Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ik heb altijd van de zomer gehouden.
En toen we achttien waren
zeiden we allebei dat het de beste zomer ooit zou worden.
We zouden de middelbare school hebben afgemaakt, we zouden vrij zijn,
we hadden gezworen zoveel dingen te doen.
Ik wist dat je weg zou gaan,
dat je weg wilde om te studeren,
terwijl ik hier zou blijven.
Maar ik dacht... dat we altijd weer bij elkaar zouden komen.
Onze Eeuwige Zomer
Lise.
Wakker worden.
Lise.
Hoe laat is het?
Elf.
Dat is oké.
Kom op, wakker worden. Wakker worden!
Je bent een lastpak!
Ik hou niet van ochtenden.
Je bent zo mooi als je mokt.
- Dus je staat niet op? - Nee.
Ik haat je.
Nee, niet de slang!
Kom terug.
Wil je niet spelen?
Nu ben je niet meer zo verwaand, hè?
Het voelt goed, eigenlijk.
Lola.
Lola, geef het hier.
- Ik denk dat dit goed zal zijn. - Ja, zeker.
- Nee, nee! - Ja!
Dat is walgelijk.
Je moet geen twee soorten alcohol met elkaar mengen.
- Je zal eindigen in een alcoholische coma. - Dat is Lise-level stommiteit!
Proost!
- Oké! - Doe het rustig aan.
Wie wil er een?
Ik dacht dat je me altijd zou beschermen.
Omdat jij de sterkste was van ons twee.
En gooi je haar in het rond.
Daar ben je dan.
Lola!
Heet!
- Ga er voor! - Ja! Een mooie!
Heb je geneukt?
Nee.
Nee, dat deden we niet.
Waarom niet?
Ik weet het niet, het zou te banaal zijn om samen te slapen.
Het gebruikelijke: je ontmoet een jongen en je slaapt met hem.
- Je had geen condooms. - Jawel, die hadden we wel!
Jawel.
- Kon hij hem dan niet omhoog krijgen? - Ja, dat kon hij.
Maar, ik weet het niet, het was niet nodig.
Het zou een overdosis zijn geweest.
Het was alsof...
Vanaf het punt we alleen met z'n tweeën waren,
was het alsof we al de liefde bedreven, mentaal.
Ik ben moe.
Ga je hem weer zien?
Nee.
Waarom?
Als ik hem weer zie zal het het speciale karakter van die "eerste nacht" verliezen.
Ik wil dat het precies zoals het gebeurde blijft.
Wat zal er gebeuren als we elkaar ontmoeten? We gaan koffie drinken...
en ik zal me realiseren dat hij gewoon een kerel is en ik gewoon een meid.
Maar gisteravond voelde ik echt dat we...
goddelijk.
- We waren goden. - Lola!
- Het is waar! - Goden, echt?
Ja.
Goden.
Je bent een totale gek.
Kom op, kom op!
Nee, nee!
Hij probeert me te vermoorden!
Kijk uit!
Hou daar verdomme mee op!
Stop ermee!
Élias!
Laten we armworstelen!
Wees de tafel.
Ik ben de tafel.
Een, twee, drie.
Je bent waardeloos.
- Kan je wat crème op me doen? - Ja.
Nee, Malo!
Maak je geen zorgen, ik probeer het alleen maar.
Je zal het nat maken.
- Ja, maar het staat mij beter. - Hou op.
Verdomme!
Geef het terug!
Geef het nu terug. Dat is genoeg.
- Ze is verliefd. - Ja.
Ja, denk je dat?
Kijk naar haar gezicht.
Kijk, kijk!
Haar kuiltjes en alles.
Oké, laat me met rust!
Je zag er wel intens uit toen je naar hem ging.
- Nou, ik vond hem leuk. - Dat konden we zien.
En jij, ben jij nog steeds een romanticus?
Nee, ik ben geen romanticus, het is gewoon dat...
Ik denk gewoon dat Tinder troep is. Bovendien maakt liefde je dom.
Ben ik dom?
Nee, dat ben je niet!
- Dat bedoelde ik niet. - Malo!
Voel je je dom?
Soms.
Waarom?
Hij is verliefd.
De strikvraag!
