Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
БАСКИЈА, 1985
ЗАШТО СЕ БОРИМЕ ЗА ПОБЕДА, ГЛАСАЈ ЗА ХАРИ БАТАСУНА
Затворениците на улици, целосна амнестија!
НУКЛЕАРКА? НЕ, ФАЛА
Затворениците на улици, целосна амнестија!
СЛОБОДА
Значи, Анселмо? Како и обично? -Како и обично.
Еј, чекај! Чекај!
ЗАРОБЕНИ ВО КУЌА
Да живее воена ЕТА!
Гадови! Кукавици!
ПОЛИЦИЈА
Бегај, бегај! Гаду! Проклетници! Кучиња!
Едно. Две. Тука има уште две.
Уште две. Супер. -Тука. Две. Имам две.
Подоцна мора да ги поделиме. Колку сакате?
Четири. -Дај ми едно.
СИ БИЛО ЕДНАШ ВО БАСКИЈА
Мора да поделиме меѓусебно.
НАШАТА ЗЕМЈА МОРА ДА ЖИВЕЕ
Супер. Овие се одбиваат двојно повеќе.
Се разбира. Зашто се подебели од оние на џандарите.
Затоа се одбиваат подобро, глупав еден. -Не викај ме глупав.
Тогаш, кретену еден.
Баскиската полиција има поголеми и помеки заради помала штета.
Баскиската полиција мора да прави помала штета. Задолжително. -Сериозно?
Се разбира.
Така ми рече чичко ми. Слушнал на вести.
Цивилнaта гарда еднаш убила брат на негов колега од фабриката.
Чичко ти има фабрика, Тони? -Многу си глупав.
Брат би беше на протестот. -Знам.
Но тој е доселеник. Зошто оди тогаш? -Па што?
Се презивате Ромеро Кабезас, а за ЕТА мора да си Баскиец
и да зборуваш баскиски. -Се вели: да го говориш јазикот на еускерите.
Брат ми се уште не го говори, но разбира се.
И е Баскиец. Роден е во Виторија, како и јас.
Виторија е во Шпанија, братче.
Брат ти сака да е член на ЕТА? Како? Мора да се пријави или?
Чичко ми вели дека на крај ги фаќаат сите кои одат на многу протести.
Да го ... чичко ти. -Шефови на ЕТА?
А ако не сакаш? -Да... Но ако одиш таму, сакаш.
Тогаш ќе го фатат брат ти зашто постојано оди.
Но не оди така, да му се сневиди.
Кога ќе биде постар, можеби.
Брат ти има повеќе од 18 години. Можат да го пикнат в затвор.
Да. Зашто бил на протест...
ХЕЛМУГА - ЦЕЛ
Хесус, одиш со децата?
Мора да му однесам на судијата записник за времето. Може? -Да.
Слушај, не грижи се.
Сигурно доаѓа со комуналниот камион.
Ама ајде, Луј Мари. Камионот одамна дојде.
Тогаш наскоро ќе пристигне.
Следната недела работиш утринска смена? -Да.
Тогаш се гледаме во понеделник. -Да. -Добро.
Што има, момци? -Здраво.
Здраво, вујче. -Здраво.
Ужас, паднав. -Да му се сневиди.
Здраво, Маркос. Се гледаме во сабота.
Тренирате утре?
Да, во 9 во работилницата на татко му на Гаиск.
Ќе дојдеш? -Да.
"Агур". -Чао.
Дојдете утре кај нас на полжави, може? Ајде.
Чао, момци. -Чао, се гледаме утре.
Не сфаќам зошто толку тренира. Или паѓа или му се дупнува гума.
Како ти и "еускера". Не знаеш ни да броиш.
Не знам да бројам? -Да. -Подобро од тебе, паметен еден.
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11.
Тони, полжавите ми се навистина одвратни, другар.
Нека ти зготви нешто друго. Пржени јајца или нешто.
Јади дома и кажи им дека те боли стомакот.
Знаеш што, Тони? Ги ставаат во оцет за да ја извадат слузта.
Кого? -Полжавите.
Полжавите имаат слуз? Ги сакам.
НАШАТА ЗЕМЈА МОРА ДА ЖИВЕЕ
Како оди, Маркос? Наскоро ќе вечераме.
Не сум гладен.
Мора да вечераш, момче.
Што ти е, Маркос? -Ништо.
Во сабота ќе ти оди супер. Многу си подобар од лани.
Тато, паднав. Нема врска. -Добро тогаш.
Заврши со тоа, измиј ги рацете и на вечера.
Утре мора да си силен за тренингот.
Тони, сине, најди го брат ти.
Не знам каде е. -Најди го. Ајде.
Земи, одам. Одам да го најдам "масератито".
Ајде, Белѕа. -Чао, момци.
"Кога ни велат. За 580 пезети,
имињата на градовите и селата во Кастиља - Леона и Андалузија,
а кои не се главни градови на тие 17 провинции.
На пример, Асторга. 1, 2, 3, одговори. -Асторга. -Асторга.
Виљаманин. -Виљаманин.
Суерос де Кепеда. -Виљар дел Олмо. -Виљар дел Олмо."
"Да го чуеме гласот на суперскржавците!"
"Не го прифаќаме Виљар дел Олмо зашто е село во автономната заедница Мадрид.
Не знам, вие кажете.
Не, жено. Прежестоко е. Навистина, не...
Тогаш ублажете малку, но раскажете ни. -Не да го оставиме тоа за...
Не... Раскажете.
Добро, ќе раскажам, но навистина е жестоко.
Значи, филмот во кој глумам сега, нели?
Тато.
Што сакаш, Пакито? -Кога ќе купиме видео?
Наскоро, синко, наскоро. -Кога?
Кога ќе добијам плата за прекувремено. Многу си напорен. Давеж си.
