Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Αν είστε θαυμαστές της P!nk,
κάνει περιοδεία σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία...
Η περιοδεία Beautiful Trauma επιστρέφει.
Κάρντιφ, Γλασκόβη και Λίβερπουλ...
Και θα καταλήξει στο Λονδίνο με δύο μεγάλες συναυλίες στο Γουέμπλεϊ.
Έρχομαι
Γι' αυτό ξεκινήστε το πάρτι
Έρχομαι
Γι' αυτό ξεκινήστε το πάρτι
Ξεκινήστε το πάρτι ένα Σαββατόβραδο
Όλοι περιμένουν εμένα να φτάσω
Στείλτε μήνυμα Σε όλους τους φίλους μου
Θα 'μαστε χλιδάτοι Μες στη Mercedes Benz μου
Έχω τρελό στιλ, διαμαντένια δαχτυλίδια
Δεν το βάζω κάτω, αν με πιάνετε
Πάμε!
Έρχομαι γι' αυτό ξεκινήστε το πάρτι
Αυτό ήταν, έρχομαι
Έρχομαι γι' αυτό ξεκινήστε το πάρτι
Μη μου κολλάς στον δρόμο Βγες απ' το αμάξι
Η πινακίδα λέει Τα σπάω και είμαι σούπερ σταρ
P!nk: ΟΣΑ ΞΕΡΩ Μέχρι Τώρα
Έρχομαι γι' αυτό ξεκινήστε το πάρτι...
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Γεια.
Γεια!
-Γεια, ευχαριστώ! -Παρακαλώ.
ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ - ΝΤΕΝ ΧΑΑΓΚ - ΧΑΑΡΛΕΜ
ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ
20 ΜΕΡΕΣ ΩΣ ΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
Εντάξει. Τα καταφέραμε.
Ροκ εντ ρολ!
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Έλα να δεις, φιλαράκο.
Δεν είναι τέλεια;
Απίθανο, έτσι;
ΓΟΥΙΛΟΟΥ ΣΕΪΤΖ ΧΑΡΤ
Όχι!
ΤΖΕΪΜΣΟΝ ΜΟΥΝ ΧΑΡΤ
Κάν' το. Φόρα το.
ΚΑΡΕΪ ΧΑΡΤ
-Μίλα όμορφα. -Κοίτα τι έχουμε.
Σαμπάνια! Θα το γιορτάσουμε.
Δεν χαίρεσαι που η μαμά παίζει σε στάδια της Ευρώπης φέτος;
ΚΑΙ Η P!NK
-Θέλω να πεις "ναι". -Όχι!
-Κι αν κάνεις πατίνια; -"Πατίνια";
-Στη σκηνή. -"Στη σκηνή";
-Θα το έκανες; -Όχι.
-Με την τουτού που φτιάξαμε; -Όχι.
Γιατί όχι;
Βγαίνω ήδη στη σκηνή.
Μα μπορείς να τραγουδήσεις με κανονικό μικρόφωνο.
Με κανονικό...
Μπορείς να βγάλεις δίσκο.
Δεν θέλω.
Σοφή απόφαση μάλλον. Εντάξει, στην υγειά σου.
-Γεια. -Γεια, τι κάνεις;
Φτάσαμε.
Πώς είσαι;
-Κι εγώ! -Έλα.
Γεια σας, παιδιά.
Πολύ μικρό.
Θεέ μου.
Μ' αρέσει να σηκώνομαι και να βγαίνω έξω, να βλέπω τον κόσμο με τα παιδιά μου,
όπως μ' αρέσει να σκίζω και στη σκηνή.
-Μαζί μας. -Γιατί;
-Θα παίξεις όταν γυρίσουμε. -Όχι...
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που οι μαμάδες δεν το κάνουν αυτό.
Ξέρω ότι είναι πιο εύκολο για τους άντρες, απ' τη φύση τους,
ν' ανοίγουν την πόρτα και να ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους. Έτσι είναι.
-Θα σ' αφήσω στη μαμά. -Εντάξει!
Ενώ μία μαμά δεν θ' αφήσει ποτέ τα παιδιά της
χωρίς να τα σκέφτεται κάθε στιγμή της ημέρας,
και να μην ανησυχεί σε σημείο που να μην κοιμάται.
Πολλές μαμάδες,
όταν γίνονται μαμάδες, σταματούν τις περιοδείες.
Γιατί δεν μπορούν να φανταστούν να κάνουν και τα δύο.
Η μόνη μου δικαιολογία που σέρνω την οικογένειά μου
σ' όλον τον κόσμο είναι για να έχουμε κοινές αναμνήσεις.
Θέλω ν' αξίζει τον κόπο.
Θέλω η περιοδεία να είναι τέλεια για κάθε άνθρωπο
που περνάει τις πύλες με εισιτήριο στο χέρι.
Μπορώ να έχω ένα μεσαίο;
Αυτό το μέγεθος, ναι.
Αλλά θέλω να 'ναι τέλειο και στο μυαλό των παιδιών μου.
Και σκίζομαι για να κάνω και τα δύο.
Να μια βάρκα.
Νιώθω λες και πέρασαν 18 ζωές.
Γεια.
Αν ήθελα να καταλήξω εδώ; Ναι, εννοείται.
Αν πίστευα ότι θα το κάνω; Ναι.
Δεσμεύεσαι γι' αυτήν τη ζωή πολύ πριν τη ζήσεις.
Διαλέγεις τους γονείς σου, τα εμπόδιά σου,
τα μαθήματα που πρέπει να πάρεις,
αλλά προσπαθούσα να επιβιώσω κι απ' την καθημερινότητα.
Η πρώτη μου εμφάνιση στη σκηνή, δεν ήταν συναρπαστική.
Οι γονείς μου είχαν μόλις χωρίσει. Με πήγε ο μπαμπάς μου.
Ακόμα θυμάμαι εκείνη τη διαδρομή.
Θέλω ν' αγκαλιάσω εκείνο το κοριτσάκι μέσα μου
και να της πω ότι όλα θα πάνε καλά.
Δεν θα με βλάψεις άλλο
Έφυγα μακριά σου
Δεν πίστευα ότι θα τα καταφέρω
Δεν θα με κάνεις να κλάψω
Κάποτε μπορούσες
Εκείνος μου έλεγε από την αρχή
"Πάρε φόρα, δώσ' τα όλα,
"και δείξ' τους τι αξίζεις".
Πάρτε τις αρχικές θέσεις, παρακαλώ!
-Γουίλς, πήγαινε πιο πέρα, παρακαλώ. -Πού;
Οπουδήποτε έξω από την περιοχή με τις ταινίες.
Να περάσουμε τα καινούργια κομμάτια πρώτα.
-Ναι. -Για να το δούμε...
Να κάνουμε ένα πέρασμα.
Να καταλάβεις τον χώρο, να μην είναι η πρώτη φορά.
-Αυτά μένουν ίδια. -Ναι.
Τα φώτα, ο πολυέλαιος, ο κυλιόμενος διάδρομος.
Απλώς εμφανίζονται σε άλλες θέσεις,
αλλά το μέγεθος είναι καλό για τη νέα σκηνή.
Δεν θα είμαι κοντά στην Τζαστίν, όμως;
-Μιλάμε για το κάτω μέρος. -Θα είναι μακριά.
Δεν θα είναι τόσο κοντά.
Εντάξει. Μέρος πρώτο, δεύτερο και τρίτο. Τα έκανα.
-Ναι. -Το σώμα μου τα θυμάται ήδη.
Ναι.
Έχουμε εφεδρικά ρούχα του Μπομπ Μάκι εδώ;
Έχουμε εκείνο που έφτιαξε η Τόνι για τα BRITs.
-Πράγματι. -Ναι.
Μπορεί να το βουτήξει σε τσάι αποβραδίς και να βγει λίγο πιο κόκκινο.
Αλλιώς πρέπει να πάω στην περιοχή με τα Κόκκινα Φανάρια για να βρω ρούχο.
Εντάξει, αυτό ήταν.
Εντάξει.
-Μας αρέσει να λέμε "Καλημέρα!" -Καλημέρα.
Μόνο αν έχεις υγιείς γοφούς.
Ναι.
Τα λόγια σου πέφτουν στο κενό
Δεν ωφελεί να παλέψεις να επανορθώσεις
Πώς να αναπληρώσεις τόσα χρόνια;
Πάμε!
Και τώρα πήγες και πέταξες
Γεια, Τζέιμσι! Πώς είσαι; Όλοι εδώ.
Εντάξει.
Μπορώ να σε χαιρετήσω; Γεια σου; Γεια...
Έλα.
Μη μ' ενοχλείς Μην τα βάζεις μαζί μου
Μη μ' ενοχλείς
Κόλλα το, φιλαράκο!
Γεια, φιλαράκο!
Δεν τα θες αυτά;
Όχι.
-Εντάξει. Όχι, ευχαριστώ; -Όχι.
Όχι, ευχαριστώ; Μπορείς να πεις "Όχι, ευχαριστώ";
-Όχι, ευχαριστώ. -Σ' ευχαριστώ.
Έχει ανοίγματα στα χέρια, επίσης.
Μαμά!
Εσύ είσαι αυτή. Τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά.
Μάλλον ανέχτηκα αρκετά Μάλλον το σκέφτηκα αρκετά
Μάλλον φτάνει μέχρι εδώ Δώσε μου ένα τελευταίο φιλί
Δεν ανοίγω πόρτα για να φύγω.
Κάποιοι ανοίγουν μια πόρτα και πάνε για δουλειά,
και αφήνουν το σπίτι για να πάνε να δουλέψουν.
Εγώ δεν βγαίνω ποτέ από πόρτα.
Όλα είναι ένα.
Κι αυτό είναι υπέροχο, αλλά και απίστευτα αγχωτικό.
Πώς θα τα κουμαντάρουμε όλα αυτά;
Τι θα γίνει μ' εμάς;
Ήταν φοβερό.
Αν ήταν πρόβα της Madonna θα είχατε απολυθεί γι' αυτό!
Νομίζω. Έτσι άκουσα. Εντάξει...
Ήμασταν σκέτη φωτιά
Πες τα. Φρόντισε να πετύχεις τις νότες.
Αν είναι δυνατή η φωτιά Θα σβήσει γρήγορα
Σ' έκανα να με κυνηγήσεις Δεν ήμουν και τόσο δεκτική
Αγάπη μου, φαρμάκι μου, τη βάψαμε
Τραγουδήστε!
Τρέχουμε τόσο καιρό Που δεν θα μας βρουν
Ποιος πρέπει να πεθάνει Για να μας θυμηθούν
Ότι το επιλέξαμε αυτό στα τυφλά Τώρα θα κάνω χάλια κάποιο λόμπι γιατί
Αυτοί οι δύσκολο καιροί Ποτέ δεν σταματούν
Χθες βράδυ βλακεία έκανα πάλι
Είναι μέρες που με το ζόρι αναπνέω
Το πυροτέχνημα έσκασε Και η αγάπη μας πέθανε
Εσύ ήσουν Ναι, θα τ' αντέξω
Ξυπνάω απ' τον εφιάλτη Και δεν υπάρχει τίποτα
Όχι, τίποτα Τίποτα παρά μόνο εσύ
Η τέλεια ήττα μου
Όμορφο τραύμα
Κρατούσα ημερολόγια κάθε μέρα όταν ήμουν έγκυος,
και τον πρώτο χρόνο της ζωής της Γουίλοου.
Έχω γράψει γράμματα στη Γουίλοου σε κάθε σημαντική στιγμή της.
Της έγραψα ένα γράμμα τη μέρα που γεννήθηκε.
Της έγραψα ένα γράμμα όταν ξεκίνησε το νηπιαγωγείο.
Σε κάθε γενέθλια. Και τα κρατώ σ' ένα βιβλίο.
Και θα της τα δώσω μια μέρα.
Έχει ενδιαφέρον όταν είσαι παιδί.
Νομίζεις ότι οι γονείς σου είναι θεοί. Είναι τα πρώτα σου ινδάλματα.
Και δεν είναι απλώς άνθρωποι, είναι οι γονείς σου.
Οι τέλειοι γονείς. Υποτίθεται ότι είναι τέλειοι.
Και η μοναδική τους αποστολή είναι να σ' αγαπούν με τέλειο τρόπο.
Και μετά έρχεται η αποκαθήλωση, σε όποια ηλικία κι αν είσαι...
Η πρώτη σου απογοήτευση.
Όταν καταλαβαίνεις ότι είναι άνθρωποι
με τη δική τους ζωή, με τα λάθη και τις αναποδιές τους.
