Downloaded from YTS.MX
ΠΑΡΙΣΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ
Ναι, κάτω είμαι. Έρχεσαι για την παραγγελία σου;
Ζήτησα παράδοση κατ' οίκον.
Έκανα εφτά χιλιόμετρα, γι' αυτό κατέβα. Και μη μου λες τι να κάνω!
-Καλά, έρχομαι. -Απίστευτο!
Δεν μπορούν καν να κατέβουν για την παραγγελία τους…
Ψωνισμένοι.
Τι μεγάλο κτίριο!
Χάλια το αποσμητικό.
Μόνος ήρθες;
ΒΑΣΤΙΛΛΗ
Ναι, όπως είπες.
Τι θέλεις;
Τι εννοείς; Και τι φοράς;
-Τίποτα, έκανα ντους. -Ισχύουν αυτά που λένε για σένα;
Όχι.
Καλά, εξαρτάται. Τι λένε;
Ότι από τον κορωνοϊό και μετά,
άρχισες το λαθρεμπόριο ή κάτι τέτοιο.
"Οργανωθείτε, γιατί χανόμαστε".
Αλλάζεις θέμα.
Απόδειξέ το.
Ακούω κόσμο. Ποιος είναι;
Κανένας. Μόνος μου είμαι.
Είναι στο κεφάλι σου.
Κύριε Κεβ, πού βάζουμε τις μάσκες;
-Ποιος ήταν; -Η μητέρα μου.
-Όχι, Κεβ. -Μπράβο, μ' έπιασες.
Έλα, θα σου δείξω.
Η ομάδα μου. Η καλύτερη.
Περνάμε καλά απόψε;
ΜΟΝΜΑΡΤΗ
Ναι, τέλεια.
Κύριε, μας ρωτάνε "Πού πάτε μ' αυτό το πατέ;"
Αλλά αν το δοκιμάσετε, θα πά-θε-τε.
Το 'χα για πετυχημένο.
Γεια σας, δεσποινίδες. Είστε μαζί;
Να σας πω ένα αστείο;
Έρχεται ένας τύπος και ρωτάει
"Το πατάτε το πατέ;"
Σιγά μην πατάμε το πατέ!
-Ντουλί! -Γεια.
-Τι λέει; -Ρομάν, τι κάνεις εδώ;
Βρήκα τρόπο να συνεχίσω να κάνω σταντ απ.
Σε αντάλλαγμα, πουλάω ντόπια προϊόντα.
-Σοβαρά; -Τα πάω μια χαρά. Εσύ;
Πάω όπου έχει κόσμο. Έχω φοβερό σχέδιο.
Άκου. Έχω κάνει κονέ με τον διευθυντή των ΑΑ.
-Τον διευθυντή των ΑΑ; -Λοιπόν, τι λες;
-Τι είναι αυτό; -Ανώνυμοι Αλκοολικοί.
Γίνεται χαμός από κόσμο εκεί.
Αύριο ανοίγουν τα κλαμπ, αλλά δεν αλλάζω σχέδιο.
Είμαι μέσα αν με παίρνει.
Μπα, δεν παίζει. Άσε που τα πας καλά εδώ.
Τα πας μια χαρά εδώ.
Πού είναι;
-Χρόνια και ζαμάνια! -Πώς πάει;
-Περίμενε. Χαμός. -Μη στέκεσαι εδώ.
-Μόλις τσακώθηκα με έναν τύπο. -Εγώ είμαι ο ντελιβεράς.
-Όχι. -Κάνω ντελίβερι και λέω αστεία.
-Να σου πω ένα; -Ρίξ' το.
Όταν καλείς Uber και ζητάς το φαγητό σου,
ο τύπος δεν ανεβαίνει. Το αφήνει έξω.
-Για μένα λες; -Όχι, κάνω πλάκα.
-Δώσε μου το φαγητό. -Φυσικά. Χάρηκα που σε είδα.
-Κι εγώ χάρηκα. -Ναι.
Ζόρικη η ζωή.
-Όλα καλά; -Ναι, μια χαρά.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Δεν είσαι καλά. -Δεν είμαι.
Δεν δουλεύω πια. Θέλω να κάνω τον κόσμο να γελάει. Γέλα.
Έτσι.
-Ευχαριστώ, Παρίσι! -Δώσε μου το φαγητό μου.
Εντάξει, ναι…
Τα μάρκετ είναι σούπερ.
Τα μάρκετ είναι σούπερ. Σούπερ.
Και μετά εφηύραν τα "σούπερ μάρκετ".
Αλλά τα σούπερ μάρκετ δεν είναι τόσο σούπερ όσο τα μάρκετ παλιά.
Κάπως παράδοξο, έτσι;
Κύριε, ζήτησα πατέ τέσσερις φορές.
-Αφού το θέλεις, πάρ' το. -Ευχαριστώ.
Παρακαλώ. Εδώ κάνουμε ποιοτική κωμωδία παρατήρησης.
Φρεσινέ, κάνε ένα διάλειμμα. Ο κόσμος κουράστηκε.
Πήγαινε για ανεφοδιασμό.
-Τι είναι αυτό; -Να γεμίσεις τα ράφια.
-Εγώ να γεμίσω ράφια; -Ναι, αλλιώς αντίο μικρόφωνο.
Αυτό είπα. Θα πάω να γεμίσω τα ράφια.
Απίστευτο! Ώστε είναι αλήθεια.
Έχουμε ό,τι χρειάζεσαι για τον κορωνοϊό.
Νερό, μακαρόνια, χαρτί υγείας κάθε είδους.
Σκληρό, μαλακό, καρπούζι, φράουλα, ένα σωρό γεύσεις.
-Απίστευτο. -Έχει κι άλλο.
Αντίθετα με τον ανταγωνισμό, πουλάμε λιανική.
Αν θες, παίρνεις μόνο δύο φύλλα χαρτί.
Κοίτα ποιότητα. Δεν τη βρίσκεις πουθενά.
Είναι εξαιρετικό, καταπληκτικό. Και δεν είναι μόνο αυτό.
Έχω ένα νέο προϊόν. Άπαιχτο.
Πακίτο!
Άντε πάλι. Δεν μιλάω ισπανικά. Είμαι από το Στρασβούργο.
Με λατρεύει.
Γκράσιας, Φερνάντα.
-Μουριέλ. -Μουριελίτα!
Αυτό είναι το νέο προϊόν. Άπαιχτο.
Με την πανδημία, αποφάσισα να βοηθήσω την κοινότητα.
Νιώθω χρήσιμος. Χαίρομαι.
-Βαρέθηκες, έτσι; -Μπούχτισα.
Ιδέα μου είναι ή όταν πουλάς πατέ…
Ρομάν, έχω μια ιδέα.
Γιατί δεν πας στον σταθμό; Έχει πάντα κόσμο στις τουαλέτες.
ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΑ ΚΛΑΜΠ ΑΠΟΨΕ. ΤΑ ΛΕΜΕ.
Ανοίγουν τα κλαμπ;
Ανοίγουν ξανά τα κλαμπ!
-Πλάκα κάνεις! -Κι όμως!
-Απίστευτο! -Έτσι δεν είναι;
Σαμ, αναλαμβάνεις εσύ πια το μέρος.
Σου το αφήνω.
Δεν ξέρω ισπανικά!
Φρεσινέ;
ΚΟΜΕΝΤΙ ΚΛΑΜΠ LE FRIDGE
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Ένα χειροκρότημα για τον Ρομάν Φρεσινέ!
Καλησπέρα σας! Είστε έτοιμοι;
Αν είστε έτοιμοι, θέλω να σας ακούσω!
Είστε έτοιμοι;
Τέλεια.
ΡΟΜΑΝ ΦΡΕΣΙΝΕ
Χειροκροτήστε όσοι είστε εμβολιασμένοι.
Αλήθεια; Κι εγώ εμβολιάστηκα.
Πρώτη δόση πριν από τρεις μέρες. Γούσταρα.
Τρελά γούστα.
Συνέχεια το λαχταράω. Θέλω να το ξανακάνω.
Όλο αυτό σκέφτομαι. Πώς θα γίνει να κάνω έξι δόσεις;
Μπορώ να το κάνω κάθε μέρα; Το λαχταράω όλη μέρα.
Τόσο, που ιδρώνω. Θέλω να κάνω εμβόλιο.
Όλη μέρα έτσι είμαι, σας λέω.
Παλιά, στον δρόμο, κοίταζα τις γυναίκες.
Τώρα αναρωτιέμαι ποιος έχει να μου δώσει εμβόλιο.
Αλλά δεν ήξερα ότι πρέπει να κάνω μόνος μου την ένεση.
Το έκανα στο μετρό, μάλλον γι' αυτό.
Το λαχταράω όλη μέρα. Όλο αυτό σκέφτομαι.
Δεν υπάρχει.
Δύσκολη χρονιά, έτσι; Πολύ ζόρικη, για όλους.
Κανείς δεν σκόπευε να περάσει τόσο χρόνο με τον εαυτό του.
Δεν άντεχα ούτε να με βλέπω, φίλοι μου.
Έτσι και μ' έβλεπα στον καθρέφτη, ήθελα να με πνίξω.
Όταν μ' έβλεπα, έλεγα "Ρομάν, με παρενοχλείς!
Άντε να μαλακίσεις κανέναν άλλο!
Αν χύνεις ατμό, το 'χεις παρατραβήξει!"
Δύσκολη χρονιά.
Προσπαθώ πάντα να σκέφτομαι ότι όλα είναι καλά.
