Downloaded from YTS.MX
PARİS TAM KAPANMA SÜRECİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
EVDE KAL HAYAT KURTAR
Evet, aşağıdayım. İnip siparişini alır mısın?
Eve teslimat istemiştim.
Yedi kilometre bisiklet sürdüm, in işte. Bana işimi anlatma!
-Tamam, iniyorum. -İnanamıyorum ya!
Eve teslimatmış. İnip aşağıdan alamıyorlar sanki.
Bir uyanık sizsiniz zaten.
Ne büyük binaymış.
Hani kalıcı etki?
Tek misin?
Evet, öyle istedin.
Ne istiyorsun?
Nasıl yani? Kafandaki ne hem?
-Hiç, duştaydım. -Hakkında söylenenler doğru mu?
Değil.
Duruma bağlı. Ne söylüyorlar ki?
COVID başladığından beri
kaçakçılık falan yapıyormuşsun.
"Ekibin sağlamsa kimse sana dokunamaz."
Konuyu değiştiriyorsun.
Kanıtla.
İçeride birileri var. Kim onlar?
Kimse yok, yalnızım.
Kafanda kuruyorsun.
Kev Bey, FFP2 maskeleri nereye koyalım?
-O kim? -Annem.
-Hayır Kev. -Aferin, beni yakaladın.
Gel, göstereyim.
İşte ekibim. Çok iyiler.
Bu akşam keyifler yerinde mi?
Evet, harika.
Beyefendi, pâté'lerime patlak diyorlar
ama bir deneyin, tam bir lezzet patlaması.
Bence komikti.
Hanımlar, birlikte misiniz?
Bir esprim var.
Dün bir duvar ustası geldi,
ona "Ev yapımı pâté'm yok" dedim.
Hani duvar ustası ya!
-Doully! -Evet.
-N'aber? -Roman, burada ne işin var?
Stand-up yapmaya devam etmenin bir yolunu buldum
ama karşılığında yerel ürünler satmam gerek.
-Öyle mi? -Çok iyi gidiyor. Senden n'aber?
İnsanlar nereye, ben oraya. Güzel bir planım var.
Dinle bak. AA'nın müdürüyle irtibata geçtim.
-AA'nın müdürü mü? -Evet. Nasıl ama?
-O ne ki? -Adsız Alkolikler.
Orası hep kalabalık oluyor.
Mekânlar yarın açılsa bile planımdan vazgeçmeyeceğim.
Bana da yer varsa gelirim.
Hayır, olmaz. Hem sen burada iyisin.
Çok iyisin, belli.
Nerede bu?
-Yıllar oldu be! -N'aber?
-Dur. Olaya bak. -Buralarda bekleme.
-Biriyle kavga ettim. -Kiminle? Ama kuryeyim ben.
-Ama dur… -Sipariş getirir, espri yaparım.
-Hemen yapayım mı? -Olur.
Hani Uber'dan yemek söyleyince
getirmeyip kapıda bırakıyorlar ya?
-Beni mi diyorsun? -Yok, espri.
-Yemeğimi ver lütfen. -Tabii. İyi ki denk geldik.
-Aynen, sevindim. -Evet.
Hayat zor ama idare ediyoruz.
-İyi misin? -Evet, iyiyim.
-Cidden mi? -Evet.
-İyi durmuyorsun. -Değilim zaten.
Artık çalışmıyorum. İnsanları güldürmek istiyorum. Gül hadi.
Güzel.
-Sağ ol Paris! -Evet, yemeğimi ver.
Tamam, evet…
Tabii ki marketler süperdi.
Marketler süperdi. Süper.
Sonra bir de "süpermarket" çıktı
ama süpermarketler, eski marketler kadar süper değil.
Bu bir paradoks, değil mi?
Beyefendi, sizden dört kere pâté istedim.
-İstiyorsan al adamım. -Teşekkürler.
Ne demek. Gözleme dayalı komedi yapıyoruz burada.
Frayssinet, yarım saat ara ver. İnsanlar yeterince yedi.
Stok tazeleyeceksin.
-Nasıl? -Raf dizeceksin.
-Ben mi? Raf mı dizeceğim? -Dizmezsen mikrofonla vedalaş.
Ben de raf dizeyim diyordum zaten.
Harika! Demek doğruymuş.
COVID için gereken her şey var.
Su, makarna, çeşit çeşit tuvalet kâğıdı.
Sert, yumuşak, karpuzlu, çilekli, her türlüsü var.
-Müthiş. -Dahası da var.
Rakiplerimizin aksine market fiyatına satıyoruz.
İki yaprak iste, iki yaprak veririz.
Şu kaliteye bak. Hiçbir yerde bulamazsın.
Harika, şahane. Hem daha bitmedi.
Yeni bir ürün geldi, muhteşem.
Paquito!
Dedim ya, İspanyolcam yok. Strasbourg'luyum, Almanca okudum.
Beni çok sever.
Gracias Fernanda.
-Adım Murielle. -Murielita!
İşte yeni ürünümüz. İnanılmaz.
COVID başladığından beri topluma yardım etmek istedim.
Bir işe yarıyorum, mutluyum.
-Bıktın, değil mi? -Evet, usandım artık.
Sırf ben mi böyle düşünüyorum? Sanki pâté satarken…
Roman, aklıma bir şey geldi.
Lyon Garı'na gitsene. Tuvaletlerde hep birileri oluyor.
MİLLET…
MEKÂNLAR BUGÜN AÇILIYOR. GÖRÜŞÜRÜZ.
Mekânlar açılıyor mu?
Oha! Açılıyor!
-Yok artık! -Öyle ama.
-Manyak bir haber! -Sorma, evet.
Sam, burası artık senin.
Sana veriyorum.
İspanyolca bilmiyorum!
Frayssinet?
LE FRIDGE KOMEDİ KULÜBÜ
NETFLIX SUNAR
İşte karşınızda Roman Frayssinet!
İyi akşamlar millet! Hazır mıyız?
Hazırsanız ses çıkarın!
Hazır mısınız?
Müthiş.
Tamam, aşı olanlar alkışlasın.
Öyle mi? Ben de oldum.
Üç gün önce ilk dozu oldum. Müthişti.
Bayıldım cidden.
Aklımdan çıkmıyor. Yine yaptırmak istiyorum.
Nasıl altı doz yaptırabilirim, onu düşünüyorum.
Her gün yaptırabilir miyim? Bütün gün canım çekiyor.
Boncuk boncuk terliyorum. Aşı istiyorum.
Gerçekten bütün gün böyleyim.
Önceden dışarıda kız keserdim
ama artık aşısı olan var mı diye bakıyorum.
İğneyi kendimiz saplıyormuşuz, onu bilmiyordum.
Gerçi ben metro durağında yaptırdım, ondan olabilir.
Neyse, acayip canım istiyor. Aklımdan çıkaramıyorum.
Acayip bir şey.
Zor bir yıldı, değil mi? Ama en azından birlikteyiz.
Hiçbirimiz bu derece yalnız kalmaya hazırlıklı değildik.
Kendime katlanamıyorum.
Aynaya bakar bakmaz kendimi boğmak istiyorum.
Aynaya bakınca diyorum ki "Roman, taciz resmen bu!
Git başkasına otuzbir çektir!