Και δεν μπορούν να σ' αγαπούν τέλεια. Ούτε τον εαυτό τους δεν αγαπούν.
Έπειτα, τραβάς ζόρια για καμιά δεκαετία.
Και μετά γίνεσαι εσύ ο γονιός τους.
Και συνειδητοποιείς "Στάσου, πάντα έτσι ήσασταν;"
"Γι' αυτό σκέφτομαι όπως σκέφτομαι;"
Η Γουίλοου δεν θα νιώσει ποτέ έτσι για μένα.
-Θέλω αγκαλιά. -Γουίλοου;
Τι;
Ας αγκαλιαστούμε. Θα έρθεις στο στάδιο σήμερα, φιλαράκο;
Πρέπει να πάω για ντους κι εσύ πρέπει να φας
για να σε ντύσουμε.
Για να έρθεις μαζί μου με το αυτοκίνητο στο γήπεδο.
Είναι σχεδόν ώρα για πρόβα, οπότε...
Να φάτε όλοι.
Έλα να φας, φίλε. Δοκίμασε αυτό, Τζέιμσον.
Πήγαινε να φας φρουτάκι. Άντε να φας.
Όχι!
Είναι πορτοκάλι. Μούρλια. Όχι, κοίτα. Δοκίμασέ το, φιλαράκο.
Τζέιμσον...
Κοίτα με.
Θέλω να έρθεις μαζί μου. Θέλω να ετοιμαστείς.
Και ξέρω ότι δεν σ' αρέσει να σε πιέζουν.
-Ακούς τι λέω; -Ναι.
Εντάξει, πήγαινε.
-Όχι... -Έλα.
Είμαι αποδοτική.
Δεν ήταν τέλειο; Όχι, πες μου. Πες στη Γουίλοου να ντυθεί.
Ντύσου!
Γουίλοου, πήγαινε να ντυθείς.
Είναι πολύ μεγάλη.
Πολύ μεγάλη; Εντάξει.
-Έτοιμη να φύγουμε; -Ναι!
-Έτοιμη για τη μεγάλη μέρα; -Ναι!
Τέλεια!
Γουίλοου!
Θες να το πάρεις μαζί αυτό; Εντάξει. Πάμε.
Αρκεί να γυρίσει πίσω στο σπίτι.
Πάρε ένα φούτερ. Τα λέμε σε λίγο.
-Καλά, γεια. -Σ' αγαπώ.
Κι εγώ.
Τα λέμε, φιλαράκο! Θα τα πούμε στο στάδιο. Δεν κολλάς πέντε;
-Ευχαριστώ. -Γεια, φιλαράκο.
Έτοιμοι; Όλοι έτοιμοι;
-Ναι. -Εντάξει.
-Προσπάθησε να το αφήσεις. Μην το τραβάς. -Γιατί;
-Γιατί πρέπει να επουλωθεί. -Γιατί;
-Έτσι επουλώνεται το σώμα σου. -Γιατί;
-Επειδή είσαι δυνατό αγόρι. -Γιατί;
-Και το σώμα είναι ένα θαύμα. -Γιατί;
-Και ανθεκτικό. -Γιατί;
-Μπορείς να πεις "ανθεκτικό"; -Όχι!
-Και βέβαια μπορείς. -Δεν μπορώ, μαμά!
-Για δοκίμασε. Πες "ανθεκτικό". -Δεν μπορώ!
-Πες "ανθεκτικό". -Δεν μπορώ, μαμά!
Εντάξει. Πες "ανθέ".
"Ανθέ".
-Κτι. -"Κτι".
-Κο. -"Κο".
Ναι! Τα κατάφερες.
Πες "ανθεκτικό".
Ανθεκτικό.
Πώς σου φαίνεται; Είναι αρκετά μεγάλο για σένα;
Ναι.
Ξέρεις ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα έρθουν να δουν εσένα;
Ήμουν στο μπαρ τις προάλλες με τον Τζον Μπον Τζόβι,
και μου έδινε συμβουλές για τα στάδια.
Είπε "Όλοι βλέπουν τα μάτια σου μέσα απ' την οθόνη".
Είναι πολύ μακριά!
Είναι όλοι δίπλα σου γιατί φαίνεσαι πελώρια.
Γι' αυτό, αν συνδεθείς μ' αυτούς που μπορείς να δεις,
με την πρώτη σειρά, βασικά,
τότε όλοι στο πίσω μέρος θα έχουν την ίδια εμπειρία μέσα απ' αυτούς.
Δεν μπορείς ν' αγγίξεις κανέναν. Μεγάλη σπαζοκεφαλιά.
Δεν θέλω πανικό
Σαν να βάζεις φωτιά...
-Με ξέρει. -Όχι εσύ!
Έκανα όλη τη σκηνή. Όχι.
-Εντάξει. Έτοιμοι. -Ναι.
Μη μ' ενοχλείς
Είναι πολύ δύσκολο να τραγουδάω και να κάνω τόσες μαλακίες.
Όχι, μη μ' ενοχλήσεις
Πάμε πάλι. Να το κάνουμε απ' την αρχή;
Το τραγούδι και ο χορός κάνουν δύο διαφορετικά πράγματα.
Και είναι πολύ δύσκολο. Μπορεί να μην...
Πας να μ' ενοχλήσεις...
Πάμε πάλι.
Τόσα χρόνια
Πήγες και πέταξες Το μόνο που χρειάζεσαι
Θέλω κρουστά εδώ.
Μη μ' ενοχλήσεις
Δεν ακούω ρυθμό.
Μη μ' ενοχλείς
Μην τα βάζεις μαζί μου
Μη μ' ενοχλείς
Αυτή η χορογραφία μετά απ' τον πιο τρελό χορό...
Εντελώς.
Και το πιο δύσκολο κομμάτι του τραγουδιού είναι... φευγάτο.
Καλύτερα να τραγουδήσεις μόνο.
Μόλις τελειώσω με την Τζένι, απλώς θα περπατήσω.
-Μέχρι κάτω. -Να πάνε πιο αργά.
Θα χρειαστεί.
Σου έδωσα όλη μου την αγάπη Μέχρι που τέλειωσε η υπομονή μου
Μη μ' ενοχλήσεις
Έχει ενδιαφέρον για μια νεαρή γυναίκα, να είναι το αφεντικό,
να τη σέβονται χωρίς να γίνεται σκύλα.
Να έχει τον σεβασμό του κόσμου.
Πρέπει να δίνεις το καλό παράδειγμα. Να δουλεύεις σκληρά,
να βάζεις ψηλά τον πήχη για να σε ακολουθήσουν και οι άλλοι.
Μη μ' ενοχλείς
Γιατί δεν ωφελεί καθόλου Να πεις ότι λυπάσαι τώρα
Τα λόγια σου πέφτουν στο κενό
Και δεν έχει σημασία πια Να ψάξουμε για κάποια λύση
Δεν αναπληρώνονται τόσα χρόνια
Τώρα πήγες και πέταξες
Το μόνο που χρειάζεσαι
Μη μ' ενοχλείς, λέμε
Μη μ' ενοχλείς
Μην τα βάζεις μαζί μου
Μη μ' ενοχλείς
Μην τα βάζεις μαζί μου
Μη μ' ενοχλείς
Μην τα βάζεις μαζί μου
Μη μ' ενοχλείς
Ευχαριστώ.
-Εντάξει! -Ναι, ρε φίλε.
-Ήταν τέλειο. -Με έβλεπες;
-Ναι. -Σου άρεσε;
Σ' αρέσει να βλέπεις το σόου;
-Έχουμε να πούμε πολλά. -Τέλεια.
Ήμουν έξω απ' το σώμα μου συνέχεια. Τα λέμε στο ξενοδοχείο.
Αν ήμουν στο κοινό, αν είχα αγοράσει εισιτήριο,
και είχα πληρώσει για πάρκινγκ και γεύμα
και τραβιόμουν ως εκεί για να δω αυτό το σόου,
θα απογοητευόμουν.
Είσαι σκληρή με τον εαυτό σου. Το σόου ήταν υπέροχο.
Ο κόσμος ενθουσιάστηκε.
Πώς ήταν εκεί που ήσουν εσύ;
Τρελό. Ο κόσμος είχε τρελαθεί.
Δεν ένιωθες πολύ μακριά από μένα;
Όχι. Ένιωθες ότι ήταν πελώριο.
Προσθέσαμε 8.000 τετρ. μέτρα στη σκηνή και κρατήσαμε τους ίδιους χρόνους.
-Πρέπει να κάνουμε διπλάσια δουλειά... -Ώστε τρέχεις.
...στο ίδιο χρονικό διάστημα, και είναι κυριολεκτικά αδύνατο.
Ναι.
Δεν πήρα ανάσα μέχρι να φτάσω στο "Ninety Days".
-Κατάλαβα. -Μαμά;
Ναι, μωρό μου;
Γιατί μου πήρες την ανάσα;
Γιατί έκανα τι;
Γιατί μου πήρες την ανάσα, μαμά;
-Γιατί σου πήρα την ανάσα; -Ναι.
-Σου πήρα την ανάσα; -Ναι.
Πότε; Σου πήρα μια ανάσα;
-Δύο! -Σου πήρα δυο ανάσες;
-Ναι. -Πότε σου πήρα τις ανάσες;
Θες να πεις ότι σου έκοψα την ανάσα; Κατάλαβα. Του άρεσε το σόου.
Όχι...
-Μπορώ να έχω ένα φιλί; -Μπορώ να έχω κέτσαπ;
Πάω να δω αν έχουμε.
-Ευχαριστώ. -Τι χρειάζεσαι;
Πού πήγαν ο Ρότζερ κι ο Μπαζ;
Σκαρφίζονται πώς θα μου επιτεθούν;
Εδώ είμαστε. Απλώς σε περιμέναμε.
Ελάτε.
Τίποτα δεν συγκρίνεται με έναν μουχλιασμένο, υγρό φελλό.
Εντάξει. Μπορώ να μπω στο ψητό;
Ναι.
Δεν ήξερα ότι αυτές οι τρεις διχάλες δεν θα συνδέονταν.
-Έχασα τον ήχο τέσσερις φορές. -Ναι.
Τα ρούχα μου ήταν έξι νούμερα μεγαλύτερα.
Αν τα στενέψουν λίγο, θα 'ναι καλύτερα.
Το "Revenge" δεν βγαίνει καλά.
Μπορούμε να στείλουμε τη φουσκωτή κούκλα στον Έμινεμ;
Θα του άρεσε πολύ. Το φόρεμα για το "Try";
Έλεγες ότι...
Είπες ότι αυτό ήθελε ο κόσμος.
Και ο Στέφανι είπε "Σκέτη σεξουαλική παρενόχληση".
Δεν είπα αυτό. Είπα ότι είναι σέξι.
-Δεν έκατσε καλά το δερμάτινο μπουφάν; -Είναι πολύ αστραφτερό...
-Κανείς δεν θέλει να δει αυτό. -Όχι.
-Όχι, αυτό θέλει ο κόσμος. -Γάμα το!
Αυτό θέλουν.
-Κάθε φορά που βγαίνω; -Ναι...
Πρέπει να τρέξω μέχρι τη ράμπα.
Πρέπει να κατέβω τις σκάλες και να γυρίσω πίσω.
Και μετά πάλι πίσω.
Ξέρεις μέσα στο μυαλό σου ποια τραγούδια είναι...
Είναι όλο το σόου.
Δεν μπορώ να ρίχνω τόση τρεχάλα για δύο ώρες.
Ναι.
Και αν δεν το κάνω, όλο το σόου πρέπει να δουλευτεί πάλι.
Καταλαβαίνω τι λες...
Μπορούμε να συνδέσουμε τις σκηνές για να μην υπάρχει πρόβλημα;
Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Ίσως έχουμε θέμα με το Γουέμπλεϊ.
Θα μιλήσω με τον Σιντ.
Θέλω ένα στιλό. Μπορεί να κάνει αυτό;
Εδώ είναι η μύτη. Μια ράμπα εδώ κάτω. Άλλη μία εδώ, λίγο πιο χαμηλά...
-Πιο χαμηλά; -Ενενήντα εκατοστά.
Για να μπορώ να τρέχω πάνω-κάτω.
Αν συνδέονται, θα στρώσουν οι χρόνοι μου.
Θα βρω τον χώρο που θέλω για να ζήσω.
Δεν ξέρω αν θ' αρέσει αυτό στο Γουέμπλεϊ. Έχουμε ξεπουλήσει.