Франциско, донеси ја наметката од малечката.
Франциско, не ја слушаш мајка ти?
Пакито, не слушаш дека мајка ти те вика. Проклетство.
Идам. Ама се напорни.
Што е? Зошто стоиш тука?
Ми се кака.
Чекај малку. -Мора да чекаш.
Еве, душо. Готово. Ете.
Пура. -Аман. Ни тој не е подобар.
Мајко моја, дај ми трпение. -Пура. -Трпение.
Вечера. -Иде.
Мајко, подгреј му го ќофтето.
Маж ти не е инвалид. -Не е. -Јас не сум му слугинка.
Мајко Божја. -Тргни се. -Колкав метеж.
Не заборавај да пуштиш вода. -Добро. -Во ред.
ОСУДЕНИ НА БОРБА
Каде е брат ти? -Не знам. Не го видов.
Не си го ни побарал. Којзнае каде си бил.
Смачено ми е од вас двајца, навистина. Вечерата ти е во ладилникот.
Сакаш тортиља со шунка и кашкавал или само компир? -Само компир.
Што рече? -Само компир.
Зошто си будна олку рано? -Не можев веќе да спијам.
Помалку велосипед и повеќе учење. Тоа научи го син ти,
а не само тренинзи, трки и појадок. Ќе го разгалиш.
Кармен, ако вози велосипед, не прави други работи. -На пример, не учи.
Тешко ми е да го гледам искршен секоја сабота.
Секогаш му се случува нешто. -Лоша среќа. Ќе помине.
Да му се сневиди. Секој викенд лоша среќа.
Нека трча. Тоа е посигурно и поевтино. -Кармен...
Појадок, прваку. -Првак?
Внимавај да не се изгориш. -Добро.
Добро утро, сине.
Феде. Феде?
Донеси ми вода.
Тивко, Белѕа.
Не заборавајте: повторете ги односните, извични и прашални заменки,
а посебно глаголите. може, лежи, оди и е.
Хосе Антонио, не заборавај дека годинава имате два испита,
писмен и усмен. -Добро. "Агур". -Чао.
Што бараш тука? -Ништо. Сакам да сум со тебе.
Но не смееш да си тука сега.
Но и јас сакам да го правам истото што и ти. -Потивко.
Истото што и јас? А што правам јас?
Па тоа... Тука си и одиш на протести.
Знаеш зошто сакаш да го правиш тоа? -Зашто ти го правиш.
Што правиш ти тука? -Веднаш кај татко ти.
Што правиш ти? -Мамо... -Каков срам.
Камо да не му ја наполнеше главата на брат ти.
Доста безделничиш и почни да работиш и да даваш пари дома.
Време ти е. Одамна. Ако не сакаш да студираш, знаеш што те чека.
Татко ти повторно е без работа.
Јас ќе останам без раце од рибање подови.
Што ме засега? Не сум јас виновен што тато не го бива.
Да не си го повторил тоа за татко ти!
Маријано, ајде.
Брат ти? -Во кревет.
Ништо не ветувам.
Да, Пепе, добро. Ќе му кажам.
Добро. Да. Ќе му кажам. -Бакни го тато.
Добро. Те поздравува Хесус.
Добро. Бакни ги сите. Чао, чао.
Значи? Што вели братучед ти?
Прашува зошто најмуваме стан кога ја имаме неговата куќа?
Стопати разговаравме за тоа. Тоа е обврска, да му се сневиди.
Постојано ќе ни виси над глава и ќе немам мир.
Постојано ќе забележува нешто... На крај нема да уживаме ни ние ни тој.
Па што? Три години не сме биле на одмор и не сме ја виделе Гранада.
Не можеме да најмиме стан. Знаеш.
Годинава ќе можеме, ќе видиш. Барем недела, две.
Што ќе направиш? -Нешто, само остави ме на мира.
Кога доаѓаат децата?
Да му се сневиди, не им кажав ништо.
Ќе му се јави Маркос кога ќе дојде. Колку е часот? -Скоро 13. -Доаѓа.
Слушај, одиме внатре. Сигурно доаѓа.
Смири се. Лошите вести летаат. Сигурно заборавил на времето.
Слези да му јавиш на татко ти дека ја местам масата.
Не сфаќам зошто одите толку далеку да тренирате.
Извади го шлемот, те молам.
Мамо, не сум јас виновен што изгубивме.
И се дупна гума.
И ова не е шлем, туку кацига.
Шлем? -Кацига, мамо. Тоа се вика кацига.
Шлемовите се поголеми.
Знаеш, во работилницата на татко му на Гаиск има еден супер.
Може да ми го купиш? Многу се посигурни.
Дај му го твојот, Пакито. Снајди се.
Кретен. -Серко.
Серко? Кога ќе купам видео, нема да гледаш ниеден филм кај мене.
Ќе купите видео? -Да, кога ќе му платат на тато за прекувремено.
Одлично. -Шлем ќе добиеш за роденден, сине.
Како сакате. Само велам дека се посигурни.
Зошто не прашавте некого ако сте се изгубиле? -Се разбира, прашавме.
Но ручек во 16 ч... Кој би верувал?
Разговарај со одговорните
да му кажат на син ти и другарите да не одат да тренираат толку далеку.
Се губат, а јас само се нервирам поради тој велосипед.
А ти, тато, јади пристојно.
И пиј вода. Ќе се задавиш.
Ви се допаѓаат полжавите?
Да. -Да.
Пакито се удави во полжави. -Одлично.
Те молам, загрижени сме. Не знаеме каде е.
Прашај го Жозе, често се наоѓаат во аркадите... -Нека го праша Милагрос.
Жозеф вели да го прашаш Милагрос. -Прво неа. -Прво прашај ја неа.
