Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Endişeleniyorum.
Ben de. Hiç bu kadar üzülmemişti.
-Evet. -Çok incindi.
Ne dedi biliyor musun?
Bir daha hikâye yazmayacakmış.
-Öyle mi dedi? -Evet.
Çok saçma!
Aptalca!
Aptal şeyleri yakacağım!
KAYIP ÇOCUKLAR
Korkarım ki bu gece ona yük olacak
ya da bunu aşamayacak.
Zavallıcık.
O yaratıcı bir çocuk
ama korku saplantısını abarttı.
Bunu neden tuhaf bulduklarını anlıyorum.
Daha normal olsa belki daha kolay olurdu.
Bir şey duydum sanki.
Alex?
Bir şey duymadım.
Mükemmel olacaktı Lucy.
Büyük ve mutlu bir aile gibi.
Çocukların…
…ve çocuklarım.
Harika. Kan emici Brady Bunch.
Kayıp Çocuklar.
Seni istiyorum Lucy.
Fikrimi değiştirmedim.
-Bu sefer seni davet etmedim Max. -Michael.
Michael!
-Anneme dokunma! -Sam, yapma!
Hayır Sam!
Neredeyim?
Merhaba?
Kimse var mı?
Mahsur kaldım!
Anne!
Baba!
Merhaba?
İmdat!
Senin adın ne?
Alex.
Alex Mosher.
Alex.
Alex!
Lütfen!
Bö.
Hadi. Meşgul bir cadıyım.
Bir işe yarar mısın?
Ben…
Şunlara bak.
Daire onları kendine çekti.
Dairenin işi bu.
O çocuklar
işe yaramazdı.
Anlıyor musun?
Bir daha deneyelim.
Senin herhangi bir özelliğin var mı?
Yaşamana izin vermeli miyim?
Ayağa kalk.
Yaklaş.
Elveda Alex.
AYNADAKİ ŞEKİL
Korku hikâyeleri yazarım.
"Korku hikâyeleri" mi dedin?
Bu da ne?
Soru sorma.
Gece Günlükleri'm. Hikâyelerim orada.
Bu saatte bunlarla işin ne?
Onları…
…kazan dairesinde yakacaktım.
Yakmak mı? Öyleyse iyi değiller.
-Dur! -Elveda Alex.
İyiler. Çok iyiler.
Gece Günlükleri ha?
Umarım isminden daha korkunçtur.
Her gece bir hikâye istiyorum.
Hikâyen iyi ve korkutucu olmazsa
yaptığın son şey olur.
Selam.
Küçük bir kedicik!
Seni küçük yaramaz.
Nereden geldin?
Bu yer de ne?
TV nerede?
Ön kapı nereye gitti?
Aman tanrım!
Beni korkuttun.
Ne?
-Sen çocuksun. -Dâhi şey!
Ben Alex. Sen kimsin?
Çalçenesin. Harika.
Ben Yasmin.
Sen de esir misin?
Hayır, tatildeyim.
Erzak dolabı.
Fıstık ezmesi dolu.
Eskiden severdim.
Bu dolaplara dokunma.
Bir mısır bile eksilse Natacha anlar.
Lenore ona söyler.
Saklanma kel iblis!
Görünmez kedi mi?
Kedi dediğin şey Natacha'nın evcil ajanı.
Ve Natacha…
Anlasana! Natacha cadı.
Lenore, seni takip edip birden karşına çıkan
çirkin ve tüysüz şey.
Erişte yüzünden beni gammazladı.
Ondan tiksiniyorum.
Hadi! Natacha gelmeden temizleyelim.
Natacha nerede?
Nerede ne yapar bilmem.
İstediği yere gider.
Bu daire ideal pasaport olsa gerek.
İşimiz çok. Yerini göstereyim.
Pasaport mu?
Bu daire dünyayı gezip çocuk toplar.
New York, Brooklyn'denim.
Vaşington DC'de yaşıyorum.
Ya da yaşıyordum.
Hâlâ Brooklyn'de miyiz?
Daire ilerliyor mu?
Av gerekince.
Mecazen. Öf!
Korku hikâyesi yazmıyor musun?
Bıraktım.
İşte.
Bu harika.
Bu nasıl…
Vay canına!
Olamaz.
Merhaba!
Bu nasıl olur?
Dairenin iki işlevi var.
Enayileri kandırmak
ve odalarında…
Bu harika!
…her şeyi muhafaza etmek.
Boş Sınıf Ve Korku Öyküleri.
Gündüz Kâbusları.
Gece Fısıltıları.
Hikâyeleri seviyor.
O tür şeylerden vazgeçtiğini söyledin.
-Doğru. Arkadaşım sever. -Arkadaşın mı?
Bunlar onun hoşuna giderdi.
Ben sevmem.
-Eziğin tekidir. -Evet, ezikmiş.
Peki, tamam.
Her gece bir korku hikâyesi okumamı istiyor
ama bunların hepsi okunmuş.