Mijn beurt? Nee, ik heb er net vijf neergelegd.
Ik heb er twee neergelegd.
Ik ben geruïneerd!
Ben je het niet zat, om altijd met dezelfde persoon te vrijen?
En jij, altijd met verschillende jongens?
Nee, het is altijd iets nieuws.
Experimenteer je, doe je verschillende dingen?
Nou, kijk...
Niemand vroeg jou wat!
Nee, het is allemaal goed. Maak je er maar geen zorgen over.
Ik maak me geen zorgen.
We...
We hebben nooit gesproken over die avond.
Je wilde het niet.
Ik ook niet.
Maar het was met haar.
- Rustig. - Stop ermee!
- Je bent echt verbrand door de zon. - Is dat zo?
Wil jij ook wat?
Nee, nee, dat doet pijn.
Hou op!
Ik heb ook wat in mijn haar.
Je huid is zo zacht.
Blaas hard zodat het droogt.
Dat werkt nooit.
Dat was zo rustgevend. Oh, ja!
Laten we gaan.
Proost!
Maak oogcontact!
Armen niet kruisen!
Je at bijna mijn vinger op!
Ze spuugde het allemaal uit en hij nam een grote hap.
Spuugde een hele pizzeria uit.
Je bent verschrikkelijk!
Daar wil ik wel wat van.
Lach nu. Lachen.
Glimlach. Glimlach, Malo.
Meloen is gevaarlijk.
Wil je niets?
- Ben je klaar met de joint? - High, high... Ik ben helemaal high!
"Ik ben high"!
Je dacht dat ik dat ging doen.
Nee, rustig maar, rustig maar!
Ga door, ga door!
Ik heb het met Lola gedaan.
Doe het.
Kom hier, schatje.
Wees voorzichtig, het is mijn eerste keer!
Ik heb nu een stijve!
Dat verklaart al die keren dat je me raar aankeek.
- Zullen we gaan? - Ja, het wordt koud.
Wat, nu?
Laten we nog een keer zwemmen. Lise?
Nee.
- Élias, kom je? - Nee, ik ben te dronken.
Een laatste duik.
Lola, kom voor een duik.
Even een vluggertje.
Kom op!
Ik denk dat ik haar wilde kussen.
Ik denk dat zij dat ook wilde.
Ik had zelfs tijd om te denken dat het een...
perfect moment was.
En ik had nauwelijks tijd om dat te denken, voordat...
het veranderde in het slechtste moment van mijn leven.
Lola?
Lola!
We begonnen allemaal te schreeuwen, we begonnen allemaal...
op zoek naar haar.
Toen hebben Sam en Soa de hulpdiensten belden.
Daarna was het verschrikkelijk.
Ik dacht dat we onsterfelijk waren.
Misschien ben ik ook gestorven. Misschien voel ik daarom niets.
Als ik een meisje zie dat een beetje op jou lijkt,
gaat mijn hart wild kloppen.
En ik voel hoop
dat iedereen het mis had,
dat je nooit verdronken bent,
dat je nog leeft.
Heb je een sigaret?
Heeft je vriend er geen een?
Heb je een probleem?
Je doet alsof er niets aan de hand is maar je weet het heel goed!
- Ze meent het niet. - Nee, laat het haar uitleggen.
- Waar is je vriendje? - Stop ermee, Soa.
- Na wat hij gedaan heeft! - Wat heeft hij gedaan?
Ben je zo verdomd stom?
Hij is thuis en lijdt ook! Hou op met die onzin!
- Denk je dat het zijn schuld was? - Ja, het was allemaal zijn schuld!
Kun je jezelf horen? Laat me met rust!
Laat me met rust, jij gek!
Ja, rot op. Je luistert toch nooit!
Het is niet erg.
Ze haalt gewoon uit.
Gaat het?
- Waar ben je geweest? - Thuis.
In de zee geweest?
Wie is dat ?
Élias, over vanavond.
Ik ga niet.
Ik ga wel.
Ik moet er even uit,
mensen zien, lachen, een drankje...
Ik moet leven.
Waarom wil je niet gaan?
Lise.
Ben je verdomme achterlijk? Ik heb met iedereen ruzie gehad.
Geef je mij de schuld?
