Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Byliśmy w 100% skupieni na zdobyciu złota.
ROK 2020 MIAŁ BYĆ ROKIEM SPORTU
Nasz zespół cztery lata na to pracował.
Byliśmy w formie życia.
Wszedłem w dobry rytm, robiłem, co kocham.
Chcieliśmy zdobyć medal.
Z DNIA NA DZIEŃ NA ŚWIECIE ZAPANOWAŁ LOCKDOWN.
To był wielki szok.
Nie wiedzieliśmy, co nas czeka.
W KALENDARZU SPORTOWYM ZAPANOWAŁ CHAOS
Wszyscy brali płotki, piłki, hantle
wszystko inne i próbowali trenować w domu.
Nagle trzeba było wrócić do Argentyny i rozpocząć lockdown.
TYSIĄCE SPORTOWCÓW RYZYKOWAŁO UTRATĄ WSZYSTKIEGO, NA CO PRACOWALI
Ta chwila zmieniła życie wszystkich.
Nie można planować rok naprzód.
Nagle poczułem się bezużyteczny.
Wszyscy sądzili, że po 15 dniach się skończy.
OTO ICH HISTORIA
Czeka nas daleka droga.
LOUGHBOROUGH, ANGLIA
WIELKA BRYTANIA, SIEDMIOBÓJ
COVID zmienił wszystko, kalendarz został wymazany,
wszystkie zawody wstrzymano.
To było przerażające,
ale dało mi czas, którego wcześniej nie miałam.
Dodatkowy rok, by być u szczytu formy.
Muszę teraz bardzo uważać, niczego nie przyspieszać.
W 2019 roku zerwałam ścięgno.
Nie mogę podnieść tak wysoko nogi.
Lekarze mnie poskładali, włożyli mnóstwo żelastwa,
w kolanie mam śruby.
Przez sześć tygodni nie mogłam chodzić, sześć miesięcy biegać.
Cały 2019 rok był z głowy, dwa lata nie startowałam.
To dla mnie znaczący rok.
DZIŚ PIERWSZY TRENING BIEGOWY OD TRZECH MIESIĘCY
Pomyśl, jak zaczniesz bieg.
Pomyśl o postawie po starcie.
Wszystko ma być z przodu, OK?
Niamh, kiedy uważasz.
Nie mogłam normalnie biegać.
Bardzo dużo czasu spędziłaś na rowerze i orbitreku.
Gdy będziesz gotowa.
Sport uprawiam od ósmego roku życia.
Zaczęłam od joggingu, potem 800 metrów i siedmiobój.
Siedmiobój to sport totalny,
trzeba być szybkim, biegać długie dystanse,
rzucać, skakać, robić wszystko.
Mistrzyni świata juniorów w siedmioboju halowym.
Brązowa medalistka Wspólnoty Narodów.
Moim ostatecznym celem jest
być najlepszą na świecie.
To cel każdego sportowca.
Mogę biegać cały dzień, ale niedobrze technicznie.
Na ostatnim okrążeniu trudno mi było biec poprawnie.
Próbuj, biodra do przodu.
Ciągle tak biegam.
Trochę...
Nie martw się tym.
Masz mnóstwo czasu na poprawę.
Ostatnio brałam udział w zawodach w 2018 roku,
byłam stosunkowo młoda
we wszystkim, co robiłam,
teraz czuję, że lepiej wiem, co robię.
Muszę to zrobić.
W zeszłym roku zrobiłaś postępy.
- To trudne. - Szczęście w nieszczęściu.
Ogromne szczęście.
Większość świata jest w lockdownie,
dla wielu z nas to szok.
Wszystko przerwane,
a co dalej?
Zawodowi sportowcy na całym świecie muszą przystosować
plany treningowe na najbardziej nietypowe sposoby.
Gwiazdy sportu, jak większość z nas, adaptują się
do innego życia.
Gdy stało się to prawdą,
dowiedziałem się z Twittera.
Szalone!
Było ciężko.
Jestem cały czas w domu.
W sumie nie jest źle.
Trudno określić, co robić, co dalej.
To twoja praca, życie, z tego żyjesz.
Trenuję tu, na podwórku.
Witamy na sesji treningowej, edycja podwórkowa.
W takim czasie człowiek dużo się uczy o sobie
i o swoich możliwościach.
Nie siadaj, wstawaj. Cały czas do przodu.
Jestem teraz
na jedynym treningu na torze, rozgrzewam się.
Jestem tu sam.
Kocham to. To jest jak medytacja.
WYMAGANE JEST ZAKRYWANIE UST I NOSA
Chwila wybuchu pandemii zmieniła życie.
SZERMIERKA
Cała normalność się skończyła.
Żadnej siłowni, szermierki, trenerów, to przerażające.
Niemożność kontrolowania tego, co zwykle.
Muszę głęboko odetchnąć...
Wszyscy mają tak samo.
Każdy próbuje to ogarnąć.
Jak nakładam maskę, czuję się jak superbohater.
To najlepsze uczucie.
Nawet w najgorszy dzień, gdy zakładam maskę,
staje się on najlepszy.
Po to budzę się rano,
gdy tego nie ma, jest ciężko.
Mam dwa mistrzostwa świata,
jestem pierwszym Amerykaninem,
z tytułem mistrza świata wywalczonym indywidualnie.
Robienie tego, co kocham to najlepsze uczucie.
Odnosi sukcesy w modelingu.
Dziękuję.
Zostałem pierwszym mistrzem świata w historii USA
i życie się zmieniło.
Ależ pięknie!
Pierwszy mistrz świata florecistów ze Stanów Zjednoczonych.
Nie mogę się doczekać, mam niewykorzystany potencjał
i widzę siebie na podium.
Co dziś robisz? Ładna pogoda, co robisz?
Na pewno coś robisz.
Siedzę sama, pracuję nad portfolio.
Jakie masz plany?
Nie wiem.
Hej, co robisz?
Spaceruję z psem.
Potem muszę skończyć montaż dla Rihanny.
Jest w dolinie, on jest tam, a ja tu.
Nie mogę usiedzieć, powinienem się wyluzować,
ale nie potrafię.
Chcę uprawiać szermierkę, dopiero zaczynam
i odkrywam potencjał.