Sperm yerine buhar çıkıyor, fazla ileri gittin!"
Zor bir yıldı.
Ben hep her şeyin yolunda olduğuna inanmaya çalışanlardanım.
Son ana kadar "Sıkıntı yok" diyordum.
Bir şey olsa bile öyle düşünmenin bir yolunu bulurum.
Hipokondriyağın tam tersiyim.
Hiperkondriyağım ben.
Ben endişelendiysem çoktan ölmüşümdür.
On beş dakika önce.
Öldüysem daha ne olabilir ki zaten?
Gerçekten. Bacağımı kesseniz "Tekrar çıkar, sıkıntı yok" derim.
Ama hipokondriyak dostlarım çok zorlandı.
Dışarıda görüyorum. Gözlükler, eldivenler, tozluklar…
"Bomba imha etmeye mi?" "Yok, alışverişe."
Çılgınca ama haklı çıktılar.
İşlerin kötü gittiğini
Cumhurbaşkanı çıkıp "Savaştayız" dediğinde anlamaya başladım.
Hatırlıyor musunuz? Şoke olduk. "Savaştayız" dedi.
İşte o an dedim ki
"Bu yıl pek bilet satamayacağım."
Pek kazançlı bir sektör gibi gelmedi.
Belki de bilişim o kadar kötü değildi.
Suudi Arabistan'da domuz sucuğu satar gibiydim.
"Eyvah, üç kuruşa tamah edeceğiz" dedim.
Sanki ben Nokia'ydım, iPhone çıkmıştı.
"Eyvah" dedim.
Nokia'yı bilmeyen gençler olabilir.
Telefon açabilen tuğlalar satıyorlardı.
Ama farklı bakmaya çalıştım.
Ne olursa olsun, "Sıkıntı yok" diyorum.
Eğer savaşımız bu olacaksa sıkıntı yok.
Haksız mıyım? Savaşacaksak böyle olsun.
Yüz yıl önce savaşınca tüfek veriyorlardı.
Uzaktan çalışmaya benzemez.
Tüfeğin ucunda da süngü.
Pek mühimmat da vermiyorlardı.
Düşünsenize, tüfek verip "Vur" diyorlar.
"Niye vurayım ki?"
"Yoksa o seni vuracak."
"Niye vursun ki?"
"Çünkü ona da öyle dediler."
Devasa bir iletişim kopukluğu.
Tüfek değil, telefon verin.
Üç mesajda anlaşırız.
Ama diyorlar ki "Yok, vurman lazım."
"Ama ben fırıncıyım" diyorsun,
"Tartolet yapıyorum ben."
Diğer taraftan biri "Ich liebe Patisserien" diyor.
"Tartüchen."
Hayata hep olumlu bakacaksın.
Evet, zordu ama pozitif kalmalısın.
O zamanlarda olduğunu düşün.
Düştükleri ikilem, "öldür ya da öl" idi.
Onu düşününce üniversite okumak zor sayılmaz.
Dinlediğiniz için sağ olun.
Ben, Roman Frayssinet. Benim için bir zevkti dostlarım.
Bu müthiş enerjiyi koruyun. İyi akşamlar, çok teşekkürler.
Hedefinize ulaştınız.
Ne alaka? Çiti görmüyor musun?
Bu mu benim hedefim? Aptal.
Geri zekâlı GPS. Parçalasam yeri, aptal şey.
Düz dönün.
BARBÈS KOMEDİ KULÜBÜ
Nasılsınız? İyi misiniz?
Bir tek ben dezenfekte ediyorum. Kimsenin sikinde değil!
Şöyleyiz…
"Tadına bakayım, tüküreyim!"
Hastalık hastasıyım, ne yapayım?
Siz de öyleyseniz alkışlayın.
"Ellerime dokunursam virüs bulaşabilir!"
Bu sizin. Dezenfekte ettim, korkmayın.
İkinci dozumu oldum! Evet!
"Tebrikler! Yan etkiler yaşıyor, bakın!"
Yan etkiler çok kötü. Ateş, baş ağrısı…
Ama "Göğüs kasım çıktı!" diyen yok.
"Acayip, değil mi? Pfizer!"
"Ya sen?" "AstraZeneca adamım!"
Hastalık hastasıyım. On yıl önce Bref'te bahsetmiştim.
Hoş geldiniz. Yaşlı hissettim.
On yıl önce Bref'te bundan bahsetmiştim,
birisi çok beğeni alan bir yorum bırakmıştı.
"Ne komik, el dezenfektanı kullanıyor!"
Haklı çıktım!
Açıklayayım. Aslında hastalıktan değil, ölümden korkuyorum.
Benim için bunun anlamı ölüm korkusu.
Normal anlarda da olabiliyor, kapalı mekânlarda mesela.
Yanımda hapşırmak üzere olan biri var.
Biliyorum çünkü adam şöyle…
Şöyle yapıyor.
İnsanlıktan çıkıyor, hayvana dönüşüyorsun.
Ciddiye alınma ihtimalin kalmıyor.
"Evet, konut kredisi…"
Aklımdan öleceğim geçiyor. Şunu duyuyorum…
Adam şöyle…
Hijyen namına bir önlem almadan patlayacağını biliyorum.
Kendimi dört şık adamın taşıdığı bir tabutta,
mezara giderken görüyorum!
Anlamadıysanız internette var, çok komik.
Pandemide çok şey öğrendim.
Kamu spotlarından öğrendim ki millet elini yıkamıyormuş!
Hani şu ellerini suyla yıkamanı söyleyen kamu spotları.
Ya… Sizi de şaşırtmıyor mu?
"Sabun kullanın" diyorlar. Sabun! 2021'deyiz!
Neler hissettiğimi anlatayım.
Şaşırmadınız, olsun.
Hastalık hastalarının hisleri.
Mesela televizyonda bir kamu spotu var,
diyor ki "Şoförler artık çocuk ezmesin."
Meğerse herkes eziyormuş.
O kadar ezen var ki cumhurbaşkanı, McFly ve Carlito'yu arıyor.
"Güzel bir şarkı bulursanız iyi olur."
McFly ve Carlito da…
Çocukları ezmeyin
Kakanızı da yemeyin
İzleyenler diyor ki "Kakamızı yemeyecek miyiz?"
"Bilmiyordum. Neyse ki kamu spotları var."
Sabun be!
Bağırmayı bırakıyorum.
İnanılmaz.
Hayallerimi yaşıyor gibiyim. Pandemiyi kastetmiyorum tabii.
İnsanların önlem almasını kastediyorum.
Bütün yıl hiç kimse mide ve bağırsak iltihabı yaşamadı.
Bunu kutlayabilir miyiz?
Bir yıldır "İyi geldi" diyen yok.
"Siktir, yine geldi." Bir senedir bunu yaşamıyoruz!
Acaba bu zamanlardan neler kalıcı olacak?
Pandemiden sonra hasta olanlar evde kalacak mı?
Dirseğine öksürüp maske takacak mı?
Hayalimden geriye ne kalacak?
Orası belli. Hiçbir şey.
Kimse sikine takmayacak. Herkes barlara, kulüplere dönecek.
Tuvalete gidip elini yıkamayacak,
sonra bardaki kâseden fıstık yiyecek.