Lise, wat is er? Wil je me niet meer?
Kan ik niet bij hen zijn als ik met jou ben?
Ze denkt dat het mijn schuld is.
Dat is haar mening.
- Iedereen denkt dat ik haar vermoord heb. - Stop daarmee.
Je zou haar gered hebben als je kon.
Wat denk jij?
Het was een ongeluk. Jij had het kunnen zijn, maat.
Ben je oké?
Ik begrijp niet hoe dat kan gebeuren.
Ik begrijp niet hoe je kunt gaan zwemmen en niet terug kan komen.
Als je jong bent, denk je dat...
je onoverwinnelijk bent, onsterfelijk, en dat...
het eeuwig zal duren.
Ik dacht dat het eeuwig zou duren, ik wilde dat het eeuwig zou duren.
Het was jij die me introduceerde aan de bende,
het was jij die me aan het feesten kreeg,
jij was het die...
me hielp alles te ontdekken wat ik had gezien in films...
waarvan ik gedroomd had om te ervaren.
En toen...
Nu weet ik niet meer wat ik moet doen,
ik weet niet of het hetzelfde zal zijn zonder jou,
of de bende...
nog enig nut heeft.
Ik weet niet of ik misschien alleen zal eindigen.
Of ik nog steeds naar Spanje ga om mijn 18de te vieren.
Wat ben je aan het doen?
Kom op, vergeet dat.
Bedankt.
Lise!
Hebben wij elkaar eerder ontmoet, Lise?
- Nee, ik denk het niet. - Nee?
Dat ben ik die paranoïde is, dan.
Toen ik je zag, dacht ik dat we elkaar kenden, maar nee.
Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
Op het strand.
Ik ben... haar schemerlicht ontmoeting!
Wil je een beetje, Lise?
Ik wil wel wat.
Ik schenk een glas voor je in. Dat is smerig.
Met je slettenmond!
Is dat goed, Lise?
Bedankt.
Wat was dat over een ontmoeting in de schemering?
Een oefening die we deden met Rita.
We moesten praten over belangrijke ontmoetingen
die we bij dageraad of schemering hadden gemaakt.
Dus, als je Marlon's denkwijze volgt,
is hij je schemering ontmoeting.
Je belangrijke ontmoeting.
- Hoi, Lise. - Hoi.
Kom en ga zitten.
Ik zal je een bord geven.
Zo.
Bedankt.
Koffie?
Ja, graag.
Ik wil ook wel wat.
Bedankt.
Heb je goed geslapen daarboven?
Ja.
Ik ga eens kijken voor de geluidsinstallatie.
Ik ben rond twee uur terug. Wat ga jij doen?
Niet naar haar luisteren.
Ze zal je er in meeslepen
en je zult zitten wachten tot 4 uur in de middag.
Vergeet het maar.
Ik kom niet.
- En koffie is een killer. - Ik dood mezelf graag met koffie.
Ik ga hier een beetje rondhangen.
Na ik de de overhead projector krijg,
kan ik de apparatuur testen.
Sorry, maar is het een keuze van levensstijl om altijd met volle mond te praten?
- Sorry, ik doe het niet expres. - Vreselijk geluid!
Wat doe je vandaag, Lise?
Geen idee.
Ik heb niet echt iets te doen.
Zit je op school?
Ik ben net klaar met mijn examens, dus school is voorbij.
Ben je een wegloper?
Nee.
Het is gewoon dat...
Ik heb geen zin om naar huis te gaan.
Het ligt niet aan mijn ouders.
Ik weet het niet, het is gewoon dat mijn hoofd vol met troep zit op het moment.
Je kan hier een tijdje blijven, tot je je beter voelt.
We hebben dingen te doen, maar je kan gewoon chillen.
Ja, doe alsof je thuis bent.
"plotseling in zijn gedachten.
"Ik ben hij die de binnenste krochten van verlies ken.
"Ik verlies mezelf...
"Ik verdwaal in mijn gedachten, als in een droom,
"zoals men plotseling binnengaat in..."
"Je gedachten.
"Ik ben hij die vasthoudt aan de innerlijke krochten van mijn verlies."
Wat ben je aan het doen?
Rita zei me iets te leren.
Anton in Artaud, ken je het?