Czuję się gotów na szermierkę,
właśnie to chcę robić.
Startować w zawodach, to kocham.
Wiadomo, że się nie da.
Szaleństwo, nikt nic nie wie.
Można myśleć pozytywnie albo oszaleć.
Co za widok.
Spokojnie tu.
Spróbuję zadzwonić do trenera.
Może już wstał.
Odbierz, Jayu.
Człowiek się martwi tym, jak wiele go omija, gdy nie może tego mieć.
To dziwne. Mam czas, nie mam grafiku.
Nie wiem, kiedy kolejne zawody.
Niepewność przeraża.
Odwoływane są zawody sportowe,
już nawet nie przekładane.
Kryzys się pogłębia,
są obawy o bezpieczeństwo na stadionach.
Nikt nie wie, jak długo to potrwa,
zanim obiekty sportowe znów powitają widzów.
Odprowadzę cię do stadionu.
Nie ma aut.
Nic się nie dzieje.
Zawody w Malezji odwołane, w Singapurze też.
Dziwne, mylące, denerwujące.
To szaleństwo.
Bądź silna.
Wiele osób nie wie,
jak się poruszać, co robić, gdy panuje taka niepewność.
Wiele zostało odwołane i przesunięte przez COVID
i nie można myśleć o tym co dzień,
gdybać, spekulować, trzeba żyć teraźniejszością
i skupiać się na swoich celach.
Świat jest teraz w złej sytuacji.
Ogłoszono stan nadzwyczajny,
nie mogę trenować poza moim obszarem, co jest smutne.
Można oddalić się tylko na osiem kilometrów od domu,
ale na szczęście blisko są niesamowite miejsca.
SAND, NORWEGIA
Myślałem, że jesteśmy małżeństwem.
Mamy niezwykłą więź.
Gdy gramy w siatkówkę, małżeństwo jest nam narzucane.
NORWEGIA, DRUŻYNA BEACHVOLLEY VIKINGS
Tak dużo podróżujemy, że więcej czasu spędzamy ze sobą
niż kiedykolwiek spędzimy ze swoimi dziewczynami.
Tak to już jest.
- Masz takie wrażenie? - Tak.
Chłopaki, zaczynamy.
Ma być wysoka temperatura,
ale ze skupieniem, rozumiecie?
NOWE RESTRYKCJE W NORWEGII OZNACZAJĄ, ŻE DRUŻYNA
MOŻE TRENOWAĆ RAZEM PIERWSZY RAZ OD KWARTAŁU
Christian to najlepszy kumpel i partner.
Zachowuje zimną krew i skupienie, a ja mam więcej siły.
Chemia między nami jest wyjątkowa.
Druga piłka, Andersie.
Jak byłem w trzeciej klasie, on był w pierwszej.
Trudno sobie wyobrazić, że gram z tym samym gościem,
bo był chudziutkim chłopaczkiem.
Lubił siatkówkę, to na pewno.
Nie myślałem, że będzie tak dobry, jak jest dziś.
Norwegia osiąga spektakularne zwycięstwo.
Anders Bernstein Mol, zapewne najlepszy
atakujący w historii.
Christian Soren, najlepszy obrońca.
Misja wykonana, są numerem jeden na świecie.
Wygraliśmy!
Chcemy więcej.
Czy ktoś powstrzyma Norwegię?
Byliśmy u szczytu formy.
Wygraliśmy w sezonie 2018 i 2019.
STRANDVIK, NORWEGIA
Wróciłem do domu i tutaj mieszkam
od wybuchu pandemii, a przecież zwykle podróżujemy
i żyjemy na walizkach.
Obecnie spędzam o wiele więcej czasu w tym pokoju,
niż bym sobie życzył.
Trudno jest być zmuszonym do zwolnienia tempa.
Nie umiem się tym cieszyć, bo czuję, że marnuję czas.
Musimy dotrzeć na szczyt.
Tam?
Byliśmy gotowi do gry, walczyć o medale.
Byliśmy bardzo pewni siebie, mieliśmy dobrą passę.
Planujemy wejść na
- szczyt z deskami i... - ścigać się.
Bardzo cieszyliśmy się, że uda się w 2020, ale czas na reset.
Siedzenie i nic nierobienie jest nudne,
zawsze więc staramy się coś robić.
Lubimy współzawodnictwo, wygrywanie jest ważne.
Jaki jest sens, jeśli nie ma zawodów?
Byliśmy w 100% skupieni we wszystkich szczegółach
i nagle przedłużyło się o rok.
To trudne, ale...
wciąż walczę.
Nie ma mowy o rezygnacji.
Jako zespół zaczęliśmy myśleć,
że od teraz musimy dawać z siebie wszystko
do samego końca.
Legendarny duet Santiago Langeand Cecilia Saroli,
obecni złoci medaliści.
Pływamy razem, to najlepsza rzecz na świecie.
Argentyńczycy pozwolą dużo zarobić.
Santi steruje,
ja przyspieszam.
Koordynacja między nami jest bardzo ważna.
Bez Ceci nie byłoby 2016 roku.
Świetnie to wiem.
PO PÓŁ ROKU BEZ ZAWODÓW PODJĘTO W OSTATNIEJ CHWILI DECYZJĘ,
ŻE MISTRZOSTWA EUROPY W ŻEGLARSTWIE ODBĘDĄ SIĘ
Jest tu bardzo dziwnie, wszyscy wiemy, że na tym jeziorze
wszystko może się stać.
Musimy być przygotowani na wszystko.
Liczę, że wyścig się odbędzie.
Od początku pandemii trenujemy sami.
Świetnie znowu móc się ścigać.
OSTATNI DZIEŃ MISTRZOSTW
SANTI I CECI PROWADZĄ DWOMA PUNKTAMI
Wyścigi to coś wyjątkowego. Trzeba po prostu tańczyć.
W wyścigu katamaranów Nacra prowadzi Argentyna.
Zaczyna się robić tłoczno.
Brak Szwajcarów.
Argentyna zaraz się wywróci.
Uda im się? Jednak się udało!
Brakowało nam prędkości, nie jestem zadowolony.