Hepsi mi?
Neyse ki hikâye anlatıcısısın.
Sana muhtaç, işe koyul.
Bu gece korku hikâyesi bekliyor.
Yazabildiğin kadar yaz.
-Ben… -Yalan söyleme.
Gece Günlükleri'nden bahsettiğini duydum.
Onlar mı?
Yazı işini bıraktım.
Geri dönsen iyi olur
çünkü yeni şeyler yazmazsan…
Öleceğim. Biliyorum.
Seni öldürürse şanslı olursun.
Artık hayatın bu.
Aileni, arkadaşlarını unut.
Natacha'ya faydalı olmaya bak.
Yaşamak istiyorsan
korku hikâyeleri yaz.
Hiçbir şey yazmayacağım
çünkü kaçacağım.
Öleceksin.
Hadi! Açıl!
Neredesin?
Farklı bir çıkış.
Kahretsin!
Hep aynı şey.
Hepiniz kaçmayı deniyorsunuz.
Kaçış yok.
Anladın mı?
Beni kasten mi bekletiyordun?
-Bulaşık yıkıyordum. -Otur şuraya.
Okumaya başlayayım mı?
OYUN PARKI
Yerleşmeme izin ver.
Pes!
O ne?
Çok soru soran çocuklara ne olduğunu biliyor musun?
Öğrenmek ister misin?
Hikâye Anlatıcısı,
bugün kaçmaya çalıştın.
Yasmin'in de asi bir dönemi oldu.
Ama bir şeyi merak ediyorum.
Neden hikâyelerini yakacaktın?
O ne?
Oku. Hemen.
"En iyi arkadaşı Jenny ölünce
Todd'un kalbi paramparça olur."
Kırık kalp. Şimdiden sevdim.
OYUN PARKI
"Foster Oyun Parkı gece boş olurdu.
Efsane meşhurdu.
Şafağa doğru ölü çocuklar gelip…"
Hayır. Üzgünüm ama hayır.
Herkes bilir ki hayaletler önemsedikleri yere gelir,
ortak alana değil.
Emin misin?
Eminim.
Devam et.
"Todd oyun parkına yürür. Kapıya yaklaşır.
Parkın içine adım attığı anda
çocuklar gelir,
ciyaklayıp oyun oynarlar.
Çocuğun teki birden kaydıraktan çıkar.
On yaşlarındaki çocuk 1920'lerin çırakları gibidir."
Kaba! Selam vermedin.
Hey!
Yani, selam.
Jenny'yi arıyorum.
"Todd bir yandan oyun parkında onu arar."
Oynamadan onu bulamazsın.
"Çırağın ıslığıyla
altı ölü çocuk Todd'a gelir.
Ciltleri kar beyaz, giysileri onlarca yıllıktır.
Todd'un salıncağını sallayıp…"
Aptalca.
Herkes bilir ki hayaletlerin gerçek eli olmaz,
salıncak sallayamazlar.
Amatör.
Oyun parkı boyutlar arası bir yer.
Ne ruh âlemi ne gerçek âlem.
Birden kuantum fizikçisi mi oldun?
Neyse. Devam et.
"Çocuklar gülmeye başlayıp
onu paslı atlıkarıncaya çeker.
Atlıkarınca savrulup hızlandıkça
Todd'un başı döner.
Sonra sıra tahterevalliye gelir.
Sıkıca tutunur.
Todd ne yaptıklarını anlar.
Şafakta oyun parkında olan canlı çocuklar
lanetlenip ebediyen orada kalırdı.
Kapıya ulaşmaya çalışsa da
başı döner, ayakları birbirine dolanır.
Gün ağarmak üzeredir, vakti azalır.
Hayalet çocuklar onu izler.
Todd başaramayacaktır. Aniden biri onu tutup çıkışa çeker.
Bu Jenny'dir!
'Jenny, seni görmek istedim.'
Jenny gitmesini ister.
Selamlaşmak için durmaz.
Eski dostunu gören Todd üzülür."
Seni özledim. Beni bırakma.
"Ölen Jenny'nin öğrendiğini Todd da öğrenecektir."
Arkadaşlar bırakmaz.
Arkadaşlar asla unutmaz.
Seninle olacağım,
burada.
Mutlu son mu?
Aklını mı kaçırdın?
Mutlu son yok, aptal.
Jenny öldü. Oyun parkında mahsur kaldı.
Onun için mutlu değil.
Hayalet eller Todd'un sırtına değer.
Arkasına baktığı anda
oyun parkına sürüklenir.
Yardım çığlıkları işe yaramaz.
Hayalet ruhu bugün bile oradadır.
Mutlu sonlar tehlikelidir.
Bunu unutma.
Sonuna kadar olan kısmı beğendin mi?
Yazarlar amma öz güvensiz.
Hâlâ hayattasın, değil mi?
Beni büyüledin Hikâye Anlatıcısı.