Μέχρι τελευταία στιγμή, λέω "Όλα καλά".
Ακόμα κι αν δεν είναι, πάντα βρίσκω τρόπο.
Είμαι το αντίθετο του υποχόνδριου.
Είμαι υπερχόνδριος.
Αν αρχίσω να ανησυχώ, έχω πεθάνει.
Εδώ και 15 λεπτά.
Και τότε, τι μπορεί να πάει στραβά;
Σοβαρά. Αν μου κόψεις το πόδι, θα πω "Θα ξαναβγεί, όλα καλά".
Αλλά οι υποχόνδριοι φίλοι μου ζορίστηκαν.
Στον δρόμο, φορούσαν γυαλάκια πισίνας, γάντια, περικνημίδες.
"Πας να εξουδετερώσεις βόμβα;" "Όχι, πάω για ψώνια".
Είναι τρελό, αλλά είχαν δίκιο.
Κατάλαβα ότι τα πράγματα ήταν δύσκολα
όταν ο πρόεδρός μας είπε "Έχουμε πόλεμο".
Το θυμάστε; Πάθαμε πλάκα όλοι. "Έχουμε πόλεμο".
Τότε σκέφτηκα
"Φέτος δεν θα κόψει εισιτήρια η παράστασή μου".
Δεν ήταν και η καλύτερη επιχειρηματική ιδέα.
Η πληροφορική δεν ήταν άσχημη τελικά.
Σαν να θέλω να πουλήσω λουκάνικα στη Σαουδική Αραβία.
Σε φάση "Δεν θα βγάλω δεκάρα".
Ένιωσα σαν τη Nokia όταν βγήκε το iPhone.
Είπα "Αμάν!"
Για όσους δεν ξέρουν τη Nokia,
έφτιαχναν τούβλα για να παίρνεις τηλέφωνο.
Αλλά χειραγωγώ τις σκέψεις μου.
Όπως και να είναι, λέω "Όλα καλά".
Και σκέφτομαι ότι, αν αυτός είναι ο πόλεμός μας, όλα καλά.
Σωστά; Με τέτοιο πόλεμο, όλα καλά.
Έναν αιώνα πριν, στον πόλεμο έπαιρνες τουφέκι.
Δεν το λες και τηλεργασία.
Στο τουφέκι είχε και λόγχη.
Δηλαδή δεν σου έδιναν και πολλά πυρομαχικά.
Σου έδιναν τουφέκι και σου έλεγαν "Ρίξ' του".
"Γιατί να του ρίξω;"
"Γιατί θα σου ρίξει εκείνος".
"Και γιατί να μου ρίξει;"
"Γιατί του είπαν ότι θα του ρίξεις".
Πρόκειται για έλλειψη επικοινωνίας.
Τι τουφέκι; Δώσε μου τηλέφωνο.
Τρία μηνυματάκια και τέλος.
Κι αυτοί το βιολί τους, "Όχι, πρέπει να του ρίξεις".
Κι εσύ λες "Μα είμαι ζαχαροπλάστης.
Φτιάχνω τάρτες".
Κι ο Γερμανός απ' την άλλη να λέει "Ιχ λίμπε πατισερί".
"Ταρτούχεν".
Κοίτα πάντα τη θετική πλευρά.
Είναι δύσκολα, αλλά σκέψου θετικά.
Μπες στη θέση τους τότε.
Το δίλημμά τους ήταν "Σκότωσε μη σε σκοτώσουν".
Σε σχέση μ' αυτό, το πτυχίο δεν είναι τόσο δύσκολο!
Σας ευχαριστώ πολύ.
Λέγομαι Ρομάν Φρεσινέ. Ήταν μεγάλη μου χαρά!
Τέτοια ενέργεια να έχετε πάντα. Να περάσετε τέλεια. Ευχαριστώ.
Φτάσατε στον προορισμό σας.
Τι λες, καλέ; Δεν βλέπεις τον φράχτη;
Προορισμός είναι αυτός; Βλαμμένο.
Ηλίθιο GPS, θα σε σπάσω.
Κάντε αναστροφή.
ΚΟΜΕΝΤΙ ΚΛΑΜΠ BARBÈS
Τι κάνετε; Καλά;
Μόνο εγώ κάνω απολύμανση. Χέστηκαν όλοι!
Σε φάση…
"Να η γεύση μου, να τα σάλια μου!"
ΚΙΑΝ ΚΟΖΑΝΤΙ
Είμαι υποχόνδριος, οπότε δεν έχω επιλογή.
Χειροκροτήστε αν είστε υποχόνδριοι.
"Ίσως μολύνω τα χέρια μου αν τα αγγίξω!"
Ορίστε. Το απολύμανα, μην ανησυχείς.
Έκανα τη δεύτερη δόση! Ναι!
"Μπράβο! Έχει παρενέργειες, κοιτάξτε!
Φρίκη οι παρενέργειες. Πυρετός, πονοκέφαλος,
δεν ακούς "Έχω δύο θωρακικούς!
Άπαιχτο, έτσι; Pfizer!"
"Εσύ;" "AstraZeneca, αδερφέ!"
Είμαι υποχόνδριος. Δέκα χρόνια πριν, μίλησα γι' αυτό στο Bref.
Καλώς ήρθατε. Γεράματα, έτσι;
Μίλησα, λοιπόν, για την υποχονδρία στο Bref.
Κάποιος άφησε ένα σχόλιο που πήρε πολλά λάικ.
"Τι πλάκα ο τύπος με το αντισηπτικό!"
Είχα δίκιο!
Να σας εξηγήσω. Δεν φοβάμαι τις αρρώστιες αλλά τον θάνατο.
Για μένα, υποχονδρία είναι ο φόβος του θανάτου.
Μπορεί να συμβεί οπουδήποτε, π.χ. σε έναν κλειστό χώρο.
Δίπλα μου είναι ένας που πάει να φτερνιστεί.
Το καταλαβαίνω, γιατί κάνει…
Αυτό.
Χάνεται ο άνθρωπος, γίνεσαι ζώο.
Χάνεις κάθε αξιοπιστία αν μιλάς σοβαρά.
"Η ακίνητη περιουσία…"
Κι εγώ σκέφτομαι "Θα πεθάνω". Ακούω…
Κι ο τύπος κάνει…
Ξέρω ότι θα εκραγεί χωρίς να πάρει προληπτικά μέτρα.
Βλέπω τον εαυτό μου στο φέρετρο, να με κουβαλάνε τέσσερις,
με πορεία στον θάνατο, αδερφέ!
Αν δεν ξέρετε αυτό το αστείο, είναι στο ίντερνετ.
Έμαθα πολλά στην πανδημία.
Έμαθα από τις διαφημίσεις ότι ο κόσμος δεν πλένει τα χέρια!
Είναι κάτι σποτάκια που λένε να πλένουμε τα χέρια με νερό.
Με… Σας φαίνεται νορμάλ;
Λέγανε να χρησιμοποιούμε σαπούνι. Σαπούνι! Το 2021!
Να σας εξηγήσω τι νιώθω ως υποχόνδριος.
Σας φαίνεται νορμάλ. Καλά.
Να πώς νιώθει ένας υποχόνδριος.
Πώς θα νιώθατε, αν έβγαινε στην τηλεόραση
ένα σποτάκι να λέει στους οδηγούς να μην πατάνε παιδιά;
Γιατί, προφανώς, όλοι αυτό κάνουν.
Τόσοι, που ο πρόεδρός μας κάλεσε τους ΜακΦλάι και Καρλίτο.
"Παιδιά, λέω να φτιάξετε ένα τραγουδάκι".
Και οι τύποι απαντούν…
Μην πατάτε παιδιά
Και μην τρώτε τα κακά σας
Κι ο κόσμος σε φάση "Δεν κάνει να τρώμε σκατά;
Δεν είχα ιδέα. Να 'ναι καλά τα σποτάκια".
Σαπούνι!
Δεν θα φωνάζω συνέχεια.
Απίστευτο.
Είναι σαν όνειρο για μένα. Όχι η πανδημία φυσικά,
αλλά το ότι ο κόσμος τηρεί τα προστατευτικά μέτρα.
Εξαφανίστηκε η γαστρεντερίτιδα για έναν χρόνο.
Μπορούμε να το γιορτάσουμε;
Δεν υπήρχε το "Νιώθω καλύτερα.
Γαμώτο, θέλω τουαλέτα πάλι". Τέρμα αυτά για έναν χρόνο!
Αναρωτιέμαι τι θα απομείνει από το όνειρο.
Μετά την πανδημία, θα κάθονται στο σπίτι τους οι άρρωστοι;
Θα βήχουν στον αγκώνα; Θα φοράνε μάσκες;
Τι θα απομείνει απ' το όνειρο;
Ξέρω. Τίποτα.
Δεν θα δίνει δεκάρα κανείς. Θα επιστρέψουν στα μπαρ και τα κλαμπ.
Θα κατουράνε και δεν θα πλένουν χέρια,
και μετά θα τρώνε φιστίκια απ' το μπαρ.
Θα λένε "Τι ωραία τα φιστίκια!"
Θα δίνουν και σ' εμένα. Και δεν ξέρω να λέω όχι.
Καλό βράδυ, Barbès. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, είστε φοβεροί!
ΚΟΜΕΝΤΙ ΚΛΑΜΠ JAMEL
Ευχαριστώ.
Πώς πάει;
ΤΖΙΜΟ
Τέλεια. Κι εγώ, μια χαρά.