Zawsze chce się żeglować na swoim poziomie,
a jak się nie da, to okropne, ale to część gry.
Problemy.
Zwycięzcą wyścigu 2020 roku
są Włochy 26.
Idziemy.
Muszę dużo popracować nad zmęczeniem.
Może nieświadomie daliśmy gorszy występ
pod koniec regat.
Popełniłem niepotrzebne błędy,
może to ze zmęczenia.
Mamy tylko jeszcze jeden rok,
by się przygotować i spróbować wybrać najlepszą opcję
z tych nielicznych, jakie dał nam COVID.
Czeka nas wiele pracy,
czas się do niej zabrać.
Dodatkowy rok jest ważny.
To jak przebiegnięcie maratonu
i pod sam koniec dowiedzenie się,
że trzeba jeszcze pokonać 20 kilometrów.
Rozmawiam z moją panią.
Czasem nie śpi, oglądając moje wyścigi.
Nie widziałyśmy się od trzech miesięcy
i musimy czekać jeszcze dwa tygodnie.
Nie tylko ja za nią tęsknię, pies też.
To nasz pies Cesar.
Oboje tęsknimy.
- Hej, piesku! - Hej, piesku!
Zwykle często bywam w domu, ale przez COVID
nie ma takiej możliwości, poczekasz więc na mnie?
Pewnie, kochana.
Bo ją kocham.
Wiesz, na co czekam?
Na pierścionek.
Muszę już iść.
Musimy się pakować.
Rok ten okazuje się być wyjątkowy
i miliony ludzi pracuje zdalnie.
Chodź, mały.
Niektórzy spędzają ze sobą więcej czasu niż kiedykolwiek,
a jaki wpływ na elitarnych sportowców
ma zmiana w trybie pracy?
Znów jeżdżę na rowerze!
- Jak trening dziś? - Wygrałam.
Wygrałaś? Nie pytam o mecz, ale o trening.
Ajla też jest tenisistką, więc czasem to pomaga,
zwłaszcza, gdy nagle razem mieszkamy.
Bardzo dużo sobie pomagamy, bardzo ważne jest bycie razem.
Gdy ona jest w pobliżu,
łatwiej mi się zmotywować.
Mój tyłek.
Posiadanie pozytywnego wsparcia,
kogoś, kto w nas wierzy,
wierzy, że możemy być lepsi, jest bardzo ważne.
Tak właśnie, to rodzina.
- Moja mama. - Hej!
- Co tam? - A tam co?
Dziś będzie dobry dzień, już to czuję.
Kocham rodziców, są też moimi trenerami,
to dobry sposób na nieprzerywanie treningu.
Nie spodziewałem się,
że znów będę mieszkać z rodzicami.
Jakbym wrócił do liceum.
Rodzina pomaga mi skakać wyżej, być szybszą
i silniejszą.
Sądzę, że dzięki temu mamy lepsze wyniki.
Przygotuję się do treningu.
Jakiś czas nie ćwiczyłem szermierki, to świetne uczucie,
uśmiech jest bezcenny.
Wejście na salę jest najlepsze.
Spakuję się, poszukam butów. O kurczę.
Lepiej żeby tu były.
Mam maskę, żeby tylko były buty.
Sprzęt do szermierki.
Tak!
Dziś na niebiesko, super.
Na szczęście mam dużo floretów.
Kolej na wybranie, którymi dziś zniszczę przeciwników.
Zwykle trenuję sześć razy tygodniowo,
dziwne więc było być poza reżimem treningowym.
Nie lubię tego.
Ludzie, którzy mnie znają, wiedzą,
że mam ADHD i mój umysł jest w ciągłej gonitwie.
Mając ADHD myśli się w inny sposób.
Lecz gdyby nie ADHD, nie byłbym tym, kim jestem.
Dobra.
Co tam, bracie? Miles, miło mi.
Co tam? Dobrze cię widzieć.
Jak tam, wszystko gra?
Czas zaczynać.
ADHD przejmuje całe życie.
Szermierka je zmieniła.
Były to zajęcia pozalekcyjne, by pomóc dzieciakom,
które potrzebowały więcej czasu. Pokochałem to.
Wiedziałem, że to jest to.
Nic innego nie chcę w życiu robić.
Dobrze. Mam nad czym pracować. Jestem bardzo zadowolony.
Na razie.
Trochę się dziś stresowałem, nie było floretu,
ale serce wciąż bije, czuję się świetnie,
więc pierwszy dzień bardzo udany.
A masz!
Co za dzień!
Od dziś wiele krajów otwiera granice.
Niektóre luzują obostrzenia
po miesiącach lockdownu.
Dla wielu sportowców to wyczekany powrót
do regularnych treningów.
Wreszcie w drodze do La Palmy
na pierwszy obóz treningowy roku.
Jestem na lotnisku w drodze do Sydney
na testy, powinno być ciekawie,
wreszcie na wodzie.
To było parę ciekawych miesięcy.
Spędziłam dużo czasu z rodziną,
ale też bardzo się cieszę
na powrót na kort.
W drogę.
Piękny stadion, prawda?
Treningi tu będą super.
Wróciłem.
Ominęło mnie wiele treningów.
Czas wracać do roboty.
Dobrze, mocniej.
Bardzo dobrze, Marie.
OXFORD, ANGLIA
NIAMH MUSI MIEĆ POZWOLENIE OD FIZJOTERAPEUTY
PRZED WYRUSZENIEM NA OBÓZ TRENINGOWY W DUBAJU
- Czujesz to napięcie? - Tak.
- Dobra, jakie uczucie? - OK.
Czujesz trochę?
Wyczujemy ten staw.
Wszystko OK?
Przepraszam.
Uodporniłam się na ten ból.
- To dobrze. - Już nie boli.
Jestem umiarkowanie optymistyczny, bez zobowiązań.
Jej ciało jest w znacznie
lepszym stanie, ale jeszcze dużo pracy.
W ciągu kolejnych tygodni zintensyfikuje trening
i musi osiągnąć wyższy poziom.
Jak już się tam znajdzie, szansa kontuzji
gwałtownie zmaleje, chyba że jest durna.
Jeśli chodzi o Dubaj, treningi są mocniejsze,
kluczowy jest najwyższy poziom,
nie stać nas na regres.