Beyninde dans eden
güzel bir karanlık var.
Takdir edilesi bir şey.
Ondan kaçıyorsun.
Neden?
Ben…
Normal olmak istiyorum.
Hepsi bugünden mi?
Bugün yazmakta zorlandım.
Ne?
Bütün gün biri beni izlerken odaklanamam.
Kütüphaneyi gösterip gitmeni söylemiştim.
Bekle!
O yapmadı!
Onu rahatsız etmişsin.
Yazması çok önemli.
Bunun önemini biliyorsun.
Bekle!
Onun suçu da değildi.
Yasmin'in suçu değil, Lenore'un da suçu değil.
Öyleyse kimin suçu?
Benim. Daha hızlı yazacağım.
Lenore sorun çıkarmayacak.
Mazeret istemiyorum.
İyi misin?
Git başımdan.
Yasmin, üzgünüm.
Başını belaya sokmak istemedim.
Yasmin, üzgünüm.
Mutlu son kuralını bilmiyordum.
Todd, Jenny'yi aramamalıydı.
-Aptalcaydı. -Hayır, değildi.
Arkadaşını bırakmazsın.
O anca masalda olur.
Burada değil.
O haklı.
Mutlu son bir hayal.
Ne?
O ne?
Burası berbat.
Hikâye mi istiyor? İyi, ben de hikâye yazarım.
Evet! Evet, perili bir masa!
Çalışırken ölen birinin ruhunu taşıyor.
Hayır, aptalca. Aptalca gelecek.
Ne zaman geldin?
Epey olmuş.
Nasıl yakalandın?
Turta ve Kayıp Çocuklar'a kandım.
Bir varmış bir yokmuş,
Alex tavana bakarmış.
Sonra tavan başına düşüp
ızdırabına son vermiş.
Son.
Yukarıda ne var?
Kitapların en eskisi.
Bu şey bin yıllık olmalı.
"Grimm Masalları."
"Rumpelstiltskin."
"Uyuyan Güzel" mi?
"Hansel ve Gretel."
Tükenmez kalem izi mi o?
"Frankenstein."
Aman tanrım.
El yazısı.
"Kaçamasam da bunları birine anlatmalıyım,
kitap karakterlerine bile olsa.
Tek boynuzlu at gördüm.
Aksini söyleseler de o gerçek.
Onun peşinden geldiğim dairede bir cadı beni esir aldı.
Gaddar ve korkunç biri.
Annem ve babam beni bulana kadar
cadıya itaat etmeliyim.
Başka çocuklar da var. Çoğu iyi.
Korksam da en azından tek değilim."
-Bir saat kaldı. -Yasmin, tek boynuzlu at sever misin?
Evet, tam benim tarzım.
Seni onunla kandırdı sandım.
Natacha, yani.
Haklısın. Sormam hataydı.
Aptal bir film ve turtaya kanmamışsındır.
Aptal bal kabağı turtası.
Tamam.
Doro wat vardı.
Doro wat da ne?
Tavuk, karamelize soğan, kırmızıbiber,
sarımsak, zencefil, berbere baharatı.
Ben ve āyatē…
Ninem ölmeden birlikte yapardık.
Ot ve sebzeleri yetiştirirdik.
Neyse, doro wat kokusu alınca
āyatē'mi tekrar görmeyi çok istedim.
O değildi.
Cadıydı.
Kötü ve hain bir cadı.
Bu mutlu son nasıl?
"Dişler açlığı perçinledi.
Katie'nin sezgileri doğruydu.
Vampirler için kan şeker gibiydi."
Herkes bilir ki dişlerin çıkması iki gün sürer.
Seni aptal.
Al Lenore, barışalım.
Hikâye.
Tek Boynuzlu Kız'ın başka notu olmalı.
"…çok geçtir. Lunapark treni yere çakılır.
Kopan raylar, metal gıcırtıları…
…çığlıklar.
Azrail'in köpeği katliamı gülerek izler."
Azrail'in evcil hayvanı yok.
Değil mi Lenore?
Asla bitmeyecek!
"Oğullarının kardaki ayak izleri ormana gidiyordu.
Bir çift küçük ayak izi gördüler,
pelüş ayı boyundaydı.
Oğullarını bir daha göremediler."
Cinli pelüş ayı mı? Cidden mi?
Hikâyenin tadı kaçtı.
Her iyi hikâyede gerçeklik payı vardır.
Ne kadar gerçekçiyse o kadar güçlü olur.
Bundan sonra araştırmanı iyi yap.
Evet!
"Ne zamandır buradayım bilmem.
Annemle babamdan kalan kolye hâlâ bende.
Ona dokunup ailemi hatırlardım ama bunu bıraktım.
Beni ağlatıyordu.
Ağlamaktan bıktım.
Bu gece kaçmaya hazırım.
Sonunda annemle babamı göreceğim.
Acaba beni tanırlar mı?