"Fıstık çok güzelmiş!" diyecek.
Bana da uzatacaklar. Reddedemeyip alacağım.
İyi akşamlar Barbès, teşekkürler.
Sağ olun, harikasınız!
LE KOMEDİ KULÜBÜ
JAMEL KOMEDİ KULÜBÜ
Teşekkürler.
Nasılsınız?
Süper. Ben de iyiyim.
Bu akşam çıkmaya pek hevesli değildim.
COVID'e karşı komedi.
Ciddi şeyler yaşadık.
Birileri öldü falan.
Ama alacağım paraya dair bir e-posta alınca
çıkıp birkaç espri yapayım dedim.
Bana sorarsanız bu etkinliklerin pek faydası yok.
COVID'in çaresini bulmayacağız. Gülüp geçiyoruz.
Irkçılığa karşı komedi gibi.
Faydasız.
Sahnemden sonra hiçbir faşist çıkıp da "Vay be…
…meğer espriden anlıyorlarmış" demez.
Faydasız olması daha iyi aslında. Yoksa daha çok yapılırdı.
Pedofillere karşı komedi falan.
Akşamın sonunda pedofiller derdi ki "Evet ya…
…altı yaş biraz büyük cidden."
Evet, COVID çok fena.
İyi bir bahanen yoksa dışarı çıkamıyordun.
Evcil hayvan gibi.
Evcil hayvanım da yok, elime bir tasma alıp çıkıyordum.
Çıkmak istediğimde tasmayla çıkıyordum.
Polisler köpeği sorunca da
kaçtığını söylüyordum.
Bir gün polislerden biri benimle köpeği beklemek istedi.
"Kayboldu galiba" dedim.
Öbür gün bana köpek getirdiler.
Köpekle birbirimize baktık, "Tanışmıyoruz" der gibi.
Evet, COVID oldum.
Başta inkâr ettim. Yalan diye düşündüm.
Bizi manipüle ettiklerini.
Kapanmadan bir gün önce kulübe gittim.
Sabahına hastaydım.
Tat alamadığımı fark edince COVID olduğumu anladım.
COVID-19 yetkililerini aradım.
"Karabiber kokla" dediler.
Pandeminin başlarıydı.
"İlaçlar çok değişmiş" dedim,
"Yemek yapıyorum sanki."
Karabiber alıp ağzıma serptim.
Hiçbir tat almıyordum. Biraz daha serptim.
"Kesin COVID mi?" "Bir test daha yapalım.
YouTube'dan Wejdene aç."
"Sevdin mi?" dediler. "Evet, fena değil" dedim.
"Senin tadın kaçmış, belli" dediler.
Kapanmayı çok ciddiye aldım. Sadece bir kez dışarı çıktım.
Siyahiler ölmesin protestoları için.
Türümüz tehlikede olduğundan epey önemli bir şeydi.
Koruma altına alınabilmek için protesto yapmalıydık.
Pandalar gibi.
Eskiden pandaları kurtarmaya çalışmıştım, neredeyse yok oluyorlardı.
Bir ara sadece dört tane kalmıştı.
Bir gün adamın biri saymış.
"Siktir, dört panda kalmış.
En iyisi birilerini arayayım."
Her şeyin protestosu var. En son iklim için yapıldı.
Geçen yaz çok sıcaktı.
Birileriyle buluştuk
ve "Yeter artık" dedik,
"Aşırı sıcak!"
Güneşi protesto ettik.
Neyse, benden bu kadar. Çok teşekkürler.
JAMEL KOMEDİ KULÜBÜ
-Alo? -Kardeşim, neredesin?
-Millet seni bekliyor. -Dur. Ne yapıyor bu?
-Alo? -Tırnağımı düzelt, kemiğimi oyma.
Hadi hırlayalım şuna.
Alo? Beni dinlemiyorsun.
Tabii ki dinliyorum Djimo.
Öncelikle merhaba. Çok kabasın.
İnsan merhaba der. Ne oldu?
Ne zaman geliyorsun?
Ne diyor bu?
Ne diyor bu? Planımız yoktu, değil mi?
Akşam sahne var, Netflix davet etti.
Netflix mi?
Tamam, şimdi anladım.
Fransız numarama yollamışlardır.
Ama artık Dubai'deki numaramdan ulaşmaları lazım.
BAE vatandaşı oldum ben. Hepimiz olduk.
Yine de yetişebilirsin bence. La Chapelle'den metroya bin.
Ne diyor bu?
Eğlenelim şununla.
Yeter!
Hayır Djimo. Dubai, BAE'de.
Yeni Paris metrosuyla bile aktarmasız gidiş yoktur bence.
Güzel espriydi.
Yazın bunu, tişörte bastırırız.
-Niye Dubai'desin? -Tahmin et.
Influencer oldum ben.
Milleti etkiliyorum yani. Etkilediklerim el kaldırsın!
Herkesi etkiliyorum!
Selam gönderin!
Ne diyeyim?
Neyse. Yolda de.
Trafik yoksa dört saate gelirim.
Kapat şunu, sinirimi bozdu.
Neyse, hadi gidelim! Evet.
Götürün beni.
Alo?
İşte geri döndüm.
-Güzel. -Evet.
Yeter. Hadi ama, döneceğimi söyledim.
Ama Alban, akşama raclette yiyecektik.
Günleri karıştırmışım.
Tamam, kalıyorum!
Hadi bugün eğlenelim!
İçkide boğulalım!
Evet.
İyi misiniz?
Bu akşam burada olmak,
Le Fridge'de çekim yapmak çok güzel.
Mekân üzerinde çok uzun süre çalıştık.
Le Fridge'in bir hikâyesi var.
İki yıl emek verdik.
13 Mart 2020'de açmaya karar vermiştik.
Aynen.
Evet.
Zamanlama konusunda dâhiyiz.
Müthiş ayarladık. Bize has bir yetenek.
"Salağa bak!" diyor olmalısınız ama bilmiyordum yani.
13 Mart 2020'de açamadık
çünkü 10 Mart'ta devlet arayıp
"Kapatın" dedi.
"Süper, daha açmadık zaten" dedik.
Toparlayıp temizlemek çok daha basit oldu.
Sizleri burada görmek çok sevindirici.
Bir arada otururken.
Belki sezmişsinizdir,
COVID sırasında insanlarda bir korku oluştu.
Hiç COVID sürecinde dışarı çıktınız mı?
Yasaklardan sonra?
Bazen sokakta birini görünce size bir bakış atıyorlardı.
"Burada ne işin var?
Evde kalman söylendi!"
Siz de "Sen niye dışarıdasın?" diyordunuz.
Düne kadar 23,00'te yasak başlıyordu.
Çılgınca geliyordu. Öyle, değil mi?
Fransızlara bunu söylemek. 23,00'te başlayan bir yasak.
Fransız'ız biz, nasıl düşündüğümüz belli.
23,00'te yasak başlıyorsa Fransız adam 20,45'te der ki
"Merak etme Véronique, yetişiriz."
21,45'te ise der ki "Umurumda değil lan!
Adamsanız gelin götürün!"
İnsanların yasağa uyması nasıl sağlanabilir?
Hayalimde Jean Castex, Élysée Sarayı'nın önünde
elinde boruyla bekliyor.