Μπορώ να το σχεδιάσω
αύριο το πρωί και να το στείλω για έγκριση.
-Ναι, σε παρακαλώ. -Εντάξει. Εννοείται.
Πες τους ότι η τραγουδίστρια θα πεθάνει.
Δεν θέλω άλλο να παίρνω οξυγόνο από σένα
Έχει χαλάσει ο διακόπτης
Δεν θέλω άλλο τη μορφίνη σου
Γιατί μου προκαλεί φαγούρα
Προσπάθησα να καλέσω τη νοσοκόμα Αλλά είναι σκύλα
Λέω να την κάνω από δω Για να μπορώ να
Τρέξω
Να τρέξω όσο πιο γρήγορα μπορώ
Στη μέση του πουθενά
Στη μέση των εξοργισμένων φόβων μου
Και σ' το ορκίζομαι, είσαι σαν χάπι Αντί να με κάνεις καλύτερα
Με κάνεις ολοένα και χειρότερα
ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΜΕ
Με κάνεις να τρέχω
Όσο πιο γρήγορα μπορώ
Στη μέση του πουθενά
Στη μέση των εξοργισμένων φόβων μου
Και σ' το ορκίζομαι, είσαι σαν χάπι
Αντί να με κάνεις καλύτερα
Δεν θέλω άλλο να παίρνω οξυγόνο από σένα
Δεν θέλω άλλο τη μορφίνη σου
Έτσι είναι ο παράδεισός μου. Βάλε κι ένα χαμόγελο.
Αυτό θα πει παράδεισος.
Ναι!
Να ζήσεις, Τρέισι
Και χρόνια πολλά
Σας αγαπώ όλους!
ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ
Όχι!
15 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
Πού πας; Από εδώ.
-Τέλεια. -Εντάξει.
Βγάλτε παπούτσια, όλοι στο Biomat.
-Γιατί; -Χρειάζεστε χαλάρωση.
Όχι.
Έρχεται!
Θέλω την τρομπέτα της Γουίλοου.
Θέλεις μάθημα τρομπέτας;
Ναι.
Εντάξει, έτοιμος;
Δεν δουλεύει. Θες να δοκιμάσεις;
Όχι, δεν...
Πάει κάπως έτσι...
-Βελτιώνομαι, έτσι; -Όχι.
Ναι!
Ωραία. Ήταν δυνατό. Παραλίγο.
Όχι!
Να ακυρώσουμε την περιοδεία, παιδιά;
Όχι.
Δεν θα πάω.
Ίσως, ναι. Σίγουρα.
Θες να ακυρώσεις την περιοδεία;
Σοβαρά.
Όχι. Θέλω μόνο να πάω κατασκήνωση και να έχω ένα φουσκωτό σπίτι.
Σ' αγαπώ.
Θέλεις κατασκήνωση και φουσκωτό. Αλλά δεν μπορείς.
-Ναι. -Επειδή η μαμά είναι σε περιοδεία.
-Ναι. -Και λυπάσαι...
-Τη χειρότερη στιγμή. -Σε στεναχωρεί αυτό.
-Ναι. -Λυπάμαι.
Θες να πας σπίτι για μια εβδομάδα;
-Σπίτι; -Να πας κατασκήνωση;
-Ναι. -Πότε;
Αύριο.
Όχι, θέλω να μείνω για το Λονδίνο. Αλλά μετά απ' αυτό, ναι.
Εντάξει. Θα ρωτήσω τον μπαμπά.
Αλλά μετά θα ξαναγυρίσω, έτσι;
Όχι. Όποιος φεύγει από την περιοδεία, δεν ξαναγυρνάει.
Ναι, έτσι πάει.
Αν φύγεις από το τσίρκο, δεν σε ξαναπαίρνουν ποτέ.
Ας μην το κάνουμε αυτό. Ευχαριστώ.
Φυσικά και μπορείς. Τι θα πει "Μπορώ να ξανάρθω;"
Αν θες να πας πίσω για μια εβδομάδα, να το κάνεις.
Θα σου λείψω πολύ, ιδίως το άρωμά μου.
Αλλά θα το ξεπεράσεις.
Θα είσαι με τις φίλες σου, θα πας κατασκήνωση...
-Μπορώ να πάω; -Ναι...
Τη Δευτέρα.
Ναι. Θα σε γράψω.
Εντάξει.
Εντάξει. Εγώ δεν θα κλάψω. Εσύ θα κλάψεις.
Όχι, εσύ. Το βλέπω.
-Δεν θα κλάψω. -Κι όμως.
-Όχι. -Θα κλάψεις.
Δεν θέλω να το συζητήσω.
Πού είναι το άλλο ποτήρι, μπαμπά;
Ποιο άλλο ποτήρι;
Την επόμενη φορά, δεν θα ρίχνεις νερά...
Δεν ήσουν φρόνιμος.
-Το κατάλαβες; -Όχι.
Το κατάλαβες;
Αλήθεια;
Εντάξει.
Θέλω να παίρνεις τις τιμωρίες σου πιο σοβαρά.
Θέλω φύγω.
Μισό, δεν τελείωσες.
Έχω θυμώσει μαζί σου.
-Συγγνώμη, μαμά. -Για ποιο πράγμα;
Επειδή σε χτύπησα.
-Δεν με χτύπησες, όμως. -Γιατί;
Τι θεωρείς ότι έκανες;
Τι;
Άκουσέ με. Κοίταξέ με.
Έχω θυμώσει μαζί σου...
Ξέρεις τι μου αρέσει; Όλοι πάντα λένε
"Μ' αρέσει η P!nk γιατί δεν χαρίζει κάστανα ποτέ".
Δεν ξέρετε τι τραβάω.
Ποιο χέρι;
Πρόσεχε τον τοίχο. Θεέ μου. Πάρε.
Το βρήκες. Ορίστε.
Σε λίγο πας για ύπνο. Χτένισες τα μαλλιά σου;
Όχι. Έβαλες μαλακτική; Έβαλες, έτσι;
Μπορείς να κοιτάξεις πάνω; Σ' ευχαριστώ.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Γουίλοου; Βάλε το μασελάκι σου και άφησέ το. Μπήκε;
-Ναι. -Για να δω. Μπράβο.
-Καληνύχτα. -Σ' αγαπώ. Καληνύχτα.
Παραμύθια μιας ακόρεστης καρδιάς
Καταραμένος ο αφελής που την προσμένει
Δεν αλλάζει αυτό που είμαστε
Ένα φιλί ακόμα ο φόνος θέλει
Μην το πεις, μην το πεις
Μην το πεις, μην τολμήσεις
Μια ανάσα, θα το σπάσει
-Κλείσε το στόμα σου και πιες με -Σαν ποτάμι
Κλείσε το στόμα σου, μωρό μου Σήκωσε ανάστημα, κάνε κέφι
Από ιερά χέρια η αμαρτία γνέφει
Σαν ποτάμι
-Κλείσε το στόμα σου και πιες με -Σαν ποτάμι
Πνίξε την αγάπη αυτή Μέχρι οι φλέβες της να στερέψουν
Άλλη μια ανάσα Μέχρι τα δάκρυα να στραγγίξουν
Σαν ποτάμι
Κλείσε το στόμα σου και πιες με Σαν ποτάμι
Στρίβω δεξιά εδώ!
Ο μπαμπάς είναι χαρούμενος.
Είναι, ναι. Ο μπαμπάς είναι πολύ χαρούμενος.
Κάνουμε ποδήλατο. Λες να είναι χαρούμενη η Γουίλοου;
Ναι.
Λουλούδια. Και νερό. Κοίτα τα πλωτά σπίτια.
Όχι, νομίζω...
Πού έχει μπλεχτεί το πόδι του;
Αυτά τα δύο εδώ.
-Ευχαριστούμε! -Ορίστε.
-Ευχαριστούμε! -Τουρίστες...
Ευχαριστούμε!
Τζέιμσον...
Καλό;
Ναι, είναι καλό. Το κρατάμε.
-Το κρατάμε. -Δεν το είδα καν αυτό.
Όλο μαζί μια κι έξω.
Να σας βγάλω μια φωτογραφία;
Ήμασταν στη συναυλία σου απόψε!
-Αλήθεια; -Ήταν καταπληκτική.
-Ναι! -Ευχαριστώ.
Ναι.
Είστε γλύκες.
-Σε είδαμε. Γεια. -Ευχαριστώ.
Τα σπάνε. Γιατί δεν θες να ντυνόμαστε έτσι;
Τι;
Με ασορτί ρούχα.
Ασορτί φοράμε. Μαύρα και οι δύο.
-Σκόραρα. Μπουμ! Κόλλα το! -Γεια...
Κοίτα. Ούτε κανονισμένο να ήταν.
Μαμά, κοίτα!
Κοιτάω.
Η Γουίλοου είναι το παιδί της ψυχής μου.
Μας συνδέει ένας βαθύς, πνευματικός δεσμός.
Με συμπληρώνει. Καταλαβαίνει τι λέω. Είναι πανέξυπνη και πνευματώδης.
Είναι πολύ συγκρατημένη και είναι φοβερό. Πάντα ήταν.
Δεν τη νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι.
ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ
Ιδίως οι συνομήλικοί της.
Κοίτα τη Γουίλοου.
Δεν της καίγεται καρφί.
12 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
Είναι ατρόμητη.
Αλλά είναι εσωστρεφής, κι αυτό με ενοχλεί.
Δεν το καταλαβαίνω, βουβαίνεται μερικές φορές και...
Ναι, Γουίλοου!
Εντάξει, άνοιξαν οι πύλες!
Ώρα να κατέβεις!
Δικό μου είναι το σόου!
Είναι απίστευτα θεραπευτικό να τη βλέπω να πορεύεται στον κόσμο
ανέμελη και ελεύθερη χωρίς φραγμούς και τραύματα.
Κανείς δεν της είπε ποτέ ποια να είναι ούτε της ράγισε την καρδιά.
Είναι σχεδόν τυφλό, περνάει το δάχτυλό μου για...
ή μπορεί να χρειάζεται γυαλιά.
Θεέ μου, Κάρλος. Σου ξέφυγε.
Τέλεια.
Πρέπει να έχω πίστη στον σαρκασμό και το σθένος
και την παραξενιά
που χαιρόμαστε σε όλη της τη ζωή, μέχρι στιγμής.
Νομίζω ότι θα είναι αντικομφορμίστρια.
Δεν θα νοιάζεται τόσο για τη γνώμη του κόσμου,
ξέρει πόσο μικρός είναι ο κόσμος, ή πόσο μεγάλος είναι,
και ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι ιδιαίτεροι και μπορούν
να κάνουν ό,τι θέλουν.
Να συναναστρέφονται όποιον θέλουν.
Η Γουίλοου μού είπε χθες βράδυ ότι νιώθει αόρατη δίπλα στον Τζέιμσον.
Μου ράγισε την καρδιά.
Τα δίχρονα παίρνουν μεγαλύτερη προσοχή από τα οκτάχρονα.
Έτσι είναι αυτά.
Στην τελική, τα δίχρονα είναι ανήμποροι ψυχοπαθείς.
Και νάρκισσοι,
και από πλευράς ανάπτυξης είναι σωστό να είναι έτσι.
Και δεν βοηθάει όταν ο Τζέιμσον απαιτεί τόση προσοχή.
Η Γουίλοου δεν ήταν ποτέ έτσι στην ηλικία του.
Δεν ήθελε ποτέ προσοχή. Ήταν πολύ ντροπαλή.
Για πεντέμισι χρόνια, ήμασταν οι δυο μας.
Και ο ερχομός του μικρού ήταν επώδυνη αλλαγή.
Σχεδόν σαν ακρωτηριασμός.
Ήταν δύσκολο για εκείνη. Δεν τη διευκόλυνε σε τίποτα.
Αλλά αν δεν είχε αυτό, για τι άλλο θα παραπονιόταν;
Της το είπα σε κάποια φάση
"Η μαμά σου είναι περφόρμερ και τραβάει όλα τα βλέμματα.
"Μετά, ακολουθεί ο αδερφός σου, η μίνι εκδοχή μου".
Της είπα "Πώς γίνεται να μην είσαι αόρατη;"
Τι είπες, φιλαράκο;
Είσαι ευτυχισμένη;
Ναι. Είμαι ευτυχισμένη.
Ο Τζέιμσον είναι ένα κινητό, γεμάτο ενέργεια,
τσιτσιδωμένο τρελοκομείο.
Και είναι εξίσου έντονος στον θυμό του όπως και στη χαρά του.