Çocuklar unutulur mu?"
-Kaçış mı? -Alex.
Aman tanrım!
Bana kitap atmış olamazsın!
Hayır. Beni şaşırttığında düştü.
Bekle, aşağı iniyorum.
Yasmin, ne bulduğumu görene kadar bekle.
Ne oldu?
Natacha'nın gece serası.
-Gece serası mı? -Sihirli bitkiler gün ışığı sevmez.
Hadi.
Bütün bunlar ne için?
Natacha'nın iksir malzemeleri.
Hiçbir şeye dokunma.
O ne?
Şeytan ipeği.
Soru sorma. Yardım et.
Asmaya yarasa kanı yerine sıçan kanı verdim.
Öğütücü türedi.
Tek yumurta serayı mahveder,
Natacha beni öldürür.
Bana bırak Lenore.
Tamam.
Yavaşça yere bırak.
Dikkat et, sallama.
Dikkat et.
Tamam, şimdi ne olacak?
Tüm gücünle üstüne bas.
Güzel.
Mavi sisi sen mi yapıyorsun?
Natacha'yı genç mi tutuyor?
Bizi ilgilendirmez.
O cidden güzel ama kitapları çok eski
ve daire büyükanne evi gibi.
Hayır!
Bir an sandım ki…
Yakaladın mı?
Kaçıyor!
Hayır!
Yumurtaları kesiyor! Hepsini ez!
Üzgünüm.
Yumurtalar bitti.
Orada! Kaçmasına izin verme!
Alex, dikkat et!
Sağ ol Yas.
Yani, Yasmin.
Dur, nerede?
Sera yok olmadan onu bulup öldürmeliyiz.
İşte bu harika!
Al şunu!
Tanrım!
İyiyim.
Gitti.
Nerede bilmiyorum.
Gidelim!
-Hadi! -Bekle.
Seni tuttum.
Gidelim buradan.
Sizi işe yaramaz aptal veletler.
Bahçemde yaramazlık yapmışsınız.
Benden daha çok acı çekeceksiniz.
Lütfen, açıklayabilirim.
Buna izin verirdim
ama umurumda değil.
Gözlerini açık tutmaya çalış.
Baştan başlamak istemem.
Hiçbir şeyi beceremez misin? Gözlerini açık tut, dedim!
Benim hatamdı.
Yasmin'e yalvardım.
Ürkütücü bitkilerin bana ilham vereceğini düşündüm.
Hiçbir şeyi elleme, dedi. Onu dinlemedim.
Ona zarar verme, lütfen.
Çok cesursun Hikâye Anlatıcısı.
Gözüme baka baka yalan söyledin.
Seni öldürecektim.
Ama bu pisliği temizlemen gerek.
Şansını zorlama.
Yas, iyi misin?
Üzgünüm,
başını belaya soktum.
Bundan sonra herkes kendi işine baksın.
Yas, buradan birlikte çıkabiliriz.
"Yas" değil.
Yasmin.
Öğütücü!
Yakaladım!
Hadi. Tamam.
Bir,
iki,
üç!
Çekil üstümden! Çekil!
Hayır!
Hayır, hayır!
Gece Günlükleri'm.
Dikkat et.
Lenore buralarda.
-Acı çekiyor. -Berbat görünüyorsun.
-Bütün gece burada mıydın? -Evet.
Ben yaptım. Yara ve kesiklere iyi gelir.
Bunu benim için mi yaptın?
Evet, kendi karışımım.
Gaddar otu özlü kuru ölü beden otu.
Bu iyi. Gerçekten iyi.
Sağ ol.
Lenore?
Buraya gel.
Yas bunu bize yapmış.
Onun için yapmadım.
İşte böyle, iyileştin.
Korkma. İşte oldu.
Hayır.
Başım belada.
Hiç hikâyem yok.
Ne? Bir sürü hikâyem var, demiştin.
Evet ama bir öğütücü odama girdi.
Onu öldürdüm ama Gece Günlükleri'mi parçaladı.
Bir bu kaldı.
Natacha'ya onları okuyordum.
Elimde hiçbir şey yok. Kaçmalıyım. Tek yol bu!
İki çıkış var. Geldiğin ön kapı ve arka kapı.
Arka kapı! Dışarı çıkıyor.
Natacha da oradan geçiyor.
Onun anahtarı sadece Natacha'da var.
Kaçış saçmalığını unut. Öykü yaz.
-Denedim! -Daha çok dene!
Yazamıyorum!
Natacha bu gece bunu anlayacak.
Sonra beni öldürecek.
Öldürmekle yetinmez.
Dört kişiydik.
Eli, Küçük Hwan, Claire
ve ben.
Hwan küçüktü, Natacha'ya sırayla okurduk.
Sonrasında geceleri toplanıp…
…kaçış hayali kurardık.
Yani bunlar…
Onlara katılacaktım.
Günün birinde lavabo tıkandı.
