุกอย่าง

948
01:20:38,166 --> 01:20:41,127
‎แต่คืนนี้ฉันจัดปาร์ตี้นะ

949
01:20:41,628 --> 01:20:42,754
‎อเล็กซ์พูด

950
01:20:42,838 --> 01:20:45,006
‎ทั้งสับสนและเสียความรู้สึก

951
01:20:45,590 --> 01:20:48,426
‎ความหวังของอเล็กซ์ดับลง เขาสิ้นหวัง

952
01:20:48,510 --> 01:20:49,469
‎เขาพูดว่า

953
01:20:51,263 --> 01:20:53,181
‎นายเป็นเพื่อนรักของฉันนะ

954
01:20:54,057 --> 01:20:55,475
‎จอชพยายามรักษาน้ำใจ

955
01:20:56,476 --> 01:20:57,477
‎แหงละ

956
01:20:57,978 --> 01:21:01,231
‎แต่ตอนนี้โคดี้เป็นเพื่อนฉันเหมือนกัน
‎ส่วนนายไม่ใช่…

957
01:21:02,524 --> 01:21:03,567
‎ไม่เอาน่า

958
01:21:04,067 --> 01:21:07,279
‎ดูนายแต่งตัวสิ ดูสิ่งที่นายชอบสิ

959
01:21:07,362 --> 01:21:10,031
‎เอาแต่พูดเรื่องสยองขวัญอยู่ได้

960
01:21:11,950 --> 01:21:13,410
‎ทุกคนคิดว่ามันพิลึก

961
01:21:13,994 --> 01:21:16,621
‎นั่นคือตอนที่โคดี้เข้ามาขัดจังหวะ

962
01:21:16,705 --> 01:21:18,456
‎โย่ จอช จะมาไหม

963
01:21:18,540 --> 01:21:19,624
‎ไปกันเถอะเจย์แมน

964
01:21:20,208 --> 01:21:23,420
‎ก็ได้ๆ อเล็กซ์ ไว้เจอกันนะ

965
01:21:28,800 --> 01:21:32,470
‎เด็กชายคนนั้นแต่งนิทานเรื่องใหม่
‎เกี่ยวกับบ้านผีสิง

966
01:21:33,722 --> 01:21:35,891
‎เขากับพ่อแม่

967
01:21:36,683 --> 01:21:39,311
‎ตกแต่งอะพาร์ตเมนต์ให้กลายเป็นบ้านหลังนั้น

968
01:21:42,397 --> 01:21:43,857
‎แต่ไม่มีใครมาเลย…

969
01:21:46,067 --> 01:21:47,569
‎แม้แต่จอช

970
01:21:55,493 --> 01:22:00,624
‎ทุกคนทำให้เขาเกลียดสิ่งที่เขารักมากที่สุด

971
01:22:02,584 --> 01:22:05,003
‎และทำให้เขาเกลียดตัวเอง

972
01:22:07,005 --> 01:22:10,634
‎(สุขสันต์วันเกิด)