Και σ' αυτό μου μοιάζει, αλλά με τρομάζει πολύ.
Εντάξει.
Πάει το ένα. Αυτοί ξέρουν καλύτερα τι κάνουν.
Γείτσες!
Τι έγινε;
Φταρνίστηκε και χτύπησε στον τοίχο.
-Ωχ, όχι, μικρέ μου. -Μανούλα...
Για να δω. Κοίτα κάτω.
Ναι. Είναι όλοι τρελοί. Κανείς δεν είναι καλά στην οικογένεια.
Εγώ είμαι η φυσιολογική.
Θα τρέχουν
Θα τους κάνουμε να τρέχουν
Να τρέχουν
Θα τους κάνουμε να τρέχουν
Σαν τη φωτιά
Αν μπορώ να φωτίσω τον κόσμο Έστω για μια μέρα
Να δω αυτήν την τρέλα...
Κανείς δεν μπορεί
Όπως...
Θα τρέχω ελεύθερος Θα εξαφανιστώ όταν έρθουν να με πιάσουν
Άμα τα πάρω, τι θα πεις;
Κανείς δεν μπορεί σαν εμένα να τη βγει
Όπως...
Θα τρέχουν
Θα τους κάνουμε
Να τρέχουν, να τρέχουν
Για να το βάλω μπροστά
Αφού άλλος δεν αντέχει Λέτε εγώ να μην μπορώ
Μα το έχω αποδείξει, απορώ Αδύνατο; Ελάτε τώρα
Δείτε, το κάνω μ' ευκολία Απλώς πρέπει να πιστέψετε
Ελάτε μαζί μου
Τι θα κάνεις;
Στο πάρτι της πέμπτης δημοτικού που δεν έγινε ποτέ...
Ήταν η χρονιά που χώρισαν οι δικοί μου.
Ήταν σημαντική χρονιά. Ίσως γι' αυτό να χώρισαν.
Φάγαμε όλη τη μέρα διακοσμώντας τους τοίχους με τη μαμά μου.
Μου είχε δώσει το συνταγολόγιό της για να γράψω ιατρικές συνταγές.
Είχαμε φτιάξει τυροκροκέτες, και δεν ήρθε κανείς.
Δεν εμφανίστηκε κανείς. Μάλλον είχε γίνει κάποιο πραξικόπημα...
-που δεν γνώριζα ή... -Αλήθεια;
Ήμουν στο περιθώριο.
Αλλά η μαμά μου, για να μου αλλάξει τη διάθεση, χόρεψε μαζί μου.
Φάγαμε όλες τις τυροκροκέτες και έγραψα όλες τις συνταγές.
Και ενήλικη πια, θυμάμαι εκείνη τη μέρα
ως μια από τις καλύτερες με τη μαμά μου.
Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω
Στο δωμάτιο μου με Barbie να παίζω
Ποτέ δεν λένε
Πόσο γρήγορα τα χρόνια περνάνε
Πόσο γρήγορα όλα αλλάζουν
Και τώρα εδώ Το μόνο που θέλω να κάνω
Είναι να γυρίσω στο δωμάτιό μου Με Barbie να παίξω
Η μαμά μου ήταν νοσηλεύτρια και με μεγάλωνε μόνη από τα εννιά μου.
Εγώ πήγαινα στο Μπρόντγουεϊ, έκανα μαθήματα φωνητικής,
κι εκείνη έκανε οικονομίες,
βάζαμε τα καλά μας και βγαίναμε στην πόλη.
Και βλέπαμε κάθε λογής παραστάσεις.
Είδαμε το Κλουβί με τις Τρελές, το Φάντασμα της Όπερας, τους Άθλιους,
τρώγαμε έξω και κάναμε διάφορα που δεν σήκωνε η τσέπη της.
Και μέρος όσων κάνουμε σήμερα, στη σκηνή μου, είναι επειδή μάζευε λεφτά
για να με πάει να δω το Φάντασμα της Όπερας.
Οι γονείς μου στήριζαν τα πάθη μου. Όταν ήθελα να τραγουδήσω, είπαν "ναι".
Όταν ήθελα να κάνω ενόργανη, είπαν "ναι".
Μου έμαθαν τι σημαίνει να κοπιάζεις για κάτι,
να κάνεις μαθήματα και εξάσκηση.
Ήμουν αθλήτρια. Γυμναζόμουν πέντε μέρες την εβδομάδα, οκτάωρα.
Δεν πήγαινα στο σχολείο. Δεν πήγαινα κατασκήνωση.
Έκανα ενόργανη όλη την ώρα.
Πήγα σε μια συναυλία της Σερ και είδα όσα γίνονταν πίσω της.
Όλους τους απίστευτους ακροβάτες να διασκεδάζουν απίστευτα.
Πιστεύεις στη ζωή μετά την αγάπη;
Και σκέφτηκα "Μπορώ να το κάνω αυτό;
"Γιατί φαίνεται απολαυστικό. Και κανείς άλλος δεν το κάνει".
Ρώτησα την Ντρε "Γιατί δεν το κάνουν αυτό οι τραγουδιστές;"
Μου είπε "Εσύ με το διάφραγμα τραγουδάς,
ενώ εγώ με το διάφραγμα κινούμαι".
Και λατρεύω τις προκλήσεις.
Πήγαμε στο γυμναστήριο και κρεμάστηκα ανάποδα
κι εκείνη άρχισε να με χτυπάει στο στομάχι
και μου είπε να τραγουδήσω.
Έτσι είναι φτιαγμένα τα γλυκά όνειρα Ποια είμαι εγώ που θα διαφωνήσω;
Ανακάλυψα ότι είναι πιο δύσκολο να στέκεσαι,
απ' ό,τι να κρέμεσαι ανάποδα και να στροβιλίζεσαι με 50 χλμ/ώρα.
Ώρα να ξεκινήσει το πάρτι...
Τραγουδάω καλύτερα ανάποδα.
Προσέξτε!
Έγινε το σήμα κατατεθέν μου.
Θέλουν και να τραγουδήσω.
Ξέρετε ότι έχω άσθμα. Είναι σαφές, σωστά;
Έχω άσθμα.
Νόμιζα ότι ήταν ο Χάρι Πότερ.
ΔΟΥΒΛΙΝΟ
Ο Θεός μαζί σας.
Θέλω να τραβήξω βίντεο.
10 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
Τρέισι Χάιρτ.
-Χαρτ; -Χάιρτ.
Απλώς πες...
Γεια σας, είναι εκεί η δρ Γκόρντον σήμερα;
Η Γουίλοου ανέβασε 40 πυρετό ξαφνικά.
Δεν ξέρω τι να κάνω. Τίποτα δεν βοηθάει.
-Να σε ρωτήσω κάτι; -Ναι.
Όταν σου έδωσα το φάρμακό σου χθες βράδυ, σε βοήθησε με τον βήχα;
Δεν ξέρω. Κοιμόμουν.
Εντάξει. Πριν από πόση ώρα πήρε το αντιπυρετικό της;
Γιατί νομίζω ότι ήδη επενεργεί.
Ωραία. Πριν από μισή ώρα.
Ναι, έχει πέσει ήδη ο πυρετός.
Αν δεν περάσει σύντομα,
θα σε βάλουμε σε πλαστική σκηνή, σε καραντίνα.
-Όπως τον Ε.Τ. -Επιβάλλεται.
Γιατί;
Για να μην αρρωστήσει κανείς άλλος. Να μην τους κολλήσεις.
Πρέπει να προσπαθήσω να μην κολλήσω αυτό που έχεις.
Έχεις παραισθήσεις ή βλέπεις περίεργα αντικείμενα;
-Όχι. -Όχι; Εντάξει. Καλό αυτό.
-Βλέπω τηλεόραση. -Αυτό είναι καλό.
Το εκμεταλλεύεσαι, δηλαδή;
Για να βλέπεις ταινίες όλη την ώρα στον καναπέ;
-Όχι. -Εντάξει.
Θα ψεκάσω λίγο λάδι του κλέφτη.
Φύγαμε. Για την επόμενη πόλη. Έτοιμη, Γουίλοου;
Είναι τρομερά απαιτητική όταν είναι άρρωστη.
Είμαι η μητέρα της. Θέλω να τη φροντίζω.
Κι αν αρρωστήσω κι εγώ, την έβαψα.
Προσπαθώ να σε ζεστάνω. Κρυώνεις; Ναι;
Μπαμπά! Θα σε σώσω!
Θα με σώσεις;
ΚΑΡΝΤΙΦ
8 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
Ευχαριστώ.
Είσαι καλά; Σίγουρα;
Δεν νομίζω ότι ο Κάρεϊ κι εγώ καταλαβαίνουμε...
τι είναι αυτό που κάνει τη σχέση μας να λειτουργεί.
Είναι σαν να χτυπάς τοίχο.
Το ωραίο είναι ότι μετά από 19 χρόνια, σήμερα,
δεν έχω υπάρξει πιο ευτυχισμένη με κάποιον στη ζωή μου.
Έτσι μπράβο!
Όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε σε πολύ νεαρή ηλικία,
ήταν ένα από τα καλύτερα μαθήματα που πήρα.
Στον χώρο μου ήμουν γνωστός,
αλλά στο κόκκινο χαλί, αν ήξεραν το όνομά μου,
το έκαναν λάθος.
Με έλεγαν Κόρεϊ και Κέισι.
Εκεί κατάλαβα ότι ο κόσμος δεν είναι απλώς οι αγώνες μότο-κρος.
Επίσης θεωρώ ότι εσύ
ήσουν αστέρι στον χώρο σου.
Και το να σταθείς, ιδίως ως άντρας, στο πλευρό μιας γυναίκας σε περιοδεία...
είναι εντυπωσιακό ότι με στηρίζεις με τον τρόπο που το κάνεις.
Αν ήταν άλλος στη θέση σου με μεγαλύτερο εγωισμό,
δεν νομίζω ότι θα κάναμε χωριό.
Έχουμε πάντα χώρο για τ' απαραίτητα.
Αλλά δεν κουβαλώ περιττά πράγματα.
Κάποτε κουβαλούσα 24 βαλίτσες.
Αλλά μέσα σε αυτές, λογαριάστε και δύο για τα παιδιά.
Έπρεπε να ελαττωθούν.
Αγάπη;
Ναι; Τους έδειχνα πώς μείωσα τα πράγματα που παίρνω.
-Πού; -Στις βαλίτσες μου.
-Έλα τώρα. -Μαζί με τα παιδιά, είχα 24 βαλίτσες.
-Πόσες έχεις τώρα; -Δεκαεπτά.
Δεκαεπτά. Ρώτα τον Στέφανι.
Είμαι περήφανος για σένα. Μπράβο.
Άφησα, επτά βαλίτσες για τα παιδιά.
Μπράβο σου. Ναι.
Και μία, δύο... Για άντρας, έχεις πολλές βαλίτσες.
Δύο. Έχω δύο βαλίτσες.
Τρεις.
Και είναι τα ίδια ρούχα που έχω εδώ και 2,5 χρόνια.
Δεν είναι δικά μου και μ' εμποδίζουν.
Είδες; Αν χρειάζεσαι σκουφάκι στις δύο το πρωί;
-Έλα. -Ο μπαμπάς θα σε πάρει σηκωτή.
-Συγγνώμη. -Πάμε.
-Το καλάμι μου! -Δεν φταίω εγώ!
Κι εγώ θέλω! Κι εγώ!
Εντάξει. Θες να σε πετάξω μια φορά;
-Ναι. -Έλα να φτιάξουμε τα μαξιλάρια.
Οι σχέσεις έχουν ενδιαφέρον. Δεν υπάρχει τέλεια σχέση.
Το ίδιο και οι οικογένειες.
Μέρος της χαράς που αντλώ από αυτό είναι να τον βλέπω ως γονιό.
Έλα εδώ. Πάει η πρώτη.
Δύο. Άλλη μία.
Μετά πας για ύπνο, εντάξει;
Ήξερα ότι θα είναι φανταστικός μπαμπάς. Το ήξερα επειδή είχε φανταστικό μπαμπά.
Έλα, κεφτεδάκι...
Αλλά είναι πολύ καλύτερος απ' ό,τι φανταζόμουν.
Είναι απίστευτα υπομονετικός,
πώς αλλιώς θα ήταν με κάποια σαν εμένα τόσο καιρό;
Όχι.
Στρέφει τον Τζέιμσον σε εντελώς λάθος κατεύθυνση.
Δεν είναι ασφαλές. Ούτε έξυπνο.