"Annelerinize koşun kaltaklar!"
Ama zor iş. Asla bitmiyor.
Bir de varyantlar çıktı. İngiliz, Hint varyantları. Duydunuz mu?
Umarım yakında Fransız varyantı çıkar.
Gurur duyarız. Fransızlar, Fransız şeyleri sever.
"Fransız varyantı!"
15 gün semptom, 15 gün grev.
Fransız varyantı.
Ama COVID, tuhaf ve olumlu şeylere de yol açtı.
Yeni bahaneler çıktı. "Temaslıyım." Hiç kullandınız mı?
Bir yere gitmek istemediğinizde diyorsunuz ki "Yok, temaslıyım.
Kimseye bulaştırmayayım."
Saçma sapan bir bahane. "Bu riski almak istemiyorum!"
Arkadaşım bir kızla buluşacaktı, kıza "Temaslıyım" dedi.
"Yapma be, ayıp" dedim.
"Temaslıyım, bana ne!" dedi.
Dedim ki "Oğlum, düğününe gideceksin!"
Hoş değil.
Saçmalık.
Ama en azından aşı olup kartımızı
"TousAntiCovid"e yükleyebiliyoruz.
Uygulamayı gördünüz mü?
Adını görünce düşündüm ki
"Élysée'de bir sürü insan uğraşmış,
düşünebildikleri en iyi isim 'Herkes COVID'e karşı' olmuş."
Rezalet bir uygulama adı.
Ünlü uygulamaların adları kısa. Instagram, Facebook, Snapchat…
Ritmi duydunuz mu? Hızlı.
Bunlar adını "TousAntiCovid" koymuş.
"Flax" koy, "Tax" koy, "Masx" koy. Havalı bir şey olsun!
Yok, "TousAntiCovid".
Tinder mesela.
Adı, Tinder.
"HerkesSevişmekİstiyor" değil.
Sıcak karşılamanız için çok teşekkürler.
Ben, Kev Adams. Sıradakiler için bir alkış alalım!
İyi akşamlar!
İlk hastayı çok hoş karşıladınız.
Dirsek selamı millet.
Perpignan'dan yeni döndüm.
Bordeaux'luyum, beni Parisli sanmanızı istemem.
Moda değişken bir şey derler.
Perpignan'da moda takılıp kalmış.
Herkes çok renkli giyiniyor.
İspanyolcada, Perpignan'a "Desigual" deniyor.
Oraya bir bukalemunla gidip nöbet geçirecek mi diye bakmak istiyorum.
Bence COVID-18 orada başladı.
Ne ağız tatları var ne gözleri.
Saçmalık. Dünya birden boka battı.
Niye? Birisi pangolin yedi diye.
Hayvan büyük bir enginara benziyor.
Saçmalık.
Siyahileri ya da Asyalıları etkileyen bir hastalık endişe verici oluyor
ama beyazları öldürüyorsa küresel krize dönüyor.
COVID-19, Asya'da kalsaydı
DSÖ iki tane USB bellek ve Norton antivirüs güncellemesi önerirdi.
Bir fikrim var. Bence bu yılı hiç saymayalım.
Dev bir "Simon Diyor Ki" oyununa döndü.
"Simon diyor ki 'Evde kal, hayat kurtar'."
"Simon diyor ki 'Dışarıda maske tak'."
"Git oy ver!"
"Üzgünüm Manu, 'Simon diyor ki' demedin."
Seyahat, restoran ve gösteriler için sağlık pasaportu çıkartacaklarmış.
Fransa'da sağlık pasaportu. Yapılan anketlere göre
nüfusun %30'unun her gün duş almadığı bir ülkede.
Maskeleri çıkardığımızdan beri insanları yeniden tanıyorum.
Dün bir arkadaşa rastladım, maskeleri çıkardık.
"Bun, n'aber?
Benim, François.
Yok, korkma. Ellerimi yıkamadım.
Evet.
Söylenenin tam tersini yapalım.
Ellerimi yıkamadım, bir yıldır da duş almıyorum.
Su harcayalım istiyorlar.
Bu gezegene fazlayız.
Facebook'ta okudum.
Bak, yağmur yağıyor! Temmuzun ortasındayız.
Mevsimleri ters çevirdiler.
Susuz kalalım diye.
Bizi bitirmek istiyorlar, TikTok'ta okudum.
Umarım aşı olmamışsındır
çünkü duydun mu bilmiyorum
ama Pfizer, Viagra'yı ilk çıkardığında
bir kalp hastalığını tedavi etmeye çalışıyormuş.
Sonra görmüşler ki
yan etkisi ereksiyonmuş.
Aşı olmadın, değil mi?
Çünkü aşının 5G ile aynı anda çıkması biraz tuhaf bir şey.
Radyo dalgalarıyla
bize hükmedecekler.
Bizi izliyorlar.
Birdenbire erekte olduğumuzu düşünebiliyor musun?
Bir anda.
Evet, planın bir parçası!
5G yüzünden kimse birbiriyle konuşmuyor.
Sevgi yok, konuşmak yok. Hep nefret doluyuz.
Üremeyi bırakıyoruz!
İnsan ırkı mahvoldu!
Ağaçlarla sevişeceğiz!
Ağaç kovuklarıyla.
Yerdeki deliklerle.
Düşünsene! Ağaçta işine bakan bir sincabın karşısına
birden bir top çıkacak!
İçeri hapsolacak.
Yerdeki köstebekler
sperm altında kalacak.
Sincap Haber'de göreceksin,
Zemmour Sincap Müslüman komplosu olduğunu söyleyecek.
Bir sürü sünnet derisi kaybolacak."
Sıkıldınız mı?
Evet. "Ağaçlarla sevişeceğiz" mi sıktı
yoksa "Zemmour Sincap" mı?
Beni deli sanmışsınızdır.
Acaba hastalarla dolu bir toplumda
deli sanılmayı mı yeğlerim
yoksa delilerle bir toplumda…
…hasta olmayı mı?
Ben, Bun Hay Mean. Sağ olun.
Hedefime ulaştım mı?
Ağaçtayım be. Tarzan mıyım ben? Aptal.
Hanımlar ve beyler, karşınızda Vérino!
İyi akşamlar millet!
Geldiğiniz için teşekkürler.
Bunca zamandan sonra.
Bu dönem hayatımı değiştirdi.
Bunu insanları güldürmek için yapardım
ama bir yıldan sonra
tek derdim konuşmak.
Gülüp gülmemeniz
hiç önemli değil.
Belki soranlar olur.
"Nasıldı?" "Çok konuşkandı."
Hadi tadını çıkarıp eğlenelim, sonuçta daha düne dek savaştaydık.
Cumhurbaşkanı söyledi, doğru olmalı.
Komik. "Savaştayız." Konuşmayı hatırladınız mı?
Asıl Suriye savaşta.
Onları arayıp "Biz de!" demem yani.
"Carrefour'a gittin mi?
Üç gündür tuvalet kâğıdı yok abi!
Kâbus resmen." Onlar da öyle mi hissediyor sizce?
Her yerde bomba patlayan Filistin'de.
"Savaştayız!" "Kesin sızlanmayı."
"Fransa'da dirseğimize öksürüyoruz."