Еве го. -Не, чекај. Дојде.
Каде беше? Знаеш колку е часот?
Што ти се случило? -Паднав. Не е ништо.
Како си паднал? Ама ајде! -Си паднал? -Добро сум.
Имаш крв на себе. -Добро сум. -Паднав и готово. -Си паднал?
Жозе Антонио, доста! -Тогаш е доста.
Кој ќе верува дека си паднал? -Ве молам. -Престанете.
Леле. Само проблеми.
Да му се сневиди.
Во ресторанот се послужени 96 сендвича.
Ако секој сендвич чини 64 пезети,
колку пезети заработил ресторанот
за сите послужени сендвичи?
Не шегувај се. Како да ти објаснам?
Серии и единици. Три години го правиш тоа.
Сосредоточи се. Не е тешка работа.
Не се качуваш на Хималаите.
Ајде, продолжи. Ајде, да му се сневиди.
Луј Мари.
Здраво, Хесус, шампиону. Значи, одите на штрајк?
А? Да... Не... Всушност, мораме.
Не знам, како ќе одлучи мнозинството, веројатно.
Мнозинството? Тука сите сме мнозинство.
Што е? Да слушнам.
Слушај, сакам да работам ноќна смена до август.
Три години не сме биле на одмор и...
Да. Повели, пополни го ова...
Но има список за чекање.
Договорено? -Да, фала. -Уште нешто? -Ништо.
Всушност, Луј Мари... Сакав да ти кажам нешто.
Кажи. -Па...
Кажи му на син ти...
Ако не е проблем, кажи му на син ти да не го оставаат Маркос сам.
Го оставаат Маркос сам? -Да, вчера повторно го оставиле. -Да.
Не е во ред да му го прават тоа на детето, Луј Мари.
Знаеш, Маркос е се уште дете, го погодува тоа и...
Го знаеш. Тој дава се од себе, но...
Затоа, те молам, разговарај со син ти
за да не му го прават веќе тоа.
Ако навистина не сакаат да тренираат со него, нека измислат нешто. Што било.
Но ако се договорат со него, нека се појават. -Слушај, вака...
Кога ќе завршиме, те чекам во канцеларија. На разговор.
И јас сакам да ти кажам нешто во врска со тоа. Може?
Добро. Се гледаме во 14 ч.
Тато сака да купи ваков.
Бета видео. -Се разбира. Бета се многу подобри.
Тато вели дека ВХС наскоро ќе престане да се произведува.
Од каде знае татко ти?
Му кажале. -Кој?
Не знам. Му кажале и готово.
Имаш голема среќа, Пако. Видеото.
Да, супер е.
Знае мајка ти дека те избркаа? -Никако!
Г. Рикардо рече да му се јави. Му се јавил на бато место на мама
и овој не сфатил. -Се разбира, мајка ти има машки глас.
Сакаш шлаканица, серко еден?
Чекај.
Брзо доаѓам.
Брат ти е. -Ти. Каде беше, да му се сневиди?
На терените, ги чекав нив.
Повели. Цел ден ќе си сам. Добро?
Имам работа надвор од градот. Не знам кога ќе се вратам.
Мама замина утрово и се враќа вечерва.
Имаш шпагети во ладилникот.
Или оди кај еден од овие.
Ајде. -Повели.
Фала. -Имаш клуч? -Да. -Добро. -Одам.
Може да дојдеш кај мене на ручек.
Не, фала. Ќе го одвезам овој и ќе одиграм некој автомат.
Чао. -Чао.
Чао. Се гледаме утре. -Се гледаме утре. Ајде.
Белѕа, ајде.
Се гледаме после?
Морам да тренирам. -Јас имам часови по баскиски.
Тогаш ништо. -Чао. -"Агур".
Ќе го избркате? Ќе го избркате?
Ќе го избркате од тимот на 12 години?
Но тој е дете, аман. -Слушај, Хесус, така ти е тоа.
Иако не веруваш и иако се деца,
скапо е да се одржува велосипедски тим.
Регистрација секоја сабота,
лиценца, опрема, гориво, простор... Еден куп работи.
А од септември и спонзор.
Згора на тоа, морам да најдам нов.
Луј Мари, како да му кажам дека сте го избркале од тимот зашто е лош?
Не зашто е лош, Хесус.
Но малиот го нема тоа во себе.
Тоа е многу тежок спорт. Знаеш.
Не е тоа за сите. -Да. Зашто е лош.
Слушај, Хесус. Мора да сфатиш дека Маркитос
им пречи на колегите кога тренираме на велосипеди.
Не можеме да тренираме како што треба.
Знаеш... Не ги следи останатите.
Постојано мораме да го чекаме зашто кутриот се губи.
Исфрли му го велосипедизмот од глава.
Одведи го некогаш на "Аноета" на натпревар на Реал Сосиедад.
Може ќе се вљуби во фудбалот кога ќе го види Замора.
Колку пари? -Што?
Да. Колку пари треба за тие лиценци, простор и се тоа?
Не знам. Треба да пресметам.
Не бркајте го од тимот. Чекајте ја саботната трка.
Тато рече дека ќе го добиеш за роденден. -Тоа е многу далеку.
Нема шлем. А ти, Хесус, остави го тоа. Подоцна ќе го пополниш. Почни да јадеш.
Завршувам.
Ќе му го дадам на Фелипе да го остави на масата на Луј Мари.
Колку порано, толку подобро.
Ќе ги одбере истите како и секогаш. -Ќе видиме.
Престани да мешаш и јади.
Не сакам леќа. -Мора да јадеш. Полна е со железо.
Кажи му на син ти да јаде. Мене не ме слуша.
Маркос, не ја слушна мајка ти? Леќата.
Јади.
"Нема да станеш од масата додека не ја изедеш."