Δεν είχα πολλή όρεξη να έρθω απόψε.
Κωμωδία εναντίον κορωνοϊού.
Αυτό που έγινε ήταν σοβαρό.
Πέθανε κόσμος.
Αλλά έλαβα ένα μέιλ με την αμοιβή μου,
κι είπα να σκεφτώ μερικά αστεία.
Δεν νομίζω ότι βοηθούν αυτές οι βραδιές.
Δεν θεραπεύουμε τον κορωνοϊό. Γελάμε, απλώς.
Όπως η κωμωδία κατά του ρατσισμού.
Δεν βοηθάει.
Φαντάζεσαι τους φασίστες μετά το σόου να λένε…
"Τελικά έχουν χιούμορ αυτοί".
Ευτυχώς που δεν βοηθάνε αυτά. Αλλιώς θα γίνονταν περισσότερα.
Του στιλ "κωμωδία εναντίον παιδόφιλων".
Στο τέλος της βραδιάς, οι παιδόφιλοι να λένε…
"Όντως, έξι ετών είναι πολύ".
Ναι, ζόρικος ο κορωνοϊός.
Δεν μπορούσες να βγεις χωρίς καλή δικαιολογία.
Όπως ένα κατοικίδιο.
Εγώ δεν έχω κατοικίδια, οπότε έπαιρνα μόνο ένα λουρί.
Όταν ήθελα να βγω, κρατούσα ένα λουρί στο χέρι.
Κι όταν οι μπάτσοι ρωτούσαν για τον σκύλο,
τους έλεγα ότι ξέφυγε.
Μια μέρα, ένας μπάτσος έμεινε να δει αν θα γύριζε ο σκύλος.
Του είπα "Μάλλον χάθηκε".
Την άλλη μέρα, μου έφερε έναν σκύλο.
Κοιταχτήκαμε και είπαμε "Δεν σε ξέρω".
Ναι, κόλλησα κορωνοϊό.
Στην αρχή, ήμουν αρνητής. Νόμιζα ότι ήταν ψέμα.
Ότι ήθελαν να μας χειραγωγήσουν.
Τη μέρα πριν την καραντίνα, πήγα σε κλαμπ.
Την επόμενη, αρρώστησα.
Είχα κορωνοϊό, γιατί έχασα την αίσθηση της γεύσης.
Κάλεσα τους υπεύθυνος για τον COVID-19.
Και λένε "Φέρε πιπέρι".
Ήταν στην αρχή όλα αυτά.
Και σκέφτομαι "Άλλαξε η ιατρική.
Μοιάζει με μαγειρική".
Ψάχνω το πιπέρι και πιπερώνω το στόμα.
Γαμώτο, καμία αίσθηση. Οπότε, βάζω κι άλλο.
Λέω "Σίγουρα;" "Ας κάνουμε άλλο ένα τεστ.
Άνοιξε το YouTube και βάλε Wejdene".
Ρωτάνε "Σ' αρέσει;" Απαντάω "Ναι, καλή είναι".
Και λένε "Έχασες και την αισθητική σου".
Πήρα πολύ σοβαρά την καραντίνα. Βγήκα έξω μόνο μια φορά.
Στις διαδηλώσεις, ξέρετε, για τις ζωές των Μαύρων.
Ήταν σημαντικό, γιατί είμαστε απειλούμενο είδος.
Πρέπει να διαδηλώνουμε για να γίνουμε προστατευόμενο είδος.
Όπως τα πάντα και τα άλλα ζώα.
Μικρός, προσπάθησα να σώσω τα πάντα, γιατί παραλίγο να εξαφανιστούν.
Είχαν μείνει μόνο τέσσερα.
Μια μέρα, ένας τύπος τα μέτρησε.
"Γαμώτο, έμειναν μόνο τέσσερα.
Ώρα να πάρουμε τηλέφωνο".
Είχε κι άλλες διαδηλώσεις. Η τελευταία ήταν για το κλίμα.
Έκανε ζέστη το καλοκαίρι.
Οπότε, μαζευτήκαμε διάφοροι
και είπαμε "Αρκετά.
Δεν παλεύεται η ζέστη".
Και διαδηλώσαμε κατά του ήλιου.
Λοιπόν, αυτά από μένα. Ευχαριστώ.
ΚΟΜΕΝΤΙ ΚΛΑΜΠ JAMEL
-Ναι; -Πού είσαι, μπρο;
-Σε περιμένουν. -Περίμενε, τι κάνει εκεί;
Όχι μέχρι το κόκκαλο το μανικιούρ.
ΝΤΟΥΜΠΑΪ
Ας του γρυλίσουμε.
Ναι; Δεν μ' ακούς.
Φυσικά και σ' ακούω, Τζιμό.
Κατ' αρχάς, καλημέρα. Τι αγενής που είσαι.
Πες ένα "καλημέρα". Τι τρέχει;
Πότε θα έρθεις;
Τι λέει τώρα;
Για ποιο πράγμα μιλάει; Δεν έχουμε σχέδια.
Έχουμε παράσταση. Πρόσκληση του Netflix.
Του Netflix;
Εντάξει, κατάλαβα.
Θα την έστειλαν στο γαλλικό μου κινητό.
Αλλά πλέον, πρέπει να με παίρνουν στο κινητό του Ντουμπάι.
Είμαι κάτοικος Ντουμπάι πλέον.
Μάλιστα. Μπορείς ακόμα να έρθεις. Πέρνα από τη Λα Σαπέλ.
Τι λέει τώρα;
Ας τον χλευάσουμε!
Φτάνει.
Όχι, Τζιμό, στο Ντουμπάι στα Εμιράτα.
Ακόμα και με το νέο μετρό του Παρισιού δεν υπάρχει απευθείας γραμμή.
Καλό!
Γράψ' το. Θα το τυπώσουμε σε μπλουζάκια.
-Τι κάνεις στο Ντουμπάι; -Μάντεψε!
Είμαι ινφλουένσερ τώρα.
Ποιον επηρεάζω; Σηκώστε το χέρι!
Επηρεάζω τους πάντες!
Δοξάστε με!
Τι να τους πω, τότε;
Καλά. Πες τους ότι έρχομαι.
Αν δεν έχει κίνηση, θα φτάσω σε τέσσερις ώρες.
Κλείσ' του το. Μου σπάει τα νεύρα.
Άντε, πάμε! Ναι, ξέρω.
Φύγαμε.
Ναι; Εμπρός;
Κοιτάξτε ποιος γύρισε.
-Τέλεια. -Ναι.
Φτάνει. Αφού σας είχα πει ότι θα ξαναγυρίσω.
Μα, Αλμπάν, σήμερα είναι βραδιά ρακλέτ.
Είχα ξεχάσει τι μέρα είναι.
Εντάξει, θα μείνω!
Θα το κάψουμε!
Θα πνιγούμε στο αλκοόλ!
Ναι.
Είστε καλά;
Χαίρομαι που είμαι εδώ απόψε…
ΚΕΒ ΑΝΤΑΜΣ
…και που κάνουμε γυρίσματα στο Le Fridge.
Ρίξαμε πολλή δουλειά εδώ.
Λίγη ιστορία για το Le Fridge.
Μας πήρε δύο χρόνια σκληρής δουλειάς.
Αποφασίσαμε να το ανοίξουμε στις 13 Μαρτίου του 2020.
Ναι.
Έχουμε φοβερό τάιμινγκ.
Πετύχαμε τον σωστό χρόνο. Είναι το ατού μας.
Με κοιτάτε και σκέφτεστε "Τι ηλίθιος!" Αλλά δεν ήξερα.
Τέλος πάντων, δεν ανοίξαμε στις 13 Μαρτίου,
γιατί στις 10 Μαρτίου, η κυβέρνηση μας λέει
"Κλείστε το".
Κι εμείς, "Τέλεια, δεν έχουμε ανοίξει ακόμα".
Εύκολο να συμμαζέψεις και να καθαρίσεις.
Χαίρομαι που σας βλέπω όλους εδώ.
Καθισμένους μαζί.
Δεν ξέρω αν το νιώσατε,
αλλά στην καραντίνα, ο κόσμος φοβόταν. Το νιώσατε;
Στην καραντίνα, βγαίνατε έξω;
Μετά την ώρα απαγόρευσης;
Καμιά φορά, έβλεπες κάποιον στον δρόμο και σε κοίταζε σε στιλ
"Τι κάνεις εδώ;
Σου είπαν να μείνεις σπίτι!"
Και σκεφτόσουν "Εσύ τι δουλειά έχεις έξω;"
Είχαμε απαγόρευση κυκλοφορίας στις 11:00 μ.μ.
Τελείως τρελό. Δεν ήταν;
Να απαγορεύεις στους Γάλλους να κυκλοφορούν μετά τις 11:00.
Ξέρετε πώς σκέφτονται οι Γάλλοι.
Αν απαγορεύεται στις 11:00, στις 8:45 ο Γάλλος θα πει
"Μην ανησυχείς, θα επιστρέψουμε εγκαίρως".
Και στις 9:45 θα πει "Σκοτίστηκα!
Έλα να με πιάσεις, αν είσαι άντρας!"
Πώς αναγκάζεις τον κόσμο να το τηρεί;
Φανταζόμουν τον Ζαν Καστέξ έξω από το Μέγαρο Ηλυσίων
με μια τεράστια σάλπιγγα.
"Πίσω στις μαμάδες σας, πουτανάκια!"
Αλλά είναι ζόρικο. Δεν τελειώνει.