Savaşa bak. Pornhub bir ay bedavaydı.
Hangi silahlı çatışma böyle çözülmüş?
"Millet delirecek!"
"Korkmayın, iki ay mastürbasyon yapacaklar.
Saat 20,00'de de hemşire alkışlarlar."
"Bravo! Tüm videolarını izledim!"
Dikkati olmak lazım, millet ciddiye alıyor.
Elli yıl sonra… "Dedeniz savaştı."
"Anlatsana dede."
"Amazon artık dördüncü kata çıkmıyordu."
Artık geçti. Savaş bitti. Niyeyse hâlâ hastaneler dolu ama.
Bir yılı geçti, hâlâ yer yok.
Biriniz bir kanepe falan versin.
Yatak yok. Bir yılda bunu çözebilirdik bence.
Ama bir yıldır uğraştığımız,
COVID kelimesi dişil mi eril mi?
Büyük derdimiz buydu.
Daha Wi-Fi kelimesinde anlaşamadık.
Virüsün adında anlaşabildik.
Başta yeni koronavirüstü.
Yeni iPhone gibi.
Yeni koronavirüs, herkes onu istiyor!
"Bende eskisi var, yükseltme yapsak?"
Sonra da 2019-nCoV oldu.
Pek tutmadı.
İllaki biri sormuştur, "Kısa tire mi, uzun tire mi?"
Şimdi de COVID-19 oldu.
DSÖ Genel Direktörü Tedros Adhanom Ghebreyesus,
COVID-19'un daha kolay teleffuz edildiğini söyledi.
DSÖ Genel Direktörü'nün adını da değiştirsek ya?
Yok artık. Tedros Adhanom Ghebreyesus!
Artık sana David diyelim. David-19.
Kulağa hoş geliyor.
Çocuğu olan var mı?
"Evet, kapanma fenaydı" der gibi baktınız.
Bizim kapanmamız farklıydı. Üç oğlum var.
Görüntülü konuşurken bekâr arkadaşlar diyordu ki
"Acayip sıkıldım ya."
Geber!
Bu durum sayesinde nasıl bir baba olduğumu öğrendim.
Bağıran bir baba değilim
çünkü bir çocuğu bugün eğitmek
hayatı boyunca yanında olmaktır.
Yok, sebebi o değil.
Bağırmıyorum çünkü işe yaramıyor. Tek sebebi bu.
Sokakta bağıran babaları kıskanıyorum. Şöyle yapınca…
Herkes donakalıyor. Ben de istiyorum.
Ben bağırınca oğlum susturuyor.
"Saygı duy yoksa anneme söylerim."
Bazı babalar acayip bağırıyor.
Üç kat altımızda bir adam var, bağırınca beni bile korkutuyor.
"Çocuklar, bizi bulacak.
Canımızı yakacak.
Bazen geceleri biz işteyken gelip
yatağınızın altına giriyor.
Bazen gölgeler görüyorsunuz ya?
Gölge değil işte.
Kapı çalarsa sen aç.
Sen en küçüksün, en az sana bağlandık."
Ne bileyim, çocuklara nasıl bağrılır bilmiyorum.
Kelime dağarcığım yok.
Çocuklarımı azarlarken
annemlerden duyduklarımı kullanıyorum.
Yaşlılar gibi bağırıyorum. "Hiddetleniyorum!
Çizmeyi aşıyorsun. Benden çekeceğin var."
Bunu söylerken kendimi yumruklayasım gelmişti.
"Benden çekeceğin var." Sizinkiler de söyler miydi?
Kimi etkilemeye çalışıyorsun? Bundan niye korkuyorduk?
Kardeşimize gidip derdik ki "Çekeceğimiz varmış.
Babam söyledi, çok ciddiydi.
Çekeceğimizi çekmeden kaçalım!
Oraya gitmeyelim yoksa çizmeyi aşarız!"
Bu kadardı. Dinlediğiniz için sağ olun.
Çok teşekkürler!
İyi akşamlar! Evet.
Açıkçası herkese açığım.
Dinine, rengine bakmadan herkesi severim
ama hepsinden çok nefret ettiğim bir insan türü var,
onu da kapanmada keşfetitm.
Yazlığı olanlar.
Zengin şerefsizler!
Burjuvazinin canı cehenneme, gerçekten!
Bir sürü insan bana geldi…
Çünkü oturduğum ev kendimin bile değil.
Gelip dediler ki "Hakim, kapanma sırasında
kayınlarımla Aix-en-Provecence'a gidiyorum.
Güzel bir evleri var. Havuzlu falan. Zenginler yani."
Benim kayınlarımsa
benim evimde yaşıyor, anlatabildim mi?
Gerçekten öyle. Bendeler.
Fakirler birbirleriyle evlenir.
Biz fakir büyüdük.
Eşlerimize de kimseden miras kalmaz.
Eşim dedi ki "Öyle deme, harika bir kültürel mirasımız var."
"Sokayım kültürel mirasa. Al, hepsi senin olsun" dedim.
Kültürel mirasla fatura ödesene.
"Param yok hanımefendi
ama leziz zeytinlerim var, olur mu?"
Hadi oradan, kültürel mirasmış.
Yazlığı olanlar cidden asabımı bozdu.
Bazılarının yazlığı var.
Köhne dairelerimizde tam kapanma ne kadar zor geçti, biliyor musunuz?
Daire bile değil, otobüs durağı.
Öyle. Yatınca ayağın buzdolabına değiyor.
Her yerden ses.
Duvarlar ince, her şeyi duyuyoruz.
Öyle işte. Hayat değil bu.
Bir komşuma sinir oldum.
Kapanmadan önce komşum benden hep tuz isterdi.
Daima tuz isterdi.
Adamı iki ay görmedim.
Döndüğünde dedim ki
"Selam Julien!" Zavallı, adı Julien.
"Kapanmada neredeydin?"
"Normandy'deki yazlığımdaydım."
"Ver lan tuzumu geri."
Tuzumun kapanma süreci benimkinden iyi geçmiş.
Tuzuma çok kızdım.
Sikimde değil. Artık patatese şeker atıyorum.
Kapanmada sinirimi bozan bir diğer şeyse
"EvdeKal" hashtag'iydi. Hatırlıyor musunuz?
"EvdeKal."
Herkes samimi söylemedi.
Benim gibi sıradan insanlar samimiydi.
Cristiano Ronaldo değildi.
Ronaldo'nun paylaşımlarını gördüm.
Ronaldo, izliyorsan beni iyi dinle.
Sen tabii evde kalırsın.
Paylaşımlarını da üç dönümlük bahçeni de gördüm.
Bahçe o kadar büyük ki girişinde gişe var.
Bahçede iki iklim var, ekvatoral ve tropik.
Aynı gün kayak yapıp güneşlenebiliyor. Bu normal değil.
Ronaldo, inanılmaz bu.
Sinir oldum.
Ama güzel bir an da yaşadım.
Son kapanmada ne kadar da bıkmıştık.
Çıkıp nefes almak istiyorduk.
Bir etkinlik çok işe yaradı, Adama Traoré için yapılan protestolar.
Tüm Paris protestodaydı.
Davaya inandıklarından değil, hava almaya çıktılar.
Yalancıları fark ettim.
Ben de gittim. Hep katılırım zaten.