"Ако не за ручек, за ужина. Ако не за ужина, за вечера."
Маркос, Тони, одиме да играме фудбал?
Можеби ќе одиме на прошетка.
Серковци.
Тони, може да дојдеш на кратко?
Избркан си пред две недели,
а мајка ти се уште не дошла, како што се договоривме.
Не знам. -Не си и кажал ништо, нели?
И кажав. Навистина, г-це.
Зошто тогаш не доаѓа?
Како е брат ти? -Добро, како и секогаш.
Одамна не сум го видела.
Одвреме навреме наоѓа работа надвор од градот.
Се уште е во градежништво? -Како-кога. Зависи што ќе начека.
Да...
Многу би сакала да разговарам со мајка ти.
Не е дома. Вчера замина со типот со кој е сега.
А ти си сам?
Со брат ми.
Знаеш кога ќе се врати мајка ти?
Не.
Сигурно ќе купам "бета".
Сите велат дека купувањето "ВХС" е фрлање пари во ветар.
Тие твои мушички... Што ќе ни е видео?
Готови сте? Што се разбирате од видеа?
Пак џигер? Не ми се допаѓа. Ми го крева желудникот.
Не ме интересира. Секако ќе ја изедеш.
Добро, доста е.
Симни ја капата кога јадеш.
Тоа не е капа, туку "шабела", баскиска беретка.
И мора да изгледа вака...
Мора да се обликува според главата. Мора се да објаснувам?
Слушај, татко ти има многу дебела глава.
Затоа таа капа не му стои. Изгледаш ужасно, зете.
Ја слушаш мајка ти, Пура?
По цели денови истото... Само буцка и буцка, аман.
Што е? Излажав нешто?
Немаше поголеми, тато? -Не, немаше поголеми, сине. -Гледаш? Ти реков.
Кој е во ова ниедно време?
Тони? -Здраво.
Влези, сине. Зошто донесе куче?
Долу беше отворено. -Добро. Што сакаш?
Ништо. Дали Пако јадеше за да слезе да си играме?
Не. Пако нема да излезе. Доцна е.
Понеделник е, душо. Ајде, оди си дома.
Добро. Се гледаме утре. -Се гледаме, Пакито. -Чао, Тони.
Чувај се.
Слушај, овој твој пријател нема дом? -Има.
Како да го нема, мамо. Семејство за срам.
Изгаси го радиото додека вечераме.
Без оглед на беретката и радиото, никогаш нема да научиш баскиски.
Незнаењето е ужасно, Пура. Ужасно и дрско.
Ќе ти кажам нешто... Јазиците најдобро се учат кога ги слушаш.
Најважно е слушањето.
Како се вратив од Германија? Ајде, кажи му на малиот.
Без скршена пара.
Зборуваш германски, тато?
Не баш. Само малку.
"Картофел" - компир. "Бир" - пиво. "Ауф видерзен" - до видување.
Но се разбирам.
Мора да разбираме, Пакито. Инаку луѓето може да те излажат.
А со Баскијците ќе ми биде исто.
Бестрага, да не се викам Анселмо Санчез.
Леле, Германија...
Да вечераме, Бекенбауер.
Опа...
Но само до крај на сезоната.
Ако нема резултати, нема да игра следната сезона.
Се знае нешто за смените? -Не, веќе ти кажав.
Ќе објавиме список со имиња штом дознаеме.
Фала многу.
Што ти кажа? -Ништо. Дека сакаат млади луѓе. -Млади? -Да.
Ништо тогаш. Ќе продолжиме да бараме понатаму. -Се разбира.
Таа старата е многу млада.
Купи инчуни? -Подоцна ќе купиме.
Маријано. -Што?
Денеска мора да разговараме со Феликс. Ако не сакаш ти, тогаш јас.
Мора да си построг со малиот. Нема почит кон тебе, а татко си му.
Но... -Не мора да учи ако не сака, но нека заработува и нека ни помага.
Види како живееме. Одвај крпиме крај со крај.
Ќе разговарам со него. -Одлично. Ти на негови години работеше.
И многу порано. -Тоа беа неспоредливо други времиња.
Можеби, но исто сме сиромашни како кога заминавме од село.
Да е жив татко ми, мајко мила, ќе се дамлосаше.
Заминавме од село заради ова.
Хозефа. -Што?
Зошто пред некој ден го удри Феликс?
Па... Зашто беше каде што беше и го правеше тоа што го правеше.
Сигурно? -Се разбира.
Феликс не правеше ништо лошо. -Да, ти велиш така.
Хозе Антонио, сине, што правиш?
Сине, што правиш тука? -Ништо. Гледам.
А брат ти?
Веројатно е дома. -Ајде, одиме да јадеме.
Феликс. Провери дали е во соба.
Не е.
Чекај, Маркос. -Што е?
Добро го залепи бројот? -Да, види.
Вода во шише? -Исто така. -Храна? -Штотуку ми ја даде.
Добро. Ајде, момчиња, одиме.
Ајде, Маркос.
Одиме, Маркос. -Ајде, влезете.
Татко ми е напорен. Ајде, тато, запали го.
Ајде. -Ајде, Маркос.
Ајде. -Браво.
Ајде. -Ајде.
Одиме.
Ајде. -Напред.
Внимателно.
Го видовте? -Јас не.
Ни јас. -Каде е?
Леле.
Ајде, прваку. Добро е, помина. Ајде, одиме.
Добро е. Падна, но не му е ништо. Помина.
Не мора да го шијат. Само му ја чистат раната.
Ќе му ставиме завој и готово.
Повели, прваку. 4000 пезети.
Добра е.
Добар е? Ќе го носиш?
Да. -Да?
Хесус. Хесус, објавен е списокот на ноќни смени.