Natacha büyüyle onaramadı.
Boruyu yıldız yosunuyla tıkamıştım.
Yosuna büyü işlemez.
Natacha tesisatçı çağırsın istedim.
Lavabonun altına not bıraktım,
ondan yardım istedim.
Ama…
…hiç gelmedi.
Natacha notu buldu, değil mi?
Claire son ana dek Natacha'yı ikna etmeye çalıştı.
Suçu üstlendi.
Beni kurtarmak için yalan söyledi.
Senin gibi.
Arkadaşlar böyle yapar.
Korku hikâyeleri yazmaya bayılırdım,
sonra durmaya karar verdim.
Şimdi yazmam gerekiyor…
…ama fikir bulamıyorum.
Hwan'ın saati var mıydı?
Mavi, plastik bir saatti. Niye?
O küpeler Claire'in mi?
Teyzesinindi.
Niye ki?
Buradan çıkmak mümkün.
-"Kaçmaya hazırım." -Kaçış, Yasmin.
"Sonunda annemle babamı göreceğim.
Acaba beni tanırlar mı?
Çocuklar unutulur mu?"
Bu, Tek Boynuzlu Kız'ın.
Dolaptaki çocuklarda bu yok.
Haklısın. Dolapta değilse…
Başarmış.
Kaçmış. Notlarını birleştiriyorum.
Parçalar hâilnde.
Kitaplara saklamış. Natacha bulsa…
Planını öğrenemez.
Senin planın ne?
Planın berbat. Bugün bulamayız.
Hikâye yazman gerek.
Hem de hemen.
Ne yapacağız?
Bütün kitapları aramak bin yıl sürer.
Bin yıl.
Bin yıllık kitap.
Eski kitaptaki kalem izleri!
Hadi. Lütfen burada ol.
Gerçek Hansel ve Gretel mı?
Grimm Masalları.
Hiç gerçekçi değil.
Kimse garip bir evde şeker yemez.
-Haklıymışım! Yazı var! -Uyku iksiri tarifi.
"Feci kokuyor.
Kokuyu gizlemeliyim ki bunu içsin.
Az kaldı. Onu uyutup anahtarı çalacağım.
Keşke sihrim olsa.
Onu kurbağa veya salyangoz yapıp gülerdim.
Sonra kırkayak yapıp bacaklarını kopardım.
Yüz bacağını da.
Birer birer."
Ben ararım. Sen hikâye yazmalısın.
Yapamayacağım.
Tek umudumuzsun. Zaman kazanmalıyız.
Korku hikâyelerim…
…sence
beni tuhaf yapmıyor mu?
Tuhaf mı?
Onu kim dedi?
Her kimse haklı, tuhafsın.
Şu hâline bak.
Ama seni garip yapan şey onları sıradan yapar.
Sıradanlığı kimse istemez, berbattır.
Sıradan insanlar bunu senden almak ister.
Sana lakap takarlar.
"Çatlak" derler veya…
Ucube.
Evet, "ucube" derler.
Sağ ol Yasmin.
"Yas" de.
Malzemeler var mı?
Evet, var.
O haklı. Sihirli ot berbat kokar.
Kokuyu nasıl gizledi?
Başka bir malzeme bulmuştur.
Bunu bilebilecek tek kişi Natacha,
bize asla söylemez.
Bir fikrim var.
Son malzemeyi öğrenmek için
hikâyemle onu kandırabilirim.
Planı anlarsa ne olacağını biliyorsun.
-Denemezsek sonumuz belli. -Adı ne olacak?
TARLA SARMAŞIĞI
Bu değil.
Seni mutlu ediyor.
Mutlu olmamalısın.
Hikâye seni acılar içinde kıvratmalı.
Ne istediğimi buldum.
Gece Günlükleri'ni niye yakacaktın?
Bunu unuttum mu sandın?
Ben…
Ben sadece…
Tanrım!
Üzgünüm, çok aptalım.
Evet, öylesin. Yıllarca söyledim.
Ancak anladın.
Neredeydim?
Okumamı söyleyecektin.
Evet. Öyleyse ne bekliyorsun?
Oyalanma.
"Quantel'in kötü büyücüsü çocuklara
büyük bir canavarın ağzından cevher toplatırmış."
TARLA SARMAŞIĞI
"Bin yıl önce kötü büyücü cani canavarı öldürebilecekken
güçlü bir iksirle canavarı bayıltıp
zengin olmayı seçmiş."
"Cani." Güzel kelime.
"Büyücü her sabah iksirini alıp
canavarın beşinci kulağına dökmüş
ve canavar baygın kalmış.
Tarif, zaman kadar eskiymiş.
Erimiş fare kemiği, kuru orkide,
öğütülmüş böcek kabuğu.
En önemli malzeme ise
tarla sarmaşığıymış.
İksirin kokusunu bir tek tarla sarmaşığı gizlermiş.
O olmazsa korkunç koku canavarı uyandırırmış.