Hoşuma gidiyor. Ortamı güzel.
Eve dönünce sosyal medyaya baktım, millet ne diyor diye.
Saçma sapan şeyler gördüm. Mesela kadının biri tweet atmış.
"Protesto beni biraz hayal kırıklığına uğrattı" diyor.
Kriterlerini hâlâ çözemedim.
"Biber gazını beğenmedim." Hiçbir fikrim yok.
"Protestoyu beğenmedim. Fary'yi görürüm diye katıldım
ama Hakim Jemili'yi gördüm." Öyle yazmış.
Hayal kırıklığıyım. Evet, öyle…
Bazıları protesto etmeye değil, ünlüleri görmeye gidiyor.
Ama inkâr edemem, ben de Omar Sy'yi görmeye gittim
ama Fary'yi gördüm, çok kötüydü.
Çok teşekkürler. Ben, Hakim Jemili. İyi geceler.
Sağ olun! Kendinize bir alkış!
İyi geceler.
KOMEDİ KULÜBÜ
Beyler, dediğimi aynen yapın
çünkü çok kuralcıdır.
Fary, anlamıyorsun. Burada çekim yapamazsın.
-Bir şey demedim. -De hadi.
-Ahmed Sylla. Tanıyor musun? -Selam.
Sahne sanatçısı. Différent ile César adayı olmuştu.
-Hem de sinemacı. -Hayır, yapma.
Bu da Hakim. Ahmed Sylla! Oyuncu olan!
-Bir kadını oyna. -Hayır, yapma!
-Lütfen. -Cidden mi?
İyi akşamlar, girebilir miyim?
-Yetenekli. Çok yetenekli. -Cidden mi Fary?
Elinden gelen kadın taklidi mi?
Evet, orijinal değil. Ezik birini oyna.
Bak, içeri giriyoruz. Niye mi? Söyleyeyim…
Güneyli bir ezik.
-Önemli olan… -Daha yüksek sesle, Güneyli ol.
İçeri girmek istiyoruz.
-Felsefe hocası ol. -Sigmund Freud der ki…
-Ezik hoca değil, sadece hoca. -Dur… Montesquieu!
-Melankoli. -Peki.
-Tahtakuruları gelsin. -Sen ona odaklan.
Avrupa Kupası'nı yeni kaybetmiş Didier Deschamps.
Bence de kesinlikle…
Kupayı yeni kazanmış Didier Deschamps.
Bence de kesinlikle…
Kırmızı kart! Laurent Blanc!
Kamera yok diyorum, anlamıyor musun?
-Tamam. -Bernard Lama!
Bunlar isim, taklit değil.
-Vegedream! -O aklıma gelmemişti, iyi fikir.
-Evet. -Taklit yapmıyorsun.
İyi ki gitti, aklımda karakter kalmamıştı.
-Sokayım. -Açıklayayım.
Taklit sevmiyor, o yüzden kabul etmedi.
Biz tanışıyoruz, isterseniz hallederim.
-Hadi o zaman. -Ben bu adamdan korkuyorum.
Sen de korkmalısın. Niye korkmuyorsun? Korkutucu biri.
Taklitlerim bitmişti.
Yok, bir tane var.
Krem şanti.
Çevrem aptallarla dolu, asıl sorun bu.
-Bense… -Çilek ekleyebilirsin.
-Her şey tamam beyler. -Hadi.
Ama siz giremezsiniz.
Ne diyorsun? Bu mekân benim mekânım.
Sonra konuşuruz.
Hayır Hakim. Madame Sarfati, Fary'nin. Şaka yapıyor ya.
Hayır ama…
Yürü! İkileyin hadi!
-Tamam. -Gidiyoruz.
Boktan taklitlerinize vakit ayıramayız!
Şaklabansınız siz! Ben de taklit yaparım!
Bourvil!
Elektrikli motorum nerede?
Louis de Funès!
Bu güzel olmadı.
Loïc! İlkokul arkadaşımdır.
İyi miyiz Hakim?
PFFF… PIERRE-EMMANUEL BARRÉ'DEN BİR KONFERANS
İyi akşamlar. Sizlere yeni konferansımdan
bir kuple sunacağım.
Katılan herkese faydalı olacak bir toplantı.
Sizi daha kültürlü, beni daha zengin yapacak.
İki tarafa da faydalı.
Ya da bir "win-win" durumu, yavşakların tabiriyle.
Neyse, göreceğiniz üzere konferansın işleyişi basit.
Ekrana bir soru gelecek, mesela
"RNA virüsü ile sitotoksik T hücrelerinin
fonksiyonel tüketimi arasındaki bağıntı nedir?"
-Bir cevap isteyeceğim. -Evet.
Cevabı "hayır".
Bu akşam bitmez.
Soru-cevap yerine doğrudan cevapları vererek
süreci oldukça hızlandırabiliriz.
Mesela "daha sık sevişmek için".
Ama bu da sorun çıkarabilir çünkü bu basit cevap,
birçok farklı soruya ait olabilir.
Mesela diyebiliriz ki
"Niye Tinder açtın?" "Daha sık sevişmek için."
Ya da "Niye elma püresine uyku hapı koydun?"
Merak etmeyin, sadece organik püre kullanırım.
Çocukların sağlığına çok önem veririm.
Ama bu akşam bizi burada toplayan asıl sebebe geçelim.
Devletin yeni paylaştığı günlük istatistik.
Çok dramatik. Bir bakın.
"25 ölüm, 997 yoğun bakım."
Korkunç. Ayrıca bu istatistik sadece polis şiddetinden geliyor.
COVID istatistikleri henüz gelmedi.
Bu sağlık krizi, korkunç can pazarının yanında
akıllara birçok başka soru getirdi.
"Artık dirsek selamı verdiğimize göre
Philippe Croizon'un engelli kartı elinden alınmalı mı?"
"Sophie Davant bu yeni dünyaya hazır mı?"
Ayrıca elbette hepimizin aklındaki soru.
"Eşim tat ve koku alamıyor.
Sikimi yıkamaya devam etmeli miyim?"
Tüm bu soruları hızlıca geçmek yerine
bir tanesine odaklanıp onu irdelemek istiyorum.
Hadi bakalım. "Aptal gibi görünmeden
ne sıklıkta sağlık krizi yönetiminde başarısız olabiliriz?"
Sorumuz, Touquet'ten Emmanuel M.'den gelmiş.
Merhaba Emmanuel. Soru için teşekkürler.
Evet, Ocak 2020'den bu yana
hükûmeti birkaç hususta eleştirebiliriz.
Bir liste hazırladım.
"Fransa'da güvendeyiz."
"Dikkat edin, virüs geliyor."
"Havalimanlarına afiş astık."
"Alt tarafı nezle." "Evde kalın."
"Oy verin!"
"Hastaneler hazır."
"Torba giyin, forma kalmadı."
"Ventilatörümüz var."
"Ventilatörümüz yok." "Sipariş verdik."
"Kahretsin, yanlış sipariş vermişiz."
"Bir sürü maskemiz var." "Pardon, hepsini yaktık."
"Maske işe yaramıyor." "Maske zorunlu."
"Kapanma işe yarayacak." "Açılma da yarayacak."