"Хесус Кармона Санчез НЕ ЗАДОВОЛУВА"
Зошто одеднаш сакаш да одиш кај братучед ми? -Па, жено...
За да не се налути дека изнајмуваме стан, а имаме куќа.
Таков е Пепе. -Да. Не сакам подоцна нешто да ни приговара.
Му кажав дека нема да одиме, но ќе му се јавам.
Уште подобро. Ќе заштедиме. Каков лик...
Не знам, Пепе. Не, цел месец е премногу.
Една недела, најмногу десет дена.
Првата половина.
Да, може. Добро. ќе ја донесеме.
Да, да. Да. Зошто да не ја донесам?
Да, и сирење. Добро.
Ништо, голем бакнеж до стрина и роднините.
Добро. Ќе ви се јавам. Добро. Чао.
Чао, чао...
Што вели? -Да останеме цел месец. -Цел месец?
Не доаѓа предвид.
Што друго кажа? -Да однесеме "читора" колбаси.
Опседнат е со нив. Многу е напорен.
Немој така. Се би дал за нас.
Ги сака тие колбаси. Таму ги нема.
Освен тоа, внимавај што зборуваш
зашто ти се давиш во "пјононо" кога одиме кај него.
Зошто? Зашто тука ги нема. Разбери го и Пепе. Подобро молчи.
Ало? Здраво, Хозефа.
Да. Не, не сум го видела.
Да, но Маркос го нема. Не знам, смири се.
Смири се, ќе се појави. Чекај...
Чекај, штотуку влезе. Ќе ти го дадам. Повели.
Мајка му на Хозе Антонио прашува дали си го видел Феликс.
Здраво.
Не. Не го видов надвор.
Штотуку се вратив од школо.
Добро. Чао.
Изгледа дека цел ден не знаат каде е.
Тој, исто така... Каде ли е? -Добро, јас знам каде е.
На маса.
Тони. Чекај. -Феликс.
Белѕа... Што се случи? -Тука.
Кога ќе го видиш брат ми, дај му го ова.
Зошто ти не му го дадеш? Сте се скарале?
Не прашувај. Дај му го тоа.
Добро. -И не си ме видел.
Агур. -Агур.
Што правиме тука, Маријано?
Да спиеме, да се одмориме. -Требаше да одиме во полиција.
Во полиција? Не поминаа 24 часа.
Тогаш требаше да продолжиме да го бараме.
Хозефа, насекаде го баравме цел ден.
Кај некој пријател е. Или кај некоја девојка.
Аман, Маријано. Кај девојка?
Да, машко е. -Кај девојка. Камо среќа.
Прави што сакаш.
Нема да останам тука и да зјапам во ѕид, а не знам каде е син ми.
ИРУН ФРАНЦИЈА
Ќе ми раскажеш или не?
Да се прошетаме.
Да ми дадеа ноќна смена, ова немаше да се случува.
Нели ти реков?
Да, Кармен. Што да правам?
Слушај ме и кажувај ми се. Не надевај се премногу.
Здраво, Изабел. -Здраво.
Некогаш си поголемо дете од Маркос. Ова е трета година како не ја добиваш.
Сега сфаќам зошто запнуваш да одиме кај братучед ми. -Да...
Што вели оној човек за малиот? -Па, тоа...
Ако не се поправи. ќе го избрка. -Кутриот мој малечок.
Здраво. -Здраво. Како е?
Знаете каде е Феликс? -Не.
Го баравме низ селото, се јавивме на сите што ги знаеме, но ништо.
Мора да го пријавите исчезнувањето, нели?
Да, се разбира, мора. -Да, мора.
Добро. Не грижете се, ќе се појави.
Да. Ќе одиме дома. Хозе Антонио е сам цел ден и...
Така што... -Добро, до видување. -Знаете каде сме... -Фала. -Чао.
Тие имаат проблем, а не ние, Хесус.
Ајде, да одиме и ние дома.
Не ми се шета веќе.
Мамо.
Што е? -Фрли ми го клучот.
Еве. Доаѓа.
Чао.
Франциско. -Момче. -Франциско, сине.
Добро си? Ајде...
Анселмо. Син ти.
Добро си? Да?
Тргни го тоа и стави мраз да не се воспали. -Молчи и остави ме.
Вака поскоро ќе му се намали отокот. -Сега си и докторка.
Вака се прави тоа, Анселмо.
Добро си, душо?
Како се викаш, убавице? -Мирта.
Мирта. Од каде си?
Од Куба, г-ѓо. -Повели...
Што е тоа? -"Петињо". Познато колаче од мојот крај.
Куба е многу далеку, нели? -Да, да.
Уште нешто... Во оваа куќа често јадеме ориз на кубански начин.
Да? -Од твојот крај.
Во мојата земја нема такво јадење. -Не? -Не.
Тоа сте го измислиле вие, како и руската салата. -Да?
Руската салата не е од Русија? -Не. -Тешко мене. -Какво незнаење.
Туку, си одам. Фала на се. Чао, мали. -Оди во мир, убавице.
Те боли, сине? -Како да не го боли...
Не мавтај толку. Ќе настине.
Мамо.
Мамо? Здраво, Белѕа.
Факт е дека сите животни зависеле едни од други
пред човекот да ја смени еколошката рамнотежа.
Постои долг и неверојатен круг од скромна трева до клун од мршојадец,
минувајќи, во овој случај, преку дива свиња и волчји заб.
Ќе ги прашам. -Не гледаш дека го нема?
Ќе ги прашам. -Хозефа. -Чекај.
Го барам син ми. Се вика Феликс.
Ти го знаеш. Пред некој ден беше покрај тебе.
Јас сум Хозефа и син ми е често тука...
Го прави ова.
Со денови не знаеме каде е.