Πληγώνει τα αισθήματα της Γουίλοου κάθε μέρα.
Αλλά είναι τέλειος και συνεπής μπαμπάς.
Είναι πάντα εκεί. Πάντα λέει "ναι".
Όταν είμαι εξαντλημένη και δεν θέλω να κάνω τίποτα.
Δεν θέλω να παίξω με χώματα ή φορτηγά.
Μου λέει "Ναι, ό,τι θες. Εγώ είμαι εδώ.
"Θέλω να το κάνω αυτό.
"Είμαι εδώ. Φύγαμε". Και είναι πολύ γλυκό.
Σ' αγαπώ, φιλαράκο.
Κι εγώ.
-Όνειρα γλυκά. -Θα ξαπλώσεις μαζί μου;
Θα ξαπλώσω μαζί σου. Φυσικά.
Μπες στο κλουβί σου.
Ήθελα να γίνω νέος μπαμπάς. Στη θεωρία.
Στην πραγματικότητα, θα έλειπα όλη την ώρα,
και θα ήταν βλακεία.
Ένα μέρος μου...
Ο τελευταίος μου αγώνας ήταν όταν η Γουίλοου ήταν ενός έτους.
Δεν θα έχει καμία ανάμνηση από εμένα στους αγώνες.
Και ο Τζέιμσον έχει μόνο βίντεο να βλέπει.
Όχι!
Πλάκα κάνεις. Ο Κάρεϊ Χαρτ έκανε το ακατόρθωτο!
Μακάρι να υπήρχε ένα κομμάτι που να θυμούνται,
όπως αυτό που βιώνουν με την Αλίσια.
Να είναι σε περιοδεία και να βλέπουν τι κάνει η μαμά.
Μακάρι να το είχα κι εγώ αυτό. Αλλά ταυτόχρονα,
χαίρομαι πολύ που περνάω τόσο χρόνο μαζί τους.
Γιατί πριν από δέκα χρόνια, δεν θα μπορούσα να το κάνω.
Ζούμε σε ένα φοβερό αγρόκτημα. Δεν είχα ποτέ κάτι τέτοιο στη ζωή μου.
Οπότε τα παιδιά μου μπορούν να έχουν δική τους πίστα για BMX...
Διασκεδάζουμε με τις μηχανές.
Ο Τζέιμσον θα ξεκινήσει φέτος τον χειμώνα.
Και είναι πολύ ωραίο να τους το καλλιεργώ αυτό,
να τους το περνάω και να μαθαίνουν το BMX.
Να βγαίνουμε στην πίστα και να το απολαμβάνουμε
και να βλέπουμε τη Γουίλοου να κάνει άλματα,
και τον Τζέιμσον να τρελαίνεται για BMX επίσης...
Είναι ωραίο να είμαστε εκεί σ' αυτήν τους την εμπειρία.
Τι;
Είναι βράχος και με προστατεύει από εμένα.
Και παράλληλα μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, να είμαι όπως θέλω και να κυνηγώ οράματα.
Αλλά έχω έναν βράχο για να στηριχτώ.
ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ
5 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
Πολλοί άνθρωποι στη θέση μου θέλουν πολύ κόσμο γύρω τους.
Να μαθαίνουν νέες, περιζήτητες, μεγαλύτερες, καλύτερες προτάσεις.
Και κάνουν ακροάσεις συνεχώς.
Εγώ δεν τις αντέχω.
Είμαι της άποψης ότι αν βρεις ένα πολύ καλό άτομο
που είναι πολύ καλό σ' αυτό που κάνει
και θέλει να δουλέψει σκληρά, τότε το κρατάς για πάντα.
Ας είναι 85 στη σκηνή... αφού θα είμαι κι εγώ.
Και δεν είναι δύσκολο να τους κρατήσεις, μόλις τους βρεις.
Απλώς πρέπει να τους φέρεσαι καλά.
Ευχαριστώ.
Μάλλον γι' αυτό θέλουν να κάνουν περιοδεία μαζί μου,
νιώθουν ασφαλείς και μπορούν να είναι ο εαυτός τους,
και νιώθουν ότι θέλω να είναι...
αληθινοί, με όλη τους την καρδιά.
Μέρος της επιτυχίας μου
είναι ότι περιβάλλομαι από άτομα καλύτερα από μένα.
Δεν με τρομάζει το μεγαλείο των άλλων.
Θέλω να είμαστε όλοι σπουδαίοι.
Γι' αυτό τα σπάει η περιοδεία μας, γιατί αν δεν κοιτάτε εμένα,
αν με βαρεθήκατε, μπορείτε να κοιτάξετε αλλού,
και να δείτε την ελίτ της ελίτ.
Θα δείτε κόσμο μέσα στη χαρά και τη ζωντάνια,
εντελώς αυτόφωτα άτομα.
Υπέροχο πράγμα για να το βλέπεις και να το μοιράζεσαι.
Γεια σας, παιδιά!
Πιο γρήγορα!
Όχι, καλά είμαι!
Ναι. Θα μείνω επάνω.
Ναι. Εδώ θα μείνω. Έχει πλάκα.
Ωχ, όχι! Κατηφόρα!
Έχει πλάκα να βλέπεις τις σχέσεις...
Τις διαφορετικές σχέσεις που έχει η Γουίλοου με την ομάδα μου.
Και πώς διασκεδάζει ο Τζέιμσον τα πλήθη.
Ανησυχώ που τα παίρνω μαζί στις περιοδείες
και πληρώνουν το τίμημα του να μην έχουν μια φυσιολογική ζωή.
Αλλά κοιτάω τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας,
και είναι από όλα τα κοινωνικά στρώματα,
απίστευτα διαφορετικοί, και γυρίζουμε μαζί όλον τον κόσμο.
Υπάρχει πολιτισμός γύρω μας όλη την ώρα.
Και είναι όλοι παθιασμένοι με αυτό που κάνουν,
ατρόμητοι στις επιλογές τους,
και τα παιδιά είναι δίπλα σ' αυτούς τους ανθρώπους όλη μέρα.
Υπάρχουν άνθρωποι που απλώς κυνηγούν αυτό που θέλουν
και μετά βρίσκεις άτομα που είναι φανταστικά.
Αυτό βλέπουν τα παιδιά μου.
Σε κάθε χώρο που μπαίνουν, λένε
"Να άλλος ένας άνθρωπος που κυνήγησε το όνειρό του".
Αυτού του είδους την παιδεία εγώ δεν την είχα μικρή.
Κάνε μας ρόδα τώρα.
-Και ανάποδη τούμπα. -Κάνε ρόδα.
Πώς;
Γύρνα στο πλάι και κάνε ρόδα. Χρησιμοποίησε τα χέρια σου.
-Ναι! -Αυτό είναι!
Είναι η δεύτερη περιοδεία με τα παιδιά. Η πρώτη ήταν μεγάλο μάθημα.
Πολύ διαφορετικό από το να παρτάρω με την κοπέλα, ή γυναίκα μου, τότε.
Τα παιδιά είναι μια ακόμη τρέλα.
Αλλά είναι οικογένεια.
Αυτοί οι άνθρωποι κάνουν περιοδείες με την Αλίσια πάνω από μια δεκαετία.
Κανονικοί νομάδες.
Δεν θα μπορούσε να είναι πιο απολαυστικό.
Τα παιδιά τρελαίνονται και λατρεύουν όλη την ομάδα.
Όλα τα μέλη της ομάδας είναι φίλοι μου
και το βρίσκω σπουδαίο από πλευράς δυναμικής.
Προσπαθώ να επιτρέπω σε όλους να είναι άνθρωποι και όχι ρομπότ.
Δεν θέλω να είναι κανείς τέλειος.
Θέλω να έχουν την προσωπικότητά τους
και τη δική τους στιγμή χαλάρωσης.
Αυτό είναι το ζητούμενο. Να είναι ελεύθεροι και ανέμελοι.
Πρέπει να έχουμε κάνει κάποια πρόβα, αλλά...
Πρέπει να έχουμε μια ιδέα του τι κάνουμε.
Γι' αυτό τους αρέσει η περιοδεία μαζί μου,
επειδή τους θέλω όπως είναι.
Δεν θέλω απλώς έναν κιμπορντίστα. Θέλω την Αντριάνα και τον Τζέισον.
Δεν θέλω απλώς έναν κιθαρίστα. Θέλω τον Τζάστιν.
Πλάκα έχει!
Εκεί είναι η μαμά.
-Ήρθε η ώρα; -Ναι.
-Εντάξει. -Ναι.
Είμαστε πρωτοπόροι σε αυτά που κάνουμε.
Είμαι η πρώτη που κάνει πολλά απ' αυτά.
Μαμά! Τι είναι αυτό;
Θα πετάξω τώρα.
-Γιατί; -Επειδή έχει πλάκα!
Έχω κινδυνεύσει αρκετές φορές.
Στη στροφή 360 μοιρών έχω τραυματιστεί σοβαρά.
Οι δύο χορεύτριές μου ετοίμαζαν τους γάντζους μου.
Είστε έτοιμοι;
Και ένας από τους γάντζους είχε μπει ανάποδα,
κι αυτό έκανε τη Νίκι να νιώσει άβολα και πάγωσε.
Όλα καλά. Να πάρει. Πόνεσε η μαλακία.
Συγγνώμη που έβρισα.
Γαμώτο. Έκανα νεύμα. Δεν κοιτούσε κανείς;
-Γαμώτο. -Αλίσια...
-Βγάλτε την απ' αυτό. -Δεν νιώθω τίποτα.
Συνήθως με κρατάνε δύο γάντζοι. Έτσι το τράβηγμα είναι ομαλό.
Αν λείπει ένας απ' αυτούς,
πέφτεις από τη σκηνή με 50 χλμ/ώρα.
Φοβόμουν να το κάνω μετά απ' αυτό. Κλονίστηκα. Με τάραξε πολύ.
Αλλά έπρεπε να συνεχίσω. Πάμε.
Δεν θα χάσω μια όμορφη μέρα επειδή πόνεσε η προηγούμενη.
-Ξέρεις τι πρέπει να κάνω; -Ναι, μαμά.
Πρέπει να ζεστάνω τη φωνή μου.
Κάτι τέτοιο.
Θα σε πάρει ο μπαμπάς.
Πού είναι ο μπαμπάς;
-Πάμε να τον βρούμε. -Πάμε.
Στέφανι...
Ναι, αγοράκι μου.
Η μαμά τα έκανε μαντάρα.
Δεν βαριέσαι. Εβραία είμαι. Μια ζωή ενοχική, οπότε...
Όλα καλά. Όλα ανθηρά.
Είμαστε προβολείς
Μπορούμε να δούμε στο σκοτάδι
Είμαστε πύραυλοι Στραμμένοι στα αστέρια
Είμαστε δισεκατομμύρια όμορφες καρδιές
Νομίζω ότι πριν γίνω γονιός, δεν ήθελα να γίνω γονιός.
Γιατί δεν ήθελα να έχω τη σχέση που είχα με τη μαμά μου.
Με κατατρομοκρατούσε αυτό.
Νομίζω ότι το αρχικό μου κίνητρο ήταν,
"Θα κάνω ό,τι μπορώ για να είναι κοντά σε αυτό το άτομο
"και να το αφήσω να είναι όπως θέλει".
Έτσι όπως εξελίχτηκε, είναι σαν να λέμε,
"Αν κερδίσω Grammy, θα ανέβω και θα πω
'Να χέσω τον διευθυντή του σχολείου! Σας είπα ότι θα τα καταφέρω!'"
Μέχρι να κάνεις όλη τη δουλειά και να φτάσεις στα Grammy,
είσαι απλώς ευτυχισμένη και ευγνώμων.
Λες "Δεν με απασχολεί καν ο τύπος".
Όταν γίνεσαι γονιός, το συναίσθημα είναι ίδιο.
Λες "Θα τα κάνω όλα αλλιώς!"
και μπλα-μπλα... και απλώς...
Αυτό που με εξέπληξε πιο πολύ είναι πως τίποτα δεν είχε σημασία
και μου άρεσε να είμαι μαμά. Μου άρεσε πολύ.
Η μαμά μου μού είπε,
ήταν ένα από τα μεγαλύτερα δώρα της ζωής μου,
μου είπε, όταν η Γουίλοου ήταν 3,5-4 ετών,
με κοίταξε με δάκρυα στα μάτια και είπε
"Δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο ωραίο να είσαι γονιός μέχρι που είδα εσένα".
Η Γουίλοου!