Τώρα ήρθαν οι μεταλλάξεις. Βρετανικές, ινδικές. Το παρακολουθείτε;
Ελπίζω να εμφανιστεί σύντομα και γαλλική μετάλλαξη.
Θα ήμασταν περήφανοι. Στους Γάλλους αρέσει καθετί γαλλικό.
"Η γαλλική μετάλλαξη!"
Συμπτώματα και απεργία 15 μέρες!
Η γαλλική μετάλλαξη.
Αλλά είχαμε και κάποια θετικά πράγματα.
Νέες δικαιολογίες. "Είμαι στενή επαφή". Το έχετε πει ποτέ;
Αν δεν θέλεις να πας κάπου, "Όχι, είχα στενή επαφή με κρούσμα.
Δεν θέλω να σας κολλήσω".
Τι βλακεία. "Δεν θέλω να πάρω το ρίσκο!"
Ένας φίλος το είπε για να αποφύγει μια κοπέλα.
Του λέω "Τι αγενής που είσαι!"
Και λέει "Είμαι στενή επαφή, σκοτίστηκα!"
"Μα είναι ο γάμος σου, ρε φίλε!"
Δεν είναι ευγενικό.
Απίστευτο.
Τουλάχιστον μπορούμε να εμβολιαστούμε
και να χρησιμοποιήσουμε την εφαρμογή.
Την είδατε;
Όταν είδα το όνομά της, λέω
"Δούλεψαν τόσοι στην κυβέρνηση
και το καλύτερο που σκέφτηκαν ήταν 'Όλοι Κατά Του κορωνοϊού'";
Δεν υπάρχει χειρότερο όνομα για εφαρμογή!
Όλες έχουν μικρά ονόματα: Instagram, Facebook, Snapchat.
Νιώθετε τον ρυθμό; Γρήγορος.
Την έβγαλαν "Όλοι Κατά Του Κορωνοϊού".
Πες την "Flax," "Tax," ή "Masx". Κάτι κουλ!
Τι όνομα είναι αυτό;
Ας πάρουμε το Tinder.
Το λένε Tinder.
Όχι "Όλοι Θέλουν Να Πηδήξουν".
Ευχαριστώ για τη θερμή υποδοχή.
Είμαι ο Κεβ Αντάμς. Κι άλλο χειροκρότημα για τους επόμενους!
Καλή διασκέδαση!
ΜΠΟΥΝ ΑΪ ΜΙΝ
Τι υποδοχή για τον ασθενή μηδέν!
Χαιρετούρες με αγκώνες.
Μόλις ήρθα από το Περπινιάν.
Είμαι από το Μπορντό και δεν το παίζω Παριζιάνος,
αλλά λένε ότι η μόδα έρχεται και φεύγει.
Στο Περπινιάν, πάει γύρω γύρω.
Φοράνε πολλά χρώματα εκεί.
Στα ισπανικά το Περπινιάν προφέρεται "Desigual".
Θα πάω εκεί μ' έναν χαμαιλέοντα για να δω αν θα πάθει κρίση επιληψίας.
Νομίζω ότι από εκεί άρχισε ο COVID-18.
Έχασαν και τη γεύση και την όραση.
Ο κόσμος πάει κατά διαόλου,
επειδή κάποιος έφαγε έναν παγκολίνο.
Δεν λέω, μοιάζει με τεράστια αγκινάρα.
Είναι τρελό.
Αν μια αρρώστια χτυπάει Μαύρους ή Ασιάτες, είναι ανησυχητική.
Αλλά αν σκοτώνει λευκούς, γίνεται παγκόσμια κρίση.
Αν ο κορωνοϊός είχε μείνει στην Ασία,
ο ΠΟΥ θα είχε συστήσει δύο στικάκια USB και αναβάθμιση του Norton Antivirus.
Έχω μια ιδέα. Ας πούμε ότι αυτή η χρονιά δεν μετράει.
Γιατί η φάση μοιάζει με παιχνίδι "Ο Αρχηγός Λέει".
"Ο αρχηγός λέει 'Μείνετε σπίτι και σώστε ζωές'".
"Ο αρχηγός λέει 'Φορέστε μάσκες έξω'".
"Πηγαίνετε να ψηφίσετε!"
"Συγγνώμη κε Μακρόν, δεν είπες 'Ο αρχηγός λέει'".
Θέλουν να θεσπίσουν διαβατήριο υγείας για ταξίδια και πρόσβαση σε εστιατόρια.
Στη Γαλλία. Μια χώρα όπου σύμφωνα με έρευνες,
το 30% του πληθυσμού δεν πλένεται καθημερινά.
Από τότε που βγάλαμε τις μάσκες, ανακαλύπτω ξανά τα πρόσωπα.
Χτες, έπεσα πάνω σ' έναν φίλο, κι έπεσε η μάσκα.
"Μπουν, τι λέει;
Εγώ είμαι, ο Φρανσουά.
Μην ανησυχείς, δεν έπλυνα τα χέρια μου.
Ναι.
Να κάνουμε το αντίθετο από ό,τι μας λένε.
Δεν πλένω τα χέρια μου κι έχω έναν χρόνο να κάνω ντους.
Θέλουν να σπαταλάμε το νερό.
Είμαστε πολλοί στη Γη.
Το διάβασα στο Facebook.
Κοίτα, βρέχει! Ιούλη μήνα.
Αντιστράφηκαν οι εποχές.
Και τελειώνει το νερό.
Θέλουν να μας αφανίσουν. Το είδα στο TikTok.
Ελπίζω να μην έχεις εμβολιαστεί
γιατί, δεν ξέρω αν τα 'μαθες,
αλλά στην αρχή η Pfizer, όταν έφτιαξε το Viagra,
ήταν για να θεραπεύσει ένα καρδιαγγειακό νόσημα.
Κι ανακάλυψαν ότι μια από τις παρενέργειες
ήταν οι σηκωμάρες.
Δεν έχεις εμβολιαστεί, έτσι;
Είναι περίεργο που το εμβόλιο βγήκε ταυτόχρονα με το 5G.
Θέλουν να μας ελέγχουν.
Με ραδιοκύματα.
Μας παρακολουθούν.
Φαντάζεσαι να είχαμε όλοι ταυτόχρονα σηκωμάρες;
Έτσι ξαφνικά;
Είναι μέρος του σχεδίου τους!
Με το 5G, κανείς δεν μιλάει στους άλλους.
Δεν αγαπάμε, δεν μιλάμε, μισιόμαστε,
δεν αναπαραγόμαστε!
Η ανθρώπινη φυλή είναι καταδικασμένη!
Θα πηδάμε δέντρα!
Μια κουφάλα.
Μια τρύπα στο χώμα.
Φανταστείτε έναν σκίουρο, χαλαρά στο δέντρο του,
και ξαφνικά, ένα τσουτσούνι στη μούρη!
Εγκλωβισμένος!
Μια μαρμότα στο χώμα,
να θάβεται κάτω από σπέρμα!
Και να διαβάζεις στα Νέα των Σκίουρων
ότι ο Ζεμούρ Σκίουρος το θεωρεί μουσουλμανική συνωμοσία.
Όλα αυτά τα τσουτσούνια χωρίς πετσάκι".
Σας έχασα;
Ναι. Σας έχασα στο "Θα πηδάμε δέντρα"
ή στο "Ζεμούρ Σκίουρος";
Θα με θεωρείτε τρελό.
Αλλά δεν ξέρω αν προτιμώ να ακούγομαι τρελός
σε μια κοινωνία αρρώστων,
ή αν προτιμώ να είμαι άρρωστος…
σε μια κοινωνία τρελών.
Είμαι ο Μπουν Άι Μιν. Ευχαριστώ.
Έφτασα στον προορισμό μου;
Είμαι σε δέντρο. Μοιάζω με Ταρζάν; Ηλίθιο.
Κυρίες και κύριοι, ένα θερμό χειροκρότημα για τον κύριο Βερινό!
Καλησπέρα σε όλους!
Ευχαριστούμε που ήρθατε να μας δείτε.
ΒΕΡΙΝΟ
Μετά από τόσο καιρό.
Αυτή η περίοδος μου άλλαξε τη ζωή.
Πριν, έκανα σταντ απ για να γελάει ο κόσμος,
αλλά έναν χρόνο μετά,
απλώς θέλω να μιλήσω.
Είτε γελάσετε είτε όχι,
δεν έχει σημασία.
Ίσως να σας ρωτήσουν
"Πώς ήταν;" "Είχε ανάγκη να μιλήσει".
Ας διασκεδάσουμε, γιατί μέχρι πρότινος είχαμε πόλεμο.
Το είπε ο πρόεδρος, άρα θα είναι αλήθεια.
Ξεκαρδιστικό. "Έχουμε πόλεμο". Το θυμάστε;
Η Συρία έχει πόλεμο.
Δεν θα τους έπαιρνα να τους πω "Κι εμείς!
Πήγατε στο Carrefour;
Τελείωσε το κωλόχαρτο, ρε φίλε!
Τι εφιάλτης". Λες να πέρασαν τα ίδια;
Στην Παλαιστίνη, βροχή οι βόμβες.
"Έχουμε πόλεμο!" "Όλο γκρίνια είστε.
Στη Γαλλία, βήχουμε στον αγκώνα".
Το Pornhub έδινε δωρεάν συνδρομές.
Ποια ένοπλη σύρραξη λύνεται έτσι;
"Ο κόσμος θα τρελαθεί!"
"Μην ανησυχείς, θα τον παίζουν για δυο μήνες.