Ze pikte de stukjes eruit in fluorescerend geel.
"Diep in de schreeuw van revoluties en stormen,
"diep in de verplettering van mijn hersenen..."
Moet je dat lezen? Het is deprimerend.
Denk je dat ze me dwingt? Nee.
Ik doe het graag. Het probleem is, dat ik het niet altijd begrijp.
Soms ben ik klaar met het zeggen van een zin, maar heb ik het niet begrepen.
En jij?
Ik?
Lees je niet of zo? Vind je het leuk om niets te doen?
Ik ben nu niet in de stemming.
- Nergens voor in de stemming! - Ja, dat is het.
Ik wil gewoon stilte.
Je moet je moeder bellen, dat wel.
Ze zullen zich wel zorgen om je maken.
Ik weet zeker dat ze dat zijn, kan niet anders.
Ik zal ze een sms sturen.
Waarom bel je ze niet? Dat is beter.
Stel je voor...
Ik zeg het alleen, als voorbeeld.
Op een dag besluit je om ze een sms te sturen.
Dus je stuurt een sms,
en twee dagen later hebben ze nog steeds niet geantwoord.
Je denkt dat ze het misschien niet gezien hebben, dus je belt, een keer, twee keer, tien keer.
En uiteindelijk...
kom je erachter dat ze dood zijn.
Ik weet daar alles van.
Ik weet het al.
Nee, ik denk niet dat je dat weet.
Geniet ervan voor het te laat is.
Iedereen verlaat deze wereld.
Alleen de muren blijven over.
Vandaag...
je kunt het misschien niet zien, maar...
ik ben beter.
Op een dag liep er een oude man op straat
die me vertelde
dat ik je misschien weer zal zien in de hemel...
en...
zullen we weer kunnen praten...
zoals vroeger.
Ik wou dat...
je nog steeds hier was om tegen me te schreeuwen.
Ik mis je zo erg.
Je hebt me sterk gemaakt, weet je dat?
Niets kan me meer bang maken, sinds je weg bent.
Je kan er met je vingers op drukken.
Meneer de wetgever van het wetsvoorstel van 1916,
goedgekeurd als de Juli 1917 Drugswet,
Je bent een klootzak.
Uw wet is gewoon irritant voor wereld farmacie
zonder vermindering van de nationale drugsverslaving.
Omdat: 1)
Het aantal verslaafden dat voorraden uit apotheken haalt is klein.
2) Echte drugsverslaafden krijgen hun voorraden niet uit apotheken.
3) Verslaafden die hun voorraden uit apotheken zijn allemaal ziek.
4) Het aantal van zieke verslaafden is klein
vergeleken met het aantal van plezierzoekers.
5) Farmaceutische beperkingen op drugs
zullen nooit de georganiseerde plezierzoekende verslaafden raken.
6) Er zullen altijd pushers zijn.
7) Er zullen altijd drugsverslaafden zijn
door opstandigheid en verlangen.
8) Zieke verslaafden hebben een onvervreemdbaar voorrecht in de samenleving
om met rust gelaten te worden.
Er is één ziekte waartegen opium soeverein is,
en dat is angst,
in zijn mentale, medische,
fysiologische, logische of farmaceutische vorm.
Angst die gekken maakt.
Angst die tegen muren slaat.
Angst die van binnenuit genadeloos knaagt.
Angst die zelfmoord uitlokt.
Angst die mensen verdoemt.
Angst die medicijnen en je dokter niet herkennen.
Angst die het leven onrecht aandoet.
Angst die de navelstreng van het leven afknelt.
Nee, niet op die manier. Wacht even...
Kom op, Marlon, je toast.
Ik drink op...
Lise.
Om eerlijk te zijn, dat is mooi.
Ja, stijlvol.
Hoopte je op een wip?
Serieus, Cosmo?
Ik weet het niet!
Lise, heb je een toast?
Ik drink op jullie, voor jullie welkom.
Proost.
Als je een entiteit zou moeten zijn, wat zou het dan zijn?
Marlon?
Ik weet het niet.
Wat ik zou willen zijn
is Jezus.
Iedereen houdt van een god.
Ik ben zo, iedereen houdt van me, ik verricht wonderen,
Ik loop op water.