Büyücü tarla sarmaşığı toplamaya gitmiş
ve tüm arazinin sararıp solduğunu görmüş.
İksir berbat kokuyormuş.
Rezil, berbat, çürük…"
Evet, anladık. Kötü kokuyor.
"Büyücü, canavarı öldürmek zorundaymış.
Canavarı öldürmek için asasını isteksizce kaldırmış
ama bir köylü kızı gelip ona çözüm önermiş."
Başka bir yol biliyorum. Cevherlerden vazgeçme.
Aptal çocuk. Sen sihirden anlamazsın.
Bir torba cevher verirsen kanıtlarım.
İşe yararsa iki torba senin olur.
İşe yaramazsa canını alırım.
"Köylü kızı öne çıkıp kadehe gizemli bir siyah sıvı dökmüş.
Kötü büyücü iksiri koklamış.
Koku yok olmuş. Büyücü buna inanamamış.
İlkbahar sabahı açan papatya, gül ve leylak gibiymiş.
İksiri canavarın kulağına döküp beklemiş.
Canavar uzunca homurdanıp
yine hareketsizleşmiş."
Evet!
"Köylü kızı iksirden kokudan fazlasını almış.
Bütün sihri de yok etmiş.
Büyücünün iksiri etkisiz kalmış.
Köylü kızı bir şeye işaret etmiş.
Büyük canavarın gözleri açıkmış.
Büyücü çığlık atmış.
Köylü kızı olanları gülerek izlemiş.
Kardeşi kötü büyücü tarafından mağaraya gönderilmiş
ve geri dönmemiş.
Cevher istemiyordu.
İstediğini almıştı. İntikam.
Köylü kızı giderken
canavarın keskin dişleri çığlık atan büyücüyü ezip
onu sonsuza kadar susturmuş.
Köylü kızı kurtulduğunu düşünürken
üstüne bir gölge düşmüş.
Canavarın dev ayağı kızın tepesindeymiş. Güm!
Son.
Mutsuz bir son."
Tarla sarmaşığı.
Yasmin'le saatlerce araştırdık.
Detaylara önem verdiğin için…
Hayır.
Hayır mı?
Hayır.
Ben…
İksir malzemeleri uydurmaca
ama tarla sarmaşığı kokuyu bastırır diye biliyordum.
-Doğruyu bulduk sanmıştım. -Hatan bu.
Onunla çalışmak.
Tarla sarmaşığı sıvının ayrışmasını önler.
Herkes bilir ki büyülü kök kokuyu gizler,
tarla sarmaşığı değil.
Büyülü kök, tabii.
"Büyülü kök" nasıl yazılıyor?
Tamam.
Biraz bilim yapalım.
Bu gece gidiyoruz.
İyi geceler Natacha.
Aman tanrım! Ne oluyor?
Yeşile dönüyor. Bunu ona veremem.
Bir tepkime mi?
-Belki limonatanın asidi… -Hizmet berbat!
Hikâyem yok.
Bardak hazır. Sürahiye de iki damla at.
Uyutur mu?
Limonatam nerede?
Geliyor!
Ne? Buraya koymuştum.
-Nerede? -Ne diyorsun?
İksir nerede? Vazgeçemeyiz.
O biliyor.
Evet…
Yani…
Bu…
Bakalım.
Evet…
Bekliyorum, Hikâye Anlatıcısı.
Evet. Burada bir yerde.
Çıkar baklayı.
Tamam.
-Bulmam gerek. -Oku!
İşte burada.
Bugün Guguklu Saat'i okuyacağım.
GUGUKLU SAAT
Scott, ailesinin aldığı guguklu saatin
işe yaramaz antikalardan olduğunu düşündü.
Ama saatte bir tuhaflık vardı.
Her saat başı
küçük guguk kuşu çıkardı.
Steve zamanla anladı ki…
Steve kim?
Adının Scott olduğunu söylemiştin.
Pardon. Yazım hatası.
Scott fark etti ki
guguk kuşu her seferinde değişiyordu.
Gözleri…
Bu da ne?
Tüm hikâyeler nerede?
Her gün yenisini yazmıyor musun?
-Üzgünüm. -Yeni hikâyeler nerede?
Öğütücü sırt çantama girdi.
Öğütücü ödevini mi yedi?
Bu doğru. Gece serasından kaçtı.
Kes sesini.
Geldiğin andan beri
canımı sıkıyorsun.
Tarife uyarım. Ben…
Hadi oradan! Sen tariften anlamazsın.
-O yazar! Ona ihtiyacın var! -En iyisini yazacağım!
Kabul edelim,
bunun zamanı gelmişti.
Lütfen, hayır!
Ne?
-Ona dokunma. Dokunma. -Peki.
Lenore.
İyi misin?
Ne oluyor?
Olamaz! Senin neyin var?
Bir sorun var.
Zavallı şey. Ne oldu sana?