Torby w odprawie,
mocno przekraczają wagę, żeby tylko poleciały.
Lot jest prawie pusty.
No, strasznie pusto.
Miłość i pokój.
Wylądowaliśmy w Dubaju.
DUBAJ, ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE
Dubaj jest super, to szaleństwo,
widoki są oszałamiające.
Siedzę z tyłu.
Mamy treningi w ośrodku sportowym NAS,
który wynajął związek.
Świetnie być w ciepłym klimacie, mięśnie są cieplejsze,
regeneracja jest szybsza, to dobre dla treningu.
Boli?
Jak najbardziej.
Nie mogę biegać.
Nic nie mogę przez nadwyrężenie ścięgna udowego.
To frustrujące, bo cały czas łapię kontuzje.
Podczas biegu przez płotki trochę czułam ścięgno,
małe naciągnięcie, i pomyślałam, że to dziwne uczucie,
ale nie przestawałam i nic nie powiedziałam Davidowi.
Po prześwietleniu wyszło, że rozerwanie ma 15 centymetrów.
To bardzo dużo, prawie całe ścięgno udowe.
Nie zatrzymałam się, jak tylko to poczułam i jestem zła,
bo to mogły być trzy dni.
To dlatego, że desperacko chcę
zaliczyć trzy tygodnie treningu.
STRANDVIK, NORWEGIA
Więcej masła, czy już?
Dzięki, już.
Jakie ciasto.
Ładnie wyrobione.
Bułeczki cynamonowe.
Pieczenie mamy we krwi po obu stronach rodziny,
wstydem byłoby, gdyby się nie udało.
Jak tylko korona wszystko popsuła,
wrócili do domu.
Było nas tu siedmioro.
Czterech chłopaków powyżej 190 centymetrów.
Budżet na jedzenie poszybował.
Łatwiej być trenerem niż ojcem.
Trenerem jest się zawsze, więc znalezienie czasu
na bycie ojcem na początku nie jest łatwe.
Ustawienie priorytetów.
Mama będzie naszą mamą.
Zapewni kobiece wartości.
To ważne.
Mówisz, że jestem złym tatą, ale dobrym trenerem...
ale trenowanie dzieci jest trudne,
bo jeśli własne dzieci nie osiągają wyników,
trzeba...
Nie cieszę się
na wykopanie ich z drużyny.
SAND, NORWEGIA
Mam problem z biodrem.
Mam mikropęknięcia w obu nogach.
To kontuzja przez zbyt intensywne użycie i może się z czasem pogorszyć.
Kości zjadają same siebie
i lekarze nie wiedzą, co robić,
bo nigdy wcześniej czegoś takiego
nie widzieli.
To nie to samo leżeć tu z piłką lekarską.
Jezu Chryste.
Jak to możliwe?
Nie dam rady.
Nie jestem już w grupie, nie jest to fajne.
Przyszłość jest niewiadomą.
W najgorszym razie
się nie zakwalifikujemy.
To byłoby smutne,
to nasz cel od dziecka.
Trudno grać w deblu, bo jest się bardzo zależnym
od drugiej osoby.
To najgorszy koszmar.
PIERWSZY RAZ OD WYBUCHU PANDEMII ROZEGRANO TURNIEJ SIATKÓWKI
W HORIZON W DOHA W KATARZE
Spróbujmy przybyć wieczorem 17.
Myślisz, że dasz radę?
Trochę mogę pograć.
Może uda się znaleźć
kogoś innego na Doha.
To nie będzie problem,
ale sam zdecyduj.
Fajnie byłoby grać, ale...
Ty decydujesz.
Svein i Christian.
Sveinie, masz miejsce w zespole grającym w Doha,
nie emanuj niską samooceną,
musisz okazywać pewność siebie.
Grajcie jak zespół i uzupełniajcie się.
Zdecydowaliśmy, że Anders nie zagra w turnieju.
Chcemy,
żeby był w 100% sprawny i bez kontuzji,
a na jego miejsce wchodzi Svein.
Christian zagra w turnieju bez Andersa.
Czułem zawód.
Trudno mi siedzieć i oglądać grę,
szaleję.
Nie będzie tak samo bez Andersa na korcie.
Zrobimy ze Sveinem, co w naszej mocy,
ale nie uda się grać na tym samym poziomie, smutne to.
Musimy zrobić, co się da.
Dobra.
- Do zobaczenia za tydzień. - Cześć.
Pa.
Otwiera się coraz więcej możliwości przemieszczania się,
ludzie powoli rozumieją, że podróże
są inne niż kiedyś.
Długie okresy kwarantanny
i regularne testy na COVID to nowa norma.
Trening był bardzo dziwny.
Patrz. Pościel zarażonych.
Zagrożenie biologiczne.
Jestem po teście na przeciwciała.
Przez co najmniej dwa dni mam zostać w pokoju,
póki nie będzie wyników.
Tak będzie wszystko wyglądać przez jakiś czas.
Przystosowuję się do nowej normy.
Nie mamy innego wyjścia.
Rakiety w koszu.
Nadal kwarantanna. Nie wypuszczają nas.
Są przypadki choroby.
Widok na Melbourne.
Nie widziałem Ajli.
Jest kilka pięter niżej.
Nie mogę się z nią zobaczyć,
bo według zasad zakazany jest kontakt między sportowcami.
BARCELONA, HISZPANIA
Nie możemy wrócić do kraju.
Gdyby nie pandemia,
poleciałabym do Argentyny, ale teraz się nie da.
Musimy przejść tu kwarantannę, kolejną w Europie,
co oznacza 30 dni bez żeglowania.
Nie możemy przestać żeglować na miesiąc.
Ceci, widziałaś pokrowce grota i foka?
Tak, mam pokrowiec grota.
Właśnie widziałam,
na szczęście sprawdziłam.
Pakowanie tu to zawsze problem,
bo Santi wiecznie się spóźnia.
Typowa Ceci, przynosi coś,
co ja ładuję, a ona nigdy nic nie składa.
Zawsze to, co ma być na początku, jest na końcu.
Typowa Ceci.
Jak się pracuje z kimś, kto jest bardzo niespokojny
i chce ładować, zanim wszystko jest gotowe...