Je probeert me aan te raken maar, nee, dat kan je niet.
Omdat ik een luchtspiegeling ben.
Ik zou een harnas kunnen dragen,
zodat ik de lucht in kan vliegen...
Ik denk niet dat Jezus
de beste representatie is voor deze show.
Leuk geprobeerd, maar nee.
Marlon, wat wil je dat je bent?
Tijd.
- Tijd? - Ja.
Wat zou je doen?
Dingen herstellen.
Wat herstellen?
Marlon, wat zou jij doen?
Wat zou jij doen? Tijd is een goed idee.
Ik weet het niet, ik zou er zijn, bij jullie,
Ik zou vooruit gaan, terug gaan,
en op sommige punten kan ik de tijd bevriezen.
Dat past bij hem.
Ja. Het zal hem goed doen, in ieder geval,
een beetje rust en kalmte.
Ik wil een golf zijn.
- Een golf sterft zo snel als hij geboren is. - Ik vind het prima.
En jij, Lise?
Ik weet het niet. Ik hou van het idee van tijd, maar...
Ik zou geen golf willen zijn.
- Zullen we een beetje bewegen? - Ja.
Oké. "Wat zit er in me" plus beweging.
Wat er in me zit...
Kom op!
Oké, wat er in me zit...
Wat er in me zit...
Jouw beurt, Marlon.
Wat er in me zit...
Dit is een verdomde kwelling, ik ben niet in de stemming.
- Wat bedoel je? - Het is een verspilling van tijd.
We doen deze dingen die niet eens in het stuk voorkomen.
Het is tijdverspilling.
Het is geen tijdverspilling.
- Het is debiel! - Het is niet debiel!
We voeren een toneelstuk op, niet...
Ja, maar we moeten door een heleboel dingen werken om daar te komen.
Het heeft tijd nodig, hard werken, je moet geduldig zijn...
Ik wil deze experimenten niet doen...
- Wat wil je doen? - Doe het toneelstuk!
Wil je een miljoen verdienen, en rechtstreeks naar Hollywood gaan?
Zo werkt het niet. Verdwijn!
Kom met iets, dan.
Je vindt het niet leuk wat we doen, dus stel iets anders voor.
- Ik heb niets. - Hij heeft niets!
Ga door!
Misschien iets rustigers proberen te doen.
Er is niets rustigers, snap je het niet?
Het is niet haar schuld.
Het is omdat ze hier is dat hij het niet wil doen!
Ik ga weg!
Jullie twee kunnen niet communiceren, ik krijg er hoofdpijn van!
Wat gaan we nu doen?
Marlon?
Ik weet het niet.
Ben je nog steeds boos?
Nee, ik ben gekalmeerd.
Kun je niet gaan zitten in plaats van zo te ijsberen?
Wil je ook wat?
Heb je soms niet het gevoel dat we zullen sterven
voordat we 1% gedaan hebben van wat we wilden doen?
Nee.
Denk je daar nooit aan?
Ik denk er de hele tijd aan, Rita, dat weet je.
Waarom denk je dat we net toen ruzie hadden?
Waarom hadden we ruzie?
Je weet dat ik niet graag tijd verspil.
In plaats van te werken aan het stuk,
en je weet dat ik van je toneelstuk hou, ik zou dat echt graag doen,
we zijn gewoon aan het dollen,
springen op en neer, schreeuwen...
Ik snap het niet, ik hou niet van tijdverspilling.
Waarom zeg je dat, nu ze hier is?
We hadden het er eerder over kunnen hebben, gewoon onder ons.
Stop het.
Lola.
Ja?
Denk je dat deze leegte op een dag zal worden opgevuld?
Bedankt.
Laten we gaan.
Waarheen?
Gewoon weggaan.
Jij, ik, een auto jatten en vertrekken.
En Lise?
Lise is al weg.
Zeg dat soort dingen niet, alsjeblieft.
Ik wil hier gewoon weg.
Iedereen wil dat.
- Laat je me hier alleen? - Nee.
Na alles wat we hebben meegemaakt samen.
Je bent er altijd voor me geweest,
zelfs toen ik je niet nodig had.
En je gaat gewoon weg, dit alles achter je latend?
Ik kom wel terug.
Ik wil niet dat je weggaat.
Waarom niet?
Ik heb je nodig.
Ik weet het niet.
Luister...
Ik ben zo aan je gewend geraakt,
aan alles wat we samen hebben gedaan, aan alle alledaagse dingen.
Ik denk dat ik van je hou, eigenlijk.
Wat?
Je komt er gewoon mee naar buiten, ik weet niet wat ik moet zeggen.
Je zou iets kunnen zeggen als: "Ik ook."
Bijvoorbeeld.
Ja, het zou geen leugen zijn.
Ik zal je met rust laten.
Toen ik...
de middelbare school afmaakte,
ging ik weg voor een jaar.
Ik kon gewoon niet bij mijn vrienden zijn, met de mensen om me heen.
Ik kon niet...
Ik kon niet praten.
Ik was een soort van doofstom geworden.
Dus ik vertrok.
Een van mijn vrienden vertelde me over dit meer,
ongeveer anderhalf uur van Toulouse,
in het midden van de bergen.
Ik dacht: "Ik probeer het kluizenaarsleven, aangezien ik niet bij mensen kan zijn."
Serieus?
Ik was bezig met dingen als Into the Wild.
Ik arriveerde om 8:30 in de avond in een stadje genaamd Mazamet.
Ik was aan het liften met mijn grote gele rugzak.
En eindelijk werd ik opgepikt door een hele aardige jonge vent.
Rémi, was zijn naam.
Ik zei: "Ik ga naar deze plek, La Planète."
Hij zei: "Wat is dat, een nachtclub?"
We konden het niet vinden, hij wist niet waar het was.
En hij heeft me voor 3 of 4 dagen onderdak gegeven.
Hij woonde bij zijn moeder en zus
in een klein krot.
Ze waren echt arm.
Hij had...
Hij kon 's nachts niet slapen
omdat hij een jaar daarvoor iemand had vermoord met zijn auto.
Iemand van dezelfde leeftijd als hij.
Dus, sindsdien...
Ja.
Ik zou die kerel graag nog eens zien.
Soms ontmoet je zulke mensen...
En daarna kwam ik aan bij het beroemde meer.
- Was je niet bang, alleen in de nacht? - Ja, dat was ik.
Wat heb je gedaan?
Ik had boeken, ik las veel. Maar, ja, ik was bang.
De eerste nacht was er een storm,
dan zijn er de geluiden van de natuur, van beesten...
Je voelt je niet zo verwaand daarbuiten.
- Maar je hebt het gehaald. - Ja, dat heb ik.
Het kalmeerde me, verzachtte me.
Daarna deed ik van alles.
Ik woonde in Lyon, meestal op straat.
Toen ontmoette ik deze jongen op wie ik smoorverliefd werd.
Hij vertrok...
Hij vertrok voor het skiseizoen twee weken nadat we elkaar ontmoetten.
Ik kreeg zijn nummer, ik belde hem en ik zei: "Ik kom naar je toe."
En dat deed ik.
Waarom kon je niet met andere mensen zijn?
Mis je iemand?
Ja.
Ik mis iemand, ja.
Toen kwam ik terug,
en begon theater te spelen.
Ik wil twee dingen zeggen.
Om jullie twee dingen te vertellen.
Het eerste ding is dat ik boos op je ben.
Erg kwaad.
Ik denk dat het egoïstisch was.
Het verlaten van ons allemaal alleen hier, in deze puinhoop.
Het is makkelijk om dat te doen.
Te makkelijk.
Omdat we nog steeds hier zijn, om 's morgens op te staan.
We moeten blijven ademen...
blijven vechten.
En het tweede ding
is dat...
Ik dacht dat je dapper was
om dat te doen.
Lola.
Ik wilde niet dat je wegging.
Wilde ik ook niet, Lise.
Maar ik zal er altijd zijn. Ik heb het je beloofd en ik beloof het nu.
Ik weet het.
Ik kan het voelen.
Toen je wegging dacht ik dat mijn leven ophield.
Maar dat is niet waar.
Ik wil leven.
Ik zal voor ons beiden leven.
Het zal altijd Lise en Lola blijven, Lola en Lise.
Altijd.