İksirimizi şişeye koymuş.
İnanamıyorum.
Uyku iksiri ona da işlemiş.
O da esir,
bizim gibi.
-Teşekkürler Lenore. -Alex, başardık.
Onu yendik.
Bu tarife ne dersin?
Dur, nereye gidiyor?
Eve.
Ağaç görmek rüya gibi.
Bak.
Fıstık ezmesine elveda!
Bal kabağı turtasını unut!
Dönünce vanilyalı milkshake içeceğim!
Dur! Alex!
Dur, biraz bekle.
Dul tırtılı bu.
Bu da çukur zambağı.
Neden burada?
Hayır. Alex!
Alex!
O kapı çıkış kapısı değilmiş.
Hâlâ dairedeyiz.
Kötü tek boynuzlu at!
Koş!
Alex, yaklaşıyor!
Çok hızlı!
Aman tanrım!
-Ne oldu? -Belki bir şeyden korkmuştur.
Alex.
İyi hikâyede gerçeklik payı vardır.
Aman tanrım!
Hansel ve Gretel gerçekmiş.
Yas?
-Şu an Hansel ve… -Leziz kokuyor.
Yas?
Çok açım.
Yas!
Gitmeliyiz Yas.
Yas?
Merhaba!
Yas, neyin var senin?
Yas?
Lenore?
Yasmin?
Merhaba?
Yasmin!
İyiyim.
Sorun yok.
Vay! Uyuyan Güzel uyanmış.
Hayır, yanlış hikâye.
Alex!
-İyi misiniz? -Evet.
İyiyiz.
Demek sisin kaynağı bu.
Onu topluyorsun.
O tabutun içinde kim var?
Gerçek cadı.
Bu arada o cidden çocuk yer.
Gerçek cadı sensin, mavi sisle gençleştin sandık.
Sis bana gençlik vermiyor.
Sihrini veriyor.
Ne?
Nasıl yani?
Yakalandığımda senin yaşındaydım.
O zamanlar sayımız çoktu.
Ama aptal değildik.
Birbirimize bağlanmazdık
çünkü karnı acıkırdı.
Onları yedi mi?
Evet.
Hepsini.
Fırını temizlemek benim görevimdi.
Onu seviyormuş gibi yaptım.
Ona özeniyormuşum gibi yaptım.
Onun gözdesi oldum.
Ama yalnızken kaçışımı planladım.
Güvenini kazandım.
Uyku iksirini yapınca
özgür kaldım.
Doğruca eve koştum…
…ama ailem gitmişti.
Seni bırakmışlar.
Gidecek başka yerim yoktu,
buraya geri döndüm.
Onları kim takar?
Bizim gibiydin.
Bekle.
Uyku iksiri…
Tek Boynuzlu Kız'sın.
Günlüklerimi okumuşsun.
Hayvanımla tanıştın mı?
Tek boynuzlu at.
Hayvanın o mu?
Ben yaptım.
Çok şey yapar oldum.
Daireyi sallayan o muydu?
Bir hikâye dinlemezse hepimiz öleceğiz.
Hikâyeler onu uyutur.
Korku, ızdırap ve ölüm hikâyeleri onun için tatlı birer ninnidir.
Anlatsana!
Hikâyem yok.
Evet, var.
Gece Günlükleri'ni niye istemediğini anlat.
Korkunç değildi ama…
Senin için öyleydi.
Onca acıdan, öfkeden
ve üzüntüden
bunca zamandır kaçıyordun.
Anlat!
Şimdi Alex! Sence kötü cadı mıyım?
Uyanıp seni görene kadar bekle.
Çok genç, çok dolgun, çok sulu…
Tamam!
DOĞUM GÜNÜ PARTİSİ
Korku hikâyesi yazmayı seven bir çocuk vardı.
Her gün, boş zamanında
sınıf arkadaşlarını ürkütecek yeni şeyler arardı.
Ürkütücü şeylere ilgisini anlamazlardı.
Onlara göre sadece tuhaftı.
"Derdin ne?" derlerdi.
Çoğu acımasızdı.
Ona "ucube" gibi lakaplar takarlardı.
Joshua hariç.
Josh kreşten beri
iyi arkadaşıydı.
Alex yazdığı son korkunç hikâyeyi paylaşmak istedi.
SON MU?
Buna bayılacaksın.
Josh?
Alex dersten sonra Josh'ı buldu.
Dur. Bu gece doğum günüm.
Daireyi perili ev yaptık.
İnanılmaz! Bir sürü yeni hikâyem var.
Josh çekinir,
diğerleri duysun istemez.
Cody'nin oyun partisi var.
Babası kamyon getirecek.
Ama bu gece partim var,
der Alex.
Kafası karışır ve incinir.
Alex'in umudu kalmaz. Çaresizdir.
Şöyle der:
En iyi arkadaşımsın.
Josh kırıcı olmaz.
Evet, tabii.