973
01:22:10,717 --> 01:22:16,139
‎ความจริงก็คือเขาอายที่จะเป็นตัวเอง

974
01:22:17,307 --> 01:22:19,893
‎เขาจึงตัดสินใจที่จะเผาสมุดหลอน

975
01:22:20,894 --> 01:22:24,022
‎เขาสาบานว่าจะไม่แต่งนิทานอีก

976
01:22:25,565 --> 01:22:26,524
‎เขาจะได้…

977
01:22:27,859 --> 01:22:28,902
‎เป็นคนใหม่

978
01:22:29,819 --> 01:22:31,905
‎ไม่ใช่คนพิลึก

979
01:22:32,405 --> 01:22:33,865
‎ไม่ใช่ตัวประหลาด

980
01:22:34,866 --> 01:22:35,992
‎เขาจะเป็นเด็กปกติ

981
01:22:36,785 --> 01:22:39,788
‎เหมือนจอชกับเพื่อนๆ

982
01:22:42,624 --> 01:22:44,334
‎แล้วเขาจะไม่โดดเดี่ยว

983
01:22:56,221 --> 01:22:59,140
‎เด็กคนนั้นเสียเพื่อนไปหมด

984
01:22:59,224 --> 01:23:01,810
‎เขาเลยตัดสินใจทำลายส่วนหนึ่งของเขา

985
01:23:01,893 --> 01:23:03,853
‎ที่สร้างสมุดหลอนขึ้นมา

986
01:23:03,937 --> 01:23:05,814
‎จากนั้นแม่มดก็จับเขาได้

987
01:23:06,564 --> 01:23:08,692
‎นางบอกว่านางชอบนิทานของเขา

988
01:23:11,736 --> 01:23:13,321
‎แม่มดนั่นโกหก

989
01:23:13,947 --> 01:23:15,323
‎แต่การถูกแม่มดจับตัวมา

990
01:23:15,407 --> 01:23:17,617
‎กลายเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับผม

991
01:23:19,953 --> 01:23:21,413
‎เพราะผมมีเพื่อนใหม่

992
01:23:23,289 --> 01:23:24,958
‎เพื่อนที่รักในสิ่งที่ผมเป็น

993
01:23:25,041 --> 01:23:26,793
‎ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาอยากให้เป็น

994
01:23:27,377 --> 01:23:29,212
‎แกทำอะไรลงไป

995
01:23:30,046 --> 01:23:30,880
‎ไม่นะ

996
01:23:34,050 --> 01:23:34,926
‎ไม่

997
01:23:35,010 --> 01:23:37,429
‎- ไม่!
‎- นี่คือตอนจบที่มีความสุขของเรา

998
01:23:37,512 --> 01:23:39,264
‎ห้ามมีตอนจบที่มีความสุข

999
01:23:44,144 --> 01:23:45,562
‎เราหนีกันเถอะ

1000
01:23:46,104 --> 01:23:46,938
‎ตกลง

1001
01:23:47,022 --> 01:23:48,148
‎ไม่

1002
01:23:48,231 --> 01:23:51,401
‎ไม่ ไม่นะ เจ้าโง่!

1003
01:23:51,484 --> 01:23:54,779
‎แกทำอะไรลงไป เจ้าพวกเด็กโง่

1004
01:23:54,863 --> 01:23:56,656
‎ไม่!

1005
01:24:31,483 --> 01:24:32,901
‎ตายแล้ว

1006
01:25:10,772 --> 01:25:11,731
‎ท่านตื่นแล้ว

1007
01:25:12,565 --> 01:25:13,525
‎ตื่นซะที

1008
01:25:14,109 --> 01:25:18,238
‎ท่านหลับไปนานมาก เพราะขนมแท้ๆ เลย

1009
01:25:19,531 --> 01:25:20,865
‎แก…

1010
01:25:23,368 --> 01:25:25,245
‎แกเป็นคนทำ

1011
01:25:25,328 --> 01:25:28,373
‎ฉันกลัวแกมานาน

1012
01:25:28,456 --> 01:25:30,708
‎แต่ฉันไม่ใช่สาวน้อยคนเดิมอีกแล้ว

1013
01:25:34,838 --> 01:25:36,381
‎แม่มดสู้กัน!

1014
01:25:36,464 --> 01:25:37,966
‎- เผ่นกันเถอะ
‎- ไปเร็ว

1015
01:25:41,136 --> 01:25:41,970
‎ไป!

1016
01:25:42,053 --> 01:25:42,887
‎ไปเร็ว!

1017
01:25:43,346 --> 01:25:44,222
‎ไป!

1018
01:25:45,014 --> 01:25:45,849
‎ไป!

1019
01:26:15,003 --> 01:26:16,254
‎ช่วยด้วย!

1020
01:26:16,337 --> 01:26:18,715
‎ช่วยเราด้วย ช่วยเราออกไปที!

1021
01:26:18,798 --> 01:26:21,009
‎แม่มดจะกินเรา!

1022
01:26:21,092 --> 01:26:22,135
‎ช่วยด้วย!