ΓΟΥΙΛΟΟΥ
Κάποιος έγραψε "Το Ζωντανά από το Γουέμπλεϊ το 2007,
"με έκανε να ερωτευτώ την P!nk.
"Τώρα θα εμφανιστεί δύο φορές εκεί, 140.000 άτομα.
"Για κάποιους, είναι απίστευτος ο δρόμος που έχει κάνει.
"Για τους θαυμαστές της, δεν είναι μεγάλη η έκπληξη.
"Το ταλέντο κι η σκληρή δουλειά κερδίζουν πάντα. Χαρείτε το".
Πολύ γλυκό.
"Γεια, P!nk. Είναι η 50ή μας συναυλία απόψε".
Πολλές συναυλίες.
Θα ξέρουν το πρόγραμμα απ' έξω.
"Είμαι με την κόρη μου στην πρώτη της συναυλία της P!nk".
"Απόψε, θα δω την P!nk. Το περιμένω από το '93.
"Ανυπομονώ όσο τίποτα".
"Η Κέρστι Γουέντι. Η μεγαλύτερη θαυμάστριά σου.
"Περιμένει μήνες να έρθει από το Γιόρκσαϊρ να σε δει.
"Αν χαζεύεις το Twitter την ώρα που σε βάφουν,
"πες της ένα 'γεια'.
"Θέλω πολύ να δω ένα σκληρό καρύδι σαν αυτήν να λιποθυμά".
Πολύ αστείο.
Όντως. Επειδή ξέρουν ότι το συνηθίζω. Έτοιμο.
"Αφότου την είδα στο Φεστιβάλ του Ρέντινγκ,
"ανυπομονώ να δω τη συναυλία της. Απόψε είναι η μεγάλη βραδιά.
"Αν πεθάνω από το βάρος μιας συναυλίας
"κατά της πατριαρχίας, να ξέρετε... Έτσι ήθελα να φύγω".
Εντάξει, αυτό είναι ωραίο. Έλαβα ένα γράμμα σήμερα στο μακιγιάζ.
Το διάβαζα δυνατά στην Ιβέτ.
"Με ένα κεφάλι κόκκινα, κατσαρά μαλλιά και μεγάλα μπροστινά δόντια,
"ήμουν ένα παιδί που ένιωθε ότι δεν είχε θέση στο σχολείο.
"Κάπως μοναχική. Έτρεμα το σχολείο επειδή με τραμπούκιζαν.
"Κοκαλιάρα, χλωμή και χωρίς στήθος.
"Θυμάμαι που ευχόμουν να γίνω αόρατη επειδή μισούσα την εμφάνισή μου.
"Έτρεχα σπίτι στις 3:30, ακολουθούσα τη ρουτίνα μου
"τρώγοντας σοκολάτα και βλέποντας σε κακογραμμένες κασέτες
"τη συναυλία σου στο Λονδίνο το 2002,
"και το ντοκιμαντέρ σου για την προώθηση του Try This.
"Νομίζω ότι λεγόταν Off the Record.
"Ήταν η πρώτη φορά που κάποιος έλεγε ότι είναι αποδεκτή η διαφορετικότητα
"και ότι καλύτερα να πηγαίνεις κόντρα στο ρεύμα.
"Είχα βρει επιτέλους μία σύμμαχο.
"Βλέποντας τη συναυλία και το ντοκιμαντέρ, ένιωθα ήρεμη.
"Ξέφευγα από την πραγματικότητα για λίγο.
"Στις 5 Νοεμβρίου του 2006, έφερα τη μαμά και την αδερφή μου
"στη συναυλία σου στο Μάντσεστερ. Ήμασταν πολύ πίσω.
"Φαινόσουν μικροσκοπική στη σκηνή, αλλά ήταν η καλύτερη βραδιά στα 16 μου.
"Σ' εκείνη τη φάση, πάλευα με τη σεξουαλικότητά μου
"και δεν φανταζόμουν να την αποκαλύψω. Πριν αρχίσω να πηγαίνω σε γκέι μπαρ,
"η συναυλία σου ήταν το μόνο μέρος όπου έβλεπα τόσες λεσβίες σε ένα μέρος.
"Κάποιες με φλέρταραν κιόλας.
"Θυμάμαι ότι ένιωθα ότι είχα βρει τον κόσμο που ανήκω.
"Τελικά, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 2010, εκδηλώθηκα.
"Η στάση και το πνεύμα σου βοήθησαν να το κάνω.
"Δέκα χρόνια μετά, τα δόντια μου είχαν φτιάξει.
"Απέκτησα στήθος. Ένιωθα όμορφη και είχα φίλους.
"Η ζωή μου δεν έμοιαζε πια με εκείνης που μισούσε τον εαυτό της το 2003.
"Γενάρη του 2018, κουρέλι από ερωτική απογοήτευση,
"περνούσα κάθε βράδυ στο κρεβάτι.
"Πήγαινα στη δουλειά με τη σκέψη να πηδήξω από κάποια γέφυρα.
"Κάθε μέρα σκεφτόμουν πώς θα δώσω τέλος στη ζωή μου.
"Ήμουν μια 27χρονη ενήλικας
"που σε είχε πάλι ανάγκη.
"Όχι από τους τραμπούκους, αλλά από τον εαυτό μου.
"Πήγα στο γκαράζ ψάχνοντας να βρω κάτι να κρεμαστώ.
"Τότε με σταμάτησε κάτι.
"Σκέφτηκα πόσο θα σε απογοήτευα αν το έκανα
"λόγω μιας κοπέλας, μετά απ' όσα έχω περάσει.
"Τρελό, το ξέρω. Δεν έχουμε καν γνωριστεί.
"Μου έδωσες τη δύναμη να συνεχίσω στη σκοτεινή περίοδο της ζωής μου.
"Γι' αυτό, σε ευγνωμονώ.
"Μην ακούς ποτέ τα τρολ, τις κριτικές ή τη φωνή στο κεφάλι σου.
"Είσαι εκπληκτικό πρότυπο για μεγάλους και μικρούς.
"Κράτα τη φλόγα ζωντανή. Είσαι καταπληκτική, διάολε".
-Φανταστικό. -Πολύ γλυκό.
Ναι, επηρεάζεις πολύ τις ζωές των ανθρώπων.
-Ναι. Τις επηρεάζω. -Το ξέρω.
-Ιδίως τη δική σου. -Όντως.
Ιδίως τη δική μου.
Και είναι ο μόνος λόγος που συνεχίζω να το κάνω.
Γιατί είναι χαζό να κυνηγάς καρότα.
Αλλά η ικανοποίηση που έχει αυτό... Ακόμα κι αυτά που περάσαμε εμείς.
Ναι.
-Το να γράφεις γι' αυτά. -Ναι.
Κάποιες άλλες είναι... Κάποιες είναι στην κουζίνα τους,
κοιτάζουν τον άντρα τους και λένε "Ναι".
"Ναι, έτσι νιώθω κι εγώ".
Αλλά το παλεύουν άλλη μια μέρα.
Καλή φάση. Τα σπάει η μουσική.
Πάντα έλεγα ότι είσαι πρωταθλήτρια του λαού.
-Ο Ρόκι; -Ναι.
Ελπίζω να είμαι λίγο πιο ελκυστική από τον Ρόκι.
Όχι, σοβαρολογώ. Είσαι πρωταθλήτρια του λαού.
Σας φέρνω σε Σιλβέστερ Σταλόνε ή σε Σαρλίζ Θέρον;
Ο κόσμος φοβάται Γι' αυτό ο φόβος κοιμάται
Το μόνο που θα 'πρεπε να πίνω Είναι μια παγωμένη μπίρα
Βολευόμαστε στα ψέματα και προσπαθούμε
Αλλά προσπαθούμε πολύ Και είναι χάσιμο χρόνου
Βαρέθηκα τους κριτικούς Που ξεφυτρώνουν παντού
Τους τη σπάει το τζιν μου Τους τη σπάνε τα μαλλιά μου
Ξεπουλάμε τον εαυτό μας Και το κάνουμε συνέχεια
Γιατί το κάνουμε αυτό; Γιατί το κάνω αυτό;
Ναι
Είσαι τέλειος για μένα
Σε παρακαλώ Μη νιώσεις ποτέ
Σαν να είσαι λιγότερο Λιγότερο από τέλειος
Σε παρακαλώ Αν νιώσεις ποτέ
Σαν να είσαι ένα τίποτα
Για μένα είσαι τέλειος Ναι
Είμαστε τέλειοι
Για μένα είμαστε τέλειοι Ναι, ναι
Σε παρακαλώ Μη νιώσεις ποτέ
Σαν να είσαι ένα τίποτα
Για μένα είσαι τέλειος
Δύο... Τρεις...
Τέσσερις...
Τέσσερις διαδρομές με πούλμαν.
Κουράστηκα να ταξιδεύω.
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
Βαρέθηκα να είμαι μέσα.
Φτιάχνω μια κουβέρτα για τη Γουίλοου.
2 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
Το αγαπημένο της χρώμα είναι το μωβ.
Αλλά δεν λέει να τελειώσει.
Αύριο, αυτό που θα κάνουμε με τη Γουίλοου...
Θα πάμε για τσάι και θα δούμε το Ματίλντα.
Σάββατο και Κυριακή έχουμε γύρισμα.
Και μετά, η Γουίλοου και ο Κάρεϊ θα πάνε σπίτι.
Έκανα ένα θλιμμένο προσωπάκι με δάκρυα.
Και μετά θα πάμε στο Παρίσι.
Προσπαθώ να τα βγάλω πέρα,
γιατί ο Κάρεϊ κρατάει συνήθως τα παιδιά τα πρωινά.
Εγώ κοιμάμαι αργά.
Οπότε πρέπει να βρω μια λύση γιατί αλλάζει τα πράγματα λίγο.
Ισχύει αυτό; Τα Στρουμφάκια είναι απ' το Βέλγιο;
-Ναι. -Είναι.
"Από πού προέρχονται οι τηγανιτές πατάτες;"
Απ' τη Γαλλία, λέω.
"Βέλγιο".
Η σοκολάτα ανακαλύφθηκε στο Βέλγιο;
Αν ξαναβγάλει Βέλγιο...
Λατινική Αμερική. Όλα καλά.
ΛΟΝΔΙΝΟ
ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
-Ανυπομονείς; -Όχι.
Μέσα στον ενθουσιασμό είσαι.
10 π.μ. ΞΥΠΝΗΜΑ
-Κοίτα ενθουσιασμός. -Μόλις ξύπνησα.
Έλα! Ανέβα! Ενθουσιάσου!
Έλα να δεις έξω απ' το παράθυρο με τη μαμά.
-Κοίτα εκεί. -Μαμά.
Κοίτα εκεί πέρα το άλογο. Στο μπαλκόνι απέναντι.
-Τι γυρεύει στο μπαλκόνι; -Είναι της βασίλισσας.
Το ξέρω. Μόνο ένα έχει;
-Δύσκολοι καιροί. -Όχι, έχει δύο.
11 π.μ. ΖΕΣΤΑΜΑ
-Γουίλοου! -Τι;
-Βλέπω το πούλμαν μου. -Πού;
-Το πούλμαν σου; -Εκεί πέρα.
Δεν είναι το δικό μας.
Αυτό είναι το πούλμαν μας.
Όχι, δεν είναι.
Αυτό είναι το πούλμαν μου.
Εντάξει, ίσως έχεις δίκιο. Είναι.
-Φύγαμε! Να σε κουβαλήσω; -Ναι!
1:30 μ.μ. ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΓΙΑ ΣΤΑΔΙΟ
Εντάξει.
-Γεια, P!nk! -Γεια, παιδιά.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
-Ναι. -Ώρα για βιταμίνες.
1,5 ΩΡΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΓΙΑ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
-Ζαχαρόνερο για σένα. -Όχι, το άλλο φλιτζάνι.
-Το φαγητό είναι εδώ. -Μόνο αυτό φέραμε.
Δεν έχουμε άλλο, φιλαράκο.
Έχω κεφτεδάκια και πιπεριά, ντομάτες, χούμους και πίτα...
-Μαμά... -Ναι, φιλαράκο. Πεινάς;
Θέλω βάφλες.
Δεν μπορώ να σου φτιάξω βάφλες μέσα στο πούλμαν.
Μ' αρέσει το χούμους.
Το χούμους; Το ξέρω.
Ας φάει τον σολομό. Εγώ θα φάω τα κεφτεδάκια.
Είναι παιχνιδάκι.
Ναι.
Η περιοδεία.
Τεράστιο μέρος.