Cody artık arkadaşım.
Ama sen değilsin.
Hadi ama!
Kıyafetlerin, sevdiğin şeyler…
Tek derdin korku hikâyelerin.
Herkes tuhaf buluyor.
Tam o anda Cody araya girer.
Josh, geliyor musun?
Gidelim J-Man.
Tamam. Alex, sonra görüşürüz, tamam mı?
Perili bir ev hakkında yeni bir hikâye yazmıştı.
O, annesi ve babası
evlerini o perili eve çevirmişti.
Kimse gelmedi.
Josh bile.
Onlar yüzünden en sevdiği şeyden nefret etti.
Kendisinden de nefret etti.
İYİ Kİ DOĞDUN
Gerçek şu ki kendisi olmaktan utanıyordu.
Gece Günlükleri'ni yakmaya karar verdi.
Bir daha hikâye yazmamaya yemin etti.
Böylece
yeni biri olacaktı.
Tuhaf olmayacaktı.
Garip olmayacaktı.
Normal olacaktı,
Josh ve arkadaşları gibi.
Yalnız olmayacaktı.
Bütün arkadaşlarını kaybetmişti.
Gece Günlükleri'ni yaratan yanını
yok etmeye karar verdi.
Sonra bir cadıya yakalandı.
Hikâyeleri sevdiğini söyledi.
Cadı yalan söylüyordu.
Ama ona esir düşmek
başıma gelen en iyi şeydi.
Arkadaşlarım oldu.
Gerçek beni sevdiler,
değişmemi istemediler.
Ne yaptın? Hayır!
Hayır.
-Hayır! -Bu bizim mutlu sonumuz!
Mutlu son yok.
Gidelim buradan.
Tamam.
Hayır.
Hayır! Hayır, seni aptal!
Ne yaptınız? Sizi aptal çocuklar.
Hayır!
Tanrım!
Uyandın.
Nihayet!
Uzun zamandır burada uyuyorsun, şeker seni etkiledi.
Sen…
Bunu bana sen yaptın.
Uzun süre senden korkarak yaşadım
ama artık o küçük kız değilim.
Cadı dövüşü!
-Gidelim! -Hadi!
Hadi!
Hadi yürü!
Hadi!
İmdat!
Yardım gerek. Çıkarın bizi!
Cadı bizi yiyecek!
İmdat!
Sesimi duyan var mı?
Alex, çekil. Natacha da böyle yapıyor.
Yas?
Yasmin?
Başardın.
Ben geldim.
Gidelim.
-Lenore! -Gitmeliyiz!
Binadayız. Daire aynı yerde.
-Bir planın var mı? -Plan değil, fikir.
Merhaba çocuklar.
Çok açım.
Gördüğüm en kötü asansör bu!
Ne yapacağız?
Kazan dairesine gitmeliyiz.
Ciddi olamazsın.
-Hayır! -Hayır!
Hayır! Aman tanrım!
Hayır, bırak onu. İstediğin benim.
Yanlış.
İkinizi de istiyorum.
Hayır!
-Hayır. Üzgünüm. -Hayır!
Lenore!
Hayır.
"Korku, ızdırap ve ölüm hikâyeleri onun için ninnidir."
Hayır!
Hepsini biliyor.
Hayır!
Çirkin şey!
Hikâye sever misin? Al sana hikâye.
Jason şaşkına döndü. Her salı 11.15'te
kız kardeşi ölüyordu
ve 20 dakika içinde diriliyordu.
Anlat. Daha fazla anlat.
Zachary için palyaçolar sirkin en korkunç yanıydı.
Yanılıyordu.
Kapımın önündeki paket
arkanda duran kadına gönderilmişti.
Kim? Kimdi o?
Kimdi o?
-Hikâyeler! -İttir! Onu içeri ittir!
İttirmeye devam et!
Çıkmasına izin verme!
Kapağı kapat!
İttir!
-Kapalı tut! -Çıkmasın!
Aman tanrım!
Niye "çatlak" dedikleri belli.
Kapa çeneni Ucube.
Evet, kel iblis.
Seni unutmadık. Gel.
Eve gidelim.
Merdivenden çıkalım.
SON MU?
Anne? Baba?
Alex.
Eve döndün.
Aman tanrım!
Dostlarım Lenore ve Yasmin.
-Selam. -Kısaca Yas.
KAYIP KIZ ÜÇ YIL SONRA AİLESİNE KAVUŞTU
Beni korkuttun.
-Selam Ucube. -Selam Çatlak.
Sana sürpriz yapmaya geldim.
-O ne? Üçüncü hikâyen mi? -Dördüncü.
Öyleyse bu işine yarar.
Tanrım! Yas!
Çiçekler yeni fen projemden.
Ultraviyole siyah ışığın fotosenteze etkisi.
-Mutlu sona inanmak yok mu? -Yeni başladım.
Alt yazı çevirmeni: Begüm Hanağasıoğlu