Nie, to nieprawda.
Proszę, żeby przynieść wszystko do ładowania.
Wszystko jest gotowe, ja kończę ładowanie,
a oni przynoszą trzy torby i rower.
Na przykład.
Za każdym razem to samo, bez wyjątku.
Z tymi dzieciakami nie da się pracować!
Nie jest to dla nas łatwy czas,
związek, komunikacja, wszystko jest trudne.
Tak, jest ciężko.
DOM SANTIEGO W KALIFORNII
Weźmy też pod uwagę transport.
Może wyjechać w nocy 29.
Nie, musi to zrobić po odebraniu tego.
Damy radę w pół dnia,
kontener jedzie w poniedziałek rano?
Czekamy na kontener z Japonii,
kolejny trening mamy na Sycylii,
a kontener został zatrzymany na cle.
To wszystko przez COVID, cały ten sprzęt
bez powodu był w Japonii przez cztery miesiące.
Stawienie czoła
temu problemowi sprawi, że będziemy silniejsi,
powrócimy w lepszej formie
niż przed COVID-em.
Już to od ciebie słyszałem, ale się nie zgadzam.
Zgadzam się z Ceci, że jesteśmy coraz lepsi...
Mam na myśli nas jako zespół.
Na 100% jesteśmy coraz lepsi, ale byłem bardzo pewny
naszego planu, że wolałbym, żeby wszystko szło na czas.
Od wielu miesięcy
nie byłam w domu, mam nieco czasu na przemyślenia
i zdałam sobie sprawę, że brakuje mi domu i ludzi.
Porozmawiajmy.
Bywają takie dni, gdy czuję,
że potrzebuję rodziny.
Teraz tu rozmawiamy
przez ten dodatkowy rok,
gdyby nie ten rok,
Miki i moje piękne plany osobiste by się ułożyły.
Nagle zniknęłam na pół roku,
więc jest trochę trudno.
Świetnie nam idzie,
próbujemy zaakceptować rzeczywistość
i robimy, co się da,
żeby było dobrze.
Oczywiście zawsze będę sportsmenką, kocham sport.
Bardzo bym chciała nadal to robić,
ale chcemy też zostać matkami,
a nasz sport zajmuje dużo czasu.
Zawsze próbuję myśleć, że powinnam znaleźć sposób,
by to robić, ale też być mamą i mieć rodzinę.
Nie wiem, czy znajdę ten sposób.
Czasem myślę, że jak to się skończy,
otworzę kawiarnię, co dzień będę spać we własnym domu.
Reszta się nie liczy.
Będę robić cokolwiek, ale co dzień chcę być z rodziną.
Potem myślę sobie, że głupia jestem, że tak myślę.
Myśl o kolejnym roku mocno wytężonej pracy
jest niewiarygodnie trudna.
Niemożność bycia częściej z synami.
Nie chcę, żeby rodzina była rozdzielona,
chciałbym robić więcej rzeczy razem,
ale jeśli chcemy spełnić marzenie, to właśnie musimy teraz robić.
Jeśli chce się zdobywać medale, trzeba za to zapłacić.
SAND, NORWEGIA
PODĄŻAJ ZA MARZENIAMI
ANDERS PRZECHODZI REHABILITACJĘ W DOMU,
A CHRISTIAN I SVEIN WALCZĄ W DOHA
Oglądanie Christiana i Sveina na turnieju
było oczywiście frustrujące
i rozczarowujące, naprawdę liczyłem,
że już będzie po kontuzji, ale tak nie jest.
Kontuzje, to gówniana sprawa, nie chcesz ich mieć.
Zwłaszcza takiej, jak moja,
kiedy nie widać końca.
To bardzo frustrujące.
COVID-19 wciąż wpływa na sport na niespodziewane sposoby.
Lekarze obserwują więcej kontuzji.
Bardzo wielu sportowców po odwołaniu imprez wiosennych
straciło formę, inni natomiast ćwiczyli zbyt dużo.
Pandemia z pewnością gra tu rolę.
Mamo, mam kontuzję łydki.
Nie wierzę, że to się dzieje.
Dzień drugi regeneracji,
mały spacer i kupiłam sobie słonecznik.
Masz problem z brzuchem.
- Tak. - Z tego miejsca wygląda dobrze.
Miałem kontuzję ścięgna Achillesa, było poważnie.
Ten dodatkowy rok nie jest łatwy.
Trzeba zawsze pamiętać o celu.
Kłębi się wiele emocji, ale nie mogą mnie powstrzymać,
odstraszyć, nie mogę sobie na to pozwolić.
DUBAJ, ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE
Żeby być świetnym sportowcem, potrzeba wiele siły umysłu.
Cały czas jest się rozdartym pomiędzy hajem zawodów
a ogromnym dołem kontuzji.
Nie da się zrozumieć tego trudu,
póki się przez to nie przejdzie.
Sport bywa bardzo okrutny.
Dziesięć sekund.
Muszę zrobić to milion razy. Ale to duże.
Gdyby nie to, mięśnie by szybko zniknęły.
To zdecydowanie komplikacja,
ale nie będę się cofać.
Co prawda niekoniecznie też idę do przodu.
W tej chwili jesteśmy nieco ograniczeni
i mimo że możemy rzucać,
ogranicza nas bieganie.
Jeśli chodzi o początek sezonu letniego,
trzeba będzie przesunąć to pięć lub sześć tygodni.
OK, fizjoterapia.
Musimy zapanować nad Niamh.
W dobry sposób, nie w zły.
Jest uosobieniem tego, czego chce, jest chętna na sesje,
bardzo chce je robić i wkłada w nie wysiłek.
Chodzi o delikatną równowagę,
to właśnie czyni mistrzynię.
Nabierz prędkości, końcowy odcinek.
Rezygnacja nie wchodzi w grę.
Jak jest forma danego dnia, super.
- Jak długo? - Jeszcze 15.
Jeśli jest kontuzja, gra skończona.
VANCOUVER, KANADA
Przyleciałem do Kanady,
bo Ameryka to nie najlepsze miejsce,
kluby pozamykane, siłownie od jakiegoś czasu też.
Pomyślałem więc, że tu potrenuję i odzyskam skupienie.
Gotowość umysłowa i fizyczna
jest najważniejsza
i gdy przychodzi czas, jesteśmy gotowi.
KLUB SZERMIERSKI
Dziś mija rok odkąd oni wszyscy wybierali się na Puchar Świata,
gdy tydzień przed imprezą przyszło pismo,
trzeba odwołać podróż, wszyscy na kwarantannie
i cały świat się zamyka.
Sportowcy kochają rutynę, nienawidzą komplikacji,
ale jak człowiek nie radzi sobie tu, daleko nie zajdzie.
Miles zawsze daje z siebie 110%.
Wystarczy na niego spojrzeć.
Wszystko, co Miles robi, to koszmar trenera dla dzieciaków.
Dzieci go podziwiają.
Jest idolem,
robi wszystko, za co krzyczy się na dzieci.
Ma taką samą mocna i słabą stronę.
To jego pasja, a jak się jest za bardzo szalonym,
to czasem nie wypala.
To jednak dzięki temu jest, kim jest.
Gdy wie, kiedy jest dobra pora, by to włączyć,
czyli za każdym razem, jest nie do powstrzymania.
Świetnie się czuję, dużo go atakowałem,
dałem parę wskazówek.
Dobrze poćwiczyć dzieciaki, kocham to.
Widać to po jego stosunku do dzieci, Rozgrywa pojedynek,
pracuje nad tym, nad czym musi popracować
i od razu daje dzieciakom wskazówki.
To świadectwo Milesa, odwdzięcza się naszej społeczności.
Jak miałem jakieś dziewięć lat, byłem małym chuliganem,
wywalanym z każdej szkoły.
Byłem upierdliwy.
Byłem pizdą w szkole, nie chciałem się uczyć.
Dlatego dzięki szermierce zyskałem skupienie.
Gdyby nie problemy,
nigdy nie odnalazłbym tego sportu.
Jeśli dzieciak chce zdjęcie,
pogadać ze mną o szermierce, zawsze się staram
być wzorem, bo sam dorastając nie miałem nikogo.
Nie pamiętam taty zbyt dobrze, jak był z nami,
miałem cztery lata.
Mama pracowała w czterech miejscach, był to dla niej stres,
ale nigdy tego nie okazała.
Od 15 lat nie rozmawiam z tatą,
ale to świetnie, bo dobrze wiem,
jakim tatą sam nie będę, więc nic nie dzieje się bez powodu.
Gdyby ojciec był obecny, nie byłbym tak ambitny,
błogosławieństwo i przekleństwo, dwie strony medalu.
Widzę przed sobą plan, ma idealne życie,
nie ma o co walczyć.
Ja mam wszystkim coś do udowodnienia.
Że mam o wiele więcej paliwa niż oni.
Dobrze, wzdłuż, dobrze.
W drugim kierunku, zachowaj równowagę.
PO 12 MIESIĄCACH CZEKANIA OGŁOSZONO,
ŻE GRAND PRIX W SZERMIERCE ODBĘDZIE SIĘ W MARCU 2021
MILES MA SZANSĘ NA KWALIFIKACJE
Najbliższe zawody w Katarze są pierwsze
od początku pandemii.
Dobrze. Powrót. Dobrze.
To dla mnie wielkie koło ratunkowe,
chcę wziąć udział w zawodach i robić, co kocham.
Długo czekaliśmy i będzie dziwnie,
większość nie trenowała dużo
i nie było zawodów.
Okaże się, kto jest gotów,
kto nie, będzie ciekawie.
Odbijaj... Pierś prosto. Odbicie.
Moim celem jest
oczywiście sprawdzenie się.
Trenuję i pracuję i liczę, że to, co zrobię
zaskoczy innych.
Ostatecznie chcę upragnionego wyniku.
Chcę wszystkich rozwalić.
Nie tylko wygrać, ale rozwalić.
SHEFFIELD, ANGLIA
Zaczęłam trenować w Sheffield.
Zmieniłam ustawienie,
fizjoterapeutów, wszystko.
W Dubaju, gdy zerwałam ścięgno,
miałam chwilę
na refleksje i pomyślałam,
że sprawy nie do końca są OK.
Niezwykle trudno jest wstać, gdy cały czas się upada,
ale każdego dnia próbujemy iść do przodu.
Muszę teraz bardzo ciężko trenować.
Niedobrze mi.
Bardzo dawno się tak nie czułam,
od wieków nie biegłam tak szybko i tak daleko.
Czuję się trochę...
Zapomniałam, jak to boli.
Nie ma w tym przepychu, ale dosłownie krew, pot i łzy.
Trzeba mieć punkty skupienia w żmudnych czynnościach codziennych,
inaczej nic się nie zrobi.
Nie ma emocji, trzeba być jak robot,
a ja jestem w tym niezła.
TENERYFA, WYSPY KANARYJSKIE
Musimy zjeść śniadanie.
On jest pijany?
ANDERS I CHRISTIAN SĄ NA OBOZIE TRENINGOWYM,
ŻEBY OCENIĆ FORMĘ ANDERSA.
WKRÓTCE RAZEM WEZMĄ UDZIAŁ W ZAWODACH
Po twoim powrocie po kontuzji
musimy trochę pograć, znaleźć znów wspólny rytm,
rozegrać parę meczy
i zobaczyć, jak twoje nogi.
Muszę się zebrać do kupy.
Ten obóz to przygotowanie do turniejów w Meksyku.
Trenujemy z dwoma dużymi zespołami z Czech i ze Szwajcarii.
Nie jestem pewien, czy z biodrem lepiej, czy gorzej,
ale chcę poczuć, że prawdopodobnie wszystko będzie OK.
Chcę mieć więcej pewności niż mam obecnie.
Dobrze cię widzieć!
Ale gorąco!
Przede wszystkim musimy sprawdzić biodro Andersa,
czy może skakać tyle, ile musi.
Znalezienie rytmu oraz pewności,
jaką mieliśmy wcześniej, jest bardzo ważne.
Oczywiście trochę się niepokoję.
Trzymam kciuki, żeby był gotów.