Ве молам, ако некој од вас знае нешто...
Јавете ни се. Живееме тука... На вториот кат.
Ова е маж ми. Се вика Маријано.
Ве молам, кажете ни доколку знаете нешто.
Ве молам. Фала.
Ајде, Хозефа.
Ало? Ало?
Ало? Феликс?
Прекинаа.
Извинете... Дојдете со мене, ве молам.
Ти се допаѓа црнката? -Никако.
Лажго еден. Се разбира од авиони.
Не е точно. -Да, да.
Ха, ха. А јас...
Знаеш што е тоа? -Не знам. Коверт.
Да, но знаеш кој ми го даде?
Мирта? -Леле, идиоту. Гледаш дека ти се допаѓа.
Не. Ми го даде Феликс да му го дадам нему.
Но се уште не му го дадов.
Зошто? -Зашто не се врати во селото откако ми го даде.
Којзнае што пишува. Сигурно нешто лошо.
Што пишува?
Ти си глупав, нели? Ти реков дека не знам.
Не разбираш. Не го отворив. Малку ми е страв.
Тогаш, дај му го нему да го отвори. Негово е.
Слушај, а внимателно да го отвориме и подоцна да го затвориме со плунка?
Или уште подобро, да го отвориме и да му кажеме дека ни го дал отворен.
Дека "ни" го дал? Не вовлекувај ме во тоа.
Во тој случај, не читај го.
Нема, не ме интересира. Не тормози ме веќе. -Не си нормален.
Јас се ти кажувам. Тоа беше тајна, дека ми го дал.
Сакаш шлаканциа? -Не. -Не? Серко.
Тони, расчисти тука. Го довезуваат брат ти од болница.
Вие одете си. -Повели.
Глуви сте? Одете си.
Мајка му на Тони има лош карактер. -И тоа како.
Доцниш.
"Масератито" е супер, нели? -Врска немаш. -Туку? Наркоман е.
Од кај знаеш? -Брат ми ми кажа.
Брат ти се уште не се вратил? -Не.
Те поздрави црнката, онаа од фризерницата.
Не ме интересира. Освен тоа, се вика Мирта.
Ништо не знаете.
Одиме на игралиштето? -Може. Ајде.
Фала.
За никаде сум, брате.
Остави го, Феде, мора да се одмори.
УТРЕ ОПШТЕСТВОТО ЌЕ ТИ БИДЕ ЗАТВОР
Секој затвореник којшто ќе се убие,
е една алка повеќе во твојот синџир. -Брат ти е многу болен.
Му открија многу сериозна болест.
Но ќе закрепне. Секогаш закрепнува.
Ќе видиш.
Овој пат нема.
Зошто?
Зашто ќе умре. Феде има сида, сине.
Тоа не е болест на педери?
И на наркомани.
Но Феде е педер?
Не, Тони. Феде не е педер.
Што е, малечок?
Честитам за оцените, Беа.
Алваро. Франциско. Иса.
Тони. Лујса. Диего.
И Хозе Антонио.
Ете. А сите вие кои мора да се вратите во септември,
ве молам, учете. А не како секогаш.
Имате многу време за играње.
Забавувајте се, одете на плажа, базен...
Уживајте во одморот.
Искористете го ова прекрасно сонце. Ви посакувам пријатно лето.
"Има денови кога се чини дека сонцето никогаш нема да згасне,
а некои се потажни од разделба на станица.
Така е секогаш во животот кога ни оди добро...
Еден ден ќе свртиш зад аголот и ќе исчанчиш зглоб.
А пајаковата мрежа што виси во мојата соба...
Нема да ја тргнам, не пречи, само си седи во својот агол.
Пораснав покрај пруга и затоа знам
дека тагата и среќата патуваат со ист воз.
Сакаш да го видиш светот? Погледни, под твоите нозе е.
Како што минуваат годините, ништо не е како што сонував.
Ако не ги затвориш добро очите, многу работи не се гледаат.
Не се плашам од ѓаволот. Нели гледаш дека не можам да изгорам?
Во пеколот нема повеќе оган отколку под мојата кожа.
Сакаш да го видиш светот? Погледни, под твоите нозе е."
Ало?
Феликс. Да, сам сум.
Но зошто замина?
Не, не знам каде се. Не сакаш да разговараш со нив?
Многу се загрижени.
Добро, може. Учев.
Се разбира дека ќе положам, ќе видиш.
Многу учам, како што секогаш ми велиш.
И јас. Но зошто не дојдеш? Старите влегуваат во куќата.
Кој се јави? -Тони.
Вака... Чекајте под мојот стан.
а штом моите старци и баба ми заминат, ќе свирнам. Може? -Да.
Ако братот му на "Вирутин" не побрза...
Ама ајде. Колку е часот? -18:10. -Не зафркавај. -Да.
Ене го, иде.
Што има, момци? Имате пари? -Да.
Добро. Сега влезете со мене, одберете филм и чекајте ме надвор. Може? -Да.
Пакито, не туркај се.
Какви женски. -Ова е супер.
Многу се. -Деца, немам цел ден.
Кој ќе го одбереме? -Не знам. -Сите се добри.
Ќе го земеме овој.
Каков си. Вљубен е во црнка и сака да го гледаме овој.
Не. -Молчи, серко.
А овој? -Може.
Овој. -Не, подобар е тој зашто...
На брат ми му се слоши од овој. Добро?
Може да ти се слоши додека гледаш порно. -Да, ако е груб. -Не зафркавај.
Слушајте, да сум на ваше место,
за почеток би го одбрал овој...
Да видиме...
"Розова школка"...
Човеку... -Супер звучи, нели?
Да, да. -Овој. -Да, да. -Одиме, одиме...
Овој.
Одиме, одиме, одиме...