1023
01:26:22,635 --> 01:26:24,429
‎มีใครได้ยินไหม

1024
01:26:24,512 --> 01:26:27,807
‎อเล็กซ์ หลบไป ฉันเคยเห็นนาตาชาทำอย่างนี้

1025
01:26:34,314 --> 01:26:35,190
‎ยัส

1026
01:26:39,027 --> 01:26:39,861
‎ยัสมิน

1027
01:26:47,827 --> 01:26:48,703
‎เธอทำสำเร็จ

1028
01:26:49,370 --> 01:26:50,371
‎เธอทำสำเร็จ

1029
01:26:54,751 --> 01:26:57,545
‎ฉันกลับมาแล้ว

1030
01:26:57,629 --> 01:26:58,630
‎ไปกันเถอะ

1031
01:27:01,049 --> 01:27:02,425
‎- เลอนอร์!
‎- ไปเร็ว

1032
01:27:04,177 --> 01:27:06,596
‎เรายังอยู่ในตึกของฉัน ไม่ได้ย้ายไปไหน

1033
01:27:09,432 --> 01:27:12,477
‎- เธอมีแผนไหม
‎- ไม่เชิงเป็นแผน แค่ไอเดีย

1034
01:27:17,607 --> 01:27:19,108
‎สวัสดีเด็กๆ

1035
01:27:22,362 --> 01:27:25,240
‎ฉันหิวเหลือเกิน

1036
01:27:43,758 --> 01:27:46,302
‎นี่เป็นลิฟต์ที่เลวร้ายที่สุดเลย!

1037
01:28:03,319 --> 01:28:04,195
‎อะไรอีก

1038
01:28:04,779 --> 01:28:07,323
‎เราแค่ต้องไปให้ถึงห้องเตาเผา

1039
01:28:21,838 --> 01:28:23,131
‎ล้อกันเล่นใช่ไหม

1040
01:28:48,906 --> 01:28:51,743
‎- ไม่
‎- ไม่

1041
01:29:10,845 --> 01:29:13,097
‎ไม่ คุณพระช่วย

1042
01:29:19,937 --> 01:29:22,607
‎ไม่ ปล่อยเธอนะ คุณต้องการผมต่างหาก

1043
01:29:22,690 --> 01:29:24,609
‎ใครว่า

1044
01:29:25,526 --> 01:29:27,612
‎ฉันต้องการทั้งคู่

1045
01:29:27,695 --> 01:29:28,654
‎ไม่นะ!

1046
01:29:28,738 --> 01:29:31,616
‎- ไม่ ฉันขอโทษ
‎- ไม่

1047
01:29:42,335 --> 01:29:43,378
‎เลอนอร์

1048
01:29:45,630 --> 01:29:46,464
‎ไม่

1049
01:29:48,299 --> 01:29:51,761
‎"นิทานเกี่ยวกับความกลัวและความตาย
‎เป็นเหมือนเพลงกล่อม"

1050
01:29:53,679 --> 01:29:54,514
‎ไม่

1051
01:29:56,766 --> 01:29:58,309
‎ไม่!

1052
01:30:00,311 --> 01:30:01,729
‎นางอ่านทุกเรื่อง

1053
01:30:01,813 --> 01:30:03,022
‎ไม่!

1054
01:30:04,065 --> 01:30:05,233
‎นี่ ยัยขี้เหร่

1055
01:30:06,567 --> 01:30:09,362
‎ชอบนิทานเหรอ ฉันมีนิทานจะเล่า

1056
01:30:18,037 --> 01:30:21,666
‎เจสันตัดสินใจไม่ถูกว่าอะไรแปลกกว่ากัน
‎การที่พี่สาวตาย

1057
01:30:21,749 --> 01:30:23,543
‎ทุกวันอังคารตอนห้าทุ่มสิบห้า

1058
01:30:23,626 --> 01:30:26,129
‎หรือการที่เธอฟื้นใน 20 นาทีต่อมาทุกครั้ง

1059
01:30:26,212 --> 01:30:28,339
‎เอาอีก เล่าอีก

1060
01:30:31,509 --> 01:30:35,805
‎แซ็กคารีคิดเสมอว่า
‎ตัวตลกน่ากลัวที่สุดในคณะละครสัตว์