"Çocuklar bulaştırmıyor." "Çocuklara dikkat edin,
çok bulaştırıcılar."
"Okulları geri açtık." "Çocuklar bulaştırmıyor."
"Sağlıkçılar harika iş çıkardı, ödüllendirmemiz gerek."
"Madalya vereceğiz."
"Öğrencilere yardım edeceğiz. Müze kartı vereceğiz."
"İngiliz varyantı İngiltere'de.
Brezilya ve Hindistan varyantları sırf o ülkelerde."
"Dikkat, varyantlar geliyor!"
"Aşıları yetiştireceğiz."
"Of, aşılar geç kaldı."
"Aşı patentlerini kaldıracağız."
"Hayır, kaldırmayacağız.
Belki Sanofi'deki dostlarımız 2067'de bir aşı üretir."
Gördüğünüz üzere
epey rezil bir durum.
Macron'un başarıyla yaptığı tek şey COVID kapmaktı
ama onda da iyileşti.
Pandemi boyunca, Tour de France'a katılan
felçli bir yarışçı gibi hareket etti.
Her adımda başarısız oldu.
İşte bence bu yüzden bu rakamlara bakmalıyız.
180,000 avro, 15,000 avro.
Üstteki, Ulusal İdare Okulu'ndan mezun olmanın bedeli.
Alttaki de bir özel eğitim okulundan.
O yüzden merak ediyoruz, niye liderleri üsttekinden seçiyoruz da
alttakinden seçmiyoruz?
Daha ucuza aynı yeterlik.
Toplum bundan kazançlı çıkacaktır.
Emmanuel Macron'un bu korkunç krizdeki başarısızlığının
büyüklüğünü ölçmek için
sonu gelmeyen kurban listesine göz atmak yeterli.
Édouard Philippe.
Muriel Pénicaud.
Christophe Castaner.
Agnès Buzyn.
Nicole Belloubet.
Erken göçen melekler.
Bir buçuk yılda
Macron maske değiştirdiğinden çok bakan değiştirdi.
Tüm bu kabine değişiklikleri işe yaradı mı?
Cevap hayır.
İshalseniz don değiştirseniz de on dakika sonra yine yaparsınız
çünkü sorun, donu geçirdiğiniz göttedir.
Kabine değişikliği de aynı.
Geldiğiniz için sağ olun. Ben, Pierre-Emmanuel Barré.
Merhaba. Nasılsınız?
Kapanmadan sonra çıkmak iyi geldi.
Biraz sinirim bozuk çünkü kapanmayı sevmiştim.
Gerçekten çok sevdim.
Evcimen biriyim, yalnızlığı severim.
Tek sıkıntı kocamın da evde olmasıydı.
Onu gerçekten seviyorum ama günde iki saat.
Sabah üçle beş arası, uyurken.
Bazen çok sinirimi bozuyor.
Anlamıyorsunuz, beni çok kızdırıyor.
Beni öyle kızdırıyor ki suratına bakıp düşünüyorum…
Zaten düşünmeme izin vermemeli.
Ona baktım ve düşündüm ki
"Üç ay hapis nedir ki?"
Hiçbir şey! Boğazına ufak bir yumruk.
R2'ye basayım, GTA tarzı. Sonra giderim.
Cidden asabımı bozdu.
O an anladım ki biriyle yaşamak zormuş.
En zor kısmı da evinizde yaşıyor olmaları.
Ne isterse yapıyor, burada.
Zamanla karşıdakinin eksikliklerine,
sinir bozan yanlarına odaklanıyorsunuz.
Yemek yerken bile.
"Şu yiyişe bak."
Bir şey içerken boğazını duyuyorum.
Öldüresim geliyor.
Ama benim de hatalarım var.
Temizlik konusunda takıntılıyım.
Açıklayayım.
Ellerim ıslakken kapı koluna dokunamam.
Önümde paspas yoksa duştan çıkamam.
Bu mikrofonu herkes elledi, takmıyor gibi yapıyorum ama…
Ama tiksiniyorum!
Bu önlemler çıktığında millet dedi ki
"Artık eve gittiğimde
ellerimi, telefonumu ve aldıklarımı yıkıyorum."
"Önceden ne yapıyordun ki?"
Millete el yıkamayı öğütleyen kamu spotlarını gördünüz mü?
Önceden hangi ülkede yaşıyorduk biz?
Ciddiyim!
"Pis" anlayışımın arkadaşlarımınkinden farklı olduğunu gördüm.
Bana pis gelen onlara gelmiyor, acayip!
Kızlar seks hayatlarını çok konuşur ama ben utangacım.
Bazen bir şeyler anlattıklarında anlıyormuş gibi yapıyorum
ama aslında şöyleyim…
"Cidden bunu yapıyor mu? Seni öyle biri sanmazdım.
Ne esnekmişsin!"
Ama bir arkadaşımın hiç sınırı yok.
Aşırı ayrıntı veriyor.
Beni huzursuz ediyor çünkü anlatırkan gözlerime bakıyor.
"Fadily, şunu bunu severim." Ben de karşısında…
"Anlatıyor mu, davet mi ediyor?"
Kırbaçlardan, kelepçelerden bahsediyor.
"Biraz pis şeyler seviyoruz" diyor.
"Bu pis değil, saldırganlık" diyorum.
"Olabilir" diyor.
"Ağzıma parmaklarını sokmasını seviyorum."
Aha pis budur işte!
Niye bunu yapıyor?
PCR testi mi bu? Yurt dışına mı çıkacak?
Teşekkürler. Ben, Fadily Camara. Sağ olun.
Nasılsınız?
Netflix'te çıkacağım için çok mutluyum.
Önce bir itirafta bulunacağım.
İki üç yıl önce Netflix'e bir şeyler çekmiştim.
Bluetooth hoparlörlü güzel bir odamız vardı.
"İşte Netflix" demiştim. Hoparlörü çaldım, evet.
Bluetooth hoparlörü çaldım.
Çok da utanıyorum çünkü üzerinde "Shirley'ye" yazıyordu.
Kendi hediyemi çaldım, felaket.
Teşekkür bile etmedim.
Pandemi sırasında herkes benim hayatımı yaşadı.
Devlet ve toplumda tutarsızlıklar fark ettiler.
Hayatıma hoş geldiniz.
"Kendime dışarı çıkma izni mi vereceğim?"
"Maske taksam mı? Takmasam mı? Bilmem."
Hayat hikâyem.
"Memem yoksa niye sütyen takıyorum?
Kimi destekliyorum, ataerkilliği mi?"
Ne istiyorsunuz bilmiyorum.
Haksız mıyım?
Sütyen takma baskısı çok büyük. Sinir bozucu bir şey.
Geçenlerde plajdaydım, bir adamın memeleri benimkilerden büyüktü.
Hem de kıllıydı!
"Göğsünü örtmelisin!"
Benim güzelce yağlayıp plajda göstermelik bir göğsüm var.
Göğsüm güzeldir. Instagram'e fotoğrafını attım.
Üstüm çıplaktı ve fotoyu kaldırmadılar, yani…
Göğsüm güzeldir.
Fotoğrafta köpeğim vardı, bir meme ucum görünüyordu.
"Kuru mama mı o?" diye yorum attılar.
Göğsüm güzeldir.