Εδώ θα τραγουδήσεις;
Εκεί θα τραγουδήσω.
Εδώ;
Ναι, σε όλον τον κόσμο.
Γιατί;
Το τραγούδι δίνει χαρά στον κόσμο.
Ωραία.
Εντάξει.
-Ωραία, έχουμε... -Τα καταφέραμε!
-Τα κατάφερες! -Τα καταφέραμε, Τζέιμσι.
-Ναι. -Ναι.
-Μ' αρέσει το στάδιο. -Το ξέρω. Απίστευτο;
-Είναι τέλεια. Το ξέρω. Θεέ μου. -Ελάτε εδώ!
3 μ.μ. ΕΛΕΓΧΟΣ ΗΧΟΥ
-Μεγάλη αγκαλιά! -Πρόσεχε μη σε χτυπήσω στο κεφάλι.
-Ήταν στη λίστα. -Ναι.
Ήταν σίγουρα στη λίστα. Θεέ μου. Και δύο βραδιές.
-Είναι μεγάλη στιγμή. Το ξέρω. -Όχι μόνο ένα βράδυ. Δύο.
Τα παιδιά μου δεν με έχουν δει σε κάτι άλλο πέρα απ' αυτό.
Μόνο έτσι με έχουν γνωρίσει.
Μαμά.
Μεγάλωσαν σε ξενοδοχεία και τζετ
και δεν ανησυχούν για λεφτά και ασφάλεια.
Είμαι η μαμά τους, η φίλη τους.
Αλλά μια μέρα, θα δουν πέρα απ' αυτά.
Θα δουν τον ρόλο.
Θα δουν το σθένος,
και ελπίζω να βρουν την αλήθεια που κρύβεται σ' αυτό.
Και θ' ανακαλύψουν τη μικρή Αλίσια που κρύβεται ακόμα εκεί μέσα,
που ψάχνει ακόμα τρόπους να θεραπευτεί.
Και ελπίζω να έχουν την ευγένεια και την καρδιά να δεχτούν τη θνητότητά μου
και να δεχτούν ότι είμαι άνθρωπος όπως αυτοί.
Μετά, θα κάνουν τα δικά τους παιδιά και ο κύκλος θα συνεχιστεί.
Όλα αυτά.
Ο πόνος γενεών, αλλά επίσης...
Η όλη ομορφιά του.
Καλή φάση.
Θα 'θελα να 'χα χρόνο να κάνω όλο το...
4:30 μ.μ. ΜΑΛΛΙΑ & ΜΑΚΙΓΙΑΖ
Κάποτε τα έκανα μόνη μου, αλλά κατάλαβα ότι ήθελα βοήθεια.
Φτιάχνω μόνη τα μαλλιά μου, επειδή δεν έχω και τόσα πολλά.
Επίσης, είναι η μόνη στιγμή
που μένω μόνη στον κόσμο μου,
και διαλογίζομαι.
Είναι τελετουργικό. Το χαίρομαι, και αυτό είναι το τελετουργικό μου.
Αφήστε που κανείς δεν τα φτιάχνει όπως εγώ.
6:45 μ.μ. ΖΕΣΤΑΜΑ ΦΩΝΗΣ
#1 ΘΑΥΜΑΣΤΡΙΕΣ ΤΗΣ P!NK
Είναι όλοι ενθουσιασμένοι εκεί έξω.
Ναι.
7:15 μ.μ. ΖΕΣΤΑΜΑ ΣΩΜΑΤΟΣ
Από Ελλάδα, Λιθουανία, Αυστραλία...
Ιαπωνία!
-Ιαπωνία; -Ναι, το είδα.
-Τι; -Τι χωρητικότητα έχει;
Ογδόντα χιλιάδες.
Τρελό. Ογδόντα... 82...
Μια τυπική συνάντηση φίλων.
Το βρίσκω ξεκαρδιστικό.
Υποτίθεται ότι ήμουν ροκ σταρ, δεν χρειαζόταν να πηγαίνω πουθενά νωρίς.
Δεν έκανα ποτέ κάτι που δεν ήθελα,
και τώρα είμαι υπεύθυνη 225 ατόμων και δύο τρελών παιδιών,
κι έχω αυτήν την πελώρια ευθύνη που πάει καλά.
-Μαμά! -Είμαι απασχολημένη και σημαντική!
Πρέπει να κλείσεις ραντεβού για να με αγκαλιάσεις. Είμαι σημαντική.
Μόλις το έκλεισα.
Άσε με.
Σου είπα πόσο σημαντική είμαι;
Θα ανέβω πάνω.
Εντάξει. Αν το κάνεις, έλα από εδώ.
-Εντάξει. Σοβαρά; -Ναι, γιατί σε χρειάζομαι στην πλάτη μου.
-Εντάξει, παιδιά! -Όχι. Ναι...
Πάμε, ομάδα!
-Καλό σόου. -Κι εσύ.
8 μ.μ. ΠΡΟΣΕΥΧΗ
-Άλλη μια συναυλία. -Τι έχεις;
-Το 'χουμε. Όλα καλά. -Πήρες κι εσύ ένα.
Εντάξει, θα ήθελα να πω ευχαριστώ
που ήρθαμε κοντά και μείναμε ενωμένοι.
-Είμαστε ευλογημένοι που είμαστε εδώ. -Ναι.
Είμαστε ευλογημένοι που είμαστε εδώ μαζί.
Δουλέψαμε πολύ σκληρά για να έρθουμε εδώ.
Τόσες προσπάθειες, τόσα ταξίδια, τόσα εμπόδια, τόσα οδοφράγματα,
τόσες φωνές που λένε "Δεν αρκεί".
Είμαστε εδώ.
Όλες αυτές τις φορές που δεν ακούσατε τις φωνές να λένε
"Δεν αρκεί". Είμαστε εδώ.
Και είμαστε στο Γουέμπλεϊ, το κέρατό μου!
Σας σέβομαι όλους τόσο πολύ. Σας ευχαριστώ που είστε μαζί μου.
Ευλόγησε τη σκηνή με ασφάλεια, αγάπη και φως. Ευλόγησε την ομάδα με ασφάλεια.
Ευλόγησε τον εξοπλισμό με ασφάλεια.
Και ας συνεχίσουμε το ταξίδι μας ισορροπώντας το καλό με το κακό.
Για αυτό και ποιος ξέρει πόσα άλλα,
σε ευγνωμονούμε. Αμήν.
Αμήν!
Ένα, δύο, τρία!
Φύγαμε!
Καλή συναυλία, παιδιά!
-Βάλε τα δυνατά σου, αγάπη. -Ευχαριστώ.
Πάμε να δούμε τη συναυλία.
-Γεια. -Καλή συναυλία!
Τρία ζήτω!
Θα οδηγήσουμε μέχρι το στάδιο;
Καλά να περάσεις, εντάξει; Σ' αγαπώ.
-Εντάξει, μαμά. Σκίσ' τους. -Ευχαριστώ. Αυτό σκοπεύω να κάνω.
-Μαμά; -Ναι;
Κατά τη διάρκεια του σόου, μπορώ να παίξω με τα μπαλάκια;
Κάνε ό,τι σε ευχαριστεί.
Εντάξει.
Αλλά αν φύγεις, δεν θα πληρωθείς.
-Έτσι πάει. -Συγγνώμη, φιλαράκο.
-Καλά να περάσεις. -Δεν αφήνουμε τη δουλειά.
Είτε δουλεύεις είτε όχι.
Φύγαμε.
8:20 μ.μ. ΠΑΜΕ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ
-Θέλουμε και βίντεο, γαμώτο. -Από δω θα βγεις;
Φοβερή φάση. Ναι.
Κακές λέξεις!
Πήγαινε. Το ξέρω. Είναι της περιοδείας. Βγες.
Πριν από πολύ καιρό, αποφάσισα πως όπου κι αν πήγαινα,
ό,τι κι αν έκανα στη ζωή μου, θα έμενα πιστή στις αρχές μου.
Πάντα ταυτιζόμουν με ανθρώπους που παλεύουν.
Με τόσες διαμάχες και οικονομικές δυσκολίες στον κόσμο,
τη θρησκευτική μισαλλοδοξία, την κλιματική αλλαγή,
με ξεπερνάει που ξοδεύουμε χρόνο, ενέργεια και λεφτά κατά της αγάπης.
Δεν θέλω να υπάρχουν γκέι γάμοι.
Θέλω να υπάρχουν ευτυχισμένοι γάμοι, με διάρκεια.
Θα κάνω ό,τι μπορώ για ν' ανοίξω τις καρδιές, τ' αυτιά, τις καρδιές όλων.
P!NK: Σ' αγαπώ ως το τέλος του κόσμου...
ΓΟΥΙΛΟΟΥ: Σ' αγαπώ ως το τέλος του κόσμου...
Έχω στιλό και γράφω. Αυτά γράφω.
Είμαστε προβολείς Μπορούμε να δούμε στο σκοτάδι
Είμαστε πύραυλοι Στραμμένοι στα αστέρια
Είμαστε δισεκατομμύρια όμορφες καρδιές
Και μας πουλήσατε με μια ματιά
Έι, τι θα γίνει με εμάς;
Πού πήγαν οι φορές Που είχατε απαντήσεις;
Τι θα γίνει μ' εμάς;
Τι θα γίνει με όλες Τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις;
Έι, τι θα γίνει με εμάς;
Πού πήγαν όλα τα σχέδια Που είχαν άδοξο τέλος;
Τι θα γίνει με την αγάπη;
Τι θα γίνει με την εμπιστοσύνη;
Τι θα γίνει μ' εμάς;
Πού πήγαν όλα τα σχέδια Που είχαν άδοξο τέλος;
Τι θα γίνει με την αγάπη;
Τι θα γίνει με την εμπιστοσύνη;
Τι θα γίνει μ' εμάς;
Οι βέργες και οι πέτρες Μπορεί να τσακίσουν κόκαλα
Αλλά μετά...
Θα 'μαι έτοιμη
Είσαι έτοιμος
Αρχίζει η ανοδική μας πορεία, έλα
Είσαι έτοιμος
Θα 'μαι έτοιμη
Δεν θέλω έλεγχο Θέλω ν' αφεθώ
Είσαι έτοιμος
Θα 'μαι έτοιμη
Γιατί είναι ώρα να το μάθουν
Τι θα γίνει με εμάς;
Πού πήγαν όλες οι φορές...
Τι θα γίνει μ' εμάς;
Τι θα γίνει μ' όλες Τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις;
Έι, τι θα γίνει με εμάς;
Πού πήγαν όλα τα σχέδια Που είχαν άδοξο τέλος;
Τι θα γίνει με την αγάπη;
Τι θα γίνει με την εμπιστοσύνη;
Τι θα γίνει μ' εμάς;
Τι θα γίνει με εμάς;
Ευχαριστώ.
Άνοιξα την καρδιά μου Αγάπα με, αν θες
Δεν υπάρχει αμαρτία Ζήσ' το με ελευθερία
Θέλω να κάνω λάθη Να κοιμηθώ στη λάσπη
Να κολυμπήσω στην πλημμύρα Θέλω να... μέχρι να τελειώσω
Θέλω στο ουίσκι μου πάγο Θέλω τον ήλιο στα μάτια
Θέλω να τα κάψω όλα Γι' αυτό ας βάλουμε φωτιά
Θέλω να χαθώ Τόσο που να με βρω
Γυμνή να γελάω Το αίμα μου να πατάω
Είμαι εδώ
Έχω ήδη δει τον πάτο Δεν φοβάμαι κάτι άλλο
Θα 'μαι έτοιμη να ξέρεις Όταν ο διάβολος φανεί
Γιατί είμαι εδώ
Ναι, ναι
Είμαι εδώ
Όλα είναι λάθος Αλλά εγώ είμαι εδώ
Δεν έχω απαντήσεις Αλλά η ερώτηση είναι προφανής
Να σε ρωτήσω
Πού πάνε όλοι μετά από δω; Πού πάνε όλοι μετά από δω;
Άσε με να σε ρωτήσω
Πού πάνε όλοι μετά από δω; Πού πάνε όλοι μετά από δω;
Ναι
Γιατί μου έρχονται στο μυαλό
Χιλιάδες μέρη
Πολύ χειρότερα από αυτό εδώ
Είμαι εδώ
Έχω ήδη δει τον πάτο Δεν φοβάμαι κάτι άλλο
Θα 'μαι έτοιμη να ξέρεις Όταν ο διάβολος φανεί
Γιατί είμαι εδώ
Είμαι εδώ
Όλα είναι λάθος Αλλά εγώ είμαι εδώ
Δεν έχω απαντήσεις Αλλά η ερώτηση είναι προφανής
Θέλω να σε ρωτήσω, ναι
Πού πάνε όλοι μετά από δω; Πού πάνε όλοι μετά από δω;
Ναι, ναι
Πού πάνε όλοι μετά από δω; Πού πάνε όλοι μετά από δω;
Ναι
Ελάτε!