1061
01:30:35,888 --> 01:30:37,223
‎แต่เขาคิดผิด

1062
01:30:39,392 --> 01:30:41,227
‎ฉันเจอพัสดุหน้าประตูบ้าน

1063
01:30:41,894 --> 01:30:46,482
‎จ่าหน้าถึงผู้หญิงที่ยืนอยู่หลังแก

1064
01:30:47,191 --> 01:30:49,235
‎ใคร ใครเหรอ

1065
01:30:49,318 --> 01:30:50,778
‎ใครเหรอ

1066
01:30:57,160 --> 01:31:00,621
‎- นิทาน!
‎- ผลักเลย ผลักเข้าไปเลย

1067
01:31:04,292 --> 01:31:06,127
‎ผลักไว้

1068
01:31:12,717 --> 01:31:14,469
‎อย่าปล่อยออกมา

1069
01:31:15,553 --> 01:31:16,554
‎ปิดฝาไว้

1070
01:31:16,637 --> 01:31:17,722
‎ผลักไว้

1071
01:31:19,640 --> 01:31:21,476
‎- ปิดไว้
‎- ขังนางไว้

1072
01:31:27,315 --> 01:31:28,274
‎จะบ้าตาย

1073
01:31:32,195 --> 01:31:34,197
‎นี่สินะคนถึงเรียกเธอว่าดันทุรัง

1074
01:31:34,280 --> 01:31:35,990
‎เงียบน่ะ เด็กแปลกแยก

1075
01:31:40,036 --> 01:31:41,287
‎รู้แล้ว เจ้าหนังกลับ

1076
01:31:41,871 --> 01:31:44,373
‎เราไม่ลืมแกหรอกน่า มานี่มา

1077
01:31:54,383 --> 01:31:55,510
‎กลับบ้านกันเถอะ

1078
01:32:00,348 --> 01:32:02,266
‎เราน่าจะขึ้นบันไดกันนะ

1079
01:32:11,400 --> 01:32:13,736
‎(จบ… รึเปล่า)

1080
01:32:15,196 --> 01:32:16,697
‎แม่ฮะ พ่อฮะ

1081
01:32:18,449 --> 01:32:19,325
‎อเล็กซ์

1082
01:32:20,409 --> 01:32:21,410
‎ลูกกลับมาแล้ว

1083
01:32:30,878 --> 01:32:32,088
‎คุณพระช่วย

1084
01:32:32,713 --> 01:32:35,007
‎นี่เพื่อนๆ ผมฮะ เลอนอร์กับยัสมิน

1085
01:32:35,091 --> 01:32:36,634
‎- สวัสดีค่ะ
‎- เรียกสั้นๆ ยัส

1086
01:32:54,068 --> 01:32:57,113
‎(เด็กหายเมื่อสามปีก่อน
‎กลับสู่อ้อมอกพ่อแม่อีกครั้ง)

1087
01:33:30,354 --> 01:33:31,897
‎ให้ตายสิ ตกใจหมดเลย

1088
01:33:34,775 --> 01:33:36,861
‎- ไง เด็กแปลกแยก
‎- ไง ยัยดันทุรัง

1089
01:33:37,361 --> 01:33:39,614
‎พ่อแม่ขับรถพาฉันมาเซอร์ไพรส์นาย

1090
01:33:39,697 --> 01:33:42,617
‎- อะไรน่ะ เรื่องที่สามของนายเหรอ
‎- สี่แล้ว

1091
01:33:42,700 --> 01:33:45,578
‎งั้นนายต้องได้ใช้มันแน่ๆ

1092
01:33:47,455 --> 01:33:48,789
‎พระเจ้า ยัส

1093
01:33:54,086 --> 01:33:56,422
‎ดูดอกไม้สิ โครงการวิทยาศาสตร์ชิ้นต่อไป

1094
01:33:56,505 --> 01:33:59,967
‎ผลของการใช้แบล็คไลท์กับพืชที่สังเคราะห์แสง

1095
01:34:08,142 --> 01:34:11,228
‎- ยังไม่เชื่อในตอนจบที่มีความสุขอีกเหรอ
‎- เริ่มเชื่อละ

1096
01:40:26,645 --> 01:40:31,650
‎คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี