Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
หากคุณเป็นแฟนพิงก์
เธอจะแสดงคอนเสิร์ตทั่วสหราชอาณาจักร และไอร์แลนด์...
ทัวร์บิวติฟูล ทรอมากลับมาแล้วค่ะ
คาร์ดิฟฟ์ กลาสโกว์ และลิเวอร์พูล...
เข้าสู่ลอนดอนพร้อมคอนเสิร์ตใหญ่ ที่สนามกีฬาเวมบลีย์
พิงก์ บิวติฟูล ทรอมา
พิงก์ บิวติฟูล ทรอมา 2019
มาแล้วจ้า
มาเริ่มจัดปาร์ตี้กันดีๆ
มาแล้วจ้า
มาเริ่มจัดปาร์ตี้กันดีๆ
จัดปาร์ตี้ในคืนวันเสาร์
ทุกคนเฝ้ารอกว่าฉันจะมา
ส่งข้อความถึงมิตรสหาย
ทุกคนจะเริดเชิดในรถเบนซ์
สไตล์นี่เยอะ แหวนเพชรเพชรทอง
เล่นใหญ่ตลอด คนเขารู้กัน
มาเลย!
มาแล้วจ้า มาเริ่มจัดปาร์ตี้กันดีๆ
นั่นแหละ มาละ
มาแล้วจ้า มาเริ่มจัดปาร์ตี้กันดีๆ
เบรกเอี๊ยดดีดออกจากรถ
ป้ายทะเบียนเริดๆ สุดยอดคนดังอันดับหนึ่ง
พิงก์: เท่าที่รู้ตอนนี้
มาแล้วจ้า มาเริ่มจัดปาร์ตี้กันดีๆ
- ขอบคุณครับ - ยินดีครับ
หวัดดี
- หวัดดี ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
อัมสเตอร์ดัม - เดนฮาก - ฮาร์เล็ม
อัมสเตอร์ดัม
ยี่สิบวันก่อนขึ้นเวมบลีย์
เอาละ มาถึงแล้ว
ร็อกแอนด์โรล! ร็อกแอนด์โรล!
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีค่ะ
มาดูสิจ๊ะ
เจ๋งเนอะ
ยอดไปเลยใช่ไหม
วิลโลว์ เซจ ฮาร์ท
ไม่!
เจมสัน มูน ฮาร์ท
เอาสิ จัดไป
แครีย์ ฮาร์ท
- นี่ เก็บอาการหน่อย - ดูสิ มีงี้ด้วย
แชมเปญ นี่เป็นการฉลอง
หนูไม่ตื่นเต้นเหรอ ที่แม่จะเล่นคอนเสิร์ตในสนามกีฬายุโรป
และพิงก์
- แม่อยากให้ลูกตอบว่าใช่ - ไม่!
- ถ้าแม่ยอมให้ลูกเล่นโรลเลอร์สเก็ตล่ะ - โรลเลอร์สเก็ตเหรอ
- บนเวที - บนเวทีเหรอ
- ลูกจะเล่นไหม - ไม่ค่ะ
- ใส่กระโปรงสุ่มบานๆ ที่เราเพิ่งตัด - ไม่
ทำไมล่ะ
หนูเคยขึ้นเวทีแล้ว
แต่ลูกใช้ไมค์ของจริงร้องเพลงได้ด้วยนะ
แล้วก็ได้...
เซ็นสัญญาทำดนตรีด้วย
ก็หนูไม่อยากได้อะ
น่าจะฉลาดนะเนี่ย เอาจ้ะ ดื่ม
- ไง - ไง สบายดีไหม
เรามาแล้ว
สบายดีไหม
- เหมือนกัน - มาเลย
หวัดดี ทุกคน
เล็กนิดเดียว
โอ้โฮ
ฉันสนุกกับการตื่นมา และออกไปดูโลกกับลูกๆ
มากพอๆ กับที่ชอบเล่นบนเวที
- กับเรา - ทำไม
- ไว้กลับมาค่อยเล่น - ไม่...
มีเหตุผลมากมายที่พวกแม่ๆ ไม่ทำกัน
ฉันรู้ว่าพวกผู้ชายทำได้ง่ายกว่าเยอะ ก็แค่โดยนิสัย...
แค่เดินออกไปไม่หันกลับมามอง แค่นั้น
- เดี๋ยวพาไปหาแม่นะ - ดีค่ะ
คนเป็นแม่ไม่มีทางเดินหนีลูกตัวเอง
และไม่มีทางไม่คิดถึงลูก ทุกเสี้ยววินาทีทุกวัน
หรือไม่เป็นห่วงลูกจนนอนไม่หลับ
สำหรับแม่หลายๆ คน
พอได้เป็นแม่คนแล้วทัวร์คอนเสิร์ต พวกเขาจะเลิกออกทัวร์
เพราะนึกภาพไม่ออกเลยว่า จะทำทั้งสองอย่างยังไง
เหตุผลเดียวที่ฟังขึ้น ที่ทำให้ฉันลากครอบครัว
ไปทั่วโลกก็คือ เรากำลังสร้างความทรงจำเหล่านี้ด้วยกัน
ฉันอยากให้มันคุ้มค่า
ฉันอยากให้การตระเวนทัวร์ ลงตัวสำหรับทุกคน
ที่เดินเข้ามาพร้อมตั๋วในมือ
หนูขอขนาดกลางได้ไหม
เอาขนาดนั้นก็ได้จ้ะ
แต่ฉันอยากให้มันลงตัวในใจลูกๆ ด้วย
และฉันทุ่มแทบขาดใจเพื่อทั้งสองหน้าที่
นี่เรือจ้ะ นี่เรือ
รู้สึกเหมือนผ่านไป 18 ชาติที่แล้ว
ไง
ฉันอยากลงเอยที่จุดนี้ไหม แน่อยู่แล้ว
คิดว่าจะทำได้ไหม คิดสิ
เราตั้งใจทำงานนี้ทั้งชีวิตก่อนมาถึงจุดนี้
เราเลือกพ่อแม่เอง เลือกอุปสรรคตัวเอง
บทเรียนต่างๆ ที่เราต้องเรียนรู้
แต่ฉันก็แค่พยายามเอาตัวรอด ในชีวิตประจำวันเช่นกัน
ตอนฉันขึ้นเวทีครั้งแรก มันไม่น่าตื่นเต้น
พ่อแม่ฉันเพิ่งแยกทางกัน พ่อขับพาฉันไป
ฉันยังจำการนั่งรถในวันนั้นได้
ฉันอยากเอื้อมมือเข้าไป โอบกอดเด็กผู้หญิงคนนั้นในอดีต
และบอกให้รู้ว่ามันจะผ่านไปด้วยดี
เธอทำร้ายฉันไม่ได้แล้ว
ฉันหนีจากเธอ
ไม่เคยคิดว่าทำได้
เธอทำฉันร้องไห้ไม่ได้แล้ว
เธอเคยมีอำนาจนั้น
พ่อชอบพูดเสมอว่า
"แหงนหน้า ถ่มน้ำลายรดฟ้า
"อวดฝีมือให้โลกรู้"
ไปประจำที่ตรงจุดเปิดตัวนะ
- วิลส์ ขยับหน่อย - ไปตรงไหน
ตรงไหนก็ได้นอกจุดแปะเทป
ยิงยาว เอาเพลงอัลบั้มใหม่ก่อน
- ได้ - ก็แค่...
ซ้อมกันก่อน
จะได้เข้าใจพื้นที่ จะได้ไม่ตื่นเวที
- ก็เหมือนกันหมด - ใช่
โคมไฟ โคมระย้า ทางเลื่อน
แต่ละอย่างจะโผล่มาจากรันเวย์จุดต่างๆ
แต่ขนาดเทียบกับเวทีใหม่แล้วดูดีนะ
แต่ฉันจะไม่อยู่แถวๆ จัสตินเหรอ
- อยู่ระดับพื้นมากกว่า - นางจะอยู่ไกลออกไป
ทุกคนจะไม่อยู่ใกล้กันมาก
โอเค องก์แรก องก์สองกับสาม ฉันทำมาแล้ว
- ใช่ - ร่างกายจำได้ขึ้นใจ
ใช่
เรามีชุดบ๊อบ แมคกีสำรองไว้บ้างไหม
เรามีชุดที่โทนี่ทำให้ตอนงานบริตอะวอดส์
- อันนั้นมี - ใช่
นางเองจุ่มน้ำชาค้างคืน ย้อมสีให้แดงขึ้นนิดนึงได้นะ
ไม่งั้นฉันต้องไปเขตโคมแดงแล้วหาชุดเอง
โอเค นั่นแหละ
โอเค
- เราชอบพูดว่า "อรุณสวัสดิ์" - อรุณสวัสดิ์
เฉพาะเวลาสะโพกแข็งแรงเท่านั้นแหละ
ใช่
คำของเธอฟังไม่ขึ้น
ไร้ประโยชน์จะหาทางแก้ไข
จะทดแทนหลายปีที่ผ่านนี้ยังไง
เอ้า มา!
ในเมื่อเธอลาจากและโยนทิ้งไป
ไง เจมซี่ เป็นไงจ๊ะ ทุกคนเลย
โอเค
ขอทักทายหน่อยได้ไหมเอ่ย ฮัลโหล หวัดดี
มาเร็ว
อย่าเร่งรัดฉัน อย่ามายุ่ง
อย่าเร่งรัดฉัน
ลูกจ๋า แปะมือ
ไง ลูก
ไม่อยากได้เหรอ
ไม่
- โอเค ไม่เอา ขอบคุณเนอะ - ไม่เอา
ไม่เอา ขอบคุณนะ พูด "ไม่เอา ขอบคุณ" ได้ไหมเอ่ย
- ไม่เอา ขอบคุณ - ขอบคุณ
แขนบานด้วย
แม่จ๋า
ตาเธอ สาม สี่ ห้า หก เจ็ด
ฉันว่าพอเสียที ฉันว่าฉันอาจคิดมากไป
ฉันว่านี่อาจเหมาะกับเรา จูบลากันครั้งสุดท้าย
ฉันไม่มีทางออกจากจุดนี้
บางคนก้าวออกไป ไปทำงาน
ทิ้งชีวิตส่วนตัวไว้ที่บ้าน พวกเขามาทำงาน
ฉันเดินออกมาแบบนั้นไม่ได้เลย
ทุกอย่างรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
มันทั้งสวยงามและตื้นตันอย่างบอกไม่ถูก
เราจะควบคุมทั้งหมดนี้ไว้ยังไง
แล้วเราล่ะ
แล้วเราล่ะ แล้วเราล่ะ
นี่ของจริง
ทำงั้นโดนไล่ออกได้เลยนะ ถ้าซ้อมขึ้นคอนเสิร์ตมาดอนน่า
ฉันว่านะ ได้ยินมา โอเค
เราเร่าร้อนรุนแรง
ร้องให้ถึงโน้ตพวกนั้น เอาให้ได้นะเว้ย
เหมือนเราลุกไหม้เป็นเพลิงจ้า
ฉันทำให้เธอไล่ตาม ฉันไม่ญาติดีขนาดนั้น
ที่รัก รักมอมเมา เรามันพัง
ร้องเลย!
เพราะเราหนีมานาน จนเขาหาเราไม่เจอ
ต้องให้ใครตายเราจึงเข้าใจ
เหมือนเราเลือกอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า ฉันจะพังล็อบบี้โรงแรม
ช่วงเวลาลำบากใจหวนกลับมา
คืนก่อนอาจพังไปอีกแล้ว
บางวันแทบหายใจไม่ออก
หลังจากเมามาย หลังหมดรักหมดใจ
ก็คือเธอ ได้ ฉันรับได้
ฝันร้ายยามตื่น ไม่มีสิ่งใด
ไม่มีสิ่งใดนอกจากเธอ
ตกต่ำสุดใจไร้ที่ติ
บาดแผลสะเทือนชีวิตอันงดงาม
ฉันเขียนบันทึกทุกวันที่ตั้งท้อง
และตลอดขวบปีแรกของวิลโลว์
ฉันเขียนจดหมายถึงวิลโลว์ ในทุกโอกาสสำคัญ
ฉันเขียนจดหมายถึงลูกวันที่ลูกเกิด
ฉันเขียนถึงลูกวันที่ลูกเข้าโรงเรียนอนุบาล
วันเกิดทุกปี ฉันเก็บไว้เป็นสมุด
สักวันฉันจะเอาให้ลูก
ตอนเราเป็นเด็กมันน่าสนใจใช่ไหมล่ะ
เราคิดว่าพ่อแม่เป็นพระเจ้า พ่อแม่เป็นไอดอลคนแรกของเรา
พ่อแม่ไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นพ่อแม่
เป็นพ่อแม่ที่สมบูรณ์แบบ ควรต้องสมบูรณ์แบบ
และเป้าหมายเดียวของพวกเขา คือรักเราอย่างสมบูรณ์แบบ
จากนั้นก็ผิดหวัง ไม่ว่าลูกอายุเท่าไหร่
นั่นเป็นการอกหักครั้งแรก
การได้รู้ว่าพ่อแม่เป็นมนุษย์
มีชีวิตของตัวเองและทำผิดพลาดเป็น
พ่อแม่รักเราอย่างสมบูรณ์แบบไม่ได้ พ่อแม่รักตัวเองยังไม่ได้เลย
จากนั้นเราก็ต่อสู้กับเรื่องนั้นอยู่ราวๆ สิบปี
จนเรากลายเป็นพ่อแม่ของพวกเขา
แล้วก็ได้รู้ว่า "เดี๋ยวนะ พ่อแม่ทำตัวแบบนี้มาตลอดเลยเหรอ
"ฉันคิดงี้เพราะแบบนี้เหรอ"
วิลโลว์จะไม่มีวันรู้สึกแบบนั้นกับฉัน
- หนูอยากกอด - วิลโลว์
อะไรจ๊ะ
มากอดกัน วันนี้ไปที่จัดงานกับแม่ไหมจ๊ะ
แม่ต้องไปอาบน้ำ ลูกต้องกิน
เราจะได้จับลูกใส่กางเกง
ลูกจะได้นั่งรถไปที่จัดงานกับแม่
เพราะใกล้ถึงเวลาซ้อมแล้ว เพราะงั้น
ทุกคนมากินกัน
มากินนะ ลองสิ เจมสัน
ไปกินผลไม้ มานะ กินผลไม้
ไม่!
นี่ส้มไง อร่อยนะ ดูสิ ชิมดูจ้ะ
เจมสัน นี่
อ้าว ดูแม่ก่อน
แม่อยากให้ลูกมาด้วย ลูกต้องเตรียมตัว
แม่รู้ว่าลูกไม่ชอบโดนเร่ง
- ฟังที่แม่พูดอยู่รึเปล่า - ฟัง
โอเค ไปได้
- ไม่... - มาเร็ว
แม่เอาจริงนะ
ดีแค่ไหน นั่นดีใช่ไหม ไปบอกวิลโลว์ให้แต่งตัว
แต่งตัว!
วิลโลว์ ไปแต่งตัว
คำใหญ่ไป
ใหญ่ไปเหรอ โอเค
- พร้อมจะไปกันยัง - พร้อม
- พร้อมสำหรับวันงานยัง - พร้อม
เยี่ยม
วิลโลว์
อยากเอานั่นไปด้วยไหม โอเค มาเลย
ตราบใดที่เอากลับมาบ้าน
ไปหยิบเสื้อสเวตเตอร์ เดี๋ยวเจอกัน
- โอเค บาย - รักนะ
รักจ้ะ
แล้วเจอกัน ลูก เจอกันที่จัดงาน ไม่แปะมือเหรอ
- ขอบคุณค่ะ - ได้เลยครับ
พร้อมไหม ทุกคนพร้อมไหม
- พร้อม - โอเค
- ปล่อยมันไว้ อย่าดึงออก - ทำไม
- เพราะต้องให้มันรักษาตัว - ทำไม
- เพราะร่างกายเราเยียวยาตัวเองได้ - ทำไม
- เพราะลูกเป็นเด็กแข็งแรง - ทำไม
- เพราะร่างกายเป็นสิ่งมหัศจรรย์ - ทำไม
- และอึดทน - ทำไม
- พูดคำว่า "รีซิลเลียนท์" ได้ไหม - ไม่
- พูดได้สิ - ไม่ได้ แม่จ๋า
- ลองซิ พูดว่า "รีซิลเลียนท์" - ไม่ได้
- พูดว่า "รีซิลเลียนท์" - ไม่ได้ แม่จ๋า
โอเค พูด "ริส"
"ริส"
- อิล - "อิล"
- เอนท์ - "เอนท์"
นั่นไง ลูกทำได้
พูดว่า "รีซิลเลียนท์"
รีซิลเลียนท์
คิดว่าไง ใหญ่พอสำหรับลูกไหม
ค่ะ
รู้ไหมว่าคนพวกนี้มาเพื่อมาดูลูก
เมื่อคืนฉันอยู่ที่บาร์กับจอน บอนโจวี
เขาแนะนำเรื่องสนามกีฬามานิดหน่อย
เขาบอกว่า "ทุกคนจะจ้องลูกตาคุณผ่านจอ"
ไกลมาก!
ทุกคนอยู่กับเรา เพราะเราอยู่บนจอใหญ่เบ้อเริ่ม
ถ้าเราเชื่อมโยงกับคนที่เราเห็นได้
จากแถวหน้าเลยน่ะนะ
งั้นทุกคนในแถวหลังก็จะได้รับ ประสบการณ์เดียวกันผ่านคนแถวหน้า
เราแตะตัวใครไม่ได้ มันเลยน่ามึนงงสับสนมาก
จะไม่มีใครตระหนก
เหมือนจุดคบเพลิง...
- มันรู้จักฉัน - ไม่ใช่คุณ
ฉันทำทั้งเวทีนะ ไม่ใช่
- เอาละ พร้อม - ได้
อย่าเร่งรัดฉัน
ต้องร้องเพลงนี้กับทำอย่างอื่นไปด้วย มันโคตรยากเลย
ไม่นะ อย่าพยายามเร่งรัดฉัน
เริ่มใหม่ดีกว่า เริ่มใหม่ได้ไหม
ร้องกับเต้นเป็นคนละเรื่องกัน
แล้วมันยากจริงๆ นะ ฉันอาจจะ...
อย่าเร่งรัดฉัน
มาลองใหม่
หลายปีมานี้
ในเมื่อเธอลาจากและโยนทิ้ง สิ่งที่เธอต้องการ
อยากได้กลองตรงนี้
อย่าเร่งรัดฉัน
ไม่ได้ยินเสียงจังหวะเลย
อย่าเร่งรัดฉัน
อย่ามายุ่งกับฉัน
อย่าเร่งรัดฉัน
มาทำท่าข้างล่างนี้ หลังจากเต้นบ้าบอสุดๆ...
ใช่เลย
แล้วส่วนที่ยากสุด คือร้องเพลง... บ้าไปแล้ว
น่าจะร้องเฉยๆ
ฉันว่าพอเต้นกับเจนนี่แล้วจะแค่เดิน
- เดินลงมา - ทุกคนน่าจะชะลอหน่อย
ฉันจะต้อง...
มอบรักทั้งใจจนกว่าความอดทนหมดไป
ไม่นะ อย่าเร่งรัดฉัน
ในฐานะหญิงสาว ท่อนนั้นน่าสนใจที่การเป็นเจ้านาย
การมีคนเคารพนับถือ และไม่ต้องเป็น คนที่คนอื่นเหม็นหน้า
เพื่อให้ทุกคนเคารพเรา
เราต้องเป็นผู้นำโดยเป็นแบบอย่าง เราต้องขยัน
และตั้งมาตรฐานสูงเพื่อตัวเอง คนอื่นๆ จะได้ทำตาม
อย่าเร่งรัดฉัน
เพราะไม่มีค่าอะไรหากตอนนี้จะขอโทษ
คำของเธอฟังไม่ขึ้น
ไร้ประโยชน์จะหาทางแก้ไข
จะทดแทนหลายปีที่ผ่านนี้ยังไง
ในเมื่อเธอลาจากและโยนทิ้ง
สิ่งที่เธอต้องการ
เอาดีๆ อย่าเร่งรัดฉัน
ฮัสเซิล
อย่าเร่งรัดฉัน
อย่ามายุ่งกับฉัน
อย่าเร่งรัดฉัน
อย่ายุ่งกับฉัน
อย่าเร่งรัดฉัน
ขอบคุณ
- เอาละ - สุดยอดเว้ย
- ยอดมาก - ได้ดูแม่ไหม
- ดู - ชอบไหม
ชอบดูคอนเสิร์ตไหม
- เราต้องคุยกันเยอะเลย - เยี่ยม
ฉันสนุกเต็มที่ตลอดคอนเสิร์ตเลย เจอกันที่โรงแรมนะ
จะบอกให้ ถ้าฉันเป็นคนดูและซื้อตั๋ว
ต้องจ่ายค่าที่จอดรถกับค่าอาหาร
ลำบากลำบนทำทุกอย่าง แล้วได้ดูคอนเสิร์ตนั่น
ฉันคงผิดหวัง
คุณใจร้ายกับตัวเองเกินไป คอนเสิร์ตสนุกมาก
คนดูปลื้มมาก
จุดที่คุณอยู่เป็นไง
คลั่งเลย คนดูสุดเหวี่ยง
ไม่รู้สึกว่าอยู่ไกลฉันเป็นโยชน์เลยเหรอ
ไม่นะ รู้สึกใหญ่มหึมาน่ะ
เราเพิ่มพื้นที่เวทีเกือบ 7,900 ตร.ม. และใช้ระยะเวลาเดิม
- เราต้องทำงานหนักสองเท่า - คุณวิ่งเลยล่ะ
ในเวลาเท่าเดิม ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้
ใช่
ฉันหายใจไม่ทัน จนถึงตอนร้องเพลง "ไนน์ตี้เดย์ส"
- ผมเข้าใจ - แม่จ๋า
จ๋าลูก
ทำไมเอาลมหายใจออกจากหนู
แม่ทำอะไรนะ
ทำไมแม่จ๋าหายใจออกจากหนู
- ทำไมแม่เอาลมหายใจลูกไปเหรอ - ใช่
- แม่เอาลมหายใจลูกไปเหรอ - ใช่
เมื่อไหร่ แม่เอาลมหายใจลูกทีนึงไปเหรอ
- สอง! - แม่เอาลมหายใจลูกไปสองทีเหรอ
- ใช่ - แม่เอาลมหายใจลูกไปเมื่อไหร่
อ๋อ ลูกบอกว่าแม่ทำลูกลืมหายใจ เข้าใจละ ลูกจะบอกว่าชอบคอนเสิร์ต
ไม่
- ขอจุ๊บทีนึงได้ไหม - ขอซอสมะเขือเทศหน่อยสิ
เดี๋ยวไปดูให้ว่ามีไหม
- ขอบคุณจ้ะ - จะเอาอะไร
โรเจอร์กับบาซไปไหน
พวกนั้นออกไปสุมหัว คิดหาวิธีจู่โจมฉันเหรอ
เราอยู่นี่ เรารอคุณอยู่
มาเลย
จุกคอร์กเปียกขึ้นรา อะไรก็เทียบไม่ติด
โอเค ขอตรงเข้าเรื่อง ที่พูดกันยากก่อนได้ไหม
ได้
ฉันไม่รู้มาก่อนว่าเวทีทั้งสามไม่เชื่อมกัน
- เสียงไม่เข้าหูฟังสี่ครั้ง - อ้อ
ชุดนั้นใหญ่เกินไปหกไซส์
ถ้าเก็บทรงหน่อยคงดูดีขึ้น
เพลง "รีเวนจ์" ไม่ได้เรื่องเลย
เราส่งตุ๊กตายางไปให้เอมิเน็มได้มะ
ฉันว่าเขาต้องชอบ ไอ้ชุดเพลง "ทราย" น่ะ
คุณบอกว่า...
ไหนคุณบอกว่าคนต้องการแบบนั้น
แล้วสเตฟานีก็ "นั่นคุกคามทางเพศ"
ผมไม่ได้พูดงั้น ผมบอกว่ามันเซ็กซี่
- แจ็กเก็ตหนังดำไม่ปังเหรอ - มันวิบวับมากๆ
- แต่ไม่มีใครอยากเห็นนี่ - ใช่
- ไม่ คนเขาต้องการแบบนั้น - ช่างมัน
คนเขาต้องการแบบนั้น
- ทุกครั้งที่ฉันออกไปเนี่ยนะ - ใช่
ฉันต้องวิ่งโร่ขึ้นบนทางลาดนั่น
ฉันต้องวิ่งลงบันไดไปกลับ
แล้วก็วิ่งกลับขึ้นมาอีกรอบ
ในหัวคุณรู้ดีว่าเพลงไหน...
มันคือทั้งคอนเสิร์ต
ฉันวิ่งเร็วขนาดนั้นนานสองชั่วโมงไม่ได้
ใช่
แต่ถ้าฉันไม่ทำ เราต้องปรับใหม่ทั้งงาน
ผมเข้าใจที่คุณจะพูด
เราเชื่อมเวที แล้วตัดส่วนที่เป็นปัญหาหลักของฉันได้ไหม
เราพยายามทำงั้นอยู่ เราอาจมีปัญหากับเวมบลีย์
ผมจะคุยกับซิด
ต้องใช้ปากกา ทำแบบนี้ได้ไหม
นี่หน้าเวที ทางลาดลงตรงนี้ กับลาดตรงนี้ให้ต่ำลง
- ลดความสูงได้ไหม - 90 เซนติเมตร
ฉันจะได้มีทางให้วิ่งขึ้นลง
ถ้าเวทีเชื่อมกัน ฉันก็หาเวลาได้
ฉันหาที่ให้ตัวเองอยู่ได้
ผมไม่รู้ว่าเวมบลีย์จะชอบใจไหม เราขายตั๋วหมดแล้ว
ผมเอาแบบไปวาด
เช้าพรุ่งนี้แล้วส่งให้อนุมัติได้เลย
- รบกวนด้วย - ได้ ได้แน่นอน
บอกเขาว่าเดี๋ยวนักร้องจะตายเอา
ฉันพึ่งพาชีวิตเธอไม่ได้
เพราะไฟจะช็อตสวิตช์
ฉันใช้เธอแทนมอร์ฟีนไม่ได้
เพราะมันทำให้คันยุบยิบ
พยายามโทรหาพยาบาลอีกที แต่นังนั่นร้าย
ฉันว่าต้องเผ่นไปจากที่นี่ เตลิดไปยังที่ที่
วิ่งไปได้
วิ่งไปให้เร็วที่สุด
ไปยังที่ไหนก็ไม่รู้
ไปสู่ใจกลางความกลัวน่าหงุดหงิด
สาบานว่าเธอเหมือนยาเสพติด แทนที่จะทำให้ฉันดีขึ้น
เธอทำให้ฉันแย่ตลอด
เซ็นให้ฉันหน่อย
เธอทำให้ฉันเตลิด
ไปไกลเท่าที่ไหว
ไปยังที่ไหนก็ไม่รู้
ไปสู่ใจกลางความกลัวน่าหงุดหงิด
สาบานเลยว่าเธอเหมือนยาเสพติด
แทนที่จะทำให้ฉันดีขึ้น
ฉันพึ่งพาชีวิตเธอไม่ได้
ฉันใช้เธอแทนมอร์ฟีนไม่ได้
นี่หน้าตาเหมือนสวรรค์ฉันเลย แค่เพิ่มชีส
สวรรค์ชิ้นนั้นอร่อยมากนะ
เย้!
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ แด่เทรซี่
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
ฉันรักทุกคน ฉันรักพวกคุณ
แมสเชสเตอร์
ไม่!
สิบห้าวันก่อนขึ้นเวมบลีย์
จะไปไหน
- เพอร์เฟกต์ - เอาละ
ทุกคนถอดรองเท้า แล้วขึ้นไปบนเสื่อไบโอแมท
- ทำไม - ทุกคนต้องนั่งสมาธิ
ไม่เอา
เขามาแล้ว
หนูอยากได้ทรัมเป็ตของพี่วิลโลว์
อยากเรียนทรัมเป็ตเหรอ
ใช่
โอเค พร้อมนะ
เสียงไม่ออกล่ะ ลองไหม
ไม่ ลูกไม่...
แม่ทำแบบนี้
- แม่ชักจะเก่งแล้วนะ ว่าไหม - ไม่
ใช่
เก่ง เป่าแรงมากจ้ะ ใกล้เคียงละ
ไม่!
เรายกเลิกทัวร์คอนเสิร์ตกันดีไหม ทุกคน
ไม่
หนูไม่ไป
คือก็ได้มั้งคะ โอเค ได้
ลูกอยากยกเลิกทัวร์เหรอ
ใจจริงน่ะ
ไม่ หนูแค่อยากไปค่ายฤดูร้อน กับปีนบ้านเป่าลม
หนูรักแม่
ลูกอยากไปค่ายฤดูร้อน กับบ้านเป่าลมแต่ไปไม่ได้
- ใช่ - เพราะแม่เดินสายทัวร์อยู่
- ใช่ - แล้วลูกเศร้า...
- เวลาที่แย่สุด - ลูกเศร้าเรื่องนั้น
- ใช่ - แม่ขอโทษ
ลูกอยากกลับบ้านสักอาทิตย์นึงไหม
- อาทิตย์นึงเหรอ - ไปค่ายไง
- ใช่ - เมื่อไหร่คะ
พรุ่งนี้
ไม่เอา หนูอยากอยู่ถึงลอนดอน แต่หลังจากนั้นก็อยากค่ะ
โอเค เดี๋ยวแม่ถามพ่อ
แต่หนูกลับมาอีกได้ใช่ไหม
ไม่ได้ ออกจากทัวร์ก็คือไปแล้วไปลับ
ใช่ มันเป็นงั้นแหละ
ลูกออกจากคณะละครสัตว์ พวกเขาก็ไม่ให้กลับเข้าไปอีก
อย่าทำงั้นดีกว่านะ ขอบคุณจ้ะ
ลูกจ๋า ได้อยู่แล้ว หมายความว่าไง "หนูกลับมาได้ไหม"
ถ้าอยากกลับบ้านสักอาทิตย์ก็กลับ
ลูกจะคิดถึงแม่และกลิ่นตัวแม่แน่ๆ
แต่เดี๋ยวก็ทำใจได้
ลูกจะได้อยู่กับเพื่อนๆ ที่ค่ายฤดูร้อน
- หนูไปค่ายได้ด้วยเหรอ - ได้
วันจันทร์นะ
ได้สิ แม่จะลงชื่อให้
โอเค
โอเค แม่ไม่ร้องไห้หรอก ลูกต่างหากที่จะร้อง
ไม่ แม่นั่นแหละ หนูเห็นนะ
- แม่ไม่ร้อง... - ร้องชัวร์
- ไม่ - ร้องจริง
- ไม่ - แม่ร้องแล้ว
แม่ไม่อยากคุยเรื่องนี้
อีกถ้วยอยู่ไหน พ่อ
อีกถ้วยเหรอ
ครั้งหน้าลูกจะได้ไม่ทำน้ำกระเด็น
ลูกไม่เชื่อฟังเลยนะ
- เข้าใจไหม - ไม่
เข้าใจหรือเปล่า
เอาจริงดิ
โอเค
ลูกต้องตั้งใจรับโทษสิ
หนูอยากไป
อย่าเพิ่ง ยังไม่เสร็จ
แม่โกรธลูกแล้ว
- ขอโทษ แม่จ๋า - ขอโทษเรื่องอะไร
เพราะหนูตีแม่
- แต่ลูกไม่ได้ตีแม่นะ - ทำไม
จริงๆ ลูกทำอะไร
อะไร
ฟังแม่นะ มองหน้าแม่
แม่โกรธลูก...
รู้ไหมว่าอะไรที่ฉันชอบมาก ใครๆ ก็ชอบพูดว่า
"ฉันรักพิงก์ เพราะนางไม่ยอมให้ใครทั้งนั้น"
ฉันยอมให้ลูกประจำ
มือข้างไหน
ระวังผนัง โอ๊ย นี่จ้ะ
เอาไปเลย เอาไป
ใกล้เข้านอนได้แล้ว แปรงฟันหรือยัง
ยัง ใช้ครีมนวดหรือเปล่า ใช้เนอะ
เงยหน้าซิ ขอบคุณจ้ะ
- แม่รักลูกนะ - หนูรักแม่
- ฝันดีจ้ะ - ฝันดี
วิลโลว์ ใส่เหล็กดัดฟันไว้นะ ใส่หรือยัง
- ใส่แล้ว - ให้แม่ดูซิ เก่งมาก
- ราตรีสวัสดิ์ค่ะ - แม่รักลูกนะ ฝันดีจ้ะ
ตำนานรักไม่รู้จบ
คนโง่ที่เต็มใจย่อมถูกสาป
ห้ามใจตัวเองไม่ได้
เพียงจูบเดียวอาจถึงตาย
อย่าพูดเลย อย่าเอ่ยออกมา
ลมหายใจเดียวจะทำลายทุกอย่าง
- ปิดปากและทำกับฉัน... - ดังกระแสน้ำ
ปิดปาก ที่รัก ทำให้มันจบๆ
มือนักบุญจะทำฉันเป็นคนบาป
ดังกระแสน้ำ
- ปิดปากและทำกับฉัน... - ดังกระแสน้ำ
สำลักรักนี้จนกว่าจะรีดเลือดหมดร่าง
ลมหายใจสุดท้าย จนกว่าน้ำตาจะเหือดหาย
ดังกระแสน้ำ
ปิดปากและทำกับฉัน ดังกระแสน้ำ
เดี๋ยวเลี้ยวขวาตรงนี้ละ
พ่อมีความสุข
พ่อมีความสุข มีความสุขสุดๆ
เราขี่จักรยาน หนูว่าพี่วิลโลว์มีความสุขไหม
มี
ดอกไม้กับน้ำ พวกนั้นเป็นเรือบ้าน
ไม่ นี่ว่า...
อะไรติดเท้าน้อง
สองคนนี้ครับ
- ขอบคุณฮะ - เอาไปเลย
- ขอบคุณฮะ - นักท่องเที่ยว
ขอบคุณฮะ
เจมสัน
อร่อยไหม
ดี ภาพนี้ดีมาก ควรเก็บไว้
- ควรเก็บไว้ - หนูไม่ทันเห็นด้วยซ้ำ
ทั้งหมดในเวลาเดียวกัน
ฉันขอถ่ายรูปคุณสองคนได้ไหม
คืนนี้เราไปดูการแสดงของคุณ
- เหรอ - สนุกมาก
- ใช่ - ขอบคุณค่ะ
ค่ะ
คุณน่ารักมากเลย
- เราเห็นคุณนะ บาย - ขอบคุณครับ
พวกเขาเท่มาก ทำไมไม่แต่งตัวแบบนั้นกับฉันบ้าง
อะไรนะ
ใส่ชุดคู่กันไง
เราแต่งตัวเข้ากันอยู่นะ เราแต่งดำทั้งคู่
- โดน บึ้ม! แปะมือหน่อย - ไง
นี่ เราไม่ได้วางแผนไว้ด้วยนะ
แม่จ๋า ดูนี่!
ดูอยู่จ้า
วิลโลว์เป็นลูกทางจิตวิญญาณของฉัน
ฉันกับลูกผูกพันกันอย่างลึกซึ้งทางจิตวิญญาณ
ลูกเป็นคนตบมุกให้ฉัน ลูกเข้าใจมุก ฉลาดสุดๆ ไหวพริบดีมาก
ลูกเป็นตัวของตัวเองสูงซึ่งยอดมากๆ ลูกเป็นงั้นตลอด
ลูกไม่สนว่าใครจะทำอะไร
ลิเวอร์พูล
โดยเฉพาะกับเด็กวัยเดียวกัน
ดูวิลโลว์สิ
ลูกไม่สนเลย
สิบสองวันก่อนขึ้นเวมบลีย์
ลูกไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
แต่ก็เก็บกดกับความรู้สึกของตัวเอง ซึ่งทำให้ฉันใจหาย
ฉันไม่เข้าใจ บางครั้งลูกจะเงียบไปเลย ฉันก็...
ไง วิลโลว์!
เอาละ ประตูเปิดแล้ว
ลงมาได้แล้ว
โชว์ของฉัน!
มันช่างเยียวยาใจที่ได้เฝ้าดูลูก ใช้ชีวิตในโลก
เป็นอิสระเสรี ไม่ตั้งเกราะ และไม่ใจสลาย
ไม่มีใครสอนลูกว่าต้องเป็นใครหรือยังไง ไม่มีใครทำลายจิตวิญญาณหรือหัวใจลูก
เหมือนมันจะตาบอด มันเลยเข้าใจว่านิ้วของหนู...
หรือน่าจะใส่แว่นดีนะ
ตายจริง คาร์ลอส พลาดแล้ว
เยี่ยม
ฉันต้องมีศรัทธาต่อแรงประชดประชัน และพละกำลัง
และความพิลึกลั่นพรรค์นั้น
ที่เรายินดีกับมันมาทั้งชีวิตลูก จนถึงตอนนี้
ฉันว่าลูกจะเป็นพวกไม่ทำตามกฎเกณฑ์ใดๆ
ฉันว่าลูกจะไม่สนใจว่าใครคิดยังไง
เพราะลูกรู้ว่าโลกนี้เล็กแค่ไหน หรือกว้างใหญ่เพียงใด
และคนที่มีพรสวรรค์โดดเด่น แต่หนีไป
แล้วทำทุกอย่างตามใจตัวเอง
อยู่กับกลุ่มคนที่พวกเขาชอบ
วิลโลว์บอกฉันเมื่อคืนว่าลูกรู้สึกไร้ตัวตน เวลาอยู่กับเจมสัน
ฉันใจสลายเลย
เด็กสองขวบ มีคนสนใจมากกว่าเด็กแปดขวบ
มันก็เป็นแบบนั้นแหละ
สุดท้ายแล้ว เด็กสองขวบก็เป็น เจ้าโรคจิตตัวเล็กที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
เด็กๆ หลงตัวเองด้วย
และพวกเขาเป็นแบบนั้น อย่างถูกต้องตามพัฒนาการ
ดังนั้นจึงไม่ช่วยกันเลย เมื่อเจมสันเรียกร้องความสนใจมาก
ส่วนวิลโลว์ไม่เคยเป็นแบบนั้นเลย ตอนอายุเท่าน้อง
วิลโลว์ไม่ต้องการความสนใจ ลูกขี้อาย
ช่วงห้าปีครึ่งนั้นมีแค่ฉันกับลูก
การมีลูกอีกคนก็เหมือนกระชากที่ปิดแผล
หรือฉีกแขนขาออกไปข้างหนึ่ง
มันยากสำหรับวิลโลว์มาตลอด ไม่เคยง่ายเลย
แต่ถ้าลูกไม่เคยเจอความลำบาก แล้วลูกจะบ่นอะไรได้
ฉันเคยบอกลูกนะ แบบว่า
"แม่หนูเป็นศิลปินที่การแสดง ทำให้ทุกคนหยุดหายใจ
"แล้วน้องชายของหนูก็เป็นตัวแม่ฉบับจิ๋ว"
ฉันแบบ "หนูจะไร้ตัวตนได้ยังไงกัน"
คิดว่าไงน้อง
พี่มีความสุขไหม
อือ พี่มีความสุข
เจมสันเป็นเด็กพลังงานเยอะ
ที่เดินโป๊ไปทั่ว
เขายึดมั่นกับความโกรธ มากพอๆ กับความสุข
ในแง่นั้นเขาเหมือนฉัน แต่เขาก็ทำให้ฉันกลัวแทบตาย
โอเค
หมดไปหนึ่ง ทั้งคู่เหมือนรู้ตัวว่าทำอะไรอยู่
พระเจ้าคุ้มครองจ้ะ
เกิดอะไรขึ้น
เขาจามใส่ผนัง
- โถ ลูกจ๋า - แม่จ๋า
แม่ดูหน่อย ก้มหน่อยจ้ะ
ใช่ ทุกคนเพี้ยนหมด ทั้งครอบครัวฉันมันบ้า
ฉันเป็นคนปกติ
โลดแล่น โลดแล่น
เราจะทำให้มันโลดแล่น โลดแล่น
โลดแล่น โลดแล่น
เราจะทำให้มันโลดแล่น โลดแล่น
ดังเปลวเพลิง
หากฉันจุดไฟให้โลกสว่างได้หนึ่งวัน
เฝ้าดูความบ้าคลั่ง
ไม่มีใครเหมือน...
ก็แค่...
ฉันจะโลดแล่นเป็นอิสระ ฉันจะหายตัวไปเมื่อพวกเขามาตามหาฉัน
ถีบเพดานออกไป จะว่ายังไง
ไม่มีใครเหมือนฉันอยู่ดี
ก็แค่...
โลดแล่น โลดแล่น โลดแล่น
เราจะทำให้มัน
โลดแล่น โลดแล่น โลดแล่น
ฉันจะทำให้มันโลดแล่น
เพราะไม่เคยมีใครทำ ทุกคนคิดว่าฉันทำไม่ได้
แต่ฉันอยู่ตรงนี้แล้วไง ทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ขอที
ดูสิ ฉันทำได้สบายๆ เธอก็แค่ต้องเชื่อ
มาเถอะ มากับฉันนี่
โอ้ จะทำไงดี
วันเกิดตอนฉันอยู่ประถมห้า นั่นไม่เคย...
นั่นเป็นปีที่พ่อแม่ฉันแยกทางกันด้วย
นั่นเป็นปีสำคัญ ไม่แน่พ่อแม่อาจแยกทางกันเพราะแบบนี้
ฉันกับแม่จะแต่งห้องกันทั้งวัน เราเอารถไฟแขวนไว้ทั่วผนัง
แม่ให้แผ่นรองเขียนจากห้องฉุกเฉิน ฉันจะได้เขียนคำสั่งหมอลงไป
เราเอาพัฟไส้ชีสออกมาวาง แต่ไม่มีคนมา
ไม่มีใครมาเลย ฉันเดาว่าตอนนั้นคงมีรัฐประหาร...
- ที่ฉันไม่รู้เรื่องหรือ... - จริงเหรอ
ฉันโดนสังคมกีดกันน่ะ
แต่แม่ฉันก็พยายามเปลี่ยนวันนั้น แม่เต้นกับฉัน
เรากินพัฟไส้ชีสหมดเลย แล้วฉันก็เขียนคำสั่งของหมอเองหมด
ตอนนี้เมื่อเป็นผู้ใหญ่ ฉันก็ไม่ลืมวันนั้น
เป็นหนึ่งในวันที่อยู่กับแม่ที่ฉันชอบที่สุด
หวังอยากให้กลับไป
เล่นตุ๊กตาบาร์บี้ในห้องตัวเองได้
พวกเขาไม่เคยบอก
ว่าเราต้องรีบเติบโตขนาดนี้
ไม่บอกว่าทุกอย่าง เปลี่ยนไปเร็วเหลือเกิน
ตอนนี้ฉันอยู่ตรงนี้ และต้องการเพียง
กลับไปเล่นตุ๊กตาบาร์บี้ในห้องตัวเอง
แม่ฉันเป็นพยาบาลห้องฉุกเฉิน และเลี้ยงฉันตามลำพังตั้งแต่ฉันเก้าขวบ
แล้วฉันสนใจละครบรอดเวย์ กับการเรียนร้องเพลง
แม่ก็จะเก็บเงิน
เราจะแต่งตัวและเข้าเมือง
เราจะไปดูละครเวทีนอกบรอดเวย์กัน
เราจะไปดู ลากาจโอโฟลส์ กับ แฟนธอมออฟดิโอเปร่า และ เลมิส
ไปกินมื้อค่ำทำเรื่องหรูๆ ซึ่งแม่จ่ายไม่ไหว
ส่วนหนึ่งของการแสดงบนเวทีฉันทุกวันนี้ เกิดขึ้นได้เพราะแม่เก็บเงิน
พาฉันไปดู แฟนธอมออฟดิโอเปร่า
พ่อแม่ฉันสนับสนุนความชอบฉันจริงๆ ตอนฉันอยากร้องเพลง พ่อแม่ก็ตกลง
ตอนฉันอยากเรียนยิมนาสติก พ่อแม่ก็โอเค
พ่อแม่สอนฉันให้รู้จักทำงานเพื่อให้ได้มันมา
ให้ตั้งใจเรียนและฝึกซ้อม
ฉันก็เลยเป็นนักยิมนาสติก ฉันเคยออกกำลัง สัปดาห์ละห้าวัน วันละแปดชั่วโมง
ฉันจะโดดเรียน ไม่เคยไปค่ายฤดูร้อน
มีแต่ยิมนาสติกตลอดเวลา
ฉันไปคอนเสิร์ตแฌร์ แล้วดูทุกอย่างที่อยู่ข้างหลังเธอ
นักกายกรรมเก่งๆ เหล่านั้นสนุกกันเต็มที่
เชื่อในชีวิตหลังหมดรักไหม
แล้วฉันก็คิด "ฉันทำได้ไหมนะ
"เพราะมันดูสนุกจริงๆ คนอื่นก็ไม่เห็นทำกันเลย"
ฉันก็เลยไปเจอเดรแล้วถามเธอว่า "ทำไมนักร้องทำแบบนี้ไม่ได้"
เธอบอก "คุณใช้กะบังลมร้องเพลง
"ฉันใช้กะบังลมเพื่อบิดตัว"
ฉันรักความท้าทายน่ะ
เราเลยไปจังเกิลจิมที่ปีนป่ายกลางแจ้ง แล้วฉันก็ห้อยหัวลงมา
จากนั้นเดรก็เริ่มต่อยท้องฉัน
แล้วสั่งให้ฉันร้องเพลง
ฝันหวานเกิดจากสิ่งนี้ ฉันเป็นใครที่ไปเห็นต่าง
ฉันพบว่ายืนเฉยๆ ยากกว่า
การห้อยหัวหมุน ด้วยความเร็ว 50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
มาเริ่มปาร์ตี้นี้...
ฉันห้อยหัวแล้วร้องเพลงได้ดีกว่านะ
ระวังล่ะ!
มันกลายเป็นของถนัดฉัน
คนเขาอยากให้ฉันร้องเพลงด้วย
รู้เนอะว่าฉันเป็นหอบหืด อันนี้ชัดเจนใช่ไหม
ฉันเป็นโรคหอบหืด
นึกว่านั่นแฮร์รี่ พ็อตเตอร์
ดับลิน
พระเจ้าอวยพร
ฉันจะถ่ายคลิป
สิบวันก่อนขึ้นเวมบลีย์
เทรซี่ ฮาร์ท
- "ฮาร์ท" เอชเออาร์ทีนะ - ลงท้ายด้วยตัวอี
แค่พูดว่า...
หวัดดีค่ะ วันนี้หมอกอร์ดอนอยู่ไหมคะ
จู่ๆ วิลโลว์ก็ตัวร้อน 40 องศา
ฉันไม่รู้จะทำยังไง ไม่มีอะไรช่วยได้เลย
- แม่ถามหน่อยได้ไหม - ค่ะ
เมื่อคืนที่แม่ให้กินไนควิลของเด็ก ลูกไอน้อยลงไหม
หนูไม่รู้ หนูหลับ
โอเค ลูกกินไทลีนอลไปกี่ชั่วโมงแล้ว
เพราะฉันว่ายาเริ่มออกฤทธิ์ละ
ดีจ้ะ ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว
ใช่ ลูกไม่มีไข้แล้ว
ถ้าอีกสักพักยังไม่หาย
เราจะจับลูกไปอยู่ในเต็นท์พลาสติก และกักตัวลูก
- เหมือนอีที - ลูกเป็นอยู่แล้วส่วนหนึ่ง
ทำไม
หนูจะได้ไม่ทำให้คนอื่นป่วยไปด้วย แพร่เชื้อโรคน่ะ
อย่างน้อยแม่ต้องพยายาม ไม่ให้ป่วยเหมือนลูก
หนูเห็นภาพหลอนแปลกๆ อะไรไหม
- ไม่ค่ะ - ไม่เหรอ โอเค ดีละ
- หนูดูทีวี - ดีแล้ว
ฉวยโอกาสเหรอเนี่ย
จะได้นอนดูหนังบนโซฟา ไปยาวๆ เลยใช่ไหม
- เปล่า - โอเค
โอเคนะ แม่จะฉีดน้ำมันหอมระเหยให้
ไปกันเถอะ เมืองถัดไป พร้อมไหม วิลโลว์
ลูกจะงอแง ต้องการความสนใจที่สุดเวลาป่วย
แล้วฉันเป็นแม่ ฉันอยากดูแลลูก
แต่ถ้าฉันป่วย ฉันซวยแน่
แม่แค่พยายามให้ร่างกายลูกอบอุ่น หนาวไหมจ๊ะ หนาวเหรอ
พ่อจ๋า หนูช่วย!
ลูกจะช่วยพ่อเหรอ
คาร์ดิฟฟ์
แปดวันก่อนขึ้นเวมบลีย์
ขอบคุณ
ไหวไหม แน่นะ
ฉันว่าแครีย์กับฉัน... ฉันว่าเราคนใดคนหนึ่งไม่เข้าใจ
ว่าอะไรทำให้ความสัมพันธ์ของเราไปรอด
เหมือนต่อยกำแพงเลยนะ
ที่น่าตลกคือ ผ่านไป 19 ปี ทุกวันนี้ตอนนี้
ฉันไม่เคยมีความสุขกับใครมากเท่านี้ มาก่อนเลยในชีวิต
นั่นไง
เราเริ่มคบกันตั้งแต่วัยรุ่น
เป็นหนึ่งในบทเรียนที่ดีที่สุดของผม
ผมอาจเป็นปลาใหญ่ในสระจ้อยของตัวเอง
แต่พอผมไปเดินพรมแดง ถ้าเขารู้จักผม
เขาจะเรียกชื่อผมผิด
คนชอบเรียกผมว่าคอรีย์ไม่ก็เคซีย์
มันแบบ โห โลกนี้กว้างใหญ่ กว่ามอเตอร์ไซค์ผาดโผนเยอะเลย
ฉันยังคิดด้วยว่าคุณเอง
คุณก็เป็นดาวเด่นในโลกของคุณ
แล้วการที่ผู้ชายจะโดดเข้ามา หนุนหลังผู้หญิงเวลาเดินสายออกทัวร์
ฉันว่ามันน่าประทับใจ ที่คุณสนับสนุนฉันได้แบบที่คุณทำ
ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นคงอยากให้อวย ให้เอาใจกันมากกว่านี้
ฉันว่าแบบนั้นเราคงไปกันไม่รอด
เรามีห้องเผื่อเก็บของที่จำเป็น
แต่ฉันพกมาแต่ของจำเป็นจริงๆ เท่านั้น
ฉันเคยพกกระเป๋าเดินทาง 24 ใบ
แต่ถ้าจะรักษาตัวเลขนั้นไว้ ฉันต้องแบ่งให้ลูกสองใบ
ฉันเลยลดขนาดลง
นี่ ที่รัก
จ๋า ฉันกำลังโชว์ให้กล้องดู ว่าฉันลดจำนวนยังไง
- ไหน - ในกระเป๋าเดินทาง
- มาเถอะ - ตั้งแต่มีลูก ฉันเคยมีกระเป๋า 24 ใบ
- ตอนนี้มีกี่ใบ - สิบเจ็ด
สิบเจ็ด ถามสเตฟานีสิ
โอเค ผมภูมิใจกับคุณนะ เก่งมาก
ฉันเหลือ... เจ็ดใบให้ลูกๆ
เก่งมาก ใช่
แล้วก็หนึ่ง สอง... คุณเป็นผู้ชายแต่ก็ใช้กระเป๋าเยอะนะ
สองเอง ผมใช้สองใบ
สาม
ก็เสื้อผ้าชุดเดิมๆ ที่ใส่มาตลอดสองปีครึ่ง
นั่นไม่ใช่ของฉัน และมันขวางทาง
เห็นไหม ถ้าเราต้องใช้ หมวกไหมพรมตอนตีสองล่ะ
- ไง - พ่อจะลากข้อเท้าหนูแล้ว
- โทษที ข้อเท้า - ไปได้แล้ว
- นั่นแข้งพ่อ! - หนูไม่ผิดนะ
หนูเอาบ้าง เอาบ้าง!
เอาละ ลูกอยากให้โยนหนนึงใช่ไหม
- ใช่ - ต้องตบหมอนให้ฟูๆ
ความสัมพันธ์มันน่าสนใจนะ ไม่มีความสัมพันธ์ไหนสมบูรณ์แบบ
ครอบครัวก็น่าสนใจ
แต่ส่วนหนึ่งของความสุขที่ได้จากการ เป็นพ่อแม่คือการได้ดูเขาเป็นพ่อ
มานี่ หนึ่งที
สอง อีกรอบ
จากนั้นต้องเข้านอนนะ โอเคไหม
ฉันรู้ว่าเขาจะเป็นพ่อที่ดีมาก ฉันรู้เพราะเขามีพ่อที่ดีมาก
มาเลย เจ้าหนู
แต่เขาดีกว่าที่ฉันคิดไว้มาก
เขาใจเย็นจนน่าทึ่ง
ไม่งั้นเขาจะทนอยู่ กับคนอย่างฉันได้นานขนาดนี้ได้ไง
ไม่
เขาเลี้ยงเจมสันแบบผิดวิธีสุดๆ
มันไม่ปลอดภัย ไม่ฉลาด
เขาทำร้ายจิตใจวิลโลว์ทุกวัน
แต่เขาเป็นพ่อที่ดีมาก และเขามั่นคงสม่ำเสมอ
เขาอยู่เป็นกำลังใจเสมอ เขาตอบรับเสมอ
อย่างเวลาฉันเหนื่อย และไม่อยากทำอะไรเลย
ฉันไม่อยากคลุกฝุ่นหรือเล่นในรถบรรทุก
เขาจะแบบ "ว่าไงว่าตามกัน พ่ออยู่ด้วย
"พ่ออยากทำแบบนั้น
"พ่ออยู่นี่แหละ เอาเลย" แล้วมันก็น่ารักมากๆ
รักลูกนะ
รักพ่อนะ
- นอนดีๆ - จะนอนกับหนูไหม
พ่อจะนอนกับหนูจ้ะ
เข้ากรงไป
ผมอยากเป็นคุณพ่อวัยหนุ่มจริงๆ นะ ตามหลักการ
แต่ในความเป็นจริงผมคงหายหัวบ่อยๆ
ซึ่งคงจะแย่มาก
ส่วนหนึ่งในตัวผม...
ก็เหมือนวิลโลว์ ผมว่าการแข่งครั้งสุดท้าย คือตอนที่วิลโลว์อายุขวบเดียว
ลูกจะจำไม่ได้เลยว่าผมเคยแข่ง
เจมสันก็มีแค่วิดีโอเก่าๆ ให้ดู
ไม่!
ล้อกันเล่นแน่ๆ แครีย์ ฮาร์ททำเรื่องไม่คาดฝัน!
ผมอยากให้มีเรื่องที่ลูกๆ จำได้
เหมือนที่ลูกๆ มีประสบการณ์กับอลีเชีย
การไปเดินสายและเห็นงานของแม่
ผมก็อยากให้มีกับผมบ้าง แต่ขณะเดียวกัน
ผมก็มีความสุขที่ได้อยู่กับพวกเขามาก
เพราะสิบปีที่แล้ว ผมคงไม่มีวันทำได้
เราอาศัยที่ฟาร์มสวยๆ ซึ่งผมไม่เคยมีมาก่อนในชีวิต
แล้วการมีประสบการณ์ที่ลูกๆ ผม จะได้ขี่บีเอ็มเอ็กซ์ตามเส้นทางแข่ง
เราบิดมอเตอร์ไซค์ไปทั่วเลย
เจมสันจะเริ่มขี่ในฤดูหนาวปีนี้
มันสนุกจริงๆ ที่ได้ฟูมฟัก
และส่งทอดไม้ เพื่อให้เขาได้สัมผัสกับบีเอ็มเอ็กซ์
การอยู่ข้างนอก ขี่จักรยานไปแต่ละเส้นทาง
และได้ดูวิลโลว์เริ่มโดด
แล้วเจมสันก็คลั่งไคล้บีเอ็มเอ็กซ์เหมือนกัน
สนุกมากจริงๆ ที่ได้นั่งข้างๆ ร่วมประสบการณ์ของลูก
อะไร
เขาเป็นที่พึ่งของฉัน และเขาคอยห้ามปรามฉัน
ฉันยังได้ทำเรื่องที่อยากทำ ยังได้เป็นตัวเองและไล่ตามความฝัน
แต่ฉันมีหินแกร่งให้คอยกลับมาหา
สต็อกโฮล์ม
ห้าวันก่อนขึ้นเวมบลีย์
คนในสถานะเดียวกับฉันมากมาย ชอบหมุนเวียนเปลี่ยนหน้าผู้คน
พวกเขาชอบหาว่าอะไรใหม่ อะไรดัง อะไรปัง อะไรเด็ดกว่า
แล้วพวกเขาก็คัดคนใหม่อยู่เรื่อยๆ
ฉันทนการคัดคนไม่ได้
ฉันเป็นพวกที่ถ้าเจอคนดีจริงๆ
คนที่รู้งานดีแล้ว
และอยากตั้งใจทำงาน ฉันก็จะเก็บพวกเขาไว้ตลอดไป
ให้เขาขึ้นเวทีตอนอายุ 85 ก็ได้ เพราะฉันเองก็จะทำ
การรักษาคนเหล่านี้ไว้เมื่อหาพบแล้ว ก็ไม่ได้ยากเลยนะ
เราแค่ต้องปฏิบัติต่อพวกเขาดีๆ
ขอบคุณจ้ะ ขอบคุณ
ฉันว่าส่วนหนึ่งที่หลายคนชอบออกทัวร์กับฉัน
เพราะพวกเขารู้สึกปลอดภัย และรู้สึกว่าเป็นตัวของตัวเองได้
พวกเขารู้สึกว่าฉันอยากให้พวกเขา
เป็นตัวเองอย่างเต็มที่และเต็มใจ
สาเหตุที่ฉันประสบความสำเร็จ
ก็เพราะฉันมีผู้คนที่เก่งกว่าฉันรายล้อมอยู่
ฉันไม่กลัวความเก่งกาจของคนอื่น
ฉันอยากให้เราทุกคนเก่ง
เราถึงทำทัวร์คอนเสิร์ตที่เลิศสุดได้ เพราะถ้าคุณไม่อยากมองฉัน
ถ้าเบื่อฉันแล้ว ก็ไปมองคนอื่นได้
แล้วคุณก็จะเห็นคนเก่งที่สุดของที่สุด
คุณจะเห็นคนที่ สว่างวาบเพราะมีความสุข มีชีวิตเต็มที่
และเจิดจ้าด้วยแสงของตัวเอง
นั่นเป็นความงามที่ควรชมและแบ่งปัน
ไง ทุกคน
เร็วอีก!
ไม่ นี่ดีแล้ว
อ๊ะ หนูจะอยู่ต่อ
ใช่ อยู่ต่อละนะ สนุกดี
ไม่นะ จะลงแล้ว!
การได้เฝ้ามองความสัมพันธ์ เป็นเรื่องสนุก
ความสัมพันธ์แบบต่างๆ ที่วิลโลว์ได้รับจากการทัวร์กับคนของฉัน
และเจมสันที่ทำให้ทุกคนครื้นเครง
ที่จริงฉันเป็นห่วง เรื่องการพาลูกๆ เดินสาย
และกลัวว่ามันจะเล่นงานพวกเขา กลัวว่าลูกๆ จะไม่ได้ใช้ชีวิตแบบคนปกติ
แต่ฉันมองดูคนรอบตัว
เรามีผู้คนจากทั่วสารทิศอยู่รอบตัว
หลากหลายอย่างไม่น่าเชื่อ แล้วเราไปทั่วโลก
เรามีวัฒนธรรมติดตัวเราอยู่ตลอด
และทั้งหมดนี้เป็นผู้คนที่รักในสิ่งที่ทำ
ไม่กลัวกับทางเลือกที่ตัดสินใจทำไป
และพวกเขาก็ได้อยู่ กับคนกลุ่มเดียวกันทั้งวัน
มีคนที่ถ้าต้องการอะไรมากๆ แล้วไล่ตามมัน
จากนั้นเราก็เจอคนที่สุดยอดมากๆ
นั่นคือกลุ่มคนที่ลูกๆ ฉันได้พบเจอ
ในทุกห้องที่ลูกเดินเข้าไป จะแบบ
"นั่นก็เป็นอีกคนที่ทำตามฝันของตัวเอง"
ฉันว่านั่นเป็นการศึกษา ที่มากกว่าที่ฉันเคยได้อีกนะ
ลองทำท่าล้อเกวียนให้เราดูหน่อย
- ใช่ ม้วนหลัง - ทำล้อเกวียนสิ
ทำยังไง
หนูแค่หันข้างแล้วทำท่าล้อเกวียนน่ะ ใช้แขนสองข้าง
- นั่นแหละ - อย่างนั้นเลย
นี่เป็นการออกทัวร์กับลูกๆ รอบสอง รอบแรกเป็นการเรียนรู้ครั้งใหญ่
ต่างจากแค่สังสรรค์กับแฟน หรือภรรยา ในตอนนั้น
เด็กๆ เพิ่มความบ้าเข้าไปอีกขั้น
แต่ก็นะ นี่คือครอบครัว
คนเหล่านี้เดินสายกับอลีเชียมากว่าสิบปี
เหมือนครอบครัวยิปซีพเนจร
มันสนุกที่สุดเท่าที่เป็นได้
ลูกๆ ก็สนุกกับมันและรักทุกคนในทัวร์
ผมเรียกทุกคนในทัวร์เป็นเพื่อน
ผมว่ามันยิ่งใหญ่น่าดูนะ ในความสัมพันธ์นี้
ฉันพยายามให้ทุกคนบนเวที เป็นมนุษย์ และไม่ใช่แค่หุ่นยนต์
ไม่นะ ฉันไม่ได้อยากให้ทุกคนไร้ที่ติ
ฉันอยากให้ทุกคนมีบุคลิกของตัวเอง
ให้มีจังหวะผ่อนคลายตามสบาย
นั่นคือหัวใจของงาน คือการเป็นอิสระไร้กฎเกณฑ์
เราต้องซ้อมกันนิดหน่อย แต่...
เราต้องรู้ว่าเราจะทำอะไรกัน
ฉันว่านั่นก็เป็นสาเหตุ ที่คนชอบออกทัวร์กับฉัน
เพราะฉันต้องการพวกเขามากจริงๆ
ฉันไม่อยากได้แค่นักเล่นคีย์บอร์ด ฉันอยากได้เอเดรียน่ากับเจสัน
ฉันไม่อยากได้มือกีตาร์ ฉันอยากได้จัสติน
สนุกจัง!
แม่จ๋าอยู่โน่น
- อันนี้เหรอ - ใช่
- โอเค - ใช่
เรื่องที่เราทำอยู่นี้ไม่มีใครทำมาก่อน
ฉันเป็นคนแรกที่ทำเรื่องต่างๆ หลายอย่าง
แม่จ๋า แม่จ๋า นั่นอะไร
แม่จะบินแล้วจ้า
- ทำไม - เพราะมันสนุกไง
เฉียดตายอยู่หลายครั้ง
แต่ 360 เป็นสิ่งเดียวที่ฉันเจ็บตัวจริงๆ
แดนเซอร์สองคน เตรียมจับห่วงและเกี่ยวตะขอรั้งฉัน
ทุกคนพร้อมไหม
แล้วหนึ่งในตะขอนั่นบิดผิดทิศ
ทำให้นิคกี้ไม่สะดวก เธอก็เลยนิ่งตัวแข็ง
ไม่เป็นไร เวร เจ็บฉิบหาย
ขอโทษที่หลุดคำหยาบ
เวรเอ๊ย ฉันทำไปตะกี้เลยนะ ใครดูอยู่บ้าง
- เวร - อลีเชีย...
- ปลดเธอออกมาก่อน - ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
ปกติฉันจะผูกติดกับตะขอสองตัว ถ้ามันดึงเรา มันจะดึงสองด้านเท่าๆ กัน
ถ้าอีกข้างเกี่ยวไม่ติด
เราจะถูกลากจากเวทีไปชนราวกั้น ด้วยความเร็ว 50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ฉันกลัวที่จะเล่นต่อหลังจากนั้น ฉันใจสั่น ทำเอาอกสั่นขวัญแขวนจริงๆ
ต้องกลับไปลุยงานต่อ เร็วเข้า
ฉันไม่อยากเสียวันดีๆ ไป แค่เพราะวันก่อนหน้านั้นเราบาดเจ็บ
- รู้ไหมว่าแม่ต้องทำอะไร - รู้ฮะ
แม่ต้องวอร์มเสียง
คือมันเป็น...
นี่ๆ นี่ พ่อพาลูกไปก็ได้นี่
พ่ออยู่ไหน
- ไปดูกันเนอะว่าพ่ออยู่ไหน - ไปกัน
สเตฟานี
ไงจ๊ะ เด็กดี
แม่พลาด
ไม่เป็นไร ฉันเป็นยิว ฉันไม่รู้จักอารมณ์อื่น นอกจากความรู้สึกผิดหรอก
ไม่เป็นไร สบายอยู่แล้ว
เราคือไฟฉาย
เรามองเห็นได้ในความมืด
เราคือจรวดพุ่งทะยานสู่ดวงดาว
เราคือหัวใจงดงามนับล้าน
ฉันว่าก่อนจะมาเป็นแม่คน ฉันไม่ได้อยากมีลูก
เพราะฉันไม่อยากมีความสัมพันธ์ แบบที่ฉันมีกับแม่
แล้วฉันก็กลัวมาก
ดังนั้นแรงกระตุ้นตอนแรกก็คือ
"ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่กับคนคนนี้
"และให้คนคนนี้เป็นคนที่เขาอยากเป็น"
ก็อย่างว่า เหมือนพูดว่า
"ถ้าฉันได้รางวัลแกรมมี่ ฉันจะขึ้นไปพูด
"'ช่างหัวครูใหญ่ตอนมัธยมปลาย เคยบอกแล้วจะมาถึงจุดนี้ให้ได้'"
แต่กว่าจะทุ่มเทจนชนะแกรมมี่
เราก็แค่มีความสุขและซึ้งใจ
เราแค่ "ฉันไม่ทันคิดถึงหมอนั่นด้วยซ้ำ"
เวลาเราเป็นพ่อแม่ นั่นก็ความรู้สึกเดียวกัน
เหมือนกับ "ฉันจะทำทุกอย่างต่างไป!"
แล้วก็นู่นนี่ เราก็แค่...
เรื่องน่าประหลาดใจที่สุดคือ ทั้งหมดนั้นไม่สำคัญเลย
ฉันรักการได้เป็นแม่คนจริงๆ ฉันรักการเป็นแม่ของลูก
แม่ฉันบอกว่า
นั่นเป็นหนึ่งในของขวัญล้ำค่าที่สุดในชีวิตฉัน
แม่บอกฉัน ตอนวิลโลว์อายุสามขวบครึ่ง
แม่มองฉันทั้งน้ำตาแล้วพูดว่า
"แม่ไม่เคยรู้ว่าการเป็นแม่คน จะสนุกขนาดนี้จนได้เห็นลูกเลี้ยงหลาน"
วิลโลว์
คนนี้เขียนว่า "การแสดงสด จากสนามเวมบลีย์ ในปี 2007
"ทำให้ฉันหลงรักพิงก์
"ตอนนี้เธอเล่นที่สนามกีฬาเวมบลีย์ สองคืน 140,000 คน
"สำหรับบางคนคงรู้สึกเหลือเชื่อ ที่เธอมาได้ไกลขนาดนี้
"สำหรับแฟนตัวจริงของพิงก์ ไม่น่าแปลกใจเลย
"พรสวรรค์และความขยันชนะเสมอ ขอให้สนุกนะ"
น่ารักมากๆ
"ไง พิงก์ คืนนี้เป็นรอบที่ 50 ของเรา"
ดูหลายรอบมากๆ
พวกเขาแทบจะแสดงเองได้เลย
"ฉันพาลูกสาว มาดูคอนเสิร์ตพิงก์ครั้งแรก"
"คืนนี้จะได้ดูพิงก์ แค่รอมาตั้งแต่ปี 1993
"ไม่เคยตื่นเต้นเท่านี้"
"พบกับคริสตี้ เวนดี้ เป็นแฟนตัวยง
"เธอรอหลายเดือนเพื่อเดินทาง จากยอร์กเชอร์มาเจอคุณ
"ถ้าคุณกำลังเล่นทวิตเตอร์บนเก้าอี้แต่งหน้า
"ช่วยทักผู้หญิงคนนี้หน่อย
"ได้เห็นสาวเหนือเป็นลม คงสุดยอดไปเลย"
ตลกจัง
ตลกจัง เพราะเขารู้ว่าฉันจะทำงั้น จัดไป
"ตั้งแต่ดูเธอเล่นที่เรดดิ้งเฟสติวัล
"ฉันก็หมกมุ่นอยากดูคอนเสิร์ตเต็มๆ คืนนี้แหละ
"ถ้าฉันตายเพราะโดนแรงดนตรีกดทับ
"ช่างหัวปิตาธิปไตย รู้ไว้... ฉันอยากตายตาหลับแบบนี้เลย"
โอเค อันนี้เลิศ คืนนี้ฉันได้จดหมาย ตอนนั่งแต่งหน้าอยู่
ฉันจะอ่านออกเสียงถึงอิเว็ตต์
"ผมแดงฟู ฟันหน้าใหญ่
"ฉันเป็นเด็กที่ไม่เคยเหมาะกับโรงเรียน
"ฉันรักสันโดษนิดๆ ด้วย กลัวการไปโรงเรียนเพราะจะโดนแกล้ง
"ฉันผอมแห้ง ขาวซีด อกแบน
"จำได้ว่าเคยอยากล่องหนได้ เพราะฉันเกลียดหน้าตาของตัวเอง
"ฉันรีบกลับบ้านตอนบ่ายสามโมงครึ่ง ยึดกิจวัตรประจำวัน
"ในการกินช็อกโกแล็ตปลอบใจ และดูเทปวิดีโอเก่าๆ ภาพไม่ชัดทางทีวี
"ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตปี 2002 ของคุณ ที่สกาล่า ลอนดอน
"แล้วก็ดูสารคดีที่คุณทำ เพื่อโฆษณา ทราย ดิส
"ออฟเดอะเรคคอร์ด ฉันว่าชื่อนั้นแหละ
"เป็นครั้งแรกที่มีคนบอกฉันว่า แตกต่างจากคนอื่นก็ไม่เห็นจะเป็นไร
"การทำตรงข้ามกับความคาดหวังยิ่งดีใหญ่
"ในที่สุดฉันก็เจอคนที่เป็นพวกเดียวกับฉัน
"การนั่งดูคอนเสิร์ตนั่นทำให้ฉันใจสงบ
"เป็นการหลบหนีความจริงไปได้สักพัก
"ในวันที่ 5 พฤศจิกายน ปี 2006 ฉันกับแม่และพี่สาว
"ไปดูคอนเสิร์ตคุณที่แมนเชสเตอร์ เราอยู่ไกลมาก
"เห็นคุณตัวเล็กนิดเดียวบนเวที แต่นั่นเป็นคืนที่ดีที่สุดของฉันในวัย 16
"ในจุดนั้น ฉันต่อสู้กับเพศสภาพของตัวเอง
"และไม่คิดฝันว่าจะเผยรสนิยม นานตั้งแต่ก่อนฉันเริ่มไปบาร์เกย์
"คอนเสิร์ตคุณเป็นครั้งเดียวที่ฉันได้เห็น เลสเบี้ยนมากมายอยู่ที่เดียวกัน
"บางคนแอบให้ท่าฉันด้วย
"ฉันจำได้ว่ารู้สึกเหมือนในที่สุด ก็เจอกลุ่มคนที่เหมาะกับฉัน
"สุดท้าย จุดใดจุดหนึ่ง ในช่วง 2010 ฉันก็เปิดตัว
"ทัศนคติและจิตวิญญาณของคุณ ช่วยฉันไปถึงจุดนั้น
"ตัดภาพสิบปีต่อมา ฉันเคยชินกับฟันหน้าของตัวเอง
"ฉันมีหน้าอก ฉันรู้สึกสวย และมีเพื่อนมากมาย
"ชีวิตฉันต่างจากเด็กสาวที่เกลียดตัวเอง ในปี 2003 มากนัก
"มกราคม ปี 2018 ตอนที่อกหักอย่างแรง
"ฉันนอนขดคู้บนเตียงทุกคืน
"ฉันขับรถไปทำงาน โดยคิดจะจอดเพื่อโดดสะพาน
"ทั้งวันฉันเอาแต่คิดภาพ วิธีที่จะจบชีวิตตัวเอง
"ตอนนี้เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวในวัย 27 ปี
"ฉันต้องขอให้คุณช่วยอีกครั้ง
"ไม่ใช่จากพวกเด็กเกเร แต่ช่วยฉันจากความคิดฉันเอง
"ฉันเข้าไปในโรงรถ เพื่อหาอะไรมาแขวนคอ
"แล้วก็มีบางอย่างยั้งฉันไว้
"ฉันนึกภาพว่าคุณจะผิดหวังแค่ไหน หากฉันถอดใจ
"เพราะผู้หญิงคนเดียว หลังจากผ่านพ้นมาได้หมดทุกเรื่อง
"บ้าเนอะ เราไม่เคยเจอกันแท้ๆ
"คุณมอบพลังให้ฉันก้าวต่อไป ในช่วงเวลามืดมนของชีวิต
"ดังนั้น ฉันขอบคุณมากจริงๆ
"อย่าไปสนใจเกรียนคีย์บอร์ด นักวิจารณ์หรือเสียงในหัวคุณเลยนะ
"คุณเป็นแม่แบบที่มหัศจรรย์มาก สำหรับวัยรุ่นและผู้ใหญ่
"ขอให้ไฟในตัวโชติช่วงต่อไป คุณยอดเยี่ยมสุดๆ"
- สุดยอดเลย - น่ารักมากๆ
ใช่ คุณส่งผลยิ่งใหญ่ต่อชีวิตคน
- ใช่ - ผมรู้ว่าใช่
- โดยเฉพาะต่อคุณ - นั่นก็จริง
โดยเฉพาะต่อชีวิตผม
นี่เป็นเหตุผลเดียวจริงๆ ที่ฉันยังทำงานนี้
เพราะไอ้การไล่เก็บแต้มนี่มันงี่เง่ามาก
แต่ผลที่เติมเต็มจากเรื่องนั้น... ต่อให้เจอเรื่องเฮงซวยอย่างที่เราเจอ
ใช่
- เขียนถึงเรื่องพวกนั้นทั้งหมด - ใช่
คนอื่นๆ จะแบบ... มีใครก็ไม่รู้ อยู่ในครัวสักที่
นั่งจ้องสามีแล้วก็ "ใช่"
"ใช่ ฉันก็รู้สึกงั้นเหมือนกัน"
แต่พวกเขาก็จะอยากสู้ต่อไปอีกหนึ่งวัน
มันยอดมากเลย ดนตรีเป็นสิ่งสุดยอด
ผมพูดอยู่ตลอดว่าคุณเป็นแชมป์ของทุกคน
- ฉันเป็นร็อกกี้เหรอ - ใช่
หวังว่าจะมีเสน่ห์กว่าร็อกกี้นะ
ไม่ ผมพูดจริง คุณเป็นแชมป์ของผู้คน
ฉันเหมือนซิลเวสเตอร์ สตอลโลนเหรอ หรือชาร์ลิซ เธรอน
ทั้งโลกหวาดหวั่น ฉันจึงกล้ำกลืนความกลัว
ควรดื่มแค่เบียร์เย็นจัดอย่างเดียว
เก่งด้านโกหก เราเลยพยายาม พยายาม พยายาม
แต่พยายามมากไปก็เสียเวลา
เลิกมองหานักวิจารณ์ เพราะมีอยู่ทั่วทุกแห่ง
พวกเขาไม่ชอบยีนส์ที่ฉันใส่ ไม่เข้าใจทรงผมของฉัน
แลกเปลี่ยนตัวเอง เราต้องทำกันประจำ
ทำไปทำไม ฉันทำไปทำไม
ใช่
เธอเพอร์เฟกต์สำหรับฉัน
คนดี คนดี ขอนะ อย่าได้คิด อย่าได้รู้สึก
เหมือนเธอด้อยไปกว่าเพอร์เฟกต์
คนดี คนดี ขอนะ หากเคยรู้สึก
เหมือนเธอไร้ค่า
เธอเพอร์เฟกต์สำหรับฉัน
เราเพอร์เฟกต์
เราเพอร์เฟกต์สำหรับฉัน
คนดี คนดี ขอนะ อย่าได้คิด อย่าได้รู้สึก
เหมือนเธอไร้ค่า
เธอเพอร์เฟกต์สำหรับฉัน
สอง... สาม...
สี่...
รถทัวร์สี่เที่ยว
เหนื่อยจะเดินทางแล้วนะ
บรัสเซลส์
เหนื่อยกับการนั่งในรถ
ฉันจะถักผ้าห่มให้วิลโลว์
สองวันก่อนขึ้นเวมบลีย์
ลูกชอบสีม่วง
แต่ใช้เวลานานมาก
พรุ่งนี้ ฉันกับวิลโลว์จะ...
เราจะไปดื่มชายามบ่าย และดูละครเวทีเรื่อง มาทิลด้า
เสาร์กับอาทิตย์เราถ่ายทำ
จากนั้นวิลโลว์กับแครีย์จะกลับบ้าน
แล้วฉันก็ทำหน้าเศร้าน้ำตาซึม
จากนั้นเราก็ไปปารีส
ฉันแค่พยายามทำใจ
เพราะปกติแครีย์อยู่ช่วงเช้ากับลูกๆ
เพราะฉันนอนดึกมาก
ฉันต้องทำใจให้ได้ เพราะมันจะเปลี่ยนไปนิดหน่อย
จริงไหม สเมิร์ฟเป็นคนเบลเยียมเหรอ
- จริง - ใช่
"มันฝรั่งทอดเริ่มมาจากไหน"
จะบอกว่าฝรั่งเศส
"เบลเยียม"
ช็อกโกแลตมีต้นกำเนิดจากเบลเยียมเหรอ
ถ้านี่วกกลับมาเบลเยียมอีก...
ลาตินอเมริกา ค่อยยังชั่ว
ลอนดอน
สนามกีฬาเวมบลีย์
- ตื่นเต้นไหม - ไม่
คุณดูตื่นเต้นสุดๆ
ตื่นนอน 10.00 น.
- ดูความตื่นเต้นนั่นสิ - ฉันเพิ่งตื่น
มา! ปลุกพลัง! ปลุกไฟ!
ออกมาดูวิวนอกหน้าต่างกับแม่สิ
- ดูนั่น - แม่จ๋า!
ดูม้าตรงนั้นสิ อยู่ที่ระเบียงฝั่งตรงข้าม
- มันขึ้นไปทำอะไรบนระเบียง - นั่นม้าของพระราชินี
ใช่ นางมีแค่ตัวเดียวเหรอ
- ข้าวยากหมากแพงมั้ง - ไม่ มีม้าสองตัว
ออกกำลังกาย 11.00 น.
- วิลโลว์! - อะไร
- หนูเห็นรถทัวร์ - ที่ไหน
- เห็นรถทัวร์ของเราเหรอ - ตรงโน้น
นั่นไม่ใช่รถเรา
นั่นใช่รถเรา
ไม่ใช่
นั่นรถหนู
โอเค อาจพูดถูก จริงๆ ก็ใช่นะ
- ไปเลย แม่อุ้มไหม - เอา!
ไปที่จัดงาน 13.30 น.
โอเค
- ไง พิงก์ - หวัดดี ทุกคน
เอาละ
ขอบคุณค่ะ
- อะนะ - ได้เวลากินวิตามิน
นั่งรถไปเวมบลีย์ หนึ่งชั่วโมงครึ่ง
- น้ำหวานของหนู - ไม่ เอาถ้วยอีกใบ
- อาหารอยู่นี่ - เราเอาถ้วยมาใบเดียว
เรามีแค่นี้แหละ ลูก
ลูกจ๋า แม่มีมีตบอลกับพริกหยวก มะเขือเทศกับฮัมมัส แป้งพิต้า...
- แม่จ๋า - จ๋าลูก หิวไหม
หนูอยากกินวาฟเฟิล
ลูก แม่ทำวาฟเฟิลบนรถทัวร์ให้ไม่ได้
หนูชอบฮัมมัสจุดๆ
ฮัมมัสจุดๆ เหรอ อ๋อ จริงด้วย
ให้ลูกกินแซลมอนไป ผมกินมีตบอลเอง ไม่เป็นไร
เรื่องง่ายๆ
ใช่
การเดินสายออกทัวร์เนี่ย
ที่นี่ใหญ่มหึมา
แม่จ๋าจะร้องเพลงที่นี่เหรอ
แม่จะร้องเพลงตรงนั้นเลย
นี่เหรอ
ใช่ ร้องให้ทุกคนฟัง
ทำไม
เพราะร้องเพลงแล้วคนมีความสุข
ดีฮะ
โอเค
- เยี่ยม เรามี... - เรามาถึงจนได้
- มาถึงแล้ว - เรามาถึงงานใหญ่แล้ว เจมซี่
- ใช่ - ใช่
- ฉันรักสนามกีฬานี้ - ใช่ เชื่อไหมล่ะ
- สุดยอดเลยเนอะ พระเจ้า - มานี่มา
เช็กเสียง 15.00 น.
- กอดแน่นๆ - ระวังเดี๋ยวผมฟาดหัวคุณ
- นี่อยู่ในรายการที่อยากทำ - ใช่
อยู่ในรายการเรื่องที่อยากทำจริงๆ พระเจ้า สองคืนเลยนะ
- ใหญ่มากเลย - ใช่ ไม่ใช่คืนเดียว ตั้งสองคืน
"จัสท์ไลก์ไฟร์"
พิงก์
ลูกๆ ไม่เคยเห็นฉันนอกจากที่เป็นแบบนี้
ลูกๆ รู้จักฉันที่เป็นแบบนี้เท่านั้น
เป็นแม่
ลูกๆ โตมา ในโรงแรมและเครื่องบินเจ็ต
ไม่เคยต้องห่วง เรื่องเงินหรือความปลอดภัย
และฉันเป็นแม่ของลูกๆ เป็นเพื่อนของลูกๆ
แต่สักวันพวกเขาจะเข้าใจทุกอย่าง
พวกเขาจะเห็นการแสดง
พวกเขาจะมองผ่าน ความแกร่งนี้อย่างทะลุปรุโปร่ง
และพวกเขาจะพบ ความจริงภายใต้นี้ หวังว่านะ
ลูกๆ จะพบอลีเชียน้อยที่ยังซ่อนอยู่ข้างใน
คนที่ยังต้องเรียนรู้วิธีรักษาใจ
ฉันแค่หวังว่าลูกๆ จะใจดีและมีน้ำใจ ยอมรับความเป็นมนุษย์ของฉัน
และยอมรับว่า ฉันก็เป็นคนธรรมดาเหมือนพวกเขา
พวกเขาจะมีลูกของตัวเอง และวัฏจักรจะวนเวียนไป
ทั้งหมดนี้
ความเจ็บปวดของคนหลายรุ่น ใช่ แต่ก็ยังมี...
ความโคตรงดงามของมันอยู่
ยอดมาก
ฉันอยากมีเวลาทำ...
ทำผมแต่งหน้า 16.30 น.
ฉันเคยทำผมและแต่งหน้าเอง แต่รู้ตัวแล้วว่าต้องมีคนช่วย
ฉันทำผมเองเพราะข้อแรกเลย ผมฉันไม่เยอะ
และข้อสอง นี่เป็นเวลาเดียว
ที่ฉันจะได้อยู่ตามลำพังในโลกของฉัน
เหมือนเป็นการทำสมาธิ
เป็นพิธีกรรม ฉันชอบพิธีกรรม และนี่เป็นพิธีกรรมของฉัน
แถมยังไม่มีใครทำผมได้เหมือนที่ฉันทำเอง
วอร์มเสียง 18.45 น.
พิงก์ แฟน #1
คนมันพัง
ข้างนอกมีคนตื่นเต้นเพียบ
ใช่
อบอุ่นร่างกาย 19.15 น.
คนมาจากกรีซ ลิธัวเนีย มาจากออสเตรเลีย
ญี่ปุ่น!
- ญี่ปุ่นเหรอ - ใช่ ฉันเห็น
- อะไรนะ - ความจุเท่าไหร่
แปดหมื่น
บ้าไปแล้ว แปดหมื่น 82,000
แค่พบปะสังสรรค์ในหมู่เพื่อนๆ
ฉันว่ามันน่าตลกนะ
ฉันควรเป็นร็อกสตาร์ ฉันเลยไม่เคยมาก่อนเวลานัด
ฉันไม่เคยต้องทำอะไรที่ไม่อยากทำ
แต่ตอนนี้ฉันคุมคน 225 คน กับเด็กบ้าสองคน
แล้วมันเป็นความรับผิดชอบมหาศาล แล้วทุกอย่างลงเอยด้วยดี
- แม่! - แม่ยุ่งอยู่ แม่เป็นคนสำคัญ
หนูต้องนัดล่วงหน้าเพื่อกอดแม่ แม่เป็นคนสำคัญแล้ว
นัดแล้ว!
ปล่อยแม่นะ
บอกแล้วไงว่าแม่สำคัญมาก
หนูจะขี่หลัง
ได้ ถ้าทำงั้น ต้องขี่แบบนี้
- โอเค เอาจริงนะ - ใช่ เพราะหนูต้องปีนหลังแม่
- เอาละ ทุกคน - ไม่ โอเค
ทีมสู้ๆ
- ขอให้การแสดงออกมาดี - เช่นกัน
ภาวนา 20.00 น.
- ก็แค่คอนเสิร์ตอีกรอบ - นั่นอะไรน่ะ
- เราทำได้ ทุกอย่างเรียบร้อย - เธอก็มีเหมือนกัน
เอาละ ฉันอยากขอบคุณ
ที่นำพวกเรามาเจอกัน และรักษาพวกเราไว้ด้วยกัน
- เราทุกคนโชคดีที่มาอยู่ตรงนี้ - ใช่
เราโชคดีที่ได้มาอยู่ร่วมกัน
เราตั้งใจกันหนักมากเพื่อมาที่นี่
ตลอดเวลาที่ผ่านมา การเดินทางทั้งหมด อุปสรรคทั้งหลาย สิ่งกีดขวางต่างๆ
เสียงเหล่านั้นที่พูดว่า "ไม่พอ ยังไม่พอ ไม่ดีพอ"
เรามาถึงแล้ว
ช่วงเวลาเหล่านั้น ที่เราไม่ได้ฟังเสียงหัวใจตัวเอง
"ไม่พอ ไม่พอ ยังไม่พอ" เรามาถึงตรงนี้
แต่นี่มันสนามกีฬาเวมบลีย์นะโว้ย
ฉันนับถือทุกคนมากๆ ขอบคุณที่อยู่กับฉัน
โปรดอวยพรให้เวทีนี้ปลอดภัย มีรัก และแสงสว่าง ขอให้ทีมงานแคล้วคลาด
โปรดคุ้มครองอุปกรณ์ของเรา
และขอให้เราเดินทางต่อไปบนเส้นทาง แห่งสมดุลความดีกับความชั่ว
สำหรับงานนี้และกับอีกมากมายหลายล้านสิ่ง
เราสำนึกบุญคุณพระองค์ อาเมน อาเลดี้
อาเมน อาเลดี้
หนึ่ง สอง สาม!
สะบัดแรงๆ!
ขอให้เป็นโชว์ที่ดีนะ ทุกคน
- เล่นเต็มที่นะ ที่รัก - ขอบคุณ
ไปดูโชว์กัน
- ไงคะ - ขอให้สนุก
ไชโยสามที!
เราต้องขับไปที่สนามกีฬาหรือเปล่าคะ
ขอให้สนุกนะ รักลูกจ้ะ
- โอเค คุณแม่ จัดหนักจัดเต็ม - ขอบคุณ ก็ตั้งใจว่างั้น
- แม่จ๋า - จ๋า
ระหว่างคอนเสิร์ต หนูกลับมาเล่นที่หลุมบอลได้ไหม
หนูใช้ชีวิตเต็มที่ได้เลย
โอเค
แต่ถ้าออกจากคอนเสิร์ต หนูจะไม่ได้ค่าจ้าง
- ต้องเป็นงั้น - โทษจ้ะ
- โอเค ขอให้สนุก - ทิ้งงานไม่ได้
มีแต่จะทำหรือไม่ทำ
เอาละนะ
ขับไปยังเวที 20.20 น.
- ออกไปถ่ายเก็บไว้หน่อยเถอะ - ออกด้านนี้เหรอ
อะไรพวกนั้น ใช่ นั่นแหละ
คำไม่สุภาพ
ไป แม่รู้ ภาษาออกทัวร์จ้ะ ออกไปสิ
นานมาแล้ว ฉันตัดสินใจว่าไม่ว่าจะไปไหน
ไม่ว่าทำอะไรในชีวิต ฉันก็จะจริงใจกับตัวเอง
ฉันเองก็เหมือน ผู้คนที่กระเสือกกระสนมาตลอด
กับอุปสรรคและปัญหาเศรษฐกิจในโลกนี้
การไม่ยอมรับทางศาสนา โลกร้อน
ฉันตกใจมากที่เราเสียเวลา เสียพลังงานและเงินเพื่อห้ามความรัก
ฉันไม่อยากให้มีแค่ การสมรสของคนเพศเดียวกัน
ฉันอยากให้มีการสมรส ของคนที่รักและอยู่ด้วยกันนานๆ
ฉันจะทำทุกอย่าง เพื่อเปิดหู เปิดตา เปิดใจคน
พิงก์: แม่รักลูกจนโลกแตก...
วิลโลว์: หนูรักแม่จนโลกแตก...
ฉันมีปากกา ฉันก็เลยเขียนถึงเรื่องนั้น
เราคือไฟฉาย เรามองเห็นได้ในที่มืด
เราคือจรวดพุ่งทะยานหาดวงดาว
เราคือหัวใจงดงามนับล้าน
แต่คุณทรยศเรามากไป
นี่ แล้วพวกเราล่ะ
แล้วเวลาเหล่านั้น ไหนว่าเคยมีคำตอบ
แล้วพวกเราล่ะ
แล้วตอนจบแสนสุขที่ฝันสลายไปหมดนั่น
นี่ แล้วพวกเราล่ะ
แล้วแผนการที่จะยุติหายนะ
อ้าว แล้วความรักล่ะ
แล้วความไว้ใจ
แล้วพวกเราล่ะ
นี่ แล้วพวกเราล่ะ
แล้วแผนการที่จะยุติหายนะ
แล้วความรักล่ะ
แล้วความไว้ใจ
แล้วพวกเราล่ะ
ทุกอย่างอาจทำร้ายกันได้
แต่กระนั้น
ฉันจะเตรียมใจ
พร้อมไหม
นี่เป็นจุดเริ่มต้นให้เราตื่นขึ้นใหม่
พร้อมไหม
ฉันจะเตรียมใจ
ไม่อยากบงการ อยากปล่อยไป
พร้อมไหม
ฉันจะเตรียมใจ
เพราะตอนนี้ได้เวลาบอกให้พวกเขารู้
แล้วพวกเราล่ะ
แล้วเวลาเหล่านั้น...
แล้วพวกเราล่ะ
แล้วตอนจบแสนสุขที่ฝันสลายไปหมดนั่น
นี่ แล้วพวกเราล่ะ
แล้วแผนการที่จะยุติหายนะ
อ้าว แล้วความรักล่ะ
แล้วความไว้ใจ
แล้วพวกเราล่ะ
ขอบคุณค่ะ
ฉันเปิดใจ เธอจะรักฉันหรือไม่ก็ได้
บาปนั้นไม่มีจริง เปิดรับเข้าไว้ภายใน
อยากพลาดพลั้ง อยากหลับฝันในโคลนตม
อยากแหวกว่ายกลางสายน้ำ อยากจะ... จนกว่าจะจบ
ชอบวิสกี้ใส่น้ำแข็ง ชอบให้แสงแดดแยงตา
ฉันอยากเผาทิ้งทุกอย่าง เพราะงั้นมาจุดไฟ
ฉันอยากหลง อยากหลงจนมีคนหาเจอ
เปลือยเปล่าหัวเราะกับเลือดบนพื้น
เลือดกองบนพื้น
ฉันอยู่นี่
เคยตกต่ำที่สุดมาแล้ว ไม่มีอะไรให้หวั่น
รู้ว่าฉันจะพร้อมยามปีศาจเข้ามาใกล้
เพราะฉันอยู่นี่
เย้ๆ
ฉันอยู่นี่
ทั้งหมดนี้มันผิด แต่ฉันก็ยังอยู่ตรงนี้
ไม่มีคำตอบ แต่คำถามชัดเจน
ขอถามสักที
เมื่อจากไป ผู้คนไปที่ไหนกัน เมื่อจากไป ผู้คนไปที่ไหนกัน
ขอถามสักที
เมื่อจากไป ผู้คนไปที่ไหนกัน เมื่อจากไป ผู้คนไปที่ไหนกัน
โอ้
เย้
โอ้
เพราะฉันคิดถึง
สถานที่หนึ่งพันแห่ง
ที่เลวร้ายยิ่งกว่านี้
ฉันอยู่นี่
ฉันเคยตกต่ำที่สุดมาแล้ว ไม่มีอะไรให้หวั่น
รู้ไว้ว่าฉันจะพร้อมเมื่อปีศาจมาใกล้
เพราะฉันอยู่นี่
ฉันอยู่นี่
ทั้งหมดนี้มันผิด แต่ฉันยังอยู่ตรงนี้
ไม่มีคำตอบเพราะคำถามชัดดี
ขอถามสักที
เมื่อจากไป ผู้คนไปที่ไหนกัน เมื่อจากไป ผู้คนไปที่ไหนกัน
เย้ๆ
เมื่อจากไป ผู้คนไปที่ไหนกัน เมื่อจากไป ผู้คนไปที่ไหนกัน
โอ้
เย้
โอ้
เย้
มาเลย!
ฉันอยู่นี่
เย้
ฉันอยู่นี่
เฮ้ เย้ๆ
ฉันอยู่นี่
เย้
ฉันอยู่นี่
ใช่แล้ว
ฉันอยู่นี่
เฮ้
ฉันอยู่นี่
ขอบคุณค่ะ รู้สึกดีขึ้นเลย
ยิ้มจนแก้มแทบแตกแล้วเนี่ย
แม่จ๋า ทำงี้
- โอเค แม่อาจทำงั้นได้ - พร้อมละ
โอเค พร้อมนะ
อือ
- ใช่ - เหรอ
ทำงี้
คืองี้นะ คืนนี้แม่เล่นคอนเสิร์ตมาเต็มๆ
แม่จ๋า ทำงี้
โอเคจ้ะ เดี๋ยวทำ
ก็ได้ มาแล้ว พร้อมไหม
- ฮะ - เนอะ แบบนี้นะ
- ไม่ - ไม่
- ตรงนี้ - ตรงนี้นะ โอเค
- แล้วก็ตรงนี้ - โอเค
- ตรงนี้ด้วย - ตรงนี้ๆ
ไม่ ตรงนี้
จะไปไหน
แม่จะเอาผ้าอ้อมเปื้อนอึไปทิ้ง ไปหยิบไวน์
แล้วก็ไปนั่งโซฟากับหนูไง รู้ไหมเนี่ย
- อะไร - แม่ว่าแม่เจ็บไหล่
ขอโทษฮะ
ไม่ใช่ความผิดหนู
บินไปเลย
แม่ว่าแม่บินไปแล้วทั้งโชว์เลย
ขอโทษฮะ
ขอบใจจ้ะ
ฉันนึกว่าเขาพยายามทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น สักแป๊บนึง แต่ไม่ใช่
- นี่ มานี่ลูก - ไม่ ทำไม
- มานี่มา - ทำไม พ่อ
- เพราะพ่ออยากคุยด้วย - อะไร
นั่งลงก่อน
รู้ใช่ไหมว่าพ่อกับพี่วิลโลว์จะไปพรุ่งนี้
เราจะไม่อยู่ 12 วัน
ทำไม
เพราะพี่วิลโลว์อยากกลับบ้านไปหาเพื่อนๆ
- ทำไม - เพราะพี่คิดถึงเพื่อนๆ
พ่อเข้าใจ
- คือพ่อต้องให้ลูกทำงี้นะ - ฮะ
- ลูกต้องเป็นเด็กดีกับแม่จ๋า - ฮะ
ลูกต้องโทรเฟซไทม์คุยกับพ่อและพี่วิลโลว์
ฮะ
พ่ออยากให้ลูกสนุกระหว่างที่เราไม่อยู่ โอเคไหม ลูก
- ฮะ - โอเคนะ รู้ไหมว่าทำไม
แม่ตื่นเต้นแทนลูกจริงๆ นะ
- รู้ไหมว่าแม่ตื่นเต้นที่สุดตรงไหน - ตรงไหนคะ
ตรงที่ลูกบอกแม่ได้ว่าลูกอยากกลับบ้าน
และอยากอยู่กับเพื่อนๆ อยากเข้าค่าย
แม่ภูมิใจกับลูกมากนะ
- ค่ะ - นั่นกล้าหาญและเท่มาก
แม่รักลูก แม่จะคิดถึงลูก แต่แม่จะอยู่ได้แหละ
- แม่จะโอเค - หนูก็ว่างั้น
แม่จะไม่หอบและไม่ร้องไห้พรุ่งนี้
แม่จะไม่เป็นอะไร
แม่จะไม่ส่งข้อความหาลูกทุกห้านาที
แม่อาจจะหายใจหอบ
ทุกหกนาทีละกัน หกเนอะ หกดีไหม
- หกนาทีใช้ได้ไหม - ได้ค่ะ
ไม่หรอก ลูกไปสนุกเถอะ
แม่รักลูกนะ
- เจมสัน - ฮะ
พี่วิลโลว์อยากกอดลูก
ชื่อ: เจมสัน เป็น: คนพิเศษของวิลโลว์
เพราะพี่วิลโลว์จะไปกับพ่อพรุ่งนี้
ขอกอดได้ไหม
ดีจังเลย
- นั่นแหละ - น้องมีดีแค่นั้นในฐานะเด็กผู้ชาย
นี่จะเป็นทริปแรกของเจมสัน ที่ห่างจากวิลโลว์
ราตรีสวัสดิ์
- ฝันดี แม่จ๋า - ฝันดี เจ้าหนู
จุ๊บด้วยคนสิ
- ได้ - ได้
รักนะ เจ้าหนู
อย่าเช็ดจูบพ่อนะ
ลูกจะโอเค
โอเคนะ
แม่รักลูก
บาย
ฉันว่าการพึ่งพากันสักนิด ดีต่อสุขภาพจิตมากๆ
ไม่สนหรอกว่าหมอจะว่ายังไง
ใช่
สงสัยเพิ่งเสียผัว ไม่รู้เขาหายหัวไปไหน
เดี๋ยวเอาเงินไปซื้อเหล้า แล้วจะจ่ายค่าเช่าบ้านเขาเอง
ไม่!
คืนนี้คิดใหม่ทำใหม่
อยากหาเรื่อง อยากชวนทะเลาะ
อยากชวนทะเลาะ
แล้วไง
ฉันยังเป็นร็อกสตาร์
ยังมีของดีแบบขาร็อก
และไม่ต้องพึ่งเธอ
รู้ไหม ฉันจะยิ่งสนุกไปใหญ่
ในเมื่อตอนนี้เราจบกัน คืนนี้ฉันจะทำให้ดู
ฉันไม่เป็นไร สบายดี
ส่วนเธอไม่เอาไหน
แล้วไง
ฉันเป็นร็อกสตาร์
มีของดีแบบขาร็อก
คืนนี้ไม่ต้องการเธอ
ดูลีลาฉันซะก่อน
เด็กเสิร์ฟเพิ่งยกโต๊ะฉัน ให้เจสสิก้า ซิมป์สัน
สงสัยต้องไปนั่งกับมือกลอง อย่างน้อยเขาก็ฟาดเก่ง
ถ้าเพลงนี้ออกวิทยุละก็ จะมีคนซวยแน่
ฉันจะรนหาที่ สามีเก่าจะหาเรื่อง
อะไรคะ
เขาจะชวนทะเลาะ
เราทุกคนจะตบตีกัน
แล้วไง
ฉันยังเป็นร็อกสตาร์
มีของดีแบบขาร็อก
และไม่ต้องมีเธอ
รู้ไหมจ๊ะ
ฉันจะยิ่งสนุกไปใหญ่
ในเมื่อตอนนี้เราจบกัน
คืนนี้ฉันจะทำให้ดู
ฉันไม่เป็นไร สบายดี
ส่วนเธอไม่เอาไหน
แล้วไง
ฉันเป็นร็อกสตาร์
มีของดีแบบขาร็อก
คืนนี้ฉันไม่ต้องการเธอ
เธอไม่อยู่ที่นั่น
ไม่เคยอยู่ดี
เธออยากได้ทุกอย่าง
แต่มันไม่ยุติธรรม
ฉันยกให้ทั้งชีวิต
ฉันยกให้ทุกอย่าง
เธอไม่อยู่ที่นั่น
เธอปล่อยฉันร่วง
แล้วไง
ฉันยังเป็นร็อกสตาร์
มีของดีแบบขาร็อก
ฉันไม่ต้องมีเธอ
แล้วรู้ไหม
ฉันจะยิ่งสนุกไปใหญ่
ในเมื่อตอนนี้เราจบกัน
คืนนี้ฉันจะทำให้ดู
ฉันไม่เป็นไร
แค่สบายดี
ส่วนเธอไม่เอาไหน
แล้วไง
ฉันเป็นร็อกสตาร์
มีของดีแบบขาร็อก
คืนนี้ไม่ต้องการเธอ
ทรงผมฉันเป็นไง
ดีไหมคะ
ขอบคุณ!
ขอบคุณค่ะ
- รู้สึกยังไง - สุดยอด
- เหรอ - สุดยอด
- ยินดีด้วย ที่รัก - ขอบคุณ
- คุณเท่มาก - ขอบคุณ
ปกติฉันรู้สึกอะไรแบบนี้ไม่ได้เลย ไม่มีอะไรจับใจเรา
เหมือนมันไม่ใช่เรื่องจริงน่ะ แต่บนเวทีคืนนี้
- แม้แต่ตอนนั่งรถอยู่นี่ ฉันก็แบบ เออ - ใช่
- มันไม่จริง - อีกคืน
- ก็แค่ไม่จริง สมองไม่รับรู้ - ใช่
"โอเค เราจะเล่นที่สนามกีฬา ทำไม ใคร อะไร"
แต่ใครจะไปรู้ล่ะ มันแบบ "นี่ทรงพลังมาก"
ทุกคนร้องตามด้วย ทุกคนจำเนื้อเพลงได้หมด
- แล้วเพลงก็เก่ามากด้วย - ใช่
ไหนจะเพลง "พิลล์" อีก เพลงเก่าๆ ทุกเพลง
- ทุกคนแค่... - ไม่ ฉันอยาก...
แต่ตอนฉันอยู่บนเวทีแล้วมองออกไป
มันแบบ "โห นี่ยิ่งใหญ่มาก"
- ไฟจะมาเมื่อไหร่คะ - ขอดูก่อนนะ
เป็นที่ชุดแหละ เพราะฉันดูอย่างกับฟิลเตอร์ในสแนปแชท
อุ๊ยตาย
เขาเหมือนนักมวยปล้ำระดับมัธยมต้น
แม่จ๋า!
ให้ตาย ฉันเก่งแฮะ
ไง นี่ฉันเอง
- ถ้าไฟดับทั้งคืนล่ะ - แม่ยังจับไม่ได้เลย
คิคิเป็นใคร
คนกับน้องหมา
อะไรนะ
คนกับน้องหมา
ไม่มี ยังไม่เจอ
คิคิ
คิคิเป็นใคร มีแฟนชื่อคิคิเหรอ
- ใช่ - เจมสัน
ไม่ คิคิ!
- พี่คือคิคิเหรอ - ฮะ
วิลโลว์คือคิคิเหรอ
โอเค หยุดๆ หยุด
อะไรนะ เพิ่งพูดว่าหยุดหรือเปล่า
- นี่ ฟังอยู่หรือเปล่า - ค่ะ
แม่รักลูก รักมาก
แม่ภูมิใจที่ได้เป็นแม่ของลูก ลงจากเวทีแม่ทีเถอะ
ทำไม
วิลโลว์ ปล่อยแม่ ลงจากเวทีไป
เอาน่า หน้าร้อนนี้ร้องเพลงกับแม่
กว่าจะออกทัวร์อีกคงอีกนานเลย
ถึงตอนนั้นลูกก็โตกว่านี้ ลูกจะเกลียดแม่ ลูกจะไม่คุยกับแม่ ทำตอนที่...
- นั่นก็เกินไป - เกินไปเหรอ
แหงสิ ต้องทำได้อยู่แล้ว
ข้างนี้ใช้ได้
ได้ยินไหม
- เอาจริง ไม่... - ท่อนนี้ฉันรู้
อย่าเร่งรัดฉัน
ทีนี้ก็ขยับนิด...
เราพูดแบบนี้กันมาทุกคืน
- "ฟีนิกซ์" - ใช่
คอนเสิร์ตแรก "ฟีนิกซ์"
คอนเสิร์ตที่สอง เราอยู่ลาสเวกัส
- ฟีนิกซ์! - "ฟีนิกซ์"
ในหัวฉันเนี่ย เป๊ะปัง จบนะ
ไม่เคยมีใครทำได้อย่างฉัน
ฉันเดินกลับไป ทั้งครอบครัวเขาอยู่ด้วย แล้วแครีย์ก็หันมา
ก่อนจะพูดอะไรกับฉัน "คอนเสิร์ตสนุกมาก ยินดีด้วย!"
"ฟีนิกซ์"
ผมพูดไปจริงๆ ใช่
นับแต่คืนนั้น ฉันก็ไม่เคยพูดชื่อเมือง
- "สวัสดี พวกคุณ!" - ผมอยู่เพื่อให้คุณรู้จักถ่อมตัวนะ ที่รัก
- กระเป๋าลิปสติกหนูอยู่ไหน - ลูกมีกระเป๋าลิปสติกด้วยเหรอ
- มี - โอ๊ย ออกไปเลย
- ลิปสติกกับน้ำหอม - ออกไป หนูทาลิปว่ายน้ำไม่ได้
ทำไม
ลูกสวยมาก
จนทำให้แม่อยากต่อยศอกซ้ายของลูก
ฉันอยากให้มีใครรับรู้ว่า ฉันรับมือกับเรื่องนี้ได้ดีแค่ไหน
นั่น... บาย ทุกคน
บ๊ายบาย
ร็อกแอนด์โรล
ร็อกแอนด์โรลเว้ย
แปลโดย: ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