Στις 8:00, θα χειροκροτούν τις νοσοκόμες".
"Μπράβο! Έχω δει όλα σας τα βίντεο!"
Προσοχή. Μερικοί το παίρνουν κυριολεκτικά.
Σε 50 χρόνια, "Ο παππούς πήγε στον πόλεμο".
"Πες μας, παππού".
"Δεν έφερναν τις παραγγελίες στον τέταρτο".
Ο πόλεμος τελείωσε, αλλά τα νοσοκομεία είναι ακόμα γεμάτα.
Έναν χρόνο τώρα, δεν υπάρχουν κρεβάτια.
Να τους δανείσουμε έναν καναπέ.
Έναν χρόνο είχαμε να λύσουμε το ζήτημα.
Αλλά όχι. Εμείς ψάχναμε
να βρούμε αν είναι ο COVID ή η COVID.
Αυτό ήταν το πρόβλημά μας.
Κι άλλες λέξεις έχουν το ίδιο θέμα.
Τουλάχιστον συμφωνήσαμε στο όνομα.
Στην αρχή ήταν "νέος κορωνοϊός".
Σαν το νέο iPhone.
"Ήρθε ο νέος κορωνοϊός, τρέξτε να προλάβετε!"
"Έχω τον παλιό, γίνεται αναβάθμιση;"
Μετά έγινε 2019-nCov.
Δεν ήταν πιασάρικο.
Κάποιοι ρωτούσαν "Ποια παύλα μπαίνει, η μεγάλη ή η μικρή;"
Τώρα είναι COVID-19.
Ο Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ,
είπε ότι το COVID-19 είναι πιο εύκολο στην προφορά.
Και γιατί δεν αλλάξαμε το όνομα του γενικού διευθυντή;
Άκου "Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους"!
Από τώρα θα σε λέμε Ντάβιντ. Ντάβιντ-19.
Πιο εύηχο.
Έχουμε γονείς εδώ απόψε;
Με κοιτάτε σε φάση "Ναι, το λοκντάουν".
Το δικό μας ήταν αλλιώς. Έχω τρεις γιους.
Στις βιντεοκλήσεις, οι εργένηδες φίλοι μου έλεγαν
"Πώς βαριέμαι, ρε συ".
Ψόφα!
Ανακάλυψα τι είδους μπαμπάς είμαι. Χάρη σ' όλο αυτό.
Δεν φωνάζω,
γιατί πιστεύω ότι το να μεγαλώνεις παιδί
σημαίνει να το συνοδεύεις στη ζωή.
Γι' αυτό δεν φωνάζω.
Δεν φωνάζω, γιατί είναι ανούσιο. Αυτός είναι ο λόγος.
Ζηλεύω τους μπαμπάδες που φωνάζουν στον δρόμο. Κάνουν…
Κι όλοι στέκονται προσοχή. Θέλω κι εγώ.
Αν φωνάξω, ο γιος μου θα πει "Σουτ".
"Δείξε μου σεβασμό, αλλιώς θα το πω στη μαμά".
Απίστευτο πώς φωνάζουν μερικοί.
Όταν φωνάζει ο τύπος τρεις ορόφους κάτω, ακόμα κι εγώ τρομάζω.
"Θα μας πιάσει, παιδιά.
Θα μας κάνει κακό.
Μερικές φορές, όταν είμαστε στη δουλειά,
κρύβεται κάτω απ' το κρεβάτι σου.
Όταν μας λες ότι βλέπεις σκιές,
αυτός είναι.
Αν χτυπήσει την πόρτα, άνοιξε εσύ.
Είσαι ο πιο μικρός, δεν έχουμε δεθεί τόσο".
Σοβαρά τώρα. Δεν ξέρω πώς να φωνάξω σε παιδί.
Δεν έχω το λεξιλόγιο.
Όταν μαλώνω τα παιδιά μου,
λέω τα ίδια που έλεγαν οι γονείς μου.
Φωνάζω σαν γέρος. "Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι!
Με φούρκισες! Θα έχεις συνέπειες!"
Ήθελα να με βαρέσω όταν έβγαιναν αυτά απ' το στόμα μου.
"Θα έχεις συνέπειες". Έλεγαν κι οι δικοί σας τέτοια;
Ποιον πας να εντυπωσιάσεις μ' αυτά; Πώς τρομάζαμε;
Φαντάζεσαι να λες στον αδερφό σου, "Θα έχουμε συνέπειες";
"Αφού το είπε ο μπαμπάς, το εννοεί".
"Φύγαμε, αλλιώς θα έχουμε συνέπειες!"
"Όχι εδώ, γιατί θα τον φουρκίσουμε!"
Λοιπόν, αυτά από μένα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ!
Καλησπέρα! Γουστάρω.
Λοιπόν, αποδέχομαι τους πάντες.
ΧΑΚΙΜ ΖΕΜΙΛΙ
Όλους, ανεξαρτήτως θρησκείας ή χρώματος.
Αλλά υπάρχει ένα ανθρώπινο είδος που μισώ πάνω απ' όλα,
και το ανακάλυψα στην καραντίνα.
Αυτούς που έχουν εξοχικά.
Πλούσιοι κερατάδες!
Κάτω η μπουρζουαζία!
Έρχονταν διάφοροι και…
Γιατί το σπίτι μου δεν είναι καν δικό μου.
Κι έτσι, κάποιοι μου έλεγαν "Χακίμ, στην καραντίνα
θα πάω στο Εξ Αν Προβάνς, στα πεθερικά μου.
Έχουν φοβερό σπίτι. Πισίνα. Είναι πλούσιοι".
Τα δικά μου πεθερικά…
Στη βασική κατοικία τους, εκεί μένω. Με καταλαβαίνετε;
Σοβαρά, εκεί μένω, που να πάρει.
Οι φτωχοί παντρεύονται μεταξύ τους.
Μεγαλώνουμε φτωχοί.
Παντρευόμαστε άτομα χωρίς κληρονομιά.
Η γυναίκα μου λέει "Μην το λες αυτό. Έχουμε πολιτιστική κληρονομιά".
"Να τη χέσω την πολιτιστική κληρονομιά. Κράτα την, όλη δική σου".
Άντε να πληρώσεις λογαριασμούς με πολιτιστική κληρονομιά.
"Δεν έχω λεφτά, κυρία μου,
αλλά έχω υπέροχες ελιές. Σας εξυπηρετεί;"
Αμάν με την πολιτιστική τους κληρονομιά.
Με τσάτισαν πολύ με τα εξοχικά τους.
Μερικοί έχουν εξοχικά.
Ξέρετε πόσο ζόρικη ήταν η καραντίνα για μας, στα παλιοδιαμερίσματα;
Σαν στάσεις λεωφορείου είναι.
Αλήθεια. Όταν κοιμάσαι, το πόδι σου ακουμπάει στο ψυγείο.
Ακούς τα πάντα.
Οι τοίχοι είναι τσιγαρόχαρτο. Ακούμε τα πάντα.
Αλήθεια. Δεν είναι ζωή αυτό.
Ένας γείτονας με τσάτισε πολύ.
Πριν από την καραντίνα, ζητούσε συνέχεια αλάτι.
Μη ρωτάτε γιατί. Αλάτι.
Έκανα δύο μήνες να τον δω.
Όταν επέστρεψε, του λέω
"Ζουλιάν!" Τον καημένο, έτσι τον λένε.
"Πού ήσουν στην καραντίνα;"
"Στο εξοχικό μου, στη Νορμανδία".
"Δώσε πίσω το αλάτι μου, ρε κερατά!"
Το αλάτι μου πέρασε καλύτερη καραντίνα από μένα.
Έχω τσατιστεί πολύ με το αλάτι μου.
Χέστηκα. Τώρα βάζω ζάχαρη στις πατάτες.
Το άλλο που με τσάτισε πολύ στην καραντίνα
ήταν το χάσταγκ "Μένουμε Σπίτι". Θυμάστε;
"Μένουμε Σπίτι".
Δεν έμειναν όλοι σπίτι.
Κάτι μέτριοι σαν εμένα, βέβαια.
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο, όχι.
Είδα τα στόρι του Ρονάλντο.
Ρονάλντο, αν με βλέπεις, άκου προσεκτικά.
Φυσικά και μένεις σπίτι.
Είδα τα στόρι σου και τα τρία χιλιόμετρα κήπο!
Ο κήπος του είναι τόσο μεγάλος, που έχει διόδια.
Έχει δύο κλίματα, ισημερινό και τροπικό.
Την ίδια μέρα, μπορείς να πας για σκι ή για μαύρισμα.
Ρονάλντο, δεν υπάρχει αυτό.
Έχω εξοργιστεί.
Αλλά υπήρξε και μια καλή στιγμή.
Θυμάστε την κούραση στην τελευταία καραντίνα;
Θέλαμε να βγούμε να αναπνεύσουμε.
Μια εκδήλωση βοήθησε πολύ, η διαδήλωση για τον Ανταμά Τραορέ.
Όλοι στο Παρίσι διαδήλωσαν,
όχι για τον σκοπό της, αλλά για να πάρουν αέρα.
Εντόπισα τους ψεύτες.
Πήγα κι εγώ. Πάω σε πολλές διαδηλώσεις.
Μ' αρέσουν. Έχουν ωραία ατμόσφαιρα.
Όταν γύρισα σπίτι, μπήκα στα σόσιαλ για να δω τι έλεγαν.
Είδα κάτι τρελά, όπως μια τύπισσα που έγραφε στο Twitter
"Απογοητεύτηκα κάπως από τη διαδήλωση".