Pracujemy nad obroną,
to, w czym jesteśmy dobrzy, nie zniknęło, to dobre uczucie.
Z biodrem w porządku, to najważniejsze.
Czułem, że wszystko wróciło do normy.
Chemia idealna,
widać w jego oczach, że jest głodny gry,
a to świetny znak.
Został nam jakiś tydzień,
nie jestem pewien, jak to będzie.
Nie znam naszego poziomu
ani poziomu reszty świata.
Chcę wiedzieć, czy możemy
osiągnąć swój poziom sprzed pandemii.
To bardzo ważna impreza.
W wielu częściach świata
wreszcie powracają niektóre imprezy sportowe.
Czas na mistrzostwa świata.
Jedziemy na stadion!
Bardzo się cieszę, że znów gramy.
W Nowej Południowej Walii powracają zawody
wiosennego sezonu kajakowego.
Pomyśleć, że całe 12 miesięcy nie ścigaliśmy się,
to szaleństwo.
PODCZAS KONKURSU W DOHA MILES DOZNAŁ KONTUZJI
I ODPADŁ JUŻ W PIERWSZEJ RUNDZIE
Kontuzje są do bani.
Czuję dużo winy i kary.
Dziwnie jest wrócić.
Dostałem prosto w rzepkę w kolanie,
mam poważny uraz po ciosie, ktoś walnął mnie floretem.
Czeka mnie miesiąc lub dwa powrotu do zdrowia.
Rzepka się nie złamała, ale było blisko.
Patrzę na świat w szerszym kontekście i relaksuję się tu.
Zrobię, co się da, żeby każdego dnia było lepiej.
Ten sport uczy cierpliwości,
jestem więc coraz silniejszy.
Widuję się z trenerem, przyjaciółmi, dziewczyną, nic mi nie będzie.
Wszystko jest w głowie.
Jak się zrozumie, że nie ma się nad tym kontroli,
łatwiej to przerobić.
Wydarzy się coś dobrego,
nie wolno tracić skupienia.
SHEFFIELD, WIELKA BRYTANIA
- Hej. Nic mi nie jest. - Wszystko w porządku?
W niedzielę rano na treningu biegałam po bieżni,
skończyłam i nie mogłam chodzić.
Noga robiła się coraz sztywniejsza i bardzo bolała.
Jedna mała sesja treningowa
i dotarło do mnie, że cały sezon zmarnowany.
Nie mogłam uwierzyć,
nagle kalendarz zrobił się pusty,
żadnych zawodów, nic.
To szalone, jak bardzo życie różni się od planów.
Muszę wrócić do formy, żeby mieć długą karierę.
Pozytywnym skutkiem jest to,
że będę silniejsza mentalnie i fizycznie.
Będę silniejszą sportsmenką.
Wiem, że jak zakończę karierę w wieku 30 lat,
spojrzę w przeszłość wiedząc, że to dobrze, że tak się stało,
bo po trzech latach przerwy udało mi się powrócić,
a kolejny rok był znacznie lepszy.
TRAPANI, WŁOCHY
SANTI I CECI UDALI SIĘ NA SYCYLIĘ
NA SERIĘ WYŚCIGÓW TRENINGOWYCH Z RYWALAMI MIĘDZYNARODOWYMI
DZIEWCZYNA CECI, MICA, WRESZCIE MOGŁA JĄ ODWIEDZIĆ
Udało się. Podróż była długa, ale jestem tu.
Po prawie czterech miesiącach, nie?
Wiesz, jak to jest w marzeniach, że jest się na lotnisku,
witacie się, gra muzyka,
kamera robi wokół was okrążenie? To nie.
Było cześć, dezynfekcja, cześć i uścisk rąk.
W tym nowym świecie było to dziwne, ale jednak wciąż piękne.
Zgodnie z naszą filozofią nie może tu być nikogo innego.
Wiedziałem, że Ceci będzie trudno zająć się dwiema sprawami.
Ale...
Santi ma na ten temat swoje zdanie, a ja mam swoje.
Obecność Miki pomoże mi być lepszą w żeglowaniu
w ostatniej części roku i pomoże mi pracować ciężej.
Według niego nie ma żadnego usprawiedliwienia.
Ale jestem człowiekiem,
chcę być człowiekiem, każdego dnia bardziej.
SANTI I CECI SPOTYKAJĄ SIĘ Z TRENEREM I ANALIZUJĄ DOTYCHCZASOWE WYNIKI
Uważam, że jak nie zmienimy systemu, mamy przerąbane.
Ogólnie rzecz biorąc, musimy się poprawić.
Przewiń.
Za mało.
Nadal sądzę, że nie wykorzystujesz biodra
lub za mało wysuwasz stopę.
Powinnaś móc wysunąć stopę.
O wiele za mało.
Gdyby nie zrobiła tego kroku, byśmy się wywrócili.
Powinna zrobić go wcześniej, jest o wiele za krótki.
Powinniśmy pływać z nastawieniem na poprawę, wiesz, Ceci?
Tak.
Ten mały krok później jest kluczowy.
- Powinien być wcześniej. - Tak.
Obsesyjność?
Santi jest jej najlepszym przykładem.
Praca z kimś takim jest dużym wyzwaniem,
bo chcę wprowadzić w swoje życie nieco równowagi.
Oczywiście rozumiem,
że aby osiągnąć to, czego chcemy, trzeba być obsesyjnym,
ale to wyższy poziom obsesji.
Mamy przyjazną relację,
ale bardzo jednoznaczną, mamy też relację zawodową,
która czasem nie jest łatwa.
Jak w każdym zespole,
pracuje się, by poprawić relację i być lepszym.
Moim zadaniem jest zrozumieć,
że jutro będę żeglować lepiej, jeśli dziś przez godzinę
będę robić, co chcę lub czegoś nie robić.
Muszę robić to, co jest lepsze dla mnie,
żeby móc żeglować jutro.
MILES MA NOWY PROJEKT: FUNDACJĘ SZERMIERKI DLA DZIECI
Wreszcie idę na spotkanie z Ramalalą, by ruszyć z fundacją.
Zarządza moją fundacją, jest niesamowita,
to ona wszystko dla mnie koordynuje.
- Ramalala. - Co tam?