Είμαι εδώ
Ναι
Είμαι εδώ
Ναι
Είμαι εδώ
Ναι
Είμαι εδώ
Ναι
Είμαι εδώ
Ναι
Είμαι εδώ
Ευχαριστώ. Νιώθω καλύτερα.
Πονάνε τα μάγουλά μου απ' το χαμόγελο.
Μαμά, κάνε έτσι.
-Εντάξει. Μάλλον μπορώ. -Είμαι έτοιμος!
Εντάξει, έτοιμος;
Ναι.
-Ναι. -Ναι;
Κάνε αυτό.
Να σου πω κάτι; Έκανα ολόκληρη συναυλία απόψε.
Μαμά, κάνε αυτό.
Εντάξει. Έρχομαι.
Εντάξει. Πάμε. Έτοιμος;
-Ναι. -Ναι; Αυτό ήταν;
-Όχι. -Όχι.
-Σ' αυτό το μέρος. -Σ' αυτό. Εντάξει.
-Και σ' αυτό! -Εντάξει.
-Και εδώ. -Και εδώ.
Όχι. Εδώ.
Πού πας;
Θα πετούσα την πάνα, θα έπαιρνα το κρασί μου
και θα ερχόμουν στον καναπέ. Μάντεψε, φιλαράκο.
-Τι; -Μάλλον τραυμάτισα τους ώμους μου.
Λυπάμαι.
Δεν φταις εσύ.
Απλώς πέτα.
Μάλλον το έπαθα στη συναυλία.
Λυπάμαι.
Ευχαριστώ.
Νόμιζα ότι θα με παρηγορούσε στην αρχή, αλλά δεν το έκανε.
-Έλα εδώ. -Όχι. Γιατί;
-Έλα εδώ. -Γιατί, μπαμπά;
-Θέλω να σου μιλήσω. -Τι;
Όχι, κάθισε.
Ξέρεις ότι φεύγουμε εγώ και η Γουίλοου αύριο, έτσι;
Θα λείψουμε 12 μέρες.
Γιατί;
Η Γουίλοου θέλει να πάει σπίτι να δει τις φίλες της.
-Γιατί; -Γιατί της λείπουν.
Το ξέρω.
-Άκου τι θέλω από σένα. -Ναι.
-Να είσαι φρόνιμος με τη μαμά σου. -Ναι.
Και να κάνεις FaceTime μ' εμένα και τη Γουίλοου...
Ναι.
Και θέλω να περάσεις καλά όσο λείπουμε, εντάξει, φιλαράκο;
-Ναι. -Εντάξει; Ξέρεις γιατί;
Χαίρομαι πολύ για σένα.
-Ξέρεις γιατί χαίρομαι πιο πολύ; -Γιατί;
Που μου είπες ότι θες να πας σπίτι
με τις φίλες σου και στην κατασκήνωση.
Είμαι περήφανη για σένα. Εντάξει;
-Ναι. -Ήταν πολύ θαρραλέο και τέλειο.
Και σ' αγαπώ. Θα μου λείψεις, αλλά θα τα καταφέρω.
-Μην ανησυχείς. -Είμαι σίγουρη.
Δεν θα με πιάσει υπέρπνοια ούτε θα κλαίω αύριο.
Θα είμαι μια χαρά.
Δεν θα σου στέλνω μηνύματα κάθε πέντε λεπτά.
Μπορεί να έχεις υπέρπνοια.
Κάθε έξι. Είναι καλά τόσο; Σε πειράζει κάθε έξι;
-Έξι λεπτά είναι καλά; -Ναι.
Όχι, να περάσεις καλά.
Σ' αγαπώ.
-Τζέιμσον; -Τι;
Η Γουίλοου θέλει μια αγκαλιά.
ΟΝΟΜΑ: ΤΖΕΪΜΣΟΝ ΕΙΜΑΙ: Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΓΟΥΙΛΟΟΥ
Επειδή η Γουίλοου θα έρθει μαζί μου αύριο.
Μπορώ να έχω μια αγκαλιά;
Είναι πολύ ωραία.
-Αυτό ήταν. -Μέχρι εκεί μπορεί, ως αγόρι.
Είναι το πρώτο ταξίδι του Τζέιμσον χωρίς τη Γουίλοου.
Καληνύχτα.
-Καληνύχτα, μαμά. -Καληνύχτα, φιλαράκο.
Εγώ δεν έχω φιλί;
-Ναι. -Ναι.
Σ' αγαπώ, φιλαράκο.
Μη σκουπίζεις τα φιλιά μου.
Θα είσαι μια χαρά.
Εντάξει;
Σ' αγαπώ.
Γεια.
Νομίζω ότι λίγη εξάρτηση είναι πολύ υγιής.
Κι ας λένε ό,τι θέλουν οι γιατροί.
Ναι.
Μάλλον έχασα τον άντρα μου Δεν ξέρω πού πήγε
Θα ξοδέψω τα λεφτά μου στο ποτό Δεν θα πληρώσω το νοίκι του εγώ
Όχι!
Απέκτησα υφάκι Θα το φορέσω το βραδάκι
Θέλω πολύ να μπλέξω Κανέναν να βαρέσω
Κανέναν να βαρέσω!
Και λοιπόν;
Είμαι μια ροκ σταρ
Κινούμαι ροκ
Και δεν σε χρειάζομαι
Και μάντεψε Διασκεδάζω πιο πολύ
Και τώρα που ξεμπλέξαμε Θα σου δείξω απόψε
Είμαι καλά, μια χαρά
Κι εσύ είσαι ένας ηλίθιος
Και λοιπόν;
Είμαι μια ροκ σταρ
Κινούμαι ροκ
Και δεν σε θέλω απόψε
Δείτε πώς λειτουργώ
Ο σερβιτόρος πήρε το τραπέζι μου Και το 'δωσε στην Τζέσικα Σιμπς
Θα κάτσω με τον ντραμίστα Που ξέρει καλά να βαράει
Αν το κομμάτι παιχτεί στο ραδιόφωνο Τότε κάποιος θα πεθάνει
Θα μπλέξω άσχημα Ο πρώην μου θα ξεκινήσει καβγά
Τι;
Θα ξεκινήσει καβγά
Θα τσακωθούμε όλοι!
Και λοιπόν;
Είμαι μια ροκ σταρ
Κινούμαι ροκ
Και δεν σε χρειάζομαι
Και μάντεψε
Περνάω πιο καλά
Και τώρα που ξεμπερδέψαμε
Θα σου δείξω απόψε
Είμαι καλά, μια χαρά
Κι εσύ είσαι ένας ηλίθιος
Και λοιπόν;
Είμαι μια ροκ σταρ
Κινούμαι ροκ
Και δεν σε θέλω απόψε
Δεν ήσουν εκεί
Δεν ήσουν ποτέ
Τα θέλεις όλα
Μα δεν είναι δίκαιο
Σου έδωσα ζωή
Σου τα έδωσα όλα
Δεν ήσουν εκεί
Με άφησες να πέσω
Και λοιπόν;
Είμαι μια ροκ σταρ
Κινούμαι ροκ
Και δεν σε χρειάζομαι
Και μάντεψε
Περνάω πιο καλά
Και τώρα που ξεμπλέξαμε
Θα σου δείξω απόψε
Είμαι καλά
Μια χαρά
Κι εσύ είσαι ένας ηλίθιος
Και λοιπόν;
Είμαι μια ροκ σταρ
Κινούμαι ροκ
Δεν σε θέλω απόψε
Πώς είναι τα μαλλιά μου;
Καλά;
Ευχαριστώ!
-Πώς ένιωσες; -Φανταστικά.
-Ναι; -Φανταστικά!
-Συγχαρητήρια, μωρό μου. -Ευχαριστώ.
-Έσκισες. -Ευχαριστώ.
Συνήθως δεν νιώθω τίποτα τέτοιο. Δεν σε αγγίζει τίποτα.
Δεν είναι αληθινό, αλλά απόψε, στη σκηνή...
-Ακόμα κι όταν ερχόμουν, δεν με ένοιαζε. -Ναι.
-Δεν είναι αληθινό. -Άλλο ένα βράδυ.
-Δεν μπορείς να το επεξεργαστείς. -Ναι.
"Εντάξει, παίζουμε σε στάδιο. Γιατί; Ποιος; Τι;"
Αλλά είναι πολύ δυνατό.
Τραγουδούσε και το κοινό. Ήξεραν κάθε λέξη.
-Και είναι παλιά κομμάτια. -Ναι.
Ακόμα και το "Pill". Παλιά κομμάτια.
-Ο κόσμος... -Όχι, θέλω...
Αλλά μετά, όταν ήμουν στη σκηνή και κοιτούσα κάτω,
είπα "Είναι τεράστιο".
-Πότε θα σου ξανάρθει η δύναμή σου; -Για να δω.
Τα ρούχα φταίνε. Είμαι σαν φίλτρο του Snapchat.
Θεέ μου.
Είναι σαν μίνι παλαιστής.
Μαμά!
Το 'χω, λέμε.
Εγώ είμαι!
-Κι αν δεν σου ξανάρθει όλο το βράδυ; -Δεν πιάνω τίποτα.
Ποια είναι η Κίκι;
Ο κόσμος και το σκυλάκι.
Τι;
Ο κόσμος και το σκυλάκι.
Όχι. Πάλι τίποτα.
Κίκι!
Ποια είναι η Κίκι; Έχεις κοπέλα που τη λένε Κίκι;
-Ναι. -Τζέιμσον...
Όχι, Κίκι!
-Αυτή είναι η Κίκι; -Ναι.
Η Γουίλοου έγινε Κίκι;
Εντάξει. Σταμάτα.
Τι; Είπες να σταματήσω;
-Με ακούς; -Ναι.
Σ' αγαπώ. Πολύ.
Είμαι περήφανη που είμαι μαμά σου. Φύγε τώρα από τη σκηνή.
Γιατί;
Γουίλοου, κατέβα από πάνω μου. Φύγε από τη σκηνή.
Έλα. Τραγούδα μαζί μου το καλοκαίρι.
Μπορεί ν' αργήσω να ξανακάνω περιοδεία,
θα είσαι πιο μεγάλη, θα με μισείς και δεν θα μου μιλάς.
-Υπερβολές. -Υπερβολές;
Φυσικά και μπορείς να το κάνεις.
Αυτό είναι εντάξει.
Μ' ακούς;
-Ακριβώς. Ωχ, όχι... -Το ξέρω αυτό το σημείο.
Μη μ' ενοχλήσεις
Και του κάνεις ένα μικρό...
Και κάθε βράδυ, λέγαμε
-"Φοίνιξ!" -Ναι.
Πρώτη συναυλία; "Φοίνιξ!"
Η δεύτερη συναυλία, ήταν στο Λας Βέγκας;
-Φοίνιξ! -"Φοίνιξ!"
Στο κεφάλι μου; Το πέτυχα. Έσκισα.
Κανείς δεν το 'χει κάνει σαν εμένα.
Κάνω πίσω, η οικογένειά του είναι εκεί, ο Κάρεϊ γυρίζει,
και πριν μου πει κάτι σαν "Ωραία συναυλία. Συγχαρητήρια!"
"Φοίνιξ!"
Το είπα. Ναι.
Έκτοτε δεν ξαναείπα το όνομα της πόλης.
-"Γεια σου!" -Σε κρατάω ταπεινή, μωρό μου.
-Πού είναι το τσαντάκι με τα κραγιόν; -Έχεις τσαντάκι με κραγιόν;
-Ναι. -Θεέ μου. Πέρασε έξω.
-Κραγιόν και άρωμα. -Έξω. Δεν κολυμπάς με κραγιόν.
Γιατί;
Είσαι τόσο όμορφη,
που θέλω να σε χτυπήσω στον αριστερό αγκώνα.
Θέλω κάποιος ν' αναγνωρίσει πόσο καλά το χειρίζομαι.
Και... Γεια, παιδιά!
Τα λέμε.
Ροκ εντ ρολ.
Ναι, το κέρατό μου!
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου
Επιμέλεια Έρρικα Πετρωτού