Uzun zamandır tutarsızlıklar görüyorum.
Tuhaftı, sanatçı arkadaşlarım öfkeliydi
çünkü kilit çalışan sayılmamışlardı.
Çoğunlukla beyaz arkadaşlarım. "Ne demek kilit değiliz?"
"İlk seferin mi? Zor, bilirim.
Zamanla alışırsın. Merak etme, otur.
Hip hop diye deli bir şey icat ettik, duydun mu?
O yetmezse otum da var."
Ama cidden şoke edici videolardı.
"Kilit biri değilmişim."
O yüzden değilsin işte, yapma.
Kilit olmamanın bir getirisi var.
Ölümsüz olmadığını hatırlıyorsun. Önemli bir şey.
Güzel ifade ettim, değil mi? Kitapta geçebilirdi.
Ama öyle, çok önemli hissetmemek güzel
çünkü diyorsun ki "Hayatımı değiştirebilirim."
Milletin ölebileceğini hatırlaması komikti.
"Ölebiliriz!" "Hep ölebilirdik."
"Ama bu kez gerçekten."
"Hep öyleydi!" "Hayır, gerçekten."
İnsanlar hayatlarını değiştirmeye, sevdikleri şeyleri yapmaya başladı.
O yüzden sanatçıyım. Kilit biri değilim.
İdeal bir dünyada komedyen diye bir şey olmazdı.
Gülmek için para ödenmemeli.
İnsanın en büyük derdi "Evde mango bitmiş" olmalı.
"Neyse ki kivi var!"
Böyle dertlerimiz olmalı işte.
Dikkatim dağılıyor. Netflix duvarımı delmiş galiba.
Biraz stresliyim.
Kendi odamda sözlüye kalkmış gibiyim.
"Yatağım nerede?"
Macron'un pandemide söylediği bir şey vardı,
iki kapanma arasında söylemişti.
Bir kadın barda müthiş bir laf etmişti,
millet fikrini barda paylaşıyor. Stand-up'ın asıl adresi, hem de bedava.
Gidince ilham alıyorum. "Evet, anlat."
Neyse, kadın öfkelenip dedi ki
"Macron ne dedi bilmiyorum ama selam bile vermedi."
Ben kaçar milet, sağ olun.
İyi akşamlar.
Nasılsınız? Güzelmiş. Çok mutluyum.
COVID'den beri ilk sahnem.
Maskeli olmanız tuhaf.
Kullan-at maske en azından.
Ben aptallık edip yıkanabilir maske aldım.
Otuz kez yıkanabiliyor.
Kim kaç kere yıkadığını sayar ki?
Aynen öyle.
Ama cidden hayatlarımız değişti.
İki yıl önce Galeries Lafayette'te
Asyalı turistler maske takıyor diye dalga geçerdik.
Şimdi sıra bizde. Maske takmak hayatımızın bir parçası.
Asıl korkunç olansa…
Geçenlerde Galeries Lafayette'e uğradım.
Asyalı turistler vardı
ve maske takmakla kalmayıp
kullan-at tulumlar giymişlerdi.
Basit bir teorim var.
Modaya uymayan bir şey giyiyorsan
benim bilmediğim bir şey biliyorsundur.
Çok tuhaf şeyler yaşadık.
İlk kapanma döneminde eve hapsolup,
televizyon izlerken neler görmedik ki?
Şanzelize'de yaban domuzları, Venedik'te yunuslar.
Düşündük ki
"Çıktığımızda yepyeni bir dünya olacak."
İşte buradayız.
Bu mu yepyeni dünya?
Tuhaftır, eskisine çok benziyor ama daha kötü.
Cidden, ne oldu?
Daha bilinçliydik, iki haftada kaosa sürüklendik.
Artık uyanmamız lazım.
Çevreye bakın, küresel ısınma bizi mahvediyor.
Bir şey yapmalıyız.
Belki et yemeyi bırakabiliriz.
Vegan değilim, ikna peşinde değilim
ama bence bırakmalıyız.
Kuşkulu duruyorsunuz, pekâlâ.
İnsan hafızası zayıf.
Özet geçeiym. Götün teki pangolin ya da yarasa yedi
ve dünya durdu.
Et yedi, olan bu.
"Dış görünüşle yargılama" lafını kim dedi bilmiyorum
ama tabii ki yargılamalıyız lan.
Eğer pangolin ya da yarasayı yiyen adam
hayvanı dış görünüşüyle yargılasaydı
iğrençliğini fark edip yemekten vazgeçerdi.
Yarasanın tipini biliyorsunuz.
Pangolin de pullu gelincik gibi. Aşırı iğrenç.
Bebeklerinin bile çirkin olduğu ender türlerden.
Böyle iki tür var, Pangolin ve Le Pen.
Dış görünüşle yargılamış olsaydık
bu boktan duruma düşmezdik.
Pangolinlerle ilgili haberler vardı. "Tadı tavuk gibi" diyen aptallar.
Tavuk ye o zaman! Salak salak şeyler yapma!
Ne salağız ya.
Daha da kötüsü, hafızamız zayıf.
Geçen Moğolistan'da biri hıyarcıklı vebadan öldü.
Niye mi? Köstebek yediği için.
İyi olmuş anasını satayım!
Ağır oldu biliyorum ama bu nedir?
İçgüdülerine güvensene.
Son birkaç aydan hiç mi ders almadın?
Malın teki pangolin yedi diye bütün dünya durmuş,
sen gidip köstebek yiyorsun.
Belki televizyonsuz, internetsiz ücra bir yerdesindir
ama az düşün.
Frédéric Lopez altı aydır rahatsız etmediyse
belki de dünya durmuştur.
Doğru soruları sor. Görünüşe güven.
İnanamıyorum. Gördüğüne güven ya.
DSK ve Harvey Weinstein gibi sapıkları hiç gördünüz mü?
O suratla her gün seks yapıyorsan mutlaka bir silahın vardır.
Dürüst olalım. François Hollande'a bakın.
Cumhurbaşkanlığı bittiğinde
ona oy verenler dedi ki "Evet, tedbirli davranmadı."
Gerçekten mi?
Ne, o Batman değil miymiş? Hep karıştırıyorum.
Tabii görünüşüyle yargılayacaksın!
François Hollande'ı Orta Çağ'da zırh içinde savaş meydanında hayal edin.
Millet "Kazan niye kıpırdıyor?" derdi.
Lan! Görünüşle yargılayın, çok önemli.
Bir arkadaşım bir doğum günü partisinde dedi ki…
Grup hâlindeydik.
"Dört yıl götün tekiyle yaşadım.
İçgüdülerime güvenseydim bir gün bile onunla kalmazdım."
"Ne pislik ama" deyip durdu.
Dedim ki "Ağır ol, neredeyse evlenecektik."
İyi akşamlar. Ben, Tom Villa. Teşekkürler.
Neredeyim ben?
BİR YER
Paris haritası bile değil bu!
Pardon, Saint-Denis Caddesi neresi? Le Fridge'e gidiyorum.
Evet, göbekten sağa. Sola mı? Sağ ol.
Ne? Kusura bakma, ateşim yok.
Hadi görüşürüz. Hoşça kal.
Lanet olsun ya.
Alt yazı çevirmeni: Oktar Bumin Aykutlu