Одиме. -Брзо, човеку.
Брзо. Брзо. Влези, влези...
Твоите никако да заминат.
Што е? -Бидете тивки...
На баба не и е добро и остана да одмора во собата.
Што правиме? -Некој мора да остане во ходникот да чува стража. -Јас не.
Одберете еден од вас. -Како мислиш? А ти? -Куќата и видеото се мои.
Компанија, месо, боранија,
Стара Југославија, Нова Македонија.
Одиме. -Без врска. -Хозе, чувај стража. Вие двајца останете тука.
Добро чувај стража. И пази да не плаче. -Смири ја.
Дај ми го филмот. Запали го телевизорот, брзо.
Види го Пакито. -Не гледај ме.
Престанете да се смеете. Не можам да се сконцентрирам.
Не гледај ме.
Чувај стража. -Бестрага.
Излези.
Намерно се сече, ја дупи гумата, измислува паѓања... Не знам...
Така ми вели Луј Мари. -Сакаш да кажеш дека воопшто не паѓа?
Така некако. Некој го видел...
Како и да е, ми ги врати парите, а малиот не е веќе член на тимот.
Што ќе правиме сега? Како ќе му кажеме?
Душата ме боли, Хесус.
Ништо не ми паѓа на памет.
Во сабота е последната трка. Мора да смислиме нешто.
Отвори. -Што е тоа? -Само отвори.
Но...
Го заложив приборот за јадење на мама и ми го дадоа тоа.
Со твојот и мојот дел може да најмиме стан во Гренада. -Но, Кармен...
Жено... Многу си добра.
Врати им ги парите и земи го приборот за јадење. Ќе се снајдеме.
Сега мора да смислиме што ќе му кажеме на малиот.
Знаеше, нели?
Што? -Знаеше што прави син ти?
Мама е лоша...
Немој така. -Но вистина е.
Зошто ме чуваш како некој медицински брат?
Те чувам зашто си ми брат.
Сеедно. Мама е многу лоша и тоа е тоа.
Каде е, бестрага? Што прави?
Не знам.
Тони.
Што?
Запалете ме.
Не зборувај глупости. Ќе оздравиш, ќе видиш.
Како не, ќе оздравам.
Проклети да се и Бог и Дева Марија.
Вети ми. -Што да ти ветам?
Дека ќе ме запалите.
Кој ќе ме посетува на гробот? Мајка ти?
Ако умреш, јас. Но нема да умреш.
Запалете ме. Со пепелот прави што сакаш.
Но ти направи го тоа. Може?
Фрли ме во тоалет... Или во река.
Или ишмркај го.
Што било, само да не скапувам во проклета ниша.
Мама не не сака. Никогаш не не сакаше.
Само тато не сакаше.
Зошто замина?
Затоа, Тони. Затоа.
Кога ќе умрам, оди си од селово.
Послушај ме. Ти си паметно момче, Тони.
Оди си од оваа проклета куќа.
Оди кај чичо во Билбао или каде било.
Мама нека ја дупи кој сака.
Слобода за затворениците! Целосна амнестија!
Почнете да го решавате тестот.
Се извинувам.
Хозе Антонио, те молам, излези на кратко.
Но зошто? Не препишував.
Излези.
Што се случува?
Ќе дојде серкото? -Не знам.
Ене го.
Долго те чекаме. -Што се случи? Не можев да дојдам порано. Смирете се.
Што ќе ти е капа? Многу е топло. -Што те засега? Дај ми го тоа, глупав.
Аман, Пакито. Се полош си. -Што знаете вие?
Одиме внатре? -Ајде.
Пушти ме. -Трчај.
ФЕЛИКС, НЕМА ДА ТЕ ЗАБОРАВИМЕ
Кутриот Хозе. Каков ужас. -Да. Нормално. -Брат му го уби бомба...
Си одам дома.
Леле, моите старци. Сокријте ме. -Престани.
Сокриј го. Гледаш дека не сака да го видат.
Твоите не знаат за косата? -Не. Зошто? -Леле мајко...
Каков тапчо си, Пакито. -Цел ден ќе носиш капа?
Не знам. Ќе видам што ќе правам, оставете ме на мира. -Си одам. -И јас.
Мирта! Мирта!
Мирта, не оди си. Погледни ме.
Мирта, не оди, те молам. Што? Не те слушам.
Погледни ме.
Што си направил со косата? Бестрага мајката која те родила...
Да живее воената ЕТА...
Извинете. Мора да ја затворам салата.
Да одиме, Хозе Антонио, сине.
Каква глава, Пакито. Ужас.
Престанете да ме зафркавате.
Те истрижале до гола кожа.
Каква рана е тоа?
Татко ми... Апаратот му заглавува.
Ќе те пуштат вака? -Не знам.
Слушај, Хозе, како е да си омилен син во селото?
Не знам.
Можеби ќе крстат улица по брат ти. Или плоштад.
Навистина? Засекогаш? -Да. -Леле, замисли.
Слушај, а татко ти? Најде работа?
Да. Работи како домар во градското собрание. -Тоа е постојана работа?
Не знам. Веројатно.
Не заминуваш за празниците? -Не.
Ни јас. -Мене можеби ќе ме одвезат во поправен дом.
Ужас. Тоа е полошо од војска.
Не ме засега. Не знам што е полошо.
Се облекува.
Сигурен си во ова, Хесус? -Имаш подобра идеја? -Кажи му. -Што? -Да.
Ама ајде. Глупости. Си полудела? -Ако те види некој... Срамота.
Никој нема да ме види. Немој така. -Еве го.
И, Маркос? Што денеска? -Денеска што?
Договори тренинг со другарите или одиш сам?
Ќе се најдема кај работилницата на Гаиск.
И... Каде ќе тренирате денеска?