- Jak się masz? - OK.
Cholerny rok.
Na czym skończyliśmy?
Ten czas dał mi prawdziwą jasność widzenia.
Miałem, nie kryzys egzystencjalny,
ale siedziałem na kwarantannie, myślałem o celu.
Pomyślałem, że moim celem jest dać dzieciom szansę,
jakiej nie miałem, ale miałem fuksa
i osiągnąłem sukces, ale nie było to łatwe.
Chcę stworzyć instytucję,
w której dzieci z każdego domu mogą czuć się dobrze.
Świetny pomysł, bardzo przekonujący,
masz bardzo wyraźną wizję.
Jakieś dwa lata temu czytałem wiadomości prywatne,
napisała do mnie matka dzieciaka,
który był nękany w szkole za szermierkę,
śmiano się z niego, ale gdy pokazał moje zdjęcie,
to się zmieniło. Naprawdę płakałem.
To ważniejsze niż każdy medal,
daje dzieciakowi nadzieję, i wtedy pomyślałem,
że właśnie tym się zajmiemy.
Dawaniem młodym nadziei.
To może być coś, co zmieni życie dzieci
i dlatego to daleko wykracza poza mnie.
W niektórych częściach świata sport zawodowy
wraca na stadiony.
Wracają też nieliczni kibice-szczęściarze,
pojawia się światełko nadziei po tym niezwykłym roku.
Coś, co podniesie nas na duchu i wesprze,
a właśnie sport tak działa na miliony ludzi.
Jestem pełna energii i cieszę się.
Zostało około trzy miesiące.
Staram się nie szaleć za bardzo.
Wiem, kim jestem i na co mnie stać.
Wezmę udział, będę korzystać z chwili i postaram się dać dobre show.
To może być niesamowite lato.
Nie ma nic lepszego
niż móc inspirować ludzi i samemu błyszczeć.
CANCUN, MEKSYK
Został finał, zobaczymy, kto zdobędzie złoto.
Zawodnicy z Norwegii.
PIERWSZY RAZ OD PONAD ROKU
ANDERS I CHRISTIAN GRAJĄ RAZEM
Pierwszy występ od finału w Rzymie w 2019 roku.
Nie mieliśmy dużych oczekiwań,
tylko nadzieję, że mamy dobry poziom i faktycznie był dobry.
Bycie tam razem z nim to świetne uczucie.
Obserwowałem, czy na jego twarzy nie będzie bólu.
Od początku szło nam świetnie.
Wygrywaliśmy mecz za meczem, mieliśmy dobrą passę, byliśmy gotowi.
Niesamowicie być z powrotem razem z Andersem.
Wreszcie, po epickiej bitwie
Norwegia po raz 11. wygrywa w Cancun.
Okres poza sezonem był trudny przez pandemię i kontuzję biodra
Andersa Mola, który walczył o powrót do formy,
ale są naprawdę najlepsi.
Do Meksyku jedziemy z dwoma wygranymi.
Norwegia wygrywa w minimalnej liczbie meczy
i wybitny duet zdobywa kolejny złoty medal.
Wikingowie wrócili i gramy najlepiej w swojej historii.
Bardzo długo marzyłem o tym, żeby być najlepszy na świecie,
a teraz to marzenie jest rzeczywistością.
To był bardzo trudny rok
i powrót w takiej formie, w jakiej dziś jesteśmy w Meksyku,
to jak szczęśliwe zakończenie bajki.
Gratulacje!
TRAPANI, WŁOCHY
SANTI I CECI TRENUJĄ OD MIESIĄCA WE WŁOSZECH
BĘDĄ TU TRENOWAĆ DO ROZPOCZĘCIA ZAWODÓW LATEM.
Jeśli już się człowiek zdecyduje,
nie ma miejsca na wątpliwości, bo wtedy koniec ze wszystkim.
Niewiele jest kobiet,
które od czerwca do grudnia nie widziałyby swojej dziewczyny,
a marzyłyby o dziecku.
Nie znalazłbym innej partnerki,
która byłaby do tego skłonna i wiem, że jestem wyjątkowy
i znalezienie kogoś, kto rozumie, o co gramy,
jest niesamowite.
Zawsze w życiu, gdy podejmuje się decyzję,
zyskuje się i traci, ale po podjęciu decyzji
ważne jest, by nie myśleć o tym, co się traci
i zacząć myśleć o zysku.
Żeglarstwo to wyjątkowy sport.
Gdy woda uderza o kadłub,
gdy czuje się wiatr na twarzy, gdy trzeba się przystosować
i stawiać czoła sztormom,
to jak przystosowanie się do tego,
co dzieje się w życiu.
Po sztormie jesteśmy silniejsi.
Optymistycznie patrzę w przyszłość,
bo wierzę w nas.
Mamy wzloty i upadki.
Lecz uczymy się.
Mamy różne odczucia co do różnych spraw.
Nie wiem, może jest szalona.
Medale można wygrywać na wiele sposobów,
niekoniecznie na jeden.
Marzymy o największym osiągnięciu w naszym sporcie,
bardzo wierzę w nasz zespół i w Ceci.
Sezon letni skończony,
ale ten rok sprawił, że jestem silniejszy.
Lockdown ożywił pasję, jaką czuję do gry.
Doceniam w życiu inne rzeczy,
nie tylko stanie na podium z trofeum nad głową,
ale drobne rzeczy.
Pracowałem, jestem gotów.
Nauczyłem się, że zawsze jest kolejny tydzień.
Zawsze jest inna pora, by szło lepiej.
Ten rok na wiele sposobów pokazał mi, jak bardzo jestem odporna.
Wszystko zmieniam, zaczynam od nowa i bardzo się cieszę.
Nie zdawałem sobie sprawy, jakie to szczęście być na zawodach.
Dzięki negatywnym doświadczeniom o wiele bardziej
doceniamy te pozytywne.
Długa droga za mną i największą lekcją jest to,
że nic mnie nie złamie.
Czuję się zaszczycony,
że mogę to robić i jestem pewien, że kolejny krok będzie super.
Nigdy się nie dowiemy, czy to opóźnienie wszystkiego było dobre.
Uważam, że dzięki niemu jesteśmy silniejsi.