Δεν ξέρω με ποιο κριτήριο.
"Δεν το 'χω με τα δακρυγόνα", μήπως;
"Απογοητεύτηκα από τη διαδήλωση. Πήγα να δω τον Φαρί,
και είδα τον Χακίμ Ζεμιλί". Αυτό έγραψε.
Είμαι απογοήτευση. Αυτό.
Κάποιοι πάνε σε διαδηλώσεις για να δουν διάσημους, όχι για να διαδηλώσουν.
Κι εγώ απογοητεύτηκα, γιατί πήγα για τον Ομάρ Σι,
και είδα τον Φαρί. Τα νεύρα μου.
Ευχαριστώ. Είμαι ο Χακίμ Ζεμιλί. Καλή διασκέδαση.
Σας ευχαριστώ όλους!
Καληνύχτα.
ΚΟΜΕΝΤΙ ΚΛΑΜΠ MADAME SARFATI
Παιδιά, κάντε ό,τι σας είπα,
γιατί είναι αυστηρή.
Όχι, Φαρί. Δεν μπορείς να κάνεις γυρίσματα εδώ.
-Μα δεν είπα τίποτα. -Ακούω.
-Από δω ο Αχμέντ Σιλά. -Γεια.
Είναι του θεάματος. Με υποψηφιότητα για César.
-Σινεμά. -Όχι, μη.
Και ο Χακίμ. Ο Αχμέντ Σιλά! Ο ηθοποιός!
-Κάνε τη γυναίκα. -Όχι, έλα τώρα.
-Σε παρακαλώ. -Σοβαρά;
Καλησπέρα. Μπορώ να μπω;
-Ταλεντάρα. -Σοβαρά, Φαρί;
Αυτό είναι; Μίμηση γυναίκας;
Σωστά, δεν είναι πρωτότυπο. Κάνε τον άχρηστο.
Λοιπόν, θα μπούμε μέσα. Θα σου πω γιατί…
Από τον Νότο.
-Το σημαντικό είναι… -Λίγο πιο δυνατά, από τον Νότο.
Θέλουμε να μπούμε μέσα.
-Κάνε τον καθηγητή φιλοσοφίας. -Σύμφωνα με τον Ζίγκμουντ Φρόιντ…
-Όχι τον άχρηστο, τον καθηγητή. -Ο Μοντεσκιέ!
-Μελαγχολία. -Καλά.
-Ας αφήσουμε τους κοριούς. -Αυτόν κοίτα.
Τον Ντιντιέ Ντεσάν που μόλις έχασε το Euro.
Δεν ξέρω, πιστεύω ότι πράγματι…
Τον Ντεσάν που μόλις κέρδισε το παγκόσμιο.
Δεν ξέρω, πιστεύω ότι πράγματι…
Κόκκινη κάρτα! Λοράν Μπλαν!
Είπα όχι κάμερες. Τι δεν καταλαβαίνεις;
-Καλά. -Μπερνάρ Λαμά!
Αυτά είναι ονόματα, όχι μιμήσεις.
-Βεζεντρίμ! -Αυτόν δεν τον σκέφτηκα. Καλό.
-Όντως. -Δεν μιμείσαι κάποιον.
Ευτυχώς έφυγε. Δεν είχα άλλες μιμήσεις.
-Γαμώτο. -Να σας εξηγήσω.
Δεν της αρέσουν οι μιμήσεις. Γι' αυτό είπε όχι.
Την ξέρω, οπότε μπορώ να το κανονίσω.
-Άντε, τότε. -Με τρομάζει.
Κι εσύ θα έπρεπε να φοβάσαι. Γιατί όχι; Είναι τρομακτικός.
Μου τελείωσαν οι μιμήσεις.
Έχω ακόμα μία.
Σαντιγί.
Είμαι με ηλίθιους. Αυτό είναι το θέμα.
-Εγώ είμαι ο… -Μπορείς να βάλεις και φράουλα.
-Λοιπόν, παιδιά, τακτοποιήθηκαν όλα. -Πάμε.
Αλλά δεν γίνεται να μπείτε.
Τι λες τώρα; Είναι το μέρος μου.
Θα τα πούμε μετά.
Όχι, Χακίμ. Το Madame Sarfati ανήκει στον Φαρί. Πλάκα κάνει.
Όχι, αλλά…
Δρόμο! Φύγετε από δω!
-Καλά. -Φεύγουμε.
Δεν έχουμε καιρό για τις χαζομιμήσεις σας!
Καραγκιόζηδες! Κι εγώ κάνω μιμήσεις!
Μπουρβίλ!
Πού είναι το πατίνι μου;
Λουί ντε Φινές!
Αυτό δεν ήταν πετυχημένο.
Λουί! Ήμασταν φίλοι στο δημοτικό.
Όλα καλά, Χακίμ;
ΠΦΦΦ… ΜΙΑ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΙΕΡ-ΕΜΑΝΟΥΕΛ ΜΠΑΡΕ
Καλησπέρα. Είμαι εδώ για να σας παρουσιάσω ένα κομμάτι…
ΠΙΕΡ-ΕΜΑΝΟΥΕΛ ΜΠΑΡΕ
…της νέας μου συνδιάσκεψης,
μιας συνάντησης που θα είναι παραγωγική για όλους.
Θα νιώσετε πιο καλλιεργημένοι, πιο πλούσιοι.
Όλοι κερδίζουν.
Ή win-win όπως λένε κάτι ψωνάρες.
Λοιπόν, όπως θα δείτε, ο σκοπός της συνδιάσκεψης είναι απλός.
Θα εμφανιστεί μια ερώτηση στην οθόνη. Για παράδειγμα,
"Ποιος ο συσχετισμός μεταξύ του ιού RNA
και τη μείωση των κυτταροτοξικών Τ κυττάρων;"
-Και θα χρειαστώ μια απάντηση. -Ναι.
Το σωστό είναι "όχι".
Θα νυχτώσουμε.
Μπορούσαμε να το κάνουμε πιο εύκολο
δίνοντας μόνο απαντήσεις.
Για παράδειγμα, "Για να πηδάω πιο συχνά".
Αλλά υπάρχει θέμα, γιατί γι' αυτήν την απλή απάντηση,
μπορούμε να σκεφτούμε πολλές ερωτήσεις.
Για παράδειγμα,
"Γιατί γράφτηκες στο Tinder;" "Για να πηδάω πιο συχνά".
"Γιατί έβαλες υπνωτικά στον χυμό;"
Μην ανησυχείτε, παίρνω μόνο βιολογικό χυμό.
Η υγεία των παιδιών είναι προτεραιότητά μου.
Αλλά ας μπούμε στο θέμα της σημερινής μας συνάντησης,
με τα σημερινά νούμερα, που μόλις εξέδωσε η κυβέρνηση.
Είναι δραματικά. Κοιτάξτε.
Είκοσι πέντε θάνατοι. 997 στην εντατική.
Είναι φρικτό. Αυτά τα νούμερα αντικατοπτρίζουν μόνο την αστυνομική βία.
Δεν έχουμε λάβει ακόμα αυτά για τον κορωνοϊό.
Πέρα από τις ανθρώπινες απώλειες,
η υγειονομική κρίση έχει εγείρει πολλαπλά ερωτήματα.
"Τώρα που χαιρετούν με τους αγκώνες,
ο Φιλίπ Κρουαζόν αξίζει ακόμα την κάρτα αναπηρίας;"
"Είναι έτοιμη η Σοφί Νταβάν γι' αυτόν τον νέο κόσμο;"
Και φυσικά, η ερώτηση που κάνουμε όλοι,
"Η γυναίκα μου έχασε γεύση και όσφρηση.
Να συνεχίσω να πλένω το πουλί μου;"
Αντί να περνάμε γρήγορα αυτές τις ερωτήσεις,
αποφάσισα να επικεντρωθώ σε μία.
"Πόσες φορές μπορούμε να αποτύχουμε
στην αντιμετώπιση μιας υγειονομικής κρίσης πριν θεωρηθούμε ηλίθιοι;"
Η ερώτηση μας έρχεται από τον Εμανουέλ Μ. Από το Τουκέ.
Γεια σου, Εμανουέλ. Ευχαριστούμε για την ερώτηση.
Πράγματι, μπορούμε να ασκήσουμε κάποια κριτική
στην κυβέρνηση από τον Ιανουάριο του 2020.
Σας έχω μία λίστα.
"Στη Γαλλία, είμαστε ασφαλείς".
"Προσοχή, έρχεται ο ιός".
"Βάλαμε αφίσες στα αεροδρόμια".
"Μια γρίπη είναι". "Μένουμε σπίτι".
"Ψηφίστε!"
"Τα νοσοκομεία είναι έτοιμα".
"Βάλτε σακούλες, τέλος οι ρόμπες".
"Έχουμε αναπνευστήρες".
"Δεν έχουμε αναπνευστήρες". "Έχουμε παραγγείλει".
"Να πάρει, δεν ήταν οι σωστοί".
"Έχουμε τόνους μάσκες". "Συγγνώμη, τις κάψαμε όλες".
"Οι μάσκες είναι άχρηστες. "Είναι υποχρεωτικές".
"Η καραντίνα θα πετύχει". "Ξανανοίγουμε κι εμείς".
"Τα παιδιά δεν μεταδίδουν". "Προσέξτε τα παιδιά.
Είναι πολύ μεταδοτικά".
"Ανοίξαμε τα σχολεία". "Τα παιδιά δεν μεταδίδουν".
"Οι υγειονομικοί έκαναν σπουδαία δουλειά. Θα ανταμειφθούν".
"Θα τους δώσουμε μετάλλιο".
"Θα βοηθήσουμε τους φοιτητές. Θα τους δώσουμε πολιτιστικό πάσο".
"Η αγγλική μετάλλαξη δεν είναι εδώ".
"Η βραζιλιάνικη, στη Βραζιλία. Η ινδική, στην Ινδία".
"Προσοχή, έρχονται οι μεταλλάξεις!"
"Θα έχουμε εμβόλιο εγκαίρως".
"Να πάρει, το εμβόλιο άργησε".
"Τα εμβόλια δεν θα έχουν πατέντα".
"Όχι, θα έχουν πατέντα".
"Σε περίπτωση που οι φίλοι μας στη Sanofi βρουν εμβόλιο το 2067".
Όπως βλέπετε,
είναι λίγο μπουρδέλο η κατάσταση.
Το μόνο που έκανε σωστά ο Μακρόν ήταν να κολλήσει τον ιό.
Αλλά και τότε, ανάρρωσε.
Κινήθηκε στην πανδημία
σαν τετραπληγικός ποδηλάτης στο Tour de France.
Απέτυχε σε κάθε βήμα,
και γι' αυτό προτείνω να κοιτάξουμε αυτά τα νούμερα.
180,000 ευρώ, 15,000 ευρώ.
Εδώ είναι η τιμή ενός πτυχίου από γαλλικό πανεπιστήμιο,
κι εδώ από σχολείο δεύτερης ευκαιρίας.
Αναρωτιόμαστε γιατί επιλέγουμε τους ηγέτες μας από αυτήν την κατηγορία,
και όχι απ' αυτήν.
Οι ίδιες ικανότητες σε χαμηλότερη τιμή.
Μόνο κέρδος θα έχουμε.
Για να δούμε την έκταση της αποτυχίας του Εμανουέλ Μακρόν
σε όλη αυτήν την κρίση,
αρκεί να κοιτάξουμε τη μακριά λίστα των θυμάτων.
Εντουάρ Φιλίπ.
Μουριέλ Πενικό.
Κριστόφ Καστανέρ.
Ανιές Μπουζάν.
Νικόλ Μπελουμπέ.
Μικροί άγγελοι που έφυγαν νωρίς.
Σε ενάμιση χρόνο,
ο Μακρόν άλλαξε υπουργούς πιο συχνά από μάσκες.
Ήταν όλοι οι μετασχηματισμοί αποτελεσματικοί;
Η απάντηση είναι όχι.
Όταν έχεις διάρροια, αλλάζεις σώβρακο. Δέκα λεπτά μετά, πρέπει να ξαναλλάξεις.
Γιατί το πρόβλημα προέρχεται από την κωλοτρυπίδα από πάνω.
Το ίδιο και με τους μετασχηματισμούς.
Ευχαριστώ που ήρθατε. Είμαι ο Πιερ-Εμανουέλ Μπαρέ.
Γεια σας! Τι κάνετε;
Ωραία δεν είναι που ξαναβγαίνουμε;
ΦΑΝΤΙΛΙ ΚΑΜΑΡΑ
Δεν χαίρομαι, γιατί μου άρεσε πολύ η καραντίνα.
Πέρασα τέλεια στην καραντίνα.
Είμαι σπιτόγατος και μ' αρέσει η μοναξιά.
Το μόνο μου πρόβλημα ήταν ο σύζυγος.
Τον αγαπώ πραγματικά, αλλά μόνο δύο ώρες τη μέρα.
Από τις 3:00 μέχρι τις 5:00 π.μ., που κοιμάται.
Μερικές φορές μου σπάει τα νεύρα.
Δεν το καταλαβαίνετε, μου τη σπάει απίστευτα.
Τόσο πολύ, που τον κοιτούσα και σκεφτόμουν…
Κακή ιδέα να μ' αφήσει να σκέφτομαι.
Τον κοιτούσα και σκεφτόμουν
"Δεν πειράζουν τρεις μήνες στη φυλακή".
Σιγά το πράμα. Μια μπουνιά στον λαιμό.
Ένα γρήγορο R2, σε στιλ GTA, κι έφυγα.
Μου έσπαγε τα νεύρα.
Τότε κατάλαβα ότι είναι δύσκολο να συζείς.
Το πιο δύσκολο στη συμβίωση είναι ότι μένουν στο σπίτι σου.
Κάνει ό,τι θέλει, αλλά είναι εδώ.
Με τον καιρό, προσέχεις κι άλλα ελαττώματα
κι ό,τι κάνει ο άλλος σ' ενοχλεί.
Ακόμα κι όταν τρώει.
"Κοίτα πώς τρώει".
Ακόμα κι όταν πίνει, ακούω το λαρύγγι του.
Μου 'ρχεται να του το στρίψω.
Έχω όμως κι εγώ τα ελαττώματά μου.
Είμαι μανιακή με το καθάρισμα.
Να το εξηγήσω.
Δεν μπορώ να αγγίξω χερούλι με βρεγμένα χέρια.
Δεν μπαίνω στο ντους χωρίς πατάκι.
Το μικρόφωνο είναι μες στη βρόμα και το παίζω κουλ, αλλά…
Είναι σίχαμα!
Όταν βγήκαν όλα τα μέτρα, έλεγαν
"Όταν πηγαίνω σπίτι πια,
πλένω τα χέρια, το τηλέφωνο και τα ψώνια".
Κι εγώ σε φάση "Τι έκανες πριν;"
Είδατε τα σποτάκια που λένε να πλένουμε τα χέρια;
Σε ποια χώρα ζούσαμε πριν;
Σοβαρά τώρα!
Είδα ότι η αντίληψή μου για τη βρομιά διαφέρει από των φίλων μου.
Το βρόμικο για μένα γι' αυτούς είναι μια χαρά.
Οι άλλες θέλουν να μιλάνε για τα σεξουαλικά τους. Εγώ ντρέπομαι.
Μου λένε διάφορα και κάνω ότι καταλαβαίνω,
αλλά από μέσα μου…
"Αλήθεια το κάνει αυτό; Δεν της το 'χα.
Τι ευλυγισία!"
Είναι μία που δεν έχει όρια.
Μπαίνει σε υπερβολικές λεπτομέρειες.
Με κάνει να νιώθω άβολα, γιατί με κοιτάει επίμονα όταν μιλάει.
"Ναι, Φαντιλί, μ' αρέσει αυτό και το άλλο". Κι εγώ…
"Μου τα λέει απλώς ή μου την πέφτει;"
Μου μιλάει για μαστίγια και σφιγκτήρες.
"Είμαστε βρόμικοι", κάνει.
Κι εγώ "Όχι, είστε βίαιοι".
Και λέει "Ίσως".
"Γουστάρω να βάζει τα δάχτυλά του στο στόμα μου".
Αυτό κι αν είναι βρόμικο!
Γιατί να το κάνει αυτό;
Δεν είναι τεστ PCR. Ταξίδι θα πάει;
Ευχαριστώ, είμαι η Φαντιλί Καμαρά.
Τι κάνετε;
ΣΑΡΛΕ ΣΟΥΑΝΙΟΝ
Χαίρομαι που γυρίζουμε για το Netflix στο κλαμπ μου.
Πρώτα, έχω να εξομολογηθώ κάτι.
Έκανα γυρίσματα για το Netflix δυο χρόνια πριν.
Μέναμε σ' ένα μέρος με κάτι ωραία ηχεία Bluetooth.
Και σκέφτηκα "Το Netflix είναι". Και τα έκλεψα. Ναι.
Έκλεψα τα ηχεία Bluetooth
και ντρέπομαι γιατί στη συσκευασία έγραφαν "Για τη Σαρλέ".
Έκλεψα το δώρο μου. Χάλια.
Δεν ευχαρίστησα καν.
Στην πανδημία, ο κόσμος είχε την ευκαιρία να ζήσει τη ζωή μου.
Είδαν τις αντιφάσεις της κυβέρνησης και της κοινωνίας.
Η ζωή μου!
"Δίνω εξουσιοδότηση στον εαυτό μου για να βγω;"
"Να φορέσω μάσκα; Να μη φορέσω; Δεν ξέρω".
Η ιστορία της ζωής μου.
"Γιατί να φοράω σουτιέν αφού δεν έχω βυζιά;
Τι θέλεις να υποστηρίξω, την πατριαρχία;
Δεν καταλαβαίνω τι θες".
Έτσι δεν είναι;
Υπάρχει μεγάλη πίεση να φοράς σουτιέν. Τα νεύρα μου.
Μια φορά στην παραλία, είδα έναν τύπο με μεγαλύτερα βυζιά απ' τα δικά μου.
Με τρίχες!
"Να κρύψεις τα στήθια σου!"
Ο κορμός μου είναι για λάδωμα και επίδειξη στην παραλία.
Έχω ωραίο κορμό. Ανέβασα φωτογραφία στο Instagram.
Δεν φορούσα τίποτα και δεν την κατέβασαν, οπότε…
Έχω ωραίο κορμό.
Έβγαζα σέλφι με τον σκύλο και φαινόταν ή μία θηλή.
"Σκυλοκροκέτα είναι αυτό;" ρωτάει ένας.
Έχω ωραίο κορμό.
Υπάρχουν πολλές αντιφάσεις εδώ και καιρό.
Οι καλλιτέχνες φίλοι μου τσατίστηκαν,
γιατί δεν θεωρούνται "βασικοί εργαζόμενοι".
Κυρίως οι λευκοί. "Τι; Δεν είμαστε βασικοί;"
"Πρώτη φορά; Ζόρικο.
Το συνηθίζεις. Μην ανησυχείς, κάτσε.
Εφηύραμε κάτι άπαιχτο, τη χιπ-χοπ. Την ξέρεις;
Αν δεν αρκεί, έχω χόρτο".
Αλλά σοβαρά, τα βίντεο ήταν σοκαριστικά.
"Δεν είμαι βασικός εργαζόμενος".
Γι' αυτό δεν είσαι. Κόφ' το.
Έχει και κάτι θετικό να μην είσαι βασικός εργαζόμενος.
Καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι αθάνατος. Είναι σημαντικό.
Ωραία δεν το είπα; Θα 'πρεπε να γίνει βιβλίο.
Αλλά είναι αλήθεια. Είναι ωραίο να μη νιώθεις βασικός,
γιατί επαναπροσδιορίζεις τη ζωή σου.
Πλάκα έχει όταν θυμούνται τον θάνατο.
"Μπορεί να πεθάνουμε!" "Όπως πάντα".
"Αλλά τώρα, στ' αλήθεια".
"Ήταν στ' αλήθεια". "Όχι, στ' αλήθεια".
Έτσι άρχισαν ν' αλλάζουν τη ζωή τους και να κάνουν πράγματα που τους αρέσουν.
Γι' αυτό είμαι καλλιτέχνης. Δεν είμαι βασική.
Σ' έναν ιδανικό κόσμο, δεν θα υπήρχαν κωμικοί.
Μα να πληρώνεις για να γελάσεις;
Τα προβλήματά μας έπρεπε να είναι "Τελείωσαν τα μάνγκο".
"Ευτυχώς έχουμε ακτινίδια!"
Τέτοια προβλήματα έπρεπε να έχουμε.
Οι τρύπες με αποσπούν. Το Netflix τρύπησε τους τοίχους μου.
Έχω λίγο άγχος.
Σαν να περνάω προφορικά στο δωμάτιό μου.
Πού είναι το κρεβάτι μου;
Ένα θυμάμαι από τα λόγια του Μακρόν στην πανδημία.
Το είπε ανάμεσα στις δύο καραντίνες.
Το άκουσα από μια κοπέλα στο μπαρ.
Στα μπαρ λένε τα καλύτερα. Βλέπεις δωρεάν σταντ απ.
Πάω για έμπνευση. "Ναι, πες μου".
Η κοπελιά ήταν λιώμα και λέει
"Δεν ξέρω τι είπε ο Μακρόν, αλλά δεν είπε καλημέρα".
Αυτά από μένα. Ευχαριστώ.
Καλησπέρα.
Τι κάνετε; Σούπερ! Χαίρομαι πολύ που είμαι εδώ.
Είναι η πρώτη μου φορά μετά την πανδημία.
ΤΟΜ ΒΙΓΙΑ
Φοράτε και μάσκες.
Μιας χρήσης, ωραία.
Έκανα τη βλακεία και πήρα πλενόμενη μάσκα.
Μέχρι 30 πλύσεις.
Πείτε μου, ποιος μετράει τις πλύσεις;
Ακριβώς.
Σοβαρά, μας άλλαξε τη ζωή.
Δύο χρόνια πριν, στο Galeries Lafayette,
οι Ασιάτες φορούσαν μάσκες και τους κοροϊδεύαμε.
Και να που οι μάσκες έγιναν μέρος και της δικής μας ζωής.
Το τρομακτικό είναι ότι…
Λίγο καιρό πριν, πήγα στο Galeries Lafayette,
και ήταν κάτι Ασιάτες τουρίστες
που όχι μόνο φορούσαν μάσκες,
αλλά και πανωφόρια μιας χρήσης.
Έχω μια πολύ απλή θεωρία.
Αν φοράς κάτι που δεν είναι στη μόδα,
έχεις παραπάνω πληροφορίες από μένα.
Περάσαμε περίεργες καταστάσεις.
Στην πρώτη καραντίνα, κλειστήκαμε όλοι στο σπίτι,
μπροστά στην τηλεόραση, και βλέπαμε
αγριογούρουνα στο Σανς Ελιζέ, δελφίνια στη Βενετία.
Και σκεφτόμασταν
"Όταν βγούμε, ο κόσμος θα 'ναι διαφορετικός".
Και να μας.
Αυτός είναι ο διαφορετικός κόσμος;
Είναι περιέργως όπως πριν, απλώς χειρότερος.
Σοβαρά, τι έγινε;
Αφυπνιστήκαμε, και δύο βδομάδες μετά, το χάος.
Πρέπει να ξυπνήσουμε.
Κοιτάξτε το περιβάλλον, την κλιματική αλλαγή.
Πρέπει να κάνουμε κάτι. Δεν ξέρω τι.
Ίσως να κόψουμε το κρέας.
Δεν είμαι βίγκαν, δεν θέλω να σας πείσω,
αλλά πρέπει να το κόψουμε.
Φαίνεστε επιφυλακτικοί. Καλά.
Οι άνθρωποι ξεχνάνε εύκολα.
Ας ανακεφαλαιώσουμε. Ένας παπάρας έφαγε έναν παγκολίνο ή μια νυχτερίδα,
και ο κόσμος σταμάτησε.
Έφαγε κρέας. Αυτό έγινε.
Ποιος είπε "Μη βασίζεσαι στην πρώτη εντύπωση";
Και βέβαια πρέπει.
Αν είχε βασιστεί στην πρώτη εντύπωση
αυτός που έφαγε τον παγκολίνο ή τη νυχτερίδα,
θα έβλεπε πόσο σιχαμερό ήταν και δεν θα το έτρωγε.
Όλοι ξέρουμε την όψη της νυχτερίδας.
Όσο για τον παγκολίνο, είναι σαν νυφίτσα με λέπια. Αηδία.
Είναι ένα από τα σπάνια είδη που ακόμα και τα μωρά τους είναι άσχημα.
Είναι δύο είδη. Οι παγκολίνοι και οι Λε Πεν.
Αν βασιζόταν στην πρώτη εντύπωση,
δεν θα ήμασταν σ' αυτήν τη σκατοκατάσταση.
Κάτι κρετίνοι έλεγαν ότι οι παγκολίνοι έχουν γεύση κοτόπουλο.
Τότε, φάε κοτόπουλο! Μη μας τα πρήζεις!
Είμαστε ηλίθιοι.
Και με ανύπαρκτη μνήμη.
Στη Μογγολία, ένας τύπος πέθανε από βουβωνική πανώλη.
Γιατί; Επειδή έφαγε μαρμότα.
Καλά να πάθεις! Έλεος!
Δεν είναι ευγενικό, αλλά τι διάολο;
Εμπιστέψου το ένστικτό σου.
Τίποτα δεν έχεις μάθει από τους τελευταίους μήνες;
Ο πλανήτης σταμάτησε επειδή ένας έφαγε παγκολίνο,
κι εσύ πας και τρως μαρμότα;
Ίσως ζεις στου διαόλου τη μάνα, χωρίς τηλεόραση, ίντερνετ,
αλλά σκέψου και λίγο.
Αν δεν σ' έχει ενοχλήσει ο Φρεντερίκ Λοπέζ,
ίσως να σταμάτησε ο κόσμος.
Βασίσου στις πρώτες εντυπώσεις.
Βασίσου σ' αυτό που βλέπεις.
Έχεις δει τα σεξουαλικά αρπακτικά, ο Στρος Καν κι ο Γουάινστιν;
Όταν έχεις τέτοια φάτσα, δεν γίνεται να πηδιέσαι χωρίς όπλο.
Σοβαρά. Για παράδειγμα, ο Φρανσουά Ολάντ.
Όταν τελείωσε η προεδρία του,
οι ψηφοφόροι του είπαν "Δεν ήταν και πολύ δραστήριος".
Σοβαρά;
Δεν είναι ο Μπάτμαν; Συχνά τους μπερδεύω.
Φυσικά! Βασίσου στην πρώτη εντύπωση.
Φαντάσου τον Φρανσουά Ολάντ με πανοπλία σε μάχη τον Μεσαίωνα.
Θα έλεγαν "Γιατί περπατάει το καζάνι;"
Βασίσου στην πρώτη εντύπωση. Είναι σημαντικό.
Μια φίλη σ' ένα πάρτι γενεθλίων μού λέει…
Ήμασταν διάφοροι εκεί.
"Ήμουν τέσσερα χρόνια μ' έναν μαλάκα.
Αν έκρινα από την εμφάνιση, δεν θα έμενα ούτε μέρα μαζί του".
"Τι μαλάκας", έλεγε συνέχεια.
Και της λέω "Χαλάρωσε, παραλίγο να παντρευτούμε".
Να έχετε μια υπέροχη βραδιά. Είμαι ο Τομ Βιγιά.
Πού είμαι τώρα;
ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΜΕΡΟΣ
Δεν είναι καν ο χάρτης του Παρισιού!
Φίλε! Πού είναι η οδός Σαν Ντενί; Πάω στο Le Fridge.
Ναι, στον κόμβο δεξιά. Αριστερά; Ευχαριστώ.
Τι; Μπα, δεν έχω αναπτήρα, σόρι.
Τα λέμε. Γεια.
Το κέρατό μου!
Υποτιτλισμός: Σταυρούλα Σοκόλη