Не знам, тато. Тука некаде. -Тука некаде, да...
Ќе се најдеме во работилницата зашто му се расипа велосипедот на Чави,
а подоцна ќе одиме каде што одиме секогаш..
Ќе одам да мочам.
Ајде.
Што се случи? -Земи... -Како мислиш?
Размисли, не тука. Тоа мора да го направам на улица.
Барем така мислам. -Да, се разбира.
Што правите? -Ништо.
Ете, готово.
Шлемот.
Отидов. -И јас одам.
Мора да купам цигари.
Еј, ти. Маркос, ти го земаат велосипедот.
Ајде. Ти го крадат велосипедот, Маркос.
Еј, ти. Застани.
Да му се сневиди.
Добро си?
Фала. -Добро си? -Да, фала. Фала многу.
Туку... Агур. Здраво.
Фала. Навистина. -Чувај се. -Добро сум, навистина.
Што ќе им кажам на родителите? Ќе ме убијат.
Ти го украдоа, што ќе правиш.
Никој не видел ништо?
Еден пријател вели дека изгледал како циган.
Гадови.
Слушај, смеам да кажам дека сум ти го дал тебе?
Да, но што ако твоите старци им кажат на моите?
Да му се плукнам.
Каде го остави велосипедот? -Кај Пура.
Што? Што ако го види син и? Ти исто... -Нема да го види.
А ти, те молам, престани да се смееш.
Тато...
Добро е. Види, Кармен... Што било, било.
Во недела по трката, велосипедот ќе се појави. И тоа е тоа.
Во септември ќе видиме што ќе правиме. Имаме цело лето да смислиме.
Јас да отворам или ти? -Не. Ти, ти...
Леле, Маркос. Каде ти е велосипедот? -Го оставив кај Пакито.
Кај Пакито?
Ова не е нормално.
Тони, влези.
Здраво. -Здраво.
Дојдов да ти го дадам ова.
Што е тоа? -Не знам. Од Феликс е, но твоите старци не смеат да го видат.
На брат ми му е многу лошо. Ќе го одвезат во болница во Виторија.
Ќе ја поминам ноќта со него.
Туку... Одам. Ајде.
Проклетство... Еј...
Леле, ова е ужасно тешко.
Спушти го. -Бестрага. -Пакито го виде?
Не. Спие како топ. -Супер. -Ќе ми кажеш зошто е паниката околу велосипедот?
Локалот на другарка ти е празен?
Мислам да. -Прашај ја дали може да го оставам велосипедот таму.
Веднаш ќе ти раскажам се. Ти ветувам.
И те канам на појадок. -Може.
Ајде. Чао, фала. -Нема зошто.
Ајде, Маркос, одиме.
Сигурно не сакаш неколку слободни денови?
Не, Луј Мари.
Добро ќе ми дојде работа во фабриката.
Најлошо ми е кога сум дома.
Можеби во септември. Кога сето ова...
Не знам... Кога ќе го прифатиме ова, сакам да го однесеме некаде малиот
ако се согласуваш. -Сметај на тоа.
Како се држи тој?
Мислам дека не е... Дека не е свесен за се.
Ни тој ни јас.
Најважно е да бидеш добро. Да бидете добро...
Да. -Хесус...
Во сабота сакам да го видам Маркос во прв ред на трката.
Но Луј Мари...
Со сите трошоци за погребот... -Не, не. Заборави ги парите.
Маркос е во тимот и ни збор повеќе.
За велосипед не грижи се. Ќе му купам нов.
Фала.
Си го видел Маркос?
Не. Ни него ни татко му.
Добро. Со среќа. -Добро.
Покажи се. До крај.
Ајде.
СЕПТЕМВРИ
Пакито. -Кажи. -Знаеш дека фризерот го затворил салонот?
Да. Тато вели дека ќе отвори продавница за овошје или нешто слично.
Ужас.
Каде ќе се стрижеш сега на кацига? -Кретену. -Серко.
Утре на школо ќе ги објават резултатите од поправните испити.
Знам. Сигурно сум паднал на сите.
Ќе го видиш татко ми... -Јас паднав на сите.
Од каде знаеш?
Не бев на испитите. Не шегувај се.
Да му се сневиди. А во понеделник пак на школо.
Да свртиме една партија? -Може. Но го менуваме тимот.
Пакито со Маркос, а јас со тебе, Тони. -Зошто? -Зашто не те бива, Пакито.
Добро, но не шутирајте силно. имам нови очила.
Не биди серко. Ајде.
"Здраво, момче. Спреми се, нема веќе да си играш.
1, 2, 3, доста.
Нека почне вистинската трка.
Мора да ја исчистиш бојата на твоите прозорци.
Гледаш јасно сега?
Добре дојде, сине, во реалноста.
Измиј раце.
Влези, сине, влези без тропање.
И никогаш не предавај се.
Никогаш не предавај се.
Светот се врти, а кога ќе падне, ќе те гризне за опашот.
Зошто мораше да пораснеш? Проклет да е тој ден.
Мора да победиш и далеку да чекориш, мора да одушевиш.
Нема да ти се верува.
Мора да си подобар од другите.
Сам си.
Мил мој сине, момче мое.
Број наназад. 4, 3, 2, 1, доста.
Светот се врти, а кога ќе падне, ќе те гризне за опашот.
Зошто мораше да пораснеш? Проклет да е тој ден.
Добре дојде во клубот на победници.
Ќе ни се вратиш.
Ти си вреден, момче.
Светот се врти, а кога ќе падне, ќе те гризне за опашот.
Зошто мораше да пораснеш? Проклет да е тој ден.
Светот се врти, а кога ќе падне, ќе те гризне за опашот.
Зошто мораше да пораснеш? Проклет да е тој ден."
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС